वैशम्पायन उवाच महर्षेः कीर्तने तस्य भीष्मः प्राञ्जलिरब्रवीत्। धर्ममर्थं च कामं च त्रीनेतान् योऽनुपश्यति॥ अर्थमर्थानुबन्धं च धर्मं धर्मानुबन्धनम्। कामं कामानुबन्धं च विपरीतान् पृथक् पृथक्॥ यो विचिन्त्य धिया धीरो व्यवस्यति स बुद्धिमान्। तदिदं धर्मयुक्तं च हितं चैव कुलस्य नः॥ उक्तं भवत्या यच्छ्रेयस्तन्मह्यं रोचते भृशम्।