स राहोर्वचनं श्रुत्वा वासवः संभ्रमान्वितः। उत्पपातासनं हित्वा उद्वहन्काञ्चनीं जम्॥ ततः कैलासकूटाभं चतुर्दन्तं मदस्रवम्। शृङ्गारधारिणं प्रांशुं स्वर्णघण्टाट्टहासिनम्॥ इन्द्रः करीन्द्रमारुह्य राहुं कृत्वा पुरःसरम्। प्रायाद्यवाभवत्सूर्यः सहानेन हनूमता॥