सर्वोपायैर्यथाकामं भवांस्तदधिगच्छतु। ततः स पृथिवीपल: साम्ना चोग्रेण च स्वयम्॥ पर्यपृच्छत् सुहृद्वर्गं पर्यजानन्न चैव ते। आनाहार्तं ततो दृष्ट्वा तत्सैन्यमसुखार्दितम्॥ पितरं दुःखितं दृष्ट्वा सुकन्येदमथाब्रवीत्। मयाटन्त्येह वल्मीके दृष्टं सत्त्वमभिज्वलत्॥