असकृद् रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत्। कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर।॥ पीडयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिदमाः। अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते॥ समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः। स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तथा मृत्युवशं गतम्। अनर्हन्तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः॥