ततो जगाम त्वरितः सहदेवो महायशाः। आकारितुं तु तान् सर्वान् भोजनार्थं नृपोत्तम॥ स्नातुं गतान् देवनद्यां दुर्वासः प्रभृतीन् मुनीन्। ते चावतीर्णाः सलिले कृतवन्तोऽघमर्षणम्॥ दृष्ट्वोद्गारान् सान्नरसांस्तृप्त्या परमया युताः। उत्तीर्य सलिलात् तस्माद् दृष्टवन्तः परस्परम्॥ दुर्वाससमभिप्रेक्ष्य ते सर्वे मुनयोऽब्रुवन्। राज्ञा हि करायित्वान्नं वयं स्नातुं समागताः॥ आकण्ठतृप्ता विप्रर्षे किंस्विद् भुञ्जामहे वयम्। वृथा पाकः कृतोऽस्माभिस्तत्र किं करवामहे॥