तस्मादर्थागमाः सर्वे मनोमोहविवर्धनाः। कार्पण्यं दर्पमानौ च भयमुद्वेग एव च॥ अर्थजानि विदुः प्राज्ञा दुःखान्येतानि देहिनाम्। अर्थस्योत्पादने चैव पालने च तथा क्षये।॥ सहन्ति च महद् दुःखं प्रन्ति चैवार्थकारणात्। अर्था दुःखं परित्यक्तुं पालिताश्चैव शत्रवः॥