सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम्। ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते॥ आस्थितः प्रबभौ राजन् दीप्यमान इवांशुमान्। शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम्॥ दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्त नाभ्यवर्तत। तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम्॥