ततः स कपिशार्दूलः स्वामिसंदर्शनोत्सुकः॥ आरुरोह गिरिश्रेष्ठमरिष्टमरिमर्दनः। तुङ्गपद्मकजुष्टाभिर्नीलाभिर्वनराजिभिः॥ सोत्तरीयमिवाम्भोदैः शृङ्गान्तरविलम्बिभिः। बोध्यमानमिव प्रीत्या दिवाकरकरैः शुभैः॥ उन्मिषन्तमिवोद्भूतैर्लोचनैरिव धातुभिः तोयौघनिःस्वनैर्मन्द्रैः प्राधीतमिव पर्वतम्॥ प्रगीतमिव विस्पष्टं नानाप्रस्रवणस्वनैः। देवदारुभिरुद्भूतैरुव॑बाहुमिव स्थितम्॥ प्रपातजलनिर्घोषैः प्राक्क्रुष्टमिव सर्वतः। वेपमानमिव श्यामैः कम्पमानैः शरद्वनैः॥ वेणुभिर्मारुतोद्भूतैः कूजन्तमिव कीचकैः। निःश्वसन्तमिवामर्षाद्धोरैराशीविषोत्तमैः॥ नीहारकृतगम्भीरैायन्तमिव गह्वरैः। मेघपादनिभैः पादैः प्रक्रान्तमिव सर्वतः॥ जृम्भमाणमिवाकाशे शिखरैरभ्रमालिभिः। कूँटैश्च बहुधा कीर्णं शोभितं बहुकन्दरैः॥ सालनालैश्च कर्णैश्च वंशैश्च बहुभिर्वृतम्। लतावितानैर्विततैः : पुष्पवद्भिरलंकृतम्॥ नानामृगगणैः कीर्णं धातुनिष्यन्दभूषितम्। बहुप्रस्रवणोपेतं शिलासंचयसंकटम्॥ महर्षियक्षगन्धर्वकिंनरोरगसेवितम्। लतापादपसम्बाधं सिंहाधिष्ठितकन्दरम् ॥ व्याघ्रादिभिः समाकीर्णं स्वादुमूलफलद्रुमम्। आरुरोहानिलसुतः पर्वतं प्लवगोत्तमः॥ रामदर्शनशीघ्रण प्रहर्षेणाभिचोदितः।