वैशम्पायन उवाच ततस्तस्मिन् प्रतिज्ञाते भीष्मेण कुरुनन्दन॥ कृष्णद्वैपायनं काली चिन्तयामास वै मुनिम्। स वेदान् विब्रुवन् धीमान् मातुर्विज्ञाय चिन्तितम्॥ प्रादुर्बभूवाविदितः क्षणेन कुरुनन्दन। तस्मै पूजां ततः कृत्वा सुताय विधिपूर्वकम्॥ परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रस्रवैरभ्यषिञ्चता मुमोच बाष्पं दाशेयी पुत्रं दृष्ट्वा चिरस्य तु॥