कन्दर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत् स्वयम्। तस्य वै यदि भार्या त्वं भवेथा वरवर्णिनी॥ सफलं ते भवेज्जन्म रूपं चेदं सुमध्यमे। वयं हि देवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसान्॥ दृष्टवन्तो न चास्माभिर्दृष्टपूर्वस्तथाविधः। त्वं चापि रत्नं नारीणां नरेषु च नलो वरः॥ विशिष्टया विशिष्टेन संगमो गुणवान् भवेत्।