स तच्छरीरं संत्यज्य प्रविवेश धरां तदा। भूमिं स्पृष्टासृजद् धातून पृथक् पृथगतीव हि॥ पूयात् स गन्धं तेजश्च अस्थिभ्यो देवदारु च। श्लेष्मणः स्फाटिकं तस्य पित्तान्मारकतं तथा॥ यकृत् कृष्णायसं तस्य त्रिभिरेव वभुः प्रजाः। नखास्तस्याभ्रपटलं शिराजलानि विदुमम्॥