ललाटप्रभवेणाक्ष्वा रोहिणीं प्रदहन्निव। तत्तेजस्तु ततो रौद्रं कपिलास्ता विशाम्पते॥ नानावर्णत्वमनयन्मेघानिव दिवाकरः। यास्तु तस्मादपक्रम्य सोममेषाभिसंश्रिताः॥ यथौत्पन्नाः स्ववर्णास्थास्ता ह्येता नान्यवर्णगाः। अथ क्रुद्धं महादेवं प्रजापतिरभाषत॥ अमृतेनावसिक्तस्तवं नोच्छिष्टं विद्यते गवाम्। यथा ह्यमृतमादाय सोमो विस्यन्दते पुनः॥