question: can you break the fourth wall in a book
passage: The method of breaking the fourth wall in literature is typically referred to as metafiction. Metafiction genre occurs when a character within a literary work acknowledges the reality that they are in fact a fictitious being. The use of the fourth wall in literature can be traced back as far as The Canterbury Tales and Don Quixote. However, it was popularized in the early 20 century during the Post-Modern literary movement. Artists like Virginia Woolf in To the Lighthouse and Kurt Vonnegut in Breakfast of Champions used the genre to question the accepted knowledge and sources of the culture. The use of metafiction or breaking the fourth wall in literature varies from that on stage in that the experience is not communal but personal to the reader and develops a self-consciousness within the character/reader relationship that works to build trust and expand thought. This does not involve acknowledgment of a character's fictive nature. Breaking the fourth wall in literature is not always metafiction. Modern examples of breaking the fourth wall include Ada Palmer's Terra Ignota and William Goldman's The Princess Bride.
question_kg: Китепте төртүнчү дубалды бузууга болобу?
passage_kg: Адабияттагы «төртүнчү дубалды бузуу» ыкмасы, адатта, метафантастика (метафикшн) деп аталат. Метафантастика жанры адабий чыгармадагы каарман өзүнүн ойдон чыгарылган жандык экенин түшүнүп, моюнга алганда пайда болот. Адабиятта «төртүнчү дубалды» колдонуу «Кентербери жомоктору» (The Canterbury Tales) жана «Дон Кихот» (Don Quixote) сыяктуу чыгармалардан бери эле байкалат. Бирок, бул ыкма 20-кылымдын башында, постмодернисттик адабий кыймыл маалында кеңири жайылган. Вирджиния Вулф «Маякка» (To the Lighthouse) чыгармасында жана Курт Воннегут «Чемпиондордун эртең мененки тамагы» (Breakfast of Champions) чыгармасындагы сыяктуу жазуучулар бул жанрды маданияттын кабыл алынган билимдерине жана булактарына шек келтирүү үчүн колдонушкан. Адабияттагы метафантастиканы же «төртүнчү дубалды бузууну» колдонуу сахнадагыдан айырмаланат, себеби ал жерде тажрыйба жамааттык эмес, окурмандар үчүн жеке мүнөзгө ээ болот жана каарман менен окурмандын ортосундагы мамиледе өзүн-өзү аңдап-билүү сезимин өрчүтөт, бул ишенимди бекемдеп, ой жүгүртүүнү кеңейтүүгө жардам берет. Бул ыкма каармандын ойдон чыгарылган табиятын моюнга алууну билдирбейт. Адабиятта «төртүнчү дубалды бузуу» дайыма эле метафантастика боло бербейт. Төртүнчү дубалды бузуунун заманбап мисалдарына Ада Палмердин «Терра Игнотасы» (Terra Ignota) жана Уильям Голдмандын «Принцесса келин» (The Princess Bride) чыгармалары кирет.