question: the ʺfruits of the poisonous treeʺ doctrine applies only to arrests and not searches
passage: Such evidence is not generally admissible in court. For example, if a police officer conducted an unconstitutional (Fourth Amendment) search of a home and obtained a key to a train station locker, and evidence of a crime came from the locker, that evidence would most likely be excluded under the fruit of the poisonous tree legal doctrine. The testimony of a witness who is discovered through illegal means would not necessarily be excluded, however, due to the ``attenuation doctrine'' , which allows certain evidence or testimony to be admitted in court if the link between the illegal police conduct and the resulting evidence or testimony is sufficiently attenuated. It is believed that a witness who freely and voluntarily testifies is enough of an independent intervening factor to sufficiently ``attenuate'' the connection between the government's illegal discovery of the witness and the witness's voluntary testimony itself. (United States v. Ceccolini, 435 U.S. 268 (1978))
question_kg: «Уулуу дарактын жемиштери» доктринасы камакка алууга гана тиешелүү, ал эми тинтүүгө эмес.
passage_kg: Мындай далилдер адатта сотто кабыл алынбайт. Мисалы, эгер полиция кызматкери үйдү конституцияга каршы (Төртүнчү Түзөтүү) тинтүү жүргүзүп, темир жол станциясындагы сактоочу жайдын ачкычын алса, жана ошол сактоочу жайдан кылмыш далили табылса, ал далил «уулуу дарактын жемиштери» укуктук доктринасы боюнча, кыязы, жараксыз деп табылмак. Бирок, мыйзамсыз жол менен табылган күбөнүн көрсөтмөсү сөзсүз түрдө алынып салынбайт, себеби «алсыздануу доктринасы» бар, ал мыйзамсыз полиция аракети менен алынган далилдин же көрсөтмөнүн ортосундагы байланыш жетиштүү түрдө алсыраган болсо, айрым далилдерди же көрсөтмөлөрдү сотто кабыл алууга мүмкүндүк берет. Өз эрки менен жана эркин көрсөтмө берген күбө өкмөттүн күбөнү мыйзамсыз табуусу менен күбөнүн өз ыктыяры менен берген көрсөтмөсүнүн ортосундагы байланышты жетиштүү түрдө «алсыратуу» үчүн көз карандысыз кийлигишүүчү фактор катары жетиштүү деп эсептелет. (Юнайтед Стейтс Сессолиниге каршы, 435 Ю.С. 268 (1978))