question: is it normal to live in a fantasy world
passage: American psychologists Sheryl C. Wilson and Theodore X. Barber first identified FPP in 1981, said to apply to about 4% of the population. Besides identifying this trait, Wilson and Barber reported a number of childhood antecedents that likely laid the foundation for fantasy proneness in later life, such as, ``a parent, grandparent, teacher, or friend who encouraged the reading of fairy tales, reinforced the child's ... fantasies, and treated the child's dolls and stuffed animals in ways that encouraged the child to believe that they were alive.'' They suggested that this trait was almost synonymous with those who responded dramatically to hypnotic induction, that is, ``high hypnotizables.'' The first systematic studies were conducted in the 1980s by psychologists Judith Rhue and Steven Jay Lynn. Later research in the 1990s by Deirdre Barrett at Harvard confirmed most of these characteristics of fantasy prone people, but she also identified another set of highly hypnotizable subjects who had had traumatic childhoods and who identified fantasy time mainly by ``spacing out.''
question_kg: Фантазия дүйнөсүндө жашоо нормалдуубу?
passage_kg: Америкалык психологдор Шерил С. Уилсон жана Теодор Х. Барбер 1981-жылы калктын болжол менен 4%ына тиешелүү деп айтылган ФППны биринчи жолу аныкташкан. Бул өзгөчөлүктү аныктоодон тышкары, Уилсон менен Барбер кийинки жашоодо фантазияга ыктоого негиз түзгөн бир катар балалык себептерди белгилешкен, мисалы, «жомокторду окууга үндөгөн, баланын фантазияларын бекемдеген, жана баланын куурчактары менен жумшак оюнчуктарына алардын тирүү экенине ишендиргендей мамиле кылган ата-эне, чоң ата/эне, мугалим же дос». Алар бул өзгөчөлүк гипноздук индукцияга кескин жооп бергендер, башкача айтканда, «жогорку гипноздолуучулар» менен дээрлик синонимдүү экенин айтышкан. Биринчи системалуу изилдөөлөр 1980-жылдары психологдор Жудит Рью жана Стивен Джей Линн тарабынан жүргүзүлгөн. 1990-жылдары Гарвардда Дейрдре Барретт тарабынан жүргүзүлгөн кийинки изилдөөлөр фантазияга ыктаган адамдардын бул мүнөздөмөлөрүнүн көбүн тастыктады, бирок ал ошондой эле травмалуу балалыгы болгон жана фантазия убактысын негизинен «алыстап кетүү» аркылуу аныктаган жогорку гипноздолуучу субъекттердин дагы бир тобун аныктады.