question: can rna exist in a variety of secondary structures
passage: In molecular biology, two nucleotides on opposite complementary DNA or RNA strands that are connected via hydrogen bonds are called a base pair (often abbreviated bp). In the canonical Watson-Crick base pairing, adenine (A) forms a base pair with thymine (T) and guanine (G) forms one with cytosine (C) in DNA. In RNA, thymine is replaced by uracil (U). Alternate hydrogen bonding patterns, such as the wobble base pair and Hoogsteen base pair, also occur--particularly in RNA--giving rise to complex and functional tertiary structures. Importantly, pairing is the mechanism by which codons on messenger RNA molecules are recognized by anticodons on transfer RNA during protein translation. Some DNA- or RNA-binding enzymes can recognize specific base pairing patterns that identify particular regulatory regions of genes. Hydrogen bonding is the chemical mechanism that underlies the base-pairing rules described above. Appropriate geometrical correspondence of hydrogen bond donors and acceptors allows only the ``right'' pairs to form stably. DNA with high GC-content is more stable than DNA with low GC-content, but contrary to popular belief, the hydrogen bonds do not stabilize the DNA significantly and stabilization is mainly due to stacking interactions.
question_kg: РНК ар түрдүү экинчилик структураларда боло алабы?
passage_kg: Молекулярдык биологияда, суутек байланыштары аркылуу бириккен, карама-каршы комплементардуу ДНК же РНК жипчелериндеги эки нуклеотид негизги жуп деп аталат (көбүнчө бп деп кыскартылат). Канондук Уотсон-Крик негизги жупташуусунда ДНКда аденин (А) тимин (Т) менен, ал эми гуанин (Г) цитозин (Ц) менен негизги жуптарды түзөт. РНКда тиминди урацил (У) алмаштырат. Термелүүчү негизги жуп (wobble base pair) жана Хогстин негизги жубу (Hoogsteen base pair) сыяктуу альтернативдүү суутек байланыш схемалары, айрыкча РНКда кездешип, татаал жана функционалдык үчүнчүлүк структуралардын пайда болушуна алып келет. Эң негизгиси, жупташуу – бул белоктордун трансляциясы учурунда мессенжер РНК молекулаларындагы кодондорду трансфер РНКдагы антикодондор тааныган механизм. Кээ бир ДНК- же РНК-байланыштыруучу ферменттер гендердин белгилүү бир жөнгө салуучу аймактарын аныктаган конкреттүү негизги жупташуу схемаларын тааный алышат. Суутек байланышы – жогоруда сүрөттөлгөн негизги жупташуу эрежелеринин негизинде жаткан химиялык механизм. Суутек байланыш донорлорунун жана акцепторлорунун тийиштүү геометриялык дал келиши "туура" жуптардын гана туруктуу пайда болушуна шарт түзөт. Жогорку ГЦ-мазмуну бар ДНК төмөнкү ГЦ-мазмуну бар ДНКга караганда туруктуураак, бирок жалпы пикирге карама-каршы, суутек байланыштары ДНКны олуттуу түрдө турукташтырбайт, анткени турукташуу негизинен стектелүүчү өз ара аракеттенүүлөрдүн эсебинен болот.