question: is lake isle of innisfree a real place
passage: The Isle of Innisfree is an uninhabited island within Lough Gill, in County Sligo, Ireland, where Yeats spent his summers as a child. Yeats describes the inspiration for the poem coming from a ``sudden'' memory of his childhood while walking down Fleet Street in London in 1888. He writes, ``I had still the ambition, formed in Sligo in my teens, of living in imitation of Thoreau on Innisfree, a little island in Lough Gill, and when walking through Fleet Street very homesick I heard a little tinkle of water and saw a fountain in a shop-window which balanced a little ball upon its jet, and began to remember lake water. From the sudden remembrance came my poem ``Innisfree,'' my first lyric with anything in its rhythm of my own music. I had begun to loosen rhythm as an escape from rhetoric and from that emotion of the crowd that rhetoric brings, but I only understood vaguely and occasionally that I must for my special purpose use nothing but the common syntax. A couple of years later I could not have written that first line with its conventional archaism -- ``Arise and go''--nor the inversion of the last stanza.'' The poem is featured in passports of Irish citizens.^≥
question_kg: Иннисфри көл аралы чыныгы жерби?
passage_kg: Иннисфри аралы — Ирландиянын Слайго графтыгындагы Лау Гилл көлүнүн ичинде жайгашкан, эл жашабаган арал. Ал жерде Йейтс бала кезинде жайкысын эс алган. Йейтс ырдын илхамы 1888-жылы Лондондогу Флит-Стритте басып бара жатканда, бала кезиндеги «капыстан» эсине түшкөн окуядан келип чыкканын сүрөттөйт. Ал мындай деп жазат: «Менин дагы эле Слайгодо өспүрүм кезимде калыптанган, Торону туурап Лау Гиллдеги Иннисфри аттуу кичинекей аралда жашоо амбициям бар болчу, жана Флит-Стритте басып бара жатканда абдан сагынып, мен суунун кичинекей шылдыраган үнүн уктум, дүкөндүн терезесинде өзүнүн суу агымында кичинекей топту теңдеп турган фонтанды көрдүм, жана көл суусун эстедим. Капыстан эстегенден улам 'Иннисфри' деген ырым жаралды, бул өзүмдүн музыкама окшош ыргагы бар биринчи лирикам болчу. Мен ыргакты риторикадан жана риторика алып келген элдин эмоциясынан кутулуу жолу катары жумшарта баштаган элем, бирок мен өзүмдүн өзгөчө максатым үчүн кадимки синтаксистен башка эч нерсе колдонбошум керектигин бүдөмүк жана кээде гана түшүндүм. Эки жылдан кийин мен анын салттуу архаизми – 'Тур жана бар' – менен биринчи сабын жаза алмак эмесмин, акыркы строфанын инверсиясын дагы.» Бул ыр Ирландия жарандарынын паспортторунда камтылган.