question: was mercury used as a cure for syphilis
passage: Mercury was a common, long-standing treatment for syphilis, and its use as such has been suggested to date back to The Canon of Medicine (1025) by the Persian physician Ibn Sina (Avicenna); although this is only possible if syphilis existed in the Old World prior to Columbus (see § Origin). One of the first supporters of mercury treatment was Paracelsus because it had positive effects on the Arabic treatment of leprosy, which was thought to be a disease related to syphilis. Giorgio Sommariva of Verona is recorded to have used mercury to treat syphilis in 1496, and is often recognized as the first physician to have done so, although he may not have been a physician. During the sixteenth century, mercury was administered to syphilitic patients in various ways, including by rubbing it on the skin, by applying a plaster, and by mouth. A ``Fumigation'' method of administering mercury was also used, in which mercury was vaporized over a fire and the patients were exposed to the resulting steam, either by being placed in a bottomless seat over the hot coals, or by having their entire bodies except for the head enclosed in a box (called a ``tabernacle'') that received the steam. The goal of mercury treatment was to cause the patient to salivate, which was thought to expel the disease. Unpleasant side effects of mercury treatment included gum ulcers and loose teeth. Mercury continued to be used in syphilis treatment for centuries; an 1869 article by TJ Walker discussed administering mercury by injection for this purpose.
question_kg: Сифилисти дарылоо үчүн сымап колдонулганбы?
passage_kg: Сымап сифилисти дарылоонун кеңири таралган, көптөн бери колдонулуп келген ыкмасы болгон. Аны колдонуу перс дарыгери Ибн Синанын (Авиценна) «Медицина канону» (1025) китебинде айтылган деп болжолдонот; бирок бул сифилис Колумбга чейин Эски Дүйнөдө болгон болсо гана мүмкүн (караңыз § Келип чыгышы). Сымап менен дарылоонун алгачкы жактоочуларынын бири Парацельс болгон, анткени анын пес оорусун арабча дарылоого оң таасири болгон, ал сифилиске байланыштуу оору деп эсептелген. Вероналык Джорджо Соммарива 1496-жылы сифилисти сымап менен дарылаганы жазылган жана ал көбүнчө муну кылган биринчи дарыгер катары таанылат, бирок ал дарыгер болбошу да мүмкүн. Он алтынчы кылымда сымап сифилис менен ооруган бейтаптарга ар кандай жолдор менен берилген, анын ичинде териге сүртүү, гипс колдонуу жана ооз аркылуу. «Фумигация» деп аталган сымапты колдонуу ыкмасы да колдонулган; мында сымап оттун үстүнөн бууландырылып, бейтаптар пайда болгон бууга дуушар болгон, же ысык чоктордун үстүндө түбү жок отургучка отургузуу менен, же башынан башка бүт денесин буу түшкөн кутучага («скиния» деп аталган) жабуу менен. Сымап менен дарылоонун максаты бейтаптын шилекейин агызуу болгон, бул ооруну кууп чыгат деп эсептелген. Сымап менен дарылоонун жагымсыз терс таасирлерине бүйлөнүн жаралары жана тиштердин бошошу кирген. Сымап сифилисти дарылоодо кылымдар бою колдонула берген; 1869-жылы Т.Ж. Уокердин макаласында ушул максатта сымапты инъекция жолу менен берүү талкууланган.