1968 kuşağının devrimci önderlerinden Garbis Altınoğlu’nu yitirdik.
Garbis Altınoğlu, 1960’lı yıllarda Aydınlık’tan ayrılan devrimci gençlik hareketinin ilk önderleri arasında yer aldı. Halkın Birliği dergisini çıkardı, TKP/ML ve daha sonra MLKP’nin kurucularından oldu.
1971 ve 1980 askeri-faşist darbe dönemlerinde tutuklanarak, hem devrimci bir önder hem de Ermeni olması nedeniyle, aylar süren en ağır işkencelere maruz kaldı. 1988’de tam 7 ay boyunca yeraltı hücresinde işkence gördü, haftalar boyunca tabutlukta tutuldu. Tüm işkencelerden direnerek, başı dik çıktı. Özgürlük eylemi sırasında aldığı kurşun yarasıyla bir gözünü yitirdi.
Yaşamının son döneminde, MLKP’yi ulusal sorunda Kürt ulusal hareketinin yörüngesinde bağımsız işçi sınıfı ve sosyalizm yönelimini yitirmiş olması ve, “küçük burjuva demokratizmden proleter sosyalizme ideolojik geçiş sürecini tamamlayamamış ve genel olarak oportünizmle ve özel olarak kendi Maoist kökeni ve geçmişiyle gerçek ve tam bir hesaplaşma yaşamamış” olmasıyla eleştirerek, MLKP’den ayrıldı.
İşçi sınıfı ve sosyalizm konularını öne çıkarmaya çalıştı. Yurtdışında bulunduğu dönemde, Türkiye’deki mücadeleler ile soluk alıp vermeyi, devrimci siyasal yazın alanındaki üretkenliğini, kişilikli duruşunu sonuna kadar sürdürdü. Çeşitli siyasal gündemler üzerinde yazılarını kendi kişisel sitesinde ve çeşitli sol sitelerde günü gününe sürdürdü.
Mücadelesi, başeğmez direnişçiliği, duruşu ve üretkenliğiyle, anısına saygıyla…