Âşık Veysel (Veysel Şatıroğlu) 1894 yılında Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan Köyü’nde dünyaya gelir. O yıllarda Sivas yöresinde çok yaygın olan çiçek hastalığı Veysel’in iki kız kardeşinin ölümüne sebep olmuştur. Veysel de yedi yaşında geçirdiği çiçek hastalığı sonucu iki gözünü kaybeder. Tüm aileyi derinden üzen bu olay, Veysel’in de zamanla içine kapanmasına sebep olur.
Babasının ona üzüntüsünü az da olsa unutturması için aldığı bağlama ile Veysel, önce başka ozanların türkülerini çalmaya başlar ve zamanla bağlama çalmakta ustalaşır.1931 yılında tanıştığı, Sivas Lisesinde Edebiyat öğretmeni olan Ahmet Kutsi Tecer’in teşvikiyle kendi sözlerini yazıp söylemeye başlar. Âşık geleneğinin son temsilcilerinden olan Âşık Veysel, bir dönem Anadolu’yu şehir şehir dolaşır, şiirlerini bağlamasıyla seslendirir ve köy enstitülerinde bağlama dersleri verir. 1965 yılında özel bir kanunla “ana dilimize ve millî kültürümüze yaptığı katkılar” sebebiyle TBMM tarafından maaş bağlanır. 21 Mart 1973’te doğduğu köy olan Sivrialan’da hayata veda eder. Şarkışla’da her yıl adına şenlikler yapılır.
1970’li yıllarda birçok müzisyen Âşık Veysel’in türkülerini düzenleyerek yaygınlaşmasını sağladı. Şiirleri “Deyişler (1944)”, “Sazımdan Sesler (1950)”, “Dostlar Beni Hatırlasın (1970)” isimli kitaplarında toplandı. Ölümünden sonra eserleri “Bütün Şiirleri (1984)” adıyla tekrar yayınlandı.