Argead Hanedanı , MÖ 700'den 311'e kadar antik Makedonya'da hüküm süren; onların liderliği altında Makedon krallığı kuruldu ve yavaş yavaş Yunanistan genelinde hakimiyet kazandı. Hanedanlığın kurucusu Perdiccas I, 700 civarında Haliacmon (modern Aliákmon) Nehri üzerindeki evlerinden doğuya Makedon diyen insanları yönetti. Aegae (Edessa) başkent oldu ve Amyntas I (M.Ö. Amyntas'ın halefi, Alexander I (492 - M.Ö.450), sınırlarını doğuya, Strymon (Struma) Nehri'ne kadar ilerletti. Takma adı "Philhellene", Yunan sempatisini kazanma çabalarını gösterir. Argead evini Argos'un Temenid'lerinden alan efsaneyi yaydı ve böylece Olimpiyat Oyunlarına kabul edildi.
İskender'in oğlu Perdiccas II (hüküm c. 450- c. 413), çeşitli kardeşlerine karşı halefini iddia ve Olynthus kentinde yoğunlaşan federasyonda Chalcidice Yunan şehirlerini birleşmiş. Perdiccas'ın oğlu Archelaus (hükümdarlık tarihi 413-399), Yunan sanatçıları Pella'daki yeni başkentiyle tanıştıran güçlü bir Helensever politika benimsedi. Yollar ve kaleler inşa ederek, ordu teçhizatını geliştirerek ve şehir yaşamını teşvik ederek Makedonya'yı güçlendirdi ve 399'daki suikastını yedi yıl süren cinayet ve anarşi izledi.
Sonunda, İskender I'in torunu Amyntas III, 393 / 392'de tahta geçti. Hükümdarlığı anarşi ve entrika ile dolu olmasına rağmen, Makedonya'ya başarıyla birliği getirdi. 370 / 369'daki ölümü, ilk ikisi Alexander II ve Perdiccas III olan üç yasal oğlu bıraktı. 359'da Amyntas'ın üçüncü oğlu Philip II, Perdiccas'ın bebek varisi adına kontrolü devraldı; Düzeni yerine getirdikten sonra kendisini kral yaptı (hükümdarlık dönemi 359-336) ve Makedonya'yı tüm Yunanistan'da hakim bir konuma yükseltti. Philip'in oğlu Büyük İskender III (336-323 yılları arasında hüküm sürdü) Achaemenian İmparatorluğunu devirdi ve Makedon silahlarını Nil ve İndus nehirlerine taşıdı. III.Alexander'ın Babil'deki ölümü üzerine generalleri imparatorluğunun satraplıklarını paylaştı. İskender'in iki halefi olmasına rağmen,üvey kardeşi Philip III Arrhidaeus ve oğlu Alexander IV, yaklaşık 311 yılına kadar sadakat için itibari bir odak noktası oluşturdular, imparatorluktaki gerçek güç diğer ellerde yatıyordu.