Oyun teorisinden çıkarılan yarışmalarda, şempanze çiftleri, belleği ve stratejik düşünceyi test eden oyunlarda insanlardan sürekli olarak daha iyi performans gösteriyor.
Kyoto Üniversitesi Primat Araştırma Enstitüsü'nde şempanzelerle yapılan yeni bir çalışma, araştırmacıların Teftiş Oyunu olarak adlandırdıkları basit bir saklambaç oyunu içeriyordu.
Oyunda, iki oyuncu (ya bir şempanze ya da bir çift insan), her biri bir bilgisayar ekranına bakacak şekilde arka arkaya kuruluyor. Oyuna başlamak için her oyuncu monitörün üzerine bir daire çizer ve ardından ekranın sol veya sağ tarafındaki iki mavi kutudan birini seçer. Her iki oyuncu da sola veya sağa seçtikten sonra, bilgisayar her oyuncuya rakibinin seçimini gösterir. Bu, oyun başına 200 yineleme ile devam eder.
“Saklanma” rolündeki oyuncuların amacı - “uyuşmazlıklar” - rakiplerinin seçiminin tam tersini seçmektir. “Arayıcı” rolündeki oyuncular - “eşleştiriciler” - rakipleriyle aynı seçimleri yaparlarsa kazanırlar. Kazanan oyuncular bir ödül alır: Şempanzeler için bir yığın elma veya insanlar için küçük bir jeton.
Eğer oyuncular tekrar tekrar kazanırsa, rakibinin ne yapacağını doğru bir şekilde tahmin etmek zorunda kalacaklar ve stratejilerini öngörecekler.
Rekabet Stratejileri
Çalışma ortakları, finansta ziyaret ortağı Peter Bossaerts, oyunun basit olmasına rağmen, şempanzelerin ve insanların günlük yaşamlarında ortak olan bir durumu kopyaladığını söylüyor.
Örneğin, sadece işvereni izlerken çalışmak isteyen ve gözlemlenmeyen video oyunları oynamayı tercih eden bir çalışan. Gizli video oyunu takıntısını daha iyi gizlemek için çalışan, işçinin davranış biçimini öğrenmeli - çalışanı kontrol etmek için etrafta olabileceği ya da olamayacağı zaman. Çalışanlarından hiçbir yararı olmadığından şüphelenilen işverenlerin, çalışanların şirket zamanında ne yaptığını görmek için rasgele patlayan tahmin edilemez olmaları gerekir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Teftiş Oyunu sadece bu gibi durumları modellemekle kalmıyor, aynı zamanda davranışsal seçimleri ölçmek için yöntemler sunuyor. Lisansüstü öğrenci ve ortak yazar Rahul Bhui, “Bu çalışmada kullanılan oyun teorisi hakkındaki en güzel şey, tüm bu durumları kendi stratejik özlerine indirgemenizi sağlamasıdır” diyor.
Nash dengesi
Ancak zekice, Muayene Oyunu oynarsınız, eğer rakibiniz de stratejik olarak oynuyorsa, kazanma sıklığınızın bir sınırı vardır. Birçok oyun teorisyeni bu sınırın kabul ettiği en iyi örnek, matematikçi olan John Forbes Nash Jr.'ın adıyla Nash dengesi tarafından en iyi şekilde tanımlanmıştır. Yaşamı ve kariyeri, Akademi ödüllü 1994'e ilham veren 2001 Nobel Memorial Ödülü'nü kazandı film A Beautiful Mind.
Çalışmanın ilk bölümünde, ortak yazarlar Chris Martin ve Tetsuro Matsuzawa, altı ortak şempanzenin oyununu karşılaştırmıştır (Pan ilkelleri) ve 16 Japon öğrencileri, daima kendi türlerine karşı karşıya kalıyorlar. İnsanlar önceki deneylere dayanarak beklendiği gibi davrandılar; yani, oldukça iyi oynadılar, yavaşça rakip seçimleri tahmin etmeyi öğrendiler, ama optimal olarak oynamadılar. Nash dengesinden bir miktar sonuçlandılar.
Şempanzelerin performansı çok daha etkileyiciydi: oyunu hızlı bir şekilde öğrendiler ve Nash teoreminin optimal oyun için tahminlerine ulaştılar. Araştırmacılar oyuna değişiklikler getirmiş olsalar bile, ilk önce oyuncuların rolleri değiştirmelerini sağladılar - eşleştiriciler (arayanlar) uyuşmaz hale geldi (gizleyiciler) ve tam tersi — ve eşleşmelerde eşleşmelerde daha büyük ödüller alacak şekilde getirileri ayarladılar. diğerinden ziyade ekranın bir tarafı (sol veya sağ). Bu son ayarlama Nash'in oyundaki dengesini değiştirir ve şempanzeler de onunla birlikte değişti.
Büyük Ödül
Bossou'daki deneyin ikinci aşamasında, Gine, 12 yetişkin erkeklerinden çiftler halinde yüzleşmeleri istendi. Sol veya sağdaki bir bilgisayar ekranındaki noktalara dokunmak yerine, Bossou'daki erkeklerin her birinin yukarıdan aşağıya doğru yerleştirdikleri bir şişe kapağı vardı.
Kyoto deneylerinde olduğu gibi, her bir çiftin bir oyuncusu eşleşmiyordu (diğeri), diğeri ise bir eşleştiriciydi (arayan). Bununla birlikte, Bossou'da, bir yen avuç para alan Japon öğrencilerinin ödüllerinin aksine, kazanan için tam bir günlük kazanç anlamına gelen miktar çok daha yüksekti. Yine de, Bossou'daki oyuncular şempanze performansıyla eşleşmedi ve Japon öğrencilerinin yaptığı kadar Nash dengesinden indi.
Chimps Neden Stratejide Daha İyi?
Dergide yayınlanan çalışmada Bilimsel RaporlarAraştırmacılar, şempanzelerin insanları geride bırakma yeteneklerini açıklayabilecekleri birkaç basit açıklama önerir.
Birincisi, bu şempanzelerin, bu tür görevlerde daha kapsamlı bir eğitim almasının yanı sıra, Araştırma Enstitüsünde kullanılan teçhizatla insan deneklerinden daha fazla deneyim vardı. İkincisi, Kyoto’daki şempanzeler birbirleriyle ilişkiliydi - ana-çocuk çiftlerinde oynuyorlardı ve bu nedenle rakiplerinin muhtemelen yapacakları seçimler dizisi hakkında uzun süre tanıştıkları konusunda samimi bir bilgi sahibi olmuş olabilirler.
Araştırmacılar, açıklamaların hiçbirinin muhtemel görünmediğini söyledi. Her ne kadar Japon öğrenciler Kyoto tesisinde kullanılan dokunmatik ekranlarla ilgili deneyim sahibi olmasalar da, kesinlikle deneyden önce video oyunları ve dokunmatik ekranlarla karşılaşmışlardı.
Bu arada, Bossou'daki oyuncular deneylerden önce birbirlerini çok iyi tanıyorlardı ve oyun oynarken birbirlerini görmenin ek avantajına sahiplerdi, ancak Japon öğrencilerden daha iyi performans göstermediler.
Rekabet ve İşbirliği
Üstün şempanze performansı, şempanzelerin özel bir gücü olan kısa süreli mükemmel hafızadan kaynaklanıyor olabilir. Bu, Kyoto tesisinde yapılan diğer deneylerde gösterilmiştir. Bir oyunda, bilgisayarın dokunmatik ekranında bir sayı dizisi kısa bir süre yanıp söner ve sayılar hızla beyaz karelere döner. Oyuncular, başlangıçta gösterildikleri sayılara karşılık gelen sıradaki karelere dokunmalıdır. Şempanzeler bu görevde mükemmel, ancak insanlar bunu çok daha zorlayıcı buluyor.
Ancak alt beyinlerimiz üzerindeki türe özgü bir acı partisine katılmadan önce, araştırmacıların Teftiş Oyununda şempanze üstünlüğü için başka açıklamalar sunduğundan emin olabilirsiniz.
Araştırmacıların şu anda makul buldukları iki olası açıklama var. İlki şempanzede insan toplumuna karşı rekabet ve işbirliği rolleriyle ilgili olmalı; İnsan ve şempanze beyinlerinin farklı evrimine sahip olan ikincisi, evrimsel yollarımız 4 ve 5 arasında milyon yıl önce ayrıldı.
Geçtiğimiz yarım yüzyıl, kooperatif veya rekabetçi insanların “doğal olarak” ne kadar olduğuna dair muazzam bir görüş ayrılığını gördü ve bu tartışma, kooperatif / rekabet ölçeğinde nerede oturan olursa olsun, ortak şempanzelerin nerede olduğu açık. bizden daha birbirleriyle daha rekabetçi.
Güçlü bir statü ve baskınlık hiyerarşisi yaratır ve sürekli olarak günceller. (Başka bir şempanze türü, Pan pancusya da bonobo, çok daha fazla kooperatif Pan ilkelleriAncak eski olan, ikincisi kadar kapsamlı bir şekilde çalışılmamıştır.) İnsanlar, aksine, oldukça sosyal ve işbirlikçidir.
Camerer, bu farkın şempanze ve insan sosyal gelişiminde belirgin olduğunu belirtti. “Genç şempanzeler, rekabet yeteneklerini sürekli pratikle, saklambaçla oynamayı ve güreşle oynarlarken, insan meslektaşları genç yaşta, özel dil becerimizi kullanarak rekabetten işbirliğine geçiyorlar.”
Dil: Anahtar Bir Faktör?
Dil muhtemelen burada önemli bir faktördür. Martin, Teftiş Oyunu deneylerinde, dilin “insan stratejik etkileşiminin anahtarı” olmasına rağmen, birbirleriyle konuşmalarına izin verilmedi.
Dil ayrıca, şempanzelerin Teftiş Oyunundaki üstün performansının ikinci açıklaması olan “bilişsel tradeoff hipotezi” nde yer almaktadır. Matsuzawa tarafından geliştirilen bu hipoteze göre, dil ve sınıflandırma gibi belirgin şekilde insan bilişsel kapasitelerine yol açan beyin büyümesi ve uzmanlığı, Muayene Oyunu gibi bazı daha basit rekabetçi durumları işlememize neden oldu - şempanzeli kuzenlerimizden daha soyut ve daha az otomatik olarak .
Bu açıklamalar spekülatif olmaya devam ediyor, ancak nihayetinde Bhui, yeni teknolojilerin “insanların ve şempanzelerin dayandığı beyin devreleri setini ortaya çıkarmayı mümkün kılacağını öngörüyor, böylece insan stratejik seçimlerinin daha uzun bir yoldan geçip geçmeyeceğini ya da dağılıp dağılmayacağını keşfedebiliyoruz. Beynin farklı bölgelerine şempanzelere kıyasla. ”
Japonya'daki Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı, Gordon ve Betty Moore Vakfı, Kanada Sosyal Bilimler ve Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi ve Caltech'in Beşeri ve Sosyal Bilimler Anabilim Dalı çalışmayı finanse etti.
Kaynak: Caltech
Önerilen Kitap
Eşitsizlik Dereceleri: Yükseköğretim Politikaları Amerikan Rüyasını Nasıl Sabote Eder?
Suzanne Mettler tarafından.
Amerika'nın yüksek öğretim sistemi, öğrencilerinde başarısız oluyor. Bir neslin alanında, dünyanın en iyi eğitimli toplumu olmaktan, üniversite mezuniyet oranlarında on bir ulus tarafından aşılmış bir ülkeye geçtik. Yükseköğretim, öğrencileri farklı sosyo-ekonomik alanlardan alan ve onları ilk kaydettiklerinden daha eşitsiz bırakan ayrı ve eşit olmayan katmanlara sahip bir kast sistemine dönüşmektedir.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.