Yolun herhangi bir yere gideceğine inanamıyorum. Dik, yırtılmış ve tekrar tekrar katlanır. Kulaklarım pop ve etrafımdaki yeşillik soluk yeşil Toskana nehir vadisinden kesikli gölgeler oluşturan yumuşak çamlara geçiş yapıyor. Ama yol bitiyor. Seviyem ve küçük Fiat pantolonum biraz ve araba yolu iki giriş sütunu ile çevrili pürüzsüz çakıl haline geliyor ve ilerideki yeşil üzüm, binaların kümesini ve üstündeki sert demir bayrağı olan bir kulenin yüksek duvarlarını düzgün bir şekilde tırmanıyor; Bir manastır, insanların bir hafta Toskana lüksünü birlikte yemek pişirmek, birlikte yemek yemek ve iyi yaşamdan bahsetmek için yuvarlak yemek masaları toplamak için hayatın her kesiminden sürüklenen nihai mutfak tatil yeri olarak hizmet etmek için tamamen restore edildi.
Bu Torre del Tortufo. Bu yeri yaratan bir vizyondu; asla gitmek zorunda kalmayacağınız veya ayrılmak istemeyeceğiniz bir destinasyon yaratma kararlılığı (şarap, keçi peyniri, iyi zeytinyağı ve yer mantarı toplamak için garip kültürel gezinin dışında, hepsi yakınlarda kolayca bulunabiliyor.) mutfak tatili kokteyli; eşit önlemler havuz kenarında rahatlama, spa hoşgörü, engebeli Toskana ormanları ve birinci sınıf bir İtalyan Şefi tarafından yönetilen birinci sınıf otantik İtalyan aşçılık okulu.
“Kendinizi evinizde gibi hissedin.” Geldiğimde bana söyledikleri bu ve anlamları bu. Odama temiz taş ve ağır ahşap mobilya yayılan bir daire. Yeşil çim, mavi havuz ve ötesinde puslu Toskana vadisine bakan bir şömine ve kepenkli pencereler var. Manastırı restore etmedeki detaylara gösterilen sevgi ve dikkat, binanın her köşesi - her yemek terası, güneşlenme terası, duvarlı bahçe - her koy, kuytu ve kesinlikle konuk odalarının lake ahşap gibi hissettiriyor, kokuyor ve tadı var. birinin hayal ettiği yıpranmış taş Toskana.
Bir hafta süren tatilin ortasında günün sonlarına geldim, bu yüzden doğrudan benim için mutfağa. Mutfak ... mutfak geniş ve uzun ve ortada çalışan büyük bir ahşap masa tarafından demirlemiş. Muazzam bir demir tencere rafı, akla gelebilecek her pişirme aletini tutarak başa asılır. Zemin taştır ve sallanan kapıların üç bankası, kırpılmış bir çimlerin üzerine dökülen asma gölgeli bir verandaya, düzenli bir bitki bahçesine ve daha sonra manzaraya açılır ... Toskana manzarası. Masanın bir ucunda şefin beyazlarını giyen Franco Palandro ve onun ticari markası bandana var. Beni gülümsüyor ve büyük İtalyan kolu sallıyor. Onunla aramda diğer misafirler var, Birkaç Kanadalı, birkaç İngiliz - aynı zamanda tüm gülümsemeler - önlüklerinde, pişirmeye hazır. Bir hafta süren mutfak tatillerinin orta noktasındalar. Bronz, rahat ve kendinden eminler. Son üç günü, havuz güvertesinin serinliğinden camaraderie ve mutfaktaki öğleden sonra pişirme derslerinin sevincine ve kendilerinin pişirdikleri kabarcıklı aperitivoslara ve görkemli şölenlere geçerek güzel bir kahvaltıya yükseldi. Mutlu bir grup ve ben de onlardan biri olmak istiyorum. Kısa, gazeteci ziyaretimin sonunda, bronzlaşmış olmasa da olacağım.
Nasıl Başlıyor
Bir önlük ve çalışmak için ev tarifleri dolu kalın bir yemek kitabı; yeni gelen kit bu. Diğer konuk (yaşlı eller) sayfalarda başparmağıma yardımcı oluyor, bugün ne pişireceğimizi gösteriyor: Rissoto di Funghi, sezonun ilk yemlenmiş porçini mantarlarını kullanarak, misk ve orman toprağının kokusunu; genellikle kötü çevirilerle vahşileşen doyurucu avcı yemeğinin otantik, otlu bir versiyonu olan tavuk alla caciatora; ipeksi cacciocavalo peyniri ile yığılmış ızgara sebzelerin antipasti; ve daha önce bir pizza oturumundan hala sıcak kükreyen masif ahşap fırında yapılacak yumuşak, yağlı fokus yığınları. Bu şölenlerden bazıları bu akşamki akşam yemeği için, bazıları da haftanın ilerleyen saatlerinde piknik öğle yemeği, bazıları da istediğimiz zaman kemirmek için.
Vatandaşlarım mutfak çevresinde yollarını biliyorlar. Bana stok kazanlarını, sote ızgaralarını ve kullanılmış mutfak araçlarımızı nerede saklayacaklarını gösteriyorlar, böylece gittiklerini fark etmeden önce mucizevi bir şekilde temiz dönüyorlar. Bana gösterişli espresso makinesi ve lager ve soğuk beyaz şarap dolu soğutucu gösterir. “Kendimi evde yapmam” ve istediğim zaman çay ve kek almam hatırlatılır. Gazeteci olduğum için, bu ilk gün stoacım ve işte olduğum gibi davranmaya çalışıyorum. Öğleden sonra pişirme dersi saf eğlencelidir. Verimli, bilgilendirici ve aldatıcı bir şekilde rahatlamayı başarır. Şef Franco'nun sohbetine, şakalarına ve eğlenceli mutfak hikayelerine rağmen, sürekli hareket ediyoruz ve saat çalışması gibi tüm yemekleri, herkesin mutfak yaratılışında bir el hazırlamayı başardık. Görünüşe göre tek şaşırdım, diğer misafirler açıkça öğleden sonra hafifçe göz korkutmaya ve güvenilir bir şekilde kendilerini ilk ödünç alma ve sonra kendilerine sahip olma mutfak cesaret ile kendilerini şaşırtmaya alışkın.
Ders, biberiye kokusu ve açık Fransız kapılarından yavaşça haşlanmış soğan ile zamanında biter. Duş ve kesinlikle epik bir günbatımı olacak en iyi şekilde yapmak için bol zaman temizlemek için odama emekli.
Şaşırtıcı gün batımı tüm morları ve şeftali renklerini gerçekleştirir.Serin çim yavaş yavaş akşam giyim giymiş diğer misafirler ile yavaşça canlanıyor. Gece için özel konuğumuz, Saverio adıyla eksantrik bir şarap üreticisi olan eksantrik bir doktor. Sadece amiral gemisi Tiratari Sangiovese'nin bir magnumunu değil, aynı zamanda paletli bir şarap üreticisi coşkusu ve tutkusu parıltısı getirdi. Renkli pantolonu ve keten ceketinde beyefendi-İtalyan-winemaker'ın resmi olamazdı. Yarın villa ve bağını ziyaret edeceğimizi açıklıyor. Restore edilmiş bir 16. yüzyıl kalesi olduğunu söyleyemedi, ama yarın bulacağım.
Yemek büyük, tablo ayarı pitoresk, hizmet ve rahat bir atmosfer, gevezelik ve ruh kesinlikle sarhoş edici. Tiratari gibi. Kendimi evimde hissediyorum ... Eğer evimde akşam yemeğinden sonra likörler ve sohbetlerin akmasını sağlamak için dışarı atılan sindirim amaroları vardı. Gece yarısı dağılıyoruz, her konuk sakin bir dairenin ortaçağ cazibesine çekiliyor. Ahşap kepenkleri kapatıyorum, mumu üfleyip uyuyorum.
Sonraki gün
Erken yükseliyorum, çünkü zorundayım, ama vadinin pusundan geçen Arezzo üzerinde yükselen sarı güneşin görüntüsü, çimlerin üzerinde rahat bir sandalyede oturmak ve bir kapuçino almak istememi sağlıyor. Yapıyorum ve diğerleri de aynısını yapıyor, hepimiz dün yaptığımız tatlı bademli bisküvi üzerine kafa yordum. Gün için mutfak rehberimizle serin ve klimalı bir araca bindik ve kırsal bölgeyi keşfetmek için yola çıktık.
Sarp beyaz yolda ve nehir vadisinde ilerliyoruz. Biz espresso yudumlarken ahşap bir varil etrafında duran düz kapaklar yaşlı adamlar ile inanılmaz bir rustik Taverna geçiyoruz. Bir taş köprüyü geçmeye başlıyoruz ve uzun, ince selvi çamları tarafından yönlendirilen düz bir çakıl sürüyoruz. Sürüşün sonunda doktor, meraklı, beyefendi şarap üreticisi, Saverio, sallayarak ve gülümseyerek, arkasından yükselen Romanesk “Villa la Ripa” nın heybetli ten rengi cephesi tarafından gölgede bırakıldı.
Saverio bizi villanın detayları, nasıl bulduğu ve yaptıklarını, onu sarmaşıklara götüren şans toplantılarını ve şarabını harika yapan tesadüfleri anlatıyor. Tatlarız, girdaplarız, bazılarımız tükürür, çoğumuz sadece içeriz. “Şarapla ilgilenen insanlar, yaşamla ilgilenen insanlardır” diyor iyi bir doktor. Hepimiz bir sırdaymışız gibi kişisel ve samimi. Bir şarap turu yapmak için doğru yoldur.
Öğle yemeği, zeytin bahçesindeki yıldızların altında uyumak için çok sayıda gece geçiren Francesco adında vahşi, eksantrik bir zeytin çiftliği ve petrol basın atölyesinde vadiye doğru ilerliyor. Babası ve teyzesi, masif meşe ağaçlarının altındaki yüksek ahşap bir masada çok kaba, ev yapımı bir yemek servis ediyor. Vurgulamak Francesco’nun “deney”, yaşlı bir balzamik sirke karışımı, Trebbiano üzüm şırası, portakal kabuğu ve bal. Daha sonra zümrüt yeşili yağıyla kirlenmiş ekmeğe damlatılan iksir, rustik en iyi şekilde yemek yiyen Toskana'dır.
Mutfak gezimizin son durağı, pürüzsüz kahverengi katlara sahip altmış alpin keçinin, yerel çiftçilere satılmadan önce Tütün yapraklarına ve kestane yapraklarına sarılmış küçük olgun peynir tuğlalarına hazırlanmış süt sağladığı bir çalışma sütüdür. pazarlar. Bir keçi sağımı için elimi deniyorum ve eve binerken yemek için kestane sarılmış iki blok Cocciatta Fresca satın alarak çaba için kendimi ödüllendiriyorum.
Torre del Tortufo geri geldiğinde yemek masası zaten ayarlanır. Gökyüzü renkle çizilir ve bir Campari ve soda sadece şeydir. Akşam yemeği yine görkemli ve konuşma saf bir tatil. Yarının katedralde freskleri görmek için kasabaya gidip gitmeyeceği veya sadece havuzda dinlenip masaj yapıp yapamayacağına dair küçük bir tartışmadan başka zaman geçmesi veya gündemler hakkında çok az söz var. Gecikmiş ödevleri yakalamak için erken kalkmam gerektiğini bilerek tartışmanın ortasında emekli oluyorum, ancak ofisim vadiye bakan asma mayınlarının altında ahşap bir masa olacak. Odama geri döndüğümde, ertesi günün son tarihleri için notlar koydum. Ağır ahşap yatağın serin çarşaflarına yaslandım ve kendimi evimde hissediyorum.
Torre del Tortufo'daki birkaç günüm sona erdiğinde, ayrılmaktan gerçekten üzgünüm. Sadece yeni mutfak arkadaşlarımın geri kalanının birkaç gün içinde ayrıldıklarında karşılaşacağı zorlukları hayal edebiliyorum.
İtalyan yemek ve şarapları hakkında, ülke dışında, gerçekten kendi bölgelerinin dışında tercüme edilmeyen pek çok şey var: Meşe ağaçlarından geri çekildiğim siyah truffles ile taze yapılmış makarna duşu (iyi ... eğitimli koklama köpeği yiyecek); Yanımdaki üzüm bağlarının toprağından aynı notaları koklayabilirken, mürekkepli kırmızı Tiratari şarabındaki mineralleri tatmak. İtalya’nın mutfak deneyimlerinin birçoğu tam orada olmaya güveniyor; mevcut ve farkında ve inceliği takdir edebiliyor. Bazı insanlar bunun için İtalya'ya gelirler; visseral kokular, tatlar ve sesler. Bazıları sadece rahatlamaya gelir; güneşin doğuşunun ve gün batımının ve kırsal alanların, tepe kasabalarının ve freskli kiliselerin tadını çıkarmak için. Torre del Tortufo, tüm manastır ihtişamıyla inanılmaz bir görme başarısıdır, çünkü tüm bu şeylerin - bu şeylerin kusursuz yorumlamaları - sahip olabileceği bir yerdir.
Diğer konuklar, aileler, çiftler ve maceraperest bekarlar geri dönecekleri konusunda kararlılar ve ev sahiplerime göre bu büyük bir sıklıkta oluyor. Bazıları daha fazla bilgi edinmek istediğine dikkat çekiyor, bazıları odaların konforuna ve spa lüksüne dikkat çekiyor. Bazıları yakınlardaki kültür ve sanatın erişilebilirliğine dikkat çekiyor.Ama hepsi sıcak, dinlendirici bir atmosfer hakkında yorum; mutfak ve bahçeler, duvarlı yemek alanları ve uzun çimenler çalıştırın. “Hissediyor” - İngiliz reklam direktörü Keith - “Evde olmak gibi” diyor.
Kısa ziyaretimde, insanüstü bir yemek bilgisi ve İtalyan yemek kültürü bilgisini özümsedim. Sosisimi cesurluğumdan gelen sear'ımdan biliyorum. Risottoyu neden karıştırmayı ve neden şeker şurubunu karıştırmamayı biliyorum. İtalyan mutfağını “benim” yapan bir misafirperverlik ve arkadaşlık yaşadım. Kendi başıma karıştırdığım günlerde bunu özleyeceğim, yeni yemek ailem peşimden sallıyor. Yemek yazma kariyerimin en eksiksiz İtalyan mutfak deneyimi oldukça basitti.