Kolej başkanlıklarının eskisi gibi olmadığı şimdiye kadar pek yeni bir haber değil. Değişim, liderlik ettikleri kurumlar kadar çeşitli faktörlerin sonucudur. Yine de farklılıklara rağmen, tüm kolej rektörleri arasında bazı benzerlikler ortaya çıkıyor.
Birincisi ve en önemlisi, kurumlarının kasalarına para akışını sürdürme ihtiyaçlarıdır. Yaptıkları sürece, işlerine devam edecekler. Son zamanlarda yapılan bir dizi istifa, gerçeğin neredeyse her zaman para izini takip ederek bulunduğunu doğruluyor.
Araştırmasının bağımsız bir incelemesi, bilimsel titizlik standartlarının altına düştüğünü tespit ettiğinde, Marc Tessier-Lavigne hemen Stanford Üniversitesi rektörlüğünden istifa edeceğini açıkladı2016’dan beri yürüttüğü bir görev.
Savunucuları bile, 50.000’den fazla belgeyi inceleyen ve 89 sayfalık bir rapora yol açan bir heyetin yaptığı çalışmaları çoğunlukla sorgulamıyor. Kapsamlı ve tarafsızdı. Ancak yutması zor olan, Tessier-Lavigne’nin kararı için gösterdiği sebeptir.
Raporun, Stanford’u yeni akademik yıla sokma becerisini ciddi şekilde sorguladığını söyledi. Bekle – dolandırıcılıktan aklandı, öyleyse neden bir şekilde başkan olarak kalamayacağını düşünüyor? Başkanlık kesinlikle araştırmadan oldukça uzak bir idari pozisyondur. Bilakis, biyoloji profesörü olduğu diğer görevinden, bu rolün araştırmaya yakınlığı göz önüne alındığında istifa etmiş olabilir. Ancak şu ana kadar bu görevi bırakacağını söylemedi.
Gerçek sebep, raporun kesinlikle kaynak yaratma üzerindeki etkisi olabilir mi?
Son birkaç yıldaki diğer üniversite başkanlık istifalarının nedenleri ışığında bu büyük olasılıkla. USC ve Rochester Üniversitesi bunun örnekleridir. Gösterdikleri şey, Tessier-Lavigne’nin kararını daha da tahmin edilebilir kılıyor. Her iki durumda da, başkanlar, tüm öğrencilerin kendilerini cinsel tacizden uzak hissettikleri bir atmosferi sürdüremedikleri için istifa ettiler – araştırma kusurları nedeniyle değil.
USC daha büyük manşetler yaptı bir dizi skandal yüzünden. Bunlardan biri, sağlık merkezinde uzun süredir kadın öğrencileri onlarca yıldır taciz eden bir jinekologla ilgiliydi. Diğeri, uyuşturucu kullanan ve fahişelerle parti yapan tıp fakültesinin eski dekanıyla ilgiliydi.
Rochester Üniversitesi’nde, dışarıdan bir araştırmacı tarafından hazırlanan 207 sayfalık bir rapor, cinsel taciz iddialarının “birçok açıdan abartılı ve yanıltıcı” olduğunu ortaya çıkardı. Buna rağmen cumhurbaşkanı istifasını açıkladı. önce raporu görmek
Stanford’da Tessier-Lavigne’in bunu yapması bir haftadan az sürdü.
Çok az üniversite rektörü, tamamen şikayetsiz bir kampüsü denetler. Öyleyse neden belirli sorunlar patlak verdiğinde istifalarını bu kadar çabuk duyuruyorlar? Okula bağlı görünür bir yasal sorumluluk olmadığında bile olur.
Son tahlilde cevap, sorunların kamuoyu ve bağışçılar için makul bir değişiklik yapılana kadar göz ardı edilemeyecek kadar değişken olduğudur. İlgili üniversiteler özel olduğunda, mezunların mali desteği çok önemlidir. Mezunlar, araştırma kusurları konusunda onlara biraz müsamaha göstermeye isteklidir, ancak cinsel ve ırksal meseleler konusunda değil.
İkincisi, Temmuz ayında Texas A&M Üniversitesi başkanı, okulun gazetecilik programına hızlı bir başlangıç yapmak için önde gelen bir Siyahi profesörü işe alma girişimleriyle ilgili bir tartışmanın ardından istifa ettiğinde sergilendi. Bir devlet üniversitesi olarak, eyalet Yasama Meclisinde kötü oynama potansiyeline sahip olaylara karşı oldukça hassastır. Bu, özellikle halk eğitimini hedef alan bir geçmişe sahip, Cumhuriyetçilerin çoğunlukta olduğu bir yapıya sahip olan Teksas için geçerlidir. A&M’nin görev süresi sona eren başkanı Katherine Banks, istifa mektubunda “olumsuz basının dikkat dağıtıcı bir unsur haline geldiğini” söylese de, kesinlikle ortalıkta kalırsa tartışmanın devletten gelen fonun azalmasına yol açacağını kastetmişti.
Konu ne olursa olsun, bu günlerde üniversite rektörlükleri kısa ömürlü olmaya mahkumdur. Bunun nedeni, öğrencilerin her şeyden önce öğrenim ücretlerini karşılaması gereken müşteriler olarak görülmesidir. Eleştirel düşünürler geliştirmekle ilgili abartılı retoriğe rağmen, 1 numaralı hedef para akışını sürdürmektir. Başkanlar bunu yapabildikleri sürece her türlü fırtınayı atlatırlar. Yapamadıklarında, dışarıdalar.
Walt Gardner, UCLA Eğitim Enstitüsü’nde öğretim görevlisiydi.