Linterman laboratuarı araştırmacıları tarafından yapılan araştırmalarda, yaşlı farelerin bağışıklık sistemine, immünoloji uzmanlığı ile bazı genital siğil tedavisi uygulamaları yapılarak bağışıklığın artırılacağını anlaşılmıştır.
Fareler ve insanlar, bağışıklık sistemlerinde yaşa bağlı benzer değişiklikler gösterir. Bu nedenle, bu bulgu yaşlı popülasyondaki aşı yanıtının sağlamlığını kolayca arttırmak için umut veriyor.
Yaşlandıkça bağışıklık sistemimizin işlevi azalır. Bizi enfeksiyonlara karşı daha duyarlı hale getirir ve aşılamadan sonra koruyucu bağışıklık üretmemizi sağlar. Linterman laboratuvarındaki araştırmacılar, yaşlı bireylerde bu zayıf yanıtı destekleyen hücresel ve moleküler mekanizmaları anlayarak, genital siğiller için mevcut bir tedaviyi yeniden tasarlayabildiler ve bunun, bunların çoğunda yaşla ilgili etkilerin üstesinden gelmede etkili olduğunu bağışıklık sistemimizi oluşturan hücre tipleri ile gösterdiler. Araştırma çevrimiçi olarak eLife dergisinde yayınlandı.
Enstitünün İmmünoloji araştırma programında ekip lideri olan Dr. Michelle Linterman, “Mevcut koronavirüs pandemisi, ailelerimizin ve topluluklarımızın yaşlı üyelerinin bulaşıcı hastalıklarla ilişkili morbidite ve mortaliteye daha duyarlı olduklarını vurguluyor. Bu nedenle, yaşlı insanlarda bağışıklık sisteminin nasıl çalıştığını anlıyoruz ve toplumumuzun bu savunmasız bölümünde iyi çalıştıklarından emin olmak için aşılara karşı bağışıklık tepkilerini nasıl artırabileceğimizi araştırıyoruz.” ifadelerini kullandı.
Aşılar, patojenlerin bizi enfekte etme yeteneğini bloke edebilen antikorlar üreterek çalışır. Antikor salgılayan hücreler, enfeksiyon veya aşılamadan sonra oluşan bağışıklık reaksiyonu merkezlerinde, germinal merkezde üretilir. İlerleyen yaşla birlikte, germinal merkez reaksiyonunun büyüklüğü ve kalitesi düşer.
T foliküler yardımcı hücreler olarak adlandırılan bağışıklık hücreleri, germinal merkez tepkisi için gereklidir. Bu çalışmada ekip, T foliküler yardımcı hücre sayılarının neden yaşla birlikte azaldığını ve aşılamadan sonra bunları artırmanın bir yolu olup olmadığını araştırmak için fareleri ve insanları kullandı.
Dr. Linterman, “Çimlenme merkezi yanıtı, doğru yerde ve doğru zamanda etkileşime girmek için birden fazla hücre türünün kullanılmasını gerektiren son derece iş birliğine dayalı bir süreçtir. Bu nedenle, bu hücre türlerinden bir veya daha fazlasındaki kusurların aşılamadan sonra yaşlı bireylerde gözlenen zayıf çimlenme merkezi yanıtını açıklayabileceği bize mantıklı geldi. ” açıklamasını yaptı.
Araştırmacılar, yaşlı farelerin ve insanların, aşılamadan sonra daha az T foliküler yardımcı hücre oluşturduğunu, bu da zayıf bir germinal merkez yanıtı ve antikor yanıtı ile bağlantılı olduğunu buldular. Araştırmacılar, aşılamadan sonra germinal merkezde meydana gelen hücresel ve moleküler olaylar hakkındaki anlayışımızı geliştirerek, yaşlı farelerde ve insanlarda T foliküler yardımcı hücrelerin bağışıklık sistemi iş arkadaşlarından daha az uyarıcı etkileşimler aldığını belirlediler. Uyarıcı hücre sayısını arttırmak için aşılama bölgesinde bir krem (Imikuimod, şu anda insanlarda genital siğilleri tedavi etmek için kullanılan bir ilaçtır.) kullanarak, yaşlı farelerde T foliküler yardımcı hücrelerin oluşumunu geri yükleyebildiler ve ayrıca başka bir bağışıklık hücresi tipinde (dendritik hücreler) yaşa bağlı kusurları onardılar. Cesaret verici bir şekilde, bu, yaşlanmada T foliküler yardımcı hücre oluşumundaki yaşa bağlı kusurların geri döndürülemez olmadığını ve terapötik olarak aşılabileceğini göstermektedir.
Bu yaklaşımın insanlarda bir müdahale olarak işe yarayıp yaramayacağının tam resmi ve değerlendirilmesi, germinal merkez yanıtının neden yaşla birlikte değiştiği ve bunun üstesinden gelmek için neler yapılabileceği konusunda daha fazla araştırma gerektirir. Bir kez elde edildiğinde, bu bilgiyi yaşlı insanlar için yeni aşı formülasyonlarına dahil etmek için klinik çalışmalar kurulmuş olabilecektir.
Kaynakça:
Marisa Stebegg et al, Rejuvenating conventional dendritic cells and T follicular helper cell formation after vaccination, eLife (2020). DOI: 10.7554/eLife.52473
Yazar: Fatih Kara