Dumlupınar' la ilgili bir anektot da benden olsun: Denizaltındakilerle bağlantı kurulur ve onlara, sahip oldukları oksijeni verimli kullanmaları, şarkı söylememeleri, sigara içmemeleri, kurtarılacakları söylenir. O sırada her gelişme radyodan tüm yurtla paylaşılmaktadır.
Herkes oradakileri kurtarmak için olağanüstü çaba sarfetmektedir. Ancak ne yeterli donanım vardır, ne de başka bir şey. Umutlar her dakika azalmaktadır. Artık zaman kalmadığında, tekrar ulaşılır denizaltındakilere ve şu söylenir; "Şarkı söyleyebilirsiniz, sigara içebilirsiniz"
Dumlupınar konuşulduğunda, her seferinde bu sözler yankılanır beynimde. Ne büyük bir çaresizliktir bu, ne büyük bir acıdır.
Sağol ReaL. Unutmamamız gereken bir şeyi daha hatırlattığın için...
CadII' nın notu: Konuyu bir daha okuduğumda ses de duyuldu. Bu yazdıklarım zaten ses kaydında varmış