Sayfa 13 - Güncesinde ve mektuplarında, babasını da, annesini de her gün düşündüğünü; her ikisinin de çok sağlıksız bir saplantı haline geldiğini; ama bu romanın, onlardan kurtulmasını sağlayan bir büyü olduğunu anlatır. (1928 yılı)
·
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.
Virginia Woolf, yirmi iki yaşında babasını kaybedene dek onun kişiliğinin ağırlığıyla ezildiğini hissediyordu. Babasına duyduğu garezin, feminizminin başlıca nedenlerinden biri olduğu hiç kuşku götürmez.Annesi, kalabalık ailesine bakmak için fazla didindiğinden kırk dokuz yaşında ölürken, babasının “yetmiş iki yaşında kanserden ölmeye güç katlandığını” söyler.