Güncelleme tarihi: 29 Eyl
Yaşlılarda depresyon patolojik bir süreçtir ve yaşlanmaya verilen normal bir reaksiyon değildir. İnsanların çoğu yaşlılıkla mücadele edebilir ve birçoğu da mutlu hisseder. Ancak, yaşlılarda düşük işlev ve benzeri birçok semptom görüldüğü hakkında sağlık çalışanları ve toplum içerisinde süregelen genel bir kabulleniş vardır. Şu anki jenerasyondaki yaşlı bireyler depresyonu reddetmekte, birçoğunun yüzleşmek durumunda kaldığı ve depresyonun semptomu olan bazı duygulara karşı gösterilen destekleyici olmayan tavırlar yüzünden bu hastalığın teşhisi zorlaşmaktadır. Komorbid tıbbi durumlar, psikolojik sorunlar deneyimlemek, bilişsel bozulma, ve sıklıkla kayıp, emeklilik, daha küçük bir eve taşınmak gibi çeşitli olaylar teşhis sürecini karmaşıklaştırabilmektedir.
Depresyon hastalıkları, ölüm oranlarını, akrabalara, sosyal ve sağlık servislerine olan mecburiyeti arttırır. Depresyon genelde tedaviye olumlu cevap verir, en azından başlangıçta hayat kalitesi artar ve ölüm oranı azalır. Antidepresan tedavisi diğer tedavilere kıyasla etkili, güvenli ve hesaplıdır.
BELİRTİLER
1. Disfori
Depresif ruh hali ve mutsuzluk görünür olmayabilir ve hasta bu tür duygular sorgulandığında reddediyor olabilir. Anksiyete ve sinirlilik hali ile başa çıkamama konusundaki şikayetler daha yaygındır. Bu tür hastalar uyku, iştah, enerji düşüklüğü ve diğer somatik belirtiler konusunda şikayet edebilirler. Genelde hayatın akışındaki aktivitelere olan ilginisindeki ve alınan zevkteki düşüklüğü kabul ederler. Aynı zamanda depresif ruh hali teşhis için kesin bir gereklilik değildir.
2. Ağlamak
Bu şimdiki jenerasyonun ‘metanetli’ erkek yaşlıları arasında oldukça nadirdir.