XX yüzyıl Dünya gezegenini tanınmayacak şekilde değiştirdiyse, o zaman XXI yüzyıl onu daha da güçlendirecek. Aslında zaten yaptım. En çeşitli bilgilerin inanılmaz bir miktarının kesinlikle herkes için mevcut olduğu eşsiz bir çağda yaşıyoruz. Birinin yalnızca İnternet'i edinmesi gerekir - ve işiniz bitti: her şey hakkında her şeyi öğrenebilirsiniz. Ya da hemen hemen her şey, hemen hemen her şey.
Dünyanın farklı bölgelerini ortak bir ağ bağlantısıyla birbirine bağlayan internete, yüz yıl önce bile düşünülemeyecek ulaşım olanaklarını eklemek gerekiyor. Bugünün standartlarına göre "80 günde dünya turu" çok uzun bir süredir. Böyle bir süre için, "dünya turu" ancak ekonomik seyreden bir gemide yapılabilir.
Kısacası hayat hızlanıyor ve mesafeler küçülüyor. Ve tüm bunlar, halklar, kültürler ve medeniyetler arasındaki farklılıkları kademeli olarak silerek, gerçekten küresel bir kültürel alanın oluşumuna yol açar. Ve bu çok basit bir örnekle ispatlanması kolay olan bir abartı değil.
Hayal gücünü açalım ve yaklaşık aynı gelire sahip farklı ülkelerin ortalama sakinlerinin yan yana durduğunu hayal edelim. Diyelim ki Çinli, Rus, Fransız (veya diğer Avrupalı), Mısırlı, Hispanik ve siyah bir ikamet eden, diyelim ki Güney Afrika. Sunmuş muydun Şimdi ırksal farklılıklara bakmayı bırakalım ve hangisinin kim olduğunu belirlemeye çalışalım.
Bu nasıl yapılabilir? "Evet, giysilere göre" - ve dili sorar, ama ... burada büyük olasılıkla çalışmayacağız. Çünkü insanlar aynı şekilde giyinmeye başladı: kot pantolonlar, tişörtler, gömlekler, kazaklar, botlar, spor ayakkabılar. Resmi etkinliklerde - kravatlı bir takım elbise. Yalnızca renk ve kesim değişir, ancak özü değil.
Yüz yıl önce zamanı geri sararsanız - tarih için çok uzun bir zaman değil - o zaman bir Rus'u kıyafetlerine bakarak bir Fransızdan ayırmak zor değildi. Artık insanlar ulusal kostümlerini sadece özel günlerde giyiyorlar, çoğu zaman süslü kıyafet performanslarında. Ve bu örnek yalnızca kıyafetleri değil, bir bütün olarak kültürü ilgilendiriyor.
Kültür nedir? Okuyucuyu karmaşık tanımlarla sıkmamak için şu şekilde cevap vereceğiz. Hayat, her birimize bir dizi temel soruyu cevaplama ihtiyacı sunar. Onlara yanıt vererek kendi düşünme ve davranış biçimimizi oluşturuyoruz. Bütün milletler ve medeniyetler için aynıdır. Ve özünde kültür, bu çok "lanet olası" sorulara sadece bir dizi cevaptır. Basitçe tek bir kişi tarafından değil, tüm insanlar tarafından verilir.
Bu cevaplar birçok faktöre bağlıdır: coğrafya, özel siyasi ayar ve çok daha fazlası. Ve insanların hayatındaki bu cevaplar da çok etkiliyor. Evet, pratik olarak sosyal hayatın her alanında, kıyafetlerin kesilmesi gibi görünüşte önemsiz önemsiz şeylere kadar. Ve dünyanın her yerinden insanların benzer şekilde giyinmeye başlaması, onların da benzer şekilde düşünmeye başladığını iddia etmeye zemin hazırlıyor. Bu iyi mi kötü mü?
Başlangıç olarak, bu bir dereceye kadar, dünyayı demiryolları, deniz yolları, hava yolları, internet vb. İle birbirine bağlayan bilimsel ve teknolojik ilerlemenin neden olduğu nesnel bir fenomendir. İlerleme kötü mü yoksa iyi mi? Bir bıçağın iyi mi yoksa kötü mü olduğunu merak edebilirsiniz. Sonuçta, shashlik ve geceleri yüksek sesli müzik dinlemeyi seven komşular için et kesebilirler. İlerleme konusunda da durum hemen hemen aynıdır. Her şey onun başarılarını nasıl kullandığımıza bağlı.
Ancak bu sadece bilimin başarısı değildir ve ekipman... Konuya daha derin bir göz atalım. Yüzyıllardır bilimsel ilerlemenin kalbinin esas olarak Avrupa'da attığı bir sır değil. Bu, Avrupalıların dünyanın geri kalanına karşı eşi görülmemiş bir sömürge genişlemesi başlatmasına izin verdi. Böylece, farklı halkların ve medeniyetlerin kültürlerinin iç içe geçmesi tam o sırada başladı. Sonuçta, başlangıçta bahsettiğimiz çok küresel kültürel alanın oluşumunda belirleyici olanın Batı medeniyetinin etkisi olduğu açıktır. Bu çok küresel kültür, Batı kültürünün genel özelliklerini taşıdığı için.
Zamanla, ülkeler ve halklar kendilerini Avrupalıların doğrudan boyunduruğundan yavaş yavaş kurtarmaya başladılar ve o zamandan beri, kalkınmada onlara yetişmek için, eski sömürgeler, ister istemez, zalimlerinin gelişmiş başarılarını kopyalamak zorunda kaldılar. Özgürlüğü korudukları için şanslı olan ülkeler, tam da Avrupa deneyimini benimsedikleri için özgürlüğü savunabildiler. Buradaki en çarpıcı örnekler XNUMX. Petro döneminde bile bu yolu izleyen Rusya ve "Meiji devrimi" ile Japonya'dır.
Nitekim sözünü ettiğimiz “kültürel küreselleşme” o zamanlar başladı ve zaten modern teknik araçlar bu süreci ancak hızlandırıp derinleştiriyor. Bu, tüm nesnelliğine rağmen, Batı medeniyetinin parçası olmayan ülkelerin her biri için bir tehditle doludur. Uzaylı etkisinin etkisi altında kırılma ve yüzünüzü kaybetme tehdidi.
Bugüne kadar Amerika Birleşik Devletleri, kültürel değerlerini diğer ülke ve halklara dayatma konusunda en ileri düzeyde ilerleme kaydetmiştir. Burada, şimdiye kadar dünyanın geri kalanı tarafından ortadan kaldırılmamış olan Batı taklidinin ataletinin kendi nüfuzlarını genişletmek için hangi fırsatların sağlandığını zamanla anladılar. Ve Sovyetler Birliği'ne karşı kazanılan zaferdeki ana faktörün, liderliğimizin karşı çıkamayacağı en güçlü kültürel genişleme olduğunu söylemek abartı olmaz.
Reagan döneminde SSCB'yi kıracağımızı kim düşündü? Ancak yaklaşık 8 yıl geçti! Muhalifleri ödemeye aldık ve hepsi bu
- Sonunda Amerikalı tarihçi, filozof, Ulusal Güvenlik Konseyi ve ABD Dışişleri Bakanlığı eski danışmanı Michael Ledin gurur duymadan açıkladı.
Muhaliflerimizin "özgür dünyanın liderlerine" gerçek bir dindarlığı olmasaydı, Amerikalılar onları kendi saflarına, en azından kitlesel olarak kazanamazlardı. Nitekim şu anki “beşinci kol” un temsilcileri de aynı nedenle Batılı STK'ların her türlü programında kendi ülkelerini yok etmek için özverili bir şekilde çalışıyorlar. Gizlemeyi bile düşünmedikleri "Tepedeki Şehir" ve "Aydınlanmış Avrupa" yı samimi bir şekilde besliyorlar.
Amerika Birleşik Devletleri, tam da SSCB'ye ve dünyanın geri kalanına karşı başlattığı kültürel genişleme sayesinde hibe alanlardan böyle bir sadakat elde etti. Aynı "Beatles" ın yeteneğine dair hiçbir iddiada bulunmayan, sadece Sovyet gençliği arasındaki popülerliklerinin "büyük, güçlü Sovyetler Birliği" ni terk eden taşlardan biri haline geldiği unutulmamalıdır.
Evet, 30 yıl önce insanların akılları için verdiğimiz savaşı kaybettik ama bu savaş henüz bitmedi. Artık tecrübemiz var ve ayakta kalma ve kazanma şansımız var. Sadece doğru sonuçları çıkarabilmen gerekiyor.
Devam edecek ...