Öğleden sonra anne moduna giriyorum
Google’ın "cam tavan" ına yazmakta sorun yaşarsak, web’in bu dönemdeki mürekkep nehirleri tarafından su bastığını keşfedeceğiz, bu da toplumun kadınların işyerinde belirli eşikleri aşmalarına izin vermemesi anlamına gelir.
Bu "cam tavan" sorusuyla basitleştirilmemesi çok önemlidir, çünkü o tavanın erkekler tarafından uygulanıp kurulmadığını, toplumun kapalı kalmasını veya kendi kararlarıyla kırılmayı tercih eden kadınların kendisi olup olmadığını bilmiyoruz.
Çünkü kendimizi aldatmayalım, 21. yüzyılda sorun kadının gitmek istediği yer değil - bilim adamlarımız, politikacılarımız, bankacılarımız var, fakat çok azımız var - ama ne bırakmak istiyorsun oraya gitmek için.
İstifa, çoğu durumda ailedir. Tabii ki, tam eşitliği savunanlar şimdi gelecekler ve erkek onun gibi bezleri değiştirene kadar kadının yükselmemesini sağlayacak. Ancak sorun bu değil.
Babanın daha önce anneye ayrılmış olan görevlere dahil edilmesi çok iyidir, ancak bu, annenin kişisel gelişimi nedeniyle belirli faaliyetlerden vazgeçmek zorunda olduğu anlamına gelmez. Yani, istekli baba, talepkar çocuklarının öğleden sonra öğleden sonra kendisini işgal etmesine rağmen başarılı bir anne çalışabilsin, anne eşit olarak vazgeçiyor. Sadece ailesinin bakımını bir bakıcı aracılığıyla feragat etmek yerine, çocukların babası aracılığıyla istifa eder. Ama aynı zamanda vazgeçti.
Bu yüzden henüz kırmadığımız cam tavanın, kısmen toplumun hala kabul etmediği için, kısmen de bazılarının istemediği için olduğunu düşünüyorum - her alanda bir alan-zaman sınırı koymamıza izin veren gerçek uzlaşma ile ilgili. "Buraya kadar" deme ve o andan itibaren "anne modu" na girme izni olan kişinin eylemi.
Buradaki zorluk hiç de önemsiz değil, çünkü hala eski modası yekpare olan eşitlikçiliğe sahibiz. etkili çalışma ile varlık programı. "Çok işe yarıyor, işe çok geç kalıyor" türündeki ifadeler ve rütbelerden önce, çok gençlerden, aslında olanın çok az konduracağınızı veya belki de alışılmadık bir frekansla veya bununla sigara içmenin dikkatini dağıttığını düşündüm binayı terketmek zorundasınız, dışarıdan daha fazla içeride görüyorsunuz ya da "iş" öğelerinin sizin düşündüğünüzden daha uzun olduğunu görüyorsunuz.
İlk defa “çocuk programı” ndaki bir çalışma toplantısına hayır demiştim, hayatımın geri kalanının olacağını düşünmeye devam ettim, “vakti olmadığı için hiçbir şeye gelmeyeceğini” düşündüm.
Ancak, sürprizime göre, toplantıdaki mevkidaşı sadece en ufak bir problem değil, aynı zamanda cesaretimi ve zamanı bölümlere ayırma kararımı tebrik etti ve ertesi sabah ilk iş için beni alıntı yaptı. Bunun tüm işler için geçerli olmadığını biliyorum. Tüm programların uzlaştırılabilir olmadığını biliyorum. Ancak birçoğu daha fazla mutabakata varılabilir.
Sanırım yaşlandıkça daha utangaç oluyorum ve zaten çocuklarımı okula alma zamanının ötesinde kabul ettiğim birkaç taahhüt var.
Sürpriz, bu "cam tavan" ın ne bir tavan ne de cam olmasıydı. Var olduğuma inandığım bir sınırdı ama o gerçekten yoktu. Çünkü bu sefer sadece tartışmayı reddeden biriyle tanıştım. Gerisi - erkekler ve kadınlar - nihayetinde, bu ünlü tavanlarla gerçekten iş yapmak için her şeyi yerine koyacağız ve hepsinden önemlisi saatinde alkışlayacağız.- Anneler ve işçiler, uzlaşma hokkabazlığı
- Aileyi ve işi uzlaştırmak için 7 ipucu
- İspanyol annelerin çocukları için günde sadece iki buçuk saat var
- Kadınlar erkeklerden daha iyi liderlik ediyor
- Kadın ve anne olmak için 10 siyasi teklif