We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Kore Üzerine MiG Tehdidi: Sovyet Savaşçısı Ace Nikolai Sutiagin, Yuri Sutiagin ve Igor Seidov'un Hikayesi
Kore Üzerinde MiG Tehdidi: Sovyet Savaşçısı Ace Nikolai Sutiagin'in Hikayesi, Yuri Sutiagin ve Igor Seidov
Kore Savaşı, Soğuk Savaş sırasında, MiG 15'lerle donatılmış Sovyet savaş filolarının Kuzey Korelileri desteklemek için gizlice Çin'e gönderildiği Sovyet ve Amerikan güçleri arasındaki tek büyük ölçekli doğrudan çatışmayı gördü. Nikolai Sutiagin, bu savaş pilotlarının en başarılısıydı ve her iki tarafta da diğerlerinden daha yüksek resmi bir zafer çetesi ile Kore Savaşı'nın önde gelen ası oldu.
Kitap, Stalin'in Sovyetler Birliği'ndeki yaşamın büyüleyici (ve bazen ürpertici) bir görünümünü sunuyor. İhbarlar açıkça hâlâ yaygındı ve Sutiagin gibi bir savaşçı ası bile tehdit edebilirdi. Devrimden otuz yıldan fazla bir süre sonra, Sutiagin'in kariyeri, babasının bir 'kulak', devrimden önceki en başarılı çiftçilerden biri olduğu, görevden alınmadan önce Stalin'e kadar ulaşan bir suçlama, hâlâ tehlikeye girebilirdi! Ayrıca Sovyetler Birliği'nde hiçbir şeyin bir kazanın sonucu olmadığını öğreniyoruz - her aksilik birinin hatası olmalı, algılanan her başarısızlık resmi bir kınama ile sonuçlanıyor.
Metin, muhtemelen Rusça'dan yapılan doğru bir çevirinin bir sonucu olarak biraz biçimsiz olabilir (her ne kadar yazarlar ayrıca çok sayıda 'kuru' resmi kayıttan dolayı özür dileseler de), ancak kitabın okunabilirliğini azaltacak kadar değil. . Anlatılan olaylarla kitabın üretimi arasındaki uzun boşluk, kitabın herhangi bir siyasi tartışmadan tazeleyici bir şekilde uzak olduğu anlamına geliyor.
Yazarlar çok çeşitli kaynaklara erişimden yararlanmışlardır. Sovyetler Birliği'nin çöküşü, resmi arşivlerin artık açık olduğu anlamına geliyor ve Sovyetlerin Kore'ye katılımının gazilerinin deneyimleri hakkında konuşmaları kabul edilebilir. Yuri Sutiagin, Nikolai'nin oğludur ve Nikolai'nin karısının günlüğü de dahil olmak üzere aile arşivlerine erişimi vardı.
Yazarların asla gerçekten kavrayamadığı bir konu, Sovyet savaş pilotlarının resmi olarak kabul edilen iddialarının, ABD tarafından resmen tanınan kayıp sayısından daha yüksek olmasıdır. Yazarlar, Amerikalıların, Sovyetler Birliği'nde ABD'de yapmaktan çok daha kolay bir şey yaparken, aynı zamanda soruna cevap verirken kayıpları sakladığını varsayma eğilimindedir. Savaş pilotlarının aşırı talepte bulunduğu netleştikten sonra (Birinci Dünya Savaşı'ndan bu yana her savaşta her savaş kuvvetinde bulunan bir şey ve hava savaşının hızının kaçınılmaz bir sonucu - Amerikalılar ayrıca MiG'lere karşı zaferler için aşırı talepte bulundular) Sovyet makamları yalnızca silah kamerası kanıtlarıyla desteklenen zaferler verdi. Sovyetlerin dokuz zafer kazandığı ve ABD'nin yalnızca tek bir kayıp aldığı bir savaşın ayrıntılı bir açıklaması, bunun için bir anahtar sağlar. Oldukça doğru bir şekilde, Sovyet pilotları, daha önceki birçok savaş pilotunun hayatlarına mal olan bir alışkanlık olan, düştüklerinden emin olmak için kurbanlarını takip etmediler. Çoğu durumda, bir 'öldürme' kanıtı, bir Amerikan uçağının hasar aldığının görüldüğü ve daha sonra Kore sisinin içinde kaybolmadan önce, bazen alevler içinde dünyaya doğru düştüğüydü. Yazarlar, Sabre'nin MiG'yi geride bırakabileceğini ve yere yakın görüşün genellikle zayıf olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Başlarını belaya sokan Amerikalı pilotlar, saldırganlarından kaçmak ve ardından üsse geri dönmek için bu iki gerçeği kullanabilirdi. Bütün bunlar, daha çok, savaşçı asının resmi 'puanlarının', aynı tarafta savaşan pilotların başarılarını, zaferleri ödüllendirmek için aynı kurallarla karşılaştırmak için en iyi şekilde kullanıldığı fikrini güçlendiriyor.
Bu, birkaç farklı nedenden dolayı değerli olan büyüleyici bir kitaptır - Sovyetler Birliği'ndeki yaşamın bir görünümü olarak, genellikle Amerikan görüşünün egemen olduğu Kore'ye karşı verilen mücadeleyi açıklaması ve aralarında savaşılacak ilk savaşların bir açıklaması olarak. Jet uçağı.
Bölümler
1: Bir Hava Savaşçısının Yapılışı
2: Çin'de Alay Savaşa Hazırlanıyor
3: Kore Hava Savaşında Muharebe Operasyonları, Taktikler ve Rutinler
4: Uğurlu Bir Çıkış
5: Sonbahar Maratonu
6: Dağıtımın Son Ayları
7: Sonuçlar ve Dersler
8: Kore'den sonra
Yazar: Yuri Sutiagin ve Igor Seidov
Baskı: Ciltli
Sayfalar: 246
Yayıncı: Kalem ve Kılıç Havacılık
Yıl: 2009
Viaz'ın Felaketi, 1941: Kızıl Ordu'nun Tayfun Harekatı'na Karşı Feci Duruşu
Bu kitaba nasıl yıldız verilir bilemem. Her saat başı kimin ne yaptığını tam olarak anlamak için savaşın bu özel bölümüyle özellikle ilgileniyorsanız. Читать весь отзыв
LibraryThing İnceleme
Lev Lopukhovsky'nin "Viaz'ın Felaketi", Doğu Cephesi hakkındaki genel bilgimize, özellikle 1941'de gerçekleşen operasyonlara önemli bir katkı sağlıyor ve . Читать весь отзыв
Избранные страницы
Содержание
Другие издания - Güncelleme все
Часто встречающиеся слова ve выражения
Об авторе (2013)
Sovyet Stratejik Füze kuvvetlerinde albay rütbesinde bir alayın komutanlığı da dahil olmak üzere, Sovyet ordusunda bir subay olarak seçkin bir kariyerin ardından Lev Lopukhovsky, taktik öğretmek için Frunze Askeri Akademisine transfer oldu. Ordudan emekli olduğundan beri, Rusya Federasyonu Askeri Bilimler Akademisi'nde profesör ve İkinci Dünya Savaşı sırasında Sovyet kuvvetlerinin önde gelen tarihçilerinden biri oldu. Konuyla ilgili yazdığı birçok makalenin yanı sıra Prokorovka ve Viaz'ma savaşları ve 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgali hakkında tartışmalı incelemeler yayınladı.
Stuart Britton, Cedar Rapids, IA'da ikamet eden serbest çevirmendir. Rusya'da gizli askeri arşivlerin açılması ve olaylara ve tarihsel olaylara daha nesnel bir bakış açısıyla bakan yeni Rus bilim adamlarının ortaya çıkmasıyla bir patlama yaşayan, giderek artan sayıda tercüme edilmiş Rus askeri anılarından, savaş tarihlerinden ve operasyonel çalışmalardan sorumludur. rakamlar. Ödüller veya büyük beğeni toplayan iki eser, Valeriy Zamulin'in Bir Efsaneyi Yıkmak: Prokhorovka'daki Tank Savaşı, Kursk 1943 ve Lev Lopukhovsky'nin The Viaz'ma Catastrophe, 1941: Kızıl Ordu'nun Typhoon Harekatı'na Karşı Felaket Duruşu adlı eseriydi. Dikkate değer son çeviriler arasında Valeriy Zamulin'in Kursk Savaşı: Tartışmalı ve İhmal Edilen Yönler ve Igor Sdvizhkov'un Yüzleşme Vakası Mavi: Briansk Cephesi'nin Alman Sürüşünü Raydan Çıkarma Girişimi Temmuz 1942. Nikolai Ovcharenko'nun savunma, işgaller ve Odessa'nın kurtarılması, 1941-1944 ve Zamulin'in 7. Muhafız Ordusu'nun Kursk Muharebesi'nde Ordu Müfrezesi Kempf'e karşı oynadığı rol ve performansı hakkında ayrıntılı çalışması.
Bir Rus uçan asının bu büyüleyici biyografisi, Kore Savaşı sırasında Sovyet Hava Kuvvetlerinin rolüne ender bir bakış sunuyor.
Nikolai Vasil'evich Sutiagin, Kore Savaşı'nın en yüksek puanlı Sovyet uçan asıydı. MiG-15'ini Amerikan Sabres ve Avustralya Meteorlarına karşı ölümcül it dalaşlarında uçtu ve yirmi iki zafer kazandı. Üstün hizmetinden dolayı, Sovyet ordusunun en yüksek onuru olan Sovyetler Birliği Kahramanı seçildi.
Şimdi, Rus arşivlerinin açılmasıyla birlikte, bu güvenilir biyografi, Sutiagin'in hayatı ve kariyeri hakkında tam bir açıklama sunuyor. Bu resmi kayıtların ötesinde, yazarlar, Rusya'nın en büyük savaş pilotlarından birinin nüanslı ve canlı ayrıntılı bir portresini sunmak için Sutiagin'in yoldaşlarının ve karısının kişisel günlüğünün hatıralarından yararlanıyor.
MiG-15 FAGOT - Savaş Deneyimi
MiG-15'ler, Kore savaşında savaş vaftizlerini aldı ve Amerikan F-86, Sabres'ten üstün olduğunu kanıtladı. MiG-15, 1950 yılının Aralık ayında Kore'de Amerikan Hava Kuvvetlerine karşı konuşlandırıldı. 8 Kasım 1950'de, 1'inci Teğmen Russell Brown, bir F-80 ile uçarken, tarihteki ilk all-jet it dalaşında bir MiG-15'i düşürdü. Bununla birlikte, MiG-15'in o zamanlar ABD envanterindeki herhangi bir uçaktan üstün olduğu açıktı. Mükemmel MiG-15'in üstünlüğü, Sovyet pilotlarının Kore'ye karşı hava savaşında zirveye çıkmasına neden olan kilit faktörlerden biriydi.
Eylül 1950, Kore Savaşı'ndaki ilk büyük dönüm noktasına tanık oldu. Ayın başında, Kuzey Kore kuvvetleri toplam zaferin eşiğindeydi, ancak sonunda 38. paralel boyunca tam bir geri çekilme halindeydiler. ABD, İngiltere ve Avustralya hava kuvvetlerinin baskınlarını durduramayan Kuzey Koreliler Moskova'ya başvurdu. Sovyet lideri Joseph Stalin, Kore'de savaşa girme niyetinde değildi. İkinci Dünya Savaşı çok yeni bir anıydı ve Moskova Batı ile başka bir küresel savaşa yol açabilecek bir çatışma istemiyordu. Yani başlangıçta Kuzey Korelileri askeri olarak destekleyen sadece Çin'di. Ancak, sözde BM komutası altındaki batı orduları, tüm yarımadayı ele geçirmek ve Çinli pilotların kalitesini ve eksikliğini görmekle tehdit ettiğinden, Stalin hava kuvvetlerini savaşa dahil etme kararı aldı.
Moskova'nın katılımını gizli tutmak için Stalin, Sovyet pilotlarına bazı sınırlamalar getirdi. Birincisi, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri veya Kuzey Kore Halk Ordusu Hava Kuvvetleri'nin işaretleri altında uçacaklardı. İkincisi, pilotlar havadayken sadece Mandarin veya Korece iletişim kuracak ve Rusça kullanımı yasaklandı.
Ve son olarak, Rus pilotlar hiçbir koşulda 38. Paralel'e (iki Kore arasındaki sınır) veya kıyı şeridine yaklaşmayacaklardı. Bu onların Amerikalılar tarafından yakalanmasını önlemekti. Son kısıtlama sakatlayıcıydı - bu, Rus pilotlarının düşman uçaklarını takip etmesinin engellendiği anlamına geliyordu. Uçaklar kaçarken en savunmasız olduklarında (çünkü mühimmatları tükendi, yakıtları azaldı veya teknik sorunlar yaşadılar), bu, Rus pilotlarının kolay öldürmeleri reddedildiği anlamına geliyordu. Yüzlerce batılı savaşçı, Rusların kıyı şeridine veya sınıra yaklaştıklarında geri dönmeleri nedeniyle Güney Kore'ye kaçmayı başardı.
Sovyetler, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın savaşta sertleşmiş gazileri tarafından uçakla en son MiG-15'lerini gönderdi. Sonuç dramatikti. 1 Kasım 1950'de Kore üzerinde Sovyet ve Amerikan uçakları arasındaki ilk hava savaşında Sovyetler, MiG'lerinden hiçbirini kaybetmeden iki Mustang'i düşürdü. Eski savaş pilotu Sergei Kramarenko, "Doğu Cephesi ve Kore Üzerinde Hava Muharebesi" adlı kitabında "Amerika'nın Kore göklerindeki hakimiyeti sona ermişti" diye yazıyor. Yetmiş Süper Kale, Çin sınırındaki Sinuiju'ya yaklaşık 580 ton yangın bombası attı. [bazı Rus hesapları saldırıyı Eylül ayına tarihlendiriyor ve bunun Sovyetlerin savaşa karışmasının provokasyonu olduğunu iddia ediyor]
Kore göklerinde, jet çağının ilk savaş uçağına karşı savaşlarında Rusya'nın hava asları batılı rakiplerine karşı çıktı. Yarımada üzerindeki ölümcül hava muharebelerinde Sovyet pilotları çok daha büyük düşman savaş birliklerini defalarca yendi ve düzinelerce bombardıman uçağını sonlarına gönderdi.
MiG-15, Sovyet hakimiyetinin kurulmasında kilit bir faktördü. Uçak, F-86 Sabre gibi batı uçaklarından daha yüksek bir tavana sahipti, bu nedenle Sovyet pilotları, düşmanın takip edemeyeceğini bilerek 50.000 fitin üzerine çıkarak kolayca kaçabildiler. İkinci olarak, MiG 972 km/s'ye kıyasla çok daha iyi hızlanma ve hıza sahipti - 1.005 km/s. MiG'nin dakikada 9.200 fit tırmanma hızı, çoğu F-86 versiyonunun dakikada 7.200 fit'inden daha büyüktü. Hava savaşında kritik bir faktör, silahlanmadaki farklılıktı. MiG'ler, 1.000 metrelik bir mesafeden hedefi vurabilen toplarla donanmışken, Amerikan B-29 bombardıman uçaklarının makineli tüfekleri, 400 metre menzile ayarlandı.
Kramarenko şöyle açıklıyor: "Uçaklarımızın 1.000 ila 400 metre aralığında, bombardıman uçaklarını hala makineli tüfek atış menzili dışındayken ateş edip imha edecekleri ortaya çıktı. Amerikan komutanlığının en büyük yanlış hesaplamasıydı - tasarımcılarının ve uçak üreticilerinin bir hatası. Esasen, devasa ve pahalı bombardıman uçakları MiG'lerimizin toplarına karşı savunmasızdı.
MiG-15'in yüksek patlayıcı mermileri, düşman uçaklarında yaklaşık bir metrekare büyüklüğünde bir delik açacaktır. Pilotları mucizevi bir şekilde kaza yapan uçaklarını geri almayı başarsalar bile, bu uçaklardan çok azı tekrar uçtu. Öte yandan, daha kalın derileriyle MiG-15'ler çok fazla ceza alabilir ve eve sağ salim dönebilir.
Emekli Hava Kuvvetleri Korgenerali Charles "Chick" Cleveland, Air & Space Magazine'e şunları söyledi: "Kore'deki küçük MiG-15'in II. Birleşik Devletler bombardıman kuvvetini gökyüzüne doğru sürün.
Kore Savaşı'na katılan Sovyet savaş pilotlarının çoğu, ancak altı yıl önce sona eren Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın hava aslarıydı. Amerikan ve İngiliz pilotlar da öyleydi. Her üç ülkenin pilotları da yüksek eğitimli Alman Luftwaffe'ye karşı savaşmıştı, ancak bir fark vardı. Sovyetlerin batıya, Berlin'e doğru ilerlemesine eşlik eden hava muharebeleri acımasızdı. Orada Kızıl Hava Kuvvetleri, anavatanlarını savunan giderek daha çaresiz, sayıca az ama yine de ölümcül Luftwaffe pilotlarıyla karşı karşıya kaldı. Bu nedenle Sovyet pilotları, batılı rakiplerinden çok daha iyi savaş deneyimine ve daha iyi it dalaşı becerilerine sahipti. Örneğin, Kore'ye gönderilen ilk büyük Sovyet havacılık birimi olan 324. IAD, 62 zaferle Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın en iyi Müttefik ası olan Albay Ivan Kozhedub tarafından komuta edilen bir hava savunma önleme bölümüydü.
Sovyet ayrıca batı hava kuvvetlerini geride bırakan daha iyi taktikler yürüttü. Örneğin, büyük MiG oluşumları sınırın Çin tarafında pusuda bekleyecekti. Batılı uçaklar, batılı pilotlar tarafından Kuzey Kore'nin kuzeybatı kısmına verilen isim olan ve çok sayıda it dalaşının yaşandığı MiG Yolu'na girdiğinde, bu MiG'ler yüksek irtifadan saldırıya geçecekti. MiG'lerin başı belaya girerse, sınırdan Çin'e kaçmaya çalışacaklardı.
Sovyet MiG-15 filoları büyük gruplar halinde çalışıyordu, ancak temel oluşum, her biri bir lider ve bir kanattan oluşan üç çifte bölünmüş altı uçaklı bir gruptu. İlk MiG-15 çifti, düşman Sabres'e saldırdı. İkinci çift, ilk çifti korudu. Üçüncü çift, gerektiğinde diğer iki çifti destekleyerek yukarıda kaldı. Bu çift daha fazla özgürlüğe sahipti ve kanat adamlarını kaybetmiş yalnız Sabres gibi fırsat hedeflerine de saldırabiliyordu.
Sovyetlerin savaşa katılımı, Kuzey Kore ve Çin'in morali üzerinde bir yan etki yarattı. Sovyetler, Çinli savaş pilotlarını MiG-15'i uçurmak için eğitmeye ilk başladığında, kursiyerlerin fiziksel olarak zayıf olduklarını ve bir sortiden sonra uçaktan zar zor inebildiklerini keşfettiler. Bunun temel nedeni diyetleriydi - günde üç bardak pirinç ve bir bardak lahana çorbası. Sovyet standartlarına dayalı bir diyetle birkaç hafta sonra Çinli havacılar hava muharebesinin zorluklarına dayanabildiler. Benzer şekilde, Kuzey Koreliler de daha önce çevrelerinde halkalar uçuşan birkaç Amerikan uçağını vurarak havada mucizeler gerçekleştirmeye başladılar.
Savaşın dönüm noktası 1951 Ekim'inde geldi. Amerikan hava keşifleri, Kuzey Kore'deki 18 havaalanında inşaat çalışmaları tespit etmişti. Bunların en büyüğü, beton pistlere sahip olacak ve jet uçaklarını sahneleyebilecek olan Naamsi'deydi.
Yuri Sutiagin ve Igor Seidov, "Kore Üzerinden MiG Tehdidi" adlı kapsamlı kitapta pist genişletme programının etkilerini açıklıyor. Kuzey Kore topraklarının derinliklerinde bulunan yeni hava limanları, onlara taze MiG-15 birimlerinin transferine izin verecek, bu da bu tehlikeli savaşçıların operasyon alanını genişletecek ve BM kuvvetlerinin operasyonunu tehlikeye atacaktır. Bu durumda, sözde MiG Yolu 38. Paralel'e kadar uzanacak ve potansiyel olarak BM kara kuvvetlerini sürekli hava saldırılarına maruz bırakacaktır.
23 Ekim 1951'de (şimdi Kara Salı olarak bilinir) batı hava kuvvetleri 200 jet avcı uçağından (F-86 Sabres, F-84'ler, F-80'ler ve İngiliz yapımı Gloster Meteor IV'ler) ve yaklaşık iki düzineden oluşan geniş bir armadayı bir araya getirdi. B-29 Superfortress bombardıman uçakları (Japonya'ya atom bombası atanla aynı tip). Bu yoğun saldırının görev profili, Kore ve Çin kuvvetlerine ikmal akışını bozmak ve Kuzey Kore'deki Naamsi ve Taechon'daki hava üslerini devre dışı bırakmaktı.
Bu tehdide karşı koymak için Ruslar iki savaş hava tümeni örgütlediler. Elli sekiz MiG-15'ten oluşan 303., ilk kademeyi oluşturdu ve düşman bombardıman uçakları ve avcı bombardıman uçaklarından oluşan birincil gruba saldırmakla görevlendirildi. 324. tümen yirmi altı MiG-15'e sahipti ve ikinci kademeyi oluşturuyordu. Savaşı güçlendirmekten ve 303'ün savaştan çıkışını kapatmaktan sorumluydu.
Sovyet stratejisi, savaş eskortlarını görmezden gelmek ve doğruca daha yavaş olan Süper Kalelere gitmekti. MiG'ler Superfortresses ile çarpışmaya doğru ilerlerken, bir grup yavaş İngiliz Meteorunu gördüler. Rus pilotlardan bazıları bu cezbedici hedefler tarafından cezbedildi, ancak komutan Nikolai Volkov şunları söyledi: "Büyüklerin peşinden gidiyoruz."
MiG'ler etrafta dönüp avlarını yutan orka balinaları gibi B-29 formasyonlarına girdi. Sovyet pilotlarından bazıları Amerikan bombardıman uçaklarına aşağıdan dikey olarak saldırdı ve B-29'ların gözlerinin önünde patladığını gördü. Saldırıya uğrayan bombardıman uçaklarının 12 ila 13 havacı mürettebatı birer birer kurtarıldığı için neredeyse bir hindi çekimiydi.
Sovyetler, bir MiG kaybederken on B-29'un - büyük bir görevde şimdiye kadar kaybedilen en yüksek ABD bombardıman uçağı yüzdesi - imha edildiğini iddia etti. Ancak Kramarenko, bazı pilotların 22-27 Ekim haftasında yirmi B-29'un düşürüldüğünü iddia ettiğini söyledi. Ayrıca USAF dört F-84 eskort savaş uçağını kaybetti.
Amerikalılar, üç bombardıman uçağının havada düşürüldüğünü, diğer beş B-29 ve bir F-84'ün ciddi şekilde hasar gördüğünü ve daha sonra iptal edildiğini itiraf etti. Sutiagin ve Seidov, "Yine de, bunlar Amerikan komutanlığı için oldukça acı verici kayıplardı," diye yazıyorlar. Komutan Lev Shchukin Kara Salı'yı hatırlıyor: "Bizi korkutmaya çalışıyorlardı. Belki de sayılarından korkacağımızı ve kaçacağımızı düşünüyorlardı, ama bunun yerine onlarla kafa kafaya karşılaştık. Açıkça, Sovyet pilotları, İkinci Dünya Savaşı'nda 24 zafer kazanmış Rus Hava Kuvvetleri lideri Sergei Dolgushin'in söylediklerini içselleştirmişlerdi. başarılı bir savaş pilotu olmanın ön şartı: "av sevgisi, en iyi köpek olma arzusu".
Eski USAF pilotu Yarbay Earl McGill, 'Namsi Üzerinden Kara Salı: B-29'lar MiG'lere Karşı' başlıklı makalesinde savaşı özetliyor: "Yüzde olarak, Kara Salı, Amerika Birleşik Devletleri'nin giriştiği herhangi bir savaşta herhangi bir büyük bombalama görevinde en büyük kayıp oldu. MiG Alley adlı bir gökyüzü parçasında ve ardından gelen savaş, belki de tüm zamanların en büyük jet hava savaşı olarak sıralanıyor." Kara Salı hava savaşı, USAF'nin stratejik hava bombardımanı davranışını sonsuza dek değiştirecekti. B-29'lar artık gündüz sortilerini MiG Alley'e uçurmayacaktı. Kuzey Kore kasabaları ve köyleri artık Amerikalılar tarafından halı bombalanmayacak ve napalle edilmeyecekti. Binlerce sivil ateş hattından çıktı.
1953'te Stalin'in ölümüyle savaş sona ermek üzereydi. Bu anavatan için bir savaş olmadığı için, Sovyet pilotlarının hiçbiri son ölen kişi olmak istemedi ve bu nedenle Kore göklerinde destansı hava savaşları yoktu.
Bir Rus uçan asının bu büyüleyici biyografisi, Kore Savaşı sırasında Sovyet Hava Kuvvetlerinin rolüne ender bir bakış sunuyor.
Nikolai Vasil'evich Sutiagin, Kore Savaşı'nın en yüksek puanlı Sovyet uçan asıydı. MiG-15'ini Amerikan Sabres ve Avustralya Meteorlarına karşı ölümcül it dalaşlarında uçtu ve yirmi iki zafer kazandı. Üstün hizmetinden dolayı, Sovyet ordusunun en yüksek onuru olan Sovyetler Birliği Kahramanı seçildi.
Şimdi, Rus arşivlerinin açılmasıyla birlikte, bu güvenilir biyografi, Sutiagin'in hayatı ve kariyeri hakkında tam bir açıklama sunuyor. Bu resmi kayıtların ötesinde, yazarlar, Rusya'nın en büyük savaş pilotlarından birinin nüanslı ve canlı ayrıntılı bir portresini sunmak için Sutiagin'in yoldaşlarının ve karısının kişisel günlüğünün hatıralarından yararlanıyor.
Özveri ABD Donanmasının en ünlü havacı ikilisi Teğmen Tom Hudner ve Teğmen Jesse Brown ile savunmak için savaştıkları Deniz Piyadelerinin ilham verici hikayesini anlatıyor. Country kulüp sahnesinden beyaz bir New England'lı olan Tom, ülkesi için savaşçıları uçurmak için Harvard'ı geçti. Afro-Amerikalı bir ortakçının Mississippi'den oğlu Jesse, donanmanın ilk siyah uçak gemisi pilotu oldu ve kendisine bir barda bile hizmet etmeyen bir ulusu savundu.
Amerika'nın büyük bir kısmı ayrımcılıkla bölünmüş halde kalırken, Jesse ve Tom Fighter Squadron 32'de kanat adamları olarak güçlerini birleştirdi. Adam Makos, bu cesur genç havacılar dünyanın en tehlikeli işinde dişlerini keserken - bir uçağın güvertesine inerken bizi kokpite götürüyor. Jesse'nin genç karısı Daisy'nin kabullenmekte zorlandığı bir iş kolu.
Akdeniz'de görevlendirilen Tom ve Jesse, Catskills'den bir çiftlik çocuğu olan PFC "Red" Parkinson gibi çocuklar olan Filo Deniz Piyadeleri ile tanışır. Güneşteki savaş oyunları arasında, genç adamlar Riviera'nın keyfini çıkarıyor, milyonerlerle parti yapıyor ve hatta Hollywood yıldızı Elizabeth Taylor ile arkadaş oluyorlar. Sonra uzak Kore'de kimsenin beklemediği savaş gelir.
Özveri bizi Tom ve Jesse ile birlikte tepemize, Red ve Deniz Piyadeleri ile Kuzey Kore işgaline karşı savaşırken siperlere götürüyor. Çatışmanın öfkesi tırmanırken ve Deniz Piyadeleri Chosin Rezervuarı'nda köşeye sıkıştırılırken, Tom ve Jesse uçar, silahlar alevler içinde kalır ve onları kurtarmaya çalışır. İkiliden biri düşman hatlarının gerisinde vurulup yanan uçağında sabitlendiğinde, diğeri akıl almaz bir seçimle karşı karşıya kalır: arkadaşının ölümünü izlemek ya da tarihin en cüretkar tek kişilik kurtarma görevine girişmek.
Cesaret ve özverinin yürek yakan bir hikayesi, Özveri sorar: Bir arkadaşınızı kurtarmak için ne kadar ileri gidersiniz?
için övgü Özveri
“Perçinleme. . . titizlikle araştırılmış ve hareketli bir hesap.”—Bugün Amerika
“İlham verici bir hikaye. . . Makos tarafından keskin, gerçeklerle dolu bir nesir ve güçlü raporlama ile tasvir edildi. ”—Los Angeles zamanları
"[Okunmalı."—New York Postası
"Karıştırma."—Geçit töreni
“Usta bir hikaye anlatıcısı. . . [Makos getirir] Özveri inanılmaz canlılıkla hayata. . . . [Bu] bir rüya gibi okur. Mükemmel tempolu hikaye hızlı şeritte ilerliyor; işiniz bittiğinde yeniden başlamak isteyeceksiniz.”-İlişkili basın
“Okumak bir zevk. . . Özveri unutamayacağınız bir hikaye.”—Washington Times
"Tom Hudner'a duyduğum büyük saygı sınır tanımıyor. O gerçek bir kahraman ve bu kitabı okurken neden böyle hissettiğimi anlayacaksınız.”—Başkan George H. W. Bush
"Bu, en iyi hava draması - hızlı, güçlü ve hareketli."—Erik Larson, New York Times çok satan yazar ölü uyanma
“Kore Savaşı'ndaki ünlü soğuk bir savaşla ilgili olsa da, hata yapmayın: Özveri kalbini ısıtacak."—Hampton Tarafları, New York Times çok satan yazar hayalet askerler ve Buz Krallığında
Biyografi [düzenle]
Sutyagin, 1923'te, o zamanlar Gorkiy olarak bilinen Nizhniy Novgorod yakınlarında doğdu. Ailesi oyuncuydu ve sonunda Nikolai 11 yaşındayken şehre taşındı. 1939'da Komsomol'a katılan Nikolai, daha sonra DOSAAF programına katılarak Polikarpov Po-2 çift kanatlı uçağıyla uçmaya maruz kaldı. Mart 1941'de Kızıl Ordu'ya alındı, ancak daha sonra Sovyet Hava Kuvvetleri'ne gönderildi. ΐ]
Daha sonra pilot okuluna gitti, 1942'de mezun oldu ve Uzak Doğu'daki 5. Avcı Havacılık Alayı'na gönderildi. Savaşın sonuna kadar Uzak Doğu'da kaldı ve Sovyetlerin Japon İmparatorluğu'na savaş ilan etmesinden sonra Japonya ile savaşta bir miktar muharebe deneyimi kazandı. Savaştan sonra Sutyagin, Amerikan P-63 Kingcobra'yı uçurmayı öğrendi ve aynı zamanda Sovyet tarafından dönüştürülmüş UTI P-63 iki kişilik bir eğitmen olarak uçtu. ΐ]
Nisan 1947'de Sutyagin, Uzak Doğu Askeri Bölgesi'ndeki 190. Avcı Havacılık Tümeni'nin (IAD) bir parçası olan 17. Avcı Havacılık Alayı'na katıldı. 1950'de 17. piyade, 523. Savaş Uçağı Havacılık Alayı ve 18. Muhafız Savaş Uçağı Havacılık Alayı'nı içeren yeni 303. Sutyagin, tümen bir "gizli tur" emri verilmeden önce MiG-15'te 54 uçuş tamamladı ve alayları sırayla Kore sınırındaki Myaogao ve Antung hava limanlarına konuşlandırılarak Mançurya'daki Mukden'deki 64. BM'nin Kore üzerindeki hava gücüne karşı koymak için.
Sutyagin, Nisan 1951'de muharebe operasyonlarına başladı. Şubat 1952'de Kore'den ayrıldığında, Kaptan Sutyagin, 22 BM uçağını düşürmekle itibar kazanmıştı. Kore savaşındaki en yüksek puanlı asıydı ve en iyi ABD ası Kaptan Joseph C. McConnell'i 6 öldürmeyle geride bıraktı.
Sutyagin, Altın Yıldız ve Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına layık görüldü ve kısa süre sonra Binbaşılığa terfi etti. 1970'e gelindiğinde, baş eğitmen ve Havacılık Tümgeneraliydi (ABD Tuğgeneral rütbesine eşdeğer).
Sutyagin, Vietnam Halk Hava Kuvvetleri'ne uçuş eğitimi için baş eğitmen olarak bir sonraki savaş turunda görev yaptı ve 1970-1971'de MiG-21PF ve MiG-17'yi uçurarak savaş taktikleri öğretti. Sağlık sorunları nedeniyle Mayıs 1972'de SSCB'ye döndü ve iyileşmesi için Doğu Almanya'daki GSFG'ye gönderildi. Başarısız vizyonu nedeniyle Sutyagin uçuş statüsünden çıkarıldı ve ya eğitmenlere ya da nakliyecilere düşürüldü.
Sutyagin, Mayıs 1978'de 55 yaşında emekli oldu ve hayatının son yıllarını ailesiyle birlikte geçirdi, Kasım 1986'da 63 yaşında öldü. Kariyeri boyunca 20 tip uçak uçurdu ve 3.300'den fazla uçuş gerçekleştirdi. saat.
15 F-86 Sabres, üç F-84 Thunderjet, iki P-80 Kayan Yıldız ve iki Gloster Meteor'ın vurulduğunu iddia etti. Sutyagin'in Kore Savaşı rekoru 149 muharebe görevi, 66 hava saldırısı ve düşürülen 22 düşman uçağıydı.
Nikolai Sutiagin, gelecekteki eşi Raisa Baranova ile, Nisan 1945.
5. Avcı Havacılık Alayı'nın 2. Havacılık Filosu Pilotları.
Nikolai Sutiagin, bir as olmak için beşinci zaferini kazanacağı Temmuz 1951'de Mançurya'da.
Nikolai Sutiagin Kore'deki ilk kanat oyuncusu V. Shulev, Mançurya, 1951 ile poz veriyor.
17. Avcı Havacılık Alayı'nın 3. Havacılık Filosu'nun izinli pilotları.
Sovyetler Birliği Kahramanı A.S. Kumanichkin, komutan yardımcısı ve daha sonra Mançurya'daki 303.
Sovyetler Birliği Kahramanı Yüzbaşı N.G. 17. Avcı Havacılık Alayı'nın 3. Havacılık Filosu komutanı Dokashenko.
Sovyetler Birliği Kahramanı Maj. M.S. 17. Avcı Havacılık Alayı'nın 2. Havacılık Filosu komutanı Ponomarev, Kore'de on zafer kazandı.
Daha sonra Mançurya'daki 17. Avcı Havacılık Alayı'nın 1. Havacılık Filosunun komutanı olacak olan S.S. Artemchenko'nun 1945 tarihli bir fotoğrafı.
Kıdemli Teğmen D.A. Kore'de on zaferle tanınan 523. Avcı Havacılık Alayı'ndan Samoilov.
Tümgeneral Nikolai Sutiagin, Mançurya'dan döndükten sonra, Mayıs 1952.
MiG-15, Sovyet Hava Kuvvetleri'nin Kore'deki ana avcı uçağı.
Bir eğitim sortisinden döndükten sonra MiG-15'in başka bir görünümü.
Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri Gloster Meteorları.
Kore'deki Sovyet savaş pilotları tarafından 'Haç' lakaplı Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri F-80 Kayan Yıldız.
Bir F-86E Sabre'deki .50 kalibrelik makineli tüfeklerin incelenmesi.
Başka bir sorti için bir F-86F hazırlıyoruz.
MiG-15'in silahları sergileniyor: Sağda iki adet 23mm top ve solda 37mm top.
Eve dönmeyi başaran bir RF-80A. MiG-15'in 37 mm topunun mermisinin neden olduğu yıkıma dikkat edin.
Hedef en boy açısını belirlemek için Sovyet eğitim diyagramı.
Nikolai Sutiagin park halindeki bir MiG-21'in önünde duruyor, Kuzey Vietnam, 1971.
Kuzey Vietnam'daki özel danışmanlık görevi sırasında Nikolai Sutiagin, Kuzey Vietnamlı pilotlarla bir tercüman aracılığıyla konuşuyor, 1970.
Sovyetler Birliği Kahramanı Havacılık Tümgeneral Nikolai Sutiagin 1978'de.
Bu kitap, Sovyetler Birliği'nin rolü ve Sovyet hükümetinin ve Kızıl Ordu'nun performansıyla ilgili, yazarın bazı kışkırtıcı cevaplar verdiği birkaç tartışmalı konuyu araştırıyor. Bununla birlikte, yazar tarafından araştırılan birincil soru, hem Kızıl Ordu'nun hem de Sovyet askeri ekonomisinin etkinliği ile ilgilidir.
Dr. Sokolov, Sovyet askeri ekonomisinin başlıca kusurunun, ulaşım araçları ve komuta ve kontrol araçları pahasına tank ve uçak üretimine orantısız vurgu yapılması olduğunu savunuyor. Bu, yazarın savaş sırasında Lend-Lease'in rolüne bakmasına yol açar. Telsiz setlerinin, kamyonların, ciplerin, lokomotiflerin, yakıtın, patlayıcıların vb. teslim edilmesiyle yazar, Ödünç Verme'nin Kızıl Ordu için kritik olduğu ve Sovyetler Birliği'nin onlara karşı uzun bir savaş yürütemeyeceği sonucuna varıyor. Lend-Lease malzemeleri olmayan Almanya - onlarca yıllık Sovyet iddialarına karşı çıkan bir sonuç.
Son olarak, yazar, onlarca yıldır tabu olan savaştaki Kızıl Ordu kayıplarının hala çok tartışmalı ve sıcak konusuna bakıyor ve bunun Kızıl Ordu'nun askeri performansının etkili bir ölçüsü olduğunu savunuyor. O ve diğer bilim adamları, Kızıl Ordu'nun kayıplarının 27 milyon, resmi tahminlerden üç kat daha büyük ve Doğu Cephesi'ndeki Alman kayıplarından yaklaşık 10 kat daha fazla olduğunu tahmin ettiler. Böylesi korkunç kayıpların ve Kızıl Ordu için böylesine elverişsiz bir oranın, hem Rus İmparatorluğu'nda hem de Sovyetler Birliği'nde insan hayatına nispeten düşük değer verilmesinin ve Sovyet totaliter rejiminin diğerlerine kıyasla çok daha yıkıcı doğasının sonucu olduğunu savunuyor. Sovyet generallerini ve subaylarını tamamen boyun eğdiren Üçüncü Reich ile. Tüm siyasi muhalefetin ortadan kaldırılması ve insanların yaşamları üzerindeki tam kontrol nedeniyle, askerler ve siviller, bu kadar yüksek oranda kayıpla sonuçlanan kaba taktiklere karşı çıkamadılar.
Dr. Boris Sokolov üretken bir yazar ve edebiyatı kutlayan ve ifade özgürlüğünü destekleyen PEN International'ın Rusya şubesinin bir üyesidir. 2008 yılında, Dr. Sokolov, 2008 Rus-Gürcü Savaşı hakkında bir makale yayınladıktan sonra, Başkan Medvedev yönetiminin talebi üzerine Moskova'daki Rus Devlet Sosyal Üniversitesi'ndeki Sosyal Antropoloji Profesörü görevinden istifa etmek zorunda kaldı. The author of 69 books (as of 2012), his work has focused on the history of the Second World War and has also written biographies of such prominent military and political leaders as Bulgakov, Stalin, Molotov, Beria, Tukhachevsky, Rokossovsky and Zhukov. In addition, he has written numerous articles on history, philology, political science and economics. A prominent specialist in the problems of military losses, military economy and strategy, he has given lectures in Russia, Estonia, Latvia and Denmark, and his books and articles have been translated into numerous languages. He currently resides in Moscow and is working on a biography of Marshal Rodion Malinovsky.
Stuart Britton is a freelance translator and editor residing in Cedar Rapids, Iowa. He has been responsible for making a growing number of Russian titles available to readers of the English language, consisting primarily of memoirs by Red Army veterans and recent historical research concerning the Eastern Front of the Second World War and Soviet air operations in the Korean War. Notable recent titles include Valeriy Zamulin's award-winning 'Demolishing the Myth: The Tank Battle at Prokhorovka, Kursk, July 1943: An Operational Narrative ' (Helion, 2011), Boris Gorbachevsky's 'Through the Maelstrom: A Red Army Soldier's War on the Eastern Front 1942-45' (University Press of Kansas, 2008) and Yuri Sutiagin's and Igor Seidov's 'MiG Menace Over Korea: The Story of Soviet Fighter Ace Nikolai Sutiagin' (Pen & Sword Aviation, 2009). Future books will include Svetlana Gerasimova's analysis of the prolonged and savage fighting against Army Group Center in 1942-43 to liberate the city of Rzhev, and more of Igor Seidov's studies of the Soviet side of the air war in Korea, 1951-1953.