Bu, John Seagrave’in mutsuz yaşamının, kötü biten aşkının, düşlerinin ve ölümünün hikâyesidir. Düşlerinde ve ölümünde ilk ikisinde elde edemediklerini bulduysa, yaşamı başarılı sayılır. Bunu kim bilebilir?
John Seagrave geçen yüzyılda parasal gücünü yavaş yavaş yitiren bir aileden geliyordu.
Kraliçe I. Elizabeth’in hüküm sürdüğü on altıncı yüzyıldan beri toprak sahipleriydiler, ancak son mülkleri de ellerinden gitmişti. Oğullardan hiç değilse birinin servet yapma sanatını bilmesi iyi olurdu. Seçilen kişinin John oluşu kaderin garip bir cilvesiydi.
Alışılmadık şekilde hassas çizgilere sahip ağzı, ormanların derinliklerinde yaşayan vahşi orman perileriyle tanrılarını andıran ve hep kısık duran koyu mavi gözleriyle John’ın Finans suna ğında kurban olması büyük bir çelişkiydi. John Seagrave çok sevdiği toprağın o taze kokusuna, deniz suyunun dudaklarındaki tuzlu tadına ve gökyüzünün özgür maviliğine veda etmek zorunda kalmıştı.
Büyük bir şirkette acemi bir katip olarak işe başladığında on sekiz yaşındaydı. Yedi yıl sonra hala katipti, fakat değişen tek şey artık acemi olmayışıydı. Bunun dışında her şey
aynıydı. ‘Parasal güç elde etme’ yeteneği John’ın yaratılışında yoktu. Dakikti, çalışkandı, hiç ilginç sayılmayan işini sabırla sürdürüyordu ve bir katip… yalnızca bir katipti.
.