Bu faturanın yazarları, fikrin yıllar önce Apollo 40 programından önceki görevleri tekrarlamak olmadığını savunuyor. Yeni ay heyeti, yasaların geliştiricilerine göre Amerikan uzay programına uzay araştırmasında dünya liderinin statüsüne geri döneceği ülke için ulaşılabilir ve net hedefler koyuyor. Ayrıca, bir kişinin başka bir gök cismi üzerinde olmasının, birçok bilim dalında yeni teknolojilerin ve atılımların yaratılmasına neden olacağına dikkat edilir. Ve bu programın uygulanması sırasında kazanılan deneyim, örneğin Mars'a olan uçuşlar gibi derin alanları keşfetmek için gelecek seferlerde uygulanabilir.
Ay hakkında konuşursak, bilim adamları için hala çok iş var. Geçen yüzyılın 90'inin ortasından beri, uydular bu tür araştırmalarla başarılı bir şekilde ilgilenmiştir. Moskova Devlet Üniversitesi Fizik Fakültesi doçenti Vladimir Surdin'e göre, son birkaç yılda çeşitli ülkelerden uzay gemileri Dünya'nın doğal bir uydusu etrafında çalışıyor. Ayrıca otomatik istasyonların yüzeye inmesi de planlanmaktadır. Roscosmos da böyle bir iş için hazırlanıyor ve bu tür programlara insan katılımı gerekli değildir. Daha ziyade, zararlı gözüküyor, çünkü programın maliyetini, temelde yeni bir şey eklemeden önemli ölçüde artırabilir. Sudrin'e göre, bugün yaşanabilir bir ay üssüne ihtiyaç yok, insanlık orada neyin gelişebileceğini ve Dünya'nın bulması için neyin yararlı olduğunu henüz bilmiyor.
Aynı zamanda, Amerika'da “asteroid” projesinin eleştirmenlerinin sayısı artıyor. ABD’nin başlarında küçük bir asteroit “yakalama” ve onu ay yörüngesine sokma fikrini ciddiye almıştı. Bu proje için yaklaşık 100 milyon dolar tutarındaki fon miktarının bir kısmı, 2014 yılı için ABD bütçesine dahil edilmiştir. Uzmanlara göre, tüm programın uygulanması 2,7 milyar dolar düzeyinde yatırım gerektiriyor. Bu miktar bilim adamları tarafından yapılacak çalışma için oldukça yeterli. Henüz örnekleri yoktu. Başlangıçta, istenen asteroit bulmanız gerekir. Aynı zamanda, Dünya'dan çok uzak olmayan pek çok aday var - 20 000 parçaları hakkında. Bilim adamları ideal seçeneği, yaklaşık 500-550 ton ağırlığında ve 7 ila 10 metreye kadar çapa sahip küçük bir karbonlu uzay gövdesi olarak adlandırmaktadır. Böyle küçük bir asteroit, aniden bir şeyler ters giderse ve Dünya ya da Ay'ın yüzeyine düşerse, ciddi zararlara neden olmamalıdır.
İstenilen asteroit yakalanıp çekilir ve otomatik bir aparat kullanılarak toplanır. Bundan sonra, ona uzay görevlerini göndermek ve 2030 için planlanan Mars'a uçuşun bir parçası olarak da dahil olmak üzere çeşitli eğitim ve denemeler yapmak mümkün olacak. Bu girişimin başarılı olması durumunda, astronotların halihazırda 2021'te bulunan asteroitin keşfedilmemiş yüzeyine basabileceği varsayılmaktadır. Daha önce, NASA zaten 2025'in büyük asteroitlerinden herhangi biri için bir görev planlamıştı. Fakat, ortaya çıktığı gibi, uzayın derinliklerinde bir asteroite bir misyon göndermek değil, kendi "ev" asteroitlerini almak, onu Dünya'ya veya Ay'a yaklaştırmak, yörüngeye oturtmak çok daha ucuz ve daha hızlıdır. Ancak, önceki sürüm iptal edilmedi, bu yüzden bunun tek bir proje mi yoksa 2'in farklı mı olduğu tamamen belli değil.
Rusya Kozmonotik Bilimler Akademisi'nin Sorumlu Üyesi Andrei Ionin ABD asteroit misyonu fikrinin yapay olarak ortaya çıktığına inanıyor. 2010 yılında, ülkenin yeni cumhurbaşkanı Barack Obama'nın, George W. Bush'un ay programını iptal ettiği tarihte ortaya çıktı. Ionin'e göre, hedefi yalnızca siyasi nedenlerden dolayı almak gerekiyordu. Her şeyi iptal edip kapatmak imkansızdı, yeni bir yön seçmek gerekiyordu. Böylece fikir asteroitler ortaya çıktı. Aynı zamanda, bu konuda pek bir anlam ifade etmiyor, çünkü herkes bu amacın makul olmadığını biliyor ve kendi içinde kademeli olarak arka plana dayanıyor.
ABD’nin önümüzdeki on yıl içinde uzayda neyin daha iyi olduğu hakkındaki fikir ayrılıkları, modern kozmonotiğin bir süredir tırmandığı bir tür ideolojik çıkmazın sonucuydu. Apollo misyonlarının uygulanmasından sonra, aynı ölçekte görevler bir daha asla yapılmamıştır. Bu nedenle, bugün bir takım koşulların sağlanmasına izin verecek büyük bir uzay projesine ihtiyaç duyulmaktadır. Andrei Ionin, böyle bir projenin uzay alanında çalışan insanlar ve işletmeler için ilginç olması ve politikacılar ve halk için anlaşılabilir olması gerektiğini belirtti.
Ona göre, asteroit uçuşu yukarıdaki iki noktadan hiçbirine uymuyor. Ancak kısmen de olsa ay sorumludur. Aynı zamanda, bence, bu koşulların tümünü karşılayacak tek olası proje sadece Mars'a yapılacak bir görevdir. Ve böyle bir görev için hazırlık aşaması, bir erkeğin aya geri dönmesi, ancak yalnızca Mars'a uçması olacaktır.
Yeni ay programlarının lehine olan argümanlar olarak ABD'li kongre üyeleri, insanları devlette ayıklama planları ve programlarına atıfta bulunuyorlar. Bu tür programlar PRC ve Rusya'da mevcuttur. Ancak bu özel durumda, sadece konuya netlik vermekten bahsediyoruz, uzayda rekabet hakkında değil, diyor Andrei Ionin. NASA'nın başkanı Charles Bolden, kongre üyelerinin girişimini neredeyse kesinlikle karşıladı. Nisan ayının başlarında, 2013, ABD’nin Amerika’nın Ay’a seferlerini planlamakla meşgul olmadığını vurgulayarak asteroitlerin geliştirilmesi için planlarını doğruladı. Bir devlet görevlisinin şu anki Cumhurbaşkanı Barack Obama'nın uzay politikasına aykırı bir ifade vereceği bir durumu hayal etmek oldukça zor olsa da.
Ve eğer ABD önümüzdeki yıllarda hala Ay'a uçmuyorsa, o zaman Rusya'da, Ay en yakın uzay hedefi olarak seçilmiştir. Şu anda, Luna-Glob ve Luna-Resource projeleri Rusya'da aktif olarak uygulanmaktadır. Bunlardan ilki, adı verilen NPO tarafından uygulanan ulusal alan programının bir parçası olan yörünge sondasıdır. Lavochkin. Bu program, otomatik uzay aracı yardımı ile Dünya'nın ve aya yakın alanın doğal uydusunun çalışılmasını ve pratik kullanımını hedeflemektedir. Luna Resource, tam teşekküllü iniş modüllerinin ve ay taşıtlarının kullanılmasını içeren daha karmaşık bir programdır.
Şu anda, 2015'tan sonra piyasaya sürülmesi gereken Rus Luna-Glob ve Luna-Resource cihazlarının kontrol sistemleri önemli değişiklikler geçiriyor. Phobos-Grunt'tan devralınan yerleşik bilgisayarlar yerine, AIS tarafından yapılan uydularda kullanılan cihazlara yeni yerleşik bilgisayarların kurulması planlanmaktadır. Reshetneva, DEA'yı bildirdi haber Roscosmos'daki kendi kaynaklarına atıfta bulunarak.
İlk Rus ay cihazı "Luna-Glob-1" in 2015 kadar erken piyasaya sürüleceği tahmin ediliyor. Temel olarak, iniş platformunu test etmek için tasarlanmıştır. 2016’te Luna-Glob-2 orbital probunun piyasaya sürülmesi planlandı ve 2017’te, iniş modülüne sahip Luna-Kaynak cihazı Ay’a gönderildi. Bu sürüm, bilimsel araştırma için Luna-Glob cihazlarından daha fazla ağırlığa ve önemli ölçüde daha büyük fırsatlara sahip.
Bilgi kaynakları:
-http: //rus.ruvr.ru/2013_04_15/Neprostoj-vibor-SSHA-asteroidi-ili-Luna
-http: //ntdtv.ru/novosti-ameriki/nasa-zavedet-domashnii-asteroid
-http: //ria.ru/space/20121015/902688449.html