Avrupa hükümetleri genellikle düşük karbonlu politikaları savunuyor görünmektedir. Ancak, 2017’te Avrupa Birliği ülkeleri toplu olarak, fosil yakıtların maliyetini sübvanse ederek 87 milyar ABD doları harcadılar. Şaşırtıcı - dünyanın iklim değişikliğini durdurmak için harekete geçmesi gereken bir zamanda - bu neredeyse 2.5 kat daha fazla 2010’te harcadıklarından.
Atık ve çevresel açıdan yıkıcı harcamalardaki bu artış, neredeyse her AB ülkesinde daha kirli ekonomik ve çevresel politikalara doğru kayma nedeniyle olmuştur. Ve bu değişikliğe katkıda bulunan kilit suçlular - belki de şaşırtıcı bir şekilde - Almanya ve Fransa. Bunlar aslında müdahaleci iklim politikasının en vokal destekçilerinden ikisi.
Genel olarak, zayıf şeffaflık, fosil yakıt sübvansiyonlarını belirlerken ne kadar paranın dahil olduğunu belirlemeyi zorlaştırmaktadır. İçinde benim araştırma Ülkelerin ne kadar fosil yakıt kullandıklarını karşılaştırarak fosil yakıt sübvansiyonlarının boyutunu etkileyen dolaylı bir yöntem geliştirdim. “Çok az” fosil yakıt kullanıyor gibi görünen ülkeler vergi benzeri davranan politikaların göstergesidir. Buna karşılık, “çok” fosil yakıt kullanan ülkeler, sübvansiyonların hâkim olduğunu gösteriyor. Bu teknikleri kullanarak, AB genelindeki sübvansiyonların boyutunu inceleyebiliriz.
Hesaplamalarıma göre, Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin geleneksel olarak AB'deki en büyük fosil yakıt iştirakçileri olduklarını ve toplam 86'in% 75'ini ya da 2010'taki 2017 milyar ABD doları olduğunu göstermektedir. Ancak görüntü artık net bir şekilde görünmüyor. 50’te, orta ve doğu Avrupa ülke sübvansiyonları, AB’nin toplam 87 milyar ABD Doları’nın yalnızca% XNUMX’ini oluşturuyor.
Radek Stefanski, CC BY-ND
2010-17 döneminde, güney Avrupa ülkelerinde (özellikle İspanya ve İtalya) ve Benelüks'te net sübvansiyonlar arttı. Yine de, şu ana kadarki en büyük artış, iklim değişikliğinin en sesli eleştirmenlerinden birinden geldi. Almanya, 2010'teki fosil yakıtlarda en yüksek vergi seviyesine sahip ülkelerden biri olmaktan (12'ta 2010 milyar ABD Doları), 21'taki 2017 milyar ABD Doları cinsinden en büyük ikinci sigortacısına (Polonya'nın hemen arkasındaki 26 milyar ABD Doları) geçti. 2017).
ilgili içerik
Endişe verici bir şekilde, Fransız politikasında da önemli bir değişim gördük. Fransa, AB’de en fazla vergi fosil yakıtlarını kullanan ülke olarak tartışmasız bir ülke olarak kalsa da, dönem boyunca vergi oranlarında en büyük düşüşlerden bir tanesini gördü.
Radek Stefanski, CC BY-ND
Temiz enerji alternatifleri
Fosil yakıt sübvansiyonlarından kurtulmak, ekonomik verimliliği artıracak ve zorlu devlet bütçelerine geri dönüş sağlayacak ve aynı zamanda karbon salınımını azaltacaktır. Araştırmam gösterileri AB, 2010 ve 2017 arasındaki tüm sübvansiyonları ortadan kaldırmış olsaydı, emisyonları dönem boyunca% 9 daha düşük olurdu ve AB genelinde hükümetleri AB 441 milyar ABD doları tutarında kurtaracaktı.
Bu rakamı bağlam içine koymak için, bu tasarrufların temiz enerji açısından ne kadar ödeyebileceğini düşünelim.
1) Nükleer seçenek: Son on yılda AB’deki karbon politikasındaki değişikliklerin birçoğu, 2011 Fukushima nükleer felaketine doğrudan tepki veriyor. Nükleer enerjinin Alman elektrik arzındaki payı düştü Bugün% 25 ile% 2011 arasında% 12.
Nükleer enerjinin birçok dezavantajı varken, karbon emisyonunda çok düşük. Tasarruf edilen 441 milyar ABD doları, her biri kabaca masraflı olan 37'in en gelişmiş EPR nükleer reaktörlerini oluşturmak için kullanılabilirdi. € 10.9 milyar (yaklaşık 12.1 milyar ABD doları) ve birlikte enerji üretiyorlar Fransa'nın mevcut nükleer kapasitesine eşdeğer.
ilgili içerik
2) Elektrik altyapısı: Elektrikli araçlara geçiş pahalı olabilir, çünkü şarj istasyonlarının gerekli altyapısı tüketicilerin daha yeni ve daha temiz teknolojiyi benimsemelerini zorlaştırır.
2010-17 dönemi üzerindeki fosil yakıtlı sübvansiyonların fiyatı için, 1.6m supercharging istasyonlarından oluşan bir ağ, her biri 270,000 ABD Doları tutarında bir maliyetle kurulabilir (Tesla'ya göre). Karşılaştırıldığında, var 100,000 benzin istasyonundan daha fazlası şu anda AB’de.
Elektrik altyapısındaki artış, elektrikli araçların tanıtımını teşvik ederek dizel ve benzin tüketimindeki karbon miktarını azaltacaktır.
3) Trenler, uçaklar veya otomobiller: En pahalı hızlı tren hattının bir kilometresini inşa etmenin maliyeti Fransa'da € 20m . Fosil yakıt sübvansiyonlarından elde edilen tasarruflarla, Avrupa çapında neredeyse 20,000km yüksek hızlı demiryolu inşa edilmiş olabilir.
Buna kıyasla, AB’de şu anda yalnızca 9,000km yüksek hızlı hatlar kullanılıyor ve hatların 1,700km civarında yapım aşamasında 2017. Avrupa Çevre Ajansı, demiryolu seyahatinin yalnızca üreteceğini tahmin ediyor Yolcu kilometresi başına 14g CO₂ emisyonuaraba seyahatleri için 158 gram ve hava seyahatleri için 285 gram karşı.
4) Vergi ve yeniden eğitim: Herhangi bir ekonomistten karbon emisyonlarını azaltma konusundaki çözümlerini isteyin; Muhtemelen tavsiye etmek gelir açısından nötr bir karbon vergisi uygulanması. Bu, firmaları ve bireyleri karbon emisyonlarını mümkün olan en verimli şekilde azaltmaya teşvik eden bir vergidir - karbon ayakizlerini ne kadar fazla azalırlarsa, o kadar az vergi öderler.
ilgili içerik
Ancak daha düşük karbonlu ekonomiye geçiş pahalı olabilir. Örneğin, işçiler eski becerilerle veya ölmek üzere olan sektörlerde sıkışıp kalabilirler. Onları farklı sektörlere kaydırmak, boşluğu doldurmaya yardımcı olmak için yeniden eğitim gerektirebilir. Bunun maliyetini cömert bir 30,000 Amerikan Doları’na çıkarırsak, fosil yakıt sübvansiyonlarını düşürmek için yapılan maliyet tasarrufları 14.7’in işçilerini eğitmek için kullanılabilir. 30.4m’da 2016’te AB’nin tamamında üretim yapan personel.
AB'de artan fosil yakıt sübvansiyonları, daha yüksek karbon emisyonlarına katkıda bulunan yeni ve tehlikeli bir trenddir. Ancak, kuşkusuz, sübvansiyonlar AB ülkeleri küçük Rusya’da (217 milyar ABD doları), ABD’de (435 milyar ABD doları) veya Çin’de (1.08 trilyon ABD Doları), son on yılda eşi görülmemiş bir artış - ve AB’nin bazılarında beklenmeyen kaynağı tarihsel iklim şampiyonu - gelecekteki bir iklim felaketinin şimdiye kadarki mevcut riskinin çok acımasız bir hatırlatmasıdır.
Yazar hakkında
Radek Stefanski, Ekonomi Kıdemli Öğretim Görevlisi, University of St Andrews
İlgili Kitaplar
İklim Leviathan: Gezegensel Geleceğimizin Siyaset Teorisi
Joel Wainwright ve Geoff Mann tarafından
İklim değişikliği politik teorimizi nasıl etkileyecek - daha iyi ve daha kötüsü için. Bilime ve zirvelere rağmen, önde gelen kapitalist devletler yeterli düzeyde bir karbon azaltma seviyesine yakın bir şey elde edemedi. Şimdi, gezegenin Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli tarafından belirlenen iki santigrat derece eşiğini kırmasını önlemenin basit bir yolu yok. Bunun olası siyasi ve ekonomik sonuçları nelerdir? Aşırı ısınan dünya nereye gidiyor? Amazon'da Mevcut
Upheaval: Krizdeki Ülkelerin Dönüm Noktaları
Jared Diamond tarafından
Diamond'ın tüm kitaplarını işaretleyen derinlemesine tarihe, coğrafyaya, biyolojiye ve antropolojiye psikolojik bir boyut eklemek, karışıklık Hem bütün milletlerin hem de bireylerin büyük zorluklara nasıl cevap verebileceğini etkileyen faktörleri ortaya koymaktadır. Sonuç, kapsamda bir kitap destanı, aynı zamanda henüz kişisel kitabı. Amazon'da Mevcut
Global Commons, İç Kararlar: İklim Değişikliğinin Karşılaştırmalı Siyaseti
Kathryn Harrison et al tarafından
Karşılaştırmalı örnek olay incelemeleri ve iç politikanın ülkelerin iklim değişikliği politikaları ve Kyoto onay kararları üzerindeki etkisinin analizi. İklim değişikliği, Dünya'nın refahını zorunlu olarak kendi ulusal çıkarlarının üstüne koymayacak ulusların işbirliğini gerektiren küresel ölçekte “ortakların trajedisini” temsil ediyor. Ancak küresel ısınmaya yönelik uluslararası çabalar bir miktar başarı ile karşılandı; Sanayileşmiş ülkelerin toplu emisyonlarını azaltma taahhüdünde bulunan Kyoto Protokolü, 2005'te (ABD'nin katılımı olmasa da) yürürlüğe girdi. Amazon'da Mevcut