Arşiv hakkında:
The Times’ın 25 Şubat 1988 tarihli sayısının 20. sayfasında bulunan bir makalenin dijitalleştirilmiş halidir.
Doktorlar, intihar girişimi sırasında kendisini kafasından vuran genç bir adamın mikrop fobisi ve el yıkama takıntısını ortadan kaldıran bir beyin hasarı yaşadığını söyledi.
Genç adamın doktoru İngiliz psikiyatri dergisi Physician’s Weekly’deki raporunda 22 kalibrelik merminin başka bir beyin hasarına yol açmadan beynin obsesif-kompulsif davranışlardan sorumlu bölümünü tahrip ettiğini belirtti. Obsesif-kompülsif bozukluk hastaları bazı hareketleri defalarca tekrarlamak üzerine kompulsiyon adı verilen açıklanamayan bir istek duyarlar.
Britanya Kolumbiyası’nın Vancouver kentindeki Shaughnessy Hastanesi’nde psikiyatrist olan Dr. Leslie Solyom “Şu anda başarılı bir üniversite öğrencisi olan söz konusu kişi, beş yıl önce 19 yaşındayken kendini öldürmeye çalışmıştı.” dedi.
Dr. Solyom, George olarak tanınan adamın günde yüzlerce kez ellerini yıkadığını ve sık sık duş aldığını söyledi. Bu davranış onu okulunu ve işini bırakmaya zorlamıştı. Dr. Solyom, George intihara teşebbüs etmeden önce bir yıldan fazla bir süre boyunca onu tedavi etmişti.
Dr. Solyom “George, ayrıca çok depresifti. Annesine hayatının ölmeyi tercih edecek kadar acınası olduğunu söylemişti. Bunun üzerine annesi ‘Eğer o kadar acınası bir haldeysen git kendini vur.’ dedi. Bunun ardından George bodrum katına gitti, 22 kalibrelik bir tüfeği ağzına soktu ve tetiği çekti.” dedi.
Mermi, beyninin sol ön lobunda kaldı. Cerrahlar mermiyi çıkardılar fakat parçaların tümünü temizleyemediler.
Dr. Solyom “George, üç hafta sonra hastanemize nakledildiğinde davranışlarını defalarca tekrarlamasına yol açan dürtüyü hemen hemen hiç duymuyordu.” dedi.
Ayrıca Dr. Solyom, George’un hastalanmadan önce sahip olduğu IQ seviyesini koruduğunu, okula geri döndüğünü, yeni bir işe girdiğini ve şimdi üniversitenin ikinci yılında olduğunu belirtti.
Hikaye, aynı zamanda The Los Angeles Times dergisinde de yayınlandı.
Harvard Üniversitesi’nde psikiyatrist olan Dr. Michael Jenike “Yeni araştırmalar, ABD nüfusunun yüzde üçünün bir miktar obsesif-kompulsif davranış sergilediğini gösteriyor.” dedi.
Dr. Jenike, geleneksel psikoterapinin bu tür hastalarda işe yaramadığını, hastalığın en etkili biçimde antidepresan ilaçlar ve davranış terapisi kombinasyonu ile tedavi edildiğini söyledi.
Beyin cerrahları zaman zaman son çare olarak obsesif davranışın kaynağı olduğu düşünülen beynin sol ön lobunun bir kısmını alıyorlar. Boston’daki Massachusetts General Hastanesi’nden Dr. Thomas Ballantine bu işlemin Amerika’da yılda 10 ila 30 kez yapıldığını ve farklı sonuçlarla karşılaşıldığını söyledi.
Çeviren: Şeyma Usta
Düzenleyen: Fatma Nur Dolu
Kaynak:
Haber: nytimes
Kapak Görsel: familytree