sokak köftesi
Bilinen bütün köftelerin ağababası sokak köftesi. Seyar köftecilerin arabalarında kurulu, kömürlü mangalda pişen, pişirlirken müthiş bir koku ve duman salan o köfte sokak köftesi. Tat, lezzet, nefaset, aroma ve koku, yemek üzerine söylenecek ne varsa hepsini üzerinde taşıyan köfte sokak köftesi. En iyi köfte nasıl yapılır, sayarlar; bilmem ne kadar kuzu, bilmem ne kadar dana döşü karıştırılır ve çektirilir. Sokak köftesinin böyle bir derdi tasası yok. Git ciğerciye, al yarım kilo kelle kıyması akşamdan yoğur, elini tükürüklemeden yap köfteni, diz tabağa, kaldır dolaba. Sabah uygun bir vakite mangalını yakar, ızgaranı yaparsın.
Sokak köftesi, tükürük köftesi; ha kel hasan, ha hasan kel aynı söylemlerin birliği. Sokak köftesi seyyar esnafı, büyük yatırımcı olmadığına göre; kelle eti kıymasının çıkardığı yağ ile kavrulan, kendi halinde halim selim, şakayı kabül eder insanlarımız. Bu yüzden olacak ki; sokak köftesinin yapımına "esnafın müşterileri" tükürüğü ortak etmişler. Sokak köftesi, her ne kadar masada (seyyarların taburelerinde) servis edilir gibi gözüksede, genelde ekmek arası müşteriye sunulur. Bol soğanlı, közlenmiş biberli, domatesli ve minnacık minnacık köfteli. Sokak köftesini sizde yaparsınız, alın baş eti kıymasını, yapın köftenizi sulu sulu yiyin.