Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS )
I. Sınavın Amacı
1) Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS ) sınavı bir yetiştiricilik sınavıdır. Bu sınav ilkbaharda yapılan yetiştiricilik sınavının tamamlayıcısı ve devamıdır.
2) Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS ) sınavının amacı ve mantığı -Derby sınavında olduğu gibi- av köpeklerinin doğal kabiliyetlerini uyumu ve av köpeği olarak ileriye yönelik kullanımını ve soyundan gelen değerleri tespit etmektir. Genel yapı sağlamlığına özel dikkat edilmelidir.
3) Arazi ve su çalışmasında pratik av kullanımı için av köpeklerinin terbiyesi bu zamana kadar tamamlanmış olmalıdır. Tamamlanan terbiye ile doğal yetenekler örtüldüğünden, hakemler yetenek değerlendirmesine özel özen gösterirler.
4) İyi bir sınavın önkoşulu alanın büyük tavşan ve yaban kuşu yönünden zengin ve yeterince büyük bir su bölgesi barındırmasıdır.
5) Soyundan gelen değerlerin tanınması ve köpeğin yetiştirme uyumu ortaya çıkarılmaya çalışılır. II. Sınavın Düzenlenmesi Madde 1 Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS )yalnızca sonbaharda yapılabilir. Uygulanması Derneğin görevidir.
Madde 2
1) Sınavdan önceki yılın 1 Ekim gününde doğmuş olan Alman Kurzhaar köpekleri sınav için uygundur. Bu köpekler DK Yetiştirme defterine kaydedilmiş olmalıdır. Başka soydan olan ACW Belgeli köpeklerde uygundur.
2) 20 aydan yaşlı köpekler, kendileri gibi üçten fazla köpek varsa bir grupta birlikte sınava tabii tutulurlar.
Madde 3
1) Sınav belirli kısımlara ayrılarak uygulanır. Kurallarda değişiklik yapma hakkını kulüp saklı tutar.
2) Sınav hakem heyetinin kendilerine düşen köpeklerin her birini her alanda test edecek şekilde düzenlenirse, bir hakem heyetine 6 köpekten fazla köpek verilemez.
III. Sınavın Uygulanması
Genel Madde 4
1) Köpekler bütün alanlarda teker teker sınanırlar. Her köpeğe yapabileceklerini ispatlaması için yeterince fırsat verilir. Rapora bütün detaylar kaydedilir.
2) Köpekler bir grupta bütün alanlarda, fakat ayrı alan gruplarında arazide ve suda test edilebilirler. Alan gruplarıyla sınav uygulanırsa, burun ve itaat sınav alanlarında arazi hakem heyetinin yargısı su hakem heyetinin değerlendirmesinin altındadır. Sınav Alanları Madde 5
Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS )aşağıdaki alanlara ayrılır;
1. Arazi Çalışması Burun Arama Avı kokusunu alınca ferma durma Kanatlı keklik (sülün) üzerinde çalışma; gidip getirme ya da kayıp araması ve yeni vurulmuş, köpek tarafından düştüğü görülmemiş kanatlının gidip getirilmesi.
2. Su çalışması Saklanacak yeri çok olan suda kayıp bulunması. Saklanacak yeri çok olan suda ördek bulunması
3. Tüylü yabani (Tavşan)
4. Getirmenin Şekli Tavşan Ördek Keklik / Sülün / Güvercin / Ördek
5. Yönetilebilirlik
6. İtaat
7. Çalışma Arzusu
8. Avlanmanın türü sesli arama, görerek arama, sessiz arama Avlanmanın biçimi imkanlara göre belirlenir. İzleyerek arama, görerek arama ve sessiz av yalnızca tavşanlarda ve tilkilerde değerlendirilebilir. Başka bir tüylü yabani üzerinde gösterilen arama köpeğin karnesine işlenir ve sınav yöneticisi tarafından paraflanır. Burun, itaat ve sahibiyle işbirliği alanlarındaki değerlendirmelerde alan grupları oylarlar. Şüpheli durumlarda arazi alanı grubu kati sonucu belirler. Arazi Çalışması Burunun iyiliğinin tespitindeki ana değer kesin ve hızlı bulma ve akıcı, sürekli ve planlı aramadır. Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS )köpeklerinin yetenek değerlendirmesinde genel olgunluk derecesi ve tecrübeye (Derby sınavından fazla olarak) dikkat edilir.
Burun: 1)
Burunun iyiliğinin değerlendirilmesi arazi sınavının hem en önemli hem de en zor kısmıdır. Burunun iyiliğinin tam değerlendirilmesi birçok göstergeyle dolaylı olarak yapılır. Bu yüzden değerlendirmede kapalı alanlarda ve rüzgara karşı tutun vs. gibi alanlarda iyi gözlem yapabilmek için hakemlerin yeterince tecrübeli ve bilgili olmaları gerekmektedir. Burnu iyi olan köpeklerde çalışma şekli özellikle burun kullanımıyla biçimlenir. Bu köpekler rüzgarda burunlarına bağlı olurlar ve yabaniyi veya kuşu sezerler, sezgilerini kokuyu alınca durarak gösterirler, hızlıca bulurlar ve yabaniyi gösterirler. Dikine kafa hareketinden çok enine kafa hareketi iyi burun kullanmanın bir özelliğidir ve burunun iyiliğinin tespitidir. Arama: 2)
Arama hızlı, sınırlı alanda ve planlı, kesintisiz ve devamlı olmalıdır. Hiçbir şekilde acele, konsantre olmadan, yanlış ve yüzeysel olmamalıdır. Aramanın şekli burunu kullanarak ve hislerle bularak şekillenmelidir. Bunun dışında arama alan ve rüzgar uyumuna, iyi alan dağılımına, rüzgarda doğru yönlenmeye, saklanacak yerleri doğru tespit etmeye göre yüksek değerlendirilmelidir. Aynı şekilde alana ve kapalı yerlere uygun tempo akıcı, alanı kapsayan ve sürekli uygulanan aramada önemlidir. Aramanın şekli bunların dışında yapı, uyumluluk ve iç huzur hakkında önemli çıkarımlar verir.
Bulma: 3)
Köpek bulunan yaban kuşunu bulunca ferma vermelidir. Kısaca göstermesi yeterli değildir. Avı bulunca ferma olarak yalnızca avın önünde ferma değerlendirilebilir. Köpek yürüyen ve görünmeyen av hayvanını büyük etki olmadan izleyip bulmalıdır. Tekrarlanan ve boşa ferma (av hayvanı olmadan) doğru olmayan avı görünce ferma işaretidir ve hata olarak değerlendirilir.
4) İmkanlara göre köpeğin önünde birkaç tane yaban kuşu vurulmalıdır, ya da arama esnasında arazide ateşe karşı dayanıklılık tespiti için -köpek av hayvanı ile temasa geçmeden- ateş edilmelidir. Ateşe karşı sakinlik değerlendirilmeye alınmaz.
5) Köpek olabildiğince yeni vurulmuş yaban kuşu getirmelidir.
a) Eğer köpek hızlı bir şekilde kanatlıyı görür, bulu ve sahibine getirirse, kanatlılar üzerinde çalışma olarak değerlendirilir.
b) Bir köpeğin kanatlılar üzerinde çalışma ve getirme imkanı yoksa, yeni vurulmuş bir yaban kuşunun kayıp araması ve getirilmesi çalışma olarak değerlendirilir. Köpeğin av hayvanı’nın vurulup düştüğü yeri görmemesi gerekir. Eğer çalışması gereken köpek av kuşunun düştüğü yeri görürse bu çalışma için başka bir köpeği getirmekte hakemler özgürdür. Köpek sahibine av kuşunun düştüğü tehlikesiz bölge gösterilir. Köpek bu alandan yaklaşık 40 metre. uzaklıktan kayıp aramasına başlar. Köpek sahibinin önünde tüfeğin altında aramalıdır. Yürüme şekliyle ve aşağı doğru burnuyla kaybı bulmak istediğini belli etmelidir. Bu çalışma köpeğin görevi ne şekilde yaptığıyla değerlendirilir.
c) imkanlar a) ve b) verilmemişse yani köpek çalışma b) ‘de bulmak istemezse ona bir yaban kuşu (Keklik, Sülün, Güvercin ya da Ördek) verilir.
1) Av hayvanı bir hakem tarafından üzeri örtülü zemine geniş açılıyla 150 m. uzaklığa yerleştirilir. Her av hayvanı arasındaki mesafe 100 m. olmalıdır. Hakem daha sonra av hayvanından uzaklaşır ve kendini köpeğin göremeyeceği bir şekilde saklar. Köpeğin av hayvanını almasını engellememelidir. Köpek av hayvanının konulduğunu görmemelidir. Köpek sahibi köpeğinin av hayvanını getirirken bırakmasını talep edebilir. Eğer köpek sahibi bunu yapmak istiyorsa çalışma başlamadan önce bunu hakemlere bildirmelidir. Köpek sahibinin isteği üzerine av hayvanı belli bir yabani türünden olabilir.
2) Köpek sahibi av hayvanının ilk 20 mt.’sine kadar çalışabilir, daha sonra köpeği göndermeli ve kendisi kalmalıdır. Eğer köpek av hayvanını bulmadan geri gelirse ve görevi kendiliğinden geri almazsa, köpek sahibi onu iki kez görevlendirebilir. Görevlendirmeden anlaşılması gereken, köpek sahibinin av hayvanını bulması yönünde köpeğe talimat vermesidir.
3) İstekli, hızlı, kendiliğinden bulma ve köpek sahibinin ayrıca etkisi olmadan köpeğin av hayvanını hızlıca alması ve getirmesi talep edilir. Sürükleme çalışması iz çalışması olarak değerlendirilmez. Bu çalışma bulma ve getirme isteğini ve getirme arzusunu ölçer. Bunun yanı sıra yalnızca köpeğin görevi nasıl yaptığı, bulup bulmadığı, getirip getirmediği değerlendirilir.
4) a), b) ve c)’de getirme işleminin gerçekleşmesi (köpeğin av hayvanını nasıl aldığı, taşıdığı ve verdiği) getirme biçimi alanında puanlanır (Bkz. Madde 9).
5) Köpek sürükleme çalışmasında ve geri getirme esnasında alışılmışın dışında durumlardan rahatsız olursa, hakemlerin değerlendirmesi için ona yeni bir görev verilir. Böyle bir durumda ilk çalışma değerlendirmeye katılmaz.
6) Örtülü bir yere düşmüş yaban kuşunun bulunmasında köpek bir başarı gösterirse ve sonra kanatlıyı iyi veya çok iyi bir başarıyla sahibine geri getirirse; köpeğin son yaptığı iyi çalışma değerlendirilir.
Su Çalışması Madde 7
Su çalışmasında aşağıdaki alanlarda sınav yapılır; Ateşe karşı dayanıklılık, saklanacak yeri çok olan su da kayıp araması, suda ördek arama, ördeği getirme biçimi. En iyi puan saklanacak yeri çok olan suda ördek bulma alanında verilir. Eğer köpek su çalışmasında tesadüfen yaşayan bir ördek bulursa bu çalışma bu sınav için değerlendirilir. Bu durumda önceden verilen puan geçersizdir ve sonuca etki etmez. Bu yöntem bütün sınav boyunca uygulanır. 1.Ateşe Karşı Dayanıklılık a) Avlanmış bir ördek, köpeğin görebileceği şekilde açık suda oldukça uzağa atılır ve köpekten getirmesi talep edilir. Yaklaşık iki dk. içinde suya girmeyen köpeğin sınavı sonlandırılır.
b) Köpek suda yüzerken, av tüfeği ile ördeğe doğru bir el ateş edilir. Köpek ördeği kendiliğinden getirmelidir. (Sahibinin etkisi olmadan). Avcı suya ateş etmezse köpek ördeği getirmiş olsa bile yöntem tekrar uygulanır.
c) Bu alanda başarısız olan köpek için sınav sonlandırılır.
d) Bir köpek ateşe karşı dayanıklılık göstermezse, genel kurallar gereği sınav sonlandırılır.
2. Saklanacak Yeri Çok Olan Suda Kayıp Araması
a) Saklanacak yeri çok olan suda kayıp araması hemen ateşe karşı dayanıklılık testinden sonra yapılır.
b) Bunun için yeni avlanmış bir ördek suyun içinde saklı bir yere atılır. Köpeğe ördeğin atıldığı kıyı da, ördek de gösterilmez. Ördek öyle bir yere atılmalıdır ki (karşı kıyı, bir adanın üzeri vs.), köpek boş suda onu kendiliğinden bulabilsin.
c) Köpek sahibi ördeğin bulunduğu yönü ortalama 30 m. uzaklıktan yaklaşık olarak gösterir. Buradan sonra köpek ördeği kendiliğinden aramalıdır. Köpek ördeği bulmalıdır ve sahibine geri getirmelidir (köpek hata yaptığında sahibi köpeği uyaramaz.).
d) Köpek sahibi köpeğini destekleyebilir, yönetebilir fakat yalnızca ateş etmek, taş fırlatmak gibi kısa süreli etkisi olabilir.
e) Bu alanda “yeterli” notunu alamayan köpek sınava devam edemez.
f) Ördeği ilk bulduğu anda kendiliğinden geri getirmeyen köpek sınavı geçemez. Bu durumda bu alandaki notu “yetersiz” olarak değerlendirilir. Köpek tarafından hissedilen bir ördek bulundu olarak değerlendirilir.
g) Köpek bu sınavda yaşayan bir ördek bulursa 3.’e göre yöntem uygulanır ve puanı saklanacak yeri çok olan suda ördek bulma alanına göre verilir. 3. Saklanacak Yeri Çok Olan Suda Ördek Bulma
a) Ördeğe ateş edilmeden gizli bir yere konulur. Bunu köpeğin görmemesi gerekir.
b) Ördek yerleştirildikten sonra hakemler köpek sahibini ördeğe ateş mesafesi uzaklığında bir noktaya götürürler ve ona yönü gösterirler. Burada köpek sahibi köpeğinden arama yapmasını ister.
c) Köpek ördeği kendi başına aramalıdır ve bulmalıdır. Çalışma esnasında köpek sahibi köpeğini destekleyebilir ve yönetebilir, fakat etkiler köpeğin puanını düşürürler.
d) Köpek ördeği saklandığı yerden bulduğunda veya gördüğünde, ördek tehlikesiz bir şekilde köpek sahibi veya yetkili bir kişi tarafından vurulmalıdır.
e) Köpek ördeği sahibinin etkisi olmadan kendiliğinden getirmelidir.
f) Sınavın bitirilmesi gereken bir durum olduğunda hakemler köpeğin çalışmasını hemen sona erdirmelidir. Bu aynı zamanda; ördek köpeğin önünde vurulamadığında veya hakemler böyle bir durum gözlemlediklerinde, köpeğin yetersiz olduğu kanısına vardıklarında da geçerlidir. İlk durumda köpeğin 30 m. önünde köpeğin görebileceği şekilde ölü bir ördek suya atılır. Köpek bu ördeği sahibinin etkisi olmadan kendiliğinden getirmelidir.
g) Vurulmuş ve suya atılmış ördeği kendiliğinden geri getiremeyen köpek sınavı başaramaz. Bu gibi bir durumda Saklanacak Yeri Çok Olan Suda Kayıp Araması ve Saklanacak Yeri Çok Olan Suda Ördek Bulma alanlarında da başarısız sayılır.
4. Ördeğin Getirilmesi
a) “Getirme biçiminin değerlendirilmesi” alanında köpeklerin su çalışmasındaki bütün geri getirme çalışmaları gözlemlenir, yani alma, taşıma (kavrama) ve verme biçimi getirme biçimi olarak puanlandırılır.
b) Köpek kendini silkelemek için ördeği bırakırsa, bu durumda en yüksek “iyi” notunu alabilir. Köpek önünde avlanan veya suya bırakılan ördeği uygunsuz tutarsa (yani kafasından, kuyruğundan ya da ayağından tutarsa) ve kavrama biçimini kendini silkelemeden toprak üzerinde düzeltirse, getirip, oturarak doğru bir şekilde verirse, eğer ona hala yaşayan bir ördek denk gelmişse sadece düzeltmeden dolayı puanı düşürülebilir.
c) Ördeği tutarken köpek kendini silkelerse bu hata olarak kabul edilmez.
d) Getirme çalışmasının değerlendirilmesinde köpeğin ördeği uygun şekilde taşıdığına, oturduğuna ve doğru şekilde verdiğine dikkat edilmelidir. Ördeğin getirme biçiminin değerlendirilmesinde köpeğin bütün su çalışmasındaki getirme biçimleri gözlemlenir. e) Köpeğin getirme esnasındaki bir çalışması “zayıf”, “yetersiz” ya da “test edilmedi” biçiminde değerlendirilirse, getirme alanındaki genel değerlendirme de not “yetersiz” ya da “test edilmedi” olarak verilebilir.
f) Köpek bütün su çalışması boyunca bulduğu ya da yakaladığı ördeği sahibinin etkisi olmadan kendiliğinden getirmelidir. Getirme esnasında köpeğin doğru çalıştığı bir anda köpeğin övülmesi ya da desteklenmesi yasak olan etkilerden değildir.
g) Köpek getirme esnasında alışılmışın dışında bir durumdan rahatsız olursa hakemler ona avlanmış bir ördeğin getirilmesi için bir fırsat daha verebilirler.
Tüylü Yabani Madde 8
1) Tüylü yabaniler üzerindeki çalışma yeni avlanmış tavşanlarla yapılır. Av hayvanları bir hakem tarafından 350 mt uzaklıkta açık bir alana yerleştirilir. Her av hayvanının arasındaki mesafe en az 100 mt. olmalıdır. Hakem daha sonra av hayvanından uzaklaşır ve kendini köpeğin göremeyeceği bir şekilde saklar. Köpeğin av hayvanını almasını engellememelidir. Köpek av hayvanının konulduğunu görmemelidir. Köpek sahibi köpeğinin av hayvanını getirirken bırakmasını talep edebilir. Eğer köpek sahibi bunu yapmak istiyorsa çalışma başlamadan önce bunu hakemlere bildirmelidir. Köpek sahibinin isteği üzerine av hayvanı belli bir yabani türünden olabilir.
2) Köpek sahibi av hayvanının ilk 50 mt.’sine kadar çalışabilir, daha sonra köpeği göndermeli ve kendisi kalmalıdır. Eğer köpek av hayvanını bulmadan geri gelirse ve görevi kendiliğinden geri almazsa, köpek sahibi onu iki kez görevlendirebilir. Görevlendirmeden anlaşılması gereken, köpek sahibinin av hayvanını bulması yönünde köpeğe talimat vermesidir.
3) İstekli, hızlı, kendiliğinden bulma ve köpek sahibinin ayrıca etkisi olmadan köpeğin av hayvanını hızlıca alması ve getirmesi talep edilir. Sürükleme çalışması iz çalışması olarak değerlendirilmez. Bu çalışma bulma ve getirme isteğini ve getirme arzusunu ölçer. Bunun yanı sıra yalnızca köpeğin görevi nasıl yaptığı, bulup bulmadığı, getirip getirmediği değerlendirilir. Alışılmışın dışında durumlardan köpeğin rahatsız olması durumunda kanatlı yabanilerdeki düzenlemeler uygulanır (5 Madde. 5c fıkra 5)).
4) Getirme, taşıma ve verme işleminin gerçekleştirilmesi getirme biçimi olarak değerlendirilir. Getirme Madde 9 1) Getirme biçimi getirme işleminin tamamlanmasına göre puanlandırılır, yani köpeğin nasıl aldığı, taşıdığı ve verdiğine göre puan verilir. 2) Alma ve taşıma işleminin doğruluğu, köpeğin kavrama eylemini yabaninin ağırlığına ve türüne göre ayarlamasıyla belirlenir. Hem çok güçlü hem de çok zayıf kavrama, tutma ve taşıma hatalıdır. Ağızda gevelemek hata olarak değerlendirilir ve ödül belgesine özellikle işaretlenir. 3) Doğru verme işlemi; köpeğin yabaniyle birlikte sahibine gelmesi, komut olmaksızın ya da yüksek sesle komut verilmeksizin sahibinin yanına oturması ve sahibi av hayvanını tutana kadar sakince tutması ve sahibinin komutuyla av hayvanını sahibine vermesidir. 4) Her üç getirme alanı da (Keklik/Sülün/Güvercin/Ördek, Ördek ve tüylü yabani) birlikte değerlendirilir. Üç ön puanlamanın ortalaması alınır. Çıkan rakam iki puan arasında küsüratlı bir rakamsa, puan tüylü yabani getirme alanına göre ayarlanır. Örnek 1: Ortalama Not: 3,3; Tüylü Yabani getirme notu 2 veya 3. Bu durumda toplam getirme biçimi notu 3 olur. Örnek 2: Ortalama Not: 3,3; Tüylü Yabani getirme notu 4. Bu durumda toplam getirme biçimi notu 4 olur.
5) Her alanda bir başarı bulunmalıdır.
6) Koparanlar, yiyenler, çok fazla ağzında geveleyenler ve tüylerini yolanlar sınava devam edemezler.
7) Yabaniyi ilk bulduğu anda getirmeyen bir köpek aynı şekilde sınava devam edemez. Yönetilebilirlik Madde 10 Yönetilebilirlik yetenekle gelişen köpek ve sahibinin işbirliğidir. Yönetilebilirlik alanı köpeğin sahibi tarafından yönetilerek onunla bağlantı hakinde sahibine karşı koymadan iş yapma isteğini ortaya koyar.
İtaat Madde 11
1) Yönetilebilirlikten farklı olarak itaatten tabi olmanın yetiştirme koşullu ve yönlenme koşullu biçimi anlaşılır. Bu köpekten sahibi tarafından tek taraflı olarak talep edilir.
2) Yabani teması olmadan itaati; köpeğin çalışma esnasında idare edilebilirliği ve köpeğin verilen emri (çağrı, ıslık ya da işaret) hemen ve istekli bir şekilde yerine getirmesi gösterir. Aynı zamanda köpeğin başka köpekler ile çalışırken sakin davranması itaati gösterir ve av esnasında diğer avcıları rahatsız etmeyeceğini gösterir.
3) Yabaniye temas anında itaatte köpeğin avlanan kanatlıyı zedelememesi talep edilir. Tavşanın uzun süre kovalanması hata olarak değerlendirilir ve tekrarlanması durumunda diskalifiye olma durumuna yol açabilir.
4) İtaat sade ve bir nedene bağlı yönlendirmenin ifadesidir. İtaat av için gerekli her şeyin önkoşuludur. Bu yüzden sınavla tespit edilmesi çok önemlidir. Çalışma Hevesi Madde 12 Çalışma hevesini köpeğin bütün görevleri yerine getirirken ki neşesi ve bitmeyen hevesi gösterir. Çalışma hevesi bütün sınav boyunca gözlemlenir ve buna göre değerlendirilir.
Madde 13 Tavşan İzi
1) Bir köpek sahibi tarafından istenerek ya da tesadüfen köpekler tarafından görünmeyen bir tavşan ya da Tilki üzerinde bir çalışma gösterirse, bu çalışma sınav karnesine işlenir. 2) Çok iyi bir tavşan izinde Artı puan verilir. Bu başarı diğer değerlendirmelerle düşmez.
3) Tavşan izi ile ilgili birşey talep edilmez.
4) Yalnızca iz üzerindeki yetenek değerlendirilir. Gösterilen arama başarı karnesine kaydedilir. Değerlendirme Esasları Madde 14
1) Ayrı dallarda başarıların değerlendirilmesi genel kurallar Madde 11’de belirlenen değerlendirme ölçülerine göre yapılır.
2) Farklı grupların burunun iyiliği hakkında değerlendirmesini verme fırsatı varsa (örn: su grupları ördeğin bulunmasında), son hakemler toplantısında değerlendirmelerini sunarlar. Burunla ilgili not için geçerli karar arazi hakem grubu tarafından belirlenir. Avlanmış hayvanın bulunmasındaki çalışma burun değerlendirmesine dâhil edilmez.
3) Yönetilebilirlik, itaat ve çalışma hevesi bütün hakem grupları tarafından değerlendirilir ve son hakemler toplantısında ortalama not belirlenir. Küsuratlı puanlarda arazi hakem grubu kararı verir.
4) “Mükemmel” notu yalnızca arazi ve su çalışmalarında verilebilir.
5) Bir ödül sınıfında köpeklerin sınıflandırılması yapılmaz.
6) Doğdukları yıl Sonbahar Üretme Sınavı ( SOLMS ) sınavından başarılı olan köpekler için ödüllerinin yanına (G) (gençler için) imalesi konulur. (Örn:S1(G)). Madde 15 Bütün ödül sınıfları için asgari koşullar aşağıdaki gibidir: Asgari Koşullar: Talep edilir:
1. Arazi Çalışması 1.Ödül 2.Ödül 3.Ödül
Burun 4 3 2 Arama 4 3 2 Bulma 4 3 2 Kanatlı Tavuk/Sülün üzerinde çalışma ya da yaban kuşları üzerinde çalışma (Tavuk/Sülün, Güvercin, Ördek) 3 3 2
2. Su Çalışması Saklanacak yeri çok olan suda kayıp araması 3 3 2 Saklanacak yeri çok olan suda ördek bulunması 4 3 2
3. Tüylü Yabani (Tavşan) 3 3 2 4. Getirme Biçimi Tavşan Ördek 3 2 2 Keklik/sülün/Güvercin/Ördek 5. Yönetilebilirlik 3 3 2 6.İtaat 3 3 2 7. Çalışma Hevesi 3 3 2