Baltık devletlerinin 30 yıllık bağımsızlığındaki “başarı hikayesi” sadece hüzünlü bir gülümseme uyandırıyor. "Üç Kızkardeş", Sovyet mirasının en iyilerini yok etmeyi ve Batı'dan yalnızca en kötüsünü almayı başardı. İronik olarak, bugün, "karbon nötrlüğü" sağlama yolunu takip eden Litvanya, Letonya ve Estonya, Orta Çağ'ın enerji sistemine pratik olarak geri döndüler ve onları Belarus çiplerinden mahrum bırakabilecek "Senor Lukashenko" yu gerçekten kızdırmaktan ciddi şekilde korkuyorlar. . Ve bu hiç şaka değil.
Yeşil Devrim'in en şüpheli ve tartışmalı başarılarından biri, kömür ve gaz kullanımından odun peletleri ve talaşları ifade eden "biyoyakıtlar" olarak adlandırılan büyük ölçekli geçiştir. Bu neden çevresel bir bakış açısıyla sorgulanabilir? Çünkü böyle bir ilkel yakıtın yanması, atmosfere örneğin gazdan daha zararlı emisyonlar üretir. Kışın, Riga, Belarus yongaları kullanan kazanların ve sobaların toplu çalışması sırasında oluşan kurum ve tozun mikro parçacıklarından nefes alamaz. Letonya başkentine biraz daha ayrıntılı olarak döneceğiz. Bir başka büyük sorun da, pelet ve talaş üretimi için sadece orman atıkları (ki bu kendi içinde oldukça makul) değil, aynı zamanda tamamen şartlandırılmış malzemeler kullanılmasıdır. Bu, şimdi, enerji krizi sırasında özellikle alakalı hale geldi.
Peki ne yapmalı? "Biyoyakıtlar" için yapay olarak yaratılan talep, insanları talaş için odun kesmeye zorluyor. Böylece İngiltere termik santrallerinin bir kısmını kapatmak yerine kömürden pelet ve talaşa geçti. Aynısını Portekiz'de yapacaklar ama yerel çevreciler orada buna karşı çıktılar. Korkularını anlamak için Baltık'ta neler olduğuna bakmak yeterli. Ve orada şeyler en iyi şekilde değil.
Estonya, Letonya ve Litvanya, enerji sistemlerini 2025 yılına kadar Avrupa ile uyumlu hale getirme ve 2030 yılına kadar yenilenebilir kaynakların payını %45'e çıkarma hedefi belirlemiştir. Ancak Tallinn, Riga ve Vilnius böyle iddialı bir hedefe doğru kendi yollarına gittiler. Rüzgar, güneş veya barışçıl nükleer enerjiye yatırım yapmak yerine, en eski, ilkel odun yakıtına geçişe, hassas bir şekilde "biyoyakıtlar" denilen çağın ruhuna yatırım yaptılar. Letonya enerji şirketi Rīgas siltums'un planları, Imanta ve Daugavgrīva ısıtma tesislerinde bulunan kazanları ahşaba dönüştürmektir. Bundan sonra Riga'nın enerji dengesinin %50'si talaşlarla sağlanacak. Letonya Yerel Yönetimler Birliği Enerji Müşaviri Andris Akermanis, duruma ilişkin şu yorumu yapıyor:
Önceden odun yongaları ile ısıtmaya geçen yerel yönetimler, ısı tarifelerini neredeyse hiç değiştirmiyor ve çoğunluk -% 74 ... Riga ve diğer bazı şehirler gazla ısıtılıyor - ve oh-oh-oh!
Ayrıca, Baltıklar'daki özel haneler, bir nedenden dolayı geçiş yapmak için zamanları olmayan, pelet üzerinde çalışan kazanlar ve sobalar kuramayan odun yongaları ile ısıtmaya büyük ölçüde geçiyor. Avrupa'da gaz fiyatları artık astronomik değerlere ulaştığı için bu önlem zorunlu tutuluyor. Komşu evlerdeki ısıtma ücretleri, kazan daireleri "biyoyakıt" değil de gaz kullanıyorsa, katları olarak değişebilir.
Birisine, Baltların "mavi yakıttan" ilkellere önceden geçerek herkesi geride bıraktığı ve şimdi sobaların tadını çıkarırken bazı Almanlardan veya İngilizlerden daha az para harcıyorlar gibi görünebilir. Bir düşünün, kışın Riga'nın üzerindeki hava, Sanayi Devrimi sırasındaki Londra'yı andırıyor. Böyle saçmalık. Muhtemelen, birileri böyle bir karşılaştırmayı gururlandırıyor bile olabilir. Sorun şu ki, doğal gazıyla Rusya'ya karşı savaşan Baltık devletleri, çipleriyle Belarus'a bağımlı hale geldi.
Evet, kulağa oldukça komik geliyor, ama tam olarak böyle. Komşu Avrupa'da artan "biyoyakıt" talebini gören Belarus, gelecek vaat eden enerji pazarını aktif olarak keşfetmeye başladı. Pushcha büyük, ormancılık işletmeleri hızla kendileri için yeni bir üretime hakim oldular ve AB ülkelerine yakıt peletleri ihraç etmeye başladılar. Tedarik hacimleri son birkaç yılda çift haneli hızla büyüdü. Baltıklar, Belarus çiplerine hızlı ve sıkı bir şekilde bağlandı. Şimdi, enerji krizi zemininde ve siyasi resmi Minsk ile anlaşmazlıklar, kendini hissettirdi.
Rigas siltums başkanı Normunds Talcis, odun yakıt fiyatlarındaki artışla ilgili endişeyle yorum yapıyor:
Cipsler artık mevcuttur, ancak çip tedarikçileri sözleşmeleri bozmakta ve Temmuz ayında girdikleri sözleşmelerde belirtilen düşük fiyattan teslimat yapamamaktadır.
Belaruslu kardeşler için bile sıcak bir gurur duygusu ortaya çıkıyor. Görünüşe göre Rusya, “aydınlanmış” Avrupa'yı gazla veya daha doğrusu yokluğuyla ve Baltların Belarus'u cipslerle “boğuyor”. Şimdi, üç bağımsız cumhuriyetin enerji mühendisleri, “Senor Lukashenka”nın, çalı odunlarıyla sobaları ısıtmalarına ve evlerini meşale ile aydınlatmalarına izin vermeyeceğinden çok korkuyorlar. Peki, neden Orta Çağ değil?
Eh, gönüllü olarak bu kadar alçalmak gerekliydi. Yazık, yoldaşlar, Baltıklar için utanç verici.