August Sander Kimdir ?
August Sander Kimdir ?
August Sander Biyografi
ALMAN FOTOĞRAFÇI
Doğum: 17 Kasım 1876 – Herdorf, Almanya
Ölüm: 20 Nisan 1964 – Köln, Almanya
August Sander’ın Biyografisi
Birkaç kardeşten biri olan August Sander, 17 Kasım 1876’da Almanya’nın Herdorf köyünde Justine ve August Sander’ın çocuğu olarak dünyaya geldi. Aile kendi mütevazi çiftliğini kurmadan önce August Sr., madencilik sektöründe çalışan bir marangoz olarak hayatını kazandı. August Jr., beklendiği gibi, 1889’da San Fernando Demir Cevheri madeninde çıraklık eğitimi aldığında babasının ayak izlerini takip edecek gibi görünüyordu. Ancak, madende çalışırken teknik bir fotoğrafçıya yardım etmekle görevlendirildi. Bu deneyim, fotoğraf çekmek için bu yeni ortamın büyüsüne kapılan genç Sander için bir dönüm noktası oldu. İki yıl sonra ve sevecen bir amcadan gelen maddi bir hediyeyle, hevesli bir Sander bir kamera (ilkini) ve bazı temel karanlık oda ekipmanı satın aldı.
1897 ve 1899 yılları arasında Sander, Trier’deki Wilhelmine Askeriyesinde vatani hizmetini üstlendi ve burada bir kez daha fotoğrafçı asistanı olarak görev yaparken teknik becerilerini geliştirmeyi başardı. Hizmetinin tamamlanmasının ardından, Sander birkaç stüdyo arasında taşındı – Berlin’den Halle’ye; Leipzig’den Dresden’e – 1901’de Avusturya’nın Linz kentindeki Greif Fotoğraf Stüdyosu’na yerleşmeden önce. Yakında objektifini “dürüstlük ve gerçek” hedefine adayacak olsa da, önce Resimselciliğin ilkelerinde çalıştı.(günün baskın estetik tarzı). Ertesi yıl Sander’in hayatında önemli bir yıldı: Franz Stuckenberg ile ortaklaşa Greif Stüdyosu’nun kontrolünü ele geçirdi – adını Sander ve Stuckenberg Stüdyosu olarak değiştirdi – ve sevgilisi Anna Seitenmacher ile evlendi. Bu arada, Sander’in itibarı artmaya başladı, 1903’te Yukarı Avusturya Bölgesel Sergisinde ödüller ve 1904’te Paris’teki Grand Palais’deki Uluslararası Dekoratif Sanatlar Sergisinde birincilik ödülü ve Onur Haçı’nı kazandı. Stuckenberg ile anlaşmazlığa düştüğünde, Linz stüdyosunun tek sahibi ve sözde Yukarı Avusturya Sanat Derneği’nin yeni bir üyesi oldu.
1907’de Sander’in dört yaşındaki oğlu Erich, çocuk felcine yakalandı ve Sander ailesi doktorun tavsiyesi üzerine Trier’e döndü. İki yıl sonra, Sander (şimdiye kadar Pictorialism ile yapıldı) Köln’de kendi portre stüdyosunu açtı ve Sander ailesi bir kez daha taşındı. Daha fazla müşteri bulmak için Sander, o zamanlar farkında olmadığı, tüm kariyerinin en önemli gelişimi olacağı kırsal bir bölge olan yakınlardaki Westerwald’ı ziyaret etmeye başladı. Sander, Alman toplumunu bir bütün olarak temsil etmek için ilham aldığı şey sıradan işçi portreleriydi o zamanlar özellikle çiftçiler ve köylüler. Bu arada 1911’de, August’a 1907’de Gunther adlı ikinci bir oğul veren Anna, ikizleri Helmut ve Sigrid’i doğurdu, ancak ne yazık ki sadece Sigrid hayatta kaldı. Birinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle, Sander, Belçika ve Fransa’daki tıbbi birliğe katıldı ve karısını stüdyoyu yönetmeye bıraktı. August 1918’de cephedeki görevinden dönmeden önce Anna fotoğraf sorumluluklarını da üstlendi – birçok asker portresi üretti.
1920’lerin başında Sander, Köln Progressive Artists Group’a (Gruppe Progressiver Künstler Köln) katıldı ve burada Franz W. Seiwert, Peter Abelen ve Jankel Adler gibi birçok sanatçıyla tanıştı. İşçi ve işçi hareketlerinin aktif bir destekçisi olan bu grup, Yeni Objektifliğin (Neue Sachlichkeit) savunucularıydı. Yeni Nesnellik, dışavurumculuğu ve romantik idealizm kavramlarını bir sosyal gerçekçilik tarzı lehine reddetti. Yirminci Yüzyıl İnsanları fikri, Köln grubuyla olan ilişkisinin dışındaydı.şekillenmeye başladı ve 1920’lerin ortalarında Sander, yaşam boyu sürecek muhteşem projesine bilinçli olarak başladı. Sander’in amacı, aslında, kendi halkının kapsamlı bir resimli belgesini üreterek Alman toplumuna fotoğrafik bir ayna tutmaktı ve bu belge sonunda yedi ana kategoriye (her biri kendi alt bölümlerine sahip) bölünecekti: “Çiftçi” ‘, ‘Usta Esnaf’, ‘Kadın’, ‘Dersler ve Meslekler’, ‘Sanatçılar’, ‘Şehir’ ve ‘Son İnsanlar’. Sander’in projesi, yeni keşfedilen özgürlükleri, ekonomik kaygıları ve sosyal ve politik ajitasyonları eşit ölçüde ortaya koyan iki savaş arası Almanya’nın sosyolojik bir mozaiğini oluşturdu.
1927’de, nadir görülen bir denizaşırı eğlenceyle Sander, kurgu ve gezi yazarı Ludwig Mathar ile Sardunya’ya gitti. İki adam üç ay kaldı ve bu süre zarfında kitabın nesirini Mather ile birlikte yazan Sander, birkaç yüz fotoğraf çekti. Sander’in altmış kadar resmi daha sonra 1927’deki Köln Sanat Derneği sergisinin bir parçası olarak Yirminci Yüzyılda Adam afişi altında sergilendi . Kendinden geçmiş eleştiriler alan görüntüleri, 1929 tarihli Faces of Our Time (Zamanımızın Yüzleri) adlı yayınının temelini oluşturdu .(1929) ve Almanya’nın en önemli modern romancılarından biri olarak kabul edilir. Gerçekten de, aynı yıl Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan yazar Thomas Mann, koleksiyonun “fizyonomi sevenler için bir hazine hazinesi ve meslek tarafından damgalanmış insan tiplerini incelemek için olağanüstü bir fırsat” olduğunu söyledi. sosyal sınıf.” Sander’in itibarı artık öyle bir hale gelmişti ki, ‘Fotoğrafın Özü ve Gelişimi’ başlıklı bir dizi ulusal radyo yayını yazıp yayınladı.
1933’te Sander, German Lands German People adlı bir koleksiyonda toplam beş yaprak yayınladı . Dizi, manzaralar ve botanik çalışmalar (portrelere ek olarak) dahil olmak üzere Almanya’nın farklı bölgelerini ortaya çıkardı. Gerçekten de, Sander’in, gezginler, serseriler ve akıl hastası portrelerinde açığa çıkan Almanya’nın ‘istenmeyenlerine’ ilgisi, mevcut siyasi rejim tarafından desteklenen Aryan idealine uymuyordu. Sander’in yetkililer tarafından istenmeyen incelemelerden kaçınmak için yeni alanlara taşındığı düşünülüyor, ancak daha ‘apolitik’ alanlara geçme girişimine rağmen, Sander’in üretimi Nazizmin amansız yürüyüşü altında kısıtlandı. 1936’da, Zamanımızın Yüzleri için baskı bloklarıNaziler tarafından gerçekten yok edildi ve kitabının mevcut kopyalarına el konuldu ve yakıldı. Ailesinin umutsuzluğu, ancak, Sander’in Komünist partinin kayıtlı bir üyesi olan en büyük oğlu Erich’in 1934’te on yıl hapis cezasına çarptırılmasıyla arttı (1944’te hapishanede öldü).
Almanya tarihinin bu en çalkantılı olayına tepki gösteren Sander, Köln’deki aile evinin bodrum katına yaklaşık kırk bin olumsuzluk gizledi. Bununla birlikte, savaşın sonlarına doğru bir bombalama baskınında ev yıkıldı, ancak Sander, yakındaki Kuchhausen’e taşınmadan önce harabelerden yaklaşık 10.000 negatif kurtarmayı başardı. Hareket, profesyonel yaşamında yeni bir döneme işaret ediyordu ve Sander bir kez daha sosyolojik misyonu üzerinde çalışmakta özgürdü.
Sander’in portresi 1951’de Köln’de bir serginin konusu oldu. Sergiye Amerikalı fotoğrafçı ve küratör Edward Steichen katıldı ve iki adamın buluşması Sander’in uluslararası üne kavuşmasının başlangıcı oldu. O sırada New York’un MoMA Fotoğraf Departmanı’nın direktörü olan Steichen, 1955’te yapılacak bir sergide sergilenmek üzere Sander’ın çalışmalarından bazılarını seçti. MoMA’da Sander’in omuz omuza durduğu ‘İnsanın Ailesi’ sergisi Robert Frank , Henri Cartier-Bresson , Shizuo Yaramoto ve Dorothea Lange gibi isimler- İkinci Dünya Savaşı’nın serpintisinde uluslararası birliği sembolize etmeyi amaçlayan önemli bir kültürel fırsat haline geldi. Aynı yıl, Köln Belediyesi Sander’in portföy projesi olan ‘Köln Eski Haliyle’ satın aldı. 1960 yılında, Anna Sander’ın ölümünden üç yıl sonra, Sander, Alman Fotoğraf Derneği’nden Liyakat Nişanı ve Ödül ile onurlandırıldı. Dört yıl sonra Köln’de 88 yaşında öldü , Yirminci Yüzyılın İnsanları projesi hala devam ediyor. Sander’in hayatta kalan oğlu Gunther, babasının çalışmasına devam etti ve tam bir Twentieth Century of the Twentieth Century nihayet 1966’da, Gunther’in babasının tamamlanan proje için epizodik yapısına saygı göstererek yayınlandı.
Detaylara gösterdiği titiz özen ve konularına ve yaşadıkları ortamlara objektif yaklaşımıyla saygı duyulan Sander’in portresi, kendisini takip eden sosyal-belgeselcilere empoze etti. Sander’in amacı, deneklerinin ‘ruhunu’ ortaya çıkarmaya çalışmak yerine, insanları belirli bir zaman (tarih) ve yer (coğrafya) içinde bilinçli olarak tanımlamaktı. Onun etkisi, otuzların Amerikan sosyo-gerçekçi fotoğrafçılığını etkiledi – özellikle Dorothea Lange ve Walker Evans – neredeyse evrensel olarak onaylandı ve Büyük Buhran sırasında kırsal işçilerin kötü durumunun resimsel bir arşivini derlemek için kameralarını kullandılar. Eve daha yakın olan Sander’in etkisi Almanya’da da hissedildi. Conceptual’ın çalışmasına ilham verdi.Sanatçılar ve fotoğrafçılar Bernd ve Hilla Becher , yaklaşık kırk yılı aşkın bir süredir, Alman mimari ve endüstriyel yapılarını fotoğraflayarak ve bunları bir dizi tipografi halinde sunarak Sander’in People of the Twentieth Century projesini genişletmeye çalıştılar. Andreas Gursky ve Thomas Ruff da dahil olmak üzere yepyeni bir fotoğrafçı neslinin geçtiği etkili Düsseldorf Okulu’nun kurucuları olarak Bechers, Sander’in büyük fotoğrafçılar panteonundaki ve aslında büyük Almanların panteonundaki konumunu pekiştirmeye yardımcı oldu. sanatçılar. Sander’in en ünlü fotoğraflarından biri olan Genç Çiftçiler (1914), aslında Richard Powers’ın 1985 tarihli romanına ilham kaynağı oldu.