Rafta
Misafir Dersi
kaydeden Martin Riker
Koru: 256 sayfa, 17 dolar
Sitemizde bağlantısı verilen kitapları satın alırsanız Haberler, ücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen Bookshop.org’dan bir komisyon kazanabilir.
Martin Riker ile konuşmak ve umutlu olmamak zor. Dünya hakkında pek değil; ikimiz de muhtemelen toplumdan, gezegenden ve insanlardan neler gelebileceğini tahmin edemeyecek kadar yaşlıyız. Ama onunla konuşmak ve yeni kitabı “Misafir Ders”i okumak.,En azından kitaplar için hala hayatta olan tüm olasılıklar hakkında beni heyecan verici bir şekilde aydınlattı.
Öte yandan, kitaplar ve hayat, fikirler ve somut, yaratıcı ve pratik, Riker veya başkahramanı Abby için karşıt kavramlar değildir. Washington Üniversitesi’nde yazarlık dersleri verdiği St. Louis’deki evinden konuşan Riker, “William Carlos Williams’ın bir sözü var” diyor. “’Sadece hayal gücü bizi kurtarabilir’ etkisine sahip bir şey. … Genç bir adam olarak koluma dövme yaptırmak istiyordum. Ama bunun pratik bir anlamı olması gerektiğine karar verdim. Sadece idealist bir şey ifade edemez.”
Riker bir süredir bu çizgide yürüyor; Eşi romancı Danielle Dutton ile birlikte işlettiği mikro yayınevi Dorothy kadar yaratıcı ve pratik olanı birleştiren çok az proje var. İlk romanı “Samuel Johnson’ın Ebedi Dönüşü“, kayıp oğlunu ararken bilinci bedenler arasında çaresizce hareket eden bir anlatıcı vardı – varoluşçu bir “Kuantum Sıçrayışı” hayal edin. Ancak fantazi ile figürler, bilinç ile bedenler arasındaki diyalektik en etkileyici biçimini ikinci romanı “Misafir Dersi”nde alır.
Abby bir ekonomisttir çünkü üniversitede bir çocuk pratik olmadığı için onunla dalga geçmiştir. Ama aynı zamanda bir akademisyen, çünkü pratiğe olan yakınlığı ancak bir yere kadar gitti. Aynı zamanda bir eş ve anne (pratik mi yoksa idealist mi?), yakın zamanda görev süresi reddedildi. Ve John Maynard Keynes hakkında bir konferans vermesi için isimsiz bir kuruma davet edildi. Riker, “Büyük fikirleri olan birini temsil ediyor” diyor. “Gerçekten garip fikirler ve aslında inanılmaz derecede inatla onları pratik hale getirmeye odaklanmıştı.”
Abby endişeli, uykusuz ve hazırlıksız hissediyor. Kocası Ed, ona en iyi konuşmaların konuşmacının “kandırdığı” konuşmalar olduğunu önerdi. Bu fikri ürkütücü buluyor. Ama sonra hem son derece çekici hem de çoğu zaman etkisiz olan Ed’in daha fazla tavsiyesi var. Konuşmasını hatırlamak için loci yöntemini kullanmasını öneriyor.
Yöntemin kökenleri ürkütücü. Ceos’lu Simonides, “çok uzun zaman önce yaşamış ve aslında birkaç Yunanca harf icat etmiş bir şair”, gösterişli bir partide çatının çökmesinden isabetli bir şekilde kaçındı (“belki işemesi gerekiyordu”). Hayatta kalan tek kişi olarak, ölüleri teşhis etmesi gerekiyordu. Bu yüzden Simonides, gördüğü herkesin adını vermek için odalar arasında dolaştığını hayal etti.
Bu nedenle Abby, konuşmasının her vuruşunu anımsadığı bir fiziksel alana bağlamaya çalışarak, geceyi kendi hayatının çeşitli odalarından geçtiğini hayal ederek geçiriyor. Abby sadece anıları ziyaret etmekle kalmayıp aynı zamanda çeşitli düşünürlere danıştığı için, bu rüya manzarası Riker’ın konusu haline gelir. Keynes, konuşmasında ilerlemeye çalışırken hem rehber hem de heckler olarak işlev görür.
Riker, yazma talimatının eski atasözünü çok iyi biliyor: “Rüyaların çıkarı yoktur.” Dutton’la görüştü ve sordu: “Bu şeyi bir rüyada bitirebileceğimi düşünüyor musun?” Güldü ve “Devam et!” dedi.
Burada organik bir anlam ifade ediyor. Abby bütün geceyi belki de en büyük düşmanıyla, yani kendi beyniyle savaşarak geçirir. Görev süresini yeni kaybetti; Trump seçildi. Roman boyunca Simonides’in öyküsünde çatının altında ezilen onca insanı düşünmeden edemiyor insan. Ama ayrıca kitap aynı zamanda coşkulu, canlı ve genellikle çok komik; Abby, yazarken kendisi için en önemli olanı şu şekilde tanımlıyor: hayat dilin içinde” ve tüm bu kitap o kadar neşeyle, harika bir şekilde o hayatla dolu.
Riker şöyle diyor: “Aslında Abby’nin en dikkat çekici özelliğinin çok yaratıcı, yaratıcı bir zihne sahip olması ve kaosu yeniden yaratma derecesinin, kaosu yeniden yaratma derecesinin neredeyse farkında bile olmaması. kötülük ve onu canlılık olan bir şeye çevir.”
Konuşurken aklıma gelen bir alıntı, “Kral Lear”da Gloucester’ın haksız yere suçlanan ve tek meşru oğlu Edgar’dan: “en kötüsü değil/ Yeter ki ‘Bu en kötüsü’ diyebilelim.” çaresizliğimizi ifade etmek, kaosa şekil vermek için bir biçim olan bir dile sahip olduğumuza göre, en kötüsü henüz burada değil.
Riker, “Biçimle oyunbazlık hakkında düşündüğümüz yollardan biri, bunun deneyimin ifadesizliğiyle başa çıkmanın bir yolu olduğudur,” diyor ve “oyunculuğun amacı, deneyimi yalnızca edebiyatın sunduğu hazır kutulara koymamanız. onları çoktan soktu. … biçim ve formül arasındaki fark budur.”
Riker, kalıplaşmış veya didaktiğe çok az ilgi duysa da, edebiyatı her şeyden önce bir sohbet olarak görüyor; modellerde çalışıyor, başka kitaplar aracılığıyla konuşuyor. Sohbetimiz sırasında birden çok kez “Başka kitaplara geçeyim,” dedi ve bu da bana tam sayfa bir okunacak kitap listesi bıraktı.
Riker, müzik ve ardından bağımsız yayıncılık yoluyla yazmaya başladı. Riker, Manhattan’da bir tromboncu (ve geçici işçi) idi, Illinois’de Dalkey Archive Press için çalıştı ve Chicago’da Dutton ile tanıştı. Her ikisinin de İngilizce doktora dereceleri kazandığı Denver’da bir süre kaldıktan sonra çift, Riker’ın “yaptığım en önemli şey” dediği şeyi başlatmaya karar verdi: Dorothy, bir Yayıncılık Projesi, kendini feminist sayan ve yılda iki kitap çıkaran bir yayıncılık projesi. .
Özellikle kadın yazarlar için bir alan inşa etmek Dutton’ın fikriydi. Riker, “‘proje’ kelimesinin benim fikrim olduğundan oldukça emin” olsa da, bunu onun başlatması konusunda çok kararlı. 2009’dan beri evlerinden birlikte yönetiyorlar.
Riker, “Dorothy ile ilgili en gurur duyduğum şeylerden biri, edebiyatın ne olduğu ve edebiyat etiğini koruyacak şekilde nasıl yayınlanabileceği konusunda etik bir vizyona sahip bir şeyi dünyaya koyması” diyor. ama aynı zamanda pratiktir ve pratik kararlar alırız.” Yayın programı mükemmel bir örnek: Her yıl iki kitap, dikkatle ele alabildikleri tek şey, ancak çift aynı anda yayınlanıyor, birbirleriyle sohbet halinde olmaları amaçlanıyor.
Dorothy sürekli olarak heyecan verici taze sesler çıkardı (Abby’ninkinden farklı değil): Sabrina Orah Mark, Nell Zink, Azareen Van der Vliet Oloomi, Renee Gladman, Amina Cain. Kısa bir süre önce New York Review Books ile erişimlerini genişletecek bir ortaklık başlattılar. Riker’ın yayıncılık ve yazarlık alanındaki girişimlerini birleştiren şey, deney ve etki arasındaki “bu denge”dir: “Her zaman dünyanın biçimleri ve yapıları hakkında düşünmek, ama onları havaya uçurmak için düşünmemek. Düşünmek: Nasıl farklı olabilirler ve bu pratikte dünyada nasıl bir anlam ifade edebilir?
Abby kitabın sonlarında şöyle diyor: “Belirsizlik hayatın bir gerçeğidir ve hayatı canlı kılan şeyin önemli bir parçasıdır. … Risk, önemsediğiniz şeylere getirdiğiniz cesaret ruhudur.”
Tüm kitaplar henüz yazılmamış olanlar için model ise, daha büyük sohbete bizi teşvik edebilecek bir damla bir şeyse, Riker’ın bu sohbetin bu kadar aktif bir üyesi olması ve “Misafir Ders” hakkında cesaret verici bir şey var. ”, kaosa kendi özel biçimini vermek için burada.
Strong, bir eleştirmen ve en son “Want” romanının yazarıdır.