Gog ve Magog, kentin modern iş kurumları ve antik tarihi arasındaki birçok bağlantıdan birini simgelemektedir. Bu, uzun bir süre sonra Magog'un kalkanındaki yangından sonra dönüşü temsil eden anka kuşu tarafından sembolize edilen birçok yeniden doğuştan en yenisidir. Bugün, Thomas Boreman'ın sözleri Londralı'nın görüşünü her zamanki gibi özetliyor:
“Corineus ve Gogmagog, onurlarına zengin değer veren ve özgürlüklerini ve ülkelerini savunmak için tüm güç ve güçlerini kullanan iki cesur devdi; Londra Şehri, bunları Loncalarına yerleştirerek, sembolik olarak, devasa devler gibi ülkelerinin onurunu ve bu şehirlerin özgürlüklerini savunacaklarını beyan eder; bu devasa devler insanlığın ortak kitlesini aştığı kadar diğerlerini de mükemmelleştiriyor. ”
İki ünlü devin Gigantick Tarihi ve Londra, Guildhall'daki diğer meraklar (1. cilt), 1741
Gogmagog ("Goemagot", "Goemagog"), İngiltere'nin kuruluşunun efsanesinde, Hismouth Regum Britanniae'da (1136) Monmouth'dan Geoffrey tarafından yazılmıştır. Gogmagog, Brutus başkanlığındaki işgalci Truva kolonizörlerinin üyesi Corineus tarafından öldürülen Albion'un deviydi. Daha sonra Corineus'a adından sonra isimsiz olarak "Cornwall" adı verilen bir toprak parçası verildi.
Historia, karşılaşmayı şu şekilde detaylandırıyor: Yirmi arkadaş devinin eşlik ettiği Gogmagog, Trojan yerleşimine saldırdı ve büyük katliamlara neden oldu. Truva atları, "Gogmagog adında bir tane algılanabilir canavar, boy on iki küvette ve bir sallamada bir meşe değnekmiş gibi bir meşe çekmiş olduğu kadar müthiş bir güç dışında geri dönüp tüm devleri öldürdü. Corineus'un onunla güreşebilmesi için yakalandı. Dev, Corineus'un kaburgalarını üç kez kırar, bu da onu devi alır ve onu omuzlarında devi denize indirdiği yüksek bir kayanın tepesine taşır. Düştüğü yere gelecek nesillere "Gogmagog'un Sıçraması" deniyordu.
Gogmagog'un Geoffrey'e göre Corineus ile mücadelesi Wace'nin Anglo-Norman Brut ve Layamon'un Orta İngilizce Brut'ında tekrarlandı. Geoffrey'in çalışmaları 17. yüzyılın sonlarına kadar gerçek olarak kabul edildiğinden, hikaye İngiltere'nin çoğu eski tarihinde ortaya çıkmaya devam etti.
Gogmagog'un atalarının hikayesi daha sonra 14. yüzyılda oluşturuldu. "Albina hikayesi" (veya Des Grantz Geanz) olarak bilinen Gogmagog'un, daha sonra "Albion" olarak bilinmek üzere sürülen Yunanistan kralının otuz kızı Albina ve kız kardeşlerinden gelen bir dev olduğunu iddia etti. Bu hikaye, Brut sahte tarihinin sonraki sürümlerine bir önsöz olarak eklendi,
Bu nedenle, Brut'un İngiltere Günlükleri olarak bilinen Orta İngilizce nesir versiyonuna göre, Albina, Gogmagog ve Laugherigan'ın ve Albion'un diğer devlerinin soyulduğu Suriye kralı Dioclician adlı kızının kızıydı. Bu devler Brutus'un "Tottenesse" e (Totnes, Devon) gelen partisi tarafından fethedilene kadar mağaralarda ve tepelerde yaşadı.
Raphael Holinshed ayrıca Dover'daki "Gogmagog sıçraması" etkinliğini de yerelleştiriyor, ancak William Camden 1586 çalışmasında Brittannia, belki de Richard Carew'in Cornwall Araştırması'nın ardından Plymouth Hoe'da bulunuyor. Carew "Plymouth'da Hawe'de (yani Çapa'da) kesilen biri daha büyük, diğeri daha küçük olan iki adamın portresini (" Gogmagog "olarak adlandırdıkları …) anlatıyor. Bu rakamlar ilk olarak 1495'te kaydedildi ve 1665'te Kraliyet Kalesi'nin inşasıyla yıkıldı.
"Gog ve Magog, Paddy'ye Mire'dan bir asansör verir." Devler Londra'yı temsil ediyor, kıtlıktan sonra ticareti iyileştirmek için arazi satın alarak İrlanda'ya yardım ettiği söyleniyor.
Londra'da sergileniyor
Hikayenin tamamı, Kelt kraliyetini Kral Arthur'un eski Galli efsanesi aracılığıyla Kelt kraliyetini Yunan efsanesinin kahraman dünyasına bağlayan büyük ölçüde hayali bir tarih olan Monmouth'un on ikinci yüzyıl Historia Regum Brittaniae'den Geoffrey'de bulunabilir. Uyarı okuyucusu, Troya'nın düşmesinin Diocletian döneminden yaklaşık 2300 yıl önce olduğunu ve Gogmagog isminin Eski Ahit'ten ödünç alınmış bir borç olduğunu fark etmiş olacaktı, ancak bu tarihler yüzyıllarca gerçek olarak kabul edildi.
Gog ve Magog, loncada büyük ölçüde azalmış olsa da, alaylara katlanmak zorunda kalan İngiliz kaslarına, Aryan ırkının batıya doğru büyük göçlerinde karşılaştığı düşmanlara atfedilen preopternatural büyüklükteki anıtlara uyacak şekilde duruyorlar. Medeniyetin ilerlemesi evcilleşmemiş İskit orduları tarafından taciz edildiğinde bile, eski efsaneler ve bunlarla ilgili kehanetler kulaklarımıza ne kadar garip düşüyor! Böylece Rab Yehova'ya: «Sana karşıyım ey Gog,