Dünya iklim değişikliğiyle en iyi nasıl mücadele edileceğiyle uğraşırken, fosil yakıtları, çiftçiliği ve endüstriyel kirliliği başlıca suçlular olarak belirledik, ancak son yıllarda tartışma kripto para birimine dönüştü. Madencilik, özellikle Bitcoin madenciliği muazzam miktarda enerji kullanırken, müstakbel kripto milyonerleri arasındaki en güçlü madencilik teçhizatını inşa etme yarışı, şişman banka hesaplarından çok daha fazla elektronik atık üretiyor.
Kripto para biriminin çevreye maliyeti nedir? Madencilik ve kripto ile işlem yapmak gerçekten iklim değişikliğine katkıda bulunuyor mu? İşte şimdiye kadar bildiklerimiz.
Ne Kadar Enerji Çok Fazla Enerjidir?
Kripto paranın en belirgin çevresel etkisi, yeni dijital paraların nasıl yaratıldığı olan madencilik süreci için gerekli olan elektriktir. Çoğu kişi bunu Bitcoin madenciliği olarak bilse de , birçok kripto para birimi türü madenciliğe dayanır. Ancak Bitcoin’in piyasaya sürülmesinden bu yana, madencilik yoluyla yeni para birimleri basmak giderek daha zor hale geldi. Para birimi 21 milyon birimle sınırlandırıldığından, bu tasarım gereğiydi, bu nedenle ne kadar çok birim basılırsa, o kadar az birim madencilik için kullanılabilir ve yenilerini basmak için daha fazla hesaplama gücü gerekir.
Bu önceden programlanmış kıtlık, finansal kazanç potansiyeliyle birleştiğinde (bu yazı yazıldığı sırada bir Bitcoin yaklaşık 42.000 $ değerinde ve yeni bir blok madenciliği için mevcut ödül 6,25 Bitcoin’dir), daha fazla insanın kalanları madencilik yapmak için daha fazla elektrik kullandığı anlamına geliyor. Cambridge Bitcoin Elektrik Tüketimi Endeksi, Bitcoin madenciliğinin küresel olarak her yıl Hollanda ve Pakistan da dahil olmak üzere bazı ülkelerden daha fazla güç kullandığını tahmin ediyor.
Çevresel endişe, bu enerjiyi sağlayan enerji santralleri tarafından üretilen tahmini karbon ayak izinden kaynaklanmaktadır. Ve çok fazla güç kullanan sadece madencilik değil; tek bir Bitcoin işleminin 2.292,5 kilovat saat elektrik yaktığı tahmin ediliyor, bu da tipik bir ABD hanesine 78 günden fazla güç sağlamaya yetiyor.
Elektrik temiz bir enerji kaynağı gibi görünebilir, ancak birçok ülke onu üretmek için fosil yakıtları yakar, bu da atmosferdeki karbonu artırır ve iklim değişikliğini kötüleştirir. Cambridge Üniversitesi’ne göre ABD’nin Bitcoin madenciliği operasyonlarının yaklaşık %35’ine ev sahipliği yaptığı ve elektriğinin %60’ını fosil yakıtlardan ürettiği tahmin ediliyor.
Bir de fiziksel elektronik atık sorunu var. Madencilik için bilgisayarlar, grafik kartları, amaca yönelik ASIC donanımları ve daha fazlası kullanılır. Artan bilgi işlem gücü, daha fazla madeni para madenciliği yapma yarışında bir avantaja dönüştüğünden, insanlar sürekli olarak eski ekipmanı yükseltiyor ve atıyor ve her yıl 30.000 tona kadar elektronik atık üretiyor.
Kripto Neden Bu Kadar Çok Enerji Kullanıyor?
Dijital para birimlerinin madenciliği zor olacak şekilde yapıldı ve üretilmesi çok fazla bilgi işlem gücü gerektirdi, böylece hiç kimse veya grup tüm ağın kontrolünü ele geçiremezdi. Bu özellik, kripto para birimlerini merkezi olmayan yapan şeyin bir parçasıdır, yani tek bir kontrol noktaları yoktur.
Bitcoin ve Ethereum gibi popüler kripto para birimleri , insanların yeni madeni paralar çıkarmak ve bir dijital para biriminin blok zincirine yeni bilgi blokları eklemek için değişen zorluklardaki denklemleri çözmesi gerektiğine dayanan bir çalışma kanıtı (PoW) sistemi üzerinde çalışır. Bu sistem kısmen, bir kişinin bir dizi sahte kimlik oluşturduğu ve bunları ağın çoğunluğunu ele geçirmek için kullandığı siber saldırılara karşı koymak için geliştirildi.
Ağdaki herkes bu denklemleri ilk çözen ve parasal ödülü alan kişi olmak için savaştığı için, en fazla işlem gücüne sahip olan kişi kazanma şansı en yüksektir. Bu, insanları denklemleri daha hızlı işleyen daha büyük madencilik teçhizatlarını (hatta madencilik teçhizatı ağlarını) bir araya getirmeye yönlendiriyor. Kullanılan enerji miktarı madencilik ağının boyutuna bağlı olduğundan, yeni madeni paralar çıkarmak için sürekli artan miktarda enerjiye ihtiyaç duyulmaktadır.
Elektriğin fiyatı ve bulunabilirliği de kripto para madenciliği operasyonlarının hacmini etkileyebilir. Elektrik bir ülkede (hatta bir ülkenin bir bölümünde) diğerinden daha ucuzsa, madencilik operasyonlarını orada merkezileştirmek iş açısından mantıklıdır.
Kripto para biriminin çevresel etkisi hakkındaki tartışmada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta, kullandığı enerji miktarının doğrudan karbon emisyonlarına eşit olmayabileceğidir. Harvard Business Review’a göre, enerji karışımı veya madencilerin hangi kaynaklardan beslendikleri, kripto para birimi madenciliğinin gerçek karbon emisyonlarını etkileyecektir.
ABD’de şebeke enerjisinin yaklaşık %60’ı doğal gaz, kömür ve petrol gibi fosil yakıtlardan geliyor. Bu nedenle, ABD merkezli madencilik operasyonlarının güçlerinin çoğu için fosil yakıtları kullandığını söylemek güvenli olsa da, diğer ülkelerdeki operasyonlar için durum böyle olmayabilir. Bununla birlikte, sadece Bitcoin’in muazzam miktarda enerji kullanımı göz önüne alındığında, bir şekilde sera gazlarına katkıda bulunmadığını söylemek kılı kırk yaramış gibi görünüyor.
Kripto madenciliği için gerekli olan enerji santrallerinin çevredeki ekosistem üzerinde de etkisi olabilir. Columbia İklim Okulu’na göre, Dresden, New York’taki Greenidge Generation tesisi çalışırken kendini soğutmak için milyonlarca galon su çekiyor ve bu suyun bir kısmını normal sıcaklığın 30-50 Fahrenhayt üzerinde Seneca Gölü’ne geri boşaltıyor, bu da insan hayatını tehlikeye atıyor.
Kriptonun Çevresel Etkisini Azaltabilir Miyiz?
Kripto para birimini daha çevreci hale getirme çabaları arasında genellikle yakılan fosil yakıt sondajından elde edilen metan gazının kullanılması ve Batı Teksas gibi rüzgar enerjisinin bol olduğu alanlarda tesisler kurulması yer alıyor. Bunlar teoride iyi fikirler, ancak Bitcoin’in fiyatı düşerse, bu projeleri veya benzerlerini uygulamak finansal olarak mümkün olmayabilir.
Geliştiriciler bunun yerine, çoğunlukla iş kanıtı olmayan yeni doğrulama sistemlerine geçerek, enerji maliyetini azaltmak için geleceğin kripto para birimlerinin tasarımına bakıyorlar. Popülerlik kazanan bir örnek, bir kullanıcının belirli bir kripto para biriminin ne kadarını stake etmeyi veya elinde tutmayı ve satmamayı kabul ettiğine dayanan hisse ispatı (PoS) sistemidir.
Kripto para birimini stake etmeyi kabul eden her kişi, blok zincirindeki işlemlerin gerçekliğini bir madencinin yaptığı gibi doğrulayabilen bir doğrulayıcı olur. Bu kişiler rastgele seçilir ve belirli sayıda doğrulayıcının, zincire eklenmeden önce işlemler üzerinde anlaşması gerekir. Yeni bir blok oluşturulduğunda, onaylayıcılar jetonlarla ödüllendirilir ve stake ettikleri jetonları saklar.
Bu, bir PoW sisteminde madencilikle birlikte gelen denklemleri çözme yarışına kıyasla azaltılmış bilgi işlem gücü kullanır. Ethereum yakında blok zincirindeki yeni blokları doğrulamak için PoS sisteminin bir varyasyonunu kullanacak. Tarih kanıtı, geçen süre kanıtı, yanma kanıtı ve kapasite kanıtı dahil olmak üzere başka yöntemler de geliştirilmektedir.
Bitcoin Madencilik Konseyi ve Kripto İklim Anlaşması gibi girişimler de kripto madenciliğini ve işlemlerini daha enerji verimli hale getirmek için yeni yollar geliştiriyor. Kripto İklim Anlaşması’nın 2025 yılına kadar tüm blok zincirlerini tamamen yenilenebilir enerjiyle çalıştırma hedefi var. Bazı madencilik operasyonları şu anda yenilenebilir enerjiyle çalışıyor, ancak kesin bir yüzde belirlemek zor.
Bu önlemlerin tümü, kripto para biriminin ve kripto madenciliğinin enerji maliyetini azaltabilir, ancak kripto para biriminin uzun vadede sürdürülebilir hale gelmesi için e-atık ve diğer çevresel sonuçların ele alınması gerekmektedir.