Bir romandan daha fazlası... Türk Klasik Eserlere girmeye hak kazanmış bir kitaptır. Muhakkak okunması gerektiğini düşünürüm.
Konusuyla beraber tahlilleri de açıklayalım:
Romanın ana karakterlerinden biri olan Ali Bey, varlıklı, iyi eğitim görmüş genç bir adamdır. Nazik ve uysaldır. Ama bir o kadar, içinde de inatçı, hoyrat bir yanı taşımaktadır. Babası ise bu huyunu iyi bilir ve oğlunu sürekli telkin ederdi. Lakin babası vefat ettikten sonra Ali'yi neler bekliyordu?
Çünkü çekindiği tek kişi ölmüş ve onu terbiye edecek kimse kalmamıştı. Ali'nin annesi ise sadece oğlunun sağlığına duacıydı.
Buraya kadar yazdıklarım kitapta uzun uzun anlatmıyor. Betimlemeler o kadar yerinde ki hem size yaşatıyor hem de gereksiz betimlemelerden kaçarak açık bir anlatım sunuyor.
Hayat bu şekilde gitmiyor tabii... Ali Bey davet edildiği bir mekanda bir kadın görür. Ve o kadının esrarına kapılır. Öyle bir hal alır ki, onu bir daha görebilmek için yollara düşer. Annesine 'mesaideyim' yalanı atar. Lakin bu kadın Ali Bey'in yaşam tarzının tam tersidir. Kirli bir geçmişi olan, kitaptaki tabirle ''edepsiz'' bir kadındır. Hikaye tam da burada başlıyor...
Namık Kemal, karakter ve mekan tasvirlerini o kadar muntazam yazmış ki, adeta kitabı yaşıyorsunuz. Sadece bu tasvirler değil, ruh ve zihin analizleri de bir o kadar boğmadan ve akıcı dille yazılmıştır.
Tavsiyemi sunar, bol kitaplı günler dilerim.