"Öldürün onu" dedi adam. gözlerinden nefret fışkırıyordu adeta. kulaklarının kızarmış olaması çok normaldi. dokuz yaşında annesini tanımadığı bir adamla yatak odasında sevişirken gördüğü günden beri; ne zaman sinirlense kızarırdı kulakları. "Öldürün onu!" dedi. öldürmek üzerine yaşıyordu adeta. o gün annesinin üzerindeki o adamı öldürmediğine pişmandı. sondan başlamıştı öldürmeye ve kim bilir annesinin üzerindeki o kıllı adama gelene kadar sıra, daha kimleri öldürecekti. her ölüm, bir provaydı onun için. asıl cinayete sıra geldiğinde, her şey kusursuz olmalıydı. "Öldürün onu." dedi, çünkü artık "Öldürün onu." dediğinde emrini yerine getirecek fedailer edinmişti yamacına. ilk cinayetini hatırladı bir an; " Öldür onu!" demişti adam. ağzının içinde geviş getirdiği salyaları arasında zor anlaşılmıştı cümlesi. neyse ki tanıyordu, amcasının kelimelerini. yine de zorlandı ilk duyduğunda. çünkü ilk defa, annesinin ölüm fermanı üzerine bir cümle kuruyordu.
Patikli Süvari