İnsanlığın Dünya üzerindeki iş modeli sürdürülemez, derin bir dönüşüme ihtiyaç duyuyor. Mevcut teknolojik ve davranışsal ergenliğimizden kurtulacaksak, İnsanlık düzeyinde yeniliğe ihtiyacımız var - İnsanlığın insanlar için ne olduğu konusunda devrim niteliğinde bir değişim.
Mevcut iş modelimiz - yaşama ve birbirimizle ve diğer her şeyle ilişki kurma şeklimiz - Ayrım Paradigması üzerine kuruludur: Dünyanın ayrık, farklı şeylerden oluştuğu fikri. Bu aynı anda hem açık hem de anlaşılması zor; geniş vuruşlarla kapladık ve ona geri dönmeye devam edeceğiz.
Aynı zamanda kritik öneme sahiptir, çünkü içinde çalıştığımız paradigma(lar) neyi algılayabileceğimizi, algıladığımızı nasıl yorumladığımızı ve - sistem teorisyeni Donella Meadows'un zekice açıkladığı gibi - sistemlerin hedeflerini, kurallarını, güç yapısını ve kültürünü belirler. yaratırız ve değiştirmeye çalışırız.
Bu çalışma, İnsanlık düzeyinde bir paradigma değişiminden başka bir şey değildir.
Üniversite yolculuğumun yarısında, kendi hayatımı değiştiren bir paradigma değişikliği yaşadım. Buna bir meta-paradigma kayması diyebilirsiniz, çünkü bu benim paradigmaları nasıl anladığımla ilgili bir değişimdi - nasıl oluştukları ve gerçek dünyada gerçekte nasıl değiştikleri. Ders Bilim Felsefesiydi - ve bilimle ilgili teoriler, bilimsel bilginin nasıl yaratıldığı, neden güvenilir olarak anlaşıldığı ve nasıl çalıştığı üzerine çalışıyorduk.
Karl Popper'ı okuduk, Kant'ı okuduk, diğer teorisyenleri okuduk - hepsi de bilimin nasıl çalıştığı konusunda sezgisel olarak tanıdık tavırlar aldı. Teoriler yaratırız ve sonra onları kanıtlayacak kanıtlar ararız; ya da onları tahrif etmek için karşı delil ararız. Oldukça basit.
Sonra Thomas Kuhn'un Bilimsel Devrimlerin Yapısını okuduk .
Akıl. Şişmiş.
Kuhn , normal bilimin yapıldığı bağlamı oluşturan aksiyomlara – verili olarak alınan iddialar – üzerinde odaklandı ; başka bir deyişle, paradigma . Bir paradigmayı oluşturan aksiyomların bilimle çok az veya hiç ilgisi olmayan nedenlerle kurulduğunu ve sürdürüldüğünü açıkladı.
Kuhn'un birincil örneği, Kopernik'in hikayesi ve onun, dünyanın güneş etrafında döndüğünü, tam tersini değil, tamamen yıkıcı önerisidir. En az 1500 yıl boyunca, evrenin yer merkezli modeli -göklerdeki her şeyin dünyanın etrafında döndüğü- sadece iyi kurulmuş ve açıkça doğru olmakla kalmamış, aynı zamanda Kilise'nin doktrininden ayrılmaz hale gelmişti, çünkü elbette Tanrı'nın öğretisinin zirvesiydi. yaratılış evrenin merkezidir.
Copernicus, kendisinin ve diğerlerinin bir araya getirdiği gözlemsel veriler, modelleme denklemleri için giderek daha fazla matematiksel karmaşıklık yarattığından, yer merkezli aksiyomun güneş merkezli bir aksiyomla (merkezdeki güneş) değiştirilmesi durumunda, matematiğin çok daha basit hale geldiğini ve hesaplamanın çok daha kolay olduğunu fark etti. günün astronomik gözlemlerini hesaba katar.
Başka bir deyişle, Kopernik, paradigma astronomisinin -göklerdeki her şeyin dünyanın yörüngesinde döndüğü inancı- içinde işlediğini görebildi ve bilimsel bir gözlem değil, aslında kültür ve din tarafından yönlendirildi ve aslında biliminin uygulamasını yaptı. daha zor.
Galileo, kullanılabilir teleskopları olduğunda bunu çok daha ileri götürdü - ve sapkın görüşleri nedeniyle cezalandırılırken, jeomerkezcilikten uzaklaşan paradigma kayması durdurulamadı ve astronomik modellerimizde çok daha fazla gelişmişlik ve takip eden on yıllar ve yüzyıllarda anlayış için zemin hazırladı. .
Ayrım Paradigmasının - dünyanın ayrık şeylerden oluştuğu aksiyomu - dünyanın gerçekliği ile yer merkezli paradigma kadar ilgisiz olduğunu düşünün.
Her biri, aksi takdirde erişilemez ve kafa karıştırıcı bir dünya olacak olan şeyde gezinmemize ve etkileşim kurmamıza yardımcı olmak için oluşturulmuş bir çerçevedir. Her durumda, paradigma, çalışmayıncaya kadar iyi çalışır - ve paradigmanın sağladığı sistemlerin kuralları, amaçları, yapısı ve kültürü, paradigmayı ve aksiyomlarını neredeyse görünmez hale getirerek, paradigmayla derinden iç içe geçer.
Ayrım Paradigması ile buradayız. Keşfettiğimiz tüm şekillerde son derece iyi çalıştı - ve şimdi kendimizi bir uçurumda, bu paradigmanın mantıksal sonucunun uçurumuna bakarken buluyoruz.
Basitçe söylemek gerekirse: İnsanlık olarak her birimiz birbirimizden farklıymışız gibi çalışmaya devam edersek; ve her siyasi eğilim ve her ulus ve her iş ve dünyaya ne kattığı, her aşırı insan eylemi ve her aşırı hava olayı, hepsi ayrık - bu bizim için barışçıl, gelişen bir geleceğe yol açmayacak. Statükonun matematiği giderek daha fazla dolambaçlı hale gelmeye devam edecek - Ptolemy'nin dış döngüler içindeki dış döngüleri gibi, CSR ve ESG ve DEI'yi ve her türden kâr amacı gütmeyen kuruluşları ve diğer birçok yamayı dünyayı bir olarak görmenin içinde geliştirilen sistemlere tanıtmak zorunda kaldık. bir grup bağlantısız ve ayrık insan, yer ve şey.
Şu anda Copernicus oynuyorum. Bana öyle geliyor ki, eğer isterseniz matematik - dünyamızdaki sistemleri anlamak ve tahmin etmek ve inşa etmek için kullandığımız modeller - her şeyin farklı olduğunu varsaymak yerine her şeyin bağlantılı olduğunu varsayarsak, kullanımı daha basit ve daha kolay olurdu.
Ayrıca, kurduğumuz sistemler, halihazırda var olan dünya bağlamında daha iyi çalışacak - başka bir deyişle, daha uyumlu, tutarlı ve simbiyotik olarak bir arada var olacaklardı. Bu yüzden “ekosistem” terimini kullanıyorum; Ekosistemin ne olduğuna, toplu katılımlarının bir sonucu olarak sürekli olarak bir tür dengeye ulaşan birbirine bağlı, birbirine bağımlı katılımcılardan oluştuğuna dair temel bir anlayışa sahibiz. Ve canlı olması, gelişebilme yeteneği - bu da esastır.
Öyleyse, bunu bir boyut için deneyelim: Dünya temelde ayrı şeylerden değil, ekosistemlerden yapılmıştır. Bu ekosistemler iç içe geçmiş durumda; baştan aşağı ekosistemler. Tanımlanabilen her şey bir ekosistemdir - bir kişi, bir elma, bir iş; Bir toplum; her şey.
Bu nasıl hissettiriyor?
Bağlantılılık, Ayrım Paradigması'ndaki programlarımızı çıkardığımızda orada olan şeydir. Bebeklerle zaman geçirdiyseniz, onların farklılaşmamış bir bağlılık yaşadıklarını bilirsiniz - ve aslında çocuklar geliştikçe, diğerlerinden farklı olmanın öznel deneyimi olan egonun tam olarak oluşması veya daha doğrusu katı bir şekilde programlanması ve konuşlandırılması uzun yıllar alır. üretim.
Psilosibin ve meditasyon pratiği ve yüksek hızlı arka yollar motosiklet ve seks ve topluluk önünde konuşma ve genel olarak akış durumu, farklı olma algımızı geri alıyor - öyle görünüyor ki sadece çocukluk programlaması değil, aynı zamanda hissetmemiz ve düşünmemiz için gerekli olan çoğunlukla otomatik olan sürekli pekiştirme. ayrı olarak kendimizden. Çünkü kendimizi bu değişmiş durumlardan herhangi birinde bulduğumuzda, varsayılan olarak derin bir bağlılık duygusu var gibi görünüyor - zaten orada olan şey bu.
Her şey birbirine bağlı.
Copernicus, Dünya'nın ne olduğunu değiştirdi - kozmosun merkezinden daha büyük bir ekosistemin katılımcısına.
Ekosistem Paradigması, ne olduğumuzu - ayrık, farklı şeylerden oluşan bir dünyada ayrı, farklı bireylerden - ekosistemlerdeki katılımcılara dönüştürür . Ve bu değişim, karşılaştığımız en büyük zorlukları çözmek ve İnsanlık için bol, gelişen bir geleceğe erişim sağlamak için ihtiyaç duyduğumuz kilit noktadır.
uyanıyoruz . _
ETHenver bir hackathon'dan çok daha fazlası oldu. Şubat ayında 13.000'den fazla katılımcıyı çeken, aynı zamanda dünyanın en büyük blockchain hackathon'u olan üyelere ait bir topluluk inovasyon festivaline dönüştü.
Bu vizyonu, dünyayı temelde birbirine bağlı ekosistemlerden yapılmış olarak görmenin dönüştürücü olanaklarını paylaşırken, çoğunuz bu fikre, konsepte coşkuyla yanıt verdiniz ve sonra bununla ne yapabilirim, nasıl alabilirim diye sordunuz. Bu vizyonu gerçekleştirmek için eylem? Bu mükemmel soru - ve cevabın bir kısmını burada ele alacağız, hepimizin şu anda uygulamaya koyabileceği bir kısmı. İlk dil.
Kutupları Daraltmak Yıllar boyunca kutuplar ve duygu, inanç ve davranış spektrumları hakkında konuştum, ancak farkındalığı genişletmek için biraz zaman ayırmak istedim… Gerçek şu ki hepimiz binlerce kutupluluk içinde çalışıyoruz. Bazı alanlarda muhafazakar, bazılarında daha liberal olacağız.
Bir madeni paranın fiyatı, fiyat oluşum denklemi - PFE ile belirlenir. Bu denklem uzun bir sabitler, ağırlıklar ve değişkenler satırıdır.
Daha önce hiç böyle bir açık pozisyon görmemiş olan ilk taşı iletişim ve pazarlama profesyoneli atsın: Linkedin'de beni takip edenler, düşük kaliteli bir seçim sürecinin nasıl çok pahalı olabileceğinden bahseden makalemi zaten okuma fırsatı buldular. Hatta aynı örneği fotoğrafta beni çok rahatsız eden bir konuyu tartışmak için kullanıyorum: profesyonel ajans.
Yüksek Mahkeme'nin Roe v Wade'i bozmasıyla birlikte bir tepki dalgası yaşandı. Bu kararın acımasız, yanlış olduğunu ve ABD'yi en az bir asır geriye taşıdığını düşündüğümü hemen söyleyeceğim.