Geç kapitalist “verimlilik kültürü” neredeyse 20 yıldır her şeyi mahvediyor: Teknoloji CEO’larının 20 saatlik günlerinin her 5 dakikalık aralığını beyin ve vücut potansiyellerini en üst düzeye çıkarmak için nasıl harcadıkları gerçekten umurumda değil. (Bazen tuvalette okuyorum… bu sayılır mı?)
Bu yüzden, sanki kitaplar güçlü küçük haplara, kurgu için kırmızı, İkinci Dünya Savaşı hakkında kitaplar için mavi gibi damıtılabilirmiş gibi, okuma hayatımı daha verimli hale getirmeyi vaat eden her uygulamaya derinden şüpheyle yaklaşıyorum.
Ama aslında düşünüyorum Seri Okuyucu bir şeyin üzerinde olabilir. Ücretsiz uygulama şu anda yaklaşık 800 kamu malı roman sunuyor (burada 1921’den bazı popüler başlıklar var) ve seçtiğiniz kitabı günlük 20 dakikalık bölümler halinde dağıtacak. Bazıları için bu, kanonik literatürü okumak için sefil bir yaklaşım gibi gelebilir: Örneğin, nasıl olur da dünyanın saygısız ve dalgalı dalgalarına kapılırsınız? Ulysses Eğer “heresiarch” kelimesini arama fırsatı bulamadan onu bırakırsanız?
Ama itirazı görebiliyorum. Geçimini sağlamak için okumak zorunda olan biri olarak, zevk için her türlü metin genellikle uyku vaktine ayrılır, bu da 15 dakikalık sersemlemiş ve sırlı sayfalara göz atmak anlamına gelir… Peki neden bu 20 dakikayı alıp başka bir yere koymuyorsunuz? Daha uyanık mıyım?
Bu uygulama daha fazla insanın klasik edebiyat okumasını sağlarsa (ve sadece aptal özetler), neden olmasın gerçekten göremiyorum.
Kaynak : https://lithub.com/i-want-to-hate-this-new-classic-lit-reading-app-but-i-do-not/