…karar veremiyorum.
Dünya çok sınırlı bir kere. Fiziksel açıdan diyorum. Biraz nefes almasak ölüyoruz mesela. Sıcak çay kaşığına dokunamıyoruz, elimiz yanar çünkü. Uzaya çıkamıyoruz adam akıllı. Ölümlüyüz bir kere. Öleceğiz diye korkudan bir halt yapamıyoruz! Okyanusa atamıyoruz kendimizi mesela. (Atmalıyız demiyorum, yanlış anlamayın.) Sadece gerçekten istediğimiz şeyleri yapabildiğimiz bir yerde değiliz.
Dünya bir kutu gibi. İçinde insanlar var. Bir yandan kutudan insanlar çıkarılıyor, bir yandan yenileri konuyor. Biz kutunun ötesi yok gibi takılıyoruz ama.
Şunu düşünün: Şu an ölen insanlar var. Ruhları bedenlerinden ayrılıyor. Tam olarak siz bu kelimeyi okurken melekler birini sorguluyor. Bir diğeri tam olarak şu anda, kabir azabı görüyor, çok pişman. -Allah bizi pişman olanlardan eylemesin. Amin.
Uzak şeyler değil bunlar. Bunu idrak etmem lâzım.
Vesselam.
-Saliha