07 Mart 2018
Politik Ajan, Emma Hamilton'un hayatı boyunca sahip olduğu birçok büyüleyici kimliği araştıran serimizdeki sekizinci gönderi. Napoli'de geçirdiği süre boyunca Emma'nın olağanüstü siyasi etkisini araştırıyor.
Ellen Weineck, Küratör Asistanı
Ulusal Denizcilik Müzesi'ni ziyaret edin
Emma'nın Napoli'deki zamanı, şehrin İngiltere için stratejik olarak önemli hale geldiği Fransız Devrim Savaşı'nın çalkantılı yıllarına denk geldi. İngiliz Elçisinin karısı olarak Lady Hamilton, doğal olarak bölgenin siyasetine kapılmıştı. Yine de kendisinden beklenenin çok ötesine geçti. Kendi başına önemli bir siyasi aktör haline geldi ve eylemlerini İngiliz çıkarlarını desteklemeyi amaçladı. Politika geleneksel olarak erkeksi bir alan olarak görüldü ve bu nedenle başarıları göz ardı edildi. Ancak Emma, zekasını ve çekiciliğini büyük etki için kullanarak kendi yumuşak gücünü yarattı. Fransa'ya karşı verdiği mücadelede ülkesine yardım etme ihtiyacını ciddiye aldı, ikna edici mektuplar yazdı ve diplomatlara bilgi verdi. İngiliz hükümeti ve Napoliten kraliyet ailesi arasında arabulucu rolünü üstlendi.
Emma, Kraliçe ile yakın ilişkiler kurmaya başladığı Napoliten mahkemesinin daha hoşgörülü tutumlarından yararlandı. Maria Carolina, büyük bir güce sahip olan son derece zeki bir kadındı. Emma'yı kendisine yakınlaştırmak için kendi taktiksel nedenleri vardı ve Fransız orduları İtalya'yı tehdit ederken Emma'nın Napoli için İngiliz korumasının sağlanmasına yardımcı olabileceğini umuyordu. Temmuz 1793'te bir İngiliz-Napoli anlaşması imzalandı ve Emma, İngiliz yetkilileri Napolitenlerin üzerine düşeni yapacaklarına dair güvence vermek için çok çalıştı. Emma ayrıca güçlü bir arkadaşın onayını alarak kazanmayı ve konumunun sağladığı ilgi odağının tadını çıkarmayı umuyordu. Yine de ikisi birbirinden gerçekten hoşlanıyordu. Sör William 1794'te hastalandığında Kraliçe Emma'ya gayri resmi bir şekilde şöyle yazdı: 'Sana eşlik etmek isterim, dostluğum seni rahatlatabilir.' Kocası Kral Ferdinand'ın tekliflerini reddedecek kadar akıllı olduğu için Emma'ya saygı duyuyordu. Emma'nın doğal sıcaklığı ve memnun etme hevesi de dostluğu pekiştirdi. Bu ilişki ona ulusal öneme sahip konularda belirleyici bir rol oynama fırsatı verdi.
Bunun bir örneği, 1799'da açlıktan ölmek üzere olan Maltalılara yardım etmek için Maria Carolina üzerinde uyguladığı baskıdır. Napolyon'un güçleri adayı yağmalamış ve İngiliz gemileri yiyecek tedarik etmeye çalışmıştı. Ancak Ferdinand, Sicilya'da artan gıda fiyatlarından endişe duyduğu için erişimlerini reddetti. Nelson onu yeniden düşünmeye ikna edemese de, Emma onu harekete geçirmek için Kraliçe ile olan bağını kullandı. Kraliçe'ye yiyecek göndermesini ve Malta Haçı ile ödüllendirildiği Malta Valisine 10.000 sterlin vermesini sağladı.
Emma'nın etkisinin, 1798'deki Nil Savaşı'ndan önce İngiliz gemilerinin yeniden ikmal edilmesine yardımcı olduğuna inanılıyor. Nelson, filosunu Sicilya'daki Syracuse'da yeniden tedarik etmeye çalışmıştı. Napoli ve Fransa arasındaki anlaşmanın şartlarına aykırı olduğu için vali tarafından girişi reddedildi. Nelson, Sir William'dan yardım istedi, ancak Flora Fraser, davasını ilerleten Emma olduğunu savunuyor. Maria Carolina'yı kocasına gerekli belgeyi filoya vermesi için ikna etti. Emma'nın müdahalesi bir kez daha çok önemli olduğunu kanıtladı. Muzaffer savaştan sonra, bitkin bir Nelson, Emma'nın ona baktığı ve kutlamaların sorumluluğunu üstlendiği Napoli'ye geldi. Çapa küpeleri ve işlemeli saç bantlarıyla, sarayda ve İngiltere'de bayanlar arasında yakalanan modalarla, giyinmiş 'alla Nelson' etrafında dolaştı. Emma'yı eleştirenler, onun uçarı kadınlığının Nelson'ın ciddi başarısını baltaladığını savundu. Aksine, onun coşkulu yurtseverliği ve modayı bilinçli olarak kullanmasının İngiliz başarısını yurtdışında desteklediği söylenebilir. İngiliz donanmasını Napolitenlere karşı savunmayı başardı.
1798'in sonunda, Fransızlar yaklaşırken Napoli'den Sicilya'ya taşınmak zorunda kaldıklarında, Emma'ya kraliyet ailesine değerini kanıtlaması için bir şans daha verildi. Sör William. Yine de Emma sakinliğini korudu ve herkesin sinirlerini yatıştırdı. Hastalarla ilgilenir ve erzaklara nezaret ederdi. Bu güç gösterisi, özellikle Nelson üzerinde kalıcı bir izlenim bıraktı.
Napoli isyanının ardından Emma'nın pozisyonu oldukça tartışmalı oldu. Kraliyet ailesi kaçtıktan sadece birkaç hafta sonra Napoli cumhuriyet ilan edildi. Cumhuriyetçi sempatiye sahip olanlar, işgalci Fransızlarla güçlerini birleştirdiler. Diğerlerinin yeni rejimin bir parçası olmaktan başka seçeneği yoktu. Kral Ferdinand, ayaklanmayı bastırmak için Kardinal Ruffo komutasında bir ordu gönderdi ve Haziran ayına kadar başarılı oldu. Ruffo isyancılarla bir anlaşma imzaladı ve onların zarar görmemesine izin verdi. Bununla birlikte, Nelson'ın katılımıyla birçok kişi tutuklandı ve hapsedildi ve daha sonra neredeyse yüz tanesi Kral ve Kraliçe'nin talimatıyla idam edildi. Kız kardeşi Marie Antoinette'in 1793'te idam edilmesinden sonra onun Fransız karşıtı duruşu zirveye ulaştı. Kraliyet partisine ve Sir William'a. Emma, cinayetleri teşvik ettiği algılandığı İngiltere'de geniş çapta onaylanmadı. Emma belki de bu bölümü siyah beyaz olarak gördü; kraliçenin düşmanı, kraliçenin düşmanıydı. 1798'de Nelson'a, Napoli'nin savaştaki konumunu özetleyen ve 'Jakobenler... Hepsinin uzun zaman önce asılmayı hak ettiğini biliyorum' diye yazmıştı. Hem o hem de Nelson, Avrupa'nın radikalizm tarafından tehdit edildiğine inanıyorlardı. Ama belki daha da önemlisi, Emma'nın cinsiyetinden beklenen normlara aykırı davrandığı görüldü ve bu ihlal için cezalandırıldı.
Yine de, Londra'daki hükümet, kendilerini bu şiddetli intikam olayından uzak tutmak istedi ve bu, Emma'nın birçok siyasi hizmeti için hiçbir zaman mali karşılık almamasının nedenlerinden biri. 1800'de, Sir William görevinden alındı ve utanç içinde evine gönderildi. Nelson, Maria Carolina ve Emma'nın onun üzerindeki etkisini eleştiren Amirallik tarafından da geri çağrıldı.
Leydi Hamilton, sürekli olarak iyilik talep edildiği Napoliten mahkemesinde kilit bir oyuncuydu. Hatta bazıları onun gücünün, Ferdinand üzerindeki hakimiyetini kaybetmeye başlayan kocasınınkinden daha fazla olduğuna inanıyordu. Bir ziyaretçi, 'büyükelçi olarak elinde tuttuğu küçük sonuç, karısının entrikalarından kaynaklandı' dedi. William, karısının kendisini gölgede bırakmasını kıskanmış olabilir ve bu, Dışişleri Bakanlığı'na yazdığı mektuplarda karısının yaptıklarından herhangi birinden bahsetmemesini açıklayabilir. Zamanının diğer kadınlarının aksine, Emma kendini özel alanla sınırlamaktan asla mutlu olmadı. Gücün erkeksi olması gerekmediğini kanıtlayarak çekiciliğini ve ikna edici çekiciliğini kullandı. Kendi başına anlamlı bir fark yarattığı için ona teşekkür etmeliyiz.