Tıp alanındaki en tesadüfi deneylerden biri olan William Beaumont Deneyleri ‘ne 6 Haziran 1822’de, Michigan yarımadasında başlandı.
6 Haziran 1822’de, En St. Martin av tüfeği ile başına gelen kaza sonucunda yakın mesafeden vuruldu. ST. Martinin midesinde delik açıldı. Ordu doktoru olan William Beaumont olay yerine çağrıldı ve St. Martin’in yarasını temizledi. Yaşaması mucize olan adam yaşadı. Midede oluşan delik, karın duvarındaki delikle birleşerek vücut yüzeyinden mide içine kalıcı bir fistül bıraktı.
Beaumont, bunu fırsat olarak gördü ve St. Martin üzerinde deneylere başladı. Midede açılan delikten bir ipe bağlı yiyecek koydu ve sindirimin ilerleyişini gözlemlemek ve tanımlamak için çeşitli zaman aralıklarından sonra onu geri çekti. St. Martin’in midesine doğrudan bakıp, devam eden sindirimi gözlemleyebildi. Bir kaşıkla yarı sindirilmiş yiyecek örnekleri çıkardı. William Beaumont, hem sindirim sırasında, hem de öğünler arasındaki zamanlarda St. Martin’in mide zarını tatmak için dilini delikten bile geçirdi. Avrupalı bazı kimyagerlerin yardımıyla, mide asidini hidroklorik asit olarak tanımlayan ilk kişi oldu.
Bu keşif, diğer bilim adamlarının sindirimin tüm karmaşıklıklarını anlamalarının yolunu açtı ve hatta diğer birçok alanı etkiledi. Örneğin Ivan Pavlov , klasik koşullanma anlayışını ortaya çıkaran ünlü köpek deneyini ortaya çıkarırken bir fistül kullandı.
Beaumont’un, 1825 yılında yaptığı bir deneyi anlatan kendi sözleri:
Öğlen mideye, ipek bir ip ile bağlanmış aşağıdaki diyet maddelerini koydum: bir parça yüksek terbiyeli sığır eti; bir parça çiğ tuzlu yağlı domuz eti; bir parça çiğ tuzlu yağsız sığır eti; bir parça bayat ekmek; ve bir demet çiğ dilimlenmiş lahana. St. Martin evle ilgili her zamanki işlerine devam etti. Saat 2’de lahana, ekmek, domuz eti ve haşlanmış sığır etini sindirilmiş ve ipten kurtulmuş buldum. ” (Mary Roach, Gulp: Sindirim Kanalı Maceraları, WW Norton, 2013), s. 89–90)
Beaumont , 1833 yılında St. Martin’in midesi üzerine yaptığı deneylerin sonuçlarını ve tüm ayrıntıları Experiments and Observation on the Gastric Juice and the Physiology of Digestion’da yayınladı
Beaumont 1853’te öldü. St. Martin 28 yıl daha, karısı ve birkaç çocuğuyla birlikte Kanada’daki bir kulübede yaşadı. Diğer araştırmacıların deneylerine de katıldı ve çeşitli tıp okullarında sergi turlarına çıktı