Rus ve Dünya edebiyatının en önemli isimlerinden Dostoyevski'nin hiç bilinmeyenler yönleri yazdığı anılarında ortaya çıktı. Dosto'nun tam bir slav milliyetçisi portresi çizdiği ve savaşın gerekliliğini savunduğu anılarında en çok özlem duyduğu işin ise Ayasofya'ya haç takmak olduğu ifade edildi.
Dünya edebiyatının en önemli isimlerinden Dostoyevski tarihte 93 harbi olarak bilinen 1877-78 Osmanlı – Rus Savaşı'nda yükselen Rus milliyetçiliğinden çok etkilendi.
Türkçe'ye Kayhan Yükseler'in çevirdiği Dostoyevski'nin hatıraları Türkiye'de çok yankı uyandırmadı.
Derin Tarih'ten Ümit Boyozoğlu'nun araştırmasına göre; Dosto uzun bir barışın insanları canavarlaştırdığını, ahlaksızlaştırdığını, halbuki savaşın iyileştirici bir gücü bulunduğunu, hatta insanları rahatlattığını savunuyordu:
"Bize savaş gereklidir! Savaş, çürümüşlüğün batağında ruhsal acılar içinde otururken soluduğumuz o zehirli havayı temizleyecektir."
Ama Rusya'da yazarın deyişiyle savaş karşıtı 'Türk âşıkları da vardı:
1876'da patlak veren Sırp isyanı Rusya için 'Hasta Adam'a saldırmanın bahanesi olmuştu. Dosto savaş istiyordu:
"Türklerin zulmü altında ezilen Slav kardeşlerimiz için de bu savaşı başlatacağız. Rusya'nın asıl çıkarı, gerektiğinde belirli bir insan kaybını göze alarak, doğru yoldan sapmamasıdır." derken en büyük arzusunun ise İstanbul olduğunu söylüyordu.
Savaş sonunda İstanbul'un Rusya'ya ait olması gerektiğini söyleyen yazar Ayasofya'ya da haç takılması gerektiğininden bahsediyordu.