bugünlerde, dikkatimi çekenler arasında beni en çok etkileyen mesele yarım kalmış, tamamlanmamış ya da bir şekilde o güzel cümlelerden mahrum kalmış konuşmalar... mecazların iticiliği, gerçeğin sıkıcılığı, sözcüklerin katı bir molekül gibi hep aynı formatlar içinde yer alması, bütün bir beslenme sürecini tatsız kılıyordu.
geceleri düşünüp gündüzleri hayal kurmak... bugünlerin zamanı lehine kullanma yöntemlerinden biriydi. zamanı durduran neler vardı ki? bu soru nereden geldi şimdi? hangi hastalığın belirtisi? neden bir işi yapmaya başladığımda diğer bir işi yaparken buluyorum kendimi. ve buna hiçbir zaman engel olamıyorum. sürekli aynı uçuş hali... yazmaya başlayınca müzik dinlerken buluyorum kendimi... müzik dinlerken uykuda, uyurken duşta... (eksik dialoglar/28.04.18)