Tayyip Erdoğan ve diğer diktatörlerin sonu
BAKİ GÜL
Dünya siyasi tarihinde hiçbir diktatör istediğini elde edemedi. İnsanlığın yakından bildiği ve işlediği suçların çoğunun kayıt altına alındığı diktatörlerden Adolf Hitler, Nazi partisinin başına geçti ve iç temizliğe girince önce muhaliflerini katletti. Ardından Yahudi Soykırımı, Romanlar ve diğer Avrupa halklarının kanına girdi. Sovyet ordusu Berline girince de kendi kafasına kurşunu sıktı ve intihar etti.
Hitlerden önce İtalyada kendisini diktatör olarak ilan eden Benito Mussolini, 1922 yılından itibaren faşist terör estirdi. Roma İmparatorluğunu yeniden canlandırma hevesindeydi. 25 Nisan 1945te komünist partizanlar tarafından yakalandı ve 28 Nisanda Clara Petaccide kurşuna dizildi. Cesedi Milanodaki Loreto Meydanındaki bir benzin istasyonunun çatısından başaşağı sallandırıldı.
Saddam Hüseyin, Halepçede binlerce Kürdü kimyasal silahla katletti. Enfalde yüz binlerce Kürdü soykırımdan geçirdi. 30 Aralık 2006da 2 milyon insanın ölümünden suçlu bulundu ve idam edildi.
Japon ordusunun Çinde ve Güneydoğu Asyada işlediği insanlık suçlarının sorumlularından faşist general Hideki Tojo, intihar etmek istedi, başaramadı, ancak daha sonra 23 Aralık 1948de idam edildi.
Kongo Cumhuriyetini 32 yıl boyunca yöneten ve 1994te Ruandadaki soykırımdan sorumlu tutulan Mobutu Sese Seko, 1997 yılında sürgünde iken kanserden öldü.
1954 ve 1989 yılları arasında Paraguayı diktatörlükle yöneten Alfredo Stroessner 1989da yönetimden uzaklaştırıldı 16 Ağustos 2006da sürgünde öldü.
Ugandanın diktatörü İdi Amin, tahminleri göre 100 bin ile 500 bin arasındaki insanın ölümünden sorumluydu. Sürgüne gitti ve 16 Ağustos 2003te Ciddede hastanede öldü.
Slobadan Miloseviç, eski Yugoslavyanın ve Sırbistanın devlet başkanlığını yaptı. Balkan kasabı lakabı taşıyordu. 250 bin kişinin ölümünden sorumlu tutuluyordu. Laheydeki savaş mahkemesinde yargılanırken öldü.
Elbette tarihte daha değişik diktatörler vardı. Ama hiçbiri şu an insanlık tarihinde anılmıyor. Anılsa da insanlık düşmanı politika ve zulmü ile nefretle anılıyor. İşte şu an günümüzde Türkiyede Tayyip Erdoğan isminde bir siyasetçi var. Eski Osmanlıyı mezhepçi ve Türk ırkçılığı ile yeniden canlandırmak istiyor. Ermeni Soykırımını, Alevi katliamlarını, Kürt Soykırımını savunuyor. Toplumda kendi taraftarları dışından hiç kimsenin sesinin çıkmasını istemiyor. Irkçı, faşist ve insanlık karşıtı uygulamaları Kürt kentlerinde, Suriyede yürürlüğe koymuş durumda. Soykırımcı uygulamaları ile Hitlere, Osmanlıyı canlandırma hevesi ile Mussoliniye, etnik temizlik ve komşu düşmanlığı ile Mobutu Sese Sekoya İdi Amine benziyor. Türkiye ve Ortadoğuyu Yugoslavyaya çevirmekle Slobadan Miloseviçe benziyor.
Tayyip Erdoğanın DAİŞ çetelerini desteklemesi, kanlı katliamlar için emirler ve planlar hazırlaması, Türkiyede basın, akademi üzerindeki baskıları, HDP ve Kürt siyasetçiler üzerindeki faşist uygulamalarının toplamı ile bugün Avrupa ülkelerinin başına da bela olmuş bir durumdadır. Hollanda, Almanya, İsviçre, Danimarka, Avusturya, İtalya, Belçikada istenmemesinin temelinde Erdoğanın faşist bir diktatör olması gerçeği yatmaktadır. Kaldı ki bu devletler geçmişte de diktatörlerle siyasi ekonomik ilişki geliştirmişti. Ancak işleri bittiğinde de bir köşeye atmışlardı. İşte Tayyip Erdoğan da yarattığı terör ortamı ile artık bölgesel ve küresel güçler tarafından kullanılmayacak bir noktadadır. Yani Avrupada AKP ve Tayyip Erdoğan ekibine yönelik tutumun bir de böylesi bir yönü var.
Tayyip Erdoğan, her diktatör gibi kendisi için hayırlı olan bir sonu kısa zamanda görecektir. Halkların direnişi diktatörlerin zulmünden ve gücünden daha büyüktür. Artık Tayyip Erdoğan kendisinin çıkaracağın idam ile mi, sürgünde mi, kendi kafasına mı sıkar, halk tarafından linç mi edilir, sürgüne mi gider belli değil. Ama tarihteki diktatörlerinin karşılaştığı sonlardan biri ile mutlaka karşılaşacaktır.
1802
YENİ ÖZGÜR POLİTİKA