Akademik Okuryazarlık – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Öğrenme Yaklaşımları, Kültürlerarası Değişim ve Akademik Okuryazarlık
Bu bölümde, pedagoji, hareketlilik ve akademik okuryazarlığın analizi ile ilgili bazı teorik fikirler sunuyoruz. Sosyal bilgiler açısından “kültürel çeviri” kavramı önemlidir. Kültürel çeviriler, dil konularını da içeren, çok daha geniş bir anlamda yorumlanır.
Çeviriler, kültürel melezliği gerektiren, insan ve metin hareketlerinden oluşan ürünler değil süreçler olarak kabul edilir. Homi Bhabha, çeviriyi sosyal ve kültürel etkileşim için temel olarak anlar: “çeviri, kültürel iletişimin performatif doğasıdır”. Eğitim ve öğrenme değişimi, kültürel çeviri süreçlerinin örnekleridir.
Öğrenme ve Kültürlerarası Değişim
Kültürlerarası adaptasyon sürecinin kendisi, “hem iki veya daha fazla farklı kültürle karşılaşma deneyimini hem de böyle bir karşılaşma yoluyla gerçekleşen öğrenmeyi” içeren bir kültürlerarası öğrenme sürecidir. Kültürlerarası öğrenme ve adaptasyonun bu ikili karakteri, bu bölümde alınan yaklaşımı yansıtmaktadır. Buna ek olarak, değişim ve hareketliliğin kültürlerarası öğrenmenin nesneleri olduğunu öneriyoruz.
Bu süreçte karşılaşılan genel sorunlar, Gill (2007) tarafından şöyle sıralanmıştır: dil yeterliliği, bağımsız çalışma ve kendi kendine öğrenme deneyimi, ilgili çalışma becerilerine erişim ve yerel ders konularına ve öğretim materyallerine yönelim . Ancak Gill, bu sorunların denizaşırı öğrenciler, özellikle de İngiliz kurumlarındaki Çinli öğrenciler için basmakalıp olduğunu iddia ediyor.
Bu klişeleri azaltmak için Gill, hareketli öğrencilerin bakış açısından öğrenmeyi, kendilik algısını, değerleri ve bakış açılarını anlama ile ilgili araştırma eksikliği olduğunu savunuyor. Yüksek öğretimin küreselleşmesinin sömürge sonrası eleştirisi bağlamında, Sidhu, uluslararası öğrencilerin, örneğin çocuksu ve entelektüel olarak aşağı, pasif, eleştirel olmayan, araçsal ve yüzeysel öğrenenler olarak daha fazla klişesini gündeme getiriyor. Yerli ve yabancı öğrencilerin öğrenme yaklaşımlarını karşılaştıran çalışmaların nadir olduğunu ve bunun da bu kültürel kalıp yargıların devam etmesine katkıda bulunduğunu belirtiyor.
Öğrenci düzeyinden örgüt düzeyine hareket eden Otten, Knight ve De Wit’e (1995) atıfta bulunarak, örgütlerde öğrenme hakkında bazı fikirler vermekte ve “uluslararasılaşmayı, yapı ve yapı değişiklikleri meydana getirmeyi amaçlayan faaliyetler olarak tanımlamaktadır.
Google Akademik
Akademik Okuryazarlık dersi
Göç Ölçeği
Okuryazarlık Ölçeği
Kültürel çeşitlilik ve uluslararasılaşma, otomatik olarak kültürlerarası temaslara ve kültürler arası öğrenme deneyimlerine yol açmaz. Kültürlerarası karşılaşmalar, kurallar, stratejiler ve çok boyutlu bir asimetri içeren, öğrenciler arasında olduğu kadar kurumsal bağlamlarda da karmaşıktır. Otten, Hofstede’ye atıfta bulunarak, “tüm sosyal davranışların, öğretme ve öğrenmenin kültürleşme ve farklı kültürel geçmişlerle şekillendiğini” savunuyor.
“Öğrenme değişimi”, yüksek öğretimde öğrenme uygulamaları yoluyla kültürlerarası değişim süreci dediğimiz şeydir. Bu sürecin sonuçları tutum, kalite, derece, derinlik ve dağılım açısından son derece çeşitli olabilir. Yüksek öğretimin uluslararasılaşması ideolojileri, bu tür öğrenme ve değişim süreçlerinin istenen çıktılarının (Popkewitz 2012’de uluslararasılaşmanın “kurtuluş temaları” olarak adlandırılan) şu veya bu versiyonuna dayanmaktadır.
Örneğin, ana akım çağdaş teori ve ideolojiye göre “öğrenme değişimi” fikri ve pratiği, bireysel ve kurumsal gelişime katkıda bulunabilecek öğrenme değişimi sürecinden öğrenilecek değerli bir şey olduğunu öngörür ve, belki de öğrenmeye bakış açısının değişen yönlerine ve bunların temsil ettiği mübadele anlayışına sahiptir.
Ancak bu, resmi ideoloji tarafından ne kadar şiddetle arzu edilirse edilsin, bir sonucun olası varsayımlarından yalnızca biridir. Başka bir sonuç, değişim süreci başlamadan önce orijinal bir pozisyonun konsolidasyonu olabilir; yani, sürecin sonucu olan “öğrenme” her şeyden çok orijinal bir konumun korunmasına katkıda bulundu. Bu karmaşık “öğrenme değişimi” aritmetiğinde başka olasılıklar da mevcuttur.
Akademik Okuryazarlık, İntihal ve Uluslararası Öğrenciler
Daha yaygın olarak “intihal” olarak bilinen metinden ödünç alma sorunu, akademik camianın yanı sıra halkın hayal gücünü de rahatsız ediyor. Bir yandan, “intihal”, güçlü olumsuz çağrışımlarla, bir hırsızlık biçimi ve yaptırıma uygun akademik suistimal türünün bir örneği olarak görülüyor.
Yüksek eğitim ve araştırmada, “intihal” eylemleri yapmak, genellikle hem araştırmacılar hem de öğrenciler için sınırlama ve cezalandırmaya yol açar; bu tür bir ceza özellikle ikincisi için güçlü olmasa da, birincisi için ömür boyu sınır dışı edilme ve toplumdan dışlanma anlamına gelebilir. Kamusal alanda, yüksek rütbeli memurlar arasında “intihal”in ortaya çıkarılması, bir tür kamusal “ahlaki arınma” işlevi görür ve politikacılara ve diğer kamuya mal olmuş kişilere karşı güvensizlik duygularını körükler.
2011’de, Almanya’daki wiki tarzı işbirlikçi gönüllü grupları, tezinde büyük miktarda intihal “ortaya çıkararak” eski savunma bakanını tespit etmeyi başardılar. Rusya’da aktivist grup “dissernet”, 2013 yılından bu yana, kamuya mal olmuş kişilerin entelektüel sahtekarlığını düzenli olarak ifşa ederek bir intihal karşıtı güç oluşturdu. İntihal karşıtı hareketler, doktora sahtekarlığının devlet ve siyasi iktidarın ayrılmaz bir parçası olduğu iddiasıyla iktidar merkezlerine yönlendirilir. Kamuya mal olmuş kişilerin tezleri, çoğu zaman haksız yazarlık izlenimi uyandıran, uygun referans ve tırnak işaretleri içermemeleri nedeniyle kötü bir şekilde incelenir.
Uluslararası öğrenciler, anadili olmayan bir dil ortamında öğrencilerdir. Eğitimleri ve akademik performansları bir dil öğrenme ve sosyalleşme bağlamında yürütülür. Eğitimsel değişim bağlamında uluslararası bir öğrenci olmak, bir dili konuşarak öğrenmenin yanı sıra akademik okuryazarlık normlarına ve uygulamalarına yazılı olarak nasıl uyum sağlayacağını öğrenmek anlamına gelir.
Araştırma ve yüksek öğretimde, adil davranışı teşvik etmek ve ihlalleri önlemek için formüle edilmiş, akademik okuryazarlıkla ilgili belirli normlar ve kurallar vardır. Akademik yazı bağlamında bu tür onaylanmayan ihlalleri ifade eden en yaygın kelime, “başkasının eserini kendi eseriniz gibi iddia ederek” aldatma girişimi olarak tanımlanan “intihal”dir.
İntihal, yayınlanmış kaynakları doğru referans göstermeden kullanmak veya eğitim bağlamında diğer öğrencilerden kopyalamak ve hatta diğer öğrencilerle “çok yakın” çalışmak olan en yaygın olanı farklı biçimler alabilir.
İntihal, ana akım akademik toplulukta kesinlikle onaylanmaz ve caydırılır ve tespit edilirse, sınırlama ve cezalandırma gibi yaptırımlara yol açar. Akademik okuryazarlık, özgünlük, yazarlık ve doğruluğun güçlü bir şekilde onaylandığı bir özgünlük ve dürüstlük etiği ile çevrilidir. Walter Ong’un “sözcüğün teknolojileşmesi” olarak adlandırdığı bir dönemde, başkalarının metinlerini kullanmak için yeni fırsatlar doğuyor.