Kilise, bir kişinin Tanrı'ya dua edebileceği bir yerdir. Dünyadaki en sıra dışı kiliseler hakkında konuşalım.
Lego, Hollanda kiliseden. Modüler bina severler, bu geçici yapıyı Hollanda'dan ziyaret etmelidir. Lego tuğlalarının istediğiniz her şeye inşa edilebileceği bilinmektedir. Bu durumda, esprili Hollandalı, oyuncak renkli bloklardan bir kilise bile inşa etmeyi başardı. Aslında, bileşik tuğlalar normal Lego setinden oyuncak ve plastik değil. Bu bloklar, ünlü tasarımcıyı hatırlatacak şekilde betondan yapılmıştır. Çatının kendisi bile klasik Lego plakalarına benziyor. Ve bu kilise, Enschede'deki Grenswerk festivalinde Michel de Wit ve Philip Jonker tarafından inşa edildi.
Organik Kilisesi, İtalya. Bu muhteşem bina, Bergamo şehrinin eteklerinde, Monte Arena dağlarının eteklerinde yer almaktadır. Katedral, aslında ağaçlardan yapıldığı için organiktir. İtalyan sanatçı Giuliano Mauri de böyle bir mimari örneği buldu. 2001 yılında doğaya olan tutkusu, sanatı yeni bir seviyeye taşıyan inanılmaz bir proje yaratmasına ilham verdi. Bergamo halkı yeni şehir kilisesinin ağaçlarla inşa edileceği konusunda sersemletildi. Ne yazık ki, projenin yazarı 2009'da öldü ve görkemli planının sonuçlarını göremeyecek. Ancak Maury'ye saygı duyulmadan proje 2010 yılında başladı. Organik katedral köknar gövdeleri tarafından oluşturulan 42 sütundan oluşmaktadır. Kestane ve fındık dallarından genç ağaçların çevresinde destekleyici yapılar oluşturuldu. Zamanla, ağaçlar büyür ve daha az desteğe ihtiyaç duyar. Sonuç olarak, teknolojik yapı nihayetinde tamamen organik hale gelecektir. Şimdi 1.800 ladin ağacı, çivilerle tutturulmuş 6.000 metrelik diğer bitkiler tarafından destekleniyor. Ancak zamanla bu kayışlar tamamen sökülecek. Kompleksin tamamı 650 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır.
Kilise kemikleri, Çek Cumhuriyeti yaptı. Burası pratik olarak sokaktan göze çarpmıyor. Bu arada, birçok turist Kutná Hora banliyösündeki küçük şapeli görmeye geliyor. Ve sıradan bir ortaçağ tapınağının ortaya çıkmasıyla aldanmayın. Sedlec mezarına girdiğinizde, bu kilisenin neden gezegendeki en şaşırtıcılardan biri olduğunu çabucak anlayacaksınız. Gerçek şu ki, sanatsal olarak 40 bin insan kemiği ile süslenmiştir. Burası Ossuary olarak daha iyi bilinir. Buradaki en ilginç sanat objelerinden biri tapınağın tam ortasında asılı duran avizedir. Büyük yapı her insan kemiğini içerir.
Kar Kilisesi, Almanya. Kuzey ülkeleri için kardan bir yapı inşa etmekten daha doğal ne olabilir? Bavyeralılar da benzer bir adım attılar. 28 Aralık 2011'de Çek sınırının yakınında bir kilise açıldı. "Soğuk" karakterini vurgulamak için bina mavi ışıkta da yıkanıyor. Sakinler kiliseyi Noel'den önce açmayı umuyorlardı, ancak bu kısımlardaki banal kar eksikliğinden planlar engellendi. Karlı yapı, 1911'den beri burada duran kilisenin yerini almak üzere inşa edilmiştir. Ve inşaatının nedeni yerel sakinlerin protestouydu. Sonuçta, en yakın kilise 90 dakika yürüyüş oldu, oldukça uzaktı. Gözlerden uzak Mitterfirmiansreut köyünün sakinleri kardan kendi namaz yerlerini kurmaya karar verdiler, çünkü o yıl çok fazla vardı. Böylece yetkililerin dikkatini kendi durumlarına çekmeyi umuyorlardı. İlk servis 28 Mart 1911'de yapıldı. Sonuç olarak, kar ısınarak eridi, ancak görev tamamlandı. ABD'de bile kar kilisesini bağışların gelmeye başladığı yerden öğrendik. Sonuç olarak, 1923'te bir taş şapel inşa edildi ve daha sonra genişletildi. Modern bir proje 100 bin avroya mal oldu. Binanın inşasına 1400 metreküp kar ve buz levhaları harcandı. Son kilise 46 feet uzunluğunda, 22 feet genişliğinde ve 13 feet yüksekliğindeydi. Kar eksikliğine ek olarak, Katolik yetkililerin şüpheciliği de bir sorun haline geldi - yerel piskopos yeni binayı kutsamayı bile reddetti.
Bir tank, ABD kilisede. Sıradışı kilise Amerikalı sanatçı Chris Cooksey tarafından inşa edildi, karışık duygular uyandırıyor. Böyle bir bina savaş benzeri Haçlı Seferleri ile ilişkilidir, ancak bugün din çok daha huzurlu hale gelmiştir. Proje 2007'de Kansas'ta gösterildi. Kilise, insan tarafından birleştirilen Tanrı ve Savaş arasındaki uzun işbirliğini somutlaştırdı. Ne yazık ki, heykeltraş bu tartışmalı grotesk çalışmada gösterdiği gibi, din uzun zamandır cinayet için bir bahane olmuştur.
Şişme Kilisesi, Hollanda. Şişme bir kilise olan Transparante Kepk ile tanışın. Böyle bir ürünün talep edildiğini söylemeliyim. Sonuçta, herhangi bir yere taşınabilir ve hızlı bir şekilde yerleştirilebilir. Böyle bir proje filozof Frank Los tarafından yürütüldü. Şeffaf kilisesi 5 x 8 metre boyutunda ve hatta kendi küçük çan kulesidir. İç mekanda yaklaşık 30 kişi konaklayabilir. Kilise şu anda ülkeyi geziyor, festivallerde, kurumsal ve özel etkinliklerde ortaya çıkıyor. Bununla birlikte, geleneksel ibadete sahip değildir, sadece önemli yaşam konularına daha derin bir dokunuş elde etmenizi sağlayan felsefeye vurgu yapan bir formattır. Kilisenin, orada gerçekleşen olayları anlatan kendi web sitesi bile var - düğünler, cenaze törenleri, Noel.
Şeffaf Kilisesi, Belçika. Böyle sıradışı bir tapınak mimarlar Pieterzhan Gijs ve Arnaut van Warenberg tarafından yaratıldı. Batan güneşin ışınları kilisenin içinden geçerek şeffaf hale getirir. Ve böyle bir proje Belçika'nın Haspengow bölgesinde uygulandı. Kilise, Z-OUT adı verilen uzun süreli bir enstalasyonun nesnesi haline geldi. Amacı, önümüzdeki 5 yıl içinde ülkenin çeşitli halka açık yerlerinde standart dışı binaların beklenmedik montajı. Kilisenin kendisi 2.000 çelik levhadan oluşan yüz katmandan oluşmaktadır. Gözlemcinin konumuna bağlı olarak, bu yapı ya tamamen sağlam görünebilir, hatta neredeyse tamamen yok olabilir.
Dünyanın en küçük kilisesi ABD. Herkes devasa, hayranlık uyandıran ve saygılı kiliseler inşa etmek istemez. Bu kilise, göletin tam ortasında, ahşap bir platform üzerinde tünemiş bir konumdadır. Olağandışı yapı ile ilgili tüm detaylar yolun kenarındaki bir panoda anlatılıyor. Kilise 1989 yılında inşa edilmiş, alanı sadece 28 karedir. Sadece iki kişi içeri girebilir. Bina belirli bir mezhebe ait değil, sadece burada bir kişi Tanrı'ya dönebilir. Birkaç yıl önce, burada bir düğün bile yapıldığına dair bilgiler ortaya çıktı - gelin ve damat ile birlikte, rahip de içeri giriyor. Ve konukların geri kalanı adadan uzak olmayan teknelere yerleşti. Kilise konukların talebi üzerine açılır ve oraya sadece su ile gidebilirsiniz.
Kilise taşıma, Rusya. Rusya'da, bazı yerlerde kiliselerin olmaması sorunu oldukça sıra dışı bir şekilde çözüldü. Bunun için eski demiryolu araçları kullanıldı. Bu, Rusya bölgesi dikkate alınarak açıklanabilir. Ve böyle bir fenomenin modern olduğunu düşünmeyin. Arabalarda bulunan kiliselerin 1890'dan beri Rusya'dan kaynaklandığı ortaya çıkıyor. Ülkenin her yerine seyahat ettiler. 2000 yılında Tanrı'nın Annesi Smolensk İkonu onuruna gezici bir kilise arabası açıldı. 2002'de Rus Demiryolları, Novosibirsk piskoposuna Mirliki St. Nicholas adında özel bir kilise arabası teslim etti. Azizlerin kalıntılarını taşımak için kiliseler ve özel arabalar da vardır.
Kilise kayaya, Georgia. Bu eşsiz kilise kayada bile değil, Chiatura bölgesindeki Katskhi taş direğinde bulunuyor. Zirvede arkeolojik kazılar yapıldı, bu da burada Hıristiyanlık dönemlerinden önce bile ibadet yeri olduğunu gösterdi. Bilim adamları da orada eski bir kilisenin kalıntılarını buldular. Burada pagan kökenleri olan 6. ve 8. yüzyıllar arasında vardı. Burada doğurganlık tanrılarına dua ettiler. Kilise restore edildi ve bugün bir Hıristiyan keşiş orada dua ediyor ve orada dua hizmetleri veriyor. 20 yılı aşkın bir süredir kilisede bulunuyor ve dış dünya ile tüm iletişim paslı metal dikey merdiven sayesinde gerçekleşiyor. Gökyüzüne merdiven bile denir, çünkü üst kısım 40 metredir.
Gün batımı Şapel, Meksika Bu kilise bir şapelden çok büyük bir heykel gibi görünüyor. Bu anıt şapel Acapulco, Meksika'da yer almaktadır. Hem anıtsal hem de açık görünüyor. Sonuçta, duvarlarda yüksek yuvalar var ve giriş yoluyla ziyaretçiler denize hayran olabilirler. Merdivenlerden yukarı çıkarak şapele çıkabilirsiniz, çünkü ağaçlar ve kayalar çizgisinin üzerinde yer alır.
Beton kilise, İtalya. Bu yapı hiçbir şekilde çoğu dini binada bulunan zarafet ile birleştirilmez. İtalyan mimarlık firması Fuksas, Foligno'da böyle bir cemaat kompleksi yarattı. Şaşırtıcı bir şekilde, proje yeni kiliseler için bir form bulmak için ulusal yarışmayı kazandı. Bu yapıyı ayıran en önemli şey, yüksek gücüdür. Kilise, olası bir depremden sonra şehirde bir canlanma sembolü haline gelmelidir. Ve buradaki aydınlatma doğaldır, gökyüzünün kendileri tarafından verilir. Güneş ışınları tuhaf deliklerden beton kilisenin içine çarptı.
Yaprak Şapel, Japonya. Bu küçük düğün şapeli, Kobuchizawa Hotel'in yakınındaki Risonare beldesinde doğal bir konumda yer almaktadır. Kilise gölet üzerinde ve iki yaprak vardır. Bunlardan biri çelik, diğeri cam. Metal kısım akrilik cam ve asma şekilli bir çiçek desenine sahiptir. Gündüz dışarıdan, gece içeriden aydınlatılır. Bu yaprak, damat gelini öptüğünde evlilik töreninin aynı anda açılır.
Sürgülü Şapel, Kolombiya. Kilise cam, çelik ve ahşaptan sert ve hareketsiz, samimi bir yerden oldukça büyük bir şapele dönüşecek şekilde yaratıldı. Doğanın güzelliğini ve tasarım olanaklarını birleştirir. Bu bina mimar Daniel Bonilla tarafından oluşturuldu. Kilise "bilinen ve bilinmeyen iki ışık, karanlık ve karanlık arasında bir geçit" dir. Kapı açıldığında önemli bir psikolojik etkisi vardır. Sonuçta, bir kişi sadece manzarayı, doğayı ona dokunmaya çağırıyormuş gibi görmüyor. Kilise büyüklüğünü değiştirdiğinde, sunak için yer koro için bir yere dönüşür, ana nef bir yan nef haline gelir ve şapelin kendisi manzaranın bir parçası haline gelir, ahenkli bir şekilde ona entegre olur.
Geometrik Şapel, İspanya. Bu yapı betonun ağırlığını ve gücünü ultra hafif origami figürleriyle birleştirir. Şapel, keskin formların içinde minimalist bir iç mekan yaratmayı seçen SM.AO tarafından oluşturuldu. Kilise küçük bir tepenin üzerinde bulunur ve hiçbir yapay ışık kaynağı yoktur. Bu yapı 2 kilometrelik bir mesafeden görülebilir. Kilisenin içinde hiçbir şey yok, sadece ışınların görülme noktasına bir haç yerleştirildi, bu da projenin kendisinin sembolizmini vurguladı.
Pekin, Çin Hıristiyan Kilisesi. Bu kilise, bu tür geleneksel Hıristiyan binalarına çok az benziyor. Çok açık, parlak ve dışa açısal. Bina sadece çok fazla ışığa izin vermekle kalmaz, aynı zamanda geleneksel kilise avlusunu çatı terasıyla değiştirir. Bu açık alan cemaatçiler için özel olarak tasarlanmıştır. Bina kentsel manzaraya mükemmel uyum sağlar, ancak yanında kutsallık duygusu vardır. Ve bu kilisenin dikey kuleleri kilometrelerce görülebilir.
Orman Şapel, ABD. Kötü şöhretli ateistler bile bu yerde birkaç saat kalmak isteyeceklerdir. Bu olağandışı kilise Arkansas, Eureka Springs yakınlarındaki ormanda bulunur. Metal köşe makasların canlı ağaçların büyümesini nasıl simüle edebildiğini görmek çok ilginç. Ve cam güneşte güzelce parlamaya başlar. Sonuç olarak, şeffaf cephe, çiftlik evi ile birlikte, özenle inşa edilmiş bir şapelden ziyade büyük bir orman izlenimi veriyor. Sadece içinde, bir kişi bu mimari yaratılışı oluşturan tüm bu sıra dışı en küçük ayrıntıları görmeye başlar. Böyle bir kilise 1980 yılında Frank Lloyd Wright tarafından inşa edilmiştir. Amaç doğanın cazibesini göstermekti, binaların doğru planlanması güzel doğal manzaraları etkilemeyebilir. Şapelin inşası için tüm malzemeler yerel kökenlidir.
Kutsal melek Meryem Ana Kilisesi, Hollanda. Bu Katolik yapı, Rotterdam'daki St. Lawrence Mezarlığında bulunmaktadır. 19. yüzyılda orada bir neo-Gotik şapel inşa edildi, ancak olumsuz toprak koşullarına dayanamadı. 1963'te eski bina yıkıldı ve orijinal kilisenin bodrum katı yenisinin temeli oldu. Yeni şapel, mezarlığın tüm yollarının yol açtığı sitenin merkezinde yer almaktadır. Kilise altın tavanı, sıradışı çatısı ve dalgalı duvarı ile ayırt edilir. Ana iç renk, Rönesans'ın birçok resminde Meryem Ana'nın cüppeleri gibi derin bir mavidir. Duvarlar, Rotterdam'ın kültürel çeşitliliğini yansıtan çeşitli dillerde aydınlatıcı metinlerle dekore edilmiştir. İç sakin ve kemer sıkma havası ile oldukça samimi. Altın tavan, nazikçe parlayan, alttan yapay olarak aydınlatılır. Beton sunağın aydınlandığı çatıda bir delik açılmıştır. Kilisenin toplam alanı 110 metrekaredir ve inşaatı 2001 yılında tamamlanmıştır.
Nefes Kilisesi, ABD. Umarım Rhode Island, Birleşik Metodist Kilisesi'ne ev sahipliği yapar. İhtiyaçları mevcut alanı aştığında, yeni bir bina inşa etmeye karar verildi. 1970 yılında inşa edilen çirkin bir bina temelinde gerçekleşti. Yeni kilise için prefabrik ahşap yapılar ve vinil kaplama kullanılmıştır. Bina "nefes alabilir", yani boşluklar arasında yüksek şeffaflık ve bağlantıya sahiptir. Ana iç elemanlar da bir spiral içinde bükülür. İnşaat 2008 yılında tamamlanmıştır.
Santa Monica, İspanya Parish Kilisesi. Böyle bir binayı görmek genellikle nadirdir ve yine de bir kilisedir. Proje mimar Ignsacio Vicenz ve José Ramos'a ait. Madrid'deki yaratımlarının benzersiz olduğunu söylemek güvenlidir. Sonuçta, bina bucakların ihtiyaç duyduğu her şeyi birleştiriyor. Hem ofisler hem de papazın kendi mahalleleri var. Mimarlar binayı "donmuş patlama" olarak tanımlıyor. Kilise aslında iki binadan oluşmaktadır. Birincisi büyük bir revaklı bir şapel ve ikincisi betonarme bir konut. Bu kilisenin toplam kapasitesi 77 kişidir.
Caterpillar Şapel, İsviçre. Bu şapel, kilisenin standart olmayan bir görünüme nasıl sahip olabileceğinin bir başka örneğidir. Geçici tesis, De Saint-Loup'daki hastane için özel olarak inşa edildi. Buradaki ana bina 2007 yılında yeniden inşa edildi, bu nedenle dini hizmetler için geçici bir yer inşa edildi. Bununla birlikte, kıvrımlarında tırtıl gibi görünen şapel, hiç çürük görünmüyor. Origami gibi katlanmış ahşap paneller ve bezle kaplanmış şeffaf plastikten yapılmıştır. Bu yapı, doğal ışığın odaya girmesini sağlar. Olağandışı bir şeklin geliştirilmesi bir bilgisayar programı kullanılarak yapıldı, 6 santimetre kalınlığında panelleri kesen oydu. Yeni kilisenin ekseni doğudan batıya uzanıyor, her iki tarafta da açık.
Toprak Uzlaşma Şapeli, Almanya. Bu sadece bir kilise değil, basit ve özlü. Şapel aynı zamanda nüfusun farklı gruplarını bir araya getiren bir nesnedir.Bina, burada 1894'te ortaya çıkan eski bir benzer kilisenin yerinde ortaya çıktı. Ancak, 1961'de yıkıldı, çünkü Almanya'nın iki bölümünü bölen bir duvar vardı. Yeni tapınak sıfırdan inşa edildi ve bunun için malzeme, kilin de karıştırıldığı toprak üzerine sıkıştırıldı. Projenin yazarları mimar Rudolf Reiterman ve Peter Sassenrach idi.