F. Scott Fitzgerald - F. Scott Fitzgerald
F. Scott Fitzgerald
|Doğmuş|| Francis Scott Key Fitzgerald 24 Eylül 1896 Saint Paul, Minnesota , ABD


|Öldü|| 21 Aralık 1940
(44 yaşında) |
Hollywood , California , ABD
|Dinlenme yeri||
Saint Mary's Mezarlığı


Rockville, Maryland , ABD
|aktif yıllar||1920–1940|
|Eş||


( m. 1920)
|Çocuk||Frances Scott Fitzgerald|
|İmza|
Francis Scott Key Fitzgerald (24 Eylül 1896 - 21 Aralık 1940) Amerikalı bir romancı , denemeci , senarist ve kısa öykü yazarıydı. O en iyi ihtişam ve aşırı resmeden romanlarıyla tanınan caz Yaş -a vadede o popüler . Yaşamı boyunca dört roman, dört kısa öykü koleksiyonu ve 164 kısa öykü yayınladı. 1920'lerde geçici olarak popüler başarı ve servet elde etmesine rağmen, Fitzgerald ancak ölümünden sonra geniş eleştiriler ve popüler beğeni topladı. 20. yüzyılın en büyük Amerikalı yazarlarından biri olarak kabul edilmektedir.
Fitzgerald , Minnesota , St. Paul'da üst-orta sınıf bir ailede doğdu , ancak esas olarak New York'ta büyüdü . Princeton Üniversitesi'ne girdi , ancak başarısız bir ilişki ve yazma konusundaki meşguliyeti nedeniyle, 1917'de orduya katılmak için okulu bıraktı . Konuşlu iken Alabama , o zengin sosyetik aşık Zelda Sayre . Zelda, mali durumu nedeniyle başlangıçta onu reddetmesine rağmen, ticari olarak başarılı This Side of Paradise'ı (1920) yayınladıktan sonra Fitzgerald ile evlenmeyi kabul etti .
1920'lerde Fitzgerald , " Lost Generation " gurbetçi topluluğunun modernist yazarlarından ve sanatçılarından , özellikle Ernest Hemingway'den etkilendiği Avrupa'yı sık sık ziyaret etti . İkinci romanı The Beautiful and Damned (1922), onu New York'un seçkinlerine itti . Bu süre zarfında yaşam tarzını sürdürmek için dergiler için birkaç hikaye de yazdı. Üçüncü romanı The Great Gatsby (1925), Zelda ile şöhrete kavuşmasından ve ilişkisinden ilham aldı. Karışık eleştiriler almasına rağmen, The Great Gatsby şu anda büyük övgüler alıyor, hatta bazıları onu " Büyük Amerikan Romanı " olarak nitelendiriyor. Zelda şizofreni için bir akıl hastanesine yerleştirilirken Fitzgerald son romanı Tender Is the Night'ı (1934) tamamladı .
Eserlerinin azalan popülaritesi nedeniyle maddi zorluklarla karşı karşıya kalan Fitzgerald , senaryo yazıp gözden geçirerek Hollywood'a döndü . Alkolizmle uzun bir mücadelenin ardından 1940'ta 44 yaşında öldü. Beşinci, bitmemiş bir roman olan The Last Tycoon (1941) Edmund Wilson tarafından tamamlandı ve Fitzgerald'ın ölümünden sonra yayınlandı.
Hayat
Erken dönem
24 Eylül 1896'da Minnesota , Saint Paul'da, üst orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Fitzgerald, adını üç kez kaldırılan ikinci kuzeni Francis Scott Key'den alıyor , ancak her zaman Scott Fitzgerald olarak biliniyordu. Fitzgerald, doğumundan kısa bir süre önce ölen iki kız kardeşten biri olan vefat eden kız kardeşi Louise Scott Fitzgerald'ın adını da almıştır. "Ben doğmadan üç ay önce" diye yazdı bir yetişkin olarak, "annem diğer iki çocuğunu kaybetti ... Sanırım o zaman yazar olmaya başladım." Babası Edward Fitzgerald, İrlandalı ve İngiliz kökenliydi ve Amerikan İç Savaşı'ndan sonra Maryland'den St. Paul'a taşınmıştı . Annesi , toptan bakkaliye işinde servet kazanan İrlandalı bir göçmenin kızı Mary "Molly" McQuillan Fitzgerald'dı . Edward'ın ilk kuzeni Mary Surratt , 1865'te Abraham Lincoln'e suikast düzenlemek için asıldı .
Fitzgerald, çocukluğunun ilk on yılını esas olarak babasının Procter & Gamble için çalıştığı Buffalo, New York'ta , kısa bir ara ile Syracuse'da (Ocak 1901 ile Eylül 1903 arasında) geçirdi. Edward Fitzgerald daha önce hasır mobilya satıcısı olarak çalışıyordu; iş başarısız olduğunda Procter & Gamble'a katıldı. Her ikisi de Katolik olan ebeveynleri, onu Buffalo'nun Batı Yakasındaki iki Katolik okuluna, ilk Kutsal Melekler Manastırı'na (1903–1904, şimdi kullanılmıyor) ve ardından Nardin Akademisi'ne (1905–1908) gönderdi . Fitzgerald'ın Buffalo'daki biçimlendirici yılları, onun edebiyata erken bir ilgi duyan alışılmadık zekaya sahip bir çocuk olduğunu ortaya çıkardı. Annesinin mirası ve teyzesinin bağışları, ailenin rahat bir yaşam tarzı yaşamasını sağladı. Oldukça alışılmadık bir ebeveynlik tarzında Fitzgerald, Holy Angels'a sadece yarım gün için gideceği düzenlemeye katıldı ve hangi yarısını seçmesine izin verildi.
1908'de babası Procter & Gamble'dan kovuldu ve aile Minnesota'ya döndü ve burada Fitzgerald 1908'den 1911'e kadar St. Paul'da St. Paul Akademisi'ne katıldı . 13 yaşındayken Fitzgerald bir dedektif olan ilk çalışmasını yayımladı. okul gazetesinde hikaye. 1911 yılında Fitzgerald'ın anne Newman Okulu, Katolik gönderdiler hazırlık okuluna içinde Hackensack, New Jersey . Fitzgerald, 1912 Newman futbol takımında oynadı. Newman'da, edebi potansiyelini fark eden ve onu yazar olmaya teşvik eden Peder Sigourney Fay tarafından öğretildi. 1913'te Newman'dan mezun olduktan sonra Fitzgerald, Princeton Üniversitesi'ne kaydoldu ve burada futbol takımı için denedi ve antrenmanın ilk gününde kesildi. Princeton'da Edmund Wilson ve John Peale Bishop da dahil olmak üzere geleceğin eleştirmenleri ve yazarlarıyla arkadaş oldu . Fitzgerald Princeton Triangle Club , Nassau Lit ve Princeton Tiger için yazdı . O da dahil oldu Amerikan Whig-Cliosophic Derneği koştu, Nassau yanar . Üçgeni - bir tür müzikal komedi topluluğu - içindeki emilimi, Charles Scribner's Sons'a bir roman göndermesine yol açtı ve burada editör yazıyı övdü ama sonunda kitabı reddetti. Üniversitenin yemek kulüplerinden dördü ona yıl ortasında teklifler gönderdi ve University Cottage Club'ı seçti (Fitzgerald'ın masası ve yazı materyalleri hala kütüphanesinde sergileniyor).
Princeton'a gittiğinde Fitzgerald, Chicago sosyetesi ve sosyeteye yeni katılan Ginevra King ile tanıştı . King ve Fitzgerald'ın 1915'ten 1917'ye kadar romantik bir ilişkisi vardı. Mizner'e göre hemen ona aşık olan Fitzgerald, "kendisine izin verdiği sürece Ginevra'ya bağlı kaldı" ve ona "her gün, hepsi genç olan tutarsız, anlamlı mektupları yazdı. aşıklar yazar ". O karakteri için ilham olacak Isabelle Borge , Amory Blaine içinde ilk aşkı Cennetin Bu Side için, Daisy de Büyük Gatsby onun roman ve kısa öykü içinde ve diğer bazı karakterler. Babasının Fitzgerald'ı "Fakir erkeklerin zengin kızlarla evlenmeyi düşünmemeleri gerektiği" konusunda uyardığı bildirildi. İlişkileri 1917'de sona erdikten sonra Fitzgerald, Ginevra'dan kendisine yazdığı mektupları imha etmesini istedi. Ancak, King'in kendisine gönderdiği mektupları asla imha etmedi. 1940'taki ölümünden sonra, kızı "Scottie" mektupları, ölümüne kadar saklayacağı King'e geri gönderdi. Mektupları hiç kimseyle paylaşmadı.
Princeton'da Fitzgerald'ın yazı işleri, eğitiminin pahasına geldi ve akademik gözetim altına alınmasına neden oldu. 1917'de Fitzgerald orduya katılmak için Princeton'dan ayrıldı . O kış boyunca , geleceğin Birleşik Devletler Başkanı ve çok sevmediği Ordu Genel Başkanı Dwight Eisenhower'ın komutası altında Fort Leavenworth'ta görevlendirildi . Savaşta hiçbir şey yayınlamadan ölebileceğinden endişelenen Fitzgerald , görev için rapor vermeden önceki haftalarda The Romantic Egotist'i aceleyle yazdı - ve Scribners reddetse de, eleştirmen Fitzgerald'ın yazdıklarını övdü ve onu daha fazla revizyondan sonra romanı yeniden sunmaya teşvik etti. Fitzgerald, kısa öyküsü "I Didn't Get Over" (1936) 'da ayrıntılı olarak anlatıldığı gibi, savaşta görev yapmadığına pişman olacaktı.
Zelda Fitzgerald
1918'de Fitzgerald ikinci bir teğmen olarak görevlendirildi ve Alabama , Montgomery yakınlarındaki Camp Sheridan'a gönderildi ve 45. ve 67. Piyade Alaylarında görev yaptı . Yerel bir şehir kulübündeyken Fitzgerald , Alabama Yüksek Mahkemesi Yargıcı Anthony D. Sayre'nin en küçük kızı Zelda Sayre ile Montgomery toplumunun Fitzgerald'ın deyimiyle "altın kız" ile tanıştı ve ona aşık oldu . Bir kur yapmaya başladılar, ancak Ekim ayında kuzeye çağrıldığında kısa bir süre kesintiye uğradılar. Fransa'ya gönderilmesi bekleniyordu, ancak bunun yerine Long Island'daki Camp Mills'e atandı . Orada konuşlanmışken Almanya ile Ateşkes imzalandı. Daha sonra Montgomery yakınlarındaki üsse döndü ve Zelda ile tekrar görüşmeye başladı. Tekrar birlikte, daha sonra "cinsel umursamazlık" olarak adlandıracağı şeye giriştiler ve Aralık ayı itibariyle birbirlerinden ayrılamazlar. Yaşam boyu sürecek bir uygulama haline gelen Fitzgerald, edebi ilham için Zelda'ya güvendi ve ilk romanını gözden geçirirken günlüğünü intihal edecek kadar ileri gitti.
14 Şubat 1919'da terhis olduktan sonra New York'a taşındı ve burada yedi gazetenin her bir şehir editörüne iş için yalvardı. Daha sonra Zelda'yı onunla evlenmeye ikna edecek kadar kazançlı olacağı ümidiyle reklamcılık kariyerine yöneldi. Fitzgerald, Zelda'ya sık sık mektup yazmıştı ve Mart 1920'de Zelda'ya annesinin yüzüğünü göndermişti ve ikisi nişanlanmıştı. Zelda'nın birçok arkadaşı ve ailesi, aşırı içkisini onaylamadıkları için ilişkiye karşı temkinliydi ve Zelda'nın Piskoposluk ailesi, onun bir Katolik olduğu gerçeğinden hoşlanmıyordu. O zamanlar Fitzgerald, Manhattan'ın batı yakasındaki Morningside Heights semtindeki 200 Claremont Caddesi'nde tek kişilik bir odada yaşayan Barron Collier reklam ajansı için çalışıyordu . Iowa'da bir çamaşırhane için bir slogan oluşturduğu için zam almış olsa da: " Muscatine'de sizi temiz tutuyoruz ", Fitzgerald hala nispeten fakirdi. Hâlâ edebiyat alanında kariyer yapmak istiyor, boş zamanlarında birkaç kısa öykü ve hiciv yazdı. 120'den fazla kez reddedildi, sadece tek bir hikayeyi satabildi ve bunun karşılığında 30 dolar ödendi.
New York'ta kârlı bir kariyer hayalleri suya düştüğü için Zelda'yı onu destekleyebileceğine ikna edemedi ve bu da onu nişandan kopmasına yol açtı. Fitzgerald de ailesinin evinin döndü 599 Zirvesi Caddesi revize etmek, Aziz Paul, Katedral Tepesi üzerinde, Romantik egoist olarak yeniden biçimlendirilmiştir, Cennet Bu Side Princeton'da Fitzgerald'ın lisans yıllık bir yarı otobiyografik hesaba. Fitzgerald o kadar az parası vardı ki arabanın çatılarını tamir etmeye başladı. Revize edilmiş romanı 1919 sonbaharında Scribner tarafından kabul edildi ve 26 Mart 1920'de yayınlandı ve ilk yıl 41.075 kopya satarak anında başarı kazandı. Fitzgerald'ın kariyerini bir yazar olarak başlattı ve Zelda'nın ihtiyaçlarına uygun sabit bir gelir sağladı. Nişanlarına devam ettiler ve 3 Nisan 1920'de New York'taki St. Patrick Katedrali'nde evlendiler .
1921 Sevgililer Günü'nde Fitzgerald ikinci romanı Güzel ve Lanetliler'i bitirmeye çalışırken Zelda hamile olduğunu keşfetti. Bebek sahibi olmak için Minnesota , St. Paul'daki evine gitmeye karar verdiler . 26 Ekim 1921'de kızları ve tek çocuğu Frances Scott "Scottie" Fitzgerald'ı doğurdu . Anesteziden çıktığında Zelda'yı kaydetti, "Aman Tanrım, sarhoşum. Mark Twain. Zeki değil mi - hıçkırıyor. Umarım bu güzel ve aptal - güzel bir aptal. " Fitzgerald, daha sonraki yazılarında onun saçmalıklarının bir kısmını kullandı; kelimeler Daisy Buchanan'ın The Great Gatsby'deki diyalogunda neredeyse aynen geçiyor .
New York ve Caz Çağı
-F. Scott Fitzgerald, Tales of the Jazz Age
Scottie'nin doğumundan sonra Fitzgerald The Beautiful and Damned'ı yazmaya geri döndü , ancak 1922'nin başlarında Zelda ikinci kez hamile kaldı. Bazı yazarlar, günlüklerinde "Zelda ve kürtaj uzmanına" atıfta bulunan bir giriş bulunduğunu iddia etseler de, aslında böyle bir giriş yoktur. Zelda'nın ikinci hamilelik hakkındaki düşünceleri bilinmiyor, ancak The Beautiful and Damned'in ilk taslağında , ana kadın karakter Gloria'nın hamile olduğuna inandığı ve Anthony'nin "bir kadınla konuşup en iyisinin ne olduğunu bulmasını önerdiği bir sahne yazdı. yapılabilir. Çoğu bunu bir şekilde düzeltir. " Anthony'nin önerisi son versiyondan kaldırıldı, bu değişiklik odağı kürtaj seçiminden Gloria'nın bir bebeğin figürünü mahvedeceği endişesine kaydırdı. Kitabın bölümleri 1921'in sonlarında Metropolitan Magazine'de tefrika edildi ve Mart 1922'de kitap yayınlandı. Scribner, 20.000 kopyalık bir ilk baskı çalışması hazırladı ve bir reklam kampanyası düzenledi. 50.000 kopyaya ulaşan ek baskı işlemlerini garanti edecek kadar iyi sattı. O yıl Fitzgerald , ikisi hariç tümü 1920'den önce yazılmış 11 kısa öyküden oluşan Tales of the Jazz Age'i yayınladı . Bu koleksiyonun adı, aynı adı taşıyan döneme katkıda bulunacaktı.
New York'ta Fitzgeralds, This Side of Paradise'ın başarısı kadar vahşi davranışlarıyla da hızla ünlü oldular . Sarhoşluklarından dolayı hem Biltmore Oteli'nden hem de Commodore Oteli'nden ayrılmaları emredildi . Zelda bir keresinde Union Meydanı'ndaki çeşmeye atladı . Ne zaman Dorothy Parker onları ilk tanıştığımız, onlar bir taksi üstünde oturuyordu. Parker, "İkisi de güneşten yeni çıkmış gibi görünüyorlardı; gençlikleri çarpıcıydı. Herkes onunla tanışmak istiyordu." Sosyal yaşamları alkolle doluydu. Halka açık olarak bu, partilere geldiklerinde uyuklamaktan biraz daha fazlasını ifade ediyordu, ancak özel olarak gittikçe sert kavgalara yol açtı. Çift, daha sonra Ring Lardner Jr.'ın onları "nesillerinin prensi ve prensesi" olarak etiketlemesi ile dönemin özü olarak görülecek .
Fitzgerald'ın kısa öyküsü " The Vegetable " ı bir oyuna uyarlamasının ardından , o ve Zelda Broadway yakınında olmak için Great Neck, Long Island'a taşındı . Bunun tiyatroda kazançlı bir kariyerin başlangıcı olduğunu umsa da, oyunun Kasım 1923 prömiyeri kritik ve ticari bir felaketti. Zelda bir mektupta, seyircilerin “çok sıkıldığını” ve hatta bazılarının ikinci perdede dışarı çıktığını iddia etti. Fitzgerald, "Gösteriyi durdurmak ve hepsinin bir hata olduğunu söylemek istedim, ancak oyuncular kahramanca mücadele ettiler" diye yazdı. İkinci ara sırasında Fitzgerald ve Lardner başrol oyuncusu Ernest Truex'e "Kalıp son perdeyi mi yapacaksın?" Diye sordu. Oyuncu, yazar çiftinin en yakın bara gitmek üzere ayrıldıklarını açıkladığı yanıtını verdi. Fitzgerald, oyununu geliştirirken katlandığı borcu ödemek için kısa öykülere yöneldi. Kısa öykülerini küçümsedi, "hepsi çöptü ve neredeyse kalbimi kırdı" dedi.
Avrupa ve Kayıp Nesil
1924 baharında Fitzgerald ve ailesi, sonunda The Great Gatsby olacak üçüncü romanını yazmaya başlayacağı Fransa'ya taşındı . Fitzgerald romanı 1923'ten beri, yayıncısı Maxwell Perkins'e "yeni bir şey yazma - olağanüstü, güzel ve basit ve karmaşık desenli bir şey yazma" planlarından bahsettiği zamandan beri planlıyordu. Başlangıçta başlıklı Trimalchio Latin çalışma bir ima Satyricon , kaba el yazması bir yükselişi takip Freedman zenginlik ve güç için. Fitzgeralds'ın 1924'ün sonlarında Roma'da kalışı sırasında, Fitzgerald metni birkaç kez yeniden yazacak ve serbest bırakılan adamın yerine varan Jay Gatsby'yi koyacaktı . Fitzgerald, kitabın 10 Nisan 1925'te yayınlanmasını geciktireceğinden korkarak seri haklar için 10.000 $ 'lık bir teklifi reddetti. Yayınlandıktan sonra, yazarlar Willa Cather , TS Eliot ve Edith Wharton Fitzgerald'ın son çalışmasını övdü, ancak reddedildi. çoğu eleştirmen ve izleyici tarafından. The New York World , "Fitzgerald's Latest A Dud" başlıklı bir manşet yayınladı. The Great Gatsby hayatının geri kalanında ılımlı satışlar yaşadı. Örneğin, 1929'da Fitzgerald, Amerikan baskısından yalnızca 5,10 ABD doları ve İngilizce sürümünden yalnızca 0,34 ABD doları telif hakkı aldı. Son telif hakkı çeki sadece 13.13 dolardı ve bunların tamamı Fitzgerald'dan kendi kitaplarını satın alıyordu. Romanın bugünkü beğenisini ve popülerliğini kazanması onlarca yıl alacaktı.
Fitzgerald The Great Gatsby'yi yazarken , Zelda genç bir Fransız havacı olan Edouard S. Jozan'a aşık olmuştu. Öğleden sonralarını plajda yüzerek ve akşamları Jozan ile kumarhanelerde dans ederek geçirdi. Altı hafta sonra Zelda boşanmak istedi. Fitzgerald ilk başta Jozan'la yüzleşmek istedi, ancak bunun yerine Zelda'nın isteğini boşanma talebini bırakana kadar evlerine kilitleyerek yerine getirdi. Jozan, boşanma talebinde bulunduğunun farkında değildi. O yıl Riviera'dan ayrıldı ve Fitzgeralds onu bir daha asla görmedi. Hayatın ilerleyen dönemlerinde Zelda'nın biyografi yazarı Milford'a herhangi bir sadakatsizliğin hayali olduğunu söyledi: "İkisinin de bir dramaya ihtiyaçları vardı, bunu uydurdular ve belki de kendi huzursuz ve biraz sağlıksız hayal güçlerinin kurbanlarıydılar."
İtalya'da kışı geçirdikten sonra, Fitzgeralds Fransa'ya döndüler ve 1926'ya kadar Paris ve Fransız Rivierası arasında geçiş yapacaklardı . Fitzgerald, geçici olarak Annesini Öldüren Çocuk , Bizim Tipimiz ve ardından Dünya Fuarı adlı dördüncü romanını yazmaya başladı . Bu dönemde, daha sonra Kayıp Nesil olarak bilinen Paris'teki Amerikan gurbetçi topluluğunun birçok üyesiyle arkadaş oldu . Bunların en önemlisi , Fitzgerald'ın büyük hayranlık duyduğu, görece bilinmeyen Ernest Hemingway'di . Fitzgerald'ın Hemingway ile arkadaşlığı oldukça coşkuluydu, çünkü Fitzgerald'ın pek çok ilişkisi ortaya çıkacaktı. Hemingway Zelda anlaşabilmek vermedi, ancak, ve onun anı "deli" olarak onu tanımlayan ek olarak A Gezer Bayramı , Hemingway Zelda "adlı romanından yaptığı işten distract Fitzgerald şekilde içmeye kocası teşvik" olduğunu iddia etti , böylece dergilere sattığı kısa hikayeler üzerinde çalışarak onların yaşam tarzını desteklemeye yardımcı olabilirdi. O dönemdeki çoğu profesyonel yazar gibi Fitzgerald, The Saturday Evening Post , Collier's Weekly ve Esquire gibi dergiler için kısa öyküler yazarak gelirini tamamladı ve öykülerini ve romanlarını Hollywood stüdyolarına sattı. Fitzgerald ve Hemingway'in bu satışlar olarak adlandırdığı bu "fahişe", iki yazarın dostluğundaki acı bir noktadır. Fitzgerald, öykülerini önce "özgün" bir şekilde yazacağını, ardından "onları satılabilir dergi öyküleri haline getiren kıvrımları" eklemek için yeniden yazacağını iddia etti. The Great Gatsby'yi okuduktan sonra Hemingway kitaptan o kadar etkilendi ki Fitzgerald'la her türlü farklılığı bir kenara bırakmaya ve sonraki bir romanda "yapabileceği herhangi bir yardımda bulunmaya" yemin etti ve Fitzgerald'ın kişisel sorunlarının yazarlık kariyerini engelleyebileceğinden korktu.
In A Gezer Bayramı , Hemingway Zelda üzerinde Fitzgerald alay iddia penisinin büyüklüğü . Bunu umumi bir tuvalette inceledikten sonra Hemingway, Fitzgerald'a "Gayet iyisin" dedi ve Louvre'daki heykellerden daha büyük olduğu konusunda ona güvence verdi . En ciddi yarıklardan biri, Zelda'nın ona " peri " olduğu ve muhtemelen Hemingway ile eşcinsel bir ilişki yaşadığı için seks hayatlarının gerilediğini söylediğinde meydana geldi . Her ikisinin de eşcinsel olduğuna dair bir kanıt yok, ancak Fitzgerald yine de heteroseksüelliğini kanıtlamak için bir fahişeyle seks yapmaya karar verdi. Zelda, herhangi bir karşılaşma meydana gelmeden önce satın aldığı prezervatifleri buldu ve devam eden kıskançlıkla sonuçlanan sert bir kavga çıktı. Daha sonra bir partide mermer merdivenlerden aşağıya attı çünkü Isadora Duncan ile konuşmakla meşgul olan Fitzgerald onu görmezden geliyordu. Eylül 1924'te Zelda aşırı dozda uyku hapları aldı. Çift olaydan hiç bahsetmedi ve intihar girişimi olup olmadığını tartışmayı reddetti. Bölüm, Fitzgerald'ı defterine "O Eylül 1924'te asla tamir edilemeyecek bir şey olduğunu biliyordum" yazmaya itti. İlişkilerinin bu bozulması Fitzgerald'ın alkolizmini daha da kötüleştirdi.
Hollywood'a Girin ve Tender Is the Night
1926'da Fitzgerald, yapımcı John W. Considine Jr. tarafından United Artists için bir sineklik komedisi yazmak üzere geçici olarak Hollywood'a taşınması için davet edildi . Ocak 1927'de stüdyoya ait bir bungalova taşınarak kabul etti. Kısa süre sonra 17 yaşındaki yıldız Lois Moran ile tanıştı ve bir ilişkiye başladı . Fitzgerald'ın Moran'a gösterdiği ilgiyi kıskanan Zelda, kendine zarar verecek bir hareketle kendi giysilerini yaktı. Yıldız, yazar için geçici bir ilham perisi haline geldi ve daha önceki taslaklarda erkek olan Tender the Night'ın ana karakterlerinden Rosemary Hoyt'u onu yakından yansıtmak için yeniden yazdı . Gezi, Fitzgeralds'ın evlilik sorunlarını daha da kötüleştirdi ve iki ay sonra Hollywood'dan ayrıldılar.
Daha sonra 1929'a kadar Wilmington, Delaware yakınlarındaki bir malikâne olan "Ellerslie" yi kiraladılar . Fitzgerald dördüncü romanı üzerinde çalışmaya devam etmeye çalıştı, ancak bu noktada Zelda'nın davranışları gittikçe düzensiz hale geldikçe aşırı bir akıl hastalığı olduğu ortaya çıktı. 1930'da şizofreni teşhisi kondu . Çift , bir akıl kliniğinde tedavi gördüğü İsviçre'ye gitti . Eylül 1931'de Amerika'ya döndüler. Şubat 1932'de Maryland , Baltimore'daki Johns Hopkins Üniversitesi'nde Phipps Kliniğinde hastaneye kaldırıldı .
Bu süre zarfında Fitzgerald , son romanı olan ve Nicole Warren ile evlenen, gelecek vaat eden genç bir psikiyatrist olan Dick Diver'ın yükseliş ve düşüş hikayesi üzerinde çalışmak için Towson banliyösündeki "La Paix" malikanesini kiraladı. hastalarından biri. Kitap birçok versiyondan geçti, bunlardan ilki bir ana katliam hikayesiydi . Bazı eleştirmenler kitabı, Fitzgerald'ın karısıyla olan sorunlarını, zenginliğin yıpratıcı etkilerini ve çökmekte olan bir yaşam tarzını, kendi egoizmini ve özgüvenini ve devam eden alkolizmini anlatan ince örtülü bir otobiyografik roman olarak gördü . Fitzgerald, "malzemesi" (yani birlikte yaşamları) konusunda son derece korumacıydı.
1932'de Zelda, Scribner'ın Avrupa'daki yaşamlarının kendi kurgusal versiyonu olan Save Me the Waltz'u (1932) yazdı ve ona gönderdi . Fitzgerald, kaynak materyalinin çalınması olarak gördüğü şeyden çileden çıkarak Zelda'yı "intihal" ve "üçüncü sınıf bir yazar" olarak etiketledi. Romanın yayınlanmasından önce bazı değişiklikler yapabildi ve doktorlarını, ilişkileri hakkında daha fazla yazmaması için ikna etti.
Fitzgerald'ın kendi romanı nihayet 1934'te Tender Is the Night adıyla yayınlandı . Roman eleştirmenlerden karışık görüşler aldı, çoğu üç bölümden oluşan yapısından vazgeçti ve birçoğu Fitzgerald'ın beklentilerini karşılamadığını düşünüyordu. Hemingway ve diğerleri, bu tür aşırı sert eleştirilerin, materyalin yüzeysel okumalarından ve Depresyon dönemi Amerika'nın Fitzgerald'ın Jazz Çağı aşırılığının bir sembolü olarak statüsüne tepkisinden kaynaklandığını iddia ettiler. Roman, yayınlandıktan sonra iyi satmadı, ilk 3 ayda sadece 12.000 satıldı, ancak daha önceki The Great Gatsby gibi, kitabın itibarı o zamandan beri önemli ölçüde arttı.
Reddet
Büyük Buhran'ın gelişiyle birlikte Fitzgerald'ın eserlerinin çoğu elitist ve materyalist olarak görüldü. 1933'te Matthew Josephson Fitzgerald'ı azarladı: "Sabahtan geceye şampanya içemeyen , bitirme süreçleri için Princeton'a, Montpar-nasse'ye ve hatta Greenwich Village'a gidemeyen pek çok Amerikalı olduğunu hatırlıyoruz. . "
Ancak Fitzgerald, Depresyonun etkilerini bizzat hissetmeye başladı. 1930'ların ortalarında popülaritesi ve şöhreti büyük ölçüde azaldı ve sonuç olarak finansal olarak acı çekmeye başladı. Fitzgerald'ın çalışmaları için halkın talebi o kadar azalmıştı ki, 1936'da kitabının telif ücreti neredeyse 80 dolara ulaştı. Zengin yaşam tarzının maliyeti ve Zelda'nın tıbbi faturaları hızla arttı ve Fitzgerald'ı sürekli mali sıkıntıya soktu. Edebiyat temsilcisi Harold Ober ve yayıncısı Perkins'den alınan kredilere güveniyordu . Ober, Fitzgerald'a para yatırmaya devam etmemeye karar verdiğinde yazar, uzun süredir arkadaşı ve ajanıyla olan bağlarını kopardı.
Üniversiteden beri alkolik olan Fitzgerald, 1920'lerde olağanüstü ağır içkisi nedeniyle ün saldı ve bu, 1930'ların sonlarında sağlığını zayıflatacaktı. Alkolizmi kardiyomiyopati , koroner arter hastalığı , anjin , nefes darlığı ve senkopal büyülerle sonuçlandı . Zelda'nın biyografi yazarı Nancy Milford'a göre Fitzgerald , tüberküloza yakalandığını iddia etti , ancak Milford bunu içme sorunlarını örtmek için bir bahane olarak reddediyor; ancak Fitzgerald alimi Matthew J. Bruccoli , Fitzgerald'ın gerçekte tekrarlayan tüberküloza sahip olduğunu iddia ediyor ve Milford'a göre Fitzgerald biyografi yazarı Arthur Mizener , Fitzgerald'ın 1919'da hafif bir tüberküloz atağı geçirdiğini ve 1929'da " tüberküler kanama ". 1930'larda Fitzgerald, Hemingway'e "akciğer tıkanıklığından" ölme korkusunu anlatmıştı. Diğerleri, yazarın kanamasının özofagus varislerinden kaynaklanan kanamadan kaynaklandığını öne sürdü .
Fitzgerald'ın alkolizm ve mali zorlukları, Zelda'nın akıl hastalığına ek olarak, Baltimore'da zor yıllar geçirdi. Johns Hopkins Hastanesinde dokuz kez hastaneye kaldırıldı ve arkadaşı HL Mencken , 1934 tarihli bir mektupta "F. Scott Fitzgerald vakası üzücü bir hal aldı. Vahşi bir şekilde içiyor ve baş belası haline geldi" dedi. 1935'te Fitzgerald, Perkins'i yazdı ve alkolün yazısını bozduğunu ve "zihinsel hızını" sınırladığını kabul etti. 1933'ten 1937'ye kadar Fitzgerald 8 kez alkolizm nedeniyle hastaneye kaldırıldı ve birkaç kez tutuklandı. Fitzgerald'ın kötüleşen zihinsel durumu ve içme alışkanlıkları, ilk olarak 25 Eylül 1936'da New York Post'ta yayınlanan "The Other Side of Paradise, Scott Fitzgerald, 40, Engulfed in Despair" başlıklı Michel Mok tarafından yayınlanan bir makalede kamuoyuna açıklandı. Fitzgerald'ı okuduktan sonra intihara teşebbüs ettiği iddia edilen Fitzgerald'ın itibarına ve zihinsel durumuna önemli ölçüde zarar verdiği düşünülmektedir.
O yıl, Zelda aşırı derecede şiddetli ve duygusal olarak üzülmüştü ve Fitzgerald onu Kuzey Carolina , Asheville'deki Highland Hastanesine yerleştirdi . Neredeyse iflas etmiş olan Fitzgerald, 1936 ve 1937'nin çoğunu Asheville yakınlarındaki çeşitli otellerde yaşayarak geçirdi. Daha fazla kısa hikaye yazma ve satma girişimleri sekteye uğradı. Daha sonra hayatındaki bu gerileme döneminden kısa öyküde "Çatlaklar" olarak bahsetti . Bu hikayenin yayınlanmasından kısa bir süre sonra Hemingway, " The Snows of Kilimanjaro " da Fitzgerald'dan "zavallı Scott" olarak bahsetti . Zelda'nın kurumsallaşması, evliliklerinden geriye kalanları daha da kötüleştirdi. İkisinin birbirini en son 1939'da Küba'ya yaptığı bir gezide gördükleri zaman . Bu yolculuk sırasında, Fitzgerald bir horoz dövüşünü durdurmaya çalıştığında saldırıya uğradı ve Amerika Birleşik Devletleri'ne o kadar sarhoş ve bitkin bir şekilde hastaneye kaldırıldı.
Hollywood'a dön
Film çalışmalarını aşağılayıcı bulduğu bildirilmesine rağmen, Fitzgerald 1937'de Metro-Goldwyn-Mayer ile kazançlı ve özel bir anlaşmaya girdi ve bu noktaya kadar en yüksek yıllık gelirini kazandığı Hollywood'a taşınmasını gerektirdi: 29.757.87 $ (2019'da 529.235 $ 'a eşdeğer) . Kaliforniya'da geçirdiği iki yıl boyunca Fitzgerald , Sunset Bulvarı'ndaki Garden of Allah bungalov kompleksinde bir oda kiraladı . Alkolden uzak durmak için Fitzgerald büyük miktarlarda şişelenmiş Coca-Cola içmeye başvurdu .
Zelda'dan tamamen uzaklaştı ve dedikodu köşe yazarı Sheilah Graham ile bir ilişki başlattı . Schwab's Drug Store'da geçirdiği bir kalp krizinden sonra , doktoru tarafından yorucu çabalardan kaçınması emredildi. Fitzgerald'ın North Laurel Bulvarı'ndaki dairesinin bir blok doğusundaki North Hayworth Bulvarı'nda, Hollywood'da yaşayan Graham'ın yanına taşındı. Fitzgerald'ın dairesine çıkmak için iki kat merdiveni vardı; Graham's zemin kattaydı. İlişkileri sırasında bir noktada Fitzgerald ona kitaplarından birini vermeye çalıştı, ancak birkaç kitapçıya gittikten sonra kitaplarını taşımayı bıraktıklarını fark etti. Fitzgerald ayık olma girişiminde başarısız olduğu durumlarda, başkalarına "Ben F. Scott Fitzgerald. Kitaplarımı okudun." The Great Gatsby "yi okudun, değil mi? Hatırladın mı?"
Fitzgerald için loanout dahil iki hafta kullanılmamış iletişim çalışmaları üzerinde çalıştı projeler David Selznick için Rüzgar Gibi Geçti o MGM için, hiçbir kredi aldı ve kendisi için (1939), üzerinde revizyonlar Madam Curie (1943) da geçmiyor gitti hangi. Tek senaryo ödülü Üç Yoldaş (1938) içindir. Ayrıca bu dönemde film yöneticisi Irving Thalberg'e dayanan beşinci ve son romanı üzerinde çalışarak zaman geçirdi . Fitzgerald genellikle senaryo yazım kurallarını görmezden geldi, bir romana daha uygun düz yazı ve açıklama yazarak stüdyoyu sinirlendirdi. 1939'da MGM sözleşmeyi feshetti ve Fitzgerald serbest senaryo yazarı oldu. Kış Karnavalı (1939) üzerindeki çalışması sırasında Fitzgerald, başka bir alkolik alem yaptı ve New Yorklu psikiyatrist Richard H. Hoffmann tarafından tedavi edildi .
Yönetmen Billy Wilder , Fitzgerald'ın Hollywood'a girişini "sıhhi tesisat işi yapmak için tutulan büyük bir heykeltıraş" olarak tanımladı. Edmund Wilson ve Aaron Latham daha sonra Hollywood'un Fitzgerald'ın yaratıcılığını bir vampir gibi emdiğini öne sürdü. Hollywood'daki başarısızlığı onu 1939'da günde yaklaşık 40 bira içmeye itti. O yıldan itibaren Fitzgerald , 17 kısa öykü dizisinde Pat Hobby karakteriyle bir Hollywood hack'i olarak kendisiyle alay etti , daha sonra " The "Pat Hobby Stories ", birçok olumlu eleştiri topladı. Pat Hobi Hikayeleri ilk olarak Esquire'da , ölümünden sonra bile Ocak 1940 ile Temmuz 1941 arasında yayınlandı . Yaşamının son yılında Fitzgerald kızına şöyle yazdı: "Keşke şimdi hiç rahatlamasaydım ya da arkama bakmasaydım - ama 'The Great Gatsby'nin sonunda şöyle dedi: Sözümü buldum - bundan sonra bu önce gelir . Bu benim acil görevim - bu olmadan ben bir hiçim. "
Ölüm
20 Aralık 1940 gecesi Fitzgerald ve Graham, başrollerini Rosalind Russell ve Melvyn Douglas'ın paylaştığı This Thing Called Love'ın galasına katıldı . İkili Pantages Tiyatrosu'ndan ayrılırken Fitzgerald bir baş dönmesi yaşadı ve yürümekte zorlandı; üzgün, Graham'a "Sarhoş olduğumu düşünüyorlar, değil mi?" dedi.
Ertesi gün, Fitzgerald bir çikolatayı yediğinde ve yeni gelen Haftalık Princeton Mezunları Dergisi'nde notlar alırken , Graham onun koltuğundan atladığını, şömineyi tuttuğunu, nefesini tuttuğunu ve yere düştüğünü gördü. Binanın müdürü Harry Culver'a koştu . Fitzgerald'a yardım etmek için daireye girdikten sonra Culver, "Korkarım o öldü" dedi. Fitzgerald 44 yaşında kalp krizinden öldü.
Bir cenaze evinde düzenlenen ziyarete katılanlar arasında, Jay Gatsby'nin Fitzgerald'ın The Great Gatsby'deki cenazesinden bir satır olan "zavallı orospu çocuğu" diye bağırdığı ve mırıldandığı bildirilen Dorothy Parker da vardı . Vücudu , cenazesine yalnızca otuz kişinin katıldığı Maryland , Bethesda'ya nakledildi ; Katılımcılar arasında tek çocuğu Scottie Fitzgerald ve editörü Maxwell Perkins de vardı.
Ölüm anında, Roma Katolik Kilisesi, ailenin, pratik yapmayan bir Katolik olan Fitzgerald'ın Maryland , Rockville'deki Katolik Saint Mary Mezarlığı'ndaki aile arsasına gömülmesi talebini reddetti . Fitzgerald bunun yerine Rockville Union Mezarlığı'na gömüldü . Zelda Fitzgerald, 1948'de Highland Akıl Hastanesinde çıkan bir yangında öldüğünde, aslında Rockville Union'da yanına gömüldü. Scottie, 1975'te, önceki kararın yeniden gözden geçirilmesi için başarılı bir şekilde dilekçe verdi ve ailesinin cenazesi, Saint Mary's'deki aile arsasına taşındı.
Eski
Kritik yeniden değerlendirme
Fitzgerald, öldüğü zaman esasen halk tarafından bilinmiyordu. Tanıdık olan çok az kişi Fitzgerald'ı alkolik, Caz Çağı çöküşünün vücut bulmuş hali olarak gördü. Scribners, ölümünden sonra hala The Great Gatsby'nin ilk baskısından itibaren satılmamış birçok baskısına sahipti . 1940'ların olarak itibarıyla Fitzgerald'ın eserlerinin birçok eleştirmen ile, dönem parçalarını etiketlendi Peter Quennell görevden The Great Gatsby sahip olarak "üzüntü ve uzaktan jauntiness Gershwin ayarlamak."
Fitzgerald, beşinci romanını tamamlayamadan öldü. Romanın öyküsünün yazılmamış kısmı için kapsamlı notlar içeren el yazması, arkadaşı edebiyat eleştirmeni Edmund Wilson tarafından tamamlandı . Wilson , 1941'de The Last Tycoon adlı bitmiş versiyonunu yayınladığında , The Great Gatsby'yi baskıya dahil ederek yeni bir ilgi ve tartışma yarattı. Roman, II.Dünya Savaşı sırasında , Amerikan birlikleri için basılan kitaplar olan Silahlı Hizmetler Yayınlarının bir parçası olarak seçildiğinde daha fazla popülerlik kazandı . Kızıl Haç ile yapılan bir düzenleme sayesinde , bazı romanlar Japon ve Alman savaş esirleri kamplarına bile gönderildi . 1945'e gelindiğinde, 123.000'den fazla The Great Gatsby kopyası Amerikan birlikleri arasında dağıtılmıştı. 1960 yılında, New York Times editörlerinden Arthur Mizener , "bunun bir yirminci yüzyıl Amerikan kurgusu klasiği olduğunu söylemenin muhtemelen güvenli olduğunu" ilan etti. 21. yüzyılda, The Great Gatsby'nin ve diğer eserlerinin milyonlarca kopyası satıldı ve The Great Gatsby'nin birçok lise ve üniversite dersinde okunması gerekiyor.
The Great Gatsby'nin popüler yeniden dirilişi, Fitzgerald'ın kendisi için de daha büyük bir hayranlık ve takdir uyandırdı. 1950'lerde Fitzgerald ile Princeton'a katılan Wilson, Fitzgerald'ın "bir şehit, kurbanlık bir kurban, yarı ilahi bir şahsiyet yönünü" üstlendiğini kaydetti. 1960 yılında William Troy , Fitzgerald'ı "kültürümüzdeki birkaç gerçek mitolojik yaratımdan biri" olarak nitelendirdi. Adam Gopnik , Fitzgerald'ın "Amerikan hayatında ikinci eylem yoktur" şeklindeki meşhur iddiasının tersine, Fitzgerald'ın "isimsiz bir zamanın dokunaklı bir dipnotu değil, kalıcı bir Batı efsanesi" haline geldiğini kaydetti. Fitzgerald ve hayatı etrafında bir mitos gelişti. 2008 röportajında Jay McInerney , "insanlar Fitzgerald mitinin, hakkında yazdığı bu dünya tarafından baştan çıkarıldığına ve sonunda hayatıyla sanatını ayıramayacağına inandığını" iddia etti. Fitzgerald'ın anlık başarısı ve erken ölümü, birçok kişinin onu trajik bir figür olarak görmesine neden oldu .
Etkilemek
Fitzgerald'ın çalışması, ilk yayınlandığından beri yazarlara ilham verdi. The Great Gatsby'nin yayınlanması, TS Eliot'u Fitzgerald'a yazdığı bir mektupta "Amerikan kurgusunun Henry James'ten bu yana attığı ilk adım gibi görünüyor ." Don Birnam, kahramanı Charles Jackson 'ın Kayıp hafta sonu , kastederek kendine der Büyük Gatsby 'Orada böyle bir şey kusursuz bir roman olarak ... bu. Ama varsa, budur.' 1940'larda yazılan mektuplarda JD Salinger , Fitzgerald'ın çalışmalarına olan hayranlığını dile getirdi ve biyografi yazarı Ian Hamilton , Salinger'ın kendisini bir süre "Fitzgerald'ın halefi" olarak gördüğünü yazdı. Çoğu kez Fitzgerald'la karşılaştırılan yazar Richard Yates , The Great Gatsby'yi "okuduğu en besleyici roman ... bir yetenek mucizesi ... bir tekniğin zaferi" olarak nitelendirdi. Ölümünden sonra The New York Times'da bir başyazısında Fitzgerald'ın "bildiğinden daha iyi olduğu, çünkü aslında ve edebi anlamda bir nesil icat etti ... orta yıllarında, yıkımla tehdit edilen farklı ve daha asil bir özgürlüğü gördüler. "
Uyarlamalar ve tasvirler
Fitzgerald'ın çalışmaları birçok kez filme uyarlanmıştır. En eski Fitzgerald kısa öykülerinden biri, 1921 tarihli sessiz bir film The Off-Shore Pirate'e uyarlandı . Tender Is the Night , 1962 tarihli filmin konusuydu ve 1985'te bir televizyon mini dizisi haline geldi. The Beautiful and Damned , 1922 ve 2010'da çekildi . The Great Gatsby , yaklaşık 90'ı kapsayan aynı adlı çok sayıda filme uyarlandı. yıl: 1926 , 1949 , 1974 , 2000 ve 2013 uyarlamaları. 1976'da The Last Tycoon , Robert de Niro'nun oynadığı bir filme uyarlandı . ve 2016'da Amazon Prime TV mini dizisi olarak uyarlandı . Matt Bomer'ın oynadığı . " Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi " adlı kısa öyküsü, 2008 filminin temelini oluşturdu .
Kendi karakterlerinin ötesinde, Fitzgerald düzinelerce kitap, oyun ve filmde tasvir edilmiştir. Fitzgerald, Budd Schulberg'in Hollywood'da sarhoş ve kusurlu bir romancı ile çalışan bir senaryo yazarını izleyen The Disenchanted (1950) romanının ana ilham kaynağıydı . Daha sonra Jason Robards'ın oynadığı bir Broadway oyununa uyarlandı . Frank Wildhorn , Fitzgerald ve Zelda'nın hayatlarını konu alan bir müzikal Waiting for the Moon adıyla besteledi . Fitzgerald, Japon Takarazuka Revue bile Fitzgerald'ın hayatının müzikal bir uyarlamasını yarattığı için uluslararası bir çekiciliğe sahiptir. Fitzgerald'ın son yılları ve Sheilah Graham'la ilişkisi , Graham'ın aynı adlı 1958 anısına dayanan Sevgili Kafir (1959) filminin temasıydı . Film Fitzgerald'ı ( Gregory Peck'in canlandırdığı ) son yıllarında ve Graham'la ( Deborah Kerr oynadığı) ilişkisini anlatıyor . Bir başka film, Last Call (2002) Fitzgerald ( Jeremy Irons ) ve Frances Kroll Ring ( Neve Campbell ) arasındaki ilişkiyi canlandırıyor . David Hoflin ve Christina Ricci , Amazon Prime'ın 2015 televizyon dizisi Z: The Beginning of Everything'de Fitzgeralds'ı canlandırıyor . Diğerleri arasında Zelda (1993, Timothy Hutton ile ), F. Scott Fitzgerald, Hollywood'da (1976, Jason Miller ile ) ve F. Scott Fitzgerald ve 'The Last of the Belles' (1974, Richard Chamberlain ile ) yer alıyor. Tom Hiddleston ve Alison Pill , Woody Allen'ın 2011 yapımı uzun metrajlı filmi Midnight in Paris'te Fitzgerald ve Zelda olarak kısaca karşımıza çıkıyor . Guy Pearce ve Vanessa Kirby , Genius'ta (2016) çifti canlandırıyor .
Eski
Fitzgerald'ın Metro-Goldwyn-Mayer için yazdığı yaklaşık 2.000 sayfalık çalışma, 2004 yılında Güney Carolina Üniversitesi tarafından 475.000 dolara satın alındı . Okuldaki Kayıp Nesil tarafından yapılan çalışmaların arşivcisi Arlyn Bruccoli, önbelleğin "bunu düzelttiğini" açıkladı. Fitzgerald'ın Hollywood yıllarının çarpık görünümü, sürekli sarhoş olduğu ve maaşını kazanmadığı fikri. "
2015'te The Strand Magazine'in bir editörü, Fitzgerald'ın "Sıcaklık" adlı kısa öyküsünün Temmuz 1939 tarihli 8.000 kelimelik bir el yazmasını ilk kez keşfetti ve yayınladı. Uzun süredir kayıp olduğu düşünülen Fitzgerald'ın öykü için el yazması , mezun olduğu Princeton Üniversitesi'ndeki nadir kitaplarda ve el yazması arşivlerinde bulundu . Strand'ın tanımladığı gibi , Los Angeles'ta geçen "Temperature", bir zamanlar başarılı olan bir yazarın ve Hollywood idolleri arasındaki hayatının başarısızlığının, hastalığının ve gerilemesinin öyküsünü anlatırken, ateşli bir şekilde acı çekiyor ve hafif yürekli romantizme düşüyor. Başrol oyuncusu, Fitzgerald'ın öyküsünde "özellikle fotojenik, ince ve karanlık yakışıklı" olarak tanımladığı 31 yaşındaki, kendine zarar veren, alkolik Emmet Monsen. Sağlığının çeşitli doktorlar, kişisel asistanlar ve sevgilisi olan bir Hollywood oyuncusu ile kötüleştiği kişisel ilişkilerini anlatıyor. Fitzgerald bibliyografyaları daha önce hikayeyi, bazen "Evdeki Kadınlar", "yayınlanmamış" veya "Kayıp - yazışmalarda bahsedilmiş, ancak hayatta kalan transkript veya el yazması" olarak listelemişti.
2017'de, Fitzgerald'ın kısa öykülerinin yeniden keşfedilen bir önbelleği, I'm Die For You adlı bir koleksiyonda yayınlandı .
Bir F. Scott Fitzgerald Topluluğu, 1992 yılında Hofstra Üniversitesinde kuruldu ve o zamandan beri uluslararası bir dernek ve Amerikan Edebiyat Derneği'nin bir üyesi haline geldi . COVID-19 salgını sırasında toplum , yüzüncü yıldönümünü kutlamak için This Side of Paradise'ın çevrimiçi olarak kitlesel bir okumasını düzenledi . Fitzgerald aynı zamanda A Prairie Home Companion'un radyo yayınına ev sahipliği yapan St. Paul, Minnesota'daki Fitzgerald Tiyatrosu'nun da adaşıdır .
Fitzgerald'ın St. Paul'daki çocukluk Zirve Terası evi, 1971'de Ulusal Tarihi Dönüm Noktası olarak listelendi . Fitzgerald'ın evden nefret ettiği ve evi "Amerikan mimari canavarlarının bir türbesi" olarak etiketlediği bildirildi.
Seçilen eser listesi
- Cennetin Bu Yüzü (1920)
- " Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi " (1922)
- Güzel ve Lanetli (1922)
- Ritz Kadar Büyük Elmas (1922)
- " Kış Düşleri " (1922)
- Muhteşem Gatsby (1925)
- " Babylon Revisited " (1931)
- İhale Gecedir (1934)
Notlar ve referanslar
Notlar
Alıntılar
Çalışmalar alıntı
- Bruccoli, Matthew Joseph , ed. (2000), F.Scott Fitzgerald'ın The Great Gatsby: A Literary Reference , New York: Carroll & Graf Publishers, ISBN 0-7867-0996-0
- Bruccoli, Matthew Joseph (2002), Some Sort of Epic Grandeur: The Life of F. Scott Fitzgerald (2nd rev. Ed.), Columbia, SC : University of South Carolina Press, ISBN 1-57003-455-9 .
- Bryer, Jackson R .; Barks, Cathy W., eds. (2002), Sevgili Scott, Sevgili Zelda: F.Scott ve Zelda Fitzgerald'ın Aşk Mektupları , New York: St. Martin's Press , ISBN 0-312-26875-0 .
- Cline, Sally (2003), Zelda Fitzgerald: Cennetteki Sesi , New York: Arcade Publishing , ISBN 1-55970-688-0 .
- Curnutt, Kirk, ed. (2004), F.Scott Fitzgerald için Tarihsel Bir Kılavuz , Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-515302-2
- Donaldson, Scott (1983), Fool for Love: F.Scott Fitzgerald , New York: Congdon and Weed, ISBN 0-312-92209-4
- Glenday, Michael K. (2012), F.Scott Fitzgerald , Londra ve New York: Palgrave Macmillan, ISBN 978-0-333-66900-6
- Mangum, Bryant (2016), An Affair of Youth: In Search of Flappers, Belles ve the First Grave of the Fitzgeralds. Broad Street Magazine, s. 27-39. 2017 yazında çevrimiçi olarak yeniden yayınlandı.
- Michaux, Agnes (2006), Zelda , Paris, Fransa: Flammarion , ISBN 978-2-08-068777-7
- Milford Nancy (1970), Zelda: Bir Biyografi , New York: Harper & Row , ISBN 1-57003-455-9 .
- Mizener, Arthur (1951), Cennetin Uzak Tarafı: F.Scott Fitzgerald'ın Biyografisi , Boston: Houghton Mifflin .
- Mizener, Arthur (1972), Scott Fitzgerald and His World , New York: GP Putnam's Sons (135 resimle), ISBN 978-0-500-13040-7 .
- Pike, Deborah (2017), Zelda Fitzgerald Yıkıcı Sanat , Columbia: Missouri Üniversitesi Press , ISBN 978-0-8262-2104-9 , OCLC 951158302
- Prigozy, Ruth, ed. (2002), The Cambridge Companion to F.Scott Fitzgerald , Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 0-521-62447-9
- Schiff Jonathan (2001), Ashes to Ash: F.Scott Fitzgerald'ın Kurgusunda Yas ve Sosyal Fark , Selingsgrove, PA: Susquehanna University Press, ISBN 1-57591-046-2
- Tate, Mary Jo (2007), F.Critical Companion to F.Scott Fitzgerald: A Literary Reference to His Life and Work , New York: Facts on File, ISBN 978-1-4381-0845-2
- Turnbull, Andrew (1962), Scott Fitzgerald , New York: Charles Scribner'ın Oğulları
- Turnbull, Andrew, ed. (1963), F.Scott Fitzgerald'ın Mektupları , New York: Charles Scribner'ın Oğulları
- Young, Perry Deane (14 Ocak 1979), "Rockville'in Bu Tarafı" , The Washington Post , Washington, DC , 24 Ekim 2020'de alındı
daha fazla okuma
- Marx, Leo . 1964. Bahçedeki Makine: Amerika'da Teknoloji ve Pastoral İdeal . New York: Oxford University Press.
- F.Scott Fitzgerald Makaleleri , Princeton Üniversitesi'nde
- F. Scott Fitzgerald Yüzüncü Yıl sayfaları - Güney Karolina Üniversitesi'nde
- Açıklamalı Kaynakça - Scott-Fitzgerald.com'da
- F. Scott Fitzgerald'ın İşleri at Project Gutenberg
- F. Scott Fitzgerald'ın İşleri de Soluk Page (Kanada)
- F. Scott Fitzgerald'ın veya yaklaşık İşleri at Internet Archive
- F. Scott Fitzgerald tarafından LibriVox'ta çalışır (kamuya açık sesli kitaplar)
- F. Scott Fitzgerald'ın kişisel kütüphanesinin çevrimiçi kataloğu , LibraryThing'de çevrimiçi
- "F. Scott Fitzgerald Yazıları" dan C-SPAN 'ın Amerikan Yazarlar: Tarihinde Bir Yolculuk
- F.Scott Fitzgerald , Penn State röportajından Conversations'ta tartışıldı
- F.Scott Fitzgerald, MNopedia, Minnesota Ansiklopedisi