Türkiye’de kentlerin önem kazanması, köyden kente göçün hızlanması ve kentlerin nüfusunun ciddi ölçüde artması ile söz konusu oldu. 1950’lerin başında sosyal ve ekonomik kaygılarla, dönemin sosyoekonomik politikalarının ürünü olarak artan kent nüfusu, 1960-1980 arasındaki dönemin politikalarını büyük ölçüde belirledi. Siyasetin merkezi kentlere kayarken; gecekondulaşma, politik kimliklerin yükselişi ve sosyal demokrat belediyecilik birbirine paralel olarak gelişti.