Bahreyn'de konuşma özgürlüğü ve demokrasi geri dönüşü olmayan bir şekilde ayrılmaya karar verdi.
Bu, Ekim ayında Bahreyn İçişleri Bakanı Şeyh Rashid Al Khalifa tarafından 30'te duyuruldu. o сообщилdevletin daha önce "toplantı ve toplantılara izin vererek konuşma özgürlüğü sağlamaya çalıştığını, ancak katılımcılarının güvenimizi düzenli olarak kötüye kullandığını" söyledi. Eğer çatışmalar ve suçlar olmasaydı, muhtemelen, Bahreyn'deki kolay şekliyle konuşma özgürlüğü kök salmış olurdu.
Ancak İlerici Demokrat Parti Genel Sekreteri Abdel Nabi Salman şöyle dedi:
“Muhalefetin son iki yıldaki tüm konuşmaları ve gösterileri tamamen barışçıl ve sakindi. İsyanları örgütlemek için muhalefet çıkarlarına değil. Ancak, dünyanın her ülkesinde olduğu gibi, Bahreyn'de görevi huzursuzluğu kışkırtmak için resmi olmayan bazı güçler var. Bahreyn hükümeti, devletimizin çıkarlarına aykırı bir biçimde hareket eden bu “üçüncü güç” ile tam olarak mücadele etmelidir. Bu durumda, hükümet ve muhalefetin işbirliği yapması daha iyi olur. Ancak hükümet ne önerimizi ne de İnsan Hakları Merkezi'nin önerilerini kabul etmiyor. Ve bu öneriler ülkedeki durumu istikrara kavuşturabilir. Yıllar boyunca, durumun politik bir çözümü için bir plan henüz çözülmedi. Kolluk kuvvetleri şiddet içeren yöntemlere indirgenmiştir. Ülkedeki durumun bundan daha kötüye gideceğine eminim. Mevcut Anayasa ve ülke yasalarına aykırı bir şekilde hareket edemezsiniz. ”
Durum bu nedenle zor ve garip. Bir yandan, konuşma özgürlüğü ve irade arzusu var, bir yandan da bir tür “üçüncü güç” baskıları. Hükümet ve muhalefet için birleşme olacaktı, ancak nedense hükümet birleştirmek istemiyor.
Hükümete ek olarak otokrasinin korunmasına, Bahreyn'de konsolide olun ve itiraf edin. Ne de olsa Bahreyn'deki muhalefet Şii Müslümanlara aittir. Ülke nüfusunun çoğunluğunu oluştururlar. Fakat buradaki yönetici hanedan, Sünnilere atıfta bulunuyor. Resim Suriye'nin tam tersidir.
Kasım ayında, muhalefet ile hükümet arasındaki muhalefetin tırmanışı başladı. Siyasi tartışmadaki “üçüncü güç” geçici olarak ortadan kayboldu ve gösteri bir numaralı kuvvet ile iki numaralı kuvvet arasında başladı.
Kasım 7 Bahreyn hükümeti düzenli devlet karşıtı eylemlerle suçlanan bir grup insanın vatandaşlığından yoksun bırakılıyor. Otuz bir kişi “kara listeye” kondu: avukatlar, muhalefet aktivistleri, dini şahsiyetler. Bütün yetkilileri isyanları kışkırtmakla suçlanıyor. Vatandaşlıktan yoksunluk, Vatandaşlık Yasası'nın 10 maddesinde verilmiştir.
Şii Vefak Partisinden muhalifler, vatandaşlıktan yoksun bırakılmasının, krallık makamlarının karşı karşıya kaldığı çatışmanın kasıtlı bir şekilde ağırlaştırıldığını açıkladılar. Fakat güç ne elde edecek? Sonuçta, bu tür önlemlerden protestoların gücü yalnızca artacaktır.
Bahreyn liderliğinin 30 Ekim ayındaki toplu yürüyüşleri yasakladığını ve konuşma özgürlüğünü kısıtladığını zaten söyledik. Bu nedenle, vatandaşlıktan yoksun bırakma kararı, "vidaların sıkılması" konusundaki ilk adımın mantıklı bir devamı olarak tanınmalıdır.
Şu anda, Şii çoğunluğu, hükümetin değil, hükümetin değil, medeni hakların verilmesini ve meclise karşı sorumlu bir hükümetin kurulmasını talep ediyor. Yetkililer açıkça bu tür reformları yapmayı reddetti: aslında otokrasinin ortadan kaldırılması anlamına geliyordu (bu arada, hanedanlık zaten iki yüzyıldır orada yönetiliyordu).
Sonuç olarak, protestolar gerçekten yayılmaya başladı. Patlamalar da vardı. Hayır, muhalefet üyeleri patlamalar için suçlanmadılar. Yetkililer, saldırıların Hizbullah'ın eseri olduğuna inanıyor.
Kasım 8’te, Bahreyn hükümeti iki kişiyi öldüren Manama’daki terörist saldırıları düzenlemekle suçladı.
Bahreyn Kamu Güvenliği Bakanlığı Başkanı, Başlıca Baş Tarık el-Hasan сообщил 4 zanlılarının tutuklanması ve terörist arsadaki diğer katılımcıların avlanmasının keşfi. Bulunan 5 patlayıcı cihazları sözde Hizbullah’ın işaretlerinden biri olarak nitelendiriliyor.
Hassan şunları söyledi:
“Tutuklananların terörist deneyimleri, krallığın dışında eğitildiklerini gösteriyor. Bu durumda Hizbullah markalarının isimleri net. ”
Bununla birlikte, üyeleri uygun durumlarda “sorumluluk alma” alışkanlığına sahip olan Hizbullah, Bahreyn suçlamalarını öfkeyle reddetti:
“Bize karşı bir ipucunu bile reddediyoruz. Bahreyn istihbaratının, doğru talepler getiren barışçıl protesto hareketine saldırmak için bombaları patladığına inanıyoruz. ”
Kısacası, Hizbullah, krallığın otoriteleri tarafından muhalefet açıklamalarına yanıt olarak dayattığı “üçüncü bir gücün” rolünü oynamayı reddetti.
Bugün, Bahreyn yetkilileri nihayetinde demokrasiyi ve oradaki her türlü özgürlüğü bıraktılar, el bombaları ve coplar değişmiş av tüfeği ve diğer ateşli silahlarla silâh.
Kasım ayında, muhalefet, maskelerin arkasına saklanarak ülke şehirlerinde pogrom düzenledi. Lastikleri yaktılar, sokak lambalarını ezdiler, palmiye ağaçlarına ve döküntülere ateş açtılar, yolları kapattılar. Ve Central Province'deki Sitra'da, asi gençler, karakola Molotof kokteyli attı.
Bu çerçevede, bazı muhalifler hükümeti Manama'da terör eylemleri yapmakla suçlamaya cesaret ettiler. Protestoların bu şekilde bastırılmasını haklı çıkarmaya çalışan belirli güçlerin olduğu gerçeğinden bahsettiler. Böylece, "üçüncü kuvvet" nihayet birinci ile birleştirildi. Sözlü palyatifler, muhaliflerin Bahreyn'deki olaylardaki gizemli “üçüncü” katılımcılara olan gerçek inancından ziyade kendilerini ifade etme korkusuyla daha fazla kullanıldı.
Peki ya demokrasinin gezegen koruyucusu - ABD? Ne de olsa, krallıkta bir tür insani müdahale düzenlemenin ve aynı zamanda orada uçuş ve tampon bölgeleri düzenlemenin zamanı geldi. Elbette, Suudi birlikleri ve beş yüz mağdur Suudi polisi var, ama bir nedenden ötürü demokrasi için değil, sadece karşı mücadele ediyorlar.
Bu, ünlü köşe yazarı Mark Adomanis. anlamıyor:
“... Amerika’nın Bahreyn ve Suriye’ye yaklaşımındaki fark, tahmin edebileceğiniz gibi çifte standartlara dair bir örnek. Bu, iki tamamen aynı krize tamamen farklı bir yaklaşım olduğunda, tutarsız ve ikiyüzlü mantığın klasik bir örneğidir.
Bu, Amerikan inanışının inanılmaz bir kanıtı. Hala inanması zor. Dışişleri Bakanlığı, kendi bencil çıkarlarına ve kendi kendine arama görüşlerine dayanarak, bir şekilde, temkinli ve resmen olsa da, Bahreyn'i en azından rezervin entelektüel bütünlüğünün bir kısmını elde etmek için davranışlarından mahkum etmelidir. Ancak Dışişleri Bakanlığı basın sekreteri bir dahaki sefere Suriye hakkında bir brifing vermeye başladığında, gülüşü ve alaycılığıyla sahneden çekilecek gibi görünüyor. ”
Bu, Amerikan inanışının inanılmaz bir kanıtı. Hala inanması zor. Dışişleri Bakanlığı, kendi bencil çıkarlarına ve kendi kendine arama görüşlerine dayanarak, bir şekilde, temkinli ve resmen olsa da, Bahreyn'i en azından rezervin entelektüel bütünlüğünün bir kısmını elde etmek için davranışlarından mahkum etmelidir. Ancak Dışişleri Bakanlığı basın sekreteri bir dahaki sefere Suriye hakkında bir brifing vermeye başladığında, gülüşü ve alaycılığıyla sahneden çekilecek gibi görünüyor. ”
Hayır, Victoria Nuland kovalanmayacak: patron, Hillary onun için ayağa kalkacak. Amerika Birleşik Devletleri'nin birincil jeopolitik görevi bölgedeki nüfuzu korumaktır. Katar, Suudi Arabistan ve Bahreyn'de demokrasi azdır. Ancak, tüm bu devletlerin hükümetleri, Amerika Birleşik Devletleri'nin sadık gemileridir. Ayrıca, petrodollar - ortak sebepleri, geçen yüzyılın yetmişli yıllarda kök salmıştır. Ana Amerikan değeri hegemonyadır. Ve eğer Yoldaş Adomanis “tutum farklılığı” na şaşırırsa, o zaman Suriye’nin ABD’nin müttefiki olmadığını, Bahreyn’in bir müttefiki olduğunu bilir.
“Elbette, Bahreyn, Amerika Birleşik Devletleri'nin Beşinci Filosuna ev sahipliği yapan Amerika'nın yakın bir müttefikidir ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Basra Körfezi'ndeki en büyük askeri oluşumlarından biri olan ve İran'la olası bir silahlı çatışmaya ana katılımcı olan ABD'nin Beşinci Filosuna ev sahipliği yapar. Amerika Birleşik Devletleri uzun zaman önce egemen azınlığın kötü ve hesaplanamayan Bahreyn monarşisine bakıyordu, çünkü onlara uyuyor ve Amerikan güvenlik çıkarlarıyla buluşuyor. ”
Hepsi bu. ABD “demokrasiyi” tanıtarak, hükümetleri sadık ve Washington’a sadık olmayan ülkeleri yok ediyor. Fakat aynı Washington, Amerikan denizcilerini ağırlayan kralların iç günahlarına bakıyor. Ve Adomanis’in dediği gibi, Orta Doğu’da aldatıcı bir Amerika’nın popülaritesinin azaldığı, ve Beyaz Saray’ın çifte standart nedeniyle neredeyse sıfıra düştüğü, haber.
Haberler olsaydı, Hillary ve Barak düşünürdü: Suriye "isyancılarına" yardım etmeyi bırakmayacak mıydık? Yoksa Riyad, Manama veya Doha'nın demokratikleşmesini ilan etmemek mi? Ve Tel Aviv'e söyleme: asla İran'a gitmeyeceğiz, bir kereliğine herkes için karar verildi mi? Amerika neden Türkiye Başbakanı Erdoğan’a dönüp ona söylemiyor: Suriye’ye uçan daha fazla Rus veya Ermeni uçağı geciktirmiyor? Ve neden Yoldaş Putin'i arayıp Amerika'nın Suriye'deki Rus-Çin vetosuna katıldığını söylemiyorsunuz?
Ve ABD’nin Orta Doğu’daki düşük popülaritesi haber olmadığından, Barak ve Hillary daha önce yaptıklarını yapmaya devam edecekler. Belki de atalet ile; belki de Birleşik Devletlerin yakınlaşmasının güçlenmesine hala inandıkları için.
Böylece, muhalefetin muhalefeti ve Bahreyn'deki kraliyet gücü devam edecek. Ezilen protestocuların "dünya topluluğunun" sesi duymayacak. Onun hakkında Rusya'nın Sesi veya Bugünün Sesi hakkında konuşabilirler, ancak Washington Post veya New York Times'da sessiz kalacaklar.
Gözlemlenen Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru