“Saul, Davut'a kendi zırhını giydirdi.
Üzerine zincir posta koydu
ve başına bronz bir miğfer koy."
(İlk Samuel 17: 38)
Üzerine zincir posta koydu
ve başına bronz bir miğfer koy."
(İlk Samuel 17: 38)
Şövalye zırhı müze koleksiyonları ve оружия. Ve öyle oldu ki, Kule Müzesi'nde sadece küçük bir kısmı gösterilebilecek kadar çok zırh ve silah varken, İngilizler ihtiyatlı bir şekilde onları yeni müzeye yerleştirmeye karar verdiler. Ancak zaten yeterli müzenin bulunduğu Londra'da değil, çevredeki şehirlerden birinde.
Leeds bu şehir oldu. Ve bundan kesinlikle yararlandı, çünkü İngiltere'deki müzeler ücretsiz olsa da, Leeds'e kıyaslanamayacak kadar çok insan geliyor. Ve sergileri arasında tamamen benzersiz bir şövalye zırhı var, bunun hakkında: A - önce anlatacağız ve sonra: B - birçok VO okuyucusunun uzun zamandır bakma arzusunu dile getirdiği şövalye zırhı yapma tekniklerini göstereceğiz. de.
Böylece, önümüzde Fransa Kralı II. Henry için yapılmış ve bugün Leeds'teki Kraliyet Arsenal'deki "Turnuvalar Galerisi"nde sergilenen ünlü "Aslan Zırhı" (1550) var.
Bu kabartmalı "Aslan Zırhının" Fransa Kralı II. Henry'ye (1547-1559) ait olduğuna inanılıyor.
Ve XNUMX. yüzyılın ortalarında bu tür zırhların en popüler üreticisi olan ünlü Milanese Negroli ailesinde İtalya'da yapıldı. Zırh, adını en görünür yüzeylerinde bulunan heybetli aslan yüzlerinden almıştır. Belki de en etkileyici olanı, yüzü bir aslanın açık ağzıyla antik Roma tören zırhı tarzında çerçeveleyen miğferidir.
Görünüşe göre bu zırh, 1620'lerin ortalarından itibaren İngiltere'deydi, daha sonra muhtemelen kaskın ön açıklığını artırmak için kabaca değiştirildi.
Yaklaşık 1640 ve 1688 yılları arasında, bu zırh, Manchester'ın ikinci Earl'ü Edouard Montague, Charles II, Cosimo Medici ve Albermarle Dükü General George Monk'u tasvir etti. XNUMX. yüzyılın sonunda, Topçu Konseyi'nin bir silah ustası olan John Cooper'a aitti ve görünüşe göre Londra Kulesi'ndeki bir sergi için ödünç aldı. Orada II. Charles'ın zırhı olarak sunuldu ve "Krallar Hattı" olarak bilinen bir binicilik sergisinde sergilendi ve daha sonra Edward VI ve Charles I'in zırhı olarak sergilendi.
Bu zırh, tüm iddialılığına rağmen, savaştır ve törensel değildir. Bu, farklı boyutlardaki omuz pedleri ve ön mızrak kancası için gövde üzerinde deliklerin varlığı ile gösterilir. Ek olarak, sol omuz yastığının şekli, mızrağın sol kolun altına sıkıştırılması gerektiğini açıkça göstermektedir.
Bununla birlikte, zırh, Orta Çağ'ın geleneksel tarzında değil, zaten oldukça "modern" (doğal olarak o zaman için), yani savaş alanında ateşli silahların kullanımı dikkate alınarak yapıldı.
Gövde üzerindeki şu kancalara bir bakın. Ne için olduklarını ve neyin kilitli olduğunu biliyor musunuz? Ve "aralıklı zırhı" kilitlerler - savaş alanında arkebüsler, tüfekler ve tabancalar ortaya çıktıktan sonra özellikle alakalı hale gelen ek zırh için ikinci fatura.
Aslan yüzlü dirsek pedi. Bu zırhın tasarımının özelliği, yüksek kabartma ile altın vuruşun birleşimiydi.
Dik konumda (yerden kaskın üstüne kadar), zırhın yüksekliği 1730 mm'dir, yani sahibi uzun değildi. Zırhın ağırlığı da çok büyük değil: 20,8 kg.
Plaka mühürlerdeki plakalar da dahil olmak üzere tüm detaylar altınla zengin bir şekilde dekore edilmiştir.
Ve son olarak, plaka eldivenler. Yuvaları da aslan ağızlarıyla süslenmiştir, bu, ustanın bu yerdeki metalin mümkün olduğunca ince olduğundan emin olması gerektiği anlamına gelir, aksi takdirde ellerini onlara kaldırmak mümkün olmazdı. Ayrıca, sahiplerinin sadece bir mızrak veya kılıç değil, tabanca veya meç tutabilmesi için açıkça tasarlanmışlardır. Bu durumda tek parmaklı plaka eldiven daha uygun olacaktır.
Zırhın plaka pabuçları yok. Belki de ayağın tamamına zincir posta çoraplar giyilmeliydi. Ancak öte yandan, ön ayağa plaka “parmak uçları” konur (başka nasıl koyabilirsiniz?), Ayrıca aslan ağızlıklarıyla süslenmiştir.
Tabii ki, böyle bir zırhın üretimi, bir iş uçurumu gerektiriyordu. Peki, o zamanın ustaları onlar üzerinde nasıl çalıştı?
Stockholm'deki Kraliyet Arsenalinden çizimler bunu öğrenmemize yardımcı olacak. Yani...
1. Zırhın çoğu parçası yuvarlak veya kavisli bir şekle sahip olduğundan, düz bir metal levha, yarım daire biçimli bir çalışma kafasına sahip bir çekiçle işlenir ve plaka bir fan gibi iki boyutta gerilir.
2. Önce büyük girintiler elde etmek için çırpın. Sonra aralarında daha fazla çöküntü olması için döverler, ancak kendileri daha küçüktür. Plaka incelir ve uzar
3. Dairesel çekiç ("çekiç gagası") plakayı her yöne uzatarak kase şeklinde parçalar oluşturmanıza olanak tanır
5. Bir yarım küre yapmak için, özel bir mandrel üzerinde bir metal levha işlenir ve basitçe gerilir, ardından fazla metal kesilir.
6. Bu tür dışbükey parçaları işlerken çekiç düz kullanılır, bu nedenle ezikler ve düzensizlikler dengelenir
7. Köşebentler gibi parça plakaları genellikle düz yerine hafif dışbükey bir yüzeye sahiptir, bu da onların mukavemetini ve koruyucu özelliklerini geliştirir. Bu durumda, bitmiş parça böyle bir çekiçle işlenir.
8. Zırh parçalarının fazla metali bir keski ile örs üzerinde kesilir, ancak aynı zamanda yumuşak bir bez koyarlar ve üzerinde ayrıca bir “kurbanlık levha” vardır - özel bir metal levha kesim sırasında iş parçasının kenarını ezmek için!
9. Zırhın bazı kısımları, mukavemetini ve koruyucu özelliklerini artıran sırtlara sahiptir. Onları yapmak için özel mandreller icat edildi.
10. Tarak, bir mandrel üzerinde düz bir çekiçle nakavt edilir. İlk önce bir çekiçle çıkıntının her iki tarafına vurursunuz, son olarak, mandrel çok düzgün bir şekilde içine sürülür.
12. "Yuvarlanmış Kenar". Zırhın birçok parçası, kısmen daha sert hale getirmek ve kısmen keskin kenarlardan yaralanmayı önlemek için kıvrılmış veya katlanmış bir kenara sahiptir. Hem sıcak hem de soğuk yapıyorlar.
13. Parçalardaki delikler genellikle delinmedi, ancak delindi, ortaya çıkan gerilimleri azaltmak için önceden ısıtıldı.
15. Perçinleme. Zırhın tüm parçaları bir şekilde birbirine perçinlenir veya deriye perçinlenir. Birkaç şekilde perçinlemek mümkündü: örneğin, bir çekiç veya bir perçin mandreli ile, bunun sonucunda düzgün bir dışbükey perçin oluşur. Soğuk perçinleme
16. Perçinli bir deri kayışın perçini. Perçin kapağı ahşabın sert ucuna bastırılır, sac ve pul perçin üzerine konur. Daha sonra perçin çekiç darbeleriyle kıvrılır.
Gördüğünüz gibi, her şey o kadar zor değil.
Böyle bir zırhı mutfaklarında soğuk döven ve gaz sobasında tavlayan insanlar var. Doğru, eşleri ve komşuları buna nasıl davrandı bilmiyorum. Ama zırhı yaptılar!