Ne yazık ki, saldırıların sistematik doğası sayesinde, hem yabancı hem de yerel olan tüm çizgilerin sözde entelektüelleri, standart bir öneri seti geliştirmiştir. Filmde olduğu gibi - çocuklara dondurma, baba çiçekleri. Yani, önce vahşi bir başsağlığı dilekçesi ve sonra mücadele için her türlü "komite" nin yaratılması için öneriler, vb. Ne diyebilirsin Popülizm - bu ishal değil, tek başına oruçtan sonra işe yaramayacak.
Aynı sistematik, Batı dışındaki terör eylemlerini tamamen görmezden gelme alışkanlığını da içerir. Aslında Irak'ta, Libya'da, Suriye'de, Afganistan'da, Sudan'da (bir süreliğine) herhangi bir fedakarlık yapıldığını ve itiraf edilmesi gerekir, hatta Anavatanımızda bile, farketmemek gelenekseldir. “Beyaz Adam” tarikatı o kadar kapsamlı bir hale geldi ki, ırk ve rengin çok ötesine geçti. Şimdi bu, Batı’ya karşı ürpertici tavrın normudur, o taraftan ne saçmalık olursa olsun. Bu NATO ve AB'ye olan sevginin normu. Tekelciler vb. Tarafından izin verilen çerçevelerde bu tutkulu tüketim. vb
Bu pozisyon Batı'da mı yoksa ev sahibi "uzmanlarımız" arasında değişecek mi? Benim düşünceme göre, hayır. Ancak soruyu sormak - ne yapmalı ve nasıl yapılmalı - buna değer. İllüzyonları engellememek bizim için.
Polis fonksiyonları - ürpertici ürpertici bir kalıntı ...
Vladimir Solovyov'un Sunday Night programında, Amerika Birleşik Devletleri'nin havamızdaki sesi ve yarı-zamanlı kıvırcık kuru temizlemenin devlet itibarı için yaptığı kuru temizleme, ABD’nin Avrupa’da hiçbir zaman polis işlevini üstlenemediğine dair tamamen rasyonel bir görüş ifade etti. Hayır, hayır, Snowden hakkında hemen öfkeli olmayın ve NATO blokunda müttefiklerini sürekli dinlemekten çekinmeyin. Sonuçta, Washington aslında Avrupa'nın iç güvenliğini vaat etmedi ve istihbarat gerçek, küçük şeyler.
Özünde, Zlobin haklı. Amerika Birleşik Devletleri asla müttefiklerini gerçekten önemsemedi; Ve daha da ötesi, ikincisinin iç güvenliği devreye girmiyor. Sadece Avrupa düşüncesinin ataleti, korkmuş "komünizm hayaletinin" pantolonundaki sarı suya, Batı medeniyetindeki ortağının yaşlı kadının kaderiyle hiç ilgilenmediğini fark etmesine izin vermedi. En azından, askeri üslerin ve nükleer fırlatma araçlarının konuşlandırılmasından başka bir şeyle ilgili olan her şey. ABD ve bu kadar yeter.
Bu nedenle, barışçıl bir uykuda olan Avrupa, Brüksel'deki NATO karargahının aldatıcı kapsamı altında “değerlerini” üretmeye devam etti. Tüketici bir deliryumda AB, yanan Balkanlara ve şimdi parçalanan Ukrayna’ya ve Donbass’ın bombalamalarına göz atarak hoşgörülü normlar ve yasalar yazmaya devam etti. Avrupa'nın yanılmazlığı ve dolayısıyla dokunulmazlığı, politikacıların ve halkın zihninde o kadar derin ki, terörist saldırılara başkalarının anılarının inşası, kamusal alayı ve ağdaki kötü yaratıcılıktan başka bir şeyle cevap veremiyorlar.
Avrupa liderlerinin siyasi, örgütsel ve askeri bozulması, gerçek sert önlemlerden sadece söz edilmesinin onları dehşete düşüreceği oranlara ulaşmıştır. Piç teröristini yakadan alıp asfaltta başını tamamen doyurmak isteyen karakterin güçlü iradeli bileşeni barbarca bir kalıntı olarak algılanıyor. Dahası, Avrupalılar arasında bile, bu fikir bile göçmenlerin (yani, Köln'de ve onlarca başka şehirde öfkeli kadınlara sahip olmak) fahişelerin hizmetleri için para ödemeleri gerektiği konusunda hüküm sürmeye başladı. Tabii ki, yetersiz hayvan dürtülerinden kurtulmak için elbette devlet pahasına. Çok açık bir şekilde, Anatoly Shary, “Devletin kadınlara para ödemesi gerektiğini” başlıklı makalesinde YouTube kanalında anlattı.
Bu nedenle, bu rafine toplumdan eylem beklemek gerekli değildir, çünkü bir priori, Charles de Gaulle veya Churchill seviyesinin liderinin ortaya çıkması için son derece zordur (Rusofobik pozisyonları için ikincisini ne kadar küçümsemem önemli değil - bu kişinin sert, kurnaz ve kararlı olduğunu kabul etmek zorundasınız).
Avrupa, karayoluyla yaşlı bir kadındır.
Avrupa’daki tüm sıkıntının teröre karşı olması sadece liderliğin güçsüzlüğünde midir? Tabii ki hayır. Bununla birlikte, Avrupa’yı ABD’nin çılgınlığına karşılık olarak en azından taviz vermeye zorlayan Washington’la aynı ihale aşkı, dünyanın dört bir yanından gelen her türlü donmuş yoldaş için çok etkileyici bir temel oluşturulmasına neden oldu.
“Gelişmiş” Avrupa, alarmları çalmak gerektiğinde, sonuçları öngörmek için talihsiz Yugoslavya'nın bölünmesi konusunda ABD ile flört etmekten onur duymuyor mu? Bağımsızlığı her çizginin demokratik mücadelesi veren Kosova, şimdi radikal İslamcılığın önderlerinden biri haline geldi mi? Ve eğer Bosna ve Arnavutluk’u hatırlarsanız, genel olarak, en azından azizleri yönetin.
Aslında, şu anda Avrupa'da, organize terörist gruplarının kendilerini evlerinde hissedebilecekleri birçok yerleşim bölgesi var. Ve bunlar sadece eteklerinde ayrı bir bina değil, zeminin altında korkudan titreyen ve son somunu bitiren bir çift sıska bombardıman uçağı yatıyor. Bunlar, aynı teröristlerin serbestçe bir gezinti yolu, tıbbi bakım ve ana faaliyetten yıllık dinlenmeye sahip olabileceği ülkelerdir.
Ve tüm bunlar Amerika Birleşik Devletleri'nin çıkarları ile uyumluydu. Yoksa birileri hala Yugoslavya'nın çöküşünün ve doğal olarak çevre ülkeler üzerindeki etkisinin tamamen düşmesinin Jacques Chirac, Schroeder veya Kohl'un çıkarları olduğuna mı inanıyor?
Ama neden bu kadar ileri gittin? Avrupa'nın kendisi şiddetli bir coşku içinde Çeçenya'daki “kahramanca isyancıları” susturdu ve bu mültecilerin anavatanlarında yaptıkları vahşi eylemlere rağmen, mülteci olarak “patladı”. Aynı coşkuyla, Batılı politikacılar, hem yurtdışına sığınan teröristlerin serbest bırakılmasını talep eden, hem de terörist gruplarla ilişkili kişilerle ilgili operasyonel bilgileri Rus özel hizmetlerinden aldıkları bilgileri görmezden geldiler. Bu durumda, Boston olayı şimdi sadece bir kelimedir.
Ancak bu yeterli değildi. Fransa'nın gururu olan çelikle inlediğinde, uçak gemisi Charles de Gaulle, uzun süredir acı çeken Libya'nın kıyılarına geldiğinden bu yana sadece beş yıl geçti (böyle bir ülke - şimdi sadece haritada). O zaman NATO, Libya'ya yüzden fazla savaş aracıyla (stratejik bombardıman uçakları dahil) kazdı. Ama güverte ile Charles de Gaulle havacılık Fransa’nın “ortak çıkarlara” bağlılığını kanıtlamak zorunda kaldı. Dahası, bu reverans Fransızlara bir krizde astronomik bir miktara mal oluyor. Ama de Gaulle'un istifasından bu yana aynı pakette koşarsanız kimin umurunda. Ancak daha sonra göçmenlerin kalabalığı kruvasanın anavatanına ve yukarıda belirtilen uçak gemisine kadar uzanarak, bir hava yatağında bile bir zevk katamaranında Akdeniz'i geçecekti. Ve şu anda konunun içinde olan insanların kafalarında, merhum Muammer Kaddafi'nin sözleri bir kaçınma gibi geliyor.
Ancak ilk mülteci dalgaları bile Batı'yı sakinleştirmedi. Ve sadece mülteciler değil, aynı zamanda Libya üzerindeki gökyüzünde “Rafale” nin hala demokratik kanatlarını hatırlayan savaş insanları. Ve kötü şans, bu adamlar bir şekilde medeniyet, hoşgörü ve demokrasinin merkezinde oldukları için nasıl şanslı olduklarını anlayamadılar.
Ukrayna - Bir mayın tarlasında Hopak
Ülkeleri küçük bağımlı zayıf ülkelere bölme sürecinin potaında Ukrayna da memnundu. Avrupa güvenli ve zengin bir ailenin güzel ambalaj olgunlaşmamış Ukrayna zihinleri baştan. Ancak, ironi, Avrupa refahı fikriyle yakalanan Ukrayna’nın, Avrupa’nın çabaları sayesinde, bu güvenliği tehdit eden bir ürüne dönüşmesidir.
Milliyetçi cuntanın Ukrayna'nın politik Olympus'una aktif olarak itilmesi sayesinde, Avrupa başka bir ülkeyi terörist gruplar için lüks bir cemiyete dönüştürdü.
Batı, Ukrayna'yı tamamen devraldığı ve şimdi Herson'un verimli tarlalarında, radikal İslamcıların ilk kırlangıçlarını çoktan hallettiler. Böylece, eski halkın Herson bölgesinden milletvekili Aleksey Zhuravko, 2015’te, muhtemelen Türkiye’den radikal gruplar, muhtemelen ISIS’ten ve milliyetçi grup Bozkurt’tan (Gri Kurtlar) Kherson bölgesi topraklarında görünmeye başladı. Tüm bu gruplar kukla Majlis Dzhemilev ve Chubarov'a katıldı. Yani, Rusya'da aşırılık yanlısı bir örgüt olarak tanınan Majlis'e göre, bu neşeli şirketin güç hatlarının ve terörist eylemler dışındaki diğer büyük ve küçük tacizlerinin baltalanması çağrılmadı. Ancak, bu kararla aynı zamanda, dostane bir koro ile Batılı ortaklarımız bu kararı iptal etme gereği hakkında bağırdılar. Bu da (dikkat!) Böyle bir dostane organizasyona katılan vahşi paketleri meşrulaştırmak ve masifleştirmek demektir.
“Özgürlük savaşçıları”, şişmiş bir güç hattının fonunda, aşırı sağda, görünüşe göre, diğer “demokratik” medya için poz veriyor
Modern Ukrayna topraklarındaki pasaportun maliyetinin düşük olması ve nüfusunun komşu Polonya ile sınırına düşmesi için yarı vahşi uygulama göz önüne alındığında, gözlerimizde Avrupa ve Rusya’ya transfer olma ihtimaliyle birlikte başka bir terörizm ve radikal İslamcılığın Mykolayiv ve Kherson bölgelerinde oluştuğunu varsayabiliriz. . Kherson ve Nikolayev'i harika iklimleriyle, denize erişimi ve Dinyeper'ın genişliklerine (Ukrayna, Rusya ve Beyaz Rusya'dan akan) erişiminin bir üs ve terörist grupların arkasına dönmesi olasılığını hayal edin. Ancak Dzhemilev'in ve onun gibi diğerlerinin "Tatar özerkliğinin" yaratılması hakkındaki paranoyak ifadeleri (bu nedenle, ISIL ile dostane ilişkileri olan Türk yanlısı) kendileri için konuşuyor.
Aynı zamanda, bir teröristin belirli bir gruba ait olması önemli değil. İşe alım sahasının kendisi ve transfer kolaylığı önemlidir. İkincisi için, Avrupalı liderler ihmal edilen Kuzey Afrika ve Ortadoğu ülkeleri üzerindeki “Arap baharı” ndan geçerek her türlü çabayı sarf ettiler, Balkanlar ve Ukrayna'yı savuşturdular.
Yaşlı kadın ölü mü yoksa canlı mı?
Peki tüm Avrupa ülkeleri liderleriyle birlikte sarı evin ekibine katıldı mı? Birincisi, spineless zayıflık çılgın değildir ve aptal değildir, hatta yarım yüzyıl boyunca, politik başarının hızlılığına giden ana yol, Doğu'daki düşmanın imajının her dakikasında ekilir. Sarhoş bir komünist sürüsü biçimindeki bu düşman, demokrasiyi, Avrupa'dan parmesanı ve aynı zamanda gazı kesmek isteyen balalaykalarla doludur. Bu nedenle sürüyü ezmek, balalaykaları seçmek ve "Avrupa düzeyini" söylemek gerekiyor.
İkincisi, yıllar içinde bu pozisyon bir stratagem haline gelmiştir. İçinde büyük bir iş, sanayi, güç ve benzeri güçlerin var olduğu ve bu nedenle ölenlerin yüzlerce (en az yüz binlerce) sinsice, finansal olarak ve politik olarak uygunsuz olduğu uğruna geri döneceği bir sorun Hayır, elbette, özellikle liberal bir zihniyetin beyleri hâlâ sekreterlik olarak, Avrupa tesisinin ilgisiz ve insani dürtülerine inanıyor, bu da büyük olasılıkla, saldırıların ardından şirketin hisselerinin veya derecelendirmesinin konumuna bakıyor.
Üçüncüsü, Avrupa alanındaki bağımsız bir politikanın ortaya çıkması, sistemdeki herhangi bir başarısızlık gibi, tehdit olarak kabul edilecektir. Modern medya sayesinde, herhangi bir kişiyi düşmana “değer” e dönüştürmek kolaydır. Örneğin, bir yol göstericiliği gösterdikten sonra, cinsel taciz iddiaları için hızlı bir şekilde hedefe dönüşen görkemli Strauss-Kahn davası. Suçlamalar reddedilmesine rağmen, siyasete gitmesi emredilmişti.
"Ilımlı" arayışı içinde
"Orospu çocuğunun oğlu" arayışındaki bu güzel eski oyun (Roosevelt'in teklifinin bir parçası - ölenlerin hepsinin iddiaları) bugün ya da dün başlamadı. Batı, katilleri, sadistleri ve tecavüzcileri her zaman akıllıca “ılımlı” ve “radikal” olarak bölmeyi başardı. Amerika Birleşik Devletleri Nikaragua'da Somoza'yı ve Şili Pinochet'yi besledi. Ve yine, neden günlük hayatımızdan bu kadar uzağa?
1993 yılında, Amerikan gazetesi The Independent, tarihi röportaj ... Usame bin Ladin, "Sovyetler Birliği'ne karşı savaşan bir adam ordusunu barış yoluna gönderiyor." Evet, evet, bu Batı dünyasının 1 numaralı düşmanı olarak atanacak olan Osama.
Şimdilik, Usame’nin The Independent’de “özgürlük savaşçısı”
Bu yaklaşım bir pratik haline geldi. Ve bu bir varsayım değildir, çünkü “atom” seviyesine, medya ve bohem seviyesine inmiştir, “yukarıdaki kelime” olmadan yoktur. 2001’te, Çeçenya’daki Uluslararası Barış ve Medeni Haklar Kampanyası’nın tartışmalı organizasyonuna liderlik eden aktris Lynn Redgrave, yakalanan terörist Akhmed Zakayev’in yerine getirildiğini ve Rusya’ya iadesini reddettiğini söyledi.
Akhmed Zakayev
Delicesine sevimli çift, bulamadınız mı?
Peki şimdi ne bekleniyor? Batı'nın teröristlerin desteğini reddetmediğinden ve korkarım ki asla reddetmeyeceğinden, hepsinin aynı şekilde dağılma ve manipülasyon uygulamaları. Şimdiye kadar, ABD ve NATO ülkeleri "ılımlı" listelerini derlemeye devam ediyor ve hala Jaish el-Islam, Ahra Rasham ve Harakat Nur ad-Din el-Zinki gibi kan emici ve yamyamları içeriyorlar. Bu arada, son zamanlarda vicdanı olmayan bir çocuğun kafasını kesti. Bu durumda kamera, oldukça sakince ve verimli bir şekilde, konu hakkında bilgisi olan konuşacak şekilde kesildi.
Batı'nın tepkisi nedir? DEA tarafından bildirildiği gibi "soruşturma yürütmekte ısrar ediyorlar" (http://ria.ru/). Savaş bölgesindeki soruşturma sırasındaydı - okuyucu, yanılmadınız. Çok üzücü olmasaydı komik olurdu.
Ve Baba Yaga hala karşı!
Büyük Britanya'nın yeni lideri Teresa May
Belki, abartıyorum ve her şey o kadar da kötü değil? Belki de Avrupa politikasının yeni yüzleri sonunda kendi oluşturdukları gerçek tehdidi görebilecek mi? Hayır yoldaşlar, hayır. Teresa Taht'a kumlu filetosu ile Britanya tahtına oturduğu anda, “Rusya İngiltere için bir tehdittir” görevine dayanarak sihirli mantrayı okudu.