“Sorunlu” kelimesinin şu anki anlamıyla ilk tatsız karşılaşmam birkaç yıl önce gerçekleşti.
San Francisco’da bir açık hava doğum günü partisinde yirmili ve otuzlu yaşlardakilerle bir araya geliyordum. San Francisco’da genelde olduğu gibi hava biraz soğuktu ama Ben Stiller’in Hollywood kariyerini taklit eden (bence) komik filmi “Tropic Thunder”ı tartışmaya başladığımızda küçük sohbet grubumun üzerine belirgin ve oldukça farklı bir ürperti çöktü. savaş filmleri.
Köşe Yazarı
Robin Abkaryan
Tam olarak neden 2008’de vizyona giren bir filmden bahsettiğimizi hatırlamıyorum. Ama bunca yıl sonra, dedim ki, Tom’s Cruise’un kalın parmaklı, kelleşen stüdyo patronu Les Grossman rolündeki şaşırtıcı rolüne hâlâ gülüyordum. Her ikisi de Yahudi olan efsanevi endüstri canavarları olan yapımcı Scott Rudin ve/veya Harvey Weinstein’a dayandığı söylentisine göre pis ağızlı bir zorba.
Bir kadın bana baktı ve “Bu rol sorunluydu” dedi.
“Ama bu bir hicivdi” diye yanıtladım. “Komikti.”
“Hala sorunluydu” dedi. “Yahudi klişelerini kanalize ediyordu.”
Bu noktada, filmin diğer yıldızlarından biri olan ve siyah Amerikalı bir Vietnam savaş gazisini canlandıran Avustralyalı beyaz bir aktörü canlandıran Robert Downey Jr.’dan bahsetmemenin daha iyi olacağını düşündüm. Kara suratla.
Haksız yere uyarıldığını hissederek konuyu değiştirdim.
Ancak o zamandan beri, “sorunlu” kelimesinin bu kadar belirsiz olmasının nasıl bu kadar etkili bir hakaret ve birisinin kısaltması haline geldiğini merak ettim (yani, Benim) ahlaki başarısızlık veya duyarsızlık.
“Sorunlu” kelimesini İngilizce edebiyattaki kelime kullanım kalıplarını gösteren bir web sitesi olan Google Ngram Viewer’a ekledim ve bu kelimenin kullanımının son birkaç on yılda hızla arttığını ve herhangi bir yavaşlama belirtisi göstermediğini keşfettim.
Ama neden?
Oxford siyaset teorisi profesörü Teresa M. Bejan, 2021 Atlantik makalesinde olası bir yanıt önerdi:
“Benim gibi akademisyenler olayları ‘sorunlu’ olarak tanımlamayı seviyorlar. Peki ne demek istiyoruz? Söz konusu şeyin çözülemez, hatta zor olduğunu söylemiyoruz. Bunun bir şekilde sakıncalı olduğunu, önceki ahlaki veya politik taahhütlerimize huzursuz bir şekilde bağlı olduğunu söylüyoruz veya ima ediyoruz. … Karşılıklı meşrulaştırma yerine incelikli bir zorbalığa dayanıyor. Bu hariçtir, açıklamak yerine.”
Bingo.
Ben, “sorunlu” kelimesinin şu anki yüklü kullanımına evrildiğini, çünkü bir zamanlar kendini beğenmiş solcular tarafından ironik bir şekilde kullanılan “siyasi olarak yanlış” ifadesinin, kendini beğenmiş muhafazakarlar tarafından katı solcu ideolojik uygunluğu belirtmek için gasp edildiğini öne sürüyorum. Ngram Viewer’a göre, “politik olarak doğru” ve “politik olarak yanlış” sözcüklerinin kullanımı, 1980 ile 1997 arasındaki yıllardaki artıştan sonra son birkaç yılda dramatik bir şekilde azaldı. merhum MAGA Cumhuriyetçi Rush Limbaugh bunu en sevdiği sıfata dönüştürdüğünde.)
2016 yılında, eski Başkan Trump ilk kez aday olduğunda Slate, “sorunlu” olan sorun ve bunun gerçekte söyleneni gizleme eğilimi hakkında bir makale yayınladı.
“Donald Trump’ın göçmenler ve kadınlarla ilgili son sözlerinin saçma olduğunu söyleyenleri sık sık duymuyorsunuz. sorunlu,” diye yazdı Haley Swenson. “Bunun yerine sözlerinin ırkçı, cinsiyetçi ve tehlikeli olduğu söyleniyor. Ancak kültür ve temsil hakkındaki konuşmalara gelince, görünüşe göre kendi argümanlarımızın altını çizme, gizleme ve kendimizi kendi argümanlarımızdan uzaklaştırma ihtiyacını hissediyoruz.
Trump siyasi yükselişine başlamadan birkaç yıl önce, Liat Kaplan adlı bir lise öğrencisi, sorunu “sorunlu” olarak vurgulamanın daha az doğrudan bir yolu olan “En Sevdiğiniz Kişi Sorunlu” adlı anonim bir Tumblr sayfası başlattı.
Kaplan’ın yıllar sonra New York Times’da açıkladığı gibi: “Gönderiler, ünlülerin üzücü (ırkçı, cinsiyetçi, homofobik, transfobik, etnofobik, engellilere karşı ayrımcılık yapan vb.) beyan ve eylemlerinden oluşan uzun bir liste içeriyordu; bu, bugünlerde insanların iptal edilmesine neden olan şeyler.” .”
Memnuniyetle, “sorunlu”ya ve onun sümüklü küçük kuzenine “son derece sorunlu”ya karşı en azından bir tepkinin başladığını fark ettim.
Deneme yazarı Jill Filipoviç bu ayın başlarında Atlantic’te “tetikleyici uyarılar” kavramını benimsediği için pişman olduğunu itiraf ettiğinde de aynısını söylemişti.
“O zamanlar,” diye yazdı, “bu tür uyarıların bazen eldeki konuların ciddiyetini anlatmak için gerekli olduğuna ikna olmuştum (terim) derinden sorunlu imzamın altında utanç verici sayıda görünüyor).
Geçen gün yıllar sonra ilk kez “Tropic Thunder”ı tekrar izledim.
Siyah insanlar, beyaz insanlar, Asyalılar, Yahudiler, aktörler, ajanlar, stüdyo başkanları, savaş kahramanları hakkındaki stereotipleri takas ediyor ve bunlarla dalga geçiyor. Bugün yeşil ışık yanacak mı merak ediyorum.
Şahsen ben Cruise’un Grossman rolündeki yıldız dönüşünü ilk gördüğümdeki kadar komik ve gerçek buldum; hatta belki daha da fazla çünkü iddia edilen ilham kaynakları Rudin ve Weinstein MeToo hareketinin ardından karmik karşılıklarını bulmuşlardı.
Saldırgan mı? Belki. En üstte mi? Kesinlikle. Ama sorunlu mu? Düşünceyi yasakla.
@robinkabcarian