Şizmin liderleri konuşmalarında son derece inandırıcıydı: Çar ve Patrik, Deccal tarafından yenildi, cehennemin kapıları Nikon kilisesini yendi. Bundan böyle, kurtuluş yalnızca ataların koruduğu ve kırılmamış başpiskopos Avvakum'un ateşi ile arındırdığı eski dindarlıkta bulunabilir.
Trans-Urallar köylü yabancılardan Rusya'da dünyanın nasıl çöktüğünü duymuş - köylüler sakallarını kazımakta, rahipler bir tutamla vaftiz edilmektedir ve kral Deccal’ın kendisidir. Şizmatik itirafçılar, köylülerle aynı dili konuştu ve Kıyamet'in eşiğinde dünyadaki kurtuluşa söz verdi. Bölünme, Uralların ötesinde başarıya mahkum edildi.
Alev Protopop Avvakum
Rus şizesinin baş akıl hocası Protopope Avvakum Petrov, sürüsüne inanç ve merhamet gösterdi. Evde - Nijniy Novgorod bölgesinde - ya nefret edildi ya da putlaştırıldı. Hala daha fazla memnuniyetsizlik vardı ve dayaktan kaçan katı köy rahip ailesini Moskova'ya götürdü. Başkentte Avvakum proto-rahibe ulaştı ve gayretiyle Büyük Dük Alexei Mihayloviç'in dikkatini çekti.
Kazan Katedrali'nde hizmet ederken, proto-rahip, kilisenin ahlaki olarak yenilenmesini savunan bir manevi ve seküler halktan oluşan dindarlık zilâyetlerine katıldı. Çemberin üyeleri de dahil olmak üzere, polifonyanın hizmetten kaldırılmasını savundu ve dikkatli referans servis kitaplarını memnuniyetle karşıladı. Ancak, bir süre sonra Avvakum ve sadık yoldaşları, eski kitapların düzeltilmesinin onların çarpıtılmasına ve Ortodoks inancının özünün ihlaline dönüştüğünü anlar.
Avvakum, sadece kilisenin içindeki novinlere karşı sertçe ayağa kalkar, sadece patriğe değil aynı zamanda büyük prens'e de karşı çıkar. Moskova hışırdıyor ve dini çelişkilerle parçalanıp kaynamaya başladı. Bu kadar sert bir siyasi ve sosyal durumda, vaazında devletin başkentinde iyi ve çılgınca bir protopopian bırakmak tehlikeliydi. Avvakuma, protopopitsa ve 1653'deki çocuklar ile birlikte doğuya başkent Sibirya Tobolsk'ı gönderdi.
Ülkenin eteklerinde uzun bir yolculukta birçok zorluğa katlanmış olan rezalet protopop, yerel başpiskopos Simeon'un onu derhal nedenine bağladığı - Yükseliş Kilisesi'ne hizmet etmek için Sibirya'nın başkentine düşer. O zamanki Sibirya'da yeterince insan yoktu ve daha zekice din adamları vardı.
Avvakum'un Sibirya'yı dolaşması. S. Miloradovich
Yeni lokasyonda Avvakum kendine karşı sadık kalıyor ve birçok kötü dilek tutuyor. Sibirya özgürleri insanları özgürleştiriyordu ve sıkı Moskova itirafçısı birçok yerel sakinlere - özellikle de hizmet verenlere - can sıkıcı ve sinir bozucu bir rahibe benziyordu. İhbarlar, Avvakum'da Moskova'ya Büyük Dük'e (toplam beş egemen kelime gönderildi) gönderildi), protopun hükümdarı küfretmeye devam ettiğini ve Tobolian'ların Tanrı'nın kararsızlığına bölündüğü ve inanamadığını söyledi. Ancak Sibirya çok uzak ve dilekçeler başkente ulaşırken, başpiskopos yeni bir yerde çok şey başarmayı başaracak. Yerli halkın tümü, onun cesaretlendirilmesinde sağır değildi - Avvakum’un sıcak sözlerinin birçoğu, ona derinlemesine dokundu. Sibiryalılar, yüzyıllarca kurulan ritüelleri neden değiştirmeleri gerektiğini, yeni kitaplar için hizmet vermeleri ve tapınağın etrafındaki kilisenin etrafında dolaşmaları gerektiğini anlamadılar.
Başpiskopos Simeon'un Avvakum Petrov'a saygı duyma zamanı geldi ve ona güvendi. Ancak, Tobolsk'ta, başpiskoposun gelmesiyle çok huzursuz oldu ve Simeon, onu önemli bir görevle günahtan uzaklaştırmaya karar verdi. Avvakum, daha sonra Çarın fermanını ihlal ettiğinden şüphelenilen ünlü Dalmatova Çölü olan ilk Zauraly manastırına gönderildi: Keşişler kaçak köylüleri işe almaya başladı. Protopop, devletin ve kilisenin çıkarlarının çarpıştığı hassas bir konuyu çözmekti. Burada hızlıca yaşlı Dalmat ve oğlu Isaac ile arkadaş oldu ve manastırın kardeşlerini eski dindarlığa sadık olarak onayladı. Protokodun Dalmatov Manastırı'na ziyaretinin kısa olmasına rağmen, yerel rahipler daha sonra Nikon'un yeniliklerine karşı geldiler ve uzun süre bölünmüş kaldılar ve İshak, 1685'e kadar hegumenden dışlandı.
Avvakum, üç yıl boyunca Tobolsk'ta eski kitapları kullanarak hizmet etti - Nikon'un yenilikleri şehre gelinceye kadar. Sonunda, Aleksei Mihayloviç'e proto-rahip hakkında şikayetler getirildi ve Büyük Dük isyanı dünyanın uçlarına - Yakut hapishanesine göndermeye karar verdi.
Avvakum'u Sibirya'ya götüren egemen, başkenti Muskovitler'in zihninde uyumsuzluğa neden olan güçlü faaliyetlerinden kurtarmayı umuyordu. Grand Duke, gözden uzak bir protopopa göndererek, yeni bir yerde hızla kök salması ve bol miktarda meyve vermesi için Uralların ötesine bir şism tanesini ektiğini düşünemedi.
Daha sonra, zaten Pustozersk'te, Sibirya'dan binlerce mil uzakta bulunan Avvakum, şizmi uzaktan yönlendirmeye devam edecek ve Uralların ötesindeki ilk yanıkları kutsasın. 1679 yılında, Yalutorovskiy yakınlarındaki Berezovka köyünde, 2700 kişiyi ateşle besleyen canlı bir ateş yapıldı.
Trans-Urallarda bölünmenin güçlendirilmesi
Avvakum Petrov sonsuza dek Sibirya'dan ayrıldı, ancak sebebi ölmedi. Tobolsk'da kısa bir süre olmak üzere yerel bir askeri erkekle, oğlanın oğlu Alexei İvanoviç Macar ile arkadaş oldu. Protoapopun peygamberin vaazı Alexei’nin ruhuna battı ve 1658’de, Kuzey Kondinsky Trinity Manastırı’nın acemi haline gelen İbrahim adına peçe aldı. Ünlü manastır, Ob Nehri üzerindeki Tobolsk'a 800 mil uzaklıktadır. Kısa süre sonra yeni dönüştürülen keşiş, İbrahim'in eski dindarlığın ateşli bir destekçisi olarak geri döndüğü, manastır meseleleriyle Moskova'ya gönderilir. Muhalefet için keşiş, Yeniseyler'deki uzak bir Turukhansk manastırı olan yarı efsanevi Mangazeya'ya sürgün edildi. Her nasılsa, İbrahim orada ortadan kalkmadı ve 70'lerde Iset'e, Kondinskaya Zaimka'da (bugün Kodskoye köyü, Shatrovsky Bölgesi) Köylülerin Kutsal Manastır için ekmek yetiştirdiği kayboldu.
Burada Abraham, Nikon’un romanlarının şiddetli bir şekilde reddedilmesini açığa çıkarmaktadır. Yerel eğimciler, deccalın Moskova tahtına ve kiliseye girdiğini kendileri için korku ile keşfetti. İlk Sibirya ateşi Yalutorovsk yakınlarında ateşlendiğinde, yerel yetkililer, Abrahamia'yı toplu bir intihar düzenlemekle suçlamak için koştu ve kaçmak zorunda kaldı. Aslında keşiş sürekli Gare'lerle karşı karşıya geldi ve iki defa, Avrupum'a haberciler göndererek Protopope'un kurtuluşa kendini immolasyonu yaptırdığına inanmayı reddetti.
1682'de genç Çarlar Ivan ve Peter Rus tahtına yükseldiler, ancak Sibirya yeni yöneticileri tanımak için acelesi yoktu. Yaşlı İbrahim ve Utyatsky slobodchik Fyodor Inozemtsev, pek çok Trans-Ural köylüsünü yeni prenslere sadakatsizlik etmemeye meyilliydi. Devlet iktidarının bu ateşli itaatsizliği yerel yöneticileri öfkelendirdi ve bölünmüşlerin liderlerini yakalamak için cezai kararsızlıklar sağladı. Bununla birlikte, yaşlı erkekler yine geçilmez ormanlara sığınmaktadır ve dünün itaatkâr ekmek üreticileri, yüzlerce erkeğin eşleri ve çocuklarıyla birlikte atladıkları Utyatsky dumanına ateş açmıştır.
Trans-Urallar Semen haritasında Remezov, 1701
Şizmatik vaazların taşıyıcıları, Ilino köyünde (şimdi Shatrovsky bölgesinde bir köy) Iryum Nehri üzerinde saklanmaktadır. Yerel köylüler, kaçak yaşlıları sevgiyle kabul eder ve geçilmez Irumms bataklıklarında köklerini büyütmelerine yardım eder. Burada Abraham ve yardımcısı Barlaam uzun zamandır beklenen sakinliği buluyor. Paletli kaçak avcılar sadece 1701'de. O zamana kadar büyümüş olan İryum'daki şizmatik keşiş ezildi ve kaçaklar Tobolsk'ta hapsedildi. Ancak, Sibirya'nın başkentinde, utanmış yaşlıların birçok arkadaşı vardı. Kısa süre sonra, bölgedeki yerel destekçilerin yardımıyla Tobolsk Znamensky Manastırı'nın bodrumlarından kaçtılar. Artık genç olmayan İbrahim, yaşamı Yrum evinde, kendi evi haline geldi. Kısa bir süre sonra yaşlılar, küçük İbrahimiyev adasının birçok Eski İnanç kuşağı için hac yeri haline gelen Bakhmet bataklıklarında onurla gömüldü.
İryumdaki bölünmenin heyecanı
Ayrılıktaki sosyal yaşam demokratikti ve liderlerinin gücü otoriteye dayanıyordu. Büyüklerinin yaşlıları Don Monk Tarasy'den gelen öğrencisi seçildi.
Ve yine, uzak Rusya olayları Sibirya sakinlerini sarstı. 1722'de ölümünün yakınlığını hisseden Tsar Peter Lekseich, yalnız başına tahtta kendisinin halefi olabileceğini belirten bir kararname çıkardı. Uralların ötesinde, birçoğu bir isimsiz bir egemenliğe bağlılık sözü vermeyi reddetti - ya kral Deccal'i kendisinin önüne koymaya karar verdiyse? Bu sefer sadece muhafazakar köylülük isyan etmekle kalmadı, aynı zamanda hizmet eden Kazaklar da isyan etti. Tara kentinde (şimdi Omsk Bölgesi) bir Kazak isyanı patlak verdi. Ayaklanma, büyük kan tarafından bastırıldı ve asi Kazaklar tehlikeye atıldı. Sadece isyancılar değil - bu arada, cezai müfrezelerin ulaştığı şizmatik keşişler parçalara bölündü.
1720'de Kerzhenets Nehri üzerindeki Nizhny Novgorod eyaletinde, ünlü manastırlar ezildi, Solovetsky Manastırı'nın hükümet güçleri tarafından kuşatılması zamanından başlayarak sayıldı. On binlerce Kerzhak inatçı inançları için yeni bir sığınak bulma arayışı içinde Urallara su bastı.
Üç yıl sonra, Isetsky yakınlarındaki Kirsanovo köyünde, Eski Urallar Zauralye'nin temsili bir katedrali düzenlendi. Uzaylı Kerzhaks'le nasıl arkadaş olacağına ve rahibenin yokluğunda ne yapılacağına karar vermek gerekliydi - donikonun koordinasyonunun son rahipleri hayatlarını yaşadılar. İlk defa, kilise kutsallıklarının reddedilmesi ile ilgili bir soru ortaya çıktı. İnsanlar merak ettiler: vaftiz olmadan nasıl yaşayabilir ve Mesih'in kanını ve etini birleştirmeyi reddedebilir? Cevap onlarla kaçak Kerzhaks tarafından getirildi - Defektörlerin Nikon kilisesinden ayrılması gerekiyor.
1729 yılında, uzun bir aramadan sonra, yaşlı adam Tarasii, nihayet hükümet birimleri tarafından bulundu ve işkence gördü. Efsaneye göre, bir ata iple bağlandı ve gittiği toprak boyunca saf Ortodoksluk vaazuyla geçti. Yaşlıların ölümü sırasında, şizmin Yryum ve İset çevresine dağılmış birçok köyü sıkıca tutması gerekiyordu.
Miron Galanin - İerum skeçlerinin şarkıcısı
Nikon kilisesinden düzinelerce şizmatik köy için yeterli sayıda savunma yapılmadı ve dindarlığa hevesli olanlar bile yönetilen rahiplere tamamen güvenemedi. Eski İnananlar Zauralye, bölünmeye yeni bir hayat soluyabilecek gerçek bir manevi lidere ihtiyaç duyuyordu. İryum yakınlarındaki Saray köyünde (bugünkü Shatrovsky Bölgesi'nin Sarayları) doğan Miron Galanin, Eski İnananlar için çok popüler bir akıl hocası oldu.
Miron Ivanovich Galanin, 1726'da şizmatik bir ailede doğdu. Genç Mironushka, akranlarından farklı olarak, bir aileye başlamadı ve çılgınca emek ve duada bekar olarak yaşadı.
1749'da, hiç ayrılık bilmemiş olan Commonwealth’in Ortodoks centry'sinin yerlisi olan Sylvester Glovatsky, Tobolsk büyükşehirine atandı. Çaresiz bir coşkuyla, Sibirya metropolünün yeni başkanı, kendisine konu olan arazideki şizmatik sapkınlığı ortadan kaldırmaya başladı. Urallarda Büyükşehir'in acımasızlığına cevaben, uzun süre yanma yeni bir güçle parladı.
Miron'un kendisi ve yoldaşları, kendi kendini immolasyon yoluyla kurtulmaya hazırdı. Ancak bir şey, planlarını yerine getirme konusunda inançlı olan şizmatcıları engelledi. Yetkililerin yapacakları çok az şey vardı sadece Eski İnananlar değil, aynı zamanda yerel Müslüman Tatarlar Sylvestre politikalarından acı çekti. İkincisi, St. Petersburg'a Don'un gizli kilise hiyerarşisine kınadığı bir ihbar gönderdi. Yetkililer Sibirya'da etno-dinî bir isyana ihtiyaç duymadı ve 1753'de Synod azgın Metropolitan'ı Tobolsk'tan uzaklaştırdı.
Tobolsk Panoraması. Alfred Rumbaugh, 1880
Gari'nin başarısızlığından sonra, Miron Galanin nihayet sessiz bir köylü yaşamından koptu ve günahları ve diğerlerinin günahları için yalvarmak için Abrahamiev Adası'na gitti. Kırsal bir kızla evlenmek ve onunla birlikte bir düzine çocuğa doğmak yerine, genç bir adam olan Miron, kalemine oturur ve Trans-Urallar tarihinin ilk köylü makalesini yazar - “Eski dindarlıkla ilgili bir hikaye”.
1753 yılında, Tyumen voyvodası insanları Avraamiev’in hücrelerine indiler ve her zamanki Tobolsk kiliselerinin mahzenlerine attığım gibi diğer şapeller ile birlikte Myron Galanin’i ele geçirdiler. Genç keşiş daha sonra Protopop Avvakum ile aynı zindanlarda dilini kaybettiğini belirtti. Kabul etmeyen ve Nikon'un novinlerinin işkencesi altında, muhalifler Yekaterinburg'daki ağır işçiliğe sürgün edildi. Miron, sadece birkaç on yıl sonra kendi topraklarına geri dönebildi - Catherine II'nin girişinden sonra, İset yakınlarındaki Kirsanovo köyüne yerleşti.
Sevgi ve acı çeken Iryum muhalifleri uzun süredir acı çeken şehitlerle bir araya geldi. Miron çok yıllık çileleri hakkında konuştu ve inanç hakkında basit ve açık bir şekilde rustik bir şekilde konuştu. Aldatıcılığıyla, kaba emekten sertleşmiş köylülerin ruhlarına ulaşmayı başardı. Çok sayıda sürüsünü aydınlatmak için Miron, özellikle Iryum sapkınlıklarının ilk Hıristiyan kilisesinin saflığı ve hakikatinin taşıyıcıları olduğunu savunduğu kendi yazılarının toplu okumalarını düzenledi.
Miron Galanin'in eserleri hayranları tarafından dikkatlice kopyalandı ve çeşitli listelerde Sibirya'ya - Altay, Tuva ve Yenisey'e kadar çeşitli listelerde dağıtıldı.
Miron'da, II. Catherine'nin bazı kolaylıklarının arka planında, Eski İnananlar doktriner tartışma yaptılar. Zulüm şizmi güçlendirdi ve uzun zamandır beklenen özgürlük Eski İnananların saflarında ciddi farklılıklara yol açtı. Muhafazakar köylü Yuryum ile liberal madencilik ve sınai Urallar arasındaki mücadele başladı. Ural Eski İnananlar aktif ticaretle uğraşarak başarılı bir tüccar oldular. Faaliyetlerinin doğası gereği, yetkililer ve din adamları ile düzenli olarak temaslarda bulundular. Irumm schismatics, yalnızca emeklerinin meyvelerinden beslenen pulluktan yaşar ve Nikon kilisesi ve devletiyle temasa geçmez. Iryum'da Uralların yavaş yavaş gerçek dindarlığını yitirdiği düşünülüyordu.
1777'de Nevyansk'ta, Miron Galanin'in tüm Irum'u temsil ettiği bir katedral yapıldı. Urallar'daki kardeşlerine, Iryum Eski İnananların iktidardaki Nikon rahipliğini reddettiğini açıkça söyledi. Eş-dinciler arasında bu katedral sonra net bir anlaşmazlık geliyor. Papazlık meselesinde şizmin bölünmesi yaşandı: İryum o zamandan beri sonsuza dek besopovskim oldu ve Urallar çapraz Nikon rahiplerini almaya devam ettiler.
Ulusal yazar Myron Galanin'in sadece birkaç eseri bize ulaştı. Edebi heceleri şaşırtıcı derecede basit ve inandırıcıdır. Miron'un vaazları, hayatı boyunca doğrudan ve inatçıydı. Kişiliği, ayrılıkta en iyisi olan her şeyi emdi: yaşayan inanç, halkın ruhu, yaratıcılık, demokrasi, adalet arzusu. Kalan metinlerden geriye kalan birkaç metin, ulusal literatürün bir parçası olarak tanınmalıdır. Ne yazık ki, bugün Trans-Urallar'da bile az insan köylü yazar - Myron Galanin'i biliyor.
İnsanlar tarafından Myrrhon olarak adlandırılan saygıdeğer yaşlı adam, 80 yıl boyunca yaşayan İset yakınlarındaki Kirsanovo köyünde dinlenmeye bırakıldı. Bu köy bu güne kadar bölücü olmaya devam ediyor. Yakınlarda, Iset'teki Eski Müminlerin geldiği küçük bir şapel, Yrumum şizminin şarkıcısı olan Myron Galanin'in anısına dua etmeye ve onurlandırmaya geldi.
Anavatanındaki insanlar değil
Şizmatik, yetkililerin gazabının neden onlara düştüğünü anladı. Onlar gerçek inancın taşıyıcılarıdır ve devlet, Deccal'in mührü ile işaretlenmiştir. Babalarının inancı için acı çekmek tanrısal bir iş, çünkü Mesih de bize katlandı. “Birleşmiş azınlar için” acı çekmeye hazır olan yaşlı inananlar da ölümden korkmuyorlardı: yerde ölmek sonsuza dek ölmekten daha iyidir.
Şizmatiklerin zulmü, Prenses Sophia'nın ilk Hıristiyan zulmü ölçeğine ulaştı. Bu gururlu cetvel, devlete karşı isyancılar için eski dindarlık tasavvufları düzenledi. Açıkça itaatsizlikleriyle, şizmatik kraliyet ihtişamını azalttı. Eski İnananlara taviz vermek, Sophia'nın hükümdarın iradesine olan zaferini, halkın inancının zaferini tanıması anlamına geliyordu.
Büyük Düşes, şizmatiklerin anavatanlarındaki insanlar olarak düşünülmeyi bıraktıklarına dair bir kararname yayınlar: hizmet edemediler, mahkemede tanık sayılmadılar, özel kıyafetler giymek zorunda kaldılar. 1685'teki piskoposun inisiyatifiyle Sophia, Eski İnananların koltuklarından sürülen, hapse atılan, işkence görmüş ve kütük evlerde yakılan yanmışları olan “12 makaleyi” yayınlayacak.
Avvakum'un yanması. Gregory Myasoedov, 1897
Политику превращения староверов в людей низшего сорта продолжил Петр I, который установил для ревнителей старой веры двойной налог: «за оный раскол всякие платежи вдвое». Двоедане были обязаны записаться на уплату податей в двойном размере. Всех незаписанных раскольников власти жестоко преследовали. Когда Екатерина II отменила двойные поборы, раскольники за Уралом зароптали. Они привыкли платить за право исповедовать истинную веру - это отличало их от никониан. Вообще, императрицу многие староверы поминали добрым словом. Miron Galanin saltanatı hakkında yazacak: Catherine kesinlikle olmadan önce - geceleri dua ettiler, gizlice toplandılar - şimdi açıkça.
Devlet şizmatik kabul etmedi ve onları halk yaşamının çevresine sıktı. Bu gibi durumlarda, Eski Müminler paralel sosyal yapılarını kurmaya zorlandılar - kendi devletlerini kurmaya zorlandılar.
Bölünmede özerk bir şekilde yaşadılar, sadece kendilerine güvenmeye alışmaya başladılar. Urallar'daki şizmalar, Trans-Urallar - güçlü köylülerdeki başarılı tüccarlar ve altın üreticileriydi.
İki buçuk asırdan fazla bir süredir Eski İnanlılar zulüm gördü. Sadece 1905'te kendi kiliselerini ve manastırlarını inşa edebildiler. Bununla birlikte, Birinci Dünya Savaşı sırasında bile, şizmatik subay pozisyonlarına giremedi - hâlâ daha aşağı vatandaşlardı.
Maxim Dmitriev. Eski İnananlar Türleri. Semenov bölgesinde Sharpansky Manastırı. 1897
Zauralye için bölünmenin önemi büyüktür. Iset ve Iryum toprakları, eski dindarlığın hayranları için yeni bir ev oldu. Şizmatik genellikle devlet için yeni bir bölgedeki ilk Rus halkıydı, ya da daha doğrusu ilk yerleşimciler şizmatik oldu. İset ve İryum'daki toprak gelişim tarihine isimlerini yazan yeni ve sağlam bir alana yerleşen öncüler olarak hareket ettiler.