Grönland'ın buz tabakası yüzeyde ve tabanında eriyor. Endişelenmeyin: Grönland buz kapağının tabanını çözen küresel ısınma değil. Bu sadece aktif bir kayalık gezegenin normal sıcaklığıdır.
Grönland kuzey yarım küredeki en büyük buz rezervidir ve Antarktika ile deniz seviyesinin yükselmesine büyük katkı sağlar. Ada her yıl 227 milyar ton buz tutuyor ve bu tek başına ortalama okyanus seviyelerini 0.7mm yükseltiyor (denizler her yıl toplamda 3mm yükseliyor). Potsdam'daki GFZ Alman Araştırma Merkezi'nden Alexey Petrunin ve Irina Rogozhina, Nature Geoscience'da büyük Grönland bilmecesine yeni bir yaklaşım hakkında bir rapor hazırladı: buza ne oluyor?
Sıcaklıklar değiştikçe ne olacağını benzetmesi gereken bir buz / iklim modelini birleştirdiler ve onu adanın çok altındaki gezegenin kabuğu ve üst mantosunun termo-mekanik modeline bağladılar.
Jeofizikçiler bu bölgeye litofos derler: yüzeyin altındaki sıcaklıklar derinlikli olarak sürekli artar ve deniz tabanının yayılmasına izin veren ve dünyaya sürüklenen kıtaları tektonik plakalara gönderen mantodan gelen sıcaklıktır. Litosferden gelen ısı aynı zamanda dünyanın her yerinde, kaynar çamur havuzları, sıcak su kaynakları, geysers, volkanik deşarjlar ve buzulların dibindeki beklenmedik şekilde ıslak, kaygan kayaçlar için sürücüdür.
ilgili içerik
Ancak, özellikle yoğun olarak buzlanmış bölgelerde, litosferdeki süreçleri modellemeye çalışan bilim insanları için bir tuzak var. Buzun devasa ağırlığı kayalık kabuk üzerinde bastırır ve deforme eder. Bir zamanlar buz çağında kalın buzullarla kaplı İskandinavya dağları, depresif litofosun tekrar şekillendiği için hala yükseliyor. Potsdam bilim adamlarının yapması gereken, modeli, ayrı sondaj deliklerinde gözlemlenen sıcaklık farkları ve sismik ve manyetik verilerdeki farklılıklar ile kareye ayarlamaktı.
İnce kayalar ve kalın buz
Potsdam ekibi, Grönland'ın buzul altı kayalarının bir yerde sıcak, başka bir yerde soğuk ve 2 milyar yıllık bir kabuk tabakası için çok ince olabileceğini söylüyor. Grönland açıkta kaya olsaydı, bu litosfer ısısının büyük bir önemi olmazdı, ancak kalıcı olarak yalıtkan bir kalın buz tabakası taşıdığından, Dünya'nın derinliklerinden gelen ısı akışı değişim modelinin önemli bir parçası haline gelir.
Modellerini, üç milyon yıllık bir simüle kapsayacak şekilde koştular ve tartışmayı çözdüler: Grönland buz tabakasının dinamiği, gezegenin içindeki ısı akışından etkilendi. Dr Petrunin, “Model hesaplamalarımız ölçümlerle iyi bir uyum içinde” dedi. “Hem buz tabakasının kalınlığı hem de tabanındaki sıcaklık çok doğru bir şekilde gösteriliyor.”
Artık araştırmacılar buz tabakasının dinamikleri hakkında biraz daha fazla şey biliyorlar, önümüzdeki yıllarda, ve Sarah Shannon tarafından yönetilen çok sayıda uluslararası bilim insanı olan Ulusal Bilimler Akademisi, Bildirilerinde erime oranını hesaplamaya başlayabilirler. İngiltere'deki Bristol Üniversitesi'nden Grönland buz tabakasından yüzey ve yeraltı eriyik suyu akışını anlamaya çalışıyor.
Buradaki endişe, tabandaki erimenin buzulların hareketini kayganlaştırması ve muhtemelen buzdağları gibi buzdağları gibi buzdağları gibi buzdağları oluşturarak buzulların büyük blokları sahile çarptığı için buz kaybını hızlandırması. Olabileceği sonucuna vardılar, ancak şu anda bunu yaptığına dair hiçbir kanıt yok. Şu an için, iklim modellerine dayalı simülasyonların kanıtlarına ve şimdiye kadarki gözlemlere dayanarak, Grönland'ın bazal erimeden deniz seviyesinin yükselmesine katkısının küçük olacağını hesaplıyorlar:% 5'ten fazla değil. - İklim Haberleri Ağı