Napoli Yakınlarında Üzüntüyle Yazılan Stanzalar
Özet ve Analiz Napoli Yakınlarında Üzüntüyle Yazılan Stanzalar
Özet
Gün sıcak, gökyüzü açık, dalgalar ışıldıyor. Mavi adalar ve karla kaplı dağlar, gün ortası ışığında mor görünür. Tomurcuklar çiçek açmaya hazır. Rüzgarların, kuşların, dalgaların ve Napoli'nin sesleri hoş bir uyum içinde harmanlanır. Shelley okyanusun dibindeki yosunları görüyor ve kıyıya vuran dalgaların ışığa dönüşmesini izliyor. Kumların üzerinde tek başına oturuyor, pırıl pırıl okyanusu seyrediyor ve dalgaların sesini dinliyor. Hissettiği duyguyu paylaşabileceği biri olsaydı tüm bunlar ne kadar hoş olurdu.
Ne yazık ki Shelley, umut, sağlık, barış, sakinlik, memnuniyet, şöhret, güç, sevgi ve boş zamanlardan yoksundur. Bütün bunlardan zevk alan ve hayatı bir zevk bulan başkalarını görür. Onunla başka türlü. Yorgun bir çocuk gibi uzanmak ve katlanmak zorunda olduğu ve katlanmak zorunda olduğu "bakım hayatını ağlayarak geçirmek" ister. Ölüm sessizce üzerine çökecekti, bilinci azaldıkça dalgalar monoton ritmini sürdürürken sıcak yanaklarını üşütecekti. Bazıları ölümünün yasını tutabilir, tıpkı onun melankolisi ile tezat teşkil eden bu güzel günün gidişine pişman olacağı gibi. Popüler değildir, ancak yine de hayatını onaylamazken ölümünün yasını tutabilirler. Ancak bu günün sonu ona karışık duygular getirmeyecek. Keyif aldığından beri, hafızasında yaşayacak.
analiz
Shelley'nin "Stanzalar"daki karamsarlık durumu, hüznü etkili bir şekilde vurgulayan keskin bir zıtlık içinde sanatsal bir şekilde yerleştirilmiştir. Shelley, doğa ile insan arasında ne kadar uyum olursa olsun, insanın bu uyumdan zevk alabilecek durumda olması gerektiğini ima eder. Shelley böyle bir durumda olmaktan çok uzaktı. Shelley'nin kesin yaşamının yazarı Newman Ivey White, Shelley'nin Napoli'deyken çok bunalımda olduğunu ve intihar etmeye çalıştığının söylendiğini yazar (Shelley, Cilt. II, s. 78).
Shelley, 29 Kasım 1818'den 28 Şubat 1819'a kadar Napoli'deydi. Napoli kışın hoş sıcak bir iklim sunar. Napoli, hava durumu söz konusu olduğunda en iyi durumda ve Shelley ve karısı Mary, orada mutlu olmalıydı. Ancak Shelley'nin sağlığı kötüydü ve Napoli'nin keyifli kış iklimi ona yardım etmedi. Karamsarlığının başlıca nedeni sağlığı değil, 24 Eylül 1818'de kızları Clara'nın ölümünün ardından karısının ondan uzaklaşmasıydı. Mary, kocasının çocuğun ölümünden dolaylı olarak sorumlu olduğunu hissetmiş görünüyor çünkü Küçük Clara'nın küçük olduğu bir zamanda, sıcak havada Venedik'e aceleyle bir yolculuk yapmakta ısrar etmişti. hasta. Shelley ailesi Venedik'e ulaştıktan kısa bir süre sonra çocuk öldü.
Shelley'nin Napoli'deki ölüm arzusuna kuşkusuz başka nedenler de katkıda bulundu. İlk karısı Harriet Westbrook ve Mary Shelley'nin üvey kız kardeşi Fanny Inlay intihar etmişti; mahkemeler iki çocuğunun velayetini Harriet'ten almıştı; arkadaşları ona karşı dönmüştü; şiiri halk tarafından ihmal edilmiş ve eleştirmenler tarafından kınanmış, maddi ve kişisel sorunlarla boğuşmuştur. Shelley, Napoli'deyken hayatının en kötü dönemlerinden birini yaşadı. Ölümle kendisini sıkıntılarından kurtarma arzusu, herhangi bir ahlaki veya karakter ortaya koymaz. zayıflık ama her şeyin yolunda gidiyor gibi göründüğü bir zamanda anlaşılır bir şekilde derin bir cesaret kırıklığı yanlış. Doğa, ne kadar güzel olursa olsun, pek yardımcı olmadı.