Avrupa tarihinde renkli insanların varlığının hikayesi, karışık ırklı halkların kabulü olmadan tamamlanamaz. Karışık ırktan insanları Avrupa tarihinin anlatımına uygun bir ırk grubuna sokmak yeterli değildir ve kabul edilirse kültürel saflık iddiasını karmaşıklaştıracaktır.
Karışık ırktan insanlar, Avrupa hikayelerine, Avrupa yaşamında bir kabul yeri bulma mücadelesini doğrulayan derin ve önemli şekillerde katkıda bulundular. Bu katkılar, bu tarih boyunca karışık ırkın ne anlama geldiğine dair tanımlanabilir bir anlayışın olmaması nedeniyle karmaşıktır.
'Bir damla siyah kanın' kişinin siyah olarak tanımlandığı ve bu nedenle haklardan mahrum bırakıldığı anlamına geldiği Amerika'nın hikayesi değil. Bu özdeşleşmenin temeli, kişiyi açıkça belirli bir toplumsal ve yasal kategoriye yerleştirir ve bu, ironik bir şekilde, kişinin kimliğinin, o kişinin ne anladığına ilişkin bireysel bir anlayışa değil, iktidarda olanlar tarafından toplumsal ve yasal olarak inşa edilmiş bir kimliğe dayandığı anlamına gelir. böyle.
Bu elbette zararlıdır. Kimlik genellikle batılı görüşler tarafından aşağı ırk olarak algılanan gruba dayanıyordu. Karışık ırktan insanlar, birden fazla ırk grubuna ait oldukları gerçeğini kabul etmeye ve kendi gerçekliklerini de içeren genel olarak ırk hakkında daha incelikli bir tartışmayı savunmaya ancak son zamanlarda başladılar.
Karışık ırktan insanların Avrupa tarihi anlatısına katkılarından bazılarına bakmak için, bu anlatıyı farklı kılan birkaç önemli insan örneğini ele alabiliriz.
Asıl adı Joseph Boulogne olan Chevalier de Saint-Georges olarak bilinen 18. yüzyıl bestecisi, beyaz bir plantasyon sahibi ve köleleştirilmiş bir anneden doğdu. Louis 16. ve Marie Antoinette sarayında gerçek bir saray bestecisiydi. Fransız ordusunda başarılı bir müzisyen, besteci, bilgin ve subaydı. İlginçtir ki, Mozart'tan önce doğdu ve bestelerinin çoğu kaybolmuş olsa da, Mozart'ın çok daha sonra bestelediği müzik üzerindeki etkisini inkar etmek zor. Dünyada, hatta Amerika'da bile yaygın olarak biliniyordu. Bu nedenle, klasik müzik çağındaki temsil, bu hikayedeki varlığını kabul etmeden tamamlanmış sayılmaz.
19. yüzyılın sonlarında karışık ırktan insanlar da sanata katkıda bulundular, örneğin İngiltere'den tanınmış bir besteci ve orkestra şefi olan Samuel Coleridge-Taylor .
19. yüzyılın Romantik dönemine Aleksandr Puşkin ve Aleksandr Dumas gibi önemli edebiyat yazarları katkıda bulunmuş ve yazar olarak tanınmalarına rağmen; karışık ırktan olduklarını bilmek birçok okuyucuyu şaşırtıyor.
Karışık ırkın edebi karakterleri, Kral Arthur'un sarayındaki bir şövalye olan Sir Morien , Eschenbach's, Parzival'deki Othello, The Moor ve Feirefiz gibi figürler de dahil olmak üzere Orta Çağ anlatılarında yer alır .
Örneğin, Rönesans dönemine ait diğer figürler arasında, Afrika kökenli bir hizmetçi ve Floransa hükümdarı Lorenzo II de'Medici'nin hükümdarı olarak doğduğu söylenen Floransa cumhuriyetinin ilk dükü Alessandro de' Medici sayılabilir .
18. yüzyılda, Perulu rahip Peder Martin de Porres , İspanyol bir asilzadenin oğluydu ve eskiden köleleştirilmiş Afrika ve Hint kökenli bir kadının oğluydu ve karışık ırkların koruyucu azizi olarak kabul edildi. Bu örnekler, Avrupa sosyal ve kültürel tarihinin çok daha karmaşık bir hikayesini anlatıyor.
Sonuç olarak, Avrupa tarihine renkli insanlar tarafından yapılan zengin katkıların daha eksiksiz bir şekilde anlaşılmasına katkıda bulunmak için akademisyenler tarafından yapılacak çok şey var, aynı zamanda genel olarak ırk söz konusu olduğunda bu konuşmanın karmaşıklığını kabul etmek ve karışık ırktan belirli insanlar. Yavaş yavaş, bir kimlik olarak karışık ırk hakkında dürüst ve açık bir değerlendirme için baskı yapan daha fazla ses var.
Yazar James McBride, The Color of Water adlı kitabında, eski Amerikan başkanı Barack Obama ve Meghan Markel gibi isimler, ırk ve karışık ırk kimlikleri hakkındaki bu önemli konuşmaları savunan önde gelen seslerdir.
Avrupa tarihinin yeniden gözden geçirilmesi anlamına gelecek olan bu konuşmalar, karışık ırkların varlığı gerçeğine ve bu tarihe katkılarına daha yakın olacak. Karışık ırkların varlığının önemli bir demografik olacağı bir yüzyıl olan 21. yüzyıla doğru ilerlerken, bu konuşmayı yapmak için heyecan verici bir zaman; artık inkar edilemeyecek biri.