Ateşböceği yolu: Tully ve Kate'in hikayesi...
Onlar birbirine zıt karakterlerde iki arkadaştı, dosttu, kardeşti.
İnsanı okurken böyle bir dostum, bağım olsun diye imrendiriyordu. Kitapta, onların bir ömür süren arkadaşlıkları anlatılıyordu. Tully, meslek hayatına önem veren, bencil idealist bir kadındı. Tully de annesi yüzünden yaşadığı kalp kırıklıkları, genç yaşta olgun gibi davranmaya çalışma çabası vardı.
Kate ise daha yumuşak kalpli, aşkı işinden çok önemseyen, kocasının deyimiyle tam evlenmelik bir kadındı.
Tully ve Kate'in hikayesini bu kadar beğenmemin nedeni onların "her şeye" rağmen birbirlerini sevip kollaması,küsüp barışmalarıydı.
Onlar "gerçek" dosttu.
Bazen o kadar sert kavga ediyorlardı,araya o kadar çok soğukluk giriyordu ki. Bu sefer bitti diyordum. Ama onlar yine bu olayların üstesinden geliyorlardı.
İçinde dostluğun yanı sıra aşkta vardı.
Aile dramı vardı...
Son sayfalara doğru boğazımın düğümlendiğini,hıçkıra hıçkıra ağlama krizine girdiğimi hatırlıyorum. Duygusal bir yapım var,yani en azından kitap ve film izlerken öyle olduğumu hissediyorum. Ama benim için bile fazlaydı. Çok etkilenmiştim.
Şiddetle tavsiye ediyorum.
Not: Ateşböceği şarkısı adlı bir devam kitabı var.