Kızım küçük erkek kardeşine karşı çok sevgi doluydu. Ama şimdi bebek emeklemeye başladı, ablasının oyuncaklarını karıştırıyor ve bir anda kızımın davranışları değişti.
Birçok büyük çocuk için bebekler tehdit unsuru değildir. Yardıma muhtaçtırlar, hareketleri sınırlıdır. Birkaç ay sonra motor becerileri geliştikçe olay tam tersine döner. Çok sevgi dolu olan kardeşler bile düşmanlık gösterebilirler. Onları suçlayamazsınız.
Bebek büyük kardeşinin bütün eşyalarını dağıtmaya başlamıştır. Bu saldırılar karşısında büyük çocuk bebeğe vurmaya, bağırmaya başlar. Eylemlerinde iki duygunun karıştığı görülür: kucaklamayla başlayan davranış, bebeğin yere yuvarlanması ve ağlamasıyla son bulabilir. Davranışları genelde çocuğun çatışan duygularını açığa çıkarır.
Anne baba olarak yapmanız gereken büyük çocuğu cezalandırmadan küçüğün zarar görmesini engellemektir. Büyük çocuğa küçük kardeşine zarar verme hakkı olmadığını anlatırken onun hayal kırıklığını da anladığınızı belli edin. Çocuğa bebek ortada yokken oynama fırsatı verin. Arkadaşları geldiği zaman özel hayatına saygı duyun ve bebeği de onun yanına gitmekten alıkoyun. Ona özel zaman ayırın ve “O bir bebek; yaptıkları için suçlayamazsın” demek yerine onun tarafında olun.
Bir süre sonra durum değişecektir. Küçük bebek büyüyecek ve karşı saldırıya geçecektir. İlk yılın sonlarına doğru olan bu durum kardeşler arasında karışık duyguların (sevgi ve nefret) yaşandığı birkaç yıl daha devam edecektir. Bu yıllar boyunca kendinizi bir ebeveynden çok bir hakem gibi hissedebilirsiniz.