Dijital ev kayıtlarında ilginç bir eğilim analog ses arayışıdır. Pazar alanında, sıcaklık veya bir klasik sese sahip olarak pazarlanan yeni vites parçaları bulursunuz. Bu ses tam olarak ne?
Bu ses ... bunun için bekleyin ... bozulma. Evet, iyi bir ses ve bozulma. Neden birisi şimdi bunu çoğaltmak ister?
İyi analog kayıtlarda bulunan hafif bozulma dijital kayıtlarda ortadan kaldırıldığında kaçırıldı (iç çekti). Analog kayıtta, bir şarkıyı güzel ve hoş bir şekilde eklemek için kullanılan bir teknik bulacaksınız: şerit doygunluğu. Bunun nedeni, sesi doymuş hale gelebilecek kadar yüksek bir seviyedeki bir teyp üzerine kaydettirmek ve sesin bazı yönlerini değiştirmektir.
Çoğu durumda, bant doygunluğu, sesin içine artı harmonikleri ekler. Çok teknik olmasa da, bunlar müzikte var olan tonlardır, ancak çoğunlukla ana tonun arkasında gizlidirler. Bant doygunluğu bu tonları biraz azaltır ve insanlar onları dinlemeyi sevindirirler. Bant doygunluğu, yüksek frekansları lekelerek de birlikte birazcık mellows eder.
Bu ses olmadan, pek çok dinleyici (kesinlikle hepsi değil), biraz sert veya soğuk dijital kayıtlar buluyor. Bilmek istemediğiniz halde, bunlar oldukça teknik terimlerdir, "Ben analog bir kayıtta işitmek için kullandığım şeyi duymuyorum. “
Dijital kayıt bu sesi tamamen kopyalayamaz. Teyp doygunluk tekniğini bir dijital kaydedici ile (girdi seviyelerini geçersiz kılarak) kullanmaya çalışırsanız, elde ettiğiniz her şey daha sert ve korkunç bir kırpma sesi. (Ses, dijital dönüştürücüler tarafından kırpılır ve çatırtıları ve tık seslerini duyarsınız.)