Bölüm 79: Öldür!
“Dört zehir hapı.” dedi Meng Hao, sesi sert ve ifadesi ise nahoştu. “Genç nesilden olan ben eğer bu hapları kullanırsam, size yol gösteremeyebilirim. Eğer zehir etkisini gösterirse ölürüm. Eğer etkisini göstermezse, o zaman siz eski nesiller benim zehri daha sonra ortadan kaldırabileceğimi nasıl garanti edeceksiniz? Ya da bunu hiç düşünmediniz mi!?”
“Tabii ki bir zehir giderme tekniği var.” dedi Soğuk Rüzgar Tarikatından kırmızı yüzlü adam, yüzü ifadesizdi. “İnanıp inanmamak sana kalmış.” Böylece Meng Hao’nun taktiğini ona karşı kullanmış oldu. Şimdi tüm olayı çözmek Meng Hao’ya kalmıştı.
Meng Hao bir an sessiz kaldı. Adamın dediği gibi inanmak sadece ona bağlıydı. Ne yazık ki eğer inanmamayı seçerse, şu anki durum asla bir çözüme kavuşmayacaktı.
Meng Hao’nun bakışları dört hapa doğru döndü. Onlardan üçünü biliyordu. “Bu… Bir Kırkayak Ejderha Hapı. Bu Soğuk Ceset Hapı ve bu da Kan Çürütme Hapı. Bu ise…” Lord Esin’in verdiği üç renkli hapı daha önce hiç görmemişti. Antik yeşim kayışta onunla ilgili herhangi bir bilgi yoktu.
“Patrik Reliance’ın Gelişim merkezi Gökler kadar yüksek,” Meng Hao kendi kendine mırıldandı. “O, bu işi çözebilir.” Dişlerini sıktı ve ardından elini kaldırarak haplardan birini ağzına attı. İçinde sanki canlı bir şey belirmişti ve beklenildiği gibi boğazından aşağı inerken yanıcı bir acı hissetti. Fakat acı onun tereddüt etmesine neden olmadı. Gözleri kan çanağı gibiydi, bütün hapları mideye indirmek için kendini zorladı. Lord Esin’in verdiği hapı yutarken adamın gözlerine baktı.
Lord Esin tüm zaman boyunca gülümsüyordu. Meng Hao hiç tereddüt etmedi. Herkesin şüphelerini hafifletmek için hapları yutması gerektiğini biliyordu.
Lord Esin’in verdiği hap ağzından girdiği anda, çözülüp bir auraya dönüşerek etine ve kanına sızdı. Meng Hao’nun dört tane zehir hapını yuttuğunu görmek Liu Daoyun’u oldukça mutlu hissettirmişti.
On ya da daha fala Temel Kurulumu Gelişimcisi Meng Hao’yu gözlerinde tuhaf ifadelerle izledi. Onun bu azmi onları daha uyanık olma konusunda teşvik etti.
Meng Hao derin bir nefes aldı. İfadesi sertti ve Tuhaflara baktı. Hiçbir şey söylemedi.
“Gidelim.” dedi yaşlı kadın başını sallayarak. Bir parmağını Meng Hao’ya salladı ve ardından prizmatik bir gök kuşağına dönüşerek ileri fırladı. Oradaki diğer Gelişimciler de birer birer onu takip etti. Onun parmak sallaması Meng Hao’nun ayaklarının dibinde yatan çantanın aniden kötücül bir sis ruhuna dönüşmesine neden oldu. Onun vücudu titreşerek Meng Hao’yu sardı ve ardından gökyüzüne doğru fırladı.
Liu Daoyun da onu takip etti, Meng Hao’ya soğuk bir gülümsemeyle bakıyordu.
“Sen öldün!” dedi sertçe.
Meng Hao cevap vermedi. Sadece Liu Daoyun’un çarpık suratına soğukça baktı.
“Patriğin Ölümsüzler Mağarasına girdikten sonra, sadece dışarı çıkmayı bekle. O zaman kesinlikle öleceksin. Zehirleri dağıtmayı başarabilsen bile ben senin gitmene izin vermeyeceğim. Zhao Ülkesinde kaçabileceğin hiçbir yer yok. Bu arada, Reliance İç Tarikat öğrencisi olmana rağmen düşmanlarını Patriğine kendi ellerinle götürmek zorunda olmak nasıl bir his?” Liu Daoyun’un şeytanca sözleri aynı zamanda alaycılık da içeriyordu.
“Peki Sun Hua’yı gümüş bir mızrak için öldürmek nasıl bir histi?” dedi Meng Hao sakince. Altında bulunan Liu Daoyun’a doğru baktı. Aşağısında bulunan yeryüzü hızla geçiyordu. Bu Meng Hao’nun daha önce hiç ulaşamadığı bir hızdı.
Liu Daoyun ne kadar ileri gitse de Meng Hao onu önemsemedi. Ama Meng Hao’nun sözleri onun göğsüne bir bıçak gibi saplanmıştı. Gözleri gittikçe kızardı ve Meng Hao’ya doğru tarifsiz bir nefretle baktı, onu paramparça etmek istiyordu. Sun Hua olayı hayatı boyunca yaşadığı en aşağılayıcı olaydı. Aynı zamanda Tarikattaki geleceğini de mahvetmişti. Basitçe bir kenara atılmıştı. Şu an sanki gözlerinden alev çıkacak gibi duruyordu. Yumruklarını sıkarak Meng Hao’ya nefretle baktı.
Meng Hao’nun ifadesizliğini görünce içinde tarif edilemez bir hissin yükselerek neredeyse deliye dönmesine neden oldu. Havaya doğru bir yumruk savurdu.
Nefesi kesildi, konuşmaya başlamadan önce bir süre dişlerini gıcırdattı, “Dört tane zehir hapı yuttun. Zehirlerin etkisini göstermesini bekleyeceğim. Vücudun çürüyecek ve kalbin paramparça olacak.”
“Bugün benim kılıcımla öleceksin.” dedi Meng Hao sakince, sesi ne mutlu ne de üzgündü. Ayaklarının altında uğuldayan çorak dağlara baktı ve ardından kafasını uzaklardaki Reliance Tarikatının dört dağ zirvesine çevirdi.
“Kesinlikle büyük konuşuyorsun.” Liu Daoyun gülerek ve yüzünde uğursuz bir ifadeyle konuştu. Meng Hao’nun sözlerini dikkate almıyor gibiydi. “Bunu tek başına mı yapacaksın? Zehirlerin etkisini göstermesini sabırsızlıkla bekliyorum!”
Bu konuşmasını bitirmesiyle birlikte bir gürleme sesi çınladı. İnsan grubu Reliance Tarikatının ana meydanına varmıştı. Orası terk edilmişti, sadece düşen yapraklar, kuş dışkıları ve korkuyla kaçan bir kaç hayvan tarafından işgal edilmiş durumdaydı.
Grubun gelişine vahşi bir rüzgar dalgası da eşlik etti ve bu rüzgar bütün Dış Tarikat meydanını silip süpürdü. Bu yerin bu halini gören Meng Hao’nun yüzünde çeşitli ifadeler titreşti.
“Tarikatını bu halde görmek nasıl bir duygu, Meng Hao?” dedi Liu Daoyun alaycı bir şekilde O konuştuğu anda Meng Hao döndü ve ona baktı, gözlerinden öldürme arzusu taşıyordu. Çoktan harekete geçmişti. Elini kaldırdı ve elli tane uçan kılıç ortaya çıkarak doğrudan Liu Daoyun’a doğru fırladı.
“Sanırım burası seni gömmek için oldukça uygun bir yer.”
Meng Hao saldırı yapacağına dair herhangi bir işaret göstermemişti. Sözleri yankılandığı anda kılıçlar Liu Daoyun’un üzerine çökmüştü. Liu Daoyun’un ifadesi değişti; O kadar Patriğin bulunduğu bir ortamda Meng Hao’nun ona saldırma cesareti gösterebileceğini hiç düşünmemişti.
Geriye doğru hızla fırladı ve dilini ısırarak bir inciyle birlikte dışarı kan tükürdü. Bu inci daha önce kullandığı hazinelere kıyasla farklıydı. İnci ağzından çıkar çıkmaz yoğun bir öldürme arzusu yaymaya başladı. Kötücül, siyah şeytani bir yüze bürünerek Meng Hao’nun elli uçan kılıcına doğru vurdu.
Bir patlama yankılanırken şeytani yüz, uçan kılıçların çoğunu engellemişti. Fakat uçan kılıçlardan biri onu delip geçti ve Liu Daoyun’a doğru yoluna devam etti.
Liu Daoyun’un yüzü düştü; şu an ölüm kalım durumunda olduğunu biliyordu, kritik bir andı. Bir uluma eşliğinde bir kolunu kılıca karşı siper etti. Kılıç sağ omuzunu delerek her yere kanlar fışkırmasına neden oldu. Issız Reliance Tarikatı boyunca acı bir feryat yankılandı.
Kılıç omuzuna saplandığı gibi patlamış ve sağ kolunun tamamen bir kan bulutuna dönüşmesine neden olmuştu. Ayrıca ağzından da kanlar fışkırmış ve gözleri korku ve hayretle parlayarak geriye çekilmişti.
Her şey çok çabuk cereyan etmişti, sadece bir kıvılcımın uçma süresi kadarlık bir andı. Liu Daoyun’un sağ kolu yok olmuş ve acınası çığlıkları havada yankılanmıştı. Bu olaya üç büyük Tarikatın Tuhaflarının tepkisi soğuk gözlerle bakmak olmuştu. Bu özellikle Soğuk Rüzgar Tarikatından olanlar için geçerliydi.
Liu Daoyun feryatlar ve inlemeler eşliğinde geri çekildi.
“Patrikler, bu herif…”
Meng Hao’nun ifadesi soğuktu, ileri doğru adım attı. Liu Daoyun daha konuşmasının ortasındayken sağ elini salladı ve yüz tane uçan kılıç ortaya çıktı. Tüm meydan devasa bir kılıç yağmuruyla doldu. Kılıçlar Liu Daoyun’un üzerine doğru çöktü. Liu Daoyun dokuzuncu seviyede olabilirdi ama aynısı Meng Hao için de geçerliydi. Üstelik Meng Hao’nun Gelişim merkezi Yüce Ruh Yazıtına dayanıyordu ve o bir Altın Çekirdek Denizine sahipti. Hatta zihninde bir zerre Ruhsal Duyu da barındırıyordu. Tüm bunlar Liu Daoyun’u ezmek için yeterliydi. Kılıç yağmuru havada uğuldadı. Liu Daoyun’un artık konuşmak için zamanı yoktu.
Bir patlama oldu ve Liu Daoyun daha fazla kan tükürdü. Önünde bir ışık parladı ve onun kristalimsi kılıcı Meng Hao’nun yüz uçan kılıcının kudretine karşı koydu. Fakat bu Liu Daoyun’a daha fazla yaralanma getirmiş ve inleyerek daha da fazla geri çekilmişti.
“Patrikler, kurtarın beni!”
“Meng Hao, kımıldama!” Soğuk Rüzgar Tarikatının dört Temel Kurulumu uzmanının arasında bir ses yükseldi. Hepsi de kaşlarını çatmıştı ve o kadar insanın önünde Liu Daoyun’un öldürülmesine izin vermek istemiyorlardı. Vücutları ışık ışınlarına dönüşerek ileriye doğru fırladılar.
“Bu onunla benim aramda.” dedi Meng Hao, Temel Kurulumu uzmanlarına bakmadı bile. “Şu an zehirler etkisini göstermeye başlasa bile, o adamı öldüreceğim!” İfadesi zalimlik ve azimle doluydu.
Onun öldürmek istediği kişi Soğuk Rüzgar Tarikatından Liu Daoyun idi. Ama orada Soğuk Rüzgar Tarikatının dışında diğer büyük Tarikat üyeleri de vardı ve Meng Hao’nun Ölümsüzler Mağarasını açmadan önce zehirle ölmesine elbette ki seyirci kalmayacaklardı. İstedikleri şeyin diğer Tarikatların önemsiz meseleleri yüzünden baltalanmasına izi vermeyeceklerdi.
Diğerleri de ileri doğru uçtu ve Soğuk Rüzgar Tarikatı uzmanlarının önünü kestiler.
“Yoldaş Taoist Zhang, Qi Yoğunlaştırma Gelişimcilerinin önemsiz meselelerini boş verelim. Gel, birbirimizi yıllardır görmüyoruz. Neden biraz eski günlerden bahsetmiyoruz?”
“Doğru. Kardeş Chen, biz de birbirimizi yıllardır görmedik. Gelişim ile ilgili seninle tartışmak istediğim bir kaç şey var.” Soğuk Rüzgar Temel Kurulumu uzmanları bu sözleri duyunca yüzleri mosmor oldu. Tam konuşmak üzerelerken aniden Liu Daoyun’dan başka bir korkunç çığlık geldi.
Meng Hao’nun parmakları hızlı hareketlerle büyü örüntüleri oluşturdu ve iki tane uçan kılıç gökyüzünü doldurdu. Kılıçlar Liu Daoyun’un üzerine kulakları sağır eden bir uğultuyla düştü. Meng Hao ileri adım attı ve bir büyü örüntüsü daha yaptı. onlarca metre uzunluğunda bir Alev Pitonu ortaya çıktı. Onun kükremesi tüm meydanda yankılandı. Kristalimsi kılıç paramparça olurken Liu Daoyun’un ağzından kanlar fışkırdı. Sürekli geri çekiliyordu, gözleri umutsuzlukla dolmuştu.
Diğer taraftan Meng Hao’nun gözleri kararlılık ve öldürme arzusuyla parlıyordu. İleri doğru uçtu ve sağ elinde bir kılıç belirdi. O tahta kılıçtı ve durdurulamaz bir kuvvetle Liu Daoyun’a doğru hızlandı.
“Çekil yolumdan!” Dört Temel Kurulumu uzmanının yüzleri değişti. Bağırdılar ve yollarını zorla açarak Meng Hao’yu durdurmaya yeltendiler.
“Bu adam beni defalarca öldürmeye çalıştı. Bu kişisel bir garez. Eğer yoluma çıkan olursa Patriğin Ölümsüzler Mağarasını açmadan önce kendimi öldürürüm!” Onun sesi çınladığı anda dört Temel Kurulumu uzmanını tamamen görmezden geldi. Hiç tereddüt etmeden Liu Daoyun’a doğru fırladı, tahta kılıç onu öldürme niyetiyle ileri doğru uzandı.
“Patrikler, kurtarın beni!!” Liu Daoyun korkunç bir çığlık attı. Tam Temel Kurulumu uzmanları saldırı yapacakken kuru bir öksürme sesi duyuldu. Bu yaşlı bir kadından gelmişti. Dört uzmanın kalbi şaşkınlıkla doldu ve aniden oldukları yerde dondular, yüzleri soluktu. Bu kuru öksürük Göklerden gelen bir yıldırım topu gibi kalplerine vurmuş ve zihinlerinin sarsılmasına neden olmuştu.
“Bu çok fazla!” dedi Soğuk Rüzgar Tarikatından kırmızı yüzlü adam. Homurdandı ve gözlerinde Meng Hao’ya doğru fırlayan soğuk bir bakış belirdi. Bu olduğunda Lord Esin içten bir kahkaha attı. Elbise kolunu fiskelemesiyle birlikte Meng Hao’ya doğru giden soğuk bakış anında paramparça oldu.
“Sen!” dedi kırmızı suratlı adam, gözleri öfkeyle dolmuştu.
Fullbringer Notu: Bu Lord Esinde bir ipnelik var ama çözemedim. Yorgunluktan gözlerim akıyor sanırım.