Bir arkadaşım bugün bana "çok sabırsızsın" dedi, ona "emin misin, bir daha düşün" dedim. Elektronikle aram sadece bilgisayar kullanacak, iki blog, bir sanat sayfasını güncelleyecek, Facebook, Twitter'ı takip edecek, bazı zamanlar fotoğraf ve yazı ekleyecek düzeyde.
Yıllardır bize hizmet eden yazıcı, önce garip sesler çıkarmaya, kağıtlarla beslenmeye sonra kartuştaki boyayı benim titizliğime inat akıtmaya başladı, biraz can çekişti ve nihayet onu uğurladık.
Bu uğurlama yaşanalı aşağı yukarı bir ay kadar oluyor. Tabii yeni yazıcı arayışlarına geçtik, düzelteyim geçtim, çünkü sandığım gibi bu araştırmalarda oğlum yanımda değilmiş. Konuyu çok anlamadığım, satın almaya kalksam büyük olasılıkla kandırılacağım için on gündür ondan yardım talep ediyorum. Talep etmek kelimelerini eski kelimelere merakımdan yazmadım, hatta arz ediyorum desem daha doğru olurdu belki.
O şu anda evde bir kral edasında dolaşmakta, (yoksa hep mi öyleydi) her zamanki gibi meşgul, bana sadece "tamam anne" diyor.
Sanırım çok sabırsız biri sayılmam ve şu an neden "bilgi güçtür" dendiğini çok iyi anlamış durumdayım.