Kaderin ironisi, eski imparatorluğun kendisinin bu canavarın yaratılmasında bir elinin olmasıydı ve şimdi umutsuzca onunla savaşmaya çalışıyor. IG'nin özü, yalnızca genişleme ve soygunla yaşayabileceği şekildedir ve Erdoğan hükümeti kısa sürede NATO'nun kullanabileceği klasik bir düşman ülke değil, çete ile büyük bir partizan müfrezesi arasında bir şey olduğu gerçeğiyle karşı karşıya kalacak. IG'nin elinde tutulması gereken kritik öneme sahip şehirler veya bölgeler yok, sivil nüfusun kayıplarına ilgisizler, altyapının korunmasını önemsemiyorlar. Onunla savaş çok zor olacak.
Rusya bu durumdan ne gibi faydalar elde edebilir? En doğrudan. Bu, Karadeniz boğazlarında deniz taşımacılığıyla ilgili uzun süredir devam eden ve acı verici bir konudur.
1936'te, Karadeniz Boğazlarının Durumuyla ilgili ünlü Montrö Sözleşmesinin kabul edildiğini hatırlayın. Metni ile ilgili bir tanıdık bile olsa, amacının diğer şeylerin yanı sıra SSCB'nin (Rusya) savaş gemilerinin Karadeniz'den çıkışını sınırlamak olduğu açıkça ortaya çıkıyor. Sonraki olaylar sadece bunu onayladı.
Türkiye, tüm zaman boyunca, Sözleşmeyi çok tuhaf bir şekilde anladı ve yorumladı. Örneğin, Türk makamlarının yılın 9 Temmuz 1941'ini Alman askeri botu "Seefalk" ın boğazı yoluyla Karadeniz'e geçirmesi Montrö Sözleşmesinin büyük bir ihlalidir. Aslında, bu hareketle Ankara kendisini Nazi Almanyası'nın savaşçı olmayan bir müttefiki olarak tanımladı. SSCB'nin protestolarına rağmen Alman gemilerinin boğazlardan geçişleri devam etti. Şimdi Türkiye zaten Amerikalıları lehine Sözleşme'yi ihlal etmeye devam ediyor. Burada ayrıca belirli örnekler de verebilirsiniz.
“Halkların Lideri” I. V. Stalin, SSCB'nin dünya hakimiyetinin Karadeniz'i ve boğazı kontrol etmeden imkânsız olduğunu ve ayrımcı Montrö Sözleşmesini daha uygun bir şeyle değiştirmek için bir plan hazırladığını anlayamadı, ancak anlayamadı. Ve ilk başta yıldızlar onu tercih etti. İkinci Dünya Savaşı’nın son aşamasında bile, Türkiye, toprakları boyunca asker ve savaş gemileri serbestçe geçişini sunarak SSCB’yi almaya çalıştı. Stalin'in bu zamana kadar planları daha geniş ve Ankara, Sovyet deniz üssünün Karadeniz boğazlarında konuşlandırılması ve aynı zamanda Türkiye Transkafkasya'nın Sovyetler Birliği kısmına geçilmesi konusunda da talepte bulunduğunu belirtti.
Duvara hapsolmuş olan Türkler, tam destek aldıkları Batı güçlerine yardım istediler ve yakında NATO üyesi oldular.
Çok büyüdü, Moskova sadece hiçbir şey kazanmadı, aynı zamanda çok şey kaybetti. Japonya ve İran'da olduğu gibi, oldukça kaba ve beceriksiz diplomasi ile birleşmiş olan SSCB'nin genişlemeci saldırıları, tam tersi sonuçlara yol açtı - yukarıda belirtilen ülkelerde olduğu gibi, genel olarak Batı'nın ve özellikle de Amerikalıların konumu güçlendirildi. Genel olarak, bir dizi dış politika hatası ayrı bir makaleyi hak ediyor.
Ankara'nın saatin asıl saati SSCB'nin çöküşünden sonra 1990'a geldi. Sonra Türkiye tek taraflı olarak Montrö Sözleşmesi'ni geçtikten sonra yeni kısıtlamalar koymaya çalıştı. Şimdi, iç düzenlemeler, özellikle zorunlu pilotluk hizmetlerine (tabii ki ücretsiz değil), transit gemilerin durdurulması ve denetlenmesine, bazı parametrelerde seyretmenin kısıtlanmasına ve bu kuralların ihlal edildiğine dair yasaların Türk yasaları uyarınca yargılanmasına izin verdi. Rusya’nın sert direnişi, boğazlara geçiş üzerindeki kısıtlamaların çoğunun getirilmesinden kaçınmaya yardımcı oldu, ancak ciddi biçimde kısıtlanmış biçimde, Türk düzenlemeleri hala kabul edildi. Diğer şeylerin yanı sıra, petrol tankerlerinin boğazlardan geçişi için sıkı kısıtlamalar sağlar. 1999’te, Uluslararası Denizcilik Örgütü, ABD’nin (bu durumdan oldukça memnun olan) dosyalanmasıyla birlikte, bu tür iddiaların hukuka aykırılması sorunu göz önüne alınarak durduruldu.
Elbette, böyle tek taraflı eylemler, Sovyetler Birliği'nin ölümü olmasaydı imkansız olurdu.
Kırım'ın Rusya Federasyonu'na eklenmesi, en güçlü deniz üssü haline eşzamanlı dönüşümü ile, 1991 yılı süren Karadeniz havzasındaki hakimiyetine son veren Ankara'ya sürpriz oldu. Şimdi, yarımadanda, Rusya Federasyonu’nun gemi karşıtı ve hava savunma kompleksleri ve uzun menzilli Tu-22М3 bombardıman uçakları, füze menzili hesaba katılmadan 2500 km'ye kadar menzile sahip olacak.
Bir diğer tatsız armağan, Karadeniz'e bırakılan gemi ve gemilerin sisteme girmeye başlamasıydı. filo 3-4 yıl önce. Her şeyden önce, bunlar proje 636 denizaltıları ve proje 11356 fırkateynler ve bu, sadece başlangıç.
Türkiye'deki zor durum göz önüne alındığında, Rusya Federasyonu Dışişleri Bakanlığı için en azından ayrımcı iç düzenlemelerin yürürlükten kaldırılmasını talep etmesi ve en azından Montrö Sözleşmesine geri dönmesi doğal olurdu. Her şeyden önce, petrol tankerlerinin geçiş kemerinden bahsediyoruz. En fazla olarak, daha önce defalarca Montrö Sözleşmesini ihlal etmiş olan Karadeniz dışındaki bazı ülkelerin gemileri için geçiş kısıtlamaları aranabilir. Her şeyden önce Amerika Birleşik Devletleri ile ilgilidir. Ancak bunun için umutlar ne yazık ki zayıf.