Roma Katolikliği ve Protestan mezhepleri de dâhil Batı Hristiyanlıkta, Paskalya öncesi dönem özel bir öneme sahiptir.
Bu oruç ve penitence dönemine Lent denir. Çarşamba günü başlar ve 40 gün sürer (Pazar günleri dâhil değildir).
Paskalyadan hemen önce Pazar gününe Palmiye Pazar denir ve Hz. İsa’nın Kudüs’e gelişini anımsatır.
Birçok kilise, Paskalya Vigilini adı verilen bir dini servisten önceki günde Paskalya uyumu başlar.
Doğu Ortodoks Hristiyanlığında, Paskalya törenleri, Temiz Pazartesi günü (Pazar günleri dâhil değil, Paskalya öncesi 40 gün) ile başlayan Büyük Ödünle başlıyor. Büyük Lent’in son haftası Palmiye Haftası olarak anılıyor ve Palm Pazar gününden bir gün önce Lazarus Cumartesi ile sona eriyor.
Palm Pazar günü, Paskalya’da sona eren Kutsal Haftanın başlangıcını işaret ediyor.
Paskalya yumurtaları
Bu yumurtaların, Hıristiyanlıktan önceki belirli pagan geleneklerinde doğurganlığı ve doğumu temsil ettiğine inanılıyor. Yumurta süslemesi, Paskalya bayramının bir parçası olarak, Paskalya’nın dini önemine, yani Hz. İsa’nın dirilişine ya da yeniden doğuşuna katılmış olabilir.
Pek çok insan – çoğunlukla çocuklar – aynı zamanda dekore edilmiş yumurtaların saklandığı Paskalya yumurtası avlarına da katılır.
Paskalya Tavşanı
Paskalya Pazar sabahı çocuklara şeker ve çikolatalı yumurta dağıtılır. Bu şekerler genellikle bir Paskalya sepetinde bulunur.
Bazı tarihçiler, Paskalya Tavşanının 1700’lü yıllarda Alman göçmenlerle Amerika’ya geldiğine inanmasına rağmen, Paskalya Tavşanı geleneğinin kesin kökenleri bilinmemektedir. Tavşanlar, pek çok kültürde hevesli araştırmacılar olarak bilinir, bu nedenle ilkbahar mevsiminde bebek tavşanlarının gelişi, doğum ve yenilenme ile ilişkilendirilir.
Belli ki, Lutherans ve Quaker’lar da dâhil olmak üzere birçok Protestan Hıristiyan mezhebi, pek çok Paskalya geleneğinden vazgeçmeyi seçmiş, onları da putperest olarak kabul etmiştir. Ancak, Paskalya’nın birçok dini gözlemcisi de onları kutlamalarına dâhil ediyor.
Kuzunun Paskalya yemeği olması de tarihsel köklere sahiptir, çünkü kuzu çoğu zaman Yahudi geleneklerinde kurban olarak kullanılmıştır ve Fısıh Bayramı sırasında kuzu eti sıklıkla servis edilir. “Tanrı’nın kuzusu” ifadesi bazen Hz. İsa’ya ve onun ölümünün kurban niteliğine işaret etmek için kullanılır.