PLA bölümünün "General Frost" durmayacak.
NATO ülkelerinin geçen 20 yıllarındaki askeri potansiyeli niceliksel olarak hızla azalırsa, niteliksel olarak çok az güncellenirse, aynı dönemde Çin'in askeri potansiyeli ya çok hafif bir şekilde azalır ya da nicel olarak hızla artar, nitel olarak hızla güncellenir. Bu yirmi yıl boyunca, PLA yepyeni bir gelişme seviyesine ulaştı, sadece yükselişe değil, kelimenin tam anlamıyla doğrudan ve mecazi anlamda “cennete koşuyor”.
1979'un başlarında Vietnam'la yapılan kısa savaş sırasında Çinliler, utanç verici bir yenilgiye uğrayan çirkin düşük bir komuta kalitesi ve savaş eğitimi seviyesiyle aşırı fanatizm ve zulüm sergiledi. Ve 90'lı yılların başında bile, PLA'nın büyüklüğü büyüktü, ancak son derece arkaikti. Tüm onun 8 bin tanklar T-54'ümüzün temasında çeşitli varyasyonlar oluşturdu. Hava Kuvvetleri 3 bin J-6 savaşçısına dayanıyordu - MiG-19'un bir kopyası, yani. Birinci nesil uçaklar, hatta 3. nesil otomobiller hiç yoktu. Bugüne kadar, durum önemli ölçüde değişti.
Geçtiğimiz 20 yıllarında, PRC'nin askeri harcaması, resmi rakamlara göre (dünyada ikinci sırada) bile, bu yıl 20 zamanından daha fazla arttı ve bu yıl neredeyse 92 milyar dolara ulaştı. Aynı zamanda, tüm uzmanlara göre, istisnasız olarak, 1,5-3 içindeki gerçek maliyetler resmi maliyetlerden daha yüksektir. Evet, 3-4’de Amerikan’lardan daha küçükler, ancak burada askeri ürünlerin fiyatlarının uyumsuzluğunu göz önünde bulundurmamak imkansız. silâh devlete ait işletmeler için, ABD Özel için Silahlı Kuvvetler) ve ikincisi, personelin bakımı için (ABD için özellikle Irak ve Afganistan'daki savaşlarla bağlantılı olarak arttığı). Bu harcama kalemlerinin Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrı olarak PRC'nin bütün askeri bütçesini aşıyor, ancak bu sadece ürünler için fiyatların büyüklüğü ve personelin parasal ödeneği ile açıklanmaktadır. Buna göre, Çinli yetkililer ve Çin'in bazı denizaşırı avukatlarının GSYH’de askeri harcamaların çok küçük bir paya sahip olduğunu belirten ifadeleri gittikçe artan aptallığı andırıyor. Keşke Çin’in GSYİH’si de zaten çok büyük ve büyümeye devam ediyor. Ve askeri harcamalar da büyümeye devam ediyor ve 1,5-2’te GSYİH’dan daha hızlı. Bu hızlı büyümenin çok somut bir düzenlemesi var.
Hem Rusya'da hem de yurtdışında birçok kişi, PLA'nın hala arkaik teknoloji anlamında 90-s düzeyinde (80-s) olmadığına ve en azından bizden veya Batı'da bir şeyi kopyalayabileceğine inanıyor. Ne yazık ki, bu resmin zaten gerçeklikle ilgisi yok.
Evet, Çin gerçekten en son vidaya gelen tüm silah modellerini inceliyor. Ancak, aptalca kopyalamaz, ama yaratıcı bir şekilde gelişir. Dahası, Çin askeri sanayi kompleksinin “kurumsal tarzı” Rus, Batı ve özel teknolojilerin bir sentezi haline geliyor. Tamamen farklı bilimsel ve teknolojik okullardan gelen ürünlerin böyle bir sentezi çok güçlü bir kendi okulunu gerektirir. Özellikle çok karmaşık ve ileri teknolojiye sahip numuneler sentezlenirse. Silah alımlarının yapısı Çin'in bugün nasıl bir savaş hazırladığını gösteriyor.
OCEAN YOLUNDA
Avrupa uzun zamandır kimseden saldırı beklemiyor ve kimseye saldırmayacak. Bu yüzden Avrupa ülkelerinin silahlı kuvvetleri bu kadar hızlı bir şekilde azalıyor ve geriye kalanlar gerilla savaşlarına, barışı koruma ve polis operasyonlarına yönlendiriliyor. Çin'e saldıracak kesinlikle kimse yok, çünkü böyle bir saldırı intiharın en etkili yolu olacak (açıklamalara burada ihtiyaç duyulmuyor). Buna ek olarak, ona saldırmaya gerek yoktur, çünkü bu ülkenin işgali altındaki kısmı bile, işgali imkansız bir görev haline getiren nüfus nedeniyle imkansızdır ve ikincisi, bu pratik bir anlam ifade etmez - Çin’in doğal kaynakları azdır aşağıda tartışılacaktır. Çin'e karşı dış saldırganlığın teorik olarak hayal edilebilir tek senaryosu, deniz ve hava tabanlı seyir füzeleri (SLCM'ler, ALCM'ler) ve muhtemelen güverte yardımıyla Amerika Birleşik Devletleri'ne yapılan saldırıdır. havacılık ÇHC'nin azami askeri ve ekonomik zayıflaması için "yeni ekonomi", askeri-sanayi kompleksi, askeri ve sivil altyapı nesnelerini yok etmek için. Bu tamamen sanal tehdidi geri püskürtmek için (sadece Çin'de nükleer silahların varlığı nedeniyle değil, aynı zamanda ABD Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri'nin gerçek yeteneklerini aşan çok fazla sayıda saldırı nedeniyle sanaldır) hava savunması ve donanmanın geliştirilmesi gereklidir. hiçbir şeye.
Bu nedenle, PLA kendini savunma açısından, en azından yıllarca, 10 fazlalık gerektirmez. Bununla birlikte, potansiyeli gittikçe artan bir hızla büyümeye devam ediyor, yani. eğilimler doğrudan NATO’ya karşı çıkıyor. Çinli yetkililer tarafından, askeri inşaatın yalnızca barışçıl savunma amacıyla yapıldığı iddiası, her yıl giderek daha durgun ve görev başında oluyor. Çünkü onlara, Pekin'de anlaşılamayan ancak anlaşılamayan azami arzuyla bile inanmak imkansız. Dahası, orada, görünüşe göre, insanlığı barışçıl niyetlerine ikna etmede daha az ve daha az anlamlı görüyorlar.
İki evrensel amfibi saldırı gemisi Tip 071 zaten Çin Donanmasının saflarında.
Yaklaşırken - DVKD ve uçak gemileri.
Yaklaşırken - DVKD ve uçak gemileri.
Çin aslında bir sivrisinekten hareket ederek donanmasının potansiyelini oluşturuyor filo (sivrisinek dünyanın en büyük kalmasına rağmen). Çok amaçlı denizaltıların (atomik ve dizel) sayısıyla, ABD ve Rusya'yı zaten atladı. Yakın gelecekte, havadan bağımsız bir elektrik santrali ile denizaltıların inşasına başlanacak. Bu yıl, ilk Çinli uçak gemisi hizmete girecek ve tamamlanan tek uçak kesinlikle olmayacak. Önde, Arleigh Burke tipi Amerikan URO muhripleri ve Aegis sistemi ile donatılmış benzer Japon Kongo / Atago ile performans özellikleri açısından karşılaştırılabilir muhriplerin inşasıdır. En son Project 022 füze tekneleri, performans özellikleri açısından dünyanın en güçlü füzeleri. Zaten devreye alınmış iki tip evrensel amfibi saldırı gemisi Tip 071, serinin yapımı devam ediyor. Bir DVKD oluşturulması planlanmaktadır. 21 bin km'ye kadar atış menzili ile DF-1,5 BRDS'ye dayanan bir gemi karşıtı balistik füze benimsemesi gerekiyor. Genel olarak, Çin Donanması şimdi sadece Asya-Pasifik Bölgesi'nde değil, bir bütün olarak dünyada savaş potansiyelinde ikinci sırada yer alıyor ve bu potansiyel sadece büyüyor ve aynı anda (gemilerden uçak gemilerine ve SSBN'lere) birkaç gemi inşa programı uygulanıyor. Ve buradaki hedefin sadece kıyı savunması değil, sadece Tayvan'a iniş değil, Pasifik ve Hint Okyanuslarının sularındaki kuvvetlerin projeksiyonu, sadece güney ve güneybatı için değil, aynı zamanda kuzeydoğu için de olduğu açıktır.
PRC'nin hava kuvvetlerinin savaş potansiyeli, daha az hızlı bir şekilde artmıyor. Geçen yıl, son J-6 savaştan çekildi (yedek kalmasına rağmen). Bugün, PLA Hava Kuvvetleri ve Deniz Havacılığı hizmetinde olan yaklaşık 2 bin savaş uçağından en az dörtte biri, 4 nesil araçlardır (Su-27 / J-11, Su-30 / J-12, J-10). Bu nedenle, modern savaşçıların sayısı bakımından bile, Çin, 700 jenerasyonunun 4 savaş jetleri olan (bunlardan 100'ten daha fazla olan), başka bir ülkeyi (tabii ki ABD hariç) atlayarak, Rusya'yı neredeyse yakaladı. Aynı zamanda, J-10 ve J-11В hafif avcı uçağının (Su-27’in lisanssız bir versiyonu) yapımı da devam etmektedir. Bu nedenle geliyor
2-3'in Çin'in modern savaşçılarda bizi geride bırakacağı garanti edilir. Dahası, Çinli otomobillerin fiziksel yaşı bizim ve Amerikan uçaklarımızınkinden çok daha düşük. Ayrıca, Çin güverte seçenekleri J-11 (J-15 olarak bilinir) ve J-10 üzerinde çalışıyor. Ve bu yılın başında, J-20'in ilk uçuşu küresel bir sansasyon haline geldi. Evet, henüz tam teşekküllü bir 5 avcısı değil, ancak T-50'imiz sadece geçen yıl ortaya çıktı. Çin hala uçak motorları ve radar istasyonları ile ilgili problemler yaşıyor, ancak bu ülkenin hızlı teknolojik ilerlemesi, bu bölgelerdeki gecikmenin çok yakın gelecekte üstesinden gelineceğini gösteriyor. Çin şimdiye kadar grev havacılığı alanında çok geride kaldı, ancak burada bile sorun çözülecek. İlk olarak, Su-11'e benzer şekilde J-17 (J-34) darbe versiyonunun geliştirilmesi hakkında bilgi var. İkincisi, taktiksel ve operasyonel-taktiksel füze sistemlerinin sayısı bakımından Çin, dünyaya geniş bir marjla liderlik ediyor, buradaki puan en az bin - bu da uçaktaki gecikmeyi telafi ediyor. Üçüncüsü, son yıllarda Çin'de bir dizi İHA davul (WJ-600, CH-3, Ilong) oluşturuldu, bu alanda Rusya'yı ve görünüşe göre ABD'yi bile atladı.
Çin, bizden satın alınan ve üssünde (elbette, bir lisans olmadan) HQ-300'i oluşturan C-1PMU2 ve PMU7 (toplamda - 26 bölümlerini içeren 9 alayları) yardımı ile kara savunmasını büyük ölçüde güçlendirdi. Ayrıca Çin’deki uydu karşıtı silahlar ABD’den bile daha önce yaşanmış durumda.
Ancak, elbette, PLA Kara Kuvvetlerinin gelişimi bizim için en ilginç olanıdır.
Savaşçı J-10. Çin Hava Kuvvetlerinin en az dörtte biri dördüncü nesil araçları oluşturuyor.
KİTLE ORDUSU BAĞLANTISINDA NETCENTRISM
Tanklar düzenli olarak "gömüldü", en azından Arap-İsrail savaşı 1973 günlerinden beri. Ancak Kara Kuvvetlerinin temel vurucu kuvveti olarak kaldılar. XXI. Yüzyılın her iki savaşı - Irak'ta 2003 ve Gürcistan'da 2008 - bir kez daha klasik kara savaşının “orduya karşı ordunun” yalnızca tankların yardımıyla kazanıldığını doğruladı.
Makalenin ilk bölümünde gösterildiği gibi (tüm ulusal silahlanma sınıfları arasında "Ulusal Savunma" No. XXUMX'e bakınız), en hızlı şekilde azaltan ve en sonuncuyu güncelleyen NATO tanklarıdır. Daha doğrusu, hiç güncellemiyor, tüm ana üretim programları Batı'da, 7'in başında kapatıldı; Amerikan Gelecek Savaş Sistemi projesinin kapanması artık NATO’da daha fazla umut verici tank olamayacağı anlamına geliyor. Çünkü “agresif emperyalist blok”, ilk başta tankların tasarlandığı derin saldırı operasyonları yapmayacak.
Çin'e gelince, geçtiğimiz 20 yıllarında, T-54 temasında değişkenlik gösteren tankların sayısı
(Tour 59 / 69 / 79 / 80), yaklaşık 8,5 binden yaklaşık 4,5-5,5 bine düşürüldü. Ancak yeni nesil tanklar vardı - Tour 88 (yaklaşık 500) ve Tour 96 (2,5-3 bin) ve Tour 99 (500-96 bin) yaklaşık 99), Tour 2,1 ve Tour 100 üretimi ile devam ediyor. Böylece, PLA tank filosunun sayısı radikal niteliksel bir iyileşme ile bile artmıştır. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinde, düzenli birimlerdeki ve depolama üslerindeki tank sayısının 500 bin seviyesine düşürülmüş olması nedeniyle, Çin şimdi MBT açısından dünyanın en üst sıralarında yer aldı. Üstelik üretimde dünyada ilk sırada yer alıyor ve yılda 96'ten 99 makinelerine “damgalama” yapıyor. Aynı zamanda, Tour 72 ve Tour 80, genel olarak, savaş yetenekleri bakımından T-90 / 99 / 2'imizden daha düşük değildir. Bir uzman, tanklarımızın Çinlilerden daha iyi olduğu bazı parçalar bulabilir, ancak Çinlilerin ileride olduğu diğer detayları da bulacaktır. 6 Tour, dünyada lazer silahlarını taşıyan ilk tanktı (gözetleme cihazları ve operatörleri kör etmek için). Ayrıca, Çin'de, görünüşe göre, bir XNUMX çalışanı ve ıssız bir kuleye sahip olacak temelde yeni bir tank geliştiriliyor. ATGM de dahil olmak üzere çeşitli hedeflere saldırmak için iki hızlı ateşlemeli XNUMX namlulu tüfekle silahlandırılan ana silahın yanında olabileceği varsayılmaktadır. Deponun keşif yapmak için küçük boyutlu bir robot araç taşıması da mümkündür. En son makineler pahasına böyle bir tank filosunun böyle hızlı bir şekilde birikmesinin savunma amacıyla gerçekleştirildiğini varsaymak oldukça zor.
Tabii ki, sadece Çin'de “barışçıl amaçlı” yaratan tanklar değil. Örneğin, burada BMB ZBD-05'i temel alan benzersiz bir amfibi araç ailesi oluşturuldu. Bunlar KSHM, hafif tank, SAU ZTD-05, vs.'dir. Bu makinelerin dünyada analogları yoktur, Amerikan EFV'nin böyle olması gerekirdi, ancak yukarıda belirtildiği gibi iptal edildi. Amfibi zırhı savunma silahı olarak adlandırmak hiç kimseye gerçekleşmedi.
MLRS alanında, Çin, 70-80-ler'de bile dünyanın önde gelen ülkelerinin gerisinde kalmadı. Ve şimdi bariz bir atılım oldu. Çin "Smerch" ’i kopyalamayı unutmadı.
(A-100 ve PHL-03), bağımsız olarak WS-2 MLRS'yi 200 km. WS-2D modifikasyonu, 400 km.de ateş edilerek geliştirilmiştir. Her kurulum, 6'ten 9 füzelerine, dahil. 3 özel kendinden güdümlü dronlar. Böylece, bu sistem, hem Smerch hem de Amerikan MLRS'nin performans özelliklerinde, MLRS ve operasyonel-taktik füze sistemlerinin (PTRK) özelliklerini birleştirerek ve düşman birliklerinin ikinci kademelerinde büyük bir yangın saldırısına neden olma ihtimalini arkalarından çekme olasılığını önemli ölçüde aşmaktadır. PLA'daki toplam MLRS sayısı 2,5 bin kadardır ve sadece azalmaz, hatta artar.
Bugün PLA tanklarının sayısına göre - dünyadaki ilk ordu.
Yakın zamana kadar, PLA Kara Kuvvetleri'nin Aşil topuğu ordu havacılığıydı. Şimdi sadece her yöne gelişmekle kalmıyor (özellikle WZ-10 saldırı helikopteri diziye girdi), ancak destek araçlarından Kara Kuvvetlerinin ana saldırı kuvvetine dönüşümü açıklandı. Böyle bir dönüşüm ancak saldırgan askeri doktrin çerçevesinde mümkündür.
Bu bakımdan, asıl noktaya vurgu yapılmalıdır. Batı ülkelerinde (özellikle ABD'de) geliştirilen ağ merkezli savaş kavramı, geleneksel kitle ordusuna bir alternatif olarak görülmektedir. Ağ merkezli olma, silah ve teçhizat kullanımının verimliliğini arttırdığından, bunun sayılarını önemli ölçüde azaltabileceğine inanılmaktadır. Aynı zamanda, ağ merkezli olmanın, savaş potansiyeli kullanımının etkinliğini arttırdığı, ancak potansiyelin kendisinin değil, çoğu zaman göz ardı edildiği gerçeğidir. Örneğin, bir tank mühimmatında 50 mermisi varsa, hiçbir şekilde daha fazla 50 hedefini vuramaz.
Çin'de, “mekanizasyon” ve “enformasyon” un bir birleşimi olarak formüle edilmiş, temelde farklı bir politika izlenmektedir. Geleneksel kitlesel ordunun gelişimi, klasik geniş çaplı savaşın yürütülmesi için niteliksel ve niceliksel yeteneklerin geliştirilmesine devam ederken, ağ merkezli savaşın ilke ve yöntemleri, kitlesel geleneksel orduna yaygın olarak tanıtılacak. Bu nedenle, eğer Batı ülkeleri potansiyeli azaltarak verimliliği arttırırsa, Çin hem potansiyelini hem de etkinliğini arttırır. Bu kombinasyon, PLA'yı kısa vadeli bir perspektif içinde dünyadaki en güçlü ordu haline getirecektir.
UZAYI UZAYMAK İÇİN DOĞAL İHTİYACI
Dolayısıyla, eğer NATO saldırganlık potansiyelini azaltırsa, PLA hızla ve tüm ekipman sınıfları için arttırmaktadır. Ve sadece bir bütün olarak değil, aynı zamanda daha hızlı bir şekilde, ileri alanlarda. Her şeyden önce, en son teknoloji (özellikle tanklar) Shenyang ve Pekin askeri bölgelerine girmekte, bunlardan ilki Uzakdoğu'muz, ikincisi Transbaikalia'ya odaklanmaktadır. İkincisi, ekipman Jingnan IN'e (ilçelerin geri kalan kısmı için bir rezerv olan iç bölge ve yeni silahlar ve bunları kullanma yöntemleri için bir test alanı) ve Lanzhou IN'e (Orta Asya ve Batı Sibirya'ya odaklanmış) gider. “Antitaiwan” Nanjing IN bile “Rus karşıtı” bölgelere göre daha az dikkatle şımartılıyor. PLA’nın iki güney askeri bölgesi, artık prensipte ekipman alıyor ve içlerinde hiç bir tank birimi yok.
Mücadele eğitiminin niteliği de büyük resme tam olarak uyuyor. Son 5 yıllarında, PLA düzenli olarak Kara Kuvvetleri ve Hava Kuvvetleri büyük çaplı manevraları yürütür; burada 1,5-2 bin km derinliğindeki saldırgan operasyonlar birkaç oluşumun ya da hatta oluşumların yardımıyla gerçekleştirilir. Bu tatbikatlar senaryosunda, Tayvan’daki iniş partisinin provasının ne olduğunu, ne de Amerikan iniş gücünün bir yansımasını ne de iç huzursuzluğun bastırıldığını görmek mümkün değildir.
Sonuç olarak, NATO’nun eylemlerinde saldırganlık için hazırlık hazırlığı belirtileri yoksa, Çin’in eylemlerinde böyle bir hazırlığın işareti vardır. Dahası, yukarıdaki ana özelliklere ek olarak bir dizi ilave ekleyebilirsiniz.
Böylece, son birkaç yılda, Çin'in en büyük şehirlerinde toplam birkaç milyon insanı barındıran büyük miktarda yer altı sığınağı inşa edildi. Çin liderliği bu yapıya meydan okurcasına saçma bir açıklama getiriyor: Sığınaklar depremlere karşı korunmak için tasarlandı! Sismolojiye veya sivil savunmanın temellerine bile aşina olan herhangi bir kişi, bir deprem sırasında, bir yeraltı sığınağının yalnızca tamamen toplu bir mezar olabileceğinin çok iyi bilinmesi nedeniyle, böyle bir açıklama Washington ve Moskova'ya doğrudan çağrı yapmaktan başka bir şey olarak kabul edilemez - Pekin, Bir nükleer saldırıdan korkuyor ve bunun için şimdiden hazırlanıyor.
Aynı zamanda, Çin’de 180 milyon tonluk stratejik petrol rezervleri oluşturuldu. Tonlarca (yıllık tüketimin yaklaşık% 40’i) Çin'de, 2020 tarafından bu rezervlerin 800 milyona ulaşması bekleniyor. Tonlarca (o zamana kadar, bu yıllık tüketim olacak). Genellikle bu tür hisse senetleri savaş için yaratılır. Çin'in, petrolün çoğunun Çin'e geldiği yer olan ABD Donanması tarafından Afrika ve Orta Doğu'dan gelen iletişimi kesmekten korktuğuna inanılıyor. Resmen gerçekten mümkün. Fakat şimdi, Çin, Rusya’dan ve Orta Asya’dan petrol boru hatları inşa ediyor, ki bu da kesinlikle Amerikalıların kesin olarak kesemeyecekleri. Neden böyle devasa rezervler?
Saldırı helikopteri WZ-10.
Çok ilginç bir nokta var. Çin, AB'nin en sorunlu ülkelerinin - Yunanistan, Portekiz, İspanya'nın borç yükümlülüklerini geri alarak euro'yu (aslında Avrupa Birliği'nin bütün projesi olan) kurtarmaya hazır olduğunu açıkladı. Aynı zamanda, çok önemli bir şartı ortaya koyuyor: Avrupa ambargolarının silah ihracatında Avrupa tarafından Çin'e ihracatı. Pekin hala küçük bir silah mı? Neden şimdi de Avrupalı olmalı?
Son olarak, Çin askeri doktrininin bütünleyici kısmının, doğrudan maaşlı saldırgan savaşları haklı çıkaran “stratejik sınırlar ve yaşam alanı” kavramı olduğu unutulmamalıdır. Bu kavram, nüfus artışı ve sınırlı kaynakların, devletin daha ekonomik faaliyetlerini sağlamak ve “doğal varoluş alanını” arttırmak için alanı genişletmek için doğal ihtiyaçlara yol açtığı görüşüne dayanıyor. Bölgesel ve mekansal sınırların yalnızca gerçek güç yardımı ile devletin “çıkarlarını etkin bir şekilde koruyabildiği” sınırları belirlediği varsayılmaktadır. “Yaşam alanının stratejik sınırları” “devletin bütünleşik gücü” büyüdükçe hareket etmelidir.
ÇİN'DE BİR SAVAŞ İSTER MİSİNİZ?
PLA'nın asıl savaştaki niteliği Vietnam 1979 ile yukarıda belirtilen savaşla test edilmedi, ancak psikoloji ile savaşta Çinli askerler iyiydi, neredeyse teslim olmadılar, Vietnam makineli tüfeklerine düzenli olarak saldırdılar. 32'ten bu yana geçen yıllar boyunca, PLA iç kompozisyonu bakımından değişti, şimdi en iyi durumda, köylü çocuklarının başlangıç eğitimi değil, eğitimli kentsel gençlerin egemenliği altında. Gerçek şu ki, Çin'de bir ordu taslak, taslak kaynakların muazzam fazlası var. PLA'nın nüfusun yalnızca% 0,2'ini oluşturduğu gerçeğinden bahsetmek, halkın barışçıl dönemindeki “küçük” askeri harcamaları hakkındaki ifadelerle aynı tür bir aptallıktır: Çin, barış zamanında, yalnızca buna ihtiyaç duymuyor, bu% 0,2 bile dünyanın en büyük ordusunu veriyor. Bu nedenle, Çin en iyiyi arama lüksünü karşılayabilir (ancak, çağrılmayanlar, rezervli ordunun 20 katı olan askeri rezervlere tabi tutulur). Vatandaşların savaşta aynı dayanıklılığı koruyacaklarını söylemek zor. Buna karşı ailedeki tek çocuk, bu yüzden çok şımarık bir “küçük imparator” neslini temsil ettikleri gerçeğidir. Öte yandan, Çin İnternetinin araştırmasıyla gösterdiği gibi, kentsel eğitimli gençler arasında şovenizm ve yabancılara yönelik saldırganlık seviyesinin çok yüksek olması ve Çin'i her zaman “kırdı” ve şimdi de yapmaya devam ediyorlar. Bununla birlikte, kentli Çinlilerin en azından Avrupalılardan daha iyi ve Amerikalılardan neredeyse hiç daha kötüsüyle savaşmayacağına dair en ufak bir şüphe yoktur.
Doğal olarak, Çin'de NATO’nun sahip olduğu hiçbir siyasi sorun olamaz. En azından PRC, 28 demokratik değil, bir totaliter ülke olduğundan. Bu durumda, özellikle de generallerin iç ve dış politika üzerindeki çok önemli etkileri akılda tutulmalıdır. SSCB'de bile, modern Rusya'dan bahsetmiyorum bile, hiçbir şey yoktu. Çin'deki ana lider makamın PRC'nin başkanlığı veya hatta TBM Merkez Komitesinin genel sekreteri olarak değil, Merkezi Askeri Konsey başkanının görevi olduğu düşünülüyor. Sadece onu işgal ederek, bir kişi ülkenin gerçek lideri haline gelir.
Şimdi en temel soru, Çin'in neden Rusya'ya karşı saldırganlık yapması gerektiğidir?
Stratejik düzey saldırı operasyonları PLA egzersiz senaryolarına hakimdir.
Çin'in iç sorunlarını tartışmak için en az bir makale daha ayırmak mümkün olacaktır. Aşırı sıkıştırılmış bir versiyonda durum aşağıdaki gibidir. Öngörülebilir gelecekte PRC ekonomisinin ve nüfusunun (Amerika Birleşik Devletleri ile AB'nin iki katı kadar nüfusunun iki katı) refahının daha da artmasıyla birlikte, Çin yalnızca kendi ülkeleri için değil (uzun bir süre için yeterli olmadılar) için yeterli kaynağa sahip olmayacak. Burada özellikle ÇHC'nin ekonomisinin, her şeyden önce, Batı'da olduğu gibi hizmet sektörü ekonomisi değil, üretim ekonomisi olduğunu vurgulamalıyız. Bu nedenle, daha fazla hammaddeye ihtiyacı vardır ve tüketiminin büyüme hızı Batı'da olduğundan çok daha yüksektir. Ayrıca, aynı oranda devam eden ekonomik büyüme, sadece Çin'i değil tüm dünyayı etkileyecek gerçek bir ekolojik felakete yol açabilir. Bununla birlikte, büyümedeki yavaşlama kaçınılmaz bir şekilde sosyal sorunların keskin bir şekilde artmasına neden olacaktır - işsizlik oranındaki önemli bir artış (zaten çok yüksek) ve nüfusun yaşam standartlarında düşüş (PRC nüfusunun önemli bir bölümünün hala aşırı yoksulluk içinde yaşadığına ve bunun çok az aldığına inanmasına rağmen) Zafer Çin reformlarından). En ciddi sorun, kasaba ve ülke arasında ve gelişmiş kıyı ve geri iç bölgeler arasında gelir ve sosyal güvenlik açısından büyük fark. Daha kapsamlı bir büyüme olmadan, bu boşluklar azaltılamaz ve onların büyümesi ciddi sosyal karışıklıklara yol açabilir.
Tüm bu sorunların merkezinde, neredeyse Çin nüfusunun tamamının çevre ve altyapı üzerindeki yükün yasaklayıcı olduğu topraklarının yarısında yaşadığı gerçeğiyle ağırlaşan ülkenin aşırı nüfus artışı yatıyor. 70'un sonundan itibaren uygulanan “bir aile - bir çocuk” politikası zorunludur. Ancak, ilk olarak, aslında, yalnızca yaşam standardındaki açığı daha da artıran şehirlerde gerçekleştirilir ve ikincisi, iki tane daha akut sosyal sorun yaratır - nüfusun emeklilik sisteminin çok zayıf gelişmesi ve “gelinlerin kıtlığı” koşullarında yaşlanması (genç yaş gruplarında kız ve kız çocukları üzerinde erkek ve kız çocuklarının sayıca önemli bir fazlalığı). Sonuç olarak, bir yandan “bir aile - bir çocuk” politikasına sadece devam edilmemesi, diğer yandan da sıkılaştırılması, derhal kaldırılması gerektiği bir durum ortaya çıkmaktadır. Genel olarak, Çin sorunlarının iç içe geçmesi, bazılarının çözümlerinin başkalarını kötüleştireceği şekildedir.
Çin'de, bu durum çoktan anlaşıldı ve gittikçe daha açık hale geliyor; Çin, bir iç savaşa dönüşen sosyal bir felaketle, kaynakları ve bölgeleri ele geçirmek için dış genişleme arasında bir seçenekle karşı karşıya kaldıkça gittikçe daha da açık hale geliyor. Üçüncüsü verilmemiştir, nesnel gerçeklik budur, ideolojiyle ya da sosyo-ekonomik sistemin türü ile ilgisi yoktur. Çin’in bir iç savaş almak istememesi durumunda, bir saldırganlık savaşına hazırlıklı olması gerektiği gerçeği, çok yıllarca, PLA liderliğinin fikrini ifade eden Çin Mutsuz!
Batı neden hammadde yakalamayacak ve Çin neden olacak? Bu çifte standart mı?
1. Çin'in hammaddeye ihtiyacı var, çünkü yukarıda da belirtildiği gibi, ekonomisi hizmet değil üretim ekonomisi ve nüfus Batı’daki nüfusun iki katı.
2. Batı, son çare olarak Çin'in basabileceği para birimi için hammadde satın alıyor - başkalarının (Batı).
3. Çin için hammaddeler yakında yeterli olmayacak. Gerekli olanı satın alamayacak, zaten bölünmüş pazarlarda var olanı almak zorunda kalacak. Veya hammadde fiyatları öyle olacak ki savaş yine de gerçekleşecek.
4. Batı ülkeleri için, hammadde almak, ele geçirmekten daha ucuzdur. Askeri potansiyeli azaltma, yakalanan personelin tutulması ve en önemlisi, askeri potansiyelin azaltılması, personelin bakımına yapılan harcamaların artması, psikolojik sömürgecilik ve demokratik yönetişim sistemi, uygunsuz ve dolaysız olarak çok pahalı. Öte yandan, Çin, yalnızca kaynağa değil aynı zamanda bölgelere de ihtiyacı olduğu için bu sorunu daha kolay çözmektedir. Çin'deki kayıplara duyarlılık derecesi batı ile tamamen karşılaştırılamaz. İşgal altındaki bölgelerdeki işgal fonksiyonları şu anda Çin'de 674,1 milyonu olan köylüler tarafından yürütülecek, aynı zamanda bu bölgelerde de yaşayacaklar. Şimdi Çin'de çiftçi başına ekilebilir arazide 0,07 ha'dan daha az var, bir ailenin iki çocuğundan fazlası olamaz. İşgal altındaki bölgelerde, bu kısıtlamalar kaldırılabilir. Her ailenin otomatik bir makine alması durumunda, yerel halkla ilgili işgal fonksiyonları çok etkili bir şekilde yürütülecektir.
GENİŞLETME YÖNÜ - KUZEY
Genişleme yönüne gelince, Doğu Sibirya ve Rusya'nın Uzak Doğu'sunun çok küçük ve hızla azalan bir nüfusa sahip devasa bir bölge ve doğal kaynağa sahip olduğunu görmemek mümkün değil. Kazakistan'da da durum aynı. Çinhindi'nde (Çin'in genişlemesinin bir başka potansiyel yönü), her bakımdan durum tam tersidir (yerli halkın yoğunluğu çok az olan bölge ve kaynaklar yoktur). Bu ülkeleri ele geçirerek Çin, kaynakların yetersizliği sorununu çözüyor ve aşırı nüfus ve tarıma elverişli alanların olmaması sorunu daha da ağırlaşıyor ve yeni nüfus Pekin'e sadakatsiz olacak (özellikle bu, Vietnam gibi başarılı bir savaş deneyimine sahip olan Vietnam için geçerli olacak) Çin'e karşı da dahil olmak üzere klasik ve partizan.
Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Doğu Askeri Bölgesi, Çin saldırılarına karşı koyamayacak.
Çin’in genişleme tehlikesine dair bilinen bir reddetmenin, Çin’in topraklarının yarısının pratik olarak geliştirilmediği kabul edilmektedir (PRC nüfusunun% 94’i, topraklarının% 46’inde yaşamaktadır), dolayısıyla dış genişleme anlamsızdır. Ayrıca, genellikle Sibirya ve Uzak Doğu'daki iklim koşullarının (öncelikle kışın düşük sıcaklıkların) Çin için kabul edilemez olduğu söylenir. Bu bağlamda, Çin topraklarının neredeyse üçte birini kaplayan Tibet'in, dünyada yaşanabilecek en elverişsiz yerlerden biri olduğu belirtilebilir (bu açıdan belki de Antarktika ile karşılaştırılabilir). Deniz seviyesinden ortalama bin metre yükseklikte 4 bulunmaktadır. İnsanların büyük çoğunluğu için oksijen bulunmamasından dolayı, uzun süre kalmak mümkün değildir. Ayrıca, aşırı yüksek dağların koşullarında ciddi bir ekonomik faaliyet mümkün değildir. Böylece Çin, kitlesel yerleşim ve ekonomik gelişme açısından Tibet'i asla “ustalaştıramayacak”. Gobi ve Takla Makan çöllerinin işgal ettiği Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki iklim koşulları (XUAR) sadece yeterli oksijen varlığında daha iyidir. XUAR'ın arka planına göre, Tibet'ten bahsetmeden, Transbaikalia ve Amur Bölgesi'nin iklimi ve tarım koşulları kıyaslanamayacak kadar iyi ve Primorye'de her türlü önlemle son derece rahatlar. Hatta Yakutia bile Tibet'e tercih edilir, çünkü güçlü donlar yarım yıl boyunca sürekli oksijen eksikliğinden daha iyidir (özellikle Tibet'in büyük bir kısmı da permafrost bölgesinde olduğu için). Bugün, Yakutistan kentlerindeki Çinli göçmenlerin, ticaretin çoğunu bütün yıl boyunca kontrol ettiği söylenebilir.
Bu bağlamda, bir dizi yorum. Bazı yerel çalışmalarda, Çin tehdidi konusundaki tezin reddedilmesi, Çin'in, Rusya'nın azami zayıflığı anında (SSCB'nin çökmesinden hemen sonra) bile, daha da zayıflaması hedefleyen herhangi bir eylemde bulunmadığı gerçeğine işaret ediyor. Bu arada, tam olarak hangi eylemlerden bahsettiğimiz hakkında net değil. Evet, PRC Rusya’ya karşı askeri saldırganlık yapmadı, ancak bu durumda 90’lerin başlangıcında olduğu belirtilebilir. Yirminci yüzyıl. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri şu andakinden çok daha güçlüydü ve PLA şu andakinden çok daha zayıftı. Bu nedenle, Çin saldırganlık sağlama konusunda gerçek fırsatlara sahip değildi ve “iyi niyet” göstermedi. Aynı zamanda, Rusya’nın ekonomik ilişkilerinin niteliği için son derece kârlı ve kârsız bir yapı oluşturarak Rusya’nın zayıflığından tam anlamıyla yararlandı ve demografik genişlemeye temel oluşturdu.
Çin tehdidinin tezini çürütmek için, genellikle Çin'in “genişleme değil” olduğu iç sorunları çözmekle meşgul olduğu iddiası da kullanılır. Aynı zamanda, genişlemenin Çin’in “heves” olmadığı düşüncesi de tamamen göz ardı ediliyor ancak iç sorunlarını çözmek gerekiyor.
Çin’in “avukatlarının” oldukça popüler bir tartışması, Çin tehdidiyle ilgili “efsaneyi şişirmek” kabul edilemez, çünkü Rusya ile Çin arasındaki çatışma ABD’ye yararlı oldu. Bu bakımdan, dünyanın bu en güçlü üç ülkesinin ilişkileri ile ilgili olarak, diğer ikisi arasındaki çatışmanın herhangi biri için nesnel olarak yararlı olduğu not edilebilir. Özellikle Çin, Rusya ile ABD arasındaki bir ihtilaftan faydalanmaktadır. Rusya’nın resmi ifadeler düzeyinde veya bilimsel çalışma düzeyinde, PRC’nin liderleri ve uzmanları tarafından ABD’ye karşı potansiyel bir müttefik olarak hiç görülmemiş olması çok önemlidir. Bununla birlikte, bu yöndeki en temel nokta, Çin’in Rusya’ya yönelik tehdidinin nedeninin ABD’nin çıkarları değil, ABD’nin üzerinde önemli bir etkisi olmayan Çin’in nesnel gelişim eğilimleri olmasıdır. Yani, Çin’in Rusya’ya yönelik tehdidi, Rus-Çin’in çatışmasının ABD’ye yararlı olup olmamasına bakılmaksızın, politik olmayan ve sosyo-ekonomik nitelikteki koşullara dayanarak gerçekleştirilmektedir.
İNDİRİLMİŞ BOYALI EŞİKLİ ÜLKE
Ana stratejik alanlarda Rusya’daki askeri reformdan sonra, aşağıdaki durum var. Yeni Güney VO’nun güçleri, genel olarak, tiyatrolarındaki duruma uygun olarak Gürcistan’ın ezilmiş ve restore edilmemiş olması nedeniyle Türkiye’de (NATO üyesi veya ayrı bir varlık olarak) bir savaş hayal etmek zordur (gelecekte mümkün olmasa da). . Merkezi VO, potansiyel rakipleriyle sınırlara erişemiyor ve aslında bir yedek. Batı IN, resmen NATO güçlerinden çok daha düşüktür, ancak makalenin önceki bölümünde açıklanan ittifakın gerçek durumundan ötürü, asgari düzeyde yeterli kabul edilebilirler (özellikle NATO ile savaşa girerse, silahlı kuvvetlerimize çok güçlü bir Belarus ordusu eklememiz gerekecek) . Ve sadece doğuda durum kabul edilemez. Doğu Askeri Bölgesinin kuvvetleri (Kara Kuvvetleri ve Hava Kuvvetleri) bugün Shenyang ve Pekin VO PLA'nın kuvvetleriyle karşılaştırılamaz. Aynı zamanda, partilerin gruplaşmalarını güçlendirme olanakları da karşılaştırılamaz. Kuzeyden Çin'in derinliklerine giden iletişimin uzunluğu Transsib'inkinden çok daha az, düşmanın etkisinden gelen direnç çok daha yüksek ve toplam verim büyüklük derecelerine göre daha yüksek. Hükümetin, Rusya'daki dünya mali krizinin başlangıcında, bankacılık sistemine maksimum para pompalaması ve kesintilerin temel mağdurlarından birinin yolların (daha önce gelişmemiş) oluşu olduğu çok belirleyici. Ancak Çin Halk Cumhuriyeti hükümeti bu dönemde altyapıya çok büyük miktarda para yatırdı, özellikle hızlı tren yolu ve otoyol ağı önemli ölçüde genişledi. Ve yukarıda belirtilen tatbikatlarda, PLA sürekli olarak, büyük birlik birliklerinin uzun mesafelerden demiryolu ve karayolu ile transferini gerçekleştirmektedir.
Bu nedenle, asıl soru ortaya çıkıyor - nükleer caydırıcılık Çin’le ilişkili olarak ne kadar etkili? Tabii ki, bu soruya kesin bir cevap vermek mümkün değil. Biri sadece bir takım değerlendirmeler yapabilir.
1. Nükleer silahlar, diğer argümanlar tükendiğinde son argüman olmalıdır. Ne yazık ki, kendimizi bu argümanın son derece tehlikeli olan ilk ve tek argüman (en azından Çin'le ilgili) olduğu bir duruma yönlendirdik.
2. Çin'in ayrıca nükleer silahları var ve nükleer cephaneliğinin büyüklüğü yaklaşık olarak bile bilinmiyor. Birkaç yüz savaş başlığı ve birkaç düzine orta menzilli balistik füzenin (BRSD) ve kıtalararası balistik füzelerin (ICBM'ler) Rus ve Batı kaynaklarındaki rakamlar, belli ki, yaşamla hiçbir ilgisi yok, bu tür silahların üretimi bu kadar basit değil. Bazı Rus yayınlarında 40 ve en azından 1000 ICBM'lerinde ve MRBR'lerde binlerce suçlamadan bir soyutlama olsa bile, PRC'deki suçlamaların sayısının Rusya Federasyonu ve ABD'nin azalan cephaneleriyle karşılaştırılabilir olduğuna şüphe yok.
3. Rusya, MRBR'ye sahip değil (ABD ile 1987’ten yapılan bir anlaşma uyarınca), Çin, bu sınıfın füzelerinin sayısında ilk sırada güvenle yer alıyor. Rusya Federasyonu, hem Çin'i hem de ABD'yi içermek için aynı SNF'yi kullanmaya zorlanırken, Çin ile ilgili olarak, ICBM'lerimiz ve SLBM'lerimizin kapsamı aşırıdır.
Rusya'nın Çin saldırganlığı olasılığını azaltmaya yönelik eylemleri, diğer şeylerin yanı sıra, hava savunmasını güçlendirmeyi de içermelidir.
4. Rusya Federasyonu ve PRC arasındaki taktik nükleer silahların (TNW) potansiyelleri arasındaki oran bilinmiyor. Çin’in, tüm 150’in (Rusya’nın tamamı için! menzili yalnızca 600 km'dir. Ayrıca Çin, PLA Hava Kuvvetleri rezervinde 100-120 bini kırabilecekleri serbest düşmüş nükleer bombaların taşıyıcıları olarak eski H-5, Q-5, J-6 uçaklarını kullanabilir. miktar hesabı (uçağın yarısının bile kaybı Çin için bir sorun olmayacak) Ek olarak, TNW tarafından darbe alışverişinde bulunduğumuzda, hem Çin hem de Çin masraflarının bölgemizde patlayacağı akılda tutulmalıdır.
5. ABD’nin Avrupa’dan bahsetmemesine rağmen, herhangi bir nükleer güçten dolayı topraklarındaki patlama kesinlikle kabul edilemez. Çin, sınır bölgesindeki birkaç düzine nükleer suçlamanın darbesinden kesinlikle kurtulacak.
6. Elbette Çin’e kabul edilemez bir zarar, ülkenin güney-doğusundaki şehirlerde büyük bir nükleer saldırı olacak. Bununla birlikte, Pekin, Rusya Federasyonu’nun Avrupa kısmındaki şehirlerin ele geçirilmesi gerekmeyen şehirlere yönelik nükleer bir grev şeklindeki bu darbeye kasten bir cevap verecek.
Bu nedenle, nükleer caydırıcılık faktörünün Çin'e karşı etkinliği öncelikle psikoloji alanıyla ilgilidir. PRC liderliği, Rusya’nın yanıt verme korkusuyla Çin’e büyük bir darbe verme cesaretini göstermediğini varsayabilir. Özellikle Pekin Moskova'nın yüzünü kurtarmasına yardımcı olursa. Bu bağlamda, yukarıda belirtilen “Çin mutlu değil!” Kitabındaki kelimelere dikkat etmek gerekiyor: “İlk önce veya hepsinden önemlisi Çin'in çıkarlarını sağlamalıyız. Çin'in en yaşlı yerine oturmasını ve tüm dünyamıza liderlik edebilmesini sağlamak gerekiyor. ... Çin'in gelecekteki hedefleri nelerdir? Elbette Çin, dünyadaki büyük kaynakları ve alanı yönetmeli; Burada devletimizin topraklarına katılımlarını istemiyorum; Liderlik ve yönetim demek istiyorum. ”
Bu nedenle, bölgeyi ele geçirdikten sonra Pekin, Çin’e yasal olarak girmesini gerektirmeyebilir. Onun üzerinde gerçek bir kontrol sahibi olacak. Buna göre, bu durumda olduğu gibi, karşı taraf da kaybetmedi, çünkü harita üzerinde sınır aynı yerde kalacak.
Aslında, Çin’in genişleme olasılığı ile ilgili bütün soru büyük ölçüde psikolojiktir. Tabii ki Çin, ekonomik ve demografik genişleme yoluyla bölgeleri ve kaynakları savaşsız ele geçirmeyi tercih eder. Ancak bunun ancak askeri saldırganlığın “barışçıl” genişlemenin tek alternatifi haline gelmesi durumunda mümkün olduğu açık. Bu yüzden Pekin “barışçıl niyetleri” hakkında konuşmaya devam ediyor ve daha az ve daha açıkça askeri gücün büyümesini gösteriyor.
Görünüşte, yetkililerimizin ve çoğu uzmanımızın, bariz gerçeklere rağmen bir tehdit olduğu gerçeğini göz ardı etme ve PRC'nin siyasi ve ekonomik alanlarda azami taviz verme çabaları, Çin'i “sinirlendirmek” korkusuyla açıklanmaktadır. Bu durumda, burada irrasyonel saldırganlık nedenleri, hakaret gerekçesiyle saldırganlık yapma kabiliyeti, Çin'in liderliğine makul olmayan bir atıf görülebilir. Aslında, bugüne kadar, tüm davalarda ÇHC'nin liderliği son derece yüksek bir pragmatizm derecesi göstermiştir. Bu nedenle, Çin tehdidi sorusu ve bununla mücadele konusundaki önlemlerin yalnızca bireysel yazarlar düzeyinde değil, resmi düzeyde ve en azından bazı önlemlerin de uygulanmayacağına inanmak için pek çok neden var. ve Çin Halk Cumhuriyeti’nin liderliği “oyunun muma değmeyeceğini” anlayacağından ve diğer genişleme alanlarını aramanız gerektiğinden, saldırganlık tehdidini azaltın. Bu, yalnızca Rusya’ya Çin’e yönelik saldırganlığın fiyatı o kadar yüksek olursa, hiçbir koşulda haklı çıkmayacak (Çin’deki bir iç felaket tehdidi durumunda bile) haklı çıkar.
Bu sonucu elde etmek için savunmayı güçlendirmek kesinlikle gereklidir. İlk olarak, SNF ve hava savunma ligamentleri. Belki de şu anki şartlar altında ellerimizi bağlayan INF Antlaşması'ndan bir çıkış yoluna ihtiyacımız var. İkincisi, Doğu Askeri Bölge'deki sıradan güçlerin ciddi şekilde güçlendirilmesi gerekmektedir. Nükleer silahlar, ilk ve tek değil gerçekten son argüman olmalıdır. Ek olarak, birbirlerini korumak için karşılıklı sorumluluklarla uluslararası ittifaklar oluşturmak gereklidir. Güney Osetya'daki 2008 savaşının gösterdiği gibi, NATO bir düşman olarak bizim için güvenli, aynı zamanda bir müttefik olarak da işe yaramaz (bu, Gürcistan'a karşı davranışlarıyla gösterilmiştir). Bizim için en önemli müttefikler Kazakistan olmalı (bu durumda, CSTO'nun bununla hiçbir ilgisi yoktur), Moğolistan, Hindistan ve Vietnam.
Bu nedenle, "Çin" sorunu hakkında daha fazla sessizlik, ağırlaşmasına katkıda bulunur ve kayma olasılığını azaltır. Ülkenin güvenliği açısından çok ciddi bir konu ile ilgili benzer bir durum kabul edilemez görünüyor.