Korsanlık veya açık denizlerdeki hırsızlık, bugün de dahil olmak üzere tarihte birçok farklı olayda ortaya çıkan bir sorundur. Korsanlığın gelişmesi için belirli koşulların karşılanması gerekir ve bu koşullar hiçbir zaman yaklaşık 1700'den 1725'e kadar süren sözde Korsanlığın "Altın Çağı" ndan daha açık değildi. Bu çağ, tüm zamanların en ünlü korsanlarının çoğunu üretti. dahil Karasakal , "Calico Jack" Rackham , Edward Low ve Henry Avery .
Korsanlığın Gelişme Koşulları
Korsanlığın patlaması için koşulların tam olarak doğru olması gerekir. Birincisi, işsiz ve hayatını kazanmak için çaresiz olan pek çok sağlıklı genç erkek (tercihen denizciler) olmalıdır. Yakınlarda, zengin yolcuları ya da değerli kargoları taşıyan gemilerle dolu nakliye ve ticaret yolları olmalı. Kanun veya hükümet denetimi çok az olmalı veya hiç olmamalıdır. Korsanların silahlara ve gemilere erişimi olmalıdır. Bu koşullar 1700'de olduğu gibi (ve günümüz Somali'de olduğu gibi) karşılanırsa, korsanlık yaygın hale gelebilir.
Korsan mı, Korsan mı?
Bir privateer özel bir kuruluş olarak savaş zamanlarında saldırı düşman kasaba veya nakliye için hükümet tarafından lisanslı bir gemi veya bireydir. Belki de en ünlü korsan, 1660'larda ve 1670'lerde İspanyol çıkarlarına saldırmak için kraliyet lisansı verilen Sir Henry Morgan'dı . Hollanda ve İngiltere İspanya ve Fransa ile savaş halindeyken İspanya Veraset Savaşı sırasında 1701'den 1713'e kadar özel görevlilere büyük ihtiyaç vardı. Savaştan sonra, özelleştirme komisyonları artık dağıtılmadı ve yüzlerce deneyimli deniz haydutları aniden işten çıkarıldı. Bu adamların çoğu bir yaşam biçimi olarak korsanlığa yöneldi.
Ticaret ve Donanma Gemileri
18. yüzyılda denizcilerin bir seçeneği vardı: donanmaya katılabilirler, ticari bir gemide çalışabilirler veya korsan veya korsan olabilirlerdi. Deniz ve ticaret gemilerindeki koşullar iğrençti. Adamlar rutin olarak düşük maaş alıyordu, hatta maaşlarını tamamen aldatıyordu, subaylar katı ve sertti ve gemiler genellikle kirli veya güvensizdi. Birçoğu istekleri dışında hizmet etti. Donanma "basın çeteleri", denizcilere ihtiyaç duyulduğunda sokaklarda dolaştı, güçlü gövdeli erkekleri bilinçsizliğe sürüklediler ve yelken açana kadar gemiye bindirdiler.
Nispeten, bir korsan gemisindeki yaşam daha demokratik ve genellikle daha karlıydı. Korsanlar ganimeti adil bir şekilde paylaşma konusunda son derece gayretliydi ve cezalar ağır olsa da, nadiren gereksiz veya kaprisliydi.
Belki de "Kara Bart" Roberts bunu en iyi şekilde söylemiştir: "Dürüst bir hizmette, az müşterekler, düşük ücretler ve ağır emek vardır; bunda bolluk ve tokluk, zevk ve rahatlık, özgürlük ve güç vardır ve bu konuda alacaklıyı kim dengelemez? yan, en kötü ihtimalle, tüm tehlike boğulmaya sadece ekşi bir bakış olduğunda. Hayır, mutlu bir hayat ve kısa bir hayat benim sloganım olacaktır. " (Johnson, 244)
(Çeviri: "Dürüst bir çalışmada yemek kötü, ücretler düşük ve iş zor. Korsanlıkta bol miktarda ganimet var, eğlenceli ve kolay ve özgür ve güçlüyüz. Kim, bu seçimle sunulduğunda Korsanlığı seçmez misin? Olabilecek en kötüsü asılabilirsin. Hayır, neşeli bir hayat ve kısa bir hayat sloganım olacak. ")
Korsanlar için Güvenli Limanlar
Korsanların zenginleşmesi için, yeniden stoklayabilecekleri, ganimetlerini satabilecekleri, gemilerini tamir edebilecekleri ve daha fazla adam alabilecekleri güvenli bir sığınak olmalıdır. 1700'lerin başında İngiliz Karayipleri tam da böyle bir yerdi. Port Royal ve Nassau gibi şehirler, korsanların satmak için çalıntı mallar getirmesiyle büyüdü. Bölgede vali veya Kraliyet Donanması gemileri şeklinde kraliyet varlığı yoktu. Silahları ve adamları olan korsanlar, esasen kasabaları yönetiyordu. Kasabaların onlara yasak olduğu durumlarda bile, Karayipler'de, bulunmak istemeyen bir korsan bulmanın neredeyse imkansız olduğu kadar tenha koylar ve limanlar vardır.
Altın Çağın Sonu
Yaklaşık 1717 civarında, İngiltere korsan vebasına bir son vermeye karar verdi. Daha fazla Kraliyet Donanması gemisi gönderildi ve korsan avcıları görevlendirildi. Zor bir eski özel olan Woodes Rogers, Jamaika valisi oldu. Ancak en etkili silah affedildi. Hayattan çıkmak isteyen korsanlara kraliyet affı teklif edildi ve birçok korsan bunu aldı. Benjamin Hornigold gibi bazıları yasal kalırken, Karasakal veya Charles Vane gibi affedilen diğerleri kısa süre sonra korsanlığa geri döndü. Korsanlık devam edecek olsa da, 1725 yılına kadar neredeyse hiç kötü bir sorun değildi.
Kaynaklar
- Cawthorne, Nigel. Korsanların Tarihi: Açık Denizlerde Kan ve Gök Gürültüsü. Edison: Chartwell Kitapları, 2005.
- Doğru, David. New York: Random House Trade Paperbacks, 1996
- Defoe Daniel (Kaptan Charles Johnson). Piratelerin Genel Tarihi. Manuel Schonhorn tarafından düzenlenmiştir. Mineola: Dover Yayınları, 1972/1999.
- Konstam, Angus. Dünya Korsanlar Atlası. Guilford: Lyons Press, 2009
- Rediker, Marcus. Tüm Milletlerin Kötüleri: Altın Çağ'da Atlantik Korsanları. Boston: Beacon Press, 2004.
- Woodard, Colin. Korsanlar Cumhuriyeti: Karayip Korsanlarının ve Onları Düşüren Adamın Gerçek ve Şaşırtıcı Hikayesi Olmak. Mariner Kitapları, 2008.