Deniz savaşları. Ters yönde doğru mücadele
Bu savaşta Almanlar İngilizlere çok sert vurdu, kruvazörü ve destroyeri batırdı. Evet, doğru hesaplanmış bir torpido saldırısı ciddidir. Ve teoride, Alman gemilerini tek bir biçimde dağıtması gereken kruvazör, dibe battı. Böyle bir şey yapmadan bununla yüzleşelim.
Olabilir mi?
Burada ilginç, çünkü tekne çok sıradışı. Ancak - her zamanki gibi sırayla.
Kraliyet uygulama konseptinde filo ortaya çıkmasıyla bağlantılı olarak havacılık (ve İngilizler, uçağın geleceğinin denizde olduğunu fark eden ilk kişilerden biriydi), gemilerin değerli bir düşmanı, bir deniz bombardıman uçağı ve bir torpido bombacısı olduğu konusunda bir anlayış vardı.
Oldukça hareketsiz Admiralty'de lordların nasıl hızlı tepki verdiği bugün net değil. Ancak bu bir gerçek: otuzlu yılların ortasında, asıl görevi filodaki daha büyük gemileri düşman uçaklarından korumak ve korumak olan bir dizi kruvazör inşa etmeye karar verildi.
Yani bir geminin ne olması gerektiğine dair bir anlayış vardı: hızlı ateş eden evrensel silahlarla donanmış hafif bir kruvazör.
Proje gerçekten oldukça orijinaldi. Gemi, "Ben onu eskisinden kör ettim" ilkesine göre monte edildi. Dahası, şekillendirilecek bir şey vardı.
Aslında, sıfırdan böyle bir gemiyi inşa etmek biraz zaman alıcı ve pahalı olacaktır. Bu nedenle, "Aretuza" sınıfından çok iyi bir kruvazör aldılar ve onu biraz değiştirdiler.
Aslında, çalışma etkileyiciydi.
Yeni kruvazör başlangıçta iletişim üzerindeki bağımsız operasyonlar için tasarlanmadığından, bir filo gemisiydi, özerklikle ilgili her şey ondan kaldırıldı. Yakıt tedariki önemli ölçüde azaldı, deniz uçağı ve mancınıkla hangar, deniz uçağını kaldırmak için vinç ve uçak yakıtı için tanklar kaldırıldı.
Ancak serbest bırakılan ağırlık, Aretuza'daki gibi 152 mm'lik toplara sahip üç kule yerine her biri iki evrensel 133 mm topa sahip beş kule kurmayı amaçlıyordu. Ve bir hava savunma kruvazörü olduğu için, uçaksavar silahlarının başlangıçta 30'lar için çok duygusal olduğu varsayıldı: 40 mm kalibre ve dört tek namlulu Oerlikons 20 mm olan iki dörtlü pom-pom kurulumu.
Az? Sanırım o yıllarda İngiliz filosunda hava savunması açısından daha sofistike gemiler neredeyse yoktu. Gemi yapımında "Dido" nun bir atılım olduğunu söyleyebiliriz. Zamanı geldiğinde bahsettiğimiz Amerikan "Atlantes", "Dido" gözüyle inşa edildi.
Kruvazörlerle ekipman açısından her şey yolunda gitmedi, çünkü savaş başladı ve İngiltere endüstrisi gerekli sayıda silah tedarikiyle baş edemedi. King George V sınıfı zırhlılara da 133 mm'lik toplar yerleştirildi, bu yüzden onlarla ilgili sorunlar başladı.
Bu nedenle, oldukça doğal olarak, İngilizler kaçmaya başladı ve planlanan 4 kruvazörden 11'ü beş yerine dört kule aldı ve iki kruvazör, Scylla ve Charybdis, genellikle modası geçmiş 114 mm evrensel toplarla silahlandırıldı.
Aynı anda birkaç tersanede çok hızlı gemiler inşa ettiler, bu yüzden tüm kruvazörler çok çabuk kalktı. Gemiler 1937-38'de atıldı ve zaten 1940'ta gemiler faaliyete geçmeye başladı.
Bu gemiler neydi?
Rezervasyon. İngilizler arasında alışılmış olduğu gibi çekinceler çok mütevazıydı. Zırh kuşağının olması gereken bir yeri vardı. 76 mm kalınlığında, oldukça küçük alan, esas olarak topçu mahzenlerini ve 25 mm kalınlığında traverslere sahip makine dairesini kaplıyor.
Zırhlı güverte, mühimmat mahzenlerinin üzerinde 25 mm kalınlığa sahip, 51 mm kalınlığındaki hafif kruvazörler için standarttır.
Taretler, 13 mm'lik kıymık önleyici zırhla donatıldı.
Genel olarak, böyle bir rezervasyon hakkında konuşmaya değmez, ancak bir filo savaşında üçüncü bir rol için tasarlanmış bir gemi için fazlasıyla yeterlidir.
Santral ve sürüş performansı
Ana elektrik santrali, Parsons'tan dört TZA ve Admiralty tipi dört kollektörlü buhar kazanından oluşuyordu. Kazanlar, iki kazan dairesinde çiftler halinde, pruva kazan dairesinde, iki makine dairesinde TZA kıç tandeminde yan yana yerleştirilmiştir.
Santraller, projeye göre tam yükte standart 62 knot ve 000 knot yük ile maksimum hız sağlaması beklenen toplam 32 hp güç üretti.
Seyir menzili 1500 deniz milinde 30 deniz mili, 2440 deniz milinde 25 deniz mili, 3480 deniz milinde 20 deniz mili ve 4400 deniz milinde ekonomik bir hızda 12 mil idi.
Dido sınıfı kruvazörlerin mürettebatı yaklaşık 500 kişiydi. Yaşanabilirliğin, aşırı kalabalık olması, küçük yaşam alanı ve yaşam alanlarının yetersiz havalandırılmasıyla ünlü gemilerin savaş özelliklerine feda edildiği kaydedildi.
silâhlar
Kruvazörlerin ana kalibresinin, King George V savaş gemisine takılanlarla aynı 5,25 "(133 mm) evrensel kalibreli toplardan oluşması gerekiyordu.
Bunun mühimmat tedarikiyle ilgili sorunları azaltması gerekiyordu, aslında her şeyin oldukça zor olduğu ortaya çıktı.
Bununla birlikte, kruvazörlerde, Mk.I "savaş gemisi" kulelerinin yerini daha basit ve daha hafif olan Mk.II aldı. Kuleler arasındaki diğer bir fark da, mühimmat için taret doldurma bölmelerinin olmamasıydı. Bu bir yandan savaşta güvenliği azaltırken, diğer yandan da cephanenin artmasını sağladı.
133-mm top, 36,3 m'ye kadar atış menzili ve 22 m irtifa erişimiyle 000 kg'lık bir mermi sağladı.Ateş hızı dakikada 14-900 mermi idi.
Genel olarak, hakkında birkaç söz söylemek istediğim silah oldukça iyiydi. Ve destroyerden ve alttan hafif yüzeyli gemiler için bu muhteşemdi. Ama uçakları affettiğimiz için, bundan şüphe edelim.
Evet, 70 derecelik yükseklik açısı iyiydi ve her şey olmasa da hemen hemen her şeye izin verildi. Ancak bu silahla ilgili sorun, mermiler için yalnızca bir tür sigorta olmasıydı - mekanik, mesafenin manuel olarak önceden ayarlanmasıyla. Yani, aslında, mesafe belirleyici her zaman bir atış gecikti.
Uygulamanın gösterdiği gibi, silahların alçaktan uçan torpido bombardıman uçaklarına ve masthead'lere karşı İKİ atış yapmayı başardığı düşünüldüğünde, en iyi ihtimalle etkinlik düşüktü. Ve İngilizlerin ancak savaşın sonuna doğru bir radar sigortası vardı.
Bu arada, "Galler Prensi" 133 mm evrensel toplarla da silahlandırılmıştı. Ve Japon torpido bombardıman uçaklarına karşı ona nasıl yardımcı oldu?
Ek olarak, başka bir sorun daha vardı: saniyede sadece 10-11 derece olan düşük yatay yönlendirme oranı. Bu aynı zamanda tatsız bir andı, ancak savaşın sonunda İngiliz mühendisler bunu çözebildi ve savaş gemisi Vanguard, saniyede 20 derece dönüş hızına sahip modernize edilmiş kuleleri çoktan almıştı.
Savaşın sonunda, daha yüksek ateş oranına sahip bir silah değişikliği ortaya çıktı, sigorta gecikmesini ayarlamak için otomatik bir makine ortaya çıktı. Savaşın sonunda cephanenin bir kısmı telsiz sigortalı mermilerden oluşuyordu.
Beş kulede on tabanca, evrensel montajlar, hem yüzey hem de hava hedeflerine ateş etmeyi mümkün kıldı - bu oldukça güçlü.
Üç kule pruvada, ikisi kıçta. Bu projeye göre. Ancak serbest 133 mm top sayısıyla ilgili sorunlar, birkaç geminin (Dido, Bonaventure ve Phoebus) dört taretle hizmete girmesi ve iki kruvazörün (Scylla ve Charybdis) 114 mm evrensel toplarla donatılması gerçeğiyle sonuçlandı. önceki neslin.
Uçaksavar silahları
Öykü "Dido" gibi kruvazörler - yeniden silahlanma tarihi. Başlangıçta, gemiler farklı şekillerde silahlanmıştı.
Serideki ilk kruvazörlere 102 mm uçaksavar silahı verildi. Bir şey. Hiçbir özel değeri olmadığı için, zaten 1941'de tüm kruvazörler onu kaybetti. Bunun istisnası, silahın 1943'te çıkarıldığı "Charybdis" idi.
40 mm pom-pom dörtlü uçaksavar silahları.
Bu rahatsız canavarlardan birkaçı tüm gemiler tarafından taşındı ve bazıları hala tek namlulu idi. 1942'de "Kleopatra" da ve 1943'te "Charybdis" te tek namlulu 40 mm "ponponlar", 5 ve 11 tek namlulu 20 mm "erlikon" ile değiştirildi.
Savaş boyunca Erlikonların sayısı istikrarlı bir şekilde arttı.
1943'te Phoebe'de 3 quad pom-pom vardı ve 1944'te Cleopatra'daki iki quad pom, 3 quad Bofors 40 mm / 56 ile değiştirildi.
1944 ve 1945'te tek namlulu "boforlar" sırasıyla "Sirius" ve "Argonaut", 4 ve 7'de göründü.
12,7'de 1941 mm'lik dörtlü "Browning" yuvaları "Dido", "Phoebe", "Evriala", "Hermione" den çıkarıldı.
1941'de beşinci standart 133 mm Q tareti Dido'ya takıldı ve Evrial, Argonaut ve Cleopatra'da bu taret kaldırıldı ve yerine Erlikon eklendi.
Gemilerin yeniden teçhizatı her zaman devam etti. Hayatta kalan kruvazörler, savaşların sonunu aşağıdaki konfigürasyonlarda karşıladılar:
Phoebus: 3 x 4 40mm Bofors ve 16 20mm Erlikon.
Dido: 2 x 4 40 mm ponpon ve 10 20 mm erlikon.
Euryal: 3 x 4 40mm Pom-Poms ve 17 20mm Erlikon.
Sirius: 2 x 4 40 mm ponpon, 4 x 1 40 mm Bofor ve 7 x 1 20 mm Erlikon.
Kleopatra: 3 x 4 40mm Bofors ve 13 20mm Erlikons.
"Argonaut": 3 x 4 40 mm ponpon, 7 x 1 40 mm beofor ve 16 20 mm Erlikon.
Genel olarak, gemilerin uçaksavar silahlanmasının ideale yakın düşünülebileceğini söyleyebiliriz.
Mayın torpido silahı iki adet 533 mm'lik üç tüp torpido tüpünden oluşuyordu.
Tüm kruvazörler, görevlendirildiklerinde 279 veya 281, 284 radar tipleri ile donatıldı.
Dido sınıfı kruvazörlerin kullanım tarihi, savaşlarla dolu bir tarihtir. Savaşın sonunun gemiler listesinin yarısıyla karşılanması zaten çok şey söylüyor. Gemilerin her biri hakkında ayrı bir hikaye yazabilirsiniz, ancak şimdi kendinizi servis kayıtlarını sıkıştırmakla sınırlandırmalısınız.
"Dido"
1940'ta Atlantik'te "Amiral Scheer" arayışına katıldı.
1941'de askerlerin Lofoten Adaları'na çıkarılmasıyla ilgili "Claymore Operasyonu" na katıldı.
Akdeniz'e transfer edildi, tüm operasyonlarda zırhlı zırhlılar.
Girit operasyonu üyesi.
Bir hava bombasının "B" kulesine çarpması sonucu ağır hasar aldı, bunun sonucunda ana kalibrenin tüm pruva grubu devre dışı bırakıldı.
ABD'de 1942'de tadilattan sonra, Malta'ya giden konvoyları kapsayacak operasyonlara katılan bir kişi tamir edildi.
İkinci Sirte Bay Muharebesine katıldı.
Müttefik birliklerin Sicilya'ya ve Fransa'nın güneyine çıkarılmasına katıldı.
1944'te konvoyları örttüğü Kuzey Atlantik'e transfer edildi.
1947'de yedeğe transfer edildi.
1957'de metale dönüştürüldü.
"Bonaventure"
Finistre Burnu'nda bir İngiliz konvoyunu engellemeye çalışan "Amiral Hipper" ile yaptığı savaşta Kasım 1940'ta ateş vaftizini aldı.
Aralık 1940'ta Alman Bremen gemisini keşfetti ve batırdı.
Konvoylara Malta'ya kadar eşlik ettiği Akdeniz'e transfer edildi. Ocak 1941'de İtalyan muhriplerle savaşa ve "Vega" muhribinin batmasına katıldı.
30 Mart 1941, başka bir konvoya eşlik ederek, İtalyan "Ambra" denizaltısından iki torpido aldı ve birkaç dakika içinde battı.
"Naiad"
Savaşın başından beri, Kuzey Atlantik'teki konvoylara eşlik ediyordu. Daha sonra Akdeniz'e nakledildi.
Girit ve Milo operasyonları üyesi. Düşman uçaklarından hasar alındı.
Malta yönündeki konvoyları örtmek. 1941-42 yılları arasında 11 görev yaptı.
Birinci Sirte Körfezi Muharebesi'ne katıldı.
11 Mart 1942'de üsse dönerken Sallum yakınlarındaki kruvazör Alman denizaltısı U-565 tarafından torpillendi. Torpidolar kruvazörün sancak tarafının ortasına çarptı ve o battı.
"Phoebus"
1940'ta Orta Doğu'ya giden bir konvoya katıldı. Trablus bombardımanına katıldı, birlikleri Kalamata'dan tahliye etti, konvoyları Malta'ya taşıdı.
Girit ve Suriye operasyonlarının üyesi.
27 Ağustos 1941'de Bardia yakınlarında, Tobruk'u destekleyeceği sırada İtalyan torpido bombardıman uçaklarının saldırısı sırasında bir torpido hasar gördü. Onarımlar Nisan 1942'ye kadar sürdü.
Hizmete döndüğünde Kaide Operasyonunda (Malta) yer aldı.
Daha sonra Alman ablukasını kıranların önüne geçmek için Hint Okyanusu'na gönderildi.
23 Ekim'de Simonstown'dan Freetown'a geçişte, Pointe Noire (Belçika Kongosu) yakınlarındaki kruvazör, Alman denizaltısı U-161'den torpido darbesi aldı. ABD'de tekrar tamir edildi.
Tekrar Akdeniz'de kaldı, Yunanistan'daki Oniki Ada operasyonuna katıldı.
1944'te Anzio'daki (İtalya) çıkartmaya katıldı.
1945'te, Burma ve Tayland'da Japonya'ya karşı operasyonlarda yer aldığı doğuya transfer edildi.
1956'de metale dönüştürüldü.
"Evrial"
Halberd Operasyonu üyesi, Malta konvoylarına eşlik ediyor.
Barda, Cyrenaica sahilindeki Derna'ya ateş etti.
Sirte Körfezi'nde 1 ve 2 savaşın katılımcısı.
Tüm Malta operasyonlarında görev aldı.
1943'te kuzeye transfer edildi ve Kuzey Norveç'teki operasyonlarda yer aldı.
1944'te Pasifik Okyanusu'na transfer edildi, Sidney'de (Avustralya) Japonya'ya karşı operasyonlarda yer aldı.
1956'da metal için demonte edildi.
"Sirius"
Konvoylara Malta'ya kadar eşlik etme operasyonları.
Hint Okyanusu Devriyesi.
Kuzey Afrika'ya İniş (Operation Torch).
1943'te Sicilya'daki Müttefik çıkartma üyesi.
Solerno ve Taranto'ya ateş etti.
6 Ağustos 1943'te Ege Denizi'nde bir Alman konvoyunun imhasına iştirak.
Mayıs 1944'te Normandiya'ya çıkarma yapan gemileri ele aldı.
Temmuz 1944'te birliklerin güney Fransa'ya çıkarılmasına katıldı.
Savaştan sonra bir süre Akdeniz'de görev yaptı.
1956'da metal için demonte edildi.
"Hermione"
Malta konvoylarına eşlik ettiği Akdeniz'de savaşı başlattı.
Madagaskar'daki birliklerin çıkarılmasına katıldı.
16 Haziran 1942 gecesi, Girit'in güneyinde, bir Alman denizaltısı U-205 tarafından torpillendi ve battı.
"Kleopatra"
1942'de 500 kg'lık bir bombanın isabetiyle düşmanlıklara başladı. Onarımdan sonra Rodos'u bombaladı.
Malta konvoylarının üyesi.
Sirte Körfezi'ndeki İkinci Savaşa katıldı.
Suriye kampanyasına katıldı.
16 Temmuz 1943, İtalyan denizaltısı "Dandolo" dan bir torpido darbesi aldı.
ABD'de elden geçirildi.
Onarımlardan sonra, 1946'ya kadar hizmet verdiği Pasifik Okyanusu'na gönderildi.
1956'da metal için demonte edildi.
"Argonaut"
Hizmetine Kuzey Arktik'te Svalbard'daki operasyonda başladı.
Kuzey Afrika'daki Meşale Operasyonu üyesidir.
14 Aralık 1942, İtalyan denizaltısı "Mocenigo" dan iki torpido aldı. Baş ve kıç bacakları koptu, direksiyon kontrolü kaybedildi, beş kuleden 2'si bozuktu. Kruvazör ayakta kaldı ve Cezayir'e çekildi.
Yenileme 1944 yılına kadar sürdü.
Güney Fransa, Normandiya'daki birliklerin çıkarılmasına katıldı.
Kasım 1944'te, Japon ordusuna karşı operasyonlarda yer aldığı Pasifik Okyanusu'na transfer edildi.
Okinawa ve Formosa'daki operasyonlara katılan.
1956'da metal için demonte edildi.
"Charybdis"
Orta Atlantik ve Akdeniz'deki operasyonların üyesidir. Malta konvoylarını korumak.
Kuzey Afrika'ya asker çıkarma operasyonlarına katılan ("Meşale" ve "Üçgen").
Orta Doğu ve İskenderiye'deki konvoyları kapsıyordu.
Sicilya'daki birliklerin çıkarılmasına katıldı.
22 Eylül 1943'te İngiliz Kanalı'ndaki savaşa katıldı. Kruvazör, T-23 destroyerinden iki torpido aldı ve battı.
"Scylla"
Kuzey konvoyları PQ-18 ve QP-14'ün eskortuna katılan bir katılımcı, batık gemilerin mürettebatını kurtardı.
Akdeniz'e nakledilen birliklerin Kuzey Afrika'ya çıkarma işlemlerine katıldı.
1 Ocak 1943'te, "Scylla", gemide stratejik bir yük ile Japonya'dan gelen Alman ablukayı kırıcı "Rakotis" i durdurdu ve torpidolarla battı.
Daha sonra Atlantik'te hizmet vermeye devam etti, konvoylara eşlik etti, uçak ekiplerini kurtardı.
Askerlerin 1944'te Normandiya'ya çıkarılmasına katıldı.
23 Haziran 1944 bir mayın tarafından havaya uçuruldu, önemli hasar gördü, restorasyon pratik değildi. 1950'de metal için söküldü.
Aslında, Dido sınıfı kruvazörlerin çok faydalı ve başarılı gemiler olduğu kanıtlanmıştır. Bu gemileri tam olarak maksimum fayda sağlayabilecekleri yerlerde kullanmak. Kruvazörlerin ağırlıklı olarak Alman ve İtalyan havacılığının eylemlerinin en büyük hasarı verdiği Akdeniz'de faaliyet göstermesi, hava savunma kruvazörünün yerinde olduğunu gösteriyor.
Bir geminin savaş sırasında uzun hizmet ömrü, bir geminin verimli çalıştığının en iyi göstergesidir. Kruvazör Dido etkili oldu. Buraya eklenecek bir şey yok, proje başarılı olmaktan daha fazlasıydı.