Gantline manevra ağır yükler için gemi ve fenerler üzerinde kullanılan bir ip olduğunu. Derricks donanımının bir parçasıdır ve yükü doğrudan destekler; uçlarından biri hidrolik veya elektrikli bir vincin tamburuna sabitlenir ve ikincisi üzerine sarılır. Diğer uç, iki kartahus birlikte çalışıyorsa, bir dişe veya bir yoncaya bağlanır.
İroise Denizi'ndeki deniz fenerleri de (Pierres Noires hariç), rölyef ve erzak taşımayı mümkün kılan bir kartahu ile donatılmıştı. Bu kartahu, deniz fenerinin tabanında, besleme plakasında (platform) bir manuel vincin tamburuna sarılmış çelik halattan yapılmıştır. Bu kablo, kulenin tepesinde bir darağacına çarpan bir makaradan geçti ve diğer ucuna röleler sırasında kaldırılacak veya indirilecek yükleri deniz fenerinden kancaladığımız bir kanca ile donatıldı. Muhafızlar) .
Rölyefler sırasında, kartahu tekneye doğrudan fırlatılamayacak kadar ağır, gemide çekilen sağlam bir halatla bağlandı. Muhafızlar, bu nedenle, ilk önce, gemideki çıkıntının bir ekleme ile bağlandığı bir toulini (ucunda ağırlıklandırılmış hafif halat) fırlattılar .
Gemide, kancanın hemen yukarısında, kartahu kablosuna vurulan bu vang yardımıyla, denizciler, kartahu'dan asılan yükleri teknenin güvertesine (muhafızlar veya ekipman) çekerler.
Adamların deniz fenerinin iniş sahnesine veya daha da kötüsü, Deniz Fenerlerinin amiral gemisinin güvertesine inmesi çok akrobatik olabilir. Deniz biraz sertleştiğinde, "topa" binen kaleci bazen elimizden geldiğince bir ayakla, bir bacakla veya hatta can yeleğiyle yakalanmalıydı ...
Bu manevra bu nedenle büyük bir çeviklik gerektiriyordu ve tehlikeliydi. Başarısı büyük ölçüde yakıt ikmal teknesinin pilotuna bağlıydı. Bu alandaki ustalardan biri, efsanevi Velléda'nın patronu Henri Le Gall'di . Ağır havalarda, kartahu kullanmak imkansızdı ve bu nedenle rahatlamayı bırakmak gerekiyordu.
Cartahu tekniği, denizdeki deniz fenerlerinin çoğunda ("Yeraltı") kullanıldı. Ana sahnesi Jument'in deniz feneri olan yönetmen Philippe Lioret'in L'Équipier (2004) filminde sinemada sahnelendiğini görebiliyorduk . Jean-Pierre Abraham , deniz feneri bekçisi yazarının Ar-Men'e geri döndüğü bu pasajda olduğu gibi, Armen hikayesinde de birkaç kez bahsedilmiştir :
"Henri hızı düşürdü, sinsi haç işaretini yaptı, can yeleğini giydim, öndeki denizcilere katılmak için koştum. Boğuk çığlıklar, oradaki muhafızın ileri geri hareket ettirecek toulini iyi veya kötü bir şekilde başlatmasına bağlı olarak, hevesli veya alaycı manevrayı kesintiye uğratır . Öpüşürüz, gülerim, sırtıma ağır bir tokat atarım, "Merhaba Jonas !" Kalende iyi eğlenceler! », Okul yılının başında bir okul çocuğu gibi yepyeni, mutlu ve endişeliyim. Genellikle eğlencelidir. »( Armen , Le Tout sur le Tout, 1988, s. 35-36).