We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sosrodzice.pl: Yeterince iyi bir baba ya da ne?
Tomek Bułhak: Katılmak, aktif olmak, inisiyatifle işbirliği yapmaya istekli olmak. Bu muhtemelen anahtardır. 'İyi baba' kavramını standartlaştırmak zor, bence herkes kendi kişiliği ve mizacına uygun olarak kendi ebeveynlik modelini geliştirmelidir. Bu gerçek olmalı. İyi bir baba, çocuğun kendisi ile işbirliği yapmalı, sadece kendisi ve çocukla olan ilişkisini değil.
Sosrodzice.pl: Kendin üzerinde oynama kendini nasıl gösteriyor?
Tomek Bułhak: Eğitim işbirliği ve ortak deneyimler oluşturmaktır. Mesele çocuktan önce, sürtünme veya anlaşmazlık içermeyen aynı vizyonlar sunmak değildir; böyle bir dünya yoktur, bu yüzden bu tür kalıpları teşvik etmek sanal gerçeklik yaratacaktır. Özellikle kriz durumlarında, insanlardan birinin gücü ve sabrı olmadığı zaman desteklemeye değer. Sonra ikinci bir çift el çok faydalıdır. 'Bana geri ver, daha iyi yaparım' davranışlarından kaçınmak iyidir. Ortaklarının bu tutumu, görünüşe göre, bu yüzden çoğu zaman savunmaya itilen erkekler tarafından deneyimleniyor. Biliyoruz - bir anne genellikle bunu daha iyi yapar, çünkü çocuğuna en yakın kişidir, baba küçük bir erkeğe yabancı olan ilk kişidir. Bununla birlikte, bu durumda dudaklarını ısırmanın ve onun içinde hatalar yapsa bile, diğer kişinin çocuğa kendi tarzında bakmasına değeceğini düşünüyorum. Bu, erkeklerin sık sık küçük çocuklarla temasta bulunmadığına dair kendimize güven duymamızı sağlar.
Sosrodzice.pl: Çocuğun doğumundan sonra bir ilişkide baş etmenin bir yolu var mı?
Tomek Bułhak: Aynı zamanda çok bireysel, hassas bir konu. Bazen, evlilik için belli bir zaman yoktur, bununla dikkatlice arka plana gider. Böyle bir sürecin gerçekleşip gerçekleşmediğini bilmek iyidir; eğer özlüyorsanız, o zaman her şeyi güvenli bir standarda geri getirmek için çok çalışmanız gerekir. Zor olsa bile, bazen acı verici konuşmalar olsa konuşmaya değer.
Sosrodzice.pl: Bizi "huzursuzluk" ve münasebetle çabucak başa çıkmamız için ne motive etmeli?
Tomek Bułhak: Ebeveynlerin doğrudan ilişkileri, çocuklarla ilişkilerin lehine solmaya başladığında, kırmızı ışığın yandığını düşünüyorum. Onunla ilgilenmek, dikkatleri bir ilişkiden etkili bir şekilde uzaklaştırabilir; hepsi bu kadar değil - her zaman bir çocuk hakkında saatlerce konuşabilirsiniz, böylece karşılıklı temas halini korursunuz. Sessiz değiliz, temas halindeyiz. Ancak sorun, kendimizle ilgilenmeyi ve bizi neyin birbirine bağladığını durdurmamızdır. Çocuklarla ilişkilerin geliştirilmesine yatırım yapan tüm "ev" enerjisini kendimize göstermeyi bırakıyoruz. Birlikte olmanın bize sıradan, basit bir neşe ve memnuniyet sağlamadığını fark ettiğimizde, ücretsiz anları evden uzakta, bir ortağın katılımı olmadan planlamanın daha olası olduğu durumlarda, bir şeyin yanlış gittiğinin güçlü bir işaretidir.
Sosrodzice.pl: Babanın çocukla teması nedir?
Tomek Bułhak: Bu ilişkinin verimli olacağı beklentisi, bir zamanlar doğru olarak bakıldığında temas kurulduktan sonra kalıcı bir şeye dönüşecektir. Buna karşılık, küçük bir çocukla, yeni doğmuş bir bebekle, sonra bir bebekle temasa geçme, kendine güven ve kendine özgü bir babalık gururu duygusu verir - 'evet, yönetirim, böyle küçük bir çocuğa bile bakabilirim'. Biraz boşuna, ama bu tür bir kibir aşırı derecede tehlikeli değil.
Kelime değil, en baştan, jestler aşamasında temas kurmaya değer. Sonra bu teması sürdürmek ve geliştirmek daha kolaydır.
Sosrodzice.pl: Ergenlik babalık için çok mu uzun?
Tomek Bułhak: Bilmiyorum ... Çok bireysel, muhtemelen bazıları doğumdan önce yeterince olgun, bazıları ise bu duruma hiç ulaşamıyor. Bence babalık büyümesi sürecinin iki aşamaya ayrıldığını düşünüyorum - birincisi çocuk hakkında ortak bir karar, ikincisi - doğumdan sonra ilişkiler kurmak, ebeveynlik modelinizi oluşturmak. Midemle konuşan bir adam değildim, daha sonra Zu ile Basia'nın bu ilişkiyi kurgulamaya başlaması için doğmasını bekledim. İlk başta, deneyimim belirsizlikle doluydu - Bir aşk dalgasının beni derhal taşması mı gerektiğini merak ediyordum, bazen de benzer bir şey olması gerektiği fikrine kapıldım. Olmadı - duygular yavaşça büyüdü, sadece bir süre sonra anladım. Baba sevgisi, diğerleri gibi çalışıyor ve gelişiyor gibi görünüyor - zamana, etkileşime ve karşılıklı deneyimlere ihtiyacı var. Uzun zaman sonra hissettim.
Sosrodzice.pl: Baba için en büyük zorluk mu?
Tomek Bułhak: Bu rolde kendin olmak için her ne pahasına olursa olsun savaş. Bunu nasıl anlarım Genellikle çocuk sahibi olmak istediklerini ve bu karardan pişmanlık duymadıklarını itiraf eden insanlar vardır, ancak üzücü, geri dönüşü olmayan bir şeyi özlüyor - kendiliğindenlik, kaygısız, bir şekilde özgürlüğü. Bazen, bazılarının "Zaten çocuklarım var, bu yüzden hayatımı sona erdir" gibi yinelenen kalıpların rutubetine düştüğü görünüyor. Tecrübelerimiz birçok şeyin terk edilmek zorunda olmadığını, ebeveynlikle uyumlu olduklarını göstermektedir. Buna karşılık, baba-çocuk seviyesindeki en büyük zorluk, kızlarımın bana güveneceği, yargılanmadığını hissetmeyeceği, desteğimden emin olacağı bir ilişki kurmam. Benimle aktif olarak iletişim halinde olacaklar.
Sosrodzice.pl: Babam cesaret, bağımsızlık öğretmek için orada mı?
Tomek Bułhak: Ayrıca, babam ve annemin çocuğumda geliştiği özelliklerle ilgili net bir ayrım göremesem de. Bu ortak bir iştir. Tabii ki, kızlar büyüdüğünde dağlarda onlarla kovalanacağım, ata binebileceğim, yelkenlerde yelken açacağım konusunda çeşitli görüşlerim var. Umarım onları gerçekleştiririm, en azından tutkularımdan etkilenirler.
Sosrodzice.pl: Ebeveyn olmaktan hoşlanmadığınız şey nedir?
Tomek Bułhak: Buna bu şekilde bakmamaya çalışıyorum. Bu yaklaşım her zaman bir ebeveyn için ulaşılamayan bir şey için sağlıksız bir özlem tetikler, sinir bozucu. Daha doğrusu, ebeveynlikten doğan yükümlülüklerin bir angarya olmaması için gerçeği biraz nasıl bükmeyi düşünmeye çalışıyorum. Tabii ki, herkes gibi, nihayet yeterli uyuyabilmek için yalnız ya da yalnız bir yere gitmeyi hayal ediyorum. Bazen yorgunluk ezicidir, bazen sabır yoktur. Fakat bence bu, her ebeveyn için oldukça standart bir deneyim.
Sosrodzice.pl: Ve sonra elinizde bir gazete ve uzaktan kumanda ile tükenmişlik, koltukta ebeveynlik için zaman geliyor? Kurtarır mısın?
Tomek Bułhak: Onu tamamen korumak zor, muhtemelen imkansız. Bazen yorgunluk kanepeyi şu an için tek alternatif haline getiriyor. Aşırı doz almadıkça, muhtemelen yanlış bir şey yok. Ve pilot ve gazete? Bazen bir ebeveyn için zaman ayırma hakkı. Çocuğun ebeveyn için birlikte zaman ve zaman olduğunu bilmesi önemlidir. Oranlar doğruysa, ihmal edilmez veya dikkate alınmaz.
Sosrodzice.pl: Peki ya oynanan oyunlar? Çünkü bazen sadece istemiyoruz?
Tomek Bułhak: Sıkıcı olmayanları aramalısın! Karşılıklı memnuniyet veren bu tür faaliyetlerin geniş bir alanı var. Her neyse, sıkıcı görünüyor olsa bile, değişikliklere ve çocuk gelişimine ilginç bir gözlem alanı veriyor. İlham verici olabilir. Gerisi - yukarıdaki gibi.
Sosrodzice.pl: Yapım aşamasında baba - bu ne anlama geliyor?
Tomek Bułhak: Babalık sonsuz bir süreçtir, dolayısıyla Tata yapım aşamasındadır. Ebeveynlik sürekli değişiyor çünkü çocuk büyüyor, yeni deneyimlerin etkisiyle değişiyoruz. Bana göre bu durumun sonu yok - yetişkin çocuklarla ilişkiler bile hala gelişmekte olan canlı bir organizma.
Sosrodzice.pl: Kitap gidiyor mu?
Tomek Bułhak: Albatros Yayınevi tarafından basılan kitap 16 Mart'ta başlayacak. Önceden sipariş için zaten mevcut, Empik online mağazasından sipariş edilebilir. Ben teşvik! Kitabın önemli bir değeri var - İnternette ikonik bir pozisyon olan Dog Sucharków'un yaratıcısı Maria Apoleika tarafından gösterildi. Babamın Yapım Aşamasında çok iyi hissetti, kitap projemizi büyük oranda zenginleştirdi.
Sosrodzice.pl: İçinde ne bulabiliriz?
Tomek Bułhak: Bu, erkek ebeveynlikle ilgili sütunlardan oluşan bir koleksiyondur. Konudan konuya geçiyorum, kronolojiyi tutmuyorum, her biri ayrı bir varlıktır. Bu, deneyimler ve duygular, neşe ve sabırsızlık, belirli bir erkek keçi eğilimi ve bebeklerin bazen yetişkinlere sağladığı alçakgönüllülük dersleriyle ilgilidir. Öznel, gerçekten, buzlanma olmadan ama neşeyle yazmaya çalıştım. Bu deneyimleri hafif, arkadaş canlısı bir şekilde giydirmeye çalıştım, böylece okumak keyifli bir eğlence olurdu. Okuyucular, ne kadar başarılı olduklarını kendileri için yargılayacaklar.
Röportaj için teşekkür ederim. En iyi dileklerimle!
teşekkür ederiz.