Yaklaşık beş aydır Instagram'da paylaşım yapmadım. Asla önceden tasarlanmış bir karar olmadı. Bir sabah uyanmadım ve Instagram'ı bir aylığına silmeye karar vermedim (aslında, hala her gün kontrol ediyorum). Bir deney, 30 günlük bir meydan okuma veya ahlaki açıdan doğru olmak adına yayınlamayı bırakmadım (bunu öğrendikten sonra ne kadar cazip gelse de Cambridge Analytica, 87 milyon kişiyle ilgili verilere sahip olabilir). Tıpkı sağlıklı beslenme alışkanlıklarının hızlı diyetlerden daha iyi ve daha uzun ömürlü olması gibi, sosyal medyadan uzaklaşmam da katı değil, organik olarak gerçekleşti.
Bir tatile giderseniz ve Instagram'da yayınlamazsanız, aslında gerçekleştiğini fark ettim.
Son birkaç aydır, kendimi ilk beşten sonraki Instagram Hikayelerini nadiren kontrol ederken yakaladım. Beslememde nadiren onuncu fotoğrafı geçtim. Instagram'ın beni tam olarak görmek istediğim şeyi beslediğini bildiğim için, markanın ilk önce zorlayacağının ötesinde bir şey aramak için fazla çaba sarf etmedim. Organik olarak, dikkatimi daha fazla içerik sağlayan içerik ve deneyimlere kaydırmaya başladım. Hayatta oturup #ads ve #ootds arasında gezinmekten daha fazlası yok muydu?
Yaşayan IRL
Kendi beslemem o kadar iyi seçilmişti ki, bir fotoğrafı göndermeden önce düzenlemek için çok zaman harcadım. Bu, iPhone fotoğraf klasörümün güzel ancak düzenlenmemiş (ve dolayısıyla asla yayınlanmayan) resimlerle dolu olmasını sağladı. Kasım ayında bir gün, yanlışlıkla son Instagram gönderimi yayınladım (şimdilik). O zamandan beri, IRL'yi yaşarken ve sosyal medyadan uzaklaşmaya başladım. Bir tatile giderseniz ve Instagram'da yayınlamazsanız, aslında gerçekleştiğini fark ettim. Anların telefonlarımızdan daha iyi keyif aldığına dair şüphemi doğruladım. Kişisel başarılarla yapılan iç doğrulamanın, beğeniler ve yorumlar yoluyla dış doğrulamadan daha anlamlı olduğunu keşfettim.
Odağım imgeleme değil öze kaydı.
Birdenbire, okumak, öğrenmek ve anlamlı bağlantılar kurmak için kendime daha fazla zamanım oldu. Gerçekleşen değişim iki yönlüydü - artık Instagram etkileyicilerinin dünya çapındaki göz alıcı hayatlarını onlarla birlikte gıpta etmedim. Fontana di Trevi veya Taj'ın önünde mükemmel sponsorlu gönderiyi çekmeye hazır tasarım kıyafetlerle ağzına kadar paketlenmiş bavullar Mahal. Odağım imgeleme değil öze kaydı. Instagram, iPhone'umun sosyal klasöründeki kullanılmayan uygulamaların mezarlığına katılmaya mahkum muydu?
Bandwagon'dan Atlama
Bu sosyal medya molası beni de düşündürdü: Başka biri bu şekilde hissediyor mu? Daha fazla araştırmadan sonra, yalnız olmadığımı fark ettim. Sokak stili yıldız Anna Dello Russo bildirildiğine göre Instagram'dan hareket etmeye karar verdi. Gigi Hadid takip etti (en azından teoride). Diğer yazarlar da benzer duyguları paylaştı. John Gorman'ın yazdığı gibi Orta: "İdeal benliğimizin çarpıtılmış, homojenleştirilmiş, havalı, fotoşoplu, Instagrammed yaklaşımları haline geldik. Gerçek isimlerimiz ve gerçek resimlerimiz artık belli bir estetik için avatar olarak duruyor. Hepimiz İnsanların Öne Çıkanlar Filmleri olduk ve vurgular ne kadar iyiyse insan o kadar iyi. "Bu kasvetli gerçekle yüzleşince merak ettim, sonra ne olacak? Daha derine inmeye karar verdim.
Eski Google tasarım etiği (evet, böyle bir iş var) Tristan Harris ile bir röportaj dinledikten sonra Ezra Klein Gösterisi, sosyal uygulamalardan uzaklaşma seçimim haklı geldi. Harris, "Teknolojiye ikna merceğinden ve bunun insan hayvanını nasıl ikna ettiğine bakıyorum" dedi. Vox. "İki milyar insan sabah uyandıkları andan itibaren temelde bir ortama sürükleniyor, Eğer bir genciyseniz, ilk gördüğünüz şey arkadaşlarınızın fotoğraftan sonra eğlenmeden sen. Bu, tüm o insan hayvanlara bir şey yapar. "
Dijital Bağımlılık
Sosyal medya uygulamaları bizi meşgul etmek için tasarlandı, ancak şimdi bunun insanları psikolojik düzeyde nasıl etkilediğini gördük. Olumsuz etkileyebilir ilişkiler ve hatta bizim ebeveynlik. Ortalama bir insan, telefonunu günde 150 kez kontrol ediyor - bu, kendi kendimizden kaçmayı kolaylaştıran ancak içerik tüketiminde her zaman bilinçli seçimlerle sonuçlanmayan bir alışkanlık. Akılsız kaydırma, sabah rutinlerimizin bir ürünü haline geldi. Bu sağlıklı mı?
De Montfort Üniversitesi'nden profesör Gabriel Egan'ın belirttiği gibi: "Sosyal medyanın önemi bağımlılıktır" dedi. BBC. "Hiç kimse bilinçli olarak her gün durumlarını güncellemek ve başkalarının onlar hakkında ne düşündüğünü görmek için saatler harcamak istemez. Ancak bu davranışların kendileri bağımlılık yapan davranışlardır. Bu döngüde sıkışıp kaldığınızda, çıkmak çok zordur. "
Harris ve Egan gibi uzmanların dikkat çektiği bir konu, sosyal medyanın kendimizin en kötü yanlarını vurgulamasıdır. Oxford Üniversitesi'nden James Williams şu iddiayı destekliyor: "Dikkatimizi çekmek için - çünkü öyle çok rekabet - tasarım bizim alt, rasyonel olmayan, otomatik, dürtüsel taraflarımıza hitap etmelidir, "dedi. BBC. "Bu nedenle tıklama tuzağı, sansasyonellik ve öfkemize hitap eden şeyler gibi şeyler alıyoruz. Tasarımcıların beynimizdeki doğru düğmeleri gerçekten yumruklamalarına yardımcı olan ve böylece daha fazlası için geri gelmeye devam etmemize yardımcı olan bir danışman ve psikolog endüstrisi var. "
Teknolojinin Çirkin Tarafı
Egan ve Harris, hem sosyal medyanın olumsuz etkilerini eleştiriyor, hem de insanları bunları uygun amaçları için kullanmaları için cesaretlendiriyor: ılımlı bir şekilde ve daha iyi için. Sosyal medyayı kullanma şeklimizi yeniden şekillendirmek için toplum olarak öğrenebilir miyiz?
Başlangıçta herkesi içerik oluşturma konusunda güçlendiren sosyal medyanın altın günleri büyük ölçüde yerini aldı. tükettiğimiz günlük görüntülerde çok az özgünlük bırakan reklam yapıları ve para kazanma yoluyla. Instagram sıcak noktalarında fotoğraflar için poz veren sosyal medya influencer'larının saçmalığını ilk elden deneyimledim. SoHo sokaklarında ve Aşağı Doğu Yakası'ndaki duvar resimlerinin önünde öpüşen moda blogcularının yanından geçtim. Santorini kayalıklarında özçekim yapan ya da Fontana di Trevi'nin önünde sabırla sırasını bekleyen bir sürü turist gördüm.
Bu, kolektif narsisizmimiz hakkında ne söylüyor? Hepimiz kendimize bu kadar odaklanmışsak, başkalarıyla hiç ilgileniyor muyuz? Ve büyük kitlelere sahip Instagram kullanıcıları için ana hedef para kazanmaksa, bu gerçekten sadece reklam tükettiğimiz anlamına mı geliyor? Yazar Daisy Alioto'nun işaret ettiği gibi Orta, "Etkileyenlerin yeni grupları, platformun algoritmasını oynayarak, yalnızca fotoğrafların sayısını artırmak için birbirlerinin gönderilerini beğenerek ve yorumlayarak takipçi kazanıyor. haber akışında ve Keşfet sekmesinde sıralama. "Bu bizi sosyal medya dünyasının neresinde bırakıyor ve daha da önemlisi, içeriğimizi nasıl şekillendiriyor? tüketmek?
İçinde Karaktere Giden Yol, yazar David Brooks, dış başarıyı vurgulayan "Big Me" kültürünü araştırıyor. Özgeçmiş erdemlerimiz - zenginlik, ün ve statü kazanma - arasındaki ölçekleri yeniden dengelememizi hatırlatıyor ve övgü erdemlerimiz, varlığımızın özünde var olanlar: nezaket, cesaret, dürüstlük veya sadakat. Sosyal medyada böyle bir denge kurabilir miyiz?
Sosyal Medya ve Kaygı
Dürüst, # filtrelenmemiş görüntüler yayınladıktan sonra binlerce takipçi kaybeden bir influencer olan Stina Sanders, sosyal medyayı kaygı ile mücadelesine de bağlayabilir. "Deneyimlerimden, arkadaşımın gitmediğim bir partinin fotoğraflarını gördüğümde FOMO alabileceğimi biliyorum ve bu da beni oldukça yalnız ve endişeli hissettirebilir. Öte yandan, kendimi harika hissediyorsam, sosyal medyadayken o kadar endişelenmediğimi fark ettim "dedi. Bağımsız. "Kişisel olarak sosyal medyanın endişeye neden olduğunu düşünmüyorum, ancak duygularınızı artırmada büyük rol oynayabileceğine inanıyorum."
Başkalarının hayatlarımızı görmesi için filtreler oluşturduk - bu süreçte pek çok kişiyi endişeli ve mutsuz hale getirdik. Kendimizi markalaştırmaktan bahsediyoruz - bu arada egolarımızı daha da şişiriyoruz. Aynılık içinde boğulurken özgünlük için çabalarız. Sosyal bağlantı iddiasında bulunurken, bir yandan da varlığını sürdürmek için giderek daha fazla mücadele ediyoruz. Sosyal medya ile ilişkimizi yeniden düşünmemiz gerektiğinin bilincindeyim. Nihayetinde, çok sayıda soru ve birkaç yanıtla baş başa kaldım, ancak bunun, gerçek hayatta en iyi deneyimlenebilecek olan, yapmaya değer bir sohbet olduğuna inanıyorum.