Irak Kürdistanı - “örnek özerklik”
Aslında Ortadoğu’daki siyasi haritanın “yeniden çizilmesi” nin başlangıcı, aslında Saddam Hüseyin ve Baas Partisi’nin (Arap Sosyalist Canlanma) rejiminin düştüğü neticesinde Amerikan Irak’ın işgaliyle verildi. Amerikalıların ve müttefiklerinin askeri olarak Saddam Hüseyin'i devirmeleri, Irak’ın tek bir merkezi devlet olarak var olmalarından vazgeçti. Irak Kürdistanı - Kürtlerin yaşadığı ülkenin kuzey kesimi ve en önde gelen Asur Hristiyanlarının ciddi bir siyasi özerklik kazandığı ve gerçekte bağımsız bir devlete dönüştüğü birtakım ulusal azınlıklar. İslam Devleti'nin köktencilerine karşı bir direniş yatağı haline gelen Irak Kürdistan'dı. Kürt milisleri "Peshmerga", özerkliğin bölgesel bütünlüğünü korumayı ve IG'nin radikallerinin sınırlarını aşmasına izin vermemeyi başardı. Öte yandan, Irak Kürdistan toprakları üzerinde, en demokratik ve elverişli siyasi rejimin var olduğu, Peşmerge'nin koruması altındaki İslam Devleti tarafından kontrol edilen topraklardan binlerce mültecinin (Asurlu, Arap, Kürt, Türkmen) muazzam bir birleşimi olduğunu açıklıyor. Irak Kürdistanı'ndaki nüfusun çoğunluğunun Kürtçe olmasına rağmen, iki lehçe konuşan - Kurmanji ve Sorani, özerkliğe Orta Doğu'nun en çok ırklı ve çok dinli bölgelerinden biri ve kesinlikle en hoşgörülü bölgeler denebilir. Aşağıdaki etno-profesyonel gruplar, tarihsel olarak Irak Kürdistanı'nda yaşamaktadır: 1) Kürtler, Sünnizmi uygulayan Müslümanlardır (fakat Hanekin bölgesinde bir grup Şii Kürt de vardır); 2) Yezidi Kürtler - en eski Kürt dininin izleyicileri - Yezidizm (Yezidiler, Sıncır ve Dahuk ilçelerinde yaşamaktadır, işte en önemli merkezleri - Lalesh tapınağı); 3) Asurlular - Doğu Asur Kilisesi'nin sürüsü olan eski insanlar; 4) Keldani - Keldani Katolik Kilisesi'ne inanan Araplar ve Asurlar; 5) Türkmenler veya Irak Türkmenleri; 6) Aralarında Sünniler, Şiiler ve Hristiyanların olduğu Araplar; 7) Dahuk ve Zakho'da yaşayan Ermeniler; Kürt Yahudileri veya "lahlouhi". Herhangi bir çokuluslu bölge için oldukça doğal olan çelişkilere ve hatta çatışmalara rağmen, şu anda Irak Kürdistanı'nın, Kürt özerklik liderliğinin dengeli bir politikası tarafından desteklenen, ulusal bazda ciddi çatışmalardan arındırılmış olduğu belirtilmelidir. Kürtlerin, Müslümanların özerkliğin başında olmasına rağmen, Irak Kürdistanı'nda yaşayan Yezidilere, Hıristiyanlara ve Yahudilere sadıklar. Iraklı Kürtler, önce devrim öncesi, ardından Sovyetler Birliği ve sonra Rusya Federasyonu ile 1991'tan sonra Rusya ile uzun süredir bağları var.
Suriye'deki Kürtlerin Kaderi
Bununla birlikte, eğer Irak Kürdistanı şu anda aslında Kürtlerin gerçek bir devlet eğitimini temsil ediyorsa, Irak’ın yıkılmasının fiili olarak en istikrarlı ve ekonomik açıdan zengin bölgelerinden biriyse, Suriye’nin komşusu olan Kürt bölgesi - Suriye Kürdistanı - sayısız ciddi sorunla karşı karşıya. Suriye'de, Kürtler, Irak’a göre çok daha fazla zaman alıyor, çünkü kendi devletlerini veya en azından siyasi özerkliklerini oluşturmaya odaklandıkları için, Suriye’nin Basar El Esad’ın merkezi hükümeti ve Kürtlerin ulusal halk eğitimini oluşturma girişimleri konusunda çok olumsuz olan komşu Türkiye Ek olarak, son yıllarda Suriye Kürtleri, Suriye Kürdistan'ı da dahil olmak üzere Suriye toprakları üzerindeki güçlerini ve etkilerini genişletmeyi amaçlayan “İslam Devleti” militanları ile çok tehlikeli ve ciddi bir düşmanla karşı karşıya kaldılar. Suriye Kürdistanı ayrıca "Rojava" veya Batı Kürdistanı olarak da adlandırılır. Suriye nüfusunun yapısında, Kürt sayısı% 9-10% 'e ulaşırken, pek çok Kürt rakamı bu rakamların önemsiz olduğunu düşünüyor ve ülke nüfusunun% 15-20 oranındaki Kürt sayısı hakkında konuşuyor. Suriyeli Kürtlerin çoğu, Suriye-Türkiye sınırına komşu Suriye'nin kuzey ve kuzeydoğu bölgelerinde yaşıyor ve ayrıca Iraklı Kürtler gibi, Müslümanlar. Irak'ta olduğu gibi, Kürtlerin nüfusun çoğunluğunu oluşturduğu dağlık bölgelerde, Yezidiler de Asurlu Hristiyanlar yaşamaktadır. Tarihsel olarak, Suriye'nin Kürtlerinin yaşadığı topraklar Osmanlı Devleti'nin bir parçasıydı ve daha sonra, Birinci Dünya Savaşı'nın bir sonucu olarak Suriye ve Lübnan'ın eski Türk malları üzerinde kontrol sahibi olan Fransa'nın kontrolüne girdi. Suriye'deki Fransız egemenliği döneminde, modern Kürt özerkliğinin oluşumu ve kendi kaderini tayin hareketi başladı.
1930-s'de. Hajo Agi liderliğindeki Suriyeli Kürtler, ülkenin kuzeyindeki Hristiyanlar - Asuriler, Araplar ve Ermeniler, Kürt-Hristiyan özerkliği ile ortaklaşmaya çalıştı. Kürt ve Hıristiyan liderler, Suriye’nin siyasi bağımsızlığı ilan edilirse ve Kürt ve Hıristiyan nüfusun güvenliğinin garantörü olan ülkeden Fransız birlikleri çıkarıldıysa, Arap çoğunluğu tarafından Kürtlerin ve Hıristiyanların ayrımcılığa uğraması ihtimalinden endişe duyuyorlardı. Ancak Fransa, Kürt ve Hıristiyan liderlerin isteklerini yerine getirmedi. Suriye egemenliğinin ilanından sonra korkuları gerçek oldu. Ülkenin liderliği bir "Arap devleti" inşasını başlattı, Arap milliyetçiliği ülkedeki baskın ideoloji haline geldi. Buna göre, ülkenin ulusal azınlıkları çok olumsuz bir durumdaydı. Kürtlerin yaşadığı illerde ayrılıkçı duygunun yayılma olasılığını en aza indirgemek amacıyla, Suriye liderliği 1960'lerin başlarında. ülkenin kuzeyinde bulunan Kürt nüfusunun azaltılmasına yönelik tedbirler uygulamaya başlamıştır. Ağustos ayında, 1962 özel bir nüfus sayımı düzenledi ve bunun ardından Suriyeli Kürtlerin% 20'i Suriye vatandaşlığını kaybetti. Dahası, vatandaşlıktan yoksun bırakma operasyonu sahtekarlıkla gerçekleştirildi - Kürtlerden değişim için kimlik kartlarını teslim etmeleri istendi, ancak yenilerini almadılar. Ondan sonra vatandaşlığını kaybeden tüm Suriyeli Kürtler "yabancı" veya "kayıtsız" resmi statüsünü aldı. Buna göre, bu statüleri olan kişiler, ülkenin siyasi yaşamına katılımdan bahsetmek yerine, mülk edinme, iş bulma, evlenme olanaklarından mahrum edildi. Vatandaşlıklarını kaybeden birçok Kürt, yerleşimcilere gayrimenkul vermek zorunda kaldı - kuzey illerinde Kürt nüfusunun yerini alan Araplar. Aynı zamanda Suriye, Iraklı Kürtlerin M. Barzani önderliğindeki performansını bastırmakta Irak tarafında yer aldı.
1973’te, Suriye hükümeti ülkenin içinden Suriye-Türkiye sınırına kadar önemli miktarda Bedevi Arap’ı yerleştirdi. Suriye liderliğine göre, sınır bölgelerinin “Araplaştırılması” Suriye'deki Kürt nüfusunu komşu ülkedeki kabilelerinden “kesebilecek” ve milliyetçi ve ayrılıkçı duyguların yayılma olasılığını önemli ölçüde azaltabilecek. Ayrıca, Kürt nüfusun ülkenin diğer bölgelerine büyük ölçüde tahliyesi, coğrafi isimlerin yeniden adlandırılması ve Kuzey Suriye’nin “kaldırılması” na yönelik diğer önlemlerin alınması öngörülüyor. Suriye liderliğinin Kürt karşıtı politikası, sonuçta Suriye Kürtlerinin Şam'daki siyasi rejimin en radikal rakiplerinden biri haline gelmesine neden oldu. Muhtemel müttefikler aramak için Amerika Birleşik Devletleri'ne ve Avrupa Birliği ülkelerine döndüler. Ne de olsa, eğer Türk Kürtleri SSCB / Rusya’dan yardım alabilirse, o zaman Suriye Kürtlerinin Şam ile Suriye Kürdistan’ı arasındaki çatışmada, Suriye’nin her zaman Ortadoğu’da Rus devletinin stratejik bir ortağı olduğu için Şam’ı açıkça destekleyeceğini ümit etmedim. Buna karşılık, Suriye'deki egemen rejimi devirmek veya en azından Suriye'nin iktidar rejimini zayıflatmakla ilgilenen Amerikan ve Avrupa siyasi güçleri Kürtlerin çıkarlarının muhtemel rehberlerini gördü. Anlaşıldı ki, yanılıyorlardı. Kürtler, aynı Beşar Esad'a karşı toplam savaşla hiç ilgilenmediler - kendi siyasi özerkliklerini yaratmada çok daha önemliydiler ve Şam bu fırsatı sağlasaydı, o zaman ülkenin Arap elitleri ile Kürt liderleri arasındaki çelişkiler büyük ölçüde en aza indirilecekdi. Bu nedenle, Birleşik Devletler sonuçta Kürtlere dini köktendincilere olduğu gibi - dünün (sözde) rakiplerine göre pek bir şey koymadı. Orta Doğu’daki köktendinciler uzun süredir bağımsızlık kazanmaya çalışan Arap devletlerinin politikaları üzerindeki Amerikan etkisinin kilit araçlarından biri haline geldiler; ancak Arap Baharı sırasında ve Libya ve Mısır’da, Tunus’ta ve Yemen’de yaşanan olayların ve aynı Suriye’nin ABD Ortadoğu haritasını değiştirmeyi planlıyor, birçok kez arttı.
Rojava savaşır
Irak ve daha sonra Suriye Kürtleri, Beşar Esad'ın Suriye ordusuna ek olarak, İslam Devleti'nin muzaffer yolundaki en etkili ve etkili engellerden biri haline geldi. Amerika Birleşik Devletleri ve Amerikan uydularının desteğiyle, Basra Körfezi'nin “petrol monarşileri” Suriye’de iç savaşın patlak vermesiyle, Suriye’nin Washington’un beklentilerinin aksine Suriye Kürtleri, Beşar Esad rejimine olan sadakatini koruduğu zaman. Bu, Suriye silahlı muhalefetinin Türkiye tarafından aktif olarak desteklendiği gerçeğiyle açıklandı - asıl, Ortadoğu’daki Kürt ulusal kurtuluş hareketinin bir rakibi olan Saddam Hüseyin’in rejiminin yıkılmasından sonra. İkincisi, Kürtler, Suriye silahlı muhalefetinin bel kemiğini oluşturan dini aşırılık yanlılarının Suriye’de iktidara gelmesi ihtimalinin ardından, ulusal azınlıkların ve nüfusun dini gruplarının konumunun sert bir şekilde kötüleşeceğini biliyorlardı. Esad rejimi Kürtlere karşı ayrımcı bir politika izlese de, en azından cezaî yöntemlerle açıkça hareket etmediyse, o zaman yumuşaklık fanatiğinden “diğer” etnik gruplara ve dinlere kadar beklenemezdi. Kürt İşçi Partisi'nden gelen Türk Kürtler, eğer Türk ordusu 2011’te Suriye muhalefetini desteklemek için olası bir önlem olarak beklenen Suriye’yi işgal ederse, Suriyeli kabilelerinin Türk müdahalecilerine karşı savaşacaklarını belirtti. Ancak, 2012’te, Suriye hükümeti ile Kürt siyasi örgütleri arasındaki gergin ilişkiler kötüleşti. 12 Temmuz 2012 aslında yönetimi Yüksek Kürt Konseyi'nin eline geçen Suriye Kürdistanının egemenliğini ilan etti. Doğal olarak, bu silahlı bir çatışmaya yol açamadı. Suriye hükümet güçleri ile Suriye Kürtlerini birleştiren silahlı bir örgüt olan Popular Self-Defence Detachments arasında çatışma çıktı.
Kısa bir süre boyunca Suriye Kürtleri, devlet kuvvetlerini alt etmeyi başardılar, ardından Beşar Esad'a bağlı olan askerler Suriye Kürdistan topraklarından çıkarıldı. Ancak, gerçek özerklik kazanmış olan Suriyeli Kürtler, beklendiği gibi, Beşar Esad'la mücadeleye olan ilgisini anında kaybetti. Kürt çoğunluğuna sahip bölge dışında veya en azından önemli sayıda Kürt nüfusunun yaşandığı her şey, Kürt ulusal kurtuluş hareketinin liderleri için çok az ilgi çekiyordu. Ancak 2012'un sonbaharında, Kürt ulusal hareketi ile Esad karşıtı muhalefetin silahlı kuvvetleri olan Özgür Suriye Ordusu arasındaki ilişkiler keskin bir şekilde kötüleşti. Ekim ayının sonunda 2012, Kürt birimleri ve Halep çevresindeki muhalif birimler arasında çatışmalar yaşandı. Ancak daha sonra Kürtler Suriye Özgür Ordusuyla tekrar işbirliğine başladı. Ancak muhalefet ve Kürt hareketi arasındaki müttefik ilişkiler, bir zamanlar Kürtleri muhalif birimlere karşı askeri operasyonlarda bulunmaya zorlayan provokasyonlar yapan dini radikallerin faaliyetleri nedeniyle gelişmedi. 2013’te, Arapların Arap karşıtı eylemlerinin Suriye hükümet güçleri tarafından gösterilmesine cevap veren Hasek’te Arap-Kürt çatışması başladı. Aynı zamanda, Kürt ulusal kurtuluş hareketinin kendisinde de farklılıklar artmıştır. Ne de olsa, Suriyeli Kürtler politik bir birliktelik göstermedi - aralarında Irak Kürdistan’ının lideri M. Barzani’nin destekçileri ve Kürt İşçi Partisi’nin sempatizanları, komünistlerin yanı sıra dini köktencilere ideolojik tutuma daha yakın olan gruplar vardı. Bununla birlikte, Suriye'nin kuzeyindeki Kürt ulusal hareketindeki belirleyici rol, 2003'ta kurulan ve aslında, halkın Suriye Kürdistan'ı savunmasını engelleyenlerin kontrolünü kontrol eden Demokrat Birliği partisine aittir. Bu parti, Türkiye'de faaliyet gösteren Kürdistan İşçi Partisi'nin muhaliflerinin doğrudan Suriye topraklarındaki Kürdistan İşçi Partisi'nin bir kolu olarak adlandırılmasına izin veren güçlü ideolojik ve örgütsel etkisi altında.
Demokratik Birlik Partisi, Ortadoğu'daki en etkili Kürt politikacılarından biri olarak kabul edilen Salih Müslüman Muhammed (1951 doğumlu) tarafından yönetiliyor. Salih Müslüman, gençliğinde siyasal faaliyetlerine İstanbul'da bir teknik üniversitede okurken başladı. Uzun bir süre Suudi Arabistan'da kimya mühendisi olarak çalıştı ve daha sonra Suriye Kürdistan Demokrat Partisi'nin (Kürdistanlı Barzanist Demokrat Parti'nin bir kolu) faaliyetlerine aktif olarak katıldığı Suriye'ye döndü, ancak 2003'ten ayrılarak Demokrat Birliği'ne katıldı. 2010’te Demokrat Birliği partisinin lideri seçildi. 2003’ten bu yana Sayın Salih Müslüman, modern Suriye’nin diğer pek çok Kürt siyasi şahsiyeti gibi halkın faaliyetleri nedeniyle birkaç kez tutuklandı ve hapsedildi. Halen Demokratik Değişim Ulusal Koordinasyon Komitesi'ne milletvekilidir. Salih Müslüman'ın oğlu, 2013'ta İslamcılar ile bir savaşta öldü.
Bedenlenmiş ütopya
Halkın kendini savunma konusundaki kopuşları (Yekîneyên Parastina Gel, YPG) bir şekilde eşsiz bir askeri organizasyondur. Resmen, herhangi bir siyasi partinin silahlı kanadı değildir ve aslında, Demokratik Birliğin kontrolü altında faaliyet göstermesine rağmen, çok farklı siyasi görüşlere sahip insanları, dini ve hatta ulusal ilişkileri içerir. İnsanların kendini savunma müfrezelerinin sayısının 20 bin kişiden az olmadığı tahmin ediliyor. Aslında, ayrılıklar, komutanların demokratik oylama ile seçildiği halk milislerini temsil ediyor ve belirli asker ve komutanların siyasi görüşleri özel meseleleri olarak kabul ediliyor. Tüm kıtalardan Suriye Kürdistanı'na gelen yabancı gönüllülerin - Avrupa, Asya, Amerika, Avustralya - halkın kendini savunma ekibinde savaştıkları bilinmektedir. Gönüllülerin önemli bir kısmı, Rusya kökenli insanlar, birçoğu askeri geçmişi ve gerçek savaş deneyimi olan Amerikalılar, Kanadalılar, Avustralyalılar, Avrupa ülkeleri vatandaşları. “Maceracılar” ve profesyonel “servet askerleri” nin yanı sıra, ideolojik solcular Suriye'de Marksist-Leninist, radikal komünist örgütlerinin Türk Maocu Komünist Partisi üyeleri de dahil olmak üzere Kürt milisleri için savaşıyorlar. 2015'in baharındaki Türk Maoistler, Komünistlerin 1930'in sonlarında İspanya İç Savaşı'na katılmak için oluşturdukları uluslararası tugayların görkemli geleneklerini miras alan Türkiye Komünist Marksist-Leninist Partisi tarafından Uluslararası Tugay'ın oluşumu hakkında bir mesaj dağıttı. Cumhuriyetçi tarafında. Halkın kendini savunma müfrezelerinin “çağrı kartı”, erkeklerle aynı düzeyde savaş birimlerinde çalışan kadınların büyük bir yüzdesidir. Bazı haberlere göre, kadınlar ve kızlar Suriye Kürdistan milislerinin personelinin% 40'ini oluşturuyor.
2013’ten bu yana ve iki yıldan uzun bir süredir radikal İslamcılar, Suriye Kürdistan’ının Popüler Öz Savunma Kuvvetleri’nin ana rakipleri oldular. Kürtlerin ülkenin kuzey-doğusundaki ve kuzeyindeki savaşları Suriye muhalefetine aykırıdır. İslamcılar, şu anda Kürtler hem dini köktencilere hem de Esad hükümetine karşı çıksa da, Esad karşıtı koalisyona ihanet etmek için Kürt ulusal hareketini ilan ettiler. Dahası, Suriye Kürdistanı'na egemen olan “Demokratik Birlik” partisinin önderliği, parti ayrılıkçı konumlardan daha fazla özerkliğe bağlı kaldığından bölgedeki tam siyasi bağımsızlık ilanını savunmuyor. Parti, aynı zamanda bölgedeki tüm diğer etnik grupların temsilcilerinin - Asurlular, Ermeniler, Araplar, Türkmenler, vs. - yaşayabileceği bir bölgede demokratik bir Kürt özerkliği yaratma hedefini görüyor. Suriye'nin merkezi hükümetinin gücü Suriye Kürdistanı'nda gerçekten devrildikten sonra, bölgenin siyasi yapısında köklü değişiklikler meydana geldi. Demokratik bir toplum için hareket, Suriye Kürdistanı'ndaki sosyo-politik bir hareket olan Demokrat Birlik Partisi'nden daha geniştir ve aslında, Suriye Kürtlerinin nüfusunun oluşturduğu bölgelerin yeni bir idari ve siyasal yönetim sisteminin oluşturulması esasına dayanmaktadır. Yerel halkın doğrudan oy kullanması ve yerel yönetim ve tahkim mahkemelerinin görevlerini yerine getirmesiyle seçilen, halk konseyleri tarafından organize edilen Suriye Kürdistan topraklarında. Sovyetler, Halk’ın Batı Kürdistan Kongresi’nin milletvekillerini aday gösteriyor.
Suriye Kürdistanı'nda özyönetim örgütü doktrini, Kürt İşçi Partisi'nin kurucusunun ulusal devlet fikrini ciddiye aldığı ve demokratik konfederasyonu savunan ünlü Kürt lideri ve ideolog Abdullah Öcalan'ın çalışmalarına dayanıyordu. Pek çok araştırmacıya göre, anarşizmin fikirleri, özellikle toplumun politik yönetimini örgütleme yönünde, Kürt direnişinin ideolojisini doğrudan etkiledi. Bir Türk cezaevinde ömür boyu hapis cezasına hizmet ederken, Abdullah Öcalan'ın popüler Batılı anarşist ve eko-sosyalist yazarlar da dahil olmak üzere alternatif sosyalist düşünce teorisyenlerinin çalışmalarına aşina olmak da dahil olmak üzere politik bilgisini geliştirmeye devam ettiği biliniyor. Demokratik konfederasyon fikirleri bu çalışmalardan geliyor. Kürt hareketinde ortaya çıkan Öcalan kavramına göre, ulusal devlet ve büyük iş şu anda sivil toplumun gelişmesi ve bireysel insan özgürlüğü için ana ve çok ciddi bir tehdittir. Bu konsepte uygun olarak, bireysel ve kollektif insan hakları birbirine çok yakındır ve bir örneği, halk milislerine katılımı olan bir kolektifle etkileşimi, bireysel hakların ve çıkarların korunmasında temel araçlardan biri olarak hareket eder. Aynı doktrine dayanarak, Kürtlerin silahlı oluşumları, komşu devletlere yönelik hedef saldırganlığı veya Kürtlerin ulusal çoğunluk oluşturmadığı herhangi bir bölgeye el konulması olarak belirlenmedi. Halkın kendini savunma müfrezelerinin ve “asaishi” müfrezelerinin - yerel yasa uygulama yapısının - faaliyetlerinin Suriye Kürdistan'daki düzeni güçlendirme konusunda verimli bir etkiye sahip olduğu açık. Dahası, bu oldukça muhafazakar bölge, sosyo-kültürel terimler de dahil olmak üzere giderek modernize ediliyor. Bu nedenle, resmi ideoloji düzeyinde, ulusal azınlık ve kadınlara yönelik ayrımcılık, çok eşlilik, “namus cinayetleri” uygulaması ve zorla evlendirme uygulamalarına karşı bir mücadele var. Kürt milislerin saflarında kadın ve kızların oluşturduğu% 40, tüm devlet organlarında, silahlı kuvvetlerde ve kolluk kuvvetlerinde erkeklerin ve kadınların% 40'ten daha az olmaması gereken esaslara göre, yenilenen bir Kürt ideolojisinin elde edilmesidir. toplam savaşçı, komutan veya çalışan sayısı. Orta Doğu'daki diğer siyasi hareketlerle karşılaştırıldığında, Kürt ulusal kurtuluş hareketi bölgedeki askeri-politik durumdaki değişikliği etkileme potansiyeli olan, seküler, demokratik ve sosyalist bir gücün nadir bir örneğidir.
Düşmanlar ve Rakipler
Basra Körfezi'ndeki monarşiler ve dolaylı olarak ABD tarafından desteklenen radikal köktendinciler, Kürt hareketi tarafından onaylanan demokratik ve sosyalist değerleri içine alan ana muhalifler olarak görülüyor. Öte yandan, Kürtlerin daha az olumsuz tepki vermesine, siyasi yaşamın demokratikleşmesine ve Kuzey Suriye'deki Kürt nüfusunun haklarının tanınmasına gitmeyen Esad hükümeti neden olmaktadır. Aslında, Suriye rejiminin kendisi mevcut siyasi durum için suçlamak. Bu yüzden birçok Kürt, ülkenin kuzeyinde bulunan Kürt nüfuslu toprakların “Araplaştırılması” için çabalayan Arap milliyetçilerinin politikalarının “cazibesini” kendileri hissettiler. Gerçekte, Beşar Esad rejimi gizlice, en azından kısa vadede, Suriye'nin kuzeyindeki Kürt özerkliğinin var olduğu gerçeğini onayladı. Suriye liderinin bu kararı, son zamanlarda hükümet güçleri ve Kürt birlikleri arasında daha az çatışma olduğu gerçeğiyle kanıtlanıyor. Ne de olsa, şu andaki ana düşman ve Beşar Esad ve Kürt ulusal kurtuluş hareketi "İslam Devleti" örgütünden radikal bir köktendinci. Tam da bu örgütün en çeşitli halkların ve etnik grupların yaşadığı Suriye topraklarındaki durumu dengesiz kılan silahlı faaliyettir.
Çok güçlü ve tehlikeli bir diğer oyuncu ise Türkiye'ye komşu. Doğal olarak, Ortadoğu’daki en büyük Kürt yerleşim bölgesi ve nüfusu içinde olan Türkiye, Kürt devleti kurtuluş hareketini diğer devletlerde bile hiçbir zaman içtenlikle desteklemeyecektir. Türkiye, Suriye Kürdistan topraklarında geniş bir siyasi özerklik yaratmada kendi Kürtleri için tehlikeli bir emsal ve olumsuz bir örnek görüyor. Ayrıca, Türkiye'de faaliyet gösteren Kürdistan İşçi Partisi ile Suriye Kürdistanında faaliyet gösteren Demokrat Birliği arasında bariz bir ideolojik yakınlık var. Bu nedenle, Türkiye Suriye Kürdistanını zayıflatmaya odaklanmakta ve Suriye Kürtlerine silah ve diğer malların teminini önlemek için Türkiye-Suriye sınırını engellemektedir. Türkiye ayrıca, Kürtlerin - Suriye sınırındaki halkın kendini savunma müfrezelerinin bir parçası olarak gönüllü olarak savaşacak olan Türk vatandaşlarının, Suriyeli Kürtlere yönelik herhangi bir yardım fırsatını sınırlandırmak isteyenlere izin vermiyor. Sınırın Türk tarafının abluka edilmesi, insani kaynakların doğrudan Suriye Kürdistanı'nda saklanmakta olan binlerce mülteciye yardım etmek için gönderilenler de dahil olmak üzere bölgeye taşınmasını engellediği için, insani yardım dahil Suriye Kürdistanı için birçok sorun yaratıyor.
Haziran ayında, Tayyip Erdoğan 2015, Türkiye'nin güney sınırlarında Kürtlerin yeni bir bağımsız devletinin kurulmasına hiçbir zaman izin vermeyeceğini ve bu fikri engellemek için tüm olası güç ve kaynakları uygulayamayacağını açıkça belirtti. Böylece, Ankara bir kez daha açık bir şekilde Kürt karşıtı pozisyonunu imzaladı. Ve bu, kuvvetler sınırındaki Kürt milislerinin "İslam Devleti" militanlarıyla kanlı bir savaş başlattığı bir zamandır. Açıkçası, Türk egemen seçkinlerinin kafasında Kürt özerkliği ya da devlet olma ihtiyacının reddedilmesini ima eden Türk milliyetçiliği düşünceleri, Ortadoğu’yu terör tehdidinden IG’ye karşı koruma arzusu üzerinde hala hüküm sürmektedir. Türkiye ile Suriyeli Kürtler arasında Ankara için tam teşekküllü işbirliğinin önlenmesi, “İslam Devleti” oluşumlarını yenmeye yardımcı olmaktan çok daha önemlidir. Türkiye'nin toprak bütünlüğünün korunması ve ülkedeki Türk milletinin hâkimiyetinin korunmasına ilişkin kaygıların yanı sıra, Suriye Kürtlerinin ideolojisi de hoşnutsuzluğa neden oluyor. Suriye Kürdistan’da uygulanmakta olan sosyo-politik sistemin modeli, Türkiye’nin ve bölgenin diğer devletlerinin yönetim çevrelerini çok korkutuyor. Ne de olsa, Suriye devleti içindeki özerklik olsa bile, kapitalist olmayan demokratik halk eğitiminin ortaya çıkışı, kapitalist modelin etkisizliğinin, Amerika Birleşik Devletleri tarafından kabul edilen “piyasa demokrasisinin” ve onun uydularının sosyal ve ekonomik olarak temel ve neredeyse tek vektörü olduğunu modern toplumun siyasal gelişimi. Kürt siyaset analisti Jamilya Kochoyan, Esad rejimini devirmekle ve hatta Kürt ulusal hareketini zayıflatmak ve bastırmakla ilgilenen Türkiye olduğunu savunuyor. J.Kochoyan'a göre, Türkler “İslam Devleti” nin faaliyetleriyle başa çıkmaya bile hazırlar, yalnızca İslamcılar önemli bir işlevi yerine getirebilselerdi - Kuzey Suriye'deki Kürt demokratik ve sosyalist devletlerinin başlangıcını mahvederlerdi.
ABD’ye gelince, Orta Doğu’daki tüm ulusal azınlıklara desteklerini resmi olarak göstermelerine rağmen, aslında Suriye Kürdistan’ının Kürt ulusal hareketine düşman bir kamptalar. Ne de olsa, Ortadoğu’daki radikal köktendinci projeleri oluşturan ve başlatan, bazı Arap ülkelerinde silahlı ayaklanmaların zeminini ve koşullarını hazırlayan ABD’ydi. Sonunda, ABD birlikleri ve ABD uydularının silahlı kuvvetleri Orta Doğu devletlerinin topraklarındaki düşmanlıklarda yer aldı ve yer aldı. Dahası ABD, Suriye Kürdistanı'nın tanınmasında pek bir anlam ifade etmiyor ve Türk liderliği ile kavga etmek istemiyor. Türkiye, bölgede NATO Bloku üyesi olan bölgede az ya da verimli olan tek ülke olduğundan, Türk liderliğinin Amerikan liderliği ve komutanlığı liderliğine ilişkin görüşünün belirli bir yetkisi vardır. Washington, Kürtlerin kendi devletlerini yaratma mücadelesini teşvik ederek Ankara ile kavga etmeyecek.
Son olarak, en yakın komşuları ve diğer kabileleri olan Iraklı Kürtler ile Demokratik Birlikten gelen Suriyeli Kürtler arasında çok karmaşık ilişkiler gelişiyor. Burada M. Barzani taraftarları ile onun peşinden koşan siyasal çizgiyle Demokratik Birlik arasında siyasi bir çatışma var. Suriyeli Kürtler, Iraklı muadillerinden daha radikal, büyük ölçekli demokratik ve sosyalist dönüşümlere yöneldiler. Bugün Rodzhava - Suriye Kürdistanı - on binlerce göçmeni, aşağı yukarı tahammül edilebilir ücretlerle bekledikleri Irak Kürdistan topraklarında. Ayrıca, Irak Kürdistanı'ndaki askeri-politik durum Suriye'nin kuzeyinden çok daha sakin. Irak Kürdistan’ında hüküm süren Kürdistan Demokrat Partisi’nin önderliği, zaman içinde Demokrat Birliği’ni, halkının kendi kendini savunma birimlerinin savaşçılarının topraklarında eğitimini ve eğitimini yürüten Suriye Kürtlerinin ulusal hareketine önderlik etmesini umut ediyor. Bu eğitim Demokrat Birliği ile ilgili olmayan savaşçılar ve komutanlar tarafından yapılır. Doğru, Kürt ulusal kurtuluş hareketinin bir politik eğiliminin temsilcilerinin, yalnızca ideolojik ve politik çelişkilerin rehberliğinde, kabilelerindeki arkadaşlarına karşı silah toplaması pek mümkün değil.
Suriye Kürdistanı çok zor bir durumda - politik, askeri ve ekonomik olarak. Daha değerli ve benzersiz olan, Kürt milislerin kontrol ettiği topraklarda gerçek anlamda demokratik ve sosyal yönelimli bir toplum kurmaya çalışan Rjava topraklarına hakim siyasi güçlerin deneyimidir. Suriye Kürtlerinin siyasi bağımsızlıklarını koruyabileceklerini ve bu kadar düşmanca bir ortamda hayatta kalabileceklerini söyleyebilecekler. Bir devleti olmayan dünyadaki en büyük halkın siyasi egemenliğini kazanması, birçok muhalifinin tehditlerini bastırması ve eski Kürt topraklarında totaliter bir köktendinci devletin inşasını önleme zamanının yaklaşma olasılığı oldukça yüksektir.