Ev Okulu - Homeschooling
|Bölüm Politika serisi üzerinde|
|Gençlik hakları|
Ev eğitimi veya evde eğitim olarak da bilinen ev eğitimi veya seçmeli ev eğitiminin ( EHE ) olduğu eğitim evde çocukların veya başka yerlerde çeşitli okul . Genellikle bir ebeveyn, öğretmen veya çevrimiçi bir öğretmen tarafından yapılır. Birçok evde eğitim ailesi, eğitimin daha az resmi yollarını kullanır. "Evde eğitim", Birleşik Devletler'de ve Kuzey Amerika'daki diğer ülkelerde yaygın olarak kullanılan bir terim olsa da , "evde eğitim" ilk olarak Birleşik Krallık , Avrupa ve birçok İngiliz Milletler Topluluğu ülkesinde kullanılmaktadır .
Gerçek evde eğitim uygulaması çok farklı görünebilir. Spektrum, geleneksel okul derslerine dayanan yüksek düzeyde yapılandırılmış formlardan okul dışı eğitim gibi daha açık, özgür formlara kadar uzanmaktadır .
Zorunlu okula devam yasalarının yürürlüğe girmesinden önce, çocukluk eğitiminin çoğu aileler ve yerel topluluklar tarafından yapılıyordu. Birçok gelişmiş ülkede, evde eğitim, devlet okullarına ve özel okullara yasal bir alternatiftir. Diğer ülkelerde, evde eğitim, uluslararası ev okulu statüsü ve istatistikleri tarafından kaydedildiği üzere, yasa dışı veya belirli koşullarla sınırlandırılmıştır .
Tarih
Tarihin büyük bir bölümünde ve farklı kültürlerde, çocukların evde aile üyeleri tarafından eğitilmesi yaygın bir uygulamaydı. Profesyonel öğretmenleri işe almak yalnızca zenginler için geçerli bir seçenekti. Ev okulu, zorunlu devam yasalarının çıkarılmasıyla 19. ve 20. yüzyıllarda geriledi. Ancak, izole topluluklarda uygulanmaya devam edildi. Ev okulu, sanayileşmiş eğitimden memnun olmayan eğitim reformistleri ile 1960'larda ve 1970'lerde yeniden canlanmaya başladı.
Modern Batı kültürünün en eski devlet okulları , 1524 ve 1527'de Almanya'nın Gotha ve Thüringen eyaletlerinde Martin Luther'in teşvikiyle reform sırasında kuruldu . 1500'lerden 1800'lere kadar okuryazarlık oranı yetişkinlerin çoğu okuryazar olana kadar arttı, ancak okuryazarlık oranının gelişimi, zorunlu devam ve evrensel eğitim uygulamasından önce gerçekleşmiştir.
Evde eğitim ve çıraklık, 1830'lara kadar temel eğitim biçimi olarak kalmaya devam etti. Bununla birlikte, 18. yüzyılda, Avrupa'daki insanların çoğu örgün eğitimden yoksundu. 19. yüzyılın başlarından beri, resmi sınıf eğitimi, gelişmiş ülkelerde en yaygın eğitim aracı haline geldi.
1647'de New England zorunlu ilkokul eğitimi verdi. Okul eğitiminde bölgesel farklılıklar kolonyal Amerika'da mevcuttu. Güneyde, çiftlikler ve tarlalar o kadar geniş bir alana dağılmıştı ki, kuzeydeki daha kompakt yerleşim yerlerindekiler gibi topluluk okulları imkansızdı. Orta kolonilerde, New York ve New England'ı karşılaştırırken eğitim durumu farklıydı.
Yerli Amerikan kabile kültürlerinin çoğu, bilgiyi çocuklara aktarmak için geleneksel olarak evde eğitim ve çıraklığı kullandı. Ebeveynler, çocuklarının eğitiminde geniş akraba ve aşiret liderleri tarafından desteklendi. Yerli Amerikalılar, Amerika Birleşik Devletleri'nde zorunlu eğitime şiddetle direndiler.
1960'larda Rousas John Rushdoony , Amerika Birleşik Devletleri'ndeki devlet okulu sisteminin seküler doğasıyla mücadele etmenin bir yolu olarak gördüğü ev eğitimini savunmaya başladı . O şiddetle saldırıya ilerici okul reformcuları gibi Horace Mann ve John Dewey ve üç çalışmalarında eğitimde devletin nüfuz sökülmesi için savundu: Entelektüel Şizofreni , Amerikan Eğitim Mesihçi Karakter ve Hıristiyan Müfredatın Felsefesi . Rushdoony, mahkeme davalarında Home School Legal Defense Association (HSLDA) tarafından sıklıkla uzman tanık olarak çağrıldı . Sık sık özel okulların kullanılmasını savundu.
Bu süre zarfında, Amerikalı eğitim uzmanları Raymond ve Dorothy Moore hızla büyüyen Erken Çocukluk Eğitimi hareketinin akademik geçerliliğini araştırmaya başladı . Bu araştırma, diğer araştırmacılar tarafından yapılan bağımsız çalışmaları ve erken çocukluk eğitimi ve çocukların fiziksel ve zihinsel gelişimiyle ilgili 8.000'den fazla çalışmanın incelemesini içeriyordu.
8-12 yaşından önce örgün eğitimin sadece beklenen etkililiğe sahip olmadığını, aynı zamanda çocuklara da zarar verdiğini iddia ettiler. Moores, resmi eğitimin küçük çocuklara akademik, sosyal, zihinsel ve hatta fizyolojik olarak zarar verdiği görüşünü yayınladı. Moores, çocuk suçluluğu, uzağı görememe, öğrencilerin özel eğitim sınıflarına kayıtlarının artması ve davranış sorunları gibi çocukluk sorunlarının, öğrencilerin giderek daha erken kayıt olmasının sonucu olduğuna dair kanıtlar sundular . Moores, taşıyıcı annelere verilen yetimlerin ölçülebilir derecede daha zeki olduğunu, uzun vadeli etkilere sahip olduğunu - anneler "zihinsel engelli gençler" olsa bile - ve Afrika'daki okuma yazma bilmeyen kabile annelerinin sosyal ve duygusal olarak daha fazla çocuk ürettiğini gösteren çalışmalara atıfta bulundu. tipik batılı çocuklardan daha gelişmiş, "batı ölçüm standartlarına göre".
Birincil iddiaları, bu yıllar boyunca evde ebeveynlerle kurulan bağların ve duygusal gelişimin, okullara kaydolma nedeniyle kısa kesilen kritik uzun vadeli sonuçlar ürettiği ve daha sonra kurumsal bir ortamda değiştirilemeyeceği veya düzeltilemeyeceği idi. Bazı çocuklar için, özellikle özel ihtiyaçlar ve son derece aşağı evlerden yoksul çocuklar ve çocuklar için erken ev dışı bakımın gerekliliğini kabul ederek , çocukların büyük çoğunluğunun vasat ebeveynlerle bile evde olduğundan çok daha iyi durumda olduklarını ileri sürdüler. okul ortamında en yetenekli ve motive öğretmenler. Farkı şu şekilde tanımladılar: "Bu, bir çocuğa soğuk sokaktan çıkararak ve onu sıcak bir çadırda barındırarak yardım edebilirseniz, o zaman tüm çocuklar için sıcak çadırlar sağlanmalıdır - tabii ki çoğu çocuk zaten sahipken daha güvenli konut. "
Moores , 1975'te ilk çalışmaları olan Better Late Than Early'nin yayınlanmasından sonra ev eğitimini benimsedi ve Home Grown Kids (1981) ve Homeschool Burnout gibi kitapların yayınlanmasıyla önemli ev okulu savunucuları ve danışmanları haline geldi .
Eş zamanlı olarak, diğer yazarlar zorunlu eğitimin öncüllerini ve etkinliğini sorgulayan kitaplar yayınladılar; bunlara 1970'de Ivan Illich tarafından yazılan Okul Öncesi Eğitim Derneği ve 1972'de Harold Bennet tarafından yazılan No More Public School dahildir .
1976'da, eğitimci John Holt Eğitim yerine yayınladı ; İnsanların İşleri Daha İyi Yapmasına Yardımcı Olmanın Yolları . Sonuç olarak, çocukların zorunlu eğitimden kaçmalarına yardımcı olmak için bir "Çocuk Yeraltı Demiryolu" çağrısında bulundu. Yanıt olarak Holt, ABD'nin dört bir yanından ailelerle çocuklarını evde eğittiklerini söylemek için temasa geçti. 1977'de, bu ailelerin birçoğuyla yazıştıktan sonra, Holt , evde eğitime adanmış bir haber bülteni olan Okulsuz Büyüyor'u yayınlamaya başladı . Holt, "evde eğitimin babası" olarak adlandırıldı. Holt daha sonra 1981'de evde eğitim hakkında bir kitap yazdı, Kendi Kendine Öğret .
1980'de Holt şunları söyledi:
"Evde eğitimini okulların kötülüklerine bir tür cevap olarak görmediğimi açıkça belirtmek isterim. Bence, öğrenme ya da eğitim dediğimiz dünyanın keşfi için ev uygun bir üs. okullar ne kadar iyi olursa olsun en iyi üs. "
Hem Holt hem de Moores'in ev okulu felsefelerindeki ortak bir tema, evde eğitimin okulu eve inşa etmeye veya hayata akademik bir hazırlık olarak eğitim görüşünü getirmeye çalışmaması gerektiğidir. Ev eğitimini, aile üyeleri günlük yaşamda birbirleriyle ilgilenirken ortaya çıkan yaşamın doğal, deneyimsel bir yönü olarak gördüler.
Ev okulu, tamamlayıcı bir eğitim biçimi olarak ve çocukların belirli koşullar altında öğrenmelerine yardımcı olmanın bir yolu olarak kullanılabilir. Terim aynı zamanda yazışma okullarının veya şemsiye okulların gözetimi altında evde verilen eğitimi de ifade edebilir . Bazı yargı bölgeleri, onaylanmış bir müfredata uyulmasını gerektirir . Müfredatsız bir evde eğitim felsefesi bazen "okulsuz" olarak adlandırılır, bu terim Amerikalı eğitimci ve yazar John Holt tarafından Growing Without Schooling'de 1977'de icat edilmiştir . Terim, bir çocuğun ilgi alanlarının bilgi arayışını yönlendirdiği daha spontane, daha az yapılandırılmış öğrenme ortamını vurgular. Bazı ebeveynler , temel modeller olarak trivium ve quadrivium kullanarak liberal sanat eğitimi verir .
Motivasyonlar
Evde eğitimin birçok farklı nedeni vardır ve bunların çoğu okul dışı eğitimle örtüşmektedir .
Ebeveynler genellikle çocuklarını evde eğitim görmeleri için iki ana motivasyondan söz ederler: yerel okullardan memnuniyetsizlik ve çocuklarının öğrenimine ve gelişimine daha fazla katılım gösterilmesine olan ilgi. Mevcut okullarla ilgili ebeveyn memnuniyetsizliği tipik olarak okul ortamı, akademik eğitimin kalitesi, müfredat, zorbalık, ırkçılık ve okulun çocuklarının özel ihtiyaçlarını karşılama becerisine olan inanç eksikliğini içerir . Bazı ebeveynler, çocuklarına neyin ve nasıl öğretileceği üzerinde daha fazla kontrole sahip olmak, bir çocuğun yeteneklerine ve yeteneklerine daha uygun şekilde hitap etmek, belirli bir dini veya ahlaki konumdan talimat vermek ve birinin verimliliğinden yararlanmak için evde eğitim - bire bir öğretim ve böylece çocuğun çocukluk aktiviteleri, sosyalleşme ve akademik olmayan öğrenmeye daha fazla zaman harcamasına izin verin.
Bazı Afrikalı-Amerikalı aileler, çocuklarının Afro-Amerikan tarihi anlayışını arttırmanın bir yolu olarak - atalarının okumayı öğrenmek için dövülmesine ya da öldürülmesine neden olan Jim Crow yasaları gibi - ve bunun neden olduğu zararı sınırlandırmak için evde eğitim almayı tercih ediyor . Amerikan okullarının çoğunu etkileyen kasıtsız ve bazen ince sistemik ırkçılık .
Bazı ebeveynlerin, çocuklarına din eğitimi verebilmek için devlet okullarının ve evde eğitimin laik yapısına itirazları var. Bu aileler arasında dini müfredat kullanımı yaygındır. Son sosyolojik çalışmalar, yerel okullardaki düşük akademik kalite veya zorbalık veya sağlık sorunları nedeniyle artan sayıda ebeveynin evde eğitim almayı seçtiğini göstermektedir.
Bazı ebeveynler, bazı mizaçların okulda teşvik edildiği görüşündeyken, diğerleri engellenmiş ve bu da çocuklarının evde eğitim almasının bir nedeni olabilir.
Çocuklarının evde eğitim alması için bir başka argüman, fiziksel ve duygusal şiddete , zorbalığa , uyuşturucuya, strese, cinselleştirmeye, aşırı performans düşüncelerine, sosyalleşme gruplarına veya okulda olumsuz etki ve aşağılayıcı muameleye sahip rol modellerine karşı koruma olabilir .
Ev okulu, ebeveynlik tarzının seçiminde de bir faktör olabilir . Evde eğitim, izole kırsal yerlerde yaşayan aileler, geçici olarak yurtdışında olanlar ve sık seyahat edenler için bir tutarlılık meselesi olabilir. Birçok genç sporcu, oyuncu ve müzisyene evde eğitimlerini ve antrenman programlarını daha rahat yerleştirmeleri öğretilir. Ev okulu, bir öğretmen veya öğretmenin çocukla uzun yıllar birlikte olduğu ve çocukla daha yakından tanıştığı mentorluk ve çıraklık ile ilgili olabilir.
Elizabeth Bartholet'e göre , evde eğitim gören çocuklarla yapılan anketler, ABD'deki ev okulu öğrencilerinin çoğunun "muhafazakar Hıristiyan inançları tarafından motive edildiğini ve çocuklarını ana akım kültürden çıkarmaya çalıştıklarını" gösteriyor.
Öğretme teknikleri
Ev okulları çok çeşitli yöntemler ve materyaller kullanır. Aileler, çeşitli eğitim felsefelerini ve paradigmalarını temsil eden farklı eğitim yöntemlerini seçerler. Kullanılan yöntemlerden veya öğrenme ortamlarından bazıları Klasik eğitim ( Trivium , Quadrivium dahil ), Charlotte Mason eğitimi, Montessori yöntemi , Çoklu zeka teorisi , Okuldan Çıkma, Radikal Okuldan Çıkarma, Waldorf eğitimi , Evde okul (hem laik hem de dini yayıncılar), bir Thomas Jefferson Eğitimi , ünite çalışmaları, özel veya küçük yayıncılardan oluşan müfredat, çıraklık, uygulamalı öğrenme, uzaktan eğitim (hem çevrimiçi hem de yazışma), yerel okullara veya kolejlere ikili kayıt ve müfredat tarafından sağlanan yerel okullar ve diğerleri. Bu yaklaşımlardan bazıları özel ve devlet okullarında kullanılmaktadır. Eğitim araştırmaları ve çalışmaları bu yöntemlerden bazılarının kullanımını desteklemektedir. Okul dışı, doğal öğrenme, Charlotte Mason Eğitimi, Montessori, Waldorf, çıraklık, uygulamalı öğrenme, ünite çalışmaları, yapılandırmacı öğrenme teorileri ve yerleşik biliş teorileri ile yapılan araştırmalarla değişen derecelerde desteklenmektedir . Bu teorilerin unsurları diğer yöntemlerde de bulunabilir.
Bir öğrencinin eğitimi, kendi öğrenme düzeyini, tarzını ve ilgi alanlarını desteklemek için özelleştirilebilir. Aile, öğrencileri için en iyi olanı keşfettiğinden, bir öğrencinin birden fazla yaklaşımı deneyimlemesi alışılmadık bir durum değildir. Birçok aile, çeşitli tedarikçilerden seçim yaparak ve seçim yaparak eklektik bir yaklaşım kullanır. Müfredat ve kitap kaynakları için yapılan bir araştırma, yüzde 78'inin "bir halk kütüphanesi" kullandığını; Yüzde 77 "bir evde eğitim kataloğu, yayıncı veya bireysel uzman" kullandı; Yüzde 68'i "perakende kitapçı veya başka bir mağaza" kullandı; Yüzde 60, "evde eğitimle bağlantısı olmayan bir eğitim yayıncısı" kullandı. "Yaklaşık yarısı" bir "ev okulu örgütü" müfredatını, yüzde 37'si "kilise, sinagog veya diğer dini kurumlardan" ve yüzde 23'ü "yerel devlet okullarından veya bölgelerinden" müfredatı kullandı. 2003 yılında, yüzde 41'i bir tür uzaktan eğitim kullandı , yaklaşık yüzde 20'si "televizyon, video veya radyo" ile; "İnternet, e-posta veya World Wide Web" aracılığıyla yüzde 19; ve yüzde 15'i "ev okulu öğrencileri için özel olarak tasarlanmış posta yoluyla yazışma kursu" alıyor.
Eyaletler ve yerel bölgeler gibi münferit hükümet birimleri, resmi müfredat ve devam gereksinimleri açısından farklılık gösterir.
Serbest öğrenme
Evde eğitimin bir alt kümesi olarak gayri resmi öğrenme, sınıfın dışında gerçekleşir ancak geleneksel eğitim sınırları yoktur. Gayri resmi öğrenme , geleneksel öğretmen merkezli öğrenme görüşünün aksine, katılım ve yaratma yoluyla öğrenmenin günlük bir şeklidir. Bu terim genellikle resmi olmayan öğrenme ve kendi kendine öğrenme ile birleştirilir. Gayri resmi öğrenme, beklenen hedef veya sonuç olmadığından geleneksel öğrenmeden farklıdır. Öğrencinin bakış açısından, aldıkları bilgi kasıtlı değildir. Bir bahçe dikmekten kek pişirmeye veya hatta işyerinde bir teknisyenle yeni yazılımın kurulumu hakkında konuşmaya kadar her şey gayri resmi öğrenme olarak kabul edilebilir. Birey, farklı niyetlerle bir görevi tamamlar, ancak bu süreçte öğrenme becerilerini edinir. Domates bitkilerinin büyümesini izleyen çocuklar fotosentezle ilgili soru sormayacak, bitkilerinin su ve güneş ışığı ile büyüdüğünü öğrenecekler. Bu, herhangi bir arka plan çalışması yapmadan karmaşık bilimsel kavramlar hakkında temel bir anlayışa sahip olmalarını sağlar. Ev okulu eğitiminin daha az damgalanma eğilimi, devletin gelecekteki yetişkin vatandaşlar yaratmak için tüm çocukların eğitimi ve yetiştirilmesi üzerinde birincil ve nihai kontrol sahibi olması gerektiği fikrinin geleneksel olarak zayıflamasıyla bağlantılı. Bu, resmi olmayan öğrenme de dahil olmak üzere çocukların geleneksel sınıf ortamının dışında öğrendikleri fikir ve kavramlara giderek artan bir önem kazandırmaktadır.
Dünyanın herhangi bir yerine bağlı olarak, gayri resmi öğrenme birçok farklı kimliği alabilir ve farklı kültürel anlamlara sahiptir. Ev okulu düzenlemenin birçok yolu çıraklık niteliklerinden ve Batılı olmayan kültürlerden yararlanır. Peru'daki Chillihuani topluluğu gibi bazı Güney Amerika yerli kültürlerinde , çocuklar sulama ve tarım tekniğini oyun yoluyla öğrenerek onları yalnızca kendi köylerinde ve toplumlarında değil, aynı zamanda hayatta kalmaları için ihtiyaç duyacakları gerçekçi teknikler hakkındaki bilgileriyle de geliştirirler. Batı kültüründe çocuklar informal öğrenmeyi iki ana şekilde kullanırlar. İlk konuşulduğu gibi, yeni materyallerle uygulamalı deneyimdir. İkincisi, sahip olduklarından daha fazla deneyimi olan birine (yani ebeveynler, yaşlılar) sorular sormaktır. Çocukların meraklı doğası, öğrendikleri fikirleri informal öğrenmeye maruz kalarak pekiştirme yoludur. Geleneksel öğrenmeden daha rahat bir öğrenme şeklidir ve bilgiyi ellerinden gelen her şekilde alma amacına hizmet eder.
Yapılandırılmış ve yapılandırılmamış
Ev okulu için diğer tüm yaklaşımlar iki temel kategori altında toplanmıştır: yapılandırılmış ve yapılandırılmamış ev okulu. Yapılandırılmış ev okulu, açıkça ifade edilmiş hedefleri ve sonuçları olan temel bir müfredatı izleyen herhangi bir evde eğitim yöntemini veya tarzını içerir. Bu tarz, müfredatı kişiselleştirirken geleneksel okul ortamının yapısını taklit etmeye çalışır. Yapılandırılmamış evde eğitim, ebeveynlerin hiç müfredat oluşturmadıkları herhangi bir evde eğitim şeklidir. Okul dışı eğitim, bilindiği gibi, çocuğun günlük deneyimleriyle öğretmeye çalışır ve daha çok ders kitaplarından, öğretmenlerden ve başarı veya başarısızlığın herhangi bir resmi değerlendirmesinden bağımsız olarak çocuğun kendi kendine öğrenmesine odaklanır.
Birim çalışmaları
Bir ünite çalışması yaklaşımında, matematik, bilim, tarih, sanat ve coğrafya gibi birden çok konu tek bir konuyla ilişkili olarak incelenir. Ünite çalışmaları, her öğrenci için zorluk seviyesi ayarlanabildiğinden, aynı anda birden fazla sınıf öğretmek için kullanışlıdır. Genişletilmiş bir ünite çalışmaları biçimi olan Entegre Tematik Öğretim, müfredat boyunca entegre bir merkezi tema kullanır, böylece öğrenciler bir okul yılını belirli bir geniş konu veya fikir hakkında derin bir anlayışla bitirir.
Hepsi bir arada müfredat
Hepsi bir arada evde eğitim müfredatı (çeşitli şekillerde "evde okul", "geleneksel yaklaşım", "kutudaki okul" veya "Yapılandırılmış Yaklaşım" olarak bilinir), Öğrencinin müfredatı ve ödevi, devlet okulunda veya özel okulda kullanılanlara benzer veya aynıdır. Sınıf düzeyinde bir paket olarak veya konuya göre ayrı olarak satın alınan paket, gerekli tüm kitapları, materyalleri, testleri, cevap anahtarlarını ve kapsamlı öğretmen kılavuzlarını içerebilir. Bu materyaller, devlet okulları ile aynı konu alanlarını kapsar ve okul sistemine kolay bir geçiş sağlar. Bunlar, evde eğitim için en pahalı seçenekler arasındadır, ancak minimum düzeyde hazırlık gerektirir ve kullanımı kolaydır. Bununla birlikte, allinonehomeschool.com'da olduğu gibi ücretsiz olarak temin edilebilen eksiksiz bir müfredat vardır. Bazı bölgeler, yerel okullarda kullanılan aynı malzemeleri ev okulu öğrencilerine sağlar. Akredite bir uzaktan eğitim müfredatı sağlayıcısından eksiksiz bir müfredat ve bunların öğretme / not verme hizmetlerinin satın alınması, öğrencilerin akredite bir lise diploması almalarına olanak sağlayabilir.
Okulsuz ve doğal öğrenme
"Doğal öğrenme", çocukların ilgi alanlarına göre bilgi peşinde koştuğu ve ebeveynlerin, öğrenmeye yardımcı olan etkinlikleri ve deneyimleri kolaylaştırmada aktif rol aldığı, ancak ders kitaplarına çok fazla güvenmedikleri veya "öğretmek" için çok zaman harcadıkları bir tür talep üzerine öğrenme anlamına gelir. bunun yerine günlük aktiviteleri boyunca "öğrenme anları" ararlar. Ebeveynler rollerini olumlu geribildirim yoluyla onaylama ve gerekli becerileri modelleme ve çocuğun rolünü sorma ve öğrenmeden sorumlu olma olarak görürler.
John Holt'un ürettiği şekliyle " okul dışı " terimi , ebeveynlerin çocuğun eğitimini yetkili bir şekilde yönlendirmediği, ancak çocuğun kendi çıkarlarını gözeterek çocukla etkileşime girerek, onları kendi çıkarlarının öncülüğünde keşfetme ve öğrenmede özgür bıraktığı bir yaklaşımı tanımlar. "Okul dışı", çocuğun eğitim almadığını değil, çocuğun "okula gitmediğini" veya katı bir okul tarzında eğitilmediğini gösterir. Holt, çocukların yaşam deneyimleriyle öğrendiklerini ileri sürdü ve ebeveynleri çocuklarıyla birlikte yaşamaya teşvik etti. İlgi odaklı veya çocukların liderliğindeki öğrenme olarak da bilinen okul dışı eğitim, bir çocuğun zorlama olmadan öğreneceği fırsatları gerçek hayatta ortaya çıktıkça takip etmeye çalışır. Okuldaki çocuklar yaklaşık 30 kişilik bir sınıfta 1 öğretmenden ve 2 yardımcı öğretmenden öğrenirler. Çocuklar evde 1'e 1 oranında özel eğitim fırsatına sahiptir. Okula gitmemiş bir çocuk metinlerden veya sınıf talimatlarından yararlanabilir, ancak bunlar dikkate alınmaz eğitimin merkezi. Holt, bir çocuk için gerekli olan veya olması gereken belirli bir bilgi bütünü olmadığını ileri sürdü.
Hem okulsuz hem de doğal öğrenme savunucuları, çocukların en iyi yaparak öğrendiklerine inanırlar; Bir çocuk, küçük bir işletme işleterek veya aile bütçesini paylaşarak tarih veya diğer kültürler veya matematik becerileri hakkında daha fazla ilgi duymak için okumayı öğrenebilir. Süt keçisi veya et tavşanı tutan hayvancılık, bir mutfak bahçesine bakım yapmayı, ateşli silahların veya içten yanmalı motorun işleyişini anlamak için kimyayı veya bir imar veya tarihsel statü anlaşmazlığını takip ederek siyaset ve yerel tarihi öğrenebilirler. Her tür ev okulu öğrencisi de bu yöntemleri kullanabilirken, okula gitmemiş çocuk bu öğrenme etkinliklerini başlatır. Doğal öğrenen, ebeveynlerle ve diğerleriyle birlikte öğrenmeye katılır.
Okul dışı eğitimin bir diğer önemli savunucusu, Dumbing Us Down , The Exhausted School, A Different Kind of Teacher ve Weapons of Mass Instruction'ın yazarı John Taylor Gatto'dur . Gatto, halk eğitiminin "devlet kontrollü bilincin" birincil aracı olduğunu ve toplam kurumun temel bir örneği olarak hizmet ettiğini - devlete itaati zorlayan ve özgür düşünceyi veya muhalefeti bastıran bir sosyal sistem olarak hizmet ettiğini savunuyor.
Otonom öğrenme
Özerk eğitim, öğrencilerin öz bilinçlerini, vizyonlarını, pratikliklerini ve tartışma özgürlüğünü geliştirmelerine yardımcı olur. Bu özellikler, öğrencinin bağımsız öğrenmesine yardımcı olur. Ancak, bir öğrenci kendi başına öğrenmeye tamamen kendi başına başlamamalıdır. Bir konuda daha fazla bilgiye sahip olan biriyle önce etkileşime girmenin öğrencinin öğrenmesini hızlandıracağı ve dolayısıyla daha bağımsız öğrenmesini sağlayacağı söylenir.
Bir dereceye kadar özerk öğrenme, evde çocuklarını eğitenler arasında popülerdir. Gerçek otonom öğrenmede, çocuk genellikle hangi projelerle uğraşmak istediğine veya hangi çıkarları takip edeceğine karar verir. Evde eğitim, bu matematik veya İngilizce yapmak gibi normal derslerin yerine veya bunlara ek olabilir.
Ev Eğitim İngiltere'de göre, özerk eğitim felsefesi ortaya epistemoloji arasında Karl Popper de Bilim ve Akılcılık In Defense: Framework Myth , içinde geliştirilen tartışmalar yakınlaşma Neo-Marksist sosyal felsefesini çürütmek etmeye, Frankfurt Okulu tarafından önerilmiştir (örneğin Theodor W. Adorno , Jürgen Habermas , Max Horkheimer ).
Ev okulu kooperatifleri
Ev okulu kooperatifi, çocuklarına evde eğitim veren aileler kooperatifidir . Çocuklara, belirli alanlarda veya konularda daha uzmanlaşmış diğer ebeveynlerden bir şeyler öğrenme fırsatı sağlar. Kooperatifler ayrıca sosyal etkileşim sağlar. Birlikte ders alabilir veya okul gezilerine gidebilirler. Bazı kooperatifler ayrıca ev okulu öğrencileri için balo ve mezuniyet gibi etkinlikler de sunar.
Ev okulu öğrencileri, çevrimiçi ev okulu kooperatiflerini simüle etmenin bir yolu olarak Web 2.0'ı kullanmaya başlıyor . Ev okulu öğrencileri sosyal ağlarla sohbet edebilir, forumlarda tartışabilir, bilgi ve ipuçlarını paylaşabilir ve hatta kolejler tarafından kullanılanlara benzer yazı tahtası sistemleri aracılığıyla çevrimiçi sınıflara katılabilir.
Araştırma
Test sonuçları
Göre Ana Okulu Yasal Savunma Derneği , 2004 yılında (HSLDA) "Son birkaç yıl içinde birçok çalışmalar homeschooled çocukların akademik mükemmelliği kurduk." HSLDA tarafından yayınlanan çalışmaların bir derlemesi olan Evde Eğitim Başarısı , evde eğitimin akademik bütünlüğünü destekledi . Bu kitapçık, Ray ve 1999 Rudner çalışması tarafından 1997 yılında yapılan bir çalışmayı özetlemektedir. Rudner çalışması, kendi araştırmasının iki sınırlamasına dikkat çekti: tüm ev okulu öğrencilerini temsil etmek zorunda değildir ve diğer eğitim yöntemleriyle bir karşılaştırma değildir. Testlere giren evde eğitim gören öğrenciler arasında, evde eğitim gören ortalama bir öğrenci, devlet okulundaki akranlarından tüm konularda yüzde 30 ila 37 oranında daha iyi performans gösterdi. Çalışma ayrıca, azınlıklar ve cinsiyetler arasındaki devlet okulu performans farklarının, testleri evde eğitim gören öğrenciler arasında neredeyse hiç olmadığını gösteriyor.
2008'de evde eğitim gören 11.739 öğrenciyle yapılan bir anket, evde eğitim gören öğrencilerin standartlaştırılmış başarı testlerinde devlet okulu öğrencilerinden ortalama yüzde 37 puan aldığını ortaya koydu. Bu, 1999 Rudner çalışmasıyla uyumludur. Bununla birlikte, Rudner, devlet okulundaki bu aynı öğrencilerin, sahip oldukları kendini adamış ebeveynleri nedeniyle iyi puan almış olabileceklerini söyledi. Ray çalışması ayrıca, ebeveyn olarak sertifikalı bir öğretmeni olan evde eğitim gören öğrencilerin, ebeveyn olarak sertifikalı bir öğretmeni olmayan evde eğitim gören öğrencilerden yüzde bir daha düşük puan aldığını da buldu. Ray tarafından yürütülen başka bir ülke çapında tanımlayıcı çalışma, 5-18 yaş aralığındaki öğrencileri içeriyordu ve ev okulu öğrencilerinin testlerinde en az yüzde 80 oranında puan aldıklarını buldu.
2011 yılında, 5 ile 10 yaşları arasındaki evde eğitim gören ve geleneksel devlet öğrencilerini içeren yarı deneysel bir çalışma gerçekleştirildi. Evde eğitim gören çocukların büyük çoğunluğunun meslektaşlarına göre daha yüksek standart puanlar elde ettiği keşfedildi. Bununla birlikte, Martin-Chang aynı zamanda 5-10 yaş arası okulsuz çocukların geleneksel eğitim almış çocukların önemli ölçüde altında puan aldığını, buna karşın akademik odaklı evde eğitim gören çocukların standart testlerde geleneksel olarak eğitim almış çocukların üzerinde yarım sınıf seviyesinden 4,5 sınıf seviyesine kadar puan aldığını bulmuştur (n = 37 evde eğitim görmüş aynı sosyoekonomik ve eğitimsel geçmişe sahip çocuklarla eşleşen çocuklar).
Çalışmalar ayrıca ev eğitiminin öğrencilerin not ortalamaları üzerindeki etkisini de incelemiştir . Cogan (2010), evde eğitim gören öğrencilerin geleneksel öğrencilere göre daha yüksek lise not ortalamasına (3.74) ve genel not ortalamasına (3.65) sahip olduğunu bulmuştur. Snyder (2013), ev okulu öğrencilerinin standartlaştırılmış testler ve genel not ortalamaları alanlarında akranlarından daha iyi performans gösterdiğini doğrulayan kanıtlar sağlamıştır. Lisenin ötesine bakıldığında, 1990 Ulusal Evde Eğitim Araştırma Enstitüsü tarafından yapılan bir araştırma (Wichers tarafından aktarıldığı üzere, 2001), evde eğitim gören öğrencilerin en az% 33'ünün dört yıllık bir üniversiteye ve% 17'sinin iki yıllık bir üniversiteye gittiğini ortaya koymuştur. Aynı çalışma, öğrencileri bir yıl sonra inceledi ve% 17'sinin yüksek öğrenime devam ettiğini tespit etti. Bu nedenle veriler, evde eğitimin öğrencileri yüksek öğretimde başarıya hazırlayabileceğini göstermektedir.
Ortalama olarak, araştırmalar ev okulu öğrencilerinin standartlaştırılmış testlerde ulusal ortalamada veya üzerinde puan aldığını göstermektedir. Ev okulu öğrencileri birçok Ivy League üniversitesine kabul edildi. Bununla birlikte, Sorumlu Evde Eğitim Koalisyonu, "Evde eğitimin akademik başarı üzerindeki etkisine ilişkin bilgilerimiz, ev okulu öğrencileri üzerinde yapılan çalışmaların çoğunun bulgularını sonuçsuz kılan metodolojik sorunlardan muzdarip olması nedeniyle sınırlıdır" diyor.
Sonuçlar
Evde eğitim gören çocuklar, geleneksel devlet okullarına kayıtlı öğrencilerden daha bireysel ilgi görebilirler. 2011 yılında yapılan bir araştırma, yapılandırılmış bir çevrenin evde eğitim gören akademik başarıda kilit bir rol oynayabileceğini öne sürüyor. Bu, ebeveynlerin çocuklarının eğitimine büyük ölçüde dahil oldukları ve net eğitim hedefleri oluşturdukları anlamına gelir. Ek olarak, bu öğrencilere kendi yaptıkları veya satın alınan organize ders planları sunuldu.
Ray (2010) tarafından yapılan bir araştırma, ebeveynlerin geliri ne kadar yüksekse, evde eğitim gören çocuğun akademik başarıya ulaşma olasılığının o kadar yüksek olduğunu göstermektedir.
1970'lerde, Raymond ve Dorothy Moore, 8.000'den fazla erken çocukluk çalışmasının federal olarak finanse edilen dört analizini gerçekleştirdiler ve bunlardan orijinal bulgularını Better Late Than Early , 1975'te yayınladılar . Bunu, aynı bulguların yeniden paketlenmesi olan School Can Wait izledi. eğitim uzmanları için özel olarak tasarlanmıştır. "Mümkün olduğunda, çocukların en az sekiz ila on yaşına kadar resmi eğitimden alıkonulması gerektiği" sonucuna vardılar. Sebepleri, çocukların "duyuları, koordinasyonları, nörolojik gelişimleri ve bilişleri hazır olana kadar örgün okul programları için yeterince olgun olmamaları" idi. Çocukları resmi okula zorlamanın sonucunun "1) çocuğun daha az güvenli bir çevre için aile yuvasını erken terk ederken belirsizlik, 2) sınıftaki yeni baskılar ve kısıtlamalar karşısında şaşkınlık, 3) hayal kırıklığı olduğu sonucuna varmışlardır. Hazır olmayan öğrenme araçları - duyular, biliş, beyin yarıküreleri, koordinasyon - resmi derslerin düzenlenmesi ve getirdikleri baskılarla başa çıkamaz, 4) sinirlerden ve gerginlikten büyüyen hiperaktivite, hayal kırıklığı, 5) dört deneyimden oldukça doğal olarak akan başarısızlık yukarıda ve 6) başarısızlığın ikizi ve görünüşe göre aynı nedenden ötürü suçluluk. " Moores'a göre, "erken resmi eğitim çocuklarımızı yakıyor. Bu gençlerle baş etmeye çalışan öğretmenler de tükeniyor." Akademik performansın yanı sıra, erken resmi eğitimin aynı zamanda "pozitif sosyalliği" yok ettiğini, akran bağımlılığını teşvik ettiğini ve özsaygı, iyimserlik, ebeveynlere saygı ve akranlara olan güveni caydırdığını düşünüyorlar. Bu durumun, olgunluktaki gecikmeleri nedeniyle özellikle erkek çocuklar için akut olduğuna inanıyorlar. The Moores, "1) sıcak, duyarlı ebeveynler ve diğer yetişkinlerle çok fazla zaman geçirilmesi, 2) akranlarla çok az zaman geçirilmesi ve 3) dehaların gelişimi üzerine bir Smithsonian Raporu'na atıfta bulundu. ebeveyn rehberliği." Analizleri, çocukların "daha fazla eve ve daha az resmi okula", "ebeveynlerle daha fazla özgür keşfe, daha az sınıf ve kitap sınırına" ve "daha eski moda işlere - ebeveynlerle çalışan çocuklar - ve daha azına ihtiyaç duyduklarını gösterdi rekabet sporlarına ve eğlenceye dikkat. "
Olumlu okul sonuçlarının yanı sıra, evde eğitim gören gençlerin yasa dışı maddeleri kullanma ve kötüye kullanma olasılığı daha düşüktür ve alkol ve esrar kullanmayı onaylamama olasılıkları daha yüksektir.
Sonuçlar hakkında tartışma
Ev okulu öğrencilerinin standart testlerde daha iyi performans gösterdiğini gösteren çalışmaların zorunlu devlet okulu sınavlarıyla karşılaştırılmadığı iddiaları var.
Buna karşılık, SAT ve ACT testleri hem evde eğitim gören hem de resmi olarak eğitim almış öğrenciler tarafından kendi kendine seçilir. Bazı ev okulu öğrencileri, Güney Carolina'daki bu üniversiteye giriş sınavlarında daha yüksek puanlar aldı. Diğer puanlar (1999 verileri) karışık sonuçlar gösterdi, örneğin ACT'de İngilizce (evde eğitim gören 23,4'e karşı ulusal ortalama 20,5) ve okuma (evde eğitim gören 24,4'e karşı ulusal ortalama 21,4) ev okulu öğrencileri için daha yüksek seviyeler gösteren, ancak matematikte karışık puanlar (evde eğitim almış 20,4'e karşı 20,4) ACT'de ulusal ortalama 20.7, evde eğitim gören 535'e karşılık 1999 SAT matematiğinde ulusal ortalama 511).
Ev okulu ve eğitim seçiminin bazı savunucuları, bir girdi-çıktı teorisi ile karşı karşıya, ev eğitimcilerinin her öğrenciye yılda ortalama 500-600 dolar harcadıklarını (ebeveynlerin zamanının maliyetini hesaba katmadan), 9.000 dolara kıyasla - Amerika Birleşik Devletleri'ndeki her devlet okulu öğrencisi için 10.000 $ (personelin harcadığı zaman dahil), bu da, vergi destekli eğitim kaynaklarının eşit taahhüdüne erişim sağlandığında, evde eğitim alan öğrencilerin sınavlarda özellikle baskın olacağını gösteriyor.
Birçok öğretmen ve okul bölgesi, evde eğitim fikrine karşı çıkıyor. Bununla birlikte, araştırmalar, evde eğitim gören çocukların çoğu zaman akademik çabanın birçok alanında başarılı olduklarını göstermiştir. Ev okulu hareketi üzerine yapılan bir araştırmaya göre, ev okulu öğrencileri genellikle akademik başarı elde ediyor ve seçkin üniversitelere kabul ediliyor. Ayrıca çoğunun oldukça iyi sosyalleştiğine dair kanıtlar var. Ulusal Ev Eğitimi Araştırma Enstitüsü başkanı Brian Ray'e göre sosyalleşme, çoğu toplum sporlarına, gönüllü faaliyetlere, kitap gruplarına veya evde eğitim kooperatiflerine katılan evde eğitim gören çocuklar için bir sorun değil.
Sosyalleşme
John Taylor, Piers-Harris Çocukların Öz Kavramı Ölçeğini kullanarak, "geleneksel olarak eğitim almış çocukların yarısı ( öz kavramda ) 50. yüzdelik dilimde veya altında puan alırken, evde eğitim gören çocukların sadece% 10.3'ünün bunu yaptığını buldu. . " Ayrıca, "evde eğitim gören çocukların benlik kavramı, geleneksel okula devam eden çocuklardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek. Bunun, benlik kavramına paralel olduğu bulunan akademik başarı ve sosyalleşme alanlarında etkileri olduğunu" belirtti. Sosyalleşme ile ilgili olarak, Taylor'ın sonuçları, evde eğitim gören çok az çocuğun sosyal olarak yoksun olduğu anlamına geliyor ve sosyal yoksunluk temelinde evde eğitim aleyhinde konuşan eleştirmenlerin aslında evde eğitim görenleri destekleyen bir alana hitap ettiğini belirtiyor.
2003 yılında, Ulusal Ev Eğitimi Araştırma Enstitüsü evde eğitim görmüş 7.300 Amerikalı yetişkinle (yedi yıldan fazla bir süredir 5.000) bir anket gerçekleştirdi. Bulguları şunları içeriyordu:
- Ev okulu mezunları aktiftir ve topluluklarına dahil olurlar. % 71'i, bir spor takımına koçluk yapmak, bir okulda gönüllü olmak veya bir kilise veya mahalle derneğinde çalışmak gibi devam eden bir toplum hizmeti faaliyetine katılırken, geleneksel eğitim geçmişine sahip benzer yaştaki ABD'li yetişkinlerin% 37'si.
- Ev okulu mezunları sivil işlere daha fazla dahil olurlar ve akranlarından çok daha yüksek oranlarda oy kullanırlar. 18 ile 24 yaşları arasında ankete katılanların% 76'sı, son beş yıl içinde oy kullanırken, buna karşılık gelen ABD nüfusunun yalnızca% 29'u. Rakamlar, karşılık gelen ABD nüfusu için% 53'lük yüksek bir oranla karşılaştırıldığında, oylama seviyeleri% 95'in altına düşmeyen yaşlı yaş gruplarında daha da büyük.
- % 58.9, genel ABD nüfusu için% 27.6'ya kıyasla yaşamdan "çok mutlu" olduklarını bildirdi. % 47,3'e kıyasla% 73,2 hayatı "heyecan verici" buluyor
Richard G. Medlin, Ph.D.'nin araştırması, evde eğitim gören çocukların geleneksel okullara giden çocuklardan daha iyi sosyal becerilere sahip olduğunu buldu.
Genel eleştiri
Ev okuluna muhalefet, bazı öğretmen örgütlerinden ve okul bölgelerinden geliyor. Amerika Birleşik Devletleri öğretmenler sendikası ve meslek birliği olan Ulusal Eğitim Derneği , evde eğitim görmeye karşı çıkıyor.
UC Berkeley siyaset bilimci Profesör Robert Reich , The Civic Perils of Homeschooling'de (2002) evde eğitimin muhtemelen önyargılı öğrencilerle sonuçlanabileceğini, çünkü evde eğitim gören ebeveynlerin çoğu çocuklarının eğitimini tamamen kendi kontrolleri altında ve kimsenin kontrolü altında olmayan bir konu olarak gördüklerini yazdı . 2014 yılında yapılan bir araştırma, ev eğitimine daha fazla maruz kalmanın daha fazla politik hoşgörü ile ilişkili olduğunu gösterdi.
Amerikalı seçmenlerin Gallup anketleri, son 20 yılda tutumda önemli bir değişiklik olduğunu gösterdi; 1985'te evde eğitim görmeye karşı olan% 73'ten 2001'de% 54'e karşı çıktı. 1988'de, ebeveynlere evde eğitim seçme hakkı olup olmadığı sorulduğunda,% 53 başka bir anketin ortaya koyduğu gibi, olması gerektiğini düşündü.
Uluslararası durum ve istatistikler
Ev okulu birçok ülkede yasaldır. En yaygın evde eğitim hareketlerine sahip ülkeler arasında Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda , Birleşik Krallık , Meksika, Şili ve Amerika Birleşik Devletleri bulunmaktadır . Bazı ülkelerde zorunlu okul sisteminin bir uzantısı olarak yüksek düzeyde düzenlenmiş evde eğitim programları vardır; Almanya gibi çok az kişi bunu tamamen yasakladı. Diğer ülkelerde, yasalarla sınırlandırılmasa da, evde eğitim sosyal olarak kabul edilemez veya istenmeyen bir durum olarak değerlendirilir ve neredeyse yoktur.
Ayrıca bakınız
- Alternatif eğitim
- Eğitim tarihi
- 2020 COVID-19 salgını sırasında evde eğitim
- Hindistan'da evde eğitim ve alternatif eğitim
- Amerika Birleşik Devletleri'nde Evde Eğitim
- Birleşik Krallık'ta evde eğitim
- Yeni Zelanda'da Evde Eğitim
- Güney Afrika'da Evde Eğitim
- Ana Sayfa Okul Hukuk Savunma Derneği
- Serbest öğrenme
- Evde eğitim programlarının listesi
Referanslar
daha fazla okuma
- Holt, John (2004) [1976]. Eğitim yerine: İnsanların İşleri Daha İyi Yapmasına Yardımcı Olmanın Yolları . Boulder, CO: Sentient Yayınları. ISBN 978-1-59181-009-4.
|Ücretsiz sözlük olan Vikisözlük'te evde eğitim arayın .|
|Wikiquote'un ilgili alıntılar vardır: Evde eğitim|
|Vikikaynak'ta bu makaleyle ilgili orijinal metin var:|
- Cato Enstitüsü'nden modern ev okulu hareketinin bir tarihi .
- Ulusal Evde Eğitim Araştırma Enstitüsü NHERI, evde eğitim hakkında araştırmalar üretir ve hakemli akademik dergi Homeschool Researcher'a sponsor olur.
- Ulusal Bağımsız Çalışma Akreditasyon Konseyi
- Uluslararası Ev Eğitimi Araştırma İncelemeleri Merkezi