Lineer elektrik motoru ilk kez askeri işlerde, bir XMUMX kadar erken bir Avusturyalı mühendis F. Geft tarafından, elektromanyetik bir tabanca (bu tür tabancalar olarak adlandırılır) ve “mermiyi” istenen mermiyi hızlandıracak olan “uzay gemileri” başlatmayı önerdi. selenoid varil içinde hız. Ancak, o zamandan beri teknolojinin gelişmesiyle bu proje mümkün olmadığından, fikirden daha ileri gitmedi. Görünüşe göre Norveçli K. Brickland, böyle bir topun yalnızca Ay'daki uzay gemileriyle değil, aynı zamanda Dünya'daki hedeflerle de ateşlenebileceğini fark eden ilk kişi oldu. 1895’de patent başvurusu yaptı
elektromanyetik tabanca için uygulama. İskandinav 1915'in ardından Rus mühendisler N. Podolsky ve M. Yampolsky, hükümete 300 km'ye bir mermi gönderebilecek ultra uzun elektromanyetik bir araç projesi önerdi. Ancak, Rus Ordusu Ana Topçu Müdürlüğü Topçu Komitesi, teklifin erken olduğuna karar verdi. Ve her zaman cihazın yanında olacak bir güç istasyonu nerede bulunur?
Fransız mühendisler Fachon ve Willeple, 1916'te, bir 50 g mermi modelini 200 m / s hızıyla hızlandıran silahın bir çalışma modelini tasarlamayı başardı, ancak çalışmanın yakında kısaltılması gerekiyordu - tam boyutlu bir örnek yaratılmasının delicesine pahalı ve karmaşık olduğu ortaya çıktı.
Bugün ABD ordusu, dünyaya yakın yerdeki cihazlara elektromanyetik bir tabanca yerleştirme olasılığını düşünüyor
“Hızlandırılması gereken açığı daha da uzatmak için, teorik olarak tamamen solenoidlerden oluşan halka şeklinde bir tünel inşa etme olasılığı var” diye yazdı. 1935'te böyle bir silahın tasarımını üstlenen Alman mühendis Max Valle.
Böyle bir tünelde, el bombasını gerekli hızı elde edinceye kadar döndürmeye zorlamak mümkün olacak, böylece son işlem sırasında "oku" yeniden düzenleyerek tünel mahmuzuna göndererek, bu durumda üst ucun rolünü oynayacak bir teğet yol açacak bir halka elektromanyetik silah içinde sarmal. Elbette, bu durumda, solenoidlerin halkasından gelen havanın dışarı pompalanması gerekecek ve teğette yer alan gövde işlemi hava geçirmez bir kapakla kapatılmalıdır. Yeterince büyük bir eğrilik yarıçapı ile, bir el bombası gibi dairesel bir uçuş gerçekleştirme teorik bir olasılık var. Pratik olarak, zorluklar esas olarak, ortaya çıkan muazzam merkezkaç kuvvetinin ve “katılım anahtarının” uygulanamaması nedeniyle ortaya çıkmaktadır; bunun sonucu olarak, bu plan, 1927 için Fransız dergisi “Je sais tout” (“her şeyi biliyorum”) Nisan ayında yayınlanmıştır. Tanınmış Fransız mühendisler Masu ve Drouet, uygulanamaz olduğunu itiraf etmek zorundalar. "
Ancak bu sonuç, otuzlu yılların başlarında Amerikan mucit Virgel Rigsby'nin iki çalışma elektromanyetik makineli tüfek üretmesini engellemedi. İlki, geleneksel bir araba aküsünden enerji aldı ve 17 mıknatıslar pahasına, 33-inç namlu boyunca mermileri hızlandırdı. İkinci akımı aldığı yerden bilinmemektedir, ancak 44 kalibreli mermileri (diğer verilere göre - 22 kalibreli) 121 m / s hızında tükürebiliyordu. Mucitin birincil görevi olarak planları bu değeri 914 m / s'ye çıkarmaktı. Açıklanan ateş hızı 600 dev / dak idi, ancak bir nedenden ötürü gösterideki silah 7 dev / dak hızında ateş etti. Görünüşe göre, her şey "pillerin" yetersiz gücündeydi, çünkü bir pu-lemeta-railgun fikri Amerikan ordusunun ruhlarında tek bir şey ya da başka bir tasarım bulamadı.
Bu, 20'in ortasında elektromanyetik bir silah gibi görünüyordu. geçen yüzyılın
Amerikalı mucit Virgela Rigsby'nin elektromanyetik makineli tüfek ilk modeli
Elektromanyetik makineli tüfek Virgela Rigsby ikinci modeli
Ekim Devrimi'nden kısa bir süre sonra, Sovyet Rusya'da elektrikli bir silah yaratma işiyle uğraşan manyetik bir büro kuruldu. Özel Topçu Deneyleri Komisyonu (KOSARTOP) uzmanları İcatlar Komitesi'nde aynı anda iki örneği test etti: bir manyetofugal (elektromanyetik) alternatif akım silahı ve doğru akım ile bir elektrikli silah. Kısa süre sonra, Ana Topçu Direktörlüğü Topçu Komitesi, mühendislerin “3 inçlik bir saha silahı ile elektrikli DC elektrikli el aletleri tasarlamaya başlamalarını önerdi. Bunu yapmak için birçok uygun koşul var. ” Ancak çok geçmeden KOSARTOP dağıldı ve bu konudaki çalışmalar durduruldu.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, Almanya ve Japonya'daki mühendisler ayrıca, bir çapa rolünün bir mermiye atandığı doğrusal bir elektrik motoru prensibine göre bir elektromanyetik silah yaratmaya çalıştı. En büyük başarı, modeli küçük bir mermiye 1200 m / s hızını söyleyebilen Alman bilim adamı I. Hensler tarafından sağlandı. Ancak, neyse ki müttefikler için ne tam ölçekli model ne de özellikle Hensler'in üretim modelini oluşturmak için zamanları yoktu.
“Elektrikli aletler birçok yararı temsil ediyor: yüzlerce kilometre uzunluğunda ifade edilen uzun menzil; neredeyse hiç susuz, dumansız ve ateşsiz bir atış; Ateşleme sırasındaki enlemesine baskı olmaması, modern silahlarda olduğu gibi, çelik kalın bir borusuz elektrikli bir tabanca tasarlanmasını mümkün kılar - 1938'ta “dünya savaşında Rus topçusu” E.I. Porsuklar. - Pişirildiğinde, elektrikli alet yüksek sıcaklıklara maruz kalmaz ve bu nedenle dayanıklı olabilir; merminin canlı gücü, bir toz yükü ateşlemekten daha büyüktür, çünkü elektromanyetik kuvvetler, bir toz yükü ateşlendiğinde olduğu gibi, sadece tabanından değil, merminin kütlesi boyunca etki eder; ateş hızı, normal silahlardan daha yüksek, geri alma - daha az olabilir.
Bir merminin uçuşu, 2008 Dahlgren'deki ABD Donanması test sahasındaki elektromanyetik silahtan ateşlendi
Amerikan elektromanyetik silah Blitzer, 2009 testleri
Bütün bunlar doğrudur ve elektrikli silahların sadece bir tane vardır, ancak çok önemli bir dezavantajı vardır - bunlar, her atıştan hemen önce, güçlü bir elektrik santraline ihtiyaç duyduğunuz için milyonlarca kilovat elektrik maliyeti gerektirir.
Bununla birlikte, elektrikli aletler, özellikle bir mermi taşıyan manyetik bir dalga namlusu içinde yaratma ilkesine dayanan aletler, muhtemelen geleceğe aittir. Bu silahların menzili, elektrik kaynağının gücüne bağlı olacaktır ve bu nedenle çok az aşınma aletiyle büyük bir boyuta yükselebilir. Merminin uçuş menzili uygun amperi seçerek ayarlanmalıdır. ” E.I. Barsukov, 1938’te oldukça gerideydi.
Şu anda, tasarımcılar modern askeri ekipman türlerini elektromanyetik tabancalarla donatmaya yaklaştı. 90'lı yılların ortalarında. Geçen yüzyılın Genel Dinamikleri Kara Sistemleri ve ABD Ordusu zırhlı müdürlüğü ana muharebenin daha da geliştirilmesi için çeşitli seçenekler önerdi tanka M1 Avramlar. Ana yeniliklerden biri, geleneksel pürüzsüz delikli tabanca ile birlikte, her biri aynı anda% 25-35 daha yüksek namlu enerjisine sahip otomatik 30 mm ve 40 mm elektromanyetik silahlar içeren bir taret yerine ayrılmış bir uzaktan kumandalı silahın kurulmasıydı. geleneksel tank silahlarının bir göstergesi.
Ayrıca 31 Ocak 2008 tarihinde yerüstü silahları araştırma merkezinde filo Wyoming, Dahlgren'deki ABD Donanması, 2005'ten beri geliştirilmekte olan bir elektromanyetik silahı test etti. Sonuç olarak, mühimmatın kinetik enerjisi, 21000 saniyede 6 km / s'ye (yaklaşık 0,2 km / s) dağıldı, tahmini 10 MJ değerini aştı ve menzil 370-400 km idi. Silah, merminin nişan alma noktasından 5 m'den fazla sapmasına izin vermeyecek bir GPS düzeltici ile donatılacak.Ayrıca, tabancanın nominal gücünün sadece üçte biri (32 MJ) için test edildiğine ve gelecekte 64 güç elde etmenin planlandığına dikkat edilmelidir. MJ.
Bununla birlikte, bu kadar güçlü bir silah büyük miktarda elektrik gerektirir - atış için gereken akım 6 milyon amperdir. Sonuç olarak, yalnızca bir gemi uygun bir platform görevi görebilir - örneğin, 1000 megawatt kapasiteli bir gaz türbinli enerji santrali ile donatılmış gelişmiş destroyer DDG-72. Güç tüketimi nedeniyle yoğun çekimin (dakikada altı atıştan fazla) savaş hızını tehdit ettiği gerçeğine rağmen, Amerikan uzmanları elektromanyetik silahın - geleceğe güveniyorlar.
1000 megawatt kapasiteye sahip bir gaz türbinli enerji santrali ile donatılmış potansiyel yok edici DDG-72, elektromanyetik bir silahın en muhtemel taşıyıcısı olarak kabul ediliyor