Başlangıçta, Cale girdabı yok etmeyi planlamamıştı. Yıkılmaz Kalkanı ve Kalbin Canlılığını kullanarak onun icabına bakmayı planlıyordu.
“Ama o, Kara Ejder’e sahip olmadığım zamandı.”
Kara Ejder elindeyken çok çalışması için hiçbir neden yoktu.
Cale, ortalama 7 yaşında olan bu Canavarları gönderip ilk konuğunu selamlamadan önce Kara Ejder, On ve Hong’u bir ton yiyecekle doldurdu.
“Ne çaldığını bilmiyorum ama büyük bir şey yaptın.”
Billos’tu.
“Sanırım bugünlerde biraz ünlüyüm.”
Billos, hiç yaralanmamış gibi görünen Cale’e doğru başını salladı. Hala yaralı olduğunu iddia ederken Cale’in içmeye başladığını görebiliyordu.
“Siz gerçekten ünlüsünüz, genç efendi Cale. Ama içmenizde bir sakınca var mı?”
“Senin önünde yalan söylemem için hiçbir sebep yok.”
Billos, Cale’in boş bardağını doldururken gülümsedi. Daha sonra sihirli bir kutuyu Cale’e verdi.
“İstediğiniz öğeler burada. Geçen seferki öğeleri iade ettiğiniz için teşekkür ederiz.”
Cale, Choi Han aracılığıyla diğer eşyaları Billos’a iade etmişti. Cale, Billos’a bakarken bu yeni eşya kutusunu okşadı.
Cale, altın plakayı kullanmak için iki fırsattan ilkini nasıl kullanacağına çoktan karar vermişti.
Biraz zaman kazanmaya karar verdi.
Cale, sadece Roan Krallığı için değil, aynı zamanda Breck Krallığı ve diğer orta-kuzey krallıkları için de tehlikeli bir varlık olan Kuzey Şövalyelerinin güneye doğru ilerlemeye başladığı an için biraz zaman kazanmaya karar verdi.
Daha spesifik olmak gerekirse, Kuzey Şövalyeleri dışında, Batı Kıtasının merkezinde İmparatorluk, büyücü avcısı ve Güney Orman Kraliçesi de vardı. Cale, hepsinden uzaklaşmak için biraz zaman kazanmaya karar verdi. Tek başına olsaydı bir şey olurdu ama şimdi ilgilenmesi gereken başkaları da vardı.
“Bill.”
“Emlak da mı satıyorsunuz?”
“Bilmiyorum ama son zamanlarda neler olup bittiğini biliyorum.”
Billos gerçekten bir tüccardı. Çok çabuk bilgi aldı.
“Batı kıtası patlamanın eşiğinde ve benim gibi tüccarlar için para kazanmak için harika bir zaman.”
“Tüccarlar kendilerine kar sağlayacak her şeye koşarlar.”
Billos, tüccarlardan çok iyi anlayan Cale’i severdi. Cale’in lafı dolandırmaması ve doğrudan konuya gelmesi de hoşuna gitmişti.
“Kırbaç Krallığı yakında bir karmaşaya dönüşecek. Eminim şimdiden bunu bekliyorsundur?”
Billos başını salladı. Büyücü olmayanlar ve büyücüler artık Whipper Kingdom’da bir arada var olamazlardı.
“İşte bu yüzden o kaosta para kazanmak için ne kullanabilirim diye düşünüyorum. Genç efendi Cale, sizce oradaki en karlı yatırım hangisi olur?”
Cale, Billos’un sorusunu kolayca yanıtladı.
“İnsanlar.”
Büyücüler iç savaşı kaybedecek ve Sihir Kulesi yok edilecek. O zaman kalan büyücülere ne olacak? İç savaşın sonunda tüm büyücüler ölmeyecekti.
Whipper Kingdom, Batı kıtasının en büyük sihirli cihaz kaynağıydı. Güçten ve siyasetten uzak duran birçok büyücü vardı, ancak iç savaştan sonra Whipper Krallığı’nda bu tür büyücüler için hiçbir yer olmayacak.
Romanda Veliaht Prens Alberu Crossman bu konuyu hedef alacaktı. Yıkılan Magic Tower’a gelince, Rosalyn farklı bir yerde yeni bir Magic Tower yaratmaya karar veren en yüksek seviyeli büyücüydü.
Billos çok keskin bir insandı.
“Büyücülerin yeni bir yuva arayacaklarını düşünüyorsun.”
Cale, Billos’a doğrudan bir cevap vermedi.
Whipper Kingdom’da büyücülerin kaybetmesi gerekiyordu. Whipper Kingdom’ın daha iyi bir geleceğe taşınmasının tek yolu buydu.
Ancak Cale bu tür şeylere pek ağırlık vermiyordu.
Onun istediği başka bir şeydi.
Batı Kıtasının en yüksek dereceli sihir cihazlarının en büyük tedarikçisi. Cale’in iç savaştan sonra kalacak şeylere ihtiyacı vardı.
“Sihir Kulesi yok edildiğinde hemen bana haber ver.”
“…Neden olduğunu sorabilir miyim?”
Cale omuzlarını silkti ve hafifçe karşılık verdi.
“Ne zaman olduğunu öğreneceksin.”
Büyü Kulesi.
Cale onu satın almayı planlıyordu.
Sihir Kulesi, iç savaştan sonra onarılamaz bozuk sihirli cihazlarla doldurulacak. Cale ayrıca bu Sihir Kulesi’ni satın alma yöntemini de biliyordu. Alberu ayrıca Cale’in eylemleri hakkında hiçbir şey yapamayacak.
“Bunu dört gözle bekliyorum.”
Cale, onaylayarak başını salladı. O da dört gözle bekliyordu.
Magic Tower’ı satın almak ona biraz zaman kazandıracak. Kendini tehlikeden koruması için ona zaman verecektir. Çok pahalı olacak ama…
“Benim param değil.”
Billos, Cale’in yüzündeki şeytani sırıtışı gördü ve beklentileri arttı.
“O zaman bu olduğunda seninle iletişime geçeceğim.”
“Tamam. Sabırsızlıkla bekliyorum.”
Cale, ilk konuğu Billos’a veda etti. Ardından ikinci ve son misafirine selam verdi. İkinci konuk daha çok odaya koştu.
Cale açık olan teras penceresine baktıktan sonra pencereden içeri giren varlığa irkildi.
“Bu nedir?”
Avuç içi büyüklüğünde bir kil bebek pencereden içeri tırmandı. On ve Hong korku içinde Cale’in kollarına atladı.
Çünkü kil bebeğin üzerindeki ifade ürkütücüydü. Bir oyuncak bebekten çok bir zombiye benziyordu. Kara Ejder, o zamanlar her zamanki gibi büyüyle Cale’in kafasına konuştu.
– Bir Tanrı’nın gücünü hissediyorum.
“Ah.”
Cale birinin adını ağzından kaçırdı.
Çılgın rahibe.
“Kafes.”
Bunu yaptıktan sonra gözleri ve kulakları olmayan, sadece ağzı olan kil bebek konuşmaya başladı.
“Beni tanıyacağını biliyordum genç efendi Cale. Bu oyuncak bebek bana bağlı. Yalnızca dinleyip konuşabilen tek kullanımlık bir ürün.”
Gerçekten büyücü olarak adlandırılacak kadar yetenekliydi.
Cale, Kara Ejder’e baktı. Kara Ejder, Cale’in zihniyle konuşuyordu ama görünmez olmadı. Dinleyebildiğini ve konuşabildiğini ancak göremediğini hemen anlamış gibiydi.
“Bu ejderha ne kadar güçlü?”
Cale aniden Kara Ejder’in gücünü sorguladı.
Ancak kil bebek konuşmaya başladı ve uzun süre düşünmesini engelledi.
“Bugün başkentten ayrılıyoruz. Eminim Genç Efendi Cale sizinle bu şekilde iletişim kurmamızdan hoşlanmamıştır.”
‘Doğru. Kesinlikle doğru.’
“Ancak Taylor sana söylemek istediği bir şey olduğunu söyledi.”
“‘Genç efendi Cale, pozisyonumu geri aldığımda, hayır, orijinal pozisyonumdan bir seviye daha yükseğe çıktığımda, yardımınızın karşılığını ödemek için geri döneceğim.’ sana söylememi istediği şey buydu.”
“Bana söylemene gerek yoktu.”
“Biliyorum.”
Cale, çirkin kil bebeğin boş göz yuvalarına baktı.
“Yine de Taylor ve benim, istediğimizi elde ettiğimizde haberleri paylaşacak bir yere ihtiyacımız var.”
“Ne istersen onu yap.”
Kil bebek, erimeye başlamadan önce Cale’in sözlerine gülümsemeye başladı. On ve Hong, oyuncak bebeğin eriyip gittiğini gördükten sonra saklanmak için Cale’in kıyafetlerine daha da fazla gömüldü.
“O zaman lütfen sağlıklı ol, genç efendi Cale.”
Kil bebek, arkasında hiçbir iz bırakmadan ortadan kayboldu. Kara Ejder, Cale’e bakmadan önce bir süre kil bebeğin durduğu boş noktaya baktı.
“Öyleyse intikamımı alabileceğim zaman mı?”
Taylor Stan yeniden iktidara gelip Marquis Stan’in malikanesinin efendisi olduğunda, şimdiki Marquis ve Venion’un bu Kara Ejder’in gazabıyla yüzleşmesi gerekecek.
“Evet. O zaman istediğini yapabilirsin.”
“Harika.”
Kara Ejder, Cale’den Marquis Stan’in malikanesinin mevcut durumunu duyduktan sonra intikamını ne zaman alacağına karar verdi.
Kara Ejder, Venion ve Marki en düşük noktalarındayken onlara saldıracaktı. Onlara çaresizlik gösterecek ve acı çektirecekti.
Kara Ejder mutlulukla kanatlarını çırptı. Gerçekten de acımasız bir yaratıktı.
Cale, Kara Ejder’in kafasında intikam planını mırıldandığını duydu ve yatağa giderken bunu tüyler ürpertici bir ninni gibi değerlendirdi. Doğal olarak, bu kısır yorumlar uyumayı kolaylaştırmadı. Ertesi sabah, Cale sabah erkenden arabanın önünde duruyordu.
Rosalyn, Choi Han ve Lock onları uğurladı. Cale üçüne metanetli bir ifadeyle baktı.
“Cale-nim, eğer o piç büyücüyü gördüğünü sanıyorsan, lütfen ejderhaya onu hemen öldürmesini söyle. Ona tek söylemen gereken, benim gibi işe yaramaz olmaması için kafasını havaya uçurmak, ben sadece bunu yapabildim. bir kolunu kes.”
Choi Han sabahın erken saatlerinden itibaren korkunç şeyler kusuyordu.
“Mutlaka güçlenip geri geleceğim! Bu yüzden ben yokken genç efendiyi dinlediğinizden emin olun. Geçen sefer hepinize söylediğim şeyi ciddi ciddi düşünün. Bu sizin geleceğiniz için. Artık hepimizin güçlenmesi gerekiyor. .”
Lock, 10 küçük kardeşi tarafından kuşatılmış ve onlara aklından geçenleri anlatıyordu. Rosalyn arabanın içindeki Kara Ejder’le fısıldıyordu ve o kadar sessizdi ki Cale bile duyamadı.
“Dragon-nim, bu Roan Krallığı’nın alfabesiyle ilgili ders kitabı ve bu kıtanın ortak dili.”
“Teşekkür ederim insan. Ben harika ve güçlüyüm, bu yüzden çabucak öğreneceğim.”
“Kesinlikle. Dragon-nim harika ve kudretli. Kendine havalı bir isim bulman için dua ediyorum.”
“Benim için bir isim bulmasını isteyeceğim.”
“…Eminim Cale-nim ona sorarak ne demek istediğini anlayacaktır.”
“Hım.”
Cale ne hakkında konuştuklarını bilmiyordu ama yüzünde tatmin olmuş bir gülümsemeyle Kara Ejder’i izleyen Rosalyn’e baktı ve kaşlarını çatmaya başladı. Daha sonra Choi Han’a döndü ve konuşmaya başladı. Choi Han hâlâ Cale’in onsuz hayatta kalabilmesi için ne yapması gerektiğinden bahsediyordu.
“Cale-nim, herhangi bir şeyi tek vuruşta patlatıp sonra kaçarsan hayatta kalma oranın artar. Ayrıca-.”
“Saçmalık yeter.”
Cale soğukkanlılıkla Choi Han ile konuşmaya devam etti ve Choi Han hemen sustu.
“Yalnızca yaralanmadığından emin ol.”
“…Evet. Bunu yapacağımdan emin olacağım.”
Cale, Choi Han’ın masum gülümsemesini daha fazla görmek istemediği için arabaya bindi. Cale biner binmez Rosalyn indi.
Cale, pencereden Hans’a doğru bakarken kucağındaki On ve Hong’un yanı sıra görünmez Kara Ejder’in ağırlığını hissetti.
“Hadi gidelim.”
Hepsi onları uğurlamak için evin dışında olan personel, Cale’e veda etti. Cale, bu personelin neden işlerini erteleyip onu uğurlamaya geldiklerini anlamamıştı. Onlara iyi olduğunu söyledi ama hepsi yine de gelip onu uğurlamak istedi.
“Genç efendi-nim, lütfen sağ salim eve dönün!”
“Size hizmet etmek bizim için bir zevkti, genç efendi-nim!”
“Gelecekte sizi tekrar görmeyi dört gözle bekliyoruz!”
“Ne korkunç bir saçmalık.”
Cale’in başkente geri dönme planı yoktu. Onlara gelişigüzel bir şekilde el salladı ve ardından arabanın perdelerini kapattı.
Bu hareket gitme sinyaliydi. Başkentten ayrılıp Kuzeydoğu’ya doğru yola çıktıklarında, Cale’in grubunun geldiklerinden iki vagonu daha vardı.
Ubarr. Cale, yüzlerce yıldır girdaplarla dolu olan denize doğru gidiyordu.
***
“Koklayın! Tuzlu kokuyor! Bu deniz mi?”
Kırmızı kedi yavrusu Hong, açık vagon penceresinden dışarı baktı ve havayı kokladı. Cale, Kara Ejder’in kendisine uzattığı küçük yuvarlak bir nesneyi alırken başını salladı.
“Bu, bombanın yoğunlaştırılmış manası mı?”
Kara Ejder, Cale’in sorusuna başını salladı ve yanıtladı.
“Evet. Artık yeni bir sihirli bomba yapabiliriz.”
Cale bu onay üzerine neşelendi ve arabanın penceresini ardına kadar açtı. Kuzeydoğu denizine doğru bakarken, serin deniz meltemi vagonun içine girdi. Okyanusta görünen birçok ada vardı. Kuzeydoğu denizinde bu küçük adalardan epeyce vardı.
Gümüş yavru kedi On da oldukça heyecanlıydı.
“Ah! Şu keskin uçuruma bak!”
Keskin uçurum, o uçurumun tepesinde oluşturulmuş bir patikada ilerlerken hem hayranlık hem de korku uyandırdı.
Cale, Ubarr bölgesindeki en güzel manzara olan “Rüzgar Kayalıkları”na baktı. O uçurumun yanında birçok küçük ada vardı.
Uçurum ve adalar arasında çok sayıda şiddetli girdap vardı. Bu girdaplar, Ubarr bölgesindeki denizlerin neden bu kadar tehlikeli olduğunun arkasındaki suçluydu.
“Büyücü avcısı girdaplar tarafından gemi kazası geçirdikten sonra o adalardan birine iniyor ve ‘Rüzgarın Sesi’ni buluyor.
Büyücü avcısı zeki bir barbar olarak biliniyordu. Mavi Kurt Kabilesi üyesi ve geleceğin Kurt Kralı Lock’tan bile daha güçlüydü ve Batı Kıtasındaki en güçlü birey unvanını elinde tutuyordu. Büyücü avcısının adı, Tiran Toonka olarak bilinen Toonka’ydı.
“Sadece ondan önce almam gerekiyor.”
Her şey romanda olduğu gibi giderse, Toonka’nın buraya gelmesi için henüz çok erkendi. Cale, memnuniyetle denize bakarken Toonka ile karşılaşma ihtimalinin olmadığını düşünüyordu. Toonka’dan uzak durduğu sürece bu yolculuk sorunsuz geçecekti.
Memnuniyetle pencereden dışarı bakan Cale, ufukta çok uzaklarda bir şey görebiliyordu.
“Hmm?”
Cale gözlerini biraz ovuşturdu ama yine de aynıydı.
“…Bu bir balina değil mi?”
Büyük balina sürüsü kuzeye doğru Kuzeydoğu Denizi’ni geçerken havaya su fışkırtıyordu. Cale aniden uğursuz bir hisse kapıldı ve elindeki sihirli bomba malzemelerini sıktı.
Balinalar Kuzey denizinde yaşama eğilimindeydiler. Bu Balina Kabilesi için de geçerliydi. Balina Kabilesi sadece deniz kızlarıyla savaş sırasında güneye indi.
“Yanlarından geçen bir grup balina olduğuna eminim. Tonlarca balina kuzeye yöneliyor. Kesinlikle olmaz, değil mi?’
Kara Ejder’in sesi Cale’in kulağında yankılandı.
“Güçlü bir varlık hissediyorum.”
O yankı Cale’in beynine saplandı.
Rüzgar Kayalığı’nın hemen dışındaki küçük bir köye vardıklarında Cale’in kaşlarını çatmasının nedeni buydu.
“Genç efendi, yolda hastalandın mı?”
Cale, Hans’ın sorusuna başını salladı.
“Hayır, sadece içimde kötü bir his var.”
“Ah, uçurumlar yüzünden ürkütücü. Ancak şoförümüz tecrübeli, bu yüzden endişelenecek bir şey yok.”
Cale, Hans’ın gereksiz yorumlarını görmezden geldi ve ona yaklaşan kişiye elini uzattı.
“Görüşmeyeli uzun zaman oldu, genç bayan Amiru.”
“Merhaba, genç efendi Cale.”
Amiru, Cale ve ekibi karşılarken yüzünde benzersiz sakin bir gülümseme vardı.
Burası, Ubarr bölgesinde küçük bir sahil köyüydü. Bugüne kadar hiçbir özelliği olmayan ve sakinlerinin huzur içinde yaşamalarına olanak sağlayan bu küçük köy, bir anda ziyaretçi akınına uğradı.
Köy her gün hızla değişiyordu. Ancak, yakında köylerinin yakın gelecekte kıyaslanamayacak şekilde değişmesine izin verecek bir fırsatla karşı karşıya kalacaklardı. Yarın gece o an olacaktı. Cale yarın gece okyanusun derinliklerinde sihirli bir bomba patlatmayı planlıyordu.
Ancak, Cale’in bakış açısına göre asla olmaması gereken bir şey olmuştu. Bu korkunç durum, Amiru’nun şövalyelerinden birinin Amiru’ya rapor vermeye gelmesiyle başladı. Şövalye acilen Amiru’ya yaklaştı ve sessizce rapor verdi.
“Leydim, kurtardığımız kişinin bilinci yerine geldi.”
“Ah, öyle mi?”
‘Kurtarmak?’
Bu kelime Cale’in tek bir kişiyi düşünmesine neden oldu.
Cale, şüpheyle kaşlarını çatmaya başladığında Amiru, Cale’in ifadesini fark etti ve açıklamaya başladı.
“Gemi kazası geçiren bir kişiyi kurtardığımızda, yeni deniz üssü için kıyı şeridini ve yakındaki adaları inceliyorduk. Görünüşe göre bilinci yerine geldi.”
“Bu konuda içimde kötü bir his var.”
“Onu bilinçsiz halde girdaba sürüklenirken gördüğümüzde ne yapacağımızı tartışıyorduk ama plazada ne yaptığınızı hatırladım ve onu kurtarmamız gerektiğine karar verdim.”
Amiru, Cale ile konuşmaya devam etti.
“Çünkü bir insanın hayatı değerlidir, değil mi genç efendi Cale?”
Cale, uzun bir sessizlik anından sonra bu soruyu yanıtladı.
“…Elbette.”
“Genç efendi Cale’in böyle cevap vereceğini biliyordum.”
Cale, şu anda Amiru’nun gülümseyen yüzünü düşünemezdi bile. Şu anda aklında olan tek şey, romanın Toonka’nın durumunu nasıl anlattığına dair ayrıntılardı.