“Boğularak öleceğimi hep biliyordum.
Belki okyanusta boğularak, belki birisi tarafından boğazlanarak bir gece vakti… Bu şekilde öleceğimi kimse bana söylemedi, ama ben biliyordum. Ama ne zaman olacağını bilmediğimden her gün son günüm gibi yaşıyordum.
Bir gün çok para kazandım, ertesi gün kendimi kaybettim. Şampanyalar açtırdım, kahkahalar attım. Diğer gün deli gibi ağladım. Hayatımı tahterevallide bir aşağı bir yukarı yaşadım. İyi hissetmek için ne gerekiyorsa yaptım. Kendimden başka kimsenin bana hayrı yok gibiydi.
Sonra, o da gitti. O gittikten sonra bir daha hiç iyi olabileceğimi düşünmedim. Dünyada kendimi bütün hissetmek için yapacağım hiçbir şeyden haz alamayacaktım. O yüzden denemedim. Hayat buydu ve bana kimse yardım etmeyecekti. Bu sefer ben de kendime yardım etmeyecektim.
Bir gün, bir salı günü, kendimi içkide ve gözyaşlarımda boğdum.”