roma'nın, ihtiyar cato'nun*
her nutkunun sonunda "delenda est carthago."*
diye andığı kartacalılar tarafından yakılıp yıkıldığı bir gecede, bir panayırın yakınında kurulmuş bir çadırda bir genç kızın göğsünde uyumak gibi. belki de o genç kızın söylediği ninni gibi.
tarihte hiç hatırlanmamak üzere unutulmuş karakterler, olaylar, şehirler, sevişmeler olduğuna inanıyorum. sappho
şimdilik biraz da bu kışkırtıcı insanların yaptığı müzikle unutulmaktan uzak kalıyor, ancak bir asır sonrasından umudum yok.