Petersburg'daki Admiralty Tersaneleri'nde, 636 projesinin büyük bir dizel elektrik denizaltı Krasnodarı atıldı.
Nükleer bir denizaltı kruvazörü değil, “basit bir dizel motor” olmasa neden yer imlerinin ve kutlamaların tüm patriklerinin göründüğü anlaşılıyor. Bu, yerli su altı gemi inşasının geriye dönük olduğu anlamına gelmiyor mu? Biraz değil!
Donanmanın Başkomutanı Amiral Viktor Chirkov'a göre, yapım aşamasında olan altı adet Proje 636 denizaltısı “Rus Donanmasının Akdeniz'deki kalıcı operasyonel bağlantısıyla sorun çözme potansiyelini ve yeteneklerini güçlendirecektir”. Krasnodar'ın arka arkaya dördüncü tekne olduğunu eklemeye değer. Tüm serinin inşaatı 2016 yılına kadar tamamlanmalı ve bu projenin altı denizaltısının tamamı Karadeniz'in bir parçası olacak filo.
Serinin Novorossiysk adlı teknesi Ağustos 2010'ta atıldı, Kasım 28, 2013'te başlatıldı, şimdi tamamlanıyor.
636 projesi çok başarılı Sovyet 877 “Halibus” projesinin Rus gelişimidir. NATO sınıflamasına göre, iki projenin teknelerine “Kilo” deniyor. 877 projesinin teknelerine aynı zamanda Varşova Paktı ülkelerinin deniz kuvvetlerini donatmaları amaçlanan “Varşovayanka” adı verildi. Batı'da, bot okyanusta "kara delik" olarak anılıyordu, çünkü Kuzey Atlantik bloğunun antisubmarin kuvvetlerinin çok hassas sonarları tarafından bile neredeyse kaydedilmiyordu.
Ne yazık ki, "Varşavyanka" sosyalist kampın askeri filolarının silahlanmalarına büyük miktarlarda gitmedi. Sırf bu denizaltılar seri bir diziye girdiğinde, “perestroyka” SSCB’de tam hızdaydı ve sosyalist topluluk zaten parçalara ayrılıyordu. Birçoğu Sovyet Donanması ve ardından Rusya’nın bileşimine girmedi. Ancak bu, projenin önemini azaltmaz.
877 ve 636 projelerinin tekneleri, Genel Tasarımcı Yu.N. gözetiminde Petersburg Denizcilik Ekipmanları Rubin Merkezi Tasarım Bürosunda tasarlanmıştır. Kormilitsin. 1979 yılından Uzak Doğu'da, Gorki'de ve Leningrad'da inşa edildiler. SSCB'nin dağılmasından hemen sonra Rosvooruzhenie ve Rosoboronexport'un çabaları sayesinde Kilo sınıfı denizaltılar Cezayir, Vietnam, Hindistan, İran ve PRC'ye teslim edildi. Satın alma başvuruları artmaya devam ediyor.
Tabii ki, dizel-elektrik denizaltıları okyanusun derinliklerinin gerçek lordlarıyla - atomik çok amaçlı "köpekbalıkları" ve stratejik kruvazörlerle karşılaştırılamaz. Fakat aynı zamanda avantajları da var.
İmalat ve kullanım açısından kıyaslanamayacak kadar ucuzlar. Pil gücü kullanıldığında su altında daha az gürültülüdürler. Ve savaş gücü açısından, stratejik nükleer füze bileşenini hariç tutarsak, nükleer çok amaçlı avcılardan hiçbir şekilde aşağılık olmazlar. torpido silâh Neredeyse aynılar, ancak şimdi de seyir füzeleri ile donatılmışlar. Bu yüzden sınır veya ekonomik bölgelere ait bölgelerde, bu tür tekneler derin denizin en iyi muhafızlarıdır.
877-x'in tüm avantajlarını koruyan 636 projesinin denizaltıları, onları dizel jeneratörlerin gücü ile aşıyor, tam sualtı hızı, su altında dizel işletim modunda seyir aralığı, nesnel olarak dünyanın en düşük gürültü denizaltıları olan sualtı gürültüsünden çok daha düşük bir seviyeye sahip.
636 projesinin tekneleri aşağıdaki özelliklere sahiptir: uzunluk - 74 metre, su altı hızı - 20 düğümleri, dalışın maksimum derinliği - 300 metre, otonomi - 45 gün, mürettebat - 52 kişi.
Kendi gürültülerini denizin arka plan seviyesine düşürmek için en modern araçlara sahiptirler. Bu nedenle, teknelere kendisini gürültü ya da elektromanyetik radyasyon vermediği için “kara delikler” denir. Bu, dizel denizaltıya garantili önleyici tespit ve gemi karşıtı füzelere düşman tarafından tespit edilme mesafesini aşan bir mesafeden saldırma kabiliyetini ve saldırılarını zamanında atma olasılığını sağlar. Tekneler daha iyi ekipmana ve uçaksavar ve seyir füzeleri dahil en modern silahlara sahip.
Açık kaynaklarda mevcut olan bu projenin teknelerinin diğer özellikleri gösterilebilir. Kilo sınıfı denizaltılar çok amaçlı savaş bilgisi ve yüksek hızlı bilgisayarlara sahip kontrol sistemleriyle donatılmıştır. Altı adet 533-mm torpil borusu, mühimmat - 18, yeniden yükleme hızı - 15 saniye ile donatılmıştır. Torpiller, 24 mayınlarla değiştirilebilir. Teknenin hava savunması, Strela-3 veya Igla uçaksavar füzesi sistemleri ile sağlanır.
Bu altı denizaltından bile oluşan bir filo, zorlu bir güç haline gelebilir ve hem Karadeniz'de hem de Akdeniz'de çıkarlarımızın korunmasını sağlayabilir.
Ya da Amiral Viktor Chirkov'dan alıntı yaparak, “nükleer olmayan tekneler tarafından çözülen görevlerden biri denizcilik iletişiminin korunmasıdır”.
Nükleer olmayan denizaltıları erken yazın. Yakında ikinci bir rüzgar almaları ve nükleer denizaltılarla ciddi şekilde rekabet etmeleri oldukça muhtemel. Gerçek şu ki, tüm dünyada hava bağımsız enerji santralleri oluşturmak için aktif olarak çalışıyorlar: yaşam desteği ve su altında hareket için gerekli olan enerji, kendileri için düzenli olarak şarj edilmesi gereken bataryalar tarafından değil, diğer bazı sistemler tarafından sağlanacak.
SSCB'de, seksenlerde, havadan bağımsız bir jeneratör ile deneysel bir tekne yapıldı. Ancak yaratılış endüstrisi için en iyi zamanlardan biri değildi, bu yüzden proje gelişme görmedi. Belki daha iyisi için. Şimdi “Kilo” nun tasarlandığı “Ruby” de, havadan bağımsız bir enerji santraline sahip yeni nesil nükleer olmayan çok amaçlı denizaltılar yaratılıyor. Bu gerçekten denizin derinliklerinin keşfedilmesinde devrim niteliğinde bir adımdır.
Dizel motorlar dahil edilmeden su altı hareketi sürecinde elektrik elde etmenin birkaç yolu vardır. Örneğin Batı'da, özel reaktörlerde hidrojenle oksijen sentezi yaparak akım üretmek için aktif çalışmalar yürütülmektedir. Bu, kendi başına güvensiz olan önemli miktarda hidrojen ve saf oksijen rezervini yanınızda bulundurmanız gereken karmaşık ve çok pahalı bir işlemdir.
"Ruby" de diğer tarafa gitti. Reform denilen doğrudan dizel yakıtından hidrojen üretmek için tamamen benzersiz bir teknoloji geliştirdi. Bu, geleneksel denizaltıların temel alanlarında özel hidrojen depoları oluşturulmasına değil, klasik denizaltıların dizel-elektrik tesisatlarında kullanılan altyapı ve yakıt rezervlerinin kullanılmasına izin verir. Akım üretme süreci tamamen sessizdir, bu da denizaltının su altı parkurunun gizliliğini büyük ölçüde arttırır. Ayrıca su altında kalma süresini de arttırır. Rubin'de zaten 400 kW kapasiteli deneysel bir enerji santrali kuruldu. Karşılaştırma için: en iyi yabancı analogları 180 kW'dan fazla vermez. Yeni havadan bağımsız elektrik santrali, seçilen çözümün doğruluğunu onaylayan sahte testlerden geçti.
Yeni neslin nükleer olmayan "Rubinovskaya" denizaltısının ayırt edici bir özelliği, klasik ve devrimci teknik bilginin organik sentezidir.
Havadan bağımsız elektrik santraline ek olarak, tanıdık bir dizel jeneratörü ve çok sayıda şarj edilebilir pil vardır. Yani denizaltı, dizel motorların altına, bataryalara ve yeniden yapılanma ile elde edilen enerjiye gidebilir. Her şey “gelişirse”, o zaman nükleer olmayan bir elektrik santraline sahip olan Rus denizaltıları, savaş ve operasyonel özelliklerine yakından yaklaşarak nükleer motorlu denizaltılara yaklaşacaklar, ancak onlardan çok daha ucuz olacaklar.
Tabii ki nükleer olmayan denizaltılar, yeni nesiller bile, stratejik füze gemileri olarak kullanmakta sorunlu. Fakat daha sonra harika amaçlı avcılar ve deniz alanlarının savunucuları olacaklar. Klasik torpido tüplerine ek olarak, dikey füze silolarının takılması beklenir: cruise füzeleri her türlü yüzey hedefine ve yer hedefine vurabilir.
Nükleer olmayan denizaltılar da Malakit St. Petersburg Deniz Mühendisliği Bürosunda tasarlanmaktadır. Rubin'in aksine, KB hakkında çok az şey bilinmektedir. Bu arada, "Malakit" de, en zorlu hidrolojik koşullarda sığ bir derinlikte çalışabilen, nükleer olmayan denizaltılardan ilginç projeler yarattı.
En ünlü proje "Malakit" - nükleer olmayan tekneler arasında - "Ulusal balıkçılığın özellikleri" filmindeki insanlar tarafından bilinen benzersiz bir keşif ve sabotaj denizaltı "Piranha" idi. Tekne benzersiz, ancak gerçekten takdir değil. Veya Piranha'yı tek kopyalarda tutmak için her şeyi yapan Amerikalılar tarafından belki de çok takdir edilmektedir. Onun da dünya pazarına girmesine izin verilmedi.
Ancak, "Malakit" de umutsuzluğa kapılmadı ve çeşitli modifikasyonlara sahip 750 projesinin bir dizi teknesini yarattı. Dünyada hiç analog yok! Birincisi ve en önemli avantajı: Bu tekneler çamurlu sığ sularda ve Arctic sularının buz püresinde çalışmak için idealdir.
Tekneler, 70 metre uzunluğa, 1000 tona kadar yer değiştirme ve çok iyi performans özelliklerine sahiptir. 3000 mil menzili 300 metreye daldırma derinliği. Özerklik - 30 gün. Mürettebat - 9 adam. Silahlanma: 8 mayınlar, füzeler, torpido tüpleri 533-mm ve 400-mm için. Toplam torpido stoğu 12'tir. Madenler - 24 adede kadar parça. MANPADS "Igla" - 4 füzeleri.
Nükleer olmayan Malakit gemileri, ne bizim donanmamız, ne de dış pazar tarafından talep edilmeden kaldı. Fakat burada, büyük olasılıkla, Rusya'nın önceliğinin nerede olduğu ve gerisinde kaldığı konusunda çok iyi bir anlayışa sahip olanlar ellerini yaptı. Ancak, “Kilo” deneyiminin gösterdiği gibi, “eski dizel motorlarda” gezegendeki son kişi değiliz. Sadece bir seferde iki KB'de ürünleri engellemeyi başaramadı. Kalkışta “Ruby”, ancak “Malakit” uyumuyor.