14 Ağustos 2006'da İkinci Lübnan Savaşı sona erdiğinde ve BM Güvenlik Konseyi'nin 1701 sayılı kararı yürürlüğe girdiğinde, işgalci rejim İsrail silahlarını bırakmaktan daha fazlasını yaptı. Siyonist rejim İsrail de değil, Lübnan üzerinde uçmaktan vazgeçti.
Siyonist İsrail'in fazla bir seçeneği de yoktu. 34 günlük savaş, BM Barış güçlerinin güçlendirilmiş bir gücünün sınıra konuşlandırılması ve her iki tarafın da mavi çizgi olarak bilinen İsrail-Lübnan sınırına saygı duyması çağrısı ile sona ermişti.
Bu yüzden birkaç ay boyunca İsrail, savaş öncesi ve sırasında düzenli olarak yaptığı bir şey olan Lübnan'ın üzerinden uçmadı. Ancak İsrail durdu-bunun bir bedeli olmasına rağmen-çünkü yeni arabuluculuk ateşkesini ihlal eden taraf olmak istemedi.
Bu durum uzun sürmedi. İşgalci rejim İsrail, Hizbullah’ın bir kez daha Güney Lübnan'a silah taşıdığını öğrendikten sonra, Mavi çizginin kuzeyindeki ve Litani Nehri'nin güneyindeki bölgeyi yasadışı silahlardan arındırmak için çağrıda bulunan kararı doğrudan ihlal ederek birkaç ay sonra tekrar uçmaya başladı.
Bir buçuk yıl sonra, bu uçuşlar Lübnan genelinde Hizbullah faaliyetlerini takip İsrail için çok önemli olmuştur. Uçuşlar günlük olarak gerçekleşir - bazıları saatlik olarak söylenebilir-ve çoğunlukla İsrail dronları, Elbit'in Hermes 450 ve Israel Aerospace Industries'in Heron gibi uzun ömürlü insansız hava araçları tarafından gerçekleştirilir.
Bu tür uçuşlar, Hizbullah ile gelecekteki bir savaş durumunda İsrail'in bugün binlerce stratejik hedef bankasına sahip olmasının nedenlerinden biridir. Bunlar Hizbullah'ın silahlarını, roketlerini ve komuta yerlerini sakladığı üsler, evler ve ofis binaları.
2006'daki ikinci Lübnan Savaşı öncesinde sıraladığı 300'den az hedefle karşılaştırır.
Tüm bunlar, Hizbullah'ın Güney Lübnan'daki gökyüzünü devriye gezen Hermes ile havadan havaya füze (SAM) ateşlediği geçen Çarşamba günü neler olduğunu düşünürken akılda tutulması gereken önemli bir konu.
Füze hedefini kaçırırken-duman izleri kameraya yakalandı-olay stratejik sonuçlardan yoksun değildi. Örneğin, drone vurulmuş olsaydı ne olurdu? İsrail buna cevap vermek zorunda mıydı? Ve eğer öyleyse, nasıl?
Bu büyüleyici sorular henüz tam olarak cevaplanmadı, ki bu şaşırtıcı değil çünkü tamamen yeni: İsrail tarihinde daha önce hiç bir zaman ülke askeri harekatı düşünmedi, çünkü bir robot – bu durumda bir drone – imha edildi. Bir askerin öldürülmesi bir şeydir, hatta bir eve çarpan bir roket bile. Ama bir robot yok ediliyor? İsrail, bir drone gökyüzünden vurulduğu için askeri harekat yapmayı düşünür mü?
Görünüşe göre, Evet. Üst düzey savunma yetkilileri geçen hafta, eğer bu drone vurulduysa, İsrail'in caydırıcılığı yeniden sağlamak ve Hizbullah'ın Lübnan üzerinde düzenli olarak uçan İsrail keşif dronlarına saldırmaya devam etmeyeceğinden emin olmak için “orantısız” yanıt vermesi gerektiğini iddia etti.
Riskler çok yüksek. Bir drone düşürüldü, işgalci rejim İsrail Lübnan'daki Hizbullah hedeflerini vurarak yanıt verdi ve Hizbullah daha sonra İsrail'e roket fırlattı. IDF roketlere cevap veriyor ve hiç kimse gerçekten ilgilenmese bile, kısa bir yangın aniden çok daha büyük bir çatışmaya dönüşüyor.
Bu daha önce de oldu. 2006'daki savaştan sonra Hizbullah lideri Şeyh Hasan Nasrallah, Siyonist İsrail'in savaşa gireceğini bilseydi, 12 Temmuz'da adamlarının iki IDF rezervini kaçırdığı sınır ötesi baskını asla onaylamayacağını açıkça itiraf etti.
Bu senaryo kendini tekrarlamak çok zor değil. Geçtiğimiz yaz, IDF, Hizbullah'ın Suriye'deki İsrail'e atfedilen bir hava saldırısında operatörlerinden birinin ölümünün intikamını almaya yemin etmesinden sonra neredeyse iki ay daha yüksek bir alarm durumunda geçirdi.
IDF, topçu bataryalarını ve özel kuvvetleri sınıra yaklaştırarak hazırladı ve sızıntıları önlemek için Kuzey boyunca kontrol noktaları kurdu. Bu, IDF memurlarının hem İsrail hem de Hizbullah'ın “kuralları” nasıl bildiğini ve İsrail'in grubun muhtemel tepkisini içerebileceğini söylemesine rağmen.
Haklı oldukları halde, yanlış hesaplamanın mümkün olduğunu da kabul ettiler; ve her zaman olduğu gibi, bir çatışma başladığında, bunun nasıl sona ereceğini asla bilemezsiniz.
Bu yüzden soru sorulmalıdır: bunlardan herhangi biri mantıklı mı? Ölü İsrailliler ile biten kısa olsa bile mantıksal İsrail bir çatışma tırmanacak bir drone downing için misilleme yapmak için mi? Bir robot gerçekten buna değer mi?
Yüzeyde cevap açık görünüyor: bir robotun kaybı, daha büyük çaplı bir çatışma durumunda öldürülecek askerler veya siviller olsun, potansiyel yaşam kaybını haklı çıkarmaz.
Ama bu bakış açısı yanlış. Kayıp drone sadece bir robot olsa da, Hizbullah'ın ne yapmaya çalıştığını anlamak önemlidir. Bu, ara sıra bir insansız hava aracını vurmakla ilgili değil; Lübnanlı terör grubu yeni bir güç dengesi yaratmak ve İsrail'in Lübnan üzerinden uçmasını engellemek istiyor.
Başka bir deyişle, bu basit bir drone üzerinde bir savaş değildir. Bu, İsrail için çok değerli olan istihbarat hakimiyeti üzerine bir savaştır – gelecekteki bir savaşta Hizbullah'a doğru bir şekilde zarar verebilmek için istihbarata ihtiyacı vardır – potansiyel ölümcül bir çatışmayı riske atan sınırlı eylemlerde bulunmaya bile değer.
Sonuç olarak, çoğu savunma yetkilisi, işgalci rejim İsrail'in cevap vermesi gereken bir soru olmadığı konusunda hemfikirdir.
2015 yılına kadar Lübnan'da gelecekteki bir savaşı denetleyecek olan IDF'nin Kuzey Kolordusunun başı olarak görev yapan emekli general Gershon Hacohen, ”sorun kaybedilebilecek hayatlar değil " dedi. “Fiyat gibi düşüncelerden arındırılması gereken bir strateji var. Önemli olan, yıllardır savaştığımız şey, özgürce uçabilmek ve Lübnan üzerinde istihbarat toplayabilmek.”
Başka bir eski istihbarat yetkilisi, işgalci rejim İsrail'in caydırıcılığı yeniden sağlamak ve Lübnan üzerinde hava özgürlüğünü sağlamak için Hizbullah'a geri dönmek ile mümkün olduğu kadar – bir yanlış hesaplama ve daha büyük bir tırmanma olasılığı en aza indirecek bir şekilde bunu yapmak arasında doğru dengeyi bulması gerektiğini açıkladı.
Tam da işlerin zorlaştığı yer. Bazı IDF memurları geçen hafta arka plan brifinglerinde Siyonist rejim İsrail'in bu tür füze ateşinin bir daha asla gerçekleşmemesini sağlamak için orantısız bir şey yapması gerektiğini söyledi – bir dizi Hizbullah hedefini ortadan kaldırmak da dahil olmak üzere – ancak diğerleri daha ılımlı bir tepki için bastırıyor.
Bu kolay olmayacak. Siyonist rejim İsrail Hava Kuvvetleri bu bataryayı vurmak için tamamen yetkin olsa da, Hizbullah tarafından kullanılan ve Suriye tarafından sağlanan SAM sistemleri hareketlidir – Rus yapımı SA-2 veya SA-8 gibi - ve bu nedenle hızlı bir şekilde hareket ettirilebilir ve bir bina veya yeraltı bunker sisteminde gizlenebilir.
Siyonist rejim İsrail'in kesinlikle kaçınmak isteyeceği şey, bugün ne yazık ki Hamas ile olduğu gibi Hizbullah ile bir denkleme ulaşmaktır.
Ancak işgalci rejim İsrail'in Gazze'den gelen roket saldırılarına tepki olarak peşinden gittiği şey budur. Mevcut politika caydırıcılıktan biri olduğu için, IDF bu marjları İsrail'in tepkisinin daha büyük bir çatışmaya yol açabileceği noktaya kadar uzatmamaya dikkat ediyor.
Bu saldırılar Filistin İslami Direniş Hareketi/Hamas'ın roket atmasını engelliyor mu? Hayır. Zaman zaman, İsraillilere hükümetin bir şeyler yaptığını gösterme konusunda daha fazla görünüyorlar. Hamas'ın roket atmama kararı genellikle çok çeşitli nedenlerden kaynaklanmaktadır.
İşgalci rejim İsrail'in kaçınmak istediği şey kuzeyde de benzer bir durumdur. Evet, Hizbullah çok sayıda sofistike silah topladı, ancak her iki tarafın da – şimdiye kadar – her iki tarafın da arzu etmediğine inanılan bir savaşa yol açabileceğini bilerek, geçmemeye dikkat ettikleri mevcut angajman kuralları var.
Hizbullah, Lübnan üzerinden her gün uçan Siyonist rejim İsrail uçaklarına füze atmaya devam ederse, bu durum değişebilir.
Bu olursa, kendimizi yeni bir çatışma türü içinde bulabiliriz: bir robot yüzünden başladı, ancak yine de işgalci İsrail'in istihbarat hakimiyetinin önemi nedeniyle savaştı.
/The Jerusalem Post'tan tercüme ve edit Abdullah Yiğit tarafından 'İsrailpost' için yapılmıştır.