Egzersiz genel sağlık ve özellikle kalp için iyidir. Yönergeler, haftada 150 dakika orta veya şiddetli aktivite yapmamızı önerir. Ancak bu egzersizi ne zaman yaptığınız önemli mi? Haftaya yaymalı mısınız yoksa hafta sonu doldurursanız faydaların bir kısmı kaybolacak mı? British Biobank’tan gelen verileri analiz eden yeni bir çalışma, tam olarak bu soruyu cevaplamaya çalıştı. Yaklaşık 90.000 sağlıklı orta yaşlı insan, aktivitelerini takip eden bilezikler (ivmeölçerler) taktı.
Orta ila yüksek aktiviteye odaklanarak hafta boyunca aktivite düzeylerini takip etti (buna daha sonra değineceğiz). Araştırmacılar, düzenli olarak orta veya şiddetli egzersiz yapan kişilerin, hızlanmalarını ölçtükten sonraki altı yıl içinde hareketsiz kalan kişilere göre daha az felç, kalp krizi, kalp yetmezliği ve atriyal fibrilasyon (düzensiz kalp ritmi) yaşadığını buldu. Bu çalışmanın yeni bulgusu, etkinliklerinin yarısından fazlasını hafta sonları yapan kişiler ile bunları haftaya yayan kişiler arasında sonuçlarda bir fark olmamasıydı. Ne zaman yapıldığı önemli değil, orta ila şiddetli fiziksel aktivite daha iyi kalp sağlığı ile ilişkilendirilmiştir.
Araştırmada yazarlar, haftada 150 dakikalarının çoğunu 1-2 gün orta veya yoğun aktivite için yapan insanları “hafta sonu savaşçıları” olarak adlandırdılar. Dağlara çıkan likralı bisikletçiler veya 90 dakikalık yorucu futbol oynayan kirli orta yaşlı adamlar izlenimi veriyor. Çalışmadaki 37.000’den fazla kişi “hafta sonu savaşçısı” tanımını karşıladı. Peki neden sokaklar bisikletçilerle, parklar futbolcularla dolu değil? Bu kesinlikle hakkında çok şey duyduğumuz obezite ve hareketsiz yaşam salgınına ters düşüyor. Ayrıca spor ile zihinsel aktivitelerde iyileşme olabiliyor.
Hafta Sonu Savaşçısı Efsanesi Yoksa Gerçekten mi?
Bu anlambilim gibi görünebilir, ancak “hafta sonu savaşçısı” tanımı önemlidir. Bu çalışmada, orta-yoğun egzersiz eşiği üç “MET” (metabolik görev eşdeğeri) idi. METs ölçeği fiziksel aktiviteyi ölçmek için kullanılır. Örneğin, bulaşık yıkamanın maliyeti 2,5 MET, süpürme maliyeti 3,3 MET ve 5 km/s hızla yürümenin maliyeti 3,5 MET’dir.
Bunu bir bağlama oturtmak gerekirse, düz zeminde saatte 15 mil hızla bisiklet sürmek 10 MET’e eşittir. Üç MET eşiği oldukça mütevazidir ve pek çok insanın ortak bir çaba göstermeden günlük yaşamlarında başaracağı bir şey gibi görünmektedir. Dolayısıyla, bu çalışmadaki insanları düşündüğünüzde, belki de onlara “hafta sonu savaşçıları” değil, “Cumartesi serserileri” veya “Pazar hamalları” demeliydiniz.
Bu çalışmanın bir başka noktası da, bu insanların sporcu veya sporcu değil, normal aktivitelerini yapan, bazıları fiziksel egzersiz, bazıları ise ivmeölçerle ölçülen normal aktiviteler olan normal orta yaşlı insanlar olduğudur. Bu bağlam, hastalarımızı bilgilendirmek için bu bulguları nasıl kullanacağımızı düşündüğümüz için önemlidir.
Hafta sonu iki buçuk saat elektrik süpürgesi ile temizlik yapmanın veya yürümenin kalp hastalığından korunmak için yeterli olduğunu kimsenin düşünmesini istemiyorum. Bu, mutlak minimum fiziksel aktivite seviyesidir. Gerçek faydaları görmek için çok ter atmanız gerekir.
Egzersiz ve kalp sağlığı arasındaki bağlantı basittir: Ne kadar çok egzersiz yaparsanız, sağlığınız o kadar iyileşir. Bu çalışma, fiziksel aktivitenin kalbiniz için hareketsiz çalışmaya göre daha iyi olduğunu buldu; bu, haftada 150 dakika orta düzeyde aktivite yapamayan birçok insan için önemli bir mesajdır.
Bu çalışmanın bu kısıtlılıklarını bilerek, pazartesiden cumaya hareketsiz kalmanın mümkün olduğunu yorumlamaktan kaçınmalı ve ardından cumartesi ve pazar günleri yaklaşık bir saat yürüyüş yaparak bunu telafi etmeliyiz. Bu çalışmanın sonuçları bu yorumu desteklememektedir.
Ter dökmeden sadece 150 dakika çalışabiliyorsanız, ne zaman yaptığınızın bir önemi yoktur. Ama daha yorucu bir şey yapabiliyorsanız, o zaman gerçekten onu yapmak için çaba göstermelisiniz. Bu çalışmanın sonuçları daha yoğun egzersizler için geçerli değildir. Salı günleri işe bisikletle gitme veya Perşembe günleri yüzme fırsatınız varsa, değerlendirin.
Bu yazı The Conversation adresinden derlenmiştir.