Uzay lansmanları, özellikle sabah uzay lansmanları, muhteşem parlayan bulutların yeni yerlerde ortaya çıkması, Yakın zamanda yapılan araştırma Advancing Earth and Space Science dergisinde yayınlandı.
Bazı 50 mil (80 kilometre) yerin üzerinde, Dünya atmosferindeki en yüksek bulutlar yüzer. Aranan gece ışığımezosferik veya polar mezosferik bulutlar, bu kristalize su buharı kümeleri, S’den sonra bile güneş ışığını yansıtacak kadar yüksektir.un ayarladı veya hatta daha önce yükseldi.
Üst atmosferdeki konumları nedeniyle, doğru zamanda orada olduklarında, noctilucent (yani “gece parlayan”) bulutlar, dünya dışı bir parıltıyla parlar. gökyüzünü yapabilirler alacakaranlık veya şafak parlak bir günde okyanusun yüzeyine benziyor – karanlık noktalar arasındaki gümüşi ışık dalgaları.
“Onları gün batımından sonra veya güneş doğmadan yaklaşık 30 dakika ila bir buçuk saat sonra görüyorsunuz” dedi. Cora RandallColorado Üniversitesi, Boulder’da bir atmosfer bilimcisi olan, ve yeni çalışmadaki araştırmacılardan biri, Gizmodo ile görüntülü görüşmede. “Ve bunun nedeni çok ince olmaları, çok ince bulutlar olmaları. Onları sadece güneş ışığı üzerlerinden dağıldığında görebilirsin. ve durduğun yer karanlık.”
Ve bulut yakıtını (yani su buharını) doğrudan mezosfere pompalayan roket fırlatmalarından kaynaklanan emisyonlar, muhtemelen bu benzersiz oluşumları daha yaygın bir manzara haline getiriyor. Florida, Cape Canaveral’daki Kennedy Uzay Merkezi’nde gerçekleşen fırlatmalar, binlerce kilometre uzaktaki noctilucent bulutların oluşumu ile ilişkilendirilebilir ve günler sonra.
Genellikle, noctilucent bulutlar görünmezdir çünkü en yaygın olarak kutuplar üzerinde oluşurlar. ve her yarım kürenin ilgili yazında meydana gelir; to noctilucents için sezon ortaMayıs Kuzeyde Ağustos ve ortakasım Güneyde Şubat. Kutuplar yaz aylarında asla kararmaz, bu nedenle gece bulutları sürekli mevcut güneş ışığı tarafından yıkanır.
Ancak, son birkaç on yılda, “orta enlemler” olarak adlandırılan yerlerde daha çok noctilucent bulutlar gözlemlendi.kutuplar – California ve Colorado kadar güneyde. Randall, “Temelde son 50 yılda daha parlak ve daha sık hale geldiklerini fark etmiştik” dedi. Bilim adamları, iklim değişikliğinin veya güneş döngülerinin suçlanacağını varsaydılar.
Yeni çalışma içinRandall ve yardımcı araştırmacıları NASA’nın Mezosferdeki Buz Aeronomisi (AIM) uydusu tarafından 2007 ve 2021 yılları arasında bulutlar hakkında toplanan veriler. Dikkatlerini 56 ile 60 derece arasındaki kuzey enlemlerine odakladılar (Norveç, Bergen ile sınırlanan dar bir bant). kuzeyde ve Edinburgh, İskoçya’da, güneye), çünkü bu orta enlem verileri en güvenilirdi. Buldukları şey, bulutların belirgin bir eğilim izlemediğiydi.
Bunun yerine, orta enlemdeki noctilucent bulutların süper değişken olduğunu ve bazı zamanlarda çok fazla göründüğünü kaydettiler. ama değil diğerleri. Şaşırtıcı bir şekilde, bu yıldan yıla değişkenlik, sabah NASA’nın Mezosferdeki Buz Havacılığı (AIM) uydusundan elde edilen verilere dayanarak roket fırlatıldı.
Araştırmacılar ayrıca, sabahları, atmosferik rüzgarların, gözlemlenen roket/noctilucent bulut ilişkisiyle uyumlu olarak, mezosferde kutuplara doğru parçacıkları hızla taşıdığını gözlemlediler. Teori, roket fırlatma emisyonlarından gelen su buharının rüzgarlar tarafından kuzeye doğru, üst atmosferin bölgelerine çekildiğini söylüyor. parlayan bulutların oluşması için yeterince soğuk.
Öncesi durum çalışmaları noctilucent bulutları S ile ilişkilendirdihız SHuttle fırlatma emisyonları. Ancak bu, çok daha küçük roketlerin bile etkili olduğunu gösteren ilk araştırma. Deniz Araştırma Laboratuvarı’nda astrofizikçi olan Michael Stevens, “Tabii ki mekik, bu diğer ulaşım araçlarının bazılarına kıyasla çok büyük” dedi. ve bir ortakyazar son kağıt. “Yani, tüm küçük araçların katkıda bulunması, yalnızca katkıda bulunmakla kalmayıp, aslında bir nevi [year-to-year cloud] değişkenlik, bu biraz sürpriz oldu. Bunu beklemiyorduk” dedi.
Muhtemelen sadece roketler değil. Diğer faktörler muhtemelen gece bulutlarının görünümünü hala etkiliyor. Randall’ın belirttiği gibi, iklim değişikliği, veri seti sağlanmış olsa bile, neredeyse kesinlikle hala bir rol oynuyor. ve analiz edilen meslektaşları net bir sinyal yakalayamadı. “Antropojenik faaliyetlerin bulutları etkilediğine dair aklımda hiçbir soru yok. Bu gerçekten daha çok niceliksel olarak ne ölçüde olduğu meselesi” diye açıkladı.
İlginç bir şekilde, volkanik patlamalar ve mezosferik bulutlar arasında bir asırdan fazla bir süredir var olduğu düşünülüyor. Bir noctilucent bulut gözleminin bilinen ilk kayıtlı örneği 1885’teydi. iki yıl sonra Krakatoa’nın patlaması.
Ama daha net bir resme sahip olmak roket fırlatma etkisi abilir insanların gezegenimizi değiştirdiği tüm yolların daha net bir resmini sunar. Güzel görünmenin yanı sıra, noctilucent bulutların burada Dünya üzerinde bilinen bir etkisi yoktur. Bunun yerine, önemleri insan kaynaklı değişimin potansiyel bir göstergesi olarak.
Mezosfer ve içinde beliren bulutlar, küçük değişimlere karşı çok hassastır. Randall ve Stevens, örneğin roketlerin sahip olduğu etkiyi daha iyi anlarsak, bu bilgiyi büyük sera gazı emisyonları gibi daha büyük atmosferik değişikliklerin etkilerini doğru bir şekilde değerlendirmek için kullanabiliriz.
Noctilucent bulutları araştırmak, özünde insan merakının temel bir ifadesidir. “20. yüzyılın sonlarında ve 21. yüzyılda giderek daha yaygın hale gelmeleri, birçok bilim insanının ilgisini çekti. Bunun neden olduğunu bilmek istiyoruz” dedi Stevens. Onlarca yıldır, bu bir gizemdi. Şimdi, birinden biraz daha az. Alacakaranlıkta veya şafakta gökyüzüne bakarsanız ve parıldayan bir gökyüzü denizi görürseniz, bir roketin bulutları yapmış olabileceğini bilin.
Daha: Roket Fırlatmaları Atmosferimizi Yeni ve Beklenmedik Şekillerde Kirletiyor Olabilir.
Kaynak : https://gizmodo.com/rockets-causing-nighttime-clouds-1849344336