Bir an önce elinizde bulunan gözlükleri nereye koyduğunuzu unutursanız, arabayı nereye park ettiğinizi hatırlamıyorsanız veya dilinizde yazdığınız kelimeyi düşünmenize imkan yok … endişelenmeyin: Normal.
Dahası, hafızanın iyi çalışması için unutmak, hatırlamak kadar önemlidir. İki Kanadalı araştırmacı, spot ışığını bellek madalyonunun diğer tarafına çevirerek unutacağını söylüyor. Onlara göre mekanizmanın başarısızlığı değil, doğru çalışması için temel bir donanımdır.
Çok fazla hafızanın handikapı. Tamamen yeni olmayan, ama her şeyden önce hafızanın nörobiyolojisi konusundaki araştırmalardan uzak tutulan alanlarda değerli olan bir kavramdır. Borges'in aynı ismin hikayesinden bir karakter olan Funes el Memorioso, her şeyi hatırlayabiliyor, ancak bu nedenle sayısız ayrıntıdan çok etkileniyor: soyut bir fikir düşünemiyor.
Rus nöroloğu Alexander Luria tarafından, hiçbir şeyi unutamayan bir adamın aklına yolculukta tarif edilen hasta S. aynı şekilde unutamayan bir şeydir ve bu yaygın ve mutlak hafızayı bir potansiyelden çok bir engelli gibi yaşar.
Birçok bilim adamı da dahil olmak üzere çoğu insan ideal hafızayı, tüm hatıraların mükemmel bir şekilde bir arada bulunmasını sağlayan bir sistem olarak görür.
Kanada'nın Toronto Üniversitesi'nden iki araştırmacı olan Neuron'da yayınlanan çalışmada, anıların filtrelenip silineceği muhtemel nörobiyolojik mekanizmalara adanmış en son araştırmaları gözden geçirdi ve ayarlanmış bir mekanizma olarak hafızanın vizyonunu önerdi fiks tespiti ve hafıza kaybı.
İş yerinde sinapslar Birçok araştırmanın göstermiş olduğu gibi, yeni sinaptik bağlantıların kurulması, hatıraların birleştirilmesine izin veren bir olguysa, bunun tersi durumda, bu bağlantıların zayıflatılmasının onların kaybına bağlı mekanizma olması gerekir, Blake Richards ve Paul Frankland.
Aslında, bazı yeni çalışmalar, böyle bir mekanizmanın gerçekten iş başında olabileceği sonucuna varmıştır. Anıların zayıflama ve sonra kaybolma yollarından bir diğeri, öncekileri "üzerine yazan" yeni bağlantılar oluşturmaktır. Yazarlardan birinin çalışma grubunun çalışmalarına göre, Frankland, hipokampusta (nöronların oluşumu için beynin kritik alanı) yeni nöronlar üretildiğinde, yeni bağlantılar devreleri yeniden şekillendirir ve depolanmış olan anıları siler.
Diğer veriler de bunun makul bir mekanizma olduğunu göstermektedir. Örneğin, farelere kendilerini yavaş yavaş değişen bir labirentte yönlendirmek zorunda kaldıkları bir deneyde, hayvanlara eski pozisyonunu unutacak ilaçlar verildiğinde, çıkışı daha hızlı bulmayı başardılar.
Akıllı kararlar. Yazarlara göre, hatırlamak ve unutmak arasındaki doğru denge, daha akıllıca kararlar almamızı sağlar. Her şeyden önce, çünkü unutmak, eski ve potansiyel olarak yanıltıcı bilgiler bırakarak yeni durumlara uyum sağlamamıza izin veriyor. İkincisi, bu şekilde, geçmiş olaylardan yenilerine genelleme yapmamız kolaylaşır, temel bilgileri saklar, ancak belirli ayrıntıları ortadan kaldırır.
Kısacası, hafıza en doğru bilgiyi iletmemize hizmet etmeyecek, daha doğrusu en yararlı olanı yapacaktır, böylece çevreye ve koşullara uyum sağlayacak kararlar alabiliriz.