[Uyuyan 2. sınıf canavarların kalpleri 500/500]
[Troll’ün kanı 500/500 litre]
[100/100 saat iyi uyku]
[3. sınıf canavarın sihirli taşı 1/1]
Yu Il Han’ın retinasında beliren metne bakan gözleri parlıyordu. Bundan daha güzel bir şey olmayacak. Büyük Kanyon bununla kıyaslandığında hiçbir şeydi.
“Peki, şimdi ne yapacağım?”
[Bir canavarı öldürdükten sonra deneyim kazanmak ve sihirli bir taşı tüketerek mana yapımından geçmek gibi, topladığınız malzemeleri sunarak Dinlenme becerisini bir sonraki seviyeye geliştirmelisiniz. Gözleriniz kapalıyken konsantre olun. İşinizi seçtiğiniz zamankiyle aynı şeyi yapmanız yeterli.]
Böyle anlarda Erta’nın sözlerini ancak itaatkar bir şekilde takip edebilirdi. Yu Il Han yavaşça gözlerini kapattı ve konsantre oldu.
Değişiklik yakında gerçekleşti. Çapraz Çantasının içindeki malzemeler kendiliğinden dışarı fırladı ve Highland Troll Boss’un merkezdeki sihirli taşının hepsini sarmak için ışık yaymasından önce havada toplandı.
Il Han’ın göremediği, basit materyallerin yeni ve harika bir rekora dönüşmesi çok fazla dayanıklılık gerektiriyordu.
Beceri gelişimi başlangıçta yalnızca bir becerinin seviyesi maksimuma çıkarıldığında mümkündü, bu yüzden Erta da o sahneye heyecanlı bir yürekle baktı. Üstelik, sıradan bir beceri değil, gelişen bir SSS seviyesi edinme zorluğu becerisiydi!
[Tüm materyaller tek bir kayıtta birleşir.]
[Kaydı özümsersiniz. Dinlenme becerisi gelişir.]
Kalbine sıcak lavlar akıyormuş gibi hissetti. Il Han’ın hayatında hiç tatmadığı şiddetli ve garip bir acı onu alt etti. Sanki varoluşunun kendisine bir güncelleme uygulanmış gibiydi.
[Aşkın Yenilenme becerisi kazandınız. Güçlü bir şok aldığınız anda fiziksel ve zihinsel hasarı hızla iyileştireceksiniz. Şu anda 1. beceri seviyesinden itibaren, uçup gitmiş olsa bile parmağınızı anında yeniden oluşturabilirsiniz. Bir kez etkinleştirildikten sonra, dinlenerek yeterli miktarda enerji geri kazanana kadar tekrar etkinleştiremezsiniz. Dinlenme becerisinin orijinal yetenekleri korunur.]
“Hey, bu değil mi?”
[EX-tier eğitim zorluğu becerisini edindiğiniz için tebrikler.]
“Bunun olacağını biliyordum.”
Yu Il Han içini çekti.
Kayıp vücut parçalarını yenilemek kesinlikle iyi bir yetenekti, ancak yeniden etkinleştirme durumu zihnini meşgul ediyordu.
Üstelik şu an itibariyle sadece tek bir parmağını yenileyebiliyordu, bu yüzden kalbi delindikten veya beyni parçalandıktan sonra bile hayatta kalmak istiyorsa ne kadar çalışması gerektiğini bilmiyordu.
Buna rağmen, kesin olan şey, bu becerinin kesinlikle istisnai bir beceri olduğuydu, acı çekmeden eğiteceği ve pişmanlık duymadan öğreneceği.
“Bu gerçekten olağanüstü bir beceri, o kadar çok vurguluyorsun ki.”
[Nasıl oluyor? Yardımcı olur, değil mi?]
“Evet evet.”
Yu Il Han, Erta’nın bu kadar gururlu olduğunu görünce güldü. Sonra ayağa kalktı.
“Öyleyse işte ilerleme gerekliliklerini şimdi yerine getireyim mi?”
İlerlemesinin önündeki en büyük engel olan 3. sınıf bir canavarı sürpriz bir saldırıyla öldürmesi çoktan başarmıştı. Şimdi, sürpriz saldırılarla sadece 100 2. sınıf canavarı öldürmesi gerekiyordu. Şimdiye kadar yaptığı gibi, yeni bir şey değildi.
[Rookie Reaper, ilerleme kriterleri gerçekten psikotik. Bunu senden başka kim yerine getirebilir?]
“Aklıma tam olarak bu yüzden gelmiş olmalı. Tamam o zaman gidelim.”
[Haydi.]
Akrepler Il Han’ı bile bulamadıkları için onu pusuya düşüremezlerdi. Ortaya çıkmadıkları için Il Han’ın hedefi sadece troller olabilirdi.
Sorun, garip bir şekilde, trollerin hareket kalıplarının epey değişmiş olmasıydı.
{Troool, düşman arıyor.}
{Trol hareket eder. Trol yavaş}
{Trol, Trol.}
“Onların nesi var? Tatilin sonunda ortaokul öğrencileri gibiler.”
Markaları kelimenin tam anlamıyla dinlenmek ve uyumak olan troller yaylada dolaşıyorlardı. Belki de trol patronu Yu Il Han’ın ellerinde öldüğü ve intikam için hareket ettikleri içindi?
{Troll dinlenmek istiyor.}
{Trol yorgun.}
“Hayır, o acınası şeylerin bunu yapacağını sanmıyorum.”
[Onları çabuk gönder,]
Bu zindanda çözülmemiş bir sır vardır. Yu Il Han içgüdüsel olarak bunu düşünürken trolü pusuya düşürdü. Artık saldırmak için trolün uyumasını beklemesi gerekmiyordu çünkü trolü sürpriz bir saldırıyla öldürmek gereksinimleri karşılıyordu.
Trollerin grup halinde hareket etme alışkanlığı yoktu, bu yüzden Il Han sakince onları teker teker temizledi ve ilerleme gereksinimlerinde ilerledi.
“Gerçekten mi.”
Bu duyguyu ancak yemek yerken etinin kesilmesini deneyimleyen kişiler bilir. Et arzı yeniden doldurulmamışsa, o an aniden ve boş bir şekilde gelir.
Buna rağmen ızgara süresi kısa olan dana eti iyiydi ama insanlar nasıl sadece dana eti yiyebiliyordu?
Yu Il Han’ın şu anki durumu aynen böyleydi. Daha önce 10 dakikada bir 1 trol avlayabilirdi ama şimdi şanssızsa 1 saat etrafta dolaşması gerekiyordu.
“Erta-emon. Bir şeyler yap.” (E/N: Doraemon)
[Bu ‘bir şey’ mümkün değil.]
2 günde sadece 78 trol öldürdüğünde Il Han sinirlenmeye başladı. Onu daha çok sinirlendiren şey, nadiren gördüğü trollerin bile garip davranışlar sergilemesiydi.
{Troll ölmek istemiyor.}
{Trol koşmalı mı? Can sıkıcı. Ama yaşamak istiyor. Dillema acı çekmeye devam ediyor.}
{Bütün troller ölecek mi?}
{Troll geri dönmek istiyor.}
Yu Il Han’ın trol patronu öldürdükten sonra hissettiği yabancılık. Trol patronu ve Dev Ölüm Avcısı’nın üzerinde efendilik yapan başka bir patron seviyesindeki canavar olabileceği düşüncesi.
Zaman zaman gördüğü trollerin şaşkın hareketleri ve mırıldanmaları, şüphesini kesinliğe çevirmişti.
“Böyle bir şey mümkün mü?”
[Akaşik Kayıt kesinlikle Highland Troll Boss olduğunu söyledi. Bu, üstlerinde başka trol canavar olmaması gerektiği anlamına gelir.]
“Bunun bir trol değil, başka bir canavar olduğunu söylüyorsun, değil mi?”
- gün sürpriz bir saldırıyla 97. trolü öldüren Il Han, bir kamp ateşi yaktı ve Erta ile tartışırken Yayla Trolü Patronunun ön bacak etini yiyordu.
[Olasılık oldukça yüksek. Akrepler grubu ve troller grubu birlikte bu zindana sürüklendiği gibi, bu zindana daha yüksek rütbeli bir canavar sürüklenmiş olma olasılığı.]
“Belki de trollere ve akreplere aynı anda hükmediyordur?”
[Trollerin sanki bir hedefleri varmış gibi hareket ettiğini gördüğün için böyle düşünüyorsun, değil mi?]
“Bu bir neden, ama Highland Troll Boss’un Dev Ölüm Avcısı o çifte saldırırken çok doğal bir şekilde ortaya çıktığını düşündüm. O sırada, ‘olamaz’ diye düşündüm ve daha fazla düşünmedim, ama çünkü bu oldu. buna gelince, giderek daha fazla şüpheleniyorum.”
[Bu oldukça mümkün.]
Başının üzerindeki melek, içini çekip onunla konuşmadan önce bu şekilde yanıt veriyor gibi görünüyor.
[Yu Il Han, bunu söylediğim için üzgünüm, sen işinde yükselmek için gerekenleri neredeyse yerine getirmeden hemen önce ama bence bu zindandan şimdi ayrılmak daha iyi.]
“Evet, ben de öyle düşünüyorum.”
Normal bir tehlikeye kafa kafaya çarpacak özgüvene sahipti. Ancak bundan daha fazlası değil. Bilinmeyen, maceracı zihnini harekete geçiren bir unsur haline gelir, ancak giderek daha gizemli hale gelen durum tamamen farklı bir hikayeydi.
Basitçe söylemek gerekirse, risk çok büyük hale geldi.
“Geri dönmeliyim. 2. sınıf canavarlar şu anda dünyanın her yerinde olmalı.”
[Yine de, 2. sınıf canavarların şu anda dünyanın her yerinde olması bana acı veriyor.]
Birbirlerine acı şakalar yapan ikili, geri adım atmaya başladı. Sürpriz bir saldırıyla sadece 3 trol daha öldürürse ilerleyebilirdi ama geri çekilmeye karar verdiği için Il Han’ın eylemleri gerçekten cüretkar ve kararlıydı.
Ancak çok geçmeden bir sorun çıktı. Dağa tırmanmak ile inmek başkadır diyen sözler varken, geldikleri yoldan geri dönmek nasıl farklı olabilir ki? Yürüdüğü yola dönüp baktığında, Il Han için zaten yabancı bir sahne haline gelmişti.
“Yolun biraz değiştiğini düşünmüyor musun?”
[Ne tesadüf. Ben de aynı şeyi düşünüyorum.]
“Melek güçlerini kullan.”
[Sana daha önce söyledim ama daha yüksek bir varlık olarak güçlerimi gerektiği gibi kullanamıyorum.]
Bunu söylemesine rağmen Erta, zindanın girişini aramak için gücünün bir kısmını kullandı. Biraz, böylece Cennetin yasasına aykırı olmayacaktı. Sonuç olarak, öğrenebileceği bir gerçek vardı.
[Giriş kayboldu.]
“Bunu tekrar söyleyebilir misin, bayan yüce varoluş?”
[Giriş kayboldu.]
Erta aşırı panik içindeydi. O bile böyle bir şeyin nasıl olduğunu bilmiyordu. Çünkü bir melek olarak hayatında hiç böyle bir durum olmamıştı.
[Bu nedir? Bu nasıl oldu?]
“Sakin ol.”
[Sakin olamıyorum. Bu daha önce hiç görmediğim bir şey. Panik yapamaz mıyım?]
“Sakin ol dedim.”
Erta, Il Han’ın saçını tutarken paniğe kapıldığında onu tuttu ve avucunun üstüne koydu. Gözlerini Il Han’la buluşturarak zaman geçti. Erta sonunda bu yerde yalnız olmadığını anlamış gibiydi.
Daha yüksek bir varlık olmasına rağmen zihniyeti nasıl bu kadar zayıftı? Yu Il Han daha yüksek varlıkların göründüğü kadar güçlü olmadığını fark etti.
[Şimdi sakinleştim. Şimdi yapabileceğim şeyi yapmalıyım.]
Erta, durumun anormal olduğundan emindi ve Cennet ile iletişime geçmeye karar verdi. Ancak, diğer meleklerle temas kurmak için her zamanki gibi meleğinin yüzüğünü çıkarırken, daha şok edici bir gerçeğin farkına vardı.
[İletişim çalışmıyor.]
“Belki bu bölge sizin bölgenizin dışındadır.”
[Melek halkalarının iletişim alanı dışında yer olamaz. Eğer bir tane varsa, sadece bir ihtimal vardır.]
Fuu, Yu Il Han derin bir nefes aldı.
Ne gelmesi gerekiyordu, sonunda gelmişti
Kendini toparladıktan sonra Erta’yı dürttü.
“Söyle.”
Yu Il Han’ın ardından Erta da kısa bir süreliğine derin bir nefes aldı. Sonra, o kelimeyi söylemek istemiyormuş gibi tereddüt etti, sonra sanki utanç verici kısımlarını açığa vuruyormuş gibi kelimeyi dikkatlice söyledi.
[Terk Edilmiş Dünya.]
“Bu oldukça nahoş bir kelime.”
Sadece bir unsur Il Han’ı rahatsız etti. Sadece kim, o dünyayı terk etti?
[Size çok sayıda dünyayı yönettiğimizi söyledim. Tanrı tüm dünyaların korunmasını ister ve bu nedenle Tanrı, insanlar gibi o dünyayı yöneten ırklara görevler, yani güç verir.]
“Dünyadaki insanlara yaptığı gibi.”
[Evet, böyle. Ancak, Dünya’da olanlardan haberdar olmalısınız, ancak her şey doğal bir şekilde ilerlemiyor.]
“Evet.”
Yu Il Han başka bir dünyaya gitme fırsatını kazanamadı, canavarlar hayal edilemeyecek kadar güçlendi ve hatta bir kez Taşma meydana geldi. Gelecekte Dünya’da meydana gelen başka problemler olacaktı.
[İnsanlar ya da elfler, dünyanın ana ekseni olan onlar çok güçlenirse, yine de sorun olmaz. Canavarlar, özellikleri gereği sadece ortaya çıkabilirler ve canavarlar dışındaki hayvanlar üremeye devam eder. Bir dünyanın dengesi bozulsa bile çok da önemli değil.]
“Eğer canavarlar çok güçleniyorsa?”
[Tüm çabamızla insanlara ve diğer zeki ırklara sonuna kadar yardım ediyoruz, ancak bu, canavarları kendi başımıza yok edebileceğimiz anlamına gelmiyor. Ve bu nedenle, canavarlara karşı kaybettikleri durumlar vardır ve bazen, eğer ciddiyse, yok olurlar.]
Yu Il Han gerisini dinlemeden bildiğini hissetti.
“…Eğer bu olursa, dünyayı terk edersin.”
[Gelişmemiş bir dünya artık gelişemez ve düşmanlarını kaybeden canavarlar zincirlerinden kurtulur ve birbirlerini yerler. Böyle bir dünya geleceğini kaybeder. Ve o sırada Cennet nihayet bir dünyayı terk eder.]
Doğaldı. Yu Il Han, meleklerin Dünya’da meydana gelen olaylara proaktif olarak müdahale edemeyeceğini biliyordu. Ayrıca, Tanrı’nın Dünya’daki insanlara yardım etmek için elinden gelenin en iyisini yaptığını da biliyordu.
Ancak buna rağmen Il Han bunu duyunca morali bozuldu.
[Cennetle bütün irtibatı kesildiği için, o âleme bir melek düşse bile, diğer meleklerle irtibat imkânsız hale gelir.]
“Ancak burası Terkedilmiş bir Dünya değil, Dünya’daki bir zindan.”
[Evet. Olmalı.]
Bu, Erta’nın endişeli bir sesle yanıtını verdiği andı.
Swoosh. Herhangi bir işaret olmadan kafasına bir nesne düştü. Bunu gördükten hemen sonra Il Han onu örttü ve yerde yuvarlandı. Hemen ardından devasa bir tırpan ürkütücü bir ‘psh’ sesiyle yere gömüldü. Bu korkutucu bir güce sahip bir saldırıydı.
{‘Yeni kayıt’ bulundu.}
Ve sesi duyulabiliyordu.
Yu Il Han onun şeklini görmek için hemen başını kaldırdı. Tırpanı hâlâ yere saplanmış halde duran bu yaratık, Il Han’ın dönüşmek üzere olduğu bir ölüm tanrısı figürünü cisimleştiriyormuş gibi siyah başlıklı ince bir gövdeye sahip bir canavardı.
Il Han’ı rahatlatan bir şey varsa, o da ona karşı asla kazanamayacağı çaresizliğinin gelmemiş olmasıydı. Bunun nedeni, muhtemelen Il Han’ın zaten ustalaştığı bir yetenek olan gizlenmesiydi. Yani leoparda da durum aynıydı.
- sınıf bir canavar değildi. Highland Troll Boss’tan kesinlikle çok daha güçlüydü, ama yine de kesinlikle 3. sınıf bir canavardı.
Ancak, durum hakkında iyimser olamıyordu. Yu Il Han’ı bulamadı ama onun yerine Erta’yı buldu ve saldırdı ve Yu Il Han onu örttüğünde gizliliği devre dışı kaldı.
Bunu anladıktan sonra Il Han içini çekerek mırıldandı.
“Gördün mü? Her zamanki gibi utanç verici bir meleksin.”
[Yu Il Han. Eğer bundan sağ çıkarsak, sana daha yüksek bir varlığı kurtarmanın ödülünü vereceğim.] diye yanıtladı Erta.
[Öyleyse lütfen ölme. rica ederim.]
{Kayıt, ver bana!}
Bu, gerçek patron dövüşünün başlangıcıydı.