''Sevgili Davide,
Bizi sonsuza dek terk ettiğinden beri Martina sık sık seni soruyor.
Sana hala Simone diyor, hikayeni ona anlatacağım.
Dün işte, ilk kez kendim için bir pasta yapmak istedim.
Hangisini pişirdiğimi tahmin et.
Şefin yorum yapması gerekmiyordu.
Ama pazar günü için yapılacak pastalar listesine benimkini de ekledi.
Sanırım bu iyiye işaret.
Filippo gündüz vardiyasına geçmeyi başardı.
Piyangodan para çıkmış gibi sevindi, çok mutlu oldu.
Şimdilik ondan daha fazlasını isteyemeyeceğimi biliyorum.
Biliyor musun, Lorenzo'yu düşündüğüm zaman;
Yüzünü unutmaya başladığımı fark edip korkuyorum.
Artık sesini hatırlamıyorum.
Şimdi ne yapıyor?
Kime gülümsüyor?
Hala tavsiyene ihtiyacım var Davide.
Senin bakışlarına, senin jestlerine...
Ama aniden senin jestlerinin benim olduğunu fark ediyorum.
Konuştuğum zaman senin gibi konuştuğumu fark ediyorum.
Seni terkeden herkes her zaman yanında kendilerinden bir parça bırakıyor mu?
Anılara sahip olmanın sırrı bu mu?
Bu doğruysa kendimi daha güvende hissedeceğim.
Çünkü asla yalnız kalmayacağımı bileceğim.''
KARŞI PENCERE/MEKTUPLAR
P.S: Bir düşünün bakalım ne kadar kalabalıksınız? Kaç parça kalmış geçmişten bu yana aklınızda, yüreğinizde, içinizde...Ve kaç parçaya bölünüp duruyorsunuz farkında bile olmadan, hiç bitmez sandığınız yalnızlığınızın içersinde...
Good Afternoon, Heartache
20 saat önce