Hava neredeyse tamamen kararmıştı. Yuzhou ve Noyan, gizlice haraket ediyorlardı. Onlar da sınavı geçmek istiyorlardı bu yüzden başkalarının onlara saldırmasını beklemeyeceklerdi. Onlar başkalarına saldıracaktı.
Ağaçların arasında ilerlerken, onların arkasından birisi onlara bir alev topu fırlatmıştı.
Fakat bu alev topu oldukça büyüktü, Yuzhou ve Noyan bu alev topunu farketmişlerdi ve ikisi de yana doğru kaçınmışlardı.
Fakat, onlar yana doğru kaçındıklarında aslında tuzağa düşmüşlerdi. Yuzhou ve Noyan'ı kollarından tutmuşlardı. Daha sonra arkadan alev topunu fırlatan kişi gelmişti ve yüzünde büyük bir gülümseme vardı. Hiçbir şey demeden direk Yuzhou'nun göğsündeki yuvarlağa yumruk atmıştı.
Fakat yuvarlağın üzerindeki buza yumruk atınca eli oldukça acımıştı. Buz, oldukça ince olduğu için dikkatli bakılmadığı sürece farkedilmiyordu.
Alev topunu fırlatan kişi eli çok acıdığı için diğer eliyle Yuzhou'ya yumruk attı.
"Bu ne lan! Neyle kapladın bunu!" dedi.
Fakat Yuzhou cevap vermedi. Kollarını tutan kişiyi buzla kaplamaya başladı. Yuzhou tutmasa bile, sonuçta vücutları birbirine değiyordu. İlk başta farketmeseler de, birkaç saniye sonra Yuzhou'yu tutan kişi bir soğukluk hisseti. Kollarına bakınca da mavi bir tabaka gördü ve bu tabaka hızla ilerliyordu.
Hızla ellerini çekse de, çok geçti. Tüm kollarını buz kaplamıştı. Noyan çoktan onu tutan kişi yere serip puanını almıştı. 4 Puanı olmuştu.
Yuzhou'nun önündeki kişinin de puanını almış ve ona bir yumruk atmıştı. Yuzhou Noyan'ın geldiğini görünce, arkasını dönüp kollarını buzla kapladığı adamın puanını alıp onu elemişti.
Noyan 5, Yuzhou 4 puandaydı.
İkisi de ilerlemeye devam etmişti.
-
Noyan ve Yuzhou, bir süre sonra kulübeyi bulmuşlardı. Hava tamamen karardığından hiçbir ses yoktu. Etrafa bakındılar ve kimse yok gibi görünüyordu.
Yuzhou'nun pek uyku ihtiyacı olmasa da, Noyan'ın uyuması lazımdı. Saf mana onun bedenini çok yorduğu için dinlenmesi gerekti. İkisi kulübeye hızla girdiler. Kulübede'de kimse yoktu . Yuzhou, sabaha kadar güvende olmaları için kulübeyi buzla kaplayacaktı.
Buzun yaydığı soğukluk Noyan'a sıkıntı olur muydu emin değildi ama buzla kapladığında sabaha kadar güvende olacaklardı.
Gücünün tüm kulübeyi kaplamasına yeteceğinden emin değildi ama deneyecekti.
Ellerini duvara koydu. Bu sayede daha hızlı olabilirdi. Yavaşça duvarda mavi bir tabaka oluşmaya başladı ve bu mavi tabaka büyüdü. Kulübeyi tam kaplamasa da, Yuzhou, en azından kendi kalacakları odayı kapladı. Daha fazlasını kaplayabilirdi fakat bir yorgunluk hissetmeye başladı.
Daha fazla kullanmak istemedi, kendi kalacakları yer de onlara yeterdi.
Fakat kulübe birden patladı.
Kulübenin önündeki ağaçlardan üç kişi yere indi ve üç kişinin ortasındaki kişi,
"İşte bu! Bu patlayıcı kağıtlar gerçekten çok iyi iş yapıyor! Biraz pahalı ama kesinlikle değdi!" dedi.
-
O sırada Shan kucağında kırmızı saçlı çocuk ile hızla ilerliyordu. Kısa süre içerisinde sınav alanından çıkmıştı ve Kral'ın bulunduğu malikaneye gelmişti.
Kral, şehrin en güçlü savaşçısıydı.
Ayrıca Kral, Shan'ı tanıdığı için malikaneye girmesine izin vermişti. Bu yüzden malikanenin önündeki muhafızlar bir şey dememişlerdi ve Shan'ın içeriye girmesine izin vermişti.
Shan, malikanenin içinde Kral'ın odasının önüne gelmişti ve kapıyı hızla açmıştı.
O anda Kral, birisi ile dövüşüyordu.
Fakat Kral dövüşü bıraktı ve Shan'a baktı.
"Shan! Malikaneme girmene izin versem de bu yaptı-"
Shan, Kral'ın sözünü kesmişti.
"Kralım, önemli bir durum olmasa böyle yapmazdım." dedi ve kucağındaki çocuğu yere koydu.
Kral, bir şey demedi ve kırmızı saçlı çocuğu incelemeye başladı. Çocuğun üzerindeki siyah dövmeler dışarıdan normal bir dövme gibi görünse de, aslında bir enerji yayıyorlardı.
Ve bu enerjiyi yüksek seviyeli kişiler görebilirdi.
Kral, çocuğa yaklaştı ve endişeli bir sesle,
"Bu..."
Shan, Kral'ın sözünü tamamladı.
"Karanlık Element."
---------------------
Bölüm çok kısa oldu kusura bakmayın ama uçakla istanbula dönmek için hazırlık falan yaparken ve bazı diğer işleri hallederken ve biraz da yazma isteğimin olmaması nedeniyle bölüm atamamıştım.
En azından kısa da olsa bölüm atayım dedim, istanbula gidince telafi ederim.