Çok değişik bir ruh hali içindeyim. Mert'ten hiç ayrılmak istemiyorum. Bu gün beni yolda ölmemem konusunda tembihledi, daha tuhaf oldum. Nereden, ne kadar bir süre için ayrılacak olursam olayım içimde tuhaf bir his oluyor, bir sıkıntı, bir hüzün. Depresif bir havaya giriyorum. Yine öyleyim, utanmasam ağlayacağım. Bu kafayla, kendime yolda dinlemelik şarkılar ararken Doktorlar dizisiyle zihinlerimize kazınmış şu şarkıyı buldum, dinleyerek ağlayabilirim. Ulan ne hallere düştüm!
Bölümde masa tenisi turnuvaları oluyor. Turnuvalara hocalar da katılıyor. Mert o zamana dek çalışmalar yapıp beraber turnuvaya katılmamız gerektiği fikrinde. Ben tabii ki çekingenim bu konuda çok. Sonuçta beni 37'ye 12 falan yeniyor. Ama bunun hayatımda ilk kez yaptığım bir şey olduğunu da not düşmemiz gerekir.
Mert kolay öğrendiğimi söyledi. Ben de "Her konuda olduğu gibi" dedim. "Çok zekiyim ya ondan." Çok zekiyim ya (!) ondan.
Ben 3 gün için gidiyorum ama sanki üç yıl görüşmeyecekmişiz gibi davranıyoruz herhalde. 47328432 kez vedalaştık ve sarıldık. Onu çok özleyeceğimi söyledim. Yarın da beni geçirmeye gelecekmiş.
Duş almam gerekiyor ama çok üşeniyorum. Sanırım sabah erken kalkıp yapacağım bu işi. Deep'in mimini de yarın Adana'da yapmaya karar verdim. Yatıyorum ben ya.