-
güzel bir rüyayı yaşamış da uyanmış gibiyim. tek sorun o rüyadan sonra doğru düzgün uyuyamamak. şöyle huzurluca karşında, yanında, dizinde -herhangi bir yerinde ama seninle işte- uyuyakaldığım günleri düşünüyorum, düşlüyorum. tekrarlanamayacağını biliyorum. yine de seni çok derinimde hissedebiliyor olmanın bana acı vermediğini farkettim. çünkü her ne olursa olsun varsın. belki sana ay'ı gösterip "çok güzel değil mi?" diye sayıklayıp iç çekemiyorum, belki ben sana ay'ın güzelliğinden bahsederken senin bana bakışlarına şahit olamıyorum ama gözlerinin pırıltısını hiç unutmuyorum. of! peki ya kokun? sanırım kokunu unutmamak için o üç renkli tişörtü iki senedir yıkamadım. neyse konumuz kokun değil, gözlerin. en çok onları, sonra saçlarını ve ellerini. öptüm çok, gözlerinden.