Sistemik lupus eritematozus (SLE) hastalarının etkilenmemiş akrabaları için, Artrit ve Romatoloji dergisinin Mart sayısında yayınlanan bir çalışmaya göre, çözünebilir aracıların düzeylerindeki preklinik değişiklikler hastalığa geçişi öngörebilir.
Oklahoma'daki Oklahoma Medical Research Foundation'dan Melissa E. Munroe, MD, Ph.D. ve meslektaşları, SLE'li dört Amerikan Koleji'ne sahip olan hastaların önceden tanımlanmış olan 409 tanesinde akraba hastalıklara geçişle ilgili faktörleri incelediler. Başlangıç aşamasında SLE için Romatoloji (ACR) sınıflandırma kriterleri.
Araştırmacılar, takip sırasında (ortalama, 6.4 yıl), etkilenmemiş akrabaların yüzde 11'inin SLE'ye sınıflandırıldığını bulmuşlardır. Bağlantılı SLE'ye geçiş yapmayanlara karşı lupus ile ilişkili otoantikor özgüllükleri ve başlangıçtaki Bağ Dokusu Tarama Anketi (SLE-CSQ) skorlarının SLE'ye özgü kısmı (P <0.0001) görüldü. Düzenleyici arabulucuların seviyelerinde eşzamanlı düşüşlerle birlikte, SLE gelişen akrabalar arasında B lenfosit stimülatörü, kök hücre faktörü (SCF) ve interferon ilişkili kemokinler (P = 0.02) dahil olmak üzere inflamatuar mediyatörlerin yükselmiş taban plazma seviyeleri görülmüştür. büyüme faktörü β (TGFβ) ve interlökin-10 (P = 0.03). SLE geçişinin anlamlı ve bağımsız belirleyicileri, başlangıç SLE-CSQ skorlarını veya ACR skorlarını ve SCF ve TGFβ plazma seviyelerini içermekteydi, ancak otoantikorları içermiyordu.
Yazarlar, "İmmün pertürbasyonlar SLE sınıflandırmasından önce geldi ve romatoloji başvurusu ve önleme çalışmalarında potansiyel kayıt için yüksek riskli akrabaların belirlenmesine yardımcı olabilir" diye yazıyor.