We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İbranice Krallar
İlk İbranice kral Filistlilere karşı savaş yürüten ancak üstesinden gelemeyen ölen Saul'du (MÖ 1010). Bunu Filistinlileri yenmeyi başaran ve başkenti Kudüs olan İbrani Devletini kuran Filistin üzerinde hakimiyet kazanan David (MÖ 1006 ila 966) yerine getirdi. Ve askeri yayılmacılığın ve refahın belirlediği bir aşama başladı.
Sonra Süleyman (MÖ 966 ila 926); bilge ve huzurlu güç ve servet ile ünlüdür. Davut'un oğlu ticareti geliştirdi, savaşa başvurmadan krallığın etkisini arttırdı. Bununla birlikte, saltanatını işaretleyen bereket ve servet, çalışanların gittikçe fakirleşmesine neden olan ve İbraniler arasında bir memnuniyetsizlik ortamı yaratan vergilerde sürekli bir artış gerektiriyordu.
Politik-dini şema: İsrail ve Yahuda krallıkları
Süleyman'ın ölümünden sonra, kabilelerin siyasi ve dini bölünmesi ve birleşik monarşinin sonu vardı.
İbraniler 10 kuzey kabileye ayrıldı ve Jerobaam liderliğindeki İsrail Krallığını kurdular. İç anlaşmazlıklardan sonra, M.Ö. 878'de Omri'yi kral olarak seçen bir anlaşmaya vardılar. RABbin ibadeti devam etse de, çeşitli tanrılara ibadet getirildi.
İki güney kabilesi, Süleyman oğlu Rehoboam (MÖ 924) liderliğindeki Yahuda Krallığını kurdu.
Yabancı hakimiyeti
İsrail Krallığı en başından beri putperestlik içinde yaşıyordu; Bu, Tanrı'nın gazabının onun üzerine gelmesine neden oldu, M.Ö. 722'de Asur Sargon II tarafından fethedilmesine ve halkının esir alınmasına, topraklarının başkalarının yaşadığı, emriyle yerleştirildi. Asur kralı.
Tanrı'nın cezası M.Ö. 586'da Babil Kralı Nebukadnetsar aracılığıyla gerçekleşti, kutsal şehir Kudüs yıkıldı ve Tapınak yakıldı ve soylular bağlandı ve esaret altına alındı.
Esaret, Chaldea'da köleleştirilmiş insanların Filistin'e dönmesine ve Kudüs Tapınağı'nı (MÖ 536) yeniden inşa etmesine izin veren Pers kralı Cyrus günlerine kadar sürdü. Daha sonra Filistin, Makedonya İskender tarafından işgal edildi (MÖ 322). Daha sonra Mısır korumasına (MÖ 301), Suriye Kolonisine (MÖ 198) ve Roma eyaletine (MÖ 63) geçti.
Hıristiyanlık döneminin 70 yılında, Roma hakimiyetine karşı başarısız bir isyandan sonra Kudüs, Titus ve orduları tarafından Tapınağın ikinci bir yıkımı ile fethedildi. Şu anda Batı Duvarı olarak bilinen Kudüs tapınağının sadece bir duvarı var.
İbranilerin dini
İbraniler tek bir tanrıya ibadet eden ilk halklardan biriydi, yani tektanrılı insanlardı. Yahudilikte, İbraniler tarafından savunulan bir din olan tek tanrı, imgesi resimlerde veya heykellerde temsil edilemeyen RABbindir.
Yahudilik, Sina Dağı'nda Musa'ya bildirilen On Emir'e dayanmaktadır. İbrani dininin iki karakteristik özelliği tek tanrılılık ve kurtuluştur, yani İbranice insanları kurtarmak için bir Mesih veya Kurtarıcı'nın geleceğine olan inançtır.
Yahudilik, İslam'ın evrensel dinlerin üçlüsünü oluşturduğu Hıristiyanlığın temellerinden biridir.
Aramice'de yazılmış bir İncil'in sayfaları
Kültürel yönler
İbraniler tarafından yaratılan kültürden, din şüphesiz en önemli mirastır. Semitik dil halkı İbraniler arasında yazı ve edebiyat, kendi yazılarıyla çok erken geldi. Arkeoloji, ikinci binyılın ortasından yazmanın varlığını ortaya çıkardı a. C., (Çıkış zamanı). Bununla birlikte, yavaş yavaş, orijinal dillerini Yakın Doğu'nun ticari ve diplomatik dili olan Aramaic ile değiştirdiler. Şu anki İbranice alfabesi, Aramice dili ile birlikte yaygınlaşan ve diğer Semitik alfabeleri ve dilleri destekleyen çeşitli Aramice'dir.
Aramice yazı ile taş parçası
Sanatta İbranice tektanrıcılığı İbranilerin tüm kültürel başarılarını etkiledi. Mimariye, özellikle tapınakların, duvarların ve surların inşasına dikkat edilmelidir. En büyük mimari başarı Kudüs Tapınağı idi.
Kudüs Tapınağı
Bilimlerde dikkate değer bir gelişme göstermediler. İbrani toplumunun kültürel önemi esas olarak dini ve ahlaki alanda (Mozaik yasasında), nüfuz alanı Batı'ya ve Doğu'nun çoğuna ulaşmıştır.