Goro bir yandan yeni haline alışmaya çalışyor, bir yandan da Antik Kayıtları okumaya devam ediyordu. Mükemmel büyüler vardı. Hepsinin gücü muazzam derecedeydi. Ancak Goro bunları kullanmamaya karar verdi. Çünkü kullanırsa devasa boyutta bir yıkıma sebep olurdu. Bunu Ufuk Bölgesi için saklıyacaktı. Yeni sol kolu rahatsız etmesede sağ kanat aşırı rahatsızlık veriyordu. Ancak alışmak zorundaydı.
Salamander kapıda nöbet tutuyor. 5 dakika sonra oyun oynamaya başlıyordu. Sonra tekrar nöbete başlıyor ve tekrar oyun oynuyordu. Ateş Tanrısı olsa bile çocuk ruhluydu. Sürekli oynamak istiyordu. İkisi iyi anlaşıyorlardı. Ancak Goro, Mera'yı kaybettiğine üzülüyordu. Artık yapabileceği şeyler artmıştı. Ancak değerli bir dostunu kaybetmişti. Her ne kadar ölmediğini bilsede canı yanıyordu.
Birazcık canı sıkılmıştı Goro'nun. Antik Kayıtları incelemeye devam etti. Ancak bu sefer Salamander hakkında birşeyler arıyordu. Çoğu Tanrı'nın bilgisi vardı. Salamander'inde olması gerekiyordu. Goro'ya çok saçma geliyordu. Kendi beyninin içinde birşeyler araması. Ne kadar tuhaftı. Daha 1 ay önce köyde büyücü olmak isteyen bir çocuktu. Ancak şimdi...Şimdi büyücüden çok daha iyiydi. Çok daha güçlü, çok daha bilinç sahibiydi.
Goro, Kayıtlar'da Salamander verisine ulaşmıştı. Garipti. Aşırı güçlü olduğu yazıyordu. Tanrısal Biçimi, Ejderha ve Yavru Ejderha biçimi vardı. Ancak bir şey daha vardı. İnsanımsı Biçim. Salamander'in ve diğer çoğu Element Tanrısın'da bulunan özellik.
"Salamander Kayıtları. Salamander incelediğimiz Element Tanrıları arasında en dostcanlısı ve barışçıl olanı. Yıkıcı gücünün arkasında yumuşak bir kalbi olduğuna inanıyoruz. Eğer doğru koşullar sağlanırsa diğer Element Tanrılarında ki gibi bir İnsancıl Dönüşüm söz konusu olabilir."
Goro meraklanmıştı. Salamander'i insana dönüştürmek istiyordu. Ancak ilk olarak Büyük Ejderha'yı uyandırması gerektiğini düşündü. 4 biçimden 2'si aktif olarak çalışıyordu. 3.'de sorun değildi. Sorun olan 4. yani İnsancıl Biçimdi.
Goro'nun bunları düşünmeye vakti yoktu. Bunlar son perdenin sorunlarıydı. Şuan hayatta kalmaya odaklanmalıydı. İlk olarak mağaradan çıkmak zorundaydı. İzlense bile çıkmak zorundaydı. Yaşayabileceği bir yer bulmak zorundaydı.
Goro ayağa kalktı. Kalkdı ama etraftaki canlılar yok oldu. Hissedebiliyordu. Boyut değiştirmişti. Büyüsünü hazırda bekletiyordu. Daha sonra kuvvetli Beyaz bir Işık geldi. Goro kafasını çevirdi. Çok parlaktı ayrıca Kutsal İşaretler'de gizlenmişti. Işığın parlaklığı azaldıkça içinden biri çıkıyordu. Elçi. Tekrar gelmişti.
Elçi tekrar gelmişti. Goro uzaklaştı ve büyüsünü en yüksek güce çıkardı. Sol elinde ateşlemeye hazır bekletti. Elçi ne birşey söylüyor, ne de kımıldıyordu. Biraz zaman geçti.
"Neden geldin Melek? Cevap ver!"
Elçi cevap vermedi. Bir şeyi bekliyor gibiydi. Goro'da iyice geri çekildi.
"Neden geldin!? NEDEN!!?"
Elçi cevap vermedi. Goro iyice sinirleniyordu. Elçi yavaşça kenara çekilmeye başladı. Arkasında ki Boyutsal Kapı'dan birisi Goro'ya bakıyordu. Goro ilkden tanıyamadı ancak o kişi Sotrax'dı. Goro çıldırmıştı. Sinirden deliriyordu.
"Goro, Lucifer'in anlattıkları doğru. İnsanları kullandım ve kullanıyorum. Bana ne kadar taparlarsa o kadar güçleniyorum. Ancak Lucifer'de benim kadar kirli. Kendini güçlenmek için Ufuk Bölgesinin yarısını katletti. Şuan da aynı şeyi yeniden yapacak. Benim insanları kullanmamamı, yoksa Lucifer'in Ufuk Bölgesinin yarısını katletmeseine sessiz kalacaksın. Aramıza katılman için sana bir şans veriyorum..."
Elçi ve Boyutsal Kapı bir anda yok oldu. Goro kendini yatarken buldu. Yavaşça doğruldu ve düşünmeye başladı. Nasıl bu hale gelmişti. Neden bu hale gelmişti. Kardeşi ile neden ayrı düşmek zorundaydı. Köylerinde ailecek 4 kişi mutluca yaşayabilirlerdi. Ancak onun yüzünden...Kendi yüzünden olduğunu düşündü. Kendini suçlamaya başladı. Eğer o hiç Büyü Okuluna gitmeyi istemeseydi böyle olmayacaktı. Hepsi benim suçumdu diyerek ağlamaya başladı. Hüngür Hüngür ağlıyordu. Salamander'e sarılıyor ve hüngür hüngür ağlıyordu.
Hava kararmıştı. Artık gitme vaktiydi. Goro, Salamanderin kafasını okşadı ve şöyle söyledi.
"Küçük dostum, Ejderha'ya dönüşürsen burdan hızlıca uzaklaşabiliriz. Bu şuan mümkün mü?"
Salamander ağzını tatlı şekilde açtı.
"Ef...end...i ister...se herşeyi yapar...ım"
Salamander tam konuşamıyordu. Ancak bilinci vardı. Dışarıya çıktı. Açıklıkta ilk dönüşümünde ki gibi ışıklar çıkararak Yavru Ejderha'nın Büyümüş haline dönüştü. Artık Goro'da çıkabilirdi. Yavaşça yürüdü. Salamander'e yaklaşırken bir anda durdu. Aklına bir fikir geldi ve bunu denemenin tam vaktiydi.
Kendini kastı ve kanadı oynatmaya çalıştı. Kanat ile uçmaya çalışıyordu. Kanat yavaşça çırpılıyordu. Yavaş yavaş Goro yükselmeye başladı. Ancak çok fazla yükselemeden yere düştü. İki kanat olursa çok daha rahat olur. Kontrol etmeyi öğretecek Salamander'de vardı. Salamander boynunu eğdi ve Goro yukarıya çıktı.
Yavaşça havalanmaya başladılar. Yukardan Karanlık Bölge'nin nerdeyse %10'unu görüyorlardı. Goro Sotrax dediklerine inanıyordu. Lucifer'in dediklerine de inanıyordu. Ancak hangisine yardım etmesi gerektiğini bilmiyordu. Tam o anda hayatını değiştirecek kararı aldı. Kimseye yardım etmeyecekti. Ancak birşey daha yapması gerekiyordu. Ailesine bir çözüm bulması gerekiyordu. Yavaşça ailesinin kasabasına doğru uçmaya başladılar...
Kasaba'ya vardıklarında hava kararmıştı. Salamander yere indi ve tekrar ufaldı. Goro ile birlikte ailesinin evine doğru yürümeye başladılar. Sokaklarda fazla insan yoktu. Ailesinin evine vardıkları zaman ışıklar hala yanıyordu. Goro kapıyı tıkladı...
Goro kapıyı tıkladı ve kapının açılmasını bekledi. Kapı açıldı ve annesi Goro'yu karşıladı. Sarıldılar birbirlerine. Hemen içeri geçtiler. Babası'da kalktı ve sarıldı. Goro sağ elini annesinin sol elini babasının sırtına koyarak onlara sıkıcak sarıldı.
"Siz ikinizi çok seviyorum ve emin olun kardeşimi bulucam. Sizden bunun için özür dilerim."
Goro yaklaşık 10 saniye bekledi ve derin bir nefes aldı.
"ALACAKARANLIK!"
Annesi-Babası bir anda dizlerinin üzerine çöktüler. Goro ağlıyordu. Vücutlarına güçlü bir lanet yerleştirmiti. 30 saniye sonra ikiside yere yığıldı ve öldüler. Goro göz yaşlarını tutamıyordu. Daha fazla orda kalmak istemedi. Koşarak evden çıktı. İndikleri yere doğru Salamander ile koşmaya başladı. Hüngür hüngür ağlıyordu. Bir yandan ağlıyor bir yandan da koşuyordu. Alana yaklaşınca Salamander uçmaya başladı ve dönüşüm geçirdi. Hemen boynunu eğdi ve Goro bindi. Birlikte ordan uzaklaşmaya başladılar. İkisinin hiçliğe ilk girişi de böyle olmuştu.
Sonsuzluğa doğru süzülüyorlardı. Durmadan uçuyorlardı. O kadar uzun süre uçtular ki bir ara Ufuk Bölgesine geçtiler. Goro birazcık orada kalmaya karar verdi. Kayıtlardan da kalacak bir yer arıyordu. En ufak bir mağara. Her yer uygundu. Sadece kalacak bir yer gerekiyordu.
Kayıtlara bakarken birşeye rastladı. Hiçlik.
"Hiçlik. Çoğu insanın bilmediği bir yer. İki Bölge nüfusunun yarısı kadar insan bulunuyor. Karanlık Bölge ve Ufuk Bölgesinin tam arasında bulunuyor. Kutsal Savaş zamanın da tarafsız kalan savaşa katılmayan Melekler ve Şeytanlar için yaratıldı. Nasıl girileceği bilinmiyor. Sadece girmek için güçlü bir irade gerektiği ve de orada artık Melek ve Şeytanlar'dan daha fazla Irk olduğu bilinmelidir."
Goro bulmuştu. Nerede kalacaklarını bulmuştu. Ancak oraya girmek birazcık sıkıntı olacaktı. Nasıl gireceğini bulması gerekiyordu. Düşünürken askerler geldi ve onlara saldırmaya başladı.
"UZAKLAŞIN PİS ŞEYTANLAR!"
Goro onlara kendini anlatmaya çalııyordu.
"SİZE ZARAR VERMEYECEĞİZ SADECE 1 SAAT DURUP GİDİCEZ. BANA SİZİ ÖLDÜRMEKTEN BAŞKA SEÇENEK BIRAKMIYORSUNUZ! DURUN ARTIK!!"
Goro'yu dinlemiyorlardı. Goro'nun başka çaresi kalmadı. Salamander'e zayıf bir nefes üflemesini söyledi. Her ne kadar zayıf olsada onları öldürmeye yetmişti. Dinlendiği taştan kalktı ve ormanlık alandan Karanlık Bölge'ye geçmeye hazırlanıyordu. Salamander ile birlikte Karanlık Bölgeye geri geçtiler. Kalacak bir yer bulana kadar dışarıda kalacaklardı.
"Arkadaşlar serimizin de dahil olduğu, belirli başlı serilerin kapak fotoğrafının gözükmeme olayı hala devam ediyor. Çözülene kadar bu şekilde idare edeceğiz. Okuduğunuz için ve anlayış gösterdiğiniz için teşekkürler."