Galicia Prensi Daniel ile evlendiği Büyük Vladimir Vadisi Andrei Yaroslavich, kayınpederiyle birlikte Altınordu ile barışçıl ilişkilerin belirleyici bir rakibi olarak hareket etmeye başladı. Daniel, Batı'nın "yemi" ni yuttu ve Avrupa ülkelerinden Horde'a karşı mücadelede yardım almayı umuyordu. Bir kumardı. İkisinin de, Horde’a karşı gelebilecek gerçek bir askeri gücü yoktu. Batılı yöneticiler, Rus prenslerini Horde ile mücadelede desteklemeyecekti. Büyük olasılıkla, Horde'un Rus prensliklerini daha da zayıflatmasını ve böylece kolayca bastırılmasını istediler.
Sonuç olarak, Büyük Dük Vladimirsky, Horde lehine haraç toplamayı bıraktı ve Shed'e daha pahalı hediyeler almadı ve Altınordu prenslerinin tahriş olmasına neden oldu. Alexander Yaroslavich Nevsky, küçük erkek kardeşini kararsız kararlardan korumaya çalıştı ancak başarılı olamadı.
Endişeli İskender ve Norveç. Kola Yarımadası'nda, Novgorod halkı Norveçlilerle karşı karşıya kaldı. Rusya’nın Norveç’le sınırını belirlemek için acil bir ihtiyaç vardı. Norveç kralı Cristina'nın kızı için aynı zamanda Vasili, Alexander Nevsky'nin oğlunu da wooing görevi olan kralına temsili bir elçilik gönderilir. Sınır belirlendi, ancak çöpçatanlık gerçekleşmedi. 1251’te Alexander Nevsky, Norveç Kralı Hakon IV Old ile Karelya ve Saamiler’in yaşadığı en geniş bölgeden haraç toplanmasında sınır anlaşmazlıkları ve sınırlamaları konusunda bir anlaşma yaptı.
1251'te, Altınordu kuvvetlerinin katılımıyla müttefiki Batuy Munch, Moğol İmparatorluğu'ndaki yüce iktidar mücadelesinde zafer kazandı. Ertesi yıl, İskender tekrar felaketi Rus topraklarından uzaklaştırmaya çalışırken, Horde'a geldi. Kral Batu, Rusya'da olanların farkındaydı. Büyük Prens Vladimir Andrey ve kayınpederi Prens Daniil Galitsky'nin sözleri ve eylemleri onun için büyük bir sır olarak kalmadı. Her ikisi de, kendilerini Horde'un gücünden kurtarmak için daha geniş bir ayaklanmanın başında durmak istedi. Silahlı bir ayaklanma hazırlamaya başladılar, ancak açıkça acele ettiler. Ve Batı'dan yardım umuduyla bir kuruş buna değmezdi.
Bu nedenle, Batu, Vladimir Büyük Dükü'nün doğrudan asilsizliği hakkında yeni kanıtlar aldığında, sinirlendi ve itaatten çıkan ve açık bir isyan hazırlayan Altınordu'nun mahkemesini cezalandırma emri verdi. Horde bu tür cezai kampanyalarla ilgili zengin bir uygulamaya sahipti. Yığınlayıcı prenslerin mülkleri yağmalandı ve harap edildi.
Güçlü bir süvari Vladimirskaya Rus'a taşındı. Başında, Altınordu hükümdarı deneyimli bir komutan koydu - Prens Nevryuya. Khan Batu, Prens Andrey Yaroslavich'i Sarai'ye “getirmesini” emretti. Zaten khan merkezinde bulunan Alexander Nevsky, “Nevryuyeva rati” kampanyasını bilmiyordu. Bazı araştırmacılar İskender'i erkek kardeşine karşı Horde'ye yaptığı yolculukta cezalandırıcı bir kampanya düzenlemesine yardım ettiği için suçluyor, ancak bu sonuç için doğrudan bir kanıt yok. Ve hem sıradan insanları hem de düşmanlarını kendine çeken yüksek insani niteliklerini defalarca gösteren Büyük Dük ve zeki komutanın bunu yapabileceği şüphelidir.
Nevryuy süvarileri ordusu ile Prens Vladimirsky Andrei Yaroslavich ve Tver Prensi Prens Yaroslav Yaroslavich'in düşmanla tanışmak için cesurca çıktıkları birkaç mühimmat arasındaki savaş Pereyaslavl kenti yakınlarında gerçekleşti. Kronikler savaş hakkında şunları söyledi: "Çok büyük bir katliam oldu, ama günahlarımızın çoğalması için Tanrı'nın gazabıyla, Hıristiyanların savaşı kazanmış olacağı faulü." Burada kroniklerin Horde'u "kirli", yani paganlar olarak adlandırdığını görüyoruz. Rusya'da "Mongolo-Tatar" yoktu. Kafkas putperestleri ve Hristiyanlar vardı, Rus superethnoslarının her iki kolu de İskit uygarlığının doğrudan mirasçılarıydı (Büyük İskit). Bu nedenle, rakamlardaki kaynaklarda "Moğollar" ile Ruslar arasında hiçbir fark yoktur, aynı yarışın temsilcileri, askeri örgütleri (ondalık sistem) ve silahlar aynı tipti.
Andrei Yaroslavich kırıldı. Önce Novgorod'da, İsveç’e emekli olduğu yerden kurtuluş istedi. Fakat sıradan insanların kaçacak hiçbir yerleri yoktu. Horde bir kez daha Rus topraklarını perişan etti. Nevryu, Yaroslav Yaroslaviç'in karısının öldüğü ve çocukların yakalandığı Pereyaslavl'ı mahvetti. Vladimir-Suzdal topraklarının köyleri korkunç yıkıma maruz kaldı. İnsanların, atların ve sığırların “Horde'u” Horde'a götürüldü. "Nevruyeva rati" kampanyasıyla eşzamanlı olarak temnik Kuremsa'nın 60-bininci ordusu Galiçya-Volyn topraklarına taşındı ve Prens Daniil Galitsky'nin mülkiyeti de harap oldu. Papa ona askeri yardım sağlamadı. Doğru, Daniel bir miktar başarı ile direnmeye devam etti. Ve kraliyet tacı olan 1254’te aldı. Halefleri kendilerini “Rex Russiae” ve “totius terrae Russiae, Galicie et Ladimirie” (“Rusya kralı” veya “Rus, Galiçya ve Vladimir topraklarının prensi”) olarak adlandırdı. Yani, hiçbir "Ukrayna-Rus" olmadı. Galiçya'da Volynsk ve Karpat Rus her zaman XX yüzyılda "Ukraynalılar" olarak kaydedilmiş Rusları yaşardı.
Alexander Nevsky, başkent Vladimir'deki büyük saltanatın etiketiyle Horde'dan Rusya'ya döndü. Bu, Rus prenslerinin en büyüğünü yetkili bir yönetici olan sadık ve rasyonel bir kişi olarak görmek isteyen Batu Han'ın iradesiydi. Batu yeni bir distemper istemedi. Vladimir sakinleri, Neva Muharebesi ve Buz Muharebesi'nde kazananın yüksek kişisel otoritesine tanıklık eden yeni büyük prens için ciddi bir toplantı yaptılar. Hemen yok edilenleri restore etmeye, boş şehirlere ve köylere toplamaya, insanların gözünden kaçtı.
Batı ile mücadeleye devam
Bununla birlikte, savaş tehlikesi bir kez daha Novgorod Rusya'nın kapısını çaldı. Batılı komşuları ile yeni bir savaş izledi. Litvanyalılar yine Toropetsky mahallesine saldırdı. Novgorod masasına oturan Alexander Nevsky'nin en büyük oğlu Vasili, Toropets kasabası yakınlarındaki savaşta Litvanya ordusunu yendi. Sonra İsveç şövalyeleri geldi. Gemilerden birlikler indiler ve aceleyle, Narova Nehri'nin doğusundaki Rus kıyılarına bir kale inşa etmeye başladılar. Bununla birlikte, Novgorod milislerinin oluşumunu öğrenen İsveçliler, bir kale inşasını terk etti ve "denizin üstünden attı". Sonra Livonia’dan gelen Alman şövalyeleri Pskov’a saldırdı, ancak alamadı, sadece banliyöleri yaktı. Pskov, Novgorod ve Karelyalılar ile birlikte saldırdılar, Baltık Devletlerini işgal ettiler ve topraklarındaki Alman şövalyelerini yendiler, ardından Pskov ve Novgorod açısından barış sağlandı. Pskov, Alexander Nevsky'nin küçük kardeşi Tver'den Yaroslav Yaroslaviç'i hüküm sürmeye davet etti.
Veliky Novgorod topraklarında İsveçli feodal beylerin yeni işgalini önlemek için, Vladimir Büyük Dükü Alexander Yaroslavich, orta kesiminde Finlandiya'da büyük bir kampanya planladı. O zamana kadar İsveçli şövalyeler Fin kabilelerinin topraklarını ele geçirmiş ve nüfusu İsveç işgalcilerine karşı eski zamanlardan beri Novgorod'un bir müttefiki olan Karelya sınırlarına ulaşmıştı.
Novgorod seçkin boyarları, çoğu Batı ile ticaretle ilgili olan ilkel haklarından dolayı memnuniyet duydukları için, Alexander Yaroslavich'e güçlü bir muhalefet oluşturdu. 1255’in başında boyarlar, Nevsky’nin oğlu Novgorod Prensi Prens Vasily Alexandrovich’i devirdi. Bir emekliliği olan ve bir aile Torzhok'a gitti ve babasının yardımını bekledi. Büyük Dük, Novgorod'a taşınıp kadroda görünmek konusunda yavaş değildi. Uzun ve fırtınalı bir tartışmadan sonra Novgorod Odası, belediye başkanlığındaki boyar proteini Ananias'ı görevden aldı. Bundan sonra, ekibiyle birlikte Alexander Yaroslavich Novgorod'a girdi ve kendisine sadık insanların belediye başkanını atadı. Neva'daki savaşın kahramanlarından biri olan popüler bir adam olan Mikhail Stepanovich oldu. Özgürlüğü seven Novgorod bu sefer prenslik iradesine karşı çıkmadı. Bu ilk kez oldu hikayelerPrens iradesi üzerine, onu Novgorod veche gümrükten daha güçlü olmasına izin verin. Özünde, Novgorod'un geleceği gösterildi. Novgorod boyarları ve büyük tüccarlar, transit mal ticareti ve yerel mal ticareti bakımından zengin olan Batılı çıkarlarla sınırlandı. Sonuç olarak, Novgorod seçkinleri yalnızca kişisel çıkarlarını korumak için Batı'nın altına girmeye hazırdı. Alexander, gelecekteki büyük Vladimir ve Moskova prensleri gibi, tüm Rusya topraklarının çıkarlarına hizmet etti.
Yakında, Alexander Nevsky'nin küçük kardeşi Andrei Yaroslavich, “Alman Ülkesi” nden döndü - “sevgi” ile karşılandı. 1256'te Andrei Yaroslavich Rusya'ya döndü. İskender Han'la barış yaptı ve Gorodets ve Nizhny'yi partiye verdi, sonra da Han ve Suzdal'ın izniyle. Sonuç olarak, Andrei Yaroslavich Suzdal (sonra Nizhny Novgorod, daha sonra Shuisk) prensinin kurucusu oldu.
Horde ile iyi ilişkiler, İsveç krallığının mülkiyeti olan Finlandiya'da bir kış yürüyüşü geçirmesine izin verdi. Vladimir ve Novgorod savaşçıları kış yollarında yürüyeceklerdi - yollar: donmuş nehirlerin ve göllerin kanalları. Rus ordusu, Finlandiya Körfezi'nin buzunu geçerek Koporie'den Finlandiya'ya taşındı. Kısa süre sonra Müttefik Karelya birlikleri ona katıldı. Finlandiya kampanyası başarıyla sona erdi - Rus ordusu Kuzey Kutup Bölgesi'ne tam olarak ulaşamadı. İsveçli feodal lordlar kısmen İsveç'e kaçmak zorunda kaldı, kısmen yerel halkın Rus askerlerine götürmesine yardım ettiği taş kalelerde “susmak” için. Kampanyanın sonucu, sonraki 37 yıllarındaki İsveçlilerin, Kymiiyoki Nehri boyunca Doğu'ya ilerlemelerini durdurarak Novgorod Rus sınırlarını ihlal etmemeleriydi.
1257'te, Vladimir Büyük Dükü Alexander Yaroslavich, Horde'a başarılı bir yolculuk yaptı: küçük kardeşi Andrei affedildi. Bu büyük ölçüde Rus prenslerinden biri olan Gleb Vasilyevich'in Hristiyanlığa dönüşen Horde prensesiyle evlenmesinden kaynaklanıyordu. Bununla birlikte, aynı zamanda, Alexander Yaroslavich politikası da ağır sınava tabi tutuldu. Horde, haraç koleksiyonunu düzene sokmak için Rusya dahil tüm imparatorluk nüfusunu yeniden yazmaya karar verdi. Khan'ın "üyeleri", Rus beyliklerine varışı ile gecikmedi. Aynı zamanda, Altınordu, Vladimir Büyük Dükünün argümanları ile aynı fikirdeydi, böylece topraklarını yöneten Rus prensleri haraç toplamaktan sorumlu olacaktı. Aynı zamanda Han, Alexander Yaroslavich’i, Rusya’nın kentsel ve kırsal nüfusunun sayımındaki “adaylara” yardım etmek zorunda bıraktı.
Horde yetkilileri, Rus topraklarına yalnız gelmedi, ancak itaatsizlik durumunda cezai baskınlarla yanıt vermeye hazır olan askeri müfrezelere eşlik etti. Bu birimlere Baskaks tarafından komuta edildi. "Chislenniki" Suzdal, Ryazan, Murom ve diğer Rus topraklarının nüfusunu yeniden yazdı. Onların eylemleri Vladimir'de oturan "büyük baskak" tarafından yönetildi. Rus nüfus sayımı sırasında, Ordynts, görevi bir haraç suçlaması olan ustabaşı, yüzyıllar ve tysyatsky'lerden yapmıştır. Bu, “çıkış” ın Rusya'dan Horde'a düzenli akışını sağlamıştır. Haraçtan sadece din adamlarını serbest bıraktı.
Vladimir-Suzdal topraklarında nüfus sayımı oldukça sakindi. "Scribes" Novgorod'a geldi ve ciddi bir çatışma yaşandı. Özgür Novgorod ve Pskov, askeri yenilginin mağduru değil, öfkeli. Onlar, Prens Vasily Alexandrovich ile birlikte, Han’ın yetkililerini ve Büyük Dük’ün büyükelçilerini kabul etmeyi reddetti. Novgorod'da huzursuzluk başladı. Novgorodian din adamlarının, insanları güvence altına alma girişimleri, başarıya yol açmadı. "Siyah insanlar", tüccarlar boyarlara katıldı. Vatandaşları ikna etmeye çalışan Posadnik Michael, Novgorod öldürüldü. Savaşa gitti ve Novgorod topraklarının harabeye gitti.
Han yetkilileri Vladimir'e döndü ve Büyük Dük'ü Horde'a şikâyet edeceklerini tehdit etti. İskender kusursuz bir şekilde anladı, Horde yine Rusya'ya büyük bir ordu gönderebilirdi. Sonra binlerce ve binlerce Rus insan “tuzağa düşecek” ve tamamen dolacak, birçok şehir ve köy yıkılacak. Bu askeri-politik durumda, buna kesinlikle izin verilmedi. Tüm Rusya'yı saldırı altına sokan, özgürlüğü zorlamak için, bu zorbalık gerekliydi. Kronikler Alexander Nevsky, “Mazı'nın talihsizliğini anladı” diyen Yaroslavich kardeşlerini topladı ve zorluk çekmeden, değerlere sahip olmaları nedeniyle han yetkililerini Novgorod'a dönmeye ikna etti. Kendisi, erkek kardeşi Andrew ve Rostov Prens Boris ile birlikte, güçlü bir ekip alarak Novgorod'a gitti.
Novgorod'da huzursuzluk zirvesine ulaştı. Prens Vasili Aleksandroviç, babasına itaat etmek istemediğini açıkladı. Ancak, büyük dük mangalarının yaklaşmasıyla, Pskov'a kaçtı. Novgorodianlar, Han yetkilileriyle barış içinde buluşarak sessiz kaldılar, ancak nüfus sayımını reddettiler. Sonra zengin hediyeler alan Horde yetkilileri diplomatik tavizler verdiler: Büyük Dük'ün çatışmayı çözmesine izin vererek Horde'a doğru yola çıktılar. Alexander Nevsky "daha az kötülüğü" seçti. Bazı kaynaklara göre, oğlu Vasily'yi Pskov'da ele geçirmesini emretti ve onu Nizovskaya topraklarına Gorodets Radilov'a sürgün etti. Direnişsiz büyük dükkân Novgorod'a girdi. En hevesli asi kasaba halkı ağır şekilde cezalandırıldı. Kentte sıkı düzen restore edildi. Büyük Prens, boyar davalarına karışmamış bir Ladoga vatandaşı olan Mikhail Fedorovich'i atadı. Büyük Dük, Novgorod Odasında konuştu ve vatandaşlarını, askeri gücünün tepesinde olan Horde'la çatışmamaya özendirmeye çağırdı.
1259’te, Novgorod topraklarının sayımı başladı. Han yetkilileri ruh sayısını düşündü ve hepsi aynı haraç empoze etti. Bu durum boyarlar ve zengin tüccarlar için uygun ancak “siyah insanlar” için uygun değil. Bazen “tutsaklar” ve onların gardiyanlarının öldürülmesiyle sonuçlanan çok sayıda isyan vardı. Ardından, Han'ın yetkilileri, Büyük Dük’ün kadrosunun koruması altında, İskan'a sığınmak zorunda kaldı. Ancak, nüfus sayımı devam etti. Sonuç olarak, nüfus sayımı tamamlandı. Kuzey Rus topraklarından bir haraç alan Horde, Sarai'ye gitti. Bir sonraki haraç toplama Novgorod prensi üzerine atıldı. Genç Prens Dmitry Alexandrovich oldu. Horde nüfus sayımının neden olduğu Novgorod Rusya'daki huzursuzluktan sonra Rusya'da bir boşluk vardı. Kronikler, “Hristiyanlar için büyük bir sessizlik var” dedi. Gelecek yıl barışçıldı, 1260.
Ancak, dünyaya büyük bir fiyat verilse de durum zordu. Batu pogromunu unutmuş gibi görünen Rus prensleri arasındaki internete karşı mücadele bitmedi. Eklentiler arasında, Rusya'daki diğer yöneticiler arasında kıdem için büyük hanı etiketleyen Büyük Dük Vladimir'nin gücüne gizli bir muhalefet görünmeye başladı. Tver, Ryazan, Yaroslavl ve diğer prensler, her biri ayrı ayrı Horde veya Batılı hükümdarlar için ciddi bir tehdit teşkil etmeyen prensliklerinin özerkliğini kazanmak için Saray'a Altınordu'nun hanına boyun eğmeye başladı. Endişeli Büyük Dük Alexander Yaroslavich ve Novgorod. Batı ile zenginlik ve bağlara dayanan büyük güç sistemine karşı güçlü bir boyar muhalefet varlığını sürdürdü. Böylece, Rusya'nın birliği için yol uzundu.
Batı ve doğu sınırında sakindi. Alexander Yaroslavich’in tehdit edici hızından korkan İsveçliler, Litvanyalılar ve Alman şövalyeleri savaş başlatmaktan korkuyorlardı. Düzeni ile memnun ve zengin "çıkış", ordu, Rusya rahatsız etmedi. 1261'te Altınordu'nun başkentinde bir Sarai piskoposu kurmayı başardılar. İçindeki ilk piskopos Mitrofan'dı. Çok sayıda Rus halkının bulunduğu Horde'deki Ortodoks etki yoğunlaştı. Ordinizm Horde'u kabul etmeye başladı.
1261’te Litvanya Büyük Dükü Mindovg’ın elçileri Novgorod’a geldi. Onlar Büyük Dük Alexander Yaroslavich ile Alman şövalyeliğine karşı askeri bir ittifak yaptılar. Anlaşma, Livonia’da ortak bir askeri kampanya için sağlandı. 1262'te, Prens Tovtivila'nın Polotsk kadrosu ve Litvanyalı savaşçıların 500'ını içeren Rus ordusu, Alman şövalyelerinin taş kalede saklanabilmesine rağmen, müstahkem bir şehir olan Derpt-Yuryev'i ele geçirdi. Kampanyayı Veliky Novgorod'daki Tarikat topraklarında tamamladıktan sonra, Hamburg, Lübeck ve Baltık kıyısındaki diğer Alman şehirlerinin tüccarlarından büyükelçiler karşılıklı olarak yararlı bir ticaret anlaşması imzalamaya geldiler. Böylece, Alman tüccarlar, Livonian Emri ile Rusya'nın Baltık ticaretini engelleme fikrinden vazgeçtiler.
Son başarı
1262, Horde'a karşı ayaklanmalarla kutlandı. Khan Berke, Baskaklarının taleplerin çoğunu Rus topraklarından tutmasına, koleksiyonları onlardan Hiva tüccarlarına dağıttığına karar verdi. "Bessemeny" idarecileri, Horde'un yöneticisine önceden para verdiler ve daha sonra Rus beyliklerindeki haraçları Khan Baskaks'tan daha büyük bir ölçekte topladılar. Derhal görevi ödeyemeyen insanlar, Khivans bir gecikme, ancak yüksek faiz oranları verdi. Açgözlülüğü önlemi bilmiyordu.
Tüccar-tefecilere karşı yılın 1262 ayaklanması aynı anda Rostov, Vladimir, Suzdal, Yaroslavl, Pereyaslavl ve diğer şehirlerde başladı. Halk artık "kirli olmayan şiddete müsamaha gösteremiyorum" değil. En nefret edilen tacizciler “dövüldü”, yasadışı haraç tarafından daha az lekelenen diğerleri “şehirlerden sürüldü”. Büyük Dük bunu engellemedi. Aleksandr Yaroslavich'in Rus şehirlerine küfür ve kölelerinin kovulmasını isteyen onay mektupları gönderdiği bilgisi var.
Alexander Nevsky, Horde ordusunun cezalandırıcı kampanyasını önlemek istedi ve Rus topraklarının “mutluluğu” tarafından kontrol edilemez soygun sistemine son verdi. Bu nedenle, Alexander Nevsky bir kez daha Sarai'ye gitti, "insanları belaya sokmak için." Gezinin bir diğer amacı, daha az önemli olmamakla birlikte, Rus askerlerinin Horde ordusuna zorla girmelerini durdurmaktı. 1263'te, Vladimir Büyük Dükü Alexander Yaroslavich en son Altınordu ziyaret etti. Han Berke neredeyse bir yıl onun etrafında Rusya'nın ünlü bir komutanını tuttu. Tom, Han'ın karargahında kışlamak zorunda kaldı. Alexander hedeflerine ulaştı: 1) şimdi “çıkış” koleksiyonu nihayet Rus prenslerinin eline geçti. Rusya artık "bessemenov" u bilmiyordu; 2) Rus beylikleri askerlikten muaf tutuldu.
Altınordu’dan itibaren, Vladimir Büyük Dükü tamamen hasta eve döndü. Görünüşe göre, düşmanları tarafından zehirlendi (çoğu insan, Batı'nın haberciler ve casusları dahil olmak üzere Horde'ye döndü). Kasım ayında, İskender önce Nijniy Novgorod'a, sonra Gorodets'e geldi. Orada, Leydi Theodore'un özellikle saygın ikonunun bir kopyasının bulunduğu yerde, Fedorov manastırında durdu. Yaroslavich ailesinin himayesi sayılıyor. Gorodets’te, Eski Rusya’nın büyük prens savaşçısı daha da büyük bir ıstıraba düştü. Eşlik eden insanlar ve rahipler, hastanın son güçleri terk ettiğini gördü. Hepsi bulaşık haline getirildi. Hızlı bir şekilde ölümünü hisseden Alexander Nevsky başkalarına şöyle dedi: "Git ve ruhu acıma ezme."
Ataların geleneklerine göre, büyük dük manastırın hegümenine seslendi ve keşiş olma arzusunu dile getirdi: “Baba, veletten bıktım ... mideni içmiyorum ve senin tonumu affedeceğim”. Bu, insanların ölümlerinden önce, “kara keşişler” için sosyal hayattan ayrıldığı bir Ortodoks Hıristiyan geleneğiydi. Ünlü savaşçının son isteği yapıldı. Gorodetsky Fedorovsky Manastırı'nın hücresinde, Vladimir Büyük Dükü Yaroslavich Nevsky keşiş olarak toslanıp yeni bir isim Alexy aldı. Ölümden sonraki gecede, Kasım 14'teki 1263 vefat etti. Külü olan tabut Vladimir'e taşınmış ve çok sayıda insanın katılımıyla Bakire Meryem'in Doğuş Manastırı'na, Bogolyubovo'ya gömülmüştür.
Alexander Nevsky, Rus topraklarının her köşesine yas tutacak - ülke çapındaki kederi çok büyüktü. Vladimir'in başkenti Metropolitan Kirill, halka hitaben şöyle diyecek: “Sevgili çocuklarım! Rus topraklarının güneşinin gittiğini bilin! ”
Halkın sevgisi ve kederi, Büyük Dük ve Askerin faaliyetlerinin ana göstergeleridir. Alexander Nevsky sayesinde, Rusya tarihinde yeni bir sayfa açıldı. Vladimirskaya ve daha sonra Moskova Rus, adım adım pozisyonlarını geri kazanmaya başladı ve sonunda Moskova'nın bozulmuş Altınordu'nun ana merkezi ve kuzeydeki emperyal geleneğin varisi oldu. Ülkenin batı sınırlarında askeri zaferler ve doğuda becerikli politikalar ile Alexander Yaroslavich, yüzyıllar boyunca Rusya'nın kaderini önceden belirledi.
Alexander Yaroslavich, mirasçılara ana stratejik çizgiyi gösterdi. Özünde: 1) Batı ile uzlaşmaz, uzlaşmaz bir mücadele ve Doğu'da esnek politikalar; 2) merkezi büyük prens gücü güçlendirmek; 3) Rusya'nın birliği olan feodal parçalanmanın üstesinden gelmek.
Aynı zamanda, Alexander Yaroslavich Nevsky büyük bir komutandı. Her yerde kazanırken, kimse tarafından mağlup edilmedi. Hem Batı'da hem de Doğu'da korkuldu ve saygı duyuldu.
Kaynaklar:
Bloodless L. Rus askeri tarihine ilişkin harita ve diyagramların atlası. M., 1946.
Alexander Nevsky'nin Hayatı. Haz. metin, çeviri ve iletişim V.I. Okhotnikova. Eski Rusya edebiyatının anıtları: XIII. M., 1981.
Koşucular Yu K. Alexander Nevsky. M., 2009.
Kargalov V. Mongolo-Tatar Rusya'nın işgali. XIII. Yüzyıl 2015.
V. Kargalov, 10-16. Yüzyıl Komutanları. M., 1989.
Karpov A.Yu. Büyük Prens Alexander Nevsky. M., 2010.
Lipitsky S.V. Buz Savaşı. M., 1964.
Pashuto V. Alexander Nevsky. M., 1974.
Pashuto V. T. Rus halkının bağımsızlık konusundaki kahramanca mücadelesi (XIII. Yüzyıl). M., 1956.
İlk Novgorod Chronicle // http://krotov.info/acts/12/pvl/novg.htm.
Sakharov A., Kargalov V. Eski Rusya Komutanları. M., 1986.
Shishov A. Rus prensleri. M., 1999.