Stalin'in bu rütbeyi nasıl aldığı ve onunla nasıl ilişkili olduğu hakkında ayrıntılı bir tartışmaya başlamadan önce, dünya pratiğinde, kural olarak, komutanlara değil, en önemli devlet adamlarına, sadece orduyu yönetenlere değil, ve bütün savaşan ulus bir bütün olarak. Ancak, Rusya'da bu böyle değildi. Stalin, tek Sovyet generalisimo'ydu, Rus topraklarında böyle bir unvanla üst üste beşinci oldu. Dördüncüsü derin saygı gören yüce Alexander Suvorov'du.
Joseph Vissarionovich'in olabildiğince iyi bir onurla savaştığına dair çok sayıda kanıt var. En yüksek askeri rütbe, Sovyetler Birliği Generalissimo, 27 Haziran 1945'te Sovyetler Birliği Yüksek Konseyi Başkanlığı Kararnamesi ile SSCB Silahlı Kuvvetleri Yüksek Komutanı olarak ödüllendirildi. Bununla birlikte, raporlara göre, bunu yapmak için ilk girişimler 1943'ün başından beri yapılmıştır.
Her halükarda, arşivlerin, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın tanınmış birkaç komutanının Malenkov, Molotov ve Beria yoldaşlarına yöneldiği bir şifre telgrafı olduğu iddia ediliyor. O zaman “halkın sesi” yoktu - Stalin'e en yüksek rütbe önerisi Moskova fabrikası “Bahar” ın bir işçi, mühendis ve teknik işçi ve çalışanları tarafından yapıldı.
Ancak, II. Dünya Savaşı sona ermeden önce, Yüce böyle bir şey duymak istemedi. Ayrıca altı ay sonra SSCB'de üst üste 11. sırada olan Zhukov bir mareşal oldu ve birincisi değil. Dahası, bu tür sürüngenler genellikle lidere en olumsuz duygulara neden oldu, bazen onu neredeyse beyaz bir sıcaklığa götürdü. Bu konudaki gerçek monologlarından biri, tanık tarafından atıfta bulunulan, güvenilir olmaktan çok, Marshal Konev'in hayatta kaldığı, Stalin'in Generalissimo Franco ve Chiang Kai-shek'i şirkete kaydırmaya çalıştıkları gerçeğini kötüye kullandığı ve “ifşa etmek istedikleri marşallardan bir çeşit generalissimo'ya. ” Aynı zamanda, şu cümle de duyuldu: “Stalin Yoldaş için değil, otoritelere ihtiyacın var!” “Bahar” dan gelen şerefiyenin “inisiyatifinde” ve önden benzer mesajlarda, daima kırmızı kalemle sevgili tarafından verilen üstün çözünürlük vardır: “Arşive!” Joseph Vissarionovich onlara bir hamle yapma ve kategorik olarak uygulamaya koyma niyetinde değildi.
Bir versiyona göre, 24 Haziran 1945'te Mausoleum yakınlarındaki küçük bir küçük salonda Zafer Geçit Töreninden sonra düzenlenen, ülkenin liderlerinin şenlikli etkinlikler sırasında genellikle hava koşullarından kaçtığı bir doğaçlama ziyafet sırasında onu “kandırdı”, ancak en büyük olayı kamçılamak. Bazı araştırmacılar, en yüksek olanın ikinci Zafer Düzeni'ni, Kahraman unvanını ve hatta generalissimo yığınını kabul ederek, yüce kişinin gevşek bir daire içinde tam olarak bu şölen arasında olduğunu iddia etmeye çalışıyorlar.
Bu nedenle, Yüksek Konsey tarafından bu unvanın tanıtılması ve Stalin'e atanması ile böyle bir “süperoperasyonellik” diyorlar. Şüphe edeyim. Daha sonra ona Kahramanın Yıldızını teslim etmeye çalıştıktan sonra, Stalin tüm kalbi ile yemin etti. Ve hayatımda asla takmadım. Bu arada, Generalissimo'nun üniforması gibi, onay için tüm katılımcılar için neredeyse trajik bir şekilde sona eren sunum girişimi. SSCB'nin arması ve altın şeritli apoletler yerine apoletlerle tamamen hayali bir cübbe gören Yüce Komutan, sadece bir soru sordu: “Bunu tam olarak kime koyacaksın?!” Öyle bir şekilde söylendi ki, konunun kendisi bir kez ve herkes için kapandı. Hayatının sonuna kadar Stalin, bu dünyayı terk ettiği bir mareşal üniforması giydi.
Aşırıya, Joseph Vissarionovich tarafından Generalissimo unvanının benimsenmesinin versiyonu, bu arkadaşların umutsuz "kaçak" liderinin Stalin'in sevgili komutanı Mareşal Rokossovsky'ye yardım ettiği gerçeğe benziyor. Ve o andan yararlanarak, “saç tokasını kapatmaya” cüret etti: “Mesela, nedir, Yoldaş Yüce? Sen bir marslisin, bu yüzden ben bir mareşalım! Bu durumda, gerçekte, tüzüğe göre beni cezalandıramazsınız ... ”
Tabii ki, sadece ve münhasıran Konstantin Konstantinovich böyle bir şeyi karşılayabilirdi. Belki başka birine, Joseph Vissarionovich neler yapabileceğini ve yapamayacağını canlı bir şekilde açıklayacaktır. Ve sonra sadece elini salladı - ne istersen yap. Sonunda, 1945, en büyük kazanıldı hikayeler insanlık savaşı, ülke kurtulur. Her hakkım vardı! Marshalov’un Zaferini her zaman hatırlıyor ve onurlandırıyoruz, ama generalissimo'yu unutmayacağız.