En büyük silahlar hikayeler... Sesli ve alaycı takma ad "Küçük David", İkinci Dünya Savaşı sırasında inşa edilen Amerikan 914 mm'lik havanına verildi. Etkileyici kalibresine rağmen, bu silah bu göstergede devasa Alman demiryolu topçu tesislerine göre daha üstündür. "Dora" ve "Gustav" askeri operasyonlar için tasarlanmamıştı.
Deneysel 914-mm harç test için geliştirildi uçak bombalar. "Karl" havanının veya "Dora" kurulumunun arka planına göre dev boyutlarda farklılık göstermeyen Amerikan topçu sistemi, tüm modern topçu modelleri arasında en büyük kalibre rekorunu elinde tutuyor.
Harç yapmak Little David
Amerikalı mühendisler ve tasarımcılar, Mihver ülkelerindeki meslektaşlarının aksine, hiçbir zaman gigantomania'dan muzdarip olmadılar. ABD'de İkinci Dünya Savaşı sırasında yaratılmadı tanklar, "Fare" ye benzer, topçu sistemleri, "Dora" ile orantılı ve donanma Japon Yamato ile kalibre ve boyut olarak rekabet edebilecek hiçbir savaş gemisi yoktu.
1940'ların ikinci yarısında Amerika Birleşik Devletleri'nde modern topçu teçhizatları arasında hala kalibre rekorunu elinde tutan bir topçu sisteminin yaratılmış olması daha da şaşırtıcıdır. 914 mm'lik dev bir deneysel harcın kalibresi bugün bile saygı uyandırıyor.
Amerikalılardan önce sadece İngilizler bu kalibre kullanıyordu. Harç Tokmak1850'lerde Büyük Britanya'da tasarlanan aynı zamanda 914 mm kalibreye sahipti. Kırım Savaşı ve Sivastopol kuşatması sırasında kullanılması planlanan havan, savaşa zaman bulamadı ve Küçük David gibi asla savaşmadı, tarihte sadece bir merak olarak kaldı ve turistlerin bulunduğu İngiliz Çar Topu isteyerek fotoğraf çek.
Aberdeen Proving Grounds'taki Little David havan topu
Little David havanının yaratılmasının ön koşulu, Amerikan hava bombalarını test etme uygulamasıydı. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Amerikan ordusu, uçak mühimmatını test etmek için hizmetten çıkarılan büyük kalibreli topçu sistemlerini oldukça sık kullandı.
Nispeten küçük barut yüklerinin yardımıyla, silahtan birkaç yüz metre uzakta bir hava bombası fırlatmak mümkündü. Bu test uygulaması, uçaktan bombalamaktan çok daha ucuz olduğu için talep edildi. Ek olarak, testler hiçbir şekilde hava koşullarına ve uçuş havasına bağlı değildi.
Test için genellikle eski 234 mm ve 305 mm silahlar kullanıldı. Ancak bombaların boyutunun artması, silahların kalibresinde bir artış gerektiriyordu. Sonuç olarak, Amerika Birleşik Devletleri Bomba Test Cihazı T1 adını alan bir cihaz tasarlamaya karar verdi. Küçük David olarak bilinen bu kurulumdu.
Eşsiz topçu sistemi, Pittsburgh, Pennsylvania'daki önde gelen endüstriyel şirketlerden biri olan Mesta Machinery'deki mühendisler tarafından tasarlandı. Şirket 1980'lerin başında iflas etti, ancak uzun süre dünyanın önde gelen endüstriyel ekipman üreticisiydi.
Şirketin başkanı Lorenz Iversen, benzersiz bir topçu sisteminin oluşturulmasına nezaret etti. Harcın yaratılmasına kadar tüm geliştirme çalışmalarını kişisel olarak denetledi. Lorenz Iversen ayrıca benzersiz topçu silahı için bir kullanım kılavuzu ve topçu mürettebatı için talimatlar hazırladı.
"Little David" için deneysel mühimmat, Ohio, Akron'daki Babcock & Wilcox askeri laboratuarında mühendisler tarafından bir hükümet emrinin bir parçası olarak yaratıldı. Bu şirket, buhar kazanlarından nükleer enerjiye ve yenilenebilir enerji kaynaklarına geçerek bugün var ve başarılı bir şekilde faaliyet gösteriyor.
Açıklama 914-mm harç Little David
Dışarıdan, devasa topçu kundağı, yivli namlulu, namludan doldurulan bir havanstı. Namlu, oldukça derin bir deliğe giren 46,5 ton ağırlığındaki büyük bir çelik kutuya dayanıyordu. Namlu ağırlığı yaklaşık 40,64 ton idi. Ağırlık küçük değil, ancak dev Alman topçu sistemlerine kıyasla oldukça tolere edilebilir ve en önemlisi - taşınabilir.
Metal gömülü bir kutuda, harcın dikey yönlendirilmesi için mekanizmaların yanı sıra namluyu monte etmek ve çıkarmak için gerekli olan altı hidrolik kriko vardı. 914 mm'lik bir havanın namlusu, namlunun arkasından sürülen bir "kadran" sayesinde kaldırıldı ve indirildi. Aynı zamanda, çelik kutunun genişliği, gerekirse kılavuzluk ve yatay olarak gerçekleştirmeyi mümkün kıldı.
Kurulum özel bir vinç kullanılarak yüklendi. Yükleme, sıfır yükseklikte silahın ağzından geldi. Harcın ilginç bir özelliği, tırtıklı bir plakanın olmamasıydı. Namlu, her manuel atıştan sonra yerine geri döndü. Aynı zamanda, kurulumda bir hidrolik geri dönüş freni vardı.
Zemine gömülü çelik kutunun boyutları şu şekildeydi - 5500x3360x3000 mm. 914 mm'lik havanın hedef üzerindeki düşey nişan açıları +45 .. + 65 derece, yatay nişan açıları her yönde 13 derece idi.
Tüm tasarımın avantajı göreceli hareketlilikti. Harçların taşınması için modifiye tekerlekli ağır tank traktörleri M26 kullanılması planlandı. Her bir traktör iki dingilli bir römork aldı. Bunlardan birinde bir harç namlusu, diğerinde - çelik bir kutu ve kurulum için mekanizmalar taşındı. Bu nakliye seçeneği, Amerikan havanını benzer kalibreli çoğu demiryolu topçu sisteminden çok daha hareketli hale getirdi.
Bu traktörlere ek olarak, topçu mürettebatı bir vinç, bir buldozer ve bir kepçe eklemiş olmalıydı - hepsi bir havanı ateşleme pozisyonuna yerleştirmek için kullanılıyordu. Aynı zamanda bu işlem yaklaşık 12 saat sürdü.
Deneysel enstalasyon Bomba Test Cihazı T1, havacılık mühimmatını test etmede oldukça başarılı olduğunu kanıtladı, böylece ordunun havanı tam teşekküllü bir topçu silahı olarak kullanma fikri var. Bu yöndeki çalışmalar Mart 1944'te başladı. Aynı zamanda, harç için özel olarak oluşturulmuş mühimmat kullanılarak Aberdeen Deneme Sahası'nda deneme atışları başladı.
Projenin kaderi
Amerikalılar, Çar Cannon'larının askeri amaçlarla da kullanılabileceğini çabucak anladılar. Böyle bir uygulamanın önemi, Japon adalarının olası bir işgali ışığında arttı. Amerikan ordusu, Japonların ciddi bir direnişinin yanı sıra gelişmiş bir tahkimat sistemi ile karşılaşacaklarını umuyordu. Bunkerler ve bunkerlerle 914 mm'lik bir havanla savaşmak kesinlikle daha kolay olacaktır.
Özellikle bu amaçlar için, 1678 kg'ın patlayıcı olduğu 703 kg ağırlığında güçlü bir yüksek patlayıcı mermi geliştirildi. Bu mühimmatla harç testleri, Aberdeen Proving Ground'da gerçekleştirildi. Dahası, geçmişin tüm dev havanlarında bulunan aynı eksiklikleri çabucak ortaya çıkardılar. "Küçük David" çok uzak olmayan ateş etti, ama daha da üzücü olan - yanlış.
Test ateşi, merminin maksimum menzilinin 9500 yarda (8690 metre) olduğunu gösterdi. Amerikan ordusu, havanı yerine tam olarak yerleştirmek için gereken 12 saatten dolayı cesaretlendirilmedi. Yine de, Alman Dora'yı konuşlandırmak için harcanan zamana kıyasla, neredeyse bir an oldu ve havanın kendisi çok daha hareketliydi. Onu taşımak için iki M26 tekerlekli topçu traktörü kullanılabilir.
Harçların savaş kullanımına yönelik tüm planlar, İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda nihayet gömüldü. Japon Adalarına iniş gerekli değildi ve ABD ordusu daha korkunç ve yıkıcı buldu silâh914 mm'den daha fazla kabuk. Japon şehirlerinin gücünü sonuna kadar hissettiği nükleer silah çağı başlıyordu.
Savaşın sona ermesinden sonra, alışılmadık proje durduruldu ve 1946'da tamamen kapatıldı. Amerikan harikası silah, Aberdeen Proving Ground sınırlarını asla terk etmedi. Bugün alışılmadık harç, yerel açık hava müzesinin eşsiz sergilerinden biridir.