20 yaşındayım. Nihilistin önde gideniyim. Bu benim internette okuyup "aha lan çok mantıklı ben bu olayım" dediğim bir şey değil, nihilistmişim de haberim yokmuş gibi oldu.
EA'da 10k-15k arası derece yapıp üniversite öğrencisi oldum. Okul sarmadı. Bölüm sarmadı. Ben mezun olup da bu işi yapmak istemiyorum dedim. Derslere, sınavlara girmeyi bıraktım. Ben zaten üniversite okumak zorunda oluşumu da oldum olası sevmiş, kabullenmiş bir insan değilim.
Aynı şekilde, çalışmak da çok saçma geliyor. Okulda dersleri boşlayınca sağda solda bir yıla yakın çalıştım. Tek yaptığım uyanmak, işe gitmek, eve gelmek, uyumak. Çalıştığım zaman param var, vaktim yok. Çalışmayınca da param var ama çok az. Bu yüzden çalışmayınca vaktimin olması da bana bir kazanç sağlamıyor.
Şu an pek de arkadaşım yok. Telefonda konuştuğum birkaç arkadaşım var ama bi faydasını da görmüş değilim. Sosyallik telefonla giderilebilecek türden bir ihtiyaç değil. Ortaokul, mahalle, lise, üniversite derken illa arkadaşlarım oldu ama hepsi mezun olunca biten türden arkadaşlıklardı.
Bu hayatın içerisinde bana anlam ifade edebilecek herhangi bir şey göremiyorum ve bu yüzden yaşarken canım sıkılıyor. Depresif bir imaja sahip değilim. Hissettiğim duygu üzüntü veya acı değil. Hissettiğim duygu sıkıcı bir filmi izlemek zorunda kalan bir insanın hissettiği ile aynı. Çok merak ediyorum, siz insanlar neden hala yaşamaktan bıkmadınız? Bazı şeyler size de sıkıcı gelmiyor mu? Bir de tavsiye falan verin. Ne yapayım da bazı şeyler anlamlı olsun falan. Hayat nasıl keyif alınacak hale gelir?