"Güneş batıyordu. Son ışınları, köyün evlerinin bulunduğu dağın yamacındaki ince servilerin tepelerine düştü ve onları kıpkırmızı boyadı. Ve burada, Villa Arcadia’nın bulunduğu denize yakın, zaten kalın bir gölge vardı. Parkın villanın bitişiğindeki en üst terasında duran bir bankta iki kişi oturuyordu: Pyotr Tishkin, 28 yaşında, uzun boylu ama kamburlaşmış, yüzünde biraz hülyalı bir ifadeyle genç bir adam ve otuz- beş yaşındaki kız kardeşi Nastya. Gündüz birbirlerini görmelerine rağmen, ikisi de yalnız kalma, konuşma fırsatı buldukları bu akşam saatini takdir ettiler …"
Читать описание книги
20 секунд