Napolyon Bonapart, Saint Helena’daki sürgünü sırasında mutlu değildi. Zaman geçtikçe sağlığı bozuldu. Doktorların onun içinde bulunduğu durumu saklamaya çalışmasının pek faydası yoktu; Küçük Korsikalı, nöbetindeki son kum tanesinin de düşmek üzere olduğunu biliyordu. «Kısa bir süre sonra son nefesim dolacak ve cesur adamlarımı Elysian tarlalarında bulacağım. Evet, Kleber, Desaix, Bessieres, Duroc, Ney, Murat, Massena, Berthier… Hepsi beni karşılamaya gelecek, birlikte neler yaptığımızı anlatacaklar, biz de Scipio, Hannibal, Caesar ile savaşlarımızı konuşacağız. , Frederick,” diye belirtti İmparator. Sonunda, esarete başladıktan altı yıl sonra Efendimiz kanserden dolayı öldü.
Saint Helena Adası Valisi Sir Hudson Lowe, ölümünü Dışişleri Bakanı Lord Bathurst’e şu şekilde bildirdi:
“Efendim. Size Napolyon Bonapart’ın, 17 Mart’tan bu yana onu yatakta tutan bir hastalıktan sonra, 5 Mayıs günü öğleden sonra saat altıya on kala öldüğünü söylemeliyim. Dr. Arnott, ölüm anında ona yardım etti ve onun son nefesini verdiğini gördü. Nöbetçi subay Yüzbaşı Crokat ve Dr. Shorst ile Mitchell cesedi hemen gördüler ve Dr. Arnott o gece cesedin başında kaldı. “Daha yüksek rütbeli bir generalin naaşını tüm onurla gömeceğim.”
Otopsiler
Korsikalı’nın ölümünden sonra birkaç uzman otopsisini gerçekleştirdi. Bununla ilgili iki rapor vardı: Biri Büyük Britanya’nın hizmetinde olan bir grup tarafından hazırlanmıştı, diğeri ise kişisel doktorundan gelmişti. François Antommarchi, İmparator’un ailesi tarafından böylesine hassas bir görevi yerine getirmek üzere seçildi. Her iki vakada da ölüm nedeninin mide kanseri olduğu belirlendi.
“Midenin iç yüzeyi, neredeyse tüm uzantısı boyunca, daha doğrudan pilorun yakınında gözlemlenen kanserli lezyonlardan veya kansere dönüşen pullu kısımlardan oluşan bir kitle sunuyordu. […]», doktorlar Shorst, Arnott, Burton, Mithchell ve Livingstone’u, ‘Napolyon Bonapart’ın Mezarındaki İmparatorluk Muhafızlarının Bir Bombacısı’ kitabında belirtildiği gibi belirledi. Eski İmparatorun Kamusal ve Özel Hayatının Tarihi’, 1830 tarihli bir çalışma. Ölüm nedeni belirlendikten sonra doktorlar Napolyon’un vücudunun ölçülerini belirlemeye başladı. Bu görevde en titiz olanı Antommarchi’ydi:
«Başının üstünden topuklarına kadar olan toplam boyu beş fit, iki inç ve dört çizgiydi. Orta parmaklarının uçlarından alınan iki kolu arasındaki mesafe beş fit iki inçti. Kasık simfizinden başın tepesine kadar iki ayak, yedi inç ve dört çizgi vardı. Kasıklardan topuğa kadar iki fit yedi inç. Başın tepesinden sakalına kadar yedi inç ve altı çizgi. Seyrek, açık kahverengi saçlı. “Karın çok şiş ve hacimli.”
Böylece Korsikalı’nın vücudunun beş fit, iki inç ve dört çizgi ölçülerinde olduğu belirlendi. Sorun, bu ölçümün 1812’de bizzat Bonaparte tarafından kurulan ve metrenin üçte birine eşdeğer olan ‘alacalı métrique’ adı verilen bir metrik sistemle alınmış olmasıydı. Boyunun bu şekilde hesaplanmasına göre Napolyon yerden 1,68 metre yüksekte duruyordu. Ancak veriler Büyük Britanya’ya ulaştığında İngilizler bunu kendi prosedürlerine göre yorumladılar; buna göre ayağın uzantısı daha küçüktü. Ve hesaplamalar yapıldıktan sonra yanlış bir şekilde İmparator’un boyunun 1,57 metre olduğu tespit edildi.
Genişletilmiş yalan
Bu bilginin yaratacağı etkiyi bilen İngilizlerin, Korsikalı’yı ölümünden sonra aşağılayacaklarını dünyaya duyurmaları uzun sürmedi. Ama… bu aldatmaca neden giderek büyüdü? Göz önünde bulundurulan olasılıklar arasında, ‘Genel Cehaletin İkinci Kitabı: Bildiğinizi Düşündüğünüz Her Şey -Hala Yanlış’ kitabının yazarı John Lloyd, bunun nedeninin Napolyon’un savaş alanında görüldüğünde etrafının sarılmış olması olabileceğine inanıyor. en iyi askerleri tarafından: İmparatorluk Muhafızlarına mensup olanlar. Görünüşe göre bunlar yanlarında herhangi bir nesneyi cüce gibi gösterebilirdi, çünkü o zamana göre devasa bir kanat açıklığına ve tabii ki onları mümkünse daha uzun yapan muazzam bir ‘ayı derisi’ (veya baş örtüsü) vardı.
«İmparatorluk Muhafızları, Napolyon tarafından XII yılının Floreal 28’inde gayri resmi olarak (18 Mayıs 1804) ve ardından 29 Temmuz imparatorluk kararnamesi ile oluşturuldu. O zamanlar biri El Bombacılarından, diğeri Avcılardan oluşan iki alaydan oluşuyordu. Minimum düzenleyici boyutlar avcılar için 1 metre 73 ve el bombacıları için 1 metre 83 idi” diye açıklıyor Meksika-Fransa Napolyon Enstitüsü Tarih Komitesi Üyesi Jerry D. Morelock, ‘Eski Muhafızların Piyade Adamları’ dosyasında. Napolyon’.
Bu itibar aynı zamanda popüler Fransız tarihçi Paul Guichonett tarafından da İmparator’un ordusunun atlı el bombalarının sahip olması gereken büyük boyutu vurguladığı ‘Les chastel’ adlı eserinde de doğrulanmaktadır: «Kabul koşulları son derece seçiciydi: en az 12 yıllık eğitim hizmet, denenmiş ve gerçek binicilik becerileri, örnek davranış ve minimum 4 fit 5 inç (1,70 metre) yükseklik.” Etrafında benzer beden ölçüleri bulunan Napolyon’un 1,68 metre boyuna rağmen ‘durdurucu’ gibi görünmesi hiç de garip değil.
Aynı zamanda Napolyon’un kısa boylu olduğu da yanlıştır. Aslında o zamanın ortalama Fransızından çok daha uzundu. Morelock, “El bombacıları veya avcılar gibi askerlerin toplum üzerinde yaratabileceği etkiyi hayal etmek için, o dönemde bir Fransız erkeğinin ortalama boyunun 1 metre 55 olduğunu dikkate almak gerekir” diye açıklıyor. Aynı zamanda, Korsikalı’nın kanat açıklığı, ordularının atlı izci alaylarında yer alan yurttaşlarından (kurallara göre 1,61 metreyi aşamaz) ve çok sayıda düşmanından daha büyüktü. Ve bir örnek var: 1.62 metre boyundaki Horatio Nelson.
Öte yandan Napolyon’la ilgili bu kara efsane, İtalya’da askerlerinin kendisine taktığı sevgi dolu lakap olan ‘küçük onbaşı’ nedeniyle de arttı. Ancak bu konuda herhangi bir veri bulunmamasına rağmen, bu lakabın, o dönemde ashabıyla ne kadar yakın olduğuna, hatta bu emri aldığında genç yaşta olduğuna atfedilebilir. Ve gerçek şu ki, 27 yaşında bu harekatı yönetmiş olmasına rağmen, henüz 24 yaşına geldiğinde Tuğgeneral rütbesine terfi ettirildi. Bu arada, onunla aynı yaştaki diğer önde gelen Fransız subayları da Michel Ney veya Pierre-Antoine Dupont aynı rütbeye ulaşmak için 27 ve 28 yaşlarına kadar beklemek zorunda kaldılar.