ÇEVİRMEN:SNBURAK
EDİTÖR:BLACKLOTUS
Jin-Woo kısa süre sonra Avcı Müzayedesine geldi.
Ana bina yüksek değildi ama oldukça genişti, bu da bir ofis binası yerine daha çok bir müze ya da sanat galerisi gibi olduğu izlenimini uyandırıyordu. Devasa otoparkı yüksek sesle bağırıyor gibiydi ‘Katılımcıların yüzlerce veya binlerce olmasına bakılmaksızın herkesi ağırlayacağız!’
Etkileyici bina o otoparkın ortasında duruyordu.
Avcı Müzayedesinin eser ticaretinden komisyonlar yoluyla ne kadar para kazandığı kolayca tahmin edilebilirdi.
Jin-Woo taksiden indi ve binaya doğru ilerledi, ancak birkaç adım daha atamadan bile resmi giyimli bir adam aniden dışarı koştu.
“Siz Seong Jin-Woo Avcı-nim olmalısınız.”
“Evet, benim.”
Adam, Jin-Woo’nun yüzüne baktı ve şaşkın bir ifade oluşturdu. Ancak rolünü çabucak hatırladı ve genci hoş bir ses tonuyla selamladı.
“Ben Avcı Müzayede Değer Biçme Bölümünden Kim Jeong-Ki. Telefonla konuştuk. Lütfen beni takip edin.”
Jin-Woo hafifçe başını salladı.
Jin-Woo'yu değerlendirme odasına götürürken Kim Jeong-Ki’nin zihninden düşüncele geçti.
‘Gazetecilerden kısa bir süre önce kaybolan yeni S-Seviyeli hemen arkamda duruyor.’
Çağrıyı ilk aldığında, bunun şaka olması gerektiğini düşünmüştü.
Her şeyden önce, eserin varsayılan etkisi saçma geliyordu ve daha da önemlisi, telefondaki adamın günün erken saatlerinde duyurulan S-Seviyeli Avcı olduğunu söylemesiydi.
‘Neredeyse S-Seviyeli bir Avcıya hakaret ediyordum, değil mi?’
Avcılar Birliği telefon numarasının gerçekten Avcı Seong Jin-Woo'ya ait olduğunu onayladıktan sonra ne kadar korkmuştu?
Prosedürlere uyduğu ve çağrıyı kaba bir şekilde reddetmediği için şansına şükretmeliydi.
[…Yeni seviyesinde artık resmi olarak kayıtlı olan Avcı Seong Jin-Woo, Yeniden Uyanış süreciyle E'den S'ye beş seviye atladı ve Büyücü tipi yeteneklere sahip olduğu ortaya çıktı…]
Şimdi bile, Müzayede binasının çeşitli yerlerine monte edilmiş televizyon ekranlarında bu genç adamın yüzü görülebiliyordu. Belki de kendisi bunu biraz fazla bulmuştu, çünkü genç yüzünü gizlemek için kapüşonunu aşağı çekmişti.
Kim Jeong-Ki hakkında konuşmuyorlardı bile, ama nedense, haber yayınında Jin-Woo’nun adından bahsedilmeye devam ettiği için biraz gurur duyduğunu hissetti.
‘Ona birlikte öz çekim çekip çekemeyeceğimizi sormalı mıyım?’
Başını iki yana salladı. Şu anda işte olmasaydı, imzanın yanı sıra bir öz çekim ‘talep ederdi’. Ancak, önemli bir takas için gelen bir müşteriye karşı kaba bir şey yapamazdı. Şimdilik direnmesi ve sıkı tutması gerekiyordu.
‘Girişten buraya kadar olan koridor bu kadar kısa mıydı?’
Değer biçme odasına vardılar ve kafasına birkaç düşünce girip çıktı. Kim Jeong-Ki hüzünlü bir ifadeyle konuştu.
“Buradan.”
Değer Biçme Bölüm başkanı ve şirketin en iyi değer biçme uzmanı bu geniş odada endişeyle bekliyordu. Sırf burada olmak için öğle yemeğinden bile vazgeçmişlerdi.
Jin-Woo’nun yüzünü görünce bölüm başkanının gözleri daha da açıldı.
‘Gerçekten haberlerdekiyle aynı adam!’
Bu arada, değer biçme uzmanı gergin bir şekilde kuru tükürüğünü yuttu.
‘Bu durumda, büyü güçlendirme aracı gerçekten…??’
Hayır, henüz hiçbir şey kesin değildi. Sırf adam gerçek olduğu için bu şeylerin de gerçek olacağı anlamına gelmiyordu. Değer biçme uzmanı, kendisini sakinleştirmek istercesine bunu kafasında tekrarladı.
Dünyanın en büyük eser yapımcısının ruhunu koyarak en iyi malzemelerle yarattığı en iyi büyü geliştirme eseri bile %50'yi geçemezdi.
Ve o zaman bir tane yapmak için gerekli insan gücü ve zamanın da gülünç olması gerektiği bir yana, doğru malzemeleri toplamak kolay olmazdı. Birkaç yılda bir bu eserlerden birinin pazarda ortaya çıktığını görürse kendini şanslı sayabilirdi.
Dünyanın dört bir yanından bu tür eşyaları satın almak için uzun bir kuyrukta sıraya giren istekli Büyücü tipi Avcılar vardı, ancak onlara satacak hiçbir şey yoktu.
Burada ‘dünyaya’ kadar gitmeye gerek yoktu.
Yerel olarak bile, Büyücü tipi Avcı ve çoğu zaman Nihai Silah olarak anılan Choi Jong-In, ‘%50 veya daha fazla’ etkiye sahip bir geliştirme eseri satın almaya ciddi şekilde kararlıydı.
Ama sonra, S-Seviyeli olabilecek ancak çok tanınmayan bir Avcı, %100 büyütme etkisine sahip bir eser taşırken Müzayedeyi ziyarete gelmişti?
‘Bu saçma olmalı…’
Hikâye o kadar akıl almazdı ki eğer adam en yüksek seviyeli Avcı olmasaydı kıçını tekmeleyip çoktan tesisin dışına atarlardı.
Ancak…
S-Seviyeli bir Avcıyı kabul etmeyi reddedemezlerdi. Bugünün meselesi bir hiç olarak bitse bile bu adam şüphesiz gelecekte önemli bir müşteri olacaktı.
‘Eh, burada kaybedecek bir şey yok.’
Değer biçme uzmanı Jin-Woo ile konuştu, yüzü hafif bir beklenti ve birkaç kat daha fazla yanlışlık karışımıyla doluydu.
“Şu… Şu esere bir bakabilir miyim?”
Hem Kim Jeong-Ki hem de bölüm başkanı da gergin ifadelerle Jin-Woo'ya baktı.
“Pekâlâ.”
Jin-Woo, cebinden çıkarmış gibi yaparken Envanterinden Hırs Arpacığı’nı çağırdı.
“Yani, bu…”
Değer biçme uzmanı gözlüğünü düzeltti ve güzel yuvarlak kan renkli arpacığa baktı. İzleyenleri istemeden şaşkınlıkla soluksuz bırakan, manyetik çekiciliğe sahip bir eşyaydı.
Değer Biçme Bölümünden iki adam nefesleri altında hayranlıklarını dile getirdi.
“H-mm…”
Ancak değer biçme uzmanı, gözlüklerini yeniden ayarlarken başını yana eğiyordu.
“Bu sihirli bir kristalden veya bir Mana Taşı’ndan yapılmış bir eser gibi görünmüyor. Haklı mıyım?”
“Evet, haklısınız.”
Değer biçme uzmanı başını salladı.
'Düşündüğüm gibi.'
Yedi yıldır değer biçme yapıyordu. Şimdiye kadar sayısız eseri gözlemlemişti, ancak hiç bunun gibi kızıl bir ton yayan bir kristal görmemişti.
Normal kristallerin çoğu temiz mavimsi bir renk yayar ve seviyesi ne kadar yüksekse o kadar koyu olurdu.
Ancak bu kırmızı renk miydi?
Değer biçme uzmanı, arpacığı almadan önce başını eğmeye devam etti.
O sırada…
‘B-Bu ne?’
Aniden omurgasından aşağı doğru inen bir ürperti hissetti. Kristal arpacıktan algıladığı tanımlanamayan güç yüzündendi.
‘Y-Yoksa…??’
Büyülü arpacığa bakarken korkmuştu. Değer biçme uzmanı aslında B-Seviyeli Büyücü tipi Uyanmış'tı. Bu sayede elinde ne tür bir eşya tuttuğunu hemen hissedebiliyordu.
Her yerinde soğuk ter aktı.
‘Aman Tanrım!’
Bu sihirli arpacıktan yayılan saf güç nedeniyle tüyleri diken diken oldu ve bir şey demeden bakarken Jin-Woo’yu bulmak için aceleyle başını kaldırdı.
‘Bunu buraya getiren kişi düşük seviyeli bir Avcıysa o zaman ben…’
İlk kez böyle hissediyordu.
Yıllar boyunca elinde çok sayıda paha biçilemez eser taşımıştı, ama bu, ilk kez eşyayı değerlendirme için getiren kişiyi dövmek ve çalmak için ilk ve tek güçlü arzuyu hissediyordu.
Ne yazık ki rakibi S-Seviyeli idi. (BL: yemedi)
‘……..?’
Jin-Woo sessizce bakmaya devam etti. Değer biçme uzmanı, bu bakıştan sonra kendini toparlamayı ve arzusunu dizginlemeyi başardı.
‘S-Seviyeliyi mi soymak istedim?’
Denemek bir yana, bu kadar büyük bir güç farkı olan bir Avcıya böyle bir şey yapmayı hayal bile edemezdi.
Tıpkı değerlendir biçme uzmanının Arpacığına bakarken yaptığı gibi, Jin-Woo da şimdi değer biçme uzmanına başını eğiyordu.
‘Onun nesi var?’
Kendini iyi hissetmiyor muydu?
Ancak değer biçme uzmanı alnındaki soğuk teri sildi ve bölüm başkanıyla konuştu.
“Affedersiniz. Lütfen kamerayı açın.”
“Ah! Tamam, bekle.”
Bu talebin arkasındaki anlam, değer biçme uzmanının elindeki maddenin sahte olmamasıydı. Bölüm başkanının kalp atışı hızla arttı.
Jin-Woo’nun çağrısına ilk cevap veren Kim Jeong-Ki de benzer bir ifade sergiledi.
“Çekimler şimdi başlayacak.”
Bölüm başkanı kamera merceğini değer biçme uzmanına çevirdi.
Değer biçme uzmanı tabak şeklindeki büyü enerji ölçüm cihazına doğru yürüdü. Önce arpacığı yere koydu ve kendini ölçtü.
Sayısal değerler ortaya çıktı.
Sonra yine ölçüldü, ama bu sefer elinde arpacıkla. Değer biçme uzmanından sızan ölçülen büyü enerjisi değeri anında iki katına çıktı.
Bip-
Sonuçları onayladıktan sonra Kim Jeong-Ki’nin ten rengi soldu.
“Bu nasıl olabilir…?”
Bölüm başkanı da aceleyle yaklaştı ve sonuçları doğruladı.
‘Yüzde 100?! Gerçekten %100 büyütme etkisine sahip büyülü bir araç???’
Kalbi daha çok atmaya başladı.
Avcı Müzayedesinin eser ticaretine yardımcı olmaktan kazandığı ortalama komisyon yüzde beş civarındaydı. Bir ürün yaklaşık 100 milyar Won'a satılırsa yaklaşık 5 milyar kazanırlardı.
Ancak engin tecrübesine rağmen, bu kıpkırmızı sihirli arpacığın ne kadara satılabileceğini tahmin edemiyordu.
‘Bu büyük bir ikramiye! Büyük ikramiye!!’
Kimse bakmasaydı, “Yaşasın!!” diye bağırır ve yanındaki astına sarılırdı. Anlaşma başarılı bir şekilde gerçekleşirse ne kadar satış teşviki alırdı?
Muazzam heyecan onu tamamen nefessiz bıraktı.
Kim Jeong-Ki’nin tepkileri üstünden çok da farklı değildi. Yüzünde kendinden geçmiş bir ifadeyle yumruklarını sıkıca sıktı.
‘Evet!!’
Bugünkü işiyle tanınırsa terfi alması an meselesi olurdu.
“Ben… Bir sonraki ispata geçeceğim.”
Değer biçme uzmanı büyük güçlükle konuştu, sesi hiç durmadan titriyordu. Değer Biçme Bölümünden iki adam hızla uzaklaştı.
Jin-Woo da birkaç adım geri attı.
Kamera her şeyi oldukça iyi çekiyordu. Biri potansiyel alıcılara hitap edecek olsaydı, gerçek çekim basit sayısal değerlerden çok daha etkiliydi.
Değer biçme uzmanının gözleri kameraya dönüktü.
“Başlayalım.”
Bir kamyonun tekerleği büyüklüğündeki kar fırtınası, değer biçme uzmanının sağ elinden hızla yükselmeye başladı. Devam etti.
“Bu büyülü enerjiyi korurken, sihirli arpacığa dokunacağım.”
Sol eli ‘Hırs Arpacığı’na dokunduğu an…
Wheeeeeeiiing-!!!
Elinde dans eden kar fırtınası tüm değer biçme odasını salladı.
“Heok!!”
Sersemlemiş değer biçen kişi büyüyü çabucak iptal etmemiş olsaydı tüm oda bir anda donmuş olabilirdi.
“Kamerayı kapatın lütfen.”
“Ah, evet.”
Bölüm başkanı başını salladı ve kapatmak için kameraya koştu. Bununla birlikte eser değerleme süreci tamamlanmış oldu.
‘Haa…’
Jin-Woo, değer biçme uzmanının elinden çıkan büyü enerjisini algıladıktan sonra endişeliydi, ama sonunda rahat bir nefes alması gerekiyordu. Yine de odadaki herkes titreyen kalplerini sakinleştirmek için uzun iç çeken sadece o değildi.
Neredeyse anında, odada sessizlik çöktü.
Jin-Woo sessizce sordu.
“Sizce ne kadara gider?”
Bunu sattıktan sonra istediği eseri satın alabilecek miydi?
Bunun yanı sıra, kişinin büyüsünü %100 arttırabilen bir sihirli aracın ne kadar işe yarayacağını gerçekten merak ediyordu.
Değer biçme uzmanı kuşkulu bir bakışla ‘Hırs Arpacığı’na baktı.
“Bu… Buna bir fiyat etiketi koymayı nasıl düşünebilirim…”
Bakışları Jin-Woo'ya kaydı.
Gulp.
Kuru tükürüğünü yuttu.
Bu adam böyle bir eseri nereden elde etmişti? Bu, değer biçme uzmanının endişelenmesi gereken bir sorun değildi. Bunu biliyordu, ama yine de kendini tutamadı ve sordu.
"Bunu nereden buldunuz?”
Jin-Woo, değer biçme uzmanına değil Kim Jeong-Ki'ye baktı ve soruyla yanıt verdi.
“Sorunsuz bir işlem için bu soru da gerekli mi?”
Kim Jeong-Ki, utanmış gibi bakışlarıyla buluşmaktan kaçındı ve boynunun arkasını kaşıdı. Değer biçme uzmanı hızla başını salladı.
“Hayır, değil. Sadece bu, ben… Sadece çok şaşırdım, hepsi bu. Ancak bu büyülü aracın varlığı halka ifşa edildiğinde şüphesiz herkeste onun kökenleri hakkında merak uyandıracaktır.”
Aslında diğer iki adam da meraktan ölüyor gibiydi.
‘Pekâlâ, sanırım bu gerçekten önemli değil.’
Ona sorarlarsa cevap vermemek için hiçbir sebep yoktu. Bu arpacığı dürüst olmayan yollarla elde etmiş değildi ve ayrıca başkaları bilse bile hiçbiri kendileri için zaten bulamazdı.
Jin-Woo’nun dudakları ayrıldı.
Odadaki diğer üç kişi nefeslerini tuttu ve Jin-Woo'nun cevabına odaklandı ve ağzından ne çıkacağını merak etti.
Jin-Woo sadece sırıttı ve cevap verdi.
“Onu bir zindanda buldum.”
***
Baek Yun-Ho özel ofisine döndü.
“Bir süre yalnız kalmak istiyorum, o yüzden kimsenin içeri girmesine izin verme.”
Belki sekreterine emir vermenin yeterli olmadığını düşünmüştü, kapıyı da kilitledi. Ancak bundan sonra bilgisayarını açtı. Sonra, S-Seviyeli bir Avcıya ve bir Lonca Ustasına verilen yetkiyi kullanarak elde edebileceği her bilgiyi incelemeye başladı.
‘Gerçekten olabilir mi?’
Baek Yun-Ho, Jin-Woo hakkında düşünmeden duramadı.
Daha güçlenebilecek bir Avcı?
Ama eğer öyle değilse o zaman insan gücünün sadece birkaç günde fark edilemeyecek derecede artmış olduğunu nasıl açıklayabilirdi?
Baek Yun-Ho’nun parmakları oldukça hızlı hareket etti.
Sadece dünyanın en yüksek seviyelerinde yer alan Avcıların erişebildiği özel Avı internet sitesine giriş yaptı ve bu konuyla ilgili her türlü bilgiyi araştırdı. Ne yazık ki zaman kaybıydı.
‘Hiçbir şey yok…’
İstatistiklerini tek başına geliştirebilen bir Avcı yoktu. Hayır, sadece Uyanış veya Yeniden Uyanış süreci olarak da bilinen saf şans yoluyla güçlenebilirlerdi.
Öyleyse onu bir Avcı olarak değil, tanrılar tarafından seçilmiş biri olarak mı adlandırmalıydı?
Sayısız pencere art arda açıldı, ancak kayboldu ve sayısız metin bilgisayar ekranını bir an bile dinlenmeden doldurdu. Üç saat böyle geçti.
Aramaya harcanan uzun saatlerden yorulan Baek Yun-Ho, sandalyesinin arkasına yaslandı.
‘Belki de aşırı tepki verdim?’
Bu bir olasılık olabilirdi.
Avcı Seong Jin-Woo'nun sergilediği inanılmaz güç karşısında çok şok olduğu için bunu açıklamanın bir yolu olarak çılgın bir teori düşünebilirdi.
“…Hahaha.”
İşler bu kadar telaşlı hal aldığında o ne yapıyordu?
Bu şekilde vakit kaybetmek yerine, Avcı Seong Jin-Woo'ya başka bir teklif göndermeliydi. Kim bilir, o zeki Başkan Choi, şimdiye kadar elinde bir sözleşmeyle Avcı Seong Jin-Woo'yu ziyaret ediyor olabilirdi.
Baek Yun-Ho alaycı bir şekilde kıkırdadı ve tek tek tüm pencereleri kapatmaya başladı. Ancak, yalnızca tek bir pencere açık kaldığında…
‘Bir dakika bekle…’
Sırf eğlence olsun diye, arama motoruna ‘Avcı seviye atlama yeteneği’ yazmıştı. Elbette konuşulacak bir sonuç yoktu. Baek Yun-Ho zaten bunu yazarken somut bir şey beklemiyordu. Sadece, çevrimiçi bir şey ararken gerçekleştireceği eylemleri bilinçsizce tekrarlıyordu.
‘Şimdi aklıma geldi… Bugün öğle yemeği yemedim.’
Açlığını geç hissederken yavaşça karnını ovuşturdu. Baek Yun-Ho, arama motorundan tamamen çıkmak üzereydi ama sonra gözleri parıldadı.
‘……..?’
Arama sonuçlarının beşinci sayfasında bulunan, altında bazı kelimeler olan belirli bir bağlantı gördü.
Bağlantı verilen adres, yalnızca Avcıların kaydolabileceği forum olmasaydı bu kelimeleri görmezden gelir ve devam ederdi.
Baek Yun-Ho fareyi hızla hareket ettirdi.
[Başlık: Bana tuhaf bir şey oldu.]
[Tanım: İstatistiklerimi bir video oyunundaki gibi sayılarla aniden görebiliyorum ve hatta değerlerini de arttırabiliyorum. Bana benzer bir şey yaşamış olan var mı?]
Bir ‘anonim’, bu kelimelerle bir başlık açmıştı.
Ancak Baek Yun-Ho bunu nasıl tanımlamalı? Bunu okuduğunda nefeslerinin hızlandığını ve kalp atışlarının daha hızlı çarptığını hissedebiliyordu.
‘Elbette, diğerleri aklımı kaybettiğimi düşünecekler.’
Yine de onaylayarak kaybedecek bir şey yoktu. Baek Yun-Ho telefonunu kaldırdı.
- “Merhaba, efendim.”
Kısa süre sonra İkinci Bölümün Bölüm Şefi Ahn Sahng-Min çağrıyı yanıtladı.
“Benim için bir şey bulmanı istiyorum, lütfen.”
Baek Yun-Ho, bu anonimin bu sözleri yazdığı gün Avcı Seong Jin-Woo'nun ne yaptığını öğrenmek istedi.
- “Tamam, efendim. Öğreneceğim.”
Kısa ama basit bir cevapla görüşme sona erdi.
Bölüm Şefi Ahn yetenekli bir çalışandı. Baek Yun-Ho bir süre bekleseydi o adam ihtiyaç duyduğu şeyi her türlü yolla bulabilirdi. Ancak sonuç beklediğinden daha erken geldi.
‘Hemen mi?’
Baek Yun-Ho hızla çalan telefonu kaldırdı.
- “Efendim, neyse ki elimizde bazı bilgiler vardı, bu yüzden istediğiniz şeyi oldukça hızlı bir şekilde bulabildik.”
“Ah, gerçekten mi?”
Baek Yun-Ho neşeyle gülümsedi.
Şimdi aklına gelmişti, bir zamanlar İkinci Bölümün tamamının, Şef Ahn'ın emir vermesinden sonra Avcı Seong Jin-Woo hakkında bilgi toplamaya odaklandığı bir zaman vardı. Bunun sayesinde uzun süre beklemek zorunda kalmamıştı.
- “Evet, efendim. O gün, Seong Jin-Woo Avcı-nim…. Ah, o zamanlar öyleymiş gibi görünüyor. Efendim, birkaç ay önceki çift zindan olayını hala hatırlıyor musunuz?”
“Evet, hatırlıyorum.”
- “Seong Jin-Woo Avcı-nim, aslında bu çift zindan olayından kurtulan tek kişiydi. Doğru hatırlıyorsam hastanede kaldığı süre boyunca bilinçsizdi.”
“Ah... Öyle mi?”
Baek Yun-Ho hayal kırıklığına uğramış bir ifade oluşturdu.
Ne de olsa bilinçsiz bir adam internete hiçbir şey yükleyemezdi.
‘İstatistik değerlerini arttırmak… Böyle bir şeyin mümkün olmasına imkân yok.’
Sonunda her şey gerçekten komik bir zaman kaybıydı. Şimdi biraz yoruluyordu. Bugün eve biraz erken gidip uyumaya karar verdi, ama sonra…
- “Ah? Bir dakika efendim. Evet, gerçekten komada idi, ama…”
Telefonun hoparlöründen Ahn Sahng-Min’in gizemli sesi çıktı.
- “O gün uyanmış gibi görünüyor, efendim.”