Tembellik, belki de şu hayatta layıkıyla yaptığım şeylerden biridir. Öyle ya ne demiş Martin Luther King "Eğer sizden sokakları süpürmeniz istenirse Micheangelo'nun resim yaptığı Beethoven'ın beste yaptığı veya Shakespeare'in şiir yaptığı gibi süpürün. O kadar güzel süpürülsün ki gökteki ve yerdeki herkes durup Burada dünyanın en iyi çöpçüsü yaşıyormuş desin."
Yerinde yapıldığı sürece tembelliğin, uykuculuğun bence bir zararı yok. Öyle ya sürekli çalış çalış, hiç durmadan nereye kadar ki, hayattan aldığın zevki minimal seviyeye indirmenin ne anlamı var.
Kendi adıma konuşayım, uyumayı seviyorum, bana göre uyku dünyanın en zevk veren işidir. Fakat insanlar uykuyu her gün yaptıkları (yapmak zorunda oldukları da diyebiliriz belki) bir dinlenme biçimi olarak algıladıkları için uykuyu günü bitiren ve ertesi günü başlatacak bir geçiş dönemi olarak algılıyorlar.
Ben de kendisine gittikçe benzediğimi fark ettim, belki de hep böyleydim fakat farkında değildim. Neyse artık sonuçta dediğim gibi tembellik bireysel olarak yapıldığında zararsız ama son olarak şunu söyleyeyim; milletçe tembelleşmeyelim, ota boka tatil koymayalım, okullarımızda, iş yerlerinde gereken çalışkanlığı gösterelim. Eve gelip ne yaparsanız yapın, ama aldığınız kiloların sorumlusu ben değilim.
Üff şu kediyi görünce beni bir uyku bastırdı. Ben yatmaya gidiyorum. Sonra görüşürüz. İyi uykular.