Hz Ali, Recep ayının on üçünde, Cuma günü, Mekke’de Kâbe'nin içinde dünyaya gelmiştir. Hz Ali’nin annesi Fatıma bint-i Esed’in doğum sancısı geldiğinde, Allah'ın evi Beytül Haram'a gelmesi kendisine ilham edilir.
Hz. Ali'nin Kâbe'nin içinde doğumu hakkında olayın canlı tanıklarından İbn-i Gan'eb şöyle anlatıyor: "Abbas b. Abdulmuttalib ve birkaç kişiyle Kâbe'nin karşısında oturmuş sohbet ediyorduk. Fatıma b. Esed'in doğum sancıları içinde Kâbe'ye yaklaşarak şöyle dua ettiğini gördük : "Ey Rabbim! Sana, Peygamberlerine ve onlara gönderdiğin kitaplarına inanıyorum. Ben atam İbrahim'in söylediklerini tasdik ediyorum. Doğrusu O bu evi yükseltti. Öyleyse Kâbe'yi yapanın ve karnımda taşıdığım bu çocuğun hürmetine bana bu doğumu kolaylaştır."
Bu sırada hepimizi hayrete düşüren bir şey oldu. Gözlerimizin önünde Kâbe'nin duvarı yarıldı ve Fatıma binti Esed içeriye girdi ve yarılan duvar tekrar birleşti. Biz koşarak Kâbe'nin kapısına vardık ve kilidini açmaya çalıştık ancak açamadık. Bu esnada bu olayın sıradan bir olay olmadığını anladık.
Dört gün sonra tekrar Kâbe'nin yarılan yeri açıldı ve Fatıma binti Esed kucağında nur topu gibi bir çocukla dışarı çıktı."
Hz. Ali adının konması hakkında da annesi şöyle diyor: "Ben oğlumun doğumundan sonra, Kâbe'den çıkmak istediğimde gaybten bir ses geldi : "Ey Fatıma! Bu bebeğin ismini Ali koy. Çünkü Aliyy'ül A'la (yücelerin yücesi) olan Allah Teâlâ buyuruyor ki; 'Ben onun ismini kendi ismimden türettim, edebimle onu edeplendirdim ve en derin bilgilerimi ona öğrettim. O putları benim evimde (Kâbe'de) kıracaktır, evimin üzerinde ezan okuyacaktır, beni takdis ve temcit edecektir (büyültüp ululayacaktır.) Onu sevene ve ona uyana ne mutlu. Ona karşı gelip düşmanlık yapana ise yazıklar olsun."
Fatıma binti Esed, Kâbe'nin içinde doğurduğu oğlunu kucağına alarak Kâbe'den çıktığında karşılaştığı ilk kişi Hz. Peygamber (s.a.a) olmuştur. Hz. Peygamber bu karşılama sırasında Hz. Ali'yi annesinin kucağından alarak bağrına basar. Bu olay Hz. Peygamber'in ona yönelik ilgisinin ve ona dönük özel yetiştirme sürecinin başlangıcı idi.
Bu yeni doğan bebek, anne-babası ile amcasının oğlu olan Hz. Peygamber'in (s.a.a) kucaklarında büyüdü. Hz. Peygamber ona, başka hiç kimseye göstermediği üstün bir duygu ve özen ile yaklaşıyordu.
Fatma binti Esed’de çocuklarına göstermediği ilgi, alaka ve sevgiyi Allah'ın resulü Muhammedi gösteriyordu. Fatıma binti Esed annemiz rahmetli olduğunda onu toprağa Hz. Ali Efendimizle birlikte Allah Resulü koyacaklardır.
Allah'ın sevgilisi üzerindeki hırkayı çıkarıp Fatıma binti Esed annemizin kefeninin üzerine saracak ve Allah'a şöyle niyazda bulunacaktır: "Bu gelen benim anamdır, Ya Rabbi 124 bin Peygamber hakkı için senden istiyorum. Anama en güzel şekilde, ben geliyormuşum gibi muamele yapılmasını istiyorum Yarabbi. "
Medine ye hicret edildiğinde Peygamber Efendimiz(sav), Ensar ve Muhacirleri ikişerli kardeş yaptı. Fakat Hz. Ali için bir kardeş tayin etmedi. Bunun üzerine Hz. Ali şöyle dedi: “Bütün ashabını birbirine kardeş tayin ettin beni yalnız bıraktın.”
Resûlullah Efendimiz(sav) şöyle buyurdu: “Beni hak üzere peygamber olarak gönderen Allah’a yemin ederim ki seni kendime ayırdım. Ya Ali, sen dünyada ve ahrette kardeşimsin.”
Peygamberimiz(sav) Medine’de Hazreti Ali’yi(k.v) kendine kardeş ettiği gibi Allahın emriyle, kızı Fatıma’yı da Hazreti Ali’ye nikâhlamış, kutlu aile ehlibeyt’in temellerini atmıştır
Bu öğle bir kardeşlik’ki ,fani alemde Hz peygamberin, Hz Fatıma’nın evinde, Hz Ali’nin kucağında son nefesini verene kadar devam edecektir.
Allah şefaatlerinden bizi mahrum etmesin
ALAİDDİN ÖZKAR 21.02.2021