Shôn Ellerton, 25 Mart 2021
İnsanları bir şeyler yapmaya ikna etmek yeterince zor, ancak kısır bir e-posta göndermek yerine gelişigüzel bir şekilde yüz yüze görüşmek çok daha kolay.
İşyerinde, kuruluşunuzun nasıl çalıştığına dair bir dizi soruyu yanıtlamak için e-posta yoluyla bir talimat aldınız mı veya belki de işyerini güvenli hale getirmek için hangi yönetişimin uygulandığını veya uzun ve karmaşık bir yanıtı garanti eden herhangi bir soruyu aldınız mı? ? Onlardan payımı aldığımı biliyorum. Geçen gün ilgili bir organizasyondan meydanın diğer tarafında iki yüz metreden daha az bir ofiste oturan birinden bir tane aldım . Her iki kuruluş da bağımsızdır ve birbirleri üzerinde kontrolleri yoktur, ancak gerektiğinde birlikte çalışmaları gerekir.
Aldığım e-posta başlangıçta patronumun patronuna ve ardından patronum tarafından bana gönderildi. Bunda mantıksız hiçbir şey yok, çünkü soruları cevaplayacak en iyi kişi olarak konumlandım. Yaklaşık bir düzine kadar soruları okudum, her biri çok iyi düşünülmüş bir cevap talep ediyordu, bunların çoğu benden ne istediğini anlamak için daha fazla bağlama ihtiyaç duyuyordu. E-postanın alt kısmında hafta sonuna kadar bir gönderim yapılması gerektiği belirtildi. Bunu benimle aynı fikirde olan patronuma, bizimki üzerinde yetkisi olmayan bir kuruluştan gelen bu talebe yanıt vermek için diğer önceliklerden vazgeçmenin uygun olmadığı konusunda uyardım. Patronuma e-postadaki kişiyi telefonla aramamı ve yolun karşısında bir kahve eşliğinde yüz yüze görüşmemizi önerdim. O kabul etti.
Şimdi, ilginç bir şekilde, bu diğer kuruluşta çalışmıştım ve ek olarak, daha önce bulunduğum takımda çalışan e-postadaki kişinin adını tanıdım. Resmi bir giriş yapmaya özel bir ihtiyaç duymadığım için onu aradım ve meydandaki kafelerden birinde biraz daha fazla bağlam elde etmek için gereksinimleri aşmak için yarım saat boyunca bir fincan kahve içmemizi önerdim. Cevap, hafta boyunca bunu yapacak vakti olmadığını söylediğinden karşılıklı değildi ve sonraki hafta da öyle görünüyordu. Ancak, soruları yazılı olarak yanıtlamak ve hafta sonuna kadar göndermek için zaman ayırmamız ona makul göründü. Cevabımız, üstlerimizden bunu yapmaları için talimat vermedikçe, cevapları tamamlamamız gereken diğer öncelikler arasında bir hafta içinde veremeyeceğimizdi. Başka bir deyişle, beklemesi gerekecekti.
Yeni katılmış bir geçici görevliye, tanışmadığım bir kadınla sohbet etmek için bizimle buluşma görevini verdiği ortaya çıktı. Buluşmamızı önerdiğim kahvehanede bir görüşme ayarladı. Patronumu yanıma aldım. Çok hoş ve profesyoneldi ve ona ihtiyaç duyduğu cevapları verdik. Onu, organizasyonumuzda cevaplayamadığımız diğer sorulardan bazılarına cevap verebilecek diğer kişilere doğru yöne yönlendirdik. Sonuçta, müdürünün toplayacak zamanı bulamadığı bu yarım saatlik sohbet, muhtemelen soruları yanıtlayacak doğru kişiyi bulmaya çalışan ve soruları cevaplayacak doğru kişiyi bulmaya çalışan kuruluşumuzun etrafına gönderilen sayısız saat süren e-postaları kurtardı bunu yapmak için zaman ve eğilim.
Profesyonel işyerinde yöneticisinin sergilediği bu tür davranışları görgü ve saygıdan biraz yoksun buluyorum. Kişi haftada en fazla iki futbol sahası uzakta şahsen buluşmak için haftada yarım saatini feda edemezse ve bir başkasının düşük öncelikli bir işi teslim etmek için yarım saatten çok daha fazla fedakarlık yapmasını beklerse (en azından, kuruluşumuz), bu farkındalık ve nezaket eksikliğini gösterir. Bilmeden için farkındalık eksikliği bizim öncelikleri ve varsayarak için nezaket eksikliği onların teslimat şartları bizimkinden daha önemlidir. Bununla birlikte, bizzat görüşmediğimiz sürece diğer önceliklerimizi teslim etmeyeceğimizi keşfedince, onun yerine ekibinin bir üyesini gönderdiğinde sonuç başarılı oldu.
Bu, şahsen buluşmanın çok önemli olduğunu anlatıyor. Bir isme bir yüz koyar. Diğer resmi tanıtımları gereksiz kılarak ağ kurmanın kolay bir yoludur. Elbette, genellikle coğrafya kısıtlamaları nedeniyle ve son zamanlarda pandemik kısıtlamalarla ilgili olarak, yüz yüze görüşmek her zaman pratik değildir. Ancak, durum buysa, en azından bir telefon görüşmesi yapın. Özneldir ve kişiden kişiye değişir, ancak ilk teması kurma tercihimde, yüz yüze görüşmeyi tercih ederim. Değilse, bir telefon görüşmesi, yalnızca ses. Paradoksal olarak, video konferans kullanarak insanlarla ilk kez tanışmak söz konusu olduğunda, yalnızca sesten daha korkutucudur; ancak fiziksel olarak yüz yüze görüşmek genellikle daha kolaydır .
Bu hikayenin sonucu şudur ki, yüz yüze tanışmak yeterince kolaysa, o zaman yapın.
Verimsizlik dünyanın en büyük işverenidir. Verimsizliği teknoloji ile çok hızlı bir şekilde ortadan kaldırın ve büyük bir sivil huzursuzluğa hazırsınız.
Sohbet GPT ve OpenAI tarafından geliştirilen AI teknolojisi, teknoloji endüstrisinde giderek daha popüler hale geliyor. Önümüzdeki birkaç yıl içinde yapay zeka teknolojisi ile para kazanma yollarının sayısında önemli bir artış olacak.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Bir zamanlar bir blog yazmıştım… Ta 2016 yılının Temmuz ayında bir blog yazmaya başlamıştım. Bu blog.