Sırayla başlayalım. TOS-1 ve TOS-1A sistemlerinin muharebe aracının temeli, ana muharebenin paletli şasisidir. tanka T-72. 46 hp kapasiteli dizel motor V-700 mobil zırhlı grupların bir parçası olarak çalışmasını sağlayan diğer zırhlı araçlar seviyesinde 46 tonluk bir araca hareketlilik ve manevra kabiliyeti sağlar. Bu nedenle, Komsomolsky köyü topraklarındaki hedefler için daha önce bahsedilen TOS-1 füzelerinin kullanımı sırasında, alevli sistemler T-72 tankları tarafından kapsanmıştır. Savaş kitlesindeki aynı temel ve önemsiz fark nedeniyle, Pinokyo ve tankların savaş pozisyonuna yaklaşma ve savaş pozisyonundan ayrılma konusunda herhangi bir problemleri olmadı. Modifikasyon TOS-1A Solntsepek yeni bir enerji santrali aldı - 84 beygir gücünden fazla kapasiteye sahip bir V-800MS dizel. Bu yenilik, savaş aracının sürüş performansını bir ölçüde geliştirdi.
Gördüğünüz gibi, Buratino ve Solntsepe zırhlı savaş araçlarının rampalı araçların performansı, çok az sayıda sipariş edilen araca zor gelebilirdi. Belki de ordunun iddiaları kompleksin diğer araçlarından kaynaklanıyor? Muhtemelen. İlk kompleks TOC-1, KrAZ-255B kamyona dayanan bir taşıma şarjlı araca (TZM) sahipti. Tekerlekli şasi, güdümsüz füzelerin taşınması için bir kargo vinci ve cihazları ile donatılmıştı. TZM alev makinesi sisteminin tekerlekli şasisinin, savaş aracında olduğu gibi hız ve manevra kabiliyeti göstergeleri olmadığı oldukça açık. Bu nedenle, yükseltilmiş TOC-1А, T-72 tankının şasesinde yapılan yeni bir taşıma şarj aracı aldı. Yeni TZM'nin hedef ekipmanı buna göre değiştirildi. Ayrıca, tasarıma özel zırhlı ceketler eklenmiş, füzeleri mermilerden ve parçalardan toplanmış pozisyonda kapatmıştır. Buratino ve Solntsepek komplekslerinin her savaş aracı, bir dizi güdümsüz roket seti ile iki TZM ile birleştirildi. Gerekirse, füze stokunun taşınması için alev makinelerinin bağlantısına birkaç kamyon takılabilir, ancak bu durumda güvenlik nedeniyle, füzelerin yalnızca TZM'de kapalı bir mahfaza ile savaş aracına getirilmesi gerekir.
Atış konumunda BM-1 araç mücadele
Bu yüzden, kompleksin tüm makineleri en üst düzeyde birleşmiş ve düşman saldırılarına karşı korunmuş durumda. Ağır bir alev atma sisteminin yeni bir versiyonunu oluştururken, örneğin, mühimmatın korunma seviyesine ve bunun sonucunda makinelere ilişkin bir dizi yeniliğe yol açan bir dizi ordunun istekleri dikkate alındı. Her iki kompleksin de ana silahı - güdümsüz füzeler MO.101.04 ve MO.1.01.04М kalibreli 220 milimetre. Her iki füze türü de bir patlama veya ateşli savaş başlığıyla donatılmıştır. İlk mermi MO.101.04 geldi. 3,3 metre uzunluğuyla, 170 kg'den daha ağırdır ve maksimum 3600 metre aralığına sahiptir. Yeni MO.101.04M roketi daha uzun (3,7 metre), daha ağır (217 kg) ve altı kilometre daha uçar. Füze fırlatma borulu kılavuz paketinden yapılır. Dışarıdan, içine roketler için "yuvalar" yerleştirilmiş bir kutu var. TOC-1 kompleksinin savaş aracında, TOC-30А - 1 üzerinde, 24 rayları vardır. Kılavuzlar paketi yatay ve dikey düzlemlerde uyarılabilir: dönme mekanizması, T-72 tankının standart kulesinin koltuğuna monte edilir. Paketin tamamı kaldırılarak dikey kılavuzluk yapılır.
Alev atma sisteminin orijinali ile yenilenmiş versiyonu arasındaki ana farklardan biri, füzeler için farklı sayıda kılavuzdur. Bunun nedeni, kompleksin mücadele kullanımının özellikleriydi. MO.101.04 tipi roketlerin maksimum fırlatma menzili nispeten küçük olduğundan, askerler hemen araç ve mürettebatın güvenliği ile ilgili önlem almaya başladı. Fırlatıcıya hasar vermiş olan alan patlatan veya kışkırtıcı savaş başlığı tüm makineyi tahrip edebilir. Bu tür olaylardan kaçınmak için, Afganistan'daki ilk TOC-1 başvuruları sırasında bile (seksenlerin sonlarında) ekipler, aşırı taraf kılavuzlarını boş bıraktı. Bu nedenle, göreceli olarak nadir bulunan fragmanlar ve düşmanın mermileri, füzelere zarar verme şansı neredeyse hiç yoktu. Bu deneyimi dikkate alarak, Omsk taşımacılık mühendisliği tasarım bürosu mühendisleri, fırlatıcı tasarımını yeniden düzenledi. İlk olarak, pratikte altı füzenin “kaybı”, çekimin etkinliği üzerinde önemli bir etkiye sahip değildi. Bu nedenle, yalnızca 24 kılavuzları kaldı. İkinci olarak, füzelerin korunmasını sağlamak için kaydedilen hacim ve ağırlık verildi. Şimdi başlatıcının dış astarı zırh plakalarından yapılmıştır ve zırh delici mermi B-32 (kartuş 7,62х54 mm) arasındaki mesafeden vurabilir. Bu nedenle, TOC-500A kompleksinin savaş aracı, özellikle MO.1М’ı azami bir menzilde ateşlerken, küçük silahlı veya kıymıklı füze savaş başlığının zarar görmesi nedeniyle pratik olarak imha riski altında değildir. Şasi ve mürettebatın korunması ile ilgili olarak, T-101.04 tankının zırhlı gövdesinin anti-shell koruması, yalnızca güçlü kümülatif ve yüksek hızlı alt kalibreli tüylü mermilere çarpmaya dayanmamaktadır.
Taşıma yükleme makinesi TZM-T
Savaş ve ulaşım araçlarının yetersiz şekilde korunmasının sürümü de silinebilir. Belki de potansiyel alıcı güdümsüz füzelerin savaşma özelliklerinden memnun değil mi? Derhal söyleyebilirsiniz: ve memnun ve hayır. Volley cephanenin ilk versiyonu - MO.101.04 - 3,6 kilometreye kadar olan mesafelerde iki bin metrekarelik bir alanda hedeflerin imha edilmesini sağladı. Maksimum hızda çekim yaparken tam bir voleybolu altı ile on iki saniye sürer. Etkinliği açısından, bir savaş aracının bir salvou, bir topçu bataryasının nispeten uzun çalışmasına eşittir. Aynı zamanda, "Pinokyo" ve "Solneptek" yeterince geniş bir mühimmat aralığına sahip değildir: sadece yanıcı ve termobariktir. Bazı durumlarda, bu tür savaş birimlerinin hareketi, örneğin herhangi bir yapının tahrip edilmesi gerektiğinde yetersizdir. Bu, hedefin içindeki merminin doğrudan isabetini ve ardından bir patlamayı gerektirir. MO.101.04 ve MO.101.04М füzelerinin savaş başlıklarının bu özellikleri, kullanım alanını arttırsalar da kullanım alanlarını ciddi şekilde sınırlandırmaktadır. Güdümsüz roketlerin ikinci problemi nispeten kısa menzilliydi. MO.3600 füzesinin ilk versiyonunun 101.04 metreleri, özellikle diğer çoklu fırlatma roket sistemleri ile karşılaştırıldığında, çok kısa bir aralık olarak kabul edildi. Ciddi silahlı bir düşmanla çarpışma karşısında, TOC-1 veya TOC-1А kullanımı oldukça zor bir iştir. Birimler arasındaki etkileşimin uygun şekilde düzenlenmesiyle, düşman, savaş aracına pozisyona girme şansı verirse, fırlatmaya izin vermeyecektir. Bu bakımdan, ağır alev makinası sistemleri yine "klasik" MLRS'yi kaybeder. Böylece, 9-mm 58М300С füzesi ile 9 mm 55K25 kompleksi Smerch 70K9, ateşi tehlikeye atmadan tehlikeye atmadan, 55'tan 101.04 kilometreye kadar hedefi vurabilir. Aynı zamanda, XNUMXМXNUMXС roketinin savaş başlığı Solntsepe kompleksinin tüm MO.XNUMXM roketinin dörtte birinden daha ağırdır.
Bu nedenle, ağır alev atan sistemlerin seri üretimini ve birliklerin onlarla donatılmasını engelleyen tökezleyen blok olduğunu bulduk. Bu, yaygın kullanım imkanı vermeyen özel bir mühimmattır. Evet, savaşın etkinliğinde, bir dizi başka benzer sistemi aşıyor. Ancak bunun bedeli kısa menzillidir, mühimmat zarar görürse felaket sonuçların ortaya çıkma riski ve pozisyon üzerinde ciddi bir güvenceye ihtiyaç duyulmaktadır. Tüm bu faktörler ağır alev püskürtme sistemlerinin kullanımı için olası koşulları ciddi şekilde azaltır. Ve füzeler için mevcut olan küçük savaş başlığı çeşitleri sık kullanım için elverişli değildir. TOC-1 ve TOC-1A sistemlerinin artılarının ve eksilerinin birleşimi, ağır alev atıcı sistemlerinin kullanımının makul ve etkili olacağı “ideal” durumun yaklaşık bir gösterimini vermeyi mümkün kılar. Bu alan hedeflerinin nispeten kısa bir mesafeden bombalanmasıdır. Ek olarak, saldırıya uğramış düşman nispeten zayıf bir eğitime sahip olmalı ve ciddi bir tank karşıtı silah veya topçu bulundurmamalıdır. Bu nedenle “Pinokyo” veya “Suntsepek” için ideal görev, zayıf bir ordunun veya silahlı çetelerin bir kampına veya konvoyuna saldırmaktır. Yeni mermiler kullanıldığında, MO.101.04M menzili arttırıldı, varsayımsal bir voleybolun genel özellikleri aynı kalır.
Genel olarak, “Buratino” ve “Güneş Işığı” ağır alev alma sistemleri durumunda, belirli bir durumu gözlemliyoruz. Uygulamada ilginç ve şüphesiz gelecek vaat eden bir proje, gerçek savaş operasyonlarına oldukça zayıf bir şekilde adapte olmuş ve ek güçlerin katılımını gerektirmektedir. TOC-1 ve TOC-1A'nın büyük miktarlarda sipariş edilmemesinin diğer bir nedeni, komplekslerin spesifik taktiksel nişleriyle ilgilidir. Tabii gerekirse, alev atma sistemlerinin atış menzilini artırmak mümkün olacaktır. Ancak bu durumda, mevcut MLRS ile "örtüşecekler". Bu arada, ağır alev fırlatma kompleksleri söylenemeyen yeni çok roketli roket sistemlerinin alımları devam ediyor. Bu nedenle, ağır alev atma sistemleri için uygun tek taktik niş, göreceli olarak geniş bir alana hızlı bir şekilde yerleştirme ve insan gücü ve zayıf korumalı ekipmanın derhal imha edilmesinin gerekli olduğu küçük özel operasyonlardır. Aynı zamanda, RCBZ birlikleri için özel bir salvo yangın sistemi fikri de ilginç ve umut verici. Örneğin, MO.101.04 füze sadece bir hacim patlama veya kışkırtıcı savaş başlığı ile donatılmış olabilir. Bu mühimmat temelinde, yangınları söndürmek için bir karışım taşıyan özel bir mermi oluşturulabilir. Bu tür ağır alev makinesi sistemlerinin kullanılmasıyla (ironik geliyor - bir alev sistemi sayesinde yangın söndürme), savaş aracı için yangın örtüsü sağlanmasına gerek kalmaz ve tüm avantajlar tam olarak kalır. Benzer şekilde, TOC-1 ve TOC-1A küçük zehirli madde bulutlarını veya benzeri aerosolleri elimine edebilir. Bununla birlikte, ağır alev makinesi sistemlerinin projelerinin yazarları, kullanımları için henüz alternatif projeler sunmamıştır ve öyle görünüyor ki, böyle bir planları bile yok.
Sitelerin malzemelerinde:
http://rbase.new-factoria.ru/
http://arms-expo.ru/
http://globalsecurity.org/
http://gurkhan.blogspot.com/