- Sovyetler Birliği (1942) Uçan Tank - 1 Prototip Üretildi
- Uçan Tanklar Konsepti
- Uçan T-60
- Tasarım
- İlk Uçuş
- A-40'ın Uygulanabilirliği
Sovyetler Birliği (1942)
Uçan Tank - 1 Prototip Üretildi
Uçan Tanklar Konsepti
Uçabilen bir tanka sahip olma fikri ilk olarak 1930'ların başında Walter Christie'nin uçan M1928 tankı ile ortaya çıktı, ancak 2. Dünya Savaşı sırasında başka tasarımlar da yapıldı. Baynes Yarasa , 1943), Japonya ( Özel 3 Numaralı Hafif Tank Ku-R0 ile Kokusai Ku-8 planör , 1944) ve SSCB ( Antonov A-40 1942), hepsi uçan tanklar yapmaya çalıştı, ancak hiçbiri başarılı olamadı. Her ulusun istediği, savaşta uçabilen oldukça güçlü bir AFV idi - kağıt üzerinde bile imkansız bir şey. Yeterince büyük bir silah (12.7 mm'den daha büyük kalibrede) ve yeterince güçlü bir zırha (en az 20 mm) sahip olmak, aracın uçamayacak kadar ağır olacağı anlamına geliyordu.
Uçan T-60
Antonov A-40 (bazen A-40T veya Krylya Tank, "tank kanatları" olarak da anılır), 1942'de Sovyetlerin uçan bir tank yaratma girişimiydi - sadece bir prototip üretildi. Sovyet kuvvetleri başlangıçta T-27, T-37A ve D-8 gibi tankları ve zırhlı araçları TB-3 bombardıman uçaklarının altına bağlamış ve çok kısa bir yükseklikten bırakmıştı; vites boşta olduğu sürece tankAncak bu, mürettebatın ayrı olarak indirilmesini gerektiriyordu, bu da tankın konuşlandırılmasının gecikmesi anlamına geliyordu. Bunun sonucunda Sovyet Hava Kuvvetleri, Oleg Antonov'a tankları indirmek için bir planör tasarlamasını emretti...
Tasarım
Antonov çok ustaca bir çözüm buldu. Büyük ahşap ve kumaş çift kanatlı ve çift kuyruklu bir T-60'a çıkarılabilir bir beşik ekledi. Kanat açıklığının 59 ft'nin (18m) biraz üzerinde ve toplam alanının 923,5 ft2 (85,8m2) olduğu tahmin edilmektedir. Bunun ne kadar büyük olduğunu bir perspektife koymak için, küçük savaş uçağı Polikarpov I-16'nın kanat açıklığı 29 ft 6 inç (9m) ve toplam alanı156,1 ft² (14,5 m²) - A-40'ın kanat açıklığı neredeyse iki katıydı ve toplam alanı neredeyse altı kat daha fazlaydı (A-40 beşiği çift kanatlı olmasına rağmen)!
Fikir, A-40'ın savaş alanına konuşlandırıldıktan sonra beşiği bırakmasıydı ve bu bariz nedenlerden dolayı gerekliydi. Hiçbir tank, içinden çıkan yaklaşık 60 metrelik kanatlarla savaşta etkili bir şekilde konuşlandırılamazdı. Kanatlar, ağırlıkları nedeniyle aracı yavaşlatmakla kalmaz, aynı zamanda oldukça fazla sürtünme yaratırlardı.
1942 yılında bir Petlyakov Pe-8 veya Tupolev TB-3 tarafından çekilmek üzere bir planöre yerleştirilen bir T-60. Tank, silahları, mühimmatı ve farları çıkarılarak ve çok sınırlı miktarda yakıt bırakılarak hava kullanımı için hafifletildi (ve bazı kaynaklara göre tareti de çıkarıldı).
İlk Uçuş
Resmi hikayeye göre (ki bu şüphelidir), 2 Eylül 1942'de bir test uçuşu yapıldı. Modifikasyonlarla bile, A-40 çekilemeyecek kadar ağırdı. Bir TB-3 bombardıman uçağı onu çekiyordu, ancak çarpışmayı önlemek için planörden inmek zorunda kaldı. Sürükleme çok fazlaydı ve bombardıman uçağı yükünün ağırlığını kaldıramadı. A-40, ünlü Sovyet deneysel planör pilotu tarafından kullanıldıSergei Anokhin, ve bir kez iniş yaptıktan sonra, sözde sorunsuz bir şekilde süzüldü. T-60, test edildiği hava alanının yakınındaki bir tarlaya indi ve planör beşiğini bıraktıktan sonra üsse geri götürüldü. Aracın ağırlığını kaldırabilecek ve dolayısıyla A-40'ı doğru hızda (160km / s) çekebilecek bir uçak yoktu ve bu nedenle proje terk edildi.
A-40'ın Uygulanabilirliği
Antonov A-40 ile ilgili ilk büyük sorun, devasa kanatlara sahip olmasıdır. Bunların savaştan önce atılması gerekecekti, bu da muharebe konuşlandırmasını kesinlikle geciktirecekti (muhtemelen mürettebatın ayrı olarak atılması kadar olmasa da). İkincisi, eğer araçlar sadece sınırlı yakıta sahip olacak ve mühimmatsız olacaksa, atılacak kadar hafif olması için mühimmat ve yakıtınBu da muharebe konuşlandırmasının bir kez daha ertelenmesi anlamına gelir, çünkü mürettebat mühimmat ve yakıtı tanka yüklemek için uğraşmak zorunda kalacaktır - ve rüzgarın bu hava inişlerini amaçlanan kullanıcılarından uzaklaştırmayacağının garantisi yoktur.
Üçüncüsü, T-60'ın kendisi 1942'de bile çok güçlü bir tank değildi. 20 mm'lik TNSh topu sadece hafif zırhlı ya da zırhsız hedeflere karşı kullanılabilirdi ve en iyi ihtimalle 20 mm'lik zırhı en hafif Alman AT silahlarına bile zor dayanırdı.
Dördüncü olarak, aracın başarılı olup olmadığı bile belirsizdir. Yukarıda kaydedilen resmi hikaye büyük bir abartı ya da tamamen hayal ürünü olabilir. A-40'ın uçarken çekildiği iddia edilen fotoğrafı aslında Antonov fabrikası tarafından üretilen bir çizimdir.
Antonov A-40'ın tasviri. Renkler spekülatiftir ve bazı çıplak ahşap veya muşambaların görünmesi söz konusu olabilir.
Uçuş halindeki A-40'ın bir çizimi (ya da belki bir modelin fotoğrafı). Bu görüntü Antonov fabrikası tarafından üretilmiştir ve bazılarının iddia ettiği gibi gerçek prototipin bir fotoğrafı değildir. T-60, damgalı tekerleklerden de görüldüğü gibi bir M1942 GAZ üretimi gibi görünmektedir.
Bir TB-3 bombardıman uçağı tarafından indirilen bir T-37 tankı. Yere inanılmaz derecede alçak, bu da düşman ateşi nedeniyle ciddi bir muharebe konuşlandırmasını tehlikeli hale getirecektir.
1932 tatbikatları sırasında bir TB-3 bombardıman uçağının altına bağlanmış bir D-8 zırhlı aracı, Ukrayna.