-Ne sebeple olursa olsun hatanızın üzerine kara kara düşünmeyin. Temizlenmenin yolu çamurda yuvarlanmak değildir.
“Sen gerçekten hasta görünüyorsun, mideni bozan bir şey mi yedin?”
Başıyla doğruladı. “Uygarlık yedim.”
“Ne?”
“Zehirledi beni uygarlık.”
-Başlamak için en uygun zamanı beklersen hiç başlamayabilirsin; şimdi başla, şu anda bulunduğun yerden, elindekilerle başla.
-Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkumsun.
-Ben keyif aramıyorum. Tanrı’yı istiyorum, şiir istiyorum, özgürlük istiyorum, iyilik istiyorum.
-Sürekli bir şeyleri kabullenmenin sıkıcılığı…
-Kötü bir davranışta pişman olmuyorsan, vicdanın çürümüştür.
-Duygu ve arzular söz konusu olduğunda çocukça davranıyoruz.
-İnsan mutluluk konusunu düşünmek zorunda olmasa, yaşam ne kadar eğlenceli olurdu.
-Mutsuzluğu, yalancı mutluluğa yeğlerim.
-Eğer doğru kullanırsan sözcükler X ışınlarına dönüşebilirler, her şeyi delip geçerler. Okursun ve delinirsin.
-Düşünmeyi bilmeyen insan her zaman başkalarının kölesi olur.
-Çok zaman kaybettim. Çok zaman ve biraz da ümit. Yaşamak bu galiba…
-Hayatı, size gülmeyi unutturacak kadar ciddiye almayın.
-Ama başka şekilde mutlu olmak istemez miydin, Lenina? Başkaları gibi değil kendi istediğin gibi.
-Siz görmezden gelseniz de, gerçekler var olmayı sürdürürler.
-Belki de dünya, başka bir gezegenin cehennemidir.
–Eski bir inanışa göre: Her iç çekişte kalp bir damla kan kaybedermiş.
-Kolayca vazgeçerek hiçbir şey elde edemezsin.
-Yeni bir dünya istiyorsan, eski alışkanlıklarını bırakmalısın.
-Oturup kitap okursanız fazla bir şey tüketmezsiniz.
-Her şeyin ulaşılabilir olduğu bir dünyada hiçbir şeyin anlamı yoktur.
-Gözlerinde şefkatli bir dargınlık vardı.
-Bütün bunların anlamı nedir? Niye hep birlikte iyi ve mutlu olamıyorsunuz? İyi ve mutlu. Huzur içinde, barış içinde. Ah, hepinizin mutlu olmanızı isterim. Hepinizin mutlu olmanızı isterim! Lütfen, lütfen iyi olun.
-Hiç, içinde dışarı çıkmak için bir şans verilmesini bekleyen bir şey varmış gibi hissettin mi kendini?
-İhtiras ya da şüphe nedeniyle ölümüne altüst oluşların görkemini bulamazsınız mutlulukta. Mutluluğun yüce bir yanı yoktur.
-Değişmek için gözyaşları içeren bir şeye ihtiyacınız var sizin, dedi. Burada hiçbir şeyin bedeli yeterince ödenmiyor.
-Üstelik elbise yamamaya hiçbir zaman iyi gözle bakılmazdı. Delinince at ve yenisini al. “Yama artarsa refah düşer.”
-Şimdi onları döndürün ki çiçekleri ve kitapları görebilsinler.
-Sahip olduğumuz şeyler bize ne kadar aitse, biz de o kadar kendimize aitiz. Kendimizi biz yaratmadık, kendimizden üstün olamayız. Bizler kendimizin efendisi değiliz. Biz Tanrı’ya aitiz. Öyleyse meseleye kendi mutluluğumuzun penceresinden bakamaz mıyız?
-Tüm şartlandırmaların amacı şudur: İnsanlara, kaçınılmaz toplumsal yazgılarını sevdirmek.
-Yakın gelecek, büyük olasılıkla yakın geçmişe benzeyecektir.
-Düzenden memnun olmayan, kendi bağımsız düşünceleri olan insanlar. Kısacası “biri olmayı başaran herkes”. Size imreniyorum.
-Her şey bir yolunu bulur, eğer içini bir umutsuzluk kaplamazsa.