Bölüm 1452: İblis İmparatoru'nun Gelişi (3)
Editör: Extacy12
Çeviri: realistchildx
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun haykırışı, orada olanların kulakları için göksel müziğin sesinden farklı değildi.
Evren Delen'in gücü tükenmişti ancak İlkel Kaos Duvarı tamamen yıkılmamıştı. Evren Delen'in gücü onu etkilemeden, İlkel Kaos Duvarı hızla toparlanırdı. Dahası, Evren Delen'in İlkel Kaos Duvarını tekrar açacak kadar güç kazanması için kaç yıl süreceğini kim bilebilirdi.
Hatta İlkel Kaos dışındaki İblislerin o zamana kadar dayanamamaları bile mümkündü.
Ve bu tam olarak Ebedi Cennet Tanrı İmparatorunun daha önce söylediği şeydi; elde etmesi neredeyse imkânsız olan en iyi sonuç!
Metrelere ulaştıktan sonra, kızıl çatlağın küçülme hızı yavaşlamaya başlıyordu fakat yine de küçülmeye devam ediyordu. Herkesin gözleri, çatlak üzerine sıkıca sabitlenmişti ve başlangıçta korkutucu derecede yoğun olan kızıl ışık, hızlı bir şekilde donuklaştı ve gözler önünde sessizleşti. Tehlikenin daha patlamadan önce, çoktan geçtiğinin bir işareti gibiydi.
"Görünüşe göre cennetler Doğu İlahi Bölge'mizi korudu." Brahma Cennet Tanrı İmparatoru konuştu.
“Hayır, daha doğrusu cennetler bizim evrenimizi korudu.” Üç Brahma Tanrısından biri, Qianye Wuai bir iç çekerek söyledi.
“Ne kadar yanlış bir alarmdı bu.” Qilin İmparatoru, başını sallarken konuştu, hafif bir gülümseme yaşlı yüzünde belirdi.
Uzaysal fırtına durmuştu ve kızıl ışık kaybolmuştu. Bütün bunlar, bu felaketin çoktan geçtiğinin kanıtıydı.
“Mümkün olan en iyi sonuç gerçekten olmuş gibi görünüyor.” Mu Xuanyin, ağır bir rahatlama nefesi verirken konuştu.
Herkesin ifadeleri gevşemiş, sanki çok ağır bir ağırlık sırtlarından düşmüş gibiydi… Tek istisna Yun Che'ydi, çatılmış kaşları hiç gevşemedi.
“Hayır, korkarım o kadar basit değil.” Yun Che alçak sesle konuştu. “Buz İlahi Ankası bana bunun kaçınılmaz olarak patlayacak bir felaket olduğunu söyledi ve bunu bir kereden fazla söyledi. Onun varoluş seviyesi göz önüne alındığında, bunun hakkında yalan söyleyeceğini sanmıyorum.”
Mu Xuanyin: “...”
"Dahası…" Yun Che bir elini kaldırdı ve göğsüne bastırırken konuştu, nefesi gittikçe düzensizleşiyordu. “Kaynak damarlarım… çok şiddetli bir şekilde titriyor ve titreme… gittikçe daha da yoğunlaşıyor.”
Otuz metre… on beş metre… dokuz metre… altı metre…
Kızıl ışık daralmaya devam etti ve tamamen ortadan kalktığı an, bu felaketin tamamen yok olduğunun kanıtı olabilirdi.
Sonunda, kırmızı ışık sadece üç metre genişliğe kadar daraldı. Fakat ondan sonra küçülmeye devam etmedi, onun yerine sabit kaldı.
Bundan sonra, kızıl ışık titremeye başladı. Ardından, ışık bazı belirgin ve tuhaf değişikliklere uğramaya başladı. Yavaş yavaş yoğun bir şekilde parıldayan, yarı saydam hale geldi ve ondan sonra yavaş yavaş gittikçe daha da netleşmeye başladı...
Yavaş yavaş basit ışıktan maddeli bir şeye dönüşmeye başladı.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun yüzündeki heyecan, yerini derin bir şüphe ve güvensizlik ile yer değiştirmeye başladı.
Sonunda, zamanın bir noktasında, kızıl ışık nihayet dönüşümünü durdurdu.
Kızıl ışık izi kaybolmuştu ve yerini üç metre uzunluğunda, uzun ve dar elmas şeklindeki kızıl bir kristal aldı. Bu kristal, İlkel Kaos Duvarına gömüldü.
Yun Che’nin ifadesi çarpıcı biçimde değişiyordu... Şu anda artık sadece kaynak damarları değil, kalbi bile çılgın bir tempoda atıyordu. Aslında o kadar hızlı atıyordu ki sanki göğsünden atlayacakmış gibi hissediyordu. Ağzını açtı ve bir şeyler söylemeye çalıştı ama aniden bir ses çıkaramadığını keşfetti.
Tam olarak ne oluy... Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru ağzını açtı, ama ağzını açtığında ondan da ses çıkmadı.
Belirsiz bir zaman diliminden dünya, kıyaslanamaz derecede korkunç bir ölüm sessizliğine gömülmüştü.
Uzaysal fırtına tamamen ortadan kalkmıştı.
Toplanan İlahi Ustalar tarafından daha önce gönderilen kaynak enerjisi sanki boşluk tarafından yutulmuş gibi, iz bırakmadan kaybolmuştu.
Yıldızlar dönmeyi ve hareket etmeyi durdurdu...
Bütün sesler ve tüm elementler tamamen sessizleşmişti...
Düzen… Yasa… Cennetsel yol… Hepsi ortadan kaybolmuştu.
Thump!
THUMP!!
Bu ölümcül sessiz dünyada herkesin göz bebekleri bir noktada sınırlarına kadar genişledi. Yine de hiç kimse uzun süre ses çıkarmadı, daha doğrusu kimse ses çıkaramıyordu. Duyabildikleri tek şey, kalplerinin eşi benzeri olmayan boğuk ve mat atış sesiydi.
Sanki tüm dünya tamamen kapatılmış gibiydi.
Bu korkunç sessizlik çok uzun bir süre devam etti ve kimse bozmadı... Çünkü kimse bozamıyordu.
Sonunda belirsiz bir süre geçtikten sonra, herkesin görüşündeki dünya değişmeye başladı.
İlkel Kaos Duvarı'na gömülü kızıl kristalde zifiri siyah bir siluet belirdi.
Bu bir insan figürüydü!
Siyah figür, bu kızıl kristalin içinden yaklaşırken gittikçe daha da belirginleşti... Sonunda, sanki boyutsal bir engel kırılmış gibi, bu siyah figür yavaş yavaş kristalin içinden dışarı çıktı.
Kalp atışlarının sesi o sırada tamamen durdu ve alan açıkça aydınlık olmasına rağmen herkes sanki sonsuz siyah bir boşluğa daldırılmış gibi hissetti... Tarif edilmesi imkânsız boğucu ve sallantılı bir ezici korku hissiydi.
Figür çok uzun değildi, parçalanmış ve yıpranmış siyah kıyafet giymişti. Yüz ve cildinin maruz kaldığı kısım son derece ürkütücü, mavimsi siyah bir renkti ve aşırı derecede ince yara izleriyle kaplıydı... Sanki bu kişi, binlercenin binlercesi kez kesilmiş ve şimdi dokuz cehennemden çıkıp yürüyen bir şeytani hayaletmiş gibiydi.
Bu kişinin figürüne bakıldığında, muhtemelen kadın olduğu söylenebilirdi. Kasvetli karanlık enerji vücudundan yükseliyordu ve gözleri en karanlık geceden bile daha karaydı. Elinde tamamen sıradan görünen keskin bir iğne tutuyordu, iğnenin ucu son derece mat bir kızıl ışıkla akıyordu.
Bu ışık mat olmasına rağmen, iğnenin ucunda asılı duran kızıl ışık noktası, herhangi bir yıldızın ışığından daha parlaktı.
Yun Che'nin kolunu tutan karlı el hafifçe titrerken yavaşça sıkılaştı... Yun Che'nin gözleri sonuna kadar açık, dişleri sürekli sıkılıydı. Tüm vücudu sıkıca uzaya mühürlenmiş gibi hissetti. Herhangi bir ses veya hareket yapamıyordu.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun gözleri öylesine daralmıştı ki patlayacak gibiydi ve tüm vücudu neredeyse çöküş noktasına kadar titriyordu...
Hiç böyle bir korku, böyle bir terör ya da umutsuzluk hissetmemişlerdi.
O kara gözler, gelişi için yaratılmış olan mühürlü dünyayı gözlemledi, onu “karşılamaya” için gelen bu canlıları taradılar. Uzun süredir ayrı kaldığı bu dünyaya dokunurken yavaşça elini kaldırdı.
“Yaşlı... Kötü... Mo... E, Jie Yuan... geri döndü!"
Sesi, şeytani bir ruhunkinden daha şiddetli ve dehşet vericiydi, herkes onu duyduğunda, sayısız zehirli iğnenin ruhlarına saplandığını hissetti.
Dahası, uzun süre uykuda kalan alan nihayet şiddetle sarsılmaya başlarken bu ses tüm İlkel Kaosu hapseden kâbusu uyandırıyor gibiydi. Uzaktaki yıldızlar nihayet hareketlerine devam ettiler ama hepsi orijinal yörüngelerinden sapmıştı.
Elementler, yeniden ortaya çıkarken canlılıklarını geri kazandılar ama hepsi son derece çılgına dönmüştüler... Kendi iradesine sahip olmayanlar bile korkudan titriyordu.
Bir Uzaysal fırtına uyandı, şu anda meydana gelen uzay fırtınasından bile daha korkutucuydu. Önde duran Tanrı İmparatorlar ve arkada duran İlahi Ustalar, ilahi bedenlerinin hepsi uzaklara uçurulurken şiddetle sarsıldı. Çok sayıda İlahi Usta'nın vücudunda çatlaklar ve yarıklar ortaya çıktı, kanla boyandılar.
Fakat o… Başından sonuna kadar tek bir adım bile atmamıştı. Tüm bunlar, ortaya çıktığında meydana gelen auradaki değişiklik nedeniyle gerçekleşmişti.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru panik içinde geriye doğru sendeledi. Vücudundaki kanın tamamı öfkeyle kaynıyordu ama kaynayan kanın tamamı kıyaslanamaz biçimde soğuk hissettiriyordu. İleriye bakmak için başını kaldırdı ve sonunda hayatında çıkardığı en korkmuş ve titrek sesle konuşmadan önce birkaç kez ağzı açılıp kapandı. "Cennet Cezalandıran... İblis İmparatoru!"
Dehşet… Tıpkı yeni canlanan bir şeytan gibi tarif edilemez bir dehşet, çılgınca büyüyor ve herkesin kalplerinin, ruhlarının derinliklerinde şişiyordu.
Bir saatten daha kısa bir süre önce kızıl çatlağın ardındaki gerçeği öğrenmişlerdi ve gerçeği daha hazmetmeye bile zamanları yokken Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun bahsettiği “Cennet Cezalandıran İblis İmparator” aslında şimdi İlkel Kaosu, onun ötesindekilerden ayıran boyutlara adım atmıştı ve gözlerinin önünde ortaya çıkmıştı.
Bu evrende ortaya çıkmıştı.
Ne kadar acımasız ve saçma bir kabustu bu!
Bu kara gözler Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun bedenine düştü ve sadece bir an sürmesine rağmen, vücudu ve ruhunun sayısız parçaya bölünmüş gibi hissetmesine neden oldu. "Kirli Tanrı Irkı, bu hükümdarı ağırlamak için yalnızca sizin gibi bir sürü ölümlü yaratık mı gönderdiler!?”
Eski İblis Irkının Dört İblis İmparatorundan biri olan Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Jie Yuan, sürgünde milyonlarca yıl harcandıktan sonra sonunda İlkel Kaosa geri dönmüştü!
Ama evrenin aurası tamamen değişmişti. Çok çamurlu ve bulanık hale gelmişti.
İlk başta Kaos Duvarı'ndaki son birkaç yıldaki garip hareketlerden Tanrı Irkının, onun geri dönüşünde onu “karşılamak” için hazırlık yaptığını düşünmüştü. Ama kendisini karşılayanların bir avuç alçak ve zavallı ölümlü olacağı hiç aklına gelmemişti.
Shui Qianheng, iki kızının önünde durdu ve yumruklarını sıkıca kapattı, gözleri tamamen kızarmıştı. Öyle korkmuştu ki neredeyse patlamak üzereydi.
“Ahhh… Ahhh… Ahhh…”
Titrek iniltiler toplanan tüm üst Kral Alemlerinin boğazlarının derinliklerinden geliyordu… Bu tarif edilemez bir ezici güçtü hem bedenlerini hem de ruhlarını neredeyse ezen bir basınçtı. Aslında, hayatlarında ilk kez gerçek dehşet ve umutsuzluğun ne olduğunu öğrendiler.
Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru... Gerçek bir İlkel İblis İmparatoru!
İlkel Dönem'de bile en güçlü varlıklar olarak kabul edilirlerdi ve şu anki mit, efsanelerden söz edilen ilahi varlıklardan bile daha yüce olan İblis İmparatorları.
Bir kâbus… Herkes bunun sadece bir kâbus olduğunu umuyordu.
Ejderha Hükümdar… İlkel Kaosun en üst düzey hükümdarı, tüm vücudu hafifçe titriyordu ve parmaklarının her eklemi kemik beyazıydı.
Gerçek dehşet, birinin iradesiyle karşı koyabileceği bir şey değildi. Bir İblis İmparatoru'ndan yayılan ezici güçle, herhangi bir ölümlü varlığın iradesini tamamen ezmek için sadece bir an yeterliydi.
İblis İmparatoru'nun felaketi sonunda gerçekten dinmişti. Onların aşırı umutları gerçekleşmemiş, bir mucize ortaya çıkmamıştı. Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun vücudunun her bir parçası, vücudundaki her bir saç titriyordu. Uzun zaman önce durumun gerçekte ne olduğunu anlamış olmasına ve kendisini yıllarca zihinsel olarak hazırlamış olmasına rağmen, şimdi bu krizle gerçekten yüz yüze geldiğinde, hala hepsinin basitçe çok acıklı olduğunu hissetti.
O çok zayıf ve kırılgan falan değildi. Yalnızca, İblis İmparatoru basitçe çok fazla korkunçtu.
Ruhun dayanabileceği sınırlarını aşan bir dehşetti.
Dilinin ucunu sertçe ısırdı, delici acı ve ağzını sertçe dolduran kanın tadı, netliğinin bir kısmını geri kazandırdı. Başını kaldırdı ve tüm gücüyle bağırdı, "Lord... İblis İmparatoru... Yalvarırım... lütfen bir şey söylememe izin verin... Biz Tanrı Irkı değiliz... Tanrı Irkı bu evrenden uzun zaman önce kayboldu!"
“Tanrı Irkı... yok mu?" Jie Yuan, gözleri hafifçe dönerken konuştu. Bu zifiri siyah gözler, tüm hayatı yutabilecek sonsuz bir şeytani uçurum gibi görünüyordu.
İblis İmparatoru ortaya çıkmıştı ancak koşullar, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun öngördüğünden farklıydı.
Kendisinin ve atasının aklında, milyonlarca yıllık nefreti taşıyan İblis İmparatoru ve İblis Tanrıları geri döndüğünde, nefretlerini ve kinlerini çılgın bir şekilde salacaktı. Dünya'da delik açarlar, her şeyi, yaşayanları ve ölüleri dahil yok eder ve ezerlerdi.
Kişi evreni doldurmaya yetecek kadar nefretle döndüğünde nasıl biri mantık ve kısıtlama bekleyebilirdi ki!?
Ancak İblis İmparatoru geri dönmüştü ve diğer İblis Tanrıları daha görmediler.
Ayrıca, geri dönen İblis İmparatoru beklediğinden çok daha “sakin” ve “mantıklı” görünüyordu. En azından, onları gördüğü anda atılıp onları yok etmedi.
Bu yüzden, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru, umutsuzluk uçurumun içinde hafif bir umut parıltısı görmüş gibiydi. Konuşmak için elinden geleni yaptı, “Evet! Lord İblis İmparatoru İlkel Kaosa yeni döndü, bu yüzden hem Tanrı Irkının hem de İblis Irkının milyonlarca yıl önce sonlarıyla karşılaştığının farkında değilsiniz. Sadece ölümlü varlıklar… Bu evrende kaldı… Lord İblis İmparatoru'nun ruhsal algısı göz önüne alındığında, şu an ki İlkel Kaosun… o zamanki İlkel Kaos’ tan farklı olduğunu kesinlikle hissedebilirsiniz!”
Çok uzun bir kelime dizisi değildi ancak bunları söylemek, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun tüm gücünü tüketmiş gibi görünüyordu. Göğsü şiddetli bir şekilde ağırlaştı ve tüm vücudu soğuk terle kaplandı.
"Sonlarıyla karşılaştılar..." Jie Yuan, uzaklara bakarken yavaşça mırıldandı. "Sonları..."
Bu evren çok zayıf ve kırılgan olmuştu. İlkel Kaosun dışındaki boşluğun yarattığı yıkım, İblis İmparatoru'nun gücünün geçmişte olduğundan daha az olmasına neden olmuştu ancak onun ruhsal algısı hala tüm evrenin uzunluğundan daha da uzayabilirdi...
Fakat hiçbir Tanrı veya İblisin aurasına rastlayamadı.
Geride kalan tek şey bu bulanık, acınası olan evren ve bu alçak, acınası yaratıklardı.
"Mo E.… de öldü mü?" Yavaşça konuştu, sesi şeytani ilahiler gibi geliyordu.
"Evet!" Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru endişeyle cevapladı. "Mo E.… yıllar önce öldü. Uzun zaman önce bir yok olmuş dönemin efsanesi haline geldi… Şu anki İlkel Kaos, başka bir çağa geçen bir dünya.”
Etraflarındaki boşluk bir anda bir kez daha buz gibi soğuk bir durgunluğa indi.
“He… Hehe…” Aniden gülmeye başladı, fakat kahkahası son derece soğuk ve dehşet doluydu. "Öldü... öldü! Nasıl ölebilir... Nasıl ölebilir! Bu hükümdar henüz şahsen cesedini yok etmedi ve ruhunu paramparça etmedi, O ZAMAN NASIL ÖLDÜ!!?"
Nefret, kin, kötülük, hoşnutsuzluk… Siyah sis Jie Yuan’ın vücudundan yükseldi. Negatif duyguları patlarken karanlık şeytani enerji nihayetinde, etraflarındaki boşluğun umutsuzluğa kapılmasına neden olarak patlayıcı bir şekilde serbest bırakıldı.
O sırada, Jie Yuan’ın bakış açısı aniden döndü ve belli bir yöne baktı... Bu yön Brahma Hükümdar Tanrı Alemi'nden olan dört kişinin olduğu yerdi.
Qianye Fantian, Qianye Wusheng, Qianye Wubei, and Qianye Wuai!
"Brahma... Cennet... Tanrı... Klanı!” Alçak bir çığlıkla, kemik delen ve zalim bir kin siyah gözlerinden sızdı. “Yaşlı kötü Mo E'nin köpekleri!!”