Kelebeklerin hayatı tamamen uçmakla ilgili. Titrek kanatları, onların vücutlarının en büyük , en görünür parçalarıdır ve zamanlarının çogunu havada geçirirler. Uçmak birçok enerjiyi alır ve kelebekler bu enerjiyi alabilmek için çiçeklerden uçuş gücüne ulaşmada gerekli olan nektarı içerler.Dinlenirken bile kelebekler çogunlukla kanat kaslarını hareket etmek için yeteri kadar ılık tutarak uçuşa hazırlanıyorlar.
Tüm bu uçuş sadece eğlence için değildir ve kelebeklerin renkli kanatları sadece gösteri için değildir- o bütünüyle bir yol yada başka bir yol için çogalmaya bağlıdır.Kelebekler kanatlarındaki renkleri kamuflaj için kullanırlar ve bu uzun süre hayatta kalabilmeleri için gereklidir. Çoğalmalarını engelleyen yırtıcılara bir uyarı gibidir. Kelebekler kanat şekillerini ve renklerini hem tanınmak ve bazen de eşini etkilemek için kullanırlar.
Eş bulmak ve coğalmak çogunlukla bir kelebeğin hayatındaki son olaylardandır.
Onlar için yaşam sadece kelebeklerin yeni bir jenerasyona başlamalarına yetecek kadar uzundur. Binlerce mil göç edebilmek veya kış uykusuna yatabilmek için yeteri kadar uzun yaşayan bazı türler de vardır. Fakat yolculuğun sonunda veya baharın başında kelebeklerin hareketleri hala aynıdır.Çiftlesirler, dişiler yumurtalarını bırakır ve tüm yetişkinler ölür. Yumurtalar benzer şekilde kısa ömürlü kelebeklerle büyüyen tırtıllara dönüşmekten kurtulurlar .
Bu yazıda,biz kelebeklerin krilazitlerini bıraktıkları ve yavaşça kanatlarını kuruttukları andan itibaren olan yaşamlarına bakacağız. (Krizalit, kelebeğin tırtıla dönüşürken ki koruyucu kabuğudur.)
Kelebeklerin ayakları aracılığıyla nasıl yiyecek bulduklarını ve neden kanatların renkli değil de gerçekten temiz olduğunu içeren anatomilerine bakarak başlıyacağız.
Bir kelebek hayatına yumurtadan çıkan, açgözlü bir şeklide yemek yiyen ve sonunda krizalite dönüşmek için deri döken bir tırtıl gibi başlar. Krizalit, kelebeğin tırtıla dönüşürken ki koruyucu kabuğudur. Kelebek oluşurken, krizalit biçimini aldığında eski haline çok fazla benzemez. Kelebeğin vücudu aynı basit parçalardan meydana gelir. Baş, göğüs ve karın. Fakat çoğu benzerlik burada son bulur. Kelebeklerin hortumları arasında bir şeyler içmek için kullandıkları ince bir tüpe benzeyen bir boru vardır ve çoğu duyu organları baş bölgelerinde bulunur.
Bu hortumlar;
- Yakın mesafedeki hareketleri ve renkleri kolayca fark etmelerini sağlayan birleşik gözleri
- Burunlarındaki kokuları ve onların esas yönetim ve pozisyonlarını algılamak için yapılarını sezgi organlara sahip hareketedebilir ve segmenleşmiş antenleri
- Kelebeklerin neyin yiyecek neyin yiyecek olmadığına karar vermelerinde yardımcı olan ağız bölgesinin temel bölümlerinden olan Labial palas’ı içeriler
Kelebeklerin bütün duyu organları baş bölgelerinde bulunmaz. Kelebeklerin gövdelerine bağlı olan altı bacağının her birinin sonunda onların yiyecek bulmalarını sağlayan tat alma organları vardır. Kelebeğin ayağı güzel bir yiyecek kaynağına deydiğinde, hortumlarını çözmek için bir refleks meydana gelir. Bu, kelebeğin yiyeceğe erişmesine ve emmesine izin verir. Kelebeklerin kendini yeniden üreten organları karın bölgelerinde bulunur.
Kelebeklerin en önemli anatomik özellikleri kanatlarıdır. Kanatlar, oldukça ince ve bir sürü damardan oluşmuş chitin adı verilen transparan maddelerden oluşmuştur. Ön kanatları kelebeklerin baş kısmının yakınında ve aşağı yukarı üçgen şeklindedir. Arka kanatları kuyruk kısmının yakınında yelpaze ya da deniz kabuğu şeklindedir.
Renk ve desenleri zayıf pullardan oluşan tabakalardan meydana gelir.Balık puluna benzer olduğunu düşünebiliriz fakat onlar kısa ve ince tüylerden meydana gelir. Bu pullar kanatları korur ve yalıtımı sağlarlar. Tipik olarak, alt taraftaki pullar kamuflaj için oluşturulmuşken kanatlarının üst kısmında bulunan pullar parlak şekilde renklidir
Başta kanatlar ıslak ve buruşuktur. Kelebekler krazilitten belirir belirmez, kanatlarını temizleyip açmak zorundadır. Bunu yapabilmek için, vücudunu pompa gibi kullanır ve sıvıları, damarlar gibi boruları aracılığıyla yollar. Bu biraz bir balonu şişirmek gibidir. Damarlar sıvıyla dolduğunda, kelebekler kanatlarının yüzeylerini yavaşça yayarlar.
Kelebeklerin hayatlarını savaş için hazırlamak zorunda olduklarında yapmak zorunda oldukları şeylerden sadece birisidir bu. Aynı zamanda kelebekler dönüşümleri boyunca eski ürettiklerinden kurtulmak zorundadırlar. Bu atılmış olan şey ilk dışkı olarak bilinir ve açık kırmızı renginde kan görünümüne sahiptir. Daha sonra kelebek tüm duyumsal organlarını temizler ve böylece yiyecek bulabilir. Sonunda borularını düzenli bir şekilde çalışır halde elde etmek zorundadır. Kelebek belirdiğinde, boruları zayıf saçak ve kancaları birleştirerek oluşan ayrı 2 parça içindedir. Kelebek bir içme borusunu meydana getirmek için eşit olan iki tüpü birbirine sarmak zorundadır.
Tüm bu işlemler kelebekler uçmadan önce meydana gelir ve orada son bulmaz.