ENGELLİLER İÇİN ACİL DURUMLAR
Engelli kişiler psikiyatrik acil durumlar yaşayabilir. Acil psikiyatrik sorunlar, engelliler ve aileleri için gerilim yaratır. Engellilikle ilgili olaylarla etkin bir şekilde baş edemediği için krize girme eğilimindedir. Müdahale gerektiren bir olay durumunda kurtarma ekibinden destek aranmalı veya engelli kişiler için hastaneden talep edilmelidir.
İNTİHAR VE İNTİHAR GİRİŞİMİ
Tıpta intihar olarak adlandırılan intihar (intihar), bir kişinin hayatının gönüllü olarak sona ermesi olarak tanımlanabilir. İntihar "hayatı tehdit edici" olduğu için bireysel kayıplarla sınırlı değildir. Ayrıca yarattığı şiddetli duygularla (öfke, panik, korku, suçluluk gibi) çevreyi de etkileyebilir.
Özellikle organ kaybına ve işlev kaybına yol açan olaylar sırasında ciddi fiziksel ve psikososyal sorunlarla karşılaşılmaktadır. Çoğu zaman, eksik organ üzücü bir tepkiye neden olur. Bireyin kendi kendine yeterliliği ve bağımsızlığı azalır. Özellikle bağırsak ve mesanenin yetersizliği, idrar sondası ihtiyacı, cinsel işlev kaybı vb. Sebepler bireyde psikolojik felaket ve depresyona neden olur. Engellilerde başkasına bağımlılık, özel ihtiyaçlarını bir başkasıyla karşılama ve depresyon varlığı gibi nedenlerle intihar girişimi görülebilir. Psikiyatrik bozukluğu olan engelliler için intihar riski de daha yüksektir.
Çalışma, omurilik felçlerinde intihar riskinin normal popülasyondan 3 ila 6 kat daha fazla olduğunu ve riskin daha genç yaş grubunda ve bir yaralanmadan sonraki ilk 1 ila 5 yılda daha yüksek olduğunu buldu.
15-24 yaş ve 45 yaş üstü grupta intihar riskini artıran faktörler, cinsiyet, yalnızlık, başarısızlık, hayal kırıklığı, ekonomik başarısızlık, işsizlik, ilgisizlik aile, sosyal destek eksikliği, hastalık Travmaya kronik fiziksel maruziyet, başka bir kişiye bağımlılık, alkol ve diğer uyuşturucuların kullanımı ve psikiyatrik bozuklukların varlığı (majör depresyon, sınırda kişilik bozukluğu gibi), intihar düşüncesi veya önceki intihar girişimleri.
Bunlar intihar riskini artıran faktörlerden bazıları.
"İntihar girişimine yaklaşım" Bir acil durum çağrısı yapılmalıdır (112 ve 155 aranmalıdır).
Aile üyeleri yoksa, onlara haber verilmelidir.
Herhangi bir intihar girişimi ciddiye alınmalı ve bir yardım çağrısı olarak değerlendirilmelidir.
Muhakeme, etki ve kabul olmaksızın mesleki etik değerlerin bilincinde bir yaklaşım benimsenmelidir.
İntihar girişiminde bulunan engelli bir kişi üzgün, suçlu, kızgın, üzgün hissedebilir. Bu nedenle davranışları iyi izlenmeli ve duygularını ifade edebileceği bir ortam sağlanmalıdır.
İntihar fikri veya planı olmalı mı? Kesici veya zararlı bir alet veya malzeme varsa kontrol edilmelidir.
Güvene dayalı iletişim kurulmalıdır.
Acil tıbbi ekip ve güvenlik güçlerine yardım edilmelidir.
İntihar adli bir durumdur ve bu akılda tutularak yapılmalıdır.
CİNSEL SALDIRI
Cinsel ilişkiye yönelik herhangi bir girişim, cinsel saldırıdır. Cinsel saldırı, mağdura fiziksel ve psikolojik zarar veren bir durumdur. Cinsel saldırı, bireyin ve ailesinin gelecekteki yaşamını da olumsuz etkiler. Saldırıya uğrayan kişi korku, utanç, yoksunluk ve yargılama korkusu yaşar. Cinsel saldırının yasal ve tıbbi bir yönü vardır.
Bir kişinin iradesine karşı zor, gözdağı veya uyuşturucu kullanarak cinsel faaliyete "tecavüz" denir.
Engelli Bir Çocuğun İstismarı DSÖ, bir yetişkinin farkında olmadan veya kasıtlı olarak yaptığı, çocuğun sağlığını, fiziksel ve psikososyal gelişimini ve çocuk istismarını olumsuz etkileyen davranışları tanımlar. İnsanlık tarihindeki tüm kültürlerle karşılaşır. Herhangi bir ekonomik durumda görülür.
Çocuk istismarı türleri; Fiziksel, cinsel, duygusal ve duygusal istismar olmak üzere dört kategoriye ayrılmıştır. Çocuk istismarının her türü, engelli çocuklar için de görülmektedir.
Bir yetişkinin herhangi bir madde veya aletle (keskin nesneler, sigara, kaynar su, zehirli madde veya ateşli silah) ile fiziksel şiddet (dayak, itme, sıkma, sakatlama vb. ), Kızgınlık, itaat, ceza veya çocuk tarafından bozulma. Vücudun herhangi bir yerinde iz bırakacak şekilde şiddetin kullanılmasıdır; çocuğa zarar verir (yaralanma, parçalanma, cinayet vb. )
Araştırmalar, engelli çocukların normal çocuklara göre istismara uğrama olasılığının daha yüksek olduğunu gösteriyor. Bakım ihtiyacı, bakım veren aile ve bakıcılarda fiziksel ve psikolojik yorgunluk hissi, eğitimsizlik, engellilik konusunda bilgi eksikliği, sosyal destek eksikliği, psikolojik zorluklar, ekonomik zayıflık, umutsuzluk vb. koşullar engelli bir çocuğun fiziksel istismarına yol açabilir.
Engelli çocukları olan aileler ve bakıcılar eğitilmeli ve psikolojik yardım ve destek sağlanmalıdır. Sağlık ekibi aracılığıyla anne, baba ve bakıcı konuya ilişkin görüş ve tutumlarını belirlemeye çalışmalıdır. Engellilere ve ailelerine yönelik sosyal destek yalnız ve güçsüz bırakılmamalıdır.
Kanıt eksikliği, yanlış bilgilendirme, kültürel ve geleneksel değerler çoğu zaman kötü muameleye yol açar. Çocuk istismarı yalnızca yaralanma durumunda dikkate alınır. Zulmün göstergesi olan yumuşak bulgular kaybolduğunda veya bildirilmediğinde, yaşamı tehdit eden olumsuz sonuçlar ortaya çıkar. Çocuk istismarıyla ilgili ahlaki ve etik sorumlulukları olan eğitimciler bu nedenle çocuk istismarının belirtilerinin farkında olmalıdır.
Tecavüze uğrayan çocukların bedenlerindeki yaralar hikâyeye uymayabilir. Konuşma sırasında çocuk dövülmeyi hak ettiğini, utangaç olması gerektiğini ve konuşmaktan kaçınması gerektiğini söyleyebilir. Çocuğun eski filizleri veya yara izleri olabilir veya aynı çocuk için gerekli bölümler önceden bildirilebilir.
Tecavüze uğramış bir çocukla ilgilenen eğitimci acil yardım çağırmalı ve acil bakıma ihtiyaç duyulursa güvenlik güçlerine rapor vermelidir.
Duygusal İstismar Sorumsuzluk gibi her türlü kronik eylem veya davranış.
Cinsel Ayrımcılık Bir yetişkinin çocuğu cinsel duygu ve arzuları tatmin etmek için bir araç olarak kullanma girişimi.
Engelli çocuklar arasında zihinsel engelli çocukların cinsel, fiziksel ve duygusal istismara uğrama olasılığı diğerlerine göre daha fazladır. Zihinsel engelli kişilerde en önemli ayrımcılık biçimi cinsel saldırıdır. Bu nedenle; Zihinsel engelli bir çocuğun ailesi daha temkinli ve duyarlı olmalı, çocuğa bakmalı ve ona bakmalıdır.
Bu alandaki araştırmalar; Suçluların% 80-95'i, 20-45 yaş arası, evli ve çocuklu erkekler tarafından işlendiğini gösteriyor ve bu çoğunlukla evde, okulda ve ev ile okul arasında görülen bir durumdur.
Engellilere yönelik cinsel istismar nedenleri ; Zihinsel engelliler kendilerine gösterilen ilgi ve sevgiye olumlu tepki verirler. Zihinsel gelişiminde yetersizlik nedeniyle yargılanamaz ve cinsel olarak istismar edilebileceğini bilmeden, cinsel ilişki veya cinsel yakınlık teklifini sessizce kabul edebilir, istismarcının zihinsel açıdan dezavantajlı durumundan yararlanma arzusu. Zihinsel engelli bireyi ifade etmede güçlük (istismarcı engelli kişinin açıklamayacağını düşünür, söyleyemez). Toplum zihinsel engelli çocuğu tanımaz ve davranışlarını sosyal açıdan zıt görür (zihinsel engelliler, dürtüsel davranmak, vb. ), istismarcının aynı engelli kişinin fiziksel zayıflığından ve yetersizliğinden yararlanma arzusu
Cinsel istismara uğramış engelli kişilerde belirtiler; Erken dönemde kendini suçlama, Cinayet veya yaralanma korkusu, Onurunuzu kaybettiğiniz duygusu, Benlik saygısında azalma, Kendinizi ve başkalarını farklı şekilde anlama, x Anksiyete, depresyon, kendini kirletme, kirlilik, Yalnız kalma korkusu, Güvensizlik, kendine güvenin dağılması, Biraz hayal kırıklığı, fiziksel ve zihinsel aktivitelerde düşüş, Fiziksel, zihinsel, psikomotor vb. Bilişsel yeteneklerin ve becerilerin etkinliklere yönelik kaybı, öğrenme güçlüğü, dikkat dağınıklığı, Agresif davranış veya tam tersine geri çekilme, Toplumdan uzak durma, Gece korkusu, idrara çıkma, uyku bozuklukları ve anksiyete vb.
Çocuk genellikle cinsel istismara uğradığını davranışıyla gösterir. Ancak bu durumu açıklamaktan korkabilir. Bunun nedenleri: Çevresindekilerin olaya inanmayacağını düşünüyor, Olay duyulduğunda cezalandırılacağını düşünüyor, Sosyal çevresi veya akranlarının kendisini sevmeyeceğini ve onunla dalga geçebileceğini düşünüyor, Bu durumu çevresine nasıl anlatacağını bilmiyor, Sömürücünün tehditlerinden korkuyor, Ailesine/sevdiklerine büyük zararlar verebiliyor.
Çocuğa ek olarak, çocukları cinsel istismara uğrayan aileler de olayı gizleme eğiliminde olabilir. Ebeveynler birbirlerini suçlayabilir veya çocuğa karşı anlamsız bir öfke geliştirebilirler.
Böyle bir durumla karşı karşıya kalan aileler, olayın farkına vardıklarında sakin davranmalı ve çocuğun bu durumdan en az zararla nasıl kurtulabileceğini ve çocuğa nasıl yardım edeceklerini değerlendirmeye çalışmalıdır.
Çoğu aile, zihinsel engelli bir çocuğun cinsel ilgisinden rahatsızdır ve bu durumda çaresiz hissedebilir. Bir yandan bazı aileler, zihinsel engelli çocukları kendi cinsel dürtülerini kontrol edemeyecekleri için başını belaya sokacak veya cinsel sömürüye maruz kalacağı için; Bu dürtüleri bastırmanın çocukta gerginlik ve davranış sorunları yaratacağından korkuyor. Bu durumlarda profesyonel destek kesinlikle gereklidir. Çocukların ailesi ve velileri uzman görüşleri doğrultusunda cinsel eğitim ve çocuğu istismardan korumak için ne yapmaları gerektiği konusunda bilgilendirilmeli ve bilgilendirilmelidir. Aileler, çocuğun gelişim aşamalarına uygun cinsel eğitim verecek şekilde eğitilmelidir.
Yeterli cinsel bilgiye sahip olmayan zihinsel engelli bireylerin istismara uğrama olasılığı daha yüksektir. İstismara ek olarak, hamile kalma veya cinsel yolla bulaşan bir hastalığa yakalanma riski artar.
Cinsel istismara karşı korunmak için ne yapılabilir? Aile ve bakıcılar, engellilere sevildiğini ve güvenildiğini hissettirmelidir. Sevgi ve güvene dayalı bir ilişkide, engelli bir kişi karşılaştığı davranışları ailesine açıklayabilir ve saklamayabilir.
Kişiye kimin dokunduğu önemli değil, ona dokunmaması öğretilmeli ve böyle durumlarda şunu söylemeli: cinsiyetin doğal ama kişisel bir davranış olduğunu anlamasını sağlamalıyız, herkesin Vücutlarının özel olduğunu öğretmeliyiz.
Çocuklara cinsel tacizde bulunanlara nasıl direnecekleri öğretilmelidir. Çocuk kötü davranışı anlayacak kadar büyüdüğünde, yapılanlara direnmesi için desteklenmelidir. İstismara uğramış çocuklar büyüdüklerinde şiddete eğilimli, özgüvenleri düşük, sağlıklı iletişim kuramayan, kendilerine ve çevresine zararlı davranışlar geliştiren ve intihara meyilli kişiler haline gelebilirler.
ENGELLİLER HAKKINDAKŞ YANLIŞ DÜŞÜNCE VE İNANÇLAR
“Engelli bireyler hastadır!” – Engelli olmak bir hastalık değil, bir farklılıktır. İngilizce dilindeki bilimsel yayınlara bakıldığında artık birçok yerde ‘disabled’ (engelli) teriminin yerine ‘differently abled’ (farklı şekilde beceri gösteren birey) teriminin kullanıldığı görülmektedir.
“Engelli bireylerin çoğunda zeka geriliği vardır” – Birçok engel zeka düzeyini etkilemez.
“Engelli bireyler sürekli bakıma ve ilgiye muhtaçtır” – Engelin çeşidine uygun olarak elverişli çevresel koşullar ve doğru eğitim sağlandığı taktirde birçok engelli birey minimum denetimle hayatlarını idame ettirebilirler.
Engelli bireyler, sadece görmeyen bir gözden, eğri duran bir sırttan, yazmayan elden veya yürümeyen bir bacaktan ibaret değildir. Yaşam kalitelerini yükseltmelerine olanak sağlayacak koşullar yaratılır ve yargıdan uzak bir duruş sergilenirse onlar da kendilerinde varolan diğer güzellikleri, diğer değerleri dışa vurabileceklerdir.
Engelsiz yarınlara…