Amerikan tarihinin sayfaları bozulan anlaşmalarla dolu. En erken bazıları bugün hala tartışılıyor. 1868 tarihli Fort Laramie Antlaşması, uluslararası anlaşmaların anlamını sorgulayan ve bozulduklarında onları yargılama hakkına sahip olan bir arazi anlaşmazlığının merkezinde yer alıyor.
1868'de Amerika Birleşik Devletleri, tarihsel olarak Sioux (Dakota, Lakota ve Nakota) ve Arapaho olarak bilinen Kızılderili gruplarından oluşan bir kolektifle anlaşmaya girdi. Anlaşma, Missouri Nehri'nin batısındaki geniş bir toprak parçası olan Great Sioux Reservation'ı kurdu. Ayrıca Black Hills'i, yerli halkların özel kullanımı için bölünmemiş Hint Bölgesi olarak belirledi. Ancak Kara Tepeler'de altın bulunduğunda, Birleşik Devletler anlaşmadan caydı, anlaşmanın sınırlarını yeniden çizdi ve Sioux halkını -geleneksel olarak göçebe avcıları- rezervdeki bir çiftçi yaşam tarzına hapsetti. O zamandan beri yasal tartışmaların merkezinde yer alan bariz bir fesih oldu.
1980 yılında ABD Yüksek Mahkemesi yönetilen ABD'nin Black Hills'e yasadışı olarak el koyduğunu ve 100 milyon dolardan fazla tazminat ödediğini söyledi. Sioux Nation, arazinin asla satılık olmadığını belirterek (şimdi bir milyar doların üzerinde olan) parayı reddetti.
ABD Başkanı için çalışan Şef John Spotted Tail, bu araziyi geri görmek istiyoruz, diyor. Rosebud Siyu Kabilesi. Bir kısmı şu anda Amerikan Kızılderilileri Ulusal Müzesi'nde sergilenen 1868 tarihli Fort Laramie Antlaşması'nın açılışında konuşuyordu. 'den ödünç alınan Ulusal Arşivler , antlaşma, sergiye döndürülen bir diziden biridir. Ulustan Ulusa: Amerika Birleşik Devletleri ve Amerikan Kızılderili Milletleri Arasındaki Antlaşmalar 2021'e kadar görülebilir. Sergilenen Fort Laramie Antlaşması'nın 16 sayfasının çoğu imza sayfalarıdır. ABD Hükümeti temsilcilerinin ve yaklaşık 130 kabile liderinin isimlerini içeriyorlar.
delegeler Siyu ve Kuzey Arapaho Uluslar, açılışa katılmak için müzeye geldi. 26 Ekim'de sergi salonundaki küçük, özel bir etkinlik sırasında, kabile delegeleri, anlaşmayı imzalayanlara teşekkür edip onurlandırarak ve halklarının ve Amerika Birleşik Devletleri'nin barışı ve refahı için dua ederek bir Chanunpa veya kutsal boru töreni gerçekleştirdiler. Delegeler ve yaklaşık iki düzine misafir arasında, büyük-büyükbabası imza sahibi olan Spotted Tail de dahil olmak üzere, orijinal imzacıların doğrudan torunları vardı.
Büyük büyükbabası imza sahibi olan Şef John Benekli Kuyruk (sol üstte), bu araziyi geri görmek istiyoruz, diyor.(Paul Morigi, NMAI için AP Resimleri)
Ne yaptığını görmek bir onur ve benim dileğim ABD hükümetinin bu anlaşmaya saygı duyması, dedi Spotted Tail. Ona ve konuşan diğer delegelere göre anlaşma, halkının hayatta kalmasını sağlamak için zor kazanılmış bir zaferi temsil ediyor, ancak amaçlandığı gibi yürümedi.
Anlaşmanın imzalanmasından ve bozulmasından bu yana geçen beş nesilde, Sioux Milletleri sürekli olarak beyaz kalkınmaya rezervasyon alanlarını kaybetti. Artık bölgeye dağılmış küçük rezervasyonlarda yaşıyorlar. Benekli Kuyruk, imzaladığımız andan itibaren yoksulluğa mahkûm edildik ve bugüne kadar halkımızın hâlâ yoksulluk içinde olduğunu söylüyor. Biz orada üçüncü dünya ülkesiyiz. Amerika Birleşik Devletleri bu anlaşmaya uymuyor ve bozmaya devam ediyor, ancak Lakota halkı olarak her gün ona saygı duyuyoruz.
Amerika Birleşik Devletleri'ne Karşı Zafer
1868 tarihli Fort Laramie Antlaşması, binlerce beyaz göçmenin Montana Bölgesi'ndeki altın madenlerine ulaşmak için kullandığı kısa yol olan Bozeman yolu boyunca iki yıllık baskın ve pusu kampanyasına son vermek için yapıldı. 1862'de açılan patika, Sioux ve Arapahoe av bölgesini kesiyordu (1851'de ilk Fort Laramie Antlaşması ile kurulduğu gibi). Oglala Lakota halkının lideri olan Red Cloud, vagon trenlerini ve onları korumak için inşa edilen kaleleri istilacı bir güç olarak gördü. O ve müttefikleri, Kuzey Cheyenne ve Arapaho halkı, yolu kapatmak için çok savaştı. Ve kazandılar.
Aşağıdakilerden hangisi alexander Hamilton'ın ulusun borcunu yeniden yapılandırma planının bir parçasıydı?
Bu anlaşma önemlidir, çünkü Great Plains'deki Sioux kabile gücünün gerçekten yüksek filigranını işaret ediyor, diyor Mark Hirsch , müzede bir tarihçi. Yerli Amerikalılar bir tür askeri güç kullanıyorlardı ve ovalarda Başkan Grant'i çatışmaya askeri bir çözüm bulmaya zorlayan varlık işe yaramıyordu.
Anlaşmanın şartları sadece Bozeman yolunu kapatmakla ve bu yoldaki kalelerin yıkılmasını vaat etmekle kalmadı, aynı zamanda Kara Tepeler de dahil olmak üzere geniş rezervasyon arazilerinin özel kabile işgalini garanti etti. Beyaz yerleşimciler, bitişik olmayan topraklarda kabile avlanma haklarından men edildi. Dikkat çekici bir şekilde, anlaşma, erkek yetişkin kabile üyelerinin yüzde 75'inden onay alınmadığı sürece gelecekte arazi devrinin yasak olduğunu belirtti. Kabileler için büyük bir zaferdi.
Bazı kabile liderlerinin Nisan 1868'de imzalamasına rağmen, Kızıl Bulut vaatleri tek başına imzalamayı reddetti. Kaleler yanıp kül olana kadar bekledi. Anlaşmanın imzalanmasından yedi ay sonra, Red Cloud'un savaşı, 6 Kasım 1868'de adının yanına işaretini koyduğunda nihayet sona erdi.
Oranlar
Törende konuşan Kuzey Arapaho Kabilesi delegesi Devin Oldman, Bu anlaşmanın bir yaşam biçimi vaadi olduğunu söylüyor. Özgürlüğü temsil ediyor ve ben de bunu görmeye geldim. Oldman için özgürlük, egemenlik ve geleneksel inanç ve yönetim yapılarına sahip olma hakkı anlamına gelir.
Hirsch, Sioux ulusunun beyaz adamlar gelmeden önce egemen olduğunu ve bu anlaşmaların bunu kabul ettiğini ve kabul ettiğini söylüyor. Ancak 36 sayfalık belgeyi okurken, Amerika Birleşik Devletleri'nin Yerli Amerikan halkının kendi kaderini tayin etme kavramıyla tam olarak tutarlı olmayan bir gündemi olduğu açık.
Anlaşmanın 17 maddesinden dokuzu, yerli halkların beyaz adamın yaşam tarzına entegrasyonuna odaklanıyor. ABD'yi okullar, demirci dükkanları ve değirmenler inşa etmeye adadılar. Bunlar, 14 yaşından büyük erkekler için sağlam yünlü giysilerden oluşan iyi bir takım ve kadınlar için pazen gömlekler, kumaş ve yünlü çoraplar da dahil olmak üzere, rezervasyona yerleşen kabile üyeleri için tohum ve çiftlik gereçlerinin hükümlerini içerir.
Hirsh, bu anlaşmanın Kızılderilileri Jeffersonvari bir Amerikan yaşam tarzı olarak kabul edilenleri benimsemeye teşvik etmek için çok sayıda teşvik edici olduğunu söylüyor. Beyaz adamların ve yerli halkın kültürel normları ve birçok tercümanın kullanımı arasındaki fark göz önüne alındığında, beklentilerin tüm taraflarca aynı şekilde anlaşılması pek olası görünmüyor.
Çekinceler üzerinde anlaşmayı kabul eden Sioux kabile üyeleri, çiftçiliği benimseme baskısına direndiler ve ABD Hükümeti'nin berbat yiyecek tayınlarına içerlemeye başladılar. Birçoğu asimilasyon programlarına katılmadı ve nesiller boyunca yaptıkları gibi Kara Tepelerin batısındaki topraklarda bufalo avlamak için çekincelerini bıraktı. Anlaşma buna izin verdi, ancak kayıt dışı yaşayan 'vahşi' Kızılderililerin hayaleti, ABD politika yapıcılarını ve ordu subaylarını derinden tedirgin etti.
Ve sonra altın geldi. Haziran 1874'te General George Custer, Kara Tepeler'de altın aramak için bir sefer düzenledi. 1875'e gelindiğinde, 800 kadar madenci ve falcı, anlaşmayla yalnızca Kızılderililere ayrılmış topraklarda altın bulmak için Tepelere akın etmişti.
Lakota ve Cheyenne savaşçıları, maden arayıcılarına saldırarak karşılık verdi ve bu da ABD'nin tüm Lakotaları, Cheyennes'leri ve Arapahos'u askeri harekât tehdidi altında bölgeye sınırlayan bir kararname çıkarmasına yol açtı. Bu kararname yalnızca 1868 tarihli Fort Laramie Antlaşması'nı ihlal etmekle kalmadı, aynı zamanda kabilelerin özgürlük fikirleriyle yüz yüze geldi ve Northern Plains Kızılderililerinin yaşam biçimini yok etmekle tehdit etti.
Çatışma ünlülere zemin hazırladı' Küçük Bighorn Savaşı ' 1876'da Custer son direnişini yaptı ve Sioux Milletleri galip geldi - son askeri zaferleri. Ertesi yıl, Kongre bir hareket geçti Fort Laramie Antlaşması'nın çizgilerini yeniden çizen, Kara Tepeleri ele geçiren, Kızılderilileri kalıcı çekincelere zorlayan ve ABD'nin rezervasyon topraklarından yollar inşa etmesine izin veren. Takip eden yıllarda, beyaz yerleşimciler topraklarına el koydukça ve Birleşik Devletler'in genişlemesi istikrarlı bir şekilde devam ettikçe Büyük Siyular Bölgesi toprak kaybetmeye devam etti.
Hirsch, bunun klasik bir bozulan anlaşma olduğunu söylüyor. Amerika Birleşik Devletleri tarafından feshedilen ve ABD'nin derin bir onur ve dürüstlük eksikliği gösterdiği bir anlaşmanın çok açık bir örneğidir.
Tazminat aramak için hiçbir resmi yol olmadığı için, Siyular davalarını savunma hakkı için mahkemelere dilekçe vermek zorunda kaldılar. Onlar bu hakkı kazandı 1920'de ancak yasal savaş, 1980 Yüksek Mahkemesi'nin, arazinin sahte yollarla edinildiğini ve Siyuların adil tazminat ödenmesi gerektiğini belirten kararına kadar devam etti. Ödemeyi reddeden Siyular, arazinin egemenlik hakkıyla kendilerine ait olduğunu ve araziyi satmakla ilgilenmediklerini iddia ediyor.
Bir Milletten Diğerine
Mali ödül, Sioux Nation kabilelerini yoksulluktan kurtarmaya yardımcı olabilir ve aile içi şiddet ve madde bağımlılığı sorunlarına yönelik hizmetler sağlayabilir - geleneksel toplumsal yapılarının ABD'nin elindeki çöküşünü takip eden sorunlar. Ancak Sioux Nation halkına aradıklarını sadece para vermeyecektir. Kutsal toprakların kendisi kadar önemli olan, aradıkları egemenlik hakkıdır - yalnızca beş kuşak önce ABD Hükümeti temsilcilerinin, bir ulusun söz verdiği Kuzey Ovalarında eşit bir oyun sahasında kabile uluslarının temsilcileriyle buluştuğunun kabulü. başka bir.
Ihanktowan Community College'da Amerikan Kızılderili çalışmaları öğreten Yankton Sioux Kabile konseyi üyesi Darrell Drapeau, 150 yıllık bu belgeyi Amerika'nın rahatsız edici geçmişinin bir eseri olarak düşünmenin kolay olacağını söylüyor. Ancak, Amerika'daki günlük yaşamı yöneten bir belge olan ABD Anayasasının, 231 yıl önce, neredeyse dört nesil önce imzalandığını hatırlamak önemlidir, diyor.
Cheyenne Nehri ve Great Plains Tribal Başkan Derneği'nin avukatı Mark Von Norman, bu anlaşmanın, toprağın en yüksek yasası olan ve kendi anavatanımızdaki haklarımızı koruyan yaşayan bir anlaşma olduğu görüşüne sahibiz, diyor. Mahkemelerin her zaman bizim için doğru forum olduğunu düşünmüyoruz, çünkü bu gerçekten ulustan ulusa ve Sioux Nation kabilelerimize anlaşmanın ne anlama geldiğini söyleyen bir Birleşik Devletler mahkemesi olmamalı. Karşılıklı rıza ilkesine dayanır.
Amerika'daki yerli halkın durumuna ilişkin 2012 tarihli bir BM raporu, destek ruhtaki bu duruş. ABD mahkemelerinin, kabilelerin doğal egemenliğine, egemenliğin dolaylı olarak azaltılmış bir biçimi olarak yaklaştığını ve parasal tazminatın modası geçmiş bir asimilasyonist düşünce çerçevesini yansıtabileceğini kaydetti. Rapor, adalete daha adil ve modern bir yaklaşım örneği olarak Black Hills'deki milli park alanlarının yönetimini Oglalal Sioux Kabilesine devretme girişimlerine özellikle değindi.
Kızılderililer hakkında bildiğim bir şey var, onlar pes etmiyorlar ve bu sorunun gelecekte de devam edeceğinden şüpheleniyorum, diyor müze müdürü Kevin Vali , Pawnee kabilesinin bir üyesi. Ve Sioux ulusunun Kara Tepeler hakkı konusunda bir gün en azından adalete benzer bir şeyin yapılacağına gerçekten inanıyorum.
1868 tarihli Fort Laramie Antlaşması, Mart 2019'a kadar Washington DC'deki Amerikan Kızılderili Ulusal Müzesi'ndeki Ulustan Ulusa: Amerika Birleşik Devletleri ve Kızılderili Ulusları Arasındaki Antlaşmalar sergisinde görülebilir. 36 sayfalık anlaşmanın tamamı çevrimiçi olarak görülebilir .