Yarının Shore EP'si
Birleşik Krallık grubunun 2017 yeniden bir araya gelme albümünden kalan bu artıklar, onları Tame Impala ve Caribou gibi akranlarının yanında çağdaş bir bağlamda başarılı bir şekilde konumlandırıyor.
Öne Çıkan Parçalar:Parçayı Oynat Basın -binmekÜzerinden grup kampı / satın al
İçinde 1990 röportajı uzun süredir feshedilmiş İngiltere müzik programı ile Hızlı , çok genç bir Ride, genç indie gruplarının hakkında konuşma eğiliminde olan şeylerden bahsederken görülebilir: sahnelerinden en sevdikleri gruplar. Bu, My Bloody Valentine, the House of Love ve Wedding Present dahil olmak üzere tipik bir anorak ikonu listesidir. Ancak basçı Steve Queralt bir Madonna tişörtü giyiyor ve bu bir post- Ciccone Gençlik dönemi, Ride'ın pop müziğe olan düşkünlüğünün erken bir göstergesini sunuyor - sadece daha belirgin hale gelecek bir eğilim. Hatta Ride en fırtınalı dalgalanmalar keyifli armoniler, sızan elektronikler ve ayakkabı bakışlarının sisini kesen karıştıran, neredeyse dans edilebilir oluklar ile geldi. 1996 rave-up tarafından Kara Gece Kazası , şarkıcı/gitarist Andy Bell, Ride'ın o yıl dağılmasından sonra katılacağı çok daha ünlü grupla eşit bir koyu güneş gözlüğü havası sergiliyordu.
Ride geçen yıl yeniden toplandığında Hava Günlükleri , yirmi yılı aşkın süredir ilk yeni albümleri, şarkıcı/gitarist Mark Gardener onaylandı grubun 1991'de değil, 2017'de çıkmış gibi bir kayıt yapma arzusu. Ve tecrübeli shoegaze mimarı Alan Moulder bu LP'yi mikslemek için geri dönerken, prodüksiyon görevi DJ/electro-indie polymath Erol Alkan'a verildi. Birkaç aleni dışında modern pop süslemeler , rağmen, Hava Günlükleri Para birimi, durgun, titizlikle dokulu, yıldızları seyreden ninnilerinden ziyade, karakteristik olmayan güncel, Brexit sonrası şarkı sözlerinde daha belirgindi. İronik olarak, bu dört EP Hava Günlükleri castaways, Ride'ı çağdaş bir bağlamda konumlandırmada çok daha başarılı olduğunu kanıtlıyor.
Bant sırasında gözlemlendiği gibi Hava Günlükleri promo devresi, Ride'ın ilk iki albümü (1990'lar) Hiçbir yerde ve 1992'ler Yine Boş Gitmek ) sonraki Britpop-baiting yayınlarının (1994'lerin Işık Karnavalı ve 1996'lar Tarantula ) az ya da çok sönmüş. O zamanlar, vites değiştirmek için grubu gerçekten suçlayamazdınız - Shoegaze 90'ların ortalarında oldukça oynanmış görünüyordu ve Oasis çok daha fazla eğleniyor gibi görünüyordu. O zamanlar daha az belirgin olan şey, shoegaze'in geleceğinin gitar rock'ta değil, elektronik keşifte yattığıydı. Ride'ın yokluğunda, grubun muhteşem melodiyi ve dönen gürültüyü birleştirmek için orijinal görevi, başta stüdyo alimleri ve ikinci olarak grup liderleri olan Caribou, M83, MGMT ve Kevin Parker gibi bir dizi sanatçı tarafından devralındı.
Gibi Yarının Kıyısı örneğin, bunlar Ride'ın bugün gerçek akranları, yeniden canlanan 90'ların Slowdive ve My Bloody Valentine gibi eylemlerinden çok daha fazlası. Pulsar'ın titreşen popunda, MGMT'nin son 10 yıldır yazmayı ertelediği Time to Pretend devamı, Gardener'ın sersemletici vokal melodisi sağlam, robotik bir geri vuruşun üzerinde ilerliyor. Keep It Surreal, Pacific Coast Autobahn'da açık sunroof film müziği gibi gezinirken, helyum çivili armonileri yerini ustaca şekillendirilmiş bir fuzz solosuna bırakan bir motorik power-pop nakavt oyunudur. Sersemlemiş ve şaşkın 2076 yılında geçen yeniden çevrim. Ride, klavsen tarzı bir synth solosu ile tamamlanan Cold Water People'daki Beatlesque psychedelia'ya parmaklarını geri soktuğunda bile sonuç daha az Büyülü Gizem Turu daha yalnızlık , şarkının rahatsız edici dokusal fonu, içinde kronikleşen varoluşsal umutsuzluğu yansıtıyor. Bana evrimden tekrar bahset/seni tekrar denize kadar takip edeceğim, Gardener ve Bell, sanki insanlığın başarısız potansiyeline son ayinler yapıyorlarmış gibi, elle tutulur bir teslimiyetle şarkı söylüyorlar.
EP'nin kapanış parçası, Catch You Dreaming, kıyamet gününü yükselterek, çökmekte olan bir Dünya'da kalan son iki kişinin son anlarını anlatıyor. Ağır alt metne rağmen, aslında buradaki en önemsiz parçadır - şarkının düşük tempolu tropikal-house zonklaması ve çıplak özlemli vokalleri Ride'ı her zamankinden daha fazla ayakkabı köklerinden uzaklaştırırken, atıl, yeni çağ atmosferi bu distorto-rock titanlarını terk ediyor Kesik oranlı Cut Copy gibi geliyor kulağa. Yine de, Ride'ın birleşme sonrası defnelerine dayanmak üzere olmadığına dair cesaret verici bir işaret. Bu arta kalan EP, yanlış yönlendirildiği anlarda bile, daha önce olanların buhar izlerinden daha fazlasını sunuyor.Eve geri dön