Fakih Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Fakih:
1-İslam hukukçusu, hukuk bilgini. 2-Fıkıh bilimlerinde hüküm verme yetkisi olan kişi.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Fakih:
Fıkıh âlimi. Dînin amelî (yapılacak işlerle ilgili) hükümlerinde mütehassıs âlim. Çoğulu fukahâdır.
Kur’an-ı Kerim Terimi Olarak Fakih:
Din bilgini, fıkıh âlimi, müçtehit. İslam fıkhını iyi bilen ve kendisine sorulan konular hakkında fetva verme ve çözüm önerme yetkisine sahip olan kimse. Dini hükümler konusunda derin anlayış ve kavrayışı olan, insanın lehindeki veya aleyhindeki hükümleri delilleriyle ortaya koyabilecek ölçüde fıkıh ilminde uzmanlaşan kimse.
Benzer Kur’an-ı Kerim Terimleri:
Nom: Eski Mısırda yerleşim yeri. Kent, şehir.
Hümanizm (İnsancılık): XIV. yüzyılda Avrupa'da, ortaçağ'ın skolastik düşüncesine karşı doğan ve eski Yunan ve Latin kültürünü en yüksek kültür örneği olarak gören ve onun
Papaz: Hristiyanların din adamı.
Zic: İslam astronomlarının hazırladığı astronomi bilgileriyle beraber gözlem çizelgelerini içeren yıllık türü kitap.
Site: Şehir devleti.
Meşru: Yasal.
Millet: Genel olarak millet, aynı topraklar üzerinde yaşayan kültür, tarih, gelenek ve dil bakımından aralarında ortaklık bulunan insan topluluklarını ifade
Sefine: Gemi. (Sefine-i Nuh: Nuh'un gemisi)