K-91'ın kesit ve önden görünüşü
K-91 projesi, Kara Kuvvetleri Mühendislik Komitesi Tasarım Bürosunda, A.F. Kravtsev. Projenin sonucu aynı anda birkaç model olacaktı. tanklar ve kundağı motorlu topçu bağları. Yeni savaş araçlarının mevcut ve gelecek vaat eden ağır ve orta tankların yerini alabileceği varsayıldı. Bu nedenle, K-91 projesi, bir ana muharebe tankı yaratmaya yönelik ilk Sovyet girişimi olarak düşünülebilir. Bu kavramın çok daha sonra oluştuğunu ve kırklı yılların sonunda Mühendislik Komitesi Tasarım Bürosu çalışanları ağır tankların ve kendinden tahrikli silahların projesini geliştirdiğini belirtmek gerekir.
Yeni zırhlı araçların kabataslak tasarımı birkaç ay sürdü ve bunun sonucunda iki ağır tank ve bir adet kendinden tahrikli topçu ünitesinin ön projeleri ortaya çıktı. İlginç bir gerçek, K-91 makine ailesinin çok sayıda ortak birime sahip olması gerektiğidir. Şu anda, zırhlı araç aileleri tek bir şasi temelinde yaratılıyor, ancak K-91 projesinde farklı bir yaklaşım kullanıldı. Üç savaş aracının da, bir DShK uçaksavar silahı ve B-100 dizel motor ile eşleştirilmiş, X-NUMX-mm D-46T tüfek topuyla donatılması gerekiyordu. Tankların ve ACS K-64'in bir başka karakteristik özelliği, sürücünün işyerinin yerleştirilmesiydi: savaş bölümüne aktarılması gerekiyordu. Bu çözüm, tüm zırhlı araçların toplam yüksekliğini önemli ölçüde azaltmıştır.
Motor bölmesinin aralıklı düzenini içeren ağır bir tankın projelerinden biri tam olarak geliştirildi. 12 silindirli dizel motorun, zırhlı gövdenin arka tarafında ve şanzıman ünitelerinin önünde olacağı varsayılmıştır. Motoru şanzımana bağlayan şaft, mürettebat bölmesinin tabanının altına yerleştirildi. Bu düzenleme ile, mürettebatın ve mühimmatın korunma seviyesinin arttırılması mümkün olmuştu, bu da aracın savaş koşullarında hayatta kalmasını etkileyebildi. Bununla birlikte, koruma ekibi, mürettebatı koruyarak hareket kabiliyetinden yoksun bırakılan aktarma elemanları ile iyileştirildi.
Kıç düzenlemesi MTO ile ağır tank K-91 Taslak
K-91'in ilk versiyonunun boyuna kesiti
Dört tankın tüm mürettebatının, dövüş bölümüne yerleştirilmesi gerekiyordu. Topçunun ve komutanın işyerleri, makatın soluna yerleştirildi ve sürücü ve yükleyici sağında bulunacaktı. Sürücünün çalışmalarının özellikleri bir pikap oluşturma fikrine yol açtı. Bu mekanizma sayesinde, kulenin dönüş açısına bakılmaksızın sürücüye doğru yönlendirme sağlaması gerekiyordu.
Ağır arka motor K-91 için, orijinal paletli yürüyen aksam geliştirildi. İzlenen itme ünitesinin toplam yüksekliği nispeten küçüktü, çünkü gövdenin efektif hacmi neredeyse tamamen rayların üzerine yerleştirilmişti, aralarında değil. Deponun her iki tarafında, burulma çubuğu süspansiyonuna sahip dokuz palet makarası kurulması önerildi. Aynı zamanda, sadece merkezi makaraların ayrı bir süspansiyonu olmalıdır. Balans çubuğuna sabitlenmiş bir boyunduruk ile bir çift ön ve bir çift arka bağlanmış olmalıdır. Alt takımdaki destek silindirleri yerine, kayakları andıran özel destekler sağlanmıştır. Bir alt iticinin düzgün çalışması için ön destek silindirinin üzerine bir basınç silindiri yerleştirildi ve izi tahrik tekerleğine beslemek için tasarlandı.
K-91. Plan görünümü
Uygulanan yerleşim, yüksek koruma performansı elde etmeyi sağlar. Arka motoru olan ağır bir tankın ilginç bir özelliği göreceli olarak küçük yüksekliğidir. O dönemde tank seviyesinde rezervasyon yapan potansiyel otomobil, 2300 mm'den daha yüksek değildi. Ek olarak, böyle bir düzenlemenin geliştirilmesinin önden projeksiyon alanını azaltacağını tespit etmek mümkün olmuştur.
K-91 projesi çerçevesinde oluşturulan ikinci makine, başka bir ağır tanktı. Her iki ağır tankın da ortak özellikleri vardı; ancak, ikinci projede, Mühendislik Komitesi Tasarım Bürosu personeli bir dizi ilginç yenilik kullandı. İkinci ağır tankın ilk projeden ödünç alınmış, değiştirilmiş bir süspansiyonla donatılmış olması gerekiyordu. Silahlanma ve motor gücü de K-91 projesinin ilk geliştirilmesine karşılık geldi.
İkinci ağır tankın en büyük görüntüsü, zırhlı gövdenin düzeni idi. Tüm mürettebatın işleriyle mücadele bölgesi kıç kabuğuna yerleştirildi ve ön kısmı motorun ve şanzımanın altına alındı. Bu düzenleme sayesinde, tankın yüksekliği 2140 mm'ye düşürülmüştür. Yüksekliği azaltmanın yollarından birinin, konut ünitelerinin düzenini kapatmak olduğu belirtilmelidir. Özellikle, torkun izlere aktarılmasından sorumlu olan transmisyonun elemanları değişti. Bundan dolayı ön tahrik tekerleğinin çapı ve şasinin genel boyutları azalmıştır. Mevcut şemalarda şasinin güncellenmiş tasarımının sıkıştırma silindirlerini terk etmesine izin verdiği görülebilir.
MTO ön düzenleme ile ağır bir tank K-91 projesi
K-91. Plan görünümü
Boyuna kesit K-91
Kesit K-91
İkinci ağır tankın dövüş bölümünde mürettebatı yerleştirmesi gerekiyordu, üç kişiye düşürüldü. Sürücü işlerinin yeri (döner tablada), nişancı ve komutan önceki projeye karşılık geldi. Yeni tanktaki yükleyici yerine otomatik yükleyici çalışmak zorunda kaldı. Üniter 100 mm mermiler için mekanize stil altında neredeyse kulenin kıçını aldı. İkinci ağır tankın silahlanması ailenin gereksinimlerini karşıladı: bir 100 kalibre topu ve iki 12,7-mm DShK makineli tüfek.
K-91 projesinin bir parçası olarak geliştirilen üçüncü savaş aracı, kendinden tahrikli bir topçu kurulumuydu. Önceki projelerin en iyi başarılarını birleştirmesi gerekiyordu. ACS, kendiliğinden tahrikli topçu özelliğine sahip bazı özellikleri olan iki ağır tankın “melezi” idi. Böylece, kendinden tahrikli silahlar için şasi ve zırhlı araç, ağır tankın ilk versiyonundan ödünç alındı. İkinci modelden, kasanın önüne yerleştirilmiş olan motor şanzıman bölmesinin yerleşimini ve dövüş bölmesinin yerleşimini aldık. Genel olarak, K-91 projesinin bir parçası olarak geliştirilen kendinden tahrikli topçu, bu sınıftaki önceki iç savaş araçlarına göre düzeninde bir miktar benzerdi. Kendinden itmeli silahın toplam yüksekliği 2280 mm'yi geçmedi.
Proje kendinden hareketli platform K-91
Kesit SAU K-91
SAU'nun kıç gövdesinde, ikinci ağır tank gibi, mürettebat işleriyle ve silahlarla zırhlı tekerlek yuvasını yerleştirdiler. Mürettebatın numarası ve yerleşimi ilk tanka karşılık geldi. Otomatik sistemlerin karmaşıklığı nedeniyle, yükleyicinin ekibine geri dönmeye karar verildi. Ek olarak, sabit kesim sürücünün işyeri için döner levhayı terk etmesine izin verdi. Ailenin diğer arabaları gibi, SAU'nun da 100-mm top D-46T ve iki DShK makineli tüfek kullanması planlandı.
1949’un sonunda, Ordu Mühendislik Komitesi Tasarım Bürosu personeli, üç taslak tasarımın oluşturulmasını tamamladı. Analiz, mevcut zırhlardaki üç zırhlı aracın, mevcut ekipmana göre ciddi bir avantaja sahip olmadığını gösterdi. Dahası, projelerin tamamlanması ve yeni savaş araçlarının seri üretiminin başlaması biraz zaman aldı; bu sırada iki tank ve kendinden tahrikli silahlar tamamen eskidi. Bu nedenle, K-91 projesi umutsuzluk nedeniyle kapatıldı. Bazı verilere göre, "üçlü" proje çerçevesinde oluşturulan teknik çözümler daha sonra tankların ve kendinden tahrikli silahların geliştirilmesinde kullanılmıştır.
Sitelerin malzemelerinde:
http://alternathistory.org.ua/
http://dogswar.ru/
http://armor.kiev.ua/