Arazi, güneydoğu Pennsylvania'nın kırsal kesiminde, bir zamanlar saman için biçilmiş, Douglas Tallamy'nin yaklaşık 20 yıl önce satın aldığı güzel bir çiftlik evi ile on hafif eğimli on dönüm. Çoğu Amerikalı'nın çevre düzenlemesi için uyguladığı standartlara göre bakılacak pek bir şey yok - çiçek tarhları ve örnek ağaçların oluşturduğu çimenlik alanlarda geniş bir manzara yok - ama Tallamy'nin dediği gibi, Burada kimsenin göremediği bir yerde sıkışıp kaldık. biz, böylece istediğimizi hemen hemen yapabiliriz. Ve bu mülkün ülkenin geri kalanı için bir model olmasını istiyor, bununla banliyöleri, dış mahalleleri, ıssız ormanları, otoyol kenarlarını, şehir parklarını, sokakları ve arka bahçeleri, hatta çatıları ve pencere kutularını, temelde her metrekareyi kastediyor. asfaltlanmamış veya ekilmemiş arazi. Sağlıklı bir dizi yerli Kuzey Amerika kelebeklerini, güvelerini ve diğer eklembacaklıları destekleyerek, ötücü kuşlar, küçük memeliler ve sürüngenlerden oluşan sağlam bir popülasyona yiyecek sağlayarak, onu Kuzey Amerika yerli florasıyla yeniden dikildiğini görmek istiyor. Hatta bunun için bir adı bile var: Homegrown Ulusal Parkı.satın al
Tallamy, kokarca lahanası gibi topraklarındaki bir derenin ayaklarını ıslatmaya adapte olmuş yerli bitkileri desteklediğini söylüyor.(Erika Reiter)
2001 yılının bir Haziran günü, mülkü satın almasından kısa bir süre sonra, Delaware Üniversitesi'nde bir böcekbilimci olan Tallamy, arazisinde dolaşırken, kendisine olağandışı gelen bir şey fark etti. Satın almadan önce, çoğu samanda tutulmuştu, ancak o sırada üç yıldır biçilmemişti ve sonbahar zeytini ve Doğu'ya özgü acı tatlı, yürüyemeyecek kadar kalın bir karışıklık içinde büyümüştü. Tallamy, yapmam gereken ilk şeyin yolları kesmek olduğunu hatırlıyor. Ve yeni kesilen patikalarda ormanında yürürken fark ettiği şey eksik olan şeydi: tırtıllar.
Doğuya özgü acı tatlıda tırtıl yok, multiflora gülü, Japon hanımeli, komşusunun garaj yolunu kaplayan yanan çalıda. Etrafındaki bitkiler, güneş ışığının enerjisini, yenmeyen şekerlere, protein ve yağlara dönüştüren bir fotosentez isyanı içindeydi. Sadece profesyonel bir entomolog olarak onun için değil, bir kayıp. Böcekler—natüralist E.O.'nun dediği gibi dünyayı yöneten küçük şeyler. Wilson onları, doğanın bitki protoplazmasını hayvan yaşamına dönüştürmesinin ana yolu olan besin ağının kalbinde yer alır. Tallamy bir bülbül olsaydı -ki yavruları kaçmadan önce 6.000 ila 9.000 arası tırtıl tüketebilen, hepsi yuvanın 150 metrelik yarıçapı içinde toplanmış bir kuş- bu ormanda dolaşmayı çok zor bulurdu.
Tallamy genel anlamda bunun nedenini biliyordu. Arasında yürüdüğü bitkiler çoğunlukla, Amerika'ya ya kazara kargoyla ya da çevre düzenlemesi ya da ekinler için kasıtlı olarak getirilen egzotik bitkilerdi. Sonra vahşi doğaya kaçtılar, yerli meslektaşlarını geride bırakarak istilacı tür tanımını karşıladılar. Genel olarak, bitkiler çok çeşitli çevresel koşulları tolere edebilir. Ancak böcekler, bitki yaşamının dar bir spektrumunu, bazen sadece tek bir türü besleyen ve tozlaştıran uzmanlar olma eğilimindedir. Tallamy, bitkileri yiyen böceklerin yüzde doksanının yalnızca evrimsel bir geçmişi paylaştıkları bitkiler üzerinde gelişebileceğini ve üreyebileceğini söylüyor. Yemek yeme ve yenmekten kaçınma yarışında bitkiler çeşitli kimyasal ve morfolojik savunmalar (toksinler, yapışkan özsu, kaba ağaç kabuğu, mumsu kütiküller) geliştirdiler ve böcekler çevrelerinde dolaşmanın yollarını geliştirdiler. Ancak kural olarak, böcek stratejileri hiç karşılaşmadıkları türlere karşı pek işe yaramaz. Bu, yakından ilişkili türler için bile geçerlidir; örneğin, ithal edilmiş Norveç akçaağaçlarına karşı yerli şeker akçaağaçları. Tallamy, aynı cins içinde, tanıtılan bitki türlerinin böcekler için yerlilere göre ortalama yüzde 68 daha az yiyecek sağladığını buldu. Bu nedenle, doğal habitatında düzinelerce veya yüzlerce böcek, kuş ve memeli türünü besleyebilen bir bitki, yeni bir ekosistemde neredeyse yenmeden gidebilir. Pensilvanya mesela.
Tallamy, bu noktayı göstermenin iyi bir lisans araştırma projesi olabileceğini düşündü. Bu yüzden bir öğrenciden bir çalışmaya hazırlanmak için literatür taraması yapmasını istedi. Öğrenci herhangi bir şey olmadığını bildirdi. Kendimi kontrol ettim, diyor. İstilacı türler hakkında çok şey yazıldı. Ama böceklerde ve besin ağında hiçbir şey yok.
Bu, kariyerinde, salatalık böceğinin çiftleşme alışkanlıklarında bir uzmandan, Kuzey'in doğal ekolojisinden geriye kalanları korumanın bir yolu olarak, yerli bitkiler için bir proselizatöre dönüşmeye başladığı bir aha olduğunu söylüyor. Amerika. Karıncalar konusunda dünyanın en önde gelen uzmanı iken, tüm gezegenin ekolojisi için seçkin bir sözcüye dönüşen bilimsel kahramanı Wilson'ın ayak izlerini takip ediyordu. Tam olarak bu şekilde planlamadım, dedi Tallamy omuz silkerek. Hayatın müzikli koltuklarında müzik durdu ve ben “istilacı bitkiler” koltuğuna oturdum. Kariyerimi bitirmek için tatmin edici bir yol.
Tallamy'nin web seminerini izleyin Smithsonian
Nisan 2020'de, Smithsonian Tallamy ile arka bahçenizi nasıl yeniden canlandıracağınız hakkında bir Zoom web seminerine ev sahipliği yaptı.
Bir bilim adamı olarak Tallamy, ilk yükümlülüğünün içgörüsünü ampirik olarak kanıtlamak olduğunu fark etti. Herhangi bir bilimsel girişimin temel ilk adımıyla, ilkinin gerçekleşmesi 2005 yılına kadar süren araştırma hibelerine başvurarak başladı. Daha sonra öğrencilerin röleleri tarafından beş yıllık bir çalışma izledi. Bitkileri dikmek ve ardından önümüzdeki üç yıl boyunca beş farklı yerde böcek kullanımını ölçmek zorunda kaldık, diye hatırlıyor. Bir komployu örneklemek, beş kişiyle bütün gün süren bir ilişkiydi. Bu çalışmalardan sonunda aşağıdaki gibi bilimsel dergilerde makaleler çıktı. koruma Biyoloji ( Yerli ve tanıtılan bitkilerin lepidopteran kullanımının sıralaması ), Biyolojik İstilalar ( Yerli olmayan bitkilerin Delaware'in yerli böcek topluluğu üzerindeki etkileri ) ve Çevre Entomolojisi ( Hükümdar kelebeği için habitatı restore etmek için kelebek bahçelerinin değerlendirilmesi ). Ve sonra Amerika'nın arka bahçelerinin çehresini değiştirmeyi amaçlayan kitapları popüler hale getirmek: Doğayı Eve Getirmek: Yerli Bitkilerle Yaban Hayatı Nasıl Sürdürebilirsiniz? ve bu yıl, Doğanın En İyi Umudu: Bahçenizde Başlayan Korumaya Yeni Bir Yaklaşım . Ve buna karşılık profesyonel kuruluşlar, çevre grupları, yerel koruma dernekleri, peyzaj tasarımcıları - temelde dinleyecek herkes - önünde yoğun bir konuşma programı.
Sincaplar meşe palamudu seven tek hayvan değildir. Meşe fıstığı içinde bitler gelişir ve larvalar sırayla mavi alakargaları ve ağaçkakanları besler.(Matta Cicanese)
Böcekler ortadan kaybolduğunda, insanlar fazla dikkat çekmeyebilir, ancak iki türün son zamanlardaki nüfus azalması büyük ilgi gördü: hükümdar kelebeği, çünkü ikonik, kolayca tanınabilir ve güzel bir yaratık; ve bal arısı, çünkü ekinleri tozlaştırmak için gerekli. Ancak bu bölümler ekosistemde daha büyük bir bozulmanın belirtileridir. Tallamy, dünya çapındaki eklembacaklıların, özellikle de böceklerin nüfusunun, sanayi öncesi çağlara göre yüzde 45 oranında azaldığını tahmin ediyor. Böcekler olmasaydı, kemirgenlerden ayılara kadar kertenkeleler, kurbağalar ve kara kurbağaları, kuşlar ve memeliler, diyetlerinin tamamını veya büyük bir kısmını kaybedecekti. Dünyayı yöneten küçük şeyler kayboluyor, diyor. Bu, daha yeni bahsetmeye başladığımız ekolojik bir kriz.
Tallamy 68 yaşında, ağarmış, yumuşak sesli ve çekingen. Konuşmalarında, meyveleri yılın belirli zamanlarında tüylü ağaçkakan ve diğer kuşlar için önemli bir gıda olan zehirli sarmaşıkların popüler olmayan nedenini bastırırken olduğu gibi, mesajının aciliyetini abartısız bir nüktedanlıkla gizler. Zehirli sarmaşıktan ne zaman kızarıklık olur? seyirciye soruyor. Çıkarmaya çalıştığınızda! Zehirli sarmaşığını görmezden gel. Olabileceğinden daha hızlı koşabilirsin. Buna pek çok insan cevap verirdi: Son gittiğimde doğada bol miktarda zehirli sarmaşık ve böcek vardı.
Ancak Tallamy'ye göre sorun tam da bu tutum. Doğanın vahşi doğayla birlikte yaygın olduğu bir tanımdan bahsediyor ve neredeyse tüm Amerikalıların yaşadığı günlük manzarayı dışlıyor. Ekosistem sadece milli parklar ve ormanlarla sürdürülemez. Sık sık alıntı yaptığı bir istatistik, Mississippi'nin doğusundaki arazinin yüzde 86'sının özel mülkiyete ait olduğudur. Bu yüzölçümün büyük bir kısmı ya gıda için yetiştiriliyor ya da monokültür bir çime ekiliyor, ekolojik amaçlar için bir park yeri de olabilecek bir manzara.
Tallamy'ye göre örümcekler, kuşlar için temel bir tür görevi görür, çünkü onlar ikinci en önemli besindir ve besleyici değeri yalnızca tırtıllardan daha fazladır.(Matta Cicanese)
Tallamy, düşüncesini, Amerika'nın çimenlik alanlarının yarısını ekolojik olarak üretken kullanım için yeniden değerlendirmeye yönelik ilham verici bir proje olan Homegrown National Park'a dahil etti. Bu, yaklaşık on Yellowstone'a eşdeğer olan 20 milyon akreden fazla olacaktır. Niyet, ülke geneline dağılmış toprak parçalarını bir habitat ağında birleştirmek, bunun başarılabileceğini yazdı. getirmek Doğa Evi , eğitimsiz vatandaşlar tarafından minimum masrafla ve altyapıda herhangi bir maliyetli değişiklik yapılmadan. Arsaların bitişik olması gerekmez, ancak bu tercih edilir. Güveler ve kuşlar uçabilir ve siz sadece yemek için seyahat etmeleri gereken mesafeyi azaltarak onlara yardım ediyorsunuz.
Her küçük parça yardımcı olur, diyor Tallamy. Çoğu insanın 50 dönüm arazisi yok, bu yüzden o kadar da zor olmayacak. Asgari olan şey, bir ağaç dikersiniz ve o doğru ağaçtır. Evimde olanlara bak.
Bu fikir, doğa eksikliği bozukluğu terimini jeremiad'ında ortaya atan yazar Richard Louv tarafından alındı. Ormandaki Son Çocuk ve vakfı projeyi Toronto'da sınırlı bir ölçekte uygulama çabasını destekleyen Kanadalı doğa bilimci ve hayırsever David Suzuki tarafından.
Pensilvanya'nın küçük bir ormanlık alanı bile, vahşi büyümesine izin verilirse, geniş bir ekosistem oluşturur: Yerli yengeçler kışa kadar devam eder ve tilkileri ve yabani hindileri besler.(Matta Cicanese)
Tallamy, arazisine dört mevsim yürür, arazisine girme hatasına düşen ara sıra Japon hanımeli topraktan koparır, böğürtlenlerini ve tatlı biber çalılarını kontrol eder, böcekler tarafından çiğnenmiş yaprakları ve yenen böğürtlenlerin saplarını arar. kuşlar tarafından. Ara sıra geceleri cıva buharlı bir lambanın arkasına beyaz bir çarşaf asarak güve araştırması yapar. Karşılaştığı böcek yaşamının çeşitliliği onun için bile ufuk açıcıdır; geçen yıl mülk listesine 100'den fazla tür ekledi, bunlardan birkaçını belirlemek için araştırmak zorunda kaldı. (Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 11.000 ve dünya çapında 160.000 güve türü vardır.) Ön kapısının yakınında, bir meşe palamudundan diktiği 35 metrelik bir beyaz meşe var, bazı peyzajcıların meşe dikmeye karşı verdiği tavsiyeleri görmezden geliyor, çünkü siz 300 yıl sürebilen olgun boyutlarında tadını çıkaracak kadar uzun yaşayamaz. Eh, sadece 300 yıllık bir meşenin tadını çıkarabiliyorsan, sanırım bu doğru, dedi kuru bir sesle. Bahçesindeki ağaçtan şimdiye kadar 242 tür tırtıl topladı.
Tallamy, tek bir tanesi 200 yaprak biti kadar besin değerine sahip olan tırtılların ekolojik faydalarının büyük bir savunucusudur. Yumuşaklar, yemek borularına zarar vermeden onları yavrularının gagasına tıkabilirsin, diyor onaylayarak. Karotenoidler içerirler. Kuşlar karotenoidleri alır ve onlardan pigmentler oluşturur. Protonoter bir ötleğen böyle yapılır.
Tüm ev sahiplerinin, ağaçlarının yapraklarını kemiren tırtılları görmekten hoşlanmadığını kabul ediyor. Onlar için On-Adım Programı dediği şeyi tavsiye ediyor: Bagajdan on adım geri gidin ve tüm böcek sorunlarınız ortadan kalksın.
Mantarlar ayrıştıklarında iç içe geçmiş toprağı zenginleştirir.(Matta Cicanese)
Tallamy'nin ilkelerinin, benim gibi kendilerini çevreci olarak gören, ancak iyi görünüyorsa ekin ilkesine göre düzenlenmiş insanlarla özel bir rezonansı var. Bazen mesajının ne kadar iyi alındığına şaşırdığını söylüyor. Biraz geri çekilme olacağını düşünmüştüm, diye mırıldandı. Ama olmadı. Çim alanını yarıya indirmemizi öneriyorum. Sanırım beni ciddiye almıyorlar. İlk başta seyirciler arasında bana ters ters bakan bir çocuk bakıcısı hatırlıyorum ve onun 'Bizi işimizden etmeye çalışıyorsun' diye mırıldandığını duydum. Onları işsiz bırakmak istemiyorum. Fidanlık endüstrisinden, fuarlardan, peyzaj mimarlarından çok sayıda davet alıyorum. Tek söylediğim, bitkilerinizi seçerken ne kullandığınıza bir kriter ekleyin - bir bitkinin yerli olup olmadığı. Buna karşı tartışamazsınız.
Aslında, yapabilirsin. Tallamy, Davis'teki California Üniversitesi'ndeki bir entomolog olan Arthur Shapiro ile uzun süredir devam eden bir bilimsel anlaşmazlığa sahiptir. Shapiro, 1960'larda bloğundaki Norveç akçaağaçının en az üç tür güve tırtılına ev sahipliği yaptığı Philadelphia'da büyüdü: Amerikan hançer güvesi, Crecopia ipek güvesi ve Lunate Zale güvesi. Shapiro, Tallamy'nin yerli bitkilerin yerli olmayan bitkilere göre üstünlüğünün bir göstergesi olarak tırtılların çeşitliliğine başvurduğunu söylüyor. Çoğunun yerel bitkilerle beslenmesi şaşırtıcı değil. Tallamy'ye göre doğru olan, yerli böceklerin doğal olmayan bitkilere geçiş ve uyum sağlama derecesidir.
Burada, Kaliforniya'da, muhtemelen doğallaştırılmış bitkilerden Hawaii dışındaki herhangi bir eyaletten daha fazla etkileniyoruz. Alçak irtifa kelebeklerimiz büyük ölçüde yerli olmayan bitkilere bağımlıdır. Yerli konukçu bitkileri büyük ölçüde ortadan kaldırıldı, ancak iyi şansları için, insanlar yalnızca kabul edilebilir değil, aynı zamanda bazı durumlarda yerli konukçulardan daha üstün olan doğal olmayan bitkileri tanıttı. Yetiştirmedeki çoğu Kaliforniya yerlisi, kelebeklerin yerli olmayanlardan daha fazla ilgisini çekmez ve bölgemizdeki en iyi kelebek çiçeklerinin çoğu egzotiktir.
Shapiro, Orta Kaliforniya kıyılarını kolonileştiren ve çokça eleştirilen (ama aynı zamanda bazıları tarafından sevilen) okaliptüs ağaçlarının artık kışı geçiren kral kelebeklerini barındırdığını söylüyor, ancak destekledikleri böcek popülasyonlarının çoğu yerel habitatlarda bulunanlardan farklı olsa da. Ama onun tavrı, ne olmuş yani? Güneybatı çölüne özgü bir kelebek olan deniz mavisi, akasya ve mesquite ile besleniyor, Güney Afrika'ya özgü çok yıllık çiçekli bir çalı olan leadwort ile beslenerek, Güney Kaliforniya'nın banliyölerine kadar menzilini genişletti. Botanik olarak akasya ve mesquite ile ilgisizdir, ancak bazı tesadüfen biyokimya, yeni konağına uyum sağlayan deniz mavisi tırtıl için uygun bir ev sahibidir. Shapiro, bu tür bir sürecin her zaman etrafımızda olduğunu söylüyor.
Tallamy farklı olmak için yalvarır. Shapiro'nun bahsettiği örnekler, onun görüşüne göre, ya sınırlı bilimsel değere sahip anekdotsal bulguları (Shapiro'nun çocukluğundan sokak ağacındaki tırtıllar gibi) ya da türlerin tanıttığı kuralın anormal istisnalarını temsil ediyor, bitkilerin böcek yaşamının bir kısmını destekliyor. değiştirin. Bir ginkgo ağacı, bir ekosistemin işlevsel bir parçası gibi görünebilir, ancak Çinli yerli, yaptığı tüm iyilikler için bir heykel de olabilir. Amerikan bitki örtüsünü kendi zevklerine uygun bulan yabancı türlerin iyi duyurulan örnekleri -Asya uzun boynuzlu böcekleri, Avrupa mısır kurdu, çingene güveleri- bir böcek için bir ağacın diğeri kadar iyi olduğu yanıltıcı izlenimi yarattı. Ancak Tallamy, bunların istisnai durumlar olduğunu ve yanlışlıkla Kuzey Amerika'ya getirilen böceklerin büyük çoğunluğundan bir daha haber alınamadığını savunuyor. Unutmayın, bahçecilik ticareti bitkileri piyasaya sürmeden önce süzer. Yerli böceklerin ciddi saldırılarına karşı savunmasız olan herhangi bir bitki taranır.
Tallamy'nin mülkü boyunca uzanan ahşap çitin altında bir krizalit asılı.(Erika Reiter)
Bir suikastçı böcek perisi, ağaç gölgesindeki bir yaprağın kenarı boyunca sürünür.(Erika Reiter)
Bir çekirge meşe yaprağına tünemiş. Küçük böcekler, pancar da dahil olmak üzere ekinlere zarar verir, ancak böcekler ve akarlar gibi diğer böcekler için bir besindir.(Erika Reiter)
Büyük, sümüksü bir gece gezgini, bir kütüğün altındaki toprağı çevirir.(Matta Cicanese)
Küçük bir cırcır böceği, orman tabanındaki yaprak çöplerinin labirentini keşfediyor.(Matta Cicanese)
Bir düzeyde, bu anlaşmazlık Tallamy ve Shapiro'nun çok farklı ekosistemler üzerinde çalıştıklarını yansıtıyor. Tallamy'nin yazdığı gibi Doğayı Eve Getirmek Batı Kuzey Amerika'yı hafife almak ve doğu yaprak döken orman biyomunun sekiz eyaletinde odunsu bitkilerde meydana gelen Lepidoptera'ya odaklanmak zorunda kaldı. Bilim adamlarının anlaşmazlığı da kısmen zaman ölçeklerinde. Tallamy, doğal seçilimin bazı yerli böceklerin önlerinde yetişen her şeyi yeme yeteneğini geliştirmesine veya değiştirebilen türlerle yer değiştirmesine izin vereceğini ve kuşların yeni gelenlerden geçimini sağlamanın bir yolunu bulacağını kabul ediyor. Ancak bunun besin ağı üzerinde bir etki yaratmasının muhtemelen binlerce nesil alacağını düşünüyor. Shapiro, bunun kendi yaşamı boyunca gerçekleştiğini gördüğünü iddia ediyor.
Tallamy'nin bazen yerli flora tutkusunu kararlı bir noktaya kadar sürdürdüğünü söylemek doğru olur. İklim değişikliğini umursamadığı için değil, seçtiği konuya bağlı kalmak istediği için ilk fırsatta gündeme getirmeyen ender çevrecidir. Bu sorunu tetikleyen şeyin iklim değişikliği olmadığını söylüyor. Hiçbir yerde iklim değişikliği olmasaydı, bu da aynı derecede önemli olurdu. Zayıf bitki seçimi ve habitat tahribatından kaynaklanıyor. İkisini karıştırmayı sevmiyorum. Şu anda kültür, 'Sahip olduğumuz her sorun iklimle ilgili' ve durum böyle değil.
Ayrıca gezegeni kurtarma planının gerektirdiği bazı ayarlamalar ve fedakarlıklar konusunda kayıtsız olabilir. On yıllardır kanarya otu polenine karşı alerjiden mustaripti. Doğanın En İyi Umudu , ancak yakup otu cinsine dayanarak bitkiyi affetmeye isteklidir. çok lezzetli yemek 54 güve türü için tırtıl gelişimini destekleyen Doğu'daki en verimli sekizinci otsu cinstir. Eklembacaklılar filumunun, kelebekler ve bal arılarının yanı sıra yaklaşık 900 tür iksodida keneler dahil. Sanırım Lyme'ı yaklaşık yarım düzine kez gördüm, diyor, güz başlarında göğüs yüksekliğindeki bir çalılığa gelişigüzel bir şekilde dalarken, ama ben kızarıklığa yakalanan insanlardan biriyim. Geyik kenesinin enfeksiyon kapmış bir ısırığıydı ki tüm hastalar bunu göstermezdi - bu yüzden onu her seferinde yakalayıp tedavi edebildim.
Tallamy'nin çevre düzenlemesini takip eden herkes, bahçelerinde dolaşırken en azından pantolonlarını çoraplarına sokmak isteyebilir. Bu, çözmek istediği sorunun büyüklüğü göz önüne alındığında küçük bir fedakarlıktır. Ancak çimlerinin yarısından fazlasını tırtılların yararına vermeye istekli insanlar bile, onu Tallamy'nin reçetesine göre değiştirme görevi karşısında yıldırılabilirler. Ekosistemi kurtarmak, doğanın arka bahçenizi ele geçirmesine izin vermek kadar basit değildir. Doğada yarış, bitkiler için bile hızlıdır. İlkbaharda, Asya'dan gelen bitkilerin Kuzey Amerika'dan gelen bitkilerden önce sıçradığı bir zaman var, bir izleyiciye Mart ayı sonlarında yerel bir parkta çekilmiş bir resmi yansıttığını söylüyor. Gördüğünüz yeşilliklerin tümü Asya'dan gelen bitkiler, olağan şüpheliler: çoklu flora gülü, oryantal acı tatlı, Japon hanımeli, kurtadam, kızamık, yanan çalı, ailanthus, Norveç akçaağaç, hepsi bahçemizden kaçar. Buradaki hemen hemen her doğal alana giriyorsunuz, bitki örtüsünün üçte biri Asya'dan. İstilacı türlere bir sebepten dolayı denir ve onları kovmak zor ve hiç bitmeyen bir iştir.
Ayrıca, tüm yerli bitkiler, en azından bir böcek açısından eşit yaratılmamıştır. Çok çeşitli Kuzey Amerika biyomlarında, bitkilerin yaklaşık yüzde 14'ü böcek gıdasının yüzde 90'ını oluşturuyor, diyor. Bunlar besin ağını sağlıklı tutan kilit taş türleridir ve en önemlileri dört cins yerli ağaçtır: meşe, kavak, söğüt ve kiraz. Ama aynı zamanda ceviz, kestane, karaağaç ve huş ağacı ve yaban mersini otu, dalya, bataklık kadife çiçeği, kokarca lahana, yılan otu. Bazıları sadece isimlerinin şiiri için ekilmeye değer görünüyor: Chickasaw erik, chokecherry, balmumu mersin, şeytanın dilenci kenesi, sahte çivit, kıllı çalı yonca, selvi panik otu.
Çürüyen bir kütüğü besleyen bir tahta biti. Özellikle kalsiyum açısından zengin olan bitler, örümcekler, kurbağalar ve kuşlar için bir besin kaynağıdır.(Matta Cicanese)
Bir hasatçı bir ağaç gövdesine yaslanmış, yanından geçen yumuşak gövdeli böcekleri yakalamayı bekliyor.(Matta Cicanese)
Tek bir karınca, kolonisi için yiyecek kaynakları aramak için yaprak çöpünün altındaki dallar ve filizler arasında devriye geziyor.(Matta Cicanese)
Bir kulağakaçan, Tallamy'nin arka bahçe ekosisteminde üst toprağı oluşturan kökler, filizler ve çürüyen maddelerden oluşan uhrevi bir karmaşanın içinden geçer.(Matta Cicanese)
Tallamy, yerli türler için bir sığınak oluşturuyor, ancak Avrupa eşekarısı ve fener sineği gibi istilacı böcekleri dışarıda tutmak neredeyse imkansız.(Matta Cicanese)
Yaygın olarak zıplayan örümcekler olarak bilinen tür ailesi, avını çenesinden yakalar. Süveterler ağ örmezler, ancak avlarını sarmak için ipeksi halatları döndürürler.(Matta Cicanese)
Ancak böcekler, Kuzey Amerika'nın doğal bitki örtüsünü tüketmek için evrimleşen tek yaratık değil. Tallamy'nin böcek hasarını çıplak gözle ortadan kaldırmaya yönelik on adım kuralı, geyikler için geçerli değildir. Mülkü üzerindeki sığ bir vadinin yanında ağır adımlarla ilerlerken, diğer tarafta, yerden neredeyse omuz yüksekliğine kadar soyulmuş küçük bir ağaç kümesine işaret ediyor. Doğu kırmızı sedirinde göz atma çizgisi var, diyor ekşi bir şekilde. Peyzajcıların bazı egzotik türleri tercih etmesinin bir nedeni, geyiklerin onları yememesidir. Tallamy'nin geyiği kontrol etme çözümü, tamamen pratik olmasa da idealist tavsiyelerinden bir diğeri: Yırtıcıları geri getirin! neşeyle söylüyor.
Tallamy, yerli bir açelyanın etrafına tel bir bariyer yerleştirmek için yürüyüşünde duruyor. Bu çiti korumak için etrafta olmasaydım, diye düşünüyor, geyik hepsini yiyecekti. Peki neden rahatsız diyorsunuz?
Bu iyi bir soru.
Ama ben yaparım.
Doğal her zaman el değmemiş anlamına gelmez. Tallamy, 1870'lerde tanıtılan, aslen Doğu Asya'dan bir asma olan bu hızlı büyüyen porselen-yemiş gibi istilacı bitkileri kökünden söker.(Matta Cicanese)
Tallamy'yi, kuşların yaşam alanını korumak için ağaç gölgesinin altında (gölgede yetiştirilen kahve) yetiştirme pratiğini teşvik eden kuruluşlara danıştığı Peru dağlarında on gün boyunca yola çıkmadan kısa bir süre önce ziyaret ettim. Hangi ağaçların en iyi ekolojik çeşitliliği sağladığını araştırmak istedi. Ayrılmadan önce, Omurgasızların Önemi ve Korunması hakkındaki ünlü konuşmasından bir kez daha Wilson'dan alıntı yapıyor. Geçit şöyle geçer:
Gerçek şu ki, omurgasızlara ihtiyacımız var ama onların bize ihtiyacı yok. İnsanlar yarın yok olacak olsaydı, dünya çok az değişiklikle devam ederdi... Ama omurgasızlar yok olsaydı, insan türünün birkaç aydan fazla yaşayabileceğinden şüpheliyim. Balıkların, amfibilerin, kuşların ve memelilerin çoğu, yaklaşık aynı zamanda yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalacaktı. Daha sonra çiçekli bitkilerin büyük kısmı ve onlarla birlikte dünyanın ormanlarının ve diğer karasal yaşam alanlarının çoğunluğunun fiziksel yapısı gelecekti.
Toprak çürüyecekti.
Wilson bu konuşmayı 1987'de yaptı. Tallamy kuru bir şekilde, o zamanlar teorik bir endişe olduğunu söylüyor.
Bu yüzden artık teorik bir endişeden daha az ve daha çok gerçek bir endişe var. Ancak Tallamy bunu engellemek için elinden geleni yapıyor ve tüm ülkenin devreye girmesini istiyor. Homegrown National Park, yalnızca bir bahçecilik devrimi değil, aynı zamanda kültürel bir devrim yaratmayı amaçlıyor, insan egemenliğindeki manzara ile doğal çevre arasında köprü kuruyor. dünya. Tallamy, bunu evinizde veya yerel parkınızda yaparsanız, doğa ile etkileşime geçmek için Yellowstone'a gitmeniz gerekmediğini söylüyor. Bizonunuz olmayacak, Mystic Falls olmayacak ama kapınızın dışında doğaya sahip olabilirsiniz. Çocuklarınız ve kendiniz için istediğiniz bu değil mi?
Tallamy'ye göre, ulusun arka bahçeleri bir makyaj için fazlasıyla olgun. İşte gençleştiricilerin zemine koşmasına yardımcı olacak bazı önerileri.
1. Çimlerinizi küçültün. Tallamy, Amerika Birleşik Devletleri kıtasındaki çimlere ayrılan alanı yarıya indirerek su, böcek ilacı ve gübre kullanımını azaltmayı öneriyor. Çimenleri daha fazla hayvan yaşamını sürdüren bitkilerle değiştirin, diyor: Her küçük yaşam alanı yardımcı olur.
iki. İstilacı bitkileri çıkarın. Tanıtılan bitkiler, yerlilerden daha az hayvan çeşitliliği sağlar. Daha da kötüsü, bazı egzotikler yerli florayı kalabalıklaştırıyor. Önemli suçlular: Japon hanımeli, oryantal acı tatlı, multiflora gülü ve kudzu.
3. Biçilmeyen alanlar oluşturun. Yerli tırtıllar, yaşam döngülerini tamamlamak için bir ağacın gölgesinden yere düşer. Malç veya Virginia sarmaşık gibi yerel bir zemin örtüsü koyun ( değil İngiliz sarmaşık) böcekleri barındırmak için bir ağacın tabanı etrafında. Kuşlar, güveler ve kelebekler fayda sağlayacaktır.
Dört. Dış mekan ışıklarını hareket sensörleriyle donatın. Bütün gece yanan beyaz ışıklar hayvan davranışlarını bozabilir. LED cihazlar daha az enerji kullanır ve sarı ışık daha az uçan böceği çeker.
5. Bitki kilit taşı türleri. Yerli bitkiler arasında, bazıları besin ağına diğerlerinden daha fazla katkıda bulunur. Yerli meşe, kiraz, pamuk ağacı, söğüt ve huş ağacı en iyi ağaç seçeneklerinden bazılarıdır.
6. Hoş geldiniz tozlayıcılar. Altınbaşak, yerli söğüt, aster, ayçiçeği, çuha çiçeği ve menekşe, kuşatılmış yerli arıları destekleyen bitkiler arasındadır.
7. Sivrisineklerle bakterilerle savaşın. içeren ucuz paketler Bacillus thuringiensis Sivrisineklerin yumurtadan çıktığı kanalizasyona ve diğer ıslak yerlere yerleştirilebilir. Pestisit spreylerinden farklı olarak, bakteriler sivrisinekleri engeller, ancak diğer böcekleri değil.
8. Sert kimyasallardan kaçının. Sert peyzajda yabani otları kazın veya ateşleyin ya da sirke ile ıslatın. Çimleri 3 inç yüksekliğinde biçerek yengeç otunu caydırın.