Hocam Said Nursi şöyle der: “Kur'an'ın gizli gerçekleri Risale-i Nur ile bize iniyor. Peygamber devrinde Kur'an'ın vahiy suretiyle inmesi gibi, her asırda Kur'an'ın arştaki yerinden ve manevi mucizesinden feyiz ve ilham yolu ile onun gizli gerçekleri ve gerçeklerinin kesin delilleri iniyor.”
“Bazı defa haberim olmadan ihtiyarım ve rızam olmadığı halde, bazı ince hakaik-i imaniye ve kuvvetli hüccetleri müteaddit risaleler de tekrar edilmiş. Ben çok hayret ederdim. Neden bunlar bana unutturulmuş, tekrar yazdırılmış.”
“İmamı Ali, nurun bölümlerinden haber verdiği sırada “Ayet-ül Kübra hakkı için beni ani ölümden koru” deyip o Ayet-ül Kübra’yı şefaatçi yaptı.”
Alıntıladığım bu görüşlere inanmak imana zarar verir mi?