Bu makale Dr. Michael Salla'nın 12 Nisan 2016 tarihinde yayınlanmış bu makalesinden çevirilmiştir.
ABD Donanma İstihbaratı çalışanı William Tompkins’in anlatıklarına göre, 2. Dünya Savaşı başlayana kadar, Alman gizli toplumları ve Nazi, Reptile Dünya dışı varlıklar tarafından, Antarktika’daki 3 geniş mağaraya yönlendirildi. ExoNews TV ile son röportajında Tompkins, Reptile varlıkların nasıl Almanların/Nazinin, uzak Antartik mağaralarında , daha da geniş olan ve Reptile varlıklar tarafından kontrol edilen mağaralar yanında yeraltı üsleri kurmasına yardım ettiğini anlattı.
Tompkins’e göre ABD Donanması, bu gizli Antartik üslerinin varlığını, Nazi/Almanların bu uzak üsleri Ay’a, Güneş Sistemindeki başka gezegenlere, ve en dikkat çekici olaraksa yıldızlararası noktalara uzay görevlerine çıkmakta kullanıldığını öğrenen, Nazi Almanyasına yerleşmiş ajanlarından öğrendi.
Tompkins Almanların Antarktika’ya ekipman ve malzemeleri 1913’a kadar giden erken tarihte taşımaya başladığını söylüyor. Bu da tarihsel olarak Almanların 1911-1913 İkinci Alman Antarktika Seferi ile örtüşüyor. Aynı zamanda bu periyot, gizli bilgiler için global uzak yerler aramada Alman gizli toplumlarının gittikçe artan rolüyle de örtüşüyor.
Ekipmanların taşınması 2. Dünya Savaşına kadar hızlandı.Röportajında, Tompkins, tarihsel kayıtlar 3. Alman Antartik Seferinin başlangıcını 1938 yılı olarak gösterse de, 1934 yılını bu hızlanmanın başladığı zaman olarak gösteriyor:
"Almanya’dan Antarktika’ya taşınma, savaş başlamadan çok önce, 1934’ten itibaren faal durumdaydı. Gerçekte bir kısım malzeme 1913’te oraya gitti."
Geçen haftaki ExoNews TV bölümünde, Tompkins, Hitler rejimi ile Drako Reptile varlıklar arasında gizli anlaşmalara ulaşıldığını açıklamıştı. Bu haftaki bölümde bu anlaşmanın önemli unsurlarından birine değindi:
“Ekipmanın büyük bölümü oraya gönderilmişti. Fakat onların yanıbaşında Reptile varlıklara ait 3 tane devasa mağara vardı. Bunlar Gray değildi, Reptile idi.Almanlar, Reptile varlıklara ait mağaraların 1/10’u büyüklüğünde iki tane daha mağara aldı. Genellikle denizaltı ile aşağıya gidebiliyorlardı. Düz denizaltılar inşa ettiler, şu normal sınıf olanları ki malzemeyi aşağıya taşıyabilsinler diye.”
Tompkins’in önemli bilgileri, Almanya’nın gelişmiş denizaltı filosu kullanılarak uzak noktalarda Hitler için dayanıklı kalelerin inşa edildiğine değinen Mareşal Karl Dönitz ile de uyum içinde. 1943’te Dönitz’in şöyle söylediği bildiriliyor:
“…Almanya denizaltı filosu, önderimiz için Dünya’nın başka bir noktasında arazi üzerinde bir Shangri-La, ele geçirilemez bir kale inşa etmiş olmaktan gurur duyar.”
İkinci durum 1944’te, kendisi Hitler’in 1000 yıllık krallık çalışmalarını başlatabilmek için yerinin değiştirilmesi planlarını açıklamasıyla oldu:
“Alman Donanması gelecekte çok büyük bir görevi başarmak zorunda. Alman Donanması okyanustaki tüm saklanma noktalarını biliyor ve bu yüzden liderimizi gerektiğinde ve kendisinin son planlarını başlatma fırsatı oluştuğunda onu güvenli bir yere götürmek çok kolay olacaktır.”
Son olarak, Dönitz’in Nuremberg savaş suçları mahkemesinde söylemleri, Almanya’nın en gelişmiş teknolojilerinin denizaltı filosunca gizli bir şekilde götürüldüğü yerin net olarak Antarktika olduğunu gösteriyor.Mahkemede “zarar görmez bir kale, sonsuz buz içinde cennet gibi bir vaha” ile övündü.
Dönitz’in söylemleri 1966’da National Geographic Toplumunda çalışan haritacı ve sanatçı Heinrich C. Berann tarafından akla yatkın hale getirildi. Berann buzsuz Antarktika tasfirinde, bütün Antarktika kıtası boyunca sualtı geçitleri gösterir. Bu, denizaltıların, buz altında Nazi Almanya’sının “yıkılmaz kalesine” kaydadeğer mesafeler giderek ulaştığı fikri mantıklı hale getirmiştir.
Dönitz’in söylemleri, Alman denizaltı personeli olduğu iddia edilen bir kişi tarafından sağlanan ve U tipi Alman denizaltı komutanları için Antarktika üslerine saklı geçiş yollarından ulaşma talimatlarının tarif edildiği dokümanlarla da desteklendi. Aşağıdaki çevirilmiş talimatlar bu dokümanın bir resmidir:
Antarktika Üssüne Gidiş Yolu Tarifi - Kaynak
Bugünkü röportajda, Tompkins Nazi tarafından eş zamanlı geliştirilen uçan fincan tabağı programlarını tarif ediyor. Bir tanesi Almanya’da iken ikincisi Antarktika’da idi. Almanya’nın yerçekimine karşı araçlarını nerede inşa ettiğine dair bir soruya cevap olarak şunu söyledi:
“Prototipleri Almanya’da inşa ettiler. Üretim için hazır olan on prototipi Antarktika’da inşa ettiler. Bunları Almaya’nın Avrupa’da işgal etmiş olduğu ülkelerde üretime koydular ve Antarktika’da benzer araçlar yaptılar.”
Tompkins daha sonra Almanya’ya yerleştirilen Donanma ajanları tarafından elde edilen en hayret edici sırlardan birini paylaştı. Reptile varlıkların yardımıyla, Nazi’nin Antarktika programı Ay’a, gezegenlere ve hatta başka yıldız sistemlerine adamlı uçuşlar yapmaya başladı.
"Sonra bizim gerçekten Ay’a gidip gitmediğimiz konusundaki soru soruldu. Görüyorsunuz ki belli bir şekilde Almanların araçlarının bir kısmı gitti ve geri geldi. İlk gidenlerden biri sorun yaşadı, düştüler ve tüm grup öldü. Fakat bu Antarktika’dan geliyordu. Çok önceleri, 4 yıl önce, savaş bitmişti, bu malzemeleri sürekli dışarıya çıkarıyorlardı. Ve uçuşlar, nerdeyse herşey aynı insanlarla Antarktika’dan geldi. Doğru mu değil mi bilmiyorum ama bazı Donanma ajanları onların başka yıldızlara gidip geri döndüğünü söyledi."
Tompkins’in önemli iddiaları, Nazi’nin Antarktika’da yürütülen başarılı uzay programını tarif eden, 1987’den 2007 yılına kadar akıllı cam tabletlere erişimi olan gizli uzay programı itirafçısı Corey Goode ile de uyum içinde.
Goode Antarktika programının Nazi’den çok Alman gizli toplumlarınca kontrol edildiğini söylüyor.
“Açıklandığı gibi, çoğunlukla Gizli Toplumlardan oluşturulan Nazi’nin kırıntılarından oluşturulan bir “Ayrılmış Medeniyet”, en gelişmiş teknolojileri kendi en yüksek ordu ve politik liderlerinden bile gizli tuttu,Güney Amerika’da ve Antarktika’da yerleşim yerleri oluşturdu. Antarktika’daki konumlar, bazı belli grupların buzulların altında kubbe ve lava tüplerine benzer termal alanlarda işgal ettiği bazı antik medineyetlerin yıkıntılarıydı.”
Goode, Nazi üslerinin başka bir gelişmiş medeniyet olan Reptile varlıklar tarafından kontrol edilen mağaraların yakınında inşa edildiğini söyleyerek Tompkins’in iddialarını doğruluyor:
“Yeraltı ve buzul altında olan ve önceden beri kullanılan ve bir iki noktada oluşturulan mağaralar vardı. Nazi’nin yenilediği bu mağaralar, yüzeyde büyük ölçüde çökmüş ancak kubbe şeklinde buz altında geniş yer olan termal yeraltı enerjili mağaralardı. (Bunlara U tipi denizaltılar ile, onları saklı çok amaçlı üs olarak ideal yapan buz akıntıları ve açıklıklarından ulaşılabiliniyordu). Nazi için bu konum 2. Dünya Savaşı boyunca gizlilik içinde inşa etmek için mükemmeldi”
Tompkins’in iddialarını reddetmeyi zorlaştıran kitabı “Dünya Dışı Varlıklarca Seçilmiş”(Selected by Extraterrestrials)’da yayınladığı dokümanlar var. Bu dokümanlar, kendisinin, Almanya’nın gelişmiş havacılık sırlarını, seçilmiş ABD havacılık şirketlerine, beyin takımlarına ve üniversitelere yayan, gizli bir Donanma İstihbarat programına katıldığına dair iddiasını destekler nitelikte.
Ayrıca, dokümanlar ve Amiral Dönitz’in ifadeleri Tompkins’in Nazi Almanyasının Antarktika kıtası altında yeraltı tesisleri bulma ve inşa etmede başarılı olduğu iddiasını destekliyor. Alman denizaltı filosunun bu gizli mağaralara ulaşmak için gittiği iddia edilen Antartik buz tabakaları altındaki uzun güzergah, Reptile Dünya dışı varlıkların Nazi’ye gizli Antartik mağaraları ve buz altındaki geçitleri bulabilmeleri için gerekli bilgiyi verdiğine dair Tompkins’in iddialarını doğrular nitelikte.
Bir sonraki ExoNews TV bölümünde William Tompkins’ten Nazi’nin gizli Antartik üslerde nasıl köleler çalıştırdığını ve İtalya hükümetinin de, ünlü buluşçu Gugliemo Marconi tarafından gizli bir şekilde Güney Amerika mevkilerinde yönetilen, uçan fincan tabağı programı geliştirdiğini duyacağız.