Kırklareli’nin Pınarhisar ilçesine bağlı Kaynarca, ismini, kasaba merkezinde bir metre kare genişliğinde, sürekli aynı seviyede kaynayan sudan almıştır.
Berraklığı, soğukluğu ve çevresindeki alabalık lokantalarıyla da meşhur bu su kaynağının, Tuna nehri ile bir bağlantısı olduğu sanılmaktadır.
Efsaneye göre, Tuna nehri boyunda koyunlarını otlatan bir çoban, asasını(bastonunu) koyunlara atar, ancak asa, Tuna’nın derin sularında kaybolur.
Fakat aynı asa, bir müddet sonra Kaynarca’daki kaynaktan çıkar. Asayı bulan köylüler, bunu, kaynak yakınlarında bulunan bir kahvenin duvarına asarlar.
Yıllar sonra asasını Tuna nehrine düşüren çobanın yolu, Kaynarca’ya düşer ve kendi bastonunu kahve duvarında görünce çok şaşırır. Çoban kahvedekilere, duvardaki bastonu Tuna’ya düşürdüğünü ve kendisine ait olduğunu söyler. Kahvedekiler ise, “Tuna nere, Kaynarca nere?” diyerek, Tuna’nın buraya çok uzak olduğunu ve bu iddianın doğru olamayacağını söylerler. Buna karşılık çoban, cebinden çıkardığı bir çakıyla bastonun üzerindeki tıpayı söker ve içindeki oyuktan bir miktar altını avucunun içine alarak, “bunlar benim seneler boyu çalışarak biriktirdiğim altın liralar” der.
ARDA-TUNA/Durmuş Arda