ZAMANLA İLGİLİ DEĞİŞKENLER – SPSS Ödevi Yaptırma – SPSS Analizi Yaptırma Fiyatları – SPSS Örnekleri – Ücretli SPSS Analizi Yaptırma – SPSS Analizi Yaptırma Ücretleri
DEĞİŞKENLERİN MARKALAMA SÜRESİ
Zamanın geçişini işaretleyen bir denek içi değişken, değişkenin ilk düzeyinin zaman içinde bir noktada ölçüldüğü, değişkenin bir sonraki düzeyinin daha sonraki bir noktada ölçüldüğü, değişkenin üçüncü düzeyinin ölçüldüğü bir değişkendir. daha sonraki bir zaman diliminde değerlendirilir, vb. Zamana bağlı denek içi tasarımın en sık alıntılanan örneği, ön test-son test çalışmasıdır.
Gerçek bir deney tasarımı olmasa da, kısmen kontrol koşulu olmadığı için, katılımcılar ön test olarak belirlenen zamanda ve son test olarak belirlenen zamanda en az iki kez ölçülür. Böyle bir çalışmada, tedavi normal olarak iki ölçüm arasında uygulanır ve araştırmacılar normal olarak, ön testten son teste kadar bağımlı değişken tarafından değerlendirilen özellikte bir artış veya azalma olduğunu varsaymışlardır.
Her bir ölçüm (ön test ve son test) aynı metodoloji kullanılarak tamamen aynı şekilde yapılır. Bu nedenle, yalnızca bir bağımlı değişken vardır, ancak bireyler Zaman 1’de ve tekrar Zaman 2’de ölçülür. Bu şekilde, zaman ölçümle tamamen değişir ve araştırmacıların denek içi değişkenden zaman. Örneğin, ön test ve son test terimleri seçilmiştir çünkü ölçümün zamansal ilişkisi terminolojiye uygun bir şekilde yerleştirilmiştir.
Bir öntest-sontest tasarımında ikiden fazla seviye olabilir. Örneğin, bazı tedavi koşullarının uygulanmasından önce istikrarlı bir performans temeli oluşturmak için iki veya daha fazla ön teste sahip olmak önemli olabilir. Araştırmacıların, belki tedavi etkisinin zaman içinde ne kadar azalacağını (veya kendini göstereceğini) veya belki de tedavinin etkisini en üst düzeye çıkarması için ne kadar süreceğini belirlemek için iki veya daha fazla son test yaptırmak istemeleri de mümkündür.
ZAMANLA İLGİLİ DEĞİŞKENLER
Bir denek içi değişken, tüm araştırma koşulları altında katılımcıları ölçmek için zamanla ilgili olmak zorunda değildir. Bunu örneklendirmek için, öğrencilerden kısaca sunulan müzik seçimlerini olabildiğince hızlı bir şekilde sınıflandırmalarını istediğimiz basit bir varsayımsal çalışmayı düşünün. İki tür müzik kullanıyoruz: rock ve klasik.
Öğrencilerden müziğin rock olduğunu düşünüyorlarsa bir tuşa, seçimin klasik olduğunu düşünüyorlarsa başka bir tuşa basmaları istenir. Tepki süresini ve öğrencinin her denemede doğru olup olmadığını ölçeriz. Rock ve klasik müzik seçimleri her öğrenciye farklı bir rastgele sırayla sunulacak şekilde, her müzik koşulu için 50 olmak üzere öğrencilere 100 deneme yapıyoruz.
Bu basitleştirilmiş örnekteki bu veri toplama prosedürünün sonunda, öğrencilerin doğru yanıtladığı denemeler için rock ve klasik müzik için tepki sürelerinin ortalamasını alıyoruz; dolayısıyla reaksiyon süresi bizim bağımlı değişkenimizdir. Bu bize her öğrenci için biri rock müzik ve biri klasik müzik için olmak üzere iki tepki süresi puanı verir. Bu ölçümler, iki düzeyi rock müzik ve klasik müzik olan denek içi bağımsız bir değişkeni temsil etmektedir.
Sürekli değişkenlere örnek
Nicel değişken
Süreksiz değişken örnekleri
10 tane bağımlı değişken örnek
Kontrol değişkeni
Bağımsız değişken
Bağımlı değişken örnek
Değişken örnekleri
TAŞIMA ETKİLERİ SORUNU
Aktarma etkisi, önceki bir duruma maruz kalmaktan kaynaklanan sonraki bir önlemdeki değişikliktir. Bu, günlük hayatımızda sık görülen bir durumdur. Paten kaymayı öğrendikten sonra, buz pateni yapmayı daha verimli bir şekilde öğrenebiliriz; İlk istatistik dersimizi aldıktan sonra, bir sonraki istatistik dersine daha iyi hazırlandık. Bir araştırma çalışmasında, belirli bir tedavi koşulunu deneyimlemiş olmak, deneyimlememiş olanlara kıyasla daha sonraki bazı görevlerde performansta farklılıklara neden olabilir. Bunların hepsi devam eden etkilerdir ve genel olarak, beklenen ve arzu edilen etkilerdir.
Araştırma tasarımı bağlamında bazı aktarma etkileri arzu edilmez. Uç bir örnek olarak, bir grup danışan için bilişsel-davranışçı terapiyi psikanalizle karşılaştırmanın etkinliğini değerlendirmek isteseydik, onlara önce yedi yıllık psikanaliz sağlamaz, sonra onlara biraz bilişsel-davranışçı terapi (veya zıt) yapılabilirdi.
Bu koşullar altında bilişsel-davranışçı terapinin “saf” etkilerini açıkça gözlemleyemeyeceğiz – danışanlar kapsamlı psikanaliz deneyimledikten sonra bilişsel-davranışçı terapinin etkilerini göreceğiz. Bir tür terapi almış olmak, muhtemelen bir sonraki araştırma koşuluna geçecektir. Bu geçişin olumsuz sonucu, bilişsel-davranışçı terapi başarısı ölçümlerimizi karıştırarak bu özel tasarımı savunulamaz hale getirmek olacaktır.
Aktarılan etkilerin bu potansiyel sorunu, denekler arası bir çalışmayı düşünen araştırmacıların doğrudan yüzleşmesi gereken bir şeydir. Bağımsız değişkenin bir düzeyini deneyimliyorsa, tekrarlanan ölçüm olumsuz olarak bağımsız değişkenin başka bir düzeyinin deneyimine aktarılacaksa, denekler arası bir çalışma yürütülmemelidir.
Örneğin, sayı dizilerini (rakam aralığı) hatırlamaya çalışırken bir ezberleme stratejisi uygulamanın etkililiğini inceliyor olsaydık, katılımcılara sayıları ikişerli gruplar halinde gruplandırmayı öğretmek, eğer onları test etmek istersek performanslarını değiştirirdi. gruplandırma stratejisini kullanmayın.
Öte yandan, herhangi bir strateji talimatı olmadan önce onları test edersek, bunu, kullanılan gruplama stratejisiyle performanslarını test etmede bir temel olarak kullanabiliriz. O zaman bile, bir kontrol grubuna, bir strateji uygulanmadan ikinci bir deneme seti verilmesini isteriz, çünkü sayı aralığı testi ile biraz “alıştırma” yapmış olmak sonraki performansı etkileyebilir.
Aktarma konusu, zamanla ilgili denek içi değişkenlerle çalıştığımızda genellikle daha az endişelenir, çünkü böyle bir çalışmayı tasarlarken tam olarak ölçmeyi amaçladığımız aktarım etkileridir. Örneğin, basit bir ön test-son test tasarımında, tedavi etkisi ölçümler arasındaki süre boyunca taşınır.
Gerçek ön test ölçümümüz, son testte gördüğümüz bağımlı ölçümün değerlerindeki değişiklikleri üretmediği sürece ve tedavi ile aynı zamanda başka bir olay meydana geldiği veya katılımcılarda herhangi bir doğal değişiklik olduğu sürece zaman periyodu değişikliklere neden olmadı ve bir kontrol koşulunun ölçülemediği varsayılırsa, ön test son test tasarımı, çalışmayı hiç çalıştırmamaktan daha iyi olabilir.
Zamanla ilgisi olmayan denek içi bir değişken, olumsuz bulaşma etkilerine karşı daha hassastır. Bağımsız değişkenin düzeylerinin yaşanması gereken doğal bir zamansal dizilim olmadığı için dizi genellikle araştırmacıların kontrolündedir. Burada, araştırmacıların, bağımsız değişkenin ortalamaları arasındaki farkların potansiyel nedenleri olarak taşıma etkilerini makul bir şekilde ortadan kaldırabilmeleri hayati önem taşımaktadır.