Alexey Leonov: “Modern Rusya'nın hala uzayda tutulduğu için Korolev'e teşekkür etmeliyiz”
Rusya Başbakanı Dmitry Medvedev, Ağustos 14’ta Rus roketi ve uzay endüstrisi beklentileri üzerine bir hükümet toplantısı düzenledi. Kabine başkanı, özellikle de ürünlerinin kalitesini Roscosmos'un faaliyetlerini kontrol etmek için önlemleri güçlendirmeyi emretti.
Geçtiğimiz bir buçuk yılda, Rusya on uydu kaybetti. Ayrıca, yedi acil durum başlatması vardı.
Dmitry Medvedev'e göre ülkemizdeki uzay endüstrisindeki durum, önde gelen güçlerin gerisinde kaldığını gösteriyor. Diğer ülkelerde, ABD ve Çin dahil olmak üzere uzay teknolojisinin liderleri “hiçbir şey olmuyor” dedi hükümet başkanı.
Bir gün, bir çalışan Sergey Korolev'e geldi ve olağandışı bir program gösterdi: Ay, Mars, Venüs ve diğer gezegenler için en uygun başlangıç tarihleri. Sovyet uzay programlarının baş tasarımcısı elini kağıdın üzerinden geçirdi ve şöyle dedi: "Tüm bu cephe boyunca yürümemiz ve ilk kişi olmamız iyi olur."
Heyhat! Sovyetler Birliği'nin ilk uyduyu (60), ilk kozmonotu (1957) ve uzaydaki ilk adamı (1961) tüm dünyaya ilan ettiği geçen yüzyılın 1965'lerinde umabileceğimiz şey şimdi imkansız bir rüya gibi görünüyor. Kazanın son yılına, uzaya giderken, dünyadaki bir kazayla hemen hemen her gün aynı olay haline geldik. Neden uzay kalkışları yer damlalarıyla değiştiriliyor? Ve “yıldızlara yolculuk” u kurgusallıktan 55'in gerçeğine dönüştürmeye ne yardımcı oldu? Bir cevap ararken, efsanevi Alexei Arkhipovich Leonov ile buluştuk - uzaya ilk giren, sonsuza dek giren tarih. Leonov, Sovyet ekibini aya iniş konusunda denetledi ve eğitti. Ve kim Korolev'in ölümü olmasaydı, ayda ilk kim olacağını kim bilebilir ki?
Dekor, resmi, ancak rahat. Duvarlarda Brezhnev ve Zhukov ile efsanevi kozmonotun fotoğrafları, diplomalar Aleksey Leonov APOLLO II (1975'taki Soyuz - Apollon deneysel uçuşu için Amerikan astronotu Tom Stafford için), uzay istasyonunun resimleri.
- Alexey Arkhipovich, özel sorularımdan önce bile, kalbinizi neyin acı çektiğini söyleyin: bugün neden bu kadar boşluk yetersizliği yaşıyoruz? Daha önce farklı ne yaptık?
- Daha önce devletimiz farklıydı. Geçmişe geri dönmek istemiyorum (gözlerimizi açtık ve birinin kendisi neyin kötüye gittiğini, çarpıklıkların olduğunu gördü), ama etrafa bakmak ve iyiyi benimsemek gerekli! Ve ilk günlerden coşkuyla Kötü olduk (çok iyi Arkady Gaidar görüntüyü, torununu daha önce görmüş gibi yazdı), elde edilen her şeyi parçalamaya başladı ve ana slogan: “Kendinizi elinizden geldiğince zenginleştirin!”. Kontrolden çıktı. Kana susamış.
Eski nesli feda etmek zorunda mısınız? Şey ... Ülkeyi kanlarıyla koruyan binlerce savaş gazisinin 120'i hala apartmansız. Bugün neden bu daireleri var? 80'in çok ötesindeler. Onları ne kadar yakmayacağını düşünüyorsunuz! .. Önceki Amerikan Amerikan Büyükelçisi John Beyrle, Alman esaretinden kaçan babası Kızıl Ordu’da savaştı. Amerikalıların son günlerine kadar Asker Beyrle'ye nasıl davrandıklarını, ne kadar iyi yaptıklarını gösteren bir kitap var. Ve savaşçılarımız için ne yaptık? Devlet, insanlarla ne yapıldığını umursamıyorsa, demokrasi değildir. Tıpkı demokrasinin olmadığı gibi, eğer kişi de ülkesine tükürmek isterse. Ne yazık ki, iki bacağımız da topal. Kahramanımız yok. Maviye kadar kurgusal kişilikler var, bütün kültürü yiyen korkunç bir pop var ve gerçek büyükler sarhoş bir tavır sergiliyorlar, çünkü onları anlamak için çok eğitimli bir insan olmalısınız.
Parti kendini mahvetti
... Bu büyük bir tane. Şimdi daha ileri - bir komünist parti vardı. 19 yılında genç bir adam, bir askeri öğrenci olarak katıldım. Gerçekten söylenen her şeye inandım. Şimdiye kadar, 1988 İsviçre’yi ziyaret etmedi ve kişisel olarak “büyük lider” imajını oluşturmadı; Lenin'in faaliyetleriyle ilgili belgeleri yayınlamaya başladılar ve önümde, bizim için tüm azizlerden daha kutsal olan bu adamın korkunç imajı geldi. Ve buradan - bütün parti farklı bir ışıkla ortaya çıktı ...
Fakat yine de, kendisini yok eden bu parti (Birleşik Rusya'nın şimdi intihar yolunu takip ettiği gibi) - çok şey yaptı! Genel olarak, Komünist Parti muhalefette iyidir - örneğin Fransa'da, İtalya'da. Tarihin gösterdiği gibi, aşırı şartlar altında (savaş, kriz), Komünistler, herhangi bir partiden daha fazla, halklarını, vatanlarını savunmaya çıkarlar, saldırıya, hatta kendilerini feda etmeye devam ederler. Fakat akut durum sona eriyor ve insanlar anlıyor: hayır, Komünist Parti o zaman iyidir ve sessiz bir zamanda devletin yaşamı için, halkının yaşamı için yeni koşullar yaratamaz. Yani muhalefetin böyle bir partisinin olması, ısrar eden, eleştiren, ancak CPSU'nun sevdiği gibi barikatlara izin verilmesinin gerekli olmadığı konusunda daha faydalı.
Ama şimdi terör ve benzeri şeylerden bahsetmeyeceğim. Partinin üretim örgütlenmesindeki rolü hakkında konuşmak istiyorum. Yaşamımızda, “Bakanlar Kurulu kararı ve CPSU Merkez Komitesi kararı” başlıklı bir büyük etkinliğe sahip olmadık. Üstelik Bakanlar Kurulu kararlarını kontrol eden Merkez Komitesi, Merkez Komitesi - ceza kılıcı olarak ve bu güçtü. Savaştan kısa bir süre sonra, tüm endüstriyi yükselttik, çok şey yaptık, örneğin iyi bir otobüs, iyi bir araba yaratmamıza rağmen, bunu lüks olarak gördük. İnsanların neden lüksüne ihtiyacı var? Yapma Ancak, alan fethi, Komünist Partinin aktif katılımı sayesinde geçti.
Nikita Kruşçev anı yakaladı
Nikita Sergeevich Kruşçev çok güzel anı yakaladı. Doğrudan Kruşçev ile iletişim kurabilen sorumlu kişi olan Sergei Pavlovich Korolev, bir tasarımcının dış uzaya girmeye hazırlanmak için hazırlanma niyetleri hakkında kendisine rapor vermeye başladığında, Nikita Sergeevich ona şöyle dedi: “Evet, tamam, iyi! Sputnik, Gagarin - biliyoruz. Yap ... işini yap. " Yani, böyle bir carte blanche idi ve Sergei Pavlovich işini üstün destekle yaptı. Ancak tüm programlar aynı şekilde Bakanlar Kurulu ve parti Merkez Komitesi kararıyla başladı - her şey Gagarin’in uçuşundan ve elbette başarısız ay programımızın ...
(Burada Leonov, kendisi için çok acı verici bir konuda kısa bir “lirik kazıma” yapamadı: “1964'taki ayı keşfetme kararı, şahsen ayrılmadan önce Nikita Sergeevich Khrushchev tarafından imzalandı. 1966'ta Sergei Pavlovich öldü. iyi bir yardımcı olabilecek ancak devrimci fikirler üretemeyen yardımcısı VP Mishin liderlikten sorumluydu.Partiden sıkı kontrol, çok temkinli insanların eline geçti - sonuç olarak, ay programını yerine getirmedik. zamanda geriye bakmak Anlıyorum - evet, aya iniş yapamadık, ama Amerikalılar'dan önce altı ay boyunca etrafa uçabilirdik! Daha önce 6 uzay aracını başlattık, hepsi ayın etrafında döndüler, güvenli bir şekilde Dünya'ya döndü, yorumlarla, ama orada hiçbir erkek yoktu ... ne yazık ki. Tamam, yıllarca bu şey için yaşadım ama devlet çok şey kaybetti !!! ”)
Dahası. Anladım - ay kaybetti. Uzay araştırmalarına devam etmeli, bundan pratik faydalar elde etmeliyiz: orbital istasyon programı başladı. Yine - çok fonksiyonlu bir orbital istasyonun oluşturulmasına ilişkin Bakanlar Konseyi ve Merkez Komitesinin Karar Komitesinin kararı, askeri-sanayi kompleksine (Askeri Sanayi Komisyonu) verilecek.
Açıklığa kavuşturmak için: Bakanlar Kurulunda savunma bakanlığı, ihtisas bakanlıkları vardı, ama hepsinden öte, parti Merkez Komitesinin savunma sanayii birliği görevlendirildi. Diğer bir deyişle, tüm bakanlıklar Merkez Komitesinin savunma bakanlığına bağlıydı ve hiçbir bakanlık bu yasayı ihlal edemezdi - sistem çok iyi çalıştı. Bir sorun varsa, gelip rapor verebilir, Merkez Komitesinin savunma bölümüne şikayette bulunabilir ve bir cevap alabilirler. ÇKP duruma bağlıysa - parti kontrol komisyonu - bu daha kötü. ÇKP savcılığın ve benzer herhangi bir başka birliğin üzerinde durdu. Bu programda doğru olan çok şey vardı - işlerinden sorumluydu.
SSCB Bakanlar Kurulu Başkanlığı altındaki askeri sanayi meseleleri üzerine özel olarak oluşturulmuş Askeri-Sanayi Komisyonu'na gelince, Bakanlar Kurulu ilk başkan yardımcısı (kaldığım süre boyunca inanılmaz bir okuryazarlık adamı olan Leonid V. Smirnov idi). Mekana ilişkin tüm sorulara MİK'de karar verildi. Mürettebat uçmadan önce, Smirnov komisyonla birlikte astronotları kendine davet etti ve dinledik: Tüm hizmetler hazır mı, hazır değil mi? Ancak asıl mesele, askeri sanayi kompleksinin zamanımızda yapılan hataların yapılmasına izin vermediğidir. Her uçuştan sonra en ciddi analiz şöyle oldu: Neyin mümkün olduğu, neyin mümkün olmadığı. Dış uzaya gittikten sonra mucizevi bir şekilde Dünya'ya dönen ben tutku ile sorgulandım ve sadece bütün eylemlerimi haklı çıkardığımda Korolev şöyle dedi: “Alyosha haklı!” (Ed. E .: kıyafeti bozuldu, geminin başını, ayaklarını öne değil, uzay giysisi içindeki basıncı azaltma ve kaskın zamanından önce basınçsız hale getirme olasılığı nedeniyle hayati risk taşımaktadır.)
Ve bugün neyimiz var? İşte bir paralel: bir lider var, ya da dedikleri gibi, iktidar partisi, Birleşik Rusya. Bu arada, Yüksek Siyasi Konseyi'nin bir üyesiyim. Gerçekten de, "EdRo" iktidardaki parti: iktidardan sorumluydu, ama işte değil! Endüstriye yön verecek bir gövdeleri yok, üretime yardımcı olacak hiç kimse yok, ama gerekli "yoldaşları" düzenlemek, hepsini sağmak için ... burada - lütfen. Ancak "Birleşik Rusya" ve seçtikleri oyunda olduğu gibi serbest düşüncelerini ödedi. Bu bir iş partisi değil! En önemli ve acil olanlardan uzak kalamazsınız. Yüksek Siyasi Konsey'de ve Genel Konsey'de defalarca konuştum, dikkat ettim: GLONASS ve yeniden kullanılabilir olan mekik hakkında konuştum - her şey benim eksantrikliğimmiş gibi geçti. (Ayrıca konuşmalarım Federal Uzay Ajansı'nın öncülüğünde koordine edildi.) Ve neyle sona erdi? Bunların hepsi boğulmuş. Ve Birleşik Rusya endişeli değil, sorumsuzlar. Fakat halklarını yerleştirmek için - bunun için, onlar, tekrar ediyorum, kolayca organize olacaklar! Şimdi akademilerle ilgili bir soru var. Zhukovski ve Gagarin - uçuş ve mühendislik personelini hazırlayan iki üniversite. Aniden karar - onları yok etmek. Gryzlov'a (EP Yüksek Kurulunun ilk başkanı, ardından Devlet Duma'nın başkanı) temyiz edildi - tepki göstermedi. Gennady Andreyevich Zyuganov'a döndü. Rusya Federasyonu Komünist Partisi - yanıt veren tek örgüt olan Zyuganov, Duma'da konuştu, Pravda'da harika bir makale yazdı.
Şimdi komisyonu tekrar iade ettiler - askeri sanayi kompleksi, anladılar - kontrol olmadan imkansız. Fakat Sovyet programı hiçbir zaman yeniden inşa edilmedi, her şeyi şirket merhametine verdiler ve bu yüzden her şey beklenebilirdi. Şirketler kişiselleriyle ilgileniyorlar: daha düşük maliyetle kar elde etme. Ve işte buradayız: sonra dört uydu çöktü, sonra ortaya çıkmadılar, daha sonra aşırı doldurdular - bütün bunların sebebi buydu.
Kötülüğün kökü
Kötülüğün kökü daha da derindir: 90'lardan sonra, uzay endüstrisi üzerindeki tüm kontroller sona erdiğinde (uzay hakkında konuşacağım ve aynı şekilde авиация kimseye ihtiyaç duymadı) bu konuda hiçbir şey anlamayan, maaş ödemeyi bırakan ve işletmelerden ayrılan uzmanlar tamamen rastgele insanlar koydular. Bugün - değiller. NPO Energia tesisinde bir döndürücü nedir? Süper bir entelektüeldi! O olmasaydı hiçbir şey olmazdı, en “akıllı” makineler üzerinde çalıştı. Kaynakçı nedir? Sonuçta, her şey kaynak! Kaynakçı bir uzman değilse - bu nesnenin ölümüne giden ilk adımdır. Kaynakçı bir dere gevezelik ediyormuş gibi çalışmalıdır - izlemek bir zevktir. Ama hiç kimse kaynakçı hazırlamıyor, ayrıldı ve Luzhniki'de ticaret yapmaya başladılar. İlk sonuç - kaza oranı: bir, sonra ikinci, daha sonra üçüncü. Her işletmenin mesleki eğitim okulları vardı - aynı zamanda ne yaptıklarını bilmeden işten çıkardılar, yarattılar. Liderler, Boris Nikolaevich Yeltsin zamanından beri ilgilenmiyorlardı.
Bir iyimser olarak, şimdi farklı bir şey yapacağımıza inanıyorum. Ve bu “farklı” Putin'den gelecek. Her ne icat edildiyse, cumhurbaşkanının yumruğunun ardındaki nihai sonuç: böyle yap! .. Şimdi her zamankinden daha fazla, Askeri-Endüstriyel Komisyonun kontrolünü net bir şekilde yapmak için acil bir ihtiyaç var, ne istediğini açıkça anlayan, çok eğitimli bir kişi tarafından yönetilmeli.
- Siz bir iyimsersiniz, ancak Birleşik Rusya ile aynı olduğumuzdan korkmuyorsunuz, Sovyet formunu tekrarlamak üzereyiz ve içerik güncel kalacaktır - komisyonlar, kâr?
- Hem ilk hem de ikinci kez Vladimir Vladimirovich Putin'in sırdaşıydım. Şimdi o tamamen farklı bir insan - Sakotrov'daki Bolotnaya Meydanı'ndaki olaylar, insanlarla şaka yapmanın imkansız olduğunu gösterdi. Ve sanırım, Vladimir Vladimirovich bunu anlıyor. Ancak, görevleri oluşturabilecek iyi bir ekibin olması ve daha sonra ülke yararına yönelik somut kararlarla ortaya çıkan görevlere sahip olmanız gerekir. Böylece bu görevlerde sabit iplik çalışır - “neden?”.
Tabii ki, biz 20 yıl kaybettik ve bu kaybında - ahlak ve vicdan battı. Şimdi kiminle karşılaştırabileceğimi bilmiyorum Alexey Nikolaevich Kosygin, Leonid Vasilyevich Smirnov? Askeri sanayi kompleksi komisyonundayken, bu toplantıya, zekası, en yüksek okuryazarlık olan analizine liderlik eder ve her toplantıya hazırlanırken hayran kaldım. Konuşmacılar nasıl bir “ipucu” etrafında dolanmaya çalışsa da, dinledi, dinledi ve sonra: “Bundan bahsetmiyorsun, bana bunun hakkında bir şeyler söyle…” Tanrı birisinin geri dönüşler hakkında soru sormasını yasakladı. veya rüşvet, bu hiç değildi. 60'in bölgesel parti komitelerinin yüzdesini biliyordum (bu eyaletlerin başkanlarıydı) ve hiçbir yere yemin etmedim - hiçbiri rüşvet almadı. Dürüst, güzel çalıştı. Üst kattaki her şey dağıldı: “Tüm ülkelerin proleterleri, birleşti!” Sloganıyla, ideolojimizi tüm dünyaya yayma arzusu ile kendimizi uçuruma getirdik. Şimdiye kadar, yatırım yaptığımız ülkenin 86 milyarını borçluyuz.
- Amerika da yatırım yapıyor - etki alanlarını "destek noktalarının" yaratması. Bir keresinde, ay programına hazırlanırken, yalnızca Moskova Planetaryumu'nda eğitim alma fırsatını değil, aynı zamanda Somali'deki “yaşayan” gökyüzünü keşfetme fırsatı bulduğunu söylemiştin.
- Evet, yıldızların düzeltilmesiyle ilgili gemi düzeltme meselelerini özerk bir şekilde çözmeniz gerekebilir diye eğitmeniz gerekiyordu. İkinci uzay hızıyla iniş yaklaşımı Güney Haç'ından gerçekleşeceğinden, Somali'ye ve çölde seyahat ettik, en yakın 20 - 30 km için tek bir elektrik ışığının olmadığı yerde yıldız gökyüzünü inceledik. Ve o zamanki Amerikalılar Şili'de, Atacama Çölü'nde aynı eğitimlerdi.
Aslında, Somali'de kendi üssümüz vardı (Mogadişu havaalanını inşa ettiğimiz en iyi betonu, en iyi metali, yapabileceğimiz her şeyi yaptık). Ve inşaatı tamamladıklarında, yetkililer bize şunları söyledi: sizi buradan çıkarmak için üç gün. İşte böyle bitti: “Çık! Ve onlarla hiçbir şey almamaları için, kişisel şeyler bile. ” Öfkeyle bir kurucuyu bulanıklaştırdım: her şeyin cehenneme gitmesi için bir mayın yerleştirin. Ancak yerel halk, yerel liderler inşaatçılarımızı derhal uyardılar: işiniz biter bitmez, buradan çıkarılacaksınız. "Top" un havasını biliyorlardı. Ve böylece oldu - onları utanç içinde bıraktılar ve bizi tükürdüler. Bu politika nedir? Diplomatlarımız ne yaptı? Bunu bilmek gerekliydi! Ve bunun gibi birçok örnek var: İran, Tunus, Cezayir, Fas, Mısır ...
Uzay ticaretinin doğuşu
- Uzayda kazandığımız zaferlerin "mekanizmaları" hakkında daha detaylı konuşalım. İşte hayatın bir resmi: Baş Tasarımcısı olarak Korolev, iki kere şahsen gemiyi emanet etmek için uçuş ekibinin kim olduğunu seçti, tüm adaylarla tanıştı, sorular sordu, ancak erkek arkadaşını ilk bakışta gördü (Gagarin bunu hatırladı). Barış ve sevgi gibi görünüyor. Gerçekten bir Sovyet uzay ekibi var mıydı? Kruşçev'in rolünden bahsettiniz, yeşil ışık Stalin'e vermeden önce bile. Yani onlar takım mı? Yoksa hükümet, sorunları çözmek için bilim adamlarını “birlikte zincirleyen” bir denetleyici miydi? Dahası, tasarımcıların kendileri arasında her şey yolunda değildi, Korolev bir ihbar nedeniyle kamplarda oturuyordu ...
- Kozmik meselemizin nasıl doğduğunu hatırlamamız gerekiyor. Yirminci yüzyılın 30-ler'inde, farklı ülkelerdeki birbirinden bağımsız olarak, K.E tarafından en çok kanıtlanan alan araştırması fikirlerinden. Tsiolkovsky, roket ve uzay teknolojisinin gelişimine geçmeye başladı. Temel olarak, bu, İngiltere'ye “kaçınılmaz bir grev” sağlama aracı olarak Fau füzesini yarattıkları Almanya'da teslim edildi. Ancak grev gerçekleşmedi, Almanlar çoktan Sovyetler Birliği ile bir savaş başlattı. Savaşın sonunda, V-2 (yeraltı roketleri, teçhizatı, en önemli tasarımcı Werner von Braun da dahil olmak üzere uzmanları olan uzmanlar) üretimi için yer altı tesisinin çoğu, o zamanlar Alman bölgesi tarafından işgal edilen Amerika'ya götürüldü. Amerikalılardan sonra geriye kalanları oradan almaya başladık. Birisinin "kupaları" incelemesi gerekiyordu ...
İşte küçük bir yardım. Savaştan önce, genç Korolev yönetimindeki GIRD'de (Jet Tahrik Çalışma Grubu. - E.D.) roket teknolojisine katıldık. 1933’te, Devrim Askeri Askeri Konseyi Başkan Vekili’nin sunumu ile, M.N. Tukhachevsky, hükümetin Moskova GIRD ve Leningrad Gaz Dinamik Laboratuvarı'na dayanan bir roket teknolojisi enstitüsü (Roket Araştırma Enstitüsü, RNII - E.D.) oluşturma kararını verdi ve burada, daha sonra RNII'nin başkan yardımcısı olarak çalışan Korolyov'a saldırdılar. Enstitü Müdürü Kleimenov, Langemak ve Valentin Petrovich Glushko onu reddetti. Sonuç olarak, 1938'te Korolyov'a 10 yıllarına ağır iş gücü verildi (denemeler için sorumsuzca harcama 120 bin ruble. - E.D.). Savaş başladı ve işte ilginç bir şey var: Stalin, Glushko’yu çağırdı, füze uzmanlarını toplamasını emretti ve Valentin Petrovich, ya onun suçundan ya da nedeninden dolayı övgüde bulundu, ama Magadan’da oturan Korolev’i içeriyordu. . Moskova'ya geldi ve daha sonra "Sharashka" da çalıştı, Yauza'da, Tupolev şirketinin ...
Soru Alman "kupalarıyla" ortaya çıktığında ve bu işi kimin yapacağına karar vermeye başladığında, ne uçak tasarımcısı A.N. Tupolev, hayır M.V. Havacılık endüstrisine nezaret eden Khrunichev, o zamanki Halk SSCB Mühimmat Komiseri B.L. Vannikov roket temasını almaya hazır değildi. (Bazıları roket şeklindeki “fanteziler” değil, bazıları da atom bombası üzerinde çalışmalar yürütürken, tehlikede olan gerçek uçaklara sahipti. - E.D.) Ancak askeri füzeler, halkın silah komiseriyle ilgilendi. Ustinov. Savaştan hemen sonra, Sergei Korolev'in uzun menzilli füze geliştirme departmanından sorumlu tutulduğu bir araştırma enstitüsü kurdu. Ve onunla Boris Evseevich Chertok, Vladimir Pavlovich Barmin - gelecekteki astronomi "balinaları", daha önce GIRD'de çalışmış olanları, ünlü Katyuşa savaş füzesi fırlatıcısını yarattı. Bu bölümden, Sergey Pavlovich Korolev'in efsanevi tasarım bürosu başladı ... İnsanlık tarihinde ilk kez, Dünya'dan uçma hakkındaki fikirler maddi temellere dayanabilir - roket endüstrisi ve askeri amaçlar için oluşturulan teknoloji. Korolyov kendi ofisinde, tasarım bürosu ve tesisi birleştirmeyi başardı, böylece fikirler enkarnasyondan kopmayacak, ülke genelinde ilgili girişimler ve şubeler yaratabilecekti - sonuç olarak, 26 bin kişi onun önderliği altındaydı. Ve genel olarak, bu durum bütün devletin faaliyetleri yönünde sonuçlandı - bütün ülke uzayda çalıştı.
Bilirsin, bazen Sergey Pavlovich'e Mesih'e bakıyorum, ya da bir şey arıyorum. Bize biri tarafından gönderilmiş gibi ... Korolev seçkin bir tasarımcı ve düzenleyiciydi. Sovyet kozmonotiği için çok mutlu bir tesadüf. Mevcut lider, örneğin, NPO Energia bile yan yana konamaz.
Bir mühendis olarak, Sergey Pavlovich, konunun özünü derinden anladı, KB personelinin çalışma yerlerinde hangi yerlerin en zor, savunmasız olduğunu ve bu zorlukların analizine dikkatini çektiğini anladı. Bu, büyük bir Korolev eseridir, çıkmaz bir Fau atmasıdır (1948'te, Alman V-1'in kopyası olan Р2 roketinin uçuş testlerini gerçekleştirdik.), Р1 tasarımını bırakmaya karar verdi. ve sonunda tamamen yeni, üç aşamalı bir P7 roket planına girmeye başladı. Dünyanın ilk yapay uydusunu başlattı ve ardından başlattı. Hala çok güveniyor, çok güvenilir (masayı çalarak - E.D.)
Korolev ve Komünist Parti
Korolev Tasarım Bürosu'na sürekli olarak çok iyi eğitilmiş askeri sanayi kompleksi üyeleri atandı. Mesela, Tsarev Alexander Ivanovich - askeri sanayi kompleksinde "Cosmos" bölüm başkanı, sürekli kozmodromdaydı, her şeyin farkındaydı. Ve bu onun adamıydı, birçok sorunu çözmede yardımcı oldu. Aynı zamanda bir takımdı.
Korolev, Komünist Partiye katıldı. Zorbalığa uğradığı zorbalığa rağmen (dövüldü), Sergei Pavlovich'in liderliğe, ülkeye yönelik herhangi bir kötülüğü yoktu. Ve ona sorduğumda: “Bunu neden yaptın?” - yanıtladı: “Partinin her şeyden sorumlu olduğu bir sistemde çalışıyorum ve partizan olmayan bir kişi olarak birçok sorun yaşıyorum. Ama partide çok zeki insanlar var ve onlar bana yardım etmeli, ben de onlara yardım etmeliyim. ” Bu, en güzel doğru mantıktır - “bir ekip içinde çalışırsak çok daha fazla yararı olacak” ve şunu değil: beni boşuna mahkum ettiniz ve şimdi füzelerinizle ilgilendiğiniz iddia ediliyor. Bu ... bilinçte bir süpermendi!
... İlk uydunun yayınlanmasından sonra, bir sonraki adımların atılması gerektiği açıktı: roket, yükü 5 tona çıkarmayı mümkün kıldı, ikincisi, üçüncü ağır uydular açtı. 1958'te insanlı bir fırlatmaya karar verildi ve 1959'te uzay nesnesinin komutanı kimlerin astronot olması gerektiğine dair talepte bulundular. Ve yine, Sergei Pavlovich bu soruyu ilk elden biliyordu. Kendisinin bir test pilotu olduğunu savundu: Bir uzay aracı bir uçağın daha karmaşık bir analoğudur ve avcı pilotu özellikleri bakımından bir astronotun en yakınıdır, tek başına bir denizci, radyo operatörü ve mühendisinin görevlerini yerine getirir. Dolayısıyla karar - 30 yaşın altındaki savaş pilotlarını işe almak, modern teknolojiye sahip olmak, yüksek eğitime sahip olmak, her koşulda uçmak. Bize böyle bakmaya başladılar - 3'in binlerce savaş pilotu sırasına girdiler, yani neredeyse herkes ve seçtikleri 20. Bunlar 1959 - 60 yılıydı. Ocak ayındaki 11'te, 1960 Kozmonot Eğitim Merkezini kurma emri vermişti ve Mart 7'te Yirmi yaşımızın girdiği ilk kozmonot dekolmanını kurma emri vardı. İki yıl boyunca bize öğretildi: biyomedikal eğitim, fiziksel, mühendislik disiplinleri (uzay teknolojisinin temelleri, navigasyon). Geçtiğimiz yarım yüzyıl boyunca, yirmi kişinin 12'i uzaya uçtu ve bir kereden fazla. Bugün sadece dördümüz kaldı: Bykovsky, Volynov, Gorbatko ve ben ... Tüm kozmonotlar çok dokunaklıydı Sergey Pavlovich Korolev. Başta “ana” demiştik, sonra “SP” demeye başladık.
- Dünya kozmonotiği Korolev-Gagarin-Leonov için üç efsanevi isim. Biri uzaya nasıl girileceğini anladı, diğer ikisi tarihin en inanılmaz denemelerine katıldı. Bize bu üçlülükteki "güçlerin hizalanmasından" bahseder misiniz? Sen Korolev için, muhtemelen, aynı zamanda eşsiz insanlar mıydı?
- ... Gagarin'e "Yuri Alekseevich" adını verdi, 28 yıllarında kendisi daha yaşlı olmasına rağmen. Konuşmalarını dinlemek ilginçti. “Yuri Alekseevich,” diye ona baktı ve devam etti, “ama bunu yapabilir misin?” Ve o (Gagarin ile aynı yaşta) beni farklı bir şekilde Alyosha olarak adlandırdı. Alexei Arkhipovich değil.
Sergey Pavlovich kişisel olarak sadece iki kozmonot için bir açıklama yazdı: Yuri Gagarin ve ben. Öyle oldu, onun yerinde de sadece ikimiz uçuş ekibindeydik. Ve Korolev'in son doğum gününde, ölümünden iki gün önce, Yura ve baş tasarımcılarla, 7 insanlarıyla (Barmin, Ishlinsky, Kuznetsov, Ryazansky, Isaev ...) birlikteydik. On ikiden sonra herkes dağılmaya başladı, Barmin bir miktar oyalandı ve Sergey Pavlovich Yura ve Ben'den ayrıldı ve sabaha kadar onunla oturduk. Masanın köşesini kapattık, bir şişe Ermeni brendi, üç yıldız koyduk ve Sergei Pavlovich bize hayatından bahsetti ... Sanki bir çeşit itiraf vardı ve iki gün sonra bir operasyon sırasında öldü. Bir insanın uzaya çıkması vinç şarkısıdır, programlarının hayattaki son galibi ...
Gagarin öldüğünde
- Şimdi büyük şirketlerde kendi marşlarını oluşturdular, form verdiler, bazı eğitimler düzenlediler - sözde kurum kültürü, böylece çalışanlar bir takım olduklarını hissediyorlar. Bütün bunlar, anladığım kadarıyla Sovyet uzay ekibinde değil miydi? Davanın kendisine mi Ralli?
- Gagarin öldüğünde, Uçuş ve Uzay Eğitim Merkezi Başkan Yardımcılığı görevine atandım, aynı zamanda uluslararası bir ekibin bulunduğu kadro komutanıydım. Demek ana tatilimiz Yeni Yıldı. Ve herhangi bir üretici-şovmen-şovmen davet etmedik, kendimizi eğlendirdik. Üç veya dört ay boyunca hazırlanmaya başladı! Her kim, her nerede, ve yeni yıl arifesinde, hepsi, mater mater'ye geldi. 11'te akşamlar başladı ve 9'te sabahlar sona erdi. İlk önce dört tost vardı: Merkezin başı Georgy Timofeevich Beregovoi, bir yıl boyunca konuştu ve yeni bir kişinin görevini belirledi, gelecek yıl için bir tost topladım, sonra iki doğum günü adamı (iki kişiyi Ocak 1'in doğum gününü kutladık) ve ondan geri gelenler son uzay uçuşu. Ve sonra - film, müfredatın katılımıyla dans, iki saatlik bir konser. 17 Yılbaşı Gecesi böyle geçti. Ve (bu arada, 17 Kodak'ta kasetler!) Adlı filmleri kendim yarattım, “Leonovfilm sunar: maskesiz astronotlar, ya da… böyle bir yıl” dedi. Çekimi yıl boyunca çalıştığım zaman yaptım, ama çoğunlukla Yılbaşı gecesi için resim çektim, çünkü herkes kutlamada özgürleşti ve çocuklar merceğimde olduklarını bile bilmiyorlardı - salonun farklı yerlerine yerleştirdiğim ve dahil edilen üç kamera çektim uzaktan. Mesela Valentina Tereshkova bir bardakla oturuyor, başlıyor: “Ve biz Moskova'da doğal nehir boyunca ka-a-atalı bir teknedeyiz ve kürek çekmiyoruz, öpüşüyoruz ...” (Leonov şarkı söylüyor. - Valentina) diyor ki: “Evet, ben şarkı söylemedi. ” Ama sonuçta - film çekimi! Herkes gülüyordu. Şimdi bu filmler Uzay Belgeleri Merkezi'nde saklanıyor, TV'de hiç böyle bir şey görmediniz.
... Yeni Yıl etkinliğinden (yılın 27 Aralık 1965'i) Korolev tarafından imzalanmış bir fotoğrafım var. İmzalamalarını hiç kimseden istemedim, ama burada tasarım bürosunun fabrika kantinde bir tatil vardı, tesisin temsilcileri geldi, herkes dans etti, Sergei Pavlovich de davet edildi ve aniden imza almaya başladılar ... Ve sahip olduğum bir kartla geldim. Sergei Pavlovich şunları yazdı: “Sevgili Alyosha, parlak Samanyolu, sizin sınırınız olmayabilir ve güneş rüzgarı daima adil olacak. Sevgilerle, S. Korolev. (Güneş rüzgarını kullanarak yeni bir gemi tasarımı üzerinde çalışıyordu, sonra Volodya Syromyatnikov böyle bir gemi yaratacaktı.)
- Ayrıca gemi yaratma sürecine dahil oldunuz mu?
- Aksi takdirde bu imkansız! Astronotlar ön tasarımdan başlayarak bu sürece katılıyor! Gemi montajında elektriksel testlerde sürekli olarak bulunur. Üç ay boyunca, mürettebat komutanı ve uçuş mühendisi Oleg Makarov olarak (ne yazık ki artık hayatta değildi) ay gemisinin başlangıcında test edildi. Ve zaten sonuçta, "L-5" gemisi uçtu ... Orbital istasyonlar, "taslaktan" tamamen işe yaradı: her nesne kontrol ve oluşumunu, montaj ekibinin katılımıyla montajını geçti.
- Bugün astronotların seçimi ve eğitiminde bir şey değişti mi?
“Biz kendimiz, Sovyet yıllarında, sağlık gereksinimlerimizi azalttık: 1959 - 60'te birçok yetenekli çocuk ölümcül haldeydi. Ancak rahatlama - uzun ömür etkiledi. Hepimiz yaşa göre ilk mangadan emekli olursak, o zaman ikinci veya üçüncü set sağlık için kaldı.
Bilimsel eğitime gelince, önceki listeye elektronikler eklenmiştir - tüm çocuklar bir bilgisayarla zekice çalışıyorlar ve daha yeni başlıyorduk. Hatırlıyorum, ay gemisi "L-1" te yerleşik bir dijital bilgi işlem kompleksi BTsVK vardı, bu yüzden 4 saat boyunca düzeltmeyi çözdü, daha hızlı bir şekilde elle yapabilirim! Ek olarak, kablo ağına dokunursanız arızalar başlar. Ve bir başka şey: İngilizce'yi yalnızca “Soyuz-Apollo” programı aracılığıyla öğrenmeye başlarsak, şimdi dil ilk günden itibaren öğretilir ve mükemmel bir şekilde konuşur. Keşif programına bağlı olarak, başka bir disiplin daha eklenebilir: burada bir zamanlar Dünya'daki petrol ve gaz sahaları hakkında uzay verilerinden tahminler yapmak için çok iyi bir uzay jeolojisi bilimi geliştirdik. Hatta Petrol ve Gaz Enstitüsü'ne davet edildim. Gubkin All-Union toplantısında öğretmenlik dersi veriyor.
Korolev'den sonra
- Sergei Pavlovich Korolev'in ölümünü duyduğunuzda, kabul ettiğinize göre, her şey içeri girdi ve dedin: “Her şey, kozmosumuzda bir nokta, daha fazla gelişme olmayacak”. Peki ne oldu?
- Anlıyorsunuz, belki de sonraki yıllar için devrimci atılımlar yapmadık, Sergei Pavlovich öldüğü için bile değil, ancak basitçe onunla “zaman aşımı” yapmayı başardık. Hala uçmakta olduğumuz Soyuz gemisi, 1962 yılında Kuzey olarak geçti. Bu arada, mürettebatın Soyuz-1971'a geri döndükten sonra 11'ta öldüğü gerçeği (Leonov uçmak zorunda kaldı, ancak uçuş mühendisi V. Kubasov'un başlamasından bir saat önce 11 yanlışlıkla tüberkülozdan ve takımın yerine geçti.) E.D.), sanırım, Sergei Pavlovich hayatta olsa bile, bu kaçınılmaz bir şekilde gerçekleşecekti. Çünkü makinenin ideolojisi bir hata yaptı. Bundan hemen önce, hepimiz hepimiz ve buradaydık - ilk uzun uçuş, farklı koşulların ortak bir eksi işareti ile birleştiği. Adamların ölümü diğer ekipleri talihsizliklerden kurtardı. Tanrı bize kaçırmaması gereken bir şey versin ...
Son uzay gemilerimiz şu anda tamamen kraliyet ay L-1 için geliştirilen ekipmanlarla donatılmıştır: Hem bilgisayardaki bilgisayarı hem de navigasyon sistemini kastediyorum. Hepsi birbirinden aktı. Her durumda - hem Sergey Pavlovich ile hem de ölümünden sonra - yörüngeli istasyonlar gibi bir bölüme gelecektik, bu yönlendirme uygulanacaktı. Korolev'den sonra Salyut-1, -2, -3, -5, -7, Mir üzerinde çalıştık. Ve bugün ISS’ye sahibiz - bir güzellik nasıl gidiyor, sadece düşünün: 400 ton!
Ancak, elbette, bu fon daha önce ve yakın değildi. Ve en önemlisi, ülkenin liderliğinin uzay sorunlarıyla başa çıkacak hiçbir siyasi iradesi yok!
- Sovyet uzay geliştirme "sırrı" altında gerçekleştirildi. Tasarımcıların evlerinde notlar almaları yasaktı - tüm defterler geceleri kasalara yatırıldı. İnsanlar baş tasarımcının adını bilmiyorlardı ...
- ... İnanmayacaksın: Voskhod uzay aracını ilk kez Amerika'da yayınlanan çizimlerden çizdiğimde! (A. Leonov aynı zamanda benzersiz, ilk “kozmik” bir ressam olarak da bilinir. - E.D.) Her şeyi gizlemiyoruz, gerekli olmayanı bile. Aksine, Amerikalılar: Beş kopeck bir kaza olursa, basında hemen şişmeye başlıyorlar - peki, astronotlarımızın hangi kahramanlıklarının üstesinden geldiklerini söylüyorlar. Fakat sağlam bir idilimiz var: teknoloji asla başarısız olmaz, her şey harikadır. Sadece üçüncü günden sonra 1965-m'deki Belyaev ile taygadan saha dışına çıkan alandan sonra tahliye edildik ve bu arada yayınlanan gazeteler parti bölgesel komitesinde dinlenmeye başladık. Bir çeşit saçmalık, neden? Bu aynı zamanda CPSU ...
- Amerikalı meslektaşlarınızla sırları olmadan konuşma fırsatınız oldu, onlardan alanların nasıl organize edildiğiyle ilgili ilginç şeyler öğrendiniz ve ne kıskanıldınız?
- Envy? .. Bizden çok daha iyi yaşadıkları için, daha rahat. 1967'ten önce ailemle birlikte tek odalı bir dairedeydim, toplandım, sonra üç odalı bir daire verdiler (dünyada ilk, Leonov Mart ayında 1965 yaptı. - E.D.). Amerika'ya bir gezi için birinci sınıf pilotların ne zaman seçildiğini söylemek utanç vericidir, orada günde 10 dolarıyla yaşadık: bu yemek ve ailenin hediye olarak alabileceği başka bir şey. Parti Merkez Komitesinin denetçisine geldiğinde, 50 için günlük ödeneklere sahiplerdi ... Çalışma koşullarımız hakkında konuşursak, simülatörümüz vardı, spor üssü tam olarak Amerikalılar ile aynıydı, hatta daha akıllı - kozmonotların kendilerinin aktif müdahalesinin sonucu.
İlerleme motoru
- Sovyet uzay makinesini hareket ettiren ana kuvvet nedir? Bilimin gelişimi, öncülerinin coşkusu, askeri tehdidin korkusu, bir şey başarılı olmazsa kamu parasının zimmetine misilleme korkusu?
- İlk uyduyu başlattıktan sonra, Sergei Pavlovich şöyle dedi: “Kardiyovasküler sistemde bozukluğu olan insanlara ağırlıksız olarak tedavi edilecekleri Dünya'nın yapay bir uydusunda yörüngede klinikler yaratacağımız zaman gelecek. Tabii ki, bu onun sanrılarından biriydi, çünkü ağırlıksızlık insan vücudunun ana düşmanları arasındaydı (bunu uzun uçuşlar sırasında öğrendik). Fakat yaklaşımın kendisi tipiktir - Korolev, tüm bu uzay araştırma uygulamalarını nasıl yapabileceğimizi, bir bütün olarak insanlık için faydalı olduğunu düşündü, her şeyin motoru oldu. Ve roketi "yedi", stratejik füze kuvvetlerinin komutanı M.I. Nedelin bir savaş füzesi olarak bildirilse de, aslında değildi. Elbette, örneğin, Kruşçev’in ekibi Washington’a veya New York’a bir füze saldırısı yapacak olsaydı, şehri yüzde yüz tahrip ederdik. Ancak roket iki gündür fırlatılmaya hazırlanıyor ve bir roketle yalnızca bir fırlatma yapabiliriz. Ve çevremizdeki nükleer ile böyle havacılık üsleri silahBu sadece bizi cesaret! Bu delilik! Sadece söylemek gerekirse: evet, gözünü korkutacak bir şeyimiz var, annemize göstereceğiz. Ama aslında S.P. hemen bu roketi kendim yarattım.