Ödeme bekleyen vergiler, bir şirketin Devlet ile olan ve vergi ödemesine karşılık gelen ekonomik taahhütlerini temsil eden bir muhasebe hesabıdır.
Bu hesap şirketin yükümlülüklerinin bir kısmı olarak sınıflandırılır; yani, şirketin borçlarının bir parçasıdır.
Tüm şirketlerin devlet kurumlarıyla vergi harcaması vardır. Yasaya bağlı olarak, vergi yükü her ülkede değişmektedir.
Latin Amerika’daki en yaygın vergiler arasında katma değer vergisi (KDV), gelir vergisi (ISLR) ve işçilik geliri vergileri yer almaktadır.
İkincisi, sosyal güvenlik primlerindeki vergilerin yanı sıra bordro ve nakit ödemelerdeki vergileri içerir.
Ödenecek vergi hesabı
Bu hesap, belirli bir süre içinde şirket tarafından henüz ödenmemiş olan vergileri ulusal hazineye kaydeder.
Bu hüküm, işletmenin özel bir stopaj ajanı olması durumunda, henüz iptal edilmemiş olan vergi stopajını da içerir.
Bu durumda, şirketin aldıkları ticari faturalar üzerindeki vergi yüzdesini (KDV, ISLR, diğerleri) tutma yükümlülüğü vardır ve bu taahhütlerin iptal edilmesini doğrudan hazine ilan eder.
Ödeme bekleyen vergi muhasebesi girişi
Ayrıca ödenecek vergiler olarak da adlandırılan ödeme bekleyen vergiler, her zaman tedarikçilerden veya alacaklılardan ödenecek hesaplardan gelir ve cari borç olarak kaydedilir.
Cari veya cari borçlar, vade tarihi çok yakın olan taahhütlerdir; yani kısa vadede. Ödenecek vergiler aynı mali yıl içerisinde ayrıntılı olarak ilan edilmeli ve iptal edilmelidir.
Mali yılın süresi ülkeye bağlı olarak değişebilir, ancak genellikle bu tür vergi iadeleri aynı ay içinde gerçekleştirilir.
Ödeme bekleyen bir vergi hesabı nasıl kaydedilir?
Bekleyen vergi ücretlerini kaydederken, aşağıdaki yönergeleri belirlemek gerekir.
"Zorunluluk", şirketin hazineye veya ilgili kamu kurumlarına borçlu olduğu verginin değerini içermelidir.
Borçlar hesabın soluna eklenmelidir. Bu kayıtlar, her duruma karşılık gelen desteklere ve / veya ifadelere dayanmalıdır.
Öte yandan, “kredi”, şirket alacaklılarının kayıtlı olduğu muhasebe hesabının doğru kısmıdır. Krediye tüm vergilerin toplam tutarı kaydedilmelidir.
Yukarıdakiler, şirket tarafından ödenen vergi ücretlerinin yanı sıra ücretler ve maaşlar üzerindeki vergilerin ve stopajın ticari belgelerde (faturalar, kredi notları, borç notları) stopajını da içerir.
Kredideki toplam tutarların borç kayıtlarından büyük olması durumunda, bir kredi bakiyesi oluşturulur.
Bu bakiye, şirketin vergi makamları ve diğer devlet görevleriyle olan nihai vergi taahhüdünün değerini temsil eder.