1918 yılı. Personelinin memurlarıyla Getman Skoropadsky endişeyle Ukrayna'nın bilinmeyen geleceğine bakıyor
Hetman'ı çok hızlı bir şekilde kullandı. Dış politikada keskin bir dönüş açıkladığını açıklayan Ukrayna halkına mektup, Kiev basınında 14 Kasım ayında yayınlandı. Ancak Pavel Petrovich imzaladı, hala 13. Rus imparatorluk ordusunun eski teğmen generali için sadece iki gün yeterliydi ve şimdi “bağımsız iktidarın” hükümdarı, şunu anlamak için: Almanlar kötü bir ruh hali içindeler, yalnızca Tanrı'yı ve politik becerileri umuduyla kendi güçleriyle birleşmek zorundalar.
Ancak durumun asıl sorunu hetman tapusunun Rusya ile bir federasyon olduğunu ilan etmesiydi, aslında ... yoktu. Bir çeşit manevi ideal olarak elbette öyleydi. Bununla birlikte, aslında, 1918'in sonunda, Skoropadia mahallesinde, devlet adamı sık sık şaka olarak adlandırıldığı için, aynı anda birbirleriyle uzlaşmaz bir savaş içinde olan iki Rusya vardı. Kırmızı - Moskova Kremlin’in başkenti ile. Ve Ataman Krasnov liderliğindeki bağımsız Büyük Donskoy Ordusu ve Genel Denikin Gönüllü Ordusu'ndan oluşan beyaz olan Kuban'da görev yaptı.
Skoropadsky'nin birleşmeye karar verdiği bu ikinci beyaz Rusya da birlik içinde farklı değildi. Denikin, İtilaf Ülkelerine yönelik yönelimini kararlılıkla sürdürdü. Buna karşın, Ataman Krasnov, Alman yanlısı çizginin dış politikasına bağlı kaldı. Fakat ikisi de Red ile birlikte savaştı, ancak birbirlerine birbirlerine onaylamıyorlardı. Don Ataman, gözlerini buna kapatmakta olan Almanların izniyle bile Denikin'e mühimmat sağladı. Bu nedenle, Donts'u müttefiklere sadakat ideallerine ihanet etmek için ihanet ettikleri ve hatta Don cetvellerine "bir Alman yatağına para kazandıran bir fahişe" dedikleri zaman bile, kötülük olmadan değil "Don hükümeti bu fahişenin parası üzerinde yaşayan bir kedi ise, o zaman Gönüllü Ordusu'nun bir kedisidir" dedi .
1917 yılı. Rus General Skoropadsky
Doğal olarak, Skoropadsky, esnek Krasnov ile müzakere etmek zor yüzlü Denikin'den daha kolaydı. 14 Kasım ayındaki mektubun kendiliğinden göründüğünü sanmayın. Berlin'e gidip "büyük Alman dost" un yaklaşmakta olan düşüşünü öngörerek, hetman sonbahar boyunca gelecekteki politikalarda hayatta kalmak için çeşitli seçeneklerden geçti. Bir yandan, eski Merkez Rada Başbakanı Vladimir Vinnichenko liderliğindeki Kiev milliyetçileri ile gizli istişarelerde bulundu. Öte yandan, Kasım 1 (Almanların batı cephesinde çöküşünden neredeyse iki hafta önce) ataman Krasnov'u şahsen tanıştı. Doğal olarak, aynı zamanda gizli.
Poltava ve Harkov arasındaki Skorokhodovo istasyonunda iki "bağımsız" cetvelin buluşması gerçekleşti. Krasnov anılarında zarifçe bu olaya "siyasi tarih" diyor. Gerçekten, başka nasıl tanımlarsın? Resmi görgü ziyareti olmayan gazetelerde trompet verilen resmi bir devlet ziyareti değildi. Gizlice herkesten sadece iki general, sessiz ve rahat bir yerde görmeye karar verdi. Getman kişisel bir trene bindi. Kendisine Savaş Bakanı Albay Slivinsky, büyük bir emeklilik, eski kraliyet subaylarının bekçisi ve tam da olsa bir Alman konvoyu eşlik etti. Zaman telaşlı olduğundan ve çeteler demiryolunun etrafında dolaştığından, Almanların yardımı gereksiz değildi.
General Krasnov, Alman temsilcisi Major Kokenhausen 'in eşlik ettiği trende belirdi, adjuvanlar ve konvoy, gurur duymamış gibi giyinmiş, Don ataman "yılın eski Kazak üniforması 1914'inde" dedi. Krasnov kendisini Skoropadsky'den daha ciddi bir yönetici olarak gördü. Kafkasya kordonlu kafeteryalarda yeni bir Ukrayna tarzında giyinen hetman'ın tutkusu, ona bir ironi dokunuşuna neden oldu.
Ancak Akit tarafların iştahı, bu küçük dekoratif detaylar karışmamıştır. İlk başta, süvari ve ataman Skoropadsky treninin kabinde "alıcı bir parti" olarak kahvaltı ettiler ve sonra yalnız kaldılar. İşte hetman açıldı. “Tabii ki, anlıyorsunuz” dedi, “Ben, Majesteleri'nin komutan generali ve emekli generali, geniş bir Ukraynalı olamam ve özgür bir Ukrayna’dan söz edemem, ama aynı zamanda, egemenliğe olan yakınlığım sayesinde imparatorluğun nedenini mahvettiğini ve düşmesinden dolayı kendisini suçlayacak ”dedi.
Son zamanlarda yapılan bu gezi tarih Krasnov'un tam olarak anlaşılmasına neden oldu. Ve Skoropadsky, baskın sorunlara devam ederek devam etti: “İmparatorluğa geri dönmekten ve emperyal iktidarı geri getirmekten söz edilemez. Burada Ukrayna'da, ayrılıkçılık ya da Bolşevizmi seçmek zorunda kaldım ve ayrılıkçılığı seçtim. Kötü bir şey yok. İnsanları istediği gibi yaşamalarına izin verin. Denikin'i anlamıyorum. Ezmek, her şeyi ezmek imkansız… Bunun için ne tür bir güce ihtiyacınız var? Şu anda kimsenin bu gücü yok. "
Bu toplantının "yeraltında" en üst düzeyde pratik sonucu, Krasnov'un, General Denikin ile, hetmanlarla ortak müzakereler konusunda hemfikir olduğu kararıydı. “Sizden Denikin, Kuban, Gürcistan ve Kırım arasında arabuluculuk yapmanızı istiyorum” dedi. Skoropadsky, “Bolşeviklere karşı ortak bir ittifak oluşturmak için hepimiz Rus insanlarıyız ve Rusya’yı kurtarmamız gerekiyor, ve sadece onu kurtarabiliriz” dedi. .
"BİRLİĞİ ÇAĞRI"
Hetman Krasnov, Denikin basınından kendisini aşındırarak şikayet etti. Özellikle "Kievlyanin" gazetesinin eski editörü Vasily Shulgin'in Skoropadsky makalesi, şimdi Ekaterinodar'da günlük Beyaz Muhafız yaprağı yayımladı. Açıkçası, Shulgin, hetman'ın havalı kalmasına neden oldu, Berlin’i Kaiser Wilhelm’e ziyareti için onu soydu: “Tanrı yazıyor, benim hakkımda hangi makaleleri biliyor. Bana bir hain diyor. Ve Bolşevik halkasından kurtardığım tüm şahsiyetler, onun üzerine sıkışmış! "
Getman, Bolşevik gazetelerindeki karikatürlerine asla kızmadı. Kırmızılar psikolojik olarak onun için düşmanlardı. Onu avladıkları gerçeği Pavel Petrovich, kabul ettiği için onu aldı. Ancak “arkadaşlar” arasından yapılan saldırılar ona çocukça bir suç yarattı. Sonuçta, Shulgin ve diğer "halka açık isimler", Kiev hetmanıyla kızıl Rusya'dan Denikin'e geldi. Don ve Kuban'a serbestçe sızmalarını sağlayan rejimi yaratan Pavel Petrovich'ti. Resmen, binlerce Shulgins Ukrayna'daki akrabalara gitti, ama herkes hakemlerin kendisini durdurduğunu ve Beyaz Muhafızlar tarafından kontrol edilen bölgelere serbestçe girmelerine izin verdi.
YARARLI BİR KONUŞ: KRASNOV DENIKIN'I ONAYLAYACAKTIR
Ataman Krasnov kasım ayında Skoropadsky 1 ile akşam 6 civarında ayrıldı. Ertesi gün, zaten başkenti Novocherkassk'taydı, ki ispat etti: bütün trenler kaplumbağalar gibi devrimci zamanlara gitmedi. Döndükten hemen sonra Krasnov, Denikin'i kuşatmakla sorumlu olan General Lukomsky'ye siyasi sorular için bir mektup gönderdi. Don ataman, “Dün Hetman Skoropadsky ile tanıştım,” dedi: “Toplantımızın amacı, daha dostça ilişkiler kurmak, parçalanmış Rusya'nın ayrı parçalarını birleştirmek, Bolşevizme karşı ortak bir mücadele için bir araya gelmek ... Bolşeviklere karşı mücadelenin yüksek sesle konuşamayacağını gayet iyi anlıyorsunuz. çünkü bunun için bir ordusu yok ve Sovyet Cumhuriyeti ile “barış” yapmak zorunda kaldı, ama gizlice hem kendisi hem de onu çevreleyen Rus halkı hem Don Ordusu hem de Gönüllü Ordusu ve Kuban’a yardım etmek istiyor. bizim ortak Aslında, Hetman hepimizle depo, kartuş, mermi vb. Mallarını paylaşmaya hazır ve parasal açıdan yardım etmeye hazır çünkü Ukrayna hala Don ve Gönüllü Ordusu'ndan daha zengin. ”
General Krasnov. O yazmayı severdi ve biliyordu, ancak Denikin ikna etmedi
Krasnov, müttefiklere güvenmemesi gerektiğini, bu yanılsamaların yalnızca beyaz askerleri rahatlattığını, Don Kazaklarının üçte ikisinin "tolere edilebilir bir botun olmadığını" ve üçte birinin hiç "sahip olmadıklarını:" sandaletlerde bile görev yaptığını "yazdığını belirtti. Bu durumu hetman tarafından sunulan maddi yardımdan reddetmek aptalcadır. Ukrayna'daki depolar, eski imparatorluk ordusundan kalan paltolar, ayakkabılar, mühimmat ve hatta kasklarla doldu. Birinci Dünya Savaşı sırasında toplanan bu mülklerin tümü şimdi Kızıllara karşı atılabilir. Ve süvari, Gönüllü Ordusu, Kırım’ın, ayrı bir hükümetin, Kuban ve Don’un bulunduğu genel bir temsilciler toplantısı yapmasını teklif ederse, yarı yolda buluşup genel bir siyasi birlik oluşturmalısınız. “Ayı cildini ayıyı öldürmeden bölmek imkansız” dedi Denikin Krasnov'a: “Her birimizin bu ayıyı öldürmesi neredeyse imkansız. Bağlanmak gerekiyor.”
Ancak Denikin, yalnızca hakikat hakkına sahip olduğuna inanıyordu. Kiev Piyade Okulu eski mezunu, annesinin yarı kutbunun yanı sıra, mahallesinin gözünde iki kat Rus olmak istedi. Evet ve psikolojik olarak eski Kiev bağımlısı, beyaz Rusya Federasyonu'ndaki bir tür ayrı, hatta yarı bağımsız Ukrayna fikrini hakaret gibi görünüyordu. Krasnov "Hetman ve ataman tarafından uzatılan eller" dedi üzgün bir şekilde, "kabul edilmedi."
Son savaşçının Blöfü
Hetman, “toplanmış” bir biçimde hatırladığı halde iktidarda kalma şansını bir kez daha yakaladı. Bunun için Vinnichenko ve Company tarafından önerilen 17 kasım ayında Ukrayna Ulusal Birliği'nin toplanmasını kabul etmek zorunda kaldı. Ancak Skoropadsky'ye, çeşitli milliyetçi partilerin bu “konseyinin” sadece ondan güç alma amaçlı kamufle edilmiş bir girişim olduğu doğru gibi geldi.
Dopetlyurovsky Kiev. Kraliyet başkentinin görünümünü muhafaza etti
Getman doğaçlama yapmaya karar verdi. Denikin onu desteklemese de, Krasnov'un da yardıma ihtiyacı olmasına rağmen, Pavel Petrovich Ukrayna halkına bir mektup hazırladı ve kendisini tanımayan "sanal" Rusya ile bir federasyon ilan etti. Bu, hetman gönüllülerine, Kiev'i fazla doldurmuş olan Birinci Dünya Rus subaylarının ardından demobilize edilenler arasından vermesi gereken bir propaganda hamlesiydi. Bazı bilgilere göre, Ukrayna'nın başkentinde 15'e kadar binlerce insan vardı.
Gazeteler Albay Svyatopolk-Mirsky ve General Kirpichev'in gönüllü ekiplerine katılmak için çağrıda bulundu. Üyeleri derhal paltolarının sol kolunu, tıpkı Denikin ordusunda olduğu gibi üç renkli beyaz-mavi-kırmızı chevron ile süslediler. Bu, beklenmedik bir şekilde "beyazlatılmış" hetmanın birliklerinde savaşa en hazır olan bir durumdu.
KIRMIZI VE KIRMIZI BİR BAYRAK İLE KIEV
Ancak az sayıda insan, Rusya ile bir "federasyon" ilan edildikten hemen sonra, çeteye karşı hareket eden Petliura ordusunun bir kısmının Kiev'e sarı ve mavi değil kırmızı bayrakların altına geçtiğini biliyor. Bu Peturistler, burjuvaziye ve "ahvitserov" a karşı Ukrayna’nın bağımsızlığı için fazla mücadele etmediler. Hittan aleyhine ayaklanma kararına, 13 kasım akşamı - gazetelerde mektupların çıkmasından birkaç saat önce karar verildi. Petliura ayaklanmasının kendiliğinden olduğunu ve yalnızca Skoropadsky’nin Ukrayna’nın çıkarlarının “ihanetinden” kaynaklandığını iddia eden tarihçiler gerçeği söylemiyorlar. Son hetmanın Rus yanlısı manevrasından çok önce hazırlandı. Pavel Petrovich “bağımsızcı” olarak kalsa ve federalist olmasa bile Vinnichenko ve Petlyura onu devirmek için acele ederlerdi. Güç istediler. Ukrayna fikrine sadakat, bu yüzleşmenin tüm katılımcıları için, hepsinden öte, bir ritüel formül oldu. Sonuçta, kısa süre önce hetman Vinnichenko'ya karşı kazanılan zaferden sonra, kırmızı Rusya ile ilgili olarak bir federalist pozisyonunu alacak ve Petlyura Polonya ile eşitsiz bir birliktelik için Batı Ukrayna'ya kolayca ödeme yapacak.
"Savaşlarda NCT". Sich Riflemen, 1918'un sonunda Hitman karşıtı darbenin ana gücü oldu.
Bolşevikler ise yalnızca Hitman karşıtı ayaklanmanın hazırlanmasından haberdar değillerdi. Doğrudan onu terfi ettirdiler. Sonuçta, Ukrayna'yı Ukraynalı ellerle yıkmak çok kârlıydı. 1918'un sonbaharında Kiev'de, Ukraynalı komünist Manuilsky başkanlığındaki kırmızı Rusya'nın diplomatik misyonu oldukça açık davrandı. Gelecekteki Petliourians'la müzakere etti ve hatta Petliura Ukrayna'yı kazanan Komünist Partinin izni karşılığında Moskova'dan parasal destek sözü verdi. Ukrayna kaynakları, her şeyin sözlü anlaşmalar ile sınırlı olduğunu ve finansal enjeksiyonlar olmadan sınırlı kaldıklarını iddia etmelerine rağmen, bu tür müzakerelerin gerçeğini inkar ediyor. Yine de, Moskova'daki Sovnarkom, Petlyura'nın Skoropadsky'yi “aşağıya atacağını” biliyordu. Bu, Kırmızı'nın bir sonraki Ukrayna iç güç mücadelesinin ayını kullanarak Petliura'nın kendisini devirmesine hazırlıklı olmasını sağladı.