Yaşam ve ölüm üzerine düşüncelerini klasik edebiyattan ve İncilden alınma hikayelerle anlatan Poussin
1594-1665
Sırasıyla Rafaello ve Tiziano‘dan esinlenen Nicolas Poussin, 1 7. yüzyılın en önemli ve etkili Fransız ressamı olarak kabul edilmiş.
Fransız ressam 1594’te yoksul bir ailenin çocuğu olarak Villers’de doğmuş.Oun izinden giden çok sayıda sanatçı ‘Poussinciler’ olarak tanınmış.Kralın başressamı olarak hizmet etmek üzere Fransa’ya geri dönmesi istendiğinde söz konusu olan kısa dönem dışında Poussin, çalışma yaşamının büyük bölümünü Roma’da geçirmiş.
Normandiya’da doğan sanatçı, 18 yaşında sanat eğitimi almak üzere Paris’e taşınmış. 1624’te Roma’ya gitmiş ve burada 16 yıl kalmış.
Poussin’in konuları çoğunlukla ahlak sorunları ya da yaşam ve ölüm üzerine düşünceleri vurgulayan klasik edebiyattan ve İncilden alınma öykülere dayanır.
1630’ların ikinci yarısında ünü yayılmış ve Paris’teki genç sanatçılar onun üslubuna öykünmeye başlamış.
XIII. Louis, Fransa’ya dönmesini talep etmiş ve yaklaşık iki yıl sunak resimleri ve tuvaller resimlemiş.
Klasisist (Klasisizm) ressam Nicolas Poussin, çalışmalarında ağırlıklı olarak duruluk, mantık ve düzeni tercih edermiş. Çalışmaları, 17. yüzyılın baskın Barok tarzına karşı bir alternatif olarak görülmüş.
Eserleri 20. yüzyıla kadar, Jacques Louis David, Jean Auguste Dominique Ingres ve Paul Cézanne gibi eklasik odaklı sanatçılara ana ilham kaynağı olmuş.
Nicolas Poussin, 1630 yılında Anne-Marie Dughet ile evlenmiş, eşi 1664 yılında ölmüş. Çocuğu olmamış ancak sonradan bir ressam olup Poussin soyadını alan kayınbiraderi Gaspard Dughet’yi (Gasparo Duche) evlat edinmiş.
Hayatının son yıllarında ellerinin şiddetli titremesi resim yapmasına mani olmuş. Nicolas Poussin, 19 Kasım 1665 tarihinde Roma, İtalya’da 71 yaşında ölmüş. Poussin’nin cenazesi, San Lorenzo in Lucina Kilisesi’nde gömülmüş.
Günümüzde Nicolas Poussin’nin resimleri, Louvre Müzesi’nde ona adanan bir galeride (2 kat, oda 14) bulunmakta.