Kusura bakılsın istemem. Ölümü üzerinden bir kaç sene geçse de ben ancak yazma cesaretini bulabildim. Zaten ölüp zaman kavramını yitiren biri için yazılan bir yazının, 9600 yıl sonra hologram olarak evren defterlerine yazılması ile Orhun Yazıtları' nın altına not düşülmesi arasında derin farklar yaratacağını da düşünmüyorum. Benim için önemli olan zaman kavramının göreli hale gelmesini sağlayan biri için yazıyorum bunları.
Kendisiyle tanışmam, Kadıköy' deki meşhur CD' cilerden "From Gagarin's Point of View"u almamla başladı. Ertesi hafta "Strange Place For Snow". Bildiğim herşeyi yeniden gözden geçirmemi sağlamıştı. Hatta hala From Gagarin's Point Of View dinlerken Gagarin' in uzaydan dünyaya baktığını düşünüyorum.
İlk gelişlerinde yani 2002 yılında maalesef izleme şansım olmadı. Ancak ikinci gelişlerinde bu fırsatı kaçıramazdım. İyi ki kaçırmamışım. Bana Seven Days Of Falling'den daha da uzun bir "fall" yaşattılar. Tarih 2005.
2008'de konser için beklerken, beklenmeyen ölümün gelmesi. Evet ölümlerin hepsi erken ancak beklenenin ölümü kadar insana dokunmuyor. Bu hiç tanımadığım Esbjörn Svennson' un ölümü için de, en yakın arkadaşlarından birini okula gelsin diye beklerken ölüm haberinin, onun yerine gelmesi ile aynı.
İkisini de sevgiyle anıyorum bugün. Eighty Eight Days In My Veins ile bitireyim yazıyı. Çünkü yazıp, çizip daha fazla zedelemek istemiyorum sizleri.