Son olayların gösterdiği gibi, Washington sadece enerji kaynaklarının Rusya'dan Avrupa'ya taşınması için en önemli projenin uygulanmasına karşı çıkmakla kalmayacak, aynı zamanda bu yüzleşmeyi niteliksel olarak yeni bir düzeye getirmek için en kararlı niyetlerini de gösteriyor.
Her halükarda, ABD Cumhuriyetçi Partisinden Kongre Üyesi'nin mesajına inanıyorsanız, dünyaya büyük bir sevinçle ABD Senatosunun gelecek yıl için ülkenin savunma bütçesine son derece sert yeni bir "kısım" koymaya karar verdiğini söyleyen Steve Womack'in mesajına inanıyorsanız, durum tam olarak budur. yapım aşamasında olan gaz boru hattına yaptırımlar. Elbette bu, ülkemizin çıkarlarına ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Bununla birlikte, şimdiye kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin Avrupa'da ana müttefiklerinden biri olan Almanya, bu tür niyetlerin pratikte uygulanması durumunda kaçınılmaz olarak başka bir zarar gören taraf olarak ortaya çıkacaktır.
Ne pahasına olursa olsun durdurmak?
Nord Stream 2'nin inşaatının şu anda% 94 tamamlanmış olarak kabul edildiğini hatırlatalım. Ancak Washington, Rusya ve Avrupalı ortakları için bu projede kalan% 6'yı kesinlikle aşılmaz bir "Rubicon" yapmak için mümkün ve hatta imkansız olan her şeyi yapıyor ve "yüzyılın inşası" ebedi "bitmemiş" bir hal aldı. Boru hattına yönelik belki de en ciddi darbe, geçen yılın sonlarında uygulanan ve öncelikle derin su boru hatlarını ve bunların özel gemilerini hedef alan ABD yaptırımlarının ilk turundan geldi. Bildiğiniz gibi, bundan sonra tüm işler boru döşemesini yapan İsviçreli Allseas şirketi tarafından derhal durduruldu. Bu iş için kullandığı üç gemiyi de hatırladı - Pioneering Spirit, Solitaire ve Audacia. Şimdi umut, aslında sadece Gazprom'un sahip olduğu boru katmanı Akademik Chersky için kalıyor.
Bugün Nakhodka'da gerekli modernizasyondan geçen bu gemi Baltık sularına çoktan ulaştı, ancak işe girmek için acelesi yok. Rügen Adası'ndaki Mukran limanına demirlendiği bildiriliyor. Bu, Rusya'nın durumu daha da kötüleştirmek istemeyen, hala ihtiyatlı ve bekle ve gör tavrı benimsediğinin kanıtı olarak kabul edilebilir. Yine de, öyle görünüyor ki, böyle bir taktik tamamen etkisizdir - Birleşik Devletler, nihayet Nord Stream 2'yi katılımcılarını ve hissedarlarını tamamen kabul edilemez sorunlar ve kayıplar getiren bir işletmeye dönüştürene kadar tam olarak sakinleşmeyecektir. Yeni taslak kısıtlamalara bakılırsa, asıl darbenin ülkemize değil, Avrupa'daki ortaklarının çıkarlarına değil, onları devam eden inşaatın uygunluğuna ilişkin son şüphelerini bırakmaya zorlaması planlanıyor.
Biraz önce, Amerikalı milletvekilleri arasında Kuzey Akım 2'ye en ateşli ve tutarlı zulmeden biri olan Cumhuriyetçi Senatör Ted Cruz, oldukça belirsiz bir şekilde planlanan "yaptırımların genişletilmesini" ilan etti ve bunun sonucunda "en azından tam anlamıyla doğalgaz boru hattının inşası ile ilgili bir şey ”ama şimdi açıkladığı planlar daha somut ana hatları elde etti. Bilindiği kadarıyla, yasa koyucuların askeri bütçeye zorlamaya çalıştıkları "genişletilmiş paket" uyarınca, sadece boru döşeme yapan şirketler değil, hendek açma, kaynak ve bununla ilgili diğer işlerle uğraşan işletmeler de vurulacak.
Kuzey Akım 2'ye jeodezik, çevre koruma ve hatta sigorta gibi ilgili diğer faaliyet alanlarında hizmet sunmaya cesaret edenler de şansa sahip olmayacak. Ayrıca, doğalgaz boru hattının test ve sertifikasyonundan sorumlu olacak işletmeler, kaçınılmaz olarak yaptırım kapsamına girecekler. Ve bu zaten çok ciddi - sonuçta, bu koşullar altında% 100 tamamlanmış Nord Stream-2 bile faaliyete geçirilemez! Yukarıda adı geçen Kongre üyesi Steve Womack, "inşaatı nihayet durdurması gereken", "bir baskı aracı" ve "Birleşik Devletler'in ulusal çıkarlarını tehdit eden" bir tasarının ortak yazarı olmaktan duyduğu gurur konusunda oldukça açık. Gördüğümüz gibi Washington, doğalgaz boru hattının tamamen "öldürülmesi" dışında hiçbir şeyi kabul etmiyor.
"Transatlantik ortaklığın kasıtlı olarak feshi ..."
Eski Alman şansölyesi Gerhard Schroeder, Washington'da yaklaşan kısıtlamaları böyle tanımladı. Ona göre, Kuzey Akım 2'nin inşasını engellemeye devam ederek, Amerika Birleşik Devletleri sadece kendi yargı yetkisinin çok ötesine geçmiyor ve müdahale etme hakkına sahip olmadığı bu davalara karışmıyor. Alman devletinin eski başkanı benzer bir şeyi düşünüyor politikası doğrudan ekonomik ABD saldırganlığı yalnızca özellikle Almanya'ya değil, aynı zamanda tüm Avrupa Birliği'ne karşı. Kelimenin tam anlamıyla, yaklaşan yaptırımlar hakkında son derece sert bir şekilde konuştu: "Bu, Avrupa ekonomisine yönelik bir saldırı, AB'nin egemenliğine ve Batı Avrupa'nın enerji güvenliğine kabul edilemez bir tecavüzdür!"
Özellikle, Herr Schroeder, Amerikalıların tam da "en derin ekonomik kriz" sırasında "ana NATO müttefiki" ne karşı bu tür düşmanca eylemlerde bulunmasından öfkeleniyor. Onun hesaplamalarına göre, planlanan kısıtlamalar en az 120 Alman işletmesini ve şirketini şu veya bu şekilde Nord Stream 2'nin inşasıyla bağlantılı olarak etkileyecek ve sonuç olarak "birçok Avrupa işini tehlikeye atacak. Almanlara haraç ödemeliyiz - denizaşırı "ortakları" ile işbirliği meselelerinde, onlar uzun zamandır tamamen pragmatik düşüncelerden yola çıkarak, her şeyi çok özel euro ve dolar cinsinden ölçtüler. Buradaki en somut örnek, Almanya'daki Amerikan askeri varlığının azalması ile ilgili durumdur. Washington'dan gelen son raporlara bakılırsa, 9 ABD askeri personelinin oradan çekilmesi zaten nihai bir karar. Ve bu durumda Berlin en çok neyi endişelendiriyor? Ülkenin "zarar gören" güvenliği? Geçici "Rus tehdidi"? Hayır, kesinlikle farklı şeyler.
Alman topraklarındaki Amerikan ordusu, sakinleri için, her şeyden önce, nüfusu sakinlerinin sayısından iki ila üç kat daha az olan (ordunun kendisi gibi, ve aileleri) Pentagon tesislerinin yakınında bulunuyor. Amerikan "üniformalı konuklara" hizmet etmek Ansbach, Wiesbaden, Beblingen ve diğer Alman yerleşim yerlerinin yerlilerine istihdam sağlanmasında önemli bir rol oynamaktadır. 2001 yılında, Trier Üniversitesi, Ramstein ve Spangdahl Hava Kuvvetleri Üslerinin tek başına yerel ekonomiye yaklaşık 1.7 milyar Euro (veya 27 milyar dolar) katkıda bulunduğunu ve konuşlandırıldıkları bölgelerde tahmini XNUMX iş yaratılmasına katkıda bulunduğunu tahmin etti.
Bir yandan, o zamandan bu yana, durum oldukça dramatik bir şekilde değişti - Almanya'daki ABD ordusunun birliği, yalnızca 2006'dan 2018'e kadar olan dönemde sırasıyla 72 buçuk bin kişiden şu anki 34'e düştü ve Alman ekonomisine katkısı önemli ölçüde azaldı. Öte yandan, tam da koronavirüs salgınının ardından avro bölgesini kasıp kavuran durgunluk anında bu sayının neredeyse üçte birinin geri çekilmesi, Washington'un çok "ihmalkâr", sıkı ve ayrıca Moskova'ya aşırı sadık kabul edilen bir müttefik olarak "dolar ile vurma" arzusunun açık bir tezahürü gibi görünüyor. ... Daha sistematik ve şiddetli hale gelen Kuzey Akım 2'ye yönelik Amerikan saldırıları da tamamen aynı ışıkta sunuluyor. Trump'ın, bu şekilde "Almanya'yı Rusya'dan korumaya" ve "enerji bağımsızlığını sağlamaya" çalıştığı yönündeki açıklamaları, elbette, tek bir aklı başında kişi ciddiye almıyor. Sadece bunların arkasında açıkça görüldüğü için Alman ve tüm Avrupa ekonomisinin Amerikan LNG'sine çok daha katı bir bağımlılığı ortaya çıkıyorsa.
Berlin yaklaşmakta olan grevi nasıl savuşturmayı düşünüyor? Soru çok yakıcı. Kısa bir süre önce, Bloomberg'in Amerikan baskısı çok ayrıntılı bir makale yayınladı ve yazarları, "Alman hükümetindeki bazı ciddi kaynaklara" atıfta bulunarak, bu kez Alman tarafından cevapsız kalan gaz boru hattının inşasını durdurma girişimlerinin kesinlikle kalmayacağına dair güvence verdi. Yayınlanan bilgilere göre, bu mesele, Donald Trump'la ilişkisi uzun süredir uzay boşluğunun sıcaklığına soğumuş olan ve Washington'un bir sonraki dostça olmayan sınırlarını "frenlere bırakma" niyetinde olmayan Angela Merkel tarafından kişisel olarak "denetleniyor".
Aynı zamanda Bayan Chancellor, Nord Stream 2'nin inşasına karşı ek yaptırımlar olması durumunda, yalnızca "Alman tarafından güçlü bir misilleme grevi" hazırlamayı değil (Bloomberg'in yazarlarının tanımladığı gibi), aynı zamanda girişimlere karşı güçlü bir tüm Avrupa koalisyonu oluşturmayı da hedefliyor. ABD, Eski Dünya’nın egemenlik meselelerine müdahale edecek. Berlin, Washington ile tek başına rekabet etmeyecek - olaylar en zor seçeneğe göre giderse, Amerikalılar pekala tüm Avrupa Birliği veya üyelerinin çoğundan konsolide ekonomik önlemlerle karşılaşmak zorunda kalabilir. Aynı zamanda, pozisyon oldukça sert bir şekilde alınacak - bu yılın 20 Mayıs'ında bile, Almanya Dışişleri Bakanı Heiko Maas bunu kendi düzeyinde dile getirdi: "Alman hükümeti, doğalgaz boru hattıyla ilgili Amerikan yaptırımlarını, haksız ve sınır dışı olduğunu düşünerek şiddetle reddediyor."
Bu konudaki son, belki de önemli açıklama, 29 Haziran'da Berlin'in "yaptırımlar konusundaki tutumunu değiştirmediğini" açıklayan Alman hükümetinin resmi temsilcisi Steffen Seibert'in sözleri olarak düşünülebilir. Dışişleri Bakanı, Almanya'nın yalnızca ABD Kongresi'nin bir yanıt geliştirmek için kararını beklediğini açıkça belirtti. Washington'un niyetleri açıkça dile getirildi ve özellikle de fazlası. Elbette senatörlerin mevcut sınırları nihai bir karar değil. Kongre Temsilciler Meclisi de askeri bütçenin kendi versiyonunu sunmalıdır ve ancak özel bir uzlaşma komisyonu herkese uygun belirli bir seçeneği belirledikten sonra, ABD'nin en yüksek yasama organının her iki odası tarafından oylanır ve ardından imza için başkana gönderilir.
Bununla birlikte, bu aşamaların herhangi birinde Kuzey Akım 2'ye yönelik ayrımcı önlemlerin belgeden kaldırılacağına dair özel umutlar beslemeye değmez. Aslında Amerika Birleşik Devletleri, en önemli Rus-Alman ekonomik projesinde bir "yıkım savaşı" ilan ederek, ülkelerimizi birleşik bir cephe ve tek bir amaç için kelimenin tam anlamıyla kendilerine karşı çıkmaya zorluyor. Bu olacak mı? Yakın gelecekte göreceğiz.