Editörün Seçimi
none
Horner sendromu, üç ana semptomla karakterize nadir bir durumdur: üst göz kapağında sarkma, göz bebeği daralması ve yüzde terleme kaybı. Horner sendromu ve semptomları, sempatik sinir sisteminin bir takım nedenlerinden kaynaklanabilen bir kısmındaki hasardan kaynaklanır.Çizim JR Bee, Verywell
Horner sendromu, durumu ilk kez 1869'da resmen tanımlayan İsviçreli bir oftalmolog için seçildi. Sendrom bazen "Bernard-Horner sendromu" veya "okülo-sempatik felç" olarak da anılır.
Klasik olarak Horner sendromu, aynı temel nedenden kaynaklanan üç semptom grubunu tanımlar. Bu belirtiler şunlardır:
Normalde bu göz semptomlarının kendisi görme kaybına veya diğer sağlık sorunlarına neden olmaz.
Bu semptomlar yüzün sadece bir tarafında, aynı tarafta ortaya çıkar. Yani sadece yüzün aynı tarafındaki göz kapağı ve göz bebeği etkilenecektir. Horner sendromunun kesin nedenine bağlı olarak, yüzün yarısında veya sadece yüzün yarısında alnında terleme kaybı meydana gelebilir. Diğer durumlarda bu belirti olmayabilir.
Horner sendromlu bazı kişiler, durumla ilgili ek semptomlar yaşayacaktır. Bu semptomlar daha değişkendir ve kısmen sinirlerin bozulmasının tam doğasına bağlı olarak mevcut olabilir veya olmayabilir. Bunlar yüz kızarması ve göz ağrısını içerir.
Ek olarak, Horner sendromunun altında yatan neden spesifik semptomlara yol açabilir. Örneğin, akciğer kanseri nedeniyle Horner sendromu olan birinin geçmeyen bir öksürüğü olabilir. Karotis arter diseksiyonundan kaynaklanan Horner sendromlu bir kişinin baş, boyun veya yüz ağrısı olabilir. Benzer şekilde, inme nedeniyle Horner sendromu olan birinin baş dönmesi veya başka nörolojik semptomları olabilir.
Hayatın ilk birkaç yılında ortaya çıkan Horner sendromu genellikle ek bir semptoma neden olur - iris heterokromisi Bu sadece etkilenen taraftaki irisin, etkilenmeyen taraftaki iristen daha açık göründüğü anlamına gelir.
Sempatik sinir sistemi, vücuttaki belirli bilinçsiz faaliyetlerin düzenlenmesine yardımcı olan bir vücut bileşenidir. Spesifik olarak, sempatik sinir sistemi stresörlere tepki verir, bu yüzden bazen vücudunuzun "dövüş ya da kaç" tepkisi olarak adlandırılır.
Sempatik sinir sistemi, vücudunuzun birçok farklı bölgesine mesajlar gönderir, böylece tehlikeli durumlara yanıt vermeniz için en iyi şekilde desteklenebilirsiniz. Beyin, bu mesajları karmaşık bir sinir ve nöron sistemi aracılığıyla vücudun çeşitli bölgelerine gönderir.
Horner sendromunda, sempatik sinir sisteminin belirli bir kısmı hasar görür: okülosempatik yol Bu yol, beyinden ve nihayetinde göze (ve yüzün bazı kısımlarına) mesajlar gönderir. Yol uzun ve karmaşık bir yol. İlk nöronlar beyinde başlar ve omurilikten göğüs hizasına inerler. Burada nöronlar, omuriliğe çok yakın farklı bir yoldan geri giden başka bir nöron grubuyla bağlantı kurar. Boyun seviyesinde yayılan başka bir nöron grubuna işaret ederler. Bu nöronlar, kafatasına girmeden ve sonunda göz yuvasının yanından çıkmadan önce boyundaki önemli bir arter (karotis arter) ile birlikte hareket ederler.
Normalde, bu yoldaki sinyaller vücudunuzun strese tepki vermesine yardımcı olmak için mesajlar gönderir. Özellikle, daha geniş açılmasına yardımcı olmak için göz kapağı kaslarından birine bir mesaj gönderirler. Ayrıca, öğrencinin daha fazla açmasına ve böylece daha fazla ışık almasına yardımcı olmak için öğrenciye mesajlar gönderir. Ayrıca ter bezlerine, terlemelerine yardımcı olmak için bir mesaj gönderir.
Bu pasaj hasar gördüğünde, bu mesajlara karşı çıkan diğer sinir sinyalleri baskın hale gelir ve bu da göz kapağının sarkmasına, göz bebeğinin küçük olmasına ve ter eksikliğine yol açar.
Okülo-sempatik yolun izlediği uzun ve karmaşık yol nedeniyle, vücudun birçok bölümünü etkileyen hastalıklar Horner sendromuna yol açabilir. Bu, beyin sapını (beynin alt kısmı), omuriliği, göğsü ve boynu etkileyen hastalıkları içerir.
Bu sinirler bir şekilde hasar görürse, yol tıkanabilir ve Horner sendromunun semptomları ortaya çıkabilir. Semptomların yoğunluğu genellikle sinir yolunun ne kadar ciddi hasar gördüğüne bağlıdır.
Bu tip Horner sendromuna edinilmiş Horner denir, çünkü başka bir hastalıktan kaynaklanır ve doğumdan itibaren mevcut değildir. Örneğin, birinci nöron grubundaki sorunlar aşağıdaki gibi tıbbi sorunlardan kaynaklanabilir:
Yoldaki ikinci sinir kümesinin hasar görmesi, aşağıdakiler gibi diğer temel sorunlardan kaynaklanabilir:
Yoldaki üçüncü sinir grubuna verilen hasar, aşağıdakiler gibi tıbbi sorun türlerinden kaynaklanabilir:
Bazı durumlarda, Horner sendromunun nedeni asla tanımlanamaz. Buna "idiyopatik" Horner sendromu denir.
Sınıflandırma açısından, doğuştan olan (yenidoğan döneminden itibaren var olan) Horner sendromu, genellikle yaşamın ilerleyen dönemlerinde ortaya çıkan Horner sendromundan (edinilmiş Horner sendromu) ayırt edilir. Doğuştan Horner vakalarının çoğu, okülo-sempatik sinirlerin hasar görmesinden de kaynaklanır. Örneğin, bu aşağıdakilerden olabilir:
Edinilmiş ve konjenital Horner sendromu vakalarının çoğu kalıtsal değildir ve ailelerde görülmez. Bununla birlikte, dominant bir genetik mutasyonun neden olduğu son derece nadir bir konjenital Horner sendromu formu vardır. Horner sendromunun bu nadir formu ailelerde geçebilir. Bu durumda, bu sendrom türüne sahip birinden doğan bir çocuğun da semptomlara sahip olma olasılığı yüzde 50'dir.
Horner sendromunun doğru teşhisi zor olabilir. Pek çok farklı tıbbi sendrom, göz bebeğinin küçülmesine ve / veya göz kapağının sarkmasına neden olabilir ve Horner sendromu ile karıştırılabilir. Bu diğer potansiyel durumları (optik nörit veya üçüncü sinir felci gibi) dışlamak önemlidir.
Horner sendromunun altta yatan nedeninin doğru teşhisi önemlidir. Bazen altta yatan neden oldukça zararsızdır. Diğer zamanlarda Horner sendromu, akciğer kanseri, nöroblastoma veya karotis arter diseksiyonu gibi yaşamı tehdit eden bir bozukluğun işareti olabilir.
Ağrıyla veya nörolojik semptomlarla birlikte ortaya çıkan Horner sendromu, özellikle doktorları ilgilendirir.
Teşhis için ayrıntılı bir tıbbi geçmiş ve fizik muayene son derece önemlidir. Doktorunuz, altta yatan neden hakkında ipucu verebilecek semptomları soracaktır. Horner sendromunun aldığınız bir ilaçtan mı yoksa tıbbi bir prosedürden kaynaklanan bir yaralanmadan mı kaynaklandığını değerlendirmek için sorular sormaları da önemlidir.
Ayrıntılı bir göz muayenesi de önemlidir. Örneğin, doktorunuz hem öğrencilerinizin ışığa nasıl tepki verdiğini hem de gözlerinizi normal şekilde hareket ettirip ettiremeyeceğinizi kontrol edecektir. Doktorların ayrıca nörolojik, pulmoner ve kardiyovasküler sistemlere daha fazla dikkat etmesi gerekecektir.
Teşhiste ilk adımlardan biri, okülo-sempatik zincirin hasar görmüş genel alanını bulmaktır. Belirtiler ve muayene bu konuda bazı ipuçları sağlayabilir. Çok yardımcı olabilecek belirli ilaçlar içeren göz damlalarını kullanan testler de vardır. Apraklonidin gibi ilaçlardan damlalar vererek ve ardından gözünüzün nasıl tepki verdiğini izleyerek, doktorunuz sorunun genel alanı hakkında daha iyi bir fikir edinebilir.
Genel kan ve laboratuvar testleri de önemli olabilir. Bunlar bağlama göre değişecektir. Aşağıdaki gibi bir teste ihtiyacınız olabilir:
Özel durumunuza bağlı olarak ek testlere ihtiyacınız olabilir.
Horner sendromunun tedavisi, altta yatan nedene bağlıdır. Doğru teşhis konana kadar hiçbir tedavi başlayamaz. Bazı potansiyel tedaviler şunları içerebilir:
Bu, pulmonologlar, nöro-oftalmologlar ve onkologlar gibi çeşitli tıbbi uzmanların müdahalesini gerektirebilir. Çoğu durumda, Horner sendromunun semptomları, altta yatan durum ele alındığında ortadan kalkacaktır. Diğer durumlarda tedavi yoktur.
Horner sendromunun semptomları genellikle çok şiddetli değildir ve çoğu zaman kişinin hayatına çok fazla müdahale etmez. Bununla birlikte, sizde veya değer verdiğiniz bir kişide Horner sendromu semptomları olup olmadığının değerlendirilmesi önemlidir. Semptomlar travmatik bir kazadan sonra başlarsa veya baş dönmesi, kas güçsüzlüğü, şiddetli baş ağrısı veya boyun ağrısı gibi semptomlar da mevcutsa, bir tıp uzmanı tarafından görülmek özellikle önemlidir. Bu, doktorunuzun yapabileceği gibi size huzur verecektir. Altta yatan ciddi bir sorununuz olmadığından emin olun. Kapsamlı bir teşhise ulaşmak biraz zaman alabilir, ancak sağlık ekibiniz ihtiyacınız olan cevapları size ulaştırmak için sizinle birlikte çalışacaktır.