Tekrar hoşgeldiniz. Bu Matta 10'ün exegetical analizimizin 24. bölümü.
Bu noktaya kadar, son iki yüzyılda milyonlarca samimi ve güvenen Hıristiyan'ın imanına çok fazla zarar veren tüm sahte öğretileri ve yanlış peygamberlik yorumlarını kesmek için çok zaman harcadık. Savaşlar veya depremler gibi yaygın olayları onun gelişinin alametleri olarak yorumlamanın tuzakları konusunda bizi uyaran Rabbimiz'in hikmetini görmeye geldik. Müritlerine, geçip gitmeleri için somut işaretler vererek Yeruşalim'in yıkımından nasıl kaçış sağladığını gördük. Ancak uğraşmadığımız bir şey, bizi kişisel olarak en çok etkileyen şey: varlığı; Kral olarak dönüşü. İsa Mesih yeryüzünü yönetmek için ne zaman dönecek ve tüm insan ırkını Tanrı'nın ailesiyle uzlaştıracak?
İsa, insan doğasının hepimizde bu sorunun cevabını bilmek isteme kaygısı yaratacağını biliyordu. Ayrıca bunun bizi yalan söyleyen vicdansız adamlar tarafından yanıltılmaya ne kadar açık hale getireceğini de biliyordu. Şimdi bile, oyunun bu geç saatlerinde, Yehova'nın Şahitleri gibi köktendinci Hıristiyanlar, koronavirüs salgınının İsa'nın ortaya çıkmak üzere olduğunun bir işareti olduğunu düşünüyor. İsa'nın uyarıcı sözlerini okuyorlar, ama bir şekilde, söylediklerinin tam tersine çeviriyorlar.
İsa ayrıca sahte peygamberlere ve sahte meshedilmişlere yem olma konusunda bizi defalarca uyardı. Onun uyarıları, ele alacağımız ayetlerde de devam ediyor, ancak onları okumadan önce küçük bir düşünce deneyi yapmak istiyorum.
MS 66'da Kudüs'te şehrin günün en büyük askeri gücü, neredeyse yenilmez Roma ordusu tarafından kuşatıldığında bir Hristiyan olmanın nasıl bir şey olduğunu bir an için hayal edebiliyor musunuz? Kendinizi oraya koyun şimdi. Şehrin duvarlarından, Romalıların, tıpkı İsa'nın önceden söylediği gibi, kaçmanızı önlemek için sivri uçlu kazıklardan bir çit yaptıklarını görebilirsiniz. Romalıların tapınak kapısını işgalden önce yakılacak şekilde hazırlamak için Tortuga kalkan oluşumunu oluşturduklarını gördüğünüzde, İsa'nın kutsal yerde duran iğrenç şey hakkındaki sözlerini hatırlarsınız. Her şey önceden söylendiği gibi oluyor ama kaçmak imkansız görünüyor. İnsanlar sönük ve sadece teslim olmaktan çok söz ediliyor, ancak bu Rab'bin sözlerini yerine getirmiyor.
Zihniniz bir kafa karışıklığı içinde. İsa sana bu işaretleri görünce kaçmanı söyledi, ama nasıl? Kaçış artık imkansız gibi görünüyor. O gece yatarsın ama huzursuz uyursun. Aileni nasıl kurtaracağın konusunda endişeleniyorsun.
Sabah mucizevi bir şey oldu. Romalıların gittiği haber geliyor. Açıklanamaz bir şekilde, tüm Roma ordusu çadırlarını katladı ve kaçtı. Yahudi askeri güçleri sıcak takipte. Bu büyük bir zafer! Güçlü Roma ordusu kuyruğunu sıkıştırıp kaçtı. Herkes İsrail'in Tanrısının bir mucize yaptığını söylüyor. Ama bir Hıristiyan olarak siz aksini biliyorsunuz. Yine de, gerçekten bu kadar aceleyle kaçman gerekiyor mu? İsa, eşyalarınızı almak için geri dönmeyin, ama vakit kaybetmeden şehirden çıkmanızı söyledi. Yine de atalarınızın evi, işiniz, dikkate almanız gereken birçok mal var. Sonra inkarcı akrabalarınız var.
Mesih'in geldiği hakkında çok fazla konuşma var. O şimdi İsrail Krallığı yeniden kurulacak. Hatta bazı Hıristiyan kardeşleriniz bile bundan bahsediyor. Mesih gerçekten geldiyse, neden şimdi kaçalım?
Bekler misin yoksa ayrılır mısın? Bu önemsiz bir karar değil. Bu bir ölüm kalım seçimidir. Sonra, İsa'nın sözleri zihninize geri dönüyor.
“O zaman birisi SİZE derse, 'Bak! İşte Mesih, 'ya da' Orada! ' buna inanma. Çünkü sahte Mesihler ve sahte peygamberler ortaya çıkacak ve mümkünse seçilmiş olanları bile yanıltmak için büyük işaretler ve harikalar verecektir. Bak! Seni uyarmıştım. Dolayısıyla insanlar SİZE derlerse, 'Bak! O vahşi doğada, 'dışarı çıkma; 'Bak! İç odalardaydı, 'buna inanmayın. Çünkü şimşek doğu kısımlarından çıkıp batı kısımlarına parlarsa, insanın Oğlu'nun varlığı da olacaktır. ” (Matta 24: 23-27 Yeni Dünya Çevirisi)
Ve böylece kulaklarınızda çınlayan bu sözlerle ailenizi toplarsınız ve dağlara kaçarsınız. Kurtuldun.
Benim gibi, bize Mesih'in görünmez bir şekilde geldiğini söyleyen insanları dinleyen birçok kişi adına konuşurken, sanki gizli bir odada ya da vahşi doğada meraklı gözlerden uzaktaymış gibi, aldatmacanın ne kadar güçlü olduğunu ve nasıl olduğunu kanıtlayabilirim. Tanrı'nın gizli tutmayı seçtiği şeyleri bilme arzumuzdan beslenir. Başkalarını kontrol etmek ve sömürmek isteyen koyun giysili kurtlar için bizi kolay hedef haline getiriyor.
İsa bize belirsiz bir şekilde şunu söylüyor: "İnanma!" Bu, Rabbimizden bir öneri değildir. Bu bir kraliyet emri ve itaatsizlik etmemeliyiz.
Sonra, varlığının başladığından nasıl emin olacağımızla ilgili tüm kesinlikleri ortadan kaldırır. Tekrar okuyalım.
“Şimşek, doğu kısımlarından çıkıp batı kısımlarına parlar gibi, insanın Oğlu'nun varlığı da olacaktır.” (Mt 24: 23-27 KB)
Akşam evde olduğumu, şimşek çaktığında televizyon izlediğimi hatırlıyorum. Panjurlar çekilse bile ışık o kadar parlaktı ki içeri sızıyordu. Dışarıda bir fırtına olduğunu biliyordum, daha gök gürültüsünü bile duymadan.
İsa bu örneği neden kullandı? Şunu bir düşünün: O bize, Mesih'in mevcudiyetini bildiklerini iddia ederek, hiç kimseye - HERKESE - inanmamamızı söylemişti. Sonra bize aydınlatıcı bir örnek veriyor. Dışarıda duruyorsanız - diyelim ki bir parktasınız - gökyüzünde bir şimşek çaktığında ve yanınızdaki adam sizi dürttüğünde ve "Hey, biliyor musun? Şimşek çaktı. " Muhtemelen ona bakarsınız ve “Ne aptalca. Kör olduğumu mu düşünüyor? "
İsa bize onun varlığından kimsenin bahsetmesine ihtiyacınız olmayacağını söylüyor çünkü bunu kendiniz görebileceksiniz. Aydınlatma tamamen mezhepsel değildir. Sadece müminlere görünmez, kâfirlere görünmez; bilginlere, ama yazılmamışlara değil; bilgeye, ama aptallara değil. Herkes onu görüyor ve ne olduğunu biliyor.
Şimdi, uyarısı özellikle Roma kuşatması sırasında yaşayacak olan Yahudi öğrencilerine yöneltilmişken, sizce bunun üzerinde bir sınırlama yasası var mı? Tabii ki değil. Varlığının gökyüzünde çakan şimşek gibi görüleceğini söyledi. Onu gördün mü? Onun varlığını gören oldu mu? Hayır? O zaman uyarı hala geçerlidir.
Bu dizinin önceki bir videosunda onun varlığı hakkında öğrendiklerimizi hatırlayın. İsa Mesih olarak 3 ½ yıldır oradaydı, ancak “varlığı” başlamamıştı. Kelimenin Yunanca'da İngilizce'de eksik olan bir anlamı vardır. Yunanca kelime parousia ve Matta 24 bağlamında, yeni ve fethedici bir gücün sahneye girişini ifade eder. İsa geldi (Yunanca, Eleusis) Mesih olarak ve öldürüldü. Ama döndüğünde, onun varlığı olacak (Yunanca, parousia) düşmanlarının şahit olacağı; fetheden Kralın girişi.
Mesih'in varlığı, 1914'te gökyüzünde herkesin görmesi için parlamadı, XNUMX. yüzyılda da görülmedi. Ama bunun yanında Kutsal Yazıların tanıklığına sahibiz.
Kardeşler, sizden cahil olmanızı dilemiyorum, uyuyakalanlar hakkında, sizler de umut etmeyenler gibi üzülmesinler, çünkü eğer İsa'nın öldüğüne ve yeniden dirildiğine inanırsak, Allah da öyle. İsa aracılığıyla uyurken onunla birlikte getirecek, çünkü size Rabbin sözünde söylüyoruz ki, bizler - Rab'bin huzurunda kalan - uyuyanlardan önce gelmeyebiliriz, çünkü Rab kendisi, Bir haykırışla, bir baş-elçinin sesiyle ve Tanrı'nın kozunda gökten inecek ve önce Mesih'te ölüler yükselecek, sonra yaşayan bizler, onlarla birlikte kalacağız havada Rab'le buluşmak için bulutlara kapılalım ve bu yüzden her zaman Rab'bin yanında olacağız ... ”(1 Selanikliler 4: 13-17 Young'ın Literal Çevirisi)
Mesih'in huzurunda ilk diriliş gerçekleşir. Yalnızca sadık olanlar diriltilmekle kalmaz, aynı zamanda hayatta olanlar dönüştürülecek ve Rab'be kavuşmak için alınacaktır. (Bunu önceki bir videoda anlatmak için "rapture" kelimesini kullandım, ancak bir uyarı görüntüleyen, bu terimin herkesin cennete gitmesi fikriyle olan ilişkisine dikkatimi çekti. Bu nedenle, olası olumsuz veya yanıltıcı çağrışımlardan kaçınmak için, ben buna "dönüşüm" diyecek.)
Pavlus ayrıca Korintliler'e yazarken bunu ifade eder:
"Bak! Sana kutsal bir sırrı söylüyorum: Hepimiz ölümde uykuya dalmayacağız, ama hepimiz, bir an önce, son trompet sırasında göz açıp kapayıncaya kadar değişeceğiz. Trompet çalacak ve ölüler bozulmayacak, biz değişeceğiz. ” (1 Korintliler 15:51, 52 KB)
Şimdi, Mesih'in mevcudiyeti MS 70 yılında gerçekleşmiş olsaydı, o zaman bizi dünyanın üçte birinin Hıristiyan olduğunu iddia ettiği noktaya getiren vaazları gerçekleştirmek için yeryüzünde hiç Hıristiyan kalmazdı. Aynı şekilde, Şahitlerin iddia ettiği gibi Mesih'in varlığı 1914'te meydana gelmişse ve ölümde uyuyan meshedilmiş kişi 1919'da yeniden diriltilmişse - Şahitlerin iddia ettiği gibi - o zaman nasıl bugün hala Örgütte meshedilmişler var? 1919'da hepsi göz açıp kapayıncaya kadar değişmiş olmalıydı.
Gerçekten de, ister 70 CE, ister 1914, isterse tarihteki başka bir tarihten bahsediyor olalım, çok sayıda insanın aniden ortadan kaybolması tarihe damgasını vururdu. Böyle bir olayın yokluğunda ve Mesih'in Kral olarak gelişinin görünür bir tezahürüne dair herhangi bir raporun yokluğunda - gökyüzünde parıldayan şimşek gibi - güvenli bir şekilde henüz geri dönmediğini söyleyebiliriz.
Şüphe devam ederse, Mesih'in huzurunda ne yapacağından bahseden Kutsal Kitabı düşünün:
“Şimdi gelecek ile ilgili [parousia - Rabbimiz İsa Mesih'in “varlığı”] ve O'na karşı toplandığımızdan, sizden kardeşlerimizden, Rab'bin Günü'nün bizden gibi görünen herhangi bir ruh veya mesaj veya mektuptan kolayca rahatsız edilmemelerini veya endişelenmemelerini istiyoruz. çoktan geldi. Kimsenin sizi hiçbir şekilde aldatmasına izin vermeyin, çünkü isyan meydana gelene ve kanunsuzluk adamı - yıkımın oğlu - ortaya çıkana kadar gelmeyecektir. Kendisine, sözde her ibadet veya ibadet nesnesinin üzerinde karşı çıkacak ve yüceltecektir. Böylece kendisini Tanrı olarak ilan ederek kendisini Tanrı tapınağında oturacak. ” (2 Selanikliler 2: 1-5 BSB)
7. ayetten devam etmek:
“Kanunsuzluğun gizemi zaten iş başında, ama şimdi onu kısıtlayan kişi yoldan çekilinceye kadar devam edecek. Ve sonra Rab İsa'nın ağzının nefesi ile öldüreceği ve gelişinin ihtişamıyla yok edeceği kanunsuz olan ortaya çıkacaktır [parousia - “Varlığı”].”
"Gelen [parousia - Kanunsuz olanın “varlığı” na, Şeytan'ın, her türlü güç, işaret ve sahte harikasıyla ve yok olanlara karşı yöneltilen her kötü aldatmacayla birlikte eşlik edecek, çünkü gerçeğin sevgisini reddettiler. onları kurtaracaktı. Bu nedenle Tanrı, gerçeğe inanmayan ve kötülükten memnun olan herkesin yargılanması için yalana inanmaları için onlara güçlü bir yanılsama gönderecektir. ” (2 Selanikliler 2: 7-12 BSB)
Bu kanunsuz olanın hala eylemde olduğuna ve çok iyi gittiğine dair herhangi bir şüphe olabilir mi, çok teşekkür ederim. Yoksa sahte din ve mürted Hıristiyanlığın günü mü oldu? Görünüşe göre henüz değil. Sahte doğruluk kılığına girmiş bakanlar, hâlâ çok iş başında. İsa bu kanunsuz kişiyi henüz yargılamadı, "öldürmedi ve yok etmedi".
Ve şimdi Matta 24: 29-31'in sorunlu pasajına geliyoruz. Okur:
“O günlerin sıkıntılarından hemen sonra, güneş karartılacak ve ay ışığını vermeyecek ve yıldızlar gökten düşecek ve göklerin güçleri sarsılacak. Sonra insanın Oğlu işareti cennette görünecek ve yeryüzündeki tüm kabileler keder içinde dövülecek ve insanın Oğlu'nun cennetin bulutlarına güç ve büyük şan ile geldiğini görecekler. Ve meleklerini harika bir trompet sesiyle gönderecek ve seçtiklerini dört rüzgardan, göklerin bir ucundan diğer uçlarına kadar toplayacaklar. ” (Matta 24: 29-31 KB)
Neden buna sorunlu bir geçit diyorum?
Mesih'in varlığından bahsediyor gibi görünüyor, değil mi? Cennette görünen insanoğlunun işaretine sahipsiniz. Yeryüzündeki herkes, inanan ve inanmayanlar onu görüyor. Sonra Mesih'in kendisi belirir.
Sanırım bunun gökte bir şimşek olayı gibi göründüğünü kabul edeceksiniz. Bir trompet çalarsınız ve sonra seçilenler toplanır. Pavlus'un Selanikliler ve Korintliler'e burada İsa'nın sözlerine paralel olan sözlerini okuduk. Peki sorun ne? İsa geleceğimizdeki olayları anlatıyor, değil mi?
Sorun şu ki, tüm bu şeylerin “o günlerin sıkıntısından hemen sonra…” olduğunu söylüyor.
Doğal olarak İsa, MS 66'da kısa kesilen sıkıntıya atıfta bulunduğunu varsayacaktır. Eğer öyleyse, o zaman gelecekteki varlığı hakkında konuşamaz, çünkü yaşayan Hıristiyanların dönüşümünün henüz gerçekleşmediği ve tüm insanlar tarafından tanıklık edilen İsa'nın kral gücünün asla bir tezahürü olmadığı sonucuna vardık. kanunsuz olanın yok olmasına yol açacak toprak.
Gerçekten de alaycılar hâlâ “Bu vaat edilen varlığı nerede? Neden atalarımızın ölümüne kadar uykuya daldıkları günden beri, her şey yaratılışın başlangıcındaki gibi devam ediyor. ” (2. Petrus 3: 4)
Matta 24: 29-31'in İsa'nın varlığından bahsettiğine inanıyorum. “O sıkıntıdan hemen sonra” ifadesinin kullanılmasının makul bir açıklaması olduğuna inanıyorum. Bununla birlikte, içine girmeden önce, madalyonun diğer tarafını, Preteristlerin görüşünü düşünmek adil olacaktır.
(Bu bilgi için “Akılcı Ses” e özel teşekkürler.)
29. ayet ile başlayacağız:
“Ama o günlerin sıkıntılarından hemen sonra güneş karartılacak ve ay ona ışık vermeyecek ve yıldızlar gökten düşecek ve göklerin güçleri sarsılacak.” (Matta 24:29 Darby Tercüme)
Benzer benzetmeler Babil'e şiirsel olarak kehanet ederken Tanrı tarafından Yeşaya aracılığıyla kullanılmıştır.
Cennetin yıldızları ve takımyıldızları için
ışık vermezler.
Yükselen güneş kararacak,
ve ay ışığını vermeyecek.
(İşaya 13: 10)
İsa, Kudüs'ü yok etmek için aynı metaforu uyguluyor muydu? Belki de, henüz herhangi bir sonuca varamayalım, çünkü bu metafor gelecekteki bir mevcudiyete de uyar, bu yüzden sadece Kudüs için geçerli olabileceğini varsaymak kesin değildir.
Matta'daki bir sonraki ayet şöyle diyor:
“Ve sonra gökteki insanın Oğlu'nun işareti görünecektir; ve sonra toprak ağıtlarının tüm kabileleri, onlar insanoğlunun cennetin bulutlarına güç ve büyük şan ile geldiğini görecekler. ” (Matta 24:30 Darby)
İşaya 19: 1'de şöyle bir ilginç paralellik daha var:
“Mısır'ın yükü. Yehova hızlı bir bulutun üstünde gider ve Mısır'a kuyrukluyor; ve Mısır'ın putları onun huzurunda taşınır ve Mısır'ın kalbi onun ortasında erir. ” (Darby)
Bu yüzden, bulutların içine-gelme metaforu, fetheden bir kralın gelişini ve / veya bir yargı zamanını işaret ediyor olarak görülüyor. Bu, Kudüs'te olanlara sembolik olarak uyabilir. Bu, “cennetteki insanın Oğlunun işaretini” gerçekten gördükleri ve daha sonra onu kelimenin tam anlamıyla “güç ve büyük görkemle cennet bulutlarının üzerinde gelişini” gördükleri anlamına gelmez. Kudüs'teki ve Yahudiye'deki Yahudiler, kıyametlerinin Roma'nın değil, Tanrı'nın eliyle olduğunu mu anladılar?
Bazıları, İsa'nın duruşmasında dini liderlere Matta 24: 30'un birinci yüzyıldaki uygulamasına destek olarak söylediklerine işaret ediyor. Onlara şöyle dedi: "Hepinize diyorum, bundan sonra İnsan Oğlu'nu Gücün sağında oturup cennetin bulutları üzerinde geleceğini göreceksiniz." (Matta 26:64 BSB)
Ancak, "gelecekte bir noktada İnsan Oğlunu göreceksin…" değil, "bundan sonra" demedi. O andan itibaren, İsa'nın Gücün sağında oturduğunu ve cennetin bulutları üzerinde geleceğini gösteren işaretler olacaktı. Bu işaretler MS 70'de değil, Kutsal ve En Kutsal olanı ayıran perde Tanrı'nın eliyle ikiye bölündüğünde ve karanlığın ülkeyi kapladığı ve ulusu bir depremle sarstığı ölümünde geldi. İşaretler de durmadı. Kısa süre sonra, İsa'nın gerçekleştirdiği ve Mesih'i dirilttiğine dair vaaz veren birçok meshedilmiş kişi, ülkede dolaştı.
Kehanetin herhangi bir unsuru birden fazla uygulamaya sahip gibi görünse de, tüm ayetleri bir bütün olarak gördüğümüzde, farklı bir resim ortaya çıkıyor mu?
Örneğin, üçüncü ayete bakarak şöyle okuyoruz:
“Ve meleklerini müthiş bir trompet sesi ile gönderecek ve seçimlerini dört rüzgardan, göklerin [bir] uçtan [diğer] uçlarına kadar bir araya getirecekler.” (Matta 24:31 Darby)
Mezmur 98'in 31. ayetin görsellerinin uygulanışını açıkladığı öne sürülmüştür. Bu Mezmur'da, Yehova'nın doğru hükümlerine trompet sesleri, ellerini çırpan nehirler ve neşe içinde şarkı söyleyen dağlar eşlik ettiğini görüyoruz. İsrail halkını bir araya getirmek için trompet çağrıları kullanıldığından, 31. ayetteki trompet kullanımının Roma geri çekilmesinin ardından Kudüs'ten seçilenlerin çıkarılmasına işaret ettiği öne sürülmüştür.
Diğerleri, melekler tarafından seçilenlerin bir araya gelmesinin, o zamandan günümüze kadar Hristiyanların iç içe geçmesiyle konuştuğunu öne sürüyor.
Dolayısıyla, Matta 24: 29-31'in Kudüs'ün yıkımı sırasında yerine getirildiğine inanmak istiyorsanız veya o andan itibaren takip etmeniz gereken bir yol var gibi görünüyor.
Bununla birlikte, kehaneti bir bütün olarak ve Hıristiyan Yazıları bağlamında yüzlerce yıl Hıristiyanlık öncesi zamanlara ve yazılara geri dönmek yerine incelemek bizi daha tatmin edici ve uyumlu bir sonuca götürecektir.
Hadi bir daha bakalım.
Açılış cümlesi, tüm bu olayların o günlerin sıkıntılarından hemen sonra gerçekleştiğini söylüyor. Hangi günler? Bunun Kudüs'e indirgendiğini düşünebilirsiniz, çünkü İsa 21. ayette şehri etkileyen büyük bir sıkıntıdan söz ediyor. Ancak, iki sıkıntıdan bahsettiği gerçeğini görmezden geliyoruz. 9. ayette şunu okuyoruz:
“O zaman insanlar sizi sıkıntıya teslim edecek ve sizi öldürecekler ve benim adımdan dolayı tüm uluslar tarafından nefret edilecektir.” (Matta 24: 9)
Bu sıkıntı Yahudilerle sınırlı kalmadı, tüm uluslara yayıldı. Günümüze kadar devam ediyor. Bu dizinin 8. bölümünde, Vahiy 7: 14'ün büyük sıkıntısını yalnızca Armageddon'dan önceki son olay olarak değil, yaygın olarak inanıldığı gibi devam eden bir olay olarak düşünmek için nedenler olduğunu gördük. Bu nedenle, İsa'nın Matta 24: 29'da Tanrı'nın tüm sadık hizmetkarlarına karşı zaman içinde büyük sıkıntıdan söz ettiğini düşünürsek, o zaman bu sıkıntı tamamlandığında, Matta 24:29 olayları başlar. Bu, geleceğimizin yerine getirilmesini sağlayacaktır. Böyle bir konum, Luka'daki paralel anlatıma uyuyor.
“Ayrıca, güneşte, ayda ve yıldızlarda ve dünyada işaretler olacak ulusların kederi denizin kükremesi ve ajitasyonu nedeniyle çıkış yolunu bilmemek. İnsanlar, yeryüzüne gelen şeylerin korkusu ve beklentisinden dolayı soluklaşacak, çünkü göklerin güçleri sarsılacak. Ve sonra insanın Oğlu'nun güç ve büyük bir ihtişamla bir bulutta geldiğini görecekler. ” (Luka 21: 25-27)
MS 66'dan 70'e kadar olanlar dünya uluslarına değil, yalnızca İsrail'e acı getirdi. Luke'un anlatımı, birinci yüzyılın tamamlanmasıyla uyumlu görünmüyor.
Matta 24: 3'te, öğrencilerin üç bölümden oluşan bir soru sorduğunu görüyoruz. Değerlendirmemizde bu noktaya kadar, İsa'nın bu üç bölümden ikisine nasıl cevap verdiğini öğrendik:
1. Bölüm şuydu: "Bütün bunlar ne zaman olacak?" Bu, tapınakta vaaz verdiği son gününde bahsettiği şehrin ve tapınağın yıkılmasıyla ilgilidir.
2. Bölüm şuydu: "Çağın sonunun işareti ne olacak?" Veya Yeni Dünya Çevirisi'nin ifade ettiği gibi, "şeyler sisteminin sonucu". Bu, "Allah'ın Krallığı onlardan alınıp meyvesini veren bir millete verildiğinde" gerçekleşti. (Matta 21:43) Olan nihai kanıt, Yahudi ulusunun tamamen ortadan kaldırılmasıydı. Tanrı'nın seçilmiş insanları olsalardı, şehrin ve tapınağın tamamen yıkılmasına asla izin vermezdi. Kudüs bugüne kadar tartışmalı bir şehirdir.
Düşünmemizde eksik olan, sorunun üçüncü kısmına verdiği yanıttır. "Varlığınızın işareti ne olacak?"
Matta 24: 29-31'deki sözleri birinci yüzyılda yerine getirildiyse, o zaman İsa bizi sorunun üçüncü unsuruna cevap vermeden bırakmış olacaktır. Bu onun için karakteristik değil. En azından bize "Buna cevap veremem" derdi. Örneğin, bir keresinde, "Sana hâlâ söyleyecek çok şeyim var, ama şimdi bunlara katlanamıyorsun" demişti. (Yuhanna 16:12) Başka bir olayda, Zeytin Dağı'ndaki sorusuna benzer şekilde, ona doğrudan sordular: "Bu sefer İsrail Krallığı'nı yeniden kuracak mısınız?" Soruyu görmezden gelmedi ve cevapsız bırakmadı. Bunun yerine, onlara, cevabın bilmelerine izin verilmeyen bir şey olduğunu açıkça söyledi.
Dolayısıyla, "Varlığınızın işareti ne olacak?" Sorusunu cevapsız bırakması pek olası görünmüyor. En azından, cevabı bilmemize izin verilmediğini söylerdi.
Tüm bunların yanı sıra, varlığıyla ilgili yanlış hikayelere kapılmadığına dair uyarısının yan yana gelmesi var. 15 ila 22. ayetler arasında öğrencilerine hayatlarından nasıl kurtulacakları konusunda talimatlar verir. Daha sonra 23-28 arasında, varlığıyla ilgili hikayeler tarafından yanıltılmamak gerektiğini ayrıntılarıyla anlatıyor. Onlara varlığının gökyüzündeki şimşek gibi herkes tarafından kolaylıkla fark edilebileceğini söyleyerek sonuca varır. Daha sonra bu kriterlere tam olarak uyan olayları açıklar. Sonuçta, İsa'nın cennet bulutları ile gelmesi, doğudan batıya yanıp sönen ve gökyüzünü aydınlatan bir şimşek kadar kolay anlaşılabilirdi.
Son olarak Vahiy 1: 7, “Bakın! Onunki bulutlarla geliyor ve her göz onu görecek… ”Bu Matta 24:30 ile eşleşiyor:“… Bulutların üzerinde adamın Oğlunun geldiğini görecekler… ”. Vahiy, Kudüs'ün düşüşünden yıllar sonra yazıldığı için, bu aynı zamanda gelecekteki bir gerçekleşmeye de işaret ediyor.
Şimdi, son ayete geçtiğimizde:
“Ve meleklerini yüksek bir trompet çağrısı ile gönderecek ve seçimlerini göklerin bir ucundan diğer ucuna dört rüzgardan toplayacaklar.” (Matta 24:31 BSB)
“Ve sonra melekleri gönderecek ve seçtiklerini dört rüzgardan, dünyanın ekstremitesinden cennetin ekstremitesine bir araya getirecek.” (Markos 13:27 KB)
MS 66'da Kudüs'te meydana gelen son derece yerelleşmiş göçle “dünyanın ekstremitesinden cennetin ekstremitesine” nasıl uyum sağlayabildiğini görmek zor
Şimdi şu ayetler ile bunlar arasındaki komüniteye bakalım:
"Bak! SİZE kutsal bir sırrı söylüyorum: Hepimiz [ölümde] uykuya dalmamalıyız, ama hepimiz, bir anda, son trompet sırasında, bir gözün pırıltısında değişeceğiz. İçin trompet çalacakve ölüler yozlaştırılacak ve biz değiştirileceğiz. ” (1 Korintliler 15:51, 52 KB)
“… Rab'bin kendisi, bir komuta çağrısı, bir başmelek sesiyle ve Tanrı'nın trompetve Mesih'le birlik halinde ölenler önce yükselecek. Daha sonra hayatta kalanlar, onlarla birlikte havada Rab'le buluşmak için bulutlara yakalanacağız; ve böylece daima Rab'bin yanında olacağız. ” (1 Selanikliler 4:16, 17)
Bütün bu ayetler bir trompet sondajını içerir ve hepsi seçilmiş olanların diriliş veya Rab'bin huzurunda meydana gelen dönüşümde toplanmasından söz eder.
Daha sonra, Matta'nın 32 ila 35. ayetlerinde İsa, öğrencilerine Yeruşalim'in önceden bildirilen yıkımının sınırlı bir zaman çerçevesi içinde geleceğine ve öngörülebilir olduğuna dair güvence veriyor. Daha sonra 36'dan 44'e kadar olan ayetlerde varlığıyla ilgili tersini söyler. Öngörülemez olacak ve yerine getirilmesi için belirli bir zaman dilimi olmayacak. Çalışan iki erkeğin 40. ayetinde, biri alınacak, diğeri bırakılacak ve sonra yine çalışan iki kadının biri alınıp diğerinin ayrıldığı 41. ayette konuştuğunda, Kudüs'ten kaçıştan neredeyse hiç bahsedemezdi. O Hıristiyanlar birdenbire alınmadılar, şehri kendi rızalarıyla terk ettiler ve isteyen herkes onlarla birlikte ayrılabilirdi. Bununla birlikte, birinin arkadaşı bırakılırken alınma fikri, aniden, göz açıp kapayıncaya kadar yeni bir şeye dönüşen insan kavramına uyar.
Özetle, İsa'nın “o günlerin sıkıntılarından hemen sonra” dediğinde, sizin ve benim şu anda bile katlandığımız büyük sıkıntıdan bahsettiğini düşünüyorum. Bu sıkıntı, Mesih'in mevcudiyetiyle ilgili olaylar gerçekleştiğinde sona erecek.
Matta 24: 29-31'in Kudüs'ün yok edilmesi değil Mesih'in varlığı hakkında konuştuğuna inanıyorum.
Ancak, benimle aynı fikirde olmayabilirsiniz ve sorun değil. Bu, onun uygulanmasından kesinlikle emin olamadığımız o İncil bölümlerinden biridir. Gerçekten önemli mi? Bir şekilde düşünürseniz ve ben başka bir yol düşünürseniz, kurtuluşumuz engellenir mi? Görüyorsunuz, İsa'nın Yahudi öğrencilerine şehirden kaçmaları konusunda verdiği talimatların aksine, kurtuluşumuz belirli bir işarete göre belirli bir zamanda harekete geçmeye değil, hayatımızın her günü devam eden itaatimize bağlıdır. Sonra, Rab gece bir hırsız gibi göründüğünde, bizi kurtarmakla ilgilenecektir. Zamanı geldiğinde, Tanrı bizi alacak.
Hallelujah!