Dağları yeryüzünden silen, koca kanyonlar oyan, vadileri dolduran erozyonun başlıca etmenleri olarak rüzgarı ve suyu biliriz. Oysa yapılan araştırmalar son 1000 yıl içinde tüm doğal süreçlerin birlikte gerçekleştirebildiğinden çok daha fazla miktarda toprağın yerini değiştiren bir başka etmeni ortaya koydu. Hem de bu etmen çok tanıdık…
Yerbilimci Bruce Wilkinson insanların doğal dengeyi ne kadar bozduklarını geçtiğimiz yıllarda ölçmek istemiş. Önce tarih öncesi zamanlardaki erozyon miktarını hesaplamaya çalışmış. Bunun için, erozyonun son ürünü olan tortul kayaları incelemiş.
Son 500 milyon yıl içinde oluşmuş tortul kayalardan, doğal erozyonun her bir milyon yılda yeryüzünden 24 metre kalınlığında toprağı eksilttiğini hesaplamış.
Daha sonra tarım, otlak açılması, inşaat vb. nedenlere bağlı toprak erozyon tahminlerini birleştirerek insanın erozyona katkısını hesaplamış.
Bu miktar yeryüzüne eşit olarak dağıtıldığında, yeryüzünden her bir milyon yılda 360 metre kalınlığında bir toprak tabakasını kazıdığımız sonucunu ortaya çıkarmış.
Yani, doğal süreçlere bağlı erozyonun 15 katı!..
Araştırmacı bu hızla sürecek bir erozyonun taşıyacağı toprağın, Kuzey Amerika’da doğal süreçlerin yüzbinlerce yılda oyduğu Büyük Kanyon’u yalnızca 50 yıl içinde dolduracağını hesaplamış.
Wilkinson’a göre bu veriler, varolan tarım tekniklerinin sürdürülebilir olmadığının en açık kanıtı.