S.A.F Prodüksiyon / EMI
Northern Lights herkesin harcı olmayan konsept albüm geleneğine el atmış ve yabancı örneklerinin yanında ne kadar iyi olduğu tartışılsa da en baştan alkışı hak etmiş. Albümü ilk dinleyişte vokalist Barış Bal dikkat çekiyor. Yerli albümlerde gerçekten iyi bir heavy vokali duyunca seviyor insan.


Daha sonra Serhat Güven geliyor, melodilerinde Michael Romeo, Malmsteen gibi etkileşimler duyuluyor ama her rife, her soloya kendi ruhundan bir şey katmayı başarıyor yetenekli gitarist. "Logan's End"e bölüm bölüm bakıldığında her şey titiz bir çalışmanın kalburüstü örnekleri gibi görünüyor, amma velakin albüm sürekli ardı ardına patlama sahnesi olan aksiyon filmleri gibi yoruyor dinleyiciyi. Lokomotif şarkılar 'Flame And Clouds', 'Where I've Never Been' ve 'Fire Of Hate' dinleyicinin ilgisini ayakta tutmayı başarsa da albümün tamamını "uzun cümlelerle dolu kalın kitap" halinden kurtaramıyor. Yoruma açık olan konsept hikaye de dramatik çatışmadan yoksun olduğu için ilginçliğini kaybediyor bir süre sonra. Son tahlilde, dünya prog-power metal'i için küçük bir adım olsa da, ülkemiz için büyük bir adım sayılır "Logan's End", ama Northern Lights'tan daha iyileri de gelecektir.


Doğu Yücel