Üç kardeş
Konstantinovlar, daha sonra Voronej eyaletinin Zadonsk bölgesine ait olan Gagarino köyünde doğdu. Kısa süre sonra aileleri “büyük” bir şehirde mutluluğu aramaya karar verdi ve Lebedyan'a yerleşti. Ama ... sorun oldu - baba öldü. Ve anne kucağında üç erkek kaldı. Ancak bir süre sonra yine Igumnov adında yerli bir kuğu ile evlendi. Böylece Konstantinov kardeşler de kardeş göründüler - Mary. Çocuklukları Lebedyan'da Dvoryanskaya Caddesi'nde (şimdi Sovetskaya) geçirildi.
Konstantinov-Igumnov'ların barışçıl hayatı Birinci Dünya Savaşı tarafından kesintiye uğradı. Kardeşlerin en büyüğü olarak Artem öne çıktı. Basil ve Nikolai yaşları nedeniyle evde kaldılar. Ve yakında korkunç bir haber geldi - Artem öldü. Doğru, başka bir sürümü var. Bu yüzden bazı yerel tarihçiler Artem'in daha sonra öldüğüne inanıyor. Birinci Dünya Savaşı sırasında ve zaten Sivil. Konstantinov’ların en büyüğü Kızılların yanında savaştı ve belirli bir Beyaz Muhafız tarafından öldürüldü. Tabii ki bütün aile için ciddi bir sınav oldu. Ama ... geri kalanı için yaşam durmadı. Ayrıca, Vasily ve Nikolay şanslıydı. İç Savaşın korkunç zamanlarında hayatta kalmayı başardılar ve gerçek mesleklerini buldular. Kardeşler hayatlarını iç sinemanın gelişimine adadı.
Operatörün en iyi arkadaşı
Ülkedeki durum biraz sakinleştiğinde, kardeşlerin yolları ayrıldı. Vasily Konstantinov, Lebedyan'dan genç komünist devletin başkenti Moskova'ya taşındı. O zamanlar yirmiden biraz fazla olan adam, kısa sürede sevdiği bir iş bulmayı başardı - Moskova haber stüdyosunda bir operatör oldu. Ancak birkaç yıl çalıştıktan sonra Vasily, bir tasarımcı ve mucit olarak film endüstrisine çok daha fazla değer getireceğini anladı. Ve işte şanslıydı. O günlerde film çekiminde yabancı donanımın kullanıldığı, sınırlı yetenekleri nedeniyle belgesel operatörleri arasında öfkeye neden olduğu söylenmelidir. Gerçek şu ki, tüm bu cihazlar tripod idi. Ve bu bir takım problemler yarattı. Tabii ki, ellerinde kameralar ve el kameraları vardı, ancak küçük bir film kaynağı içeriyorlardı. Buna göre, sık sık şarj etmek zorunda kaldılar. Sadece 30 filmlerinde, Sovyet sineması, yerli belgesel yapımcıları için kendi tekniğini yaratma görevi gördü.
Bu nedenle, 1932'te Vasily, Soyuzkinohroniki stüdyosunda film yapımcılarında çalışmaya başladı. Konstantinov burada tam potansiyeline yüzde yüz ulaşmayı başardı.
Yakında “köy çocuğu”, bir efsaneye dönüşecek olan kamerayı birleştirdi. "Convas-1" hakkında. Kameranın adı tesadüfen ortaya çıktı, mucit soyadının ve ilk adının ilk üç harfine katıldı. Doğru, başka bir adı vardı - DAC.
Cihaz, yabancı rakiplerle karşılaştırıldığında o kadar başarılıydı ki, seri üretim için derhal onaylandı. Operatörler Konstantinov'u yarattığını takdir ettiğinden, “Convas” hızla gerçek anlamda popüler bir kamera haline geldi. Sovyetler Birliği'nin her köşesinde kullanıldı. Kameraya olan aşk, adının ev adı haline geldiğini doğrular. Çekim için cihaz hakkında şunları söyledi: "Conas" - o ve Afrika'da "Conas". "Konas" bir kodak ile şarj edildi, yakınlaştırmayı ayarlayın - ve sorun değil.
Konstantinov'un beyni, durumun gerektirmesi halinde operatörün atış noktasını hızlıca değiştirmesine izin verdi. Hareketlilik, hafifliği, bir ayna engelleyici, ayrıca kolayca değiştirilebilen kasetler ve bir mercekle sağlanmıştır. Ek olarak, kamera çerçevenin kompozisyonunu oluşturabildi, görüntüyü ölçeklendirebildi ve hareketli nesneyi takip edebildi. Zamanın işletmecileri genellikle Kalaşnikof saldırı tüfeğinin barışsever bir benzeri olan “Konvas” olarak adlandırıldı. İkincisi, yalnızca 1947 yılında görünmesine rağmen, ortak bir özelliği vardı: işlevsellik, tasarım basitliği ve güvenilirlik.
Mekan ve sinema fethi
Uçuşa çıkan ilk Sovyet kozmonotları Convas'ı yanlarında götürdü. Uzayda çekilen bu çekimler tüm dünyayı gördü. "Uzay çekimi" ndeki öncü Alman Titov'u olarak adlandırılabilir. Onunla birlikte yeni bir sinema çağı başladı. Konstantinov'un gelişimi yalnızken, hem “ağırlıksız havuz” hem de uçak kabininde yeteneklerini iyi göstermiştir. Kamera sayesinde çeşitli mesleklerden insanlar belgelemeyi filme aldılar, deneyimlerini ve deneylerini teyp kaydettiler. Aslında, yaratılan "Konvas" ve kozmonistti. Basitçe söylemek gerekirse, gezegeni uzaydan filme döngüsü.
Dünya meselelerinde Konstantinov'un kamerası da özellikle “biraz gürültü” yapmayı başardı. Hareket kabiliyeti ve çok yönlülüğü nedeniyle, Convas, operatörlerin atış sürecini değiştirmelerine izin verdi. Şimdi, birleşik çekim yerine, zor şartlarda yapılan gerçek oldu. En azından “The Cranes Are Flying” filmini hatırlamak yeterlidir. Kameraman Sergey Urusevsky, filmin en dramatik ve duygusal sahnelerini yakalamak için tripodda kamera olmayan mobil “Konvas” ı kullandı. Örneğin, istasyonda. Veronica, Boris'nin öldüğünü biliyor. Ama yine de ısrarla buketleri veren insanların çığlarından gizlice sızıyorlar. Çekim sırasındaki operatör, sahnenin duygusal etkisini yalnızca artıran Samoilova'yı aralıksız takip etti.
Urusevsky, kamera hakkında şu şekilde konuştu: “Elde tutulan bir kamera, teknik özellikleri nedeniyle, bazen belirli bir sanatsal görevi çözmenin yollarını önerirken, böyle bir kameranın“ ölü ”noktada (tripod, araba, vinç) olmaması çok önemlidir, ancak yaşayan bir insan operatörün elinde. Operatör, çektiği eylem tarafından yakalanırsa, ruh hali izleyiciye aktarılır, çünkü kamera - bu bir numaralı izleyicidir - doğrudan ve mecazi anlamda operatörün elindedir. ”
Bu arada, 1980 yılında düzenlenen Moskova Olimpiyatları, neredeyse tüm Sovyet operatörlerinin “Convas” da ele geçirilmesini sağladı. Çekimler için "otomatik" modelini kullandılar.
Neyse ki, “Convas” (çoğu yükseltme gibi) geçen yüzyılın 80'unun ortasına kadar hizmet etti. Ardından, çoğu yabancı yapım olan diğer kameralar tarafından zorlandı. Ve bir kez emekli olduktan sonra "Convas" hâlâ talep görüyor - şimdi öğrenciler için bir eğitim odasının konumunu işgal ediyor.
Fakat Vasili Dmitrievich bunların hepsini bulamadı. 1952 yılında gitmişti.
Bu arada, 2013'ta Thaw dizisi çekildi. "Konvas-otomatik" için bir yer vardı. Kameraman Khrustalev (aktör Yevgeny Tsyganov tarafından canlandırıldı), bu kamera için rayların arasında bir delikte bulunan bir tren çekti.
Film çekmesine rağmen, en azından dövüşmek
Başka bir Konstantinov - Nikolai - ayrıca film endüstrisinde iyice “miras”. Sadece onun yolu daha süslüdü. Lebedyanskaya spor salonundan mezun olduktan sonra, tek bir işçi okulunda okudu. Sonra - yerel tren istasyonunda komutan olarak bir iş buldum. Fakat bütün bunlar Nikolai için çok küçüktü. Daha fazlasını başarabileceğini anlamıştı. Yakında rüya gerçek oldu. 1922'te Nikolay, Tambov fotoğraf filmi yönetimi dalında sinematografi öğretmeni oldu.
Üç yıl sonra kariyerinde büyük bir adım attı, Moskova Chronicle ve Belgesel Stüdyosunda tam zamanlı kameraman olarak görev aldı. Bu çalışma sık sık iş gezilerine ve sadece geniş Sovyetler Birliği topraklarına değil ima etti. Ülkenin dışında, Nikolai vapur Dekabrist'teki bir koltuk sayesinde ziyaret etti. Bu yolculuk yaklaşık bir buçuk yıl sürdü. Bu uzun süre boyunca Konstantinov, Akdeniz'i kamera lensi ve ayrıca iki okyanus - Pasifik ve Hint - yakalamayı başardı. Dolayısıyla, döndüklerinde Sovyetler Birliği sinemaları üç Konstantinovsky “belgesel” kiraladı: “Asya Çevresi”, “Kamçatka” ve “Hindistan”. Eleştirmenler ve seyirciler tarafından coşkuyla kabul edilen çalışmaları için Nikolai birçok devlet ödülü kazandı.
Ama içinde tarih Sovyet sineması Nikolai Dmitrievich sadece saygıdeğer bir kameraman olarak girmedi. Ünlü kamera "Chronicle" onun eseridir. Cihaz, geçen yüzyılın 30-lerinin başında kuruldu. Konstantinov, “Pate” kamerada o andaki şasisini “üssüne” aldı. Birkaç yıl sonra tecrübe kazandıktan sonra, bir uçaktan çekim çalışması yapmak için kullanılabilecek bir cihaz geliştirdi. Nikolay beynini toplayacağı için kimseye güvenmedi ve bu süreci başkentteki gazete atölyesinde atölye çalışmalarında şahsen denetledi.
N. Konstantinov. Aleksandrovsk, Sakhalin. arasında 27.07.1945
Daha sonra KS-4 adlı başka bir kamera daha yarattı. Üretimi, II. Dünya Savaşı'nın başlamasından kısa bir süre önce Leningrad fabrikasında kuruldu. Bir süre sonra, Chronicle Baby adı verilen kompakt bir cihaz doğdu. Ve Almanlar SSCB'yi işgal ettiğinde - "Chronicle-Sniper". Bu kamera Konstantinov, özellikle askeri muhabirler için yarattı. Başlıca özelliği, bir tüfekle birleştirilmesiydi. Bu sentez sayesinde ön kameralar Alman askerleri önünde savunmasız kalmayı bıraktı. Cihazın yaratıcısına gelince, savaş yıllarını Sakhalin'de geçirerek film ekibine liderlik etti. Yaratıcının kendisinin savaştaki "keskin nişancı" nı kontrol etme şansı olup olmadığı da bilinmiyor.
Savaştan sonra Nikolai küçük vatanına geri döndü. Sadece Lebedyan'a değil 1960 yılında ölümüne kadar yaşadığı Lipetsk'e yerleşti. Rostov Belgesel Film Stüdyosu Voronej muhabiri için çalıştı. Onun "belgeselleri" hiç olmadığı kadar sıradan oldu. Şimdi ise çoğunlukla kolektif ve eyalet çiftlikleri hakkında hikayeler çekiyordu. Saat kaçta geldi - işte böyle oldu. Ülke, usta filmlerden, yabancı mucizeler hakkında değil, emek kayıtları hakkında talepte bulundu.
Fakat rutin onu mahvetmedi. Nikolai belgesel çekimi için özel bir makine yarattı. Dışarıda normal bir kamyonet vardı ve içinde tam teşekküllü bir film stüdyosu vardı. Bu makine, bir yerden diğerine hızlı bir şekilde hareket etmesine ve ayrıca farklı konumlardan çekim yapmasına izin vermesi bakımından elverişliydi. Örneğin, çatıdan. Ayrıca, özel ekipmanlar sayesinde, film çok fazla zaman kazandıran sitede gösterildi.
Ağır iş yüküne rağmen sık sık kız kardeşini ziyaret etmek için Lebedyan'a geldi. Ve ona sürekli en güzel manzaraların Rusya'da olduğunu söyledi. Nicholas 1960 yılında gitmişti.
* * *
Yerel irfanın Lebedyansky müzesinde bir film kamerası efsanesi “Convas” bulunmaktadır. Geçen yüzyılın ortasında 90, belgesel çeken bir yönetmen olan Alla Solovyova tarafından sunuldu. Müzedeki "Conas" ın yanı sıra Konstantinov kardeşlere adanmış bir sergi var. İçinde üç çocuğu olmayan erkek çocuğunun yakalandığı ilginç bir fotoğraf var. Güzel giyiniyorlar ve kamera merceğine dikkatle bakıyorlar. Artemy, Vasily ve Nikolai Konstantinovlar o zaman, yirminci yüzyılın başlarında, yaşamın kendileri için ne gibi zorluklar hazırladığını hayal bile etmiyorlardı. Biri on yıldan biraz fazla yaşadı ve geri kalanı - yaşamı, sanat dönemindeki en modern sinema ile birleştirdi.
Bu arada, Rus sinema fonunun arşivleri hala Konstantinov kardeşlerin çektiği eşsiz filmler içeriyor.
İşte ilginç bir şey daha var: Lebedyan'ın yerel tarih müzesinde, Konstantinov kardeşler hakkındaki bilgiler sadece doksanların sonlarında yenilendi. Sonra müze personeli kız kardeşi Maria Igumnova ile tanışmayı başardı. Kişisel arşivindeki bilgi ve materyalleri paylaştı. Yani şimdi, Rus sineması tarihinde önemli bir iz bırakan inanılmaz kardeşlerin hayatı hakkında, müze ziyaret eden herhangi bir kişi bulabilir.