Kara sanat nadiren tartışmasız ortaya çıkar. Yaratımlarımız doğası gereği politiktir, özellikle de bu ülke hiçbir zaman onların başında olmalarını istemediği için. Aslında, transatlantik köle ticaretinin başlamasından 400 yıl sonra, travmamız hala öyle devam ediyor, çoğumuz kendimizi o tarihten tamamen uzaklaştırmayı tercih ederdik.
Öyleyse anlaşılabilir bir durum, kölelik korkularının ve onun geçen kış New York Tiyatro Atölyesi'nde kaçak bir hit haline gelen çağdaş ilişkiler üzerindeki etkilerinin göz önüne alındığı, oyun yazarı Jeremy O. Harris ' Slave Play yarattığı endişe ve tartışma oldu. 10 Eylül Salı günü Broadway’deki John Golden Theatre’e transfer oldu - Harris’in parçayı tamamlamasından bu yana iki buçuk yılda kayda değer bir başarı, Yale Drama Okulu’nda yüksek lisans öğrencisiyken.
Aynı zamanda tiyatro eleştirmenleri tarafından övgüyle karşılanan ve siyah toplumdaki birçok kişi tarafından kuzulanan Harris, ilk kez bu yıl Ocak ayında The Root ile konuştu. Şimdi, Broadway çıkışının arifesinde (The Root'un bu hafta gözden geçireceği), Harris rekorunu doğrudan tartışmalı yaratımının doğuşu ve niyeti ile - aynı zamanda onunla ilgili çalışmalarını nasıl algıladığını belirlemeye çalışıyor. diğer ünlü siyah yazarlardan ve genel olarak siyah tiyatro ve kültürden. The Root'a söylediği gibi, “[ Slave Play ] 'in bu versiyonuyla gerçekten umduğum şeyin, daha fazla bağlam verilebileceğini, tuttuğum politikaların türünü ve neden bile olduğumu düşünüyorum. yazmak."
“[İnsanların fikrini değiştirmeyeceğimi biliyorum. İnternet, bir insanın ihtiyaç duyduğu süre boyunca kalması hakkında bir açıklama yapabilir. ”Diyor. Hem çevrimiçi tepkilere hem de belki de okumaya ya da okumaya tenezzül etmeyen birçok kimseden öfkeye yol açan coşkulu bir alkışa gönderme yapıyor. içeriği.
“Beni kamusal alanda oyun yazmamı ya da this oyunu kamusal alanda yazmamı görmek istemeyen belirli bir insan için, insanların sahip they oyun hakkında bilgi sahibi olmalarını sağlama konusunda militanlar ve ne olacağının tam bağlamı değil ”diye ekliyor Harris, Slave Play meyveye getiren etkilerini ve ilhamını kendi sözleriyle paylaşıyor.
Slave Play , siyah avangard teatral geleneğe dayanır.
Harris, “20. yüzyılın başlarında oyun yazarı Marita Bonner ( The Purple Flower ) ve daha yakın bir zamanda, Adrienne Kennedy'ye atıfta bulunarak, özellikle unutulmuş avangard renk seslerine olan kendi saplantım nedeniyle yazdım” diyor.
“ Funnyhouse of a Negro — bu, herkesin duyduklarını ya da bildiklerini söyleyebilecekleri Adrienne Kennedy'nin oynadığı oyundur. Fakat bu kadının kanonunun derinliğini bilmiyorlar ”diye ekliyor,“ Şimdi yeni siyah oyun yazarlarından gördüğümüz dramaturji yaratıyordu, ama eleştirmenlerin dili olmadığı için, heyecan verici bulduğu şeyleri yapan her genç siyah yazar, onları tamamen yaratıyor ve “Hayır, kelimenin tam anlamıyla [Kennedy'nin] The Owl Answers atıfta bulunup bulunmadığını, söz konusu yazarın atıfta bulunduğunu hatırlayıp hatırlamadığını - veya en azından bunun arkasında inşa edildi. ”
Bağlam önemlidir.
“Bazı insanlar bana ve çevresinde bir şeyler söylediğimi duymuş Ağustos Wilson’ın katkıları
Harris, “Ağustos karşıtı Wilson gibi bir şey olduğumu düşündürdü” dedi. “Ağustos karşıtı Wilson değilim, ancak Amerika’daki beyaz tiyatrolarda, tiyatral kanonunda siyahlığın ne olduğunun tek anlayışı olduğu gerçeği konusunda kesinlikle bir hayal kırıklığı yaşıyorum.
“Ayrıca, çoğu tiyatro izleyicisinin, zarfları 1990'lı yıllardan bugüne kadar birçok alanda ittiren Suzan-Lori Parks veya Lynn Nottage dışında, siyah bir dramaturjinin olabileceğine dair tek anlayışı var. . 1992’den beri Broadway’de August Wilson ya da Lorraine Hansberry tarafından yazılmayan siyah bir oyun canlanmamıştı. İnsanlar tarihimizin ne kadar sürdüğünü ve bu alanlarda kaç tane soru sorduğumuzu anlamıyorlar. ”
İster inanın ister inanmayın, Tyler Perry de öncü tiyatroyu temsil ediyor.
“Sadece dramaturjiye bakarsanız; Gerçek tekniklerin [Perry] siyah bir izleyiciye bir hikaye anlatmak için kullandığı gibi, o deneysel beyaz tiyatro şirketlerinin hepsinin şehir merkezinde kullandığı teknikleri kullanıyor ”dedi. “Güney'de işçi sınıfı bir ortamda yetişen biri olarak, şu anda bildiğim bütün oyunları, bunları okuyarak ve sadece okul dışında zamanlarımın çoğunda gördüğüm tek oyunları öğrenebildim. okul prodüksiyonları veya topluluk tiyatrosu prodüksiyonları kentsel tiyatro devresinden oynandı ...
“Ve böylece, benim için, şu an gerçek manzaradaki siyah yapımları metalaştığımız yerdeyiz,” diye devam ediyor, üretilen işin tipik olarak yalnızca burjuva düzeyinde bir bağlamda karşılaştırıldığını söyledi. “Siyah insanlar için bir çok tiyatro hatırası için en bariz kaynağa bakmıyoruz; Özellikle chitlin'in devre tiyatrosu olan işçi sınıfından siyah insanlar ve şu an yaptığımız işi anlamak için bir engel teşkil ettiğini düşündüğüm siyah kilise için. ”
Hayır, kölelik komik değil; ama Slave Play muhtemelen düşündüğün gibi değil.
“Hemen oyun olarak adlandırmamın sebeplerinden biri olan Slave Play , bunu inşa ederken o zamanlar geliştirilmekte olan ya da yeni ortaya çıkmakta olan oyunların, filmlerin ve televizyon şovlarının bir likidinin olması ya da An Octoroon , kültürü fırtına ile alıyordu (aralarında An Octoroon , ünlü televizyon dizisi Underground ve 12 Years a Slave ), ”diye açıklıyor Harris.
“Kültürün bir parçası olan tüm bu şeyler ve onlar hakkında konuşulacak şekillerden etkilenmiştim ... Bazıları gibi siyah insanlar vardı 'Bundan çok yoruldum; Neden şu anda bir şey yapamıyoruz? ' Ya da bana benzeyen, bana ağlayan ve 'Hiçbir fikrim yoktu' gibi olan beyaz insanlar “diye hatırladı. “Ben gibiyim, 'Ne demek istediğini bilmiyorsun? Aynı tarih kitaplarını okuruz ... Bu tür bir şeyden habersiz olan böyle bir şeyden vazgeçmemenizin nesidir ve bir hafta sonra birisine bir kez daha mikrogresyon yapabilir. ?'" Güler.
“Ben de her şeyi düşünüyordum ve sanırım benim için de aynı şeyleri yaşadım: 'Kuzeyde yaşamaktan, Güney'de yaşamaktan, yükseklere gitmekten çok yoruldum. mezuniyet partisini bir plantasyonda yapan ve siyah ve beyaz olan insanlarla birlikte yaşayan ve bu tarihle çok tuhaf bir ilişki içinde olan okul “diye ekledi Harris. “Büyükbaban gerçek bir sharepropper olduğunda ve senin gibi kolej eğitimi almış biri olmadığında, bu boktan bazılarına gülmeyi öğreniyorsun - tıpkı senin gibi ... Zaten böyle bir epigenetik depresyon var; gülmeseydik bu durumun bir faydası olmazdı. ”
Slave Play , hepimiz için işlenmesi zor olması amaçlanmıştır.
“Robert O'Hara [ Slave Play yöneticisi] her zaman çok güzel olduğunu söylüyor; Harris, “Size Slave Play adlı bir oyun görmek gelmek için bir ücrete sahip olmalı ve bu maliyet herkes için olmalı” diyor. “Hiç kimse kimseyi Slave Play adlı bir oyun görmeye zorlamadı; kendi çıkarların, kendi merakların, başka şeyler de seni kapıdan içeri sokar. Ve bu oyunun söylediği şey, eğer Slave Play adlı bir oyun görecekseniz, size bir şeye mal olmalı ve bunun bedeli hala o tarihe nasıl dolaşmış olduğumuzun tanınmasıdır. Bunu çözemedik çünkü Black Panther tüm zamanların bir numaralı filmi.
Harris, “Aslında siyah neşe görebileceğiniz taşan bir alan yokmuş gibi davranmanın entelektüel olarak sorumsuz olduğunu düşünüyorum” diye devam ediyor. “Siyahi insanların ruhlarını veya travmalarını işlemesi için fazla zaman olduğunu sanmıyorum ve yapmak istediğim de buydu ... Aynı şeye mal olan bir oyun yapmaktan gerçekten heyecanlandım. terapistinize gitmeniz size mal oldu; kendimizi küçültme yöntemlerimizden bazılarına bakmak için, beyaz üstünlüğüyle dolaşmadığımız için kendimizi kesiyoruz. Ve bu, ırklararası bir ilişkinin etrafına kurulan bir hak anlamına gelmez, ya da - benim için, ırklararası ilişki, beyaz bir lise gibi gittiğim herhangi bir beyaz şeyle olan her ilişki için bir benzetmedir. Gittiğim beyaz kolej ya da şimdi çalıştığım beyaz iş ... Amerika'da miras aldığımız şey buydu ve oyunumla benimki yapmak istediğim de buydu. ”
Slave Play siyah kadınları görmek, onları utandırmamak veya cinselliği ile ilgilidir.
“Kelimenin tam anlamıyla, 'Trump ofisteyken ve günlük olarak kendilerine korkunç şeyler yaşayan pek çok siyah kadın var.' Nasıl olursa olsun, kendinize nasıl bakabilirsiniz? iyi ya da oyunun ne kadar sanatsal olduğunu düşünüyorsun ve bunun yapılması gereken bir şey olduğunu mu söylüyorsun? '”Harris anlatıyor. “Bir kadın hakkında bir hikaye anlatacağım ... siyahlık hakkında bir açıklama yapmam veya kadınlık hakkında bir açıklama yapmam gibi değil.
“[Başka bir eleştiri] '' Bu eşcinsel zenci, siyah kadınlar hakkında yazdığını kim düşünüyor? '... Kadınlar için harika roller yazan bir erkek tarihi var ve ben de bunu yapmaya çalıştım. Başarısız olmuş olabilirim - ve siyah kadınlık hakkında herhangi bir siyah kadından daha fazla bir şey bilmediğimi söylemedim - ama kesinlikle istediğim şeyin bir aktrisin bir karakterin içinde bir çeşit çeşitlilik olması için bir fırsat vermek olduğunu biliyordum. Sadece sahip olma fırsatı verilen beyaz aktrisleri gördüm, çünkü ... Siyah kadınların olması ve çoğu zaman güçlü olması gereken çok özel bir şey var.
“Ama benim için bu 2,5 yıl boyunca benim için heyecan verici olan şey, bu oyun benimle oynadım, şimdiye kadar oynadığım her siyah kadına şöyle davrandı:” Bu Şimdiye kadar karşılaştığım en zengin metin '... bana güzel mektuplar yazıyorlar,' Bunu yazdığım için teşekkür ederim çünkü şimdi her zaman yaptığım X, Y ve Z gibi hissediyorum. yapmak istedim '... Bu her zaman amaç olmuştur ve umarım insanların bu kez amacın bir parçası olduğunu görerek oyundan uzaklaşırlar; tek istediğim kanonu bir şekilde çeşitlendirmeye çalışmaktı. ”
Slave Play— hoşlanmanıza gerek yok - ama iyi ya da kötü, yutturmacaya inanmayın.
“Bir zamanlar hiçbir şeyin en büyük kara kurtarıcısı olduğumu söylemedim - bu insanların yazmayı sevmesini istediğim bir şey bile değil ... Bunun ben değil bir kutlama olmasını istiyorum - sevmedim, sevdiğim şeyler yapıldı - ancak bu, bizi popüler kılan bir avangard deyimde çalışan bir oyunun olduğu ticari bir manzaraya sahip olacağımız bir yere götüren tüm çalışmaların kutlaması ”diye açıklıyor Harris.
“Ayrıca Broadway sahnesinde bu şekilde sormadığımız tematik sorular soruyor ... Beyaz insanlarla dolu bir izleyicide Slave Play gibi bir oyun yapmak ne işe yarar? Sanırım, edebiyat tiyatrosunda yapılan neredeyse her siyah oyun hakkında aynı soruyu soruyorum. ”Diye devam ediyor Harris. “Bence gerçekten heyecan verici bir şey, yeni sohbetlerin kimlik hakkında nasıl konuştuğumuz ve bu alanla ilişkide olan kimlik hakkında nasıl konuştuğumuza yol açabileceği. Bence Slave Play bu sohbet için gerçekten harika bir araç olabilir. ”
Slave Play , 10 Eylül Salı günü New York City'deki John Golden Theatre'da Broadway'de önizlemeye başladı. Biletler burada .