JTF (sadece gerçekler): 2021’de Stanley/Parker tarafından yayınlandı (burada). Dörtte üçü ciltli, diyagonal kapak fotoğrafı (250 x 250 mm), 128 sayfa, 101 monokrom fotoğraf. Yazarın bir girişini içerir. Entente tarafından tasarlanmıştır. (Aşağıdaki çekimleri kapatın ve yayınlayın.)
Yorumlar/Bağlam: Judith Black’in üzerinden birkaç ay geçti. Tatil Geçen Haziran yayınlandı. Bu incelemenin meyve vermesi biraz zaman aldıysa, belki de bu uygundur. Bu kitaptaki fotoğrafların tümü – 1981 ile 2004 yılları arasında çekilmiş – bir süredir gölgelere dağılmış durumda. Bu yüzden biraz daha acıtmayacaktı. Aslında yardımcı olabilir, çünkü görüntüler genellikle zamanla olgunlaşır.
Bu düşünce tarzı, Judith Black’in, kökleri aile, yaşlanma, değişen ilişkiler ve uzun vadeli düşünceye dayanan ve dolayısıyla genellikle dikiz aynasını hedefleyen çalışmalarının merkezinde yer alır. Fotoğraf albümlerine, kadın fotoğrafçılara ve başkaları tarafından bulunan fotoğraflar ve argo fotoğraflar da dahil olmak üzere her türden otoportreye tarihsel bir bakış attı. Ama asıl odak noktası – ve konusu Tatil– Ailesi, yaşadığı, tanık olduğu ve on yıllar boyunca kendini vurduğu gibi.
Black’in web sitesi de bir tarih parçasıyla birlikte geliyor. On yılda güncellenmiş gibi görünmüyor. ama o varoluş nedeni Hala modern hissettiriyor. basit bir başlık altında Niye yaŞöyle açıklıyor: “1979’dan beri ailemi hatıraların mihenk taşı olarak fotoğraflıyorum…Daha Tutarlı bir şekilde okuyucunun bakış açısına dayalı.
Art in Life geleneği söz konusu olduğunda, Black’in kariyeri de tamamen tasarım olmasa da gömülü arşiv modelini takip etti. 1981’de MFA’yı kazandıktan sonra kemerde önemli çentikler kazandı. Black, Guggenheim derecesini 1986’da aldı, 1987’de Aperture dergisi tarafından yayınlandı ve ardından gişe rekorları kıran MoMA’ya formatlandı. Ev konforunun zevkleri ve korkuları 1991’de Peter Galassi tarafından yazıldı. Bu galeri, daha önce gözden kaçan ve ana akımı meşrulaştıran bir türü sergileyerek, çeşitli aile ve ev fotoğraflarını gölgelerden çıkardı. Bu, Judith Black’in yolundaydı ve çalışmaları, Sage Seher, Jo Ann Callis, Doug Dubois ve diğer çağdaşlarıyla kusursuz bir şekilde uyuyor.
Şapkasında MoMA’nın tüyüyle çekime devam etti, ancak tanınma izi yavaş yavaş soğudu. 2020 yılına kadar tekrar gündeme gelmedi hoş sokak Stanley/Parker tarafından – İhmal edilen işletmeleri tespit etmek için bir kulübe endüstrisi geliştiren Londra yayıncısı. Tatil Bu çalışmanın halefidir ve kabaca aynı yaklaşım, program, tasarım ve fiziksel özelliklere sahip bir tür tamamlayıcı parçadır. Ama önemli bir fark var. Süre hoş sokak Cambridge, Massachusetts’teki evinden Siyah fotoğraflar gösterdi, Tatil Dış dünyaya ilişkin izlenimlerini toplar. Bu, büyük açıklıkta, yerel toprakların kasıtlı olarak genişletilmesinde karşılaşılan aile hayatıdır.
Tatil Kökleri tek bir yolculuğa, 1986’da 6 haftalık kısa bir kros gezisine dayanıyor. Guggenheim’ın finansmanıyla Black bir istasyon vagonu satın aldı, çocuklarını ve kamera ekipmanını topladı ve batıya yöneldi. O kadar zamanı dört çocukla bir arabada geçirmek herkesin tatil fikri olmayabilir ama Black için iş stresinden bir mola ve yaz eğlencesi için güzel bir zamandı. Bu, Amerikan fotoğrafçılığının temelini oluşturan klasik seyahat günlüğünü yapma fırsatıydı – Frank, Winogrand, Shore, Sternfield, ve diğerleri. Ancak öncekilerden farklı olarak Black, geniş aile için tekerleği hedef aldı. Onun için gizemli olan barlar, benzin istasyonları veya şehir sokakları yoktur. Bunun yerine arkadaşlarının ve akrabalarının yazlarının tadını çıkarmasını, bazen birkaç gün kalıp sürekli film çekmesini dinledi.
Birincil aracı, pozitif (muhtemelen deneklere yetenekli) ve negatif (Black tarafından arşivlenmiş) üreten soyulabilir bir film olan monokromatik Polaroid Type 55 yüklü bir 4×5 görüntüleme kamerasıydı. Bu formatın ayırt edici işleme öğeleri, bu kitaptaki görüntülerin çoğunun sınırlarını tanımlar. Vintage havasını artıran farklı bir görünüm ve aynı zamanda kendi başına biraz güzel. Black’in hantal görüş kamerası genellikle bir tripodla çekilen fotoğraflar anlamına gelir ve fotoğraflarının çoğu, tüm kalbiyle geriye bakan, sabırla tıklamayı bekleyen nesneleri çeker. ama Tatil Aynı zamanda şaşırtıcı derecede kendiliğindenlik gösterir. Diana, Mickey ve Angie’nin vuruşu geçici görünüyor. Ailenin Kristen Teyze’yi yemek masasının etrafında çevrelerken güldüğü bir başka resim, anın canlılığını ateşliyor. Bunların ve diğerlerinin geçici doğası, cesur bir flaşla geliştirilmiştir. Sahnelerin çoğu, bir aile gezisine çıkanlara tanıdık gelecektir: parkta sıkılan çocuklar, dikkat çekmek için itişip kakışma veya sahilde hırsızlık. Bugün bir iPhone ile çekilebilir, ancak yerçekimi olmadan Tatil.
O 1986 gezisinden fotoğraflar kitabın özünü oluşturuyor ve kitabın orta üçte birini oluşturuyor. Ancak bu bir soy ağacı çalışması olduğundan, kronolojik sırası kök ve dallardan diğer tarihlere kadar uzanır. 1986’dan önce ve sonraki yol gezileri de dahil olmak üzere onlarca yıl sonrasına ait birkaç fotoğraf var. Yol boyunca, yinelemeleri kendileri için değiştirerek Siyah’ın akrabalarıyla tanışıyoruz. Yolda seyahat eden çocukları Laura, Jonah, Eric ve Dylan, kocası Rob ve ailesi Lynn, Milt ve Christopher var. Black’in teyzesi Kristen babası, üvey annesi ve Phil ve oğlu Cody de dahil olmak üzere geniş ailesiyle birlikte görünür. Kardeşleri John ve Hank ve Hank’in oğlu Christian birçok kez fotoğraflandı. Kız kardeşi Maggie ve oğlu Matt’i de unutmayalım. Yol boyunca pek çok kişi ortaya çıktı, ilişkileri tanımsız: Jeff, Devon, Jim, Paige, Anna, Diana, Mickey, Angie, Tanner, Max, Aki, Elaine, Jake, Willie ve Sophie. Judith Black birkaç fotoğrafın arka planında, hatta bazen ön planda geziniyordu. Özçekimleri sırasında özçekim kelimesi henüz mevcut değildi. Ancak birinin varlığını doğrulamak için birincil dürtü sonsuzdur.
Bütün bu isimleri sen mi aldın? Endişelenme, test edilmeyeceksin. Ama hatırlanacak çok şey var. Kitaba atlamak, bir yabancının aile birleşimine adım atmak gibidir. İlk başta kimseyi tanımıyorsunuz ve biraz kaybolmuş hissetmeniz normal. ama Tatil 23 yıl boyunca bu aile üyelerini yakaladığı için gerçeklikten daha kafa karıştırıcı. Yüzler ve bedenler zamanla değişir, özellikle de ergenlik çağındaki çocuklarınkilerde. Örneğin Eric ile ilk tanıştığımızda yıl 1982’ydi. Yaklaşık 10 yaşında iki saçlı bir çocuk. 2004 yılında kitabın sonlarına doğru yakalanmış, yetişkinliğe olgunlaşmıştır. Evet, gerçekten de aynı kişi olduğunu doğrulamak için birkaç sayfa ileri geri gerekiyor. Bu örneği düzinelerce kimlik, konum ve genetik permütasyonla çarpın ve bu kitabı bir araya getirmek bir tatilden daha fazla iş olacak.
iyi şansla Tatil Rosetta taşı ile birlikte verilecektir. Fotoğraflara ad, yer ve tarih (kronolojik) eklenmiş arka dizin. Bu liste çok faydalıdır. Okuyucunun kim olduğunu çözerek daha fazla sayfa çevirme olacak, ancak bu çok fazla dikkat dağıtmıyor. İndeks sadece içerik kod çözme için bir değer değildir. Kendi içinde farklı bir tasarım özelliğidir. de olduğu gibi hoş sokakYorumlar, birçok el yazısı ek açıklama ve düzeltme ile daktiloyla yazılmıştır. Yeşil uç yapraklardan ve arka kapağın çoğundan sızar. Belki de orijinal Black Notes’un bir kopyasıdır? Ya da akıllıca bir uyarlama olabilir. Her halükarda, kuda doğaçlama görüntüleri ödünç veriyorlar. Analog karalamalar tarafından yönlendirilen önceki görüntüler, eskiz defteri kalitesine, yolculukta belli bir esintiye sahip ve bir yerden bir yere zıplıyor.
önceki Tatil (Ve hoş sokak), Siyah aile arşivleri fazla ilgi görmedi. Fotoğraflar web sitesinde var, ancak orada oldukça farklı ve son güncellemeler olmadan düzenlenmişler. Bu yüzden onları, uyuşukluk ve macerayı ima eden “tatil” kavramı altında bir prizma biçiminde gruplandırdıklarını görmek güzel. Tatillerin bir şekilde değerli hale geldiği ve ev yaşamının iyileştiği küresel pandemi sırasında geliyor.
Her siyah ışığa maruz kalma, özel bir anı, zamanda sabit bir noktayı yakalar. Bu arada, görüntülerin daha geniş dünyası onları yaptığımdan beri kökten değişti. Kamu ve özel sektör arasındaki sınırlar bulanık. Daha önce aile albümleri ve ayakkabı kutuları ile sınırlı olabilecek fotoğraflar artık çevrimiçi olarak herkese açık olarak paylaşılıyor. Buna otoportreler, yemek fotoğrafları, oyun oynayan çocuklar, tatil çekimleri, kumsal sahneleri, doğum günleri, buluşmalar ve bu kitaptaki diğer tüm konular dahildir. Genellikle Black’in fotoğraflarıyla aynı özen ve beceriyle çekilmeyebilirler, ancak portreler alanı yan yana dolduruyor. Tatil. İç mekan sahneleri ve özçekimler her gün bizi bombalıyor. Ailesini vurmak ne anlama geliyor? Günde milyarlarca kez tekrarlanan bir işi yapmak için neden yaz tatili yapıp uzun mesafeler kat ediyorsunuz?
Peter Galassi’yi denetlediğimde Ev konforunun zevkleri ve korkularıBu soruların cevapları tamamen farklıydı. O zamandan beri tenha bir dünyaya açılan bir pencere sunuyordu. Tatil Okuyucuyu bir an için 1986’ya, her aile fotoğrafının küçük bir hazine olduğu ve ne kadar yakın göründüğünü görmek için binlerce kilometre gitmeniz gerekebileceği bir döneme götürüyor. Ev hayatı resimleri o zamandan beri değişti, ancak iyi resimlerin gücü sabit kalıyor. Tatil Basım yılı ne olursa olsun değerli bir kitap olacak. Ancak, uzun bekleyiş sadece çekiciliğini artırdı.
POV toplayıcı: Judith Black şu anda tutarlı bir sergi temsiline sahip görünmüyor. Sonuç olarak, ilgilenen koleksiyonerler muhtemelen sanatçının web sitesi (kenar çubuğunda bağlantılı) aracılığıyla doğrudan sanatçıyla iletişim kuracaktır.