Basit hayat neden sadece güzel değil, aynı zamanda gereklidir | İyi hayat, basit hayattır. Nasıl yaşamamız gerektiğine dair felsefi fikirler, bu çok yıllardır savunuluyor; Sokrates’ten Thoreau’ya, Buda’dan Wendell Berry’ye, düşünürler iki bin yıldan fazla bir süredir geçerli düşünce olarak kaldı.
İnsanlık tarihinin çoğu boyunca, sadelik bir seçim değil, bir zorunluluktu ve gerekli olduğu için aynı zamanda ahlaki bir erdem olarak kabul edildi.
Ancak endüstriyel kapitalizmin ve bir tüketim toplumunun ortaya çıkmasıyla birlikte, amansız büyümeye adanmış bir sistem ortaya çıktı ve onunla birlikte, geleneksel standartlara göre birçok şeyi satın almaya olanak tanıyan ve teşvik edilen bir nüfus (‘pazar’ olarak da bilinir) büyüdü. , ihtiyaç fazlası oldu. Sonuç olarak, miras aldığımız geleneksel değerler ile çağdaş kültürün bize aşıladığı tüketim zorunlulukları arasında bir kopukluk var.
Modern öncesi zamanlarda, filozofların öğrettikleriyle insanların nasıl yaşadıkları arasındaki tutarsızlık o kadar da büyük değildi. Zenginlik güvenliği sağladı, ancak zengin zenginlik için bile savaştı. Kıtlık, hastalık, adaletsizlik gibi akımlara kaşı kendilerini pek koruyamadılar. Roma’nın en zengin adamlarından biri olan Stoacı filozof Seneca, Nero tarafından idama mahkum edildi. Köleler, köylüler ve işçilerin büyük çoğunluğuna gelince, mütevazı bir servet biriktirme ihtimali neredeyse hiç yoktu.
Neden basit hayat
Makineye dayalı tarımın, temsili demokrasinin, medeni haklar, antibiyotiklerin ve aspirinin ortaya çıkmasından önce, çok fazla acı çekmeden uzun bir yaşam sürmek oldukça iyi sayılıyordu. Ancak bugün, en azından müreffeh toplumlarda insanlar çok daha fazlasını ister ve bekler (ve genellikle sahip olabilir). Basitçe yaşamak artık birçok insana sadece sıkıcı olarak görüyor.
Yine de, özellikle Y kuşağı arasında, basit yaşamın faydalarını yeniden keşfetmeye yönelik artan bir ilgi var gibi görünüyor. Bunların bazıları endüstri öncesi veya tüketim öncesi dünya için bir tür nostaljiyi yansıtıyor olabilir ve aynı zamanda basit bir şekilde yaşamanın, tutumluluk, dayanıklılık gibi arzu edilen özellikler inşa ederek sizi daha iyi bir insan yaptığını söyleyen ahlaki argümana sempati duyabilir. Bağımsızlık veya daha mutlu bir insan, iç huzuru ve sağlığı teşvik ederek ve sizi doğaya yakın tutarak olur.
Bunlar makul argümanlar. Yine de eğitimcilerin öğrettiği resmi saygıya rağmen, bilgiler dikkate değer ölçüde ikna edici olmadıklarını kanıtladılar. Milyonlarca insan olarak, almak ve harcamak için, piyango bileti satın almak, uzun saatler çalışmak, borç toplamak için 7/24 çabalamak için acele etmeye devam ediyoruz. Bu neden? Açık bir cevap, eski moda toplumda ikinci sınıftır. Günlük hayatımızda tutumlu felsefeyi onun ilkelerini göz ardı ederek alkışlıyoruz. Diyelim ki, basit yaşam tarzını, ahlaki bütünlüğünün bir işareti olarak görürken, aynı zamanda büyük ölçüde daha büyük evler, daha lüks arabalar ve diğer lüks mallara olan talebin yol açtığı ekonomik büyümeyi umuyor ve bu konuda istekli çalışmalar yapıyoruz. .
Basit hayat neden sadece güzel değil, aynı zamanda gereklidir
Ancak sorun sadece çalışmalarımızın inançlarımızla çelişmesi değildir. Bizim düşünce sadelik ve lüks, tutumluluk ve israfın yanında, temelde tutarsızdır. Savurgan ya da tatsız savurganlığı kınıyoruz ve yine de Pekin’deki Yasak Şehir ya da Versailles’daki saray gibi geçmişte savurganlık anıtlarını hayranlık uyandıran şekilde izliyoruz. Gerçek şu ki, ‘kültür’ dediğimiz şeylerin çoğu savurganlık biçimleriyle besleniyor.
O halde, çoğu insanın bu şekilde yaşamaktan başka çaresi olmadığında basit yaşama durumu ikna ediciydi. Basit yaşama ilişkin geleneksel veriler, gerçekte bir gerekliliği netleştirir. Ancak aynı argümanlar, tutumlu olmayı ve basitliği seçer, birçokları arasında yaşamanın bir yolu olduğunda daha az dikkat eder. O zaman tutumluluk felsefesi zor bir yol haline gelir.
Bu, iki faktörün etkisiyle sadelik değişmek üzere olabilir: Son zamanlarda yaptığı gibi, durgunluk vurduğunda (sonsuz büyümeye adanmış bir ekonomik sistemde içsel istikrarsızlıkları açığa vurarak) milyonlarca insan, tutumluluğun bir kez daha bir zorunluluk haline geldiği ve ilişkili erdemlerinin değerinin, yeniden keşfedildiği durumlarda aniden kendilerini bulurlar.
Basit Hayat Konusunda Bilgeler ve Toplumlar
Toplumlarda, şu anda kapitalizmin ‘çok var’ ve ‘yok’ arasındaki mesafeyi genişletme eğilimine tanık oluyoruz. Bu artan eşitsizlikler yeni bir savurganlık ve israf eleştirisini davet ediyor. Bu kadar çok insan yoksulluk sınırının altında yaşadığında, zenginlik ve lüksün sizin hayatınızda olduğunda yakışıksız bir şeyler var demektir. Dahası, servetin dengesiz dağılımı da kaybedilmiş bir fırsatı temsil eder. Epikuros ve diğer sadelik bilgelerine göre, psikolog Abraham Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi tarafından modern zamanlarda onaylanan bir görüş, belirli temel ihtiyaçların karşılanması koşuluyla mükemmel bir şekilde yaşayabilir .’. Doğruysa, bu, herkesin yiyecek, barınma, sağlık hizmetleri, eğitim, kamu hizmetleri ve toplu taşıma gibi temel özelliklere sahip olmasını sağlamak için serveti belili kişler arasında değil, herkese eşit olarak dağıtılmasıyla olur.
Bilgeler ne kadar bilge olursa olsun, Sokrates veya Epicurus’un çevrecilik açısından basit yaşamı tartışması insanın aklına aklına gelmez. İki yüzyıllık sanayileşme, nüfus artışı ve çılgın ekonomik faaliyetler bize kirli hava bıraktı; kirli göller, nehirler ve okyanuslar; zehirli atık; toprak erozyonu; ormansızlaşma; bitki ve hayvan türlerinin neslinin tükenmesi ve küresel ısınma. Tutumlu olmak ve basitlik felsefesi gezegenimizin kırılgan ekosistemlerini korumak için en iyi bir yaşam tarzını savunur.
Birçok insan buna hâlâ ikna olmadı. Ancak şu anki yapma, elde etme, harcama ve atma yöntemlerimiz devam ederse, o zaman yakında gelebilir. Bu durumda, geleceğin felsefesini içeren saygıdeğer bir gelenek ortaya çıkacaktır.