İkinci dereceden formların mimari planlamada kullanılması işlevsellik açısından oldukça kullanışlıdır. Kare plandaki boşluk, planın işleyişinin ve kullanıcılarının mekânı okunmasında daha başarılıdır. Bu fikirden hareketle yapı formunun kübik olmasına karar verildi. İlk aşamada, yapı tek bir kütleden oluşuyor ve daha sonra kütle, çok sayıda küpün tek parça halinde çalışması konseptine bölünmüştür. Küpler; girinti, çıkıntı ve konsol hareketi ile yapının en batı noktasına doğru ilerlerken artık küpler havada asılı kalacak şekilde birleşiyor. Bu şekilde kare plan üzerine fonksiyonel bir planın şematik diyagramı çizilir ve aynı zamanda küpler bir araya getirilerek estetik bir form elde edilir. Sonunda ortaya çıkan konsept, bir piksel patlamasını andırıyor. Büyük küpler patlar ve küçük küplere yayılır ve en küçük küplerin havada kalırken havada donduğu resim konseptini oluşturur.
Tasarlanan yapının konseptine göre; küpler daha büyük ve daha küçük boyutlarda yerleştirilir. Bu küplerin büyük bölümlerinde büyük alan ihtiyaçları çözülürken, küçük küplerde küçük alan gereksinimleri çözülür.