Chigirinsky kalesi
Yılın 1678 kampanyasının başlangıcı
1678'in başında, Rus hükümeti Babıali ile barışı sağlamak için başka bir girişimde bulundu. Komiser Afanasy Parasukov, Konstantinopolis'e gönderildi. Ancak Rusya'nın barış önerileri reddedildi.
Sultan, Ukrayna'ya sahip olma hakkı konusunda ısrar etti. Chigirin'i ve diğer şehirleri teslim etmeyi talep etti. Bazı padişah yetkilileri, Orta Tuna'da Avusturya'ya karşı elverişli fırsatlar açıldığı için Rusya ile barış sağlanabileceğine inanıyordu. Ancak sadrazam Kara-Mustafa geçen yılki yenilginin intikamını almak istedi.
Ukrayna'ya karşı yürütülen kampanya için sadrazam büyük bir ordu topladı.
Geçen yıldan daha büyüktü. Suriye, Mısır, Anadolu ve Balkan ülkelerinden asker toplandı. Yeni Kırım Hanı Murad-Girey, bu sefer ordunun ana güçlerini yönetti.
Çeşitli tahminlere göre, Kara-Mustafa'nın bayrakları altında 140-180 bin kişi (yardımcı birimler dahil) toplandı. Topçu parkı, 140'si ağır olmak üzere 50'tan fazla silahtan oluşuyordu. 4 top o kadar güçlüydü ki, 32 çift öküz onları sürüklüyordu. Ve 6 havan topu 120 kiloluk bombalar attı.
Türk topçuları iyi eğitimli ve tecrübeliydi. Türk ordusuna Fransız mühendisler, kale kuşatması ve mayın savaşı uzmanları yardım etti.
Savaş, Kırım Tatarları ve Yuri Khmelnitsky Kazakları tarafından başladı.
Kıştan beri Rus Ukrayna sınırlarını rahatsız ediyorlar. Sonra Pereyaslavl alayının topraklarını işgal ettiler. Birkaç köy talan edildi. Birçok mahkum götürüldü.
Kazaklar bu sefer kararlılıkla Moskova'nın yanında yer aldı. Serko, Mayıs 1678'e kadar Khmelnitsky ile yazışmalarına devam etti.
Ancak Dinyeper'den inen Kazaklar, vezir ordusu için malzeme taşıyan Kazy-Kermen yakınlarında büyük bir Türk nakliye kervanını yendi. Kazaklar birkaç top ve sancak ele geçirdi. Sonra Kazaklar, düşman hatlarının arkasında çalışmak için Böceğe gitti.
Osmanlı Devleti Sadrazamı Kara Mustafa Paşa
Rus ordusu
Rusya ayrıca aktif olarak yeni bir kampanya için hazırlanıyordu.
Romodanovsky ve Samoilovich, 1677 kampanyasının planını genel olarak tekrarlamayı önerdiler: düşmanı Chigirin'in savunmasıyla tüketin, ardından yenilgiye uğratın.
1678 ilkbahar ve yazında, Chigirin'i restore etmek ve güçlendirmek için kapsamlı çalışmalar yapıldı. Eski binalar restore edildi, bir dış tahkimat sistemi kuruldu. Garnizon 13,5 bin çarlık savaşçısı ve Kazak'a çıkarıldı. Vali Ivan Rzhevsky tarafından yönetildi, asistanı, ejderha alayı ile kaleye gelen Albay Patrick Gordon'du.
"Kale" ("üst şehir") 5,5 bin asker ve okçu tarafından, "aşağı şehir" - düzen şefi Zhivotovsky'nin 7 bin'i tarafından savundu. Yeterince barut getirmişlerdi, malzemeleri raflardaydı. Ancak birkaç bomba attılar, sadece 500, el bombası - 1200. Topçular 86 topa çıkarıldı, ancak çoğunlukla taşıması kolay hafif silahlar getirdiler. En büyük toplardan 4'ü 14 kiloluk top mermisi, 6 - 8-10 pound top attı.
Neredeyse hiç deneyimli topçu yoktu, silahlara askerler hizmet ediyordu. Silahların sıfırlanması (mühimmat yetersizliği nedeniyle) yasaklandı. Bütün bunlar kuşatma sırasında Chigirin'in topçuları üzerinde en olumsuz etkiyi yaptı: dört Türk atışına bir ile cevap verildi. Ve çekim son derece yanlıştı.
Romodanovsky'nin ordusu yaklaşık 50 bin askerden oluşuyordu. Hetman Samoilovich'in 25 bin Kazağı vardı. Kiev'de önemli bir garnizon vardı, ona Prens Golitsyn başkanlık ediyordu. Şehrin savunmasını güçlendirmek için mühendislik çalışmaları yapıldı.
Nisan 1678'de, Rus ordusunun ana kuvvetlerinin Dinyeper üzerinden geçmesini sağlamak için ayrı bir Kosagov birliği (yaklaşık 10 bin kişi) Ukrayna'ya gönderildi. Mayıs ayında, Kosagov'un birlikleri Gorodishche yakınlarındaki Dinyeper'ı geçti, Chigirin ile teması sürdüren ve ana güçlerin yaklaşmasını bekleyen müstahkem bir kamp kurdu.
Vekil Kozlov, Prens Cherkassky ile birlikte Kalmıklar ve Astrakhan Tatarlarının Chigirin'e sefer düzenleyeceği veya Sich'i güçlendirecek olan Volga'ya gönderildi.
Doğru, Ukrayna'daki Rus komutanlığı bu sefer el ve ayak bağlandı.
Önceki kampanyada kral, deneyimli askeri liderlerine güveniyordu. Tam bir hareket özgürlüğüne sahiptiler. Şimdi Çar Fyodor Alekseevich'in çevresi güçlerini hissetti, kendilerini generaller olarak hayal ettiler ve savaşı "yönlendirmeye" karar verdiler.
Romodanovsky'ye dikkatli talimatlar verildi. Kafaları karışıktı, çelişkili. Düşmanlığa acele etmemeyi, Sadrazam ile anlaşmaya varmayı, meseleyi barışçıl bir şekilde çözmeyi teklif ettiler. Chigirin'i teslim etmenin imkansız olduğu, ordunun hızla kaleye gitmesi ve düşmanı geçmesi gerektiği belirtildi. Ancak ilerlemeyi başaramazsanız, kaleyi yok edin ve Kiev'i güçlendirmek için garnizonu transfer edin.
Moskova komutanlığı da orduda önemli bir artıştan endişe duyuyordu.
Samoilovich'e, 3-5 metreden bir savaşçıya göre kasaba halkından ve köylülerden bir milis seferber etmesi emredildi. Don Kazaklarının ana orduya dahil edilmesine karar verildi. Yaklaşımlarından önce (Cherkassky'nin müfrezesiyle birlikte) Romodanovski'nin kesin bir savaşa girmesi yasaklandı.
Ancak milislerin seferberliği sadece orduyu yavaşlattı, savaşçıları şehir garnizonlarında bırakmayı tercih ettiler. Ordu ve ikmal sorunu gözaltına alındı. Ukrayna uzun bir savaşla harap oldu. Samoilovich malzemeleri zamanında hazırlayamadı. Romodanovsky ve Samoilovich alayları yavaş hareket etmek, durmak, beklemek ve arabaları çekmek zorunda kaldı.
Rus komutanlığı, Maksimovsky manastırındaki Kosagov müfrezesinin mevzilerinden geçmeyi reddetti. Bu, büyük bir ordu ve bir konvoy için bu yerden Chigirin'e giden yolun eksikliklerinden kaynaklanıyordu.
Kosagov önce Tyasmin'deki (r. Tyasmin) feribota binme talimatını aldı. Sonra Chigirin'e daha yakın bir pozisyon alması emredildi. Bu bir hataydı, çünkü düşman büyük bir Tatar müfrezesini Tyasmin'e gönderdi. Romodanovsky'nin ana güçleri Buzhin'e taşındı.
6-13 Temmuz'da Rus birlikleri Dinyeper'ı geçti. Sonra Romodanovsky, Prens Cherkassky ve Kozlov'un seçkin süvarilerinin gelişini bekledi. Haziran ayında Kalmyks, Astrakhan Tatarları ve dağcılar Volga'da toplandılar, Temmuz ayında Chuguev ve Kharkov üzerinden Dinyeper'e taşındılar. Temmuz sonunda Romodanovsky ve Samoilovich ordusuna katıldılar. Yaklaşık 4 bin atlı geldi.
Küçük bir müfrezeyi bu kadar uzun süre beklemek mantıklı mıydı?
30 Temmuz'da ordu Chigirin'e doğru yürüdü.
Chigirinskaya kalesi
Chigirin Kuşatması
Sultan'ın ordusu Nisan 1678'de Tuna Nehri'nin sağ kıyısındaki Isakçi'de bulunuyordu. Burada Eflak ve Moldovalı hükümdarların müfrezeleri ona katıldı.
Mayıs ayı başlarında, Türkler Tuna'yı, ardından Böceği geçtiler, onlara birkaç bin Hetman Yuri Kazağı katıldı. Chigirin yolunda Kırım ordusu vezir ordusuna katıldı.
8 Temmuz'da düşman Chigirin'deydi. 9 Temmuz'da vezir, garnizonun kaleyi teslim etmesini önerdi, reddedildi. Kuşatma başladı. Türkler, vagon treninde çalı çırpı, saman, yün çuvalları getirdiler. Arkalarına mermilerden saklanarak siper kazmaya, silah koymaya başladılar. Piller gürledi, ilk ölenler ve yaralılar ortaya çıktı.
9-10 Temmuz gecesi, garnizon, bütün bir savaşa dönüşen güçlü bir sorti yaptı. Osmanlılar 800 kadar savaşçıyı kaybetti. 10'unda Türkler, kaleyi ağır bir bombardımana tutmaya başladı. Bazen bir günde Chigirin'e bin veya daha fazla gülle ve el bombası atıldı.
Düşman hızlı ve ustaca siperler, bataryalar ve mayınlar inşa etti. 28 Temmuz'da Türkler hendeğe ve surlara siperlerle ulaştı. Toplar kütük duvarlara birkaç delik açmıştı. Birkaç kez ateş yaktılar, ateş altında söndüler.
"Aşağı şehirde" de şiddetli bir yangın çıktı, binaların çoğu yandı. Akşam saatlerinde Osmanlılar saldırıya geçti, harap bir kuyuya tırmandı. Ama atıldılar.
29-30 Temmuz'da Osmanlılar birkaç mayını havaya uçurdu. Salladılar
"Tüm kale bir deprem gibi."
Toprak bulutları ve kütükler gökyüzüne uçtu. Türk piyadeleri boşluklara tırmandı.
Ancak Ruslar şiddetle savaştı. Ateş ediyorlardı. Madenlerin hazırlanmasını tahmin ettiler, boşlukların arkasında önceden yeni tahkimatlar hazırlandı. Askerler, okçular ve Kazaklar düşmanla mermilerle karşılaştı ve karşı saldırıya geçti.
Osmanlı da bataryaları yaklaştırarak yeni tüneller hazırladı. 3 Ağustos'ta Türkler kaleye üç kez saldırdı.
Ruslar, gediklerin arkasına saha surları inşa etmeyi başardılar. Ve düşmanı geri püskürttü. Başka bir bölümde ise duvarın bir kısmını mayın patlattı, Osmanlılar yine saldırıya koştu. İki saatlik bir savaşın ardından saldırı geri püskürtüldü. Garnizonun komutanı Rzhevsky, bir düşman el bombasıyla öldürüldü.
Askerler Gordon tarafından yönetildi. Doğru, açıkça yersizdi. Mesleği askeri bir mühendisdi, ancak mayın savaşını tamamen kaybetti. Türkler istedikleri yerde mayınları havaya uçurdular. Sonra başkomutana tüm piyadeleri kaleye getirmesini teklif etti, ancak onun için bir örtü, geri dönecek bir yer yoktu. Ve askerler bombardımandan aşırı derecede zarar gördü.
Tyasminsky Heights Savaşı
Rus ordusunun Dinyeper'ın hemen yanında olması sadrazam için tatsız bir sürprizdi.
Kara-Mustafa, Rusların sayısını bilmiyordu. Dinyeper'in sağ yakasındaki köprübaşını ortadan kaldırmak için 10 bininci Kırım süvari birliğini gönderdi. Acımasız bir kontrol odasında General Zmeev'in ejderhaları düşmanı geri fırlattı.
Ancak Osmanlılar iki cephede savaşacak kadar güce sahipti. 20 bin Tatar atlısı ve Kaplan Paşa'nın Yeniçeri Dinyeper'e gönderildi. 13 Temmuz'da Tatarlar, Buzhina'daki köprübaşına bir saldırı başlattı. Düşman sol kanatta atladı, ejderha Zmeev'i ezdi.
Durum, topçu komutanı, Pushkar düzeninin görevlisi Semyon Griboyedov tarafından düzeltildi. Saha topçusu ilk hatta taşındı. Yakın mesafeden yeniçerileri ve Tatarları kuşatma altına aldı. Rus süvarileri yeniden toplandı ve karşı saldırıya geçti. Diğer alaylar tarafından desteklendiler. Tatarlar ve Türkler darbeye dayanamadı.
Romodanovsky şunları kaydetti:
"Kovalıyorlardı ve bir mil ya da daha fazla kestiler.
Ve bu askerler dövüldü ve birçoğu tamamen yakalandı, Tur'un pankartlarının çoğu giyildi ”.
Ve bu askerler dövüldü ve birçoğu tamamen yakalandı, Tur'un pankartlarının çoğu giyildi ”.
15 Temmuz'da Kaplan Paşa, birliklerini tekrar saldırıya geçirdi.
Reitars ve Kazaklar düşmana karşı saldırıda bulundu. Düşmanı yendi ve uzaklaştı. Tüm Rus ordusu Dinyeper'ı geçti. Ancak Romodanovsky, çarlık düzenine bağlıydı, Prens Cherkassky'nin ayrılmasının gelişini bekliyordu.
Bu sırada saldırıların yararsızlığını gören Kaplan Paşa savunmaya geçti. Ve Dinyeper ile Chigirin arasındaki Tyasmine nehrinde savunmaya başladı. En güçlü pozisyon Strelnikova Gora idi. Osmanlılar iki hafta içinde kuyu kazdılar, pilleri koydular.
Bu gecikme, savaşın ilerleyişi üzerinde en olumsuz etkiye sahip olacak.
Cherkassky süvarilerinin gelişinden sonra, Rus ordusu bir saldırı başlattı. Tyasmin'i Kuvechi feribotuna zorlamaya karar verildi. 31 Temmuz'da, Prens Cherkassky ve General Wulf komutasındaki Rus ileri müfrezeleri, düşmanın ileri birliklerini yendi ve onları tekrar yükseklere fırlattı. Düşman karşı saldırısı püskürtüldü, Rus ordusunun ana güçleri geçide ulaştı.
Ancak, düşman nehirde hakim konumdayken geçmek tehlikeliydi. Bu nedenle, önce Tyasminsky yüksekliklerini yakalamaya karar verdiler. Saldırıları için en iyi güçler öne sürüldü: Moskova'nın Shepelev ve Krovkov'un seçmeli alayları, okçular, birkaç Kazak ve asker alayı.
1 Ağustos'ta birliklerimiz bir saldırı başlattı, ancak başarısız oldu.
3 Ağustos'ta büyük kuvvetlerle saldırı tekrarlandı.
Sağ kanatta, merkezde Shepelev ve Krovkov'un (5-6 bin) "seçmeli" (muhafızlar) alayları vardı - sol kanatta 9 tüfek emri (5 binin üzerinde) - Kazaklar, hatta sola - Belgorod ve Sevsk alayları. İkinci sıra, Yılanların (15 bin piyade ve süvari) rezervinde asil süvarileri (10 bin) barındırıyordu. Ana darbe sağ kanattan geldi.
Osmanlılar, saldırganlarla bir ateş fırtınasıyla karşılaştı. El bombalarıyla dolu, yanan fitillerle dolu arabalara doğru itildiler. Düşmanın direnişini aşan askerler, Strelnikov Dağı'na tırmandı. Ama sonra Türkler karşı saldırıya geçti. Birliklerimiz tereddüt etti ve geri çekildi. Yaklaşık 500 asker kuşatıldı. Kendilerini sapanlarla örttüler, tüfeklerle ve iki sahra silahıyla ateş ettiler. Ve birkaç saldırıya dayandık. Komşularının, okçuların karşı saldırısıyla kurtuldular. Shepelev yaralandı.
Rus birlikleri yeniden toplandı ve rezervin desteğiyle tekrar saldırıya geçti.
Osmanlılar ilk darbeyi püskürttüler ve General von der Nisin öldü. Sonra Ruslar tekrar saldırdı. Ve zafere ulaştılar.
Türkler geri çekilmeye başladı, 28 silah attı. Ama düzenli ve organize bir şekilde ayrıldılar.
Yakalamak için acele eden Rus süvarileri ateşle geri atıldı. Daha sonra topçumuz büyüdü, tam geçiş sırasında düşmanın üstü örtüldü. Düzen bozuldu, düşman kalabalığı geçitlere koştu. Köprülerde bir aşk başladı. Süvarilerimiz yine üzerlerine saldırdı ve kaçanları kesti.
Kaplan, Rusların nehri Türklerin omuzlarından geçip katliamı devam ettirmesinden korkuyordu. Köprüleri yakma emri verdi.
Birliklerimiz yükseklere yapılan saldırı sırasında 1,5 bin kişiyi kaybetti.
Düşman 500 kişidir. Ancak uçuş sırasında Türkler zaten birkaç bin kişiyi kaybetmişti. Türk ordusunun baş komutanlarından Osman Paşa yaralandı ve esir alındı.
Kalenin yıkılışı
4 Ağustos 1678'de Rus ordusu Chigirin'den iki verst konuşlandırıldı. Romodanovsky kaleye gitmeye ve savaşmaya cesaret edemedi. Osmanlılar sayısal bir avantaja sahipti. Ve bataklık nehir vadisinde düşmanın müstahkem mevzilerine saldırmak tehlikeliydi.
Ancak kalenin tam bir ablukası yoktu. Düşman, Tyasmin'in sol yakasından çekildi. Chigirin'e takviye göndermek, düşmanın kanını akıtmak, onu ayrılmaya zorlamak mümkündü.
4-5 Ağustos'ta, kaleye takviyeler geldi - Jungman ve Rossworm alayları, ardından 2 bin asker ve 800 okçu. Ancak, düşük savaş etkinliği gösterdiler.
Bu sırada vezir, Chigirin'i sıkıştırmaya çalıştı. Toplar gürledi. Osmanlılar duvarın başka bir bölümünü havaya uçurdu ve fırtınaya girdi, ancak geri atıldılar. 6-7 Ağustos gecesi Kosagov, mansabın aşağısındaki adayı işgal etmeye çalıştı, ancak sabah Osmanlılar tarafından nakavt edildi. General Wolfe'un birlikleri, düşman kampına ateş ettikleri başka bir adaya yerleştiler, ancak gözle görülür bir başarı elde edemediler. Bu arada, padişah ordusu saldırıyı yoğunlaştırdı, birkaç mayını daha havaya uçurdu ve surların bir kısmını yıktı. 7 Ağustos'ta Türkler kale duvarının bir kısmını ele geçirdiler. Şu anda, başka bir takviye geldi - Krovkov'un korumaları. Yürüyüşten saldırdılar ve düşmanı geri püskürttüler.
Vezir bir savaş konseyi düzenledi. Komutanların çoğu kuşatmanın kaldırılmasından yanaydı. Kara-Mustafa inatçı oldu. Başka bir kesin saldırıya gitmeye karar verdik. Ve işe yaramazsa, git. Toplar tekrar konuştu, mayınlar patladı. Gordon, Romodanovsky'ye başvurdu, yeni takviyeler istedi. Romodanovsky, kaleye büyük bir Kurt müfrezesi (15 bin) göndermeye karar verdi, büyük bir sorti emretti ve Chigirin'deki düşman pozisyonlarını yok etti.
Tyasmin üzerindeki köprü yıkıldı. Ve takviyeler sadece 10'unda taşınabildiler. Taze kuvvetlerle yapılan sorti başarısız oldu. Gordon raflarıyla onu desteklemedi -
"Askerleri bu kadar açık bir tehlikeye maruz bırakmanın gereksiz olduğunu düşündü."
Ve Türkler, Rus alaylarının gelişini fark etti, onları topçu ateşi ve karşı saldırılarla durdurdu.
11 Ağustos'ta Osmanlılar iki mayını daha patlattı, büyük bir gedik açtı ve bir saldırı başlattı. Kaleye doldurulmuş çeşitli Rus birimleri arasında kafa karışıklığı hüküm sürdü. Düşmana hemen karşı saldırı yapmadılar.
Yeniçeriler "aşağı şehir" e daldı.
Bu sırada, iki asker ve iki Kazak alayı yeni kuvvetler geldi. Düşmanı geri püskürttüler.
Kuvvetlerini yeniden bir araya getiren Türkler, yeniden saldırıya geçti. Şehir yanıyordu. Savunucular arasında şehrin düştüğü söylentisi çıktı ve panik başladı. Bazıları hala savaştı, Türkleri dövdü, diğerleri kaleye veya köprüye kaçtı. Kırık köprüde çoğu suya düştü ve öldü. Osmanlılar köprüye bastırdı ve yüzlerce Kazak ve askeri öldürdü. Gordon kontrolü kaybetti. Romodanovsky yeni takviyeler göndermeye çalıştı, okçular ve Kazaklar kaleye doğru yol aldılar, ancak oraya çoktan güçlü bir ateş yayılmıştı. Alevli harabeleri savunmak anlamsız hale geldi.
Geceleri Romodanovsky, Gordon'a kaleyi yok etmesini ve gitmesini emretti. Savunmacılar baraj boyunca ayrıldı. Yenilmez bıraktılar, pankartlarla, hazineyi, hafif toplarla aldılar.
Garnizon, ana güçlerle başarılı bir şekilde bağlantı kurdu. Gordon, kaleyi terk eden ve barut dergisini ateşe veren son kişilerden biriydi. Güçlü bir patlamadan, ona göre, çoktan kaleye giren birkaç bin Türk öldü.
Gordon'a göre, Chigirin
"Savunuldu ve kaybedildi, terk edildi ama alınmadı."
Sultan ordusunun Kiev'e yürüyeceği tehdidi vardı.
Bu nedenle, Sol Şeria'yı savunmak, yoldaki takviyelerle bağlantı kurmak için Dinyeper üzerinden geri dönmek gerekiyordu.
12 Ağustos 1678'de büyük bir meydanda inşa edilen ve arabalarla kaplı Rus ordusu Dinyeper'a çekilmeye başladı. En iyi birimler arka korumadaydı - Shepelev, Krovkov, Wulf ve Streltsy alayları.
Vezir, askerleri yükseltmeyi, düşmanı takip etmeyi, onları Dinyeper'a karşı bastırmayı ve onları ezmeyi emretti. Bu bir zafer olur! Ukrayna'nın tamamı savunmasız kalacaktı.
Kaplan Paşa'nın Tatarları ve Türkleri, Rus ordusunun art muhafızlarına ve kanatlarına birkaç saldırıda bulundular, ancak başarılı olamadılar. 13 Ağustos'ta Ruslar, Dinyeper yakınlarındaki müstahkem kampa ulaştı. Türkler komuta yükseklikleri işgal ettiler (Rus komutasının bir hatası) ve kampımızı bombalamaya başladılar.
Gordon hatırladı:
"Kampta sürekli olarak gülle ve el bombası atıyorlardı ve aşırı kalabalık ve sıkışık konumumuz ve tepelerden kampın herhangi bir yerine kadar uzanan güzel manzarası nedeniyle neredeyse hiçbir atış zayiat vermeden gitmedi."
Böyle koşullarda karşıya geçmek intihara yol açıyordu.
14-19 Ağustos'ta Rus birlikleri düşman mevzilerine birkaç kez saldırdı, savaşlar farklı başarılarla devam etti.
Şu anda, sınır şehirlerinde ek seferberlik yapıldı, askerler Romodanovsky ordusunun kurtarılmasına hazırlanıyordu.
21 Ağustos'ta Türkler Dinyeper'deki mevzilerini bıraktılar, 23'ünde Chigirin kalesinin kalıntılarını tahrip ettiler ve Tuna'ya gittiler. Khmelnitsky'nin müfrezesi Kanev'i yok etti, Nemyriv ve Korsun'u ele geçirdi. 27 Ağustos'ta Rus birlikleri Dinyeper üzerinden geri döndü.
Bu kampanyadaki Türk ve Rus kayıpları bilinmiyor.
Osmanlıların 30 ila 60 bin kişiyi kaybettiği varsayımı var (ağır kayıplar Ukrayna için daha fazla savaşın reddedilmesinin nedenlerinden biriydi). Romodanovsky'nin ordusu - yaklaşık 9 bin kişi. Chigirin'in garnizonu - 2,5-3 bin kişi.
Savaşı bitirmek
Chigirin'in düşüşü aslında savaşın sonucunu belirledi.
Porta Sağ-Banka Ukrayna'daki gücünü yeniden kazandı.
Chigirin restore edilmedi. Türk hetman Yuri Khmelnitsky, Nemyriv'de hapsedildi. Doğru, Osmanlılar bu mülkten fazla bir kazanç elde etmedi.
Sağ Banka Ukrayna nüfusunun çoğu Dinyeper'in sol yakasına kaçtı ya da köleliğe sürüklendi. Hemen hemen tüm kasaba ve köyler yakıldı ve harap edildi.
Khmelnitsky, kışın Tatarlarla birlikte Sol Şeria'ya saldırdı, birkaç köyü ele geçirdi ve sakinlerini sağ yakaya geçmeye zorladı. Ancak büyük başarılar elde edemedi.
Samoilovich ve Kosagov bir misilleme baskını düzenledi ve düşmanı uzaklaştırdı. Sonra Samoilovich'in Kazakları sağ bankaya gitti ve Rzhishchev, Kanev, Korsun, Cherkas ve diğer köylerin sakinlerini Sol Banka'ya götürdü.
Rus hükümeti, valilere sağ bankaya gitmemelerini, kendilerini Sol Şeria'nın savunmasıyla sınırlamalarını emretti.
23 yıl boyunca Ukrayna'da Rus birliklerine liderlik eden Romodanovski'nin istifasının ardından (kısa kesintilerle) kraliyet sarayına geri çağrıldı. Belgorod kategorisine boyar Ivan Miloslavsky (kraliçenin kuzeni) başkanlık etti. Prens Cherkassky başkomutan olarak atandı.
Rus komutanlığı, Osmanlıların 1679'da savaşı devam ettirip Kiev'e gitmesini bekliyordu. Şehir güçlendirildi, birkaç kalenin etrafına inşa edildi, Dinyeper boyunca köprüler inşa edildi ve hızlı bir takviye feribotu sağladı. 1680'de Ruslar, Ukrayna yönünde büyük güçleri tutmaya devam etti. Ancak tehdidin azaltılması hesaba katılarak sayıları azaltıldı.
Bununla birlikte, padişah ve sadrazam Ukrayna'da daha fazla fetih planlarından vazgeçti.
Chigirin'deki zafer çok kanla verildi. Rus ordusu sağlamdı ve daha fazla savaşa hazırdı. Rusların savaşma ruhu ve askeri nitelikleri Sultan Paşa üzerinde büyük etki bıraktı. Kiev'i alıp sol yakaya geçme girişimi daha da pahalıya mal olabilir. Türkler, Rusların Kiev savunması için geniş çaplı hazırlıkları ve ordularının seferberliği hakkında bilgi sahibi oldular.
Tamamen harap olan Sağ Banka'nın fethi, kendisini haklı çıkarmadı.
Avusturya'daki ele geçirmeler daha karlı görünüyordu. Bu nedenle Türkler, Kazaklar için Karadeniz yolunu kapatmak için Dinyeper'in alt kesimlerinde kaleler inşa etmekle sınırlı kaldılar.
Aynı zamanda barış görüşmeleri başladı.
Moskova, 1679 baharında kâhya Daudov'u Konstantinopolis'e gönderdi. Hemen hemen aynı zamanda Sultan, Moldova hükümdarı I. Duque'ye barışı sağlamak için Rusya ile arabuluculuk yapması talimatını verdi.
Yüzbaşı Billevich, Mayıs ayında Moskova'ya geldi. 1679 sonbaharında Daudov, vezirden bir mektupla Moskova'ya döndü ve burada barış müzakerelerini yürütmek için Bahşisarai'ye bir büyükelçi göndermeyi önerdi. Barışı sağlama yetkisine sahip olan Kırım'a Sukhotin büyükelçiliği gönderildi. Yaz aylarında Sukhotin, görevli Tyapkin ile değiştirildi.
3 (13) Ocak 1681'de Bakhchisarai Antlaşması imzalandı.
Sınır Dinyeper boyunca kuruldu. Sağ kıyıda, Rusya, Kiev ve çevresini korudu. Sol banka Moskova için tanındı. Zaporozhye resmen bağımsız kaldı. Kazaklar, Dinyeper ve kolları boyunca denize serbest dolaşım hakkını aldı.
Kırım Hanı, Moskova'dan bir "anma töreni" aldı.
1682'de antlaşma Konstantinopolis'te onaylandı.
Türkiye, Avusturya'ya karşı savaş başlattı. Ukrayna'ya bağlı değildi.