Qin Zheng artık Chu Peihan’ın Gu Ning’e yardım etmek için burada olduğunu anlamıştı. O karışmasaydı dram bitmezdi.
“Ama Gu Ning, Ziyao’ya vurdu…” Gu Xiaoxiao pes etmeye istekli değildi.
Qin Zheng cevap veremeden önce Gu Ning, “Bunu hak ediyor. Gelecekte tekrar yaparsa, bir tokat yeterli olmayacak” dedi.
Sonra Gu Ning, Chen Ziyao’ya soğuk bir bakış attı. İkincisi korkudan titredi. Şimdi Chen Ziyao, Gu Ning’den gerçekten korkmuştu.
“Gu Ning, bekleyip görelim.” Chen Ziyao korkmuş hissetse de bu şekilde kaçmak istemiyordu. Sakinmiş gibi davrandı ve Gu Xiaoxiao ile birlikte ayrıldı.
Ya da kaçtı.
Qin Zheng ve arkadaşları Gu Ning’e baktılar, sonra da gittiler.
Hepsi kendi kendilerine Gu Ning’in artık tam anlamıyla farklı olduğunu düşündüler.
Bunu gören Gu Ning sadece alay etti ve ardından koltuğuna geri döndü.
Daha sonra diğer öğrenciler dağıldı.
Ancak bir kızın ayrılmaya niyeti yoktu. Gu Ning’in hemen yanına oturdu, “Artık açlıktan ölüyorum. Yemeğim hangi cehennemde!”
Her zamanki gibi kaba bir ses.
Gu Ning yine de aldırmadı.
Yu Mixi, Chu Peihan oturduğu anda gergin hissetti.
Onun da kafası karışıktı. Chu Peihan biraz önce Gu Ning’e saldırmıyor muydu? Şimdi neden bu kadar yakın görünüyorlar?
“Böyle gitmelerine izin veremezsin. Ben senin yerinde olsam hepsini yenerdim! Önce onlara bir ders vermelisin, sonra uzak dururlar.” Chu Peihan şikayet etti. Az önce olanlar hakkında Gu Ning ile aynı fikirde değildi.
Gu Ning dudaklarını çekmeden edemedi. Chu Peihan gerçekten dövüşmeyi çok seven kötü bir kızdı.
Gu Ning, Chu Peihan’ın söylediklerini ve yaptıklarını takdir etse de artık genç bir kız olmadığını biliyordu. Ruhu 25 yaşında olgun bir kadındı.
Gu Ning, gerekli olmadıkça birini dövmezdi.
O bir korkak değildi.
Gu Ning, “Onları dövdüysem, tedavilerinin bedelini de ödemeliyim. Bunu yapmak istemiyorum,” dedi.
Um.
Chu Peihan önce aptala döndü, sonra Gu Ning’in fakir bir aileden geldiğini anladı. Hemen utandı.
Ancak Chu Peihan biraz rahatsız hissetti. Gu Ning, başkalarının tedavisi için para ödemeyi sevdiğini mi ima ediyordu? Chu Peihan, birini her dövdüğünde, başkalarının tedavisi için para ödüyordu.
Bunun için gerçekten çok şey harcamıştı ama her zaman onu kızdıran biri vardı.
Bu sırada yemek masanın üzerindeydi. Chu Peihan konuyu hemen kapattı ve yemeğinin tadını çıkardı.
Yemek üçü için yeterliydi.
Öte yandan Qin Zheng ve arkadaşları, Chen Ziyao’nun yaralanması nedeniyle revire gitmek zorunda kaldı. Yemek yeme şansları yoktu.
Yemekten sonra, öğleden sonraki dersler için henüz çok erkendi.
Son sınıf öğrencilerinin çoğu, büyük bir akademik baskı altında oldukları için sınıflarına geri döndüler.
Ancak Gu Ning’in boş zamanını ders çalışarak geçirmesi gerekmiyordu, bu yüzden geri dönme planı yoktu.
“Kitap okumak için sınıfa geri dönmek mi yoksa benimle takılmak mı istersin?” Gu Ning sordu.
“Hayır, çalışmayacağım. Boş olsam dalga geçmeyi tercih ederim.” Görünüşe göre Chu Peihan ders çalışmaktan hoşlanmıyordu.
Dışarıda oynamak için derslerini atlardı ve kesinlikle boşken ders çalışmaya istekli değildi.
Ancak Chu Peihan, çalışmaktan bu kadar nefret etmesine rağmen her zaman yüksek puanlar alabiliyordu.
Ve ne kadar çok çalışırlarsa çalışsınlar her zaman düşük puanlar alan bazı öğrenciler olacaktır.
Aslında, yüksek bir puan almak istiyorsanız, kitaplardaki her şeyi hatırlamak yerine zeki ve aktif düşünmeniz gerekiyordu.
Chu Peihan, bilgisinden tam olarak nasıl yararlanacağını bilen türden zeki bir kızdı.
Ayrıca, ders çalışmak için biraz zaman harcadı. Sadece zeki olmak yeterli değildi.
“Seninle gideceğim!”
Yu Mixi çok çalışsa da rahatlamaya da ihtiyacı vardı.
Yu Mixi, sınıfındaki en iyi 10 mükemmel öğrenciden biriydi. Giriş sınavında başarılı olursa harika bir üniversiteye gireceğinden umutluydu.
Yu Mixi ne zaman gevşeyeceğini ve ne zaman sıkı çalışacağını biliyordu.
Böylece üçü daha sonra küçük bir ormana gittiler.
Yu Mixi, Chu Peihan’dan biraz rahatsız olsa da, Chu Peihan’dan herhangi bir kabalık görmedi. Yu Mixi yavaş yavaş rahatladı.
Gu Ning aslında Yu Mixi’nin Chu Peihan’a gösterdiği korkuyu fark etti ama hiçbir şey söylemedi.
Yu Mixi’nin kendi başına hissetmesini ve yargılamasını istedi.
Bu sırada Chen Ziyao revire gitmiş ve biraz merhem sürmüştü ama yüzü hala kırmızı ve şişmişti. Daha sonra eve geri dönmek zorunda kaldı.
Teneffüs saati kısa sürede geçti ve üç kız sınıflarına geri döndüler.
Gu Ning sınıfına her girdiğinde pek çok kaba bakışla karşılaşıyordu ama bu sefer Gu Ning daha az kaba bakış olduğunu fark etti.
Sınıf arkadaşlarının çoğu, Gu Ning’in bu sabah Shao Feifei’ye yaptıklarına zaten tanık olmuş ve ardından kantindeki dramayı duymuştu. Artık Gu Ning’in kesinlikle farklı olduğunu biliyorlardı.
Yine de, Gu Ning’in başına pek çok bela bulduğuna inanan bazı öğrenciler vardı.
Gu Ning aslında umursamıyordu. Sadece yalnız kalmak istedi.
Sadece yoluna çıkan birine karşı savaşırdı.
Shao Feifei ve arkadaşları kasıtlı olarak Gu Ning’in gözünden kaçtılar.
Öğleden sonraki dersler kısa bir süre sonra bitmişti. Gu Ning, her zamanki gibi Yu Mixi ile yemeğe gitti.
Qin Zheng ile tanışmadılar, onun yerine Mu Ke ile tanıştılar.
Mu Ke, Gu Ning’i gördüğü anda gözleri parladı. Hemen Gu Ning’e koştu.
“Gu Ning, ne tesadüf! Sana yemek ısmarlayayım,” dedi Mu Ke.
“Neden?” Gu Ning sordu. Aslında Mu Ke’ye aşina değildi.
Mu Ke’nin bu kadar kibar olduğunu gören Gu Ning, onunla konuşacak bir şeyi olması gerektiğini biliyordu.
Mu Ke utangaçlıkla kafasını kaşıdı, sonra doğrudan cevap verdi, “Dün sokakta ne yaptığını gördüm ve bana öğretmeni istiyorum.”
Mu Ke normalde dövüşmeyi sevmese de aksiyon şovlarını izlemeyi severdi.