Bölüm 1908 - Mor Parlama
ÇEVİRMEN & DİZGİCİ : SEFIX
İmparator Yun'un gelişi küçük bir mesele olamazdı.
Tüm İlahi Buz Anka Tarikatı, gelişi bildirildiğinde kargaşa içindeydi. Büyükler ve saray ustaları onunla buluşmak için koştular ama Yun Che ve Yun Wuxin Buz Anka Kutsal Bölgesine doğru kaybolmadan önce dizlerini bükmeyi bile başaramadılar. Sadece birbirlerine attıkları çaresiz bakışlarla kaldılar.
Buz Ankası'nın Kutsal Bölgesine girdiği anda tanıdık, soğuk bir aura ona çarptı. Bir sonraki an, bir buz perisi kadar güzel bir kadın onlara doğru yürüdü.
"Kargaşayı oluşturanın ikiniz olabileceğini düşündüm,” Mu Bingyun Yun Wuxin'e bakmadan önce onları gülümseyerek karşıladı.
"Görüşmeyeli uzun zaman oldu, Saray Ustası Bingyun." Yun Che gülümseyerek başını salladı. Nedense Mu Bingyun'la karşılaştığı zaman hep rahat ve huzurlu hissederdi. İmparator Yun olduktan sonra bile aynıydı.
Belki de gözleri buzun rengini yansıttığı içindi ama kendisi gerçekten su kadar nazik ve narindi.
Yun Wuxin bu anı küçük bir adım öne geçmek ve Mu Bingyun'un önünde eğilmek için seçti. "Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı'nın genç öğrencisi Yun Wuxin, Büyük Atayı selamlıyor.”
Ciddiyeti ve resmiyeti karşısında biraz gafil avlanan Mu Bingyun gülümseyerek başını salladı. “Pekala. Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı'ndan Mu Bingyun en az bin yıl önce 'vefat etti'. Bugün, o geçmiş çok geride kaldı ve ben sadece Kar Şarkısı Aleminden Mu Bingyun'um. Beni büyük ata olarak çağırmana gerek yok.”
"Bu durumda..." Yun Wuxin başını kaldırdı. "Size teyze diyebilir miyim?”
Bu soru, genellikle sarsılmaz Mu Bingyun'un geniş bir gülümsemeyle bakmasına neden oldu. "Tabii ki. Ablam babanın eşi, doğal olarak ben de senin teyzenim tabii ki.”
Yun Che: (bu kız... aslında her iki sesleniş biçimini de sorunsuz bir şekilde kullanmayı başardı!)
Mu Bingyun Yun Che'ye döndü. "İmparator Yun'un kızından beklendiği gibi. Ne sevgi dolu bir çocuk."
"Saray Ustası Bingyun," Yun Che devam etti, "Lütfen bana eskiden olduğu gibi hitap edin. Her ne kadar ‘İmparator Yun’ unvanıyla içim rahat etse de sizden duymak son derece garip geliyor.”
Yun Wuxin bakışlarını fark edilmeden babasına kaydırdı: (Hmm???)
“... çok iyi.” Mu Bingyun başını salladı.
"Teyze," Yun Wuxin birden tatlı tatlı bağırdı, “İlk başta hayal ettiğimden daha güzel göründüğünü biliyor musun? Babamın bana hep peri gibi göründüğünü söylemesine şaşmamalı.”
“???” Yun Che'nin kaşları bir ip gibi titriyordu: Ne zaman öyle bir şey söyledim!?
“...” Bir an için Mu Bingyun kelimeler içinde kayboldu.
"Doğu İlahi Bölgesine girerken babam seni görmeyeli aradan bir yıl geçtiğini ve seni özlediğini söyledi.”
Yun Che, Yun Wuxin'in başının üstüne elini çırparak ciddi ciddi şöyle dedi, "Xuanyin nereye gitti, Saray Ustası Bingyun? Neden Kutsal Bölgede değil?"
"Şu anda inzivada," Mu Bingyun bekletmeden cevapladı. İlk bakışta Yun Wuxin'in sözleri onu etkilememişe benziyordu.
"İnziva mı?"
“Sadece kalbi üzerinde meditasyon yapmak ve ruhunu geliştirmek için,” Mu Bingyun nazik bir sesle cevap verdi. “İkinizin bu günlerde geleceğinin farkında. Sen geldiğinde ona haber vermemi söyledi.”
“Hemen bildiriyorum.”
"Sorun değil." Yun Che onu durdurmak için elini kaldırdı. "Wuxin ve ben onu doğrudan ziyaret edeceğiz.”
"Sisli Son Vadisindeki soğukluk son derece ağır. Wuxin'in dayanabileceği bir şey değil,” Mu Bingyun konuştu. "Wuxin'in buraya ilk gelişi, bu yüzden önce ona Kutsal Bölgeyi gezdirebilirsin.”
"Pekala." Yun Che düşüncesini geri çevirmedi. "Size iş çıkarttık, Saray Ustası Bingyun."
O sadece bir öğrenciyken olduğu kadar saygılı kaldı.
"Doğru ya, ikiniz ne kadar Kar Şarkısı Diyarında kalmayı planlıyorsunuz?” Mu Bingyun sordu.
Yun Che Yun Wuxin'e baktı. "Aslında, bu Wuxin'e bağlı.”
”Daha çok tam tersi gibi," Yun Wuxin meydan okurcasına babası saçlarını karıştırırken mırıldandı.
Mu Bingyun, ayrılmadan önce onlara son bir gülümsemeyle baktı.
Mu Bingyun'un aurası algılarından ayrıldığında, Yun Che hemen kızgın bir yüz takındı ve Yun Wuxin'e homurdandı, “Neydi bu şimdi?? Gittikçe daha fazla kontrolden çıkıyorsun, kızım!”
"Ben... ben sadece sana yardım ediyordum, baba," Yun Wuxin çekingen ve mağdur bir tonda cevap verdi.
"Sanki senden yardıma ihtiyacım varmış gibi!”
"Bu doğru.” Yun Wuxin derinden başını salladı. “Kadınlarla başa çıkma yeteneğin çoktan bilineni aşmış durumda. Kendi başına da halledebilirsin.”
"Demek istediğim bu değildi! Of..." Yun Che bunu söyledikten sonra uzun bir nefes aldı. Bu yolculuk sırasında kızını yoldan çıkardığını düşünmeye başlamıştı. Bunu daha sonra Chu Yuechan'a nasıl açıklayacaktı?
Yun Wuxin küçük bir şeytan gibi kıkırdadı, "Çoktan diğer teyzeme de sihrini yerleştirmişsin. Birini tercih edip diğerine karşı ayrımcılık yapmak iyi değil, değil mi?”
"Bu söyleyişi ne dediğin gibi yorumluyor ne de kullanıyoruz!!" Yun Che'nin sesi daha da yükseldi ve gözleri daha da genişledi.
Yun Che'nin sert ifadesi sonunda Yun Wuxin'i korkuttu ve onu endişelendirdi. "B-bana sinirlenmedin değil mi, baba?"
Babasının kolunu tuttu ve çekingen bir şekilde çekti. "S-seni bilerek kızdırmaya çalışmıyordum. Sadece... hiç arkadaşın olamayacağını söylediğinde oldukça mutsuz görünüyordun, bu yüzden belki bu seni neşelendirir diye düşündüm... Seni bilerek kızdırmaya çalışmıyordum.”
“...” Kızının düşüncesinden etkilenen Yun Che, sert ifadesini hemen içten bir kahkahayla değiştirdi. "Hahahaha, seni korkutmanın bu kadar kolay olacağını düşünmemiştim, kızım. Görünüşe göre bir baba olarak hala yetkim azalmamış, hahahaha!”
Yun Wuxin hemen kolunu savurdu ve yüzünü Yun Che'den çevirerek mırıldandı. "Hadi oradan! Böyle bir şey yüzünden sinirlenmeyeceğini bilmeliydim! Yardımım için bile mutlu olabilirdin! Hmph!"
Aniden, rüzgâr ve kar yumuşadı. Karın arkasından peri gibi bir kadın daha çıktı.
Yun Wuxin kim olduğunu görmek için döndüğünde gözleri kadının yüzüyle karşılaştı ve dudakları bilinçsizce ayrıldı.
Kadın Yun Che ve Yun Wuxin'in önünde durduktan sonra ikiliye baktı ve sordu, “Sana şimdi ne demeliyim? İmparator Yun mu yoksa Kıdemli Kardeş Yun mu?"
Bakışları her zamanki gibi görünüyordu. Yun Che'nin İblis Efendisi veya İmparator Yun olması bir şeyi değiştirmemişti.
Yun Che cevap verdi, "Bu Feixue olduğu için elbette senden ‘Kardeş Yun’ ya da ‘Yun Che'yi dinlemeyi tercih ederim.”
"Peri kız kardeş," Yun Wuxin aniden söze girdi, "tanıştığımıza memnun oldum. Ben Yun Wuxin."
Yun Che: (onu peri kız kardeş olarak mı çağırdı?)
İlk başta Mu Feixue biraz şaşırmış görünüyordu. Sonra, soğuk göz bebekleri bariz bir yumuşaklığa ve karmaşık duyguların arasında eridi. “Kıdemli Kardeş Yun'un halihazırda bu kadar büyük bir kızı olduğunu düşünmezdim. Zamanın geçişi gerçekten bu sonsuz kar kadar güzel ve acımasız.”
“Öyle olsa da zamanın zulüm kavramı senin için geçerli değil gibi görünüyor, Feixue," Yun Che gülümseyerek söyledi.
“...” Göz bebekleri biraz titredi ve yüzünde küçük bbir gülümseme belirdi. Mu Feixue'nin gülümsemesinin her zaman ilk kar kadar hızla yok olması kötüydü.
"Sizi daha fazla rahatsız etmeyeceğim.”
Sözlerini geride bıraktıktan sonra uzaklaştı.
Yun Wuxin'in bakışları Mu Feixue'nin sırtında oyalanıp duruyordu. Uzun süre gittikten sonra bile bakmadı.
"Annene çok benziyor, değil mi?” Yun Che sordu.
"Ah? Benziyor mu?" Yun Wuxin şaşkınlıkla haykırdı.
Hayreti Yun Che'yi şaşırttı. "Öyleyse neden ona öyle bakıyordun?”
Yun Wuxin gözlerini babasına dikti ama kısa süre sonra babasının şaşkınlığını taklit etmediğini fark etti. Böylece sordu, "Sana Ebedi Görüntüleme Taşını veren oydu, değil mi baba?”
“Huh?” Yun Che burnunun ucunu ovuşturdu. "Nasıl bilebildin bunu? "Qianying teyzen mi sana bundan bahsetti?”
“Senden çok, çok, ÇOK hoşlandığını bile biliyorum.”
Nedense, Yun Wuxin bunu söylediğinde garip hissettirdi.
”Tamam, bunu Qianying Teyzenden kesinlikle duymamış olmalısın," Yun Che hemen söyledi.
Yun Wuxin'in gözleri daha da tuhaflaştı. "Baba, sadece kontrol etmek istediğimden, yoksa sen... bana hediye olarak vermeden önce Ebedi Görüntüleme Taşına kazınmış izdüşümü hiç izlememiş olabilir misin?”
Şaşkın Yun Che başını salladı. "Hayır. Ona Ebedi Görüntüleme Taşını kızıma hediye edeceğimi söyledim. Sonrasında yaptığım tek şey sana mümkün olan en kısa sürede vermekti.”
"Ebedi Görüntüleme Taşında var olan bir izdüşüm olduğunu bilmiyordum. O mu yaptı?"
Yun Wuxin öfkeyle ayağını ezdi. "Baba, sen... bazen çok ama çok aptalsın, bunu biliyor musun!?”
Yun Che: “Ah… huh…?”
“Aşkta fazlasıyla maymun iştahlı olman bu kadar kötüyken, bu kadar harika ve dürüst birinin sevgisine ihanet etmen daha da kötü!”
Yun Wuxin söz konusu Ebedi Görüntüleme Taşını çıkardı ve babasının avucuna çarptı. "Şimdi şunu bir izle... sen bunu yaparken ben kendim etrafta dolaşırım!”
Yun Che bir şey söyleyemeden, arkasını döndü ve Kutsal Salona doğru uçtu ve hatalarını “düşünmesi” için onu terk etti.
"Wuxin, nereye gidiyorsun—”
Ancak, Yun Wuxin onu tamamen görmezden geldi ve göz açıp kapayıncaya kadar görüşünden ayrıldı.
Hem bıkkın hem de şaşkın Yun Che başını salladı ve Ebedi Görüntüleme Taşını kaldırdı. Yun Wuxin'in tepkisinin onu çok meraklandırdığını itiraf etmek zorundaydı.
Kaynak enerjisi Ebedi Görüntüleme Taşına sızdı. Bir sonraki anda, nesnenin içinde Yun Wuxin'in kendisine daha önce gösterdiği doğum günü görüntüleri, çeşitli nedenlerle geride bıraktığı bazı günlük yaşam görüntüleri ve Chu Yuechan veya Feng Xue'er ile ilgili daha birçok kayıt vardı.
Kısa bir süre sonra, sonunda Ebedi Görüntüleme Taşındaki en eski kaydı buldu ve onu çağırdı.
Arka plan buz kristalleri, buzlu dallar ve gerçeğe indirilecek kadar kalın görünen tanıdık, soğuk bir sis idi. Yun Che hemen onu Buz Ankası'nın Kutsal Bölgesindeki bir yatak odası olduğunu fark etti.
Sonra Mu Feixue yavaşça sahneye girdi.
"Yun... Che..."
İleriye bakarken buzlu göz bebekleri odaklanmamış ve puslu görünüyordu. Dudaklarından kaçan fısıltı şüphesiz ona aitti.
“Bugün ölüm haberinin bu aleme ulaşmasından bu yana geçen yedi yüzüncü gün...”
“Hem kısa hem de inanılmaz derecede uzun bir azap.”
Sesi bir rüya kadar uhrevi geliyordu.
“Zamanın tüm yaraları saracağını düşünmüştüm, ama...”
"Rüzgârın sesini işittiğimde, sesini duyuyorum. Göksel göle baktığımda, seni görüyorum. Havayı hissettiğimde, auranı hissediyorum. Ve karlara dokunduğumda... ruhumu matlaştıracak kadar soğuk hissettim.”
“Zihnim berraklığını yeniden kazandığı durumlarda bile, adın hala parmaklarımda kilitli kaldı.”
İlk başta, Yun Che söylediklerini anlamadı. Sonra şokla, parıldayan projeksiyondaki her nesnenin — buz tablalarının, buz duvarlarının, buz mercanlarının, buz dallarının — hepsinin üzerine kendi adının kazındığını fark etti.
O anda kalbinden sayısız duygu yükseldi. En açık olanı tarif edemediği bir acıydı.
Mu Feixue'nin ona aşık olduğunu biliyordu ama bunun bu ölçüde olduğuna dair hiçbir fikri yoktu.
Mu Feixue ile olan her etkileşimini hatırladı ama onu ona bu kadar aşık eden şeyi bulamadı.
"Kitapların sevginin çilesi olarak tanımladığı şey bu mu? On bin felaketten kurtulmanın, bir aşk sıkıntısından kurtulmaktan daha kolay olduğunu söylemelerine şaşmamalı...”
Parmak uçlarıyla kazıdığı isimlerin izini sürerken gözlerini kapattı. “Hala yanımdayken korkuyu seçtiğim için pişmanım. İlerlemem gerektiğinde tekrar tekrar geri adım attığım için pişmanım.”
“Eğer bu dünyada bir mucize varsa... yemin ederim artık utanarak kaçmayacağım. Gözlerinin içine bakacağım ve sana 'Küçük Perin' olmadığımı söyleyeceğim. Sana sadece sonsuza dek Mu Feixue'n olmak istediğimi söyleyeceğim... ”
“...”
Oynatılan görüntünün bittiği yerdi.
Mu Feixue'nin Ebedi Görüntüleme Taşına kazındığı tek izdüşümdü.
Yun Che olduğu yerde, çok uzun bir süre öylece kaldı.
Hala Kar Şarkısı Diyarındayken Mu Feixue ondan kaçınmak için elinden gelen her şeyi yapmıştı. Gittiği her yerde, çok gerekli olmadıkça önünde görünmezdi. Kaynak Tanrı Toplantısına katıldıktan sonra bile bu hiç değişmedi.
Yıldız Tanrı Aleminde öldükten ve üç yıl sonra Kar Şarkısı Diyarına döndükten sonra, tavrı aniden muazzam bir şekilde değişmişti.
Kızına Ebedi Görüntüleme Taşı hediye etmeyi öneren Mu Feixue'ydi... Ona Ebedi Görüntüleme Taşını veren de oydu.
Bu noktada, en derin düşüncelerini Ebedi İmgelem Taşı aracılığıyla kendisine iletmeye çalıştığını tamamen fark etti.
Ancak, bunun yeni bir Ebedi Görüntüleme Taşı olduğunu varsaymış ve içeriğini hiç kontrol etmemişti. Hemen Yun Wuxin'e hediye etmişti.
Tabii ki Yun Wuxin, babasının bu görüntüleri ilk gördüğünde izlediğini düşünüyordu... hatta öyle ki, kesinlikle babasının ona gösteriş yaptığını ve zihinsel olarak onu yeni “teyzesi” için hazırladığını düşünüyordu.
Sonrasında Yun Che, Mu Feixue'ye eskisi gibi davrandı, doğal olarak ilgisizliğinin onu nazik bir şekilde reddettiğini düşünmüş olmalıydı.
Yun Che kafasına sertçe vurdu.
Ss… nasıl bu kadar aptal olabildim?? Ebedi Görüntüleme Taşını en azından bir kere kontrol etmeliydim!!
Sonunda Mu Feixue'nun o soğuk gözleriyle onu her izlediğinde ne kadar yalnızlık ve ıstırap sakladığını fark etti ve minik gülümsemesiyle onu destekledi.
Sonunda kendini dövmeyi bırakması biraz zaman aldı. Ebedi Görüntüleme Taşını elinde tutarken, yanlışlıkla bir başka görüntüyü tetikledi.
On beş yaşına gelmek üzere olan Yun Wuxin idi.
"Heehee, baba, bana hediye ettiğin Ebedi Görüntüleme Taşını ilk defa kullanıyorum. Doğru kullanıp kullanmadığımı bilmiyorum ama bunun bir önemi yok, değil mi? Ben senin kızınım, çirkin görünsem bile beğenmemene izin yok, hmph hmph.”
Çocuksu kızını izlerken bilinçsiz bir gülümseme dudaklarına süzüldü.
"Babama hediye ettiğim üç Sırlanmış Ses Taşını yapmam çok ama çok uzun zaman aldı, bu yüzden ne olursa olsun onlara zarar veremezsin, tamam mı? Eğer yaparsan, onları benimle tamir ettirerek seni cezalandıracağım... bu bir söz, tamam mı? Bu kanıttır ve herhangi bir itiraz kabul edilmeyecektir, heehee!”
"Sanki zarar görmelerine izin veririm.” Yun Che gülümseyerek kendi kendine konuştu. “Bu asla yerine getiremeyeceğin bir ’ceza'.”
Batı İlahi Bölgesine karşı yapılan son savaşa kadar birçok tehlikeli ve yaşamını tehdit eden savaşlarda bulunmuştu ve bedeni o noktaya kadar tanrı bilir kaç yaralanmaya maruz kalmıştı. Ancak boynuna taktığı üç renkli Sırlanmış Işık Taşları hiçbir zaman tek bir çizikle dahi tehdit edilmemişti.
Ruhsal algısı tekrar titredi ve üçüncü görüntü oynamaya başladı. Tanıdık olmayan bir sahne değildi. Yun Wuxin'in yirminci yaş gününde ona gösterdiği zamandı.
Daha açık olmak gerekirse, Mavi Kutup Yıldızı Doğu İlahi Bölgesinin doğusundan Güney İlahi Bölgesinin güneyine ışınlandığında meydana gelen doğaüstü olaylardı.
Sadece kısa bir an için olmuştu ancak Yun Wuxin yine de onu Ebedi Görüntüleme Taşı ile yakalamayı başarmıştı.
Projeksiyonu daha önce görmüştü ve içeriğini bu güne kadar net bir şekilde hatırlıyordu ancak Yun Che sonuna kadar oynatması gerektiğini düşündü.
Mavi gökyüzü ve uzayın kendisi bile titredi ve bulutlar anında yok oldu. Kalın bir kızıl ışık inanılmaz bir hızla yayıldı ve her şeyi sardı...
Tam olarak hatırladığıyla aynıydı. İzdüşüm bitmek üzereyken Yun Che parmağını Ebedi Görüntüleme Taşına doğru fırçaladı ve kapattı.
Görüntü kaybolduğunda, Yun Che'nin bakışları aniden biraz titredi.
Çünkü sonlanmasından hemen önce mor bir parıltı görmüştü.
Mor parlama o kadar ani ve kısaydı ki, normal bir insanın yakalaması gereken görüş alanının tamamen ötesindeydi. Yun Che bile görüntüleri ilk izlediğinde bunu fark etmemişti.
Şimdi bile, hala yanıldığını düşünüyordu ve muhtemelen dikkat etmediği için zihninin halüsinasyon gördüğü bir şeydi.
---
SEFIX
Selam herkese, bildiğiniz gibi anlaşmalar gereğince Premium seriler silinmek üzere siteden kaldırılacak. ATG ve CEO serilerinden bir süredir çeviri bölüm gelmemesi, bu anlaşmayı beklemek istediğimden kaynaklıydı. Ne yazık ki CEO serisini kaybetmiş bulunmaktayız. F
Ancak, 2017’den itibaren çevirmenliğini üstlendiğim ATG serisini, gönüllü olarak çevirmeye ve editörlüğünü yapmaya devam edeceğim.
Saygılarımla,