Harry Styles, Cuma günü UBS Arena’da yaklaşık 20.000 kişilik bir kalabalığa ve bir Apple Music canlı akışı üzerinden milyonlarca kişiye “Bu benim için, bizim için çok özel bir akşam” dedi. “Sadece bir geceliğine New York’tayız ve bu yeni albümü sizin için olması gerektiği gibi çalacağız: Baştan sona.”
Ve arkasında dev neon bir evin ana hatlarıyla, Styles ve sıkı bir şekilde delinmiş grubunun yaptığı tam olarak buydu: Yeni çıkan üçüncü solo albümü “Harry’s House”un prömiyerini arena büyüklüğündeki “One Night Only” konserinde yaptı. Styles’ın en sadık hayranları için albüm çıkış partisi teklif edildi (başlık biraz yanlış olsa da: Önümüzdeki hafta Londra’da benzer bir konser verilecek).
Herhangi bir Styles konserinde, adanmışlar geçmişleri savaş yaraları gibi takas eder. “Hangi One Direction turunu gördünüz?” “Harryween’e bilet aldın mı?” “Love on Tour’da tanıştığın kızlarla hâlâ arkadaş mısın?” Ancak konserin adına rağmen, kıtlık bugünlerde kimsenin Harry Styles’a atfedebileceği bir nitelik değil: Pandemi nedeniyle geciken “Love on Tour” geçen sonbaharın büyük bölümünde Kuzey Amerika’yı kasıp kavurdu, geçen ay Coachella’ya manşet oldu, az önce bir konser verdi. Anna Wintour’un sevgilisi, Gucci’den Alessandro Michele’in ilham perisi ve Christopher Nolan’ın çocuksu bir yüzü oldu. Ve çok az bir duraklamayla tekrar yola çıkıyor ve önümüzdeki ay sonbaharda üç aylığına Amerika’ya geri dönen bir Avrupa turuna başlıyor. Harry hayranlarının kupaları taştı.
Yine de Cuma gecesi, yeni albümün çoğunu canlı bir izleyici önünde ilk kez seslendiriyordu, bu yüzden bir olay duygusu hissedilirdi ve çoğu kişi için gizli bir ayrıcalık gibi hissetti.
Ancak “Harry’s House” bir çıkıştır ve yepyeni bir albümün tamamını, hayran kalabalığın önünde bile seslendirmek kuşkusuz sinir bozucu bir meydan okumadır. Buna ek olarak, gösterişli selefi “Fine Line”dan daha samimi bir albüm ve onun cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl şarkılarının çoğu, büyük bir stadyum turu için uygun değil. Gucci tişörtü ve deri pantolon giymiş Styles, o ve sıkı bir şekilde delinmiş grubu albümün ilk birkaç şarkısını -sırasıyla- albümün şu anki hit single’ının synthy kancasından dolaşırken biraz gergin görünüyordu. It Was,” “Matilda” gibi teklifleri ve “Daydreaming” ve “Cinema” gibi hafif funk şarkılarını ihale etmek için. Hayranlar onaylarcasına kükredi ve çoğu yer yer şarkıya eşlik etti, ancak şarkıların çoğunu ilk kez 24 saatten kısa bir süre önce duymuşlardı.
Styles, ilk birkaç şarkı sırasında kalabalığa nadiren hitap etti, ancak akşam ilerledikçe gevşedi. “Şimdiye kadar nasılız?” Albümün kendisi için ne kadar önemli olduğunu, “son iki yılda topluca ve bireysel olarak yaşadığımız her şeyin” nasıl bir ürünü olduğunu ve ne kadar memnun ve rahatlamış olduğunu söylediği birkaç ara konuşmadan birinde sordu. sonunda onu dünyadan çıkaracak. “Demek istediğim, İ beğenin” dedi albüm hakkında. “Ama şimdiye kadar beğenmene çok ama çok sevindim.”
Coachella’da yaptığı gibi, akustik gitarlar üzerinde bazı yakın armoniler için Styles’a albümdeki sondan bir önceki parça olan “Boyfriends” için grup üyelerinden üçü eşlik etti. Şarkının tarzı onun için yeni – yavaş, derin düşüncelere dalmış ve ciddi bir balad – ama şarkı sözleri açıkça onun çekirdek hayran kitlesinin kalplerine hitap ediyor: Şarkı, “daha önce hiç ilişkisi olmuş ya da olmamış ya da hiç ilişkisi olmayan herkes için”. bir erkek arkadaşa.”
Albüm sona erdiğinde, Styles kalabalığa kısa süre içinde birkaç şarkı daha çalmak için döneceğini söyledi ve ardından ana seti albümün son parçası “Love of My Life” ile kapattı. Sony Music plak şirketinin başkanı Rob Stringer’a teşekkür etti. Plak şirketimin başkanından nefret edeceğimi düşünebilirsin ama nefret etmiyorum, dedi ve Stringer’ın cömertliğini, Styles’ın albüm üzerinde çalışmak için evini ödünç almasına izin verdiğini söyledi ve şarkının orada yazıldığını belirtti. (Duyduğunuz ses, Rob Stringer’ın çalan telefonudur, sanatçılar onun evini ödünç alıp alamayacaklarını sormak için ararlar.)
Şarkının bitiminde, Styles kısaca sahneden ayrıldı ve daha sonra bazı eski şarkıları çalmak için geri döndü. Önceki 45 dakika, (nispeten) düşük anahtarlı bir Styles’ın yeni malzemeye yoğun bir şekilde konsantre olduğunu görürken, encore sanki kafesinden çıkmış gibiydi. O ve grup onun en büyük hitlerinden birkaçını kükredi – “Adore You”, “Watermelon Sugar”, “Sign of the Times”, One Direction vitrini “What Makes You Beautiful”, “Kiwi” ve hatta kalabalık bir şarkı tekrarı “As It Was”ın parçası – görünüşte reklamlarla dolu bir sette: Bir noktada, grubun kafası karışmış ve neredeyse ağır bir metal riff’ine boğulmuş görünüyordu, Styles ise sahneden arenanın merkezine doğru giden yürüyüş yollarına çıktı. o gece yaklaşık yirminci kez. Birkaç kez sahneden ayrılıyormuş gibi göründü ama başka bir şarkı çalmak için geri geldi ve kalabalık finalde önce Ukrayna bayrağını, sonra da her ikisiyle de dayanışma içinde her zamanki gökkuşağı rengindeki açıklamasını sallarken kükredi.
Konserin iki yarısı – “Harry’s House” ve stadyum büyüklüğündeki hitlerin tekrarları – onun yeni ve eski materyalleri arasındaki farkları çarpıcı bir şekilde ortaya koydu. Aylarca sürecek olan turnesinde ikisini nasıl uzlaştırdığı henüz belli değil – ama bu arada New York’taki kendinden geçmiş kalabalık (canlı yayını izleyen milyonlarla birlikte) tarihi bir geceye tanık olacaklarını bilerek ayrıldılar. Harrylore.
Jem Aswad tarafından ek raporlama.