Bir kereden fazla, yurtdışında iyi silahlar almak yerine, ısrarla, çok daha iyi kullanmaya değer, devlet kendi uyruğuna sarılmaya devam etti. Bu, kötü olsa da, kendi ulusalsı, iyi olsa bile, yabancıdan daha iyidir.
Mannicher-Carcano Carabiner M91 / 38 - gördüğünüz gibi dıştan hiçbir şey özel değil.
İşte "aynı operadan" ve özellikle de tüm Manlicher-Carcano tüfek ailesinin birçok İtalyan silahlandırması. Her şey bir “fucile modello 1891”, yani Mosino trilinearımızla aynı yaştaki yılın 1891 modeli (M91) ile başladı. Dahası, Alman Mauser M1889 yaratılmasının temeli olarak hizmet etti, ancak üzerinde çalıştı, sonunda tanınmayacak kadar değişti, aynı anda iki kişi oldu: ünlü silah ustası Ferdinand Mannlicher ve Salvatore Carcano - Torino Silah Fabrikası baş müfettişi. Birincisi, tüfek orijinal mağazayı aldı, ikincisi de hem orijinal cıvatayı hem de orijinal sigortayı yarattı. Daha da orijinal bir karar, kartuşlarla birlikte tüfek dergisine yerleştirilen ve son kartuş odaya gönderildikten sonra, dergi kutusunun altındaki özel bir pencereden dışarı çıkan altı mermili bir pakettir. Bu, diğer sistemlerin tüfekleriyle ilgili olarak daha yüksek bir pratik atış hızına izin verdi. Buna ek olarak, bu paketin altı mühimmatı vardı, diğer tüm savaş ordularının tüfekleri beş, Fransız tüfeği Berthier ise sadece üç taneye sahipti. 1871 / 72 modelinin eski Wetterly tüfeklerinin ve 1871 mm kalibreli olan 87 / 10,4 modelinin Wetterly-Vitali modellerinin değiştirilmesi, tüfeğin değiştirilmesi planlandı.
Çok sayıda silah kartuşa bağlı olduğundan, İtalyanlar her şeyden önce düşündü; bunun sonucunda İtalya, küçük kolları için 6,5 mm kalibreli kartuş alan ilk ülkeler arasındaydı. Sonra Japonya, İsveç, Norveç, Hollanda, Portekiz ve Romanya'ya ve ayrıca Yunanistan'a yayıldı.
Bu arada, Birinci Dünya Savaşı deneyimi, piyade tüfeklerinin çok uzun olduğunu açıkça gösterdi. Bu nedenle, iki dünya savaşı arasında, dünyanın pek çok ülkesi, esasen azaltılmış uzunluk ile karakterize edilen modern silah modellerini, piyadeleriyle birlikte hizmete almaya başladı. Böylece, Birinci Dünya Savaşı deneyimlerinden, yılın 1891 / 24 modelinin Manlikher-Karkano karabini oluşturuldu;
Ayrıca kartuş 6,5x52'in düşük verimliliği de ortaya çıktı. 1935'taki Etiyopya'da olduğu gibi - 1936 ve İspanya'da da yılın 1936'inde bu kartuş en iyi el ile değil kendini gösterdi. Ve sonra 1937'ta, İtalyan ordusu yeni kalibre 7,35x51 için bir tüfekle yeniden silahlanmaya karar verdi. Orduda çok sık olduğu gibi, teknik görev için en önemli koşul, asgari silahlanma maliyetini sağlamaktı. Aynı zamanda, kartuştaki ve tüfek üzerindeki çalışmalar paralel olarak gerçekleştirildi. Sonuç, M38 Mannisher-Carcano tüfeği ve M38 ve M38T.S iki Mannisher-Carcano karabina oldu. Yeni kalibre, basitleştirilmiş görüş ve fırdöndülerinin düzenine ek olarak, önceki modellerden çok da farklı değildi.
Tüfek ve karabina tasarımında İtalyanlar, namlu deliğinde kademeli olarak sofistike kesimi bıraktı ve 254 mm'de sabit bir oluk açıklığı bıraktı. Bununla birlikte, genel olarak, tüfek göreceli olarak yüksek özelliklere sahipti: uzunluk, altı mermi kapasitesine sahip 1020 mm, namlu uzunluğu - 538 mm, ağırlık - 3400 g'ye eşitti. "Manliher-Carcano" M91 / 38 adı altında eski 6,5x52 kartuşun altına yeni bir tüfek de sokuldu. Fakat İtalya, orduyu tamamen yeniden donatmasına ya da mühimmatı yeterince yeni bir kalibre sağlamasına izin vermeyen İkinci Dünya Savaşı'na girdi.
Deklanşör ve görme. Her şey çok basit ve genel olarak güvenilir.
Ve eğer öyleyse, iki tip kartuşun askerlere aynı anda teslim edilmesinde sorun yaşanmaması için tüm 7,35 mm tüfeklerinin ordudan çekilmesine karar verildi. Aynı zamanda, “Manliher-Carcano” M6,5 / 91 olarak adlandırılan eski 41 mm tüfeklerin üretimine başlanmasına karar verildi. Bazı kaynaklar bu kararı, 6,5X91 kartuş için orijinal olarak tasarlanan yeni Mannichar-Carkano M38 / 7,35 tüfekle çekim yaparken, 51 kalibre mermilerinin yetersiz balistik özellikleri ile açıklamaya çalışmaktadır. Ayrıca, bu durumda bagajın en az 780 mm uzunluğunda olması gerektiği de iddia edilmektedir. Yani, sadece tüfeği "Manliher-Carcano" M91 / 41 namlu. 300 m üzerindeki görüşün, çeşitli uygulamalarda daha güçlü bir kartuşun tüm olanaklarını gerçekleştirmesine izin vermediğine inanılıyor, bu nedenle Mannicher-Carcano M91 / 41, 1000 m'ye kadar çekim yapmasına izin veren değişken bir görüş ayarladı.
Manlicher-Carcano M91 / 41, Terni ve Cremona'da, savaş yıllarında, 820'in etrafında binlerce tüfek atılmakta olan silahlarla üretildi. Üretimlerinin zirvesi 1942 yılında düştü. 1941-43’taki Terni’deki tüfekler hakkında Odanın üst kısmında FAT kısaltmalı bir pul, bir kraliyet tacı ve üretim yılını gösteren iki rakam vardı. Daha sonra, beş köşeli bir yıldız gibi görünen ve İtalya Cumhuriyeti'nin bir sembolü olan bir askeri kabul damgası koymaya başladı. İlginç bir şekilde, bu tüfek, 1953'e kadar Terni'de üretildi ve daha sonra İtalyan ordusunun depolarında uzun süre saklandı.
Namlu ve namlu sona.
İtalyan piyadelerin ateşinin etkinliğini arttırmak için, 1939'te M91 / 24 TS Mannicher-Carcano karabina M1928 harç bombası fırlatıcı ile eşleştirildi. Bu harçtan gelen tüfek bombaları, 400-500 m mesafesinden vurabilir .. Ve el bombası atmak için cıvatasını söküp, sonra da bu harcı yeniden düzenlemek gerekliydi.
İtalyan tüfeği ve karabinalarının kalibresindeki son değişiklik, Kuzey İtalya'nın Almanlar tarafından işgal edildiği 1944'ta gerçekleşti. Alman kartuşu 7,92x57 altında İtalyan silahları üretmeye başladılar ve bahar 1945 yılına kadar ürettiler.
Şaşırtıcı bir şekilde, genel olarak güçlü bir sanayi potansiyeline sahip olan İtalya'nın kendisi, yarı otomatik olanlar dahil olmak üzere modern küçük kol modellerini benimseme konusunda başarısız olmakla kalmadı, aynı zamanda, tüfekler ve yeni 7,35 mm kalibreli kartuşların üretimini bile organize edemedi.
Açık cıvatalı karabina.
M91 / 38 karabina "Manliher-Carcano" benziyordu, pratikte İkinci Dünya Savaşı sırasında İtalyan piyadelerinin asıl silahı haline geldi? Geleneksel tasarımın deklanşörü, uzunlamasına kayar, kilitlendiğinde sağa döner, gövde üzerinde iki simetrik çıkıntı bulunur. Vurmalı mekanizma şok tipindeydi ve kapının kökünde bulunur. Flep otomatik olmayan sigortanın, cıvatanın arkasında bulunan yivli bir çentiği olan bir "bayrak" ile debriyaj şeklinde çok basit bir cihazı vardı. Onu "ateş" konumuna koymak için, bayrağı ileri doğru hareket ettirmek ve sonra aşağıya doğru çevirmek gerekliydi. Karabina sigortayı koymak için, bayrağın kaldırılması gerekiyordu. Aynı zamanda, görüş hattını çok net bir şekilde engelledi, böylece savaşa hazır olup olmadığı çok kolay bir şekilde tespit edilebildi. Kartuş paketi mandalı tetik koruyucunun önündeydi: bastıktan sonra, kalan kartuşlarla birlikte paket, besleyici tarafından dergiden alıcıdaki pencereden yukarı fırlatıldı.
Obtüratör açık, iyi görülebilir besleyici kartuşları.
Kısaltılmış bir kutuya ve kavisli bir cıvata sapına sahip olan karbinler vardı: varilin altında menteşeli bir iğne süngeri olan süvari M91 ve M91T.S. (özel birimler için), mühendisler, topçular ve işaretçiler tarafından kullanıldı. Her ikisinin de uzunluğu, her ikisi de 920 m'de nişan alma mesafesine sahip olan 1500 mm idi.Karbinler, aşaması 485'tan 210 mm'ye kademeli olarak azalan namluyu kademeli olarak kesmiştir.
"Manlicher-Carcano" için bir paket kartuş. Bu arada, Manlichera’nın paketinin aynı Rus emperyal ordusunda terk edilmesinin sebeplerinden biri de Nagant kafesinin ağırlığından daha büyüktü. Tabii ki, skor gram oldu. Ancak milyonlarca kayıp paket ve klipsle çarpılan bu gramlar, dövüşmek, işlenmek, transfer etmek ve pozisyonlara savaşmak zorunda kalan binlerce ton kaliteli metale çevrildi. Klipler çok daha kolaydı ...
Manneher-Carcano karabina performans özellikleri M91 / 38
Kullanıcı: 7,35x51 Italian M.38
Tam boy: 1021 mm
Namlu uzunluğu: 530 mm
Ağırlık: 3,40 kg
Oluklar: 4 sağ
Depolama kapasitesi: 6 kartuşları
"Tombul" onun elinde, "tombul." Çevresindeki fotoğrafta bile görülebilir. Düşük kaliteli odun kullanılması mümkün mü?
Karabina hakkında kişisel izlenimler. Kısa, genel olarak, uygun, ama sanki bir çeşit "bitmemiş" gibi, bir köy sahnesinden çıkıyormuş gibi, modern bir silah fabrikasından değil. Ne sabit sürücünün zarafeti, ne de remington'ın sadeliği, ne de Mauser'in mutlak sadeliği yoktur. Moskova karabina ile kıyaslandığında, üzerindeki “ağaç” bir tür “dolgun” ve mağaza, bu kadar çok sayıda kartuş için hala çok belirgin görünüyor. Yani, onunla, elbette, savaşabilir, ondan ateş edebilir ve insanları da öldürebilirsin, ama şahsen ben (seçme şansım olsaydı) başka bir şey seçerdim. Bazı o çok süslü değil ...