Charles van Loo tarafından Elizabeth Petrovna'nın tören portresi
Rusya'daki Yahudiler
Kafkasya kıyılarında ve Kuzey Karadeniz bölgesindeki Yahudi toplulukları İskit ve Yunan devletleri döneminde ortaya çıkmıştır. Özellikle Asur ve Babil esaretinde sürgüne giden Yahudilerin torunları Bosporan krallığında (bugünkü Kırım ve Taman) yaşıyordu.
Sonra Yahudiler Bizans'tan ve Arap Halifeliğinden kuzeye taşındı. Asya ile Avrupa arasındaki ticaret yollarını kontrol eden Hazar Kağanlığı'nda başrol oynamaya başladılar. Yahudi tüccarlar, Rahdonitler, köle ticaretine hakim oldular. Aynı dönemde Yahudi toplulukları Kiev, Chernigov ve Vladimir-Volynsky'ye yerleşti. Bazı araştırmacılara göre, Yahudi tefeciler ve tüccarlar Kiev'de özellikle güçlü konumlara sahipti.
Büyük Rus prensi Svyatoslav Igorevich, Hazar Kağanlığını yendi (Svyatoslav takımları Hazarların durumunu nasıl yendi), insan kaçakçılığına parazit yapan ve Volga ve Don'un ağızlarını kontrol eden. Yahudiler askeri güçlerini kaybettiler, ancak yine de Karadeniz bölgesinde yaşadılar, bölgede önemli mali ve ekonomik konumlarını korudular. Güney Rusya şehirlerinde ve Kırım'da ticaret ve tefecilikle uğraştılar. Kırım'da, Kırım Tatarlarının etnogenezine katıldılar ve onlara geleneksel zanaat - insanları yakalayıp satma - aktardılar.
Avrupa devletlerinde Yahudiler, hem dini nedenlerle (Yahudiliğe karşı Hıristiyanlık) hem de ekonomik nedenlerle, yerel halkın Yahudiler tarafından önde gelen ekonomik pozisyonları ele geçirmesinin hızından ve eksiksizliğinden hoşlanmadığı zaman, düzenli olarak baskılara maruz kaldı ve sınır dışı edildi. Hükümdarlar, başlangıçta Yahudi topluluklarını "cüzdanları" olarak kullanarak genellikle iyi ilişkiler sürdürdüler. Ancak toplumun baskısı güçlendiğinde veya borç dayanılmaz hale geldiğinde, Yahudi karşıtı yasalar çıkarıldı.
Benzer bir durum Rusya'daydı. Bazı Kiev prensleri ve yönetimleri, tefecilere (bankacıların ataları) pohpohlandı. Yahudilerin tefecilik faaliyetleri, özellikle Vladimir Monomakh döneminde Kiev'de olmak üzere bir dizi ayaklanmanın ön koşulu haline geldi. İnsanlar dayanılmaz bir faizle esarete sürüklendi ve ardından aileleriyle birlikte köleliğe satıldı. Kiev'de işleri düzene sokan Prens Vladimir Monomakh, tefecilerin faaliyetlerini (kesim Şartı) sınırlayarak sıradan insanların içinde bulunduğu kötü durumu hafifletti.
Zamanımıza ulaşmayan (veya gizlenen) kaynaklara erişimi olan Rus tarihçi Vasily Tatishchev, Vladimir Monomakh'ın Vybochich'te bir prens kongresi topladığını bildirdi. Konsey karar verdi
“Şimdi, tüm Rus topraklarından tüm mallarıyla birlikte tüm Yahudileri gönderin ve onları içeri almamaya devam edin; ve gizlice girerlerse, soymak ve öldürmekte özgürler.
Yahudi toplulukları sınır dışı edildi. Doğru, yasanın tam olarak işlemediği biliniyor. Monomakh'ın ölümünden sonra Yahudiler Rusya'yı ziyaret etti, özellikle Kiev bölgesi, ülkemizi Yahudi tüccarlar tarafından ziyaret edildi.
Ancak genel olarak Yahudilerin Rus topraklarındaki mali, ekonomik ve dini faaliyetleri ciddi şekilde sınırlıydı. Yahudiler Batı Avrupa ülkelerinden kovulunca Litvanya Rus ve Polonya'ya yerleşmeye başladılar. Polonya ve Litvanya'dan gelen Yahudi tüccarlar, Rusya topraklarına yalnızca ticari konularda geçici olarak geldiler. Moskova büyük dükleri ve çarları, Yahudilerin topraklarına yerleşmesine izin vermedi. Bu nedenle Korkunç İvan, Yahudilerin Rus krallığında kalmasını yasakladı.
Yaroslav ve Kopyrev şehrini birbirine bağlayan Zhidovsky kapısı. Ulusal Müze'deki bir diyorama parçası hikayeler Ukrayna
İmparatoriçe Elizabeth, Moskova Büyük Düklerinin ve Çarlarının yasaklarını onaylıyor
Çar Alexei Mihayloviç hükümeti, Yahudi topluluklarını kurtarılmış Beyaz ve Litvanya Rus şehirlerinden kovdu. İlhak edilen Küçük Rusya'da (Rus Ukrayna), Yahudiler de kalıcı ikamet hakkından mahrum bırakıldı. Aslında, bu sadece onların yararınaydı. Polonya karşıtı ayaklanmalar sırasında Kazaklar ve köylüler, öncelikle seçkinleri ve Yahudileri, ailelerini katlettiklerinden beri. Tavaların altında Yahudiler, çalışan nüfusun tüm suyunu emen yöneticiler rolünü oynadılar. Ayrıca, insanların nefret ettiği bir diğer faaliyet tefeciliktir.
Moskova'da Ortodoksluğa (din değiştirme) geçen Yahudiler vardı. Meshchanskaya ve Yabancı yerleşim yerlerinde yaşadılar. Çar I. Peter altında, bazı Yahudi din değiştirenler, örneğin Peter Shafirov, eyalette yüksek mevkilere sahipti. Ancak Peter, Yahudi tüccarların Rusya'ya girme isteklerini yine de reddetti. Fiili Yahudiler zaten Rus devletinde, batı sınır topraklarında, Küçük Rusya'da yaşıyordu.
Peter I'in 20 Nisan 1727'de ölümünden sonra, İmparatoriçe Catherine, tüm Yahudilerin Rus İmparatorluğu'ndan (Büyük Rus ve Küçük Rus şehirleri) sınır dışı edilmesine ilişkin bir kararname çıkardım. Bu kararname 13 Aralık 1742'de Elizaveta Petrovna tarafından tekrarlandı:
"İmparatorluğumuzun tamamından, hem Büyük Rus hem de Küçük Rus şehirlerinden, köylerinden ve köylerinden, rütbeleri ve itibarları kim olursa olsun tüm erkek ve kadın Zhidler, bu En Yüce Kararımızın duyurulmasından itibaren tüm mallarıyla, derhal sınıra gönderin ve bundan böyle hiçbir koşulda İmparatorluğumuza girmelerine hiçbir şekilde izin verilmeyecek; onlardan biri Yunan itirafının Hıristiyan inancında olmak istemiyorsa ... "
Aralık 1743'te Senato, ticareti geliştirmek ve kar elde etmek için Yahudilerin geçici olarak Rusya'ya girmesine izin vermeyi önerdi. Rus İmparatoriçesi cevap verdi:
"İsa'nın düşmanlarından ilginç kazançlar istemiyorum."
Yani bu dönemde Yahudilere yönelik yasak politikasının temel nedeni dinseldi.
XVIII.Yüzyılda "Yahudi" kelimesinin belirli bir milliyet ve dine ait olmak anlamına geldiğini belirtmekte fayda var. Daha sonra "Yahudi" kelimesi resmen kullanılmaya başlandı.
Commonwealth'in bölünmesinden sonra, Rus İmparatorluğu büyük Yahudi topluluklarının bulunduğu bölgeleri dahil etti. Bu nedenle, Büyük Catherine, 28 Aralık 1791 tarihli kararname ile yaşamalarına ve balık tutmalarına izin verilen bölgeyi belirledi. Yahudi Yerleşim Yeri Litvanya, Beyaz Rusya, Novorossiya ve Küçük Rusya'nın bazı kısımlarını içeriyordu. Yahudilerin çoğu burjuva sınıfına ya da tüccar sınıfının üçüncü alt loncasına atanmıştı. Aynı zamanda, bu dönemde yetkililer, Yahudi topluluklarının iç dünyasına fiilen müdahale etmediler. Kendi mahkemeleri, okulları olan sinagogları vardı.
Rusya'ya girdikten sonra Besarabya ve Polonya Krallığı Pale of Settlement'a dahil edildi. Alexander II altında, ilk loncanın tüccarları Pale of Settlement dışında yaşama izni aldı. Daha sonra yüksek eğitimli Yahudiler, doktorlar, lonca zanaatkârları ve emekli askerler üzerindeki kısıtlamalar kaldırıldı. Genel olarak, Yahudi sorunu, Rus İmparatorluğu'nu istikrarsızlaştıran ön koşullardan biri haline geldi (ancak bazı vatanseverlerin inandığı ve hala inandığı gibi, asıl sorun değil). Batı, bu soruyu Rusya'ya karşı bilgi savaşı sırasında kullandı.
"Fanatizm Kurbanı" Nikolai Pimonenko'nun tablosu