Bir tüccar, Gazneli Sultan Mahmud’un yanına geldi: “Efendim, oğlunuz Mesud benden 60.000 dinarlık eşya aldı, fakat parasını vermiyor ki memleketime döneyim.” Sultan Mahmud kızdı, oğlu Mesud’a haber gönderdi: “Tüccarın hakkını derhal öde. Aksi halde mahkemede hazır ol ki şeriat ne gerektiriyorsa yerine getirsinler!”
Mesud telaşlandı. Hazinede ancak 20.000 dinar para vardı. Durumdan sultanın haberi oldu: “Ya yargılanmaya hazır ol ya da geri kalan 40.000 dinarı da bulup hemen tüccara teslim et!” diye haber gönderdi. Bu durumda oğlu Mesud’un söyleyecek bir sözü kalmadı. Her tarafa adamlar gönderdi ve herkesten borç istedi. İkindi namazı vakti olduğu zaman 60.000 dinarı tüccara ulaştırmıştı.
Mesud ve tüccar, bilgi ve teşekkür için sultanın huzuruna çıktılar. Ancak o zaman Sultan Mahmud, oğlu Mesud’dan razı oldu. Gazne’nin tüccarlar için böyle güvenli bir yer olduğu haberi dünyaya yayılınca, tüccarlar Çin’den Mısır’a kadar her yerden Gazne’ye geldiler; bütün kıymetli şeyleri oraya getirmeye başladılar.