190 yıl önce, 14 (26) Aralık 1825, St. Petersburg'da Decembrist'lerin ayaklanması oldu. Davayı barış içinde çözme girişimi başarısız olduktan sonra, Nicholas isyancıların konuşmalarını bastırdım. Daha sonra, Batılı liberallerin, sosyal demokratların ve ardından Sovyet tarihçiliğinin çabaları, “kraliyet zulmünü” yok etmeye ve özgürlük, eşitlik ve kardeşlik ilkelerine dayanan bir toplum inşa etmeye karar veren “korkusuz ve haksız şövalyeler” efsanesini yarattı. Modern Rusya'da, Decembristlerden olumlu bir bakış açısıyla bahsetmek de keyiflidir. Rus toplumunun en iyi yanı olan soyluların “karanlık otokrasiye” meydan okuduğunu, ancak mağlup edildiğini söylüyorlar.
Ancak gerçekte işler farklıydı. Nicholas tahtına katılım, sözde "Decembristler" adlı gizli Masonik toplumun Rusya üzerindeki gücünü ele geçirme girişimi tarafından gölgede bırakıldı. Tamamen insancıl ve çoğunluk tarafından anlaşılabilir olan sloganların arkasına saklanan Decembristler, nesnel olarak “dünya topluluğu” (Batı) için çalıştı ve öncelikle Fransa’nın Masonik zâvelerine bağlıydı. Aslında, Rus imparatorluğunu tahrip eden 1917 modelinin Şubat listelerinin öncüleriydiler. Romanovların Rus hükümdarlarının, ailelerinin ve hatta uzak akrabalarının hanedanının fiziksel yıkımını tamamlamayı planladılar.
Doğru, 1825’te, Rusya’daki “beşinci sütun” hâlâ önemsizdi ve Fransız filozofları ve Batı’nın “özgürlüğü” nün fikirleriyle yozlaşmış, Avrupa’ya tapınmayan Batılılar, sefil bir komplocu oldu. Bu nedenle, kökleri Batı'ya giden Rusya'daki “ilk devrim” hızla bastırıldı.
Ne yazık ki, isyan sırasında, kötü adamlardan biri olan Kakhovsky, Rus savaş komutanı 1812, St. Petersburg valisi General M. A. Miloradovich'in kahramanını öldürdü. Rusya'nın hemen hemen tüm dönemlerde olduğu belirtilmelidir. hikayeler Batı ülkelerinden gerçek hayırseverlik ve merhamet açısından olumlu bir farklılık vardı. Asilerin sadece beşi asıldı, imparator nezaketle geri kalanına hayat verdi.
Hareketin kökenleri hakkında
Decembristlerin hareketinin temelinin eğitim ideolojisi olduğuna inanılıyor. Fransız devriminin ruhuna dayanan dış kampanya 1813-1814 de dahil olmak üzere Avrupa'da bulunan Rus asaletlerinin temsilcileri, "kraliyet tiranlığını" atmaya ve Rusya İmparatorluğu'nda daha aydınlanmış bir sistem kurmaya karar verdi.
Aslında, soylu subayların isyanının nesnel bir nedeni yoktu. Rusya, askeri ve siyasal gücünün yükselişindeydi, “Avrupa'nın jandarması” olarak kabul edildi. Rus ordusu gezegendeki en güçlü güçtü ve yakın zamanda insanlık tarihinin en iyi komutanlarından biri olan Napolyon Bonaparte'yi zaferle Paris'e girdi. İmparatorlukta, Napolyon'un imparatorluğuna karşı kazanılan zaferden sonra tutkulu yükselişin arka planına karşı, Rus kültürünün yükselişi başladı - resim, mimarlık, edebiyat, şiir ve bilimde yaratıcılık artışı. Bu, Rus kültürünün “altın çağı” nın başlangıcıydı.
"Altın asil gençlik" köleler ve işçilerin çıkarları için hareket etmeye karar verdi? Dışardan, Decembristlerin inançları gerçekten asil güdülere dayanıyordu; Rusya'daki sosyal refahı arttırmak için “çeşitli adaletsizlik ve baskıları” ortadan kaldırmayı ve mülkleri bir araya getirmeyi hayal ettiler. En yüksek yönetimdeki yabancıların egemenliğine örnekler (sadece Çar Alexander'ın çevresini hatırlayın), gasp, yasal işlemlerin ihlali, ordudaki ve askerlerin askerlere ve denizcilere insanlık dışı muamelesi donanmaserflerin ticareti, 1812-1814 vatansever yükselişinden esinlenen genç soyluların yüce zihinleri hakkında endişeliydi.
Bununla birlikte, Rusya'nın iyiliği için gerekli olan özgürlük, eşitlik ve kardeşliğin “büyük gerçekleri”, akıllarında yalnızca cumhuriyetçi kurumlar ve teoride mekanik olarak Rus toprağına aktardıkları Avrupa sosyal formlarıyla ilişkilendirildi. Yani Decembristler "Fransa'yı Rusya'ya nakletmek" istediler. Daha sonra olduğu gibi, 20. yüzyılın başında Batılılar, Rusya’yı Cumhuriyetçi Fransa’ya veya anayasal İngiliz monarşisine yeniden getirmeyi hayal edecekler. Bu tür aktarımların soyutlanması ve ciddiyeti, tarihsel geçmişi ve ulusal gelenekleri, asırlık manevi değerleri, ve Rus medeniyetinin psikolojik ve günlük yapısını anlamadan yapılmasına dayanıyordu. Batı kültürünün ideallerini ortaya çıkaran soylu gençler, sınırsız insanlardan uzaktı.
Tarihsel deneyimler, Rusya İmparatorluğu, Sovyet Rusya ve Rusya Federasyonu'nda, sosyal ve politik yapı alanındaki tüm Batılı borçlanmanın, ruhani ve entelektüel kürenin, sonuçta en yararlı olanları bile, Rus topraklarında bozulduğunu, yıkıma ve yıkıma yol açtığını göstermektedir. Tyutchev'in haklı olarak belirttiği gibi: “Rusya'yı zihninizle anlayamazsınız, bunu ortak Arshin ile ölçemezsiniz: Bu onun için özel olur…”.
Decembristler, daha sonra Batılılar gibi, bunu anlamadılar. Rusya'daki Batılı güçlerin ileri deneyimlerinin nakledilmesi durumunda, insanlara “özgürlük” verildiğini, o zaman ülkenin kalkacağını ve gelişeceğini düşünüyorlardı. Sonuç olarak, Decembrist'lerin içtenliği, mevcut sistemde zorunlu bir değişiklik yapılmasını, yasal düzen için, tüm yasalar için her derde deva olarak sonuçta kafa karışıklığına ve imparatorluğun yıkılmasına yol açtı. Ve Decembristler nesnel olarak, varsayılan olarak, Batı'nın ustalarının çıkarlarına çalıştı. Rusya'nın herhangi bir zayıflaması, Rusya medeniyetinin topraklarındaki huzursuzluk Batı'nın yararınaydı.
Böylece, 1821 kadar eski Muhafızlar Genel Benkendorf, Çar'a açıkça “Rusya'daki gizli toplumlar hakkında” başlıklı bir not verdi. “1814’ta, Rus birlikleri Paris’e girdiğinde,” emperyal süitin genelini yazdı, “birçok subay Masonlara kabul edildi ve çeşitli gizli toplulukların destekçileri ile bağlantı kurdu. Bunun sonucu, partilerin felaket ruhundan bıktıkları, anlamadıkları şeylerle sohbet etmeye alışmaları ve kör taklitlerden bu gizli toplulukları kendilerine açma tutkusu olmalarıydı… ” Benkendorf, İskender'e yasadışı toplum ve kuruluşların üyelerinin, mevcut devlet iktidarı ve yönetimi sistemi olan "baskın" ve hüküm sürdüğü evin karikatürlerini basan portatif basımevlerini yurt dışından kaçırmayı planladıklarını bildirdi. Kampanya materyallerinin "çırpınan pazarlara" ve insanların kitlesel toplandığı diğer yerlere yayılması, gizli örgütlerin üyeleri, insanların otokrasiden memnun kalmamasına ve nihayetinde onu devirmesine neden oldu.
Gelecekteki jandarma olan 1 ayrıca kralı “huzursuz ruhun germinin” ordunun, özellikle de muhafızın derinliklerine nüfuz ettiği konusunda uyardı. General ne yazık ki haklıydı. Tam olarak dört yıl sonra, imtiyazlı ordunun belli bir kısmını dolaşan bu "huzursuz ruh", Senato Meydanı'nda gerçekleşen kanlı bir trajediye yol açtı. Ne yazık ki, Alexander komplocular hakkında her türlü bilgiye sahip olmasına rağmen, tomurcukdaki enfeksiyonu ezmeye cesaret edemedi. Dahası, bu problemi Nicholas'a bıraktı.
Rusya devletinin yıkımı
Decembrist'lerin program belgelerini incelerken, saflarında bir birlik olmadığı görüldü, gizli toplulukları, tutkuyla siyasi meseleleri tutkuyla tartışan rafine entelektüellerin tartışma kulüpleri gibiydi. Bu bağlamda, son XIX - erken XX yüzyıl örneklerinin Batılılaştırıcı-liberallerine benziyorlar. ve 1917'in Februarinistlerinin yanı sıra, neredeyse hiç önemli bir konuda ortak bir bakış açısı bulamayan modern Rus liberalleri. Soylular-komplocuların istekleri çoğu zaman tam tersiydi.
Güney Decembristler Derneği başkanı Albay ve Mason Pavel Pestel program belgelerinden birini yazdı - “Rus Gerçeği”. Pestel, komplocuların en radikal kesiminin çıkarlarını dile getirdi ve Rusya'da bir cumhuriyet kurmayı teklif etti. Anlayışında, Rusya birleşik ve bölünmez bir devlet olmalıydı. Ancak, onu 10 il-illerinden oluşan 5 alanlarına bölmeyi önerdi; Başkenti Nizhny Novgorod'a taşımak istedim; en yüksek yasama yetkisini, 500 üyelerinden oluşan tek meclis Popüler Meclisine devretmek; yürütme yetkisini, Ulusal Mecliste 5 yıllığına seçilen 5 erkeğinin bir parçası olarak Devlet Duma'ya devretmek; üst kontrol otoritesi 120 halkından Yüksek Konseye devredildi, üyeleri ömür boyu seçildi; Bölgesel otoritelerin bölgesel, ilçe, ilçe ve volost yerel meclislerine devredilmesi gerekiyordu ve yerel yönetimler yerel yönetimler tarafından kullanılacaktı.
Pestel, ekilebilir toprak fonunun yarısını köylülere transfer ederek köleliği kaldırmayı planlarken, diğer yarısının ülkenin burjuva kalkınmasına katkıda bulunacak olan toprak sahiplerinin mülkiyetinde kalması gerekiyordu. Arazi sahiplerinin arazileri çiftçilere kiralamaları gerekiyordu - geniş bir işe alım emeği çeken büyük emtia çiftlikleri ülkesinde örgütlenmeye yol açması gereken "tarımsal sınıfın kapitalistleri". “Russkaya Pravda” sadece mülkleri değil, aynı zamanda ulusal sınırları da ortadan kaldırdı - Rusya'da yaşayan tüm kabileler ve etnik gruplar tek bir Rus halkında birleşmeyi planladı. Böylece, Pestel, Amerika örneği ile Rusya'da bir tür "eritme potası" yaratmayı planladı.
Bu süreci hızlandırmak için, Rus nüfusunun gruplara bölünmesiyle fiili bir ulusal ayrım önerildi: 1) Slav kabilesi, yerli Rus halkı (tüm Slavlar bunun bir parçasıydı); 2) Rusya'ya bağlı kabileler; 3) yabancılar (vatandaş ve vatandaş olmayanlar). Pestel, bir dizi etnik gruba karşı sert önlemler önerdi. Böylece, Orta Asya halklarının Aral Kazaklarına dönüşmesi gerekiyordu. Çingene Ortodoks'u kabul etmek zorunda kaldı ya da Rusya'dan tahliye edildi. Kafkas kabileleri küçük gruplara ayrıldı ve ülkede yeniden yerleştirildi. Yahudiler, Rusya’ya yönelik tutumlarını değiştirmek zorunda kaldılar ve bir tür anlaşmayı kabul ettiler ya da gettoda yoğunlaşmaya maruz kaldılar, ardından Asya’ya tahliye edildiler.
Bu nedenle, Pestel programı garantili bir biçimde devletliğin, kaosun, sınıflar arasındaki çatışmaların ve farklı halkların çöküşüne yol açtı. Örneğin, toprağın yeniden dağıtımının mekanizması ayrıntılı olarak tarif edilmedi ve bu da milyonlarca dolarlık köylü kitlesi ile o zamanın toprak sahipleri arasındaki anlaşmazlığa yol açtı. Devlet yapısının köklü bir şekilde dağılması, sermayenin devredilmesi koşullarında, böyle bir “yeniden yapılanmanın” bir iç savaş ve yeni bir karışıklığa yol açtığı açıktır.
Benzer tehditler, Decembristler Kuzey Derneği taslak program belgesini de taşıdı - Nikita Muravyov'un "Anayasa". Emperyal ailenin bir anayasa kabul etmemesi halinde cumhuriyetin tanıtılması ihtimaliyle birlikte bir anayasal monarşi kurmayı önerdi. Devlet yapısı alanında, Muravyov, Rus devletini 13 güçlerine ve 2 bölgelerine bölmeyi önerdi ve bunların bir federasyonunu yarattı. Komplocu, başkenti Helsingfors (Helsinki), Volkhov - Petersburg, Baltık - Riga, Batı - Vilna, Dinyeper - Smolensk, Karadeniz - Kiev, Ukrayna - Kharkov, Kafkas - Tiflis, Zavolzhskaya - Yaliya - Kama, Kazan, Nizovaya - Saratov, Tobolsk - Tobolsk, Lenskaya - Irkutsk; Başkenti Moskova ve Don bölgesi olan Moskova bölgesi Cherkassk'tır. Yetkiler ayrılma hakkını aldı (kendi kaderini tayin). Pestel programında olduğu gibi federasyonun başkentinin de Nizhny Novgorod'a taşınması önerildi.
Decembristler tarafından öngörülen Rus imparatorluğunun ademi merkeziyetçiliğinin, büyük bir karışıklığa ve imparatorluğun dünyadaki jeopolitik, askeri-stratejik konumlarının keskin bir şekilde zayıflamasına yol açtığı açıktır. Komplocuların, sadece “cinayete yönelik niyet” değil, aynı zamanda “bölgelerin İmparatorluktan reddedilme” niyetine de açık ölüm cümleleri satırlarına girmeleri tesadüf değildir.
Bu nedenle Decembristlerin planlarının 20. yüzyılın başlarındaki ayrılıkçıların planları veya 1990-2000 ile çok net bir şekilde ilişkili olduğunu görüyoruz. Büyük Rusya’yı bir dizi zayıf ve "özgür" duruma sokmayı hayal eden Batılı siyasetçiler ve ideologların planlarının yanı sıra.
Muravyov, milletvekillerinin büyük bir mülk niteliğine dayanarak 6 yıllığına seçildiği iki halklı bir "Halk Odası" ("Yüksek Duma" - üst oda ve "Halk Temsilciler Meclisi" - alt oda) kurulmasını önerdi. Bu, doğal olarak, zengin toprak sahiplerinin ve burjuvazinin temsilcilerinin iktidar rejiminde yaratılmasına neden oldu. Muravyov, toprak sahiplerinin toprak varlıklarının korunmasının destekçisi oldu. Kurtarılan köylüler, yalnızca toprağın tithingi olan 2'i, yani sadece kişisel bir arsayı aldı. Bu site, o zamanlar düşük agroteknoloji seviyelerinde, büyük bir köylü ailesini besleyemedi. Köylüler toprak sahiplerine boyun eğmeye zorlandı, tüm topraklara, çayırlara ve ormanlara sahip olan toprak sahipleri, Latin Amerika'da olduğu gibi bağımlı çiftlik işçilerine dönüştü.
Decembristlerin bir başka program belgesi Prens Sergei Trubetskoy'un manifestosu. Prens Trubetskoy ayaklanmadan önce diktatör olarak seçildi. Teslim olan imparator veya Rus senatörler tarafından imzalanacak olan bu belgeydi. Bu bildirge, uzun bir ön hazırlık ve kapsamlı tartışma olmadan, ayaklanmanın arifesinde yaratıldı. İsyancı başarılı olursa, Kurucu Meclis toplanmadan önce, önümüzdeki yıllarda Rusya'nın kaderini belirleyecekti. Manifesto, "eski hükümeti" ortadan kaldırdı ve Kurucu Meclis seçimlerine kadar geçici bir hükümetle değiştirdi. Yani, Decembristler Geçici Hükümeti yarattılar.
Öncelikli tedbirler arasında: sansürün ortadan kaldırılması, kölelik, işe alım ve askeri anlaşmalar, din özgürlüğü, herkesin yasası önünde eşitlik, mahkemelerin tanıtımı ve bir jüri mahkemesinin kurulması, rütbe için askerlik hizmet süresinin azaltılması ve 15 yıllarına sunulması yer almaktadır. Bütün vergi ve harçların kaldırılması, devletin tuz üzerindeki tekelini, şarap satışını vb. Yok etmesi önerildi.
Böylece, Decembristler'in önerileri yine devletliğin yıkılmasına neden oldu. Devlet, hazineye sağlanan gelirin önemli bir kısmından mahrum edildi ve kısmen yetersiz kaldı. Decembristler, her vatandaşın "istediğini yapma" hakkını ilan etmeyi teklif etti. Ve bu, bölgesel, ilçe, ilçe ve bölge meclislerinin ve kurullarının eşzamanlı olarak tanıtılmasıdır. Bu şartlarda anarşiye yol açacağı açıktır. Topraksız "özgürlük" alan ve yapmak istediği şeyi "yapma" hakkı olan milyonlarca köylü ne olurdu? Ve kutsal, zamanın onurlandırdığı kraliyet gücünün eşzamanlı çöküşü ve ordunun zayıflaması, ülkenin ademi merkeziyetiyle. Benzer bir örnek, biz 1917 tarihinden biliyoruz, daha sonra, kraliyet iktidarının çöküşünden ve ordunun genişlemesinden hemen sonra tüm ilçeler tarımsal huzursuzluk tarafından süpürüldü ve köylü savaşı, aslında beyazlar ve kırmızılar savaşından önce başladı. Bu, Decembristlerin eylemleri, karışıklık ve iç savaşa, güçlü Rus İmparatorluğu'nun çöküşüne neden oldu.
İlişkiye son vermek için üç girişim kanla sona erdi
Aralık 26 1825, Petersburg'daki Senatskaya Meydanı'nda binlerce isyancı topladı. Hükümet birliklerine sadık orada çekildi, ancak Nikolai kan istemedi. Yılın Vatanseverlik Savaşı 3'in kahramanı ve St. Petersburg Genel Valisi Mikhail Andreevich Miloradovich'in genel valisi olan 1812-1813'un Yabancı kampanyası isyancılara gönderildi. Askerler tarafından sevildi, cesaretine, korkusuzluğuna evrensel saygı kazandı. Miloradovich, Suvorov okulunun generaliydi - İtalyan, İsviçre kampanyasında büyük komutanla birlikte katıldı ve Kutuzov kampanyasında kendisini ayırt etti. Mermilere boyun eğmese de, onlarca savaşa katıldı ve yaralandı. Fransızlar onu "Russian Bayard" olarak adlandırdılar. Bu trajik günde iki kez yaralandı, bir yara ölümcül olacak: Obolensky bir süngü ile ona vuracak ve Kakhovsky onu ölümcül imparatorun kahramanı yaralayarak sırtından vuracak. Doktorlar ciğerlerini delerek bir mermi çıkardığında, onu görmesini isteyecek ve bir tabanca olduğunu görünce, haykırmaktan çok mutlu olacak: “Ah, çok şükür! Bu kurşun bir asker değil! Şimdi tamamen mutluyum! ”
Bununla birlikte, bu trajedi sonrasında bile, Rusya kahramanının öldürülmesi, imparator tekrar kan olmadan yapmaya çalışır. Başka bir müzakereciyi yönetiyor. Ancak, kralın bir sonraki ateşkesine, Rusya'ya sadık bir şekilde hizmet veren Fransız bir aristokrat olan Albay Stürler, Kakhovsky tarafından öldürüldü. Dünyanın üçüncü habercisi - İmparatorun kardeşi Büyük Dük Mikhail Pavlovich de Decembristler tarafından öldürüldü. Parlamenterler, Muhafız ekibinin denizcilerini kurtardı. silâh, silahsız bir barış elçisinin suikast girişimi tarafından öfkeli.
Ondan sonra, imparatorun başka seçeneği yoktu. Hikaye, Adjutant General Count Toll'un sözlerini içeriyordu: "Majesteleri, meydanı bir teneke kutu ile temizlememizi veya tahttan vazgeçmemizi emretti." Nikolai silahları açıp ateş açmasını emretti. İlk voleybolu insanlara verildi, böylece asilerin itaat etme şansı olacaktı. Ancak isyancılar süngü saldırısına hazırlanmaya başladılar, ikinci voleybol Decembristleri dağıtıyor. Mutiny bastırıldı.
Tarihte Palkin olarak kaydedilen Rus İmparatorluğu'nun başı Nikolai merhamet ve hayırseverlik gösterdi. Böyle bir isyan için herhangi bir Avrupa ülkesinde, yüzlerce veya binlerce insan en acımasız bir şekilde idam edilecek, böylece diğerleri cesaretini kırmayacaktı. Tüm yeraltını ortaya çıkarır, çoğu görevini kaybetti. Rusya'da her şey farklıydı: Decembristler durumunda tutuklanan 579'ten, neredeyse 300 beraat etti. Sadece liderler (hepsi değil) idam edildi ve katil - Pestel, Muravyev-Apostol, Ryleev, Bestuzhev-Ryumin, Kakhovsky. 88, cezaevine gönderildi, yerleşmek için 18, askerlere indirgeyen 15. İsyancı askerlere ondan ceza uygulandı, Kafkasya'ya gönderildi. Asilerin "diktatörü", Prince Trubetskoy, Senato Meydanı'nda hiç görünmedi, korktu ve bağlı olduğu Avusturya büyükelçisinde kaldı. İlk başta her şeyi reddetti, sonra itiraf etti ve egemenlikten affedilmeyi istedi. Nicholas onu affetti, ülkemizdeki “zorbalar” insancıllığına hükmediyordu.
Sonuç
Eğer Nicholas zayıflık gösterdiyse ve böyle insanlar gücü ele geçirirse, Fransız Devrimi ve sonuçlarının “çiçekler” olabileceği açıktır. Fransa'da olduğu gibi, hemen ılımlı ve radikallere bölünmüş olacaktı (Jacobins). Mücadele, ülkedeki genel huzursuzluğu şiddetlendiren Decembristlerin hareketi içinde başladı. Decembristler, güçlerini ele geçirmek istediler, başlarındaki en farklı fikirlerin gerçek bir "karmaşasını" vardı. Açık ve koordineli bir takip programı yoktu. Bu bağlamda, komplo soyluları, 1917’teki Şubat listeleri ve modern liberaller gibiydi.
Ne yazık ki, 1917'te durum farklıydı ve Şubat listeleri güçlendi. Sonuç çok üzücüydü: kanlı bir iç savaş, kaos ve kan, yıkık bir ekonomi, kayıp bir savaş, engin toprakların kaybı, milyonlarca ölü ve ülkeden kaçmak, on milyonlarca insanın kaderini sakat bırakmak. Sadece yeni bir proje - Sovyet - Rus medeniyetini ve devletliğini kurtardı.
Nikita Muravyov ve ortakları, Rusya'da sınırlı bir monarşi kurmayı planladı. Bir diğer komplo lideri Pavel Pestel cumhuriyetin arkasında durdu. Ve yalnızca otokrasi kurumunun kendisinin yok olması için değil, aynı zamanda tüm emperyal ailenin tamamen imhası için de konuştu. Geçiş dönemi boyunca bir diktatörlük kurmayı planladılar. Pestel, o zaman tüm sorunlulara karşı “acımasız ciddiyetin” gerekli olduğuna inanıyordu. Bu karışıklığa ve iç muhalifliğe yol açtı. Rusya'daki herhangi bir distemerin dış müdahaleye yol açtığı gerçeğini dikkate almak gerekir.
Decembrist’lerin ayaklanması, Rusya’nın “perestroyka” larına Batı yolunda yapılan ilk büyük girişimdir; bu da dış uygarlıkların huzursuz olmasına, iç savaşa ve müdahaleye yol açmasına, Rus medeniyetinin parçalara ayrılmasının ve “ideal şövalyelerin” isyanını değil, “hakaretin hayalini kınayan” rüyalar Rusya'nın cihazı.