ÖRGÜT KURAMLARININ DOĞUŞU VE TARİHSEL GELİŞİMİ
ÖRGÜT KURAMLARININ DOĞUŞU VE TARİHSEL GELİŞİMİ
Örgüt kuramı alanının doğuşu ve gelişimi dört evrede incelenebilir (Sargut ve Özen, 2007):
• 1. Evre (1800’lerin sonlarından 1950’lerin başına kadar):
Farklı disiplinlerde ve uygulamada örgütler ve yönetim üzerine yapılan çeşitli çalışmalar.
• 2. Evre (1950’lerin başından 1970’lerin sonuna kadar):
Örgüt kuramının bir çalışma alanı olarak belirginleşmesi ve Koşul Bağımlılık Kuramı etrafındaki geçici uzlaşma.
• 3.Evre (1970’lerin sonundan 1990’ların sonuna kadar):
Örgüt kuramlarında çeşitlenme.
• 4. Evre (1990’ların sonundan günümüze kadar):
Çeşitlenmeyle birlikte bütünleştirme çabalarının artması.
Birinci evredeki gelişmelere yer verilmemiştir.
1950’lerin başından itibaren yönetim ve organizasyon alanına dâhil olan Koşul Bağımlılık Kuramı ile başlayıp günümüze değin geliştirilen örgüt kuramlarını aktarmak üzere tasarlanmıştır.
Ancak yukarıda belirtilen birinci evrede yer alan bazı yönetim yaklaşımları, 1950 sonrasında belirginleşmeye başlayan örgüt kuramlarını anlamada büyük önem taşımaktadır.
Örgüt kuramları, 20. yüzyılın ilk yarısından itibaren çeşitli sosyal bilim alanlarında yürütülen araştırmalarla geliştirilen yönetim düşüncelerinin birikimi ile ortaya çıkmıştır.
Yeni bir yönetim yaklaşımı ya da örgüt kuramı bir öncekilerin geçerliliğini ortadan kaldırmaz.
Her kuram, farklı bir araştırma sorusundan doğar; tüm yaklaşımlar ve kuramlar yönetim ve örgütlerle ilgili geniş bir bilgi birikiminin oluşmasını sağlar.
Dolayısıyla örgüt kuramı alanının doğuşunu anlatan bu evreler, birbirinden bağımsız ve biri diğerini geçersizleştiren dönemler olarak görülmemelidir.
Aksine, birbirinin üzerine eklemlenerek genişleyen ve örgütleri her geçen gün daha iyi anlamamızı sağlayan bir bilgi kümesi olarak anlaşılmalıdır.