Machin’de bulunan Türk gemilerinin çıkarılması, yalnızca zaman zaman Rus pozisyonlarını bombalayan özel bir faaliyet göstermedi. Nisan 29 (Mayıs 11) Zırhlı bir güvertesi olmayan bir zırhlı corvette Lutfi Djelil'in 1877'i, Rus Brailovo kıyı pillerinin dıştan ateşi tarafından öldürüldü. Aynı anda iki 24 kiloluk top ve bir 6 inç harçtan iki vuruş aldı ve güçlü bir patlamanın ardından 22-metre derinliğinde battı. Türk gemisinin batması, Rus topçularının yüksek sanatının bir kanıtıydı. Komuta verildi: Teğmen S. I. Samoilo (kılıçlarla Vladimir 4 derecesinin sırası) ve topçuların sıradan Roma Davidyuk ve Ivan Pompor'u (Askeri Düzenin işaretleri).
"Lütfi Jelil" in ölümü Türkleri moral bozdu. Tuna Filosu Machinsky kolunun derinliklerine çekildi. Olumlu atmosferi kullanan Rus denizciler, koldan kuzey çıkışından mayınları ve Brailov'dan Tuna kanalını yasakladılar. Türk gemileri izole edildi. Sonuç olarak, Ruslar sevkiyatlarını Reni-Brailov bölümünde kurabildiler. Machinsky koluna sığınan düşman gemilerine, daha önce güney çıkışını kapatmış olan madenciliklere karşı harekete geçilmesine karar verildi. Mayınların bulunmaması nedeniyle, askeri bir numara yapmaya karar verdiler, bir gösteri sahnelemesi: teknelerden kum torbaları atıldı. Osmanlılar yanıldı.
Tuna'daki Türk savaş gemisi "Lutfi-Jelil" in patlaması 29 Nisan 1877. A.P. Bogolyubov
15 (27) Mayıs operasyonu başladı. Yavaş çekimde dört mayın botu Machinsky manşete girdi. Gizli bir hareket sağlamak için kıyıda kaldılar. 2 saatte 30 dakika içinde bir Türk takımı buldular. Ortada, 410 ton kayması ve "kenarı boyunca -" Kilidzhi Ali "ve zırhlı silah" Fehthul Islam "olan" Seyfi "monitörü vardı. Saldırının temel amacı izleyiciydi. "Xenia" ve "Dzhigit" tekneleriyle desteklenen "Tsarevich" teknesine gitti. "Tsarevna" adlı tekne rezerv altındaydı. 126 mesafesindeki tekneler tam hızda ilerliyordu. İlk olarak Teğmen F. V. Dubasov komutasındaki "Tsarevich" a saldırdı. Türkler tekneyle 60 metreden daha fazla bir süre kalmadığında tekneyi fark ettiler ve ona ateş açmaya çalıştı, ancak topların ateşlenmesini sağlamak için aceleyle yapılan tüm girişimler yanlış ateşlendi. Tekne, Türkiye gemisinin kıçında bulunan direği madeniyle vurdu, ancak bir delik almasına rağmen ayakta kaldı. Saldırı sırasında, patlamadaki tekne su aldı ve kısa bir mesafeye gelemedi. Vuruşunu geçici olarak kaybetti ve kazanlarda buhar oluşturmak için su pompaladı. Bu sırada, Türk gemisi Yüzbaşı Şiptakov Komutası'nın komutasındaki "Xenia" gemisine saldırdı ve geminin ortasındaki mayına çarptı. Bir patlama oldu ve "Güvenli" dibe gitti. Saldırıdan sonra, Rus teknesi batan bir geminin ardındaki bir vidayla dolanıp neredeyse ölüyordu.
Bu sırada “Djigit” bir kabuk parçasının kıçında bir delik aldı ve ikinci merminin patlaması neredeyse tamamen suyla sular altında kaldı. Mürettebat onu kıyıya sokmak, deliği doldurmak ve suyu kurtarmak zorunda kaldı. Operasyonun dördüncü katılımcısı - "Tsarevna" teknesi - kalan iki Türk gemisinin şiddetli ateşi altında, kutup direğine yaklaşmalarını sağlayamadı. Tekneler ters yönde yatıyordu. Rus mürettebatlar arasında ne öldürüldü ne de yaralandı.
Bogolyubov A.P. Tuna’daki Türk izleyicisinin patlaması “Güvenli”
Savaşın ilk St. George Şövalyeleri 1877-1878, Teğmenler Dubasov ve Shestakov. 1877 yılı
Böylece saldırı "Güvenli" oldu. hikayeler deniz sanatı, mayın teknelerinin gece grup savaşına başarılı bir örnektir. Saldırı, şiddetli topçu ve düşmanın tüfeği ateşinde, bütün düzensiz bir şekilde gerçekleştirildi, aksi takdirde, savaş farklı bir şekilde sona erebilirdi. Bu mücadele olağanüstü denizcilik ve Rus denizcilerin cesaretine tanıklık etti. "Seyfi" nin batmasından dolayı teğmenler Dubasov ve Shestakov, 4 derecesinden George Nişanı'nı aldı. Saldırıya katılan tüm memurlar ödül aldı. Daha düşük rütbeler Askeri Düzenin işaretleri ile işaretlendi. Düşman gemisinin bir kutup mayınının yardımıyla başarılı bir şekilde salınması taktiksel başarı ile sınırlı değildi. Monitörün ölümü, Türk filosunun çalışanları arasında paniğe yol açtı ve Tuna savaşının gidişatını etkiledi. Türkler tamamen moralsiz hale getirilmiş, gemileri Silistri'nin bataryalarının koruması altında yukarı doğru koştu.
5 (17) Mayıs ayında Machinsky kolunun güney çıkışına mayın tarlası, Mayıs ayında 28 (9 Haziran) - Girsovo'nun kuzeyinde bir mayın tarlası yerleştirildi. Sonuç olarak, Aşağı Tuna'nın Reni'den Girsovo'ya kadar olan tüm alanı düşmandan temizlendi ve Rus ordusu tarafından kontrol edildi. Tuna toplamı en az 500 dakika. Yılın Mayıs 28'inde 1877, Romanya'nın Sulin limanının yollarında, Makarov tekneleri, Türk savaş gemisi “Iklalye” den mayınları patlattı ve Haziran 8'da küçük bir buharlı gemiye brig Osmaniye ve 3'i batırdılar.
Orta Tuna’daki üstünlük mücadelesi, Rus ordusunun nehre salınmasıyla başladı. Ruslar pil üretmeye başladı. Onlara, Türk filosunun ana geçit alanına geçmesini engelleme görevi verildi ve nehrin madenciliğini örtmek için Ruschuk ve Nikopol'ü bombaladı. Aynı zamanda, denizciler mayın tarlalarının kurulmasına karar verdiler. Orada çalışan Muhafız ekibinin çıkarılması, Mechka adasının yakınında ve Corabia köyünün yakınında, geçişin amaçlanan kısmının her iki yanına aynı anda mayın döşenmesi için iki parçaya bölündü. Düşmanın mayın tarlalarının kurulmasını önleme girişimleri, kıyı bataryalarının ateşi ve mayın botlarının saldırılarıyla yansıdı.
Öyleyse, 8 (20) Haziran ayında, düşman Rus minerallerine ateş açan silahlı bir gemi gönderdi. Rus gemilerin ayrılması komutanı, M.D. Novikov rütbesinin Kaptanı 1, ona saldırmak için "Şaka" için bir işaret verdi. Teğmen N. I. Skrydlov tarafından komuta edilen tekne. Gönüllü asistan olarak madenci olarak Rus sanatçı V. V. Vereshchagin oldu. Tam hızda, tekne sazlık çalılıklarındaki pusudan çıktı, vapurun sancak tarafına gitti ve ona çarkın arkasında bir kutup madeni ile vurdu. Hasar nedeniyle sigorta çalışmadı ve kuvvetli akım, mayını direğinin kırılması için tekneyi düşmanın tarafına bastırdı. Duyularına gelen Türkler, el kitabından “Şaka” yapmaya başladı. оружия ve komutanı ve denizcilerden birini yaraladı. Gemiden yapılan çekimlere rağmen, Rus denizciler, gemiyi itip geri çekmek için ellerini geminin yanına koyabilirlerdi. Rus denizciler düşman gemisini imha edemediler, ancak minerallerin engellerin yerleştirilmesi konusundaki çalışmalarını tamamlamaları için fırsat verdiler. Haziran ortasından itibaren ana geçiş bölgesini her iki yandan mayınlarla korumak mümkündü. Türk filosunun gemileri, topçu Ruschuka'nın koruması altına alındı ve artık bölgede görünmedi.
Böylece, güçler arasındaki eşitsizliğe ve Türkler arasında güçlü “kozların” bulunmasına rağmen, Rus maden silahlarının, teknelerin, topların ustaca kullanılması, Rus ordusunun büyük nehri ele geçirmesine izin verdi. Bu, Tuna’yı zorlamak için uygun koşullar yaratmayı mümkün kıldı. Mayın silahları en hesaplı ve güçlü savunma ve saldırgan silahları yaptı. İngiliz deniz kuvvetleri uzmanları, Türk denizcilerin en iyi ihtimalle yalnızca üsleri ve kıyıları için bir miktar koruma sağlayabileceğine inandığı için, Türk zırhlı filosunun mutlak üstünlüğüne ikna oldular. Bununla birlikte, Rus denizciler, güçlü bir Türk Tuna filosunun hareketlerini felç edebildiler ve Türkler, Rus ordusunun ilerlemesini bozmak veya en azından ciddi bir şekilde geciktirmek için nehirdeki avantajlarını kullanamadılar.
Bogolyubov A .P. 16 haziran şakası 1877 ile Türk vapurunun saldırısı
Kuvvet hazırlık
Rus komutanı, ilk önce General Land M. I. Dragomirov komutasındaki güçlendirilmiş 14 tüfek bölümünün bir parçası olarak ileri (iniş takımı) feribotu kullanmaya karar verdi. Bölüm diğer bölümlerini güçlendirilmiş: 4-inci Piyade Tugayı, onursal refakat konsolide şirket, iki yüz Plast, 23-m Don Kazak Alayı, 14-rd ve 9-Topçu Tugayı ve 2 dağ pil (daha 16 taburlar, 6 yüzlerce 64 gun). Transfer için 4 duba taburları, bir duba filosu, 334 adamında bir denizci ekibi ve yüzlerce Ural Kazak seçildi (en yetenekli kuleleri ve yüzücüleri seçtiler).
3 inci sapper tugayının komutanı, Başhekim General A. K. Richter, zorlamanın mühendislik desteğini aldı, şu emri verdi: piyadeleri demir dubalara, topçulara ve süvarilere feribotlarla taşımak. Toplam 36 piç ve 32 geleneksel duba ve 6 feribot vardı. Bir buçuk dubada 45, her zamanki gibi 30 piyade vardı. Her taburda, 2 normal dubaları rezervine tahsis etti. Hayat şamandıraları ve ipleri olan hemşireler ve yüzücülerdi. Zimnitsa'da bulunan dubalar, kasabanın güneyinden akan ve Tuna'daki iniş noktalarına açılan kanala atılacaktı. Daha sonra dubalar, doğudan Addu adasını geçip, ordunun inişinin planlandığı Tekir-Dere Deresi'nin ağzındaki yönü koruyacaktı.
7 uçuşlarında feribot planlandı. Bir uçuşta, iniş ve dubaların dönüşünü içeren bir uçuşta, 2 saat verildi. Her kademede, 12 ağzı, 60 Kazakları ve 8 tabancaları sevk edilmelidir. İlk kademe 2 taburu ve 53 Piyade Alayı Volyn'deki tüm tüfek şirketlerinden, yüzlerce sal, 60 Kazaklarından ve bir dağ bataryasından oluşuyordu. Toplam sayısı 2,5 bin kişidir. İlk kademe, Tekir-Dere Çayı'nın ağzının batısındaki çizgiyi ele geçirerek sonraki kademelerin inişini sağlamaktı. İleriye doğru ayrılmanın genel görevi köprü köprüsünü yakalamak ve Tuna ordusunun ana güçlerinin geçmesini sağlamaktı. Ayrıca topçu ve piyade eğitimi iniş sağladı. Bryansk Alayı’nın 35 Piyade Alayı’nın iki şirketi Buzhiresku adasını işgal etti ve birliklerin dubalara indiği alanı kapladı. Bu alayın geri kalan şirketleri ve 14 ve 9 topçu tüfeklerinin (48 toplarının) altı pili, köprünün başını almak ve genişletmek için saldırı kuvvetini desteklemek amacıyla Tuna'nın sol yakasına gizlice yerleştirildi. Topçunun bir kısmı, köprücük kafasındaki piyade savaşlarının doğrudan desteklenmesi için tahsis edildi.
Yetenekli general M.I. Dragomirov, Tuna Nehri zorla hazırlık çalışmalarının uygulanmasında büyük rol oynadı. Bu konuda uzman olarak kabul edildi. Dragomirov, "Antik ve modern zamanlarda iniş" adlı eserin yazarıydı. Dragomirov, ekibinin inişine dikkatlice hazırlandı. 9 - 12 (21 - 24) Haziran ayında, askerler nehrin üstesinden gelip, sağ kıyısında eylemler yaparak dubalar yaptılar. İlk seyahate atanan 53 Volynsky Alayı'nın ağız komutanlarıyla bir keşif yapıldı.
Tuna'nın geçişini hazırlamak için tüm önlemler gizlice yapılmaya çalışıldı. Türkiye, İngiltere, Avusturya-Macaristan ve diğer ülkelerde Rus ordusunun hareketlerini yakından takip etti. Rakip ve Batılı "ortaklar" gizli ve basında bilgi kullandı. Rus emrinin uyarılarına rağmen, İngiliz muhabirleri büyük bir titizlikle Rus birliklerinin sayısı ve konuşlandırması hakkında veri verdi. Demiryollarındaki durum araştırıldı, iniş gemisine özel önem verildi. Düşmanı aldatmak için, Rus emri yanlış bilgi kullandı. Özellikle, Türkiye'nin dikkatini, ana saldırı yönünden, Galati ve Brailov bölgesindeki 10'teki 22 gecesi 1877 gecesinde, General A.E.'den Tuna Nizhnedunaysky'nin ayrılması (14 ordusu) Zimmerman geçmeye başladı. Osmanlı birliklerinin bunu engelleme girişimi başarısız oldu. Tuna’yı aşmış ve düşmanın direnişini kırmış olan Rus askerleri, Haziran ayında 10’in (22) sonuna kadar Budjak yarımadasını sıkıca işgal etti. Türkler Machin'e, daha sonra da Chernovody ve Kyustendzhi hattına çekildi. Yerel halk, Rusları coşkuyla karşıladı. Bu operasyonda Rus birliklerinin kayıpları nispeten küçüktü: 139 askerleri ve memurları öldürüldü ve yaralandı.
Tuna'nın zorlanmasıyla neredeyse eş zamanlı olarak Aşağı Tuna'nın çıkarılması, Rus ordusunun ana güçlerinin geçişinin Flamunda'da gerçekleşeceğine dair bir söylenti yaydı. 9 Kolordu Komutanı General N. P. Kridener'in, Haziran ayında Nikopol 15 (27) bölgesinde geçişi başlatması emredildi. Tuna'nın sol yakasında bulunan Rus ve Romen topçuları, Türk mevkilerine ve kalelerine ateş etmek için Haziran ayının 12 - 15 görevini aldı. Ruschuk ve Nikopol gece gündüz ateş ettiler. İşte ilk kullanılan spot ışıkları ("elektrik ışıkları"). Özellikle Rus ordusunun ana güçlerinin nehri zorlaması gereken bölgedeki Nikopol'e aktif olarak ateş açıldı. Komutanın başındaki genel merkez işaret bölgesinde zorunlu bölgeden ayrıldı. Birlikler Zimnitsa'ya yalnızca Haziran 14 (26) gecesi yaklaştı, kılık değiştirerek dikkatlice izlediler. Konsantrasyon alanı Kazaklar tarafından korunuyordu.
Böylece, Türk komutanı yanıldı. Tuna Türk ordusunun komutanı Sistovo’yu ziyaret eden Abdul Karim Paşa, avucunun üzerine işaret ederek, şu kısma şöyle dedi: “Buradaki saçlarım, burada Rusların Tuna’yı geçeceği yerine yetişiyor”. Sonuç olarak, Rus birliklerinin Sistovo'da kesişmesi, birçok kişi için yalnızca Osmanlılar için değil, aynı zamanda Ruslar ve basın için de ani hale geldi.
14 Tümeninin Komutanı Mikhail Ivanovich Dragomirov
Ana kuvvetleri geçmek
14 (26) Haziran 1877 tarafından, Tuna'yı Rus ordusunun ana güçleri tarafından zorlamak için hazırlık tedbirleri alındı. Saldırı amaçlı Rus ordusunun dört birliği (8, 9, 12 ve 13) Zimnitsa'nın kuzey ve kuzey bölgelerinde yoğunlaştı. Öncü geçmeye hazırdı. 11 Kolordu, Alt Tuna dekolmanı ile teması sürdürürken, Tuna sınırını Zimnitsa'dan Kalarash'e karşı savunma görevini üstlendi.
Gece yarısı, 14’tan 15’e (26 - 27) Haziran 1877’ta, ilk kademenin inişi başladı. 2 15'te (27) Haziran ayı geçildi. Karanlıkta, dubaların hareketi rüzgarın ve akımın yüksek hızından dolayı üzüldü ve ilk iki şirket Tekir-Dere Deresi'nin biraz batısına indi. Tren yaklaşık 3 saatte feribotları tamamladı, Türkiye direklerini düşürdü ve pozisyon aldı. Şafakta, öncü sıçrama tahtasını genişletmeye başladı. Bu arada, Vardam ve Sistovo’lu Türk birlikleri geçişe yaklaşıyordu. Rus birlikleri Tekir-Dere'yi geçip kısmen doğu kıyısındaki zirvelere ulaştığında, yan ve arka taraftaki düşman tarafından saldırıya uğradılar. Ruslar süngü saldırısına girdi ve altı dağ silahının desteğiyle düşmanı attı. Rus askerleri tepeleri işgal etti. Ancak çok geçmeden uygun takviyelerle takviye edilen Türkler tekrar saldırdı ve askerlerimizi dereye itmeye başladı. Gelişmiş Rus birliklerinin konumu son derece zordu.
8 Corps'un komutanı, geçit alanına giren Korgeneral FF Radetsky, takviye edilmiş Dragomirov'ın bölümünün geri kalanının tam trenler kadar değil, pontonların geri döndüğü porotnoların yeniden yönlendirilmesini emretti. İniş sahası, NNUMX'in nehrin aşağısına taşındı (Tekir-Dere ağzının karşısında), bu geçişi hızlandırdı ve ilk kademeye hızlı destek sağladı. Türklerin topçu ateşi ile geçişi engelleme girişimi başarı ile taçlandırılmadı. Tuna'nın kuzey yakasındaki Rus bataryaları, Türk konumlarını bombalamaya başladı ve düşmanın, gönderilen birlikler üzerinde yoğun ateş yakma girişimini engelledi. Sonuç olarak, 2 saati ile Türk birliklerinin tüm saldırıları püskürtüldü ve Osmanlılar geri çekildi. Rus birlikleri yakalandı ve bir köprü kurdu.
8 saatlerinde 30 dakika, iki çeki ile "Annette" gemisine yaklaştı. Nikopol'e daha önce kasten su basmış olan bu gemi, zorla gecesi sudan kaldırılarak geçiş bölgesine teslim edildi. Gemi, Muhafız ekibinin denizcilerince yönetiliyordu. Birliklerin transferi daha hızlı geçti. Kısa bir süre sonra tüm kopma Tuna Nehri'nin sol yakasındaydı. Köprü kafasını genişletmek için Sistovskiy yüksekliğini almak gerekiyordu. Dragomirov bu görevi 2 Bölümünün 14 Tugayına ve 4 Tugayına devretti. 1 Bölümünün 14 Tugayı, güneydoğudan bir köprü kurdu. Saldırı 11 saat civarında başladı ve 15 saat Sistovo ve çevresindeki yükseklikler Rus birlikleri tarafından işgal edildi. Aynı gün, Rus ordusunun ana güçleri Tuna'yı zorlamaya başladı. Haziran 15 (27) akşamında, köprübaşı kafasında 29 taburu ve 30 silah vardı. Haziran 16 sabahı (28), Rus birlikleri Wardes'i işgal etti.
"Rus ordusunun Tuna'nın Zimnitsa'daki 15 Haziran 1877'inde geçişi" N. D. Dmitriev-Orenburg
A.B. Shirokorad’a göre, Rus zayiatı 748’in öldürdüğü, boğulduğu ve yaralandığı, iki kişinin de boğduğu silahlardır. Askeri tarihçi A. A. Kersnovsky, çok sayıda - 1100'in öldüğü 320 insanlarından bahsediyor.
Köprü kurulduktan sonra köprü inşaatı başladı. Gerekli dubalar ve diğer malzemeler Olta ağzından Zimnitsa'ya getirildi. İlk köprünün inşaatı Haziran 19 (Temmuz 1) tarihinde sona erdi. Köprü geçti. Adda ve toplam uzunluğu yaklaşık 1200 m olan iki parçadan oluşuyordu 20 Haziran ayından itibaren, birlikler ve kargo geçmeye başladı. Birinciden daha yüksek olan ikinci köprü Haziran 29 (Temmuz 11) 'da devreye alındı. Üst olarak adlandırıldı. Bužirescu ve Adda adalarından geçen köprü, toplam uzunluğu 1200 metrenin üzerinde olan üç bölümden oluşuyordu. Köprü köprüleri, Tuna ordusunun ana güçlerinin hızlı transferini sağladı.
Böylece, genel olarak, Tuna'nın zorlanması ile ilgili operasyon yüksek düzeyde gerçekleştirildi. Uzun süredir bu deneyim, büyük su bariyerlerinin üstesinden gelme yöntemlerinin incelenmesinde başarılı bir örnek teşkil etti. Operasyonun başarısı, geçiş alanının doğru seçilmesi, Rus denizcilerin, askerlerin ve memurların cesaret ve özveriyle sağlandı. Personel - denizciler, topçular, mühendisler ve piyade, yüksek mücadele eğitimi gösterdi. Rus denizciler tarafından özel bir rol oynadı. Ayrıca, Tuna sınırının (büyük bir su bariyeri, güçlü kaleler, Tuna filosunun) güçlü yanlarını kullanamayan Türk komutanındaki hatalara dikkat çekmeye değer.