Kirk insanlara düşüncelerini, duygularını, yaşadıkları jurnal olaylan veya günlüklerine elde etmek istedikleri herhangi bir şeyi nasıl kaleme alacaklanm öğretmektedir. Öğretmen olmayan Kirk bir hastanede çalışmaktadır.
“Rahatsızlık ve travmatik olaylarla ilgili duyguların kaleme alınması hastanın olanlan kabul etmesine, onunla başa çıkmasına yardımcı olarak içinde bulunduğu stresi ve uykusuzluğu azaltır. Be-denlerindeki gerginlik yaratan psikolojik unsurlan değiştirerek sağlıklarını düzeltebilirler.
“İnsanların kendi iç seslerine kulak verecekleri bir yere gereksinimleri vardır. Yazmak, diğerlerinden gelecek bir yanıta bağımlı almak yerine, insanın içindeki ürkütücü sorulara yanıt bulmasına asistan olur. Yazarak güç kazanırsınız,” diyor Kirk.
Ne nesil bir günlük tutarsanız tutun kurallar defalarca aynıdır: yani, yoktur. “Dilbilgisi dersinde olmadığınızı aklınızdan çıkarmayın,” diyor Kirk. “Noktalamalara, dilbilgisine hatta hecelemelere bile abes verin. Tuttuğunuz bu günlükten size kimse anekdot vermeyecektir. Okulda değilsiniz. Günlüğü salt kendiniz için tuttuğunuzu sakın unutmayın.”
Kirk günlük tutmaya saat tutarak başlamayı önermektedir. Kirk’in önerisi doğrultusunda kişinin o sırada aklına ne gelirse gelsin minimum sekiz dakika süresince yazmasını gerektiğidir. “Günlük sizin için her gün telefonlaştığınız ya da birlikte kahve içtiğiniz bir arkadaş kimliğine bürünmelidir.”
Kuzey Dakota Eyalet Üniversitesi araştırmacılarının yaptığı bir araştırmada astım ya da romatizma gibi kronik hastalıkları olan kişilere haftada bir defa bir saat boyunca yaşamlarına ilişkin duygularını yazmaları önerilmişti. Günlük tutmaya başladıktan aylar sonra hastaların yüzde 47′sinde şikâyetlerinde azalma ve maddi bir iyileşme görülmüştür.