We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Zaman İçinde İsrail Haritaları - Tarih
Eski İsrail'deki Hakimler
Hakimler Döneminde İsrail Haritası
Eski İsrail Yargıçları ile ilişkili yerler.
(1) Barak'ın Evi
(2) Deborah ve Barak, Megiddo suları yakınında Jabin ve Sisera'yı yendi
(3) Geri çağrıldığı Tob ülkesine (üstte) sürgün edilen Jephthah, Ammonluları (altta) yener ve dönüşünde kızını kurban eder.
(4) Kamon, Jair'in gömüldüğü yer
(5) Gideon, Midyanlıları ve diğer istilacıları doğu çölünden kovuyor.
(6) ve (7) Tola ve Abdon'un yaşadığı bölge
(8) Şimşon ve Filistliler'in tarihi bu bölgedendi.
(9) Ehud, Moavlıları geri püskürttü ve krallarını öldürdü.
Hakimler 2:18 - Ve RAB onları yükselttiğinde yargıçlarve o zaman RAB yargıçla birlikteydi ve yargıcın bütün günlerinde onları düşmanlarının elinden kurtardı; çünkü onlara zulmeden ve onları üzenlerden ötürü iniltilerinden ötürü RABBE tövbe etti.
Hakimler 2:17 - Yine de onların sözünü dinlemediler. yargıçlarAma onlar başka ilahların ardınca fahişe oldular, ve onlara secde ettiler; RABBİN emirlerine uyarak atalarının yürüdüğü yoldan çabucak döndüler [ama] yapmadılar.
Bazıları Hâkimler Kitabında sadece kısa bir söz aldı. Bu küçük yargıçlar şunlardı:
Diğer yargıçlar, Yargıçlar Kitabında daha ayrıntılı olarak incelenir:
otniel 3:7-11 Kaleb'in bir yeğeni, İsrail'i Mezopotamyalılardan kurtardı.
Ehud 3:12-30 solaktı ve Moab kralı Eglon'u öldürdü.
Yeftah 11:1--12:7 Amorluları yenen bir fahişenin oğluydu.
Gideon 6:11-8:35 300 İsrailliyi Midyanlılar'ın tüm ordusunu yenmeye yönlendirdi.
Samson 13:1--16:31 İsrail'i Filistlilerden kurtardı. Büyük gücüyle tanınır.
Deborah 4:1--5:31 Barak'ı Kenanlıların güçlü ordusuna saldırmaya çağırdı.
Smith'in İncil'inde Yargıçlar Sözlük
Hakimler
Yargıçlar, Musa ve Yeşu'nun otoritesini takip eden, İsraillileri en yüksek yargıçlardan değil, zalimlerinden kurtarmak için Tanrı tarafından gönderilen geçici ve özel kurtarıcılardı. Güçleri yalnızca ülkenin bazı bölgelerine yayıldı ve bazıları çağdaştı. İlk çalışmaları, savaşta kurtarıcılar ve liderler oldu, daha sonra halka adalet uyguladılar ve otoriteleri düzenli bir hükümetin ihtiyacını karşıladı. Samuel'in yönetimi güneye yerleşik bir hükümet gibi bir şey vermiş olsa da, Şimşon'un Filistlilerin sınırlarındaki düzensiz sömürüleri için bir alan vardı ve Samuel sonunda hakim ve peygamber olarak otoritesini kurdu, ancak yine de Yehova'nın hizmetkarı olarak oğulları tarafından, çevredeki ulusların örneğine göre sonunda bir kral talep eden halkın sabrını tüketecek kadar suistimal edildiğini görmek için. Aşağıda, tarihleri kendi adları altında verilen yargıçların listesi bulunmaktadır:-- Mezopotamya'ya ilk kulluk-- 8 yıl. Birinci yargıç: Othniel. 40 yıl. Moab'a ikinci kölelik -- 18 yıl. İkinci yargıç: Ehud 80 yıl. Üçüncü yargıç: Shamgar. --- Üçüncü kölelik, Jabin ve Sisera'ya-- 20 yıl. Dördüncü yargıç: Deborah ve Barak. 40 yıl. Dördüncü kölelik, Midian'a-- 7 yıl. Beşinci yargıç: Gideon 40 yıl. Altıncı yargıç: Abimelech 3 yıl. Yedinci yargıç: Tola 23 yıl. Sekizinci yargıç: Jair. 22 yıl. Beşinci kölelik, Ammon'a-- 18 yıl. Dokuzuncu yargıç: Jephthah 6 yıl. Onuncu Hakim: İbzan 7 yıl. On birinci yargıç: Elon 10 yıl. On ikinci yargıç: Abdon. 8 yıl. Altıncı kölelik, Filistliler'e-- 40 yıl. On üçüncü yargıç: Samson 20 yıl. On dördüncü yargıç: Eli 40 yıl. On beşinci yargıç: Samuel. Muhtemelen bunlardan bazıları aynı anda hüküm sürdü. Yargıçların kronolojisi hakkında aşağıdaki makaleye bakın. Tam makale
Yargıçlar İncil Ansiklopedisinde - ISBE
3. Altı İstila:
Bu dönemde diğer uluslarla altı savaşın gerçekleştiği kaydedilir ve her biri kendi yargıçlarını veya yargıçlarını çağırır. Othniel İsrailoğullarını Mezopotamyalılardan veya Edomlulardan (Hak. 3:7-11), Ehud'u Moavlılardan (Hak. 3:12-30), Deborah ve Barak'ı Kenanlılardan (Hâkimler 45), Gidyon'u Midyanlılardan (Hakimler 6) kurtardı. 8'e kadar) ve Ammonlulardan Yeftah (Hak 10:6-12,17). Bu dönemde sona ermeyen Filistliler ile olan çekişmede, Şimşon (Hâkimler 13-16), Eli (1 Sam 4 - 6) ve Samuel (1 Sam 7:3-14 9:16) figürü. Bu altı savaştan Otniel, Ehud ve Jephthah'ı cepheye getirenler diğer üçünden daha az ciddi ve önemliydi. Kenanlılar, Midyanlılar ve Filistinliler ile olan çatışmalar, dönemin tarihinde farklı aşamalara işaret ediyor.
İsraillilerin Kenan'daki ilk başarılarından sonra, bir zayıflık ve çözülme dönemi başladı. Esdraelon ovasındaki müstahkem şehirleri hâlâ elinde tutan Kenanlılar, bir araya gelerek bölgeyi terör estirdiler. İbraniler köylerinden mağaralara ve inlere kaçtılar. Hiçbiri direnmeye cesaret edemedi (Hakk 5:6,8). Sanki kısa bir süre önce mülksüzleştirdikleri insanlar tarafından boyun eğdirilecek gibiydiler. Sonra Deborah sahneye çıktı. Yahveh adına yaptığı tutkulu çağrılarla yeni bir ulusal birlik duygusu uyandırdı, ulusun cesareti kırılmış güçlerini topladı ve Megiddo ovasında Kenanlıları son bir ezici yenilgiye uğrattı.
Ancak alev bir süre sonra söndü. Dışarıdan yeni düşmanlar geldi. Midyanlılar her yıl ülkeyi istila ederek mahsulünü çaldılar (Hak. 6:1.3). Bu kötülüğe birdenbire, zaferi uzun zamandan beri halkın hafızasında değer verilen Gidyon'un gözüpek darbesiyle son verildi (İşa 9:4 10:26 Mez. 83:9-12). Ancak, en azından Manaşşe ve belki de Efrayim halkı, artık böyle bir geçici liderliğe güvenmenin artık güvenli olmadığını anladı. Kendilerini kuşatan tehlikeleri savuşturmak için kalıcı bir örgütlenmeye ihtiyaçları vardı. Bu nedenle krallığı Gideon'a sundular. O bunu resmen reddetti (Hakk 8:22,23), ama yine de Ophrah'ta halkın kalıtsal olarak gördüğü bir hükümet kurdu (Hakk 9:2). Yerine, 70 kardeşinden biri hariç hepsini katlettikten sonra kral unvanını alan oğlu Abimelek geçti. Ancak yeni krallık kısa süreliydi. Üç yıl sonra kralın rezilce ölümüyle sona erdi. Tam makale
Mukaddes Kitap Eski İsrail'in "Yargıçlarından" Bahseder
Hakimler 2:18 - Ve RAB onları yükselttiğinde yargıçlarve o zaman RAB yargıçla birlikteydi, ve yargıcın bütün günlerinde onları düşmanlarının elinden kurtardı; çünkü onlara zulmeden ve onları üzenlerden dolayı iniltilerinden ötürü RABBE tövbe etti.
Hakimler 2:17 - Yine de onların sözünü dinlemediler. yargıçlarAma onlar başka ilahların ardınca fahişe oldular, ve onlara secde ettiler; RABBİN emirlerine uyarak atalarının yürüdüğü yoldan çabucak döndüler [ama] yapmadılar.
İsrail Haritası İlçeler
İsrail (resmi olarak İsrail Devleti) 6 idari bölgeye (mehozot, sing. mehoz) ayrılmıştır. Alfabetik sırayla bu ilçeler şunlardır: Merkez, Hayfa, Kudüs, Kuzey, Güney ve Tel Aviv. İlçeler ayrıca 15 alt bölgeye (nafot) ve bir dizi daha küçük alt bölüme ayrılmıştır.
Akdeniz ve Ölü Deniz arasında, Judaen Dağları'ndaki bir plato üzerinde yer alan Kudüs, İsrail'in başkenti ve en büyük şehridir. Kudüs, Hristiyanlar, Yahudiler ve Müslümanlar tarafından kutsal bir şehir olarak kabul edilmektedir. İsrail'in merkezinde bulunan Tel Aviv, ülkenin ekonomik ve teknolojik merkezidir.
Eski Ahit İncil Haritaları
ESKİ AHİT İncil haritaları, Musa'nın Çıkış sırasında izlediği farklı yolları gösterir. Modern arkeoloji ve bilim çağında oldukça tartışmalı bir olay olan bu olağanüstü Mısır Çıkışı, muhtemelen 18. veya 19. Hanedanlık döneminden isimsiz bir Firavun döneminde gerçekleşti.
ESKİ Ahit KUTSAL KİTAP HARİTALARI SAYFA İÇERİĞİ
Eski Ahit Haritasını görüntülemek için bir bağlantıya tıklayın.
ÇIKIŞ Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın gönderdiği güçlü bir Doğu rüzgarının yardımıyla mucizevi geçişten sonra İsrailliler Sina'ya kaçtılar. Eski Ahit İncil haritaları, İsrailliler tarafından kullanılan çeşitli yolları tasvir eder. Bir Bizans geleneği, güney Sina'daki Jebul Musa'nın Sina Dağı olduğunu iddia eder. Siteye bir manastır inşa edildi. Ancak bu sitenin Musa'nın Sina Dağı olması pek olası değildir. Eski Ahit İncil haritaları Sina Dağı'nın yeri konusunda da farklılık göstermektedir.
MUSA anlatıldığı gibi, İsraillileri kuzeye, Hazeroth'tan Paran Çölü'ne taşıdı. 13 numara. Daha önce, Hazeroth'ta, "Rab'bin öfkesi yandı" Musa aleyhine konuştukları için Miriam ve Harun'a karşı. Tanrı, Paran'daki kamplarından Musa'ya Kenan diyarına 12 casus göndermesini söyledi. Her kabileden bir casus gelecek ve araziyi araştıracak, ürün örnekleri alacak ve şehirlerin büyüklüğünü ve surlarını değerlendireceklerdi. Yeşu, Ephraim kabilesini temsil eden casuslardan biriydi. Caleb, Yahuda kabilesini temsil eden başka bir casustu. Bu iki büyük adam yaklaşmakta olan Conquest'te önemli roller oynayacaktı. Kabileleri, Tanrı'ya olan inançlarından dolayı kutsanmıştı.
SAYILAR 13:21 İsrailli casusların şu ana kadar ülkeyi nasıl aradıklarını anlatıyor. "Lebo-hamat""Hamat'ın girişi" olarak tercüme edilir. Casusların, iki adam arasında bir sırık üzerinde taşımak zorunda oldukları tek bir salkım olan Eshcol vadisinde bir salkım üzüm kestikleri söyleniyor. Eshcol aynı zamanda İbrahim'in bir müttefikinin adıydı. Yaratılış 14:13. İbrahim, Eşkol'un kardeşi Amorlu Mamre'nin meşelerinin yakınında oturdu.
Hebron yakınlarında, casuslar Anak'ın oğullarıyla karşılaştı. Sayılar 13:33 Nefilim'in bir parçası olmak. ikisi hariç hepsi raporlu "Casusluk yapmak için içinden geçtiğimiz ülke, sakinlerini yiyip bitiren bir ülkedir.". Yalnızca Yeşu ve Kaleb sadık kaldılar ve insanları Tanrı'nın kendilerine vereceği toprakları alıp almaya teşvik ettiler. Sonuç olarak, Tanrı Caleb'e Anakim'in ülkesini verdi. Caleb'in seferleri sırasında Anakimler Kıyı Ovası'na sürüldüler.
DEVLER ÜLKEYİ Eski Kenan ülkesini tarif ederken biraz fantastik gelebilir. Ancak Mukaddes Kitap böyle bir tablo çizer. Anak'ın oğulları Anakim, 13 numara El Halil'i ve muhtemelen Kudüs'ün kuzeyindeki Orta Dağlık Bölgesi'ni işgal ediyordu. İçinde Tesniye 2 Ammon topraklarının Anakim kadar büyük bir halk olan Rephaim'e ait olduğu ve aynı zamanda Nefilim devlerine bağlı olduğu söylenir. Yaratılış. Başan'ın dev kralı Og, Rephaim'in sonuncusu ve Amorlular'ın kralıydı.
Tesniye 3:11 Og'un yatağının boyutlarını 14 fit uzunluğunda ve 6 fit genişliğinde verir! ben samuel 17:40 Davud ile Gatlı dev Filistli Golyat arasındaki savaşı tasvir eder. Kaleb, Anak'ın oğullarını topraklarından sürdü ve onları batıya göç etmeye zorladı, burada Filistinlerle birleşip asimile oldular. Tarihler 20:6-7 başka bir Filistinli devden bahseder, "her bir elinde altı parmak ve her bir ayağında altı parmak olan iri yarı bir adam - toplamda yirmi dört."
OG & SIHON onlar "Ürdün'ün ötesindeki Amorluların kralları" (Yeşu 2:10). İsrailliler bu iki Amorlu kralla 21 numara. Musa, ülkesinden geçmek için izin isteyen Moab kralı Sihon'a ulaklar gönderdi. Musa, Sihon'a İsraillilerin ülkeyi ve halkı rahatsız etmeyeceğine dair güvence verdi. Ancak Sihon reddetti ve birliklerini savaş için topladı. Tanrı İsraillilere Sihon'a karşı zafer verdiği için bu ölümcül bir hata oldu.
Kutsal Yazılar, Başan kralı olan kardeşi Og'un askerlerini topladığını kaydeder. Rab Musa'ya zaferi garanti etti ve Og'u İsrailoğullarına teslim etti. Ruben, Gad ve Manaşşe kabileleri Musa'dan Ürdün Irmağı'nın doğusundaki bu toprakları istediler. Bu kabileler İsrail'in Transjordan Kabileleri olarak tanındı.
JERICHO Musa öldüğünde ve Yeşu liderliğe yükseldiğinde, Tanrı, halkını Kutsal Topraklara ilerletmeye hazırdı. Eski Ahit İncil haritaları, Jericho'nun Fetih'te oynadığı önemi doğrular. Şehir rastgele seçilmedi. Eriha alınırsa, İsrailliler Kenan'a giden üç yolu kontrol edeceklerdi. Jericho savaşından sonra, Joshua kuzeybatıya hareket edecek ve Ai'yi alacaktı. Böylece İsrail'in Güney İstilası başladı.
JERICHO'NUN SAVAŞI Eski Ahit İncil haritaları, önce Jericho'yu almakla ilgili stratejiye ışık tutuyor. Joshua, Ürdün'ü geçmeden önce kamp yapmak için doğal bir yer olan Abel-shittim'de kamp kurdu. Jericho'ya casuslar gönderilen Abel-shittim'di. Orada fahişe Rahab ile karşılaştılar. Casuslar sağ salim kampa döndükten sonra, Yeşu İsrailliler kampını Ürdün kıyılarına taşıdı. İsrailoğulları burada üç gün konakladılar. O zaman Tanrı, İsrailoğullarının kuzeyindeki Adem'de Ürdün Nehri'nin akışını durdurdu ve kuru zeminde mucizevi bir geçiş sağladı.
JOSHUA ÖNCE ÖNDEN SPORLARI GÖNDERDİ. HAYATINI KURTARAN RAHAB'LA KARŞILAŞTILAR.
JERICHO ÜRDÜN OVALARINDA OLDU VE CANAAN'A GİRDİ. KUDÜS'TEN 20 MİLDEN DAHA AZ. JERICHO, JOSHUA'NIN ANA ÜSSÜ OLDU.
Joshua, Ürdün'ü geçtikten sonra İsraillileri Gilgal'a taşıdı. Ancak savaşa girmeden önce İsrailoğullarının kendilerini Tanrı'ya adamaları gerekiyordu ve böylece kırk yıl sonra ilk kez bir millet olarak sünnet oldular. Aynı zamanda Gilgal'deydi, Yeşu bir ziyaretçiyle, Rab'bin bir meleğiyle, belki de başmelek Mikail'le karşılaştı. İsrailliler Gilgal'dan Eriha'ya yürüdüler. Şehir Joshua'ya düştü ve Kenan'a giden yolu açtı.
Aşağıdaki gibi Eski Ahit İncil haritaları, The Central Ridge Route gibi yolların önemini göstermektedir. Şekem, Beytel ve Yeruşalim'in hepsi bu güzergah üzerindeydi ve bu güzergahın kontrolü çok önemliydi.
HAZOR SAVAŞI Hazor antik kenti, Kenan'ın kuzeyindeki önemli bir Kenan şehriydi. Yeşu 11 İsraillilerin yakındaki Merom Sularında Kenan kuvvetlerine karşı kazandıkları zaferi tasvir ediyor. Hazor, göre Yeşu 11:10, oldu "bütün bu krallıkların başı".
Bu zafer, Kenanlıların kuzeydeki İsrail işgaline direnme kabiliyetini ciddi şekilde felce uğrattı ve bu bölgeyi işgale açtı. İncil, Yeşu'yu ve İsraillilerin işgalci ordusunun Hazor'u ateşle yaktığını kaydeder. Kazılar, MÖ 1200'den kısa bir süre önce, Yukarı ve Aşağı Hazor şehirlerinin yangınla şiddetli bir şekilde tahrip edildiğini göstermiştir. Eski Ahit İncil haritaları, Kuzey Fetih Seferi'ndeki önemi nedeniyle Hazor Savaşı'ndan bahseder.
İSRAİL'İN KUZEY Aşiretleri sonunda İsrail'in Kuzey Krallığı'nı oluşturacaktı. Eski Ahit İncil haritaları, Kuzey Krallığı'nın büyüklüğünün ve kapsamının güneyi geride bıraktığını açıkça gösteriyor. Süleyman'ın ölümünden sonra, Kuzey Kabileleri Güney Yahuda Krallığı'ndan ayrıldı. Güney tahtı güneyde Yahuda kabilesinde kaldı ve merkezi Kudüs'teydi. Kuzey Kabileleri I. Jeroboam'ı kralları olarak seçtiler.
İsrail, putperestliğe güneydeki kardeşlerinden daha fazla eğilimliydi. Kuzey kralları, Dan ve Beytel'de Rab'bin adını kirleterek tapınma yerleri kurdular. Güney Yahuda Krallığı'ndan çok daha büyük ve daha güçlü olmasına rağmen, İsrail, Yahuda krallığının Babillilerin eline geçmesinden yaklaşık iki yüz yıl önce Asurluların eline geçti.
İSRAİL'İN GÜNEY AİLELERİ üç kabilenin açık ara en büyük ve en prestijli olan Yahuda kabilesi etrafında toplandı. Geri kalan kabileleri Benjamin ve Simeon kabileleri tamamladı. Eski Ahit İncil haritaları bazen bu üç kabileyi Güney Yahuda Krallığı altında toplar. Uzun ömürlülüğün dikkate değer bir kanıtı olarak, güney krallığının tahtı, Yahuda kabilesindeki Davud ailesinden asla geçmedi. Yaklaşık beş yüzyıl boyunca Davut'un evi Yahuda tahtında oturdu. Güney Krallığı MÖ 586'da II. Nebukadnezar'ın eline geçti.
ELAH VADİSİ Eski Ahit İncil haritaları, Davut'un gençliğinden krallık günlerine kadar yaptığı başarıları izler. Bu bölgede Filistinliler ve İsrailliler arasında birçok çatışma yaşandı. İsrailli ve Filistinli ordular, belki de Azeka ve Soko arasındaki kesişme noktası olan vadinin karşı tarafında ordugah kurmuştu. Golyat her sabah Filistin kampından çıkıyor ve vadide durup karşı yamaçta sinmiş İsrail ordusuna meydan okuyordu.
SAMUEL 17 Davut ve Golyat arasındaki karşılaşmayı kaydeder. Genç çoban David, Golyat'ın meydan okumasını karşılamak için ayağa kalktı. Gath'tan gelen devi sapanla öldürdü. Zaferi İsrail ordusuna ilham verdi ve kaçan Filistinlilerin peşine düştüler. Kutsal Yazılar, İsraillilerin Filistlileri Ekron'a kadar takip ettiğini kaydeder. Eski Ahit İncil haritaları, bu hikayelerin coğrafyasını yakalar ve İncil anlatımına ışık tutar.
Tarihi haritalar:
1. 1917 – İngiliz Mandası Öncesi Filistin
Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiltere, Orta Doğu'daki çeşitli grupların desteğini almak için birçok çelişkili anlaşma yaptı. Bunlardan en önemlisi, “Filistin'de Yahudi halkı için ulusal bir yurt kurulmasını” vaat eden bir kamu taahhüdü olan Balfour Deklarasyonu idi.
31 Ekim 1917'de İngiliz kuvvetleri Filistin'i Osmanlı-Türklerden alarak bölge üzerindeki 1.400 yıllık İslami yönetime son verdi. 1920'de İngiliz Mandası olan Filistin üzerindeki 28 yıllık yönetimine başladı.
Filistin'deki İngiliz Mandası'ndan önce Yahudiler toplam nüfusun yaklaşık yüzde altısını oluşturuyordu.
2. 1918-1947 – Avrupa'dan Yahudi göçü
İngiliz Mandası 1920'lerde ve 1930'larda Avrupa'dan Filistin'e Yahudi göçünü kolaylaştırdı. Filistin'deki Yahudi nüfusu yüzde 6'dan (1918) yüzde 33'e (1947) yükseldi.
3. 1920-1946 – Filistin'e Yahudi göçü
İngiliz kayıtlarına göre 1920 ile 1946 yılları arasında çoğu Avrupa'dan olmak üzere toplam 376.415 Yahudi göçmen Filistin'e geldi. 1935'te zirvede, 61.854 Yahudi Filistin'e göç etti. Bu kayıtların ayrıntılı bir dökümü burada mevcuttur – Stanford BJPA (Sayfa 185) ve burada – Filistin Atlası (Sayfa 21).
4. 1947 – Önerilen BM Bölünme Planı
İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından, yeni kurulan Birleşmiş Milletler, tarihi Filistin'in yüzde 55'ini bir Yahudi devletine ve yüzde 45'ini bitişik olmayan bir Arap devletine verecek bir plan önerdi. Kudüs uluslararası kontrol altında kalacaktı.
Filistinliler, bu öneriyi, kontrolleri altındaki toprakların çoğunu elinden aldığı için reddetti. O zamanlar tarihi Filistin'in yüzde 94'üne sahiplerdi ve nüfusun yüzde 67'sini oluşturuyorlardı. Bu plan hiçbir zaman sahada uygulanmadı.
5. 1948 – Filistinliler sınır dışı edildi
14 Mayıs 1948'de İngiliz Mandası sona erdi ve ilk Arap-İsrail savaşını tetikledi. Siyonist askeri güçler en az 750.000 Filistinliyi sınır dışı etti ve tarihi Filistin'in yüzde 78'ini ele geçirdi. Kalan yüzde 22 ise Batı Şeria ve Gazze Şeridi olarak ikiye ayrıldı.
Savaş, İsrail ile Mısır, Lübnan, Ürdün ve Suriye arasında bir ateşkes anlaşmasının imzalandığı Ocak 1949'a kadar devam etti. 1949 Ateşkes Hattı, Yeşil Hat olarak da bilinir ve İsrail ile Batı Şeria arasında genel olarak tanınan sınırdır. Yeşil Hat, İsrail'in Haziran 1967 savaşı sırasında kalan Filistin topraklarını işgal etmesinden önceki (öncesi) 1967 sınırları olarak da anılır.
6. 1967 – İsrail Gazze'yi ve Batı Şeria'yı işgal etti
Haziran 1967 Savaşı sırasında İsrail tüm tarihi Filistin'i işgal etti ve 300.000 Filistinliyi daha evlerinden kovdu. İsrail ayrıca kuzeyde Suriye Golan Tepeleri'ni ve güneyde Mısır Sina Yarımadası'nı ele geçirdi. 1978'de Mısır ve İsrail, İsrail'in Mısır topraklarından çekilmesine yol açan bir barış anlaşması imzaladı.
7. 1993 ve 1995 Oslo Anlaşmaları
Oslo Anlaşmaları, ilk doğrudan Filistin-İsrail barış anlaşmasını temsil ediyordu. Bu, Filistin Yönetimi'nin (PA) kurulmasına yol açtı - beş yıllık bir ara dönem için Filistin'in iç güvenliğini, idaresini ve sivil meseleleri özyönetim alanlarında yönetecek bir idari organ.
Yerde, işgal altındaki Batı Şeria A, B ve C olmak üzere üç bölgeye ayrıldı.
Alan A Başlangıçta Batı Şeria'nın yüzde üçünü oluşturuyordu ve 1999'da yüzde 18'e yükseldi. A Bölgesi'nde, FO çoğu işi kontrol ediyor.
B Bölgesi Batı Şeria'nın yaklaşık yüzde 22'sini temsil ediyor. Her iki alanda da, Filistin Yönetimi eğitim, sağlık ve ekonomiden sorumluyken, İsrailliler dış güvenliğin tam kontrolüne sahipler, yani her an girme hakkını saklı tutuyorlar.
Alan C Batı Şeria'nın yüzde 60'ını temsil ediyor. Oslo Anlaşmalarına göre, bu bölgenin kontrolünün FY'ye devredilmesi gerekiyordu. Bunun yerine, İsrail güvenlik, planlama ve inşaat dahil tüm konularda tam kontrol sahibidir. Kontrolün PA'ya devri hiçbir zaman gerçekleşmedi.
Ne tür yerleşim yerleri var?
İşgal altındaki Filistin topraklarında, hepsi Filistin topraklarını ele geçirmeyi içeren ve uluslararası hukuka göre yasadışı olan üç ana tip İsrail kolonisi vardır.
Yerleşmeler
İsrail hükümeti tarafından, çoğunlukla Batı Şeria ve Kudüs'teki kırsal alanlarda inşa edilen, birçoğu Filistinlilerin özel mülkü üzerinde ve Filistin kasaba ve şehirlerine yakın mesafede.
1990'ların başında Oslo Anlaşmalarının imzalanmasından sonra, İsrail hükümeti resmi olarak yeni yerleşimler inşa etmeyi durdurdu, ancak mevcut olanları genişletti.
2017'de İsrail, yirmi yıl sonra ilk yeni yerleşimi inşa etmeye başladı.
Ileri karakollar
İsrail hükümetinin resmi izni olmadan, ancak İsrailli politikacılar ve hükümet bakanlıklarının mali desteğiyle inşa edilmiştir.
İsrail yasalarına göre yasa dışıdır, ancak genellikle resmi yerleşim yerleri olarak geriye dönük olarak onaylanmıştır,
2017'de İsrail, yerleşimcilerin özel mülkiyete ait araziler üzerinde veya devlet emriyle inşa ettiklerini cehaletlerini kanıtlayabilmeleri koşuluyla, karakolların yasallaştırılmasına izin veren bir arazi hırsızlığı yasası çıkardı.
Kudüs'ün enklavları
Doğu Kudüs'teki Filistin mahallelerinin kalbinde, İsrail hükümetinin yardımıyla ağırlıklı olarak İsrailli sağcı örgütler tarafından kurulan,
Bazıları, Yahudileri Yahudi olmayanlara tercih eden İsrail yasalarını kullanarak Filistinlilerin evlerini ele geçirmeyi ve sakinlerini tahliye etmeyi içeriyor.
Doğu Kudüs yerleşimlerinde yaşayan 200.000 İsrailli Yahudi'den yaklaşık 2.000'i Filistin mahallelerinin ortasında ordu koruması altında yaşıyor
Haritalar: 1949'a kadar Osmanlı İmparatorluğu
İndirebileceğiniz yeni bir ekranda görmek için aşağıdaki herhangi bir resme tıklayın. Sayfayı bir pdf dosyası olarak kaydetmenize izin verecek olan Yazdırma Dostu'nu da kullanabilirsiniz. Bunu yapmak için, bu sayfanın en sol kenarındaki dikey Sosyal Medya çubuğundaki yazıcı simgesine tıklayın.
Üstte: Bu harita, Birinci Dünya Savaşı'nın başında, 1914'te Osmanlı İmparatorluğu'nun topraklarını koyu kahverengiyle gösteriyor. Bu imparatorluk Filistin'i içeriyordu - Kudüs'ün yerini görün. Birinci Dünya Savaşı sonunda Almanlarla müttefik olan Osmanlılar yenildiler ve imparatorluk parçalandı.
1915 yılında, Birinci Dünya Savaşı sırasında, Mısır'daki İngiliz Yüksek Komiseri Sir Henry McMahon, Arabistan Prensi Hüseyin ile mektuplaşmış ve Arapların yardım etmesi halinde, savaştan sonra Osmanlı idaresi altında yaşayan Arapların bağımsızlığını destekleyeceğini vaat etmişti. Müttefikler Osmanlı Türklerine karşı savaşta oldukça başarılı oldular. Birçok okuyucu filme aşina olacaktır. Arabistanlı Lawrence Bu, Osmanlılar yenilirse Arapların yabancı yönetimden bağımsızlık beklentisi de dahil olmak üzere bu dönemin bazı olaylarını gösterir.
1917'de İngiltere'nin Araplara verdiği sözün aksine, İngiliz Dışişleri Bakanı Lord Balfour, İngiliz Siyonistlerine, Büyük Britanya'nın, o zamanlar Osmanlı Türkleri tarafından yönetilen Arap bölgesinin bir parçası olan Filistin'de bir Yahudi yurdunun kurulmasını destekleyeceğini vaat etti.
1916'da hem Siyonistlere hem de Araplara verilen sözlerin aksine İngiltere, Fransa ile gizli Sykes-Picot anlaşmasına girdi (bir sonraki haritaya bakınız).
Yukarıda: Bu harita başlığı, Birinci Dünya Savaşı sırasında Sykes (İngilizler adına hareket eden) ve Picot (Fransızlar adına hareket eden) adlı iki diplomat tarafından yapılan, Büyük Britanya ve Fransa arasındaki gizli anlaşmaya atıfta bulunmaktadır. Büyük Britanya ve Fransa'nın Osmanlı İmparatorluğu'nun yenilip parçalanmasından sonra kontrol edecekleri bölgeleri gösteriyor. Mor renkli alan, şu anda İsrail/Filistin olanın çoğunu içeriyor. Birinci Dünya Savaşı döneminde İngiltere tarafından bu topraklar hakkında verilen üç çelişkili vaatle ilgili önceki harita için notlara bakın.
Yukarıda: Bu harita eski Osmanlı İmparatorluğu topraklarını göstermektedir. Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Milletler Cemiyeti (Birleşmiş Milletler'in öncüsü) kuruldu ve 1922'de, eski Osmanlı İmparatorluğu'nun bölümlerini, büyük ölçüde bu iki gücün sahip olduklarına göre Büyük Britanya ve Fransa tarafından kontrol edilmek üzere belirlediler. Sykes-Picot Anlaşmasında belirlenir. Hafif lavanta bölgesi İngiliz kontrolü için belirlendi.
Yukarıda: Bu harita, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra İngiliz Mandası için belirlenen bölgenin daha yakından bir görünümüdür: tüm açık kahverengi ve pembe alanlar. Mor sınır, Siyonistlerin bir Yahudi devleti kurmayı umdukları bölgeyi gösteriyor. TransJordan'ın (pembe alan) adı daha sonra Ürdün olarak değiştirildi.
Yukarıda: İngiliz Mandası döneminin başlangıcındaki bu Filistin haritasında, mavi noktalar Siyonist olan kasabaları veya küçük kolonileri gösteriyor, siyah noktalar karışık nüfusa sahipti ve tüm kırmızı noktalar Arap Filistinli köy ve kasabalarıydı. Bu haritanın önemi, önümüzdeki yirmi ila otuz yıl içinde kitlesel Siyonist göçle elde edilen nüfusta meydana gelen çarpıcı değişimle karşılaştırıldığında bulunabilir.
Bu haritanın 1920'yi İngiliz Mandası döneminin başlangıcı olarak gösterdiğini ve 1922'ye kadar Milletler Cemiyeti tarafından resmi olarak kurulmamasına rağmen pratik açıdan o zaman başladığını unutmayın.
Yukarıda: Bu harita, BM Bölünme Planı'nın önerildiği yıl olan 1946'da Filistin'in nüfus dağılımını gösteriyor. Yuvarlak pasta grafikler, Filistin'in tüm bölgelerindeki Arap ve Yahudi nüfus oranlarını gösterir, dairelerin yeşil kısımları Araplar ve mavi kısımları Yahudidir. Toplamda, Yahudi nüfusu şu anda Filistin nüfusunun yaklaşık üçte birini oluşturuyordu. Bunu bir önceki haritayla karşılaştırırsak, 26 yıl önce 1920'de Filistin'in birçok yerinde artık çok daha fazla sayıda Yahudi sakin vardı. Bu, Siyonist hareket tarafından organize edilen büyük göç dalgalarıyla başarıldı. Filistin'in Yahudi sakinleri tarafından ve onlar için bir devlet kurulması.
Yukarıda: Bu haritanın pasta grafikleri, BM Bölünme Planı'nın kabul edilmesinden bir yıl önce, 1946'da Filistin'deki toprak mülkiyetini gösteriyor. Şu anda Yahudilerin toprak mülkiyeti Filistin'in yaklaşık %7'sini oluşturuyordu.
Solda: Bu harita, BM'nin 1947'de 181 sayılı Kararla önerdiği Filistin'in bölünmesinin sınırlarını gösteriyor: sarı alan bir Yahudi devleti (Filistin'in %56'sı) ve yeşil alan bir Arap devleti olacaktı (44 Filistin'in yüzdesi). BM'nin 181 sayılı kararla İsrail Devleti'ni bu şekilde “yarattığı” yaygın bir yanılgıdır. Ancak bunu yapacak güçleri veya yetkileri yoktu. Bu sadece iki yaşındaki Birleşmiş Milletler'in bir önerisiydi, özellikle söz konusu topraklarda yaşayanların üçte ikisini oluşturan Arap çoğunluğun bilinen isteklerine aykırı olarak yapıldı.
Buna göre, bu öneri Arap Birliği tarafından reddedildi. Filistin'in %56'sını, nüfusun %33'ünü oluşturan (yukarıdaki haritaya bakın), toprağın yaklaşık %7'sine sahip olan (yukarıdaki haritaya bakın) ve nüfusları eski topraklardan %33'e yükselen Siyonistlere tahsis etmek için hiçbir gerekçe görmediler. 1900'de nüfusun en fazla %7'si (yukarıdaki haritalara bakınız) yalnızca Siyonist liderlerin açıklamalarına ve yazılarına göre planlanan kitlesel göç yoluyla – Filistin'i ele geçirmek ve yerli nüfusu topraklarından çıkarmak amacıyla.
Yukarıda: Soldaki harita, BM'nin önerdiği 1947 Bölünme Planını gösteriyor: mavi alan bir Yahudi devleti (Filistin'in %56'sı) ve bej alan bir Arap devleti (%44) olacaktı. (Bölünme planı ve bunun Arap Birliği tarafından neden reddedildiği hakkında daha fazla bilgi için yukarıya bakın.)
Sağdaki harita, 1948-49 savaşından (İsrailliler tarafından “Bağımsızlık Savaşı”, Filistinliler tarafından “Nakba” (“felaket”) olarak adlandırılan savaştan sonra var olan sınırları gösteriyor. İsrail ve bej bölge Arap kontrolü altında kaldı.Şimdi Filistin'in %78'i Filistin Araplarının eline geçti.Batı Şeria (Ürdün Nehri'nin batısındaki toprak olduğu için böyle adlandırdı) ve Gazze şeridi - ikisi bej alanlar - olası bir Filistin devleti için kalan tek şey tarihi Filistin'in %22'sini oluşturuyor.
Bugün uluslararası toplum, bu sınırları (tüm mavi ve mor alanların birleşimi), 4. Cenevre Sözleşmesi gibi geçerli uluslararası hukuk kapsamında İsrail Devleti'nin tanıdığı sınırlar olarak kabul etmektedir. Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ), 1990'larda başlayan barış görüşmelerinde Filistin halkının resmi temsilcisi, 1949 Mütarekesi'nin bu sınırları içinde İsrail'in varlığını da kabul etti. (Bu haritada, Rodos, Yunanistan'da imzalanan Rodos Mütarekesi denir).
Aynı sınırlara genellikle sınırları” denir ve bu aslında 1967'nin ilk yarısı anlamına gelir. O yılın Haziran ayında İsrail, Filistinlilerin elinde kalan tüm toprakları ele geçirdi: Batı Şeria ve Gazze.
Yukarıda: Bu iki harita, 1947'de önerilen BM Bölünme Planı'nın sınırlarını ve 1949 Ateşkes sınırlarını da karşılaştırıyor. Her iki haritada da, daha açık renkli olan lavanta alanı İsrail'in alanıdır, daha koyu olan lavanta alanları ise Yahudilere ait olan topraklardır.
Sağdaki harita, Araplardan arındırılmış ve/veya İsrail tarafından tahrip edilmiş birçok Arap Filistin kasaba ve köyünü göstermektedir. Bu büyüklükteki bir haritadaki noktalar, yüzlerce Filistin kasaba ve köyünü içeren yıkımın tamamını gösteremez.
Bu topluluklardan yaklaşık 750.000 olduğu tahmin edilen tüm Filistinli mülteciler, uluslararası hukuka göre, savaşın sona ermesinden sonra evlerine dönme konusunda devredilemez haklara sahipti. İsrail, evlerini ve topluluklarını yok ederek ve mültecilerin topraklarına dönmelerine izin vermeyerek ciddi bir suç işledi. Filistin'e yönelik bu kasıtlı etnik temizlik, Filistin halkının başına gelen felaket olan Nabka'dır. 1967'de başlayan İsrail askeri işgali altında Batı Şeria'nın yasadışı kolonizasyonu ve etnik temizliği ile bugün de devam ediyor.
Yukarıda: Bu harita tüm İsrail/Filistin bölgesini içeriyor ve Nakba'da yıkılan yüzlerce Filistin kasabası ve köyünden daha fazlasını gösteriyor.
Ayrıca Filistin Eğitim Sandığı'ndaki harita koleksiyonuna da bakın.
Doğrulama Kontrolü: MSNBC'nin Filistin Arazi Kaybı Haritası
Geçen hafta MSNBC, Filistin topraklarının Siyonist yerleşimcilere ve ardından 1946'dan günümüze İsrail'e kaybını gösteren bir haritayı (yukarıda) yayınladı. İsrailliler ve destekçilerinden gelen eleştirilerin ardından MSNBC özür diledi ve haritanın yanlış olduğunu belirtti. Ama öyle miydi? Aşağıdaki, MSNBC'nin haritasının bir doğruluk kontrolü ve buna yönelik eleştirilerdir.
Does the map accurately show the loss of Palestinian land since 1946?
- Evet. The map accurately depicts the land that has been forcibly taken from Palestinians since 1946, two years before Israel was established and the accompanying expulsion of between 750,000 and a million Palestinians to make way for a Jewish state.
- During and immediately following the state's creation in 1948, Israel expropriated approximately 4,244,776 acres of Palestinian land. In the process, more than 400 Palestinian cities and towns were systematically destroyed by Israeli forces or repopulated with Jews. Most Palestinian population centers, including homes, businesses, houses of worship, and vibrant urban centers, were demolished to prevent the return of their owners, now refugees outside of Israel's pre-1967 borders or internally displaced within them. (GörmekBuradafor interactive map of Palestinian population centers destroyed during Israel's creation.)
- Israel&rsquos systematic dispossession of Palestinians is ongoing today, both in the occupied territories and inside Israel&rsquos internationally recognized pre-1967 borders, where Palestinian citizens of the state and those living under occupation continue to be pushed out of their homes and off their lands &ndash including entire towns &ndash to make way for Jewish citizens and settlers. Today, there are approximately 650,000 Jewish settlers living illegally on occupied Palestinian land in the West Bank and East Jerusalem, and Israel&rsquos settlement enterprise covers approximately 42% of the West Bank.
Did the map specify that Palestine was an independent state prior to 1948?
- No. Critics have focused on the fact that Palestine was not a sovereign and independent state prior to 1948, however the map did not claim that it was. The map purported to show &ldquoPalestinian Loss of Land 1946-present,&rdquo and it did precisely that, accurately. While it was not a recognized independent state under British rule in 1946, Palestine as a political entity existed prior to the formation of the state of Israel in 1948, going back to ancient times when it was a province of the Roman empire until more recently when it was British Mandatory Palestine, immediately preceding Israel&rsquos creation.
Were there real factual errors in the map?
- Evet. There were two factual errors in the map:
- It showed the Syrian Golan Heights, which have been under Israeli military occupation since the 1967 War, as part of Israel, although the international community, including the United States, does not recognize Israeli sovereignty over the area.
- The map also shows &ldquoIsrael&rdquo existing in 1946. While British Mandatory Palestine did exist in 1946, there was no political entity called &ldquoIsrael&rdquo until 1948.
The Institute for Middle East Understanding (IMEU) is a non-profit organization that offers journalists facts, analysis, experts, and digital resources about Palestine and Palestinians.
Map of the Judges of Ancient Israel
A Biblical Judge is "a ruler, a chieftain or a military leader, as well as someone who presided over legal matters".
Her biri Hakim, göre Bible, was from a different tribe of Israel they were chosen by God for the purpose of rescuing the Jewish people from their enemies and for establishing justice and the practice of the Law amongst the Israelites.
The need for the various Hakimler was due to the pattern of apostasy of the Israelite people resulting in hardship brought on as punishment from God and the consequent repentance and crying out to the Lord for rescue. These leaders were sent by God to deliver the people from adversities.
WHERE THE NEW P.C. PRIDE & COURAGE LIVES AND THE OLD P.C. POLITICAL CORRECTNESS DIES
A one dimensional picture is worth a thousand words. How many words is a three dimensional picture worth?
Notice the green flat coastal plain, 70 percent of Israels population resides in this region. 78 percent of Israels industrial base is also in this region.
Notice the beige mountain range of Judea Samaria. This is a natural protective barrier against ground invasion. Land can not be invaded and occupied by air power, only boots on the ground controls territory. The vast majority of Israel fresh water supply is captured within the aquifers located under and within this region historically known as Judea Samarian (The Biblical Heartland)
Conclusion The Jewish Communities, towns villages and cities on top and in Judea Samaria are not an “obstacle to peace” they prevent war. If Israel where to come down from these mountains she would be a tasty little morsel that would invite invasion from the global Islamic supremacist movement that surrounds battle ship Israel, who is floating in a Sea of Arab tyranny. The Biblical heartland, where Israel maintains her existence.