bir lokma ekmeği zor bulan sefiller...
Çevremize şöyle bir bakalım.Bir tarafta bakanlar, generaller, müdürler, çiftlik sahipleri; diğer tarafta kapıcılar, on ikinci dereceden memurlar, ırgatlar ve bir lokma ekmeği zor bulan sefiller.
Hep merak etmişimdir.Bir general, emir verdiği neferden daha mı akıllı ve yeteneklidir? Bir müdür, günde on kere azarladığı kapıcıdan daha mı dürüst ve namusludur? Okuldan hatırlıyorum.Öğretmenlerimiz, “Yurttaşlık” dersinde bunun bir iş bölümü olduğunu söylüyorlardı.
Evine bir kuru ekmek götüremeyen, dört çocuk babası komşumuz Gorşkov’u hatırla. Adamcağız Allah’ın her günü iş bulmak ümidiyle evinden çıkıyor; ama açtığı her kapı yüzüne kapanıyor. Kimse onunla işini bölüşmek istemiyor. Öğretmenlerimizin “iş bölümü” dedikleri başka bir şey olmalı.
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski