poseydon
1 yıl
gece karanlık, deniz karanlik ve ikisinin birleştiği yerde hafif bir grilik ve üstünde kalın bir çizgi gibi boydan boya uzanan bir karanlık, bu çizginin üzerinde karanlık bir grilik daha. bir yıldız çarpıyor sürekli gözüme, parıldayıp duruyor ve bir yanıp bir sönüyordu ışığı. bir derdi var diyorum, bir derdi var belli. ne kadar baktım bilmiyorum o yıldıza, ancak besbelli yükseliyordu gökyüzünde, yer değiştiriyordu. dünya nın döndüğüne bir kanıt gibiydi bir durum. sonra ilerideki karanlığa takıldı gözüm. ve karanlığın icinde hareket eden bir ışığa, belli ki uçaktı bu ve sonra sönük bir yıldız belirdi uçakla aynı hizada durdular biraz, nasıl oldu bilmiyorum ama sanki dalgalar da yavaşladı o an. ben daha az soluk aldım o an ve yavaşça kabardi göğsüm bu az ve yavaş biçimde içime çektiğim hava sayesinde. ve göğsüm kabardığında uçak ve yıldız aynı hizada üst üste durmuş, ve ben göğsümün bütün kabarıklığı ile kala kalmıştım. birden her şey hızlandı sonra uçak birden çok ileri gitti ve az önce sönük sönük ışık saçmaya çalışan o yıldız biraz yükselmiş ve daha bir parlaktı. şaşırdım biraz bunun farkına varan her insanın yapacağı gibi yüksek bir hayretle şaşırdım. ve biraz sevindim sanırım, böyle bir ana tanıklık ettiğim için. bu kadar mı değil elbet. bunları o gecenin sabahında yazdım. o anı kaçırmak istemedim çünkü. bugüne gelecek olursak bu gece de yıldızlar var. en sönük olarak yanan yıldızda görüşmek ve ışığını artırmak dileği ile iyi geceler.