Kendini Beğenmiş Yazar
Bir yazar, kurgu, kurgusal olmayan veya şiir yazıyor olsun, asla kendinden hoşgörüsüz olamaz. Eğer kişi yazar ve sonra lütfen kendi kendini kendi kendine yaparsa, yayın olasılığı uzak olur. Editörler ve temsilciler bu yazarın hızlı bir şekilde farkında olabilir ve bu yazıyı kısa bir ret kaymasıyla reddedebilir. Kendi kendini tatlandırma kesinlikle kişinin yazısının bir parçası olmasına rağmen, yazı için en önemli güdü olarak işlev görmeyecektir. Okuyucu, yazardan ziyade, yayının arkasındaki en önemli nedendir ve gerçekten olmalıdır.
Yazmanın önemli olması için dürüst ve düşünceli olmalıdır. Eğer yazar açık ve dalgın ise, okuyucuyu her zaman kalbine götürdüğü için okuyucuyla bağlantı kurmak için gerçekten emindir. Bu romanlar, kısa öyküler, denemeler, makaleler, şiirle birlikte geçerlidir. Şairler, bazı şairler yayınlanmak yerine kendi kendini tatmin ve katarsis ile sınırlı yazsa da, okuyucularını diğer yazarlardan çok daha fazla kullanan bu empatiyi elde ediyor gibi görünüyor, ancak eğer böyle olabilirse, o zaman yazı daha çok bir avokasyon olabilir. bir kariyerden daha. Eğer yayın arayacaksa her türlü yazı okuyucuya bağlanmalıdır.
Tabii ki, ömür boyu kariyer olarak yazmak makalenin ana dayanağı olabilir. Eğer kişi fikirleri ifade etme dürtülerini yazar ve tatmin ederse, hatta yayınlanmadan düşünenleri netleştirmek için bile, o zaman tek okuyucunuz yazar ya da belki de en çok seçilmiş bir kişi olurdu. Kariyer yazarı sadece yazmanın arkasındaki nedenini düşünemez ve gerçekten düşünmemelidir; Okuyucu daha sonra büyük bir düşünce olarak işlev görmelidir.
Profesyonel yazar, okuyucunun saygısı ve haysiyetinden ziyade kendi kendini tatlandırma veya katarsis ile ilgili olarak yazarsa, görev şüphesiz boş ve inanılmaz olacaktır. Bu düşüncesizlik ve benmerkezlilik, okuyucuyu hayal kırıklığına uğratacaktır ve işten çıkarılma kaçınılmaz olarak takip edecektir. Şairden farklı olarak, diğer yazarlar mantıklı, net ve yararlı olmalı ve birkaç şekilde-duygusal, eğlenceli, bilgilendirici veya eğitimsel-ve okuyucunun basitçe anlayabileceği bir yöntemle olmalıdır.
Bir yazar kendinden hoşgörülü hale geldiğinde, sıradan ve yorucu bir esir olur. Bir yazarın yazması ve daha sonra kendisini memnun etmesi durumunda, okuyucu yakında bunu tanıyacak ve yazarın durumları ve durumları ile daha fazla alakalı biriyle çalışmasını reddedebilir. Yazı sıradan ve zihin uyuşması olduğundan, yazarı reddetme ve reddetme cezasına çarptırır.
Kendinden hoşgörü yapılabilir olsa da, arzu edilmez.
Hedeflerinize ulaşmak için herhangi bir yazar, kendi kendine memnuniyetten kaçınmalı ve görevi nesnellik ve acımasızlık, düzenleme ve yeniden yazma ile okuyucuyla sadece kalbinde görmelidir. Bu aslında uzman bir yazarın işaretidir.