Smaçörlükten mağlubiyetlere kadar 23 yaşındaki ABD, babası gibi 16 ile oynuyor ve yeni rolüyle 3 mağlubiyetin ardından kulübü yeniden başlattı: “O benim kahramanım, işte bir aile”
Khalia Lanier önemli bir soyadına, adı ne olursa olsun yolunu seçebilecek bir karaktere ve gerektiğinde yön değiştirme cesaretine sahip. Tüm bunlar, seyahat ve seyahat sınırlarıyla, ailesinin yakın olma olasılığı azaldığında, onu evinden uzaklara fırlatan bir dünya salgınının ortasında bir profesyonel olarak ilk deneyimleriyle yüzleşmek için gerekli macera ruhuyla birleşti. bir titremeye. Seçimiyle ödüllendirildi: Bergamo, saha içinde ve dışında onun ailesi oldu. Ve Bergamo ve koçu Pasqualino Giangrossi sayesinde, aynı zamanda yeni sınırlar keşfediyor, örneğin değişen roller.
Bir efsanenin kızı
–
Babanız, 70’ler ve 80’ler arasındaki NBA yıldızı Bob Lanier olarak adlandırıldığında (1970 draftında ilk genel seçim, 14 sezonda 20.1 sayı ve 10.1 ribaund ile oynadı) “sanatın kızı” sorularından kaçmak zor. ve ayrıca basketbolda bir kadere. Ve aslında Khalia, kendi yolunu istiyorsa sporu değiştirmenin daha iyi olduğunu fark etmeden önce basketbolla başladı: “Babam benim kahramanım, ama onun için spot ışığında olmak istemedim” dedi birkaç kez. Yani örgü n. 16. sevgili babanın şerefine ve topları bir sepet içinde değil, bir filenin üzerinde ezmek, karşılaştırmalara maruz kalmamak için. ABD Truva Atları ile başarılı bir üniversite kariyerinden sonra, geçen sezon Amerikalı smaçör profesyonel hayatına başlamak için Bergamo’yu seçti. İlk karantinadan sonraki yıl, okyanusun diğer tarafında: “Belli bir anlamda böylesi daha iyiydi – diyor – önceki deneyimlerle karşılaştırma imkanım yoktu, ama oldukça zordu” . California’dan Lombardiya’ya geçiş kolay olmadı ve Khalia bu yıl tekrar kalmaya karar verdi: “Bergamo’nun çok fazla tarihi var ve taraftarların çok fazla sorunu olan kulübe karşı tutkusu var, bence bu büyük bir destek. . O zaman Giangrossi gibi bir koçun benim gibi genç bir oyuncunun gelişimi için gerçek bir garanti olduğunu düşünüyorum. İleride belki Türkiye veya Rusya gibi başka şampiyonluklar da deneyeceğim ama büyümenin en büyük garantisini İtalya veriyor. Şampiyonluk seviyesi çok yüksek ve dışarıda hayat keyifli” dedi. Ve duygusal açıdan bile, cesaretlendirme eksikliği yoktu: “Artık Bergamo’dan bir erkek arkadaşım var, bu da yardımcı oluyor”. Şimdiye kadar İtalya’ya turist olmak için pek şansı olmadı: “Venedik, Milano, Como. Roma’ya gitmek isterdim ama anladım ki bir gün ziyaret etmek için yeterli değil”. Bu arada, Khalia takıma çok yardımcı oluyor. Son iki maçta pasör Di Iulio ile çapraz olarak hareket etti. Sonuç: 3 mağlubiyetin ardından iki galibiyet, yeterli yüzde ile 48 toplam puan ve sıralamada bir sıçrama. Kariyerinde yeni bir yol keşfetmiş olabilecek Lanier için hiç de fena değil.
Dikkat
–
Khalia hevesli değil, kursun tuzakları olduğunu biliyor: “Kendimi pek rahat hissetmiyorum, pozisyonuma, hareketlerime dikkat etmeliyim. Hâlâ farklı açılardan saldırmaya alışmam gerekiyor. Bazen başım belada hissediyorum. Bana çok yardımcı olan yol arkadaşlarıma teşekkür etmeliyim” dedi. Zaten sürmesi mukadder bir deney. “Karşı tarafta oynamaya çalışmadan önce koçla bu konuyu konuşmuştuk, sonra sakatlıklar ve farklı bir şey deneme arzusu belirleyici itici güç oldu. Bu yolda devam edeceğimizi düşünüyorum” dedi. Amerikalı forvet oyuncusuna göre sadece kurtuluştan fazlasını yapabilecek bir takım için önemli bir karar: “Herkesle kazanabiliriz demiyorum ama kendimize söz verirsek herkesle rekabet edebiliriz”. Yaz aylarında yurttaşlarının Tokyo’daki zaferine tanık olduktan sonra Olimpiyatları hedefleyen Lanier için büyümek ve kararlı olmak önemli bir hedeftir: “Amerikalı kadın voleybolunda ilk kez olimpiyat altın madalyası ve ilk kez inanılmaz bir duygu. böyle öngörülemeyen bir dünya durumunda. Oyunlar? Los Angeles 2028’e gelin”. Neden Paris değil? “Ben genç bir oyuncuyum ve onları oynarken görünce fark ettim ki onların seviyesinde olmak için daha çok büyümem gerekiyor.” Bu sırada Bergamo’yu uçurur.
5 Kasım 2021 (5 Kasım 2021 | 12:16 değişikliği)
© ÜREME SAKLIDIR