We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Antik Dünya Tarihi
Hadrian, MS 24 Ocak 76'da iyi bağlantıları olan bir ailede dünyaya geldi. Geleceğin imparatoru Trajan, babasının kuzeniydi ve babası öldüğünde 10 yaşındaki Hadrian'ın koruyucusu oldu.
Hadrian askeri saflarda hızla yükseldi ve büyük görevlerde bulundu. 24 yaşında Trajan'ın torunu Sabina ile evlendi. Onlarınki çocuksuz ve belki de sevgisiz bir eşleşmeydi. Hadrian, Trajan 117'de öldüğünde Suriye'nin legatesi ve vekiliydi.
Trajan tarafından evlat edinildiği açıklandı ve ordu onu Publius Aelius Traianus Hadrianus adıyla yeni imparator olarak kabul etti. Saltanatı, Trajan'ın yüksek rütbeli dört yardımcısının idamıyla başladı ve bu onu Roma Senatosu'na sevdirmedi.
Hadrian, önceki imparatorların aksine sınırlarını genişletmeye değil, güvence altına almaya ve imparatorluğu istikrara kavuşturmaya çalıştı. Esas olarak inşaat projeleri, idari iyileştirmeleri, ordularına olan ilgisi ve seyahatleri ile hatırlanır. Roma'daki güvenilir temsilciler ve muhtemelen bir gizli polis gücü, onun yıllarca başkentten uzak kalmasına izin verdi.
Hadrian hakkında pek çok bilgi, Roma imparatorları hakkında kasıtlı olarak yanıltıcı bilgilerle dolu şüpheli bir kaynak olan Historia Augusta'dan gelmektedir. Bununla birlikte, inkar edilemez bir şekilde benzersiz, eklektik ve çoğu zaman parlak bir adamdı.
Saltanatının yarısını yazıtlardan, hatıra paralarından ve çağdaş hesaplardan çoğunlukla Doğu'da seyahat ederek geçirdiği bilinmektedir. Hadrian'ın bazı şiirleri ve otobiyografisinden parçalar günümüze ulaşmıştır.
Hadrian, 121'de Galya ve Almanya'yı dolaştı ve Alman sınırını güvence altına almak için meşeden bir çit inşa edilmesini emretti. Ertesi yıl Britanya'da Hadrian, Roma lejyonlarını sorunlu Pict kabilelerinden ayıran kuzey sınırını gözlemledi.
|Sinyal kulesi ile Hadrian duvarı|
Hadrian, duvarın ve surların inşa edilmesini emretti. Daha sonra Moritanya ve Parthia'daki isyanları bastırmak için ayrıldı ve bir daha asla Britanya'ya veya imparatorluğunun batı kısmına geri dönmedi.
Duvar, önce dikilen yaklaşık 20 fit karelik sinyal kuleleri ile inşa edilmiş, her Roma milinde yer alan kaleler arasında düzenli olarak ilerlemiş ve daha sonra duvar aralarında doldurulmuştur. Orijinal yapı, parçalar halinde bir çim duvar içeriyordu ve taş duvarın genişliği 7,5 ila 9,5 fit arasında değişiyordu.
Hadrian Duvarı'nın savunma ağı sonunda 158 kule, 80 millik kale ve her biri 800'e kadar adamı barındırabilen 16 kaleden oluşuyordu. 16 fit yüksekliğe kadar ölçülen taş duvar, göğüsler hariç.
Fiziksel olarak mümkün olan her yerde, duvarın kuzey tarafı boyunca 9 fit derinliğinde ve 30 fit genişliğinde bir hendek uzanıyordu. Güney tarafında bir hendekten oluşan bir vallum (sur), her iki tarafında da kazılmış malzeme höyükleri, güneyden erişimi engelledi ve askeri bölgeyi işaretlemiş olabilir.
İmparator Hadrian tarafından tamamlanan diğer inşaat projeleri arasında Agrippa tarafından başlatılan Roma'daki Pantheon ve altı yüzyıl önce başlayan Atina'daki Olympian Zeus tapınağı yer alıyordu.
Hadrian ayrıca Tivoli'de kendi villasını ve bahçelerini tasarladı ve imparatorluk boyunca şehirler kurdu ve limanlar, su kemerleri, tapınaklar, hamamlar, spor salonları ve pazarlar inşa etti. Hadrian'ın Kudüs'teki Tapınağın kalıntıları üzerine Zeus'a bir tapınak inşa etme girişimleri ve sünneti yasaklaması, 132'de Yahudiye'de Bar Kokhba liderliğindeki şiddetli bir isyana yol açtı.
Hadrian, Antoninus Pius'u halefi olarak seçti ve Antoninus'u, Antoninus'un ölümünden sonra aslında Roma'yı birleştiren iki varisi daha evlat edinmeye ikna etti: Lucius Verus ve Marcus Aurelius. Hadrian 10 Temmuz 138'de öldü. 155'te Roma sınırı Hadrian Duvarı'na geri döndü ve Roma ordusunun Britanya'yı terk ettiği dördüncü yüzyılın sonlarına veya beşinci yüzyılın başlarına kadar orada kaldı.
Arkadaşlar mı, Aşıklar mı? İmparator ve Gençlik
MS 117'de imparator yapıldıktan sonra Hadrian, sonsuz genişleme ve fetih politikasıyla gelişen bir Roma İmparatorluğu'nu miras aldı. Çocuksuz eski imparator Trajan'ın büyük yeğeni Vibia Sabina ile siyasi olarak düzenlenmiş evliliği, kendi halefiyetinin temellerinin atılmasında rol oynayacak olsa da, Hadrian aynı zamanda İmparatorluk için yetenekli ve popüler bir yönetici olduğunu kanıtladı. 21 yıllık saltanatının 12'sini, eyaletleri ziyaret etmek, idareyi denetlemek ve ordularının disiplinini kontrol etmek için imparatorluğun dört bir yanına seyahat ederek geçirdi. Orduya kendini o kadar adadığı söylenirdi ki, sıradan askerler arasında uyur ve yemek yerdi. Bu nedenle, rejimi görece barışla işaretlenmiş olsa da, Hadrian genellikle askeri kıyafetler içinde tasvir edilir.
Vibia Sabina büstü, Roma, yaklaşık A.D. 140, mermer Getty Center, Los Angeles, California (Pubic Domain)
MS 123'te Hadrian'ın seyahatleri onu Bithynia'ya götürdü ve muhtemelen burada Antinous ile ilk kez karşılaştı. Yakışıklı, egzotik çocuk hızla onun favorisi oldu ve kısa sürede İmparatorluk sarayına kabul edildi.
Bu Önizlemeyi beğendiniz ve okumaya devam etmek mi istiyorsunuz? Yapabilirsiniz! ORADA BİZE KATILIN ( kolay, anında erişim ile ) ve ne kaçırdığınızı görün!! Tüm Premium makaleler, anında erişimle eksiksiz olarak mevcuttur.
Bir fincan kahve fiyatına Ancient Origins Premium'da bunu ve diğer tüm harika avantajları elde edersiniz. Ve - AO Premium'u her desteklediğinizde, bağımsız düşünceyi ve yazmayı desteklersiniz.
Martini Fisher bir Mitograf ve birçok kitabın yazarıdır."Zaman Haritaları: Anaerkillik ve Tanrıça Kültürü ” | ÖdemeMartiniFisher.com
En İyi Resim: İtalya'daki Yunan kolonisi Paestum'dan bir mezar freskinde tasvir edildiği gibi bir sempozyumdaki pederastic çiftler. ( Kamu malı )
Martini
Martini Fisher, tarih ve kültür meraklısı bir aileden geliyor. Avustralya'daki Macquarie Üniversitesi'nden Antik Tarih bölümünden mezun oldu. Tarihe olan ilgisi çeşitli olmasına rağmen, Martini özellikle mitolojiler, folklorlar ve eski cenaze törenleriyle ilgileniyor. Devamını oku
İçindekiler
Hadrian, 24 Ocak 76'da, muhtemelen Roma'nın Hispania Baetica eyaletindeki Italica'da (modern Sevilla yakınlarında) doğdu. [4] [5] [6] Adı Publius Aelius Hadrianus idi. Babası Publius Aelius Hadrianus Afer idi, praetorian rütbeli bir senatör, Italica'da doğup büyümüş, ancak birkaç yüzyıl boyunca birçok nesil boyunca Picenum'daki antik bir kasaba olan Hadria'dan (modern Atri) bir aileye baba tarafından bağlıydı. Aile, Scipio Africanus tarafından kurulduktan kısa bir süre sonra Italica'ya yerleşmişti. Hadrian'ın annesi, Gades'ten (Cádiz) seçkin bir Hispano-Romen senatör ailesinin kızı Domitia Paulina'ydı. [7] Tek kardeşi bir ablası, Aelia Domitia Paulina idi. Sütannesi, muhtemelen Cermen kökenli ve hayatı boyunca bağlı olduğu bir köle Germana'ydı. Daha sonra onun tarafından serbest bırakıldı ve Hadrian'ın Tivoli'deki villasında bulunan mezar yazıtında gösterildiği gibi, sonunda ondan daha uzun yaşadı. [8] [9] [10] Hadrian'ın büyük yeğeni, Barcino'dan (Barselona) Gnaeus Pedanius Fuscus Salinator, 118'de Hadrian'ın eş konsül olarak meslektaşı olacaktı. Bir senatör olarak, Hadrian'ın babası zamanının çoğunu Roma'da geçirecekti. . [11] Daha sonraki kariyeri açısından, Hadrian'ın en önemli aile bağlantısı, aynı zamanda senatör soyundan olan ve Italica'da doğup büyümüş olan babasının ilk kuzeni Trajan ileydi. Hadrian ve Trajan - Aurelius Victor'un sözleriyle - "uzaylılar", "dışarıdan gelen insanlar" olarak kabul edildi (macera). [12]
Hadrian'ın ailesi 86 yılında, o on yaşındayken öldü. O ve kız kardeşi Trajan ve Publius Acilius Attianus'un (daha sonra Trajan'ın Praetorian valisi oldu) vesayetleri oldular. [7] Hadrian fiziksel olarak aktifti ve 14 yaşındayken avlanmayı severdi, Trajan onu Roma'ya çağırdı ve ileri eğitimini genç bir Roma aristokratına uygun konularda ayarladı. [13] Hadrian'ın Yunan edebiyatına ve kültürüne duyduğu coşku ona bu lakabı kazandırdı. Graeculus ("Yunanlılar"). [14]
Hadrian'ın Roma'daki ilk resmi görevi, decemviri stlitibus judicandiscursus honorum'un ("şeref kursu") en düşük seviyesindeki pek çok genç yaştaki makamdan biri ve bu, daha yüksek bir göreve ve bir senatörlük kariyerine yol açabilir. Daha sonra, önce Legio II ile askeri bir tribün olarak görev yaptı. Adiutrix 95'te, ardından Legio V Macedonica ile. Hadrian'ın tribün olarak ikinci görevi sırasında, zayıf ve yaşlı hüküm süren imparator Nerva, Trajan'ı varisi Hadrian'ın Trajan'a haberi vermek için gönderildiği için kabul etti - ya da büyük olasılıkla aynı görevle görevlendirilen birçok elçiden biriydi. [15] Daha sonra Hadrian, Legio XXII Primigenia'ya ve üçüncü bir tribüne transfer edildi. [16] Hadrian'ın üç tribünlüğü ona kariyer avantajı sağladı. Eski senatör ailelerinin çoğu, daha yüksek görev için bir ön koşul olarak bir veya en fazla iki askeri tribünlüğe hizmet edebilir. [17] [18] Nerva 98'de öldüğünde, Hadrian'ın, Hadrian'ın kayınbiraderi ve rakibi Lucius Julius Ursus Servianus'un vali tarafından gönderilen resmi elçiden önce onu bilgilendirmek için aceleyle Trajan'a gittiği söylenir. [19]
101'de Hadrian Roma'ya döndü, quaestor seçildi, sonra quaestor imperatoris Traiani, İmparator ve muhtemelen imparator adına bestelediği, İmparator'un bildirilerini ve konuşmalarını okuduğu, İmparator ve toplanan Senato arasındaki irtibat subayı. İmparatorluk hayalet yazarı rolünde Hadrian, Trajan'ın çok güçlü arkadaşı ve kral yapıcısı olan yakın zamanda ölen Licinius Sura'nın yerini aldı. [20] Bir sonraki gönderisi şöyleydi: ab actis senatus, Senato'nun kayıtlarını tutmak. [21] Birinci Daçya Savaşı sırasında Hadrian, Trajan'ın kişisel maiyetinin bir üyesi olarak sahaya çıktı, ancak 105 yılında Roma'da Pleblerin Tribünü olarak göreve başlamak üzere askeri görevinden muaf tutuldu. Savaştan sonra, muhtemelen seçildi praetor. [22] İkinci Daçya Savaşı sırasında, Hadrian tekrar Trajan'ın kişisel hizmetindeydi, ancak Legio I Minervia'nın legatesi olarak, daha sonra 107'de Aşağı Pannonia valisi olarak "Sarmatileri geri tutmakla" görevlendirilmek üzere serbest bırakıldı. [23] [24] 107 ve 108 yılları arasında Hadrian, Roma kontrolündeki Banat ve Oltenia'nın Iazyges tarafından işgalini yendi. [25] [26] [27] Barış anlaşmasının kesin şartları bilinmemekle birlikte, Romalıların Oltenia'yı muhtemelen tek seferlik bir haraç ödemesini içeren bir tür imtiyaz karşılığında tuttuklarına inanılmaktadır. [26] Iazyges, bu süre zarfında, anlaşmanın bir parçası olabilecek Banat'ı da ele geçirdi. [28]
Şimdi otuzlu yaşlarının ortalarında, Hadrian Yunanistan'a gitti ve kendisine Atina vatandaşlığı verildi ve kısa bir süre için (112'de) Atina'nın kendi adını taşıyan Archon'u olarak atandı. [29] Atinalılar ona Dionysos Tiyatrosu'nda (IG II2 3286) yazıtlı bir heykeli hediye ettiler. cursus onur şimdiye kadar. [30] [31] Bundan sonra, Trajan'ın Part Savaşı'na kadar kendisinden haber alınamadı. Trajan'ın Parthia'ya karşı seferine bir elçi olarak katıldığında, imparatorluk maiyetine geri çağrılıncaya kadar [23] Yunanistan'da kalmış olması mümkündür. [32] Suriye valisi Daçya'da yenilenen sorunlarla ilgilenmek üzere gönderildiğinde, bağımsız komuta ile onun yerine Hadrian atandı. [33] Trajan ciddi şekilde hastalandı ve Roma'ya gitmek için gemiye bindi, Hadrian ise Suriye'de kaldı. fiili Doğu Roma ordusunun genel komutanı. [34] Trajan, Kilikya'daki kıyı kenti Selinus'a kadar geldi ve orada öldü, 8 Ağustos'ta Roma'nın en beğenilen, popüler ve en iyi imparatorlarından biri olarak kabul edilecekti.
Trajan ve ailesi ile ilişkisi
100 ya da 101'de, quaestor olduğu sıralarda, Hadrian, Trajan'ın on yedi ya da on sekiz yaşındaki torunu Vibia Sabina ile evlenmişti. Trajan'ın kendisi evliliğe pek hevesli değilmiş gibi görünüyor ve çiftin ilişkisi skandal derecesinde kötü olacağı için bunun iyi bir nedeni var. [35] Evlilik, Trajan'ın imparatoriçesi Plotina tarafından ayarlanmış olabilir. Bu son derece kültürlü, nüfuzlu kadın, Roma İmparatorluğu'nun Helen kültürünün altında yatan bir topluluk olduğu fikri de dahil olmak üzere Hadrian'ın değerlerini ve ilgi alanlarını paylaştı. [36] Hadrian, Trajan'ın halefi olarak atanırsa, Plotina ve geniş ailesi, Trajan'ın ölümünden sonra sosyal profillerini ve siyasi etkilerini koruyabilirdi. [37] Hadrian, Trajan'ın sevgili kız kardeşi Ulpia Marciana'nın kızı olan kayınvalidesi Salonina Matidia'nın desteğine de güvenebilirdi. [38] [39] Ulpia Marciana 112'de öldüğünde, Trajan onu tanrılaştırdı ve Salonina Matidia'yı Augusta yaptı. [40]
Hadrian'ın Trajan ile kişisel ilişkisi karmaşıktı ve zor olabilirdi. Hadrian, Trajan'ın veya Trajan'ın kararlarının üzerinde etki arayışına girmiş gibi görünüyor, Trajan'ın en sevdiği erkekleri yetiştirerek bu, Hadrian'ın Sabina ile evliliği sırasında açıklanamayan bir tartışmaya yol açtı. [41] [42] Trajan'ın saltanatının sonlarında, Hadrian üst düzey bir konsüllüğe ulaşamadı, sadece 108'lik bir konsül oldu [43] bu ona senatoryal soyluluğun diğer üyeleriyle [44] bir statü eşitliği verdi, [44] bir varis tayini. [45] Trajan isteseydi, himayesini aristokrat rütbesine ve onun ayrıcalıklarına terfi ettirebilirdi. [46] Hadrianus, Pleblerin Tribünü görevine alışılmış olandan bir yıl kadar daha genç olarak verilmiş gibi görünse de, Dacia'dan ayrılmak zorunda kaldı ve Trajan, randevuyu almak için Trajan'ın onu yoldan çekmesini isteyebilirdi. . [47] Historia Augusta Trajan'ın Hadrian'a hediyesini, Trajan'ın kendisinin Nerva'dan aldığı ve "[Hadrian'ın] tahta geçme umutlarını cesaretlendiren" bir elmas yüzüğü tarif eder. [48] [49] Trajan, Hadrian'ın ilerlemesini aktif olarak desteklerken, bunu dikkatli bir şekilde yaptı. [50]
Veraset Düzenleme
Bir varis tayin edememek, birbiri ardına rekabet eden davacılar tarafından kaotik, yıkıcı bir iktidar gaspına - bir iç savaşa - davet edebilir. Çok erken bir adaylık, bir feragat olarak görülebilir ve düzenli bir güç aktarımı şansını azaltabilir. [51] Trajan ölmek üzereyken, karısı Plotina tarafından emzirilirken ve Prefect Attianus tarafından yakından izlenirken, tanıklar önünde ifade edilen basit bir ölüm isteğiyle [52] Hadrian'ı yasal olarak mirasçı olarak kabul edebilirdi. Sonunda sunuldu, Trajan tarafından değil Plotina tarafından imzalandı ve Trajan'ın ölümünden sonraki gün tarihlendirildi. [53] Roma evlat edinme yasası, evlat edinme töreninde her iki tarafın da hazır bulunmasını gerektirdiğinden, Hadrian'ın hâlâ Suriye'de olması bir başka düzensizlikti. Hadrian'ın evlat edinilmesi ve halefiyetine söylentiler, şüpheler ve spekülasyonlar eşlik etti. Trajan'dan çok kısa bir süre sonra ölen Trajan'ın genç uşağı Phaedimus'un garip sorularla yüzleşmek yerine öldürüldüğü (veya kendini öldürdüğü) öne sürülmüştür. [54] Antik kaynaklar Hadrian'ın evlat edinilmesinin meşruluğu konusunda ikiye bölünmüştür: Dio Cassius bunu sahte olarak gördü ve Historia Augusta gerçek gibi yazar. [55] Hadrianus'un saltanatının başlarında basılan bir aureus, Hadrian'ı Trajan'ın "Sezar"ı (Trajan'ın varisi olarak atanan) olarak sunduğu resmi konumu temsil eder. [56]
Güvenli güç Düzenle
Göre Historia AugustaHadrian, Senato'ya katılımını bir mektupta oldu bitti"Askerlerin kendisini imparator ilan etmedeki alelacele acelesi, devletin imparatorsuz olamayacağına olan inancından kaynaklandığını" açıkladı. [57] Yeni imparator, lejyonların sadakatini geleneksel ikramiye ile ödüllendirdi ve Senato bu alkışı onayladı. Hadrianus adına çeşitli halk törenleri düzenlendi ve Hadrian'ın isteği üzerine tanrılaştırılan Trajan'ın da dahil olduğu tüm tanrılar tarafından onun "ilahi seçimi" kutlandı. [58]
Hadrian bir süre doğuda kaldı ve Trajan döneminde patlak veren Yahudi isyanını bastırdı. Yahudiye valisi, seçkin Mağribi general Lusius Quietus'u, Mağribi yardımcılarından oluşan kişisel muhafızından [59] [60] kurtardı, ardından Tuna sınırındaki karışıklıkları bastırmak için harekete geçti. Roma'da, Hadrian'ın eski koruyucusu ve şimdiki Praetorian Prefect'i Attianus, Lusius Quietus ve diğer üç önde gelen senatör, Lucius Publilius Celsus, Aulus Cornelius Palma Frontonianus ve Gaius Avidius Nigrinus'un karıştığı bir komployu ortaya çıkardığını iddia etti. [61] Dördü için kamuya açık bir yargılama yapılmadı – yargılandılar gıyabında, avlandı ve öldürüldü. [61] Hadrian, Attianus'un kendi inisiyatifiyle hareket ettiğini iddia etti ve onu senatörlük statüsü ve konsolosluk rütbesi ile ödüllendirdi, ardından en geç 120'de emekliye ayrıldı. [62] Hadrian, senatoya, bundan böyle eski haklarını kovuşturma ve yargılama hakkının verildiğine dair güvence verdi. kendine saygı duyulacaktı.
Bu dört infazın nedenleri belirsizliğini koruyor. Hadrian'ın meşru varis olarak resmi olarak tanınması, diğer potansiyel hak sahiplerini caydırmak için çok geç gelmiş olabilir. [63] Hadrian'ın en büyük rakipleri Trajan'ın en yakın arkadaşlarıydı, imparatorluk konseyinin en deneyimli ve kıdemli üyeleriydi [64] içlerinden herhangi biri imparatorluk makamı için meşru bir rakip olabilirdi (kapasite imperii) [65] ve bunlardan herhangi biri, Hadrian'ın değiştirmeyi amaçladığı Trajan'ın yayılmacı politikalarını desteklemiş olabilir. [66] Aralarından biri, Arabistan Nabatea'nın eski bir fatihi olarak Doğu'da bir hisseyi elinde tutan Aulus Cornelius Palma idi. [67] Historia Augusta Palma'yı ve üçüncü idam senatörü Lucius Publilius Celsus'u (113'te ikinci kez konsül) Hadrian'ın alenen aleyhinde konuşmuş olan kişisel düşmanları olarak tanımlar. [68] Dördüncüsü, eski bir konsolos, entelektüel, Genç Pliny'nin arkadaşı ve (kısaca) Hadrian'ın saltanatının başlangıcında Dacia Valisi olan Gaius Avidius Nigrinus'du. Muhtemelen Hadrian'ın taht için baş rakibiydi, en yüksek rütbeli, soylu ve bağlantılara sahip bir senatördü. Historia AugustaHadrian, ondan kurtulmaya karar vermeden önce, Nigrinus'u varisi ilan etmeyi düşünmüştü. [69] [70]
Kısa bir süre sonra, 125 yılında Hadrian, Quintus Marcius Turbo'yu Praetorian Prefect'i olarak atadı. [71] Turbo onun yakın arkadaşıydı, binicilik düzeninin önde gelen isimlerinden biriydi, kıdemli bir mahkeme hakimi ve bir savcıydı. [72] [73] Hadrian, atlıların senatörlere karşı dava açmasını da yasakladığı için, [74] Senato üyeleri üzerinde tam yasal yetkiyi elinde tuttu, aynı zamanda en yüksek temyiz mahkemesi olarak kaldı ve kararlarıyla ilgili olarak imparatora resmi başvurular yasaklandı.[75] Eğer bu, Hadrian'ın tam bilgisi olsun ya da olmasın, Attianus'un verdiği hasarı onarma girişimiyse, Hadrian'ın itibarı ve Senatosu ile ilişkisi, saltanatının geri kalanı için onarılamaz bir şekilde zedelenmişti. [76] Bazı kaynaklar Hadrian'ın ara sıra bir muhbirler ağına başvurduğunu, meyve [77] senatörler ve yakın arkadaşları da dahil olmak üzere yüksek sosyal statüye sahip kişileri gizlice araştırmak. [78]
Hadrian, saltanatının yarısından fazlasını İtalya dışında geçirecekti. Önceki imparatorlar çoğunlukla İmparatorluk çevresindeki emperyal temsilcilerinin raporlarına güvenirken, Hadrian olayları kendisi görmek istedi. Önceki imparatorlar genellikle uzun süreler için Roma'yı terk etmişlerdi, ancak çoğunlukla savaşa gitmek için, çatışma çözüldükten sonra geri döndüler. Hadrian'ın neredeyse aralıksız seyahatleri, imparatorluğun tamamen Roma hegemonyası olduğu gelenek ve tutumlardan hesaplanmış bir kopuşu temsil edebilir. Hadrian, taşralıları medeni halklar topluluğuna ve Roma denetimi altında ortak bir Helen kültürüne dahil etmeye çalıştı. [80] Roma anayasalarına sahip yeni Roma kolonilerinin dayatılmasından ziyade, eyalet kasabalarının (belediye), kendi gelenekleri ve yasaları olan yarı özerk kentsel toplulukların yaratılmasını destekledi. [81]
Hadrian'ın sonraki saltanatının madeni para sayılarında kozmopolit, ekümenik bir niyet belirgindir ve imparatorun çeşitli eyaletlerin kişileştirmelerini "yükselttiğini" gösterir. [82] Aelius Aristides daha sonra Hadrian'ın "tebaası üzerinde koruyucu bir el uzattığını, düşmüş adamların ayakları üzerinde durmasına yardım ettiği gibi onları kaldırdığını" yazacaktı. [83] Bütün bunlar Roma gelenekçileriyle iyi gitmedi. Kendine düşkün imparator Nero, Yunanistan'da uzun ve barışçıl bir turdan keyif almış ve Roma seçkinleri tarafından imparator olarak temel sorumluluklarını terk ettiği için eleştirilmişti. Doğu eyaletlerinde ve bir dereceye kadar batıda, Nero'nun yakın dönüşü veya yeniden doğuşuyla ilgili popüler destek iddiaları, ölümünden hemen sonra ortaya çıktı. Hadrian, seyahatleri sırasında bu olumlu, popüler bağlantıları bilinçli olarak kullanmış olabilir. [84] Historia AugustaHadrian, bir Roma imparatoru için "biraz fazla Yunan", fazla kozmopolit olarak tanımlanır. [85]
Britanya ve Batı (122) Düzenle
Hadrian'ın Britanya'ya gelişinden önce, eyalet 119'dan 121'e kadar büyük bir isyan yaşadı. [86] Yazıtlar bir Britannica seferi Bu, yaklaşık 3.000 askerden oluşan bir müfrezenin (vexillatio) gönderilmesi de dahil olmak üzere büyük birlik hareketlerini içeriyordu. Fronto, o sırada Britanya'daki askeri kayıplar hakkında yazıyor. [87] 119-120 tarihli madeni para efsaneleri, Quintus Pompeius Falco'nun düzeni yeniden sağlamak için gönderildiğini doğrular. 122'de Hadrian, "Romalıları barbarlardan ayırmak için" bir duvar inşa etmeye başladı. [88] Duvarın gerçek bir tehditle veya onun yeniden canlanmasıyla başa çıkmak için inşa edildiği fikri olasıdır, ancak yine de varsayımsaldır. [89] İmparatorluğun genişlemesini durdurmak için genel bir arzu, belirleyici sebep olabilir. Duvar, Roma topraklarına yönelik saldırıları kalabalık bir sınır ordusundan daha düşük bir maliyetle engellediği [90] ve sınır ötesi ticareti ve göçü kontrol ettiği için, savunma maliyetlerinin azaltılması da bir rol oynamış olabilir. [91] Britanya sikkelerinin ilahi kişileştirmesi vurulduğunda, York'ta Britannia'ya bir türbe dikildi ve onun imajını taşıyordu. BRİTANYA. [92] 122 yılının sonunda, Hadrian Britanya'ya yaptığı ziyareti tamamlamıştı. Adını taşıyan bitmiş duvarı hiç görmedi.
Hadrian güney Galya boyunca devam etmiş görünüyor. Nemausus'ta, yakın zamanda Roma'da ölen ve Hadrian'ın isteği üzerine tanrılaştırılan hamisi Plotina'ya adanmış bir bazilika inşasına nezaret etmiş olabilir. [93] Bu sıralarda Hadrian sekreterini görevden aldı. karın zarı iltihabı[94] biyografi yazarı Suetonius, imparatoriçeye karşı "aşırı aşinalık" için. [95] Marcius Turbo'nun Praetorian Prefect olarak meslektaşı Gaius Septicius Clarus, aynı iddia edilen nedenle, belki de onu görevden alma bahanesiyle görevden alındı. [96] Hadrian, 122/123 kışını, Augustus Tapınağı'nı restore ettiği İspanya'daki Tarraco'da geçirdi. [97]
Afrika, Parthia ve Anadolu Antinous (123–124) Düzenle
123'te Hadrian, Akdeniz'i geçerek Mauretania'ya gitti ve burada yerel isyancılara karşı kişisel olarak küçük bir kampanya yürüttü. [98] Ziyaret, Parthia Hadrian'ın hızla doğuya yöneldiği savaş hazırlıkları raporlarıyla yarıda kesildi. Bir noktada, Roma ordusu için iyi yetiştirilmiş ailelerden gelen genç erkeklerin eğitimini kişisel olarak finanse ettiği Cyrene'yi ziyaret etti. Cyrene, daha önceki Yahudi isyanı sırasında yıkılan kamu binalarının restorasyonundan daha önce (119'da) yararlanmıştı. [99] [100]
Hadrian Fırat'a vardığında, bizzat Part Kralı I. Osroes ile bir anlaşmaya vardı, Roma savunmasını teftiş etti, sonra Karadeniz kıyısı boyunca batıya doğru yola çıktı. [101] Muhtemelen kışı Bithynia'nın ana şehri olan Nikomedia'da geçirdi. Nikomedia, kalışından kısa bir süre önce bir depremle sarsılmıştı ve Hadrian, şehrin yeniden inşası için fon sağladı ve eyaletin restore edicisi olarak alkışlandı. [102]
Hadrian'ın Claudiopolis'i ziyaret etmesi ve Hadrian'ın sevgilisi olan mütevazi bir genç adam olan güzel Antinous'u görmesi mümkündür. Edebi ve epigrafik kaynaklar, Antinous'un tasvirlerinin ne zaman ve nerede karşılaştıklarına dair hiçbir şey söylemezler, Antinous'un yaklaşık 20 yaşında, 130 yılındaki ölümünden kısa bir süre önce. Antinous'un imparatora hizmet etmek üzere bir uşak olarak eğitilmek üzere Roma'ya gönderilmesi ve ancak yavaş yavaş imparatorluğun gözdesi statüsüne yükselmesi mümkündür. [103] İlişkilerinin gerçek tarihi çoğunlukla bilinmemektedir. [104]
Antinous olsun ya da olmasın, Hadrian Anadolu'yu dolaştı. Çeşitli gelenekler onun belirli yerlerde varlığını öne sürer ve başarılı bir domuz avından sonra Mysia, Hadrianutherae'de bir şehir kurduğunu iddia eder. Bu sıralarda Bergama krallarının başlattığı Kyzikos'taki Zeus Tapınağı'nı tamamlama planları uygulamaya kondu. Tapınağa devasa bir Hadrian heykeli verildi. Kyzikos, Pergamon, Smyrna, Efes ve Sardes imparatorluk kültü için bölgesel merkezler olarak terfi ettirildi.neocoros). [105]
Yunanistan (124–125) Düzenle
Hadrian, 124 yılının sonbaharında Yunanistan'a geldi ve Eleusis Gizemlerine katıldı. Daha önce kendisine vatandaşlık veren Atina'ya özel bir bağlılığı vardı. baş rahip Atinalıların isteği üzerine anayasalarını revize etti - diğer şeylerin yanı sıra, kendi adını taşıyan yeni bir kabile (kabile) ekledi. [106] Hadrian, aktif, uygulamalı müdahaleleri ihtiyatlı kısıtlama ile birleştirdi. Zeytinyağı üreticileri ile petrol üreticilerine üretim kotaları koyan [107] Atina Meclisi ve Konseyi arasındaki yerel bir anlaşmazlığa müdahale etmeyi reddetti, ancak Atina tahıl arzı için bir emperyal sübvansiyon verdi. [108] Hadrian, Atina'nın halka açık oyunlarını, festivallerini ve yarışmalarını finanse etmek için iki vakıf kurdu, eğer hiçbir vatandaşın zengin olmadığı veya onlara Gymnasiarch veya Agonotetes olarak sponsorluk yapacak kadar istekli olmadığı durumlarda. [109] Genel olarak Hadrian, imparatorluk kültünün rahipleri de dahil olmak üzere Yunan ileri gelenlerinin, su kemerleri ve halk çeşmeleri gibi daha dayanıklı hükümlere odaklanmasını tercih etti (nymphaea). [110] Atina'ya böyle iki çeşme verildi, bir diğeri Argos'a verildi. [111]
Kış aylarında Peloponnese'yi gezdi. Kesin rotası belirsizdir, ancak Epidaurus'ta aldığı Pausanias, Hadrian tarafından orada inşa edilen tapınakları ve “restoratörleri” sayesinde vatandaşları tarafından kahramanca çıplaklıkla dikilen heykelini [112] anlatır. Antinous ve Hadrian, bu dönemde zaten sevgili olmuş olabilirler, Hadrian, Antinous'un Bithynia'daki evi ile antik, efsanevi, politik olarak yararlı bağlantıları paylaşan Mantinea'ya özel bir cömertlik gösterdi. Mantinea'nın Poseidon Hippios Tapınağı'nı [113] [114] restore etti ve Pausanias'a göre şehrin orijinal, klasik adını restore etti. Helenistik zamanlardan beri, Makedon Kralı Antigonus III Doson'dan sonra Antigoneia olarak yeniden adlandırıldı. Hadrian ayrıca Abae ve Megara antik tapınaklarını ve Argos Heraion'u yeniden inşa etti. [115] [116]
Peloponnese gezisi sırasında Hadrian, Augustus zamanından beri Sparta'yı yöneten Euryclid ailesinin lideri Spartalı soylu Eurycles Herculanus'u, Atinalı büyük Herodes Atticus the Elder ile birlikte Senato'ya girmeye ikna etti. İki aristokrat, Klasik Çağın iki "büyük gücü"nün temsilcileri olarak "Eski Yunanistan"dan Roma Senatosu'na giren ilk kişiler olacaktı. [117] Bu, Yunan ileri gelenlerinin Roma siyasi yaşamına katılma konusundaki isteksizliklerinin üstesinden gelmek için önemli bir adımdı. [118] 125 Mart'ta Hadrian, Atina'nın Dionysia festivaline Atina kıyafeti giyerek başkanlık etti. Olimpiya Zeus Tapınağı, beş yüzyıldan fazla bir süredir yapım aşamasındaydı, Hadrian, işin bitmesini sağlamak için emrindeki büyük kaynakları tahsis etti. Ayrıca Atina Agorası'na su getirmek için özellikle zorlu ve iddialı bir su kemerinin planlanmasını ve inşasını organize etti. [119]
İtalya'ya dönüş ve Afrika gezisi (126–128) Düzenle
İtalya'ya dönüşünde, Hadrian Sicilya'ya bir yol yaptı. Sikkeler onu adanın yenileyicisi olarak kutlar. [120] Roma'ya döndüğünde, yeniden inşa edilmiş Pantheon'u ve Tibur yakınlarındaki Sabine Tepeleri arasında tamamlanmış villasını gördü. Mart 127'nin başlarında, Hadrian İtalya turuna çıktı, rotası hediyelerinin ve bağışlarının kanıtlarıyla yeniden oluşturuldu. [120] Cupra Maritima'daki Cupra tapınağını restore etti ve Fucine gölünün drenajını iyileştirdi. Bu cömertlikten daha az hoş karşılanan, 127'de İtalya'yı vali olarak hareket eden konsolosluk rütbesine sahip imparatorluk elçileri altında dört bölgeye ayırma kararıydı. Roma'nın kendisi hariç tüm İtalya üzerinde yargı yetkisi verildi, bu nedenle İtalyan davaları Roma mahkemelerinden kaydırıldı. [121] İtalya'nın fiilen bir grup eyalet statüsüne indirilmesi, Roma Senatosu'nun işine yaramadı, [122] ve yenilik Hadrian'ın saltanatından uzun sürmedi. [120]
Hadrian bu sıralarda hastalandı, hastalığının doğası ne olursa olsun, bu onu 128 baharında Afrika'yı ziyaret etmekten alıkoymadı. Gelişi, kuraklığı sona erdiren yağmurun iyi alametiyle aynı zamana denk geldi. Hayırsever ve restoratör olarak olağan rolünün yanı sıra, birlikleri denetlemek için zaman buldu, onlara yaptığı konuşma hayatta kaldı. [123] Hadrian, 128 yazında İtalya'ya döndü, ancak üç yıl sürecek başka bir tura çıktığı için kalışı kısa sürdü. [124]
Yunanistan, Asya ve Mısır (128–130) Antinous'un ölümü
128 Eylül'de Hadrian tekrar Eleusis gizemlerine katıldı. Bu sefer Yunanistan'a yaptığı ziyaret, Yunanistan'ın egemenliği için iki eski rakip olan Atina ve Sparta'ya odaklanmış görünüyor. Hadrian, Yunan dirilişini Delphi merkezli Amphictyonic League etrafında odaklama fikriyle oynamıştı, ancak şimdiye kadar çok daha büyük bir şeye karar vermişti. Yeni Panhellenion, Yunan şehirlerini bir araya getirecek bir konsey olacaktı. Hazırlıkları başlatan Hadrian, kimin bir Yunan şehri olduğu iddiasının gerçek olduğuna karar vermek zaman alacaktı ve Efes'e doğru yola çıktı. [125] Yunanistan'dan, Hadrianus Asya yoluyla Mısır'a ilerledi, muhtemelen Efesli bir tüccar olan Lucius Erastus tarafından maiyetiyle birlikte Ege'yi aşındırdı. Hadrian daha sonra Efes Konsili'ne bir mektup göndererek Erastus'u belediye meclis üyeliğine layık bir aday olarak destekledi ve gerekli ücreti ödemeyi teklif etti. [126]
Hadrian Mısır'a 29 Ağustos 130'da Mısır Yeni Yılı'ndan önce geldi. [127] Mısır'daki kalışını Büyük Pompey'in Pelusium'daki mezarını onararak, [128] ona bir kahraman olarak kurban sunarak ve mezar için bir kitabe yazarak açtı. Pompey, Roma'nın doğudaki gücünü kurmaktan evrensel olarak sorumlu olarak kabul edildiğinden, bu restorasyon muhtemelen Trajan'ın geç saltanatı sırasında oradaki toplumsal huzursuzluğun ardından Roma'nın Doğu hegemonyasını yeniden onaylama ihtiyacıyla bağlantılıydı. [129] Hadrian ve Antinous, Libya çölünde aslan avı düzenlediler, Yunan Pankrates'in konuyla ilgili bir şiiri, birlikte seyahat ettiklerinin en eski kanıtı. [130]
Hadrian ve maiyeti Nil'de yelken açarken Antinous boğuldu. Ölümünü çevreleyen kesin koşullar bilinmemektedir ve kaza, intihar, cinayet ve dini kurbanların tümü varsayılmıştır. Historia Augusta aşağıdaki hesabı sunar:
Nil'de bir yolculuk sırasında en sevdiği Antinous'u kaybetti ve bu genç için bir kadın gibi ağladı. Bu olayla ilgili olarak, bazılarının kendisini Hadrian için ölüme adadığına dair çeşitli söylentiler var ve diğerleri - hem güzelliğinin hem de Hadrian'ın şehvetinin ima ettiği gibi. Ancak bu her ne olursa olsun, Yunanlılar Hadrian'ın isteği üzerine onu tanrılaştırdılar ve kehanetlerin onun aracılığıyla verildiğini ilan ettiler, ancak bunların genellikle Hadrian tarafından bestelendiği ileri sürülmektedir. [131]
Hadrian, 30 Ekim 130'da Antinous'un onuruna Antinoöpolis şehrini kurdu. Daha sonra Nil üzerinden Thebes'e kadar devam etti ve burada 20 ve 21 Kasım'da Memnon Heykeli'ne yaptığı ziyaret, Julia Balbilla tarafından yazılan ve hala hayatta olan dört epigramla anıldı. . Daha sonra kuzeye yöneldi ve Aralık başında Fayyum'a ulaştı. [132]
Yunanistan ve Doğu (130–132) Düzenle
Hadrian'ın Nil'deki yolculuğundan sonraki hareketleri belirsizdir. Roma'ya dönse de dönmese de, 130/131'de, Atina Tapınağı'ndan Olympian Zeus'a odaklanacak olan yeni Panhellenion'unu organize etmek ve başlatmak için Doğu'ya gitti. Yerel çatışmalar, Delphi merkezli bir Yunan derneği için önceki planın başarısız olmasına yol açtığından, Hadrian bunun yerine tüm Yunan şehirlerinden oluşan büyük bir birliğe karar verdi. [133] Üyelik için başarılı başvurular, Hadrian'ın kişisel, idealize edilmiş Helenizm kavramlarını tatmin etmek için Yunan kökenlerine ilişkin mitolojik veya uydurma iddiaları ve İmparatorluk Roma'sına sadakatin onaylanmasını içeriyordu. [134] [135] Hadrian kendisini Yunan kültürünün ve Yunanistan'ın "özgürlüklerinin" koruyucusu olarak görüyordu – bu durumda, kentsel özyönetim. Bu, Hadrian'ın daha önceki bir Panhelenik Kongresi'ni toplamış olduğu varsayılan Perikles'in hayali varisi olarak görünmesine izin verdi - böyle bir Kongre yalnızca Roma'nın İmparatorluk düzenine saygı duyan Plutarch tarafından Perikles'in biyografisinde bahsedilir. [136]
Epigrafik kanıtlar, Panhellenion'a başvurma olasılığının, Hadrian'ın planı içinde Atina ve Avrupa Yunan üstünlüğünü kıskanan Küçük Asya'nın daha zengin, Helenleşmiş şehirleri için çok az çekici olduğunu gösteriyor. [137] Hadrian'ın Helenizm kavramı dardı ve "Yunanlığı" daha geniş, Helenistik bir kültürden ziyade klasik kökler açısından tanımladığını kasten arkada bırakıyordu. [138] Bununla birlikte, Yunanlılık konusunda şüpheli bir iddiaya sahip olan bazı şehirler – Side gibi – tamamen Helenik olarak kabul edildi. [139] Alman sosyolog Georg Simmel, Panhellenion'un "oyunlar, anmalar, bir idealin korunması, tamamen politik olmayan bir Helenizm" üzerine kurulduğunu belirtti. [140]
Hadrian, birçok bölgesel merkeze onursal unvanlar verdi. [141] Palmyra bir devlet ziyareti aldı ve Hadriana Palmyra'nın sivil adı verildi. [142] Hadrian ayrıca, Roma İmparatorluğu ile Partlar arasındaki Palmyre ticaretini korumak için çok şey yapmış olan bir Soados'un da aralarında bulunduğu çeşitli Palmyrene kodamanlarına da onur verdi. [143]
Hadrian 131-32 kışını Atina'da geçirmiş ve burada tamamlanmış Olimpiya Zeus Tapınağı'nı [144] 132'de bir zamanlar Doğu'ya, Yahudiye'ye adamıştı.
İkinci Roma-Yahudi Savaşı (132-136)
Roma Yahudiyesinde Hadrian, 66-73 Birinci Roma-Yahudi Savaşı'ndan sonra hala harabe halinde olan Kudüs'ü ziyaret etti. Vespasian'ın Caesarea Maritima ile yaptığı gibi, çeşitli onursal ve mali ayrıcalıklarla Kudüs'ü bir Roma kolonisi olarak yeniden inşa etmeyi planlamış olabilir. Romalı olmayan nüfusun Roma dini ritüellerine katılma zorunluluğu olmayacaktı, ancak Roma imparatorluk düzenini desteklemeleri bekleniyordu, bu, bazı Yahudilerin hem 66 hem de 132 isyanları sırasında Roma ordusunda görev yaptığı Caesarea'da kanıtlandı. [145] Hadrian'ın Yahudi Tapınağını geleneksel Roma sivil-dini İmparatorluk kültüne asimile etmeyi amaçladığı, bu tür asimilasyonların Yunanistan'da ve diğer eyaletlerde uzun süredir yaygın bir uygulama olduğu ve genel olarak başarılı olduğu tahmin ediliyor. [146] [147] Komşu Samiriyeliler, dini ayinlerini Helenistik ayinlerle zaten birleştirmişlerdi. [148] Katı Yahudi tektanrıcılığı, önce İmparatorluk kandırmacalarına, sonra da İmparatorluk taleplerine karşı daha dirençli olduğunu kanıtladı. [149] Simon bar Kokhba liderliğindeki büyük bir Helen ve Roma karşıtı Yahudi ayaklanması patlak verdi. Roma valisi Tineius (Tynius) Rufus, direniş barını ezmek için bir ordu istedi Kokhba, saflarına katılmayı reddeden her Yahudiyi cezalandırdı. [150] Justin Martyr ve Eusebius'a göre, bu daha çok bar Kokhba'nın mesih iddialarına karşı çıkan Hıristiyan mühtedilerle ilgiliydi. [151]
dayalı bir gelenek Historia Augusta İsyanın, Hadrianus'un sünneti kaldırmasıyla tetiklendiğini öne sürüyor (ingiliz milah) [152] bir Helenist olarak bunu sakatlama olarak gördü. [153] Bilim adamı Peter Schäfer, bu iddia için hiçbir kanıt bulunmadığını ileri sürüyor, çünkü bu iddianın kötü şöhretli doğası göz önüne alındığında, Historia Augusta kaynak olarak, yazarın ilgili pasajda gösterdiği "aptallık" ve "genital mutilasyon" hakkındaki çağdaş Roma mevzuatının, kölelerin efendileri tarafından hadım edilmesi genel sorununu ele aldığı görülüyor. [154] [155] [156] Diğer meseleler, topraksız yoksullar ile toprak bağışlarıyla imtiyazlı gelen Romalı koloniciler arasındaki ağır, kültürel açıdan duyarsız bir Roma idaresi gerilimi ve Jeremiah'ın Tapınağın yıkılmasından yetmiş yıl sonra yeniden inşa edileceğine dair kehanet, tıpkı Birinci Tapınak'ın Babil sürgününden sonra olduğu gibi. [157]
Mevcut kanıtların parçalı doğası göz önüne alındığında, ayaklanmanın başlangıcı için kesin bir tarih belirlemek mümkün değildir, ancak büyük olasılıkla yaz ile sonbahar arasında başlamış 132. [158] Romalılar organize vahşet karşısında ezildiler. ayaklanmanın. [149] Hadrian, generali Sextus Julius Severus'u Britanya'dan çağırdı ve Tuna'ya kadar olan yerlerden asker getirdi. Roma kayıpları, tüm bir lejyon veya yaklaşık 4.000 sayısal eşdeğeri kadar ağırdı.[159] Hadrian'ın savaşla ilgili olarak Roma Senatosu'na sunduğu raporda, "Siz ve çocuklarınızın sağlığı yerindeyse, benim ve lejyonların sağlığı yerindeyse, iyi olur" şeklindeki geleneksel selamlamayı ihmal etti. [160] İsyan 135 tarafından bastırıldı. Cassius Dio'ya göre, Yahudiye'deki Roma savaş operasyonları yaklaşık 580.000 Yahudi'yi öldürdü ve 50 müstahkem kasaba ve 985 köyü yerle bir etti. [161] Nüfusun bilinmeyen bir oranı köleleştirildi. Kudüs'ün 10 kilometre (6,2 mil) güneybatısında müstahkem bir şehir olan Beitar, üç buçuk yıllık bir kuşatmanın ardından düştü. Yahudi nüfusa yönelik cezai tedbirlerin kapsamı tartışma konusu olmaya devam ediyor. [162]
Hadrian, eyaletin adını Roma haritasından sildi ve adını Suriye Palaestina olarak değiştirdi. Kendisinden ve Jüpiter Capitolinus'tan sonra Jerusalem Aelia Capitolina'yı yeniden adlandırdı ve Yunan tarzında yeniden inşa ettirdi. Epiphanius'a göre Hadrianus, Pontus'taki Sinoplu Aquila'yı, onunla evlilik yoluyla akraba olduğu için "şehri inşa etme işinin gözetmeni" olarak atadı. [163] Hadrian'ın şehrin ana Forumunu ana Cardo ve Decumanus Maximus'un kavşağına yerleştirdiği söylenir, şimdi (daha küçük) Muristan'ın yeri. Yahudi isyanının bastırılmasından sonra Hadrian, Samiriyelilere Gerizim Dağı'ndaki Zeus Hypsistos'a ("En Yüksek Zeus") adanmış bir tapınak sağladı. [165] İsyanın kanlı bir şekilde bastırılması, Yahudilerin Roma İmparatorluk düzeninden siyasi bağımsızlığına son verdi. [166]
Yazıtlar, 133 yılında Hadrian'ın ordularıyla isyancılara karşı savaşa çıktığını açıkça göstermektedir. Daha sonra, muhtemelen o yıl ve neredeyse kesin olarak - yazıtlara bakılırsa - Illyricum aracılığıyla Roma'ya döndü. [167]
Hadrian hayatının son yıllarını Roma'da geçirdi. 134'te, İkinci Yahudi Savaşı'nın sonu için bir İmparatorluk selamı aldı (aslında bir sonraki yıla kadar sonuçlanmadı). Hadrian, savaşı kozmopolit bir imparatorluğa yönelik "özlemlerine yönelik acımasız ve ani bir hayal kırıklığı" olarak görmeye başladığından, anma ve başarı ödülleri minimumda tutuldu. [168]
İmparatoriçe Sabina, muhtemelen 136'da, Hadrian'ın politik bir zorunluluk olarak başa çıktığı mutsuz bir evlilikten sonra öldü. NS Historia Augusta biyografi, Hadrian'ın kendisinin, karısının "huzursuz ve asabiliğinin", özel bir vatandaş olsaydı, boşanma için yeterli sebep olacağını beyan ettiğini belirtir. [169] Bu, Sabina'nın ölümünden sonra Hadrian'ın onu zehirlediğine dair yaygın inanışa güven verdi. [170] Yerleşik İmparatorluk kurallarına uygun olarak, Sabina - Augusta 128 civarında [171] - ölümünden kısa bir süre sonra tanrılaştırıldı. [172]
Arka arkaya düzenleme Düzenle
Hadrian'ın Sabina ile evliliği çocuksuz olmuştu. Sağlık sorunu yaşayan Hadrian veraset sorununa döndü. 136'da o yılın olağan konsoloslarından biri olan Lucius Ceionius Commodus'u kabul etti ve bekleyen bir imparator olarak Lucius Aelius Caesar adını aldı. 118'de idam edilen "dört konsolosluk"tan biri olan Gaius Avidius Nigrinus'un damadıydı, ancak kendisi hassas bir sağlıktaydı ve görünüşe göre bir liderden daha "şehvetli, iyi eğitimli bir büyük efendi" olarak ünlenmişti. ". [173] Hadrian'ın seçimini açıklamak için çeşitli modern girişimlerde bulunuldu: Jerome Carcopino, Aelius'un Hadrian'ın doğal oğlu olduğunu öne sürüyor. [174] Onun evlat edinilmesinin, Hadrianus'un, önde gelen üyeleri Hadrian'ın tahta çıkışından kısa bir süre sonra idam edilen dört senatör aileden en önemlilerinden biri ile uzlaşmak için gecikmiş girişimi olduğu da öne sürülmüştür. [83] Aelius, Pannonia Superior ve Pannonia Inferior'un ortak valisi olarak onurlu bir şekilde kendini beraat ettirdi [175] 137'de bir konsüllük daha yaptı, ancak 1 Ocak 138'de öldü. [176]
Hadrian daha sonra, Hadrian'a İtalya'nın beş imparatorluk elçisinden biri ve Asya'nın prokonsülü olarak hizmet etmiş olan Titus Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus'u (geleceğin imparatoru Antoninus Pius) evlat edindi. Hanedan istikrarının çıkarları için, Hadrian, Antoninus'un hem Lucius Ceionius Commodus'u (merhum Aelius Caesar'ın oğlu) hem de Marcus Annius Verus'u (Hadrian'ın yakın arkadaşı olan aynı adı taşıyan etkili bir senatörün torunu) evlat edinmesini istedi. Aelius Caesar'ın kızı Ceionia Fabia. [177] [178] Annius Verus'un ilerlemesini destekleyen Hadrian değil, Antoninus Pius – Annius Verus'un amcası – daha sonra Ceionia Fabia'dan boşanması ve Antoninus'un kızı Annia Faustina ile evliliği aynı yöne işaret ediyor. Sonunda İmparator olduğunda, Marcus Aurelius, kendi inisiyatifiyle Lucius Verus adı altında Ceionius Commodus'u ortak imparator olarak seçecekti. [177]
Hadrian'ın son birkaç yılı çatışma ve mutsuzlukla geçti. Aelius Caesar'ı benimsemesi, özellikle Hadrian'ın kayınbiraderi Lucius Julius Ursus Servianus ve Servianus'un torunu Gnaeus Pedanius Fuscus Salinator ile popüler olmadığını kanıtladı. Servianus, şimdi çok yaşlı olsa da, Hadrianus'un saltanatının başlangıcında veraset çizgisinde durmuştu Fuscus'un imparatorluk gücü üzerinde kendisi için planları olduğu söylenir. 137'de, Hadrian'ın her ikisinin de idam edilmesini emrettiği, büyükbabasının da dahil olduğu bir darbe girişiminde bulunmuş olabilir. [179] Servianus'un idamından önce Hadrian'ın "ölmeyi özleyeceği ama ölemeyeceği" için dua ettiği bildiriliyor. [180] Son, uzun süren hastalığı sırasında Hadrian'ın intihar etmesi birkaç kez engellendi. [181]
Ölüm Düzenle
Hadrian 138 yılında 10 Temmuz'da Baiae'deki villasında 62 yaşında öldü. [182] Dio Cassius ve Historia Augusta bozulan sağlığının ayrıntılarını kaydedin. 21 yıl boyunca, Tiberius'tan bu yana en uzun ve Prenslik'te, Augustus, Hadrian'ın halefi Antoninus Pius ve Tiberius'tan sonra en uzun dördüncü yıl hüküm sürdü.
Önce Baiae yakınlarındaki Puteoli'de, bir zamanlar Cicero'ya ait olan bir araziye gömüldü. Kısa bir süre sonra, kalıntıları Roma'ya nakledildi ve neredeyse tamamlanmış türbenin yakınında, Domitia Bahçeleri'ne gömüldü. Halefi Antoninus Pius tarafından 139 yılında Roma'da Hadrian Mezarı'nın tamamlanmasından sonra, cesedi yakıldı ve külleri, karısı Vibia Sabina ve ilk evlatlık oğlu Lucius Aelius Caesar'ınkilerle birlikte oraya yerleştirildi. 138. Senato, Hadrian'a ilahi onurlar vermek konusunda isteksiz davranmıştı, ancak Antoninus, İmparator'un konumunu reddetmekle tehdit ederek onları ikna etti. [183] [184] Hadrianus'a Campus Martius'ta eyaletleri temsil eden kabartmalarla süslenmiş bir tapınak verildi. [185] Senato, Antoninus'u evlat edinen babasının tanrılaştırılması için baskı yaparken evlada bağlılığı nedeniyle Antoninus'a "Pius" unvanını verdi. [183] Aynı zamanda, belki de senatonun Hadrian'a karşı kötü niyetinin yansıması olarak, onun kutsanmasını onurlandıran hatıra paraları minimumda tutuldu. [186]
Hadrian'ın askeri faaliyetlerinin çoğu, karşılıklı çıkar ve destek topluluğu olarak imparatorluk ideolojisiyle tutarlıydı. Erken imparatorluğu karakterize eden "yabancı" halkların boyunduruk altına alınması yoluyla agresif bir şekilde zenginlik ve toprak edinimi yerine, mevcut eyaletleri "yükseltmeye" yönelik dış ve iç tehditlerden korunmaya odaklandı. [187] Hadrian'ın politika değişikliği, imparatorluğun genişlemesinin yavaşlamasına yönelik bir eğilimin parçasıydı, bu tür bir genişleme ondan sonra kapatılmadı (imparatorluğun en geniş kapsamına yalnızca Severan hanedanı sırasında ulaşıldı), ancak bu yönde önemli bir adımdı. imparatorluğun aşırı gerilmesi. [188] İmparatorluk bir bütün olarak bundan yararlanırken, askeri kariyerciler fırsatların kaybedilmesine içerliyorlardı.
4. yüzyıl tarihçisi Aurelius Victor, Hadrian'ın Trajan'ın Mezopotamya'daki toprak kazanımlarından çekilmesini Trajan'ın başarılarının kıskanç bir küçümsemesi olarak gördü.Traiani gloriae invidens). [189] Daha büyük olasılıkla, yayılmacı bir politika artık sürdürülebilir değildi, imparatorluk iki lejyonu, Lejyon XXII Deiotariana ve "kayıp lejyon" IX Hispania'yı kaybetmişti, muhtemelen Britanya'daki Brigantes tarafından geç bir Trajan ayaklanmasında yok edildi. [190] Trajan'ın kendisi, Mezopotamya'daki kazanımlarının savunulamaz olduğunu düşünmüş ve ölümünden kısa bir süre önce onları terk etmiş olabilir. [191] Hadrian, Dacia'nın bir kısmını Roxolani Sarmatyalılara kralları Rasparaganus'a verdi, Roma vatandaşlığı, müşteri kral statüsü ve muhtemelen artan bir sübvansiyon aldı. [192] Hadrian'ın Daçya cephesindeki varlığı yalnızca bir varsayımdır, ancak Dacia, taşra alegorileriyle birlikte onun madeni para serisine dahil edilmiştir. [193] Birliklerin Daçya ovalarından kontrollü bir şekilde kısmen geri çekilmesi, birkaç Roma süvari birimini ve destekleyici bir tahkimat ağını sürdürmekten daha az maliyetli olurdu. [194]
Hadrian, bir zamanlar Trajan'ın Parthia'nın müvekkili kralı [195] ve yaklaşık 121'de hizmet etmiş olan bağımlı kral Parthamaspates aracılığıyla Osroene üzerindeki kontrolü elinde tuttu, Hadrian şimdi bağımsız olan Parthia ile bir barış anlaşması müzakere etti. Saltanatının sonlarında (135), Alanlar, Kafkas İberya kralı Pharasmanes'in gizli desteğiyle Roma Kapadokya'ya saldırdı. Saldırı, Hadrianus'un valisi tarihçi Arrian [196] tarafından püskürtüldü ve daha sonra İberya'da bir Romalı "danışman" görevlendirildi. [197] Arrian, Hadrian'ı Karadeniz ve Kafkasya ile ilgili konularda iyi bilgilendirdi. 131 ile 132 yılları arasında Hadrian'a uzun bir mektup gönderdi (Öksin Periplus) bir Roma müdahalesine ihtiyaç duyulması durumunda ilgili bilgileri sunmayı amaçlayan Karadeniz çevresinde bir deniz gezisinde. [198]
Hadrian ayrıca imparatorluğun sınırları boyunca kalıcı tahkimatlar ve askeri noktalar geliştirdi (sınırlar, sl. misket limonu) istikrar, barış ve hazırlık politikasını desteklemek. Bu, ordunun barış zamanlarında yararlı bir şekilde işgal edilmesine yardımcı oldu, Britanya'nın karşısındaki duvarı sıradan birlikler tarafından inşa edildi. Çoğunluğu ahşap olan bir dizi sur, kale, karakol ve gözetleme kulesi Tuna ve Ren sınırlarını güçlendirdi. Birlikler yoğun, düzenli tatbikatlar yaptı. Madeni paraları neredeyse barışçıl olanlar kadar askeri görüntüler gösterse de, Hadrianus'un politikası güç yoluyla barıştı, hatta tehditti [199]. disiplin (disiplin) iki parasal seriye konu olmuştur. Cassius Dio, Hadrian'ın saltanatının genel olarak barışçıl karakterinin nedeni olarak "tükür ve cilala" vurgusunu övdü. [200] Fronto, aksine, Hadrian'ın savaş oyunlarını gerçek savaşa tercih ettiğini ve 128 sırasında yeni karargahında bir teftiş turunda yaptığı yazılı konuşmalar dizisi gibi "ordulara anlamlı konuşmalar yapmaktan" keyif aldığını iddia etti. Lambaesis'teki Legio III Augusta [201]
İtalya'dan ve diğer Romanlaşmış eyaletlerden gelen lejyoner asker sıkıntısıyla karşı karşıya kalan Hadrian, daha az maliyetli silahların kullanımını sistemleştirdi. sayı – Doğulu atlı okçular gibi özel silahlara sahip etnik vatandaş olmayan birlikler, düşük yoğunluklu, sınır sızmacıları ve avcı erleriyle uğraşmak gibi mobil savunma görevlerinde. [202] [203] Hadrian, Roma ordusuna ağır süvari birliklerini (katafrakt) dahil etmesiyle de tanınır. [204] Fronto daha sonra Hadrian'ı kendi zamanının Roma ordusunda standartların düşmesinden sorumlu tuttu. [205]
Hadrian, hukukçu Salvius Julianus aracılığıyla, Roma hukukunu kodlamaya yönelik ilk girişimi yasalaştırdı. Bu, yargıçların yasal eylemlerinin sabit yasalar haline geldiği ve bu nedenle artık İmparator dışında herhangi bir sulh yargıcı tarafından kişisel yoruma veya değişikliğe tabi tutulamayacağına dair Daimi Fermandı. [206] [207] Aynı zamanda, Domitian tarafından başlatılan bir prosedürün ardından Hadrian, İmparator'un yasal danışma kurulunu yaptı, consilia principis ("prensler konseyi"), maaşlı yasal yardımcılardan oluşan daimi bir organa dönüştürülür. [208] Üyeleri, İmparatorluk hanehalkının önceki azatlılarının yerine, çoğunlukla binicilik sınıfından geliyordu. [209] [210] Bu yenilik, ayakta kalan Cumhuriyetçi kurumların yerini açıkça otokratik bir siyasi sistemin almasına işaret ediyordu. [211] Yenilenen bürokrasinin, geleneksel yargıçlardan bağımsız olarak idari işlevleri yerine getirmesi gerekiyordu, bu da Senato'nun konumundan bir şey eksiltmedi. Yeni memurlar özgür insanlardı ve bu nedenle bir birey olarak İmparatorun değil, "Taç"ın çıkarları adına hareket etmeleri gerekiyordu. [209] Bununla birlikte, Senato, yanında yeni bir aristokrasinin ortaya çıkmasının neden olduğu prestij kaybını hiçbir zaman kabul etmedi ve Senato ile İmparator arasındaki zaten sorunlu ilişkiyi daha fazla zorladı. [212]
Hadrian, en zengin, en etkili veya en yüksek statülü vatandaşların (olarak tanımlanan) geleneksel yasal ayrıcalıklarını kodladı. muhteşem kişilikler veya dürüstler), nispeten küçük, vatana ihanet içermeyen suçlardan suçlu bulunduğunda geleneksel olarak para cezası ödeme hakkına sahipti. Düşük rütbeli kişiler – tüm ("diğerleri"), düşük rütbeli vatandaşlar da dahil olmak üzere - aşağılayıcılar aynı suçlar için, belirli süreli köleliğin bir biçimi olarak madenlerde veya kamu işlerinde zorla çalıştırma dahil olmak üzere aşırı fiziksel cezalara tabi tutulabilecek kişiler. Cumhuriyetçi vatandaşlık en azından hukukta eşitlik ve adalet hakkını taşırken, imparatorluk mahkemelerinde suçlar her iki tarafın göreceli prestijine, rütbesine, itibarına ve ahlaki değerine göre yargılanır ve cezalandırılırdı. akranlarından biri ve düşük rütbeli vatandaşlar veya vatandaş olmayanlar tarafından içlerinden birine karşı işlenen suçlarla çok sert bir şekilde ilgilenmek. Vatana ihanet (maiestas) için, yasanın verebileceği en kötü ceza, kafasını kesmekti. dürüstler NS aşağılayıcılar çarmıha gerilebilir, yakılabilir veya arenadaki hayvanlara mahkûm edilebilir. [213]
Çok sayıda Roma vatandaşı, hiyerarşinin alt ucunda güvencesiz bir sosyal ve ekonomik avantaj sağladı. Hadrian, eyaletlerin olağan, günlük resmi işlerini yürütmekten sorumlu, genellikle orta sınıf, seçilmiş yerel yetkililer olan kararnamelerin, eyaletlerin resmi işlerinden sorumlu olduğunu açıklığa kavuşturmayı gerekli buldu. dürüstler askerler, gaziler ve aileleri de, medeni hukuk açısından, azat edilmişler ve köleler de dahil olmak üzere, diğerleri, aşağılayıcılar. Çoğu Romalı gibi, Hadrian da köleliği ahlaki açıdan doğru kabul etmiş görünüyor; "en iyi adamları" zenginlik, güç ve saygıyla ödüllendiren aynı doğal düzenin bir ifadesiydi. Hadrian, popüler bir köle arabacının serbest bırakılmasını talep eden bir kalabalıkla karşılaştığında, başka birine ait bir köleyi özgürleştiremeyeceğini söyledi. [214] Bununla birlikte, kölelerin maruz kalabilecekleri cezaları kanıt sağlamak için yasal olarak işkence görebileceklerini, ancak ölüm cezasına çarptırılmadıkça yasal olarak öldürülemeyeceklerini sınırladı. [215] Ustaların, yasal olarak haklı bir ceza olmadıkça, bir gladyatör eğitmenine (lanista) veya bir satıcıya köle satmaları da yasaklandı. [216] Hadrian, serbest sanıklara ve tanıklara işkence yapılmasını da yasakladı. [217] [218] Kaçırılan özgür erkeklerin bazen yasadışı olarak tutulduğu köleler için özel hapishaneler olan ergastula'yı kaldırdı. [219]
Hadrian, hem icracı hem de hasta için ölüm acısı üzerine, gönüllü olarak veya gönüllü olarak, azat edilmiş adam veya köle üzerinde gerçekleştirilen hadım etmeyi yasaklayan genel bir ferman yayınladı. [220] Altında Lex Cornelia de Sicaris ve Veneficis, hadım etme cinayet komplosu ile eşit tutuldu ve buna göre cezalandırıldı. [221] Helenseverliğine rağmen Hadrian aynı zamanda bir gelenekçiydi. arasında kıyafet standartlarını uyguladı. dürüstler senatörlerin ve şövalyelerin halka açık yerlerde toga giymeleri bekleniyordu. Tembelliği caydırmak için tiyatrolarda ve hamamlarda cinsiyetler arasında katı bir ayrım uyguladı, hamamların "tıbbi nedenlerle" öğleden sonra saat 2.00'ye kadar açılmasına izin verilmedi. [222]
Hadrian'ın katılımla ilgili acil görevlerinden biri, selefi Trajan'ın ve kendisine şükran borçlu olduğu Trajan'ın ailesinin herhangi bir üyesinin tanrılaştırılması için senatörlerin rızasını aramaktı. Hadrian'ın kayınvalidesi Matidia Augusta, Aralık 119'da öldü ve usulüne uygun olarak tanrılaştırıldı. [223] Hadrian, Britannia'dan dönüşü sırasında, hamisi Plotina'ya adanmış bir bazilikanın tamamlanmasını veya kurulmasını denetlemek için Nemausus'ta durmuş olabilir. Yakın zamanda Roma'da ölmüş ve Hadrian'ın isteği üzerine tanrılaştırılmıştı. [93]
İmparator olarak Hadrian, aynı zamanda Roma'nın tüm dini işlerinden ve imparatorluk boyunca resmi dini kurumların düzgün işleyişinden sorumlu pontifex maximus'du. Hispano-Romen kökenleri ve belirgin Helenizm yanlısı, resmi imparatorluk kültünün odağını Roma'dan Eyaletlere kaydırdı. Standart madeni para sorunları onu hala geleneksel dahi populi Romani, diğer konular kişisel kimliğini vurguladı Herkül Gaditanus (Herkül of Gades) ve Roma'nın Yunan medeniyetini imparatorluk koruması. [224] Sagalassos'u Yunan Pisidia'da İmparatorluğun önde gelen İmparatorluk kült merkezi olarak terfi ettirdi. Panhellenion Atina'yı Yunan kültürünün manevi merkezi olarak övdü. [225]
Hadrian, özellikle geleneksel şehirlerarası rekabetlerin yaygın olduğu Yunanistan'da, mevcut listeye birkaç İmparatorluk kült merkezi ekledi. İmparatorluk kült merkezleri olarak tanıtılan şehirler, İmparatorluk festivallerinin ve kutsal oyunların sponsorluğunu çekti, turizm, ticaret ve özel yatırımları çekti. Yerel değerli kişiler ve sponsorlar, Roma egemenliğinin himayesi altında kült yetkililer olarak kendilerini tanıtmaya ve İmparatorluk otoritesine saygı duymaya teşvik edildi. [226] Hadrian'ın köklü dini merkezleri yeniden inşa etmesi, onun klasik Yunanistan'ın görkemlerine duyduğu saygının daha da altını çizerdi – çağdaş antikacı zevklerle uyumlu bir şey. [115] [227] Hadrian'ın Yunan Doğu'ya üçüncü ve son seyahati sırasında, Hadrian'ın kendisine odaklanan bir dini şevk yükselmiş gibi görünüyor. O zamanki dini bağdaştırmacılığa göre, kendisine bir tanrı, anıtlar ve sivil saygı olarak kişisel kült verildi. [228] 116'da Kitos Savaşı sırasında meydana gelen hasarın ardından büyük İskenderiye Serapeum'unu yeniden inşa ettirmiş olabilir. [229]
136 yılında, ölümünden sadece iki yıl önce Hadrian, Venüs ve Roma Tapınağı'nı adadı. Daha önce Nero'nun Altın Evi'nin bulunduğu yer olan 121'de bu amaç için ayırdığı arazi üzerine inşa edildi. Tapınak, Roma'daki en büyük tapınaktı ve Roma'dan çok Yunanlı bir tarzda, Helenleştirici bir tarzda inşa edilmişti.Tapınağın adanmışlığı ve heykelleri, Roma halkının kutsal atası ve koruyucusu olan geleneksel Roma tanrıçası Venüs'e tapınmayı, Tanrıça Roma'ya tapınmayı ilişkilendirdi - kendisi şimdiye kadar yalnızca taşrada tapılan bir Yunan icadıydı - doğanın evrensel doğasını vurgulamak için. imparatorluk. [230]
Antinous Düzenle
Hadrian, Antinous'u, ölüm yerinin çok yakınında bulunan antik II. Ramses Tapınağı'nda Mısırlı bir rahip tarafından Osiris-Antinous olarak tanrılaştırdı. Hadrian, Greko-Romen tarzında inşa edilmiş yeni bir tapınak-şehir kompleksini oraya adadı ve ona Antinoöpolis adını verdi. [231] Tam bir Yunan polisiydi, Trajan'ın alimenta'sına benzer bir İmparatorluk tarafından sübvanse edilen beslenme düzenine sahipti, [232] ve vatandaşlarının vatandaşlık statüsünü kaybetmeden yerli nüfusun üyeleriyle evlenmelerine izin verildi. Hadrian böylece mevcut bir yerli kültü (Osiris'e göre) Roma yönetimiyle özdeşleştirdi. [233] Antinous kültü, Yunanca konuşulan dünyada çok popüler olacaktı ve Batı'da da destek buldu. Hadrian'ın villasında, sakallı bir Aristogeiton ve temiz traşlı bir Harmodios'lu Tyrannicides heykelleri, favorisini klasik Yunan aşkı geleneğine bağladı. [234] Batıda Antinous, Kelt güneş tanrısı Belenos ile özdeşleştirildi. [235]
Hadrian, Antinous'un ölümündeki kederinin açık yoğunluğu nedeniyle, özellikle de kendi kız kardeşi Paulina'nın ölümünden sonra onun tanrılaştırılmasını geciktirdiği için eleştirildi. [236] Bununla birlikte, ölen genci bir kült figür olarak yeniden yaratması pek karşı çıkmadı. [237] Antinous, devlet destekli resmi Roma imparatorluk kültünün bir konusu olmasa da, imparator ve tebaaları için ortak bir odak noktası sunarak onların topluluk duygusunu vurguladı. [238] Heykeli ile madalyalar vuruldu ve imparatorluğun her yerinde, Mısır elbisesi de dahil olmak üzere her türlü kıyafetle ona heykeller dikildi. [239] Bithynia'da ve Arcadia'da Mantineia'da ibadeti için tapınaklar inşa edildi. Atina'da onuruna bayramlar kutlanır ve adına kehanetler verilirdi. "Uluslararası" bir kült figür olarak Antinous, Hadrian'ın saltanatından çok daha uzun süre dayanan kalıcı bir üne sahipti. [240] Caracalla'nın saltanatı sırasında heykeliyle birlikte yerel madeni paralar hâlâ basılıyordu ve Diocletianus'un tahta çıkışını kutlamak için yazdığı bir şiirde adı geçiyordu. [241]
Hıristiyanlar Düzenle
Hadrian, Trajan'ın Hıristiyanlar üzerindeki politikasını sürdürdü, bunlar aranmamalı ve sadece yemin etmeyi reddetme gibi belirli suçlardan yargılanmalıdır. [242] Asya valisi Gaius Minicius Fundanus'a hitaben yazılan ve Justin Martyr tarafından muhafaza edilen bir fermanda Hadrian, Hıristiyanları suçlayanların suçlarının ispat yükünü taşıması gerektiğini [243] ya da cezalandırılmaları gerektiğini ortaya koydu. iftira (hakaret). [244]
Hadrian'ın sanata, mimariye ve bayındırlık işlerine sürekli ve coşkulu bir ilgisi vardı. Aslen Agrippa tarafından inşa edilen ve 80 yılında bir yangında yok edilen Roma'nın Pantheon'u ("tüm tanrılara tapınak"), Trajan döneminde kısmen restore edilmiş ve Hadrian'ın altında günümüze kadar koruduğu kubbeli formda tamamlanmıştır. Hadrian'ın Tibur'daki (Tivoli) Villası, kutsal bir manzarayı yeniden yaratan kubbeli Serapeum ile tamamlanmış bir İskenderiye bahçesinin en büyük Roma eşdeğerini sağlar. [245] Cassius Dio'nun tarihinden bir anekdot, Hadrian'ın kendi mimari zevkleri ve yetenekleri hakkında yüksek görüşlere sahip olduğunu ve onların reddedilmesini kişisel bir suç olarak gördüğünü ileri sürer: Saltanatından bir süre önce, selefi Trajan, Apollodorus ile mimari bir sorunu tartışıyordu. Şam – Trajan Forumu'nun mimarı ve tasarımcısı, Daçyalı fethini anan Sütun ve Tuna Nehri üzerindeki köprüsü – Hadrian tavsiyesini sunmak için sözünü kestiğinde. Apollodorus ona sert bir yanıt verdi: "Defol ve su kabaklarını çiz [Görünüşe göre Hadrianus'un çizmeyi sevdiği kubbelere alaycı bir gönderme]. Bu meselelerin hiçbirini anlamıyorsun." Dio, Hadrianus'un imparator olduktan sonra, Apollodorus'a devasa Venüs ve Roma Tapınağı'nın çizimlerini gösterdiğini ve onun yardımı olmadan büyük binaların yaratılabileceğini ima ettiğini iddia eder. Apollodorus, binanın çözülemeyen çeşitli sorunlarına ve kusurlarına işaret ettiğinde, Hadrian öfkelendi, onu sürgüne gönderdi ve daha sonra düzmece suçlamalarla ölüme mahkum etti. [246] [247]
Hadrian, hem Latince hem de Yunanca şiir yazdı, hayatta kalan birkaç örnekten biri, ölüm döşeğinde yazdığı bildirilen bir Latin şiiridir (aşağıya bakınız). Yunan yapımlarından bazıları Palatine Antolojisi'ne girdi. [248] [249] Ayrıca bir otobiyografi yazdı. Historia Augusta diyor ki, Hadrian'ın azatlısı Trallesli Phlegon adıyla yayımlanmıştır. Görünüşe göre, çok uzun veya vahiy olan bir çalışma değildi, ancak çeşitli söylentileri yok etmek veya Hadrian'ın en tartışmalı eylemlerini açıklamak için tasarlandı. [250] Bu otobiyografinin Antoninus Pius'a bir dizi açık mektup şeklinde olması mümkündür. [251]
Hadrian, genç yaşlardan itibaren tutkulu bir avcıydı. [252] Kuzeybatı Asya'da, öldürdüğü bir dişi ayıyı anmak için bir şehir kurdu ve adadı. [253] Mısır'da sevgilisi Antinous'la birlikte bir aslan öldürdüğü belgelenmiştir. [253] Roma'da, Hadrian'ın avlanmanın farklı aşamalarında yer aldığı sekiz kabartma, bir öldürmeyi kutlayan bir anıt olarak başlayan bir binayı süslüyor. [253]
Hadrian'ın Helenseverliği, ondan önceki Nero gibi sakalı Roma imparatorluk onuruna uygun olarak benimsemesinin bir nedeni olabilir. [254] Hadrian'ın sakalı, doğal yüz kusurlarını gizlemeye de hizmet etmiş olabilir. [255] Kendisinden önceki tüm imparatorlar (Nero hariç) sakallı olana kadar ondan sonra gelen temiz traşlı imparatorlardı ve bu imparatorluk modası 7. yüzyılın başında Phocas tarafından yeniden canlandırıldı. [256] [257]
Hadrian, rakip filozoflar Epictetus ve Favorinus'a ve onların eserlerine aşinaydı ve Roma felsefesine ilgi duyuyordu. İmparator olmadan önce Yunanistan'da ilk kalışı sırasında, Nicopolis'te Epictetus'un derslerine katıldı. [258] Plotina'nın ölümünden kısa bir süre önce Hadrian, Atina'daki Epikurosçu Okulun liderliğinin Romalı olmayan bir adaya açık olmasını dilemişti. [259]
Hadrianus'un Pleblerin Tribünü olduğu süre boyunca, kehanetlerin ve alametlerin onun gelecekteki imparatorluk durumunu açıkladıkları iddia ediliyordu. [260] göre Historia AugustaHadrian'ın astroloji ve kehanete büyük ilgisi vardı ve kendisi de yetenekli bir astrolog olan bir büyük amcası tarafından gelecekte İmparatorluğa katılacağı anlatılmıştı. [261]
Hadrian'ın Şiiri
Göre Historia AugustaHadrian, ölümünden kısa bir süre önce şu şiiri yazmıştır: [262]
Animula, vagula, blandula Hospes comeque corporis Loca'da Quae nunc abibis Pallidula, rijida, nudula, Nec, ut tabanlar, dabis iocos. P. Aelius Hadrianus İth. Hareketli sevimli küçük ruh, Bedenin yoldaşı ve misafiri, Şimdi parçalar için azalan Renksiz, bükülmez ve çıplak Her zamanki dikkat dağıtıcılarınız artık orada olmayacak.
Şiir, dikkate değer bir popülariteye sahipti, [263] [264], ancak eşit olmayan eleştirel beğeni topladı. [265] Hadrian'ın biyografisinin sözde yazarı Aelius Spartianus'a göre, Historia Augusta, Hadrian "bundan daha iyi olmayan Yunanca da benzer şiirler yazdı". [266] T. S. Eliot'un şiiri "Animula", ilişki açık olmasa da Hadrian'ın şiirinden ilham almış olabilir. [267]
Hadrianus, "kıskanç, melankolik, hazcı ve kendi gösterişine göre aşırıya kaçan bir zihni ustaca gizleyen, kısıtlamayı, sevecenliği, merhameti simüle eden ve tam tersine, şöhret tutkusunu gizleyen tüm Roma imparatorlarının en çok yönlüsü olarak tanımlanır. yandı." [268] [269] Halefi Marcus Aurelius, meditasyonlar, Hadrian'ın bariz bir şekilde yokluğuna borçlu olduğu kişileri listeler. [270] Hadrian'ın senatosu ile gergin, otoriter ilişkisi, ölümünden bir nesil sonra kendisi de senatör olan Fronto tarafından kabul edildi ve Marcus Aurelius'a yazdığı mektuplardan birinde şöyle yazdı: birkaç kez büyük bir hevesle ve ben de bunu isteyerek yaptım [. ] Ama eğer söylenebilirse – büyükbabanıza olan bağlılığınızı saygıyla kabul ederek – Hadrian'ı Mars Gradivus veya Dis Pater'a yaptığım gibi yatıştırmak ve teselli etmek istedim, onu sevmektense." [271] Fronto, bir başka mektubunda, Hadrian'ın saltanatı sırasında bazı dostluklarını "hayatım pahasına" sürdürdüğünü ekler (boşalmak periculo capitis). [272] Hadrian, saltanatının otokratik karakterinin altını çizdi. ölür Senato yerine ordular tarafından alkışlandığı ve Senato'nun onayını atlamak için imparatorluk kararnamelerini sık sık kullanarak yasa çıkardığı günden itibaren. [273] Hadrianus ve Senato arasındaki örtülü düşmanlık, açıkça "kötü" imparatorların saltanatları sırasında olduğu gibi hiçbir zaman açık bir çatışmaya dönüşmedi, çünkü Hadrian nasıl uzak duracağını ve açık bir çatışmadan nasıl kaçınacağını biliyordu. [274] Hadrian'ın saltanatının yarısını Roma'dan uzakta sürekli seyahat ederek geçirmesi, muhtemelen bu kalıcı gergin ilişkinin en kötüsünü hafifletmeye yardımcı oldu. [275]
1503'te Niccolò Machiavelli, açık bir cumhuriyetçi olmasına rağmen, Hadrian'ı bir ideal olarak kabul etti. prensler, Roma'nın Beş İyi İmparatorundan biri. Friedrich Schiller, Hadrian'ı "İmparatorluğun ilk hizmetkarı" olarak adlandırdı. Edward Gibbon, onun "engin ve aktif dehasına" ve "eşitliği ve ılımlılığına" hayrandı ve Hadrian'ın dönemini "insanlık tarihinin en mutlu dönemi"nin bir parçası olarak değerlendirdi. Ronald Syme'ın görüşüne göre, Hadrian "bir Führer, bir Duce, bir Caudillo idi". [276] Syme'a göre, Tacitus'un Tiberius'un yükselişi ve tahta çıkışıyla ilgili açıklaması, Hadrian'ın otoriter Prensi'nin kılık değiştirmiş bir açıklamasıdır. [277] Yine Syme'a göre, Tacitus'un Annals'ı, "Hadrian'ın saltanatı sırasında ve ondan nefret eden" bir çağdaş tarih eseri olacaktır. [278]
Eski edebi görüşlerin dengesi, Hadrian'ı hemen hemen her zaman selefiyle olumsuz bir şekilde karşılaştırırken, modern tarihçiler onun güdülerini, amaçlarını ve eylemlerinin ve politikalarının sonuçlarını incelemeye çalışmışlardır. [279] MA Levi için, Hadrian'ın politikalarının bir özeti, İmparatorluğun ekümenik karakterini, Senato'dan kopuk ve "aydınlanmış" bir otokrasinin ihtiyaçlarına uyarlanmış alternatif bir bürokrasi geliştirmesini ve genel savunma stratejisini vurgulamalıdır. bu onu, sahte bir senatör cumhuriyetinin yerini alacak açık bir mutlak monarşinin yaratıcısı olan büyük bir Roma siyasi reformcusu olarak nitelendirecekti. [280] Robin Lane Fox, Hadrian'ı birleşik bir Greko-Romen kültürel geleneğinin yaratıcısı olarak kabul eder ve bu aynı geleneğin sonu olarak, Hadrian'ın demokratik olmayan bir İmparatorluk içinde Klasik kültürü "restorasyon" girişimi, onu asli anlamından arındırdı veya Fox'un sözleri, "nezaketle öldür". [281]
Hadrian'ın zamanında, imparatorların kendileri hakkında söylemek, okumak veya duymak istedikleriyle çelişme korkusuyla çağdaş bir Roma imparatorluk tarihi yazamayacağına dair iyi kurulmuş bir gelenek vardı. [282] [283] Daha önceki bir Latin kaynağı olarak Fronto'nun yazışmaları ve eserleri Hadrian'ın karakterini ve yönetiminin iç siyasetini doğrular. [284] Philostratus ve Pausanias gibi Yunan yazarlar, Hadrian'ın saltanatından kısa bir süre sonra yazdılar, ancak kapsamlarını Hadrian'ın kararlarını şekillendiren genel tarihsel çerçeveyle, özellikle de Yunanca konuşan dünya, Yunan şehirleri ve ileri gelenlerle ilgili olanlar ile sınırladılar. [285] Pausanias özellikle Hadrian'ın genel olarak Yunanistan'a ve özel olarak Atina'ya yaptığı iyilikleri övmek için çok şey yazdı. [286] Hadrian'ın saltanatının siyasi tarihleri çoğunlukla daha sonraki kaynaklardan gelir, bazıları saltanattan yüzyıllar sonra yazılmıştır. 3. yüzyılın başlarında Roma Tarihi Cassius Dio tarafından Yunanca yazılmış, Hadrian'ın saltanatının genel bir açıklamasını verdi, ancak orijinali kayboldu ve bazı parçalar dışında hayatta kalanlar, 11. yüzyıl keşişi Xiphilinius'un Bizans dönemi kısa bir özetidir. Hadrian'ın dini çıkarları, Bar Kokhba savaşı ve daha pek az şey - çoğunlukla Hadrian'ın ahlaki nitelikleri ve Senato ile olan dolu ilişkisi üzerine. [287] Hadrian'ın yaşamı ve saltanatı için ana kaynak bu nedenle Latince'dir: toplu olarak bilinen, 4. yüzyıl sonlarına ait birkaç imparatorluk biyografisinden biridir. Historia Augusta. Bir bütün olarak koleksiyon, güvenilmezliğiyle ünlüdür ("gerçek gerçeğin, pelerin ve hançerin, kılıç ve sandalın bir Ubu Roi"), [288] ancak modern tarihçilerin çoğu, Hadrianus'a ilişkin anlatımının nispeten doğrudan kurgulardan arınmış olduğunu ve muhtemelen sağlam tarihsel kaynaklara dayandığını, [289] esas olarak önde gelen 3. yüzyıl senatörünün kayıp bir dizi imparatorluk biyografisinden biri olduğunu düşünüyor. Nerva'nın saltanatını Elagabalus'a kadar kapsayan Marius Maximus.[290]
Yazılı kaynakları diğer epigrafik, nümizmatik ve arkeolojik kanıtlarla tamamlayarak Hadrian'ın yaşamının kronolojik bir hesabını üreten ilk modern tarihçi, 19. yüzyıl Alman ortaçağ uzmanı Ferdinand Gregorovius'tur. [291] Bir Alman milliyetçisi ve daha sonra Nazi Partisi destekçisi olan Weber'in [291] 1907 tarihli bir biyografisi, Hadrian'ın ve özellikle ideolojik olarak yüklü olarak tanımlanan Bar Kokhba savaşının bir hesabını üretmek için aynı arkeolojik kanıtları içeriyor. [292] [293] [294] Savaş sonrası dönemdeki epigrafik çalışmalar, Hadrian'ın alternatif görüşlerini desteklemeye yardımcı olur. Anthony Birley'in 1997 Hadrian biyografisi, Hadrian tarihçiliğindeki bu gelişmeleri özetler ve yansıtır.
Aksi belirtilmediği sürece, aşağıdaki notlar, bir bireyin soyunun yukarıdaki soy ağacında gösterildiği gibi olduğunu gösterir.
Roma imparatoru Hadrian ve yolculukları
Tel Shalem'deki Altıncı Roma Lejyonu Kampında bulunan Hadrian'ın bronz heykeli. Şimdiki yer: İsrail Müzesi. Resim kaynağı: Carol FollowHadrian
Hadrian'ın MS 117'den 138'e kadar uzanan uzun ikinci yüzyıl kuralı, bir Roma Altın Çağı, güç yoluyla barışa inanan, aynı zamanda bir şair ve bilim adamının “Yunan rönesansı” dediği şeyi başaran devlet adamı benzeri bir imparator tarafından zekice yönetilen bir refah ve barış dönemi. Bu Hadrian'ın HelenofiliRoma'nın çökmekte olan Yunanistan'a ilişkin görüşlerinin etrafından dolaşan ve taşta belirgin olan yeni bir enerji patlamasını kanalize eden Bitinyalı çocuk Antinous'la olan halk ilişkisi ve Doğu'daki sayısız seyahatleri boyunca görülen birçok anıt, heykel, su kemeri, yol, tapınak, ve onun ilahi büyüklüğünü anmak için inşa edilmiş şehirler. 130 Kasım'da seyahat eden mahkemesinin çağdaş bir üyesi olan Julia Balbilla'ya göre, güç taşta örneklendi.
Çok Yönlü İmparator
Karmaşık bir adamdı, “kendi sınırları içinde barışın avantajlarının peşinden koşan bir enternasyonalist…” Savaşçı Trajan 117'de öldüğünde, Hadrian Suriye'deydi ve gücünü ordu içinde pekiştiriyordu. Hadrian, Roma'nın sınırlarını stabilize etti, birçok bölümünü gezdi ve ziyaretini anmak için anıtlar bıraktı. İngiltere'nin onuruna verilen yetmiş dört mil uzunluğundaki duvarı, Batı'daki imparatorluk sınırlarını belirledi.
Hadrian şiir yazdı, tapınaklar ve saraylar yaptırdı ve Yunan kültürünü Roma disipliniyle sentezledi. Sakallı ilk imparatordu. Çağdaşları onun huysuz olduğunu, beklenmedik öfkelere uçtuğunu, düşüncesiz yorumları veya yazıları zekanın ötesine geçen saraylıları sürgün ettiğini belirtiyorlar. Sonra en sevdiği, evcil hayvanı, sevgilisi Antinous vardı.
Antinous Olayı
Hadrian, Bithynialı gençleri ilk kez Küçük Asya'yı ziyaret ederken gördü. Antinous, Mısır'daki “kazayla” ölümü olmasaydı, bir düzine favoriden biri olarak hatırlanabilirdi. İhmal edilen imparatoriçe Sabina'ya eşlik eden soylu bir kadın olan Julia Balbilla'ya göre, "...bir dakika, ilham perisinin rolünü oynayan şarapla dans ediyor ve şarkı söylüyordu, sonra, gök kubbede yanan bir tanrıydı."
Antinous, Hadrian'ın genç cinsel partneriydi. Nil'e yelken açarken, genç adam denize düştü ve boğuldu, ölümüyle ilgili sayısız teoriye yol açtı. Ya Hadrian'ın kendisi tarafından mı yoksa imparatorun çevresinde onu korumak isteyenler tarafından mı öldürüldü? Antinous'un ölümü bir fedakarlık mıydı? Ancak Hadrian'ın kederi uzun ve derindi. Çocuğu onurlandırmak için Nil'de bir şehir inşa etti ve imparatorluk boyunca yayılan heykelleri görevlendirdi. Antinous'u tanrı statüsüne yükseltti ve onu Mısır üzerinde beliren yeni bir yıldıza bağladı. Elizabeth Speller'e göre, "Antinous sadece son pagan tanrısı değildi, klasik sanatın son görkemli çiçeklenmesinin ilham kaynağıydı."
Hadrian'ın İmparatorluğu Seyahat Etme Nedenleri
Hadrian, MS 117'de Roma İmparatorluğu üzerindeki 21 yıllık egemenliğine başladı, ancak saltanatının yarısını Roma'nın dışında, bölgeleri ziyaret ederek geçirdi. Sayısız seyahatleri sonucunda “turist imparatoru” ve “huzursuz imparator” olarak anılmıştır. Yine de, Michael Grant'e göre, merak kesinlikle bir motivasyon olsa da, sadece bir turist olmaktan çok uzak, onun ziyaretleri İmparatorluk sınırlarını güçlendirdi ve uzaklardaki taşra merkezleriyle daha adil ilişkiler kurmaya çalıştı.
Antoninler hanedanlığı döneminde Roma İmparatorluğu Haritası
Tony Perrottet, Hadrian da dahil olmak üzere Pax Romana Romans'ın turistik gezilerinin izini sürerek, imparatorun kendisinin “istediğini söylediğini” yazıyor.herhangi bir bölümde okuduklarını kendi gözleriyle görmek.Okuryazar ve kültüre yatkın imparator, zengin Romalıların tur programlarına dahil ettiği “popüler” yerlerin çoğunu içeriyordu: Mısır ve Nil, Truva, Efes, Atina ve Delphi.
Hadrian, gittiği her yerde görkemi için tapınaklar, surlar, su kemerleri ve başka anıtlar inşa etti. İngiltere ziyareti, eyaleti barbar saldırılarından korumak için 74 mil uzunluğunda bir tahkimat olan “Hadrian Duvarı” ile sonuçlandı. Lionel Casson'a göre, "Her nereye dönsek onun elinin dokunuşunu görüyoruz..."
Aynı zamanda Hadrian, Roma lejyonlarının neredeyse tamamının Romalı olmayan birliklerden oluşacağı bir zamanın habercisi olarak, garnizonları eyalet birlikleriyle doldurarak İmparatorluk sınırlarını güçlendirmek istedi. Bu, onun keskin askeri hazırlık duygusuyla çakıştı. Belki de en büyük güdüsü ve mirası, yalnızca kişisel gözlem ve taşra halklarıyla etkileşimden kaynaklanabilecek yeni bir imparatorluk perspektifinin geliştirilmesiydi.
Michael Grant buna atıfta bulunarak Hadrian'ın bölgeleri "artık fethedilen eyaletlerin bir toplamı olarak değil, her bir eyaletin ve ulusun kendi gururlu kimliğine sahip olduğu bir topluluk olarak" gördüğünü yazar. İronik olarak, Marcus Aurelius'un saltanatı sırasında sınırlar çözülmeye başlayana kadar imparatorluk barış içinde kalacak olsa da, Hadrian'ın politikaları daha özerk, kendi kendine yeterli varlıkların büyümesiyle sonuçlanmış ve nihayetinde tüm İmparatorluk kontrol dokusunu zayıflatmış olabilir.
Hadrian, takıntısı haline gelen gençliği Mısır'da kaybetti. Hadrianus'un eşcinselliğe eğiliminden kaynaklanan çocuk Antinous ile ilişkisi, MS 130'da Hadrian'ın Memnon'u ziyareti sırasında genç adamın Nil'de boğulmasıyla aniden sona erdi. Osiris, Perrottet'e göre), diğerleri, o sırada hasta olan imparatoru skandaldan korumak için tasarlanmış daha gizli sebepler önermektedir.
Başka bir sebep, Antinous'un hayatını Hadrian'ın hastalıktan kurtulması için verdiğini öne sürüyor. Ancak ölüm, gençlerin düzinelerce heykelini yaptıran ve onu tanrılaştıran Hadrian'ı derinden etkiledi. Antinous'un öldüğü yerin yakınına imparator bir tapınak dikti.
Hadrian'ın Seyahatlerinin Mirası ve Roma'daki Son Yılları
Roma'daki Pantheon da dahil olmak üzere Hadrian'ın anıtlarının ve bayındırlık projelerinin çoğu bugün hala varlığını sürdürmektedir. İmparatorluğun işleyişine olan kişisel ilgisi, düzenli bir emperyal ardıllığı da içeren önemli iç ve bürokratik reformların yanı sıra sürekli barış ve istikrarı sağlar.
Lionel Casson, "Roma İmparatorluğu, Octavian Augustus tarafından yaratılan tarihteki en uzun ömürlü imparatorluktur, ancak uzun ömürlülüğün kredisini Hadrian ile paylaşması gerektiğini" savunuyor.
Hadrian, Küçük Asya ve Yunanistan'dan geçtikten sonra Mısır'dan ayrıldı ve Roma'ya döndü. Saltanatının son kısmı, Yahudiye'deki bar Kokhba isyanını bastırmak ve bu süreçte Yahudileri yok etmekle geçti. İsyan pahalıya mal oldu ve Hadrian bir gerilla kampanyasına katılmak zorunda kaldı.
Hadrian'ın otobiyografisi de dahil olmak üzere döneme ait pek çok literatür kaybolmuş olsa da, hayatta kalan kayıtlar, semptomları kalp veya karaciğer hastalığını düşündüren hasta bir imparatoru tasvir ediyor. Küçük bir şehre kıyasla geniş bir kırsal emlak arkeologu olan Tivoli'de yaşıyordu. Ölmeden önce Antoninus Pius'u ve ardından Marcus Aurelius'u imparatorluk tahtına getiren barışçıl bir ardıllığı sağladı. Roma, Commodus'un yükselişine kadar barış içinde olacaktı.
Hadrian'ın mirası, kısmen imparator tarafından dikilen anıtlarla görselleştirilen Roma barışının bir devamıydı. Roma'daki Pantheon hala bir Hıristiyan kilisesi olarak kullanılmaktadır. Doğu Akdeniz'de ikinci yüzyılın antik ve yok olan mahallelerinde dolaşmak ve Hadrian'a işaret eden bir işaret bulamamak zordur.
Arkadaş mı Sevgili mi?
Küçük Asya'ya yaptığı bir gezide Hadrian, 110 yaşlarında doğan genç bir adam olan Antinoüs ile tanıştı. Hadrian, bazı rivayetlere göre Hadrian'ın sevgilisi olarak kabul edilmesine rağmen, Antinoüs'ü kendisine yol arkadaşı yaptı. 130 yılında Nil boyunca birlikte seyahat eden genç adam nehre düştü ve boğuldu, Hadrian ıssızdı. Bir rapor, Antinoüs'ün kutsal bir kurban olarak nehre atladığını söylerken, Hadrian bu açıklamayı reddetmişti.
Ölümünün nedeni ne olursa olsun, Hadrian derinden yas tuttu. Yunan dünyası Antinoüs'ü onurlandırdı ve ondan ilham alan kültler imparatorluğun her yerinde ortaya çıktı. Hadrian, Mısır'daki Hermopolis yakınlarındaki bir şehir olan Antinopolis'i kendi adını verdi.
İmparator Hadrian, Truva - Tarih
Hadrian (MS 76-138), 117 yılları arasında Roma İmparatoru olarak hüküm sürdü ve 21 yıl sonra öldü. Sözde Beş İyi İmparatordan biri olarak kabul edilir ve saltanatı iç istikrar ve askeri başarı ile işaretlenmiştir. Yine de, Roma'nın İmparatorluğun geri kalanı üzerindeki hakimiyetini pekiştirmek için selefi Trajan'ın daha uzak fetihlerinden bazılarını terk etti. Hadrian, askerleriyle yemek vakitleri geçirecek kadar ileri giderek, ordusuyla güçlü bir ilişki kurdu.
Erken dönem
Hadrian'ın doğum yeri kesin değil, bazı kaynaklar memleketini Roma olarak verirken, diğerleri onun kişisel tarihi de dahil olmak üzere –, şimdi İspanya'nın Sevilla şehri olarak bilinen şehrin yakınlarındaki bir kasaba olan Italica'da doğduğunu ileri sürüyor. Durum ne olursa olsun, ailesi Roma düzeninin bir parçasıydı. Babası tanınmış bir senatör olan Publius Aelius Hadrianus Afer'di. Bazı otoriteler tarafından, daha sonraki resmi biyografisinin, doğum tarihini MS 24 Ocak 76 olarak vererek, Roma'nın yerlisi gibi görünmesi için kasten yazıldığı düşünülmektedir.
Hadrian'ın adı, Roma öncesi bir İtalyan yerleşimi olan ve şimdi Atri olarak bilinen Hadria kasabasından gelmektedir. Annesi Gades'ten (şimdi Cadiz) idi ve başka bir önde gelen senatör ailesinin kızıydı. Hadrian on yaşındayken anne ve babası öldü ve daha sonra Trajan'ın vesayeti yapıldı. Genç oğlanın eğitimi, genç soylular için belirlenen olağan yolu izledi ve özellikle Yunan edebiyatıyla ilgilendi. 14 yaşındayken Trajan tarafından Roma'ya geri çağrıldı ve bir daha asla Italica'yı ziyaret etmedi.
Askerlik Hizmetine Giriş
Hadrianus'un üstlendiği ilk ordu rolü, tribün olarak hizmet ettiği İkinci Lejyon olan Adiutrix'teydi. Birkaç yıl sonra, Almanya'da Minervia olarak bilinen Birinci Lejyon'a taşındı. 98'de İmparator Nerva öldü ve Hadrian haberi Trajan'a bizzat iletmeye gitti. Daha sonra Yunanistan'da kısa bir süre kalsa da, Atina vatandaşı olarak seçilse de, şu anda kariyeri çoğunlukla Yukarı Pannonia'ya odaklanmıştı. Burada başka bir lejyonun, Beşinci Makedonya'nın lejyonuydu ve ardından eyaletin valisi olarak görev yaptı.
Beşinci lejyonda görev yaparken, Hadrian Daçyalılara karşı bir dizi savaşta savaştı. Çok az kanıtla birlikte, askeri kahramanlığı nedeniyle şimdiye kadar İmparator olan Trajan – tarafından ödüllendirildiği söylenir. Hadrian'ın bir sonraki rolü, Parthia'ya yaptığı bir keşif gezisinde Trajan'ın elçilerinden biri olmaktı, ancak orada geçirdiği zaman önemli bir başarıdan yoksundu. Bununla birlikte, görevdeki Daçyalılarla daha fazla sorunu çözmek için gittiğinde kısa süre sonra Suriye valisi olarak atandı. Bu, Hadrian'ın ilk solo komutuydu.
Şimdiye kadar, Trajan ölümcül bir şekilde hastaydı ve Hadrian'ı Suriye'deki Roma artçılarından sorumlu bırakarak Roma'ya dönmeye çalıştı. İmparator, yolculuğunu tamamlayamadan ölüyordu, bu yüzden Hadrian'ı varisi olarak kabul etti. Roma'ya geri döndüğünde, Hadrian, potansiyel sorun çıkaranları görevden alarak lejyonlarının sadakatini verimli bir şekilde sağladı. Evlatlık belgelerinin düzgün bir şekilde yazılıp yazılmadığı konusunda bazı tartışmalara rağmen, Plotina, Trajan'ın karısı tarafından imzalandı, Senato Hadrian'ı yeni İmparator olarak onayladı.
Roma İmparatoru olarak Hadrian
İmparatorluğun en büyük hükümdarı olarak onaylanmasına rağmen, Yahudi isyanının bastırılması ve Tuna Nehri boyunca uzanan sınırın güvenli hale getirilmesi gerektiğinden, Hadrian Roma'ya dönmeden önce gecikti. Hadrian, eski koruyucusu Attianus'un Roma'da günlük görevleri yerine getirmesini emretti ve ikincisi, birkaç düşman senatör arasında bir komplo üreterek yeni İmparator'un güç tabanından emin oldu. Bu adamlar yargılanmadan idam edildiler ve Hadrian o sırada şehirde olmadığı için fikrin kendisine ait değil de Attianus'a ait olduğunu iddia edebildi.
Hadrian, askeri yönetiminde mükemmellik için bir ün kazandı, ancak bunun bir nedeni, saltanatının nispeten barışçıl olmasıydı, İkinci Roma-Yahudi Savaşı, iktidardaki yıllarının tek gerçekten büyük çatışmasıydı. Pragmatik bir imparator olduğunu kanıtladı ve 121'de Partlarla savaşmak yerine barış yapmayı tercih etti. Hadrian, selefi Trajan tarafından fethedilen Mezopotamya topraklarını uzun vadede savunmanın neredeyse imkansız olduğunu fark etti ve bu nedenle onları terk etmeye karar verdi.
Bunun yerine, Hadrian, İmparatorluğun daha fazla genişleme girişiminde bulunmak yerine, mevcut haliyle güçlendirilmesi gerektiğine inanıyordu, saltanatı herhangi bir önemli Roma genişlemesinin sonunu işaret ediyordu. Bu amaçla, İmparatorluğun sınırlarında müstahkem savunmalar inşa etmeye karar verdi. Bunların en bilineni, Roma kontrolünün kuzey sınırını belirleyen Hadrian Duvarı'nın – neredeyse üç yüzyıl boyunca önemini koruduğu Britanya'daydı. Bununla birlikte, Ren ve Tuna Nehirleri boyunca da önemli tahkimatlar vardı.
Sonraki Yıllar ve Ölüm
Hadrianus zamanında Roma'ya karşı en ciddi askeri meydan okuma, 130'larda ortalığı kasıp kavuran Yahudi isyanıydı. Hadrian, ilk başta biraz merhamet göstererek, altmış yıl önceki Birinci Roma-Yahudi Savaşı'ndan bu yana harabeye dönen Kudüs'ün yeniden inşa edilmesine izin verdi, ancak daha sonra daha sert önlemler alarak üstüne Jüpiter için bir tapınak inşa etti. Tapınağın. Bu, bütün bir Roma lejyonunun yok edilmesiyle sonuçlanmış olabilecek büyük çaplı bir ayaklanmayla sonuçlandı. İsyan, neredeyse dört yıl sonra nihayet bastırıldı ve bu süre zarfında yarım milyondan fazla Yahudi öldü. Hadrian, saltanatının geri kalanında Yahudilere zulmetmeye devam etti.
Yahudi isyanına karşı kazandığı son zaferden kısa bir süre sonra Hadrian'ın sağlığı bozulmaya başladı. 10 Temmuz 138'de Baiae'deki kır villasında 62 yaşında öldü. Çağdaş kaynakların verdiği tariflerden genellikle kalp yetmezliğinden öldüğü sanılmaktadır. Hadrian, villasının yakınına gömüldü, ancak kısa bir süre sonra kalıntıları, Domitian Bahçeleri'ne defnedilmek üzere Roma'ya götürüldü. Ölümünden bir yıl sonra, halefi İmparator Antoninus Pius, Hadrian'ı tanrı ilan etti ve onuruna bir tapınak adadı.
Hadrian kültü
Victorialılar tarafından zayıf bir teslimiyetçi olarak görülen ve ardından acımasız bir pragmatist olarak karalanan İmparator Hadrian, yılın en şenlikli tarihi figürü haline geldi. British Museum'un bu haftaki büyük sergisinin açılışında, önde gelenlerden ve akademisyenlerden oluşan lejyonlar, MS 117'den MS 138'e kadar süren yönetimi hakkında görüşlerini bildirmek için acele ettiler.
Perşembe günü, büyük bir ihtişamın ortasında, Londra'nın Muhafazakar Belediye Başkanı ve hevesli bir klasikçi olan Boris Johnson sergiyi açarken, tarihçi Dan Snow, BBC2 belgeseli Hadrian ile dün gece Roma askeri yükselişine başladı.
Bu yaz ilerleyen saatlerde, İngiliz yönetmen John Boorman'ın imparator hikayesinin bir versiyonunun çekimleri Fas'ta başlayacak. Marguérite Yourcenar'ın 1951 romanı Hadrian'ın Anıları'ndan uyarlanan Boorman'ın filminde başrolde Antonio Banderas ve sevgilisi olan ve sonra gizemli bir şekilde Nil'de boğulan Yunan çocuk Antinous rolünde Charlie Hunnam yer alıyor.
Hadrian gerçek bir vizyonerdi. Boorman bu hafta sonu, samimi bir hikaye ve geniş, epik bir hikaye anlatacağız' dedi. 'İmparatorluğu sağlamlaştırmayı başardı, ama bunu yaparken onun yıkımının tohumlarını ekti. Orduları yumuşamaya başladı.'
Point Blank, Deliverance ve Excalibur ile tanınan Boorman, projeyi müzedeki küratörlerle birlikte araştırdığını ve aktörlerin Amerika'daki grevi araya girene kadar, serginin henüz açıkken bitmesini umduğunu söyledi.
Roma imparatorunun yaşamına ve eserlerine yönelik bu taze hayranlık, kısmen British Museum küratörü Neil McGregor'un ikna edici, temalı gösteriler yaratma konusundaki güvenilir yeteneğiyle açıklanıyor. İmparatorluk ve Çatışma sergisi için 12.000'den fazla ön bilet, müzenin ülkenin en popüler kültürel cazibe merkezi olarak Blackpool Pleasure Beach'i geride bıraktığı bir yazda satıldı. Ancak Hadrian çılgınlığı, Roma ve Antik Yunan tarihine olan mevcut popüler ilgiyle de açıklanabilir. Ne de olsa, Boorman'ın Ron Base, Valerio Manfredi ve Rospo Pallenberg tarafından ortaklaşa yazılan senaryosu, 300, Troy, Alexander ve Oscar ödüllü Gladyatör filmlerinin sandalet topuklarında görevlendirildi.
Serginin küratörü Thorsten Opper için, sergisinin açılışına hazırlıklar canlandırıcıydı. Hadrian'ın kariyerinin şimdi özel bir önemi olduğuna inanıyor. İskoçya'dan Sahra'ya, Atlantik'ten Fırat'a uzanan bir imparatorluğun ve Irak'tan acele bir askeri geri çekilmeyle başlayan bir saltanatın hikayesi. Opper bu hafta sonu "Hadrian'ın tarihi ortak bir tarih" dedi. 'Bu yüzden müzeye daha önce ev sahibi ülke dışında ödünç verilmeyen kadar çok ödünç verildi. Hadrian Duvarı her şeyin küçük bir parçası ve bence insanlar çok şaşıracaklar.'
Sergide Yourcenar'ın romanının müsveddesi ve orijinal notlarının sergilendiğini gururla belirten Opper, Hadrian'ın 'çok karmaşık olduğu ve gerçekte kim olduğunu hâlâ bilmediğimiz için' ilgimizi çekmeye devam ettiğinden şüpheleniyor.
'Bu, kendi arzularımızı ve fikirlerimizi ona yansıtabileceğimiz anlamına geliyor. Tabii ki, geçmişe bakma şeklimiz, kendimizi görme şeklimiz ile değişiyor. Victorialılar onu zayıf bir figür olarak gördüler ve özellikle Antinous ile olan ilişkisini ve imparatorluğu genişletmedeki başarısızlığını eleştirdiler' diye açıkladı.
İki dünya savaşından sonra, Hadrian'ın bir diplomat ve arabulucu olarak modern bir vizyonu ortaya çıkmaya başladı. 'Bu şeyler aniden daha olumlu görüldü. Opper, “Her neslin gerçekleri manipüle edecek şekilde değil, anlamalarına yardımcı olacak şekilde kendi Hadrian'ını bulması gerekiyor” dedi.
Londra Üniversitesi Queen Mary Koleji'nde modern İngiliz tarihi dersi veren Tristram Hunt'a göre Hadrian'ın karizmasının anahtarı modern paralelliklerde bulunmuyor. "Sadece Roma ve tarihin bu titanik büyük adamları hakkında her zaman içgüdüsel olarak çekici bir şeyler vardır. Zamanın dışında var olan figürlerin bir fikridir. Hadrian'ın şu anda imparatorluğun, hatta Irak'ın alaka düzeyi nedeniyle popüler olduğu fikrine pek katılmıyorum. Sanırım sıradan hayatlara inen deus ex machina gibi insanların hikayelerine çekiliyoruz” dedi.
Opper, British Museum'un sergisine karar verdikten sonra Boorman'ın gişe rekorları kıran bir film planlarını duyduğunu söyledi. Yine de küratör, Yourcenar'ın romanını yazmak için 1834'te Thames'in güney kıyılarının siltinden taranan müzenin ünlü bronz Hadrian başını görmesinden ilham aldığını iddia etmesinden memnun. Tıpkı Robert Graves'in I. , Claudius, Yourcenar'ın Hadrian'la ilgili sahte anıları 'kurgusal tarih' olarak kabul görmüştür. İtalya'daki tatilciler, Hadrian'ın Tivoli'deki yazlık villasının kalıntılarını dolaşırken, onun saygın sayfalarından alıntılar görüyorlar. Opper, tarihi benimseyen romancıları tamamen onaylamaz. 'İnsanları randevular hakkında heyecanlandıramazsınız. Bu sergiyle umutsuzca güncel ve alakalı olmaya çalışmıyorum ama anlamlı olmalı. Aksi kimin umurunda?'
Hadrian, Britanya'da Newcastle'dan Solway Firth'e uzanan 73 millik duvarla hatırlanır. İngilizler, 15 fit yüksekliğindeki bu bariyerin, imparatorluğunun sınırlarını sağlamlaştırmak ve uzak kuzeyin savaşan barbarlarını Brittunculi veya 'zavallı küçük Britanyalılar'ı ayırmak için inşa edildiği için imparatorun büyük mirası olduğunu varsayıyor. Aslında, Hadrian bitmiş duvarı hiç görmedi. 122 yılında ziyaret etti, ancak saltanatının yarısından fazlasını yolda, bu tür sınırları ve buralarda devriye gezen orduları teftiş ederek geçirdi.
Bu organize diktatörün birçok kılığı vardı. Eşcinseldi ve mimariyi ve sanatı severdi, ama aynı zamanda bir savaşçı, bir öğrenme feneri ve hatta bir tanrı olarak tasvir edildi. Bütün bunlara ek olarak, o aynı zamanda bir şair ve yazardı, kendi kayıp anısını ve ölmeden kısa bir süre önce tamamlanan hayatta kalan bir şiirini kaleme aldı:
Küçük ruh, küçük gezgin, küçük büyücü,
Bedenin misafiri ve refakatçisi,
Şimdi hangi yerlere gideceksin?
Karanlık, soğuk ve kasvetli olanlara -
Ve her zamanki şakalarını yapmayacaksın.
'Graeculus' veya 'küçük Yunan' lakaplı Hadrian, sofistike ve Yunan olan her şeye hayrandı ve yine de duygusuz bir toplu katliam emri verdi. Sözde 'harf mağarası'nın içeriği bu noktayı kanıtlıyor. Bir kayadaki bir yarıkta, bir grup Yahudi sivil tarafından saklanan nesneler keşfedildi - ev anahtarları da dahil olmak üzere değerli eşyalar, Roma baskısından kaçarken, bir gün onlar için geri gelmeyi umarak oraya gizlendi. Ama hiçbiri geri dönmedi. Antik tarihçi Cassius Dio şöyle yazdı: '585.000 kişi çeşitli çarpışmalarda veya savaşlarda öldürüldü. Açlıktan, hastalıktan veya yangından ölenlerin sayısına gelince, bunu tespit etmek imkansızdı.'
Yine de Snow'un dün geceki programı, imparatorluğa bir barış ve refah dönemi getiren bir adamın resmini çizdi. 18. yüzyıl tarihçisi Edward Gibbon, Roma'nın çöküşünü ve düşüşünü anlatmaya başladı: "Hadrian'ın hükümdarlığı altında, imparatorluk barış ve refah içinde gelişti. Sanatı teşvik etti, yasaları yeniden düzenledi, askeri disiplini savundu ve tüm illerini şahsen ziyaret etti. Onun engin ve aktif dehası, en geniş görüşlere ve sivil politikanın en küçük ayrıntılarına eşit derecede uygundu.'
Enerjisinin fiziksel kalıntıları bugün bile görülebilir. İngiliz surunun yanı sıra, diğer iki büyük inşaat projesi - Pantheon ve mezarının restorasyonu, Castel Sant'Angelo, 1900 yıl sonra hala Roma silüetine ağırlık katıyor.
British Museum sergisinin öne çıkanları arasında, imparatorun geçen yıl Türkiye'nin Sagalassos kentinde kazılan ve daha önce hiç halka açık olmayan mermer başı gibi şaşırtıcı yeni buluntular yer alacak. Bu imparatorun hikayesi açıkça hala ortaya çıkıyor. Hadrian Duvarı'nın ortasının güneyinde yer alan Vindolanda kalesinde çalışan arkeologlar, buradaki kazıların tamamlanmasına ve buluntuların değerlendirilmesine 150 yıl daha geçeceğini tahmin ediyor.
Peki kim bilir? Bir gün, benzersiz bir şekilde açığa vuran Vindolanda Tabletlerinin bulunduğu bataklık zeminin yanında, bir gün büyük imparatorun bizim hakkımızda gerçekten ne düşündüğünü - 'zavallı küçük Britanyalılar'ı ortaya çıkaran korunmuş belgeleri ortaya çıkarabiliriz.
Bir imparatorun birçok yüzü
Sevgili Üçüncü kuzeni Vibia Sabina ile evli olmasına rağmen, kayıp büyük aşkı Nil'de şüpheli koşullarda boğulan Yunan genç Antinous'du.
Tanrı Heykeltıraşlar tarafından bir tanrı olarak tasvir edilen hümanist imparator, ölümünden sonra tanrılaştırıldı. Hadrian, Antinous'un anısına dini bir kült yarattı.
Savas suclusu Ordularına, dini politikalarının tetiklediği, Yahudi köylerini yerle bir eden ve binlerce insanı öldüren Yahudi isyanını bastırmalarını emretti.
barışçı İmparatorluğun başında Trajan'ın yerine geçerek genişlemesini durdurdu ve Roma birliklerini bir kısmı günümüz Irak'ı olan Mezopotamya'dan çekti.
Mimar Muazzam duvarlar yapan bir kişi olarak, Agrippa'nın Roma'daki yanmış Pantheon'unu ikonik kubbesini ekleyerek yeniden inşa etti.
Şair Anıları kaybolmuş olsa da, Yunanca ve Latince yazdığı şiirlerinin bir kısmı hala hayatta.
Özellikleri
Hıristiyan misyonerler, Yeni Gine, Papua'da, dönüşümlerinden önce birçok tanrıya sahip olan insanlara, sadece TEK TANRI'yı ilan eden İbranice Şema'yı okumayı öğrettiler. Aşağıdaki videoyu izleyin.
GERMANICUS’ FIRIN
TRAJAN PAZARINDA
ROMA'DA EN İYİ EKMEK!!
1. Nuh'un Gemisinde sadece 8 kişi vardı. T/F
2. Yunus 4 gün “balinanın” karnındaydı. T/F
3. “Gün” kelimesinin İbranice anlamı her zaman 24 saatlik zaman dilimi anlamına gelir. T/F
4. Hafta günlerimizin tüm isimleri Roma ve İskandinav/Anglo-Sakson tanrılarından gelmektedir. T/F
5. İsa, İyi Haberini vaaz etmeleri için 70 Havarisini gönderdi.
T/F