Şeker Kamışı,Şeker kamışı’nın (Saccharum officinarum) anayurdu belli değildir (Hindistan veya Hindistan’a yakın adalar olabilir).
Şeker Kamışının Özellikleri
Muhtemelen Ortaçağ’da Araplar tarafından Mısır’a, Sicilya’ya ve Güney Ispanya’ya sokuldu; sömürgelerde şeker üretimi bollaşınca buralarda artık şekerkamışı yetiştirilmez oldu.
Kamış üretimi Mascareignes adalarında, Meksika ve Antiller’de v.b. yaygınlaştı.
Şekerkamışı tarımı, şimdi şeker pancarı üretimi de çok yaygınlaştığı için ancak çok büyük ölçüde yapılırsa işe yarar.
Şekerkamışı ancak çok sıcak bir iklimde, art arda nemli ve kurak hava olmasıyla mümkündür.
Kamışlar, çiçek açtıktan üç ay kadar sonra olgunlaşır: o zaman kamış dipten kesilir; yaprakları ve üst uçları koparılıp atılır; sonra şeker fabrikalarına gönderilir.
Bir hektardan 50-100 ton temiz kamış, bundan da 10-20 ton rafine şeker elde edilir.
Kamışın yumuşak yaprakları hayvanlara verilir, saplarının küspesi ise yakacak veya gübre olarak kullanılır.
Türkiye’de Çukurova’da yetiştirilir; üretimi sınırlı olduğu için şeker sanayiinde kullanılmaz.
Halk tarafından, tazeyken suyu emilir ve pekmezi yapılır.