[ad_1]
New York Üniversite Kulübü’nün enfes kütüphanesi (1905’te)
Hakkında Bağlantılar: Sev ya da nefret et, tarih bir haritadır. Tarihten nefret edenler bunun alakasız olduğunu düşünürler; tarihi seven birçok kişi bunun gerçeklerden kaçış olduğunu düşünür. Gerçekte tarih, buraya nasıl geldiğimizin en net yol haritasıdır: 21. yüzyılda Amerika.
“Genişleyen bir girdapta dönen ve dönen şahin, şahini duyamaz.”—WB Yeats
Bir zamanlar Amerika daha küçük bir ülkeydi. İç Savaşın sonunda, Amerika Birleşik Devletleri’nin nüfusu bugünkünün yüzde 10’uydu; 325.000.000 değil, 30.000.000’un biraz üzerinde. Elli yıl sonra, Birinci Dünya Savaşı’nda, Amerika Birleşik Devletleri’nin nüfusu bugünün üçte biri kadardı – 100.000.000’un biraz üzerinde. Bu savaşlar arasında Yaldızlı Çağ vardı: ulusumuzun tarihi üzerinde derin bir etkisi olan yarım yüzyıllık Amerikan yaşamı. Bizi bir tarım ekonomisi ve bir “üçüncü dünya” ülkesinden, uluslararası masada yeri olan bir endüstriyel güce dönüştürdü.
Yaldızlı Çağ ayrıca Berkshires üzerinde derin bir etkiye sahipti. 93 Berkshire Kulübesi – yani harika mülkler – ilçeyi noktaladı. Williamstown’daki birkaç kişiden Tyringham’daki bir avuç dolusuya, Pittsfield, Lenox ve Stockbridge’deki büyük bir konsantrasyona kadar, Nouveau Riche’nin genişleyen mülkleri, önceki yüzyılın mütevazı çiftliklerinin ve çiftlik evlerinin yerini gösterişli bir şekilde aldı. Berkshire County, artan seyahat ve geleneklere uyum sağlamak için hanlar ve tavernalarla dolup taşan ikinci evlerin ülkesi oldu.
Aynı 50 yılda, bir New York City sosyal kulübü kuruldu ve anıldı: Üniversite Kulübü “kutlamak için kuruldu”sosyal görev ve entelektüel hayatın birliği.” 1861’de sarsıntılı bir başlangıçtan sonra, kulüp 1865’te “edebiyat ve sanatın tanıtımı” ve şehrin en prestijlilerinden biri haline geldi. Sonra üyeleri vardı – Berkshires ve New York arasında her zaman bir bağ vardı, kulübün ilk başkanı Massachusetts’li gururlu bir aileden, Timothy Dwight’tan geliyordu. 1879’da Charles Follen McKim, kulüp binasının yanı sıra birçok Berkshire Kulübesi’nin bir üyesi ve mimarıydı.
Kulüp binası, birinci katta bir resepsiyon alanı ve yedinci katta bir açık çatı güvertesine bağlı bir yemek alanı ile üç ana kat içeren dokuz katlı, granit yüzlü bir Rönesans Revival yapısıdır. Dördüncü katta şehirdeki en büyük özel kütüphanelerden biri var. Bodrum katında hamam ve yüzme havuzunun yanı sıra yatak odaları ve kulüp odalarının bulunduğu çeşitli asma katlar bulunmaktadır. Kulüp binası listede Ulusal Tarihi Yerler Kaydı ve bir New York City belirlenmiş dönüm noktası.
Joseph Hodges Choate (1832 – 1917), tüzük üyeleri arasındaydı, kelimenin tam anlamıyla isimleri 1865 tüzüğünde yer alan üyeler. Choate, önde gelen bir avukat, St. James Mahkemesi büyükelçisi, Berkshire yazlıkçısı ve büyük yaşlı adam, Kulübün ellinci yıldönümü için hala hayatta olan üç kurucu üyeden biriydi. Bir kalem aldı ve kitap için bir teşekkür mektubu yazarak, New York Üniversite Kulübü’nün Tarihçesi James W. Alexander tarafından, 1915’te New York City yaşamının doğru bir resmini çizdi. Doğru, yani, eğer üst sınıflara aitseniz.
“22 Temmuz 1915, Naumkeag, Stockbridge MA’dan. 1865 – 1915—elli yıllık en hareketli ve heyecan verici tarih…hem Şehir hem de kulüp… Lee’nin Appomattox’ta Grant’e teslim olduğu ve trajik ölümün gerçekleştiği 28 Nisan 1865’te Şartımız alındığında, Savaş henüz bitmişti. Başkan Lincoln ortaya çıktı. Şehir ve vatandaşları çok fakirdi. Şehirdeki üniversiteli erkekler nispeten azdı… [it had] asil ve sürekli büyüyen bir kariyer. Başkanları birbiri ardına şehrin üniversiteli adamlarının gerçek temsilcileri olmuşlardır. Üyeliği tüm kolejlerin mezunlarından oluşuyor ve bugün şehrin tüm kulüpleri arasında karakteriyle en önde olduğunu söylemekten çekinmiyorum… özenle bakılmış ve Kütüphanesi sadece içerdiği kitapların karakteriyle değil, aynı zamanda okumak veya ders çalışmak isteyenler için en huzurlu ve ferahlatıcı inziva yeridir… Üye arkadaşımız Charles F. McKim’in mimari becerisinin büyük zaferlerinden biri olan Fifty-dördüncü Cadde ile Beşinci Cadde’nin köşesindeki şimdiki muhteşem ve pahalı binasına mesken edin. [who also was the architect for Choate’s home, Naumkeag]ki umarım önümüzdeki yarım yüzyılı işgal etmeye devam eder [The Clubhouse, in excellent condition, is now 123 years old]…Hayatta kalan kurucuları yakında ortadan kaybolacak ve yarım yüzyılın sonunda, mevcut üyelerinin neredeyse tamamı son uykusuna yatacak, ancak yükselen asil kurum hayatta kalacak ve inandığım gibi, hayatta kalacak. gelecek, geçmişte olduğu gibi, büyük metropolümüzün karakterine daha fazla parlaklık ve şan katıyor…Sayfalarınızdan, topraklar aracılığıyla birçok büyük ve gelişen kulübün onun doğal yavruları ve taklitçileri olduğunu öğrenmek güzel ve bu yüzden çok önemli bir ulusal ve aynı zamanda belediye etkisine sahip olmuştur… Şu ana kadar beslediği yüksek karakterin istikrarlı bir şekilde korunacağına ve akademisyenlerin, yazarların ve diğer tüm seçkin üniversite adamlarının her zaman doğal olarak kabul edilmeye çalışacağına inanıyorum. ve düzgün bir yuva… Büyük konusuna bu kadar yakışan kitabınızın üretiminin gerektirdiği büyük emek ve zahmet için tekrar teşekkür ederim, ben, sevgili Bay Alexander, Gerçekten sizin, JOSEPH H. CHOATE”
Choate dileğine kavuştu: Üniversite Kulübü binası hala duruyor ve üye sayısı güçlü ve büyüyor. 1970’lerde, kuruluşundan yüz yıldan fazla bir süre sonra ve açıkçası çok acelesi olmayan Kulüp kadınları kabul etmeye başladı. Ben ilkler arasındaydım. New York’ta aynı kulübün üyesiyim ve Ambassador Choate ile Berkshires’da aynı sokakta yaşıyorum. New York City ve Boston, South County’den 135 mil uzaklıktadır. Boston ve Berkshires aynı durumda, ancak New York City ve The Berkshires arasındaki bağlantı her zaman daha güçlüydü. Bunun bir nedeni var, tarihe gömülmüş, başka bir günün hikayesi.
The Edge’in yeni dergisi Dışarı ve Hakkında ilk Mayıs sayısında The Berkshire Cottages hakkında bir makale yayınlayacak. Mayıs ayı boyunca Connections, hepimizin görerek bildiğimiz Kulübeler’in hikayelerini anlatacak, ancak sırları büyük ölçüde açıklanmadı.