Hz İsa'dan dan önce 5. Yy da olan çağdaş felsefeciler döneminde Tragedya kavramı yoktur. Hz İsa'dan önce Yunanistan coğrafyasında bulunun bir kavramdır Tragedya. Bu kavram o kadar popülerdi ki Tragedya yarışmaları düzenleniyordu.
Tragedya düşüncesinde, insanoğlu her şeyin çaresini bulmuştur ama ölümün çaresini bulamamıştır. Bu tavır Yunanlının kültür ya da Techne olarak tanımladığımız şeylerin doğanın tersi olduğu savı hâkimdir. Yani insanlar Techne yi doğaya karşı konumlamışlardır. Örnek olarak; Avusturya yerlilerin yaşadığı yerleri, hükümet park yapmak istiyor ama yerliler onların habitatı olduğunu söylediği için karşı çıkıyorlar. Yunanlılar doğayla kültürü ayırmaya çalışmışlardır. Batılı insan tarihi kendini doğayla özdeşleştirmemiştir. Bu da insanoğlunun kendi çelişkisini gösteriyor. Yani insanlar kendilerini doğanın bir parçası olarak görmüyorlar. Kendini ötekileştirmeye çalıştırıyorlar. Techne kavramı da bu noktadan ve düşünceden ortaya çıkmıştır. Doğayı, insanoğlu olumsuzlaştırmaya çalışmıştır. Descartes, doğayı : "Hakim ve sahip olunacak" bir şey olarak tanımlıyordu.
Evet, insan artık doğaya; aslında parçası olduğu ve/veya olmak zorunda olduğu bütüne bencil, faydacı eğilimleriyle yaklaşmalıydı. Çünkü artık gücü vardı. Ama ona o gücü veren doğa, ondan neden daha güçlü olmasın?!
Yunanlılar doğaya karşı geliyorlar ama ölüme çare bulamadıkları için kendini yadsıyarak, kendi yazgılarına karşı geliyorlar.
Yunanlılarda Tragedya oyunlarında kadınların oyuncu olması ve oyunlara katılması yasaktır. Çünkü Yunanlılara göre kadınlar ikinci sınıf bir toplumdur. Her ne kadar Yunanlılar kendilerini demokratik olarak görseler de aslında kadınlar özgür bir toplum örgütü değildir. Yunanlılara göre demokrasi özgür erkeklerin oluşturduğu bir kavramdır. Böyle düşünülmesinin nedeni de Yunanlılara göre güzel olan şey çıplak erkek bedenidir. Ve bedenleri orantısaldır.