-
-
241 ft
0 ft
0
3.2
6.5
13.0 mi
Viewed 102 times, downloaded 2 times
near Anadolufeneri, İstanbul (Türkiye)
The B&P Trail (The Bithynia Paphlagonia Trail)
Walking from Bithynia to Paphlagonia - Walking from Anadolufeneri köyü to Cide.
- - -
Bithynia is the name of the place from Anadolufeneri köyü (the Anatolian side of the Bosphorus) to the Filyos River in the Roman and ancient times.
Paphlagonia is also the place from Filyos River to Cide.
***
B&P yolu - Bithynia'dan Paphlagonia ya yürüyüs.
- - -
Bithynia - Paphlagonia Yolu, Bithynia sinirlari, Anadolu Feneri köyünden baslayip ve Filyos Cayi'na kadar, Paphlagonia sinirlari Filyos Çayindan Cide'ye kadar olan yer. Bithynia ve Paphlagonia bölgelerinin adlandirilmalari antikçagda ve Roma imparotorlugu dönemindedir.
Walking from Bithynia to Paphlagonia - Walking from Anadolufeneri köyü to Cide.
- - -
Bithynia is the name of the place from Anadolufeneri köyü (the Anatolian side of the Bosphorus) to the Filyos River in the Roman and ancient times.
Paphlagonia is also the place from Filyos River to Cide.
***
B&P yolu - Bithynia'dan Paphlagonia ya yürüyüs.
- - -
Bithynia - Paphlagonia Yolu, Bithynia sinirlari, Anadolu Feneri köyünden baslayip ve Filyos Cayi'na kadar, Paphlagonia sinirlari Filyos Çayindan Cide'ye kadar olan yer. Bithynia ve Paphlagonia bölgelerinin adlandirilmalari antikçagda ve Roma imparotorlugu dönemindedir.
Anadolu Feneri metropol sehir Istanbul'a pek yakismiyor. Anadolu kimligi tasiyan balikci bir kiyi köyü. Bu yapisi beni sasirtti. Beykoz dan kalkan IBB otobuslerle burasi 1 saat kadar sürüyor. Otobüs duraginin son duragi köy meydanin bir kac adim berisinde. Köy meydaninin ortasinda da eski bi çesme var. Yol dolumlarindan çesme 1 mtr kadar yol'un altinda kalmis. Tarihi çesme'nin suyu akmiyor ve yol ortasinda kalmis gibi. Köy kahvesinde Beykoz'danaldigim simitleri çayimla yiyorum. Beykoz otobus duruginda karsilastigim Alaattin ile sohbet ediyorum. Kahve kapisindan giren Anadolu Fenerli bir vatandas 45-50 yaslarinda bana dogru gelir ve hedef alir. Conan makinami görmüs olmaliki, sinirli bi tavirla derki, "bizim köyün çesmesinin fotoraflarini çek ve suyunun 3.köprü yapimindan dolayi pinarinin bozuldugu, borularinin patlatildigini gaztende yaz". Ben tam biseyler söyliyecektim, Alaattin araya gire derki, "arkadas gazeteci degil, buraya gezmeye gelmisdir, benlede yolda tanisti". Anadolu Fenerli, "af buyur arkadas" der, cay ismarlar.
Burda yürürken, çoçuklugumda Zonguldak ve KDZ Eregli'deki limanin sandal cekeklerinin arasinda yürüdügüm yillarim aklima geldi. Kizaklara gres makina yagi sürülmüs, basmamak icin özen gösteriyorum. Sabun sür ve üstünü diklemesi kesidine kesilen PVC su borusunu koy, kullanacagin zamanda kaldir, tekneni inder yada çikar ve yarim kesilmis PVC borusu ile tekrar kapat. Sabun yagmur görmezse uzun süre kalir.
Alaattin Turgay arkadasla Beykoz'da Anadolu Fenerin'nin otobus duraginda karsilastim. Köye kadar yolculuk yaptik. Köy kahvehanesinde sohbetimiz devam etti. Sahile inerken yolda tekrar karsilastim. Tekne ye iniyorum, "kalafat cekecegim, boya isi de var" dedi. Kolay gelsin deyip ayrildik. Sahilde ve cekekler arasinda dolastik, fotoraflar cektikden sonra onu cekeginde teknesinin üzerinde sigara molasinda yakaladim. Cay yaptim, icermisin diye sordu. Cektigim fotoraflarini 5 yil sonra verdigi adresine gönderdim. Bu kadar geciktigim için AF BUYUR Alaattin arkadas.
Elmas burnuna gelmeden Riva'nin küçük korsan kalesini dolastim. Kale uzun yillar ayakta kalmayi verme mucadelesi veriyor. Riva yi az da olsa bi kolacan ediyorum. Bir özelligi yok. Dikkatimi çeken böyle küçük bir yerde adim basi emlakcilarin olmasi, biri digerini kiskandiracak kadar mobilyali dekorlu. Hava alaninda para cekmedigime kiziyorum. 70 küsür TL param var. Anadolu Feneri köyünde simit ve çay ile kahvalti etmistim. Saat ögleye dogru geliyor. Birseyler yiyipde tekrar yola koyulmak istiyorum. Pideciye giriyorum, pide fiyatlarina bakiyor ve Euro ödeyebilirmiyim diyorum. Sahibi bayiliyor. 1,5 porsiyon lezzetli kiymali bol soganli pide yiyorum, ayranda yaninda. Kalenin yanindaki büfeden 1 ltr su alip rotaya devam ediyorum.
Gelare'yi gectikden rampaya dayandiktan sonra yukseklikte oldukca duz yol, asvaltlanmamis. Yol kenarinin sag tarafi insaatlarla dolu. Bir kac yila kalmaz buralar yazliklarla dolur. Yol ile deniz arsindaki araziler henuz bos. Aksam yemegine hazirlanmis, BBQ leri yanan üc kisiyi selamliyorum. Hayir ola, yol nereye diye (daha sonrasi tanisdigim iyi insan Sükrü) soruyor. Yanit veriyorum, bu aradada davet ediyorlar. Yemek sirasinda The B&P trail projemi anlatiyorum. Dikkatle dinlendigim beni memnun kiliyor. Sonrasi Sükrü den bir cok sorular aliyor, yanitliyorum. Imrenle daha da cok soruyor. Yanlarinda 2 saat'e yakin misafir oluyorum. Ayrilirken Mustafa, "Mehmet Abi bu suyu yaninda getir diyor ve 1ltr suyu sirtcantamin arasindaki bi bosluga sokusturuyor.
Uzun bir sahil. Aksam karanligi basmak üzere buraya geliyorum. Google Harita'dan cikardigim kartlara bakiyorum birdaki virajda evler görüyorum. Ve burda durmadan devam ediyorum. Pesime iyi yapili bir Kangal köpegi takiliyor. Naber lan Hergele diyorum, ahbap oluyoruz. Bi kac tane biskuvi veriyor, avucuma su dolduruyor veriyor, icesi yok ama yine eski bi dostun elinden icer rolunü yapiyor. Hergele ile yoluma devam ediyorum. Cesaret veriyor.
Adaciklar sahilinin basinda pesime takilan Hergele, bi saga, bi sola 10 mtr önümde, yanimda yürüyor. Bu tavirlari belli cocuklugumda bizim Miço'dan biliyorum. Neyse Hergele ile konusa konusa yürüyorum. Daha sonradan adinin Ibrahim abi'den "3. Tahliye Adaciklar" oldugunu ögrendigim sahilin vadisine iniyoruz. Oooof o ne havlamalar. Karsi tarafda 3 yada 4 köpek havliya havliya bana dogru kosuyorlar. Hergele'de görünülerde yok. Elimdeki uzun bi kurumus bilegim kalinliginda agaç dalina güveniyor ama korkuyorumda. Hergele cikip geliyor bir yerlerden. 10 mtr kadar önüme gecip havliyor, karsi tarafda olanlardan cit yok. Dönüp bana bakiyor, tamamadir abi hertaraf güvenlidir dercesine. Kasila kasila kuyruklarini kiclarinin arasina sokmus 4 köpegin arasindan yürüyoruz. Hergele sen bi harikasin. Tahliyeye dogru tirmaniyoruz. Hergele yanimda, burda cadir kurar geceleriz diye dusunuyorum. Daha sionra buranin bekçisi oldugunu söyleyen "bekçi" karsiliyor bizi. Hava karardi karayacak. En azindan günes batti. Bekçi, abi ne olur burda kalmayin benim ekmegimle oynama ne olur , patron bi duyarsa okur benim canima diyor. Bende kardesim karanlik oluyor, burasi benim icin emin bi yer, sabah erken den cadirimi toplar giderim. Senin patronunda haberi olmaz. Bekçi, abi yapma etme bak bi sonraki virajda sahil var buraya bi 10-15 dakika sürüyor, seninle yukariya kadar yürürüm diyor. Öyle olsun diyor yola koyuluyorum. Benimle bi sure yürüyor ve abi bir iki dakika sonra sahildesin. Sagim - solum orman ve karanlik. Hergele bana güven veriyor, iyiki yanimda. Kendimede kiziyorum, niye bu kadar gec kaldigima keske Adaciklar sahilininn basinda cadirimi kursaydim diyorum. En azindan 2x 15 dakika gecti. Yol duz ve iki ormanlik arasinda, ka ran lik. Karsidan bi arazi araci geliyor. Kendiliginden duruyor. Selam, selam. Suyunuz varmi, sag olsun veriyor. Sonraki sahili soruyorum, Tahliyedeki durumu anlatiyorum. Tahliyenin sahibi oldugunu anlatiyor "Daha söye bi 15 -20 dakika yürürsünüz diyor. Isterseniz benimle geri dönün sizi misafir ederim". Teklifi hos ama yola devam etme zorunlulugumu hissediyorum. Kendisine sag ol arkadasim 20 dakika yüreyim diyor , iyi aksamlar dilegi ile ayriliyoruz. Yanimda Hergele olmasaydi geri dönerdim.
Aksami geçeye bagliyan karanligin icersinde Boyalik Ağzı sahile inen yolda yürüyoruz. Hergele yoldasim oldu. Yukardan kestirme yolu karanlikta göremedim, yoldan yuruyerek, agaclar arasindann gecerek sahile geliyorum. Havlayan köpekler bizi karsiliyor. Hergelenin yaniti üzerine cit yok. Bir kac tane sabit çadir var. Hatta bacalarindan duman tütüyor. Ses gelen çadir (dört köse oba, kücük bi oda büyuklügünde) in kapisini caliyorum. Kapiya yasitlarimda biri geliyor, iceri davet ediliyorum, beno iceri alan kisi burasinin bedava olmadigini belli bi ucretle kalacacagimi söylüyor. Ses cikartmiyorum. Tanisiyoruz. Bana kapiyi acanin Nuh, cadirda sobanin karsisinda oturan baba ogul Mehmet abi ve oglu Onur. Izin istiyor cadirimi kurayim, sonra ucreti oderim diyorum. Mehmet abi ne ücreti be adas diyor, kizgin hali ile Nuh'a bakiyor. Cadirimin VE sisirme yatagimi yapmam 15 dakikami aliyor. Tekrar Mehmet abinin cadirina gidiyorum. Mehmet abi, Nuh ile sohbet ediyorum, Mehmet abi çay ikram ediyor. Saat 11'e geliyor, izin istiyor cadrima geciyorum. Uyuyamiyorum. Kum cikartma gemilerinin gürültüsünden, uyumak mümkün degil. Bi ara dalmisim, uyaniyorum titremekden, üsümüsüm. Yagmurlugumu gidiyorum. Gemiler gitmis, Bülbülleri duyuyorum onlarin sesleri ile tekrar uyuyorum. Sabah 08:45 de kalktim. Disarda sesler var. Nuh Hergele ile oynuyor. Gunaydin, günaydin Mehmet aga diyor Nuh. Hergele ile tanistirayim, benimle gectigimiz gece buraya geldi, öyküyü anlatiyorum, demezmi, aga bu bizim hep burda kalir. Eee ismi ne diye sordugumda ismi yoktur der. Mehmet abi, oglu disari cikarlar. Mehmet abi, kahvalti hazirladim der. Beraber kahvalti ederiz. Sohbette Mehmet abi, kumçikarma gemilerinin ninni gibi geldigini, cikartilan kumun yasal olmadigini anlatir. Üskudarda balikci dükkani vardir. Nuh ise IETT söförlügünden yeni emekli olmus. Birbirlerini uzun suredir taniyorlar, Rizeliler. Kahvalti sonrasi Onur ile dere icinden ormanliga dogru yuruyus yapiyoruz. Buralari biliyor. Akan dere ye paralel keci yolundan icerlere dogru yuruduk. Etkiliyici yer. Cadirimi topluyorum, sirtçantam tamam. Mehmet abi, oglu Onur ile ayriliyorlar. Nuh ile biraz sohbet ediyorum, ayrilirken kendisi bir kac tane elma veriyor. Karsidaki tepeye tirmanan keci yolundan yoluma devam ediyorum. Tepeye vardigimda parmak arasi islikla Nuh'a sent veriyor el salliyorum.