Hıristiyanlığın yaptığı gibi, insanlığın kaderini etkiledi ki bu kadar güçlü olacağı böyle bir dini bulmak zor. Hristiyanlığın ortaya çıkışının oldukça iyi çalıştığı görülüyor. Bu sınırsız miktarda malzeme yazılmıştır. Bu alanda, kilise yazarları, tarihçiler, filozoflar, İncil eleştirisinin temsilcileri çalıştı. Bu anlaşılabilirdir, çünkü en büyük fenomenin, modern Batı uygarlığının gerçekte geliştirildiği etkisi altında olduğu içindi. Ancak, birçok sırrı üç dünya dinlerinden birini tutuyor.
Görünüm
Yeni bir dünya dininin yaratılmasında ve geliştirilmesinde kafa karıştırıcı bir hikaye. Hristiyanlığın ortaya çıkması sırlar, efsaneler, varsayımlar ve varsayımlarda örtülmüştür. Pek fazla değil, bugün dünyanın nüfusunun dörtte birini (yaklaşık 1,5 milyar insan) itiraf ettiği bu alıştırmanın onayı hakkında bilinmektedir. Bu, Hristiyanlığın budizm veya İslam'dan çok daha belirgin olduğu gerçeğiyle açıklanabilir, doğaüstü bir başlangıç, genellikle sadece şefkatli değil, aynı zamanda şüphecilikte bulunur. Bu nedenle, konunun öyküsü, çeşitli ideologların önemli bir tahrifine tabi tutulmuştur.
Ayrıca, Hristiyanlığın ortaya çıkışı, yayılımı patlayıcı oldu. Süreci, aktif bir dini ideolojik ve politik mücadele eşlik etti, tarihi gerçeği önemli ölçüde bozuyordu. Bu konudaki anlaşmazlıklar şimdiki zamana devam ediyor.
Kurtarıcının Doğuşu
Hristiyanlığın ortaya çıkışı ve yayılması, doğum, eylemler, ölüm ve yalnızca bir kişinin dirilişi ile ilişkilidir - İsa Mesih. Yeni dinin temeli, biyografisi ağırlıklı olarak İncil - dört kanonik ve çok sayıda apocryphic olan ilahi kurtarıcıya olan inançtı.
Kilise edebiyatında detaylı olarak, detaylı olarak, Hristiyanlığın oluşumunu açıklar. İncil'de yakalanan ana olayları aktarmayı kısaca deneyin. Nazareth şehrinde (Galile), Baş Archangel Gabriel'in Mary şehrinde göründüğünü ve oğlun gelecek şekilde doğduğunu, ama dünyasal babadan değil, Kutsal Ruh'tan (Tanrı) olduğunu açıkladı.
Maria, bu oğlunu Yahuda Tsar Herod ve Ağustos'taki Roma İmparatoru'nun, Bethlehem şehrinindeki Roma İmparatoru'nun doğduklarını doğurdu. Melekler tarafından bildirilen çobanlar, İsa adını alan bebek tarafından karşılandı (Yahudi Yeshua "," Tanrı-Kurtarıcı "," Tanrı beni kurtarıyor "anlamına gelen).
Gökyüzü yıldızların bu etkinlik hakkındaki hareketlerde, Doğu bilge adamları tanındı - Magi. Yıldızın ardından, Mesih'in tanındığı bir ev ve bebek buldular ("Anointed", "MesiSia") ve hediyelerini getirdi. Sonra, çocuğu perişan King Herod'dan kurtarmak, Mısır'a gitti, Nazareth'e yerleşti.
Kazanım İncil'de, İsa'nın zamanında yaşamla ilgili çok sayıda detay söylendi. Ancak Kanonik Gospel, çocukluğundan sadece bir bölümü yansıtır - Kudüs'teki bir tatil için bir gezi.
Messia eylemleri
Podral, İsa, Babanın deneyimini benimsemiş, bir mason ve bir marangoz haline geldi, Joseph'in ölümünden sonra aileye baktı. İsa 30 yaşındayken, Baptist John ile tanıştı ve Ürdün Nehri'nde vaftiz edildi. Gelecekte, 12 Havari Öğrencileri ("Messengers") topladı ve onlarla birlikte, 3,5 yıllık şehir ve Filistin köyü için tamamen yeni, huzurlu bir din vaaz etti.
Nagorno Korumasında, İsa'nın yeni dönemin dünya görüşünün temelini oluşturan ahlaki ilkeleri kanıtladı. Aynı zamanda, farklı harikalar çalıştı: Su boyunca yürüdü, dokunuşla eller ölülere diriltildi (Müzualarda üç olgular kaydedildi), iyileşmiş hastalar. Ayrıca bir fırtına alabilir, şarabın suyunu, "beş ekmek ve iki balık" yı çevirebilir, 5.000 kişinin varlığını beslemek için. Ancak, İsa için zor bir zaman vardı. Hristiyanlığın ortaya çıkışı sadece mucizelerle değil, daha sonra yaşadığı acılarla da bağlanır.
İsa'da Pogging
Hiç kimse Mesih olarak İsa'yı algılamadı ve akrabaları "kendi dışında" olmasına karar verdi, yani şiddet oldu. Sadece İsa'nın öğrencilerinin dönüşümü sırasında büyüklüğünü anladı. Ancak İsa'nın vaaz aktiviteleri, Lzhemezisini ilan eden Kudüs Tapınağı'na yol açan, Kudüs Tapınağı'na yol açan yüksek rahiplerin tahriş olmuş. Kudüs'te düzenlenen gizemli bir akşamdan sonra, 30 Srebrenikov için İsa, öğrencilerinden birine ihanet etti - Yahuda.
İsa, herkes gibi, ilahi tezahürlerin yanı sıra acı ve korku hissetti, böylece "tutku" hayatta kaldı. Eleon dağına çöktü, Yahudi dini mahkemeye mahkum edildi - Sanhedrin - ve ölüme mahkum edildi. Cümle, Roma Pontius Pilate valisini onayladı. Roma İmparatoru Tiberius Mesih'in hüküm sürmesi sırasında, Şehit'in yürütmesi haç üzerinde çarmıha gerildi. Aynı zamanda, harikalar tekrar gerçekleşti: deprem yuvarlandı, güneş alarmıyordu ve "tabutlar ortaya çıktı" efsanesine göre - bazı ölüleri yeniden diriltiler.
Diriliş
İsa gömüldü, ancak üçüncü günde yükseldi ve kısa sürede öğrenciler geldi. Kanoylara göre, bulutun gökyüzüne yükseldi, daha sonra geri dönmek için, ölülerin yeniden diriltilmesi için, korkunç mahkemede herkesin eylemlerini kınamak, sonsuz işkenceler için günahkarları devirmek ve doğru olanı İnsanlar "dağlık" Kudüs'te, Cennetsel Tanrı Krallığı'nda sonsuz bir hayata sahip olmak. Bu noktadan itibaren inanılmaz bir hikayenin başladığı söylenebilir - Hristiyanlığın ortaya çıkması. Havarilerin güvenceleri Malaya Asya, Akdeniz ve diğer bölgeler boyunca yeni bir öğretim yayıldı.
Kilisenin temeli, havarilerin, Roma İmparatorluğu'nun tüm uçlarındaki yeni öğretimi vaaz edebildikleri için, yükselişin 10 gün sonra, yükselişin 10 gün sonra Hisostramlardaki Kuzey Ruh'un Fathest'in ziyafeti idi.
Sırlar Hikayeleri
Erken aşamada Hristiyanlığın ortaya çıkışı ve gelişimi olarak, kesin olarak bilinmemektedir. Müjdecilerin yazarlarının ne olduğunu biliyoruz - Havariler. Ancak Müjde, Mesih'in görüntüsünün yorumlanmasıyla ilgili olarak farklılık gösterir. John İsa, İnsan Mahkemesinde Tanrı'dır, yazarın yazarının her tarafında yazarı vurgulamakta ve Matthew, Mark ve Luke, sıradan bir kişinin kalitesini atfeder.
Mevcut müjdeler Yunanca, Hellenizm dünyasında yaygın olarak yazılırken, gerçek İsa ve ilk takipçileri (Judeo-Christians), Filistin'de ve Orta Doğu'da dağıtılan Aramaik dilde iletilen başka bir kültürel ortamda yaşadı ve hareket etti. Ne yazık ki, Erken Hristiyan yazarları bu dilde yazılmış incillerden bahsetse de, Aramaik dilde tek bir Hristiyan belgesi korunmadı.
İsa'nın yükselişinden sonra, yeni dinin kıvılcımları aptal gibiydi, çünkü takipçilerinin eğitimli vaizler yoktu. Aslında, yeni inançın tüm gezegende kurulması için oldu. Kilise manzaralarına göre, Hristiyanlığın ortaya çıkışı, insanlığın, Tanrı'dan geri çekilip çıkması ve Halimlerin Güçleri Üzerindeki Kuvvetlerin Güçleri Üzerindeki Kuvvetlerin Güçleri Üzerindeki Yine de Tanrı'nın yolunu aradığı gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Toplum, zor bir yoldan geçti, tek bir yaratıcının tanınmasına "olgunlaştı". Bilim adamları ayrıca, yeni bir dinin çığ gibi yayılmasını açıklamaya çalıştı.
Yeni bir dinin ortaya çıkmasının arka planları
Teolojiler ve bilim adamları, bu nedenleri anlamaya çalışarak 2000 yılı için yeni bir dinin olağanüstü, hızlı yayılmasından dolayı savaşıyorlar. Hristiyanlığın ortaya çıkması, antik kaynaklara göre, Roma İmparatorluğu'nun işçilik illerinde ve Roma'nın kendisinde kaydedildi. Bu fenomen bir dizi tarihi faktörden kaynaklandı:
- Halkların alt ve köleleştirilmiş borosunun arttırılması.
- Asi kölelerini yener.
- Antik Roma'daki politetik dinlerin krizi.
- Yeni bir din için sosyal ihtiyaç.
Hristiyanlığın inançları, fikirleri ve etik ilkeleri, bazı halkla ilişkiler temelinde kendilerini kendini gösterir. Dönemimizin ilk yüzyıllarında, Romalılar Akdeniz'in fethini bitirdi. Devletlerin ve halkların sunulması, Roma bağımsızlıklarını, kamu hayatının özgünlüğünü imha etti. Bu arada, bu konuda, Hristiyanlığın ve İslam'ın ortaya çıkışı benzer bir şeydir. Sadece farklı bir tarihi geçmişte iki dünya dininin gelişimi devam edildi.
Ben yüzyılın başında Filistin ayrıca Roma İmparatorluğu'nun ili oldu. Küresel İmparatorluğu'ndaki dahil edilmesi, Yahudi dini ve felsefi düşüncesinin Greko-Romen'den entegrasyonuna yol açtı. İmparatorluğun farklı uçlarında bu ve Yahudi diasporasının çok sayıda topluluğuna katkıda bulundular.
Neden yeni bir din kayıt kısa sürede yayıldı?
Hristiyanlığın ortaya çıkışı Bir dizi araştırmacı, tarihi mucize yelpazesi: Yeni bir öğretimin hızlı, "patlayıcı" yayılması için çok fazla faktöre daha karşıt oldu. Aslında, bu dersin kendi creed ve kültünün oluşumu için hizmet veren geniş ve etkili bir ideolojik materyale sahip olması önemliydi.
Dünya Dini olarak Hristiyanlık, Doğu Akdeniz'in ve Dört Asya'nın çeşitli akımlarının ve inançlarının etkisi altında kademeli olarak gelişti. Fikirler dini, edebi ve felsefi kaynaklardan çekildi. O:
- Yahudi Mesidizm.
- Yahudi mezhepçiliği.
- Hellenistik senkronizasyon.
- Oryantal dinler ve kültler.
- Halk Roman Kültleri.
- İmparatorun kültürü.
- Tasavvuf.
- Felsefi fikirler.
Felsefe ve din alaşımı
Hristiyanlık Felsefesi - Şüpheci, Epikürizm, Kinizm ve Stoisizm'in ortaya çıkmasına önemli bir rol verildi. Philon'un "ortalama patroniyetçiliğini" İskenderiye ile gözle görülür şekilde etkiledi. Yahudi ilahiyatçılar, aslında Roma İmparatoruna hizmete taşındı. İncil'in alegorik yorumuyla, Filon, Yahudi dininin (tek bir tanrıya olan inanç) ve Greko-Roma felsefesinin unsurlarını birleştirmeye çalıştı.
Roma filozof durağı ve yazar Seneki'nin ahlaki öğretilerini daha az etkiledi. Dünyanın hayatını diğer dünyada yeniden doğuştan bir koşu olarak kabul etti. Adam Seneca'nın ana olayı, Ruh özgürlüğünün temelini ilahi gereklilik farkındalığı aracılığıyla değerlendirdi. Bu yüzden daha sonraki araştırmacılar Hristiyanlığın bağlılığını aradı.
Tanışma sorunu
Hristiyanlığın ortaya çıkışı, ayrışma olayları sorunu ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılıdır. Gerçek tartışılmaz - dönemin başında Roma İmparatorluğu'nda ortaya çıktı. Ama tam olarak ne zaman? Ve tüm Akdeniz'i kaplayan, Avrupa'nın önemli bir parçası olan Grand İmparatorluğu'nun ne yerken, Maly Asya?
Geleneksel yorumlara göre, temel postulatların ortaya çıkması, İsa'nın (30-33 yıl. N. E.) 'nin vaaz verme faaliyetlerinin yıllarına düşer. Buna sahip bilim adamları kısmen katılıyorum, ancak Creed'in İsa'nın yürütülmesinden sonra hazırlandığını ekledi. Dahası, yeni Ahit'in dört kanonik olarak tanınan yazarının sadece Matthew ve John, İsa Mesih'in öğrencileri olan olaylara tanık oldular, yani derhal öğretilerin kaynağı ile temasa geçildi.
Diğer (Mark ve Luka) bilginin bir kısmı zaten dolaylı olarak almıştır. Açıkçası, inancın oluşumu zamanla gerildi. Bu doğal. Sonuçta, "Devrimci Fikirlerin Devrimci Patlaması" için, Mesih'in zamanlarında, bu fikirleri öğrencileri tarafından yönetmenin ve geliştirilmesinin evrimsel bir süreci, öğretimi tamamladı. Bu, yazıları I yüzyılın sonuna kadar devam eden yeni Ahit analiz ederken farkedilir. Doğru, hala çeşitli kitap kitapları var: Hristiyan geleneği, Kutsal Metinlerin yazılımı, İsa'nın ölümünden sonra 2-3 on yıllık bir süre ile yazmayı sınırlar ve bazı araştırmacılar bu süreci II. Yüzyılın ortasına kadar uzatır.
Rusya'da Hristiyanlığın ortaya çıkışı
Tarihsel olarak, Mesih'in doktrinin 9. yüzyılda Doğu Avrupa'ya uzandığı bilinmektedir. Rusya'da, yeni ideoloji bir tür merkezden geldi, ancak farklı kanallarda:
- Karadeniz Bölgesi'nden (Bizans, Chersonese);
- Varangian (Baltık) Deniz yüzünden;
- Tuna'da.
Arkeologlar, Vladimir'in nehirde Kievlyan'a öldüğü, X yüzyılda değil, 9. yüzyılda vaftizi kabul ettiğini belirtti. Önceden, Kiev, Chersonesos'u - Slavların yakın bağları desteklediği Kırım'daki Yunan kolonisidir. Slav halklarının eski Taurida nüfusuyla ekonomik ilişkilerin gelişimi ile temasları sürekli genişlemektedir. Nüfus sürekli olarak sadece materyalde değil, aynı zamanda ilk sürgünlerin - Hristiyanların bağlantıya girdiği kolonilerin ruhsal yaşamını da katıldı.
Ayrıca, Doğu Slav topraklarındaki dinin nüfuz edilmesinde olası aracılar, Baltık kıyılarından Karadeniz'e taşıyan Gothlar olabilir. Bunlar arasında IV yüzyılda, Hıristiyanlık, İncil'in Gotik dilin çevirisine ait olan Arianizm Bishop Ulfil'i biçiminde dağıtıldı. Bulgar dilbilimci V. Georgiev, Praslavyan kelimelerinin "Kilisesi", "haç", "Lord", muhtemelen Gotik dilden miras aldığı varsayımını ortaya koyuyor.
Üçüncü yol, Chirill ve Methousius aydınlatıcılarla ilişkili olan Dunny. Kirillo-Methodius öğretiminin ana leitmotifi, Praslavansky kültürü temelinde Doğu ve Batı Hristiyanlığının başarılarının sentezidir. Aydınlatıcılar orijinal Slav alfabesini, transfer ve kilise kanonik metinlerini yarattı. Yani, Cyril ve Methousius, kilise organizasyonunun topraklarımızdaki temellerini attı.
Rusya'nın vaftizinin resmi tarihi 988 olarak kabul edilir, Prens Vladimir I Svyatoslavovich Kiev sakinlerinde büyük ölçüde vaftiz edildiğinde.
Çıktı
Hristiyanlığın ortaya çıkışı kısaca imkansızdır. Çok fazla tarihi gizem, dini ve felsefi anlaşmazlık bu sorunun etrafında ortaya çıkıyor. Bununla birlikte, bu öğretimi taşıyan fikir daha önemlidir: insan tarafından düşünen, şefkat, komşusu, utanç verici işlerin kınama. Yeni bir dinin nasıl kaynaklandığı önemli değil, dünyamıza getirdiği önemlidir: inanç, umut, sevgi.
Tarihsel olarak, hiçbir yerden hiçbir şey "aniden" yoktu. Her öğretimin bir geçmişi, oluşumun arka planları, kült kaynakları vardır. Hristiyanlık hangi dinden kaynaklandığını gösteriyor? Bilimsel bir bakış açısıyla, birinci yüzyılda yeni bir din oluşumunu etkiledi.
Dünya Dinlerinin Kökleri
Hristiyanlık, ikinci tapınağın döneminde Yahudi halkında oluşan bir Yahudilik Şubesi olarak ortaya çıktı. Bu dönem nedir ve antik Yahudiliğin açıklamaları nedir?
Düşünülmekte, Yahudilik, din gibi, ortaya çıktı üç bin yıl önce Ve o insanlığın en eski monoteist öğretimidir. Başlangıçta, inanç, Yahweh'in ana tanrıın rolünü oynadığı tanrıların panteonu ile klasik bir putperestiydi. Zamanla, ikincil tanrıların rolü azaldı ve Yahwe tek tanrı kaldı.
Yahudiliğin gelişim süresi BC VI. Yüzyıla kadar. İncil Yahudiliği arayın. Dönem başladıktan sonra başladı ve II. Yüzyıla devam ediyor, ikinci tapınağın Yahudiliğini ifade eder.
Dönem rastgele tanımlanmadı. İlk dönemin sonu, Babil Kral Nebuchadnezzar II tarafından Yahudi Krallığının fetihesiyle işaretlendi. İsraillilerin ayaklanmalarının bir dönüşünden sonra, babeller, "huzursuz" nüfusun bir kısmının imparatorluğun diğer illerine sınırdıştı. 70 yıl süren Babil IgA'nın dönemi, Yahudilerin Babil Esaretsi olarak adlandırılır.
Yoke, Pers Kralı tarafından vuruldu. Yeni cetvel, sürgünlerin, İsraillilerin halkının aynı tapınağı koyduğu anavatanlarına geri dönmesine izin verdi, yeni bir dönemin başlangıcını koydu.
Hıristiyan şubesi neden göründü?
İlk yüzyılda n.e. Judea, Farsça ve Yunan egemenliğine hayatta kalan, şimdi Romalıların tekrar toplandığı ortaya çıktı.
Fethedilen illerden, yoksulluk, suç büyümesi ve yolsuzluğundan para emme imparatorluğu politikası. Roma baskısından ve yoksulluktan, Judea'da, mezheplerin, Yahudi halkını piyasaya sürecek ve adil bir dünya kuracağı Mesih'e dayanan mezhepler ortaya çıkmaya başladı.
Hristiyanlık bu Yahudilerden biri haline geldi. Diğerleri vardı - SadDucei, Pharisees, Essei ve Zelota. Baskın Yahudiliğin, Mesih'in varışına ihtiyaç duymayan asil Yahudiler tarafından itiraf ettiği göz önüne alındığında, zenginlikte yaşadıkları gibi, alt Hristiyanlar nüfusun alt kesimi - köleler, özgürlükler, fakir.
İsa Mesih'e ek olarak, Judea'da diğer birçok message göründü. Kendisinin etrafında toplanan güçlerin rakibi, kendisini bir mesih ilan edebilir, Tanrı'dan doğrudan talimatlar aldığını ve insanları kurtarmaya geldiğini söylüyor. Bazıları, John gibi Baptist veya Simon Mag gibi, hatta popüler Mesih'di.
Hristiyanlık Yahudilikten ne farklıydı?
Birinci Hıristiyan havarileri ve peygamberler kendilerini dinlerdeki Yahudileri düşünmeye devam etti ve ana kutsal metin Yahudi İncil'e kaldı.
Ana fark Üç ana dogmas : Orijinal günah, İsa'nın ikinci gelmesi ve günahların atonalığı. Yahudilikte böyle bir dogman yok.
Öyleyse, Hristiyanların bakış açısına göre, tüm insanlar Adem günahı nedeniyle doğum yoluyla günahkarlar. İsa Mesih bu günahı kurtardı, çünkü herkes günahkar bir adam yüzünden günahkar olsaydı, o zaman bir haklı kişi tüm masum insanlara geri dönebilir.
Yahudilerin bakış açısına göre, tüm insanlar masum olarak doğar ve kendi bilinçli tercihlerini - günah ya da değil.
Hristiyanlıkta, insanların kurtuluşların kendileri ve bunun için bir Mesih'e ihtiyacı olmaları için bir fikir var. Yahudilikte, kurtuluş iyi eylemlerle elde edilebilir. Son olarak, Yahudilik'te, İsa, Mesih tarafından hiç tanınmıyor.
Hıristiyanlık neden diğer mezhepleri geçti?
İsa Mesih'in haçta yaşadığı takdirde, bugün Hristiyanlığın yerine başka, benzer bir dinin var olmaları mümkün olmasıydı. Yahudilerin valisi (Valisi), davalıyı idamadan kurtarmaya çalıştığı ve yalnızca kalabalığın baskısı altında yol vermeye çalıştığı söylenmelidir.
Mesih'in çarmıha gerilemesinden sonra Hristiyanlar "fikir için" ölmekten korkmayı bıraktı. Pagan tanrılarının görüntülerini imha ettiler, iktidara karşı savaşmaya başladılar, durumu dengedin ve tüm yeni taraftarları içeriyordu. Hristiyanlık Roma için tehlikeli hale geldi. Prensibi tarafından yönlendirilir: "Kazanamazsınız - Kafa" Romalılar, Din'i yasallaştırdı ve bunu yaptıktan sonra.
Hristiyanlık (Yunan. Χριστιανισμός lat. Christianismus), 1 V'da bulunan en büyük dünya dini. İsa Mesih . Her biri doğru olanı iddia eden sayısız (20 binden fazla) itiraf ve mezhep tarafından sunulmuştur. Kilise . En büyüğü (2015): Katoliklik (yaklaşık 1.2 milyar inanan), bölünmüş. mezarlıklar Protestanlık (yaklaşık 800 milyon), Ortodoksif (Tamam. 280 Milyon), Eski Deniz Kilisesi (Antihalkidonites; Sanatta görün. Kalkınma ) BEN. Doğu Asur Kilisesi (70-80 milyon inanan).
Tarih. Hıristiyanlığın oluşumu
"Havarilerdeki Kutsal Ruh'un inişi." Mozaik parçası. 11 V. Osias-Lucas Manastırı (Yunanistan).
(1 yüzyıl) kehanetlerle uyumlu oldu Kutsal Kitap Gelecek hakkında Mesih . Başlangıçta, Mesih'in vaaz edilmesi ve Havariler B'yi ziyaret etti. Yahudi. ve komşu alanlar ve Yahudilere hitap edildi, ancak daha sonra tüm halklara döndü. Mesih'in dirilişinden sonra (yaklaşık 33) Kilise - tek bir inanan topluluğu vardı - (Sanat. Pentekon ). Pavel ve diğerleri. Havariler vaaz verdi Müjde Suriye'nin Greko-Roma nüfusu arasında (başkentinde, Antiochi. "Hristiyan" terimi, Malaya Asya, Yunanistan ve Roma kökenli. Kudüs Katedrali (OK 50) Hristiyan Yahudi olmayanları uygunluktan kurtardı Yahudilik . Yahudi diaspora ile yakından ilişkili X. Daha sonra, özellikle ikincisinin yıkılmasından sonra Kudüs Tapınağı (70), Yahudilikten ele alındı; Aynı zamanda, eski Ahit kısım kaldı Kutsal şey .
Hıristiyanlığın yayılması
(1 - nch. 4 yüzyıl) Roma'da. İmparatorluklar hukuk koşullarında meydana geldi. Öğretimin takipçilerinin takipçilerine en geç yapıldığına getirme yasağı. 1 in. Resmi katılmanın reddedilmesi için. Diyet. Hristiyanlar, "SORUMLUSUN" İLE İLGİLİ DEĞİŞTİRİLDİ; Meclislerinin yakınlığı, öğretilerin aşırı amoritesi hakkında söylentilere yol açmıştır. Bu dönemde, İmparatorların hüküm sürmesi sırasında Hristiyanların zulmü vardı - Valeriana (253-260), Diocletian и Galeri. (293-311). Ancak inançlar için kitle infazları sempati ve cesur davranışlar tarafından heyecanlandı Şehitler H için saygıya neden oldu. Mağdurların hatıralarının günleri saygı geleneğine yol açtı Azizler (Sanatta bakın. Kanunlaşma ). Şu anda, Hıristiyan oluşumu ibadet , 3 rahibe derecesinin kaydı ( diğeri , Rahibe , Bishop. ) ve yerdeki kilise organizasyonu (bkz. Piskoposluk , Kilise Katedralleri ). Christian Lit-RA ortaya çıkar: Erken Hıristiyandan Özologlar H.'ye karşı suçlamaları reddetmek, karşı karşıya Gnostisizm ve benzeri. Yerezi Dogmatik gelişir. H. Roma'ya yayıldı. İmparatorlukların yanı sıra, Roma-İran sınırının tampon durumlarında, biri (orrosen) memurun statüsünü bile aldı. Dinler (202). K 301 geleneksel olarak H. Ermenistan'da uygulanır.
Evrensel katedrallerin dönemi
(4-9 yüzyıl, bkz. Ekümenik Katedraller ) İtirazın başlangıcını alır. Konstantina harika (312) ve yayınlar Milan Edicta (313), H. tüm kısıtlamalardan çıkarıldı. Hukuk koşullarında. İmparatorlardan özgürlük ve himaye H. ana şey oldu ve con ile. 4 inç. Ve tek memur. Din Roma. İmparatorluk. Tapınakların yapımını konuşlandırdı, gelişir hac ve saygı güvenliği ve Güç . Altta yatan H. Dünyanın Demokratikliği ve Manevi, sistemini dekore etmeye başladı. N. Yetkililerin Senfonisi : Devlet ve Kilise, toplumun maddi ve manevi refahını sağlayan bağımsız kısmi kurumlar olarak görev yapmaktadır. Taşıma gibi normlara bakan ( Dogmata ) ve disiplin ( kanonlar ) Bishops'un katedrallarına yükleyin. Ancak bakımları IMP'ye emanet edilir. Özel davalarda ortak evrensel evrensel katedralleri başlatan güç, birincisi 325'te gerçekleşti ve 787'de (en sonunda 843'te onaylandı). Triadoloji tartışmaları sırasında (St. Trinity'deki alıştırmalar) ve Christoloji Görüşlerini teolojik düşünceler doğrultusunda belirlenen yetkili yazarların (Kutsal Babalar) plead'ı. Kilise geleneği tarafından reddedilen öğretiler, heretik olarak kınadığı, liderleri ve adepteleri maruz kalır. Anathema ve bağlantılar. Ortodoksi (doğru görüş) ve sapkınlıklar arasında net bir ayrımın dekorasyonu, genellikle acı verici formlar aldı ve resmi ("kafe", "ortodoks") x. Muhalif akımlar. Arianizm 4-7 yüzyılda. mikrop arasında yayıldı. uluslar (hazır, vandallar, Langobards); Tarihsel olmayan 5-7 yüzyılda. Yavaş yavaş İran'daki Doğu Sirozal Kilisesi'nde köklendi; Monophizite 5-6 yüzyılda. Zap arasında popüler oldu. Suriyeliler, KOLER, Ermeniler ve Etiyopyalılar. Katedralde veya Vatriste, dönem doğmuş ve hızla büyüyor Monastia . Kilise-ADM ile gömülü. Cihaz ve sistem 5 Patrikchay . Devam ediyor misyoner . H. ZAP'ın "barbar" halkları arasında yayıldı. Avrupa (İrlanda, İngiltere, Almanya) Aksum (4. Yüzyıl), Nubia (6 yüzyıl), Gürcistan ve Kavk'ta kök saldı. Arnavutluk (4. yüzyıl), Hindistan ve Çin'e ulaştı. Başlamak. 7. yüzyıl H. İçeriğe rağmen. Ayrılık, dünya dinleri arasında baskındır. Ancak durum, advent ile çarpıcı biçimde değişir. İslâm .
Ortaçağ dönemi
(9-15 yüzyıl), Müslüman'dan gelen natiyerlerin ilgisini çekerek karakterizedir. Dünya ve Avrupa'nın Batı ve Doğu Hıristiyanlar arasındaki yabancılaşmada artış. Arap fetih 7-8 yüzyıllar. vust topraklarında bir düşüşe neden oldu. Roma imparatorluğu ( Bizans ), Orta Doğu, Kuzey. Afrika ve İspanya güç altında düştü Khali. Fata. . Yasalar Şeriat H. Zimmi ). Zap içinde. Avrupa, politika bozulma arka planına karşı. Kurumlar, Papalık'ın rolünü yoğunlaştırdı (bkz. Papa Rimsky ), siyasete başvurdu. güç. Bu arka plana karşı, Bizans ve katılımcılar arasındaki çatışmalarla ağırlaştırılan Roma ve Konstantinopolis (1054) arasında bir kilise boşluğu vardı. Haçlı Dördüncüsü, Konstantinopolis'in yağmalanmasıyla sona erdi (1204). Hapis cezası ile girişimler Uii kilise (Lyon, 1274; Floransa, 1439), dogmatik çözünürlüğüne yol açmadı., Ritüel ve diğer çelişkiler (örneğin, Diliak , Tselibata , Artan ). Avrupa H. Latince (Katolik) ve Yunan (Ortodoks), ikincisi alanında, vust ülkeleri bulundu. Avrupa (Polonya, Çek Cumhuriyeti, Macaristan ve Hırvatistan hariç) ve rus (bkz. Rus boş ). 15 c. Bizans (1453) de dahil olmak üzere Ortodoks devletlerinin çoğu yönetildi Osmanlı imparatorluğu ve Ortodoks Dünyası liderinin rolü taşındı Rus devlet . Bir doktrin vardı "Moskova - üçüncü roma" . Çağda Canlanma Avrupa'da yayılmış fikirler Hümanizm dile yükselen. Antika ve birçok yönden Hristiyanlığa yabancı.
Yeni zaman
(16-19 yüzyıl), Western H. inopoorkovnyikin derin kriziyle belirtildi. daha önce bunalmış hareketler Engizisyon mahkemesi , kontrolden çıktı ve ulusaldan destek aldı. Seçkinler. Sonuç olarak Reform dan Roma Katolik Kilisesi Ayrılmış t. Protestanlar bölünmüş. Sens (bkz. Lüterizm , Calvinizm , Anglikan Kilisesi , Anabaptistler ). Sonra Karşı formasyon ve din. Avrupa savaşları Katolik ve Protestan bölgelerine bölündü. Bu ayrılık, öncelikle güneye kadar sömürge ülkelerine devredildi. ve ekim. Amerika, H.'nin baskın din olduğu yer. Laikleşme Ve fikirler Aydınlanma geleneklerin daha da zayıflamasına katkıda bulundu. Diyet. Kurumlar. İdeal akışlar, açıkça Hıristiyanlıkla getirildi. Fransa'da (1790s) az miktarda, göçmenlere din adamları ve dini binaların tahrip edilmesine neden oldu.
En yeni dönem
(20-21 yüzyıllar) ilerici dahili hale getirme ile karakterizedir. Rusya'da, 1917'den bu yana, dahili hale getirme süreci radikal ve kitlesel zulümlerle eşlik etti (bkz. NovoMartiküller ) ve aktif propaganda Ateizm . Ancak, Rusya'da Rusya'da. 20 V. H. kamu ve kültürel yaşamda H.'nin etkisinde bir artış oldu. Yeni zorluklara sistematik bir yanıtla ve anlaşmazlıkların üstesinden gelmek için girişimler Hristiyanların Ecümenizm ve yaratma Dünya Kiliseler Konseyi (1961), Katoliklikte reform hareketi, ortodokslu bir dizel katedral ve interfaiyen diyalogları fikri.
Doktrin
KISKA Cross-Anahtar, Patriarch Nikon "Mero ve Mesih'in Haçı'nın benzerliği tarafından görevlendirildi." Mendiller (Moskova) St. Radonezhsky'nin St. Sergius Tapınağı'nda yer almaktadır. Fotoğraf A.I. Nagaeva
H., ayrıca İslam'ın yanı sıra, tek bir tanrının, mutlak iyiliğin sahibi, mutlak bilgi ve mutlak güç sahibi olan, nedeni olan tüm yaratıklar ve eşyaların yarattıkları ile ilgili olarak: her şey yaratılıyor Tanrı tarafından hiçbir şeyden. Tanrı'nın bir dünyaya ihtiyacı yoktur ve gerekli herhangi bir süreçte değil, ancak ücretsiz iradesinde. İncil geleneğinin mutlak özelliğinin kişisel bir anlayışı H. iki merkezde ifade edilen yeni aşamaya getirildi. Yahudilik ve İslam'dan en önemli farkını oluşturan dogmalar, - Trinity (sanatta görün. Trinity ) BEN. MEVCUT . Trinity Dogma'ya göre, dahili. Tanrının hayatı üçünün kişisel bir tutumudur İpostasia veya insanlar: Baba (aslen orijinal), oğul veya Logolar. (anlamsal ve yürütme ilkesi) ve Kutsal ruh ("Yaşam veren" ilkesi). "Babasından (Ortodoks Öğretimine göre) ya da babasından (Katolik'e göre) Babasından St. Spirit" doğdu. Zamanında değil, ancak sonsuzlukta: Üç yüzündeki her zaman ("sıkıcı") ve onurlu ("eşit") eşittir. X'in oluşturulması, bireyleri karıştırmamasını ve varlıkları paylaşmamasını gerektirir; Varlık ve şapka seviyelerinin net bir ekiminde, Hristiyan Trinity'nin özellikleri, diğer dinlerin ve mitolojilerin üçlüleriyle nispetendir (örneğin, Trimurti. Hinduizm). Trinity şapkası, tek kişiliksiz bir elemanın değiştirilebilir ikizleri veya maskeleri değildir, "yeterli değil", yani kesinlikle kişisel bağımsızlığı korur, ancak "ayrılmaz" ve "benzersiz", yani, kesinlikle saydam ve geçirgenler her arkadaşıdır. benzersiz aşkta. Bu aşkın, var olma hiyerarşisinin alt seviyelerinde analoji, insan "hipostasi", insan kişilikleri arasındaki sevgidir. Bu aşk "erotik olarak anlaşılmadı. ihtiyaç " Platon , yerçekiminin dışsal gücüne benzer, ama Hıristiyan aşk olarak - ἀγάπη. , yani fedakarlık tam olarak bağlılık ve açıklık yapacak.
İlahi ve insan arasındaki aracın görüntüsü en çok tanınır. Mitolojiler ve dinler. Bununla birlikte, Mesih bir demgod değildir, yani orta varlık olan kişi Tanrı'dan daha düşüktür. , ama yüzün birliği boyunca "-" Quicumque », 4-5 yüzyıllar). Chalkidon Katedrali'nin (451) "duyarsız ve ayrılmaz" paradoksal formülü, özünde, H için evrensel, ilahi ve insan, aşkın ve immanent arasındaki ilişkilerin şeması. Bilinçlendirme, K.L.'ye izin vermeyen tek ve benzersiz olarak anlaşılmaktadır. Reenkarnasyonlar, ebedi geri dönüşler ve pagan ve doğu diğer özellikleri. Mystics: "Mesih günahlarımız için bir kez öldü ve ölülerin dirilişinde artık ölmedi!" - Gibi tez öngörülen Augustine Pisagor doktrine karşı. Dolayısıyla tarihi değeri. Üstün tarihçenin olgusunun pilat sembolüne bağlı olduğu zaman - "Saksılı Pilat", Mystich.-Yüzyıl. Teoloji).
Tanrı'nın insanların dünyasına yakınlaşması "Kenoz" (Yunanca). ένωσις. - Yıkım, aşağılanma), Koşulsuz bir etik sağlayan, ilahi tarafından serbest bir sevgi ve alçakgönüllülük eylemi olarak anlaşılmaktadır. Dünyadaki insan kendini tayin için Norma. Aynı zamanda, Mesih sadece ortak doğayı değil. İnsan varlığının koşulları, aynı zamanda özel olarak olumsuz sosyal koşullar. Yürütülen doğru, İsa'nın kalitesi, özür platonun Sokratlarıyla karşılaştırılabilir. Ancak, ücretsiz Atina vatandaşının sosyal konumuna sahip Sokrates, brüt fiziksel olarak garanti edilirse. Şiddet ve "güzel", sycuta ile kaseden ölümü Philos'u yayar. Düşüncenin gücünün ölümünün üstesinden gelme yanılsaması, sonra Mesih "köle" ölüm, destekçiler "en şiddetli ve iğrenç işkenceyi" çapraz aramalar olarak ölür. Çiçero Bir parti, kek ve pleutkov (acı çeken ve güvensizliğin bu özellikleri, eski Ahit'in figüratif sisteminde kısmen öngörülmüştür - Çarşamba, Mezmurlardaki Hadious'un figürleri ve özellikle "Köle Yahwe" figürüdür. . 53). Ayrıca, Mesih'teki Tanrı'nın "Kenozisi" şimdiye kadar kendi içinde olduğu için geliyor. Kritik andaki ruh koruyucu bir duraktan mahrumdur. Ataret Ve ölüm korkusu ve Bogobel'in özlemi ile zalim deliğe (Luke 22:44) adanmıştır.
Bir kişinin durumu X'te düşünüyor. Son derece çelişkili. Adam, Tanrı'nın "görüntü ve benzerlik" nin bir taşıyıcısı olarak yaratılır; Bu orijinal durumda ve nihayetinde Adam Mystich hakkındaki Tanrı'nın. Onur, sadece insan ruhuna değil (antik ideallikte olduğu gibi, Gnostisizm'de olduğu gibi) aittir. Manichaean ), ama aynı zamanda vücut. Ancak, günah (ilk kişi tarafından işlenen Tanrı'ya ilk itaatsizlik eylemi, görüyor, Günah orijinal ) Bir kişi gibi Tanrı'yı yok ettim, daha sonra bu farkındalık oldu: "Bir insana bir kişiye girmezse, bir erkek nasıl Tanrı'ya girer?" - Yazmak Irina Lyonsky . Bu, bir kişinin "pasajı" için bir önkoşul oluşturur (bkz. Eskatoloji Varlığı, "açık" olduğu gibi, "açık", "açık", Tanrı'nın yönünde (bu nedenle, insan doğasının aşkın olanakları mahkum edilmez: "Biz şimdi Tanrı'nın çocukları, ama henüz yapacağımıza henüz keşfetmedik" , 1 in. 3: 2). Mesih, günahın gücünü mağlup etti, sanki Şeytan'daki kölelikten aldım, işkence ve acı verici ölüm (bu ölümün hristiyan sembolizminin duygusal ve ideolojik merkezidir). H. ıstırabın temizlik rolünü çok takdir eder - kendisi gibi değil (insanın amacı, bir cennettir, acı çeken bir cennettir), ancak dünya kötülüğü ile mücadeledeki en güçlü araç olarak: sadece "kendi haçlarını alarak", bir kişi Kendisi ve çevresinde kötülük kazanabilir. Tanrı'nın bir kişiye yakınsama aynı anda bir kişinin Tanrı'ya yükselişinin gerekliliği; Doğa atılımı. Tanrı'nın dünya düzeni, aynı atılımın "insandan daha yüksek" davranışını zorlamanın beklendiği bir kişiye yönelik bir zorluktur ( Thomas Akvinsky ): Bir insan, sadece Tanrı'ya itaat edilmemeli ve Yahudilik ve İslam'da olduğu gibi, ancak "konjuge" olarak emirlerin yerine getirilmemelidir. Bu randevuyu yerine getirmezse ve Mesih'in kurban ölümü haklı çıkarmazsa, sonsuza dek ölecektir: Şan ve yıkım arasındaki ortam yoktur.
Bununla birlikte, bir kişinin aşkın saygınlığı, görsel bir gerçeklikten daha samimi bir fırsattan ziyade yeryüzünde kalır. İlk olarak, bir kişinin özgür iradesi ilahi vermeyi ve kendisini yok edebilir. İkincisi, eğer bir kişi "doğru" seçimi yaparsa, dünyanın ötesindeki sonucu sadece mistik için gerçekleştirilir. K.L.'ten var olma ve yoksunluk seviyesi. Netlik - Dahası, dahası, dünyanın tüm ıstırapları için mevcuttur. Ruhun işkencesinden, dahili cazibelerden korunmaz. aşağılanma, kendini kanıt. Hristiyan K.L.'de güçlü bir şekilde yasaktır. Durumlar kendilerini kesinlikle doğru düşünün ve X. Kendisinin takdirine bağlı olarak gerçekten bir virtüöz kültürü yaratır. suçluluk (örneğin, "itiraf" augustine). Bu eleştiride. Kuvvetlerine tamamen güven kaybının hali yürürlüğe girdi lütuf : "Gliblators'daki Tanrı'nın gücü yapılır" (2 Kor. 12: 7). "Tanrı için - M. Luther - Ölümsüz, acı çeken, patlayan, ezilen ve tamamen hiçbir şeyde ele alınan olanlar ve bunun doğası, utanç verici, doygun aydınlatmak, kör müdüleri düşürmek, kınançları danışmak, günahkarları haklı çıkarmak, ölüler, Umutsuz ve kınadı, vb. İçin hiçbir şeyden, Yüce bir yaratıcıdır. Kurtuluş kazanmak için, bir kişi kendisiyle bir şey görmeye çağırılır ve bu hiçbir şeyden yaratılmadığını, hiçbir şeyden yaratılmasını sağlayarak, bu hiçbir şeyin "manevi hediyeler" olmadığını söyleyerek Tanrı'ya bir şey açığa vurması içindir.
Hristiyan bilinci için, bir kişinin herhangi bir görsel refahı sadece metafizifizdi. Küçük düşürme ve aksine, herhangi bir görsel aşağılanma, görsel küçük düşürücü, yakından açıklayıcı için hoş geldiniz folyo olarak hizmet edebilir (James. 1: 9-10). Dolayısıyla CP. yüzyılın için karakteristik. H. Gönüllü dilenci, doğa, sessizlik, hemşire vb. "" Kardiyak tasarruf "," tatlı ağlama "da psikolojinin karakteristik özelliğidir. H'nin bakış açısına göre arzu edilir. Bu hayattaki bir kişinin durumu ruhsal anestezi değildir, stoic veya Budist adaçamanın sakin bir ağrısızlığı değildir, ancak aksine, "Kalp ağrılı", gerilimi başkaları için mücadele ve acı çekiyor. Ps Joseph Volotsky İnsan düşüncesini su ile karşılaştırın: rahat ve kaygısız bir durumda, yayılır ve kollar sinirlenir ve bakım yüksekliğinde yükseliyor. Bununla birlikte, neler olup bittiğine dair bu katılım, sadece manevi etik için düşünmek. Sevgi, şefkat ve kendinden konjugasyon düzlemleri, ancak yeni Ahit formülünün "önemli değil" a ait olduğu maddi plan planına değil. Yani Hristiyan Bilinci, dağıtıcıyı ve diğer dünyayı birleştirir. PRP'nin formülüne göre. Maxim Confessor Hayat, duyarsız ve duyarsız değil, aynı zamanda eşliğinde değil - dünyaya dünyadan birliğin birliğinin formülü ETHICH olarak. Corela Dogmatik. "Insansitia ve InseParalizm."
Bu konsept bağlanmıştır. Dinler kavramı kutsal şey Ritüelliğin ötesine geçen özel bir kült eylemi olarak: Eğer ayinler, insan hayatını ilahi varlıkla sembolik olarak ilişkilendirirse ve bu, dünyadaki ve insandaki dengenin kararlılığını garanti ederse, kutsal kişiyi bir kişinin hayatına gerçekten tanıtır ve garanti olarak hizmet eder. dönüşüm, atılım eschatology. Zaman zaten şu anda. Tüm dinler tarafından tanınan kutsalların en önemlisi - Vaftiz (Kalıtsal günahkarlığın mükemmel ataleti) ve Eucharist , veya Cemaat (Bumping ekmek ve şarap, mistik olarak et ve Mesih'in kanına dönüştürülmüş, inançlayıcıyı Mesih ile birleştirmeyi amaçlayan, böylece Mesih'in "içinde yaşadığı". Ortodoksi ve Katoliklik Protestancılık tarafından reddedilen 5 kutsallığı tanır: Miropomancılık MySICH inancını bilgilendirmeyi amaçlar. St. Spirit'in hediyeleri ve Bahşiş yetiştiren gibi; tövbe etme , veya İtiraf ; Rahiplik (Sadece inançları öğrenme ve kurşunlama yetkisi vermeyin, aynı zamanda - Yahudilik ve İslam din adamlarının aksine -, kutsallık taahhüt eden yetkililerden farklı olarak; evlilik , mistik olarak karmaşık olarak anlaşıldı. Mesih ve Kilisenin Evliliği; Katedral veya Ameliyat (Vücudun Vücudunun Vücudunun Hayata Geri Dönmesi Gibi Ve Aynı zamanda Ölümcüye Hoşgeldiniz. Kutsallık ve Etik Kavramı Özdeşlik Biz X'te birbirimizle ilişkiliyiz.: Örneğin, Budist, Manichean veya Stoicsceticism'den farklı olarak, sadece ruhun ruhunun değil, etten sadece ruhunu değil, ideal olarak, eteğin kendisi tarafından temizlenmesi ve kutsananını belirler. Eskatolojik duruma geçişi. Aydınlanma. Efsaneye göre, maviye mary'nin ideali, efsaneye göre, bedensel "cennetsel zafer içinde algılanıyor". Protestancılıkta, kutsallığın deneyiminin zayıfladığının, asit doğal olarak kaybolduğu karakteristiktir. İdeal (manastırın kaldırılması, bakire Mary'nin saygısını vb.).
H. ontolojik olarak ilahi olanın özü ("Tanrı aşk" - 1 inç 4: 8) ve etik olarak kavrandığı sevgi. Plan, daha yüksek emir olarak bir kişiye reçete edilir, ayrıca zamandan önemli ölçüde değişen Hristiyan Sosyal Ütopya'nın temelini oluşturur. John Zlatousta Sovr'a. Hıristiyan Sosyalizmi ve sol gruplamalar Katolik. Hareket, ama diil.-Ethich. Yapı aynı kaldı. Bütün sosyal bağırsakları kendisi ve en çok kaldırılan "kurtarılmış" olan tüm sosyal uyumsuzlukları kabul etmek için sevgi toplumunun her üyesi hakkında konuşuyoruz. Ancak bunun için Hıristiyan aşkı gerektirir ἀγάπη. İnsanları kendi başlarına ve yabancılara, "Kendi aramayı" (1 Koru 13: 5), - - Sınır özveri ve marjinal uzantının kimliği (Matthew 5: 43-44). Onların genişliği ἀγάπη. Hatta etiğin sınırlarını bile geçer, çünkü insanları iyi ve kötü bir şekilde bölen durur: örnek, Tanrı'nın temel etkisi tarafından alınır, "güneşi kötülük ve nazik ve nazik olarak yükseltilecek ve yağmur ve haksız yere yağmur gönderir" ( Mf. 5:45). Bu, sevgiden kişisel bir ilgi, kendisine ve kendilerine "kendi akrabalarını ve yaşamlarını" "sallamak" için paradoksal gereklilikte ifade edilen başkalarında kişisel bir ilgi olarak bir bağlılık anlamına gelir (LC. 14:26) , yani kendi kendini üretme gereksiniminde. M. M.'ye göre Tareev "Düşmanlara olan sevginin emrimi, doğal bir sevginin kendi için genişlemesi değildir, ancak kendi kendinize nefret için dış emri vardır (Hristiyanlığın temelleri. Sergian Posad, 1908. T. 3: Christian WorldView. S. 113) . H. Aksesuarlar, bu kolektif organizmanın "cildi" altında barınma yerine, uzatma yoluyla elde edilen tüm açıklıkların ideali olan bazı ulusal, etnik, aile veya diğer "bedenlere" koyar. Hristiyanların herhangi bir insan takımında "Yabancılar ve Gezginler" (1 PET. 2:11); Onlar, "Dioogenetus'a Mesaj Mesajı", "Oturma izni var, ancak cennetteki vatandaşlık" diyor; "Burada kalıcı bir selam yok, ama yaklaşan gelecek" (HEB. 13: 13-14). Antik vatandaşlığın idealinin daha keskin bir karşısında, hayal edilmesi zordur. "Doğal" bağlarından çıkan insanlar, erken zamanlardan (bakire, mükemmel) ve 4 C'den çıkan bir Hristiyan seçkinleri oluşturur. Keşişte oluşturulur. Manastır ekibi, ilk teorisyenleri tarafından, eski toplumların gücünün iptal edildiği bir antsocium olarak kabul edildi. Standartlar ve Utopia'yı uygulama fırsatı ("özel ülke" tanımında Athanasius Harika yerleşim yerleri Mısır. Rahipler: "Burada kimsenin kanunsuzluğu geçecek ya da geçecek olan kimse yoktu, vergi toplayıcıdan nefret edilen belge hakkında hiçbir şey bilmiyorlardı"). Athanasius hakkındaki hayali, vicdansız ve şaşkın bir toplumda vicdan ve maneviyattan dolayı bir vicdan ve maneviyattan dolayı hayali, insanların arasında bir anlaşmazlık kaynağı olarak mülkiyetine iğrenç mülkiyetle birlikte hayata geçirilir (bkz. Francis Assisi ), Rus. Nasyustants (PRP. Neil Surovsky , Savolzhsky yaşlıları vb.), Vb.
Bununla birlikte, H. Din var, sadece dünyanın tanıtıcısı değil, aynı zamanda dünyadaki eylemler de var. Fikirler, Kilise ile birlikte, bir bütün olarak bir toplulukla bağlantılı değildir. X. Manastırı olmadan mümkündür (ondan ilk 3 yüzyılda ve protestancılıkta onsuz yapmıştır), ancak Tanrı'nın planının dünyevi gerçekleşmesi olarak değil, kilisenin fikri olmadan düşünülemez, ancak - Collektif "Ortodoks" deneyiminin bir tutucu olarak - gnoseolojik olarak. Tanrı'nın bilgisi için kriter: Bakış açısından, H. kişi yeterince tanınabilir ve algılar. Vahiy Ayrı bir birey olarak değil, ancak kilisenin tüm üyeleri ile birlikte, canlı ve ölü olarak.
Hristiyanlığın ortaya çıkmasının tarihi
Hristiyanlık, üç dünyanın en büyük dinlerinden birine aittir. Tarafın sayısına ve dağıtım bölgesine göre, Hristiyanlık İslam ve Budizm'den birkaç kez daha üstündür. Dinin temeli, İsa'nın Nasareth Mesid'ten tanınması, dirilişine olan inanç ve öğretilerini takip ediyor. Formasyonu oluşumundan önce Hristiyanlık uzun bir süre geçti.
Hristiyanlığın ülkesi, o zamanın (ben yüzyılda) Roma İmparatorluğu'nun kuralı altındaydı Filistin olarak kabul edilir. Varlığının ilk yıllarında Hristiyanlık, bir dizi başka ülkeye ve etnik gruba önemli ölçüde genişletti. Zaten 301'de Hristiyanlık, Büyük Ermenistan'ın resmi devlet dininin durumunu satın aldı.
Hristiyan inancının kökeni doğrudan eski moda Yahudilik ile ilişkiliydi. Yahudi inancına göre, Tanrı oğlunun ekin mahallesini dünyaya göndermesi gerekiyordu, hangi kanının insanlığı günahlardan arındırdı.
Hristiyanlığın dogmatiklerine göre, Scripture'da belirtilen Davut'un doğrudan bir soyundan olan İsa Mesih'e göre. Hıristiyanlığın bir dereceye kadar ortaya çıkması Yahudiliğe bölündü: Yahudiler ilk yeni ezilen Hristiyanlar oldu.
Ancak Yahudilerin önemli bir kısmı İsa Messia'yı tanıyamadı ve bu nedenle Yahudiliği bağımsız bir din olarak tuttu.
İncil'e göre (yeni Ahit'in öğretileri), Cennetteki İsa Mesih'in yükselişinden sonra, sadık miraslarının, kutsal alevi birleştirerek, farklı dillerde konuşma fırsatı kazandılar ve Hristiyanlığı farklı ülkelere dağıtmaya gittiler. dünyanın. Yani zamanımızdan önce, Peter Peter, Paul ve Andrei'nin faaliyetleri hakkında yazılı notlar, gelecekteki Kiev'in topraklarında Hristiyanlığı vaaz etti.
Hıristiyanlığın paganizmden farkı
Hristiyanlığın kökeni hakkında konuşan, İsa'nın ilk takipçilerinin korkunç zulmelere maruz kaldığı belirtilmelidir. Başlangıçta, Hristiyan vaizlerinin faaliyetleri, Süngüler'de, Jesus'un öğretilerini kabul etmeyen Yahudi din adamları tarafından kabul edildi. Daha sonra, Kudüs'ün denetiminden sonra, Roma paganlarının zulmü başladı.
Hristiyan öğretimi, paganizmin tam bir antipodu, lüks, poligamy, köleyi kınadı - pagan toplumunun karakteristik olanı. Ancak asıl farkı, tek bir tanrıya olan inanç, monotheism oldu. Doğal olarak, böyle bir durum romalılara uygun değildi.
Hristiyan vaizlerinin faaliyetlerini durdurmak için sıkı önlemler aldılar: Blazphemous infazları onlara uygulandı. O 313'e kadar, Roma İmparatoru Konstantin, Hıristiyanların zulmünü durdurduğunda, aynı zamanda devlet dinine de Hıristiyanlık yaptı.
Hristiyanlıkta, her dinde olduğu gibi, avantajlar ve eksileri var. Ancak görünüşü, kuşkusuz, dünyayı daha yüce manevi bir seviyeye yükseltti. Hristiyanlık, insanın zihinsel gelişimi için önemli olan dünyadaki merhamet, iyi ve sevgi ilkelerini vaaz verir.
Çalışmak için yardıma mı ihtiyacınız var?
Önceki Konu: Augustus İmparatorunun halefleri: Tiberius, Caligula, Claudius ve Lesse Olmayan: Roma İmparatorluğu'nun Altın Çağı: Triko ve Hümanizm Avellia'nın Bilgeliği
Bir kaynak:
http://www.nado5.ru/e-book/vozniknovenie-khristianstva.
Ermenistan'da Hıristiyanlığın kabulü
Ermenistan'daki Hristiyanlığın kabul edilmesi, dünya tarihinin en muhteşem olaylarından biridir.
Ermenistan ilk Hıristiyan ülkesidir. 301 g burada. İlk defa Hristiyanlık devlet dininin statüsünü edindi. Bu etkinlik, Kral TRUDAT III ve Enlighter'ın Hristiyan Dünya Gregory'nin ilk patriğinin isimleri ile ilişkilidir.
Bu olayda hala şaşırtıcı tarihçiler olan birçok gizemli tarafa sahiptir. Buna ek olarak, Hristiyanlığın evlat edinilmesi görülmemişti, aynı zamanda din değişikliğinin gücü değiştirmeden ve daha güçlü bir kültürün etkisi olmadan meydana geldiği durumdu.
Güçlü ve acımasız King Trudat III, Hristiyanları takip ettiğinde, Bloodthirsty onları öldürdü, en kalpsiz ve acımasız cezaları uyguladı ve dini dine izin vermedi. Ve bu yüzden, sağlam ve güçlü bir cetvel olarak ünlü olan aynı Kral Tredat, Hristiyanlığı ve ülke genelinde din yayma emrini kabul ediyor.
Krala olanların sorusuna, şu anki güne çıkan dramatik olağanüstü bir hikayeden sorumluyuz.
Ne başladı?
II. Yüzyılın ortasında. Ermenistan'da kurallar, Josra'nın güçlü ve akıllı bir kralıdır. Onun hükümdarlığı sırasında, Ermenistan büyük ölçüde havaya uçtu: Sınırlarını genişletti, tüm düşmanlarını yendi, iç düşmanlardan kurtuldu. Ülkeye zarar veren prensler cezalandırıldı, bir kavga içinde olan diğerleri bağlandı. Fakat bir gün, Josrova'nın bir arası ve haince öldürülür.
Ölüm kralının son sırası, Queuy'a katılan herkesin aileleri ile birlikte izlemek ve öldürmekti. Şu anda, katilin karısı mucizevi bir şekilde Roma'ya kaçmak ve bebeğini alır. Hoshrov'un cinayeti, Ermeni tahtını yakalamak amacıyla Farsça Kral tarafından sipariş edildi. Durum tehlikeli hale gelir ve tehdit tüm kraliyet ailesine düşer. Kralın oğlunu kurtarmak gerekiyordu ve onları Roma'ya da taşıyorlardı.
Kralın oğlu Trudat denir ve Queuy'un oğlu grigory oldu. Her ikisi de Roma'da sürüklenen kaderin ironisi. Onlar kurtarıldıkları iki düşman klanıydı. Ve uzun yıllar sonra Ermeni halkını birlikte vaftiz edecekler.
Sonuçtan önce dostluktan
Olgunlaşmış olan Gregory, babasının başkanlığını gerçekleştirmeye başlar. Kralın öldürülmesinin büyük bir günah ve Ermenistan için yıkıcı bir olay olduğunu anlıyor.
Babasının suçluluğunun itfa edilmesinin imzalanmasında, kralın oğlu - Trudat'ın oğlu olan TRUDAT'ın Oğlu'nun Oğlu Başkanı'na geliyordu. Gregory içtenlikle ve tüm ruhtan hizmet vermektedir. En sadık hizmetçisi ve yakın bir Tredat arkadaşı olur.
Ve gübrenin zaten Hristiyanlığa taahhüt ettiğine ve Trejat'ın Hristiyanlardan nefret ettiğine rağmen, ikincisi, hizmetkârını tüm kalbiyle sevdi ve en katı sırları ile paylaştı.
Ve 287 yaşındayken, Roma İmparatoru Dacletian, Ermenistan'a büyük bir ordu ile Truds gönderiyor. Trudat, Farsça gücünü kuran ve Ermenistan kralı olan ülke dışına çıkıyor. Kral hala GRIGORY HRISTERIAN'ın ve PAGAN Törenlerinden birinde, Pagan tanrıçasının evcil hayvanına teslim etmesini emreder. Gregory, doğal olarak, yanıtı, kralın, Hristiyanlığı reddetmesi için işkence ve işkenceye maruz kaldığı inancına çok ayrılmış olarak reddediyor.
Elbette kralın en iyi arkadaşını öldürme niyeti yoktu. Fakat şu anda, o kadar grigory geliyor, o kadar değişti, kuvarsın oğlu. Sonra ticari, öfkesini geri tutmaz ve Gregory, devletin en kötü niyetli düşmanlarını attılar. Bu zindan, mahkumların beslenmediği, duymuyorlardı, ancak başka bir mahkumun dönüşü olmadığı zaman bir ya da iki ayda ölen çıkan derin bir çukurdu.
Hristiyanlığın kabul edilmesi
13 yaşından beri geçer ve kral tedavi edilemez hastalığı alır. Kralın kız kardeşi, Trrruit'in her zaman zor durumlarda yakın olduğu ve genellikle onu tuttuğunu hatırlatan bir adamı olduğunu hatırlıyor. Hemen insanları Gregory'ye gönderir.
İlk başta, dışarı çıktığı herkese giden herkese gibiydi, bu yüzden, insanların aya bile dayanamadıkları zindanda son derece gerçekçi olmadığı için, grigory 13. yıl hapis cezasından sonra yaşandı. Ama zindanı kontrol etmek için ısrar etti. Ve kontrol ederken, hepsi görülen mucize korkusunu kapsıyordu. Grigory hayatta olduğu ortaya çıktı.
Tüm lanet ve zar zor nefes alıyor, Gregory yere yatıyordu. Gelecekte, hapishanenin çalışanlarından birinin bacadan birinin ekmek ve suyunu aldığı biliniyordu.
Gregory, Kralını ve neden serbest bırakıldığını, ne tür bir kaderden geçtiğini bildirdi. Kralda suç tutma hakkına sahip olmasına rağmen, hala bağlılığını gösterir ve Trejat'u tedavi eder. Bundan sonra Trudat, Hristiyanlığı ve ülke genelinde din yayma emrini tanır. Ve Grigory Ermenistan'ın Catholicos (Patrik) oldu.
Motifleri var mı? Ermeni Apostolik Kilisesi
İlk başta, birkaç kişinin hikayesinin tüm ülkenin kaderine karar vermesi garip görünebilir. Öte yandan, bugün, bu, dünya görüşünün radikal değişiminin en uygun ve mantıksal açıklamasıdır, kralın pozisyonlarında çok zordur. Hıristiyanlığın kabul edilmesinin objektif motiflerini kazmak son derece zor ortaya çıkar. Herhangi bir temel nedenleri bulmak ve standart hikayelerde olanları açıklamak zordur.
Dış politika açısından, tam bir başarısızlık vardı. Birkaç yüzyıldan birkaç yüzyıl, Ermenileri paganizmaya iade etmeye çalıştı.
Doğal olarak, ilişkiler şımarık ve tahttaki eğilimi kuran Roma İmparatoru Dacletytian ile, Hristiyanların düşmanı olan, doğal olarak Trudat'ın davranışını onaylamadılar. İç politika açısından, her şey de bu kadar iyi değildi.
İç savaşlar ve kan döküldü başladı, kültürel miras imha edildi. Bu nedenle, tarihçiler final ve kesin olmayan bir cevap vermezler, neden Ermenistan ve neden böyle saçma bir Hristiyanlığın öyleydi.
Bununla birlikte, Hristiyanlığın kabul edilmesinin küçük bir nedeni var, ancak, ana sebep olarak hayatta kalmanın olası değildir. Gizli başarı içeren dış politikada bir başarısızlıktır.
Ermenistan'ın Hristiyanlığının evlat edinilmesi, güçlü komşuların kültürel etkisine adanmıştır ve bağımsız kültürünü yaratma yolu haline gelir.
100 yıl sonra, Ermeniler yazılarını belirler ve Historiyografi ve Edebiyatın keskin gelişimi yaşı ortaya çıkıyor, bu da altın çağ denir. Ve elbette, din değişimi aniden gerçekleşmedi. Belirli bir toprak vardı.
Mesih'in dirilişinden sonra, 12 havarilerden ikisi - Poda ve Bartholomew Ermenistan'a geldi. Bu yüzden Ermeni Kilisesi'nin Apostolik olarak adlandırılmasıyla, Ermenilerin Hristiyan'dan Hristiyan Öğretimi'ni kendilerini kendileri hakkında duydukları bir işaret olarak. Ancak Hristiyanlık, Ermenistan'da Mesih'in hayatındaki kökenlidir.
Tarihçiler, Mesih'in durumlarının Tanrı'nın işleri olduğuna inanan ilk Hıristiyan Tsar Abgarı (Hristiyan Kralı - Ayrı bir Ermeni Krallığı), insanlarını kurtarmak için .
Mesih, Kudüs'te olacağı şeyler olduğunu söyledi, ancak öğrencisini ona göndereceğine söz verdi.
Böylece, 1. yüzyıldan beri Hristiyanlık Ermenistan'a nüfuz eder. 3. yüzyılın sonunda, Hristiyan toplulukları, yeni dini ana olarak ilan etmek için toprak olarak görev yapan ülke genelinde bulundu.
Aynı zamanda, 3. yüzyılın sonunda paganizm büyük ölçüde zayıfladı. Rahipler manevi mentorların rolünü yerine getirmedi. Sosyal statünün kötüye kullanılması, aldatmacanın, korkutma ve nüfusun soygunları din adamları için norm haline geldi. Pagan inancı, Ermenilerin reddetmek zor olacağı ulusal geleneksel inançtan uzaktı. Yunan ve parfyan dinlerinden birçok borçlanma vardı ve aslen Ermeni kayboldu.
Dahası, zamandan beri, Ermeniler, Hristiyanlıkta olduğu gibi, üç kuluçkahanesi olan bir tanrıya taptı. Kesinlikle yargıladığınızda, Hristiyanlığın kabul edilmesi, monoboise dönüşü ve ilk Ermeni dinine yaklaşıyordu. Ayrıca, İncil öğretileri zihniyet, ulusal gümrük ve Ermenilerin aile geleneklerine çok yakındı. Böylece, insanlar ahlaki olarak yeni bir inancın benimsenmesi için hazırdılar.
Bununla birlikte, dini darbenin karanlık tarafları belirtilmelidir. Rahipler, bir günde tüm güçlerini kaybettiklerini ve her şeyi kaybettiklerini kabul edemedi. Birlikler topladılar ve onları Hıristiyanlara ve Kraliyet Ordusuna yönlendirdiler. Yüce rahip ne zaman öldürüldüğünde durum ortaya çıkmaya başladı. Çok fazla kan döküldü.
Kültürel miras çok acı çekti. Ülke boyunca, pagan tapınakları yok edildi ya da Hristiyan kendi evlerinde inşa edildi. Birçok heykel ve el yazması imha edildi.
Ermenilerin kendi yazılarına sahip oldukları, hiçbir şeyin olmadığı, Hristiyanlar kültürel değerleri düşünmeden her şeyi tahrip etmedi.
* * *
Bu sorunlu zamanlara rağmen, kilisenin Ermeni halkının tarihindeki rolü, abartması zordur. Devletin kaybı zamanlarında, kilise ülkenin öncülüğünü ele geçirdi ve insanların birliğini tuttu.
Kilise genellikle kurtuluş savaşları düzenledi, önemli diplomatik ilişkiler kurdu. Açılan okullar ve üniversiteler, nüfusa ulusal bir bilinç ve vatansever bir ruh getirdi.
Testin dağlarından geçerek, masum acımasız işgalcilerin yanında sürekli baskı sağlayan Ermeni Kilisesi, bir gün için devlet dininin statüsünü kaybetmedi.
Bugün Ermeni Apostolik Kilisesi, toplam dünyanın Ermeni nüfusunun% 80'inin yurtdışında yaşayan Ermenileri birleştiriyor.
Bir kaynak:
https://www.findarmenia.ru/armenia/istoriya/prinyatie-hristianstva/
Hristiyanlık Tarihi - Kısaca - Rus Tarihi Kütüphanesi
Hristiyanlık adı altında, bir yandan geliyor, İsa Mesih Creed, kendi kendine sevkiyatı ve Tanrı'nın İsa Mesih'in karşısında, insan doğasının elemanları, insan doğasının mükemmelliğini ve mükemmelliğine yol açan unsurları, insan doğasının mükemmelliğine ve diğerlerine - insanlığın bu inancının algısı , onun Tanrı'ya olan ilişkisi ve bu faktörlerin etkileşimi (objektif ve öznel), organizasyon kamu dini yaşamın organizasyonu.
El Greco. Kurtarıcı lezzetli. 1580-1582.
Hristiyanlığın başlangıcı
Bu formların örneklenmesi, bir tek, ayrılmış bir etnografik olarak, ancak Kurtarıcı'ndaki, Yahudilerin Manevi Derneği ve Kutsal Ruh ve ilk virgüllerin inişinden sonra oluşan Yahudi PROL'sinde sıkıca yapıştırılmış sert firmiydi. Havariler Kudüs'te. Buradan, Akdeniz ülkelerinin çoğu için geniş bir dalganın Müjdesi öğretileri.
Aziz Peter Efsaneye göre, Antakya'daki kiliseyi kurdu, daha sonra Malaya Asya bölgelerinde vaaz verdi ve Roma'yı ziyaret etti. Saint pavel Kiliseyi, Kıbrıs Adası'nda, Yunanistan ve Makedonya'nın birçok kentinde, Kıbrıs'taki bazı şehirlerde kiliseyi kurdu. Saint Bartholoma Hindistan ve Arabistan'da, Kutsal Matthew, Etiyopya'da, St. Andrey'de - Scythia'da vaaz etti.
Thomas'tan Şecere Farsça ve Malabar Kilisesi'ne liderlik ediyor; Kutsal işareti, Adriyatik Denizi kıyılarının Hıristiyanlığını aydınlattı. Roma lejyonlarını, ticaret ilişkilerini, roma ve iller arasındaki kayıtsız bir düşünce alışverişi, seyahat ve en yakın halefi ve kutsal havuzların asistanlarını (Timothy, Siluan, Aristarha, Stakhiya, Köken , Panthen, vb.
) Hıristiyanlık Gallia, Almanya, İspanya, İngiltere, Kuzey Afrika sahilinde, Mısır ve Sınır ülkelerine onunla nüfuz etti.
Birinci Hıristiyan topluluklarının organizasyonu
III. Yüzyılın başında, ERA'larımız, Hristiyan toplulukları dünyanın ünlü tüm bölgelerinde bulundu. Bu ilkel toplulukların cihaz ve yönetimi son derece basitti.
Kilise bakanları, inananlar toplumu tarafından seçildi ve üç dereceye ayrıldı: kullanılamayan manevi talepleri ve laik işler üzerine yapılan ruhsal talepleri ve sorun çizelgelerini, piskoposlara ve kutsal piskoposluklara bağlı olarak öğreten ve kutsal olan reçeteleri yapan deazonlar. Havarilerden sonra en yüksek olan, öğretmenlerin hakları, katipler ve kilise yönetimi.
Kilise başkanından sahneler tarafından alınan hediyeler, sırayla, ilkel hiyerarşinin diğer üyelerine bu hediyelerin sürekliliği distribütörleri haline gelen ilk piskoposların koordinasyonu yoluyla kendileri tarafından devredildi.
Hıristiyanların zulmü
Hristiyanlığın ilk üyeleri arasında, ayırt edici özellikleri sıcak inanç, gerçek alçakgönüllülük ve ahlakın kusursuz saflığı olan, ilkellik ve şampiyonluk talepleri için hiçbir ihtilaf görülmedi. Bununla birlikte, Hristiyanlığın yayılmasının başlangıcı, acımasız nefret ve kanlı zulümlerle karşılaşıldı.
Bir yandan Yahudiler, antik dinlerinden kaçınmanın Hristiyanlarında görüldü.
Öte yandan, evrensel doğası sayesinde Hristiyanlık, devlet yaptırımına yalnızca ulusal dinler tarafından bildirilen Roma toleransı çerçevesine uymuyordu ve gizemliliği, onu karanlıkta yapan Roma hükümetinin kaygılarına ilham verdi. ve antensiz batıl inanç.
Hıristiyan ayinlerinin ve kurumlarının her zaman yorumlanmasına dayanan bir dizi garip ve korkunç suçlama, Judea'da Herod Agrippe Sırasında En Yüksek Dereceye Ulaştı ve Savaş 67 - 70 ile sona eren acımasız zulümler için bahane olarak görev yaptı. Roma İmparatorluğu'nda Nerone'da başladı (64 - 68.
), Domence ve Üç'teki tekrarlanan ve çarpıcı atmosfere (249 - 251) ve Diocalettian (284 - 305), Sezaryenler Kuzey (İtalya ve Afrika'da) ve Maximin (Mısır ve Filistin'de) ile tekrarlanan atmosfere ulaştı.
İşkence transferindeki alışılmadık sertlik ve Hristiyan şehitlerinin dokunaklı kaderi, kovuşturma öğretiminin başlığı altında birçok yeni takipçiyi çekti - ve böylece "Şehitlerin kanının inanç tohumu oldu" oldu.
Hıristiyan özür dileme
II yüzyılda Uzun bir dizi savunma anlaşması, Hristiyan inancı hakkında, Roma hükümetinin yerini takip etmesine ve PAGAN dini ve felsefesinin temsilcileri tarafından inşa edilen suçlamaları yansıtacak olan Hıristiyan inancı hakkında ortaya çıktı.
Bu yönün yazarları (özologlar) Codrite, Bishop Atina, özel ilgiyi hak ediyor. Tertullyan , Presbyter Carthaginsky, Filozof Yermi, Origen İskenderiye diğer.
Konstantin'in hüküm sürdüğünde (306 - 337), itiraf özgürlüğünü garanti eden ve Hıristiyanlara bazı faydalar sağlayan bir dizi düzenlenmiştir, ancak paganizm üzerine Hıristiyanlığın son zaferi sadece Julian Apostate'in halefleri altında geldi ( Valentiniane, Grazian, Feodosia I ve Justinian).
Yersie ve Ekümenik Katedraller
Dış zullüğe ek olarak, varlığının ilk yüzyıllarındaki Hristiyan Kilisesi, Moiseeva Hukukuna Hristiyan Görevlerine katılan yerlilerin birinci yüzyılında konuşan, ortamda ortaya çıkan böler ve sonsuzluklar tarafından rahatsız edildi. ; İsa Mesih'in ilahiyatını reddeden evonetler.
İkinci yüzyılda, Gnostikler, Ruh ve Maddenin dualizmini vaaz ediyor; Ne dinamistleri ve modalistleri paylaşan montanistlerin ve monarşilerin özütlüğü. III. Yüzyıl, Yersie Pavle Samosatsky ve Prester Savelia'yı ve Maineev tarikatının doğu lezzetini, Novacian ve Donatistlerin bölmelerini içerir.
Teklif ve Hıristiyanlığın baskın bir din olarak onaylanması ve hristiyanlığın onayı olarak revize edilmesi gereken kulakların önemli gelişimi, ekimenik katedrallerin, Kilise derecesi kurallarının bir parçası olan dogmatik sorunları çözenlerin bir parçası olmasına neden oldu. Satırındaki ilk ilk katedral oldu, 325'te toplandı.
Heresy Arian Hakkında Naja'da, Tanrı'nın oğlunun Dogma'nın babanın tanrısı ile onaylandığı ve inanca açık ve anlaşılır bir sembolü yayınladığı kınamada. IV yüzyılın 2. yarısında, Heresy Patrik Makedonya, Kutsal Ruh'un ilavesini inkar eden Arian Yersie'nin tutarlı gelişimi yoluyla ortaya çıktı ve 381'de bu vesileyle toplandı. İkinci evrensel (Konstantinopolis) Katedrali Nicene'yi tamamladı. Beş yeni üye sembolü.
431'de, üçüncü evrensel katedral olan Efes'te, yalnızca İsa Mesih'te tanınan Yerez Nestorian'ı kınadı, ancak 451'de, İmparator Markanı, TMPaledone'de (4) Katedrali'nde, Tanılayan Evtyo'nun Mesih'te sadece ilahi doğa (monofimit). Beşinci ve altıncı ekimenik katedraller, 553 ve 680'de Konstantinopolis'te toplandı.
Monophimita yanlış öğretilerin maruz kalmasını denediler. 681'de, Trill Katedrali ("sisli-altı"), Kilise Yönetişimi kurallarını geliştirdi, Kanunik Hukuk - NomoCanon veya Torp'un koleksiyonlarının ana temeli tarafından görevlendirildi. 787'de, Nica'nın yedinci ve son ekümenik katedralde toplandı, 6. yüzyılın ilk yarısında, Erasya Iconoborets, Constantinople'in yerel katedrali tarafından 842'nin yerel katedrali tarafından ortadan kaldırıldı.
Kilisenin babaları
Ekümenik konseylerin faaliyetleri ile yakın bağlantıda, apostolik gelenekler tarafından yazılan ve inanç ve dindarlığın gerçek öğretilerini açıklayan, kilisenin babaların ve öğretmenlerinin kreatingleri, ilkel saflıkta Hristiyanlığın korunmasına katkıda bulundu. Özellikle faydalı, büyük, büyük, grigoria, teologian, John Zlatoust, Amvrosia, Media, Blester Jerome, vb.
Manastır
Daha az önemli bir ahlaki ve eğitimsel önemi de, Hristiyanlığın ortaya çıkışıyla birlikte ortaya çıkan, ancak ilk iki yüzyılda tek hareketliliğin karakterini giyen ilk iki yüzyıl boyunca ve sadece sonunda, daha yüksek ahlaki mükemmellik arzusunun uygulanması olarak bir manastırdır. Birinci yüzyıl yıpranmış kütle ana hatları.
IV yüzyılda, Mısır'da Antelin Manasticiliği (Kutsal Anthony Büyük) ve Pansiyon Manasticiliği (Kutsal Pahomi) kuruldu. V yüzyılda, iki daha hareketlilik türü ortaya çıktı: Kutsal Simeon tarafından kurulan cezaevi ve Mesih'in bilimsel olanı, en ünlü ve saygın temsilcisi St. Andrei.
Batı'da, 6. yüzyılda, AdugeCTuary'nin AdugeCTuary düzeninin kurucusu Saint Benedict Nurus'un doğu paterni üzerine manastırlık düzenlendi.
Patrikler ve Baba
Monasların ortaya çıkmasına ek olarak, Hristiyanlığın manevi hiyerarşisinde, zaman içinde başka bazı değişiklikler meydana geldi. Piskoposlar arasındaki havariler zamanında, metropoller daha onurlu pozisyon, yani bölgesel piskoposlar.
Aralarında, sırayla, büyükşehir şehirleri piskoposları ayırt edildi, beşi (Roma, İskender, Antakya, Kudüs ve Konstantinopolis), evrensel katedrallerin ünlü özdeş tercih edilen hakları ve Patriklerin ortak unvanını tanıdı.
Zamanla, üç oryantal patrikliğin püf noktaları sınırlayan İslam'ın yayılması, etkilerinde karşılık gelen bir düşüşe neden oldu.
Constantinople Patrikler, ikonokrasyonla mücadelede meşguldü; Roma Patriklerinin (PAP) bölgesi, bu arada Avrupa'nın tüm batısındaki ve tarihi koşullar nedeniyle genişledi, güçleri, Papa'nın manevi hiyerarşide şampiyonluklarını kurdukları önemli siyasi önemi aldı. IX yüzyılda (sahte deşrikallerde) ortaya çıkan sahte eylemlerde ortaya çıkan bu iddialara, Batı Kilisesi'nin bazı dogmatik sapmaları, Evrensel Konseylerin kararlarından birleştirildi.
Ortodoks ve Katolikliğe Hristiyanlığı bölün
Papa inatla inatla bu sapmaları tanımayı reddettiği için, 1054'te, diğer patriklerin haklarına ve diğer patriklerin haklarına ve üstün gücüne meydan okudu.
Papa Aslanı IX ve Constantinople Patrik Mihail Kerullaria arasında açık ve nihai bir boşluk vardı.
Bu zamandan beri, geniş Hıristiyanlık kanalı iki büyük akışa ayrılır - Batı veya Roma Katolik Kilisesi ve Doğu Kilisesi (Yunanca) veya Ortodoks. Her biri, genel adı altında tek bir bütün haline getirmeden, gelişimini giderir.
Bir kaynak:
http://rushist.com/index.php/byzantium/3508-istoriya-khristianstva-kratko.
Hristiyanlık: Narching ve Geliştirme
Hristiyanlık, 2 milyardan fazla takipçisi olan en büyük ve en eski dünya dinlerinden biridir. Ana varsayımlar: Adamın ilk günahlığı, ancak Tanrı, doğru bir yaşam ve tövbe durumunda düzeltme ve saflaştırma olasılığını terk etti. Fedakarlık, ilk örneğin İsa Mesih'in tanrısının kurbanı olan ilk örneğidir.
Oluşumun arka planları
Ben yüzyılda M.Ö e. Neredeyse her Tanrı'nın ilerici oluşumlarının politik konumu son derece kararsızdı: biri başkalarını fethetti, baskın bir pozisyonda tuttu ve daha sonra üçüncü yüzleşti, hızlı bir şekilde çürümeye başladı.
Hristiyanlığın menşei iddiasının en popüler teorisi: Bu din eski Filistin'den kaynaklandı. Filistin, uzaylı duygusu uzun zamandır yuvasındaydı, sonra kendilerini serbest bırakmayı başardı ve kısaca bağımsız hale geldi, ancak 663'te. e. Her şey tekrar değişti: GNA uçan (Roma askeri komutanı) alanlarını ele geçirdi ve Filistin özgürlüğünü kaybetti. Bundan sonra, resmi olarak büyüyen Roma İmparatorluğu'nun bir parçası oldu.
Bağımsızlık kaybı, nüfusun tüm katmanları arasında hoşnutsuzluğa yol açtı, ancak en dezavantajlı için özellikle zordu. Neler olup bittiğinin adaletsizlik duygusu, yerel nüfus önceki emirleri iade etmeyi hayal etti.
Böylece toprak, herkese haklarına vermeye söz verdiği yeni bir inancın ortaya çıkması için hazırlandı. Hristiyanlık kendi başına ortaya çıkmadı: "Lona'da" Yahudiliğe neden oldu. İnsanların zihinleri, ölümden sonra dünyada yaşayan herkesi bekleyen adil misilleme fikri için hazırlanmıştır. Zaten eski bir Ahit geleneği var.
Yeni Creed'in ortaya çıkmasında ek bir rol, eski Yunan filozoflarının, özellikle de Seneki'nin eserleri tarafından oynandı. Onlar, tövbe hakkındaki düşünceleri, tüm insanların orijinal günahkarları hakkında, kaderi fethetmenin gerekli olduğu gerçeğiyle işgal etmek için önemli bir yerdi.
Christian Creed'in oluşumunun aşamaları
Hristiyanlığın seyahat ettiği birkaç aşamayı modern, bize bir tanıdık kadar ayırt edebilirsiniz.
İşte buradalar:
- İlgili eskatolojinin kökeni ve aşaması.
- Fikstür dönemi.
- Egemenlik için mücadele süresi.
- Evrensel katedrallerin dönemi.
- Kilisenin en büyük 2 şubesinde ayrılması: Katoliklik ve Ortodoksi.
- Dünyaya daha fazla gelişme ve dağıtım.
İlgili eskatolojinin aşaması
Bu aşama ben yüzyılın ikinci yarısında başladı. Reklam Şu anda, henüz Hıristiyanlığın Yahudilikten net bir şekilde tahsis edilmemesi yoktu. Ben yüzyılda Reklam İsa Mesih doğdu - en gizemli ve hem tanıtımcılardan hem de tarihçılardan birçok anlaşmazlığa neden olan tüm Hıristiyan öğretilerinde bir insan var. Bethlehem'de doğduğuna inanılıyor. Annesi, insan dünyasına günahlardaki insanlığın tasarrufu için fedakarlık etmek zorunda kaldığı için Tanrı tarafından seçildi.
Şu anda, yeni öğretimin ilk takipçileri zulmedildi ve zulmedildi, idam edildi, hepsi onlarla bağlantılı olan, hapishanelere ya da gönderildi. Bu aşamada, ilk Hristiyanların Kurtarıcıya herhangi bir anda tam anlamıyla gelmesi bekleniyordu.
En sıklıkla en fakir derslerin temsilcileri, onlar, ezilmiş, köleleştirir ve durumun serbest bırakılmasını görmeden, Mesih'in geleceği gerçeğini umarak, ezilenlerin hak edeceği gerçeği için umutlarını ortaya koyuyorlardı, ezilenler haklı bir ödül alacak .
Şu anda, Hristiyanların topluluklara birleştiği kesin bir hiyerarşi yoktu. Deacon teknik görevleri yerine getirmek için reçete edildi. Bishops, topluluğun hayatını gözlemlemek için seçildi.
Fikstür dönemi
Yeni dinin canlı olduğu ortaya çıktı, takipçilerinin fiziksel olarak sadece daha fazla destekçiyi çekti. Sonuç olarak, Ki II. n. e. Fikstür dönemleri başlar.
Hıristiyanların Hristiyanları tarafından sergilenmedi, aynı zamanda Neb'deki aynı zamanda mükemmel umutsuzluk hissi için de artış olmadı. Göreceli stabilite dönemi gerçekleşti.
Yeni öğretiler kademeli olarak olmaya başladı, daha iyi uyumlu nüfus katmanlarının temsilcileri yavaş yavaş katıldı.
Durum zor olmaya devam ediyor, çünkü en yüksek gücün temsilcileri farklı şekillerde Hristiyanlık ile ilgilidir: Bazı Hristiyanların saltanatı boyunca daha kolay, zulmün durması, diğerleri hala yeni bir dini var. Yeni dinin pozisyonları güçlendirmek için desteklenmesi gerektiğinden, isteyerek zengin ve etkili insanları adeptedlerine dönüştürür. Hristiyanlık merkezleri farklı alanlarda ortaya çıkıyor:
- Antiochi;
- Roma;
- Kudüs.
Yavaş yavaş, Yahudilik'in eski eski Ahit gelenekleri yenilenmiştir:
- Sünnet yerine, vaftiz tanıtıldı;
- Eski Paskalya yerine şimdi yeni birini kutlayın (ancak eski adıyla);
- Festival Cumartesi günleri pazar gününü değiştirdi.
Hristiyanlık pozisyonunu güçlendirmeye başlar.
Egemenlik için mücadele süresi
III VB ile. Roma İmparatorluğu'ndaki Hristiyan Creed'in baskın konumlarının işgali için uzun bir mücadele süresi var. Kritik nokta, yalnızca Hristiyanlığın tüm haklarını kabul etmeyen Milan Edicta'nın 311'inde EMPEROR KONSTANTIN'in evlat edinilmesi idi (ancak, putperestlik ile bir par üzerinde), ancak Hristiyanları da devletin korunması için aldı.
Yavaş yavaş, yeni bir din baskın hale gelir. IV yüzyılın sonunda, Roma İmparatorluğu'nun engin bölgesi boyunca geçerlidir.
Evrensel Konseyi Dönemi
Hristiyanlığın gelişiminin başlangıcından itibaren, herhangi bir inancın içinde olduğu gibi, birçok "paralel akış" veya sapkınlık ortaya çıktı. Böylece, gözlüler (Moiseev'in Hristiyanlara uyumu), (Mesih'in ilahi kökenini inkar eden), Gnostics ("Ruh ve Madde haklarında" dengelendi).
Görüşdeki farklılıklar, açıkça tanımlanmış dogmaların olmaması, mevcut durumu tartışma ve inanan ve yönetim kompozisyonunun sürekli yüzleşmesi gereken küresel konularda tek bir pozisyon geliştirme ihtiyacı konusunda farkındalığa neden olmuştur. IV'ten VIII yüzyıllarına kadar. 7 Evrensel Konsey toplandı. Belli dogmaların tartışılması sırasında, dinin tüm adeptörlerine uyması zorunludur, kilise derecesine uygunluk konularında.
http://www.youtube.com/watch?v=vasr44mrbyk.
787'de, son evrensel katedral gerçekleşti.
Şu anda, kilise hiyerarşisi meydana gelir, net yapılarda kilise topluluklarını organize etme süreci, her bir bitişik seviyesinin gücünün aşağı akışın üstünde koşulsuz olduğu durumlarda başlar. "Patrik" unvanı belirir. Bir Monass Enstitüsü var.
Kilisenin ayrılması: Katoliklik ve Ortodoksi
XI yüzyılın başlangıcına daha yakın. Tüm keskin, Hristiyanlığın Jeques'in saflarında siyasi çelişkilerdir. Sonuç olarak, 1054'te Papa Lion IX Patrik Mikhail Kerullaria arasında bir bölünmüş vardı. Kilise, hem Roma Katolik (Batı) hem de Ortodoks (Doğu) 'nın destekçileri tarafından bölündü.
Hristiyanlık ve dünyaya dağıtımın gelişimi
Hristiyanlık, Avrupa kıtasında çeşitli inançları çıkararak gittikçe daha güçlü pozisyonlar yaşıyor. Misyonerler ile ayrıca Asya ve Afrika için de geçerlidir.
Bugün, dünya genelinde 2,3 milyardan fazla tarafa sahip olan en büyük dünya dinidir.
Varlıkta, gezegende seyahat eden Hıristiyan ihaneti, bu kenarı nüfusun özelliklerine uyum sağlayan çeşitli değişikliklere uğramıştır. Bugün, en güçlü 3 şube Hristiyanlıkta tahsis edildi. Ortodoksi ve Katolikliğe ek olarak, bu Protestancılıktır.
|Ayırt edici özellikleri||Serbest bırakma (temel temel bilgiler) kutsal yazar. Kilise Başkanı - Roma Babası. Arafta vera.||Temsilciler yurtiçi ve yeni sözleşmelere eşittir, sarsılamaz üçlülüğe inanır: Mesih Tanrı, Ruh ve Adam. Zorunlu itiraf, cemaat||Öğretilerin temsilcileri, araftaki maddeyi reddeder. Önemli bir varsayım, tüm inananların eşitliğidir. Her inanan kendisi için bir rahip. Maksimum kısaltılmış kilise niteliği sayısı, lüks.|
|Dağıtım alanı||Meksika, Güney ve Orta Amerika, Küba||Sırbistan, Karadağ, Rusya, Ukrayna, Belarus, Makedonya||İngiltere, Bulgaristan, Brezilya|
Hristiyanlığın değeri
Şimdi dünyanın hemen hemen her ülkesi en az bir Hristiyan topluluğuna sahiptir. Formasyonu sırasında Hristiyanlık, tüm ezilenlerin organizatörünün rolünü gerçekleştirdi, engelliliğin ortadan kaldırılmasına katkıda bulundu (polytheismi tespit ettiğinden beri).
Daha sonra, din, devletin hizmetine teslim edildi: dünyevi yaşamın dışına indükten sonra, Hristiyan Creed'in yardımı ile, kontrol altındaki büyük kararsız halk kitlelerini, ortamları sıklıkla yoksulluk nedeniyle sık sık yaygınlaştırmayı başardı. ve açlık.
Hristiyanlık birleştirici bir faktörün rolünü oynadı ve ek olarak, birçok yönden manevi gelişimi teşvik etti. İlk kitapların ortaya çıktığı manastırlarda bir diploma eğitimi başladı.
Zamanımızda, Hıristiyanlık, resmi olarak birçok ülkede devletten ayrılmasına rağmen, aslında iktidarın politik desteğinin rolünü oynamaya devam ediyor. İkinci fonksiyon, inananların psikolojik desteği, hümanizmin ilkelerinin onaylanmasıdır. Muhtemelen, zamanla, bu özellik belirleyici olacak ve serbest bırakılacak.
Bir kaynak:
https://histerl.ru/slovar/hristianstvo.htm.
Erken Hıristiyanlık. ders. Evrensel Tarih Sınıf 10
Ben yüzyılda Reklam İsrail'de Yahudilikte, Hristiyanlık ortaya çıktı. Yeni dini öğretiler, Roma İmparatorluğu'nun (Yunanlılar, Mısırlılar, Suriyeliler, Romalılar) halkları arasında popülerliği yaymaya ve kazanmaya başladı. Roma ve Antakya'daki Hristiyan topluluklarının kurucusu, Alexandria'da Apostle Peter olarak kabul edilir.
Zaten II yüzyıla kadar. Hristiyanlık İmparatorluğu'ndaki en yaygın dinlerden biri haline geldi.
Etkinlikler
284-305 - İmparator Diocletian'ın kurulu. Hıristiyanların zulmünü yürütürler.
306-337 - İmparator Konstantin Kurulu.
313 - Konstantin, Milan Edic'i alır. EDCT, Hıristiyanlığın eşitliğini imparatorluğun diğer dinleriyle onaylar. Hıristiyanlığın zulmü dönemi sona erer.
325 - İnanç sembolünün formüle edildiği Nicene Katedrali (Hristiyan Gerçeklerin bir özeti). O zamandan beri Hristiyanlık himayesidir ve eski din devlet desteğinden mahrumdur.
330 - Hıristiyanlığın merkezlerinden biri olan Konstantinopolis'in temeli.
Konstantin, Hıristiyan takvimini tanıttı.
360-363 - Hristiyanlığı tanımayan Julian Apostate Kurulu.
IV yüzyılın ikinci yarısında. Halkların büyük taşınması başlar).
380 - Hristiyanlık, imparatorluğun tüm sakinleri için zorunlu bir din haline gelir.
395 - Roma devletinin Batı Roma İmparatorluğu'nun Ravenna'daki başkenti ve Doğu Roma İmparatorluğu'na Konstantinopolis'teki başkenti ile ayrılması.
410 - Roma Gotami'yi alıyor. Şehir yağmalandı, ancak İmparator'a geri döndü. Goth, Roma'dan ayrıldı ve Gaul'da olumlu.
451 - IV Ekümenik Katedrali. Hristiyanlığın doğu kesiminin temsilcileri, Papa Roma'nın üstünlüğü ile anlaşmazlık ifade etti. Batı ve Doğu (Katolik ve Ortodoks) Kiliselerinin 1054'te bölünmesine yol açacak olan çelişkilerinin başlangıcı.
451 - Catalun alanlarında savaş. Alman kabileleri ile birlikteki Romalılar Gunnov kabilelerini yendi
455 - Vandallar Roma'ya yağmaladı.
476 - Kesintisiz Romula Augustu. Batı Roma İmparatorluğu Pala.
Katılımcılar
Diocletian - Roma İmparatoru.
KONSTANTIN GÜZEL - Roma İmparatoru, Hristiyanlığı destekleyen, Konstantinopolis'i kurdu.
Romulus Augustus - Odakrom tarafından Roma Ordusunun Alman bölümlerinden birinin komutanı tarafından devrildiler.
Sonuç
476, sadece son Roma İmparatorunun dağıtımının üyesi değil, aynı zamanda Batı Roma İmparatorluğu'nun tarihini, antik tarihin sonu ve orta yaşların tarihinin başlangıcını tamamlamanın yılını da gerçekleştirmiştir. (Derste "tanıtım dersi. Orta çağ nedir").
İmparatorluğun ortadan kaybolan yapıları büyük ölçüde, Orta Çağlar üzerinde önemli bir siyasi öneme sahip olan Roma Kilisesi'nin yerini aldı.
Bu derste, erken Hristiyanlık ve Roma medeniyeti tarihinde oynadığı rol hakkında konuşacağız. Roma İmparatorluğu'nun geç döneminin gelişim süresi de göz önünde bulundurulacak ve nasıl bir şey olduğunu belirtti.
Hristiyanlık, ben yüzyıldan bu yana Roma İmparatorluğu'nun üzerinde bir etkisi oldu. e. Şu anda Hristiyanlık, ayrı bir din olarak ortaya çıkar ve Yahudilik içindeki bir yön veya mezhep olarak değil.
Hristiyanlık hem doğu doğuda hem de Yunan-Roma dünyasında yaygın olan dinlerden ciddi bir şekilde farklıydı. Hristiyanlığın temeli, kendi aralarında ve tanrılardan önce insanların eşitliğinin doktrinidir. Bu durumda, Bay ve köle, farklı etnik grupların temsilcileri, farklı milliyetler arasında bir fark yoktu. Bu nedenle Hıristiyanlık, Roma devletinin bir parçası olan Orta Doğu'nun topraklarından hızla yayıldı.
Bu kadar popüler din, Roma İmparatorları'ndan endişelere neden olamazdı. Birçoğu başlıyor Hıristiyanların zulmü . İlk defa, bu tür zulümler 64 N'de Roma'da yapıldı. e. İmparatorun hüküm sürmesi sırasında Nero (Şekil 1) . Daha sonra imparatorlar da Hristiyanlığa belirsiz bir şekilde tedavi etti.
Eşitlik fikirleriyle Hristiyanlık, genel amperist ilkeleri ve Roma İmparatorunun herhangi bir konudan daha yüksek olduğu gerçeğinin ilkesini karşılamadı. Bu, ilk önce Hıristiyan dininin gizli doğasıydı.
Bu süre bazen denir Katakbebek Hıristiyan toplulukları halktan saklanmak zorunda kaldığında ve toplantılarını Roma birliklerinin karıştırılmasından yakalanamadıkları yerlerde tutmaya zorlandığında. Ancak, bu yayılmak için Hıristiyanlığı rahatsız etmedi.
Bir kaynak:
https://interneturok.ru/lesson/istoriya/10-klass/drevniy-mir/rannee-hristianstvo.
Yunanistan Dini
Apostle Paul, diğer insan yapımı yapıların yanı sıra Allennsky topraklarına vaazla geldiğinde, bilinmeyen tanrının sunağını gördü. Areopugue'de konuşan Tanrı'nın elçisi dedi ki: Bu bu chatty, ama Tanrı senin için bilinmediği sürece, vaaz veriyorum.
İdolian tanrılarının kültürünü büyüten ve dünyayı büyük bir kültürel Pagan Mirası'ndan ayrılan insanların Hristiyanlığına itirazda bulundu, dünyanın ışığının kültürel ve çoğunlukla eğitimli insanlar tarafından kutsandığı tarihte nadir görülen bir durumdur.
Yunanistan, kültürü, tarihi, dini seçiminde Ortodoks ülkesidir. Modern Yunanlılar kendilerini Hristiyan Bizans geleneklerine mirasçılarını inceler. Ülkenin nüfusunun% 98'i - Ortodoks Hıristiyanları.
Yunan (Resmen - Eldelle) Ortodoks Kilisesi, Ortodoks Dünyasında inananların sayısındaki en etkili ve üçte biridir. Yunanistan, Ortodoksunun anayasada devlet dini olarak ele geçirdiği tek ülkedir.
Yunan toplumundaki Kilise, önemli bir rol oynar ve inanç kültürün ayrılmaz bir parçasıdır.
Bu ülkedeki vaftiz zorunlu olarak kabul edilir. Evlilik, DOWD değilse devlet tarafından tanınmıyor. Dini tatiller devletin rütbesine yükseltilmiştir. Yunan için bir doğum günü - bir olay isim gününden daha az önemlidir. Profesyonel tatiller, mesleklerin azizleri anısının anısına kutlanır.
Ellen topraklarında ortodoksy tarafından onaylandığı gibi
Yunanistan'daki Hristiyanlık, esas olarak Pavl's Bar Apostle'ın çabasıyla ortaya çıktı. Uzun yıllar boyunca, Kutsal Movieman, Mesih'in inancının nazikler arasında vaaz edilmesiyle ilgilendi. Kuyruk meselesi olanlar ilgiyle bu vaazları algıladılar.
Apostolik işçiliğin yerlerinde, Paul, nihayetinde Avrupa Pagan Dünyasının Hristiyanlaşmasına dayanan küçük Hristiyan toplulukları kaldı. Efes'te ve Apostle John Theologian ve Kutsal Prokoki öğrencisi Patmos'ta çalıştı.
Pagan halkını eğitmek durumunda, azizler işareti ve varnaba terbiyeli katkısı. John'un vahiyi Bogoslov Patmos'ta yazıldı.
Yunanistan'ın neredeyse üç yüz yılı Hristiyanları ezildi. Zalim zulüm dönemleri debriyajın kısa süresinden değiştirildi. Ve sadece Bizans İmparatorluğu'nun ortaya çıkmasıyla, Hristiyan'ın Yunan dünyasına olan inancının onayı başladı. Hristiyanlık hükümetin bir dini haline geldi. Görkemli tapınaklar imparatorluk boyunca inşa edildi, manastır manastırı kuruldu. Teolojik bilim gelişti, Hristiyan kilisesinin örgütsel yapısı belirlendi ve onaylandı.
Hristiyanlığın ilk yüzyıllarındaki Kutsal Babaların çalışmaları ve çabaları sayesinde, yaşamın Yunanlılarının temelini oluşturan bir din, Osmanlı yönetiminin zor dönemine direnebiliyordu. Kilise sayesinde, Yunanlılar bir insan olarak korunmuştur. Dilini, geleneklerini, kültürel mirasını kurtarabildiler.
Yunan arazileri birçok azizin dünyasını sundu. Aralarında, St. Gregory Palama, Büyük Şehit Dimitri Solunsky, Kutsal Paraskeva şehrisi, Saint Netary Eginsky. Azizler karşısında yüceltilmiş birçok adanmış, hayatlarını Athos'ta gerçekleştirdi.
Holy Dağı Athos - Live Byzantium
Athos, Ortodoks dünyasında özellikle bozuluyor. Bu kutsal dağ - Dünya'nın kutsanmış Meryem Ana'nın göbeği. Her şey, hatta hava ve taşlar bile, Kutsal Ruh'un lütfundan memnun kaldı. Bizans geleneğinin, Athos'ta olduğu gibi, Bizans geleneğinin bu tür saflıkta korunmasının daha fazla yer yoktur. Burası binlerce ortodoks adanmış bir dua feat, bir dakika boyunca bir dua yok.
Efsaneye göre, Efsane John ile birlikte, Tanrı'nın annesi, o zamanlar zaten bir piskopos cretanıydı. Ancak bir fırtına aniden yükseldi ve gemiye ShoS'un ayağına gitti. Yerel sakinleri sıcak bir şekilde kutsal misafirle tanıştı. Burası kutsadı, onu çok çağırdı. Ve yüzyıla bakmaya söz verdi ve oğlundan önce onun için başvurdu. Ayrıca hiçbir kadının Athos Dağı'na adım atmaya cesaret edemediği konusunda uyardı.
Sadece Athos'ta değil, diğer birçok Yunan manastırında, eski Bizans kuralı, eski Bizans kuralı, erkek manastırlarına giriş yasağı hakkında gözlemleniyor ve aksine, manevi San İnsanlar hariç. Bu kuralı Athos'a korunması, ülkenin Avrupa Birliği'nde yayınlandığı Yunanistan tarafından öne sürülen koşullardan biriydi. Bazı AB yöneticilerinin bu yasakları kaldırmaları için girişimler, manastır cumhuriyetinin idari statüsü nedeniyle taçlandırılmamıştır.
İdari olarak Kutsal Dağ, 20 Ortodoks meskeninin özerk bir özonomi topluluğudur. Monastic Cumhuriyeti'nin merkez katedral organı kutsal bir filmdir. Kutsal Mountain'ın yetkili şirketi devlet hukukunun gücüne sahiptir. Athos'un durumu Yunanistan'ın anayasası tarafından ele geçirilir. Kutsal Dağı'ndaki sivil gücü valiyi temsil eder. Yetkileri - medeni hukuka uyumu kontrol ediyor.
Rustan Yunan Ortodoksisinin farklılıkları
Yunanlıların gerçek dinin Hristiyanlığını tanıdığı bir zamanlar, Rus toprakları da Hristiyanlaştı. Slavların Kutsal Aydınlayıcıları Eşitler Kardeşler Kirill ve Menşei ile Methodius Yunanlılardı. Bu insanların temsilcileri, Rusya'daki Hristiyan Kilisesi'nin ilk hiyerarşileri oldu. Rus Kilisesi'nde Yunan Birleşik Vera ile. Ancak, ayinler ve geleneklerde de küçük farklılıklar var. İşte bunlardan bazıları:
- Yunanlılarda ibadet, Rus Kilisesi'nden daha kısa. Basitlik ile ayırt edilir.
- İtiraf hakkı sadece Hieromonakhov arasında bu nimet aldı. İtiraf etmek için itiraf etmek için bir kişi herhangi bir zamanda gelir, bu anda hizmetin tapınakta olup olmadığına bakılmaksızın. Liturya çerçevesinde, itirafı hasta değildir.
Bir kaynak:
https://www.grekomania.ru/articles/info/7-religion-of-greece
V. Lebedev, A. Prilutsky, V. Viktorov
7.1. Hristiyanlığın kökeni. Oluşumun ana aşamaları
Hristiyanlık, Mesih'in doğum tarihinden itibaren sayılan yeni bir çağın başında Roma İmparatorluğu'nun topraklarında ortaya çıkar. Öznelliğin yanı sıra, öznelliğin yanı sıra, lateant kültürün sistemik krizi ve devlet Roma dininin düşüşü, imparatorluğa veya felsefi sistemlerde, özellikle platonovsky-neoplatonik tipte diğer ulusların egzotik politetik kültüleri ile dolduruldu. aslında din statüsü idi. Nüfusun önde gelen kısmı liberalliğe ve tamamen dış dindarlığa taşındı.
Tamamen teolojik bir açıklamanın yanı sıra (Hristiyanlık, Tanrı'nın vahiyinin bir sonucu olarak, bogochlorian'da ortaya çıktı. İsa Mesih), Hristiyanlığın görünümünün önkoşulları arasında belirtildi:
- Roma İmparatorluğu'ndaki kriz fenomenlerindeki artış, toplumun artan paketi ve sosyal ve diğer yabancılaşma türlerinin yetiştirilmesi de dahil olmak üzere;
- İç yasalar nedeniyle Yahudi dininin daha da gelişmesi;
- İsa'nın faaliyetleri biçiminde kişisel faktör.
Farklı araştırmacılar farklı ön koşullara öncelik vermeye veya bunları birleştirmeye meyillidir.
Yahudiliğe sahip eşlik temel bir soru üzerinde meydana geldi: İsa Mesih olup olmadığını düşünmek. Onu Mesih Mesih'in statüsüyle tanıyan, anlatın ve Hıristiyanların adını almış olanlardır. Başlangıçta, eski dinin taraftarlarının ortamından tamamen öne çıkmadılar, özellikle de Sinagoal ibadetlerini ziyaret etmeye devam ettiler (bu fenomen, jewochriding olarak adlandırılır), bir dizi geleneksel ritüel düzenlemelere uygundur, ancak yakında topluluklar hizalı.
İsa'nın tarihsel kişiliğinin sorusu, çok fazla anlaşmazlığa yol açtı (özellikle yeni Ahit'in kitaplarının genellikle tam tarihsel kaynak olarak kabul edilmediğini düşünürsek). Bilim, şüphe etmek için hiçbir sebep olmadığı, çünkü incillerin yanı sıra, İsa'nın ömrüden gelen olayların belirtildiği bir dizi açıkça otantik belgeler var. İlahiyat meselesi, onun hakkında tipik bir anlayışta bir bilim meselesi değildir ve insanın ve insan gruplarının inancı ve dini inançlarıdır.
Hristiyanlığın Roma İmparatorluğu topraklarına ilk yüzyıllarca, şüpheli bir din olarak kabul edildiği için zulüm ile işaretlendi ve taraftarları gerçekleşmemiş konular. Öyleyse, özellikle Hıristiyanların İmparatorlar'ın zulmü Nerno, Domitian, Diocletian, Dection, Valerian. Bu, Hristiyanlığın Monoteist doğası ve liturjik eylemlerin reklam verme arzusundan kaynaklanıyordu, bu yüzden, bu zamanın kamu hayatının bazı belirtilerini önleme arzusuyla yanı sıra, etkilenmemiş, aynı zamanda Pagan kültlerine doğrudan bağlı olanlardan kaçının. Devlet gücünün Yahudiler Monoteistlerine güvensizliği, doğal olarak Hristiyanlara taşındı. Bütün bunlar, baskı için bahaneler haline gelen lezzetli imalatlara yol açtı. Bazı baskılar doğada yerel, ancak sapkın zulüm olduğunu farklıydı.
Yavaş yavaş, durum değişiyor, Hıristiyanlara giden gücün tutumu, nihayet Konstantin'e kadar daha faydasız hale geliyor. Milan Edici (Kararname) Hristiyanlığı eşit bir din olarak yasallaştırmaz. Daha sonra, kilise İmparator azizlerini ilan etti. Bu eylem, çoğu tarihçana göre, 313'te ortaya çıktı.
Hıristiyanlığın durumunu değiştirmenin sonuçları farklıydı. Yani, Hıristiyan ilahiyatçılar Origen İskenderiye (185? -254?) Çabucak olarak kültürel olarak prestijli hale geldiğini belirtti, katılmak isteyen insanların sayısı, kariyer gibi ekstranel nedenler dahil olmak üzere keskin bir şekilde artmıştır. İkincisi, toplulukların önceki yaşam süresinin karakteristik olan yoğun manevi yaşamın belirli bir şekilde bir soğutulmasını gerektirdi. Buna reaksiyon, kurtuluş elde etmek için katı bir yol seçen insanlardan oluşan raflarda manastırın büyümesiydi.
Devlet Dini Hristiyanlık İmparatorun altında 380'de oldu Feodosia I. (346-395). Devlet gücü olan ilişkiler belirsiz bir şekilde inşa edildi, çünkü sadece kilisenin çıkarlarının korunmasını (bariz bir azınlıkta olduğu ülkeler dahil), ama ayrıca işlerine nüfuz etme fırsatı da buldu. Örnekler çoktur: İmparatorlar, bazı kilise katedrallerini topladı, en yüksek din adamlarının randevularını etkiledi, teolojik konular hakkında tanımlar yapmaya çalıştı, Kilise tarafından mahkum olan görüşleri art arda desteklendi (Bizans VIII-IX yüzyıllarındaki simgelerin rakımlarının hareketi. emperyal güç tarafından desteklenir). Bizans İmparatorları tarafından, genç din adamlarına aitlerini kanıtlama eğilimi vardı.
Sonuç olarak, laik ve kilise makamlarının ilişkisinin iki ana modeli vardı.
Batı, kilisenin kontrolünü, en yüksek kilise gücünün yaptırımıyla işlenen (koronasyon, hükümdarlığın kilise tahtının üstünde bulunmaması gerektiğinde), koronasyon ritüelinde eksprese edilen laik iktidarın kontrolünü öngörmektedir. Babam, yetkilileri kötüye kullanan, yetkilileri kötüye kullanan, kişilerin diğer kilise cezalarının sadakatini veya dayatılması için görevlerden kurtulma hakkını tespit etme hakkını saklı tutar. Buna ek olarak, babaların kendileri, VIII. Yüzyılda ortaya çıkan ortaya çıkan bazı laik güçlere sahipti. Teokratik devlet - papalık bölgesi.
Doğu, devletin kiliseye girmesine izin verdi. Aslında ona ait olmamalıdır. Böylece, bazı hükümdarların eleştirileri doğrudan kilise organizasyonu ve teolojisi konularını çözdü ve kilise tarafından onaylanmadan gerçekleştirildi (bu, Peter'in Rusya'daki ataerkemini nasıl iptal ettiğimi ve Ortodoks Kilisesi'ne tamamen inorganize olan bir Collegial Synod ile yerini aldı ve Ortodoks Kilisesi'nin Kilisesi tarafından sağlanmadı).
Belirsiz bir kurum, aslında çeşitli şekillerde ve devlet statüsü olan tüm itiraflarda bulunan farklı isimler altında olan bir kurumdur. Endişelenmenin katı anlamında, Katolik Kilisesi'nin düzenlediği özel bir yargı organı ve inanca karşı suçların ve bunlara birkaç yüzyılda onlara eşit olabilecek kişilerin niteliklerini araştırıyor. Çözümü, niteliklerin doğası, yani. Yasal zincirin son bağlantısı değildi.
Bir yandan, devlet her zaman seküler ve sık sık ciddi bir şekilde dini suçları cezalandırdı. Aynı zamanda, sorgulama süreçleri, sıradan gemilerin yeterliliğinin (büyücülük, inanç gerçeklerini kaçırmanın incelikleri) bulunduğu suçların daha dikkatli bir şekilde değerlendirildiği için izole edildi. Suçların niteliği ve ciddiyetinin nitelikleri eşit değildi, bahane nadir değildi. Öte yandan, kilise kendisi, devletin, özellikle de sosyal olarak tehlikeli bir güç olduklarında (XII-XIV yüzyıllarında, terör uyguladığı XII-XIV yüzyıllarında Albaigs gibi), bu, devletin mücadelede yardımcı olması gerektiği düşünceye yabancı değildi. Devletin kendisinin çıkarları ile ilgili olarak. Örneğin, ifade edilen görünümler, SV. Joseph Voltsky (Volokolamsky) (OC. 1439-1515), kilisenin ve devletin yakın etkileşiminin destekçisi. Burada kilise zor bir yasal ve ahlaki bir seçim yaptı.
Reformasyon, tipik bir Batı modelini reddetmek, çoğu durumda kiliseyi laik gücün kontrolüne, din adamlarını (kısmen, aslında veya tamamen) yetkililerin konumuna aktarılmasına tabidir. Bu, bir sonraki adımı hazırladı - Kilisenin 1789'luk Fransız Devrimi tarafından gerçekleştirdiği devletten ayrılması (Papa VI'nin devrimci sloganların "özgürlüğün özgürlüğünü belirttiği tesadüf değildi. Eşitlik. Kardeşlik" bir reform kökenli).
Hristiyan tarihinin ilk binyılında, öncelikle Kutsal Üçlü ve Mesih'in doğası üzerindeki egzersizi olan en önemli zorlukların tasarımı vardı. Hristiyan İbadet (Liturji) ana türleri açıkça dayatıldı.
1054'te Hıristiyanlık birliğini kaybetti. Bunun nedeni, Şampiyonluk Hakkında Anlaşmazlıklarla İlgili İki Büyük ve Etkili Kilise Bölgesi'nin çatışmasıydı - Konstantinopolis ve Roma Patentleri (Patrikler tarafından başkanlık eden, genellikle çok eski bir kökene sahipler, Binlerce Binlerce) . Patrik Konstantinopolis Mikhail Kerullar (1005? -1059), batı Hıristiyanları geri çekilme ve Heresa'da, özellikle de birçok yüzyıl (örneğin, taze ekmeğin üzerinde bir ayin taahhüt etmiş, bir bomda bir liturji taahhüt etmiş) ritüel farklılıklarla ilgili, özellikle de Batı Hıristiyanlarını suçladı. Yükseltilmiş ve sorusu Ferioque, Kutsal Ruhun tutumuyla ilgili olarak Kutsal Üçlülerin diğer iki kişiye. Bacaklar (Büyükelçiler) Papa Aslan ix (1049-1054) Kerullaria'nın ilan ettiği itfa, ikincisi papa ile aynı şeyi açıkladı. Başarı çatışmasını ortadan kaldırma girişimleri yoktu.
İki Şube Şubesi vardı: Doğu, adı adı verilen Ortodoks ve batı, Katolik (Bu isimler kullanımdaydı ve ayrılmadan önce, ancak daha sonra açıkça iki dalla ilişkilendirildi). Bölümden önce 988'de resmen Hristiyanlığı kabul eden Rus, Ortodoksi bölgesinde. Batı Avrupa Katolik Areal'e girdi.
Aralarındaki farklar aşağıdaki gibi tanımlanabilir.
Katolik Kilisesi Merkezidir, Babamın kilisenin görünür bir başkanı ve barmer halefi olarak kabul edilir. Havari Peter, Mesih'in kendisinden (görünmez bölüm - Mesih'in kendisi) özel bir pozisyon aldıktan sonra. Gücünün tanınması, kilisede kalmanın kriteridir. XIX yüzyılda Doktrin, Babanın, tüm Hristiyanlara karşı koşulsuz tutumuna sahip olan inanç ve ahlak işleri konusundaki resmi konuşma sırasında, Petr'in acil durumdan oluşan bir havadanın halefi olarak sahiptir. Her şeyde ve özellikle burada kişisel günahsızlık konusunda hata hakkında ve konuşma yapmaz. Ortodoksi, "Onur Şampiyonası" nın en iyi ihtimalini tanımak için Apostle Peter Rambari "Onur" ve Roma Bezhopu'nun arkasında ve Babamın arkasında olduğunu düşünmeye meyillidir.
Katoliklikte, kardinal unvanı vardır, ancak bu hiyerarşinin özel bir aşaması değildir, ancak baba seçme hakkını veren onursal bir pozisyondur. Kardinal, bu uygulama şu anda kalmış olsa da, genç Cleir olabilir.
Yavaş yavaş, Papa'yı seçmek için en rasyonel prosedür geliştirilmiştir - Kartın (montaj) kapalı bir toplantıda oy hakkı - Sonuç. Seçilen herhangi bir Katolik olabilir, ancak pratik olarak kardinaller arasından seçilir. Seçim sonucuyla yeterince ücretsiz rızanın papal durumunu kazanmak. Resmi sicil, St.'den 263 babanın adlarını içerir. Apostle Peter T. Benedict XVI. (2005'ten beri).
Katoliklik, Baba'nın ve oğlundan geldiğini belirten Babadan Kutsal Ruhun Eyaletinin doktrini netleştirdi (Lat. Diliak - ve oğlumdan). Ortodoks, ruhun sadece babadan deşarjını vurgulamaktadır (bazı kilise makamları bu soruyu teologian'a göz önünde bulundurur - paragraf 2.6).
Katolikler, Virgin Mary'nin (Mesih'in doğumunu öngördüğü gibi, Grace orijinal günahın eyleminden korunduğu), virginlerin zamanında gökyüzündeki bakire yakalandığı, Dogmas Faith Immaculate Anlayışı olarak ilan edildi. Ölümü (Bakire varsayımının kurulduğu onurla Ortodoks Kilisesi'nin öğretilerine benzer) ve resmi papal yargısının hatası üzerine Dogma'dan zaten bahsetti.
Liturjik farklılıklar fark edilir ve büyük sayılır, ancak tarihsel olarak ayrılmadan önce oluşturduklarıdır. Bu endişeler, özellikle, ibadet hizmetlerinde bir dizi dua, kutsallık komisyonunun detayları, vücudun Katolik Kilisesi'nde kullanımı, bazı detaylardaki farklılıklar ve liturjik kıyafetlerin tasarımları, Latince Katolikliğinde Liturjik olarak kullanımı, Sunak ana kısımdan yalnızca düşük bir bölümle ayrıldığında ikonostaz eksikliği. Katolik tapınaklarında, simgelerin yanı sıra, kutsal bir heykel de kullanılır. Kilisede bir takım sorunların yorumlanmasında bazı farklılıklar var.
Ayrılıktan sonra Katolik ve Ortodoks Kilisesi, bir dizi yeni azizizi tanıdı, böylece takvimlerinin tam olarak aynı olmadığı, ancak ana tatiller aynıdır. Ayrıca, XVI. Yüzyılda. Papa girişiminde, yeni, gregory bir takvime geçiş yapıldı (bu babanın adı ile adlandırılmış), daha mükemmel görünüyordu.
XVI yüzyılda Yeni bir Hristiyanlık şubesi belirir - Protestanlık, Hem Ortodoksi hem de Katoliklikten ciddi farklılıklar var. İkincisi, bu terimler herkes tarafından başarılı olmasa da, Ortodoks veya geleneksel Hristiyanlık ile dini bilim insanlarına yönlendirilir. Ayrıca, creed ve ritüel tarafın sunumunda, Ortodoks anlayışlarına odaklanacağız, Protestan vizyonunun özellikleri ayrı ayrı söylenecektir.
Katoliklik, Ortodoks da dahil olmak üzere doğudaki Hıristiyanlarla yeniden birleşmeyi denedi. Bu proje olarak bilinir. Birlik (bir dernek). DAD'ye, geleneksel Doğu ibadetlerinin değişikliği olmayan tüm kilise yasal ve örgütsel özelliklerinin korunmasıyla, Baba'ya sunulması da dahil olmak üzere Katolik yorumunda tartışmalı dogmalar yapmanın şartlarına birleşti.
Ferraro-Florentine Evrensel Konseyi (XV yüzyılda) ortodokslu UII projesi önerildi, Hatta Rus Metropolitan'ı imzaladı. İsidore (? -1463). BREST (XVI. Yüzyıl) ve Mukachevsko-Uzhgorod Uania (1646), sonuçlarını kendi yerlerinde adlandırılan, Slav topraklarında büyük Ulya'nın büyük eylemleri idi. Ayrıca 1439'da ele alınan Ermeni Kilisesi ile de sonuçlandı. Üniter Katolikler, Doğu Rite Katoliklerinin resmi adını ve Birleşik Ortodoks - Yunan Katolikleri aldı. "Alışılmış Katolikler" ile eşit haklardan yararlanırlar, yani. Romalı Katolikler.
Modern Hristiyanlığın yapısı böyle görünüyor (Şek. 20).
İncir. yirmi. Modern Hristiyanlık Yapısı
988'de, Kiev Prens Vladimir Svyatoslavich'in altında (Yunanca adının vaftizinde; ilk Slav adı, "eşit-havariler" unvanıyla Saints Prens'i ilan ettikten sonra "yasallaştırıldı", yani feat Apostolik) rus'un vaftizleridir (Vaftiz Prensi ve onun yaklaşık Kiev vaftizi). Bundan önce, Rusya'daki Hıristiyanlar vardı, ancak devlet statüsünün bir dini yoktu. Bu olay sürece başladıktan sonra Hristiyanlık - Dinin kapsamlı bölgedeki yayılması ve kültüre girmesi, yaklaşık 300 yıl sürer.
Büyük ölçüde, yetersiz eğitim nedeniyle, nüfusun bir kısmı sadece yeni dinin açık direnişi değil, aynı zamanda görünüşte de gerçekleşti. Çift - Hıristiyanlığın dış evlat edilmesiyle paganizmin gizli taahhüdü ve Senkretizma - Hristiyan ve Pagan inançlarını ve ritüellerinin karıştırılması. Kilisenin bu fenomenlerle mücadelesine rağmen, ısrarcı oldukları, senkretizmin unsurları var ve şimdi, özellikle ulusal inanç ortamında.
Başlangıçta, Rus Kilisesi, din adamlarının doğrudan çağrıldığı yerlerden sadece büyük bir Konstantinople Patrikhanesi'nin ilçesiydi. Sonuç olarak, Rus Kilisesi'nin ayrılmasını ve konumlarını artıran devletin taleplerine karşılık gelen kilise yasal bağımsızlığının kazanılmasını hazırladı.
Rusya'nın Hristiyanlaşması, tam olarak ortaya çıkan iç kültürün bir sonucu olarak oluşturulan tüm yaşam alanları üzerinde büyük bir kültürel etkiye sahipti, bu yüzden bizim için tanıdık ve doğal. Bu, devletin "Hristiyan Ailesi" na katılan veya hazırlayan diğer insanların ailesinde oldukça eşit olmasına izin verdi.
Birçok kilise figürü, örneğin, Kiev metropolü İllarion (Xi yüzyıl), SV. Kirill Turgovsky (Xii yüzyıl), sv. Feodosius Pechersky (XI. Yüzyıl), Rusça manastırın kurucularından biri, SV. Radonezh Sergius (XIV. Yüzyıl), anavatanımızın en büyük kültürel rakamları oldu. Örneğin, Doğu Ortodoks Hristiyanlığı bölgesinde bulunan diğer ülkelerin sanatından, örneğin Greko-Bizans Ortodoksisi'nden gelen diğer ülkelerin sanatından kendi stilistik farklılıklarına sahip olan kendi kilise sanatı kuruldu.
7.1.1. Gnostisizm
Belirsiz bir şekilde çözülmüş bir dini problem, gnostisizmin kökeni ve özüdür (Yunanca'dan. Gnosos. - Bilgi, Gnostos. - bilişsel). Bu, Orta Doğu kökenli yeni bir dönemin ilk binyılında var olan bir dizi egzersizdir. Kelimelerin katı anlamında gnostisizm altında, I-II'ler yüzyılların öğretileri Hristiyanlık tarafından anlaşılmaktadır ve heretik olarak mahkum edilmiştir.
Hristiyan öncesi dönemde dekore edilmiş gnostik inançların varlığının onayı, tümü değildir, ancak Gnostik Tip inançlarının varlığı, gelişmiş gnostisizmin selefleri, şüphesizdir. Gnostiklerin elimizdeki metinleri, kısmen, kısmen görüşleriyle ilgili bir miktardır, bu, gnostisizmin kiliseye çok ciddi bir tehlike olarak kabul edilebileceği varsayılacağı varsayılabileceği varsayılacağı varsayılarak onlarla hayatta kalan tartışmayı yargılayabiliriz.
Alanların çeşitliliğine rağmen, gnostik öğretiler ortak özellikler içerir.
İçeren sıkı bir ezoterik ünitenin karakteristik
Orijinal öğretimin kullanılabilirliği (bilgi Gnosis ) Sadece seçilen için.
Tanrı'nın tutumu hakkında her zaman özel fikirler vardır ve
Eşleşen Malzeme Dünyası. Burada, gnostisizm iki temel seçeneğe ayrılır, bununla birlikte, tek bir şemaya yükselir - fark, eşzamanlık genellikle gnostisizmin karakteristik özelliğidir.
Birinciye göre, Tanrı ile Malzeme Dünya arasında, dünyanın Tanrı'dan reddedildiği ve tamamen kötülük ve düşmüş olduğu düşünülmesi gereken çok şey var. Bu tutarlı, iki yaratıcının varlığının sunumunda ifade edilir - iyi, bazı gizli bir Tanrı ve kötülük - Demiurga, dünyayı yarattı. Ortodoks Hristiyanlığı Creed ile olan fark, dünyanın düşüşün bir sonucu olarak kötülük olmamasıdır, ancak kendi özünde, başlangıçta, başlangıçta, iyilik ve bilgeliğin incil fikri ile uyumlu değildir. yaratıcının ve yaratıcının başlangıcının benzersizliği. Bu tür bir mesele, özünde, sadece imha ve yıkım (buradan, buradan, aşırı ve zalimceden, gnostik türün bir çok hareketiyle uygulanan, tam olarak temizliğe yönelik, ancak materyali yok etmek yerine, özellikle bedensel olarak, başlangıçta, . Sadece konuyu tamamen üstesinden gelmek suretiyle kötülüğün üstesinden gelmek mümkündür. Gnostik çevrelerinde, eski Ahit'in metinlerinin, kötü bir demin eylemlerine ait olarak algılanması tesadüfen değildir (örneğin, Mukilyonlar ).
İkinci seçenek, dünyanın neoplatonik fotoğrafı için daha önemlidir ve çok sayıda geçiş varlığının varlığını - yaratığa, malzeme dünyasına yapılan birincil idealten başlayarak öğretir. Aynı zamanda, yaratılış fikri reddedilir veya silinir, doktrin Emanet (Platonovsky Tipi), manevi varlıklar birbirlerini yapmaz ve başka bir tane ürettiğinde. Yeni, diğerinden dolmuş gibi oluşur.
Böyle bir görünüm, dünyanın Panteist vizyonuna ve yaratıcı ile yaratıcı arasındaki sınırları silmektedir. Sonuç olarak, tüm maddi yaratımın animasyonunun, en yüksek maddi olmayan bir başlangıç ve Tanrı'nın kendisiyle bir miktar maddi prensibin varlığının, net olmayan bir sınırla ayrıldıkları için, belgelen olmayan bir zinciriyle Orta varlıklar.
Gnobs sunumunda, bu varlıkların transferi uzun "soyağacı listelerine" dönüştürüldü.
Önemli bir yer işgal edildi Sofya ,, dünyanın uyumunun ve kırıldığı hatada. Gnostik efsanelerin farklı versiyonlarında, hem kadın hem de erkek başlangıcı olabilir. Her iki seçenek de birbirlerini hariç tutmaz, çünkü gnostisizm kötü esansın iyiliğin ortadan kaybolabileceğini varsaydığından, ancak bağımsız olarak var olmadığı varsayılmaktadır.
Malzeme dünyası, mükemmel maddi olmayan dünyadan düşen koşulsuz kötülük olarak anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, bu dünyanın müdahalesi sayesinde, bir kişi görünür (Adam - Gnostik antropolojide, malzeme dünyasıyla ilişkili değil, aynı zamanda ondan serbest görünmüyor, ait değil). Maddeden kurtuluşun görevi ve Mesih'in yaptığı ideal duruma dönüş. Doğal olarak, Mesih'in bedensel enkarnasyonunun gerçeğinin (ve dolayısıyla vücudunun hayaletinin tanınması, insan doğasını, ıstırabın gerçeğini, ölümcül ve ölümün gerçeğini ve reddetme mağdurunun reddedilmesi, inkar eden) ve vücudun tanınması için kesinlikle kötü maddi ilkeler (ve sadece hasarlı bir günah değil).
Kötülük tarafından yaratılan dünya, kurtuluş ve restorasyona layık değil, yalnızca onu ödünç, özellikle de onboral kabuğundan kurtulmak için ayrılabilirsiniz. Kurtuluş, somutlaştırılmış tanrının reddetme fedakarlığı ile ulaşıldığı gibi değil, gerçeğin entelektüel bilgisi olarak, yani. Tasarruf yolundan daha fazla gnostik öğretim elde edilir. Kilise hiyerarşisinin reddedilmesi Gnostics, çok zor bir disiplin ile kendi yarattı. Gnostik çevrelerin, Müjde Kilisesi tarafından reddedilen, GNOSTIC tuşundaki Mesih'in misyonunu belirten apocilfal vardı (örneğin, FOMA'dan Müjde).
Gnostisizmin kökeninin sorusu sonuna kadar değil. Gnostik edebiyatın bazı anıtları Hristiyan motifleri içermez, bu da onun hakkında ayrı bir din olarak konuşmak için sebep verir. İran inançlarının ve en sık, antik felsefenin ve antik dindarlığın etkisi hakkında da varsayımlar vardır. Genelde ikincisi reddedilemez, çünkü neoplatonizm felsefesiyle analojiler olduğu için ve ek olarak, Gnostiklerin dünyanın Yahudi resmine sevmediği (Greco-Roma Dininin Yahudiliğe Yahudiliğe Dayanıklı Tutumunu hatırlatan) ve Hristiyanlık bir versiyonunu oluşturma arzusu, tamamen "eski Ahit unsurlarından arındırılmış". Konunun nihai kararı, kaynakların tabanını sınırlamak zordur, bunların bir kısmı sadece XX yüzyılında bilimsel dolaşıma girmiştir.
Erken Gnostisizm'in (Hristiyan Şubesi) ana temsilcileri göz önünde bulundurulur. Simon Volkhv , Martı (Tamam 85-160), Vasilid. (zihin 140), sevgili (II yüzyıl), Karpokrat (II. Yüzyıl). Onlar hakkında bilgi çok küçük değil. En sık, gnostisizmin yönleri isimlerine denir. Gnostisizmli ünlü savaşçı St. Irina Lyonsky (II. Yüzyıl).
Erken Gnostisizm, Hristiyanlıktan ve onunla yarım ancaring'in kendi öğretiminde iti. Gnostik fikirlerin bir tür devamı Manichaeism, Hareketi Pavlikian (VIII - X yüzyıllar), Catarov (Albigiller) XII-XIV Yüzyıllar, Bulgarca Bogomilov (X in.), Rusya'da da dahil ve dağıtılan bir dizi diğer heresiyes (bu mezheplerin kökeni sorunu - bağımsız olarak ya da aynı bogomilite temsilcileri tarafından öğretilerin transferinin bir sonucu olarak, henüz karar vermedi) .
Manichee (adlandırılmış kurucu - mani) III. Yüzyılda belirir. Orta Doğu'da, Hristiyanlık, Zoroastrianizm ve Budizm'in Gnostik yorumunun bir bileşiğidir. Mücadelede Tanrı'nın ve maddenin katı dualizmi varsayar. Tanrı'nın yanındaki bu mücadelede duruyor Hayatın annesi Yaratma ve önce önce. Manikenizmin sert eleştirisi Augustine'ye maruz kaldı.
Bir dizi Kabbalah öğretiminde tuhaf bir gnostisizm analogu mevcuttur. Gnostik fikirlerin tutkusu, kuşkusuz, seçilen özel bir gizli egzersizi, seçilen özel bir gizli egzersizi, seçilen özel bir gizli egzersizi, seçilen özel bir gizli egzersizi, seçilen özel bir gizli egzersize uygun olarak, yenilenenlerin ezoterik hobileri de dahil olmak üzere çeşitli ezoterik hareketlerde şüphesizdir.
Birkaç yazarda gnostik duyarlılık var, biraz şartlı olarak adlandırılır. Mistik (Ya. BEM, F. BAADER, MAISTER ECHART. (1260? -1328?)) Örneğin, sofistike bir mistik panteizm olarak kilise kınama nelerdir.
Gnostik fikirlerin daha sonra evrimi, yukarıda belirtilen egzersizlerin birincisinden ikinci olarak geçişle ilgili imdolur. Gerçek ve şimdi kavramlar belirir. Hıristiyan gnosis и Hristiyan ezoterizmi, Hristiyanlığın gerçek özünün ezoterik öğretimi olduğu ve sadece biraz "tarihi Hristiyanlık", yeni Ahit, Christian Theologian, Kilise Hiyerarşisi'nin kitaplarının yazarlarından bir cehalet ve amaçlı aldatma karışımıdır. vb. Bu tür gnostisizm çeşitleri kutsanabilir Neogognostisizm Bu terim oldukça belirsiz olmasına rağmen.
XX yüzyılda Gnostisizm sorunu Sofya Hakkında Anlaşmazlıklar nedeniyle alakalı hale geldi. Gnostik fikirlerle ilgili bir bağlantı var. Sofya-Ahamot (farklı Gnostik metinlerde, farklı isimler giyebilir), sonraki bölge (Bir sonraki gelişme düzeyinde oluşturulan ve gururla birlikte olmak ve Tanrı'ya eşit olmak isteyen, bir maddi bir dünya yaratan, kötü bir demiurge yaratan, kötü bir demiurge üreten, kötüleşmelerde oluşan ve bu tür varlıkların genel hiyerarşisine dahil edilen varlıklar. Bir yandan, Imuslavl tarafından kışkırtdılar, diğer taraftan, Sofya'nın doktrini geliştiren bir dizi Rus dini filozofu - Tanrı'nın bilgeliği (aynı zamanda aynı zamanda aynı zamanda aynı zamanda ve görüntüleme ile emdirildi. ). Bunlar öncelikle V. S. Soloviev (1853-1900), kurucu Sophiyolojik Felsefe, ve hakkında. S. N. Bulgakov. N. A. Berdyaev, felsefesinde gnostik duyarlayıcıyı saklamadı, son yer değil. Felsefelerinde, felsefesinin gnostisizm ile nispeten nispeten gnostisizm ile nispeten ilişkili olan Neoplatonistlerin bir derecesinde veya başka bir etkisinde fark edilirler.
Daha sonra, onları felsefi sistemine getiren en büyük sofiyoloji ve imparevia temsilcisi, A. F. Losev. Sofya, onun anlamında Hristiyan yorumunda ortaya çıktı ve Tanrı'nın mükemmel premandesiyle, ardından dünyanın geri kalanının yaratılmasıyla, ne yaratıcının ya da yaratıcının yarattığı belirli bir orta örnek olarak ortaya çıktı. Yaratılışın, dünyanın bilgeliği olarak, dünyanın (ve hatta kadınsı bile Tanrı'da başladığı), yaratıcıya geri dönmek isteyen dünyanın (ve hatta kadınsı başladı) olarak taahhüt edildi. Ayrıca bakire, Mesih, kilise ile Sofia'yı tanımlama girişimleri vardı ve hatta "Trinity'nin dördüncü kuluçkası" olarak adlandırdı. Materyal dünyasının, tanrısalın ve dünyanın tüm resminin panteist yorumunun önkoşullarını yaratan özel bir ilahi başlangıcın bir taşıyıcısı olduğunu vurguladı. A. F. Losev, maddenin Tanrı'nın bile olduğu fikrine izin verdi.
Kınamaya ek olarak, Kilisenin, öncelikle S. N. Bulgakov'un karşısında sophiyoloji ile eleştirdiler ve kınadı. Sofiyolojinin destekçileri, adalet suçlamalarını tanımayı reddetti. Bununla birlikte, Felsefi geleneğin temsilcisinin, S. S. Solovyov'a yükselen bir temsilcinin S. L. Frank, SOFIA'yı öğretmeyi reddettiği karakteristiktir. Sophiyolojik anlaşmazlıklar, kilisenin ilişkilerinin ve dini inteksiğin bir kısmının (karşılıklı anlayış arayışı ve birliği geri yükleme arayışı için de aktif hale geldi. yabancı Gümüş yaşı), ikincisinin ortodoks öğretilerini benimsemeyi ve yalnızca tartışmalı ve hatta Hristiyanlığın heretik varyantlarını kullanamayacağı bir izlenim oldu.
Günümüzde, gnostik elemanlar, uzay gemisi felsefesinde güçlüdür (fikir ve işler için artan) Η. F. Fedorova (1829-1903)); Cosmos'un gerçek tangileri gerçekten, Gnostik Öğretilerin ikinci varyantıcısının karakteristiği olan Yaratan ve Yaratılış sınırlarının Silini gerçekten andırıyor. Kıskanç ruh halleri bazen pantheizm ve "manevi materyalizm" haline dönüşüyor, aynı zamanda mangalı ezoterik okullar olarak mevcut.
7.2. Hıristiyanlıkta kutsal metinler.
7.2.1. Exegetics ve Hermenevics
Hristiyanların Kutsal Kitabı Kutsal Kitap, iki parçaya bölmek - Eski и Yeni Sözleşmeler. Birincisi, ikincisinin hazırlanmasıdır. Yeni Ahit, Mesih'in anlayışı ve doğumuyla başlayan EPOCH'tan bahseder. Daha sonra, metin daha küçük parçalara ayrılmıştır - kitaplar.
İncil, aşındırılmış, ancak kelimenin tam anlamıyla yazarak dikte edilmez. Yazarlar farklı zamanlarda yaşadılar ve metinler kişiliğinin özelliklerini yansıtır. Buna ek olarak, yaratıldıkları zamanın kültürü, telif hakkı hakkında telif hakkı ve ikincisi sık sık düzelmedi. İsminin isimleri olabileceği zaman yazma kimliğini netleştirmeden daha sonra kurulabilir, metin daha yetkili bir yüze atanabilir. Son olarak, farklı insanlar tarafından yazılan metinler daha küçük metin parçalarını birleştirirken birleştirilebilir.
Kilise, yazarın tamamen insan yönünü ve ilahinin yönünü, yazılı olan kişiden bağımsız olarak ayırır. Resmen İncil'e dahil edilen metinler Canon'a. Tanımı, kilisenin imtiyazıdır. İncil'e dahil edildiği iddia edilen birçok metin düştü. Onlar aranmaktadır apocrypha (atılan kitaplar). Bazıları narin olarak korunur, kısım, heretik ve zararlı olarak tanınır.
Yeni Ahit'in tüm kitapları ben yüzyılda yazılmıştır., Ancak Canon nihayetinde v c. Ve 27 kitap içerir. Eski Ahit'in kompozisyonu, daha sonra orada yapılan "ikinci banka" kitapları nedeniyle farklı Hıristiyan itiraflarında değişmektedir (bunlar İbranice'da güvenilir bir orijinal olmayan kitaplardır). Kilise, Kutsal Kutsal Yazıların Yahudi Kanonunun kesinlikle doğru bir şekilde kompozisyonunu takip etmediğini, çünkü belirlemek için kendi ilahi gücüne sahip olmasını kabul ettiğini kabul etti. Katoliklik, 45 kitapta, ortodokslu 38 kanonik ve 9 kanonik olmayan, ancak delete ve İncil'in yayınlanmasına dahil edilir (ek olarak, Protestancılık 39'da farklılıklar ile ilişkili olabilir. farklı kitapların birleşmesi veya bölümü.
Eski Ahit, başlangıçta, bazı metinlerin net bir şekilde Yahudi orijinaline sahip olmasına rağmen, Yunancadaki yeni olan Aramaik, Yunancaların kapanmasıyla İbranice'da yazıldı. Çok sayıda İncil çeviri var.
İncil'in kitabının tür tutumunda, kitapları kanunun kitaplarına (inançların en önemli anları), tarihi (dini önemli olayların anlatımı), öğretmenlerin (öğretilerin yorumlanması) düzenleme) ve nihayet, peygamber (çeşitli tahminler). Peygamberlik kitapları eski Ahit'te hakim ve Mesih'in cemaatine ait olduğu kabul edilir. Yeni Ahit'te sadece kabul edilir. John'un vahiyiyeti (Apocalypse), zamanların sonuna adanmıştır.
İncil'in ünlü çevirileri Septuaginta (Yetmiş tercümanların çevirisi, Yunanca metni, III. MÖ. BC), Vulgate (çeviri ağırlıklı olarak SV. Jerome ve 383-406'da yapılan, Katolik Kilisesi için düzenleyici), Almanca Tercüme M. Luther, İncil King Jacob (İngilizce Protestanların çevirisi). Rus Ortodoks Kilisesi'nin özel bir kullanımında Synodal çeviri (XIX yüzyılı), Rusça'ya yapıldı, ancak ibadette yaşlı kilise Slavonic versiyonu kullanılır.
İncil'i modern Rusça çevirmeye yönelik bir dizi girişim başarısız oldu. Bir zorlukta önemli olan bir dizi yerlerin bozulmasına ek olarak, zamana maruz kalmayan eski kutsal metnin var olan metinden özel bir renk kayboldu.
İncil'in incelemesi, bir inanan sorumluluğu olarak kabul edilir, ancak özellikle anlaşmazlıkların kesinlikle kabul edilemez olduğu önemli konularda, kilisenin yorumlanmasıyla anlayışı istenmesi gerekmektedir. Bu nedenle kilise, kontrolsüz okuma ve çarpıtılmış metinler üzerine periyodik olarak kısıtlamalar getirmiştir. Kilise, tüm İncil parçalarının kelimenin tam anlamıyla anlamsız olması gerektiğinden, doğrudan (örneğin, insan benzeri görüntülerde Tanrı'yı tanımlayanlar) ve bazı durumlarda gerçek anlamda bile kabul edilemez, Çünkü gerçek anlamı bozabilir. Aksine, bazı yerler için değişmez, edebi bir anlayış olması gerekiyordu. Ortodoksi ve Katoliklik İncil için - kutsal incil - olmadan düşünülemez Kutsal efsane Olduğu gibi, ikamet ettiği gibi, maddenin çözeltisinden çıkan bir kristal gibidir.
İncil pasajlarını okumak, ibadetin vazgeçilmez bir parçasıdır. Ek olarak, liturjik metinlerin kendileri, çeşitli tırnak türlerine ve incil metnine referanslarla doyurulur.
Altında Exegetik Mevcut aşamada, ilgili mezheplerin teolojilerini kullanan eski kutsal metinleri anlama yöntemlerini anlamak gelenekseldir. Exegetics teolojik disiplinleri ifade eder, yöntemleri teolojik bitkilerle sınırlıdır. Hermenevics "Metni bu şekilde anlamanın sanatını" gösterir ve metin sadece sözlü, ancak müzikal, pitoresk vb.
"Exegetics" ve "Germentics" terimleri şu anda genellikle eşanlamlı olarak kullanılır. Doğru olmak için, eksenetik bir hermeneutik bir durum olarak kabul edilmelidir.
Hristiyan Hermeneutic Geleneği, ilk Hıristiyan topluluklarının ortaya çıkmasından hemen sonra hemen hemen oluşturmaya başlar, çünkü kilise kurumları Hellenistik dünyada geliştikçe, artan bir şekilde antika bilim unsurlarını seçer. Bağlanmazlığa bağlı alegorik yöntemin oluşumu, İncilli görüntülerin ve arazilerin taşınabilir değerlerini ortaya çıkaran "manevi" yorumlar, antiker hermentik etkisi altında meydana geldi.
Zaten antik çağda (öncelikle Neopotonikov'un yazıları tarafından) bilinen mitlerin alegorik yorumları, antik efsanelerin içeriği ile felsefi okulların öğretileri arasında derin bir etik ve gnosolojik çatışmalarda gelişti. Antika mitoloji, bu dönemin felsefi okulları tarafından oluşturulan gelişmiş etik idealini karşılamaktan vazgeçti.
Mitolojide, tanrılarla ilgili Arkaik fikirler, uçucu, tutkulu, kısır olan yaratıklar olarak ortaya çıkıyor. Filozoflar sadece teolojik monoteizme değil, aynı zamanda mutlak olarak Tanrı fikrine de yaklaştı. Bu çatışmayı gidermek için, etik ve rasyonalizm gereksinimlerine aykırı olmayan, eski efsanelerin farklı, döngüsel olmayan bir okumasını sunmak gerekiyordu.
Yani, Plotin "Theogonia" da bu tür alegorik okumaların örnekleri sunar, örneğin, kişileşmesi afrodit olarak kabul edilen, efsaneden tamamen farklı kategorilerde, "Tanrı'dan farklı olmaktan bu yana," Tanrı'dan farklı olmaktan bu yana; Onu, bunun için sevgi, bunun için doğal bir zorunluluk haline getirir; Fakat sadece ruh orada yaşıyor olsa da, Cennetteki Sevgiyle Tanrı'yı seviyor ve Afrodit Cenneti kaldı, burada Hetera gibi Afrodit halkı oldu. Bu nedenle, her ruhun, Afrodit'in, Afrodit'in doğum mitini sorduğunda, vb. "Döndürülür.
Bu tür bir yorum, ilgili efsanelerin sözel anlamından çok uzaktır ve esasen eski vakıfta kesinlikle yeni bir inşaattır. Bu yüzden antika, daha sonra Hristiyan yazarları tarafından miras alınacak olan alegorik bir hermeneutik oluşturulmuştur.
İncil'in yorumlanması için alegorik olarak, kilisenin varlığının ilk iki yüzyılın kilisenin yazarlarının çoğuna hakimdir. Aynı zamanda, Apostle Paul'un mesajlarıyla artan Hristiyan alegorisinin kendine özgü bir özelliği, İncil Eski Ahit Kehrişmelerinin yürütülmesine inançtır.
Hem erken hem de ortaçağ alegorik exegetics hakkında doğru bir anlayış için, ilişkiyi dikkate almak gerekir. Allegoria. ve mistik Sembolizm Ve onları ayırt edebilecek. Allegoria'nın ve bu kavramları karıştırmaya yol açan sembolün bağlantısı, büyük ölçüde dilin kendisinin özellikleri tarafından belirlenir. Ancak, alegorinin sembolün yorumlanması ile karakterize olduğu gerçeğinden kaynaklanan kişilerin ayrımı.
Algının bu özelliği ve alegorik bir exegetik kiliseye dayanıyordu. Exegetics amacının, Kutsal Yazıların metinde yer alan manevi yaşamın sembollerinin yorumlanmasıydı, metnin değeri, içinde bulunan sembollere ve teolojik yoruma ihtiyaç duyan sembollere bağlı olarak yapıldı. Bunun sonucu, Kutsal Sembolizm'in genişleme anlayışıydı - her geçişe, teklife, hatta İncil'in sözcüğüne sembolik önemi atandı.
Bununla birlikte, Alegorik Exegetics'in Exegetik Spekülasyonunu reddetmiş olan, ancak, Antakya Okulu'nun takipçileri, yazıların değişmez bir anlayışına veya daha doğru bir şekilde azaltmadığı, ya da daha doğru, yorumlama ilkeleri, yalnızca yorumlama için Tarihsel fabrika, ancak aynı zamanda İncil kitaplarının içeriğinin manevi katmanı.
Örneğin, Diodor , alegorik exegetic'ı reddetmek, tüm anlatının gerçekçi olduğu gibi, doğrudan ne hakkında konuştuğumuzla ilgili olduğu gibi, tüm anlatının gerçekçi olduğu için, kutsal yorumlama ilkesini onaylar. Konumuna göre, İncil yorumlama, Kutsal Yazıların boş bir sunumu olmalıdır. Aynı zamanda, "tefekkür" alegorisinden ayırt edilmelidir.
Metnin alegorik ve tefekkür anlayışı nasıl ilişkilidir?
Bir alegorik gibi düşünceli anlayış, edebi, seviye değerden daha yüksek düşünmemizi sağlar. Bununla birlikte, ek olarak, alegorik yorumların aksine, tefekkür anlayışı görmezden gelmez, ancak metnin değişmez değerine dayanır. Altgoria ve tefekkürdeki fark, exegenet'in anlatının gerçek anlamını görmezden geldiği, tarihsel gerçek ve ruhsal anlamı arasındaki gerçek uygunluğu, karıştırmadan gerçek uygunluğu dikkate alması gerekir. Onları. Tarihin içinde tefekkür en yüksek anlamı açar - tarihsel gerçekçilik bunun için reddedilmedi, ancak varsayılır. Bu, Apostle Paul'un İncil yerlerini tam olarak açıkladı.
Köken Kutsal yazıları anlamak ve yorumlamak için tarihsel bağlamın önemini tamamen reddetme (bu, böyle bir anlayışın önemini göz önüne alındığında). Karşılaştırmak:
"Kelime esas olarak bu durumlarda iletişimi ifade etmek için tasarlanmıştır ve başarması gerekir. Ve burada, burada, tarihsel olayların bu gizemli konulara karşılık gelebileceğini, burada, kalabalığın en derin anlamını gizlemek için onlardan faydalandılar; Daha yüksek sırları uğruna yazılan tarihsel hikayenin nerede olduğu, manevi şeyler hakkındaki öğretileri yerine getirmedi, orada, gerçekten aslında olmayan şeyin hikayesinde, - imkansızın bir parçası, aynı kısmı mümkün, ama aslında değil; Aynı zamanda, bazı yerlere birkaç kelime yerleştirilir, bedensel anlamda, bazı yerlerde - çok fazla " 82. .
"Fakat birisi, bazı yazıların gerçekten tarihsel olduğu için bu mahkumiyette konuştuğumuzu düşünebilir, çünkü bazıları geçerli değil, ya da kanunun reçetesinin mektubun içinde olmadığı için, çünkü bazıları ise tam tersi veya imkansızdır. Uygulama, kelimelerimize göre, mektup tarafından yerine getirilmedi ya da kurtarıcı hakkında yazılan şey, düşüncemizde, susamalaydı ya da emirlerin tam anlamıyla yapılmaması gerektiğini belirtti. Bu cevaplanmalı: bunun mümkün olduğunu açıkça tanımlıyoruz ve tarihsel gerçeği korumak zorundayız " 83. .
Origin gibi, antihogien exegenes, üstün bir anlayış olasılığını, bir sonraki, daha yüksek, seviyenin anlamsız anlamına kıyasla anlamını kabul etti. Böyle bir anlayışı belirtmek için, daha önce Plato tarafından kullanılan "tefekkür" terimi tanıtıldı.
Diodorus, zamanımıza, kutsal yazımın düşünceli ve alegorik anlayışı arasındaki farkı özel olarak adanmış, zamanımıza korunmayan bir tez.
Bu tartışmalar, Antioch Eczezezis'in taraftarlarının diğer birçok makalesine ayrıldı.
Ayrıca, Kutsal Yazıların tefekkür yorumunun evrensel exegetik prensibin doğasına sahip olmadığını, daha sonra çoğu İncil metinlerine uygulandığını not etmek de gereklidir. Antioch Okulu'nun takipçileri, öncelikle yazarların peygamberlik metinlerinin manevi içeriğinin, değeri, değeri, kelime hazinesi ve dilbilgisi, yani resmi çerçevesinde yer alamayacak şekilde açıklanamaya başvurdu. "Tür motive" oldu.
Antiochian Exegenes, metnin manevi anlayışının değişmezliğine ilişkin olarak, aynı zamanda, eski Ahit'in birkaç metnine tipoloji uygulayarak tipolojik yorumlamayı sınırlı bir şekilde kullandılar.
Bir antiochore exegetic, büyük ölçüde bir polimik karakterin karakteristiydi. Bununla birlikte, alegoristlerin kötüye kullanılmasına karşı protesto olan bir protesto olarak geliyor, ancak antihogo exegetes, yazıların manevi yorumu hakkına sahip değil, ancak alegorik Exegetic'in uç noktalarıyla birlikte. Exegetik yazıları keşfetmek John Zlatousta , Antioch okulunun en belirgin temsilcilerinden biri, rahip I. MEYENDORF Zlatoust'un ekzeketiclerinin neredeyse tamamen alegorizasyondan yoksun olduğunu, yorumları basit ve net bir karakterdir, ancak bu durumda tipolojik yorumlar içermektedir.
Yukarıda belirtildiği gibi, metnin değişmez bir anlayışının ilkesini iddia eden antihogue Exegenes, "peygamberlik tipolojilerinin" exegetik çalışmalarında tezahür ettiği aşırılıklara girmedi. N. Seleznev Antakya Okulu'nun en canlı temsilcilerinden birinin - Theodore Mopshetsky Kutsal yazıların yorumlanmasında alegorik bir yaklaşımın net bir rakibi olarak, yine de bir şeyin veya başka birinin bazı ek, manevi bir anlamı olabileceğine izin verdi. Örneğin, birinci ve ikinci ADAM, Kutsal Tarihte Yahudilerle ve Yeni Ahit, Adem ve Mesih'in tanrıları, Tanrı'nın görüntüleri olarak, kelimenin tam anlamıyla - tip ve arketip diyerek bir prototip olarak düşünülebilir ().
Tipoloji, Antioch Ekzegerezis'in temel ilkesidir - kendisine dayanarak, başlangıçta kutsal yazıların Mesih'in (Christology'sı) olduğunu göstermeyen tezi içerir. Antioch Exegetics'e göre, tipoloji metin tarafından doğrudan motive olmalıdır. Mesih fikrinden kaynaklanan, yalnızca yazıların parametreleri aslında tipolojilerdir.
Ancak bu, genel olarak antioch ekzegeusis'i engellemedi, hükümetin ışığında eski ahatıda, herhangi bir kehanetin metni doğrudan Messiana'ya sahip olmasa bile, dolaylı olarak, eski vasiyetin nesnel olarak hazırlanmasından bu yana Mesih'in gelmesi, insanların inancını güçlendirir. Antiochian teologlar, Eski Ahit'te Mesih'in bir istisna olarak sunulduğuna inanıyorlardı. Bununla birlikte, her yerde, kehanetler sayesinde, doğrudan ona ait olmasalar bile, en sık meydana gelir. Bu kehanetlerin objektif görevi, geldiğini hazırlamak, insanların inancını güçlendirmektir. Antakya okulu için, neredeyse tüm eski ahitlerin kitapları peygamgamiktir.
Böylece, tipolojinin exegetik değeri, eski ve yeni test şampiyonluğun, "beklentinin teahi" nin "Beklentisinin Teolojisi" nin teolojik problemleri ile yakından iç içe geçmiştir. Eski Ahit'in doğru verandının inşa edildiği Mesih Mesih'in gelmesinden önce yaşadı. Kutsal yazıların tarihi geçmişi, ilahi balıkçılığın uygulandığı gerçek olaylar olarak tipolojik exegetics tarafından algılanır. Aslında, bu yaklaşım, tüm eski Ahit hikayesinin, bu planın uygulanmasının, ödülündeki doruğa, Mesih'in doğumunu ve Hristiyan Kilisesi'nin kuruluşunun uygulanmasının tarihi olduğunu göstermektedir. Eski Ahit'in tipolojisi, bu okumanın, Eski Ahit'in problemlerinden kaynaklanan yolun adımları olarak ortaya çıkmıştır.
Hristiyan exegetiğinin temel gelişimi, Augustine'nin eserleri tarafından mümkün olmuştu, bu da işlerinde, orta çağ boyunca Exegetic'ın daha da gelişmesini belirleyen bir dizi önemli tezi oluşturdu.
Bu tezler aşağıdaki gibi temsil edilebilir:
- Kutsal Yazma yetkisi, kilisenin yetkisine dayanmaktadır. Bu nedenle, genel tanıma sahibi olmayan kitaplar daha az yetkilidir;
- Kutsal yazıların doğru anlayışı için, Hristiyan inancı gereklidir; Yorumun manevi durumu, onlar tarafından kullanılan İncil'in yorumlama yöntemleri kadar önemlidir;
- Metnin edebi değeri, İncil'in doğru anlayışı için önemlidir, ancak yine de, tüm metin değerlerinin bütünlüğünü içermez. Altgorik yöntemin kullanımı, çok incil metnin değerlerinin çok boyutlu olması ile haklı çıkarılır;
- Kutsal yazıyı anlamak zor, diğer net geçişler ışığında anlaşılmalıdır;
- Metnin belirsizliği durumunda, "İnanç Kuralı" kullanılmalıdır, yani. Yorumlama kilisenin öğretileri ile çelişemez;
- Figüratif anlam içeren metinler kelimenin tam anlamıyla anlaşılmamalıdır. Figüratif bir anlamı tanımlamak için, Augustine "inançın kuralı" na benzeyen bir kural kullandı. Eğer değişmez anlayış, Hristiyan ahlakının normlarını veya inanç temellerinin ihlal edilmesine yol açmışsa, söz konusu metnin figüratif bir değer içerdiği açıktır;
- Yinelenen bir edebi (şiirsel) iz, mutlaka her yerde bir değere sahip değildir. Değeri, anlatının bağlamına bağlı olarak değişebilir. Buna ek olarak, Augustine'ye göre, yazar tarafından başka yazar metinleriyle tutarlı olması durumunda, yazar tarafından varsayılmayan metin şiirsel resepsiyonun bu yorumu mümkündür. Metnin bu kadar genişletilmiş bir yorumu, aslında Tanrı tarafından sağlanan, kutsal yazardan ilham alınmış olduğu gibi değerini yok etmemektedir. Augustine göre, "Kutsal Ruh tarafından yasallaştırıldı";
- Tercüman, yazar tarafından öngörülüp öngörülmelerine bakılmaksızın, çeşitli geçerli metin değerlerini kullanma hakkına sahiptir. Augustine göre, metnin gerçek değeri çeşitli seviyelerde açıklanabilir;
- Eski Ahit, içinde yer alan mesih fikri nedeniyle bir Hristiyan delildir.
Neoplatonizm felsefesinin ruhunda, Augustine, İncil'in manevi anlayışına tam anlamıyla daha fazla önem veriyor. DünyaView - Augustine, dünyayı "düşüncemizin Tanrı'nın yansımasını gördüğü açık bir ayna" olarak algılandı ve Kutsal Yazıların ilahi yazarlarını yansıtan ilahi yazarlarını kabul ettiğini düşündü.
Augustine'nin exegetik yöntemi hakkında konuşan, yaptığı felsefi konseptine göre, nefes kesici dünyanın bilgisi, özellikle Tanrı'nın Tanrı'nın bir kişi için etkileri nedeniyle, bilgilendirici bir eylemden dolayı mümkün olduğu akılda tutulmalıdır. Tanrı tanrısının etkisi sayesinde, bir kişinin özgür iradesi değil.
Aynı anda Ağustos ile İncil'in yorumlanması ilkeleri üzerine Jerome , ünlü Latince İncil çevirisinin bağlı olduğu adıyla - Vulgate.
Jerome tarafından yapılan İncil yorumları, önceki exegetics ile karşılaştırıldığında, exegetik düşüncenin önemli ilerlemesini ifade eder, gramer, kilise tarihi ve arkeolojinin derin bilgisini yansıtır. Jerome, Latin Yahudi ve Yunanca dışında biliyordu. Bu tür eğitim en yüksek toplam ortamda tipik bir fenomenden uzaktır.
Buna rağmen, Ionenis Exegetik, iç çelişkilerden yoksun değil.
İlk olarak, exegetics teorisi ve pratiği arasında temel bir çelişkidir. Teorik planda, Ieronim'in kökenden çok fazla ödünç aldığı akılda tutulmalıdır, özellikle tercüme ettiği anlaşmalar, özellikle de Kutsal Yazıların anlamının üç seviyede açıklandığı fikrinden ödünç alındığını. Ancak, bir kural olarak, pratikte, Jerome iki ile sınırlıydı: edebi ve ruhsal anlamlar.
İkincisi, Jerome'nin alegorik exegetik yöntemlere tutumunun çelişkileri yoksun değildir. Jerome'nin alegorik yorumları büyük ölçüde köken etkisi sonucudur. Bununla birlikte, bu etkinin derecesi abartılmamalıdır, çünkü çoğunlukla tercümanlıktan ziyade metodolojinin teorik gerekçelerine uygulanmalıdır.
Jerome'nin eksenetik eserlerinde yer alan çelişkiler, Latin Exegetik geleneğinin etkilendiği, Yunan exegetiği ve Yahudi rabinistik exegetiğin çeşitli okulları üzerinde, tüm ezenomik exegetiğin altında yatan kaynakların heterojenliği ile açıklanabilir.
Değerli anlayışın değerini onaylayın, yazılarında, Jerome genellikle alegorik bir anlayış tercih etti. Amerikan bilimci doktorunun gerekçeli görüşüne göre B. Ramma Onun teorisinde, Ieronim, esas olarak Antakya Okulu'nun etkisinden kaynaklanan, değişmez exegetic'ın ayrı ikna edici ilkelerini geliştirdi. Ancak pratikte, yeni Ahit ile ilgili olarak da dahil olmak üzere tipik bir alegoristti.
Ortaçağ döneminde, Saint-Victoric Abbey'in ilahiyatçılarının eserleri nedeniyle geliştirilen Kilise Exegetic - Hugo, Richard и Andre Saint-Victorovsky.
Araştırmacılar, Saint-Mafical Exegets'in karakteristik özelliğine uzun süredir, Antakya Okulu'na yaklaştığını, Hugho Saint-Victorovsky'nin, kelimenin tam anlamıyla anlamını ve ahlaki anlamını kaldırdı. Hugo ve Antakya Okulu'nun düşünceli exegetiğinin manevi yorumu arasında bazı paralellikler harcamanızı sağlar.
Antiochian ilahiyatçıların yanı sıra, edebi yazıların gerçek anlamında ciddi bir tutum, Saint-Victoria Exeget'in önemli bir özelliğidir. Kavramlarına göre, Kutsal Yazıların yorumu tarih, coğrafya ve "ücretsiz sanatlar" dikkate alınmalıdır. İlk iki bilimin verileri, özellikle Hıristiyan inancının temel ilkelerini onaylamak için gerekli olan değişmez exegetik için bir temel oluşturur.
Alegory, bu konseptine göre, gerçek anlamda veya en azından ona aykırı olamaz. Böylece, alegori, sırayla, kutsal yazıların metinlerini anlamak için tam anlamıyla anlamlı anlamı ile haklı olan Hristiyan öğretiminin çerçevesinin ötesine geçemez.
Saint-Victorovskaya Exegetics'in mantığına göre, yazarın manevi anlamı, gerçek anlamı incelenene kadar açıklanamazken, çalışma metnin dilbilgisini incelemeye odaklanır, yani. Bir tamburlu yazım çalışması, anlambilim, gramer ve sözdiziminin çalışma alanına aktarılır.
Yurtseverliklerin exegetik ilkelerini algılayan Ortaçağ teolojisi, aynı sistem çerçevesinde çeşitli exegetik kilise biçimlerini birleştirmeye çalıştı. Böylece, daha önce ve daha az karmaşık bir yorum biçiminin bir modifikasyonu olan "dört anlam" veya "Quadriga" olan bir Exegetik Kural.
Bu yönteme göre, İncil'in her bir alıntısı (bazen her kelimenin) aynı anda dört anlam seviyesi var - edebi, alegorik, anagojik ve tropolojik. Bu durumda, alegorik önemi, metnin dogmatik içeriğinin açıklanmasını kabul etti, tropolojik önemi ahlaki rehberlik alanıyla ilişkiliydi, apagoji önemi inanç vaatlerine dikkat etti.
Quadriga, yalnızca İncil yorumlarının hazırlanmasında değil, aynı zamanda çeşitli kilisenin vaaz edilmesinde de kullanıldı.
Ortaçağın krizi, Rönesans fikirlerinin geliştirilmesinden dolayı, hemen hemen tüm Avrupa üniversitelerinde skolastik teolojideki ayrılmaya katkıda bulunmuştur. Ancak, Avrupa'nın kuzeyinde, Alman devletlerin öncülüğünde, XVI yüzyılın başında skolastiklik, şeref olarak kalmaya devam etti.
Reform Ortaçağ Kilisesi M. luther Erken çalışmalarında, bu yönteme bağlı kalmaktadır. Daha sonra, Reformasyon sırasında, Evanjelical Hermeneutics geleneği, gerçekleşmeli exegezisin sınırlarının ötesine geçmedi. Quadriga, M. Luther ve takipçileri tarafından reddedildi, teolojik bilgilerin ana kaynağının Kutsal Yazının sözel anlamı olduğu fikirlerden, alegorik okumayı mümkündür, ancak motive edilmeli veya "inançın kuralı" olması gerekir, ancak gerçek anlamda anlayışın saçmalıklara yol açması. M. Luther, İncil'in karmaşık yerlerinin başkalarının ışığında anlaşılması gerektiğine inanıyor, parasalları netlik, kutsal yazıların ana netliğini ilan ettiğine, bununla birlikte, zorluk olan ayrı karmaşık yerlerin varlığına izin verdi. Tarihsel ve filolojik bilgilerimizin dezavantajına veya metnin sıkılması. Klasik dillerin çalışmasına büyük dikkat edin, M. Luther, aslında bir Hristiyan hermeneutik okulu olan Protestan Exegetics geleneğinin oluşumu için önkoşullar yarattı.
Formüle edilen rasyonellik fikirlerinin etkisi altında R. deschart , XVII yüzyılda. Yahudi düşünürü B. Spinozu olarak kabul edilen en belirgin temsilcisi olan hermenutikte kritik bir yön oluşturulmuştur.
Ateist olmamak üzere, hermeneutik çalışmalarında B. Spinosa, Ortodoks Yahudiliği'nden ve Ortodoks Hristiyan teolojisinden uzaktayken, bazı protestan manzarası hermeneutiklerini etkiledi. B. Spinosa, Eski Ahit'in doğru çalışmasının, Yahudi dilinin en ciddi şekilde çalışması olmadan imkansız olduğunu ve daha geniş - Yahudi halkının, İncilli görüntülerin ve açıklamaların manevi kültürü, ışığın içinde yorumlanmalıdır. Eski Ahit Dininin, her kitabı yaratmanın tarihi özellikleri göz önüne alındığında. Dilsel çalışmaların bir sonucu olarak, İncil anlatımının bölümlerinin eleştirel analizi ve B. Spinoza, İncil'in ilk beş kitabının yazarını, Moiseeva'nın Pentatuch'ı (adında, eski yazarlığının geleneksel niteliği) Ahit Peygamber Musa yansıtıldı), İncil'de tarif edilen harikaların doğruluğu, radikal olarak vahiy sorusunu yeniden belirtir. İncil'in İncil'i, İncil metnin objektif bir özelliği olarak değil, ilahi etik idealiyle kıvamı olarak yorumlandı.
XVIII yüzyılda Eski Ahit'in eleştiri-texolojik analizi oluşuma yol açtı "Belgesel hipotezi "Özü, pentatuasyonun birbirinden bağımsız iki metin kaynağının mekanik bağlantısının bir ürünü olduğu fikrine girdi. Pentateuch'ın bazı alıntılarının Tanrı - Yahweh ve diğerleri - Elohim'in, sırasıyla, bu alıntıların, pentatta mekanik olarak birleştirilen iki farklı gelenekle ilgili olduğu önerilmiştir. Önerilen farklı yazarların metinlerinin ("Yakhvista" ve "Elochist") sınırlandırılması, enstrümantal hipotezin destekçilerine göre, metinde var olan ulaşımları ve çelişkileri açıklar. Enstrümantal hipotezin destekçileri ateist değildi, ancak hermenöteleri kesinlikle çok liberal ve Kilise Ortodoksi ile reddedildi.
Modern Hermenevics, ilk formüle edilmiş olan ünlü "Hermeneutic daire" olmadan düşünülemez. F. Shleiermar . Kısminin ve bütünün diyalektik ilişkilerine dikkat ederek, F. Shleiermacher, metnin hangi kısmının sadece bütünden anlaşılacağı gibi tezi formüle ederek, ancak bir bütünün sadece bileşenlerini dikkate alarak anlamlı olabilir. onun parçaları. Böylece, metnin anlaşılması, sembolü genişleyen bir daire haline gelmiş olan sonsuz bir işlem haline gelir.
F. Shleiermachera ve Hegel'den etkilenen birçok yönden Tübingen okulu Zamanla zamanla liberal teolojinin bir sembolü haline geldiği ismi (Tübingen okulunun eleştirmenleri bile, Tübingen okulunu da iradeli olarak adlandırılır).
Tübingen okulunun kurucusu Alman Evangelical olarak kabul edilir. Ferdinanda Baura. (1792-1860). Hegel'in felsefesinin ruhu içinde, F. BAUR, Jeceanizmin iki eğiliminin diyalektik muhalefetinin (adlandırılmış, Apostle Peter Petrinism tarafından adlandırılmış) ve Elino-Hristiyanlığının diyalektik muhalefetinin bir sonucu olarak, Erken Hristiyanlık tarihini yorumlamaya çalıştı. Paul, Pohulinism). Bu ikisinin diyalektik sentezinin sonucu F. BAUR JOHL'in Müjdesi'nde gördüm.
Belirli bir şema uyarınca, Tübingen okulunun destekçileri, genel olarak, onları şaşırtmayan geleneksel İncil kronolojisini gözden geçirmeye zorlandı.
Tübetik alanındaki tübetik okulun liberal fikirleri, aralarında söz edilmesi gereken çeşitli liberal alanların temsilcileri tarafından geliştirilmiştir. Albrecht Richal (1822-1889), Rudolf Battman (1884-1976), Paul tilich (1886-1965). Bunların hepsi, İncil'in daha önce olduğu gibi, insanların yazdığı tüm kusurlu metnin, İncil Mucizelerinin gerçek doğruluğunu reddetti, "Tarihi İsa" ve "İsa İncil" in gerçek doğruluğunu reddetti (yani, İncil'de sunulan İsa'nın görüntüsü).
Liberal Exegetics, bugün etkilemeye devam eden, Avrupa Hristiyanlığında derin bir krize neden oldu.
Çeşitli exegety-hermentik aktivite transferlerdir. Farklı çeviri sürümlerdeki metni anlama seçenekler tabloyu gösterir. bir.
tablo 1
Farklı çevirilerde metni anlama seçenekler
|İçinde. 1: 1-5||Mf. 11: 27-30.|
|Bishop Cassiana 'nun çevirisi||1. Başlangıçta bir kelime vardı ve kelime Tanrı'ydaydı ve kelime Tanrı'ydı. 2. Tanrı ile başındaydı. 3. Hepsi arasından ortaya çıktı ve hiçbir şey olmadan ortaya çıkmadı. 4. İçinde hayat vardı ve hayat insanlara hafifdi. 5. ve karanlıktaki ışık parlar ve karanlık açılmadı.||27. Herkes bana babam tarafından emanet etti ve hiç kimse babası hariç oğlu bilmiyor; Ayrıca, hiç kimsenin babası, oğul ve oğlunu açmak isteyenler hariç. 28. Bana haberi bir iş ve endişe yükü taşıyan herkese gelin ve seni sakinleştireceğim! 29. "Emirlerimin 'i ve çalıştığım, benim için, benim için, mütevazi bir kalbim, 30., 30., 30. Çünkü' taşımak için iyi gidiyorum ve brülörüm kolay.|
|Priest L. Lutkovsky'nin çevirisi||1. Başlangıçta bir kelime vardı ve kelime Tanrı'ydaydı ve kelime Tanrı'ydı. 2. Tanrı ile başındaydı. 3. Tanrı'nın bir kelimeyle yarattığı her şey, onsuz ve dışında, "mahkemeden hiçbir şey yoktur. 4. Bir yaşam kaynağıydı ve hayat tüm insanlar için ışıktır. 5. ve bu ışık karanlıkta parlar, ancak karanlık emmez.||27. Babam'a transfer edildiğim herkes ve hiç kimse oğlumu bilmiyor, babamın dışında, oğlunun yanı sıra oğlunun ve oğlunun açılması istediği babayı bilmiyor. 28. Bana çalışan ve endişeleriyle yüklenen herkese gel ve sana barış veriyorum. 29. Google'ımı kendiniz için yapın ve kalbin uyuşukluğu ve alçakgönüllülüğü ile beni öğrenin ve ruhlarınız için huzur kazanın; 30. Sonuçta, Google iyidir ve benim yükü kolaydır.|
|Tercüme V. N. Kuznetsova||1. Başlangıçta sözcük olarak adlandırılan kişidir. Tanrı ile birlikteydi ve o tanrıydı. 2. Aslen Tanrı'ydaydı. 3. Her şey için yaratıldı, hiçbir şey onsuz yaratılmadı. 4. O bir hayat kaynağıydı ve insanlar insanlar için ışıktı. 5. Işık karanlıkta parlar ve karanlık emilemez.||27. Hiç kimse oğlunu, babası hariç, oğlunun yanı sıra ve oğlunu açmak isteyecek kimse bilmiyor. 28. Bana her şeyi gel, ağır bir yük tarafından tükendi! Sana bir dinlenme vereceğim! 29. Kendinize emirlerimin boyunduruğunu koyun ve öğrenin: çünkü yumuşak ve yumuşak kaldım ve nihayet dinlenecek, 30. Sonuçta, emirlerim benim basit ve noshe benim ışığımım.|
|İçinde. 1: 1-5||Mf. 11: 27-30.|
|Μ tarafından düzenlenen çeviri. P. Kulakova||1. 'Toplam' başlangıcında bir kelime vardı ve kelime Tanrı'ydaydı ve 'kendisi "dedi. 2. 'Zaten' başından itibaren kelime Tanrı'ydaydı. 3. Bununla her şey başlangıcını kazanmış ve ortaya çıkan her şeyden hiçbir şey olmadı. 4. Kelimede hayat vardı ve bu hayat insanlara hafif. 5. Bu ışık ve karanlıkta parlar: o üstesinden gelmedi.||27. Herkes bana babam tarafından emanet etti ve hiç kimse babası hariç oğlu bilmiyor; Ayrıca, hiç kimsenin babası, oğul ve oğlunu açmak isteyenler hariç. 28. Bana haberi bir iş ve endişe yükü taşıyan herkese gelin ve seni sakinleştireceğim! 29. "Emirlerimin 'i ve çalıştığım, benim için, benim için, mütevazi bir kalbim, 30., 30., 30. Çünkü' taşımak için iyi gidiyorum ve brülörüm kolay.|
|Synodal çeviri||1. Başlangıçta bir kelime vardı ve kelime Tanrı'ydaydı ve kelime Tanrı'ydı. 2. Tanrı'nın başlangıcıydı. 3. Bunların hepsi olmaya başladı ve hiçbir şey olmadan olmaya başlamaya başlamadı. 4. İçinde hayat vardı ve hayat insanların ışığı oldu. 5. ve karanlıktaki ışık parlar ve karanlık tartışmadı.||27. Herkes bana babam tarafından yapılır ve kimse babası hariç oğlu bilmiyor; Ve baba oğul dışında kimseyi tanımıyor ve oğlunun açmak istediğini bilmiyor. 28. Bana gelince endişelendik ve yüklendik ve seni sakinleştireceğim; 29. Google'ımı kendiniz için alın ve benden öğrenin, çünkü Meek ve mütevazı bir kalbim ve ruhlarınızın huzuru bulmak; 30. Google için iyidir ve yük kolaydır.|
7.3. Hristiyanlık Yaratılışı
Hristiyanlık monoteist dinlerdir. Geribildirimi, iki kaynaktan kaynaklanmaktadır - Kutsal Kutsal Yazılar (İncil) ve Kutsal Gelenek (Öncelikle Kilise'nin babalarının yazılarında kristalleştirilen) ve Kilise gücü). Ancak sadece bu efsane tükenmez. İncil'in kendisi bir şekilde, kilise sonunda kompozisyonunu normalleştirdi ve metinlerinin yorumlanmasını sağladı.
Kilisenin inancı sıkıştırılmıştır ve ekümenik konseylerde kabul edilen metinde belirtilen ana noktalarda ve bundan sonra Nikeo Konstantinopolis İnanç Sembolü (Denenen Katolik Kilisesi Katedrali'nde korunmak, orada daha ünlüdür. Zorunlu sembol Kutsal Ruhun Devletinin Baba ve Oğul'tan açıklanması nerede).
Tanrı, kendisini hiçbir şeyden yaratan ve varlığını destekleyen dünyaya ek olarak var olan, infertüs kabiliyetsiz bir kendi kendine yeterli kişisel bir başlangıç olarak anlaşılıyor. Evrim meselesinde, bir dizi teoloji, Tanrı'nın kontrolü altında (yönlendirilmiş evrim), detaylar bilime yönlendirilirse, bu öğretimin kabul edilebilir olması durumunda kabul edilebilir olabileceği görüşüne bağlı kalmaktadır. Genel olarak, İncil "gökyüzünün dışını değil, oraya nasıl gidileceğini öğretir." Tanrı'nın her şeyi bilmesi gerekiyor, evreni sonsuzluktan gördüğü için, bilgisi insanla eşe almıyor ve fikirlerini tamamen bilerek bir insanın alçakgönüllülük, inanç ve son -i.
Etkinlik Tanrısının öngörüleri Hristiyan Teolojisinde anılacaktır. Providence. Bir kişi için tek kısmi suçluluğu, diğer ve yaratılan dünyalar, geçici ve sonsuzlar arasındaki yerli fark nedeniyledir.
Yahudiliğin Monoteism'ten Hristiyanlığını ayıran önemli bir özellik, Hakkında Tanrı'nın doktrinidir. Trinity, Hangi Tanrı'nın olduğu göre, ancak üç kişi var - Tanrı Babası, Tanrı Oğul и Kutsal Ruhun tanrısı. Bu üç Tanrı değil, aynı zamanda bu bireyler gerçekten ayrıdır ve şartlı değildir. Trinity'nin doktrinin olağan aklın dışında olduğu ve inanç gerektirdiği düşünülmektedir.
Trinity'nin ikinci yüzü, oğlun tanrısı yüzünde somutlaştı İsa Mesih. İsim vermek isa - Sıradan dünyevi, genellikle Filistin'de kullanılan, yeni bir döneme başladı. Mesih - Aksine, başlık, Mesih (Anointed, özel güç sahibi olmak).
Hıristiyan öğretimine göre, Mesih'ten doğdu. Meryemana. (Virgin), doğru bir Yahudi kadını, Kutsal Ruh'un inişinden. Mucizevi bir bakire kaldı (bu nedenle başlık) İsim), Başka çocuğu yoktu ve Joseph Sadece yasal olarak idi ve İsa'ya babasını aradı. Bakire eylemi, benzeri görülmemiş bir feat üzerindeki gönüllü rızası göz önüne alındığında özel bir önem kazanıyor. Onundan Mesih'di ve algılanan insan etidi.
Mesih, mükemmel tanrı ve mükemmel insan, uyumlu bir şekilde birleştirilmiş iki doğa ve iki irade - kimsenin bir başkasını emmediği ilahi ve insan olarak kabul edilir. İnsan doğası, herhangi bir günahın varlığına ek olarak, insanların doğası gibi her şeyde idi. Aksi takdirde, bir kişinin kaderini paylaştı - yorgun olabilir, sevinir, fiziksel ve zihinsel ağrıyı tolere edebilir, nihayet insan doğası ile ölmek için. Böylece, Hristiyanlığa göre, Tanrı'nın olası insanlara onlara sevgiden yaklaştığı kadar yakındır (bu, Kendiz gibi, kendi kendine sınırlı, paradoksal olarak Tanrı'nın dünya dışı majesteleri ile birlikte olarak adlandırılır). Kendisini gönüllü olarak haksız suçlamalara, kınama ve ölümle ilgili ölümüne maruz bıraktı, böylece insanlık için bir reddetti fedakarlığı yapıyor. Kudüs Tapınağı'na getirilen mağdurlar, bundan dolayı gereksiz hale gelir ve Mesih'in kendisi yeni Ahit'in yeni rahibi, yani. Yeni Tanrı ve İnsanlık Birliği.
Mesih'in gerçek ölümü için, Mesih'in varışını bekleyen tüm ölüleri getiren tüm ölü insanları, ölümün zaferi olarak kazandıran tüm ölüleri getirdi; Hristiyan takviminin), sonra gökyüzüne yükselmesi.
Bununla birlikte, dünyaya doğrudan katılmamak, Mesih orada, gücünü ve onun adına ve yetkisi üzerinde hareket etme hakkını da ileten bir kilise şeklinde kaldı. Kilise olarak yorumlanır Mesih'in mistik gövdesi. Kilisenin ortaya çıkmasının günü, öğrencilerinden birinin Kutsal Ruhun (Üçüncü Parti'nin üçüncü şahısının) özel bir iskontosu aldığı Mesih'in dirilişinden sonra ellinci gün olduğu kabul edilir. Bu noktadan itibaren, Kilise, Hristiyan Öğretimine göre büyümeye başlar ve varlığı zamanın sonuna kadar sürecek.
Böylece, Hristiyanlık, Tanrı'nın kendisinin kendisini insanlara fedakarlık ettiğini, çünkü diğer tüm kurbanlar yetersiz ve geçici olmasından ve onlara sevginden kurtulduğundan bu yana insanlara fedakarlık ettiğini ima ediyor.
Kilise, Vaftiz aracılığıyla Mesih'in tasarruf planına giren bir insan topluluğu olarak anlaşılmaktadır (eski Ahit sünnetinin yerini almış). Vaftiziye ek olarak, kiliseye vaftiz edilmemiş olanlara ve Tanrı'nın lütfunda kurtuluş olasılığını, erdemli bir hayatı sağlayan ve içtenlikle Hıristiyan Creed'i tanımadım, ancak böyle bir fırsatı taciz etmeden kurtulma olasılığı ile kiliseye katılmak. yasak. Kilise hem yaşamı hem de ölü birleşiyor, karşılıklı dualarının birbirleri için neden mümkün olduğunu. Ana Servis - Liturji - Sadece tüm inananları Hristiyanları birleştirir, aynı zamanda dünyevi cennetin dünyasını da birleştirir.
Hristiyan Angeloloji (meleklerin doktrini) Yahudi ile ortak bir çok şey var.
Tanrı, dünyanın yaratıcısıdır, ancak insanların yanı sıra, aynı zamanda yarattı. Melekler - Kişisel doğaya sahip olan ve dış mekan ve zamanın dışına çıkmayı reddeden ruhlar. Onlar (edebi çevirilerin neler yapıldığı konusunda) hizmet parfümleri, tanrıyı öven ve iradesini yerine getiriyorlar. Melekler geleneksel olarak dokuz sırada ayrılır (hiyerarşik adımlar). Dua'daki meleklerin çağrılması, kutsal dua olarak kabul edilir. Bidgeye rağmen, Hıristiyan Angelolojisine göre, melekler sadece bedensel rehberlikte değil, aynı zamanda bu görünüşün önemsizliği hissini yaratabilme yeteneğine sahiptir. Bu yetenek, düşmüş melekler için korunmuştur, bu da izin ve günaha olasılığını arttırır. Meleklerlerin bazıları en büyük günahlara düştü, gurur, Tanrı'ya karşı isyan etti ve sonsuza dek ondan reddedildi. Öyle görünüyor Şeytan (Şeytan) ve görevlileri (şeytanlar, şeytanlar, şeytanlar), şunlar. düşen melekler. (Bir kişinin aksine) sahip değiller, affetme umuduyla, günahları geri dönüşü değil, Tanrı'nın ve insanların mutlak nefretine, insanların her yönüyle zarar verebileceklerinin mutlak nefretlerine takıntılıdırlar.
Hristiyanlık tarihinin farklı dönemlerinde, şeytanoloji, düşmüş ruhların eylem yöntemleri ile ilgili fikirler değişti. Bununla birlikte, kilise, aşırı hobilere karşı uyardı, "şeytan arayışı", ikincisi, Tanrı'nın çevreselini yerinden etmenin neredeyse "negatif tanrılar" nın kendisi, keçilerinin gerçeğe ve çeşitliliğini uyaran, çitlerin ritüellerini sunan Onları. İtiraf ve cemaatin en güçlü yollar olduğu düşünülmektedir, ancak takıntılı şeyleri, iradesini ve tamamen köleleştirdikleri aklın şeytanlarının dışına çıkma törenleri vardır (her zaman zihinsel olarak hastaları ayırt etmeniz gerekir). Şeytanla İttifak'ın bilinçli bir girişimin, hala uygun tövbe ile affedilebilen kendi tanrısına karşı ciddi bir tanrı ve şiddet günahı olarak kabul edilir.
Tanrı, etli bir adam yaratan bir adam yaratan ve bu nedenle, belli bir tutumda, meleklerden daha zayıf, sadece onun hakkında uygun bir fikri olan bir fenomen oluşturmak istedi. Özel bir misyon yatıyor, ancak kendisinde kötülükle mücadele etmek zorunda kalmasına rağmen, meleğe dönüşmemelidir. Buradan, Hristiyan Antropolojinin temelleri (bir kişi ve dünyadaki yeri hakkında öğretiler).
Günah, Tanrı'nın iradesinin ihlali olarak anlaşılır, öncelikle emirlerde ifade edilir. Günahkar arzular ve günaha günah değildir, insan zayıflığından ve kusurlu dünyadaki kalmaları nedeniyledir. Günah, yalnızca günaha ve taahhütlerle rıza anından oluşur. Tanrı'ya hakaret eder, insan doğasını kendisini çarpıtıyor, diğer insanlara zarar verir, kurtuluşları önler, yani. Cennete girin. Katoliklik ayrımı vurgular ölümcül günah и Daha az günahlar Gönüllü ve bilinçlilik eksikliği kriteriyle ayırt edilir.
Hristiyanlıkta önemli bir yer azizlerin kültürüdür. Kelimenin geniş anlamında, Aziz - Kurtuluş sağlayan ve Tanrı tarafından aydınlatılan lütuf ile içten bir adam. Kilise kaynağında, azizler, resmi olarak bu tür kilise olarak tanınan ve dualarda kamuoyunun hukuki olarak kabul edilmesine izin verilir ve öngörülür. Karışıklığı önlemek için ayrılmalıdır dürüst (kim tanrısal yaşadı) ve azizler Özel mutluluk özellikleri olan ve özel bir lütuf vardı. İlk yüzyıllarda, azizler neredeyse sadece Şehitler (inanç için öldürüldü) ve İtirafçı (Acı çekiyorduk), sonra diğer azizler kategorileri.
Resmi kanunlaşma (Kutsal Hesaplama Prosedürü) genellikle uzun sürer ve yazım kararlarını önlemek için iyice taahhüt edilir, çünkü bu eylem sorumlu ve Hasty hariç tutulur. Katoliklikte, iki aşamaya ayrılır: Vuruş (Mutluluktan hesaplama) ve aslında kanonizasyon.
Ortodokside yerel azizin durumuna yakın mutluluk doludur, yani. Özellikle belirli bir alanda saygı duyulur.
Azizler için dualar izin verilir ve onaylanır, çünkü azizler sadece kilisenin üyesi olmayı bırakmaz, ancak Tanrı'nın "doğrudan" olduğunu görürler ve bu nedenle inananların insanlardan birine döndüğü gibi onlarla iletişim kurabilirsiniz. . Asla tanrıya eşit olmadılar ve onunla bir seviyede oturmadılar, ancak tam olarak insanlardı. Azizleri yüceltiyorum, kilise onlara kutsallık grace verdi, onlardan Tanrı'yı yüceltir. Tanrı, tüm payların son muhataplarıdır.
Aziz genellikle hafızaya, kendilerine adanmış hizmetler gününe zamanlanmıştır. Kilise, kültlerinin Tanrı'nın ibadetini farkedildiğinde, azizlerin ilkel "halkını" kınadı. Katoliklikte, azizlerin onurları genellikle "liyakat" açısından yorumlanır, yani. Azizler, diğerleriyle "paylaşabilmeleri" için çok büyük bir lütuf konuştu. Bu, büyük ölçüde Batı teolojisinde doğada bulunan terminolojik özelliktir, kutunun bir bankadaki para gibi, ancak bunun hakkında konuşmak için bir miktar terminolojiye başvurmamız gerektiği açıktır. Geleneksellik içerir. Azizler yapılır ve ahlaki bir örneğin işlevi ve yaşamları örtü okumasıdır.
Meryem Ana'yı çevreleyen. Rolü benzersiz olarak kabul edilir, çünkü bu Mesih'e insan eti verdi ve ardından eserleri ile birlikte bölündü. Havariler (apostolik otoriteye sahip olmadan). "Melekler üzerinde" onurlandırılıyor, çünkü hiçbiri böyle bir onur verilmedi. Genellikle dualarda bahsedilir.
Grace, Hristiyan Düşünme ve Creeding'in en önemli kategorisidir. Altında, Tanrı'dan gelen maddi olmayan kuvvet tarafından anlaşılarak, kişinin kurtuluşa neden olmasını sağlar. Sadece Tanrı tarafından gönderilmesine rağmen, bir kişi makbuzuna layık olma çabalarını yapmakla yükümlüdür. Grace - Mesih'in kaynağı, çoğunlukla kilise ve işyeri fonksiyonu, onu elde etmenin özel yollarını, dua ve kilise kutsallarını ele geçirdi. Onsuz, kurtuluş ve normal manevi yaşam imkansız. Kaybına giden herhangi bir davranış kurtuluşu tehdit edecektir. Priestler, kişisel niteliklerinden bağımsız olarak bile, özellikle kutsallıklar aracılığıyla süspansiyonlardır. Grace, Tanrı tarafından gönderilse de, Tanrı kendisi değildir, aksi takdirde ilahi ve yaratmanın karıştırılması için bir tehdit olacaktır.
Grace hakkında ilk öğretim, ünlü Hristiyan Theologian, Felsefecisi ve St. Kilisesi'nin babası detaylı olarak geliştirildi. Augustine. Ortodoks, özellikle anı vurgular Feozisis (Yunanca'dan. Ebel) Yaratılış, Tanrı'ya yaklaşırken lütuf olarak ıslatıldığında.
Hristiyanlığın ahlakı, Mesih'in ahlaki ilkelerini, Yahudiliğin ahlaki prensiplerinin mantıksal koşumunu getiren ahlaki ilkelerini öğretmeden düşünülemez. Birçoğu onları irrasyonel, uygulanamaz veya sadece birkaç (örneğin, düşmanları sevmek için aşk komutu) yeteneğine sahip aşırı kahramanlık olarak algılar. Ancak, Hıristiyanlığın etiği hala bu kadar paradoksal.
Öncelikle, Hristiyanlık, yeni Ahit gereksinimlerini karşılama arzusunun sadece Grace'in yardımıyla ideal olduğu ve kendi başına ulaşılmadığı ve sadece iradenin voltajı olmadığını kabul eder. Bundan sonra, Hıristiyan aşkı ile ilgili emirlerin uygulanması düşünülemez.
İkincisi, Hristiyan'ın hayatı, kutsallığa (istenmeyen, kaçınılmaz periyodik damlalarla), bu dünyadaki (alçakgönüllülüğün) kendi orijinal yerini olan farkındalığı ile yaparak, kutsallığa (istenmeyen, kaçınılmaz periyodik damlalar) artışının karmaşık bir hareketi olarak anlaşılmaktadır. Sadece bir sıçrama duyguları tarafından kışkırtılan güzel bir gust. Bu nedenle, Gospel Love'in ideallerinin daha serbest egzersizi, derhal ve dua ve assetik ile ilişkili manevi büyüme olarak ulaşılamayacağını düşünüyor.
Üçüncüsü, aşk öncelikle duygusal bir deneyim olmadığı ve duygu olmaması (ve bu belirli kelime modern bir bağlamda anlaşılmaya başlanmaya başlamış ve böyle bir anlamda, geniş bir kullanıma girmiştir), ancak düşmanlarla ilgili sevinç duyguları mümkündür. . Aşık, hakaret ve şüpheci kötülüğü başarma arzusu, doğru olarak bilinçli (duygular, neşeli veya mezar, eşlik edecek). Düşman için tuhaf bir "minimum" aşk, ahlaki ve fiziksel kötülük ve onun için dua ediyor.
Hristiyan ahlakı, "kalıcı olmayan" değildir ve fiziksel şiddete karşı dirençli değildir, çünkü o bir kötülüğün sınırsız yayılmasına yol açacağı ve sonunda en eksiksiz ruhuna girmesi, çünkü Dahili olarak onu kabul etti, ondan önce ruhsal olarak gösterdi. Kötülüğe karşı dirençli, ancak kötü niyetli (daha az mükemmel, ancak basit bir anlamda günahkâr) olmasına rağmen, eğer kötülük açıkça ifade edilirse, açık fiziksel niteliktir ve başkalarına, kendisinin yanı sıra, direniş hakkında karar verir ( Son bir durum yoksa, neredeyse baskı sadece onun işi ve kişisel sorumluluğu olacaktır).
Direniş etmeden önce, korkaklığı gizlemek, neler olup olmadığı ilgisizlik ve kişisel bir planda ahlaki olarak kusursuz kalma arzusu, komşuların kaderinin kurbanı haline getirilmesi, çünkü Hristiyanlık sadece ve sadece bireysel kurtuluşun bir din değildir. başkalarının kaderi hakkında özensiz (kilisede bir topluluk anı var). Aynı zamanda, bir göreve izin verilmez (hem fiziksel hem de başka herhangi bir), yaygın bir kan atığı tutkular ya da direnme ihtiyacının kapsamında yıkıcı özlemleri. Bu nedenle, gerçek dünyayı ve Tanrı'nın iradesine karşılık gelen davaların hükümleri olarak gerçek dünyayı tanırken, Ortodoks Hristiyanlığının Savaşlara Ağırlıklı Tutum. Mutlak ve tutarlı pasifizm sadece bazı topluluklarda doğaldır.
Günahın olduğu yerdeki dünyevi yaşamın kusurunun kendisi, güç direnci izin verildiğinde ve hatta gerekli olmaya zorlandığında durumların ortaya çıkmasını engeller. L. N. Tolstoy, Hıristiyan aşk kavramının bir kontron yorumunu verdi. Görüşleri V. S. Solovyov tarafından zorlandı ve Tutarlı Eleştiri I. A. Ilyin, Hristiyanlık ile iç uyuşmazlıkları hakkında sonuçlandırdı. Her bir direniş eyleminin ardından, kötülük kendi kendini temizlemeyi, hariç tutulmaz ve tövbe etmeyi gerektirir. Hristiyanlık kahramanlığının ahlakı, ama aynı zamanda oldukça gerçekçi.
7.3.1. Hristiyanlığın Eskatolojisi
Bireysel eschatology, ölüm anıyla ilişkilidir. Genel Eschatology, Hristiyan vizyonunda, İkinci Mesih'in ikinci gelmesiyle ilişkili olan Hikayenin sonunu, Şeytan ve kötülüğün ve kötülüğün ve kötülüğün ve evrenin sonsuzluğa geçişi ile birlikte, Mesih'in ikinci gelmesi, zamanın durması ve kaybolması ile ilişkilidir.
Hristiyanlık, tarih ve insanlığın ve evrenin - nihai fenomen olduğuna inanıyor. Sonları, tüm olayların gönderildiği bir karaget gerçekliğidir. Eschatology ve ikinci gelecek iki yönü var: sevinç, Tanrı'nın gelmesi ile ilişkili ve Grozni, Tanrı'nın zaten bir hakim olarak görüneceği gerçeğiyle ilişkilidir. Korkunç mahkeme, tüm insan hikayesi üzerinde duruşmanın arka planına karşı tezahür etti, Tanrı'nın adaletinin bir kutlaması olarak düşünüyor.
İncil, gelecek ve gereksiz olan ikinci ve gereksiz olan son tarihlerin hesaplanmasının imkansız olduğunu savunuyor, ancak bir dizi dolaylı işaretler üzerinde yaklaşımı hakkında varsayımlar yapabileceğiniz. Augustine, eskatolojik dönemin, birkaç yıl ya da birkaç yüzyılın ne kadar sürdüğüne bakılmaksızın, kilisenin kuruluşuyla başladığına inanıyordu. İkinci gelince, ölüler bodyno'yu dirilecek, yani. Ruhları eti alacaklar (bu çok önemli bir andır, çünkü Hristiyan antropoloji, aslen hafif bir et olarak tasarlanan bir meleğin aksine, günahın, fakat zayıflığından ve tutkulardan gelmediğine inanmadığına inanıyor. ruhun). Doğru, vücutlarını alacak yüceltilmiş şunlar. Arıtılmış ve daha mükemmel. Burada, örneğin, Platon'un felsefesi ve neoplatonistleriyle ilgili olan Hıristiyan fikirleri arasındaki farkı, vücudun ayrılmanız gereken "ruhun" sadece "ruhun zindanı" olduğunu görebilirsiniz. Benzer görüşler sık ve gnostiklerdedir.
Kilise, insanlık tarihinin ana ekstremitesinde, kıyamet başlangıcının kaçınılmazlığı, önceki son, döneme göre ısrar ediyor. Mesih'in gelişi görünüşü ile ilişkilidir. zehirli kimse Rakibi, açık ve örtük olacak olan, Hıristiyanları takip etmek ve ruhsal olarak baştan çıkarmak demektir.
İncil'deki eschatology, öncelikle kitaba adanmıştır " Apocalypse »John, Karmaşık bir yapıya sahip ve çok dikkatli bir yorum gerektiren çok karmaşık görüntülerle doyurulur. Öyleyse, ilahiyatçıların takdirine bağlı olarak, kelimeler kıyamet zamanlarında kurulabilecek "Bin Ynıl Tanrının Krallığı" na bırakılmıştır. Bu kelimelerin nihai yorumu yoktur. Kilise defalarca, tarihin sonunu, "kıyamet histeri" ve saçma tahminlerden kaçınılması gerektiğini arttırdı. Resmi Creed ve Millennis için çeşitli seçenekler tarafından alınmadı Ma. (Lat'tan. Kilo - bin) veya Haliasm - İkinci Mesih'in ikinci gelmesinin özel bir bin yıllık krallığın kurulmasıyla ilişkili olduğu egzersizler. Aziz'e yükselen bakış açısı kabul edildiği ortaya çıktı. Bu Krallık'ta İncil'de bu krallığın altında, zaten gelmiş olan kilisenin dönemi olarak anlaşılmalıdır. Millenarizm, çoğunlukla radikal Protestan topluluklarında ve ayrıca özel görüşler için bazı ilahiyatçılarda benimsenmiştir.
Hristiyanlık, Tanrı'nın adaletine ve insanların ölümcül kaderlerine inancı korur. Ölümsüz ruh da hizalanır cehennem (işkence yeri) veya cennet (sonsuz mutluluk yeri). Bir yandan, ölümcül bir kader, Tanrı'nın adaleti tarafından belirlenir, diğer taraftan, zaten yeryüzünde olan bir kişinin işleri ve düşünceleri yolunu ve gelecekteki durumunu gösterir. Bliss, mutlak fayda ve mükemmellik olan Tanrı'nın görünüşüyle ilişkili, tamamen manevi olarak anlaşılıyor. Cennet Bliss, kaba davranma ya da bedensel zevk olarak düşünmez.
Cehennemdeki günahkarlar özünde, istedikleri şey, Cehennem Kilise tarafından Tanrı'nın belli bir "canlılık" olarak yorumlanmıyor. Cennete devredilen günahkar, kalış, kişiliğiyle uyumsuz olmadığından, orada daha fazla acı çekeceği ifade edilmektedir. Cehennem, Tanrı'nın kesinlikle yok olduğu bir durumdur. Kilise, nefret ettiği cehennem işkencenin avantajlarının doktrinini reddetti. Köken II-III yüzyıllarıyla başında. Cehennem un sonsuzdur ve Hristiyanlığa gerçekçilik ve hatta trajedinin bir unsuruna katkıda bulunur.
Bir kişi ölümden hemen sonra bireysel bir mahkemede beliriyor (Ortodoks yazarlarının bir anlayışı var, bu mahkemenin ön, bazı saygılı bir mahkemeye kalıyor), ama hikayenin sonunda orada olmalı Korkutucu mahkeme. Bu, yalnızca halihazırda yapılan cümlenin bir kopyası değil, insanların Tanrı'nın tüm tarihi adaleti görmesi gereken tüm insanlığın geçmişi boyunca Tanrı.
Kilise, Liturji sırasında ve özel olarak gerçekleştirilebilecek ölüler için dualar pratiğini tanır. Buna göre, ölülerin orta kategorisinin varlığı tanınır (Cehennem duaları hariçtir ve cennet onları gereksiz kılar.). Gibi ruhlar, cehennemsizdir, ancak yaşamın kusurunda hemen cennete giremezler. Katoliklikte, bu durum denir artan Onlar için duaları bekleyen bu ruhlar. Arafta kalmak bazen dünyasal zamanla belirlenir, ancak bu tanım şartlıdır, çünkü dünyevi limitler için dünyevi bir zaman ve yer yoktur. Ortodokside, araf analoğu Nataria Ölenlerin ruhunun geçtiği. Nretiful bebekler için dualar meselesi tartışmalıdır. Yasaklanmazlar, ancak onları tapınak ibadetinde hatırlamıyorlar. Ruhlarının acı çekmeyi hak etmediği bir teolojik görüş var, ancak sevinç düşmüyorlar, çünkü vaftiz lütufunu almadan, onlar sadece barındırıyorlar.
Hristiyan Gönderimdeki cennetin sadece kişiyi (Budizm'deki Nirvana gibi) kaldırılmadığını, aynı zamanda kişisel nitelikleri de düzleştirmemesini dikkate almak ilginçtir. Her insan, hayatına ve kişilik sistemine göre bir ödül alır ("Ne kadar konaklayabilir", kapların farklı boyutları gibi farklı sıvı hacmiyle doldurulabilir). Hıristiyan ikonografisinde tesadüfen değil, cennet genellikle hiyerarşik olarak düzenlenmiş bir yapı olarak tasvir edilir. Genel olarak, Hıristiyan teolojisi genellikle cennetin ve cehennemin bir devlet olarak bir alan alanı olmadığını söyler. Aynı zamanda, cehennem ateşi sadece güzel bir şekilde değil, belirli bir doğanın olsa da gerçek bir fenomen olarak kabul edilir.
Ölüm aynı anda ve neşelidir (Tanrı ile tanışın ve kusursuz dünyevi yaşamdan kurtulmak) ve Grozny (Mahkeme) etkinliği. Ölümlerle ilgili kederin tezahürü, özellikle aşırı, biraz dezavantajlı, inanç eksikliği, mantıksızlık eksikliği, çünkü Tanrı'yı en iyi kaderdir, sadece mahkum günahkarların unu korkunç. St. John Zlatoust (344-407), Hristiyanların cenazesinin putperestlerden farklı olduğunu söyledi. Cenaze ritüellerinin bazen beyaz sağlaması tesadüfen değil, yani Festival, Kuyumlar (Black, tam olarak bakımın kendisi ile ilişkili ruhsal yasağı sembolize eder, ancak cevabını en yüksek hakime, buradan ve bir dizi "korkunç" dua ve ilahiler, örneğin Katolik Ölürler IRAE - Öfke Günü).
Ölüm, yaşamak için pedagojik öneme sahip olduğu kabul edilir ve dünyanın transitini gerçekleştirmenizi istedi. Bazı azizler, mezarla ilişkilendirilen nesneleri tuttu ve sık sık dua etti ve mezarlığa yansır.
7.4. Hıristiyan kiliselerinin organizasyonu ve yönetimi
Zaten Hristiyanlığın ilk yüzyıllarında, "monarşik piskoposluğun" katlanmasıyla din adamları ve laite içine bir bölünme vardı. Hukuk ve yargının zor baskınlığı Bishop. Katoliklik, Roma papağının kilisenin ve tüm Hıristiyanların başkanı olarak özel rolünü vurgulamaktadır. Katolikliği kesinlikle merkezi bir şekilde itiraf eden, tek bir bölüme sahip olan, diğer Hıristiyanlarda böyle bir merkezileştirme olmaması olan papalık otoritesidir.
Hıristiyan din adamları hiyerarşiktir ve üç adım (daha genç din adamlarını veya daha genç açıklığı göz önünde bulundurmazsanız) - Deaconov, Yeerev (rahipler) ve piskoposlar.
İncil'deki temel formüllerin kendisi net bir biçimde içermediğinden, yorumları, Tanrı'nın yüzünden hizmet veren kilisenin kararına bırakılır.
Bu öncelikle üzerinde gerçekleştirilir. Evrensel konsey . Çeşitli kilise bölgelerinin temsilcileri (her şeyden önce, din adamlarının kendisi) problemli konularda karar vermek. Katedral, sadece sorunun kendisini değil, aynı zamanda, tüm teolojik argümanlar ve karşı tarafların tarihini de göz önünde bulunduruyor.
Katolik Kilisesi, katedralin kararlarının onaylandıktan sonra yürürlüğe girdiğini (doğrudan ya da dolaylı, derhal veya biraz gecikmiş) baba olduğunu açıklar. Ekümenik konseylerin bir kısmı, ortodoksinin bir sonucu olarak 1054'ün bölümünden önce gerçekleşti (anlaşmazlıklar sekizinci sekizde sekizde)) ve bu konuda puan durur. Katolik Kilisesi, katedralleri evrensel statüsüyle toplamaya devam etti.
Resmi isimleri, tarihleri, ekümenik konseylerin ana kararlarını vereceğiz:
- Ben Nichesky (325) - Arianizm'i kınadı ve bir inanç sembolünü kabul etti;
- Ben Konstantinopolis (381) - Trinity'nin dogması onaylandı, inanç sembolü nihayet kabul edildi;
- Efesyen (431) - Nestorianizm'in kınanması, Mesih'in anlayışı ve Meryem Ana'nın Bakire Mary'nin tanınması ile tanınmayı tanıttı;
- Chalkidonsky (451) - Monophimit'in kınanması, Mesih'in iki doğasının dogmasını tek bir hipostaz (kişilik);
- II Constantinopolis (553) - Monofimit ve Mesih Bogochlovec'in tanınmasının rakiplerinin kınanması;
- III Constantinopolis (680-681) - Monobelizmin Kınama, yani. Mesih'teki öğretiler iki doğuydu, ancak yalnızca bir ilahi;
- II Nichesky (787) - Reverans Icons (IconOborets) sapkınlıklarının korunmasının kınanması;
- IV Constantinopolis (869-870) - Roma ile bir çatışma uygulayan Forhia'nın Bizans Patriğinin kötüye kullanılmasının kınanması;
- Ben Lateran (1123) - Batı din adamları için Celibate'in son tanınması;
- II Latean (1139) - Disiplinin sıkılaştırılması, Simonia'nın yasaklanması (ücret karşılığında avantajlı kilise direkleri sunar), bazı heretik hareketlerin kınama;
- III Latean (1179) - Bu durumları ortadan kaldırmak için önlemler alarak, kendi kendine ilan edilen babaların (antipartlar) ortaya çıkmasından kaynaklanan bölünmenin bırakılması;
- IV Lateran (1215) - Yeni Kilise Mevzuatı, Disiplin Reformu, Parish Hayatını Düzenle; Heresy'nin Katar ve Walden'in öğretilerine tanınması; kutsallık hakkında geleneksel öğretimin onaylanması;
- I Lyon (1245) - Haçlı Haçlarla İlgili Sorular, bir dizi LZHEMISTRA DEĞERLENDİRMESİ (tüm sözde haçsızlıklar, resmi kilise otoritesi tarafından başlatılmadı, ek olarak, hareketleri ve sonuçlar orijinal tasarımlarla aynı şekilde) ;
- II Aslan (1274) - Kilise gelirinin düzenlenmesi, Sarayın kurallarının tanımı, babam seçimi. Batı ve Doğu Hıristiyanların birleşmesi olasılığı konusunun olumlu bir kararı;
- Viennesky (1311-1312) - Birkaç sapkınlığın kınanması;
- Konstanzsky (1414) - Bir dizi organizasyon reformu ve Weekef ve I.GUS'un önceden tanımlama öğretilerinin kınanması;
- Ferraro-Florentiler (1431-1449) - UNI'nin ortodoksisi ile ilanı;
- V lateran (1512-1517) - Kilise reformunda ön kararlar;
- Denedienti (1545-1563) - "Katolik Reform" programı, disiplinin güçlendirilmesi, reformasyon öğretilerinin kınanması, geleneksel dogmatiklerin tanınması ve sistematizasyonu;
- I Vatikan (1869-1870) - Anayasa Pastor Aeternus, Dogmat papal yargılarının hatası hakkında;
- II Vatikan (1962-1965) - Güncellenmiş Bir Doğanın Kilise Reformları Programı (bu katedralin birliğin Katolik dünyasında bir evren olarak statüsüne göre; katı muhafazakarlığın taraftarları, üst üstü doğasını ifade eder, Evrensel geleneksel olan ve kararlar ilk hatasız olmamak ve bu nedenle otomatik gönderime bağlanmaz).
Kongre sadece bir kilise ili denir Bulunan katedral (ara sıra - SYNOD) Ve evrensel katedraller arasında olan hatasız bir çözümün ayrıcalıklarına sahip değildir.
Ruhları kurtarmak için önemli olan ve herkes için zorunlu olan şeylere ilişkin katedrallerin en önemli çözümleri Dogmata. Sonsuz ve değişmeden, sadece revize etmeden özünü etkilemeyen veya özünü etkilemeyen daha eksiksiz bir yorumlama almak için karmoyasız olabilir. YENİ dogmalar, aynı şekilde çelişmezlerse ilan edilebilir, ancak ekümenik katedralin VII'den sonra ortodoks bu tür kararlardan kaçınır. XIX yüzyılda Papa'nın arkasındaki Vatikan Katedrali'nin kararı ile Roma, Dogmatik çözümleri ve evrensel katedral olmadan ilan etme hakkını kabul etti. Papa ayrıcalığı üç kez (tertemiz Mary'nin tertemiz anlayışının dogma, cennete alarak, yanı sıra, kadın rahibinin son kınamasının yanı sıra). Böyle bir kararın ilanı, ciddi teolojik tavsiyelerle ilişkilidir. Özel ve tartışmalı teolojik görüşler ( Teologlar) Bazı durumlarda, kilisenin resmi kararının netleştikten sonra böyle olmayı bırakın.
Kilisenin ömrü, Kilise Hukuku, Charley'in aydınlatılması ile düzenlenir. Ortodoks Kilisesi'nin hakkı, öncelikle evrensel ve yerel konsey sayısının kararlarından oluşur. 1917'deki Katolik Kilisesi, kanunik hukuku emretti ve sistematikleştirdi, onu bölümlere ve numaralandırılmış kanonlara ayrılmış tek bir kod şeklinde yapıyor.
Örgütsel sorunların bir kısmı özel kilise mahkemeleri ve komisyonları ile çözülür.
Kilise bölgesi, bölgeye bölünmüştür - başındaki, yasal olarak bu pozisyonlara atanan iktidardaki piskoposluk olan piskoposluklar. Küçük piskoposluklar da dahil olmak üzere daha büyük bir şekilde birleştirilebilir. Metropol, unvanlı bir piskoposun başkanlığında Metropolitan. İktidardaki piskopos, piskoposlara (kısır) yardımcı olabilir.
Katoliklikte, tüm Diocesan yapıları nihayet baba iade ediyor.
Ortodoks, birkaç bağımsız kiliseden oluşur ( Autochephal , Yunan'dan. "Kendi Bölümüne Sahip"). Bazıları San'de Piskoposlar tarafından yönetiliyor. Patrikler. Aralarında ve Rus Ortodoks Kilisesi, 1593 yılında sadece bir oto teknolojisi değil, aynı zamanda kontrol eden patrik tarafından da oldu. Bazılarının statüsü var özerk Tamamen bağımsızlık değil. Autocefalous ve özerk kiliselerin sayısı başlangıçta belirlenmez, auttocefali sorusu belirli bir tarihsel durumda çözülür (uygulamada, bu bölümler meşru otooksal kiliseler olarak kabul edilir. İki kanatlı tablo - Ciddi hizmette anma için). Autocefalous Kilisesi başının emirleri sadece ona ait olmak için zorunludur. Diocese resmi birimidir gelecek - Başındaki yerel topluluk, isyancıya atanan rahip.
Özel emlak bir manastırdır. Bunlar, Hristiyan hayatını özel ciddiyetle yönlendirmek isteyen inananlardır. Başlangıçta, III. Yüzyılın etrafında ortaya çıkan manastırlık, bir bireysel ve toplu hermit formu vardı. Daha sonra, daha net kurallarla düzenlenen topluluklar - manastır kiralama görünmeye başladı. Hristiyanlığın yasallaştırılmasından sonra, daha katı bir yaşam arayan kişi sayısı arttı.
Doğu manastırlığı esas olarak geleneğe dayalı SV. Vasil (329-379) ve SV. Feodora Studita (759-826), daha düzgün.
Batı, sipariş sistemine sahiptir. Büyük Yemin Topluluğu ile her bir emrin, farklı ruhsal yaşam biçimlerine (reddetme, dua-tefekkür yaşam, misyoner, Hristiyan eğitim, hasta bakımı vb.) Vurgulanan kendi kiralaması vardır. Ben var. Üçüncü Siparişler - Miryan toplulukları küçük yeminler ve siparişin üyelerini kabul edenler. Mevcut olanlardan en ünlü Benedictine, Franciscan, Dominikans (Hepsi kurucuların isimleri üzerine isimleri var), Jesuita (İsa Topluluğu), Tsistercians, Lazaristler, Vorbistler, Redrectoristler. Birçok siparişin dişi dalları var.
Manastırlık, bir kural olarak, keşişler diakone olan olsa da, manastırdaki hayatı ifade eder ( İeridics) ve kutsal ( Hieromona) San, diğer bakanlığa yönlendirilebilir. Özel bir karara göre, keşiş manastır dışında, dünyaya yaşayabilir.
Monastiçinin benimsenmesi, bir kişi niyetlerinin ciddiyetini kontrol ettiğinde, çözüme sadakat ve manastır toplumu yasal gerekçelerle bırakabilecek uzun bir test süresi (itaat) öncesindedir. Manastırlık maceticism, zindelik anlamında eti öldürmez (intihar olurdu) ve evcilleştirme ve dönüşümü. Buna ek olarak, keşiş işini sadece kendisi için değil, aynı zamanda tüm dünyaya, yani manastırlık, manastırlık bir tür "ondan kaldırılarak dünya bakanlığı" olarak yorumlanıyor.
Büyük manastırlar çok sık kültürel merkezlerdi. Onlarla birlikte eğitim kurumları, kütüphaneler, tüm felsefi okullar sıklıkla oluşturuldu (bu nedenle, Victoryalıların felsefi okulu, Paris'te St. Viktor Manastırı adıyla adlandırıldı).
7.5. Hıristiyan teolojisi
Hristiyanlık, zaten bu dünyada Tanrı'yı tanımlama olasılığını tanır (tabii ki, tamamen, tamamen Tanrı'nın kendisini bildiği için) ve tanrının ya hiç temsil edilebileceği ya da doğum yapabileceği " ve kalpte. " Bu durumda, dini yaşam kaosa, kişisel görüşlerin, görüşlerin ve tahminlerin rekabeti haline gelecektir. Tanrı'nın bilgisi, sadece kişisel dua, ibadet servisi ve ona ait kişilerle değil, aynı zamanda rasyonel sipariş prosedürleri yoluyla, teoloji yoluyla (teolojinin bir tür bilgi olarak belirtilen bir bilgi olarak, . İi). Hristiyanlık, doğal ve doğaüstü vahiyleri tanır. Teoloji, rasyonel olarak vahiyin sonuçlarını kavrar.
Teoloji Vahiylerde bildirilenler için Tanrı'nın bilgisi olarak yorumlanır. Hristiyanlık, tüm insanların, Tanrı'nın varlığının izleriyle temsil edilebileceği, evrende korunabileceği doğal bir vahiyin taşıyıcıları olduğunu kabul eder. Böylece, oldukça kapsamlı rasyonel yansımalar için varlığının gerçeği. Onunla ilgili gerçeklerin bir parçası, örneğin, Triune özü hakkında, zihni aşmayan ve isyan etmeyen özel, doğaüstü bir vahiyin konusudur.
Hristiyan teolojisinin kaynakları İncil (ana olarak) ve antik felsefenin mirasıdır (zaten mevcut kavramlar ve düşünme ve akıl yürütme yöntemlerinin bir kaynağı olarak ve çoğunlukla otoriteler, Aristoteles ve Platon'un yanı sıra takipçilerinin yanı sıra).
Hristiyanlığın gelişiminin ilk döneminde (yaklaşık ilk üç yüzyıl), teolojiye karşı tutum eşit değildi. Bazıları "Tanrı Bilimi" olarak kabul edilen Pagan Borçlanma tarafından düşünülen görüşler, teolojinin Tanrı'ya olan inançla aynı olduğu, yüceltmesi ve dingileri (bu görünümler orgeni ve turrtullian yiyor; ikincisi Hıristiyan düşüncesinin putperest kültürünün mirasına itiraz edilmesi, bunların, sanrılara ek olarak, hiçbir şey olamayacağı varsayılarak). "Teoloji" terimi, kendisi, v c'den daha erken olmayan yaygın kullanımına girdi. Birçok yönden, St. Augustine, teolojik problemlerin ilk kaynaklarından biri.
Teoloji tarihinde, üç ana aşamayı küçültmek için ayrılmak mümkündür. o Yurtseverlikler, Scholasticic и Yeni ve en yeni zamanın teolojisi.
Doğu'daki patrians dönemi, VIII yüzyıla kadar Batı'da - VI. Yüzyıla kadar sürer. Orijinal teolojik ve dogmatik bazın oluşumu ve İncil WorldView'un yaratıcı sentezinin oluşturulması ve ilahi ve seçim ihtiyacı olan kişilerin mirası olarak anlaşılan ve seçime ihtiyaç duyan antik idealist felsefi düşüncenin oluşumu ile karakterizedir. işleme.
Daha sonra Batı'da, erken dönem (VII-XI yüzyıllar), olgun ve geç bölünmüş klasik skolastiklik oluşur. Yüksek derecede bilgi sistematizasyonu, inşaat ve sonuçların ciddiyeti, genel olarak, özellikle de felsefe ve mantık olan bilimsel bilginin gelişimine katkıda bulunan soyut sorunları çözme ilgisi ile karakterizedir. Yönteminin çubuğu, iki bilgi düzeyindeki bir kavramdır: doğaüstü, vahiy ve doğal, "ikinci seviye" ile verilen, ancak birinci seviyeden bağımsız ve güçlendirici bilgiye göre.
XIII yüzyılları, skolastikolojiyi geliştirmek için kabul edilir. Olgun skolastikliğin en büyük teologlarından biri St. Thomas Aquinas onun temel işçiliği ile "Teoloji miktarı " Scholasticism, tomstory formunda (St. Thomas Aquinsky'nin yazılarına yükselen - Tomis "kelimesinin Thomas olarak Latince telaffuzundan meydana gelen" Tomis "kelimesi, Batı teolojisinin en yetkili yönü haline gelir. 1879'da Tomis, Katolik Kilisesi'nin resmi felsefesini Ansiklopedi Lev XIII (Tomizm gelişimi aşaması genellikle nöroloji olarak adlandırılır) ilan edildi. Bir dizi teolojik sorunların yorumlanmasını etkiledi.
Rönesans döneminde, skolastiklikten erozyonun erozyonu ve neoplatonik anlamın veya Hristiyan olmayan kökenli olanın ezoterik, gizli öğretilerinin ruhunun tanıtılması, ancak kilisenin resmi konumu değişmedi. Rönesans düşüncesi bazen teolojide antik felsefi gelenekler lehine sağlanan bakiyeyi kırdı, teolojinin incil bileşenini azaltır.
Reformasyondan etkilenmeyen ülkelerde, XVI. Yüzyıl boyunca skolasticilik hala uzundur., Lider bir pozisyonda bulundu.
Yeni teolojinin yeni aşaması, karşı işleme çağındaki anlaşmazlıklar, M. Luther'in destekçileri ve diğer reformcuların teolojik sistemlerini yarattı (veya yaratmaya çalıştı). Ayrıca, zamanla, pek çok konuda skolastik teolojiye döndüler. Bu dönemin teolojisi, navlun ve doğrudan ateizmin yayılmasından kaynaklanan, en çok değiştirilen dönemin (örneğin, kilisenin öğretimini somutlaştırmak için, sosyal olarak, navlun ve doğrudan ateizmin yayılmasından kaynaklanan özür dileme (kusurlu) sorunları keskinleştirmek zorunda kaldı. Soru), doğru ve doğal da dahil olmak üzere, yeni kültürün ruhundaki geleneksel teolojilerden tamamen terk etmenin destekçileri olan modernistler de dahil olmak üzere bir dizi bilim tarafından elde edilen verileri dikkate alın.
Yeni zamanın felsefesi ile ilişkili teoloji için seçenekler var. Böylece, R. Descartes felsefesini ve özür dileyen önemi, önerilen tutarlı bir şüphe yöntemi olduğuna inanıyor, ancak şüphenizin imkansız olduğu için, bir kişinin yeni dönemi için daha uygun olduğunu düşünüyor.
Sık sık belirtilen, varlığa ve skolastikliği yapmaya devam ediyor kolester olmayan Scholastics Orta Çağ'ın aksine. Yeni aşamada teolojiyi geliştirir, bazı Protestan ilahiyatçıları buna bitişiktir.
Doğuda, skolastik tipteki teolojinin varlığı hakkında da konuşabilirsiniz, ancak Batı skolastikliğini kopyalayan bazı özelliklerle. Neoplatonik gelenekler Azizleşti Grigory Palama, Tanrı-Bilginin Mystico-Tahliyesi Kavramını, hangi Tanrı'nın tanınmazlığının tanınmadığına göre, ama parlaklığı, ilahi enerji (enerji ile psişik olarak karıştırılmaması). Doğu teolojisinin organik gelişimi, 1453'teki Konstantinopolis'in yıkılmasıyla kesildi.
Teolojik düşünce, Hristiyan kültürü alanına Hristiyanlık ve katılım olarak Rusya'ya getirildi. Rus teolojisinin gelişiminin temel aşamaları büyük ölçüde ülkenin hayatındaki olaylarla çakışır. O:
- DOMTOMONGOL DÖNEMİ, kendi teolojik düşünme tarzlarını üretmeye çalışırken, Bizans Bred'den farklı;
- Sobergolsky;
- Merkezileşme süresi;
- XVI Century, Batı ile ilk ciddi temasların başlangıcı, orada meydana gelen reformun işlevleri göz önüne alındığında;
- Rus Barok'un (XVII Yüzyıl) dönemi, önemli bir rol, Kiev-Mogilyansky Akademisi Akademisi ve teolojik çevrelerin temsilcilerini oynayacağı zaman;
- çalışma sonrası dönem ve batı ile temasların güçlendirilmesi;
- XIX yüzyılda, Batılıların ve Slavfillerin hakiki Rus teolojisi yaratma projelerinin teolojik yönleri dahil, Alman Romantikler ve F. V. şlangının felsefesinin etkisi, Rus ruhsal okulların teolojisi (akademik teoloji);
;
- Devrim sonrası dönemin teolojisi;
- XX-XXI yüzyıllarının dönüşünün teolojisi.
Bir tür fenomen olarak, XX yüzyılın başında Rusya'daki yayılmadan bahsetmeye değer. Boş bir şekilde teolojik fikirleriyle, haliç olarak birçok bakımdan. Athos Manastırı rahipleri arasında, Isihazma'ya ve neoplatonik teolojik fikirlere gidiyor.
Bazı diğer insanlar da, Bizans bir bagaj olmasına rağmen, Doğu Christian Bologovo'yu da içerir.
Dillerin ve kültürlerin özelliklerinden kaynaklanan kişiler de dahil olmak üzere Batı ve Doğu Hristiyan arasında bazı farklılıklar var.
Teoloji, en büyük eski felsefelere bir ilgi gösterdi ve kavramlarından birkaç fikir vurguladı. Platon felsefesi ve Batı, Aristoteles'in felsefi geleneğine, ancak bu iki ana teolojik şubeyi "Platonovskaya" ve "Aristotelian" olarak temsil etmek için basitleştirilecektir. Hem platonizm hem de aristotelizm popülerdi ve doğuda ve batıda ve popülerliklerinin farklı dönemlerinde değişti.
Bazen bir düşünürün faaliyetlerinde teolojiyi ve dini felsefeyi birleştirir (St. Augustine, Grigory nissky (IV yüzyıl), SV. Thomas Akvinsky, P. A. Florensky, K. Bart, R. Guardini (1885-1968), Yunan ilahisi N. Nissiotis (1925-1986)). Teolojik problemler bazen kelimenin katı anlamında teolojik olmayan dini filozoflara aittir (V. S. Solovyev, L. P. Karsavin (1882-1952), Katolik filozof Yu. M. Bokensky (1902-1995)). Batı teolojisinin bir özelliği, akrabaların bilimleri olarak teolojinin ve felsefenin daha net ayrılmasıdır, ancak aynı değildir. Aynı zamanda, felsefe, Tanrı'nın çoklu bir bilgisi olarak kendisiyle, doğal yöntemleridir.
Kilise, rasyonel teolojik kontrol olmadan, sistematik bir dere, dogmatik sistemin kalıcı varlığını, imkansız olduğunu kabul eder. Dogmaların tasarımı ve ilanı, herhangi bir görüşün inancının tanımı, teoloji arsenalinin yardımı ile tam olarak yapılır.
7.6. Hıristiyanlıkta ibadet ve kutsallıklar
Hristiyanlık, liturjik ritüeller için en önemli önemi verir, normal bir dini hayatın onlarsız imkansız olduğuna inanıyor. Hıristiyanlığın yalnızca Mesih'in getirdiği ahlaki vaazlara en aza indirgenmesi imkansız olarak kabul edilir, çünkü bu tür insan kendi kuvvetlerinin bu iddialarının yerine getirilmesi için yeterli değildir, ritüellerle elde edilen zarafet gereklidir. Kilise, bir kişinin bir örnek olarak Mesih'i kullanarak kendi tarafından kurtuluş sağlayabileceği heretik öğretiler olarak tekrar tekrar kınanmıştır.
Ritüeller sadece eski Ahit'te değil, yeni Ahit'te taahhüt ediliyorlar. Taahhütleri borç tarafından ve gerçekten inanan ihtiyacı ile düzenlenir.
Tarihsel olarak, farklı bölgelerde, farklı liturjik geleneklerde farklı ibadet türleri geliştirilmiştir. En ünlü Bizans tipinin doğası, ortodokside işlenmiş ve Liturgy Rimskaya (Latince) Katoliklik tarafından uygulanan, ikincisi, diğer Hristiyan yanlılarının kullanımına izin vermesine rağmen, eğer heretik unsurları içermezlerse (tüm Katolikler-Unatlar bu sağ tarafından kullanılır). Batı ve Doğu ibadet hizmetleri için daha nadir bir seçenek vardır (örneğin, Liturgy Ermeni).
Memurların genel tahsisine ek olarak, farklı ritüellerde farklı ritüellerde farklı ritüellerde farklılık gösteren ve belirli bir değere sahip olan özel liturjik kapakların kullanılması anlamına gelir. Kapanışların rengi ibadet servisi (Kilise takviminin gün veya dönemi, tatil günü, bir azizlerin hafızasının günü) doğasından değişiyor.
Ana unsurlar Felon, veya Riza (Katoliklikte ornah), ringa balığı (Alba ), Epitrohil (Masalar), Kemer (Qingulum ), Asılı sarmalayıcılar. Ortodoks rahibinin headdress koniktir Camilaj, Ortodoks ve Katolik Bishop veya özellikle de verilen bir rahip için Kilise Ödülü olarak verilir - gönye.
Ritüeller tapınağa ve özel, eve ayrılır. Sonuncusu, örneğin, zorunlu sabah ve akşam duaları içerir.
Dua, dini hayatın kesinlikle gerekli bir parçası olarak kabul edilir, metinler zaten geleneğe, tebeşir tarafından doğrulanan ve biriken manevi deneyimin biriktirilmesi, ancak ücretsiz, keyfi bir namazla desteklenebilecek birikir. Bu, sadece görevi yerine getirmek değil, aynı zamanda Tanrı'ya olan sevginin sonucu, onunla iletişime olan ihtiyacı (kilise, ruhsal uyuşukluk ve kriz durumunda bile duaları telaffuz etmek için reçete eder). Koşullara bakılmaksızın düzenliliği - Hıristiyan ilkelerinden biri Askisa, şunlar. Kurtuluş kazanmak için gerekli iyileştirme ve öz disiplin yolu.
Ana dualar " Furthy, "Tanrı'nın annesi sevinir "(Lat. Meryem Ana) - Bakire'nin yüceltilmesi ve ona dua aralığı, Trinity'nin kısa bir yüceltmesi, inancın sembolü (Lat. Credo).
Tapınaklar, ibadet için ana yerdir ve tapınakları temsil eder. İbadet serbest ve açık olduğunda, Hristiyanlığın yasallaştırılmasından sonra aktif olarak inşa etmeye başladılar. Büyük tapınaklar denir Katedraller. Polonya'da günlük tapınağında - kilise Almanca konuşurken - kilise Bu, Protestan, özellikle Lutheran, Tapınağı ile yavaş yavaş eşanlamlı hale geldi.
Yapılan tapınak özel olarak kutsanmıştır. Diğer amaçlar için kullanışlıdır, imkansızdır ve yeni bir kutunun kapanmasıyla adanmıştır.
Tapınağın yapıcı kararında, Kudüs Tapınağı'nın planlanmasıyla benzerliği sağlama arzusu ve aynı zamanda haç kollarını mimari plana tanıtıyor. Ek olarak, teorilerden birine göre, tapınağın planının oluşumu, İbadet Hizmetleri için Gizli Hıristiyan Aristokratlar tarafından sağlanan Roma Villaları planlamasının etkisine sahipti. Büyük olasılıkla, birkaç trendin bir kombinasyonu vardı.
Tapınaklar, yerel kültürün özelliklerine bağlı olarak farklı bir mimari çözüme sahip olabilir, ancak organizasyonlarının genel prensibi bir tanesidir ve şimdiye kadar kalır (bkz. Şekil 33, 35, 37). Sıradan binalardan stilistik olarak farklı olmalı ve genellikle zamansız karakterini vurgulayan arkaik görünüyorlar.
Tapınağın üç parçalı bir bölümü var: odaklanmak (Bir kez tekrarlandı ve sadece vaftiz için hazırlanıyor - ache), orta kısım (Dua etmeye odaklanmış) ve altar (İşte din adamları, o bir servis merkezidir).
Sunak kısmının merkezi taht, Hangi kutlamanın taahhüt edildiği Eucharist. Katoliklikte kübik şeklin Ortodoks tahtası, paralellemeye daha yakındır. Tapınakta, genellikle birkaç yan sunak vardır, büyük tapınaklarda birçok olabilir: Takma (uzantılar) kendi sunaklarına sahip olan, Aziz veya bazı olayların onuruna da ayrı ayrı kabul edilir, isimleri tapınağın ana adı ile aynı değildir.
Tipik Katolik Kilisesi'nde, sunak, Ortodoks'da düşük bir bölümle ayrılır - İkonostas (Kesinlikle tanımlanmış bir sırayla üst üste yerleştirilmiş simgelerden (yüksek "duvar"). İkincisi, IX yüzyılın etrafında ortaya çıktı. Sunak bölümünün simgelerinin insidansı ve Rusya'da kurulan en yüksek ikonostaz.
Ortodoks Kilisesi'nde, taraf, aygırlar için ekmek ve şarap hazırlayan bir tür bir sunak tablosudur.
Tapınak kutsal görüntülerle dekore edilmiştir; amvon (Rahibin konuşması için yer; Katolik Tapınağı'nda, geleneksel olarak bir tür askıya alınmış balkona sahipti), koro için bir yer ve ayrıca organ için de Katoliklik. Var olabilir Episcopes departmanı (Bishop için özel koltuk).
Tapınağın niteliği zildir, halkasının ibadet türüne bağlı olarak değişen zildir.
Tapınak, bir mum ve lampad ile fazla aydınlatma olmadan düşünülemez. İbadet başlangıcı, sunak kısmındaki ateşlemeleri eşlik eder. Mumlar, hem para bağışı hem de ruhun dua durumunun (yanan) sembolüdür. Kullanımları, arıların özel sembolizmi ve bunun tarafından üretilen balmumu ile bağlantılıdır, çünkü arıların uzun süredir doğru çalışmalarını sembolize ettiğinden. Bazı durumlarda, özel mumlar üretilir. Elektrik ışığına yalnızca tapınağın genel aydınlatması için izin verilir, ritüel bir değeri yoktur ve çok parlak, müdahaleci olmamalıdır.
Tapınak şarkı özel ilkelere dayanmaktadır. Dua konsantrasyonuna katkıda bulunmalı ve duygusal bir yüceltmeye neden olmamalıdır, duygusal olmamak. Ortodoks ve Katolik geleneksel liturjik şarkıların temeli eski geleneklerdir, sistemdir. İddialar. Batı şarkı sistemi, olarak adlandırılan Grigor (Yaratılışına atfedilen Papa adında) birçok açısından Meloodklasia'ya benziyor.
İlahi hizmet sırasında rahip, insanlara geri döner ve Tanrı'ya olan temyiz başvurusunu ve insanların dilekçesini sembolize eder. Yüz Bakanlığı, Güncelleme'nin destekçilerini uyguluyor (bkz. Paragraf 10.4).
Liturjik metinler genellikle özel liturjik kitaplarda kesinlikle sabitlenir (özellikle bu büyük ritüeller için geçerlidir). En önemlisi Tamirci (Katolik seçeneği - Missal) Liturji metinleri içeren ve Kilise (ritüel), Bir dizi diğer ritüel düzenlemek. Piskopos için özel bir koruruk kitabı var.
Hizmetler, bir kaç çevrimi olan bir kilise takvimi tarafından düzenlenir. En büyük tatiller Paskalya (Mesih'in dirilişi), çevresinde tüm Hıristiyan tatillerinin tarihsel olarak sıralandığı Noel, Trinity (Pentecost, Havarilerdeki Kutsal Ruh'un Fatihesi, yani kilisenin günü). Ortodoks, on iki ana tatil günü tahsis eder - Twoled. Paskalya, istisnai bir duruma sahip, onlar için geçerli değildir. Bu "dolaşan" tatil, tarihi her yıl için özel hesaplamalarla belirlenir. Hareketli, Paskalya gününden itibaren sayılan tatillerin tarihleridir. Tatiller ve azizlerin günleri ile ilişkili takvimin farklı günleri farklı hiyerarşik avantajlara sahiptir, büyük ve daha küçük tahsis edilir. Katolik takviminde, kendi azizlerinin bazılarına ek olarak, bazı belirli tatiller ortaya çıktı (örneğin, Mesih'in vücudunun tatili, kutsal hediyelerdeki Mesih'in varlığının gerçeğine, anne tatilinin tatiline vurgu yapıldı. Tanrı'nın vb.).
Pazar gününe özel kutsallık, bir tür Küçük Paskalya. Bu günde, ağır işler yasaktır ve büyük tatillerde olduğu gibi tapınak servisini ziyaret ettiğinizden emin olun.
İbadet Komisyonu döngüselliği var. En önemlisi, bir takvimle sabitlenen bir yıllık bir döngü ve günlük bir döngüdür, bunun her zaman tapınağın sunak kısmında bulmak için her zaman gerekli olmadığı belirli bir küçük ibadet servisi dizisindedir. Bu küçük ibadet hizmetlerinin sırası düzenlenir Karakter (Katolik uygulamasında - Breviaria). Ortodoksluk için, haftalık bir döngü de önemlidir, haftanın her günü ek olarak belirli bir olaya veya azizlere adanmıştır.
Hristiyan ibadetinin en önemli bileşeni, Mesih'in kendileri tarafından kurulanların kendileri tarafından kurulan ve komisyonları sırasında lütufları için gerekli koşullara tabi olanı (daha önce ve olmasa da, lütfun eylemi daha fazla devam etse de) gerekli koşullara tabidir. . Kutsal kişileri anlamak, tüm Hristiyanlığı anlamaktan ayrılmazdır ve bu amaç için özellikle çok önemlidir, özellikle de creed ve organizasyonun özelliklerini rahatlattıklarını düşünürsek.
Kilise, Seventr'ı kutsal sayıları belirler. Kutsal kişilerin kutsallığı, eski Ahit'te ve bir dizi başka dinlerde bulunur (saflaştırma, herhangi bir madde tarafından anlatıcı, vb.), Ancak Hristiyanlıkta kendi özel yorumları vardır.
Aydınlanma Kilise girişi olarak iter, orijinal günahın affedilmesini bildirir
(Ancak, zayıflık ve günahkarlıkların kaynağı olan izleri olan izleri, vaftizden önce işlenen günahlar, kiliseye, diğer kutsallara erişimi açıyor.
Vaftiz, tek, gereksiz bir kutsallıktır (sadece komisyonun gerçekte ciddi şüpheler durumunda tekrarlar) ve kişiyi bir iz bırakır, ruhun içinde herhangi bir günahın bulunduğu bir iz bırakır. Olağanüstü (ölüm tehlikesi ve din adamlarının yokluğu), durum sıradan suda mümkün olan en kısa yoldan vaftiz edilir. Gerekli durum, suya üçlü bir daldırmadır veya daha yeni bir formülün (baba ve oğul adına ve kutsal ruhun adına) söylenmesiyle birlikte dökmektir. Trinity'nin üç yüzü adına gerçekleştirilmelidir.
Vaftiz, adın adı ile ilişkilidir (Batı Hıristiyanlıkta birkaç olabilir).
Ortodoks Hristiyanlık, çocukları vaftiz etme gereğini onaylar, çünkü kiliseye bir başka katılım yolu onlar için verilmemektedir ve keyfi günahların olmamasına rağmen, insan günahının genel sonuçlarını taşırlar.
Miropomancılık (Katoliklik'te - Onayla) Almayı temsil eder
Hıristiyan yaşamını güçlendirmeyi sağlayan Kutsal Ruh. Anlatım anlamına gelir Mir (Özel kutsanmış yağ), koydu kelimelerin açıklanması ile. Kutsal bir zamanlar ve kârsızdır.
Ortodoks uygulamasında, bir dünya varsa, vaftizden sonra işlenir. Katoliklikte, bir kişi, bir kişinin kilisede kaldığının devam etmesi konusunda daha bilinçli olarak karar verebileceği bilinçli çağın başarısına atanır (vaftizin lütfu kurtuluş için yeterli kabul edilir ve onaylanmaz) ve taahhütleri neredeyse Piskopos için son derece kaydedilen, onaylamalar ek bir isim alır.
Eucharist ile ilişkili kutsal Liturji (Katoliklik'te
Mazı Geniş - Öğle yemeği ; Liturji bazen, genel olarak organizasyonların ilkeleri ve genel olarak organizasyonlarının ilkeleri olarak geniş bir değerde anlaşılmaktadır). İlk Liturji, Priest'un duasının merkezi olan ilk belirgin sözler olduğunda, Mesih'in gizli bir akşamın kendisi tarafından mükemmel olduğu kabul edilir. Rahipler ve piskoposlar bunu yapabilir, Deacon sadece liturjiye yardımcı olur.
Belirli bir anında, özel reçetelerde özel olarak hazırlanan özel reçeteli kelimelerin rahipinin belirgin bir şekilde özel gemilere yerleştirildiği ( Potur şarap için I. paten Ekmek, Latince isimleri için - Kalik и paten Doğrultuda. İkincisinin altında görünmez, ancak ekmek ve şarabın vücuduna ve kanı, sadece görünüm, renk, koku, tadı, ekmeğin ve şarabın diğer fiziksel özelliklerinin korunması gerektiğinde anlaşılır, ancak artık yaratık olmamak. Varlık mağdurun doğasıdır ve olduğu gibi, Mesih'in çaprazdaki fedakarlığını, aynı anda tekrarlamadan, kansız bir fedakarlık olarak anlaşılmaktadır. Sunulan ekmek ve şarap - Kutsal Hediyeler, tapınakta, tahtta, bir donorochor olarak adlandırılan bir damarda, tapınakta durduğunda, kutsallıklarının tüm simgelerin ve diğer tapınakların kutsallığını aştığı düşünüldüğü için en büyük tapınaktır.
Katoliklikte, Kutsal Hediyeler sunumu ile özel işlemler var. St. Thomas Aquinsky, kutsal hediyelerde Mesih'i yücelten özel ilahiler yarattı.
Liturjinin sonunda, rahip, taahhütleri ve onun varlığı, bunun için hazır, Mevsimlik. Düzenli cemaatin borç olarak kabul edilir ve gerçekten inanan ihtiyacı ve bunun önlenmesi - kendi başına bir mezar cezası. Cemaate kabul için en önemli durum, günahların rehabilitasyonu ile ön bir itiraftır.
Kütle Katolikliğinde, rahip ve piskoposun günlük olarak ve XX yüzyılın başından itibaren. Günlük cemaate izin verilir. Yakın zamana kadar, sadece rahip çalışanı olan diğerleri, sadece ekmek kueti altında kutsal kişiyi aldı. Bu, Mesih'in hayatta olan, herhangi bir kutsal hediyenin partiküllerinde eşit ve tamamen sunduğu gerçeğiyle motive edildi ve böyle bir bölüm, şu an kitlesindeki rahiplerin, din adamlarının ve mesele farklılıklarının önemini vurgulamalıdır.
İtiraf Yeterince tabi olan günah tatilinin kutsallığını temsil eder
tövbe. Hamurlar hakkındaki rahiplere hazırlık, samimi ve tam hikaye, günah ve nedenlerini önlemek için samimi tekrarlanan bir kararı benimsemek. İtiraf, genellikle Tanrı'nın yetkisi tarafından verilen günahların (çözünürlük) serbest bırakılması ile tamamlanır. Mezar günahları veya gerçek tövbe yokluğu için, verilmeyebilir. Talimatlara ek olarak, rahip uygular Epitimi (Bu ya da bu kürek cezası). Şu anda, genellikle zor değiller.
Halkın itirafı ilk yüzyıllarda uyguladı, topluluğun önündeki halkın itirafı, rahip önündeki kişisel bir gizli itirafla değiştirildi, duydun sırlarını korumak için en katı yükümlülüğün düzenlenmesi ile. İtiraf, sık sık tesise başvurulur, manevi bir yaşamın ayrılmaz bir unsuru olarak kabul edilir.
Katoliklikte epitima yakın özel bir tövbe uygulama şekli var Atlama. Bu, kilisenin günahkârlarına (yerçekimi ve afetler için, Purm'da yerçekimi ve afetler) verdiği günahlar için geçici bir cezanın kısaltmasıdır. İndulgans hiçbir zaman itirafın yerini almaz ve kutsal değildi. Bir ön itiraf, zamanlandığı (örneğin, belirli bir tapınağı ziyaret etmek veya okuma namazını ziyaret etmek) ve kilisenin ihtiyaçları için dua etmesinin yanı sıra, tüm günahlara samimi iğrenme anlamına gelir. Malzeme bağışı zorunlu değildi ve XVI. Yüzyıldan. Kötüye kullanımı önlemek için iptal edildi. Hoşgörü onaylayan diplomalar günlük yaşamdan uzaklaştı ve varlığını oluşturmadı.
Evlilik (Düğün, Evlilik) - Hristiyan'ın yaratılmasının kutsallığı
Evli bir birlik ve bir aile, eşlerin birbirlerini kurtarmasına ve kilise öğretimi ruhunda çocuk yetiştirdiği "küçük bir kilise" olan evli bir birlik ve lütuf. Kilise evliliğinin yaşadığı, mahsulle ilişkili koşulsuz bir günah olarak kabul edilir.
Evlilik, özel olarak tek bir şekilde tasarlandı ve herhangi bir sadakat ihlaline izin vermemek. Ona göre, kilise, örneğin evliliğin inancı, itiraf eden kişilerin, Tanrı'nın verdiği çocukları kabul etme niyetiyle ilgili çok fazla koşul getirir (Ortodoksi ve Katoliklik, doğal olanlar hariç, her türlü doğurganlık kontrolünü yasaklayabilir) Doğal meyve ve meyve olmayan çevrimler tarafından), akrabalık ve derecesi, Bekarlık Voblarının varlığı veya yokluğu, eski evlilikler vb. Bazı engeller, kilise makamlarının kararı ile iptal edilebilir. Aksi takdirde, evlilik geçersiz olacak, sadece görünürlüğü kalacak ve kilisenin iflasını, yokluğunu resmi olarak ilan etme hakkına sahip olacak.
Katolik kilisesinin boşanma sorunu, doğmamışın evliliğini tanıyarak kesin olarak olumsuz bir şekilde olumsuz bir şekilde çözülür. Komisyonun onunla uyumlu olmadığı veya konaklama (seyahat) ev sahibi veya yeni evlilik yapma hakkı olmadan ayrı bir konaklama (seyahat) izin verilmesi durumunda, yalnızca geçersiz olduğunu tanımak mümkündür. Ortodoksi, evliliğin geçersiz olabileceğini varsayar ve gerçek sonuçlarından sonra ve bir kilise prosedürünün gerekli olduğu ve ciddi gerekçelerin olduğu bir boşanma gerçekleştirdiğini varsayar. Elde edilmesi, zorunlu ve tövbe içeren bir önlem olarak kabul edilir. Tekrarlanan evliliklerin sayısı sınırlıdır. Buradaki din adamları için, ikinci evlilik imkansızdır.
Evlilik, kendi başına bir yolun seçimi olarak herkes için zorunlu değildir (evlilik birliği sonucuna varmak isteyenler için gereklidir). Kasten seçilmiş celibcy ve iffetteki konaklama, özel bir sessizlik olarak kabul edilir ve genellikle yeminlerin bir kilise nimet ve üyeliğine eşlik eder. Bu özel dini yaşam biçimi tarihsel olarak eski manastır.
Rahiplik (rahibe koordinasyonu) inşaat anlamına gelir
Manevi bir saniyeli bir kişi, yetkilileri ibadet etmeye, inananlara talimat verir ve bunları yönetmelerini sağlar (bkz. Şekil 39).
Dinincinin gücü, Mesih'in yüksek rahiplerinden doğar. Dahası, her şeyden önce, piskoposlar kilisenin temeli ve çubuğu, varlığının kriteri (piskoposun, bir kilise olduğu "ilkesi (" bir kilise var "olarak anlaşılmaktadır.). Dünyanın formlarında somutlaştırılan din adamlarının gücü, doğaüstü bir öz vardır. Anlayışıyla, "Anlaşma Teorisi" ninkine benzeyen modeller, toplumdaki gücün doğasını yeni zamanın bu tür filozofları ile tanımlamayı önerdi. T. Gobbs (1588-1679), Sh.l. Montesquieu (1689-1755) ve J.-H. Rousse (1712-1778) İnsanlar kendi yetkililerini kendi makamlarını kendi yetkilerini adına güç kullanacak birine devrettiğinde.
Koordinasyonun en önemli unsuru, ortodoksi ve Katoliklikteki rahibenin düşünülemez olduğu ve sürekli yasal emirlerin korunması, havarilerin bir sonucu olarak yükselen olarak anlaşılacağı gibi, apostolik art arda korunmasıdır. Onları, bu türün ilk kutsallığını taahhüt eden ve cennetsel yüksek rahip olan Mesih'e.
Ek olarak Büyük siparişler (Deacon, Rahipler ve Bishops'ta) var Küçük (alt liturjik sıralarda).
Kutsallık sadece piskopos tarafından yapılır. Kutlamanın merkezi, ellerinin üzerine, kelimelerin açıklanmasıyla adayın başında döşenmesidir. İkincisi, önceki tüm rahiplik derecelerini geçmelidir. Ortodoksi ve Katoliklik, yalnızca kadınların rahibesi hariç, kategorik olarak sadece erkeklere itiraf eder.
Katoliklik'te, koordinasyonla, rahip getiriyor cömertlik (Yaşam boyu Bekarlığın Yemini), ancak Katolikler-Unatlar'da bu gereksinim geçerli değildir. Ortodokside, bu uygulama nadirdir. Ayrıca, hemen hemen tüm Ortodoks kiliselerinde, piskoposlar için bir aday bir keşiş olmalı ve bu nedenle otomatik olarak manastır bekarlık taşır.
Hayatın kutsallığı, rahip resmen ritüelleri yasaklayabilse de. Ancak mazotal rahip bile potansiyel rahiplikten korur ve tekrar çekerken, Lono'daki kilisenin yeni koordinasyonda ihtiyacı yoktur. Katoliklik, özel durumlarda (örneğin, ölenlerin üstünde) özel bir rahip tarafından bile rahiplikler yapılma olasılığını vurgulamaktadır.
Rahiplik, bir kişinin kutsal olmasına rağmen, bir kişinin ve hayatının tüm imajının durumunu değiştirir. Belirtilen özel bir klasik kıyafet giymeyi taahhüt eder (ibadet için ayinli bulutlarla karıştırılamaz). Ortodokside, bu öncelikle Saç Kremi и Kürek çekmek (Katoliklik'te - cüppe, Yapıcı bir şekilde bir yükleniciye benzeyen). Günlük headdress - Şövalyeci (Yüksek şapka, Katoliklik'te siyah bir bere karşılık gelir).
Cobbing (İzlenim, son halsiz, hasta anointing)
Hasta ve ölüyor. Hastalığı aktarmak için manevi güçleri, bir nedenden ötürü, bir nedenden dolayı, bir nedenden dolayı, bir nedenden dolayı, bir nedenden dolayı, itirafa, belki de, ancak mutlaka - toparlanmayacak kadar iyi sebepler için (yalnızca, ruhun kurtarılması için yararlı olduğu gibi kabul edilirse) ). Kilisenin, mümkün olan en kısa sürede ve daha hızlı davet edilmesi gereken konfeksiyon ve son cemaat ile birleştirilebilir, ancak zorunlu zorunluluk ve bilinçsiz olarak yapılabilecek tek bir kutsal olmasına rağmen. Ölüm için rahip olmayan ruhsal cinayete eşittir. Kübizasyonun temeli ciddi bir hastalıktır, Katoliklikte genellikle kutsallığa kabul ortodokserinden daha seçicidir. Kutsallığın temeli, bedenin, duaların telaffuzuyla birlikte, kutsanmış tereyağı (Güle güle) olan bir hastayla anlatılmasıdır. Kesme tekrarlanabilir.
Kutsal kişilerin yanı sıra, bazen çok önemli olan diğer ritüeller vardır.
Her şeyden önce, ölümle ilgili ritüellerden bahsetmeniz gerekir. Bunlar ayrıca ruhun sonuçları için dualar, ölmekte, hatta kendileri için kendileri için kendileri için okumak, cenaze törenleri (tabuttaki pozisyon, tapınaktaki vücut ilanı, cenaze, rahibin mezarlığı) Vücudun, Panir - Belirli koşullar altında, kilise değersiz onurları mahrum ediyor; Katoliklikte, günlük yaşamda özel bir cenaze kütlesi var, günlük yaşamda tam olarak belirtilmedi Requiem Metninin ilk sözüne göre, "restorasyon", dualar, haçlar, kutsama (yücelteki doğrudan ya da dolaylı hizmet için nesnelere bağlılık), kirli ruhların kovulması (kişi, Exorcism) , yazım duaları), inananların din adamları tarafından nimet.
Özel öneme sahip, kirli ruhların çıkışının fonksiyonuna ve kötü düşüncelerin saflaştırılmasının işlevine atfedilen kutsanan (kutsal) suya ödenir.
Manastır duruş, farklı derecelerde, seviyelerine sahip olabilecek bir keşişte kabul edilmesinin gerekli ritüeldir. Manastırlık, üç yemin anlamına gelir: yoksulluk, iffet, itaat. Keşiş, bileşimin, parasatik derecesiyle ilişkili olan özel manastır kıyafetler giymeyi taahhüt eder. Katoliklikte, manastır kıyafetlerin özellikleri manastır düzeninin özellikleriyle ilgilidir.
Birkaç dönem ve yıl günü, bir kısıtlama, namaz ve yansımaların tövbesi arttırılmasıyla bir kısıtlama reçete edilirken yaslanır.
Ortodoks Hristiyanlık, yalnızca postun gıda tarafında (bir diyete dönüşümü ile) veya sadece manevi üzerinde bir dengesizliği kınadı. Ünlü ifadeye göre "Post bir televizyon değil, günah değil", hedefi vücudu kendi içinde bir son olarak tüketmek, ancak tövbe ve manevi güncelleme.
İlk dönemlerde ibadet komisyonunda özellikler var. Pona Prelimal Sırasında Harika yazı Özel önemi sonuncusu Mübarek hafta, Başlangıç Verbonda Pazar (Kudüs'teki Mesih'in Ciddi Girişinin Anıları Tatil, Acı ve Ölüm Arifesinde Mesih olarak). Bir dizi özel ritüel bu hafta ile sınırlıdır. Katoliklikte, Verbnoe Pazar gününden önceki bir hafta geleneksel olarak özel bir önemliydi, tuhaf bir büyük Dongydel oluştu. Fedundelia'nın tahsisi sadece son yıllarda bırakılmaya başladı.
Ortodoks Hristiyanlığın ritüel ve manevi yaşamının önemli bir parçası simgesidir. Kilise arkeolojisine göre görüntüler, Hristiyanlığın ilk yüzyıllarından itibaren kullanılmıştır (bkz. Şekil 28 ve 29). Zamanla, simge uygulaması karmaşık ve derinleşmiştir. Ekümenik katedralin VII ile sona eren ikonokolojik anlaşmazlıkların döneminden sonra ikonik teolojisi geliştirilmiştir.
Hıristiyan doktrinine göre, simgelerin çıkarılması, tasvir edilen ve sonunda Tanrı'nın sonundaki ilkelliklerine herhangi bir kutsallığın kaynağı olarak ele alınır, Tanrı'nın kendisinin yüceltilmesini arttırır ve bu nedenle paletsiz değildir.
Tanrı'nın (ikon uyumluluğunun muhaliflerinin ana argümanlarından biri) sorusu, esas olarak, Tanrı'nın, Oğul'un neden olduğu anlamına geldiği gerçeğinin temelinde çözülür, bu da görünür olduğu anlamına gelir, Mesih gerçek enkarnasyonu nedeniyle tasvir ediyor. Böylece, simgenin saygılı meşruiyetinin reddedilmesi, oğlun tanrısının gerçekleştirilmesinin gerçekliğinde dolaylı olarak ortaya çıkıyor, yani. İlk evrensel katedrallerin dönemindeki egzersizlerin dirilişi kilise tarafından heretik olarak reddedildi. İkonizasyonun meşruiyetinin ayrıntılı bir şekilde gerçeği verdi SV. John Damaskin (Tamam. 650-749).
Trinity'in diğer yüzleri, Tanrı Babası ve Kutsal Ruhun Tanrısı, yalnızca sembolik olarak, özellikle de İncil'in bazı görüntülerde olgularından bahsedildiğinden, enkarnasyon olmasa da, sembolik olarak resimlerdir. Aynı şekilde, melekler de resimde gösterilir ve bir ete sahip, kanatlar, zaman ve mekandan çıkma yeteneği olan "hızlarının" sembolüdür.
Azizler, yalnızca ruhla değil, aynı zamanda vücudun da ilahi lütfata dahil olmaları nedeniyle iyi görüntülere layıklardır (bkz. Şekil 38).
İhmal ya da Desendirme Simgeleri Yasası, Tanrı'yı etkiler. Aynı zamanda, kilise, çarpıtılmış simge biçimlerinden uyar, özellikle, liturjik yaşamdaki gerçek yerleri unutulduğunda, özellikle simgelerin veya onlara karşı tutumun fetişizasyonu, örneğin, örneğin kutsal kişilere göre daha önemli olduğunda.
Ortodoks Kilisesi'nin pratiğinde, ikonostaz, sadece simgelerden sipariş edilen bir kompozisyon olarak görülemeyen ve büyük bir simge olarak (Katoliklikte, sunak kısmı da kapalıyken), bu özel bir perde olabilir Kullanılmış).
İkonostasis, simetrik parçalara bölünen dikey bir eksenden oluşan katı bir yapıya sahiptir ve yatay seriler (Sıralar). Her satırın ortasında belirli bir simge var. IconOtasses satırları şunları içerir:
– yerel, Merkezi olan Çar yanlısı kapı - sunağın merkezi girişi;
– festival, Kilise tatillerinin olaylarının arazileri olan simgeleri; Deesus Anlamsal merkezi, Virgin'in yan görüntüleri olan Mesih'in simgesi ve Baptist, ona (DEESUS) ele alınan Baptist;
– peygamber, Eski Ahit'in peygamberlerinin görüntülerini içeren;
– Fransızca "Praws" in görüntülerini içeren - Adam, Eski Eski Ahit Doğru.
Buluşabilir Tutkulu (Mesih'in acılarının sahnelerinin görüntüleri) Aziz (Kilisenin babalarının ikonları) ve bazıları.
Katolik Uygulamasında, görüntü genellikle tahtın arkasında, yani, yani belirli bir sekansa odaklandı. Aksine, sunak kısmının arkasında, önce değil. Böyle bir tesis denir Retable Üstyapının değiştirildi. Ayrıca büyük zorluk ve yükseklik elde edebilirler.
Simge belirli kurallara göre oluşturulur ve laik bir görüntü ile aynı değildir. Hristiyanlıkta, birçok görüntü yaratma geleneği var, en büyüğü çağrılabilir. Doğu и Batı. Bunlar, bir dizi aşamaya ve usulsüzlük var.
Doğu Kurallar (Canon) dizi daha katıdır ve koşulsal olarak sembolik detayların koşullu olarak sembolik detayların, ikonda gösterilen simgenin sonsuzluğundan, NIMBA'nın kutsallığın bir işareti olarak bir işareti olarak kullanıldığı bir sembol olarak kullanan koşullu olarak sembolik detayların kullanılmasını içerir. , vb. Azizler, dünyevi varlığın sınırlarını üstesinden gelen "dönüştürülmüş" formda tasvir etme eğilimindedir. Hıristiyan Doğu'nun en ünlü simge ressamı, canyonize bir kilise olarak adlandırılabilir. Andrei Rublev (XIV yüzyılın sonu - 1430) ünlü bir simge yazan Trinity.
Batı görüntüleri genellikle daha gerçekçidir ve bazı özelliklere sahiptir. Bazı dönemlerde (örneğin, Rönesans'ta), bazı sanatçılar, seküler görsel sanatlar ile kiliseden olumsuz bir reaksiyona neden olan kutsal görüntülerin oluşturulması arasındaki sınırın hissini kaybetti. Batıda, romantizm ve gotik görüntüler, yazılı simgeler El greko (1541-1614).
Hristiyan Ekili Hayat aynı zamanda kalıntıların saygısını da ifade ediyor, yani. Her şeyden önce, kalanlar, azizlerin kalıntılarını korudu ("para dışı" kalıntıların tam vücut koruması anlamına gelmez, genellikle parçalarından bahsediyoruz). Kutsallığın sadece ruhu değil, belirli bir şekilde ve vücutlarda endişelendiğini vurgulamaktadır. Azizlerin cesetlerini koruma ve okuma uygulaması oldukça eskidir, her şeyden önce şehitlerin vücudunu korumak istedi. Kalıntılar, özel depolama tesislerinde (kanser) depolanır. Çıkarma, Kutsal'a ait nesnelerle çevrili olabilir. Kalıntıları bulmak, bunun için kesinlikle önkoşul olmasa da, kutsal bir kişinin tanınması için temel olabilir.
Liturjinin ilerlemesinin temel sunumu için, Ortodoks ve Katolik Hizmeti'nin genel şemasını veriyoruz (tatil ve özel hizmetlerle ilgili varyasyon yok).
Uygulamada, Ortodoks Kilisesi, çoğunlukla, karlı olmayan farklılıklara sahip olan liturjiler (Aziz vasily ve St. John, St. John John'un St. Vasily) için iki seçenek tarafından kullanılır. Liturji sırasında, her dönem tütsünün kullanıldığı - kokulu reçine yapılır. Vaaz, nimetten önce veya müjdeyi okuduktan sonra okuyabilir.
Ortodoks Liturji'nin genel düzenini verelim.
ANCEKRY.
Sunaktaki ilk dualarının din adamlarını, karşılık gelen dualara sahip ve ekmek ve şarap uydusunda pişirme, önemli bir kısmı ekmek - PROSFORAS'tan parçacıkları gidermektir. Özel bir dua ile tamamlandı.
Liturgy duyurdu.
Büyük Slav ("Kutsanmış Krallık ...").
Büyük nesneler (bir dizi tablo içeren özel bir dua türü), Hristiyan Doğu'da çok yaygındır, bir dizi farklı aşama içerir).
Üç antifon (antifonların, dönüşümlü olarak iki koro ile sıkılmış metinler denir). Her bir antifondan sonra - küçük nesneler.
Sunağın müjdesinin çıkarılmasıyla küçük giriş.
Trisword'ın duası (rahibin gizli duası, "Trisvyatoy" ("kutsal ...") şarkı sırasında okudum.
Havari (bu gün için okuma, İncil'den geçiyor).
Allyluia'nın büyük şarkı.
Bu gün için müjdeyi okumak.
Affedilebilir (güçlendirilmiş) kartallar.
Ölüler hakkında sectius.
İlan edilen nesneler, açıklananlar hakkında dua eder.
Liturji doğrudur.
Büyük giriş.
- İki nesne.
- Cheruvim şarkısı, harika bir giriş hazırlanıyor.
- Büyük Giriş - Kutsal Hediyelerin Sunak'tan tahttan geçmesi.
Varlık için hazırlık.
- Eucharistic kurbanına cemaat ve katılım için hazırlık olarak uygun nesneler.
- İnanç sembolü.
Eucharist Canon.
- Dua, "layık ve doğru ..." kelimeleriyle başlayarak ve biten şarkı söylemek "Kutsal, Kutsal, Kutsal ..." (Roma Messe'de, Lutheran ve Anglican ibadet hizmetleri, bu parçanın tercih edilir) .
- Sonraki, kuruluş sözleriyle sessizce okunabilir bir rahip dua.
- Epiklesis - Hediyeler için Kutsal Ruhun Araması. Bu dua, yaşama ve ölü için dilekçeler içeriyor.
Cemaat için pişirme.
- Sunulan Kutsal Hediyelerden bahsedilen nesneleri terletme.
- Dua "Babamız".
Komisyon.
- sunaktaki din adamları cemaati.
- Laity Communion.
Teşekkürler ve bırak.
- Teşekkür ederim dua.
- Nimet.
- Serbest bırakmak.
- Öpüşme için haçın kaldırılması.
Roma Liturji (Kütle) olarak, nihayet XVI. Yüzyılda onaylanmış, eski bir kökenli bir ritüel veriyoruz. TIdenT Katedrali'nden sonra ( Onbirtent mesca). 1960'lara kadar değişmeden alışmıştı. Geç yeni versiyon, bazı anlar, örneğin, sunağın aşamalarındaki ilkbazın ilk duası, Canon'un güçlü bir kesimi ile hizmetin sonundaki ikinci müjdeyi okuyarak azalmasıdır.
Bazı meslerce, özel ilahiler eklenir - sıra. En ünlü Irae ölür. (Öfke günü) saat karışması için ve Stabat mater. (Kederli anne durdu) Lady bizim yedi ağızın bayramı için.
Hizmet, özel dualarla kocakadaki din adamlarının önderliğinden önce gelir. Sunağa, genellikle haçlarla birlikte ciddi bir çıkışla başlar. Kütle taşıyabilir veya okuyabilir. Naraspov ayrı parçalar (örneğin, müjde) telaffuz edebilirsiniz. Ciddi kitleye başlamadan önce, şarkı ile kutsal suda su bağlayıcı ve serpme yapılabilir.
Katolik kütlesi için genel bir prosedür sunduğumuz, suni katedral (* parçalar, 1960-1970'lerin yanardağları ile tasfiye edilmiştir., ** - sonuncusu nedeniyle) değişti veya önemli ölçüde kısaltılmıştır).
Tahttan önce adımlar üzerinde hazırlık namaz.
Çapraz işareti.
Giriş Mezmur *.
Rahip * boya duası (günahların itirafı).
Servis din adamlarının ve katmanların itaatkar duası (ne ilk ne de ikincisi itiraftan değiştirilmez!) **.
İzin verici dua ve bir diyalog şeklinde kısa bir dua.
Rahip, taht için adımlarla yükselir ve özel bir dua eder.
Dua ibadeti.
Giriş chaktoping (introit), bu günün hizmetinin özelliklerini yansıtan. Kyrie Eleison. ("Allah korusun")**.
"Vointer'a şan) marşı.
Günün duası (toplayıcı, katedral, yani genel, dua), bu günün hizmetinin özelliklerine, özellikle kutsal tatilin veya hatıralar için adanmıştır.
Tanrı'nın kelime hizmeti.
Havari (bu gün için tanımlanan İncil'in bir parçasını okumak).
Kademeli (adımların duası) *.
Allylluia şarkı.
Müjde okumadan önce dua.
Gün için tanımlanan müjde parçasını okumak.
Verimlilikten önce gelen (geleneksel olarak özel bir yüksekliğinden) vaaz verilmesi.
İnanç sembolünü okumak ya da şarkı söylemek.
Eucharistic kurbanının temel kısmı veya kütlesi **.
Hediyeler için seçenek.
- Kapağın pişmiş boş kase ile çıkarılması.
- Dua ile ekmeğin hazırlanması ve dikkati.
- Şarap kasesini küçük miktarda suyla doldurmak.
- Dua ile kasenin fincan.
- Her biriyle sık sık birkaç sessiz duayı okumak.
- Pahalı'nın ellerinin Mezmur'u okuduktan itibaren.
- Kurbanın benimsenmesi için sessiz bir dua.
- Fedakarlık kitlesinin kabulü için insanlara ve duaya hitap edin (bu kısım, anlam ve fonksiyonun doğu soyuna karşılık gelir, ancak zaman içinde daha fazla sıkıştırılmış).
- Birkaç sessiz dua.
- Terminalin "Gerçekten Yeter ve Doğru ..." kelimesiyle başlayan Namaz, Antem tarafından sonuçlandı. Sanctus. ("Kutsal, Kutsal, Kutsal ...").
2. Eucharist Canon.
Kütlenin ana kısmı, dualar arasında, hazırlanan hediyeler için (Epiklesis) için Kutsal Ruh'un itirazını ve kuruluş sözlerinin bildirilmesi, son akşam Mesih'in sözlerine yükselir. Azizlerin isimleri, özellikle de bakire, kilise makamları için, yaşamak ve ölenler için, kilise makamları için belirgindir. Geleneksel olarak, Canon rahip tarafından sessizce okundu.
Kurbanın kombinasyonu veya yemeği.
- Dua "Babamız".
- Sessiz dua rahibi.
- Şarabın ekmek parçacıkları ile bağlantısı için dua edin.
- Dua "Tanrı'nın Kuzu" ( Agnus dei).
- Dünyanın hediyesi için dua.
- rahip ve bir rahip cemaatinin duaları.
- itaatkâr duayı okumak ve rahipin dua edilmesi *.
- Dua "Lord, Uygun değilim ...".
- Mijan Communion.
- Bazıları belirli bir günün ibadetinin içeriğiyle ilişkili olan kutsal gemileri temizlemek için müteşekkir sonrası namaz ve dualar.
İnsanların kapsamı.
- Kelime izni.
- Rahiplerin en kötü ibadet hakkında dua edilmesi *.
- İnsanların nimetini.
- "İkinci Gospel" ni okumak *.
- Sonra din adamları sunaktan çıkarılır.
Dua Roma Liturgy'nin yapısının ve bileşiminin genellikle doğudan yeterince yakın olduğu belirtilebilir. Formasyonu ile galean illerinde yaşayan Hristiyanların liturjik uygulamalarının bazı unsurları ödünç alındı.
Hristiyanlığın kendi sembolizmi var.
Hristiyanlığın ana sembolü haç. Ortodoks Hristiyanlık, Tanrı'nın ölümüyle kutsanan ve ikincisinin dirilişi ile şık bir kurtarma adamının bir aracı olarak saygı duymasını gerektirir.
Çapraz (dört pin, sekiz dönüş vb.) Farklı konfigürasyonları vardır. Tapınak binalarının haçı haçla taçlandırılıyor, boynundaki (yerli), din adamlarının bornozunun niteliğidir, onlar sonbahar (çapraz işaret) ve aynı zamanda onur eylemlerini sunar - öpüşme Çapraz, önündeki krank mili, alayı sırasında kalkış.
Bir haç aracı olarak hizmet veren bir haç kültüsü vardır (bulduğu onuruna göre, toparlanma haç yüceltmenin tatili tarafından kurulmuştur). Birçok tapınakta, fragmanları saklanır. Reformun döneminde, genellikle bu tür parçaların bir kısmının bir kısmına maruz kalmıştır, ancak kilise, relic gereksiz olsa bile, samimi inancın çok varlığının lütuf getirdiğini vurgulamaktadır.
Katoliklikte, kısaltma işaretleri yaygındır. Bunlar, İsa'nın, Mary ve St.'nin kısaltılmış isimleridir. Joseph, bazı anahtar ifadelerin yanı sıra, keşiş adına eklenen manastır siparişlerinin kısaltılmış isimleri.
Katoliklik, İsa'nın kalbinin sembolünü sevgisinin odak noktası olarak kullanıyor.
Dua tespih görüntüsü (tespih, gurur verici), duaları saymak için boncuklu dantel sıklıkla bulunur.
Geleneksel olmayan ve monofimit
Hristiyanlığın üç dalına ek olarak - Katoliklik, Ortodoksi ve Protestanlığı (Bkz. CH. 7) - Çeşitli nedenlerden dolayı, erken ayrılmış ve topluluklarını oluşturdu.
Öğretilerini kısaca özetliyorsanız, o zaman not edebilirsiniz:
- özellikle Mesih'in ilahiyatı reddi, özellikle Arianizm, Adlandırılmış Kurucu, Presbiter Aria, hangi Mesih'in yaratıldığı ve ilahiyatı yaratılış sırasında verilir;
- Mesih'in daha sonra Tanrı tarafından evlat edindiği doktrin, - Actectionism;
- Mesih'te iki doğanın varlığının doktrini, ancak bir ortak irade - monofelit; - Mesih'te insan doğasının yokluğunun doktrini - Tekofizit.
Tabii ki, aralarında öncelikle yerli ve monofizitlerdir.
Geleneksel olmayan v c'de ortaya çıktı. Konstantinople Patrik'in faaliyetleri sayesinde Nezle (428-431), Mesih'in doğası gereği ve daha küçük ilahi nitelikte hakim öğretimi kabul etmedi. Bu öğretim atmosferde ortaya çıktı Christolojik ihtilaflar (Mesih'in doğası hakkında tartışmalar) Bin Hıristiyanlık.
Mesih'teki insan ve ilahi doğanın bölündüğünü ve örneğin, ilahi nitelikteki acı çekmeyi etkilemediğini öğretti. Böylece, Mesih'in üniforması kişi parçalanır ve Başak Maria bakire olarak adlandırılamadı, çünkü Tanrı doğum yapmak imkansız.
Geleneksel olmayan doktrin, Ephesian ekümenik katedraline (431) kınandı, bakire saygının büyümesine momentum verdi. Nestorian toplulukları, özellikle de doğudaki Asur Kilisesi, "Catholicos" unvanıyla Patrik başkanlığında (Patrik başlığına eşdeğer). Bu kilise sadece ilk iki evrensel katedrali tanır.
Monofiziteness, Mesih'in insan doğasına sahip olmadığı gibi, bakış açısına bağlı kalıyor. Geleneksel olmayanlara aşırı bir cevap olarak kayda değer bir önlemi arttırdı. V c. Propagandistleri Archimandrite konuştu Evrik ve piskopos Diosk Sonuç olarak, ilahi insanın doğasının emilimi hakkında konuştu. Bir monophimit varyantı, tek bir insanda kalan Mesih'in üniforma doğasının doktrinidir.
449'daki bu öğretim katedrali Efes'te toplandı. Faaliyetlerine karşı keskin bir protesto, Roma papağının bir temsilcisi ile ifade edildi ve yasadışı, kanonik olmayan ilan edildi (sonuç olarak "soygun" takma adı aldı). Sonra monofsimit, papa mesajına mahkum edildi Aslan. I (440-461) ve Chalkidon Evrensel Katedrali (451).
Monophimit'e yapışan Hristiyan topluluklarının bir kısmı Dahlkidon (oryantal) olarak adlandırılır. Bu, öncelikle Chalkidon Katedrali'ni ve onu takip eden her şeyi tanımayan Kıpti Kilisesi ve Suriye Kilisesidir (bkz. Şekil 43).
Bunlar arasında Ermeni-Gregoryen kilisesini içerir, ancak görüşleri birçok şekilde doğrudan monofimit değildir. Zaten v c. Giydirmeye başladı. Chalkidon Katedrali'nin fikirlerinin reddedilmesi, düşünme özellikleri ile Yunan kültürüne dayanan teolojik terminolojinin anlaşılmasındaki farklılıklar nedeniyledir. Gelecekte, ayrım açıkça ortaya çıktı ve dilbilimsel doğa, Ermeni Kilisesi, Ermeni halkının ulusal-kültürel öz-farkındalığı ile yakından ilişkili, ayrı bir topluluk haline geldi.
Kilise, Katolikos'un adı ile Patrik tarafından yönetilir. Residence, Echmiadzin'de (Ermenistan). Ermeni ibadeti, bir dizi Doğu Bizans ve Batı özelliklerini birleştiriyor (örneğin, organdaki bir oyun) Antik ve Ermeni dilinde yapılır. Ermeni-Grigoryanın bir parçası Katolik Kilisesi (Ermeni Katolikleri) ile bir kült buldu.
Şu anda, teolojik kavramların anlaşılmasının anlaşılmasından dolayı ortaya çıkan anlaşmazlıkları açıklayan anlaşmazlıkları açıklayarak, Ortodoks Hıristiyanları ile monofizitlerin ortodoks hristiyanları ile anlaşmazlıklarını azaltmak için girişimlerde bulunulmaktadır.
Kendi kendine test için sorular ve görevler
Hristiyanlığın Monoteist doğası üzerinde, Trinity hakkında öğretim, azizleri, simgelerin ve sözel eşyaların varlığını onurlandırıyor mu?
Hristiyanlık tarihinde ana dönemler neler yapılabilmektedir? Hangi olayları (bireyler) bu süreleri paylaşıyor?
Öldelik için dua uygulamasıyla azizlerin iletişim doktrini nasıl?
Benzerliklerin ve farklılıkların özellikleri, sizin görüşünüzde, Doğu ve Roma Liturgy?
Hıristiyanlık, teolojide antik felsefenin AICast'ını kullanamaz mı? Genel olarak teoloji olmadan yapılabilir ve bu durumda hangi temyizde bir Hristiyan din olacağı?
Din adamlarının işlevini ve değerini Hristiyanlık ve diğer dinlerde karşılaştırın.
Ortodoks Hristiyanlığı neden kutsal bir efsanedir?
Hangi liturjal unsurlar ve organizasyonunun ilkeleri Hristiyanlık Yahudilikten korunur mu? Ne yeni görünüyor ve neden? Bu yeni Hıristiyan Creed'in özellikleri ile nasıl ilişkili?
İsa'nın dirilişini, Pagan dinlerinin "tanrıların ölmesi ve diriltilmesi" analogunu düşünmek mümkün müdür?
Hıristiyan hileler, nedenleri (uzaktan ve derhal) ve sonuçları (ayrıca geliyor ve uzak) ölüm ve İsa'nın dirilişi nelerdir?
Tüm Hıristiyan kutsallarında yaygın olan nedir? Sizce hangi işaretler, kutsallığı belirler ve diğer Hıristiyan ritüellerinden ayırt eder?
Liturji Komitesi kim?
Kutsal kişiler neden Hıristiyan ritüellerinin hiyerarşisinde en yüksek adımı kullanıyor?
Hristiyanlığın Batı Avrupa, Slav dünyası, Rusya da dahil olmak üzere farklı ülke ve halkların kültürünün oluşumunda rolü nedir?
Temel olarak Christian Liturgy'yi Yahudiliğin Sinagoal Hizmetinden ayırıyor? Ve Kudüs Tapınağındaki mevcut hizmetten?
Sizce, Hristiyanlığın etik taleplerini uygulayabilir mi? Eğer öyleyse, hangi şartlar altında?
Referans listesi
Augustine: Pro ve Contra: Antoloji. - St. Petersburg., 2002.
Arsenyev I. Karl'dan Avrupa'nın tarikatları Reformasyon / I. Arsenyev. - M, 2005.
Besancon A. Yasak Görüntü: Akıllı İkonokrasyon Tarihi / A. Besancon. - M., 1999.
Brown, P. Azizlerin kültleri: Latin Hristiyanlık / P. Brown'daki oluşumu ve rolü. - M., 2004.
Gildebradd, D. Hristiyanlık / D Guildebrand'ın özü. - St. Petersburg., 1998.
Karsavin, L. P. Katoliklik / L. P. Karsavin. - Brüksel, 1974.
Lesbherger, O. A. Rusya'da Roma Katolik Kilisesi: Tarih ve Yasal Durum / O. A. Lesberger. - Saratov, 2001.
LOBE, DE P. Katolik Kilisesi / P. de Lobinin Sosyal Doktrini. - Brüksel, 1989.
Metropolitan Filaret (Drozdov). Ortodoks Catolytic Doğu Kilisesi / Metropolitan Filaret (Drozdov) poli Hıristiyan katekizmi. - Bialystok, 1990.
Nagi, S. Katolik Kilisesi / S. Nagi. - Roma - Lublin, 1994.
Paul, Abbot. Tanrı'nın niyeti ve merhamet aşkının harikaları: Hristiyan Creed / Abbot Paul'un sunumu. - Brüksel, 1990.
Posnov, M. E. Gnostism II. Yüzyıl ve Hristiyan Kilisesi'nin kendisinden / M. E. Posn'un zaferi. - Brüksel, 1997.
Pospelovsky, D . Rusya, Rusya ve SSCB tarihinde Ortodoks Kilisesi: Çalışmalar. Manuel / D. V. POSPELOVSKY. - M., 1996.
Ranovich, A. B. İlk Hristiyanlık tarihinde ilk kaynaklar. Hristiyanlık / A. B. Rovovich'in antik eleştirileri. - M., 1990.
Din ve toplum: Din Sosyolojisi'ndeki okumalar. 2 H - M., 1994'te.
Rozhkov, B. Roma Katolik Kilisesi / V. Rozhkov'un tarihindeki denemeler. - M., 1998.
Taevsky, D. A. Hristiyan Heresy ve I-XXI yüzyıllarının mezhepleri: sözlük / D. A. Taevsky. - M., 2003.
Wayber, X. Ortodoks Liturji / X. WayBru. - M., 2000.
Wats, A. Hristiyanlık / A.'de ritüel ve efsane. - Kiev, 2003.
Hristiyan Püf Noktaları: III-XX Yüzyıllar Kilisesi öğretmenin dogmatik metinleri. - St. Petersburg., 2002.