İnsanlar ikinci aşamaya girdikleri kadar hızlı bir şekilde üçüncü aşamaya girerler. Çevik bir geçiş başladığında, işler neredeyse anında daha da kötüleşir. Şu anda bunu yaşıyorsanız, bazı iyi haberlerimiz ve bazı kötü haberlerimiz var.
İyi haber şu ki, bu olağandışı değil. Yalnız değilsiniz. Her insan ve her organizasyon bu aşamayı yaşar. Bazı insanlar değişime direnecek. Diğerleri gemide olacak, ancak işleri sürekli olarak doğru şekilde yapmak için yeterli deneyime sahip değiller. Sonuç olarak, performans düşer. İnsanlar bunu çözmeye çalıştıkça, son tarihler ve stres üzerlerine çöker. Ve stres zamanlarında kimse ne yapar? İşi halletmek için bildiklerine geri dönerler, bu durumda şelale budur.
Bildiğiniz gibi, wagile bir metodoloji değildir; şelale ve çevik arasında garip bir geçiş durumu. Kıpır kıpır bir durumda olmak utanılacak bir şey değildir. Dürüst olmak gerekirse, bir metodolojiden diğerine geçiş yapıyorsanız, bundan kaçınılamaz.
Takımlar çok uzun bir süre üçüncü aşamada olabilir. Çevik bir dönüşümden geçen her ekip, wagile durumunu deneyimlemiştir ve gelecekte çevik dönüşümü yapacak her ekip, wagile durumunu da yaşayacaktır.
Bunu nasıl biliyoruz? Çünkü dönüşümler hem BT’den hem de işletmeden insanları içerir. Zorlu bir geçişi herhangi bir aksilik olmadan atlatabilen bir birey bulmak son derece nadirdir. Şimdi aynı organizasyonda birlikte çalışan bu kişilerden oluşan bir ekip bulduğunuzu hayal edin. Amacımızı görüyor musunuz? Wagile var çünkü tüm takımın mücadele etmesi için ekipte sadece bir kişinin mücadele etmesi gerekiyor.
Üçüncü aşama en kritik olanıdır. Üç şeyden biri olacak:
-
Liderlik, çevik dönüşümü terk eder ve şelale metodolojisine geri döner. Bu, bazı durumlarda kabul edilebilir ve değişken bir durumda kalmaktan daha iyidir.
-
Liderlik, yalpalayan bir durumda olduklarının farkına varır ve şelale ile çevik melezi tamamen bırakmak için çaba gösterir, böylece çevik bir metodolojiye geçmelerine izin verir. (Yukarıdaki grafikte temsil edilmektedir.)
-
Liderlik, şelale ve çevik metodolojilerin bir karışımının ileriye giden en iyi yol olduğu ve dolayısıyla diğer iki sonuçtan biri gerçekleşene veya şirket iflas edene kadar süresiz olarak düşük performans ortamında kaldığı şeklindeki kusurlu fikre tutunur.
Liderlik iki numaralı seçeneği seçerse, çevikliğe geçebilmeleri için sallanmayı bırakıp dördüncü aşamaya girerler.