BM kararı yıllık bir Dünya Günü sunuyor22 Mart'ta farklı ülkelerde kutlanan su. Günümüzde nehirlerde, göllerde, kanallarda, depolarda, denizlerde ve okyanuslarda bulunan su kaynaklarının yer altı kaynaklarında toprak nemi, kutup ve dağ buzu veya atmosferin buharı şeklinde korunması ve geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Tüm kaynaklar yeraltı ve yüzey kaynaklarını içerir ve insan ihtiyaçları için kullanılabilir veya kullanılabilir. Dünya üzerindeki toplam sıvı (sıvı, gaz veya katı halde) hacmi 1390 milyon metreküptür ve tüm kaynakların sadece% 3'ünden azı taze stoklara düşer.
Okyanuslarda ve denizlerde en büyüğüdürtüm yüzey kaynaklarının su miktarı (yaklaşık% 98). Kimyası araziye ve mevsime göre değişir. Deniz suyu, her türlü tatlı sudan çok daha fazla çözünmüş iyon içerir. Ayrıca içinde çözünen maddelerin oranına göre keskin farklılıklar gösterir. Örneğin, denizlerde ve okyanuslarda nehirlere göre yaklaşık 2,8 kat daha fazla bikarbonat vardır, ancak tüm çözünmüş iyonlara göre molar fraksiyonları, nehir kaynaklarından (% 48) çok daha düşüktür (% 0,14). Bu, çözümlerin farklı ikamet sürelerinden kaynaklanmaktadır. Sodyum ve klor iyonları çözünmüş halde iken, kalsiyum karbonat olarak çökelir. Bir kilogram deniz suyundaki içeriğe göre, en yaygın iyonlar şunlardır:
En önemli göstergelerden birideniz suyu ile karakterize - bu tuzluluk. Ppm (‰) cinsinden ölçülür ve tüm denizler ve okyanuslar için farklıdır. Ortalama tuzluluk 35 ° 'dir, yani 1 litrede, 35 g tuzlar çözünmüş halde, özellikle sodyum klorürdedir. Ortalama tuzluluk ile, suyun temel bileşimi aşağıdaki gibidir:
Yüzeydeki 25 ° C'deki deniz suyu ortalaması1.025 g / cm3 yoğunluğu saf olandan daha fazladır, 25 ° C'de yoğunluğu 1.003 g / cm3'e eşittir. Yoğunluk, tuz konsantrasyonuna doğrudan bağımlı olan ve sıcaklıkla ters orantılı olan fiziksel bir miktardır. Tuzlar ne kadar fazla çözülürse, yoğunluk o kadar büyük olur. Deniz suyunun sıcaklığı ne kadar düşükse, yoğunluk da o kadar büyük olur. Deniz suyu için en yüksek yoğunluk eksi 3.52C ve temizlik içinse 3.98C sıcaklık. Fakat bu miktarlar sadece kaynaktan kaynaklara kadar değişmez, aynı zamanda ölçüldükleri derinliğe de bağlıdır. Büyük derinliklerde yoğunluk, 1,050 g / cm3 ve hatta daha yüksek bir değere ulaşabilir. Kalitatif ve kantitatif kompozisyondaki değişim de, 7.5-8.4 (ortam hafif alkali) içinde değişen ve çözünmüş iyonların doğası ve bunların konsantrasyonundan kaynaklanan pH değerinde iyi izlenir. Yüzeyin pH'ı derinlikten daha yüksektir. Nötr ve hafif asidik bir ortam, yenilenmiş alanların bir ortamı olabilir. En yüksek pH değeri (en düşük hidrojen iyonları konsantrasyonu) daima deniz yüzeyinde gözlenir.
Deniz suyunun donma noktası azalırtuzluluk artışı (çözünmüş tuzların konsantrasyonu). Ortalama bir tuzlulukta, eksi 2C'ye yakın bir sıcaklıkta donar. 2010 yılında, Antarktika buzulunun altındaki akıntıdaki en düşük sıcaklık, eksi 2.6C olarak ölçüldüğünde tarihte kaydedilmiştir. Kaynaklar arasındaki farkı ve diğer parametrelere bağlı olarak değişkenliklerini gösteren başka özellikler de vardır. Örneğin, 0С ses hızı. Deniz ortamından 1 saniye 1450 m, temiz bir - 1407 m. Boyunca 25C'deki deniz suyu 9,02 mPO'luk dinamik bir viskoziteye sahiptir. Saf bir ortam için, aynı sıcaklıktaki aynı özellik 8.09 milipoise eşittir.
Deniz suyu nedeniyle içmek için kullanılmaz.yüksek konsantrasyonda mineral tuzları. Bunu kullandığınızda, vücuttan gelen tüm tuzu temizlemek için çok daha saf bir sıvı içmeniz gerekir. Bu nedenle, sadece 0,001 g / cm3'ten fazla tuzun çözülmediği sadece tatlı su tüketilir. Eksikliği nedeniyle, bitkiler inşa edilir ve tuz konsantrasyonunu azaltmak için özel yöntemler kullanılır. Bunlar, dondurma, damıtma, elektroliz, iyon değişimi, ters ozmoz, ayırma (hidrodinamik ayırma) içerir. Örneğin, Kazakistan'da, Aktau şehri (eskiden Shevchenko olarak biliniyordu) 1972'de inşa edildi ve dünyanın tek nükleer tuzdan arındırma tesisi yaklaşık 30 yıldır faaliyet gösterdi.