

Aradığınız soruların cevabını bulamadınız mı? Forumlarımızda sorun.
Osmanlı-Napoli Krallığı İlişkileri
XIV. Yüzyıl Sonuyla XV. Yüzyılın İlk Yarısında Anju Hanedanından Gelmiş Olan Napoli Ve Sicilya Kralları
Napoli krallığı ile olan münasebet ticarî şekilde olarak XIV. yüzyılın ikinci yarısı içinde ve Anju hanedanı zamanında başlamıştır; daha sonra Napoli krallığı Anju hanedanından çıkarak Aragon hanedanı 'na geçince Osmanlı devletinin genişlemesi sebebiyle XV. yüzyıl ortalarından ve İstanbul'un zabtından sonra bu yeni hanedanla olan ilişkiler bir müddet gergin ve daha sonra dostça devam etmiş, fakat Arnavutluk ve Ağrıboz'un zabtı ile siyasî ve düşmanca bir şekil almıştır; bu tarihlerde Napoli krallığında, burayı Anju hanedanının elinden almış olan Aragon ve Sicilya kralı V. Alfons ile oğlu Ferdinand bulunmakta idi.
V. Alfons, büyük emellerle hududunu genişletmek, Balkan yarımadasıyla Akdeniz'e hâkim olmak istemekte idi. Bu emeline hizmet etmek üzere Arnavutluk beyi İskender'i desteklemişti. AIfons'un bu suretle nüfuz mıntıkası tesisiyle Arnavutluk'a girmek istemesi Venediklilerin hiddetini kazandığından mühim donanmaya sahip olan bu iki devlet Osmanlılar aleyhine birleşememiş ve Osmanlı hükümeti de basiretli hareketiyle buna mâni olmuştur. 1458'de ölen V. AIfons'un yerine oğlu Ferdinand geçmiştir. Ferdinand, kendisine karşı çıkan ve eski kral ailesinden olan Anju'lardan Kalabria dukası Jan'ı Arnavut beyi İskender'in yardımıya mağlûp ederek krallığını sağlamıştır. Ferdinand, babası gibi geniş hayal peşinde koşmadığından Fatih Sultan Mehmed'le bir zaman hoş geçinmiş ve kendi itirafından da anlaşılacağı üzere tebaası hakkında türklerin gösterdikleri dostça muameleden dolayı pek müteşekkir kalmıştı; fakat Venedik'lilere ait Ağrıboz adasının zabtı ve bunun Osmanlı hükümdarı tarafından kendisine bildirilmesi üzerine 4 Eylül 1470 tarihli cevabında Hiristiyanlara ve bilhassa dostu ve mütttefiki olan Venediklilere karşı devam eden muharebeden dolayı aradaki dostluğu devam ettirmenin imkânsız olduğunu ve bütün kuvvetiyle Türklere karşı harp açarak Venedik donanmasıyla birleşeceğini ve Venediklilere karşı kendisinin hiyanet edeceği zan ve tahmin ediliyorsa bunun yanlış olduğunu ve Ağrıboz'un Türklerin eline geçmesiyle büyük ıztırap duyduğunu bildirmiş ve filhakika Türklere karşı hazırlanan deniz haçlı seferine iştirak etmiştir; Ferdinand'in Venediklilerle ittifak ederek Osmanlılara karşı hasmane vaziyet almasında Papa'nın tesiri vardı.
Ferdinand, Venedik muharebesinin bitmesinden evvel ittifaktan ayrılarak Osmanlılarla anlaştı ve bu anlaşmaya damadı olan Macar kralı Matyas Korvin'i de soktu. Bu suretle Napoli kralıyla münasebet düzelince ticaret işi yeniden düzenlendi ve aradaki dostluk, ölüm tarihi olan 1494 senesine kadar devam etti.
Ferdinand'ın yerine geçen oğlu II. Alfons, tebaası tarafından sevilmiyordu; pek kayıtsızdı. Bunun kral olduğu sırada Napoli krallığına hak iddia eden ve Napoli halkı tarafından istenen Fransa kralı VIII. Şarl İtalya'ya girerek Napoli üzerine yürümüştü. Bu dar vakitte Alfons, Osmanlılardan vardım istemişse de bir şey elde edememiş ve ümitsiz bir vaziyette krallığı, oğlu II. Ferdinand 'a terk ile Sicilya'ya çekilmiştir.
VIII. Şarl'ın dönüşünden sonra en son iltica etmiş olduğu İskiya adasından memleketine dönen II. Ferdinand çok yaşamayarak 1496 senesinde genç yaşında ölmüştür.
Bunun üzerine amcası III. Fredrik Napoli ve Sicilya kralı olmuştur. Fredrik, murahhas Tomazi Paleolog vasıtasıyla Osmanlı devletiyle 15 Temmuz 1498 (903 h) tarihli bir dostluk ve ticaret anlaşması yapmış ise de sonra memleketi Fransa kralı XII. Lui ve Aragon ve Kastil kralı Ferdinand Katolik taraflarından 1500 senesinde zabtolunarak aralarında paylaşılmıştır.
Son Napoli kralı Fredrik, Fransa'ya naklolunarak kendisine gösterilen mahalde tahsisat verilmek suretiyle ölüm tarihi olan 1504 senesine kadar yaşamıştır; bunu müteakip aynı sene içinde Fransa kralı, Blois anlaşması ile Napoli'yi Ferdinand Katolik'e terk etmeğe mecbur olmuştur.
Bize her konuda çekinmeden yazabilirsiniz

