18 yıl önce orada korkunç ve nispetsiz bir boğuşma oldu. Bir tarafta her türlü vesaitle pusatlanmış soğukkanlı İngilizler, cesur İrlandalılar, yaygaracı Fransızlar, çevik Avustralyalılar, sporcu Yeni Zelandalılar, korkunç Senegalliler, vahşî Hintliler, insanla maymun arasında dehşetli bir mahlûk olan Mâurîler, Martinikliler diğer tarafta da sessiz ve gösterişsiz Türkler vardı. Bu korkunç boğuşmayı harikulade kahramanlıklarıyla senin kanından olan Türkler kazandı. Fakat ne korkunç tecellidir ki 18 yıl geçtikten sonra orada yenilen düşmanların âbideleri yükseliyor... Senin vatanında düşman âbideleri... Buna nasıl katlanıyorsun Türk genci?Çanakkale'ye Yürüyüş - Türkçülüğe Karşı Haçlı Seferi, Hüseyin Nihal Atsız
Küçük Albert Vakası
“Her şey John Watson'ın, İvan Pavlov'un yaptığı köpek deneyinden esinlenmesiyle başlar. Bu zat, yani Watson “Korku, insanda sonradan edinilen bir refleks mi yoksa doğuştan gelen bir dürtü mü?" sorusuna cevap bulmak maksadıyla bu yola girer. Watson yaptığı araştırmalar ve bulduğu bulgularla yetinmeyerek elle tutulur bir kanıt için deney yapmaya karar verir.
Peki böyle bir deneye uygun denek nasıl bulunur ?
John Watson ve asistanı Rosalie Rayner bu sorunun cevabını John Hopkins Hastanesinde çocuk kreşindeki 8 aylık Albert'ı fark ederek buldular. Albert'ın annesi hastanede süt annelik yapmaktaydı. Geldiği gibi Albert'ı diğer çocukların da bulunduğu kreşe bırakıp işini yapmaya koyulurdu.
Deneye başlamadan önce Watson ve Rayner, Küçük Albert'a bazı duygusal testler yaparlar. Bu testlerin yapılmasındaki amaç, Albert'ın bu uyaranlara karşı bir tepkisi olup olmadığıdır. Albert'a sırasıyla bir beyaz tavşan, bir fare, bir köpek, bir maymun, tüylü ve tüysüz bazı maskeler, pamuk, yün, yanan gazete kâğıtları ve diğer renk uyarıları gösterildi. Albert gösterilen hiçbir uyarana karşı 'korku' tepkisi göstermemiştir.
Ve deney için start verilir...
Albert'e önce bir laboratuar faresi gösterilip fareyle oynanması istenir. Albert fareye herhangi bir korku tepkisi vermez. Aksine fareyi yakalamaya, eline alıp oynamaya başlar. Daha sonra Watson ve Rayner, Albert fareye her dokunduğu an arkasında küçük bir çekiçle duvardaki demir düzeneğe vurmaya başlar. Albert irkilerek ağlamaya başlar. Bir süre sonra tekrar fareyi tutmaya çalışır. Watson ve Rayner her seferinde ses çıkartarak Albert'in korkup ağlamasına sebep olurlar. Albert fareye her dokunmak istediğinde bu tekrarlanır.
Albert artık fareyle yalnız bırakıldığında kaçıp korku tepkisi göstererek ağlamaya başlar.
Deney bir kaç gün tekrar edilir. Albert artık gördüğü tüylü nesnelerden, özellikle de beyaz nesnelerden (deneyde kullanılan fare beyazdı) korkup ağlamaya başlar. Albert kendisine gösterilen pamuk, beyaz tavşan gibi nesnelere de aynı tepkileri göstermeye başlar.
Watson ve asistanı sakallı, tüylü maskeler ve kostümler giyerek Albert'in tepkisini ölçmeye başlarlar. Sonuç mu?
Albert fareye gösterdiği korku tepkisini bütün tüylü objelere genellemiştir.
Watson'ı deneye sürükleyen “Korku, insanda sonradan edinilen bir refleks mi yoksa doğuştan gelen bir dürtü mü?" sorusuna "sonradan edinilen refleks" cevabını bulduğunu söyleyebiliriz. Watson, tüm korkularımızın ve içgüdüsel saydığımız diğer davranışların koşullamalar sonucunda oluşmuş olduğu üzerinde durarak, insanların çevresi tarafından yönlendirilen pasif bir varlık olduğunu öne sürüyordu.
Watson deneyi bitirdiğinde ve Albert hastaneden ayrıldığında hiçbir şey olmamış gibi herkes kendi yoluna gitti. Watson deneyden sonra Albert'ın eskisi gibi bu nesnelere duyarsız tepki vermesi adına hiçbir etkinlikte bulunmamıştır. Albert bu korkularla yaşamaya devam etmiştir.
Etik tartışmaları çoğunda yerini bulan Albert deneyi için annesinden izin alındığı söylenmektedir. Oysa anne hastane görevlisi olduğu için baskı altında olarak kabul ettiği yönünde görüş vardır. Kaldı ki 8 aylık bir çocuğun iradesinden söz edilemeyeceği aşikardır.
Bir çok kaynakta da Albert'ın 7 yaşında hidrosefali’den (beyinde su toplanması)öldüğünü; bazı kaynaklarda ise 50-60 yaşlarına kadar yaşadığı ve ömrünün sonuna kadar tüylü objelere karşı korkuyla yaşadığını söylese de Küçük Albert'e ne olduğunu kesin olarak kimse bilmiyor.
Bağlantı linki; https://www.google.com.tr/...%3famp=1466977236
AmanÇile, Necip Fazıl Kısakürek (Sayfa 426 - Büyük Doğu Yayınları, 83.Basım)
Aman efendim, aman!
Galiba Âhir Zaman!
Manzarası yurdumun,
Tufan gününden yaman!
Göz görmez aydınlıkta;
Âsümanedek duman.
Yer dumanmış ne çıkar,
Duman dolu âsüman.
Türk evi delik deşik;
Yıkık dökük hânüman.
Duraksız itiş kakış;
Süresiz karman-çorman.
Anne çocuk doğurur,
Köpek soyundan azman.
Beyinler zıpzıp kadar,
Mideler koskocaman.
Aziz fikir buğdayı,
Katıra mahsus saman.
Boş lâf, hep dalga dalga;
Uçsuz bucaksız umman.
Hayvanlık orkestrası:
Eşek birinci keman.
Orman keleş, nebat kel;
Nebat adamlar orman.
Midelerde ihracat,
Günde beş milyon batman.
Millî servet matbaa;
Bilmem kaç milyar harman.
Yangın evinde satranç;
Plân, reform ve uzman.
Tam birbuçuk asırdır,
Maymunlardan eleman.
Bizdeki hale nispet
Maymun taklitten pişman.
Hangi yol Türke uygun,
Hangi parti tercüman?
Çıkamaz meydanlara;
Camide mahpus iman!
Silâh küfrün belinde,
Küfrün elinde, ferman.
Cehle sorarsan, ilim;
Zehre sorarsan, derman.
Rahmet, meçhul kelime;
Bilinmez isim, Rahmân.
Kutsal kitaptır fuhuş;
Ahlâk, okunmaz roman.
Tarih, kontra gerçeğe;
Hürriyet hakka düşman.
Millete kasdedenin
İsmi millî kahraman.
Yere batsın bu dünya,
Bu dünyadan hayr uman!
Genç adam, at yorganı!
Sana haram, uyuman!
Aman, efendim aman!
Efendim, aman, aman!
Bu dünya güdümsüz, rastlantısal bir doğanın ürünü değildi. İnsan vücudunda her bir hücrede bile bütün ansiklopedilerden daha fazla bilgi bulunduğuna göre, böyle olamazdı zaten. Bizler maymun, kaza ürünü ya da doğanın garip yanlışları değil, Tanrı tarafından bilerek ve bir amaca yönelik yaratılmış varlıklardık.İkinci Mesih, Glenn Meade (Sayfa 102 - Kırmızı Kedi Yayınevi)
Evrim teorisine inandığı bilinen Jack London'un kısa öyküsü. Rüyasında devamlı olarak maymun olduğunu gören, adını bilmediğimiz kahramanımızın heyecanlı ve alıcı anlatımıyla evrim teorisine bile inanma noktasına geliyorsunuz. Güzel kitap..
Okurken hem doyurucu, hem de nasıl başlarsa öyle devam eden kitaplar vardır ya, 4. Maymun da işte tam öyle. Başından sonuna merak ve heyecanla devam ediyor. Nasıl başlayıp nasıl bittiğini anlamayacaksınız. Herşeyi çözdüğümü sandım ama son sayfalara kadar hala şaşırtıcı şeyleri öğrendim. Ben çok beğendim ve kesinlikle tavsiye ediyorum. Yazarın, bunun devamı olan ikinci kitabını da lütfen bir an önce çevirin sayın @nemesiskitap
Bütün canlılar bugüne kadar hep kendilerinden öte bir şeyler yarattılar; sizlere gelince, insanı aşmak yerine bu büyük meddin cezri olup hayvana geri dönmek midir isteğiniz?Böyle Buyurdu Zerdüşt, Friedrich Nietzsche
Maymun nedir insan için? Bir gülme ya da acı veren bir utanç. Ve insan da üstün insan için bunun aynısı olmalıdır: Bir gülme ya da acı veren bir utanç.
Sizler solucandan insana ulaşan yolu aştınız. Ve içinizde daha solucandan pek çok şey var. Bir zamanlar maymundunuz ve insan şimdi de henüz herhangi bir maymundan çok daha fazla maymun.