1.Etap: Castellania – Castelleto d’Orba
Angelo Fausto Coppi, 15 Eylül 1919’da Piemonte tepelerindeki küçük bir yerleşim olan Castellania’da doğdu. Alessandria kentinin yakınlarındaki bu küçük kasaba daha sonra, Coppi’nin görkemli anısına ithafen Castellania Coppi adını almıştır. Beş kardeşin dördüncüsü olan Fausto Coppi, eski bisikletçilerin çoğu gibi bisiklet sporuna küçük yaşlarda tutuldu ve bu uğurda 13 yaşında okulu bırakıp Novi Ligure kentindeki bir şarküteride, eski ve paslı bisikletiyle sipariş dağıtmaya başladı. İlk gerçek bisikletini alması için, bisiklet sporuna gönül vermiş amcası ona destek oldu. Coppi böylece 15 yaşındayken yarışlara katılmaya başladı. 1938’de amatör yarış lisansını alan Fausto Coppi, ilk resmi yarışını, Castelleto d’Orba’da kazandı.
2.Etap: Biagio – Legnano
Fausto Coppi, 1939’da Novi Ligure’de Giuseppe Cavanna ile tanıştı. Bisiklet ortamlarında Biagio olarak bilinen Cavanna eski bir boksördü. Görme yetisini kaybettikten sonra bisikletçiler için masörlük yaparak geçimini sağlıyordu. Fakat Cavanna’nın artık bir mit gibi anlatılan şaşırtıcı bir yeteneği vardı. Masaj yaptığı bisikletçilerin kaslarına dokunduğunda, bu sporda bir gelecekleri var mı yok mu, varsa da hangi profildeki yarışlarda başarılı olabilirler, bunları tahmin edebiliyordu. Ve bu tahminleri genelde doğru çıkıyordu. Biagio, Coppi’ye dokunduğunda ondaki geleceği gördü ve çabuk sakatlanan, çıtkırıldım bu köy çocuğunu Tuscany Turu’na gönderdi. Coppi teknik bir arıza nedeniyle yarışı bitiremese de takip eden günlerde önemli yarışlar kazanarak Biagio’nun ön görüsünü haklı çıkardı ve 1939’un sonlarına doğru meşhur bisiklet takımı Legnano ile sözleşme imzaladı.
3.Etap: Milano – Milano
1940 yılında, 20 yaşındaki Fausto Coppi, yeni takımıyla çıktığı ilk yarışlarda etkileyici bir performans ortaya koydu ve Mayıs ayında koşulacak Giro d’İtalia kadrosunda kendine yer buldu. Legnano takımının yöneticileri bu yetenekli gencin, takımın lider konumundaki Gino Bartali’ye üçüncü Giro şampiyonluğu için yardım edeceğini düşünüyorlardı. Coppi gelene dek, İtalyanlar tarafından Tanrı gözüyle bakılan efsanevi Bartali, 1936 ve 1937’de Giro’yu, 1938’de Fransa Turu’nu ve 1939’da ise bisikletin anıtsal yarışlarından olan IL Lombardia ile Milan- San Remo’yu kazanmıştı. Ne var ki Milano’dan start alan Giro’nun ikinci etabında, Torino’dan Cenova’ya gidilirken, Passo della Scoffera inişinde Gino Bartali bir sokak köpeğine çarptı ve bisikletinden fırlayıp düştü. Doktorlar, ilk muayeneden sonra durumun ciddi olduğunu söyleyip yarıştan çekilmesini önerseler de Bartali devam etmeye karar verdi. Güçlü bünyelere sahip bu gladyatörlerin büyük kazalardan sonra dahi, bisiklet sürmelerine engel bir kırık yoksa, yarışın sonraki etaplarında toparlandıkları biliniyordu. Fakat Bartali bir türlü toparlayamadı. Legnano takımı Bartali’yi uzun süre bekledi ama diğer yanda genç Coppi de rüya gibi yarışıyordu. Modena’da biten 11. etabın sonunda pembe mayoyu üzerine geçirince, Coppi, takımın lideri olarak lanse edildi ve Milano’daki son etaba kadar genel klasman liderliğini koruyarak, 20 yaşında, tarihin en genç Giro şampiyonu oldu. Bu yarış aynı zamanda Bartali ile Coppi arasındaki büyük rekabetin de başlangıcıydı.
(AFP/Getty Images)
4.Etap: Tricolore – Velodrome Vigorelli
Genç şampiyon Giro zaferinin keyfini süremeden İkinci Dünya Savaşı giderek şiddetini artırdı ve tüm Avrupa’yı etkisi altına aldı. Bir sonraki Giro için 1946 yılına kadar beklemek gerekecekti. Yine de Mussolini’nin İtalya’sında kimi yarışlar 1943’e kadar sürdü. 1942 yılında Fausto Coppi, İtalya Ulusal Yol Yarışı’nda Gino Bartali’yi bir kez daha geçerek “tricolore” mayonun sahibi oldu. 7 Kasım’da Milano’daki Vigorelli velodromunda 45.798 metre ile Dünya Saat Rekorunu kırdı. Bisiklet dünyasının bu prestijli ünvanı, rekor 1956’da Jacques Anquetil tarafından 369 metre geliştirilinceye kadar, tam 14 sene Coppi’de kalacaktı.
5.Etap: Mateur – Medjez el Bab
İtalya İkinci Dünya Savaşı’na katıldığında Fausto Coppi de 38. piyade bölüğünde bir er olarak askere alındı. Yetkililer Coppi’nin yarışların kısmen devam ettiği ilk yıllarda yarışmasına izin verdiler ancak 1943 yılında Coppi Kuzey Afrika’ya gönderildi. 13 Nisan 1943’te Tunus’ta, Mateur ve Medjez el Bab arasında bir yerde Coppi, İngilizlere esir düştü ve vaktini savaşın sonuna dek bir esir kampında, İngiliz askerlerin saçlarını keserek geçirdi.
6.Etap: Ciampolini – Bianchi
Coppi 1945’te İngilizler tarafından İtalya’ya getirildi. Savaş yılları boyunca unutulmayan büyük şampiyon, La Gazetta Della Sport’un yardımıyla bisikletine yeniden kavuştu ve yarışmaya başladı. Aynı yıl savaş resmi olarak bittiğinde evine dönen Fausto, Bruna Ciampolini ile evlendi. Coppi’nin hayatındaki diğer bir önemli olay ise takım değiştirmesi oldu. Aralarındaki rekabet yüzünden artık Gino Bartoli ile aynı takımda yarışamayacağının farkındaydı. Bu yüzden, açık mavi mayosuyla özdeşleşeceği ve gelecek on yılını geçireceği Milano kökenli Bianchi takımına transfer oldu.
7.Etap: Milano – San Remo
1946 yılında, savaşın yaraları sarılmaya çalışılırken bisiklet yarışları da koşulmaya başlamıştı. Böylece yeni sezonun ilk önemli yarışı olan geleneksel ve anıtsal, tek günlük Milano – San Remo’da, yeni Bianchi’li Fausto Coppi, eski takımına ve takım arkadaşına, yani Legnano ve Gino Bartali’ye karşı yarıştı. Yarışta, Milano’dan yola çıkıldıktan hemen sonra Fransız Tesseire yaptığı atakla öne geçti ve pelotonla arasını açtı. Onun peşine düşen beş bisikletçinin içinde Fausto Coppi vardı. Tesseire Coppi’ye, Turchino’ya kadar dayanabildi. Bu yokuşta rakibini yakalayan Coppi, atak yaparak öne geçti ve yarış sonuna kadar arayı sürekli açarak yarışı kazandı. 145 metreden başladığı mitolojik solo atağında Coppi, finiş çizgisini geçerken Tesseire’e 14, Bartali’ye ise 24 dakika fark atmıştı.
8.Etap: Campionissimo – Lombardia
Milano – San Remo yarışının 1946 yılı edisyonu, aynı zamanda, Coppi’nin lakabı olan “Campionissimo”nun doğduğu yarıştı. Coppi, Şampiyonların Şampiyonu anlamına gelen bu lakabı hak ettiğini yarış kariyeri boyunca elbette ispatlayacaktı. (Dört yıl üst üste kazanma başarısı göstereceği zorlu anıtsal yarış Lombardia Turu’nun ilkini de o yıl kazanmıştı.) Ancak bu lakabın ona yakıştırılmasının asıl nedeni, Coppi ortaya çıkana dek, savaş öncesi dönemde kendisine bir Tanrı gözüyle bakılan büyük Bartali’yi yenmesiydi. Bu yarış aynı zamanda İtalyan halkını Bartaliciler ve Coppiciler (Bartaliani – Coppiani) olarak sosyo-politik anlamda ikiye bölecekti.
9.Etap: Bartaliani – Coppiani
Coppi’yi Bartali’siz, Bartali’yi de Coppi’siz anlatabilmek mümkün olamazdı herhalde. İtalyan ve belkide dünya bisikletinin altın çağının en önemli figürü olan bu iki kahraman, birinin siyah olduğu yerde beyazı, diğerinin beyaz olduğu yerde siyahı temsil edecek kadar birbirlerine kontrast noktalarda duruyorlardı. Her şeyden önce Bartali, dindar bir katolik iken (lakabı bile Dindar Gino, Il pio Gino, idi) Coppi’nin o taraklarda pek bezi yoktu. Aralarında beş yaş fark olsa da, ikisinin arasında koskoca bir Dünya Savaşı vardı artık. Bartali, savaş-öncesi İtalya’nın geleneksel sıkı çalışmaya inanan, şikayet etmeyen, eski değerlere bağlı bir neferiyken Coppi savaş sonrası İtalya’nın faşizmden sıyrılmış, kendine güvenen, yeni-rönesans’a inanan modern yüzü gibiydi. Coppi “kozmopolitan”dı. Bartali ise Fransa Turu dışındaki yarışlara pek ilgi göstermemişti. Özel hayatlarında Bartali genç yaşta evlenmiş ve evliliğine daima sadık kalmıştı. Coppi ise evli bir kadınla ilişkisi ortaya çıkınca eşini ve çocuklarını terk etmek durumunda kalmıştı. Yarış stilleri, yemek stilleri, antrenman stilleri birbirlerine tamamen zıttı. Bu keskin dikotominin toplumsal yansıması olarak da yeni İtalya’da, Bartalianiler Hristiyan Demokrat, Coppianiler ise komünistti. 1952 Fransa Turu’nda mitolojik Col du Galibier aşılırken çekilen şu fotoğraf gerçi, değişik şeyler anlatıyor. Coppi ve Bartali, zafere giden yolda (İtalya milli takımı ile) beraber çalışırlarken biri diğerine su veriyor. (Kimin kime verdiği ise belirsiz ve üzerinde hâlâ konuşulur.)
10.Etap: Milano – Milano
Savaş sonrası düzenlenen birkaç Giro, hep Milano’dan başladı. Her edisyon Milano’dan Torino’ya ve oradan Cenova’ya devam etti. Cenova’dan sonra kendi özgün rotasını takip etti. Bartali – Coppi çekişmesinin fitilini ateşleyen Milano – San Remo yarışının rövanşı olan ve savaş sonrası yapılan ilk Giro olan olaylı 1946 edisyonunu Bartali kazanmıştı. Bu Bartali’nin üçüncü ve son Giro zaferiydi. 1947 yılındaki 30. edisyondan itibaren artık Coppi’nin dominasyonu başlayacaktı. Milano’dan başlayan turda Gino Bartali üçüncü etapta sırtına geçirdiği pembe mayoyu on beşinci etabın sonuna kadar koruyabildi. Bu etapta bisikletinden inip kendisine katoliklik karşıtı küfürler eden seyircilerle yumruk yumruğa girse de Bartali, etabı kazanmayı bildi ama pembe mayoyu Coppi’ye kaptırdı. Kalan dört etapta mayosunu savunan Coppi, yeniden Milano’ya döndüklerinde Bartali’nin 1 dakika 43 saniye önünde genel klasman şampiyonu olarak ikinci Giro zaferine ulaştı.
Dinlenme Günü
İtalya Turu organizatörleri kimi edisyonlarda turu Coppi’nin doğduğu kasabadan veya yakınlarından geçirerek bu büyük bisikletçiye saygısını gösterir. Geçtiğimiz yıllarda koşulan 100. edisyonda da peloton hem Coppi’nin hem de Bartali’nin doğduğu kasabalara uğradı. Coppi’ye duyulan saygının bir diğer göstergesi olarak 1965 yılından bu yana İtalya Turu’nun en yüksek irtifadaki yokuşu “Cima Coppi” olarak anılıyor ve bu zirveyi ilk geçen bisikletçiye diğer kategorize yokuşlardan daha çok puan veriliyor.
11.Etap: Cortina d’Ampezzo – Trento
1947’deki Giro zaferinden sonra Coppi 1948’i de kazanabilecek gibi hissediyordu. Ancak Coppi’nin kazandığı ve Cortina d’Ampezzo’dan Trento’ya uzanan 17. etapta, iyi bir yokuşçu olarak bilinmeyen Fiorenzo Magni zaman farkını kapamayı başardı. Coppi ve takımı Bianchi bu sonuca itiraz ettiler. Magni’nin seyirciler tarafından itildiğini hatta takım arabası tarafından çekildiğini iddia ediyorlardı. Ancak ellerinde bu iddiayı ispatlayacak bir kayıt ya da fotoğraf yoktu. Organizatörler yine de Magni’ye iki dakikalık zaman cezası verdiler fakat bu ceza pembe mayonun Magni’de kalmasına engel olmadı ve Bartali ve Coppi’nin arkasından “üçüncü adam” olarak anılan Magni, 1948 İtalya Turu’nu kazandı. Bianchi takımı sonucu protesto ederek yarıştan çekildi. İtalya Federasyonu Coppi’ye bir aylık men cezası verdi.
12.Etap: Palermo – Paris
Mario Puzo’nun romanından uyarlanan “Sicilyalı” adlı filmde Christopher Lambert’in canlandırdığı ünlü haydut Salvatore Giuliano’nun tehditleri ile ve dolayısıyla aşırı güvenlik önlemleriyle Sicilya’dan başlayan 1949 İtalya Turu daha çok efsanevi 17. etabıyla hatırlanır. Cuneo’dan Pinerolo’ya giden etapta Fransa tarafında kalan dağ geçitleri Vars, Izoard, Maddalena ve Monginevro ile İtalya tarafında devam eden Sestrière yokuşu geçilecekti. Coppi, Maddalena’da, yarışın bitmesine 190 kilometre kala solo kaçışını başlattı ve Bartali’nin 12 dakika önünde etabı birinci bitirdi. Bu fark turun sonuna kadar Coppi’yi zirvede tutmaya yetti. Coppi’nin hedeflerinden biri de Giro’yı ve Fransa Turu’nu aynı sezonda kazanan ilk bisikletçi olmaktı. Ve bunu gerçekleştirmek için önündeki en büyük engel yine Gino Bartali’ydi ama rakip olarak değil takım arkadaşı olarak! O yıllarda Fransa Turu kulüp takımları arasında değil ülke milli takımları ve Fransa’nın coğrafi bölgelerinin seçkilerinden oluşan takımlarla koşuluyordu. Yani Coppi’nin İtalya takımı adı altında Bartali ile birlikte yarışması gerekecekti. Yaşı itibariyle Bartali takımın kaptanıydı ve Coppi onun patronluğunu kabul etmiyordu. Sırf bu yüzden bir önceki Fransa Turu’na katılmamıştı ama Tur’u da Bartali kazanmıştı. 1949’da Giro’yu kazanan Coppi, Giro – Tour dublesi yapma şansını kaçırmak istemese de Tur’un başlamasına iki hafta kala ikna edilebildi. Başlangıç etaplarında zorluk çeken Coppi’nın Bartali sıkıntısı bir ara yarışı bıraktıracak raddeye gelse de Alp etaplarında ağırlığını koyan Coppi tıpkı Giro’da olduğu gibi 17. etapla birlikte sarı mayoyu Bartali’den aldı ve Giro – Tour dublesini aynı sezonda gerçekleştirebilen ilk bisikletçi oldu.
13.Etap: Paris – Roubaix
Dönemin İtalyan bisikletçileri, özellikle de çağının temsilcileri Coppi ve Bartali, Fransa Tur’u haricinde İtalya dışındaki yarışlara pek rağbet göstermediler. Bir istisna olarak Bartali’nin 1951’e Liege Bastogne Liege’de altıncılığı ve aynı yıl La Flèche Wallonne’da ise ikinciliği var. Coppi, Bartali’ye göre biraz daha girişimci görünse de İspanya Turu’na ilk kez, öldüğü yıl olan 1959’da katılmış ve yarışı bitirememiş. 1950’de ise La Flèche Wallonne’da şampiyonluğu var. Ronde gibi bir anıtsal yarışa ikisi de hiç katılmamış. Bununla birlikte Coppi, Paris – Roubaix yarışına tam 6 kez iştirak etmiş. Buradan, Coppi’ye nazaran daha modern zamanlarda yarışan ve bir Fransız olan Hinault’un bile nefret ettiği ve bir daha gelmem, diyerek protesto ettiği bu zorlu yarışı Coppi’nin sevdiğini çıkarabiliriz. Kuzeydeki Cehennem’in 1950 edisyonunda Fransız Maurice Diot ile birlikte kaçan Coppi, bitişe 45 kilometre kala başlattığı solo atakla Roubaix’e tek başına geldi ve bir başka İtalyan Magni’nin üçüncü olduğu yarışı Diot’un 2 dakika 45 saniye önünde birinci olarak bitirdi.
14.Etap: Vicenza – Bolzano
Paris Roubaix’i kazanmış da olsa 1950 yılının (ve belki de hayatının) geri kalanı Coppi için pek iyi gitmedi. İtalya Turu’nun 9. etabında, Vicenza’dan Bolzano’ya giderken Primolano yokuşunda düşen Fausto hastaneye kaldırıldı. Leğen kemiğini üç yerinden kırdığı anlaşılan Fausto Coppi, 29 gün hastanede yattı ve sezonun geri kalanında Eylül’e kadar yarış koşamadı. (Yine de iyileştikten sonra, 22 Ekim de koşuğu Lombardia Turu’nda üçüncü gelmeyi başaracaktı.)
15.Etap: Torino – Serse
11 Mart 1951’de Coppi, Milano – Torino yarışında, Torino velodromunda son turu dönerken düştü ve köprücük kemiğini kırdı. İyileşip Giro’ya yetişse de yeterince hazırlanamadığı için turda ancak dördüncü olabildi. Haziran ayının sonunda yapılacak ve önemli bir yarı-klasik olan Giro del Piemonte, Fransa Turu öncesi moral kazanmak için iyi bir fırsattı. 29 Haziran 1951’de gerçekleşen Giro del Piemonte yarışında Bianchi takımında Fausto’nun küçük kardeşi Serse de yarışıyordu. Serse Coppi çok önemli başarıları olmasa da, (gerçi 1949’da Paris Roubaix kazanmıştı) yarışlarda Fausto’yu en iyi destekleyen domestiklerden biriydi ve şüphesiz Fausto’nun en sevdiği takım arkadaşıydı. Serse, birkaç ay önce Fausto’nun köprücük kemiğini kırdığı Torino’daki yarışın finalindeki sprintte bir başka bisikletçiye çarptı ve düştü. Görünürde önemli bir şeyi yoktu. Serse Coppi kalktı, yürüdü ve yarışı bitirdi. Bir kaç saat sonra otelde baş ağrıları başladı. Şikayetleri yoğunlaşınca doktorları çağırdılar ama ne yazık ki Serse, bir müdahale yapılamadan, Fausto’nun kollarında, beyin kanamasından hayatını kaybetti. Torino’daki Motovelodromo günümüzde Fausto Coppi’nin adını taşıyor.
Dinlenme Günü
Aralık 2017’de Asteroid 214820 adlı gök cismine, bu büyük bisikletçinin anısına bir saygı gösterisi olarak “Faustocoppi” adı verildi.
16.Etap: Milano – Paris
Sıkıntılar ve trajik olaylarla geçen 1951’den sonra, ertesi yıl Coppi kendini tamamen işine verdi. Bir ara bisikleti tamamen bırakmayı düşünse de, bu düşüncelerden sıyrıldı ve ikinci kez Giro – Tour dublesi yapmak için kolları sıvadı. 17 Mayıs’ta Milano’dan başlayan 35. Giro’da işi on birinci etapta bitirmişti. Venedik’ten Bolzano’ya uzanan Alp etabında yaptığı atakla önemli rakipleri olan Raphael Geminiani, Hugo Koblet’i geride bıraktı. Finişe vardığında ikinci gelen Bartali’nin 5 dakika 20 saniye önündeydi. Genel klasmanda da rakiplerinin 8 dakikalık bir farkla önünde yer alarak pembe mayoyu giydi ve yarış sonuna kadar liderliğini korudu. 25 Haziran’da başlayan Fransa Turu’da hikayelerle doludur ama onları başka bir yazıda anlatmak gerekir. Buradaki kısıtlı alanımızda özetleyecek olursak, Giro’da olduğu gibi Tour’da da Coppi işi Alp etaplarında bitirdi. Peş peşe kazandığı Alpe d’Huez ve Sestriere etaplarıyla sarı mayoyu aldı. Paris’te Parc des Princes’te biten son etabı da şampiyon olarak bitirdi. Böylece Fausto Coppi, Giro – Tour dublesini ikinci kez gerçekleştirmiş oldu.
17.Etap: Lugano – Lugano
Bu tarihe, yani 1953 yılına gelindiğinde Coppi kazanmak istediği ama kazanamadığı tek mayo Dünya Şampiyonluğunun gök kuşağı mayosuydu. Coppi, 1953’ü Dünya Şampiyonluğuna ayırmaya karar verdi ve buna göre hazırlandı. Arada İtalya Turu’nun bir kez daha kazanmayı ihmal etmedi ama Fransa Turu’nu pas geçti ve 30 Ağustos 1953’te düzenlenecek Dünya Şampiyonasına hazırlandı. Bisikletçiler Lugano kentinde 15 kilometrelik bir parkuru tam 18 kez dönerek toplamda 270 kilo metre katettiler ve yaklaşık yedi buçuk saatin sonunda, Fausto Coppi, Belçikalı Germain Derycke’in 6 dakika 22 saniye önünde birinci gelerek dünya şampiyonu oldu.
18.Etap: Occhini – Faustino
1954 yılında İtalya, hâlâ muhafazakar bir yerdi ve hele de toplumun göz önünde olan ve sevilen bir figürün evlilik dışı bir ilişkisinin ortaya çıkması pek iyi bir haber değildi. 1954 yılında La Stampa gazetesinin muhabiri Luigi Boccaccini, bir yarış sonrası Fausto Coppi’nin beyaz elbiseli bir kadına sarılırken fotoğrafını çekti ve fotoğraf ertesi gün gazetede “Coppi’nin Beyazlı Kadını” olarak yayımlandı. Coppi evliydi ve evli bir kadın olan Giulia Occhini ile ta 1948’de tanışmışlardı. O zamandan bu yana bir aşk yaşıyorlardı ama şimdi, 1954’te kadının kimliği ortaya çıktığında sadece basın değil tüm İtalya başlarına üşüştü. Beraber kaldıkları evden kovuldular. Otele geçtiklerinde basın anında başlarında bitiyordu. Novi Ligure’de bir ev satın aldılar ama orada da zina yapıyorlar ihbarlarıyla polis, geceleri evlerini basıyordu. Koskoca Papa bile olaya müdahil oldu. eğer karısına dönmezse, Coppi’nin katılacağı bir İtalya Turu’nu kutsamayacağını bildirdi. Fausto’nun karısı boşanmaya asla yanaşmadı ve Coppi’nin yakın zamanda gerçekleşecek ölümüne dek Beyazlı Kadın (Dama Bianca) ve Coppi beraber yaşadılar. Faustino adını verdikleri bir oğulları oldu.
19.Etap: Burkina Faso – Castellania
1959 yılının Aralık ayında Burkina Faso’nun devlet başkanı Maurice Yaméogo, bisiklet sporuna olan ilgiyi artırmak için bazı ünlü bisikletçileri ülkesine davet etti ve onları ağırladı. Raphaël Géminiani, Jacques Anquetil, Louison Bobet, Roger Hassenforder ve Henry Anglade gibi isimlerin yanı sıra karyerinin artık sonuna gelen Fausto Coppi de davet edilmişti. Bu bisikletçiler, Burkina Faso’nun yerel bisikletçileri ile yarışacaklardı. Raphaël Géminiani ve Fausto Coppi sıtma hastalığına yakalanarak eve döndüler. Géminiani iyileşti ama Fausto Coppi, 2 Ocak 1960’da, henüz 40 yaşındayken hayata gözlerini yumdu. Coppi doğduğu köy olan Castellania’da kardeşi Serse’nin yakınına defnedildi. Burası günümüzde bir anıt mezar olarak ziyaretçi kabul etmektedir.
20.Etap: Doping – La Bomba
Coppi’nin döneminde, bugün doping ya da yasaklı madde olarak kabul edilen bir takım performans artırıcı maddeler ve uyarıcıların kullanımı yasak değildi. Coppi’nin, yarışma temposuna uygun beslenme biçimlerini ve özel sporcu diyetlerini bisiklet sporuna getirerek, bisikletin modernleşmesine katkıda bulunduğu zaten anlatılır. Coppi, özel diyetlerinin yanı sıra, bisikletçiler arasında “La Bomba” olarak bilinen “Amphetamine” adlı uyarıcıyı da kullandığını hiçbir zaman saklamadı. Bir gazeteci ile arasında geçen şu röportaj çok meşhurdur:
“Bisikletçiler La Bomba kullanırlar mı?”
“Evet ve kullanmıyorum diyenlerle bisiklet konuşmanın lüzumu yoktur.”
“Peki sen hiç La Bomba kullandın mı?
“Evet, gerektiği zamanlarda kullandım.”
“Ne zaman gerekiyor peki?”
“Neredeyse her zaman.”
21.Etap: Fausto – Coppi
Fausto Coppi 1940’tan 1959’a profesyonel olarak 19 yıl boyunca pedal çevirdi. Bu 19 yılın 3 yılı savaş nedeniyle cephede ve esir kampında geçmişti. Kariyeri boyunca 13 kez katıldığı İtalya Turu’nu 5 kez kazandı. 3 kere Dağların Kralı oldu ve 22 etap zaferi elde etti. 3 kez katıldığı Fransa Turu’nu 2 kez kazandı. İkisinde de Dağların Kralı oldu ve toplamda 9 etap zaferi elde etti. İspanya Turu’na sadece 1 kez, 1959’da katıldı. Coppi anıtsal yarışlarda toplamda 9 galibiyet elde etti. Giro di Lombardia’da dördü üst üste olmak üzere 5 kez, Milano – San Remo’da 3 kez ve Paris – Roubaix’de 1 kez şampiyon oldu. Ronde ve Liege Bastogne Liege yarışlarına hiç katılmadı. Büyük turlar ve anıtsal yarışlar dışında Coppi 4 kez İtalya Yol şampiyonu ve 1 kez de Dünya Yol Şampiyonu oldu.