Bir Dünya Dilinin Oluşumu – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Schilling’in gözlemlediği gibi, “Ormsby-Gore, Afrika’da milliyetçiliğin başlangıcını raydan çıkaracak ve İngiliz yönetiminin devam eden uygulamasını kolaylaştıracak bir politikayı savunuyordu. Bu nedenle, Danışma Komitesi, başlangıcından itibaren, açıkça siyasi bir nesneye sahipti.
Komitenin politika tavsiyeleri, 1925 tarihli İngiliz Tropik Afrika’sında Eğitim Politikası hakkındaki raporunda ana hatlarıyla belirtilmişti. Muhtıra, Kolonilerden Sorumlu Devlet Bakanı’na sunulan (ve onlar tarafından onaylanan) ve aşağıdakilerin temelini oluşturacak olan geniş eğitim ilkesini içeriyordu. Afrika kolonilerinde yerel yönetimler için eğitim politikasıdır.
Komite, Phelps-Stokes çalışmasının felsefesini ve söylemini kullandı. Yine de, politikası, belki de başlıca yazarlarından biri olan Lord Lugard’ın düşüncesinin etkisini daha yakından gösteriyor.
Lugard’ın gözde bir temasını, hükümetler tarafından daha fazla kontrol ve denetim üstlenmenin önemini vurgulayan rapor, vardığı sonuçları, eğitimin “yerli yaşama” “uyarlanması” ilkesi olan Phelps-Stokes komisyonunun sloganıyla dile getirdi: “Eğitim, çeşitli insanların zihniyetlerine, yeteneklerine, mesleklerine ve geleneklerine uygun hale getirilmeli, sosyal yaşamlarının dokusundaki tüm sağlam ve sağlıklı unsurlar mümkün olduğunca korunmalıdır”.
Bu sonucu daha belirgin hale getiren rapor, İngiliz emperyal eğitim tarihinde çok tanıdık gelen temayı, eğitimin, katip üretmeye yönelik eğitimin ürettiği düşünülen “kol emeğini küçümseme eğilimine karşı koyması” gerektiğini ilan etti.
Dil politikası konusunda, Komite uzun, yerel dillerin eğitim amaçlı kullanımına” “birincil önem” vermenin sürekli politikası yer alır.
Yapay dil nedir
Esperanto Alfabesi
Devlet dili
Dil nedir
Esperanto ekşi
Esperanto dili
Dilin özellikleri
Esperanto dili öğren
Birkaç ay sonra hazırlanan ve özellikle bu soruyu ele alan ek bir rapor, bu şekilde tasavvur edilen şeyi açıkça ortaya koydu: “Tropikal Afrika’da eğitimin amacı, yetişkinlerde bir ifade ve iletişim aracı olarak bir yerel dili korumak ve geliştirmek olmalıdır. yaşam ve yerli düşünce ve kültürün aracı olarak. Bu nedenle ana dil, Tropikal Afrika’daki tüm ilköğretimin temeli ve ortamı olmalıdır.
Danışma Komitesi’nin politikasının Britanya imparatorluğunun ana bölümleriyle aynı çizgide olması gerektiği, yaratılması için doğrudan itici güç sağlayan Phelps-Stokes Komisyonu’nun analiziyle zaten gösterilmiştir. Bununla birlikte, ikisinin yakın bağlantısı, İngilizlerin bir “yabancı” politikasını benimsediğini göstermek için yanlış anlaşıldı.
Böyle bir yorumun yanlış yönlendirildiği, yalnızca yukarıda verilen İngiliz politikası açıklamasından değil, aynı zamanda iki belirgin koşuldan da kaynaklanmaktadır:
(1) Lord Lugard, Danışma Komitesi’nin önde gelen isimlerinden biriydi. Gösterildiği gibi, Phelps-Stokes Komisyonu çalışmalarını Afrika’da gerçekleştirmeden önce benimsediği politikayı tam olarak formüle etmişti ve zaten uzun süredir devam eden bir politika olduğu İngiliz Asya’dan aldı.
(2) Amerikan kolonilerinin kendilerinde (örneğin Filipinler), Phelps-Stokes Komisyonu tarafından savunulan politikalar hiçbir zaman uygulamaya konmadı, ancak İngiliz eğitimi Amerikan yönetimi boyunca baştan beri temeli oluşturdu.
En fazla, Danışma Komitesi, İngiliz bağımlılıklarındaki dil politikasıyla ilgili olarak biraz daha açık ve birleşik bir politika getirdi.
Bununla birlikte, uzun süredir devam eden İngiliz sömürge pratiğini ve genel olarak eğitime ve özel olarak dil politikasına ilişkin görüşü esasen değiştirmedi. Phelps-Stokes Komisyonu tarafından ziyaret edilen Batı ve Doğu Afrika kolonilerinin büyük çoğunluğunda bile, müteakip gelişmeler sadece küçük politika ayarlamaları üretti.
Gerçekten de, İngiliz sömürge hükümetlerinin hedefleri ile Komisyonun tavsiyeleri arasındaki tam uyum nedeniyle, belki de Komisyon’un çalışmaları sömürge idaresi tarafından sorgusuz sualsiz kabul gördü.
Bu nedenle Danışma Komitesi, kapsamını tüm Britanya imparatorluğunu kapsayacak şekilde genişlettiğinde, bir emperyal politika oluşturmaktan çok, sömürgelerde halihazırda gelişmiş olanı yerel politika olarak damgalamak için emperyal politika adıyla damgalamak oldu.
Bu nedenle, Büyük Britanya nihayet bir “emperyal” politika geliştirdiğinde, bu, emperyal politikanın savunucularının bu terimden anladıkları veya bugün dilsel emperyalizm politikası olarak adlandırılan şey değildi, tam tersiydi. İngilizcenin yayılmasını, bir sömürge imparatorluğunu yönetmek için asgari düzeyde gerekli olanla sınırlama politikasıydı.
Bir Dünya Dilinin Oluşumu
Dil Yayılımında Ajans
“İngiliz yayılması” ifadesinde, yayılmayı bir fiil ve geçişli bir fiil olarak almak doğaldır: İngilizler (ve Amerikalılar) İngilizceyi yaydılar. Gerçekten de, dilsel emperyalizm teorisinin temel iddialarından biri, postkolonyal dünyada İngilizcenin yayılmasının, İngilizce konuşan en güçlü ulusların kültürel hegemonyasını temsil etmesidir.
Bu nedenle İngilizce, çevrede dayatılan bir dildir. Bu kavramdan önemli bir sonuç çıkar: Dünya İngilizcesi, özellikle İngiltere ve ABD olmak üzere “anadilde” İngilizce konuşan ulusların ürünüdür. Bu anlatı, yerinde bir şekilde “emperyalizmin yaptığı dünya dili” olarak adlandırılabilir.
Yayılmada faillik tek taraflı olarak alındığında, İngiliz yayılmacılığının emperyal bir anlatısının yazılmasına katkıda bulunur. Tıpkı failliğin geleneksel olarak güçlüye yatırım olarak görüldüğü dil planlamasında olduğu gibi, dilin yayılmasında da faillik, yaygın olarak egemen ulusların mirasçısı olarak görülür.
Dilsel emperyalizmin kavramsal merceği, dünya İngilizcesinin yaratılması sürecinde Afrikalıların, Asyalıların ve dünyanın diğer halklarının aktif ajanlar olarak rolünü de gizler.
Böyle bir yaklaşımı sorgulamak için çeşitli nedenler vardır. Bunların arasında en önemlisi, özellikle Afrikalıların ve Asyalıların failliğinin tanınması, Dünya İngilizcesinin gelişimine dair bir kavrayış için de çok önemlidir.
Önceki bölümlerde sunulan ampirik veriler, İngilizce’nin yayılmasının sadece tek yönlü, yukarıdan aşağıya bir süreç olmadığını göstermektedir. Aksine, Afrikalılar ve Asyalılar, İngiliz yayılma sürecini önemli ölçüde şekillendirdiler. İngiliz sömürgelerinde dil politikasının oluşumu, emperyalizme karşı mücadelenin Dünya İngilizcesinin yaratılmasındaki merkeziliğini göstermektedir.
Bu açıklama, emperyalizm aracılığıyla Batı hegemonyasının varsayımından değil, sınırlama politikasında olduğu gibi, sosyal ve dilsel çevrenin birlikte belirlenmesinden de yola çıkıyor.
Dil alanında, bu paradigma, Batılı olmayan failliğin yalnızca Asya, Afrika ve Latin Amerika’nın yerli dillerinin alanında yer almadığı anlamına gelir. Aynı derecede önemli olarak, İngilizce de dahil olmak üzere genellikle “Batı dilleri” olarak adlandırılan dillerde de bulunur.