Bu yıl kederli bir işaretle boyanmış - 75 yıl önce, çok sayıda vatandaşımız "Stalinist kitlesel baskı" kitlesinin altına düştü. 1937 - 1938'taki yüz binlerce insan “halkın düşmanı” olarak öldürüldü. Basılı olarak, televizyonda, internette buna adanmış çok malzeme var. Unutmak mümkün mü? Hayır. Keyfi yapamazsın. Pek çoğu, bunun yalnızca SSCB başkanı, yalnızca kişisel gücü güçlendirmek ve rakiplere karşı misilleme yapmak amacıyla hareket eden diktatör Joseph Stalin olduğu için soru sormuyor.
Rakamlara atıfta bulunulur, belirli kişilerin kaderleri hatırlanır, ancak çoğu zaman baskıların gerçekleştiği koşulları, onlardan önce gelenleri ve ülkenin içindeki ve dışındaki hangi olayların seyrini etkilediğini dikkate almazlar. “İ” nin üzerindeki tüm noktalar yerleştirilmiş mi? Görünüşe göre tartışılmaz sonuçlar ne kadar objektif?
Çeşitli faktörleri hesaba katmak, olgunun arka planını olabildiğince tam olarak anlamak, haksızlığı haklı çıkarmak anlamına gelmez. Ancak tahminleri açıklığa kavuşturmak ve doğru sonuçları çıkarmak için gerçeğe yaklaşmaya çalışmak asla çok geç değildir. Bu yaklaşım ülkemizin tarihine layık, trajik, çelişkili ama harika. Büyüklüğünün farkında mıyız yoksa çoğunlukla utanç verici taraflar mı görüyoruz? Biz iyi öğrenciler miyiz? Ünlü tarihçi Yuri Zhukov ve Literaturnaya Gazeta'nın köşe yazarı Vladimir Sukhomlinov o zamanın olaylarından bahsediyor.
- 30'ten daha önce, genç bir gazeteci olarak eski bir deneme pilotu olan Sovyetler Birliği Kahramanı ile konuştum ve 37 hakkında konuştum. Nerede olduğunu sordu. Parubko, yanıtladı, Kiev yakınlarındaki bir köyde yaşadı. Şarkılar köye döndü, kıtlık kaldı. "Çok içtiler ve hayattan zevk aldılar." Ve telefona sorumu sordunuz, insanların otuzlu yaşların ikinci yarısını nasıl algıladıklarını, “Sevinçle!” Demiştiniz. Her nasılsa uymuyor ...
- Bu normal! Ne de olsa, biz hala - birçok yönden mitolojik tarih olan bir ülkeyiz. Önemli olaylar bazen arka planda kaybolur, çekici gerçekler veya yetkililere politik olarak faydası abartılır. Tüm renklerde bir resim görülmelidir. Buraya bakın, bugün hangi eleştirinin hedefi herhangi bir muhalefet için ve aynı zamanda insanlar için ana unsurdur. Resmi. O artık bir komünist değil, bir Bolşevik değil. Ancak Kremlin'de oturanlar da dahil olmak üzere sağdan sola her şey, yetkilinin ülke için felaket olduğu konusunda hemfikir. Ve böylece, 1937 - 1938 yıllarında, memurlar tutuklanmaya başladı ve darbeler öncelikle üzerlerine düştü ...
- Neredeyse 500 her seviyeden binlerce görevli (özellikle parti üyeleri) işten çıkarıldı ve ceza aldı.
- Evet, evet ... Ve herkes memnun oldu. Ne de olsa iki şeyi birbirine bağladılar. Modern jargonda, görevliler ve Stalin'in adı verilen 1936. Arşivleri taslakların elinde tuttum, gördüm: en önemlisi birkaç yazı Stalin tarafından şahsen yazıldı. Ve böylece insanlar Temel Yasa'yı ve onların üstünde duran ve işkence gördüklerini hapsettikleri haberi aldılar. Ve insanlar şarkı söyledi.
Eski Anayasa (1923 yılında geliştirilen) iki bölümden oluşuyordu. Giriş, şunları söyledi: dünya iki düşman kampa bölündü - sosyalizm ve emperyalizm. Kaçınılmaz olarak ve yakında bir kavgada buluşacaklar ve kimin kazanacağı belli. Dünya Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği doğacak. Ana bölüm de 17 - 18'in ruhunda. Yasaya göre, nüfusun önemli bir bölümü (her yıl değişti), yoksun insanlar, oy haklarından mahrum insanlar listesine dahil edildi. Birincisi, sosyal kökenlerine göre - toprak sahiplerinin, jandarmaların, kan aristokratlarının çocukları. Ayrıca - Nepmen, yumruklar ...
Yeni Anayasa, dünyanın iki savaş kampına bölünmesine bile işaret etmedi. İkincisi, oyun sadece 126 makalesinde belirtildi. Vatandaşların hak ve yükümlülüklerini ele alan Bölüm 10. Özellikle, özü veya çoğunun aynı sosyal örgüt olabileceği kamu kuruluşları oluşturma hakları - Komünist Parti. 126-I makalesi. Brezhnev Anayasasını hatırla ...
- 6-I makalesi.
- Evet Sonraki. Seçim sistemi Önceden, bazılarının, bazılarının seçme ve seçilme hakkı yoktu. Ayrıca eşitsizlik vardı. İşçinin sesi köylülerin üç sesine eşitti: proletaryanın diktatörlüğü resmen - tamamen resmen uygulandı. Bu iptal edildi. Seçimlerin kendisi. 1923 Anayasasına göre, üç aşamalı (bu da seçim özgürlüğünü zorlaştırdı) ve kullanılmamıştı.
1936 Anayasası ne önerdi ve seçim yasası 1937’un Temmuz ayında kabul edildi mi?
İlk. Haklarından mahrum değil. Bu haktan mahrum olanlar hariç. Genel oy hakkı. Doğrudan oylama. Her biri Stalin ve Molotof'un açıkça parlamento olarak adlandırdığı Yüksek Sovyet için belirli bir aday için oy kullanır. Seçimler gizli, alternatif. Yasaya göre, bir yerde - en azından 2 - 3 adayı olduğu tespit edildi. Ve bu, kanunun sağlanması ve insanların daha sonra Yezhovshchina olarak adlandırdığı şeye yol açtı ve bugün yanlış bir şekilde kitlesel baskı diyorlar.
- Neden birdenbire - yanlış?
- "Baskı" kelimesi "ceza, cezai önlem" anlamına gelir. Sadece siyasi muhalifler için geçerli değil aynı zamanda bir kişinin cinayet, şiddet, haydutluk, soygun, rüşvet, hırsızlık için mahkum edilmesini sağlar. Ve şimdi bu terim, suçlular, Vlasovitler, savaş sırasında SS birimlerine hizmet edenler, suçlular, Bandera dahil olmak üzere tutuklananların hepsini bir araya getirmek için kullanılıyor. Stalin terörünün kurbanı öldürdü, tecavüz etti - siz de baskı altına alın. Çok zor bir hareket.
Solzhenitsyn, Hızlanma, Antonov-Ovseenko veren rakamlar sırasında. “Zalinin Portresi” kitabındaki son kişi, baskı altındaki kişilerin sayısının yalnızca 1935 ila 1940 arasında bir yılda oluştuğunu ve neredeyse 19 milyon insan olduğunu bildirmektedir.
- Bildiğim kadarıyla, gerçek sayılar farklı. Çok büyük olmalarına rağmen. 800 hakkında bin kişi ölüme mahkum edildi.
- Evet, o kadar, ama yılda 1921'tan 1953'a. Bunlardan, 681 692 kişi - 1937 içinde - 1938.
- Vatandaşlarımızın büyük şehri vuruldu. Masum dahil olmak üzere.
- Solzhenitsyn kesinlikle harika numaralar aradı. Sovyet iktidarının yıllarında, 110'in milyonlarca insan tarafından bastırıldığına inanıyordu. Soğuk Savaş yıllarındaki Batılı Sovietologlar, 50 - 60 milyon sayısını kullandılar. Yeniden yapılanma başladığında, onu 20 milyonlara indirdiler.
Tarih Bilimleri Doktoru Viktor Nikolaevich Zemskov enstitümüzde çalışmaktadır. Küçük bir grubun parçası olarak, birkaç yıl boyunca arşivlerdeki gerçek baskı sayısının ne olduğunu kontrol etti ve tekrar kontrol etti. Özellikle, 58 inci makalesinde. Belirli sonuçlara geldik. Batıda hemen çığlık attılar. Onlara söylendi: Lütfen, işte arşivler! Biz geldik, kontrol ettik, kabul etmek zorunda kaldık. İşte ne.
1935 yılı - toplamda, 58'in 6. maddesi uyarınca 267 binleri tutuklandı ve mahkum edildi, 1229'lilerin ölüm cezasına çarptırıldığı, 36'bin ve 274'lerin ölümüne mahkum edildi. Ve sonra bir dalgalanma. 1118'te, 37'in üzerinde binlerce kişi 58 altında tutuklandı ve mahkum edildi, 790'in üzerinde binlerce kişi vuruldu, 353'in üzerinde binlerce kişi 38'in üzerinde ve 554'in üzerinde atış yapıldı. Sonra - bir düşüş. 328'te, yaklaşık 39 binlerce mahkum edildi ve 64 kişi ölüm cezasına çarptırıldı, 2552 binlerce insan 40 binlerce mahkum edildi ve en yüksek ölçü 72 kişi oldu.
1921'ten 1953'e kadar olan tüm süre boyunca, 4 060 306 kişi mahkum edildi, 2 634 397 kişi kamplara ve hapishanelere girdi. Neyin, nasıl, neden olduğunu anlamak için kalır. Ve neden özellikle 1937 - 1938 yılları böyle korkunç şeyler veriyor?
- Tabii ki, hala endişeleniyor.
- Yeni başlayanlar için: kim suçlu? Diyorlar ki: Stalin. Evet, ülkenin lideri olarak asıl sorumluluğu üstlenir. Ama hepsi nasıl oldu.
Yılın Haziran 1937. Sovyetler kongresi olmalı. Ondan önce, seçim yasasını tartıştıkları partinin Merkez Komitesinde bir genel kurul vardı. Önünde, bölgesel komitelerin ilk sekreterlerinden, bölgesel komitelere, Birlik cumhuriyetlerinin Merkez Komitesinden, telgraflar düzenli olarak mühendisleri ve fabrika yöneticilerini tutuklama izni istedi.
Stalin her zaman kategorik olarak kısa bir süre cevap verdi: İzin vermedim. Ve plenum kabul ettikten sonra. Neyle? Bununla “demokratlarımızın” günümüzde titizlikle unuttukları şeyleri.
Yeni seçim yasasını alternatif adaylarla destekleyen plenumun hemen ardından şifreli telgraflar Moskova'ya geldi. Bölgesel komitelerin sekreterleri, bölgesel komiteler, ulusal komünist partilerin Merkez Komitesi sözde sınırlar istedi. Tutuklanabilecekleri ve vurulabilecekleri veya çok uzak olmayan yerlere gönderilebilecekleri sayısı. “Stalinist rejimin kurbanı” Eiche, o günlerde en kıskançtı - Batı Sibirya parti bölgesel komitesinin ilk sekreteri. 10800 erkeğini vurma haklarını istedi. İkinci sırada, Moskova Bölgesel Komitesine başkanlık eden Kruşçev var: “sadece” 8500. Üçüncüsü Azak-Karadeniz Bölge Komitesi'nin ilk sekreteri (bugün Don ve Kuzey Kafkasya) Evdokimov: Vurmak için 6644 ve kamplara göndermek için neredeyse 7 bin. Susamış uygulamalar ve diğer sekreterler gönderdiler. Ancak daha küçük sayılarla. Bir buçuk, iki bin ...
Altı ay sonra Kruşçev, Ukrayna Komünist Partisi Merkez Komitesinin ilk sekreteri haline geldiğinde, Moskova'ya gönderdiği ilk gönderilerden biri, 20 000 kişisini vurmasına izin vermekti. Ama sonuçta, ilk defa zaten orada yürüdü.
- İstekleri neler motive etti?
- Bir: sadece NKVD, yazdılar, silahlı yeraltı örgütünü açtılar, bir ayaklanma hazırlıyorlar. Bu şartlar altında alternatif seçimler yapmanın mümkün olmadığı anlamına gelir. Bu iddialara kadar komplocu örgütler tasfiye edilir.
Seçim yasasını tartışırken genel kurulda ne olduğu da merak ediyor. Hiç kimse doğrudan karşı çıkmadı, ancak bir sebepten ötürü hemen hemen “en çok susayan” plenumun arifesinde ofiste Stalin'e gitti. Bire bir, ikie üç, üç ... Bu ziyaretlerden sonra Stalin teslim oldu.
Neden? Anlayabilirsin. O zamana kadar İçişleri Komiseri Yezhov'un kendisine itaat etmediğinin farkındaydı.
- Buna inanmak imkansız!
- neden? Bölge komitesinin eski ilk sekreteri olarak Yezhov diğerleriyle birlikteydi. Bunun anlamı: eğer Stalin taleplerini desteklemeyi reddederse, Merkez Komitesinden birileri podyuma yükselecek, “Sevgili yoldaşlar! Stalin'in yakın zamandaki bütün eylemleri, bir revizyonist, oportünist olduğunu, Lenin'in ilkeleri olan Ekim Devrimi'nin nedenini Devrimimize ihanet ettiğini kanıtladı. ” Ve on değil bir örnek getireceklerdi.
- Yani Stalin ya da güç kaybetme korkusuyla ya da sadece oyununu oynadığı için tavladı. Açıklayacak başka ne var? Ama seni böldüm ...
- İşte örnekler. 34 yılı, Eylül. SSCB, daha önce bir emperyalizm aracı olarak propagandamızla nitelendirilen Milletler Cemiyeti'ne girmiştir. Mayıs ayında, SSCB'nin 35'i, Alman saldırganlığı durumunda Fransa ve Çekoslovakya ile ortak savunma konusunda anlaşmalar imzaladı.
Ocak ayında 1935, Anayasanın revize edildiğine dair raporlar var. Ve yakında “yoldaş grubu” nda, hangi değişikliklerin geleceğini zaten biliyorlardı.
Temmuz ayında, sonuncusu Yedinci, Komintern Kongresi, lideri Georgy Dimitrov, Komünistlerin iktidara gelmek istiyorlarsa bunu devrimlerle değil, demokratik yollarla gerçekleştirmeleri gerektiğini belirten 1935 ile görüşecek. Seçimde. Popüler cepheler yaratmayı öneriyor: komünistler sosyalistlerle, demokratlarla birlikte. Bolşevikler sert taş açısından böyle bir dönüş bir suçtur. Komünistler de sosyalizm, sosyalizmin komünizmin düşmanlarıyla bir anlaşmaya varıyorlar.
- Sert düzen çöktü: komünizm-emperyalizm.
- Evet, evet. Devam et 36 yılı Borodin’in komik operası Bogatyr’lar, Demian Poor’un yeni librettolarıyla Tairov Oda Tiyatrosu’nun sahnesinden kaldırılıyor. Sebeplerle ilgili karar yayınlandı. Zavallı, destansı bir Rus destanının kahramanlarını alaycı bir şekilde tarif ettiklerini söylüyorlar, tarihimizin olumlu fenomenini - Rusya Vaftizini karartdı. Sonra 17'te unutulan ve 18'te kapatılan tarihi fakültelerin restorasyonu olan unutulmuş bir tarih ders kitabı yarışması var. 1934'ta Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı getirildi. Bu, ultra-solun karşısına çıkıyor. Bir yıl sonra Kazak birimleri yeniden yaratıldı ... Ve hepsi bu değil. Rusya Rusya'ya döndü.
1935'in sonunda Stalin, Amerikalı bir gazeteci Howard'a röportaj verdi. Yakında yeni bir anayasa, yeni bir seçim sistemi ve adaylar arasında sert bir mücadele olacağını, çünkü sadece parti tarafından değil, herhangi bir kamu kuruluşu, hatta bir grup insan tarafından öne sürüleceğini söyledi.
Hemen Merkez Komite üyeleri arasında bir konuşma yapıldı: rahiplerin öne sürdüğü şey bu mu? Cevaplandılar: neden olmasın? Ve yumruklar? Yumruk değil - insanlar, onları tıkıyorlar. Bütün bu partokrasi korktu.
İlk sekreterlerin çoğu, bir sürü odun kırdıklarını anlamıştı. Birincisi, kollektifleştirme sırasında dev aşırılıklar. İkincisi: ilk beş yıllık planın başlangıcındaki ciddi hatalar.
Birçok parti sekreteri yarı okur-yazardı. Cemaat okulunun omuzlarının ardındaysa, kim Rusça, ne de Yahudiler ise çobanlar. Bu insanlar endüstri devlerinin inşasını nasıl kontrol edebilir? Gerçekten anlamaya değil, liderlik etmeye çalıştılar. Bu nedenle, köylülerin, işçilerin, mühendislerin parçası konusunda artan bir hoşnutsuzluk vardı, hepsi kendilerini hissettiler.
- Mühendislik binası kuruldu, çok şey değişiyordu, çantadaki balı gizlemek zordu.
- Yerel liderler, eğer alternatif seçimler olsaydı, yanlarında bir ya da iki adayın ortaya çıkmasından korkuyorlardı. Başarısız olabilirsin. Yüksek Kurulun milletvekillerine geçmek yerine, Moskova’da, CPSU Merkez Komitesinin Personel Dairesinde beklemek anlamına gelir (b), “Yoldaş, insanlar size destek vermedi” diyecekler. Hadi canım, omzunda bir iş bul ya da öğren. Stalin, o yıllarda, bir nedenden ötürü, yüksek bir pozisyona düşen bir kişinin, her şeyi bildiğine, aslında hiçbir şey bilmemesine inandığını söyledi. Doğrudan bir ipucuydu, partokraty uyarısı.
Ve Stalin'i 37'teki alternatif seçimlerden vazgeçmeye zorlayan herhangi bir şirket gibi yürüdüler ve aslında onu itibarsızlaştırdılar.
Baskılar, bir sonraki genel kurulda Şubat ayında 1938'i durdurmaya çalıştı. Merkez Komite personel departmanı başkanı Malenkov, özellikle kıskanç olanların açık eleştirisiyle konuştu. Postyshev'e döndüm (eskiden Ukrayna'da çalıştım, o sırada - Kuybyshev bölge komitesinin ilk sekreteriydi) ve sordum: Zaten tüm Sovyet, Komsomol, parti aygıtlarını bölgeye transfer ettiniz mi? Postyshev cevap verdi: “Ben ektim, ektim ve ektim. Bu benim görevim. ” Malenkov, Azerbaycan Merkez Komitesi'nin ilk sekreteri olan Bagirov'a hitap etti: tutuklama ve infazlarla ilgili belgeleri, adlarının bile olmadığı, ancak tutuklanacak ve vurulacak rakamların olduğu yerlerde nasıl imzalayabilirsin? Sessizdi.
Stalin, acilen baskı altında olan elleriyle Yezhov'u kaldırmak zorunda kaldı.
- Sonra dediler: kirpi. Ne dediler!
- Tiflis’ten, Parti Transkafkasya Bölge Komitesi’nin sekreterliğine yeni seçilen Beria’ya çağrıldılar, NKVD’nin cezai bileşeni olan Ana Devlet Güvenlik Müdürlüğü’nün başına getirildiler. Ancak Beria, Yezhov ile baş edemedi. Kasım ayının sonunda, 1938, Ezhov, Stalin'e davet edildi. Ofiste Voroshilov ve Molotov vardı. Yargılanabildiği kadarıyla, bir saatten fazla Yezhov görevden ayrılmak zorunda kaldı.
"Ayrılma" için seçenekler bulmayı başardım. Farklı kağıda yazılır. Biri sıradan bir beyaz sayfa, diğeri cetvelde, üçü hücrede ... Onları düzeltmek için el altında olanlara verildi. İlk başta, Yezhov, Halk Komiseri dışında her şeyden vazgeçmeye hazırdı. İşe yaramadı. Beria, Halk Komiserliği görevine atandı.
Yakında bir milyondan fazla insan kamptan ayrıldı. Rokossovsky'nin hikayesini hatırlayın, çok fazla var. En tehlikeli baskıların olduğu bölgelerde, davaları tahrif eden, onları yargılayan ve mahkemeleri açan iskancılar tarafından tutuklandılar. Mesajlar - yerel basında. Rehabilitasyon Kruşçev altındayken durum böyle değildi. Aynı zamanda, Beria NKVD'yi temizliyordu. Personel ile ilgili herhangi bir referans kitabını alabilirsiniz - birkaç tane yayınlanmıştır. NKVD'de üst ve orta seviyelerde çoğu yarı okur-yazar Yahudi vardı. Neredeyse hepsi temiz. Ve ışık ve kamplarda. Yenileri ya yüksek öğrenim görmüş ya da eksik öğrenilmiş bir okulda toplanıyor - üçüncü, dördüncü yıldan itibaren çoğunlukla Ruslar. Ardından tutuklamalarda keskin bir düşüş başladı.
“Sadece bir düşüş.” Durdurulmamışlar.
“Aynı zamanda, 58 makalesi hakkında konuşurken, bir şeyi unutmamalıyız. Meslektaşım Tarih Bilimleri Doktoru Galina Ivanov, o zamanın bakış açısı açısından ilginç bir keşif yapmayı başardı. Hem savaştan önce hem de ondan sonra, profesyonel suçlular, kurallarına göre çalışmamalıydı. Ve işe yaramadı. Ancak her altı ayda bir kamplarda çağrılan seyahat mahkemesi, rejim mahkumları tarafından ihlal vakalarını denedi. Ve çalışmayı reddedenler sabotaj denendi. Sabotaj da aynı 58 makalesi. Bu nedenle, yalnızca "Stalin Grubu" nun ya da ona atfedilenlerin politik düşmanlarının değil, aynı zamanda içinden geçen haydut suçluların da akılda bulundurulması gerekir. Ve elbette gerçek casuslar, sabotajcılar ve birçoğu vardı.
STK'ların sözde komplo süreci olan Mayıs 1937'te bunun Savunma Komiseri olduğu belirtilmelidir.
Ordunun neredeyse tüm komuta personelinin baskı altında tutulduğu ve filo. Araştırmacı O.F. Souvenir, 1935-1939'da tutuklanan askerlerle ilgili verileri (tek bir kişiye kadar) içeren bir kitap yayınladı: tam ad, doğum tarihi, rütbe, tutuklandığında pozisyon, cümle. Kalın kitap. Bastırılan STK'ların yüzde 75'inin komiser, askeri uzman, askeri komiser, askeri doktor ve askeri mühendis olduğu ortaya çıktı. Yani bu bir efsanedir, sanki tüm emri yok etmiş gibi.
Tukhaçevski, Yakir ve diğerleri kalırsa öyle olacağını söylüyorlar. Şu soruyu soralım: “Mareşallerimiz ve generallerimizden ne tür yabancı ordularla savaşlar kazanıldı?”
- Polonya kampanyasını kaybetti.
- İşte bu! Başka hiçbir yerde savaştı. Bildiğiniz gibi, herhangi bir iç savaş, ülkeler arasındaki savaşlardan çok farklıdır.
“STK davasında” ilginç bir ayrıntı var. Stalin, Askeri Konsey'deki Askeri-Siyasi Komplo hakkında rapor yazarken, NPO’daki komploun 1935’te Tangle ismini alan davanın sonuna geldiğine odaklandı.
- Bence herkes bunun arkasında ne olduğunu bilmiyor.
- 34’in sonunda, Stalin’in mali alanda çalışan ilk karısı Svanidze’nin kayınbiraderi, merkezî grubuna karşı bir komplo olduğunu belirten Stalin’e bir not yazdı. Kim girdi? Stalin, Molotov - hükümetin başı, ordzhonikidze - ağır sanayinin kurulmasına öncülük etmiş, halkın savunma komiseri Voroshilov - halkın savunma komiseri olan Vovinhilov - Litvinov - halkın Batı demokrasileriyle aktif bir yakınlaşma politikası izlemiş; Sözde üç spikelet yüzünden acı çeken binlerce köylü hakkında 35'i serbest bırakan Kirov suikastından sonra. Grup ayrıca Leningrad’da Kirov’un yerini alan Zhdanov’u ve Merkez Komitesi’nden iki önemli kişiyi içeriyordu: Ajitasyon ve Propaganda Dairesi başkanı Stetsky ve yetenekli en popüler yayınların yaratıcısı Yakovlev (Epstein), Köylü Gazetesi ve Yoksul Notlar gazeteci. Stetsky gibi, o bir üye
anayasa komisyonu ve en önemlisi - seçim yasasının yazarı.
Parokratların seçim yasasını sadece resmi olarak desteklediği 37 yılının yukarıda belirtilen genel kurulundan sonra, Stetsky ve Yakovlev tutuklandı ve idam edildi. Hatırlanmadılar ve Tukhachevsky, Uborevich, Yakir ve diğerleri ağlıyor.
- Stalin'in bile onları feda etmesi gerektiği ortaya çıktı.
- Anlaşıldı. Şiddetli bir mücadele oldu. İşte tüm Bukharin için bir kahraman. Ve ciddi bir konuşma için Merkez Komite'ye davet edildiğinde, katliama verdiği kendi öğrencilerinin bir listesini vererek başladı. Bu, hasta olduğunu hissettiği anda, kendisi yerine başkalarını teslim etmek için acele etti.
- Tanımı duydum: 37 yılı Leninist muhafızlara karşı intikam şöleni ve 34-th ve 35-th - bunun için hazırlık.
- Böylece görüntülerde düşünen bir şair konuşabilir. Ve burada daha kolay. Ekim Devrimi'nin zaferinden sonra bile, Lenin, Troçki, Zinovyev ve diğerleri, sosyalizmin geri Rusya'da kazanacağını ciddi olarak düşünmediler. Umarım sanayileşmiş ABD'ye, Almanya'ya, İngiltere'ye ve Fransa'ya baktılar. Sonuçta, Çarlık Rusyası endüstriyel gelişme açısından küçük Belçika'nın peşindeydi. Bunu unutuyorlar. Mesela, Rusya neydi? Ama I. Dünya Savaşında silâh İngilizlerden, Fransızlardan, Japonlardan, Amerikalılardan satın aldık.
Bolşevik liderlik (Zinovyev'in en canlı olarak Pravda'da ne yazdığını) sadece Almanya'daki devrim için umuyordu. Rusya onunla birleştiğinde sosyalizmi inşa edebileceğini söylüyorlar.
Bu arada Stalin, Zinovyev'i yılın 1923 yazında yazdı: Alman Komünist Partisi'nin gücü gökten düşse bile, onu tutmayacak. Stalin, dünya devrimine inanmayan liderliğin tek kişisiydi. Düşünüldü: Asıl kaygımız Sovyet Rusya.
Sırada ne var? Devrim Almanya'da gerçekleşmedi. NEP'yi alıyoruz. Birkaç ay sonra ülke uludu. İşletmeler kapanıyor, milyonlarca işsiz ve işlerini elinde tutan işçiler, devrimden önce aldıklarının yüzde 10 - 20'ini alıyorlar. Köylüler artığı bir yiyecek vergisi ile değiştirdiler, ancak köylüler bunu ödeyemezdi. Haydutlaşma artıyor: politik, suçlu. Daha önce görülmemiş bir ekonomik var: fakir, vergi ödemek ve ailelerini beslemek, trenlere saldırmak. Öğrenciler arasında bile çeteler ortaya çıkıyor: öğrenmek ve açlıktan ölmemek için paraya ihtiyacın var. Nepmenleri soyarak mayınlılar. NEP'yi döken buydu. Partiyi, Sovyet kadrolarını bozdu. Rüşvet her yerdedir. Herhangi bir hizmet için, köy konseyi başkanı, polis rüşvet alır. Fabrika müdürleri kendi dairelerini işletmeler pahasına tamir ederler, lüks satın alırlar. Ve böylece 1921 yılında 1928 ile.
Trotskiy ve iktisat alanındaki sağ eli Preobrazhensky, devrim alevlerini Asya'ya aktarmak ve doğu cumhuriyetlerimizdeki kadroları yetiştirmek için acilen yerel proletaryanın “ıslahı” için fabrikalar inşa etmeyi düşündü.
Stalin başka bir seçenek önerdi: tek bir ülkede sosyalizmin inşası. Aynı zamanda, sosyalizmin ne zaman inşa edileceğini asla söylemedi. O, inşa ediyor ve birkaç yıl sonra açıklığa kavuşturdu: 10 yıllarında endüstri yaratmanız gerekiyor. Ağır sanayi. Aksi takdirde bizi yok edecekler. Bu yılın Şubat 1931'inde açıklandı. Stalin çok fazla hata yapmadı. 10 yılları boyunca ve ayın 4'i boyunca Almanya SSCB'ye saldırdı.
Başlıca farklılıklar Stalin grubu ve Bolşeviklerin sert taşıydı. Önemli değil, Trotsky ve Zinoviev gibi, geriye Rykov ve Bukharin gibi kaldılar. Avrupa'daki herkes devrime güvendi ... Yani öz, intikam almak değil, ülkenin gelişme sürecini belirlemek için acı bir mücadele içinde.
- Birçoğunun gözünde, Stalinist baskıların zamanı olarak sunulan dönemin, birçok nedenden ötürü demokrasiyi inşa etme girişimi olmadığını söylemek istersiniz?
- Buna yeni anayasa ve liderlik etmek zorunda kaldı. Stalin, o zamanlar bir insan için demokrasinin ulaşılamaz bir şey olduğunu anlamıştı. Ne de olsa birinci sınıf öğrenciden daha yüksek matematik bilgisi talep etmek imkansız. Yılın 1936 Anayasası büyüme içindi. İşte bir köy. Sokak komitesi, 10 - 20 evlerinin sakinleri, sokağın koşullarından sorumlu olanları seçer. Kendilerini. Hayır kararnameler. Bunun arkasında, çitinizin arkasında ne olduğu, hangi düzen olduğu hakkında endişelenmeyi öğrenme arzusu var. Ve sonra, dahası ... İnsanlar yavaş yavaş kendi kendini idare etmeye başladılar. Bu nedenle, Sovyet rejimi altında, sert bir güç dikey kademeli olarak ortadan kaldırıldı.
Evet, bir paradoks, ancak tüm bunları, 90’lerin başlangıcındaki sahte demokratik reformlar sonucu kaybettik. Bunu anlamak gerekiyor: Demokrasinin temellerini kaybettik. Bugün diyorlar ki: iktidar partisindeki idare başkanlarının, belediye başkanlarının, seçimlerin seçimine geri dönüyoruz ... Ama hepsi bu kadardı.
1935’te siyasi reformlar başlatan Stalin, “Partiyi ekonomik faaliyetlerden kurtarmalıyız” dedi. Ama sonra rezervasyon yaptım, yakında olmayacak. Malenkov, Şubat 1941'teki 18. parti konferansında da aynı şeyi söyledi. Ve sonra yılın Ocak 1944 oldu. Politbüro, Merkez Komitesinin genel kurul toplantısından önce, savaş yılları boyunca sadece bir tanesiyle karşılaştı. Stalin, Molotov, Malenkov tarafından imzalanan taslak kararda değerlendirildi. İçinde, beş sayfalık metin kısaca belirtilirse, şöyle söylendi: bölge, bölge, ilçe, şehir parti komiteleri en zeki ve yetenekli çalışmalarına gidiyor, ancak bunun bir faydası yok. Yaşamın tüm meselelerine emirler veriyorlar ve eğer bir şeyler ters giderse, Sovyet yetkilileri sorumlu - sanatçılar. Bu nedenle, projede parti komitelerinin faaliyetlerinin sadece ajitasyon ve propaganda, personel seçimine katılımla sınırlandırılması gerektiği önerildi. Geri kalan her şey Sovyet otoritelerinin eseridir. Politbüratör, partinin reformunun anlamı olmasına rağmen teklifi reddetti.
Daha önce, 1937 yılında, seçim yasasını tartışırken Stalin, "Neyse ki ya da ne yazık ki, sadece bir partimiz var" ifadesini attı. Açıkçası, devlet makamlarını partinin her dakikasından kontrol etmekten çıkarmanın gerekli olduğu fikrine uzun süre döndü. Ve mümkünse, mevcut partiye bir rakip oluşturun. Stalin başaramadan öldü.
- Bu arada, ölümüyle ilgili olarak, odak genellikle Beria'nın tutuklanması ve idam edilmesi gibi olaylara kaydırılıyor. Bu en önemli mi?
- Stalin'in ölümünden sonra, SSCB hükümetinin başı olan en yakın ortaklarından Malenkov, parti isimlendirmesi için tüm ayrıcalıkları ortadan kaldırdı. Örneğin, aylık para ihracı ("zarflar"), bunların toplam maaştan iki veya üç, hatta beş kat daha yüksek olduğu ve parti ücretleri, Lechsanupr, sanatoryumlar, kişisel makineler, "döner tablalar" ödenirken bile dikkate alınmadığı gözlendi. Ve hükümet çalışanlarının maaşlarını 2 - 3 zamanlarda yükseltti. Genel olarak kabul edilen değerler ölçeğinde (ve kendi gözlerinde) parti çalışanları devlet çalışanlarından çok daha düşük hale gelmiştir.
Meraklı gözlerden gizlenen parti isimlendirme haklarına yönelik saldırı üç ay sürdü. Parti kadroları birleşti, Merkez Komitesi Sekreteri Kruşçev'e "hakların" ihlal edildiğinden şikayet etmeye başladı. En azından diğerlerinin sahip olmadığı bir şeyi bırakmak istedik.
Kararın iptali ile sonuçlandı, isimlendirmedeki tüm "kayıplar" iade edilmekten daha fazlaydı. Ve Eylül ayında Merkez Komite genel kurulunda Kruşçev oybirliğiyle ilk sekreter seçildi. Her ne kadar Mart genel kurulunda, ortak liderliğe geçmek için bu pozisyonu iptal etmeye karar verildi.
Yakında Malenkov Urallar dışında çalışmaya gönderildi. İç güç yapı sistemi hakkında konuşursak, parti isimlendirmesinin (Sovyet'ten parti organlarına ve zikzaklarla taşınması) daha haklı hale geldiği, kansız, uzlaşma döneminden bahsetti. Ve zamanı hissetme yeteneğini kaybetti, artık ülkeyi geliştirmiyor. Sonuç, 1991 ve 1993 olaylarına yol açan durgunluk, gücün bozulmasıdır.
- Yani Malenkov'un söz konusu kararları Stalin'in gerçek olmayan özlemleri midir?
- Bunu düşünmek için birçok neden var.
- Buna cevap olarak - parti isimlendirmesinin fiili intikamı.
- Tabii ki. O yılları değerlendirirken, Stalin'in bir ekonomi yaratmaya çalıştığını savundu - güçlü bir tane ve bunu başardı. İki süper güçten biri olduk, ölümünden sonra bile, ancak temelleri attı.
Yetkililerin gücünü sınırlamaya çalıştı, halka demokrasiyi öğretmeye başlamaya çalıştı, böylece nesiller boyunca bile kan ve etine karışacaktı. Bütün bunlar Kruşçev tarafından reddedildi. Ve sonra Brezhnev, partinin bahsettiği Anayasa makalesinde bile karar verir. Sonuç olarak, parti ve devlet aygıtı, parti demokrasinin ahlakıyla birleşti: liderlik etmek, hiçbir şeye cevap vermemek. Unutmayın, “Volga-Volga” filminde Byvalov, su taşıyıcıya şöyle diyor: “Çığlık atacağım ve sen cevaplayacaksın.” Sanki, sadece korunmamış, yüzlerce kez güçlendirilmiş gibi çökmüş olan sistemdi. Daha önce kontrol kolları vardı. Diyelim ki, yaşadığınız yerde yanlış bir şey varsa ve bu durum devlet organlarının vicdanındaysa, bölge komitesine şikayet edebilirsiniz, orada tepki verdiler. Sovyet Kontrol Komitesi, Halk Kontrol Komitesi vardı. Bu, yetkilileri kontrol etmenin bir yoluydu.
1991 - 1993’in karşı-devriminin bir sonucu olarak, görevliler serbest bırakılan her türlü olası kontrolleri çıkardılar. Şimdi eski zamanlardan beri olgunlaşmış bir sistemimiz var: Pushkin ve Gogol, Sukhovo-Kobylin ve Saltykov-Shchedrin'in eserlerini hatırlıyoruz ... Sistemi kırmaya çalıştılar, ancak hayatta kaldılar, çift renkle gelişti.
- “Kırılmaya çalış” derken, 34 ve 35 yıl mı yoksa 37 mı demek istiyorsun?
- 37 ve 38 yılları, partikrasinin direnişidir. Başarısız. 41'teki Devlet Savunma Komitesi tarafından ona karşı savaş. Savaş sırasında mümkündü. 44-th - 53-m'de tekrarlanan tam hata. Yeltsin, herkesin göründüğü gibi, başardı ...
- Anlamıyorum! Yeltsin bizim için artı mı, ülke için mi yoksa eksi için mi?
- Bürokratik sistemi yıkma kimliği altında, yetkililer üzerindeki tüm kontrol yöntemlerini yok etti. Tamamen kontrolden çıktılar. Ve canlı bir ifade, yetkililerin, bir oyla da olsa, ancak parlamentolarda avantaj sağladığı ve herhangi bir yasayı sadece kendi lehlerine yerine getirdiği güç sistemimizdir.
Eğer 37 yılına geri dönersek, okuyuculara hatırlatmak isterim: o zaman tutuklanan her kişi için en az iki ihbar vardı. İşte bu.
- Bilgilendirmek, bilgilendirilmemek - kişisel bir tercih. Ve bir cümleyi geçmek tamamen farklı ...
Yury Nikolaevich Zhukov (22 doğumlu, Ocak 1938) - Sovyet Rus tarihçi, tarih bilimleri doktoru, Rus Tarih Akademisi, Rusya Bilimler Akademisi baş araştırmacısı. Tarihi Arşiv Enstitüsünden mezun olduktan sonra basın ajansında gazeteci olarak çalıştı. "haber". 1976’te doktora tezini savundu, 1992’te doktora tezini tamamladı, “Moskova”, “SSCB’ye iç savaş ve dış müdahale” ansiklopedilerinin oluşturulmasını denetledi. Altı monografın, 1917 - 1954 döneminin SSCB tarihi hakkında yüzlerce bilimsel makalenin yazarıdır. Stalin'in bilinen bilimsel ve bilimsel eserleri ve "Stalin dönemi".