Başkanlık sistemine kökünden karşı olduğunu söyleyen Kemal Kılıçdaroğlu dün gerekçesini şu temeller üzerine oturttu:
"Ne oldu da parlamenter sistemden vazgeçiyoruz? Parlamenter sistem neyimize yetmiyor? Neden bir anayasa değişikliği? Çünkü kendi geleceklerini güvence altına almak için bu anayasa değişikliğini yapıyorlar"
İzlerken, "Hay yaşşa" diye haykırasım geldi.
Çünkü parlamenter sistemi neden istemediğimi bana sorsalar, gerekçelerimi ancak bu kadar güzel, bu kadar şeffaf anlatamazdım.
CHP'nin lideri, siyasi hayatında ilk kez milyonların duygularına tercüman oldu.
Evet; Türkiye Cumhuriyeti topraklarında yaşayan insanların büyük bir kesimi bu sisteme karşı...
Ki ben de karşıyım...
Neden karşı olduğumu, çok da eskilere gitmeden tane tane anlatayım.
Çünkü bu sistem benim inandığım bütün değerleri ayaklar altına aldı, arkasından gittiğim bütün liderleri bir şekilde bertaraf etti.
Bu sistem sayesinde Adnan Menderes ve onun dava arkadaşı olan bakanlar suçsuz günahsız yere darağaçlarında sallandırıldı.
Bu sistem sayesinde 1980 darbesi yapıldı, bu sistem sayesinde "Adalet yerini bulsun diye bir sağdan, bir soldan astık" denildi. Bu sistem sayesinde, o dönemde 5 bin insanın nerede olduğunu hala bilmiyoruz.
Bu sistem sayesinde benim seçtiğim Cumhurbaşkanı Özal, dönemin başbakanı Demirel tarafından Çankaya'ya hapsedildi, yalnızlaştırıldı. Öyle bir yalnızlaştırma ki zehirlendiğinde kendisini hastaneye yetiştirecek bir ambulans bile yoktu Çankaya'da...