Büyük İngiliz Pişirme Şovu Evliliğimi Nasıl Test Etti?
Benim hatamdı. Artık emekli olduğuma göre, kocam Patrick işteyken, The Great Grand Baking Baking'in tüm altı mevsiminde sessizce kanama izleyebilirdim. Ama hayır, programı birlikte izlememizi önermek zorunda kaldım.
GBBS, sıradan insanların, lütfen yargılamak için gülünç derecede zorlamak için haftalık pişirme zorluklarını tamamladıkları bir yarışmadır. Pişirme uzmanlığı bir kutudan kek yığınları çıkarmakla sınırlı olan kocamın bu diziye bağımlı olacağını asla tahmin edemezdim. Veya ona pişirme becerilerimi geliştirmem gerektiği fikrini verirdi.
Bir sabah Patrick işe gittikten sonra, mutfak tezgahının üzerinde bir kutu balkabağı püresi olduğunu gördüm. Ona mesaj attım.
Yardım edemedim ama tezgahta oturan bir kutu balkabağı olduğuna dikkat edin. neden olduğu hakkında bir fikrin var mı?
Sizin için aldım, böylece ilk evlendiğimizde yaptığınız balkabağı ekmeğini pişirebiliyordunuz.
Ellerimde zaman olabilir ama bu onların unla kaplı olmasını istediğim anlamına gelmiyor.
Sadece bir kez pişirmek için sahip olduğun kıvılcımı yeniden alevlendirmek isteyebileceğini düşündüm.
Bu görünüşte masum balkabağına baktım ve bunun nerede biteceğini merak ettim. Önce balkabağı ekmeği, sonra Victoria pandispanyası? Kocam “Yemek Keyfi” yemek kitabımı temizleyecek ve denemek için egzotik tarifler listesi hazırlayacak mıydı? Kablo kanalımızı pişirme kanalını da içerecek şekilde yükseltmek üzere miydi? Daha da kötüsü, bana bir pasta süsleme seti almayı mı planlıyordu?
Mutfakta mutlu etmek için istekli olduğumda evliliğimizin neşeli ilk günlerinde bir geri dönüş oldu. Sık sık ev yapımı doğum günü pastası ve maya ekmeği servis ettim. Tatiller için bir Yule Günlüğü bile yaptım. (Dalgaların karaya attığı odun gibi görünüyordu ve bir nezaket çubuğu kadar kuru idi, ama mesele şu ki, ben yaptım.)
Bir çekmecenin arkasında doldurulmuş bulduğum buruşuk bir önlük giydim. Şaşırtıcı bir şekilde, bu basit adım beni pişirmeye havama soktu.
Doğrultusunda üçe beş kart atıp bir saat geçirdikten sonra nihayet balkabağı ekmeği tarifimi buldum. Ben inançsızlığa baktım. “350 derecede pişirin” dışında yön tarifi olmayan on malzemenin bir listesiydi. Fırıncılara içerikten başka bir şey verilmemesi ve deneyimlerini ve sonuçları üretmek için ateşli bir dua etmeleri gerektiğinde, bu aynı GBBS teknik zorluğu gibi olacaktı.
Her şeyi bir kaseye attım ve karıştırıcıyı açtım. Meyilli biraz renkli görünüyordu, ben de tarçın ekledim. Her şeyi bir tavaya döktüm, fırına koydum ve bir kitabın ve hak ettiğim bir rahatlamanın beni beklediği sandalyeme oturdum.
Zamanlayıcı çaldığında, ekmeğin sıkılığını kontrol etmek için fırına yaklaştım ve bir şey gözüme çarptı.
Bir kutu balkabağı püresi. Hala tezgahın üstünde oturuyorum.
Afet grevdeyken, kazanan İngiliz fırıncılar soğukkanlı olanlardır. Bu yüzden, liderliklerini takiben, ekmeği bir soğutma rafına çevirmeden önce, balkabağının konservesini kilerin arkasına sakladım. Patrick neden hamurun portakal olmadığını sorsa, ona bir albino balkabağından yapıldığını söylerdim.
Daha sonra o akşam Patrick bir dilim ekmek örnekledi. Sahte bir İngiliz aksanıyla evlat edinerek, “Oldukça iyi bir fırında. Sağlam bir alt olmadığından memnunum, ama oldukça rustik görünüyor. ”
İç İngiliz fırıncılık hakimini kanalize etme fırsatını açıkça kullanıyordu.
“Çikolataların daha eşit dağıldığını görmek istiyorum” diye devam etti. “Ve tarçın üzerinde biraz ağır.”
Tereddüt etti. Bekledim. Bu balkabağı ekmeğinin kesinlikle balkabağı aroması olmadığını bilmesi gerekiyordu. Ama sadece gülümsedi, bariz bir şekilde tamamen göz ardı etti ve “Genel olarak lezzet oldukça iyidir” diye sonuçlandırdı.
Bir yıldız fırıncısı olmayabilirim ama yirmi yedi yıl önce ikramiyeyi kazandım.
Orijinal olarak 27 Mart 2019 tarihinde www.shallowreflections.com sitesinde yayınlandı.
Molly Stevens, bebek boomers için nihai resimli kitap olan The Ledge'daki Boomer'in yazarıdır.