“Nagato'nun güvertesinde öleceğim ve bu zamana kadar Tokyo 3 kez bombalanacak”
- Amiral Yoroku Yamamoto
- Amiral Yoroku Yamamoto
Japonya'nın II. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisi o kadar doğal görünüyor ki, hiçbir seçenek ve farklı yorum yapılamaz. Amerika Birleşik Devletleri'nin doğal, insani ve endüstriyel kaynaklarda güçlü bir ekonomi ve yüksek bir bilim gelişimi düzeyiyle çarpımı üzerindeki üstünlüğü - bu şartlar altında, Amerika’nın savaşta kazandığı zafer yalnızca bir zaman meselesi haline geldi.
Japon imparatorluğunun yenilgisinin ortak nedenleri ile her şey son derece açıksa, Pasifik'teki deniz savaşlarının tamamen teknik yönü gerçek bir ilgi alanıdır: Bir zamanlar dünyanın en güçlü filolarından biri olan Japonya'nın İmparatorluk filosu, sayısal olarak üstün düşman kuvvetlerinin darbeleri altında öldü. Korkunç bir acı içinde, acı çekerek ve acı çekerek öldü. Zırh geri kazanıldı ve perçinler uçtu, kılıflar patladı ve acele su akıntıları, mahkum geminin güvertesindeki kaba bir girdapta çarpıştı. Japon filosu ölümsüzlüğe gitti.
Ancak, trajik ölümlerinden önce, Japon denizciler çok sayıda zaferi kazandılar. Savo adasının yakınında bulunan “İkinci Pearl Limanı”, Java Denizi'ndeki pogrom, Hint Okyanusu'na uçak gemileri için cesur bir baskın ...
Deniz üssü Pearl Harbor'a yapılan ünlü saldırı ile ilgili olarak, bu operasyonun rolü Amerikan propagandası tarafından büyük ölçüde abartılıyor: ABD liderliği, milletin düşmanı karşısında toplanmasına ihtiyaç duyuyordu. Her çocuğun kendi ülkesinde korkunç bir savaş sürdüğünü anladığı Sovyetler Birliği'nden farklı olarak, Amerika Birleşik Devletleri yabancı kıyılara deniz savaşı uygulayacaktı. Amerikan askeri üssündeki “korkunç saldırı” hikayesi bu noktada kullanışlı oldu.
Ölen "Arizona" nın kolordu Anıtı (savaş 1915 yılında başlatıldı)
Gerçekte, Pearl Harbor Japon güvertesinin saf bir başarısızlığı oldu havacılık - "başarı" nın tümü, Birinci Dünya Savaşı'ndan (ikisi 1944'te kaldırılıp restore edilmiş) dört eskimiş savaş gemisinin batmasıydı. Beşinci hasarlı zırhlı - "Nevada" karaya oturdu ve 1942 yazında hizmete girdi. Toplamda, 18 ABD Donanması gemisi Japon baskını sonucunda batmış veya hasar görmüşken, “kurbanların” önemli bir kısmı sadece kozmetik kusurlarla kaçmıştı.
Aynı zamanda, tek bir bomba düştü:
- santral, gemi tamir işletmeleri, liman vinçleri ve mekanik atölyeleri. Bu, Yankees'in baskının bitiminden sonraki bir saat içinde restorasyon çalışmalarına başlamasını sağladı.
- Savaş gemilerinin ve uçak gemilerinin onarımı için dev kuru havuz 10 / 10. Japon uçak gemisi havacılığının affedilmez yanılgısı, Pasifik'teki sonraki savaşlarda ölümcül hale gelecektir: superdoc'larının yardımı ile Amerikalılar birkaç gün içinde hasar görmüş gemileri geri yükleyecek.
- 4 varil petrol! O zaman Pearl Harbor'daki ABD Donanması yakıt ikmal noktasının tankları, İmparatorluğun tüm yakıt kaynaklarını aştı filo Japonya.
Akaryakıt, hastaneler, palamarlar, mühimmat depoları - Japon pilotlar ABD Deniz Kuvvetlerini üssün tüm altyapısını "bağışladı"!
ABD Donanması'nın iki uçak gemisinin saldırısı günü Pearl Harbor'da yokluğa dair bir efsane var: Japonlar Lexington ve Atılgan'ı batırsa, savaşın sonucu farklı olabilirdiler. Bu mutlak bir yanlıştır: Savaş yıllarında, ABD endüstrisi uçak gemisi 31 filosunu geçti (çoğu savaşa katılmak zorunda kalmadı). Pearl Harbor'daki tüm uçak gemilerini, savaş gemilerini ve kruvazörlerini Japonlarla birlikte, Pearl Harbor ve Hawaii ile birlikte yok edin - savaşın sonucu aynı olurdu.
Japon amiral Yoroku Yamamoto - “Pearl Harbor Architect” figürü üzerinde ayrı ayrı durmak gerekiyor. Hiç şüphe yok ki, Japon liderliğini ABD ile olan yaklaşmakta olan savaşın boşuna ve feci sonuçlarına karşı sürekli olarak uyarması dürüst bir askeri ve yetkin bir stratejistti. Amiral, olayların en olumlu gelişmesiyle bile, Japonya'nın İmparatorluk filosunun bir yıldan fazla sürmeyeceğini, ardından Japon İmparatorluğu'nun kaçınılmaz yenilgisinin ve ölümünün devam edeceğini savundu. Amiral Yamamoto görevine sadık kaldı - eğer Japonya eşitsiz bir savaşta ölmek istiyorsa, bu savaşın hatırasını ve Japon denizcilerin sömürülerinin sonsuza dek girdiği her şeyi yapacak. tarih.
Hawaii'ye giderken Japon uçak gemileri. Ön planda - Zykaku. İleri - "Kaga"
Bazı kaynaklar Yamamoto'yu en önde gelen deniz komutanlarından biri olarak nitelendiriyor - amiral figürü etrafında, kararları ve eylemleri dahi ve “anlaşılmaz ebedi gerçek” ile dolu olan bir “Doğu adaçayı” görüntüsü oluşturuldu. Ne yazık ki, gerçek olaylar tersini göstermiştir - Amiral Yamamoto, filo yönetiminin taktiksel konularında tamamen yetersizdi.
Amiral tarafından planlanan tek başarılı operasyon - Pearl Harbor'a yapılan saldırı - hedeflerin seçiminde ve Japon havacılığının eylemlerinin berbat bir koordinasyonunda tam bir mantık eksikliği olduğunu gösterdi. Yamamoto "çarpıcı bir darbe" planlıyordu. Peki neden yakıt depolama tesisleri ve temel altyapı sağlamdı? - Yıkımı ABD Donanması'nın eylemlerini gerçekten karmaşık hale getirebilecek en önemli nesneler.
"Yumruk tutmazlar"
Amiral Yamamoto'nun tahmin ettiği gibi, Japon askeri makinesi kontrolsüz bir şekilde yarım yıl ilerlemeye devam etti, birbiri ardına parlak zaferlerin parıldaması, Pasifik tiyatrolarını aydınlattı. Sorunlar daha sonra başladı - ABD Donanmasının sürekli olarak güçlendirilmesi, Japon saldırısının hızını yavaşlattı. 1942 yazında, durum neredeyse kontrolden çıktı - Amiral Yamamoto'nun kuvvetlerin parçalanması ve "şok" ve "gemi karşıtı" taşıyıcı havacılık gruplarının serbest bırakılması taktiği Midway'de felakete yol açtı.
Ancak gerçek kabus 1943 yılında başladı - Japon filosu birbiri ardına yenilgiye uğradı, gemi, uçak ve yakıt sıkıntısı daha da keskinleşti. Japonya'nın bilimsel ve teknik olarak geri kalmışlığı kendisini hissettirdi - ABD Donanması filosuna girmeye çalışırken, Japon uçakları, kiraz yaprakları gibi, gökten düştü. Aynı zamanda, Amerikalılar güvenle Japon gemilerinin direklerinin üzerinden uçtular. Radar ve hidroakustik istasyonların azlığı vardı - gittikçe artan bir şekilde Japon gemileri Amerikan denizaltılarının kurbanı oldu.
Japon savunma çevresi dikişlerde çatladı - devasa rezervler, Amerikalıların Pasifik Okyanusu'nun farklı bölgelerine aynı anda saldırı kuvvetleri çıkarmalarını sağladı. Bu arada ... Pasifik tiyatrosunun engin genişlemelerinde gittikçe daha fazla yeni gemi ortaya çıktı - ABD endüstrisi günlük olarak birkaç yeni savaş biriminden (yok edici, kruvazör, denizaltı veya uçak gemisi) oluşan bir filo teslim etti.
Japon İmparatorluk Donanması hakkındaki çirkin gerçek açıldı: Amiral Yamamoto'nun taşıyıcı filosundaki bahsi başarısız oldu! Düşmanın toplam üstünlüğü koşullarında, Japon uçak gemileri öldürüldü ve savaş bölgesine zorlukla ulaştı.
Japon uçak gemisi tabanlı uçak, baskın operasyonlarında kayda değer bir başarı elde etti - Ceylon ya da Pearl Harbor'da bir baskın (eğer kayıp fırsatları dikkate almazsanız). Sürpriz faktörü ve büyük bir savaş havası yarıçapı, görevi başarıyla tamamladıktan sonra geri dönüş ateşinin önlenmesine ve üsse geri dönmesine izin verdi.
Japonların ABD Donanması (Mercan Denizi Savaşı, Midway, Santa Cruz) ile bir filo kazanma şansı eşitti. Burada her şey pilotların, gemi mürettebatının ve en önemlisi Majesteleri Şansının eğitim kalitesi ile belirlendi.
Ancak, düşmanın sayısal üstünlüğü (yani, geri dönüş ateşi ile çarpılma olasılığı% 100'a eşit olduğunda) açısından, Japon taşıyıcı filosunun, durumun olumlu bir sonucu için hayalet bir umudu bile yoktu. “Sayı ile değil, beceri ile kazanma” ilkesi işe yaramaz hale geldi - herhangi bir yangın teması bir uçak gemisi gemisinin yakın ve kaçınılmaz ölümüyle sonuçlandı.
Bir zamanlar müthiş uçak gemilerinin, düşman ateşinin zayıf etkisiyle bile “yumruk atmadığı” ve köpek yavrusu gibi boğuldukları ortaya çıktı. Zaman zaman, bir uçak gemisinin batması için, sıradan hava bombalarından elde edilen birkaç vuruş yeterliydi. İmparatorluk Donanması için ölüm cezasıydı - uçak gemileri ve uçak gemisi havacılığı savunma savaşında son derece etkisizdi.
uçak gemisi iğrenç beka üzerinde iyi Midway savaşı ortaya çıkarmıştır edilir: sadece bir dakika iki Japon davul taşıyıcı "Akagi" ve "Kaga" yanmış Kaptan Mac KLASKO komutasında "Dontless" 30 pike bombardıman bir grup içinden kırık (akşam batan kutu vücuda yanmış ). Benzer bir kaderi aynı gün uçakta uçtu "Soryu" ve "Hiryu".
Amerikan saldırı uçağı gemisi Körük Ağacı
Her şey göreceli: Ekim 1944'te, 12 savaş gemileri ve kruvazörlerinin Japon filosu, 500 Amerikan taşıyıcı tabanlı uçaktan daha fazla sürekli saldırı altında birkaç saat boyunca yürüdü. Herhangi bir hava örtüsü olmadan ve ilkel hava savunma sistemleri ile. Sonuç, sadece "Suzuya" kruvazörünün ölümü ve diğer birkaç gemiye ağır hasar vermesiydi. Amiral Takeo Kurita filosunun geri kalanı güvenli bir şekilde Amerikan uçağının hareket alanını terk etti ve Japonya'ya geri döndü.
Yamato ve Nagato savaş gemilerinin yerine büyük uçak gemileri olsaydı ne olacağını hayal etmek bile korkutucu - küçük kalibreli bombaların dolu olması uçuşlarda kontrol edilemeyen yangınlara ve hangar güvertelerinde kontrol edilmesine ve ardından gemilerin iç patlamalardan hızlı bir şekilde ölmesine neden olacaktı.
Nagato eklentilerinin fakir durumunun nedeni, 23 kt gücünde bir nükleer patlamadır.
Eski Japon savaş gemisi nükleer ateşten daha güçlüydü!
Eski Japon savaş gemisi nükleer ateşten daha güçlüydü!
Amiral Kurita'nın filosu mutlu bir şekilde ölümden kaçtı. Bu arada, büyük Pasifik Okyanusunda gerçek bir katliam yaşanıyordu:
19 Haziran 1944, ağır uçak gemisi Taiho battı. Bir Torpido'nun bir Albacore denizaltından tek isabet etmesi, önemli hasara neden olmadı, ancak yakıt hattının basınçsız olmasına neden oldu. Torpido saldırısından 6,5 saat sonra, Taiho, benzin buharlarının (ölü denizcilerin 1650'i) patlamasıyla parçalandı.
İşin püf noktası, yeni uçak gemisi "Taiho" nun, ilk savaş kampanyasında, fırlatılmasından sadece üç ay sonra imha edilmesiydi.
Bir gün sonra, 20 Haziran 1944, saldırı uçak gemisi Hiyo'ya benzer şartlar altında öldürüldü. Ölümcül torpidonun güverte uçağını düşürmesinin tek farkı ile.
Shinano süper taşıyıcısının denize ilk çıkışından 17 saat sonra batması, deniz savaşları tarihindeki sıradan bir meraktır. Gemi tamamlanmadı, bölmeler mühürlenmedi ve mürettebat eğitilmedi. Ancak, her şakada bir şaka payı vardır - görgü tanıkları torpido vuruşlarından birinin havacılık yakıt tankları alanında olması gerektiğini bildirmiştir. Belki de uçak gemisinin mürettebatı şanslıydı - boğulma anında, Shinano boştu.
Uçak gemisi Sekaku'nun uçuş güvertesi sorunları var gibi görünüyor
Ancak, uçak gemileri daha az önemli nedenlerden dolayı arızalıydı. Mercan Denizi'ndeki savaş sırasında, üç bomba kalıcı olarak ağır uçak gemisi "Shokaku" yu devirdi.
Japon uçak gemilerinin hızlı imha şarkısı, rakiplerinden bahsetmeden tamamlanmış sayılmaz. Amerikalılar da aynı sorunla karşılaştı - düşman ateşinin en ufak etkisi uçak gemilerinde korkunç yangınlara neden oldu.
Ekim ayında, yılın 1944'i, sadece iki 250 kg bombaya çarpmasıyla, hafif uçak gemisi Princeton tamamen yandı.
Mart ayında, 1945 uçak gemisi "Franklin" tarafından ağır hasar gördü - en büyük ABD Donanması trajedisi kurbanlarından birine neden olan sadece iki adet 250 kg bomba gemiye bindi. Bombalar uçuş güvertesinin ortasına düştü - bir yangın anında 50'i tamamen dolu ve uçmaya hazır uçaklarla sardı. Sonuç: 807 ölü, tamamen tahrip olmuş hava kanadı, geminin tüm güvertelerinde kontrolsüz yangınlar, seyahat kaybı, liman tarafına 13 derece katil ve uçak gemisini batırmaya hazır olma.
"Franklin" sadece yakındaki ana düşman kuvvetlerin yokluğundan dolayı kurtarıldı - gerçek savaşta, gemi kesinlikle karaya oturdu.
Uçak gemisi "Franklin" henüz karar vermedi - ayakta kalmak veya batmak
Hayatta kalanlar çantalarını toplar ve tahliye için hazırlar.
Hayatta kalanlar çantalarını toplar ve tahliye için hazırlar.
Kamikaze uçak gemisi Interpid var
Bir kamikaze saldırısı sonucu uçak gemisi "Saint-Lo" üzerine ateş (gemi ölecek)
Ancak asıl delilik, Japon kamikazlarının ortaya çıkmasıyla başladı. Gökyüzünden düşen “canlı bombalar”, gövdenin sualtı kısmına zarar veremedi, ancak uçaklarla kaplı uçuş güvertelerine düştüklerinin sonuçları çok korkunçtu.
Bunker Hill taşıyıcı uçağındaki dava klasik hale geldi: Mayıs 11'ta 1945, gemi Okinawa kıyılarına yakın iki kamikaz saldırısına uğradı. Korkunç bir yangında, Bunker Hill tüm kanatlarını ve birden fazla 400 ekibini kaybetti.
Tüm bu hikayelerden çok açık bir sonuç çıkarıyor:
Japonya'nın imparatorluk filosu mahvoldu - uçak gemisi "Taiho" yerine ağır bir kruvazör veya bir savaş gemisinin inşasının bir anlamı olmayacaktı. Rakip 10-kat sayısal üstünlüğe sahipti, çok büyük bir teknik üstünlüğe sahipti. Japon uçağının Pearl Harbor'a saldırdığı saatte savaş kaybedildi.
Yine de, uçak gemileri yerine yüksek oranda korunan topçu gemilerinin bulunmasının, savaşın sonunda kendisini bulunduğu durumda İmparatorluk filosunun acılarını uzatabileceği ve düşmana ek zarar verebileceği varsayılabilir. Amerikan filosu, Japon taşıyıcı grubunu kolayca ezdi, ancak her zaman, ağır bir Japon kruvazörü veya savaş gemisi ile bir araya geldiğinde, ABD Donanması hemen hemen "tinker" yapmak zorunda kaldı.
Amiral Yamamoto’nun uçak gemisi gemilerindeki bahisleri çok başarısızdı. Ancak Japonlar neden savaşın sonuna kadar uçak gemileri üretmeye devam ettiler (hatta Yamato tipi savaş gemisini Shinano uçak gemisine dönüştürdüler?)? Cevap basit: Japonya’nın ölmekte olan endüstrisi bir uçak gemisinden daha karmaşık bir şey inşa edemedi. İnanılmaz geliyor, ancak 70 yıl önce, bir uçak gemisi oldukça basit ve ucuzdu, bir kruvazör veya savaş gemisinden çok daha basitti. Elektromanyetik süperkaptaklar veya nükleer reaktörler yok. Aynı küçük ve basit uçağa servis için basit çelik kutu.
Doğru, uçak gemisi teknesi küçük kalibreli bombalardan bile batacaktır, ancak uçak gemisi ekibi yalnızca kasıtlı olarak zayıf ve hazırlıksız bir düşmana karşı savaşmaları gerektiğini umuyor. Aksi taktirde - "aşırı kilolu" şeklini alır.
Sonuç bölümü
Bir uçak gemisi fikrinin doğasında düşük hayatta kalma kabiliyeti. Havacılığın SPACE'e ihtiyacı var - bunun yerine, bir sallanan geminin sıkışık güvertelerine sürülüyor ve gerekli olanın üç katı kısa pist uzunluğuyla kalkış ve iniş işlemleri yapmak zorunda kalıyor. Hava taşıtlarının yoğun yerleşim düzeni ve yoğunluğu kaçınılmaz olarak hava taşıtı gemisinin kaza oranının artmasına neden olmaktadır ve genel olarak güvenlik ve yüksek derecede yanıcı maddelerle sürekli çalışma doğal bir sonuç doğurmaktadır - uçak gemisine ciddi bir deniz savaşı kontrendikedir.
Oriskani uçak gemisinde 8 saatlik yangın (1966 yılı). Bir magnezyum sinyal roketinin patlaması (!) Hangarında hacimli bir yangına yol açtı, içindeki tüm uçakların imhası ve 44 mürettebattan denize açıldı.
ABD Donanması (1967 ölü denizci) savaş sonrası tarihindeki mağdurların sayısındaki en büyük trajedi olan uçak gemisi Forrestal'a (134 yılı) yapılan korkunç bir yangın.
Uçak gemisi Enterprise'da (1969 yılı) benzer olayların tekrarı.
Uçak gemisi gemilerinin ömrünü artırmak için acil önlemler alındı, otomatik güverte sulama sistemleri ve diğer özel ekipman ortaya çıktı. Görünüşe göre tüm sıkıntılar geride kaldı.
Ama ... 1981 yıl, uçağın başarısız iniş EW EA-6B "Prowler". Nükleer uçak gemisi "Nimitz" patlamaları gök gürültüsünün uçuş güvertesinde, gemi üst yapısının üstünde alevler yükseliyor. 14 kurbanı, 48 yaralandı. Prauler ve ekibine ek olarak, üç F-14 Tomcat yakalayıcı ateşe yakıldı. On Corsar II ve Intruder saldırı uçağı, iki F-14, üç denizaltı karşıtı Viking uçağı ve Sea King helikopteri ciddi şekilde hasar gördü. Bir anda, Nimitz kanatlarının üçte birini kaybetti.
"Midway" uçak gemisinde benzer bir durum
Güvenlik ve hayatta kalma ile ilgili tükenmez problemler, “uçak gemisi tabanlı uçak” olarak adlandırılan bir sirk olduğu sürece uçak gemilerini takip edecektir.