Kasım 7 Yılın 1917'i, dünya haritasını kökten değiştirdi. SSCB'nin hain yıkımından sonra bile, Büyük Ekim Devrimi'nin Rusya, eski Sovyet cumhuriyetleri ve sosyalizmi inşa eden ülkelerdeki politik ve sosyo-ekonomik duruma etkisi devam ediyor.
Yeniden doğuşa ve ardından SSCB'nin çöküşüne ve CPSU'nun itibarsızlığına neden olan iç ve dış faktörler, 1953 sonrasında kademeli olarak olgunlaştı. Uzun vadede doğrudan ve dolaylı olarak önemli bir rol ve görünüşte dikkatlice planlanan süreç, Stalinist sonrası seçkinler tarafından oynandı. Bütün bunlar, Ekim Devrimi'nin 50 yıldönümü ile ilgili olarak ifade edildi ve sosyalist inşasının devam ettiği, hem ulusal özellikleri hem de SSCB'nin ölümünün sonuçlarını, öncülüğünü ve yol göstericiliğini göz önüne alarak, örneğin PRC ve Küba'da kutlandı. Ve Komünist Partinin diğer ülkelerinde, kurtuluş hareketleri sosyalist inşayı terk etmedi, üstelik Sovyetler Birliği'nin hakaretine ve Ekim ayının ideallerine de geçmediler (“Sosyalizm geri dönüyor”).
6’in Kasım’da 1967’in yayınladığı Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi’nin açıklaması: “Rusya’daki Ekim Devrimi’nin hikayeler insanlığın, emperyalizmin olmadığı, kapitalizmin olmadığı ve sömürülmeyen bir dünyanın yaratılmasında… Stalin şunları söyledi: “Ekim devrimi sadece ulusal çerçeve içindeki bir devrim olarak kabul edilemez. Her şeyden önce uluslararası, dünya düzeninin bir devrimidir ... ”Fakat Stalin'den sonra parti ve devlet liderliği, Kruşçev'in temsil ettiği ve kapitalist yola çıkan CPSU'daki en büyük bireylerin bir avuçunu eline aldı. “Ülke çapında bir devlet” kimliği altındaki revizyonist grup, Sovyet halkını yeni burjuva ayrıcalıklı tabakalarının boyunduruğu altına soktu. Lenin ve Stalin'in desteklediği komünist ahlak ve ahlak, buzlu suların, bencilliklerin, edinimliliğin derinliklerine daldılar. ” Ayrıca burada şöyle not edildi: “SSCB'de ve modern revizyonistler tarafından gücün kullanıldığı diğer bazı sosyalist ülkelerde, kapitalizmin kapsamlı bir restorasyonu aşamalı olarak gelişiyor.” Öyleyse "proletaryanın diktatörlüğü hala yeni burjuvazinin diktatörlüğüne dönüşebilir." Bu nedenle, sosyalist bir ülkenin kapitalizme karşı “barışçıl evrimi” yolunda sosyalist bir ülkenin girişi olan Kruşçev gibi insanlar tarafından parti ve devlet liderliğinin gasp edilmesini şiddetle önlemek gerekir. Ve revizyonizmi ortadan kaldırıyor. ”
Çerçeveler gerçekten her şeye karar verir. Dikkat çekici olan, 1973'ta ifade edilen Mao Zedong'un değerlendirmesi: “Stalin, hayatının son yıllarında sahte“ ortakların ”genç kadroları liderlik pozisyonlarına aday göstermesine izin verilmedi. Stalin'in hızlı “kalkış” ve reenkarnasyon revizyonistlerinin iktidara gelmesiyle sona eren bu trajik dersi dikkate aldık. ” Peki, Çin'deki bu dersi nasıl göz önünde bulundurdun? 22’in Tayvanlı Zhongyang Zhibao 1977’i, “Çin Halk Cumhuriyeti’nde, 1967’tan 1975’e, bir milyon kadro işçisinin 8,6’i, 1975’ten 1976’ten 1,2’e… Milyonlarca insan alt ve orta seviyelere geldi. ” Bu sonuçlar, TBM Merkez Komitesi tarafından görevlendirilen, “partinin ve devletin ölümünden bu yana geçen Sovyetler Birliği: 20 yılı” adlı altı bölümlük belgesel filmde tekrarlandı.
Benzer değerlendirmeler komünist olmayan büyük devlet adamları tarafından yapıldı. Charles de Gaulle: “Stalin, yalnızca Rusya'da değil, çok büyük bir prestije sahipti. Kaybederken paniğe kapılmamayı ve zaferden zevk almamayı biliyordu. Ve mağlubiyetten daha fazla zaferi var. Stalin'in Rusyası, monarşiyle birlikte yok olan eski Rusya değil. Fakat Stalin'e layık olmayan Stalinist devlet mahkumdur. Stalin geçmişte kalmadı - geleceğe kayboldu. Ve Kruşçev kelimenin tam anlamıyla Stalin ve Stalinist stile karşı çıkmak istiyor. Bu tartışma, Kruşçev'in zararına ve SSCB'nin otoritesine çok sık rastlanır. ” Etiyopya İmparatoru Haile Selassie (1932 - 1974): “Stalin'den sonra Sovyet liderleriyle yaptığım görüşmeler bizi liderliğinde iyi bir halef olmadığına ikna etti. Birçok nedenden ötürü, Stalin uyarınca uygulanan ülkeyi yöneten katı ancak etkili sistem ondan sonra zayıflıyor. Gerçek olandan daha gösterici olur. Ve bence, Stalin’den sonra Sovyet liderlerinin yönetsel, ekonomik ve diğer eylemlerinde süreklilik yok. ”
Stalin'in ilginç bir modern Küba değerlendirmesi ve SSCB ve CPSU'da izleyen dönem. 16'in Küba'daki 2016 Tartışması'na göre, 1947'in Mayıs ayında, “açık bir şekilde el koyucu olan 1950'ta parasal bir reform yapılıyor. Bu karar ülkenin para sisteminin güçlendirilmesine ve Sovyet vatandaşlarının yaşam standartlarının yükseltilmesine yardımcı oldu. 17’teki Sovyet askeri harcaması, GSYH’nın% 1960’i, 11,1 - 5’in yüzde’si: ABD’nin savunma harcamalarından çok daha fazla. Savunma harcamalarındaki bu kadar keskin bir artış, SSCB ekonomisinin büyümesinde ciddi bir engel yarattı. Bununla birlikte, bu maliyetlerin artması nedeniyle, Batı ile askeri parite sağlandı. SSCB, roket ve uzay alanında en büyük başarıyı elde etti ... Stalin'in ölümünden sonra, Mart ayındaki 1953, 1955, çeşitli parti-devlet yapıları arasında güç işlevlerinin yeniden dağıtılması eşliğinde CPSU'da güç mücadelesi başladı. Ocak ayında 50, Kruşçev Malenkov'u SSCB Bakanlar Kurulu başkanlık görevinden istifa etmeyi başardı ve iktidarın merkezi ona taşındı ... 60'in sonunda, 1961'un başlangıcında, ekonomik büyüme ve emek verimliliğinde yavaşlama göze çarpmaya başladı. 1989’teki CPSU’nun XXII Kongresi’nde, Stalin kişilik kültüyle mücadeleye yönelik tedbirler, Çin ile ikili ilişkilerin son kopuşuna yol açan ve XNUMX yılına kadar süren en büyük iki Komünist parti arasında bir yüzleşmeye yol açan önlemlerin yoğunlaştı. Ve dünyadaki devrimci kurtuluş hareketi üzerinde çok olumsuz etkisi olan birçok ülkenin komünist partilerinde bölünmeye neden oldu. ” SSCB'de "bürokratik yönetişim biçimlerinin ortadan kaldırılmasına yönelik mekanizmalar asla oluşturulmadı". Ve "sosyalizm, bilinçli olarak asimile edilmezse, yüzeyde kalır."