Rus atasözünde olduğu gibi: “ Aynı anda birkaç tavşanın peşinde koşarsan hiçbirini yakalayamazsın. Bilimse şöyle diyor: Önce yalnızca kendini sev, çünkü yeryüzünde her şey kişisel çıkar temeli üzerine kurulmuştur. Yalnızca kendini seversen işlerini de gerektiği gibi yoluna koyarsın, kaftanın da bütün kalır. Ayrıca ekliyor ekonomi bilimi: Bir toplumda düzenli özel işler, başka bir deyimle, sağlam kalmış kaftanlar ne denli çoksa, o toplumun temelleri o denli sağlamdır. Genel işleri de o denli yolundadır.
Hiç uykum yok. Hiç uyuyamıyorum. Domuz gibi içiyorum. Ama gözlerimi kapalı bile tutamıyorum. Sabaha beş saat var. Annemi düşünüyorum. Nerededir şimdi? Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor. Sağ omuzuma kendi çizdiğim kelebek, beğenmediğim için üzerine attığım çarpı işareti ve altında aynı kelebeğin bir Japon tarafından çok daha iyi işlenmişi. Sol dirseğimin iki parmak yukarısındaki kurşun yarası. Bileklerimdeki otuz dört dikiş. Medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladığımı kanıtlayan apandisit ameliyatımın izi. Ve sırtımı kaplayan, Tanrı'nın yüzü. Bilmiyorum... Hızlı yaşadım. Ama genç ölmekten çok, hızlı yaşlandım! Ama hayattayım.
Padişah İkinci Mehmet, Bizans'ın fethine karar vermişti. Dışarıdan gelebilecek tehlikelerden emin olmak, Bizans'a gönderilebilecek yardımları önleyebilmek için gerekli tedbirleri almanın yollarını arıyordu. Bir gün Gazi Turhanoğlu Ömer Bey'i huzuruna çağırır ve ona şöyle buyurur:
- Biz, fetih için Bizans üzerine yürürken Mora'daki Bizans prenslerini kalelerinde öyle başıboş bırakamayız. Kaleleri teslim etmelerini emrettik. Fakat, bu emri dinlemeyebilirler. Senden isteğim şudur:
- Derhal Mora üzerine bir sefere çık. Zamanında, baban Gazi Turhan Bey'in fethettiği o yerlerde, bizim emirlerimizi yerine getirmeyenleri, sen yola getir.
Bizans İmparatoru Konstantin Dragazes'in kardeşleri Dimitrios ile Thomas, Mora'da bulunuyorlardı. Fetih sırasında Osmanlı kuvvetlerine güçlük çıkartabilirlerdi. Bu yüzden etkisiz hâle getirilmesi gerekiyordu. Padişahtan Mora seferi emrini alan Gazi Turhanoğlu Ömer Bey, hazırlanan ordu ile 1452 yılının sonbahar mevsiminde Mora'ya doğru yola çıktı. Sefer başarılı bir şekilde tamamlandı, Ömer Bey, sonucu Sultan İkinci Mehmet'e şöyle bildirdi:
- Padişahım! Emriniz üzerine Mora'daki tavukları bile hapsettim!... Bu olay, Sultan İkinci Mehmet'in fetih öncesinde ne derece tedbirli davrandığını göstermektedir.
Bir insan ne kadar akıllı olursa olsun, tedbiri elden bırakmamalıdır.
"Joseph’e göre, dünya hem iyi hem kötüdür, bu nedenle de her ikisi de değildir. Bu tür bir yargı, her iki yanlılar için de tatmin edicidir. Oysa Joseph’e göre yargı, insanoğlu üzerine düşünceler; bulanık ve belirgin, kıskanç, hırslı, iyi, öfkeli, meraklı özellikleriyle her biri kendi zamanı ve gelenekleri, amaçları çerçevesinde bir değişiklik ve gariplik belirtisi içinde incelenmesinden sonra gelir. Bir anlamda, her şey iyidir çünkü vardır. Ya da iyi olsun, kötü olsun, vardır. Tanımı olanaksızdır ve bu nedenle ulaşılmazdır, olağanüstüdür."
“Ben sürekli olarak bireyselliğin keşfedilebilmesi için kişiliğin geride bırakılması gerektiğini söylüyorum. Kişiliğin sen olmadığı konusunda ısrar ediyorum; o, insanların senin üzerine taktığı bir maskedir. O senin asıl gerçeğin değildir, senin asıl yüzün değildir. Ve sen bana, "Kişiliğimi geliştirmek için enerji harcamaya değer mi?" diye soruyorsun.Enerjini kişiliğini yok etmek için kullan. Enerjini bireyselliğini keşfetmek için kullan”
Kitabın son cümlesini okurken hem çok tatmin olmuş hissediyordum hem de daha fazlasını istiyordum. Psikoloji ile ilgilenen hatta daha fazlası geleceğini bunun üzerine kurmak için çabalayan biri olarak benim için ders niteliğinde bir kitaptı. Aynı zamanda da gayet kaliteli ve inanılmaz zevkli bir romandı. Kitabın temel konusu aslında psikoterapide ahlaki çerçeveler, bunun sorgulanması üzerineydi. Tabii can alıcı, akıl karıştıran örnekler ile. Kitapta birçok yan hikaye var denebilir tabii muhteşem bir şekilde birbirine bağlı, güçlü bir örgü ile. Uzun zamandır, ileride bir hastam olduğu vakit onun anlattığı çevresine olacak tutumumu düşünüyordum. Bu kitapta bu olay çok farklı bir şekilde sunuluyor ve ben alacağımı aldım. Kitabı bitirip bir gözden geçirdiğimde en sevdiğim özellik ise kitabın, belki iyimser bir biçimde, her insanın iyiye gidebileceği mesajı vermesiydi. Günümüz popüler kitaplarında genellikle yazar taraf tutar. Her zaman iyi ve kötü karakter vardır fakat genellikle griliği unuturlar. Bu tarz kitapları çok okumuş biri olarak taraf tutmaya çok yatkınım ve şimdi baktığımda, bunu fark etmemiş olsaydım ileride bu insanlara olan bakışımda bir robotluğa sebebiyet verebilirdi ve bunu asla istemezdim. Bu kitapta bana bunu, başından sonuna kadar nefret ettiğim iki karakteri gayet mantıklı yollarla sevdirerek aşıladı.