Panik atak ve yalnızlık arasında nasıl bir ilişki var?
Eğer insanın yalnızlığa atfettiği önemin ölçüsü kaçarsa, insan ölçüsüz bir şekilde kaygı, endişe, panik duymaya başlayabilir ve bu giderek bir kısırdöngüye girebilir. "Yalnız kalmamalıyım, acaba ben sevilesi biri değil miyim" gibi düşünceler insanın yaşamla ilişkisini giderek bu manada etkiler ve insan dünyayı giderek tehlikeli algılamaya başlayabilir. Kendini ya da dünyayı suçlayabilir. Ölçüsüzce kendini savunabilir, giderek savrulabilir, bocalayabilir. Kişinin kaygılarını, panik duygusunu azaltmaya çalıştıkça panik duygusu daha artar ve kişi ne yapacağını bilemez halde savrulabilir.
"İnsanlar bana düşmanlık yapabilir ve bu tehlikeli dünyada yapayalnızım, bir başımayım" kaygısı giderek köpürebilir. Bir güvence arayışı ihtiyacı artabilir. "Birisi bana destek olsun, hep yanımda biri dursun" şeklinde bir tedbir arayışı baş gösterebilir. Tehlike algısı ve tedbir arayışı giderek bir kısırdöngüye girer. İnsan paniğini, kaygısını yatıştırmaya çalıştıkça panik duygusu ve kaygılar daha da artar.