Ortalama bir hissiyat beslenemeyen bir film 'Tree of Life'. Ya seviyor ya nefret ediyorsun. Duyduğum yorumlardan bu izlenime kapıldım. Hiçbir şey beklemeden bırakıp izleyince güzel aslında. Tek sevemediğim şey Brad Pitt'in canlandırdığı baba karakteri oldu.
Filmin bence en güzel yeri, belki çoğu insanın da sinema salonunu terk etmesine sebep olan henüz başlarda izlediğimiz evrenin yaradılış öyküsü idi. Bir filmi film yapan hikayesi olduğu kadar müziğiymiş de. Buna emin oldum izlerken. Zbigniew Priesner'in bestelediği Lacrimosa ile açılışı yapılan kozmik ve doğa olayları sekansı öyle güzel harmanlandı ki eğer böyle bir şey mümkünse büyülendim.
Lacrimosa'yı aslen 'Requiem for a friend' filminin soundtracki için yapan Zbigniew Priesner, 'Tree of Life'ın yönetmeni Terrene Malick'in ricasi üzerine tekrar düzenlemiş. Daha önce Kieslowski'nin Üç Renk üçlemesi'nin ve Veronique'in ikili yaşamının müziklerini de yapan Priesner'e ben de bir ağıt yakmak istiyorum. Bu ağıtı beraber zılgıt çekeceğim kardeşlerimle daha da güçlendireceğimi umut ederek Lacrimosa'dan bir parça bal çalayım ağzınıza dedim. O bir parça bal ile büyülenenleri boş bir odada toplayıp 'la la la la laaaa lacrimosaaaaa' diye dövünürken bir video çekip yollasam diyorum. Güzel olabilir. Bunu bir detaylı düşüneyim ben.