Sabırsızlık.
İnsanlar hemen gerçekleşecek getiri ve götürüleri daha değerli görmeye, gelecekte başlarına gelecek şeyleri ise hafife almaya eğilimlidir. Yarın 10 dolar almaktansa bugün 9 dolar almayı ister.
Sahiplik.
Teoride, insanlar bir eşyayı, satacakları zaman talep edecekleri rakamla aynı fiyatta almaya isteklidir. Aslında, insanlar bir eşyayı alacakları zaman, genel olarak daha düşük bir değer biçer.
Kontrol yanılsaması. İnsanlar raslantısal süreçleri kontrol edebileceklerine dair yanlış bir kanıya sahip. Bu, örneğin, araştırma deneklerinin kendi seçtikleri piyango biletlerini onlara rastgele verilen biletlerden niçin daha değerli gördüklerini açıklıyor.
Açığa vurma arzusu. Bu, karar vermeye ilişkin bir önyargı değildir. Daha ziyade, görünüşe bakılırsa insanların içinde başkalarıyla paylaşma arzusu ya da hatta ihtiyacı yatmakta. Ne de olsa ilişkilerimiz bu şekilde ortaya çıkar; doğamız gereği sosyal yaratıklarız.
Yapılan bir nörobilim çalışmasında, insanlar; kendileri hakkındaki bilgileri açığa vurduğunda, beyinlerindeki ödüllendirme bölgelerinin harekete geçtiği görüldü. Aynı deneyde, bazı insanlar, kişisel sorular cevaplama şansı yakalamak için, teklif edilen para ödülleri bile geri çevirdi.
Aynı zamanda, kendini açık etmeyen kişileri küçümseriz. Örneğin, Kate Barasz ve Mike Norton’la yaptığımız araştırmada, kişisel soruları yanıtlamaktan sakınan kişilerden, kendileri hakkında olumsuz bilgiler aktaran kişilere kıyasla daha çok rahatsız olduğumuz, onları daha az güvenilir bulduğumuz ortaya çıktı. Yapılan bir deneyde katılımcılar, uyuşturucu kullanımıyla ilgili bir soruyu cevaplamayan bir başvuru sahibine kıyasla, uyuşturucu kullandığını itiraf eden bir adayı işe almaya daha istekliydi.
Leslie K. John, HBR Türkiye, Şubat 2019
Dijitalleşme öyle bir tehdit ki, ancak hayatınıza girdikten sonra fark ediyorsunuz ve