Papa hayalini Marsilya’da gerçekleştirdi. Sadece Katolikler değil, Müslümanlar, Yahudiler, Ortodokslar, Fransız aileler, Ermeniler, İspanyollar, Portekizli göçmenler, Fransız halk da vardı.
İnsanlık yüreğine sahip olan herkes Marsilya Velodromu’ndaki Cumartesi ayinindeydi. Eski, yoğun, enerjik bir rüya, Göçmenlerin onuruna kişisel bağlılık ve Akdeniz’den kurtarılarak bütünleştirilme ve refakat edilme hakları.
Bir Papa’nın Fenike şehrine yaptığı son ziyaretten beş yüz yıl sonra Francis, farkındalığı ve sevgiyi artırmaya yönelik bir mesaj: göçmenleri kurtarınonları onurlandırın, denizde hayatlarını kurtarın.
Rugby Dünya Kupası için uyarlanan ve ardından hacıları ağırlamak üzere tasarlanan muhteşem Velodrome’a 61.000 kişi geldi ve modern stadyumu doldurdu. Ragbi oyuncularının oyun alanlarının etkilendiğini görmesinler diye çimleri örtmek zorunda kaldılar.
Francisco tekerlekli sandalyesinde oturuyordu ve yüzü asıktı, çünkü mesajı gelmişti. Papa bu “devlet benzeri” ziyareti hazırlamamıştı. Onun fikri, göçmenlerin onurunu geri kazanma, Avrupa’nın önünü açma, Kuzey’in Güney’e açılması mesajını dünyaya iletmekti. Çok kültürlü, tüm ırkların saygı duyduğu kadim bir limanda bir “durak”. Fransa’ya resmi ziyaret yapılmasını istemedi. Bunu Emmanuel Macron hükümetinin rahatsızlığına rağmen belirtmişti.
Papa bunu bir kez daha gösterdi Curia’sının dışından daha popüler. Onun mesajı halka, onunla ve onun tarzıyla mücadele eden kardinallerinkinden daha yakın.
Marsilya farklı, renkli, duygusal. Fransa’daki diğer şehirlerden çok Buenos Aires’e benziyor. Francisco kendini evindeymiş gibi hissetti. Muhatapları ve müşterileri vardı: Cezayirliler, Faslılar, Portekizliler, İspanyollar, Komorlular, Tunuslular, insani yardım görevlileri, kurtarıcılar, çocuklar, aileler… Tüm renkler ve diller. Onlar Marsilya’ydı. Onlar onun “kardeşleri”ydi.
Velodrome doluydu. Nesiller arası ve dinler arası, tüm ırklar, tüm dinler. Müslümanlar bile Arapça dua ediyorlardı. Papa’nın, katedralin ve Marsilya resepsiyonunun görüntüsü. Alkışlar, duygu gözyaşları. Şarkılar ve bebekleri kutsayan mutlu bir Papa.
Velodrome patladı. Bir çığlık. İnsanlar “Papa Franceso” diye bağırdılar. Tribünlerde Avrupa Merkez Bankası Başkanı Christine Lagarde vardı. A dinler arası cemaat Marsilya’da. Papa Francis için gelecek ve birbirini anlamanın yolu olan dini çoğulculuk. Sunakta bir slogan: “Umut mozaiği.”
Olimpic de Marseille’in hayranları onu, Notre Dame de la Garde Katedrali’ndeki figürünün ve Meryem Ana’nın bir “yazım hatası” ile onurlandırdılar.
Başkan Emmanuel Macron ayine First Lady Brigitte ile birlikte geldi. Ancak Fransız laikliği nedeniyle törene katılamıyor. O sadece tanık olabilir, mümin değil… 15 yıl sonra ilk kez bir cumhurbaşkanı bu sahte devlet ziyaretinde papalık ayinine katılıyor.
“Yoksulların çığlığı” ve göçmenler
Papa sonunda Fransızca olarak “Bonjour, Marsilya, Bonjour la France” dedi. Ayinin başında “Selam olsun” diye selamladı, sonunda bunun sadece Marsilya’ya değil Fransa’ya da bir ziyaret olduğunu kabul etmeye başlamıştı. Vatikan incelikleri.
Ayinde, Akdeniz’le bağlantısı olan gönyeyi, cüppeyi ve mavi-beyaz gölgeliği seçti. Tribünlerden birinde koreografi yapan bir grup insan “Merci” dedi. Atmosfer, John Paul II’nin dünya çapındaki başarılı gezilerini anımsatıyordu.
Papa Francis, Meryem’e ithaf ettiği vaazda açık sözlüydü. Papa Francis vaazı sırasında “Fransa’nın yaşadığı birçok duyguyu düşünüyorum. Kardeşliğin tadını yeniden keşfetmemiz gerekiyor” dedi. “Yoksulların çığlığı”ndan ve Akdeniz’deki göçmenlerin durumundan bahsetti.
Kendisini Cumhurbaşkanı Macron, Lampedusa’dan Fransa’ya göçmen girişine karşı çıkan İçişleri Bakanı Gerarld Darmanian ve bölge başkanı Renaud Muselier dinledi.
Marsilya’ya yaptığı gezinin devasa Vélodrome stadyumunda kapanış ayininde, Papa Francis aynı seviyede ve yaşamı savunmak için “göç eden insanları”, “henüz doğmamış çocukları” ve “çok sayıda çocuğu” savundu. terk edilmiş yaşlılar.”
“Benim için dua et”
Velodromda Kardinal Avelyn tarafından düzenlenen devasa bir cemaat. Fransa’daki farklı manastırlarda en az 62.000 ostia dağıtıldı ve yapıldı. Komünyona katılanlar mavi bir şemsiyeyle tanımlandı. Onu Marsilya’ya gelmeye ikna eden arkadaşı Kardinal Avelyn tarafından devasa bir ostia cennete yükseltildi.
Papa, Akdeniz güneşi altında, evinde uyuduğu arkadaşı Marsilya başpiskoposu Kardinal Avelin ile doğaçlama yürüyüşüyle Prado Bulvarı’nda yürüdü.
Papa, beyaz zırhlı bir Mercedes Popemobile ile Fransa’nın en güvensiz şehrine göğüs gerdi. İnsanlar onu alkışladı. Güvenlik etrafını sarmıştı. Bir rock idolü gibi stadyuma böyle girdi ve “Papa Francesco” diye bağırdı.
Bu Ayini bitirirken Papa Francis, kendisini karşılayan Fransızlara ve Marsilya’ya teşekkür etti. Nice’teki saldırıda ölenleri ve Fransa’daki tüm saldırıları da düşündü. “Bu iki günün toplantılarını hatırlayacağım. Lütfen benim için dua etmeyi unutmayın. Kolay bir iş değil,” diyerek sözlerini tamamladı ve parmağını kaldırarak ve arka planda Hail Mary’yi söyleyerek veda etti.
Papalık uçağı saat 19.30’da Roma’ya doğru yola çıktı.
Papa ve Macron ayinden önce bir araya geldi. Bir tartışma kısa ama yoğun. Başkan Francisco ile göçmenlik sorunlarını tartıştı. Ama aynı zamanda yaşamın sonu ve faturası. Ayrıca Ukrayna, Afrika, Arjantin ve Çevre’deki durum.