Bölüm 1302: Tüm Bağları Kes
''Ha... Hayır!'' Yun Che dişlerini sıktı, ''Daha öncesinde... Söyledim... Seninle... Kalmak zorundayım…”
Xia Qingyue'nin göğsü şiddetle yükseldi ve düştü. Sadece bir süre sonra soğuk bir şekilde cevap verdi, “Bunlardan biri, büyük bir şükran borcum olan koruyucu babam ve diğeri hayatının sonuna yaklaşmış olan annem. Onlara sırtımı dönmüş olsam dahi bana nasıl davrandıkları önemli değil. Hayatıma kefaret olarak ihtiyaçları olsa bile, bunu yapmak için istekli olurdum... Ama bu seni alakadar edecek bir durum değil.”
''Biz tüm bu on iki yıl içerisinde evliydik ama sadece ismen. Asla en doğru anlamda bir çift olmadık ve nadiren karşılaştık. Evli olmamıza rağmen ilişkimiz her zaman ince buzun üzerinde gibiydi.''
“...” Yun Che nefesini tuttu, Xia Qingyue'nin neden tüm bunları söylediğini anlayamamıştı.
Sonunda Yun Che ile bir kez daha yüzleşmek için döndü ama hem yüzü hem de gözleri buz gibi soğuktu. Duygusuzca çömeldi ve evlilik sözleşmesi şaşırtıcı bir şekilde ellerinde ortaya çıkmıştı.
"Haysiyetini korumak için koruyucu babamı ve biyolojik annemi terk ettim. Seni kurtarmak için, buraya kadar seyahat ettim... Şimdiye kadar yaptığım her şey evli durumumuzu koruduğumuz içindi ve şu andan itibaren artık sana hiçbir şey borçlu değilim. Bu saatten sonra sen Ejderha Tanrı Alemine ait olacaksın bende Ay Tanrı Alemine sadık kalacağım. Aramızda herhangi bir borç veya şikayet olmaksızın ayrı ayrı yollarımıza devam edeceğiz!"
"Bu günden itibaren, biz, karı, koca... Tüm bağları kesmiş olacağız!"
Hafif bir yırtılma sesinden sonra Xia Qingyue'nin elindeki evlilik sözleşmesi anında iki parçaya bölündü ve daha sonrasında elinde toz haline geldi; hiçliğe dönene kadar, geriye hiçbir iz kalmadan...
Shen Xi, "..."
“Ah?” He Ling'in güzel gözleri bu sahne karşısında genişledi. Sadece anlayamamıştı. Onun için diz çöküp yalvarmıştı ve hayatını onun için feda etmekten çekinmemişti. Neden aniden bu kadar acımasız olmuştu?
''Qing... yue...'' Yun Che'nin vücudundaki kan aniden delice çekilmeye başlamıştı ve tekrar nefes nefese kalmıştı. ''Sen...''
Ayağa kalktı döndü ve soğuk bir şekilde tekrar bakmaktan çekinmedi, ''Şimdi Qianye Ying'er'in ne kadar tehlikeli bir varlık olduğunu anlamışsındır. Ölmek istemiyorsan, kanatların tam iyileşmeden önce asla Ejderha Tanrı Alemi'nin dışına adım atma! Elli yıl sonra, ben, Xia Qingyue, ölü ya da diri, servet ya da talihsizlikle bir araya gelmiş olursam olayım, bunun seninle hiçbir ilgisi olmayacak!''
“...” Yun Che'nin dudakları bir şeyler söylemek istiyor gibi seğiriyordu. Bir şey söylemek istiyordu ancak kanı kafasına doğru akın ederken beyni büyük bir kargaşa içindeydi, bu durum onun tek bir kelime dahi edememesine yol açmıştı.
Uzun acımasız işkenceden sonra bu kadar bilinci olması dahi cennetlerin bir lütfundan başka bir şey olmazdı ancak şimdi geriye kalan son bilincide vücudundaki kanla birlikte beynine doğru sıçramıştı ve kan akışı ters bir hale girmişti. Gözlerinin önündeki dünya da bununla birlikte yavaşça bayılırken kararmaya başladı.
Bununla birlikte, eteğine sıkıca tutunan eli o kadar sıkı bir şekilde tutuyordu ki... Sanki tüm gücünü ve iradesini orada bırakmış gibiydi.
Xia Qingyue başını kaldırdı ve derin bir nefes almadan önce Yun Che'nin eteğinin üzerindeki elini gevşetmek için eğildi.
Yavaş yavaş sessizlik içinde ilerledi, ifadesi her adımda sakinleşti. Ondan fazla adım attıktan sonra, yüzü herhangi bir yumuşaklık ve özlem taşımayan kadim bir buz tabakasına dönmüştü.
''Kıdemli Shen Xi, Qingyue size veda ediyor.''
Bunu söyledikten sonra tam uçmak üzereyken vücudu aniden şiddetle titremeye başladı. Dudaklarının arasından sıçrayan kan oku, önündeki temiz alanı kanla boyamaya yetmişti.
Bu kan oku onu tüm gücüyle soymuş gibi görünüyordu. Yavaşça yere düştü, omuzları tekrar tekrar titriyordu. Gözyaşları sessizce sarkan saçlarının arasından düşmeye başladı. Ne kadar denemiş olursa olsun duygularını dizginleyememişti.
''Aiii..'' Göklerin arasından sızan uzun bir iç çekiş geldi. “Neden kendine bunu yapmak zorundasın?”
Xia Qingyue'nin omuzlarının titremesi kıyaslanamaz derecede yoğundu ancak en ufak bir ses çıkarmaya karşı sıkıca direndi... Bir süre sonra nihayet tekrar ayağa kalktı ve usulca cevap verdi, "Ben... Artık daha fazla bu hayatı kendim için yaşamak istemiyorum…”
''Kendinden başka kimse seni böylesi bir duruma zorlayamaz,'' Shen Xi kibarca söyledi.
Xia Qingyue hafifçe başını salladı. Yeşim ellerinin hafif bir dalgası ile, Batan Ay Göksel Sarayı ortaya çıktı ama hemen girmedi, bunun yerine aniden döndü. Bir kaynak ışık topu vücudunda aniden titredi. Sonra kendi rehberliğinde bilinçsiz Yun Che'ye doğru uçtu.
Bu kaynak ışık kaybolmadan önce Yun Che'ye hızla yapıştı. O anda Batan Ay Göksel Sarayı parlak beyaz bir ışıkla parladı.
Ve bu durum Batan Ay Göksel Sarayında büyük bir değişikliğe sebep oldu.
''Kıdemli Shen Xi, eğer Qingyue elli yıl boyunca hayatta kalmayı başarırsa, kesinlikle bugünün şükranını ödeyecek. Eğer Qingyue artık bu dünyada olamazsa... Öyleyse sonraki hayatında kesinlikle bunu geri ödeyecektir.''
Shen Xi, "..."
Havaya yükseldi ve doğuya doğru uçtu. Çok geçmeden silueti ve aurası mavi gökyüzünde kayboldu ve geriye yalnızca ağır bir keder duygusu bırakarak Doğu'nun uçlarında kayboldu... ondan geriye kalan tek şey bıraktığı uzun kızıl kan çizgisiydi.
Bir çift göz bebeği gittiği yöne doğru baktı ve sadece çok uzun bir süre sonra iç çekti. Yumuşak sesi tekrar duyuldu, ''Böylesi bir tutku ve karaktere sahip olmak. Bu tür birisini seyretmek gerçekten nadirdir. Umarım gökler onu koruyabilir.”
He Ling başından beri Yun Che'nin yanında diz çökmüş bir halde duruyordu ve onun yeşim yeşili gözleri asla onun vücudunu terk etmemişti. Bu adamla ilk kez tanışıyordu ve onunla hiç etkileşime girmemişti. Öncesinde... O en büyük umudu olmuştu.
''Usta, o... İyi mi?'' He Ling endişeyle sordu ve hâlâ yüzünde asılı saydam gözyaşları kaybolmamıştı. He Lin'in aldığı manevi yara halihazırda çok büyüktü. Eğer Yun Che adlı umut olmasaydı, belki de çoktan çökmüştü.
"Getir onu.”
“Tamam.” He Ling hızla gözyaşlarını sildi ve dikkatlice bariyere Yun Che'yi taşıdı.
Bariyere girdikten sonra, bariyerin dışındaki puslu sis anında dağıldı. Onun yerine ortaya çıkan şey, sayısız renkle dolu kesinlikle güzel bir dünyaydı.
Burada yeşil çimen, yüzlerce çiçeğin güzelliği ile yarışıyordu. Büyüleyici bir şekilde çiçek açan sayısız egzotik bitki renk patlamalarına neden oluyordu. Bu çiçekler çevrelerindeki yeşil çimlerle birleşti ve geniş bir bitki okyanusu haline geldi. Çiçeklerin ve çimlerin ötesinde, hava, toprak, ağaçlar, akan su ve gökyüzü... Her şey saftı, sanki hayali bir rüyadan gelmişlerdi.
Buraya ilk kez gelen herkes, bir peri masalı dünyasına adım attıklarına derinden inanırdı... Toz ya da pislik, suç ya da anlaşmazlıktan tek bir iz dahi yoktu.
He Ling'in ayak sesleri ilerledikçe yanındaki çiçekler ve çimenler hafifçe onun yönünde sallanmaya başladı. Birkaç yeşim arı ve renkli kelebeklerde onun yerini merkez alarak dans etmeye başlamıştı.
Çiçek ve çim dünyasından geçtikten sonra, son derece basit bir bambu ev önlerinde duruyordu. Bambu evin üstünde yüzeyin çoğunu kaplayan çok sayıda zümrüt yeşili sarmaşık vardı. Benzer şekilde bambu evin zümrüt yeşili bir kapısı da vardı ama bunun dışında, bu bambu evde başka bir dekorasyon yoktu ne de bu dünyada buranın ihtişamı karşısında her şey sönük kalırdı.
Ne bir lüks saray ne de parlak kaynak ışıkları vardı... Bu küçük bambu ev bu dünyayla kaynaşmış gibiydi.
Bambu evinin önünde sislerin arasında bir kadın figürü duruyordu.
Hayır, eğer biri çok yakınına gelecek olsaydı onu kaplayan şeyin sis değil açıkça beyaz bir ışık kümesi olduğunu keşfederdi. Beyaz ışık gözle görülür bir şekilde yoğundu ancak bu silueti sessizce gizlediği için son derece doğal ve nazik görünüyordu. Yüzünün görünümü hâlâ gizemini koruyor olsa da benzersiz bir şekilde güzel bir vücudun ana hatlarını yakalamak mümkündü.
O beyaz ışığı kasıtlı olarak serbest bırakmış gibi görünmüyordu. Sanki onun bir parçasıymış gibi vücudunun etrafına sarılmıştı.
He Ling bir kez yaklaştığında beyazların içindeki kadın yavaşça döndü. Aynı zamanda, saf ve kutsal bir aura tüm alanda vuku buldu... Evet, saf ve kutsaldı, o kadar kutsaldı ki, muhtemelen ilahi olarak kabul edilebilirdi. Eğer birileri bu saflığın karşısında duracak olsaydı bedenlerindeki ve ruhlarındaki pisliği açıkça hissederlerdi böylesi bir kutsal saflığın önünde diz çökmemek için hiçbir sebep yoktu.
Bu aura, saf ve kutsal ortamlarda yetiştirilen mizaçlardan farklıydı. Tanrısallığı ruhunun derinliklerinden gelmiş gibi görünüyordu ve diğer ruhların derinliklerine de inebilirdi.
He Ling kibarca Yun Che'yi yere bıraktı. Sonra tüm ruhuyla diz çöktü. ''Usta, Ling'er bencil bir istekte bulunduğunun farkındadır, Ling'er..."
''Daha fazla bir şey söylemene gerek yok.'' Başını hafifçe salladı, sesi son derece yumuşaktı. “O zamanlar sana verdiğim sözü onurlandırıyorum sadece.”
“...” He Ling dudaklarını ısırdı ve başka bir şey söylemedi.
Shen Xi'nin o zamanlar hayatını kurtardığı zaman ona olan borcunu ödemesi neredeyse mümkün değildi ve şimdi kalbinde, He Ling Yun Che'yi kurtarmanın ne anlama geldiğinin farkındaydı... Bu tür bir iyilik kesinlikle on yaşamında bile ödeyemeyeceği bir şeydi.
Kader ona inanılmaz derecede acımasız olsa da, gökler bu tür bir ustaya rastlamasına izin verdiği için kıyaslanamaz bir şekilde minnettardı.
Yun Che hâlâ bilinçsiz bir haldeydi ama vücudu gergindi ve yüzü hâlâ acı ile doluydu. Shen Xi hafifçe eğildiğinde, saf beyaz ışığı avucuyla hafifçe bastırdı. Ardından çok daha kalın bir beyaz ışık tabakası hemen Yun Che'nin vücudunu sardı.
Bu beyaz ışık tabakası altında, Yun Che'nin vücudu ve yüzündeki ifade biraz daha rahatladı. Nefes alması bile yavaş yavaş daha istikrarlı hale geldi, artık kaba değildi.
'''Brahma Ruh Ölüm İsteği Damgası' şu anda onun tüm merdiyenlerine, ruhuna ve tendonlarına işlemiş. Bu ölümü isteten damgayı ona eken Doğu İlahi Bölgesi'nin dört büyük kral diyarından biri olan Brahma Hükümdar Tanrı Alemi'nin Qianye Ying'er'i idi.''
Vücuduna dokunmamasına rağmen diğer tarafın kimliği, Brahma Ruh Ölüm İsteği Damgası'nın aurasının gücünden kendini belli ediyordu.
''Brahma Hükümdar... Tanrıçası...'' He Ling hafifçe fısıldadı. Nadiren dış dünya ile temas kurmasına rağmen ''Brahma Hükümdar Tanrıçası'' ünvanı büyük bir üne sahipti.
''Brahma Hükümdar Tanrıçası'nın planları derin. Nadiren başkalarının önünde kendini gösterir ve Brahma Ruh Ölüm İsteği Damgasını kullanarak kendi ruhuna zarar vermekten çekinmemiş. Bu çocuğun umutsuzca aradığı bir şeyi var gibi görünüyor.” Shen Xi, sözlerinin her birini yüzen bulutlar kadar yumuşak bir şekilde ifade etti.
''O-onun üzerindeki Orman Ruhu Özü yüzünden mi? Lin'er'in Orman Ruhu Özü!” Bunu düşündükten sonra, He Ling'in zihni bir kez daha kaotik bir hale geldi. Bir Kraliyet Orman Ruhu... Gerçekten nadir bir öğeydi, kral alemlerinin çılgına dönmesine yetecek kadar uhrevi bir yaşamsal özdü.
''Hayır,'' Shen Xi hafifçe başını salladı. ''Bir Kraliyet Orman Ruhu Küresi gerçekten de büyük bir değere sahip olmasına rağmen Brahma Hükümdar Tanrıçası onun için bu kadar ileriye gitmez.''
“Gelecek yarım ayda, ölüm isteiği damgasını bastırmak için tüm gücümü kullanacağım. Bu yarım aylık süre boyunca lanetin her salınımında onunla zaman geçirmem gerekecek.''
He Ling diz çöktü. ''Usta, Ling'er... Ling'er... Onu size bırakıyor.''
''Şimdi git,'' Shen Xi bir gülümsemeyle söyledi.
“Tamam.”
He Ling itaatkar bir şekilde söylenene uydu. Yun Che'ye başka bir bakış attıktan sonra, onu rahatsız etmemesi için hafif adımlarla ayrıldı.
Sadece belirli bir mesafe geçtikten sonra yavaşça çömeldi ve kolları omuzlarına sarıldı, neredeyse tüm varlığı etrafındaki flora ile harmanlandı... Sonunda kendini daha fazla tutamamıştı. Omuzlarının ve ellerinin titremesiyle umutsuzca dudaklarının üzerine sıkıştı, gözyaşları hızla yüzünden indi...
"Doğanın korunmasını alması gereken orman ruhu klanı aslında bu kadar acı çekti. Eğer Lord Li Suo hâlâ hayatta olsaydı, sadece üzülürdü.''
Shen Xi hafifçe iç çekti. Sağ elini kaldırdı. Yeşim parmaklarının hafifçe bastırılmasıyla, beyaz bir ışık zerresi hemen Yun Che'nin kaşlarının ortasına doğru süzüldü... Anılarını geçici olarak kapatmak üzereydi.
Xia Qingyue'ye, Yun Che'nin Samsara'nın Diyarında anılarının tümünün mühürleneceğini söylemişti. Artık geçmişini hatırlaması mümkün değildi ne de bu saatten sonra yaşayacağı şeyleri... Shen Xi için bu son derece kararlı olduğu bir yerdi.
Beyaz ışın çırpınarak Yun Che'nin kaşlarının ortasına doğru yerleşmeye başladı... Ancak bir sonraki anda, tüm diyarı sallayan bir ejderha kükremesi duyuldu ve beyaz ışık zerresi aniden dağıldı.
AOOOO
Sadece böceklerin seslerinin olduğu bu dünyada ejderha kükremesi özellikle korkutucuydu. Bu kükreme halihazırda oradan ağlayan orman ruhu kızını ve beyazlar içindeki figürü dahi sarsmaya yetmişti.
"Usta!”
Orman ruhu kızı gözyaşlarını sildi ve endişeyle geri koştu, ''Ne oldu? Az önce duyulan ses...''
Cümleyi henüz bitirmeden önce, güzel gözleri aniden dondu... Çünkü Shen Xi'nin göksel figürünü kaplayan ışığın titremesini açıkça gördü. Havada işaret ettiği parmağı asılı kalmıştı ve tüm silueti titriyordu.
Sanki ruhu aniden onu terk etmiş gibiydi.