Erzurumlu harmanini kaldırmıs, ekinini kurutuyormus.
Öğleden sonra gökyüzü kararmaya baslamis "Allah'im, ne olirsen ekinim
gurumadan yagmurunu yagdırma! "
"Allah'im, birkaç gün daha yagmurunu yağdırma, ne olirsen" diye dualar
edip durmus.
Ekini kurudu kuruyacak.
Aksam üzeri, son yarim saatte bir yagmur bir boran.
Tüm ekini çürümüs.
O hirsla eve gelmis, Bir de bakmis ki; eşeği de yıldırım çarpmış.
Bu olay Erzurumlunun içine oturmus ama bir sey de yapamamis.
Zaman geçmis, Ramazan ayı gelmiş. İlk gün niyetlenmiş Erzurumlu.
Iftara tam yarım saat kala, bir sigara çıkartıp yakmış.
Ilk nefesini şöyle bir güzelce çekmis ve gökyüzüne bakarak üflemis.
"Nasıl? illet oliysen şimdi degil mi?" demiş ve eklemiş:
"Ölen eşşeği de gurbana saymazsam şerefsizim...