Bir laboratuvarda, kritik deneylerin ve testlerin en iyi şekilde nasıl yürütüleceğini belirlemek için düzenli olarak zor kararlar alınır. Zamanla, pipet uçları dünyanın her yerindeki laboratuvarlara uyacak şekilde adapte edildi ve araçları sağladı, böylece teknisyenler ve bilim adamları önemli araştırmalar yapabilirler. COVID-19 Amerika Birleşik Devletleri'ne yayılmaya devam ettiği için bu özellikle doğrudur. Epidemiyologlar ve virologlar, virüs için bir tedavi bulmak için günün her saati çalışıyorlar. Plastikten yapılmış filtreli pipet uçları virüsü incelemek için kullanılır ve bir zamanlar hacimli olan cam pipetler artık şık ve otomatik hale getirilmiştir. Şu anda tek bir COVID-19 testi gerçekleştirmek için toplam 10 plastik pipet ucu kullanılmaktadır ve şu anda kullanılan uçların çoğunda, örnekleme sırasında aerosollerin% 100'ünü bloke etmesi ve çapraz kontaminasyonu önlemesi beklenen bir filtre vardır. Ancak bu önemli ölçüde daha pahalı ve çevresel olarak maliyetli ipuçları, ülke çapındaki laboratuvarlara gerçekten ne kadar fayda sağlıyor? Laboratuvarlar filtreyi kaldırmaya karar vermeli mi?
Eldeki deney veya teste bağlı olarak, laboratuvarlar ve araştırma merkezleri filtrelenmemiş veya filtrelenmiş pipet uçlarını kullanmayı seçecektir. Çoğu laboratuvar filtreli uçlar kullanır çünkü filtrelerin tüm aerosollerin numuneyi kirletmesini önleyeceğine inanırlar. Filtreler genellikle bir numuneden kirletici izlerini tamamen ortadan kaldırmanın uygun maliyetli bir yolu olarak görülür, ancak maalesef durum böyle değil. Polietilen pipet uçlu filtreler kontaminasyonu engellemez, bunun yerine sadece kontaminantların yayılmasını yavaşlatır.
Yakın tarihli bir Biotix makalesinde, “[kelime] engeli, bu ipuçlarından bazıları için biraz yanlış bir isimdir. Yalnızca belirli üst düzey ipuçları, gerçek bir sızdırmazlık bariyeri sağlar. Çoğu filtre yalnızca sıvının pipet haznesine girmesini yavaşlatır. " Uç filtrelerine alternatiflere ve filtresiz uçlara kıyasla etkinliklerine bakan bağımsız çalışmalar yapılmıştır. Journal of Applied Microbiology, London (1999) 'da yayınlanan bir makale, filtrelenmemiş uçlara kıyasla pipet ucu koni açıklığının sonuna yerleştirildiğinde polietilen filtre uçlarının etkililiğini inceledi. 2620 testin dışında, numunelerin% 20'si filtre kullanılmadığında pipetör burnunda bulaşma kontaminasyonu gösterdi ve numunelerin% 14'ü bir polietilen (PE) filtre ucu kullanıldığında çapraz kontamine oldu (Şekil 2). Çalışma ayrıca, filtre kullanılmadan bir radyoaktif sıvı veya plazmid DNA pipetlendiğinde, pipetör kovanının kontaminasyonunun 100 pipet içinde meydana geldiğini de buldu. Bu, filtrelenmiş uçların bir pipet ucundan diğerine çapraz kontaminasyon miktarını azaltmasına rağmen, filtrelerin kontaminasyonu tamamen durdurmadığını gösterir.
Gönderme zamanı: Ağustos-24-2020