Genç yetişkin romanı “All Boys Aren’t Blue”nun yazarı George M. Johnson, Pazar günü Haberler Festivali sırasında USC’nin Newman Resital Salonunda kapalı gişe düzenlenen bir panelin başında, “Faşizm böyle başlar” diye uyardı. Kitabın. Ancak, “Yasaklı Kitaplar: Okuma Hakkını Savunmak”, “Vermekten Nefret” yazarı Angie Thomas’ın da yer aldığı, kitaplara erişimin karşıtlarını tanımlamaktan çok, çıkarlarının en yüksek olduğu yazarlar, kütüphaneciler ve öğrenciler üzerinde odaklandı – ve karşılık vermek için en iyi konumlanmış nesil hakkında.
2022’de ABD genelinde kitap yasaklama girişimlerinin sayısı arttı, 2021’e göre neredeyse ikiye katlandı ve 20 yıllık bir rekor kırdı. Amerikan Kütüphanesi. Bu yasakların orantısız bir şekilde queer yazarları ve beyaz olmayan yazarları hedef aldığına dair endişeler var. 2021 ve 2022 eğitim öğretim yılında, KALEM Amerika Panelin moderatörlüğünü Los Angeles direktörü Allison Lee’nin üstlendiği kişi, yasaklanan kitapların yaklaşık yarısının YA romanları olduğunu, %41’inin LGBTQ karakterine sahip olduğunu ve %40’ının renkli bir karaktere sahip olduğunu bildirdi.
Kitabı şu anda 2021’de en çok meydan okunan üçüncü kitap olan Johnson, bunun kasıtlı olduğuna inandığını ve ırksal olarak en çeşitli ve LGBTQ tanımlayıcı demografisi olan Z Kuşağı’nın sandıkta büyük değişiklikler yapmakla tehdit ettiğine dair korkulardan kaynaklandığını söyledi.
Los Angeles Unified School District’in Fairfax Lisesi’nden gelen tüm bir sınıfın alıcı kitlesi olan Johnson, “Bir sonraki valiler, senatörler, iktidardaki insanlar olduklarında, onları ortadan kaldırmak için bu sistemleri çoktan kullanıyorlar” dedi. (Dördüncü panelist Peter Coyl, bu yılın LA Times Yenilikçileri Ödülü’nü kazanan Freedom to Read Vakfı’nın başkanıdır.)
Thomas, onunki gibi kitapların, empati yoluyla değişim yaratmak için sahip oldukları muazzam güç nedeniyle tehlikeli görüldüğünü ekledi. “The Hate U Give” (2017), Black Lives Matter hareketinden ilham aldı ve ABD’deki ırk ve polis şiddetine eleştirel bir bakış sundu.
Altı yıl sonra Thomas, kitabından aldığı dersleri hayatlarına ve siyasete uygulayan her türden okuyucu ve izleyiciden gelen tepkilerden hâlâ şaşkın ve memnun olduğunu söylüyor.
Ancak paneldeki her iki yazar da kitaplarını yasaklatmak için yayınlamadıklarını vurgulamaya hevesliydi. Thomas, “Siyasi bir gündemimiz olsun diye yazmıyorduk,” dedi. “Deneyimler hakkında yazıyorduk. Gerçek kişiler hakkında yazıyorduk. 16 yaşında beyaz, kırsal Amerikalılar bana ‘Siyah insan tanımıyordum’ dediler. Ama bu kitap, Siyahların başından geçenleri öğrenmeme yardımcı oluyor.’ ”
Aynı zamanda Sacramento Halk Kütüphanesi sisteminin direktörü olan Coyl, Kaliforniyalıların Florida ve Teksas gibi eyaletlerdeki kitap yasaklarından etkilenmeyebileceğini, ancak kasıtlı olarak kapsayıcı programlamaya odaklanan kütüphanelerin yine de tepkilere karşı savunmasız olduğunu söyledi. Daha geçen yıl, bir Alameda İlçesi kütüphanesinde bir travesti hikayesi saatinin Proud Boys tarafından yarıda kesildiğini kaydetti.
Bu şiddetin artık günlük yaşamlarının bir parçası olduğunu söyledi.
“Kütüphaneciler olarak düşünmeye başlıyoruz, ‘Hangi planlara sahip olmamız gerekiyor? Ekstra güvenliğe ihtiyacımız var mı?’ dedi. “Artık ne zaman bir program planlasak aklımızdan bunlar geçiyor, sadece hikaye süresini uzatmak değil, tartışmalı olabilecek herhangi bir şey.”
Panelistler mağlup görünmek şöyle dursun, tekrar tekrar iyimserlik ifade ettiler.
Coyl, kamu kurumlarının kuşatılmasının gençleri benzeri görülmemiş şekillerde siyasi olarak aktif olmaya zorladığını ve çoğu durumda yasaklara karşı suçlamalara öncülük ettiğini söyledi.
“Bence yetişkinler, çocukların ve gençlerin sandığımızdan çok daha fazlasını bildiklerine daha fazla dikkat etmeli” dedi. “Bir adaletsizlik gördüklerinde, buna karşı çıkıyorlar. Eğer [a book] onlarla konuşursan onu bulurlar. Ne okumak istemediklerini de biliyorlar. Mesela, hiç bir çocuğa yapmak istemedikleri bir şeyi yaptırmaya çalıştınız mı?”
Johnson, genç bir Siyahi queer olarak okuduğu hiçbir kitapta kendisini hiç görmediğini hatırladı. Çalışmalarının kendilerine ilk kez görüldüklerini hissettirdiğini söyleyen okuyuculardan bazılarının hiç de genç olmadıklarını, 60’lı yaşlarında olduklarını söyledi.
Onunki gibi kitapların etkisi göz önüne alındığında, yasakların yalnızca çabalarını iki katına çıkarmasına yol açtığını söyledi. Johnson, “Benim felsefem, ‘Bütün lanet olası kitapları yasaklayamazlar’ oldu” dedi. “Bu yüzden yazmaya devam ediyorum.”
Soru-Cevap oturumu sırasında, Fairfax Lisesi’nden bir öğrenci gergin bir şekilde panelistlere yazar olma konusunda herhangi bir tavsiyeleri olup olmadığını sordu. Thomas ona “okuyabildiğin kadar çok oku” tavsiyesinde bulundu. Öğrenci daha sonra kitaplarını Thomas ve Johnson’a imzalatmak için sahneye çıktı – tatlı bir dayanışma sahnesine dönüşen bir protokol ihlali.
Konuşmanın çoğu, o sınıfta temsil edilen neslin gücüne odaklandı.
“Şu anda çevrenizde, mahallenizde, okulunuzda olan ve değiştirme gücünüzün olduğu şeyler var ve onlar hakkında bir şeyler yapabilirsiniz. Dünyayı böyle değiştirirsin,” dedi Thomas. “Sahip olduğun güç, herhangi birinin verebileceği nefretten daha güçlü.”
“Tekerleği yeniden icat etmenize gerek yok,” diye ekledi, sadece onu hareket ettirin, ancak ilerlemenin yavaş ve ezici bir iş olabileceğini kabul etti. En yeni kitabı “Nic Blake and the Remarkables”ı işaret etti. On beş yıl önce, sadece 300’den fazla ret almak için bir taslağını yazdı. Ama gözden geçirmeye ve sorgulamaya devam etti ve geçen hafta kitap New York Times’ın en çok satanlar listesine girdi. Aktivizm konusundaki öğütleri, yazılı olarak olduğu gibi, hem sebat hem de sabır içeriyordu.
Seyircilere bir veda mesajı olarak, “Yasaklı kitaplar paneline sahip olmamızın gerekmediği bir dünya yaratmanız için hepinize meydan okuyorum” dedi. “Böyle bir panelin gerekli olmadığı bir dünya yaratın.”
Deng, tuhaf bir Angeleno ve multimedya gazetecisidir.