Araştırmacılar, kalorisiz kafeinli içeceklerin potansiyel rolünün araştırılmasının artık gerekli olabileceğini söylüyor.
Kandaki yüksek kafein seviyesi, kafein miktarını azaltabilir. açık erişimli BMJ Medicine dergisinde 14 Mart’ta yayınlanan bir araştırmaya göre, bir kişinin taşıdığı vücut yağı ve tip 2 diyabet riski.
Bulguların ışığında, kalorisiz kafeinli içeceklerin Araştırmacılar, obezite ve tip 2 diyabet risklerini düşürmenin muhtemelen artık keşfedilmeye değer olduğunu söylüyor.
Önceden yayınlanan araştırmalar, zengin bir kafein kaynağı olan günde 3-5 fincan kahve içmenin daha düşük şeker oranıyla ilişkili olduğunu gösteriyor. tip 2 diyabet ve kardiyovasküler hastalık riski, araştırmacılara dikkat edin. Ortalama bir fincan kahve yaklaşık 70-150 mg kafein içerir.
Ancak bugüne kadar yayınlanan araştırmaların çoğu, söz konusu diğer potansiyel olarak etkili faktörler nedeniyle nedensel etkileri güvenilir bir şekilde ortaya koyamayan gözlemsel çalışmalarla ilgilidir. , araştırmacılara dikkat çekiyor.
Üstelik, kafeinin belirli etkilerini kafeinli içecek ve yiyeceklerde bulunan diğer bileşiklerden ayırmanın zor olduğunu ekliyorlar.
Araştırmacılar bu sorunların üstesinden gelmeye çalışmak için yüksek kan kafein düzeylerinin vücut yağı ve tip 2 diyabet ile koroner arter hastalığı, inme, kalp yetmezliği ve düzensiz kalp ritmi (atriyal fibrilasyon) gibi önemli kardiyovasküler hastalıkların uzun vadeli riskleri üzerindeki etkisini öğrenmek için Mendel randomizasyonunu kullandı.{ 4}
Mendel randomizasyonu, belirli bir sonucu destekleyen genetik kanıt elde etmek için belirli bir risk faktörü (bu durumda kandaki kafein seviyeleri) için genetik varyantları temsil eden bir tekniktir; bu çalışmada ağırlık (VKİ) ve tip 2 diyabet riski.
Araştırmacılar, 6 uzun süreli çalışmaya katılan, çoğunluğu Avrupa kökenli yaklaşık 10.000 kişide CYP1A2 ve AHR genlerinin iki yaygın genetik varyantının rolünü inceledi. CYP1A2 ve AHR genleri, vücuttaki kafein metabolizmasının hızıyla ilişkilidir.
Kafein metabolizmasının daha yavaş olmasıyla ilişkili genetik varyantları taşıyan kişiler, ortalama olarak daha az kahve içerler, ancak kanlarında daha yüksek düzeyde kafein bulunur. uyarıcı etkileri için gerekli seviyelere ulaşmak veya bu seviyeleri korumak için onu hızla metabolize eden insanlardan daha fazla.
Analizin sonuçları, genetik olarak tahmin edilen daha yüksek kan kafein düzeylerinin daha düşük ağırlık (VKİ) ve vücut yağıyla ilişkili olduğunu gösterdi.
Genetik olarak tahmin edilen daha yüksek kan kafein seviyeleri, daha düşük tip 2 diyabet riskiyle de ilişkilendirildi.
Araştırmacılar, daha sonra, kafeinin tip 2 diyabet riski üzerindeki herhangi bir etkisinin, temelde eşzamanlı kilo kaybından kaynaklanabileceğini daha fazla araştırmak için Mendel randomizasyonunu kullandı.
Sonuçlar, kilo kaybının kafeinin tip 2 diyabet riski üzerindeki etkisinin yaklaşık yarısını (%43) artırdı.
Genetik olarak tahmin edilen kan kafein seviyeleri ile üzerinde çalışılan kardiyovasküler hastalık sonuçlarının riski arasında güçlü bir ilişki ortaya çıkmadı.
{ 6}Araştırmacılar, yalnızca iki genetik varyantın kullanılması ve yalnızca Avrupa kökenli insanların dahil edilmesi dahil olmak üzere bulgularının çeşitli sınırlamalarını kabul ediyor.
Ancak kafeinin metabolizmayı hızlandırdığı, yağ yakımını artırdığı ve metabolizmayı hızlandırdığı biliniyor. iştah, açıklıyorlar. Ve günlük 100 mg alımının enerji harcamasını günde yaklaşık 100 kalori artırdığı tahmin ediliyor, bu da sonuç olarak obezite geliştirme riskini azaltabilir.
“Mendelvari randomizasyon bulgumuz, kafeinin en azından bölümünde, kahve tüketimi ile tip 2 diyabet riski arasındaki ters ilişkiyi açıklayın” diye yazıyor araştırmacılar.
“Kalorik olmayan, kafein içeren içeceklerin diyabet riskini azaltmada rol oynayıp oynamayacağını değerlendirmek için rastgele kontrollü deneyler yapılması gerekiyor. obezite ve tip 2 diyabet riski,” sonucuna varıyorlar.
Referans: “Plazma kafeinin adipozite, tip 2 diyabet ve kardiyovasküler hastalık üzerindeki nedensel etkisinin değerlendirilmesi: iki örnek mendelian randomizasyon çalışması”, Susanna C Larsson , Benjamin Woolf ve Dipender Gill, 14 Mart 2023, BMJ Medicine.
DOI: 10.1136/bmjmed-2022-000335
Fon: İsveç Sağlık, Çalışma Hayatı ve Refah Araştırma Konseyi ; İsveç Kalp Akciğer Vakfı; İsveç Araştırma Konseyi