Tarihte Bugün: 16 Eylül 1620
Tarihte, 1620'de, Mayflower, Plymouth, İngiltere'den, Yeni Dünya'ya, bazı dinsel muhalifler, çoğu maceraperest girişimci olmak üzere, 102 ruhla yola çıktı.
Virginia'ya giden sömürgecilere, orada kraliyet otoritesi tarafından yerleşmek için resmi izin verildi. Kaderin sahip olacağı gibi, kaba denizler ve fırtınalar navigasyon hataları ile birleştiğinde Mayflower yaklaşık 500 mil yoldan çıktı.
21 Kasım'da zorlu bir 66 günlük yolculuktan sonra, koloniciler, Provincetown, Massachusetts'teki Cape Cod'un ucuna indi. Provincetown Limanı'na demir attıktan sonra, Kaptan Myles Standish ve bir grup erkek, arazinin yerleşimini araştırmak ve bir yerleşim inşa etmek için uygun bir alan bulmak üzere yola çıktı.
Onların yokluğunda, Susanna White, New England'da doğan ilk İngiliz çocuğu olan Peregrine adlı bir oğlu doğurdu. (Susanna, kocası William White'ın ilk kışı öldüğü zaman, kolonide hayatta kalan tek dul olacaktı.)
William tek yaralı değildi. İlk yıl boyunca, yerleşimcilerin yarısından fazlası hayatlarını hastalığa uğrattı, ancak 1621'de, kolonistler için bir şeyler önümüzdeki sonbaharda bol miktarda hasattan sonra arıyordu.
Ekonomi istikrarlı bir şekilde büyüdü, bölgeye daha fazla sayıda sömürgeci kattı ve 1640'lı yıllarda Plymouth yaklaşık 3.000 kişilik bir nüfusa sahipti. Ama o zaman, Massachusetts daha büyük bir yerleşime sahipti - kuzeyde Massachusetts Körfezi Kolonisi. Yeni Dünya ve Yeni İngiltere, uzun yürüyüşüne henüz yeni başladı.
Bonus Gerçekler:
- Mayflower yolcularına uygulanan “hacı” teriminin ve daha sonra takip edilen gruplarının ilk kaydı William Bradford’da yer aldı. Plymouth Plantasyonu. İçinde, Pilgrim'in 1620'de Leiden'dan ayrılışını tarif etmek için İncil'in imgelerini kullandı: “Bu yüzden burada 12 yıl boyunca dinlenmiş olan güzel ve keyifli bir cennet; ama onlar hacı olduklarını ve bu şeylere fazla bakmadıklarını biliyorlardı; ama gözlerini gökyüzüne, onların sevgili cuntrie'ye kaldır ve ruhlarını susturdu. ”
- Bunların sonraki iki örneği “Hacılar” olarak adlandırılıyordu ve sırasıyla 1669 ve 1702'de Nathaniel Morton ve Cotton Mather, her ikisi de Bradford'un sözlerini anlatıyordu. Bir sonraki referans 1793'de, Bradford’un sözlerini Plymouth Forefathers’ın Gün Gözleminde okuyan Rev. Chandler Robbins tarafından yapıldı. Buradan, bu süre zarfında yakalanmış ve bu gözlem gününde “Leyden Hacı” a şereflendirmek popüler olmuştur. 1820'ye kadar, Daniel Webster bu gruba Plymouth'un ikiyüzyılında “Hacılar” olarak bahsetmişti. Bu, bu grubun adı olarak popüler olarak kabul edilen terimden son derece sorumluydu.
- Efsane: Hacılar, Hintlileri, Sarah Hale’in ulusal Şükran Günü tatili için ilham kaynağı olan hasat festivaline davet ettiler. Aslında, Edward Winsolw'un 1621 Aralık'ındaki mektubunda ve William Bradford'ın, olayı doğrudan tanımlayan ilk iki pasaj olan “Plymouth Plantasyonu” ndaki pasajından, ifadeler Hintlilerin sadece rastgele durduklarını ima ediyor gibi görünüyor. neler olup bittiğini görmek için festival boyunca. Hiçbir yerde davet edilmedikleri söylenemez. Muhtemelen, çeşitli çekim oyunlarından ve benzerlerinden gelen gürültü, neler olup bittiğini araştırmak için onları getirmiştir.
- Hacılar'ı çevreleyen bir başka efsane, Yerli Amerikalıların onlara çeşitli tarımsal ipuçları ve püf noktaları öğretmedikleri muhtemelen ölmüş olacaklarıdır. Aslında Hacılar bu kadar hazırlıksız gelmedi. Onlar, yedi yıldan az olmayan bir süre için yiyecek, giyecek, vb. Malzemeleri tedarik etmek için düzenli olarak gelecek olan çeşitli tüccarlarla bir sözleşme yapmışlar ve kolonilerini kurmuşlardır. Avrupalıların avcılık ve çiftçilik tekniklerinde de iyi eğitildiler. Hacılar ayrıldıklarında, Amerika'ya yerleşmeye çalışan ve başarısızlık nedenlerinin çoğunun başarısız olduğu kolonilerden oldukça haberdardılar; Böylece, onlar için olanları engellemek için uygun adımlar attılar.