Hubble Uzay Teleskobu’ndan alınan bu görüntüde, düzensiz sarmal gökada NGC 5486, loş, uzak gökadalardan oluşan bir arka planda asılı duruyor. Galaksinin zayıf diski, galaksinin parlak çekirdeğinin dağınık ışıltısından göze çarpan pembe yıldız oluşumu demetleriyle örülmüştür. Bu özel galaksinin belirsiz, dolambaçlı sarmal kolları olsa da, çok daha büyük olan Fırıldak Gökadasının yakınında yer alır; bu, belirgin ve iyi tanımlanmış sarmal kolları olan ‘büyük tasarımlı’ sarmal gökadaların en iyi bilinen örneklerinden biridir.
İçinde 2006 Hubble, Fırıldak Gökadasının o zamana kadar Hubble ile çekilmiş en büyük ve en ayrıntılı fotoğrafı olan Fırıldak Gökadasının bir görüntüsünü yakaladı (aşağıdaki resme bakın).
NGC 5486, Dünya’dan 110 milyon ışıkyılı uzaklıkta, Büyük Ayı takımyıldızında yer almaktadır. Takımyıldızlar sadece parlak yıldızların kalıpları değil, aynı zamanda astronomların gökyüzünü bölgelere ayırmak için kullandıkları bir sistemdir. Bu bölgelerden 88 tanesi vardır ve her birinin mitolojik bir figürü, bir hayvanı ve hatta bir bilimsel ekipmanı tasvir eden ilişkili bir takımyıldızı vardır. Bu garip göksel hayvanat bahçesi, Büyük Ayı’nın büyük ayısından bir tukan’a, bir deniz canavarına, bir teleskopa ve hatta bir ressamın şövalesine kadar her şeyi içerir!
Büyük Ayı veya Büyük Ayı, kuzey gökyüzünde yer alan bir takımyıldızdır. yıl boyunca kuzey yarımkürenin birçok yerinden görülebilir. Ana deseni, Büyük Kepçe veya Saban olarak bilinen, kepçe veya tencere şeklini oluşturan yedi parlak yıldızdan oluşur. Yedi yıldızın isimleri Alkaid, Mizar, Alioth, Megrez, Phecda, Merak ve Dubhe’dir. Takımyıldız ayrıca ikili yıldızlar, yıldız kümeleri ve galaksiler dahil olmak üzere birkaç başka önemli yıldız ve nesne içerir. Alioth, Büyük Ayı’daki en parlak yıldızken Girdap Gökadası, Canes Venatici sınırına yakın bir yerde bulunan ünlü bir sarmal gökadadır. Büyük Ayı bilinen en eski takımyıldızlardan biridir ve tarihi eski zamanlara kadar uzanır.
Bu gözlem, Tip II süpernovaların geride bıraktığı döküntüleri araştıran bir dizi Hubble görüntüsünden gelir. Devasa yıldızlar yaşamlarının sonuna geldiklerinde, devasa süpernova patlamalarında yaşamlarını sonlandırmadan önce büyük miktarda gaz ve toz salarlar. NGC 5486, 2004 yılında bir süpernovaya ev sahipliği yaptı ve astronomlar, bu patlayıcı olaylar hakkında daha fazla bilgi edinme umuduyla sonrasını keşfetmek için Hubble’ın Gelişmiş Araştırma Kamerasının (ACS) keskin vizyonunu kullandı.