Döküm: Rajasekhar, Aathmeeya Rajan, Muskaan Khubchandani, Shivani Rajashekar
Müdür: Jeevitha Rajashekhar
izlemeden önce Şekar, İncelerken kendimi garip hissettim. Film, Malayalam orijinalinin yeniden çevrimi. Yusuf, M Padmakumar’ın yönettiği filmin başrolünde Joju George bulunuyor. gördüm Yusuf 2018’de eleştirmenler ve sıradan film izleyicileri tarafından yoğun bir şekilde övüldüğü zaman. Ama o filmden zevk almadım. En iyi ihtimalle, haşlanmış brokolinin film versiyonu gibiydi, çünkü izlemesi iyi ama yavan geliyordu ve en kötü ihtimalle, gerçekte olduğundan çok daha derinmiş gibi davranan bir slam şairinin endişesi gibiydi.
yardımcı olmuyor Şekar orijinalinin çok sadık bir versiyonu olduğunu.
Şekar Sevdiği üç kadının ölümüyle uğraşan düşünceli bir polis olan Rajashekar’ın oynadığı baş karakter hakkında. Hayatını ve dedektif zekasını içki ve sigarayla boşa harcamaya devam eder, ta ki ölümlerin aslında birer cinayet olduğunu keşfedince kurtuluş şansını elde edene kadar. Katilleri bulmak için güçlerini kullanabilir mi? Cinayetlerine herhangi bir şekilde katkıda bulundu mu? Kendini kurtarır mı?
Başta, Şekar kendini bilen bir yeniden çevrim gibi görünüyor ve ilk on beş dakika sadece sürükleyici değil, aynı zamanda başrol oyuncusu ve yönetmeni için bir şapka ipucu. Film Rajashekar’ın eşi Jeevita Rajashekhar tarafından yönetildi ve her ikisi de 80’ler ve 90’ların başında hit bir çiftti. Aslında, Rajashekar’ın öfkeli genç adamdan öfkeli genç polise ve öfkeli genç kabaya kadar değişen roller oynadığı biliniyordu ve Jeevita, adamı evcilleştiren karakterleri oynayacaktı. Bu bir hit formüldü ve gişede büyük sayılara katkıda bulundu. Filmin başında Şekar, ‘Idi Cheragani Premaku‘ itibaren AnkushamRajashekar ve Jeevita’nın oynadığı en büyük hit.
Bu küçük meta dokunuşu alkışladım ve yönetmenden böyle bir zeka bekliyordum.
Ayrıca filmin karakterin ek meta yükünü keşfetmesini bekledim çünkü yorgun ve alaycı polis Shekar, başrol oyuncusu tarafından oynanan öfkeli genç polislerin bir uzantısı olabilir. Rajashekar bir zamanlar 80’ler ve 90’lardaki Chiranjeevi’ye benzer bir yıldızlığın tadını çıkardı ama şimdi tamamen azaldı ve o bir zamanlar olduğu gibi yıldızın bir kabuğu. Bunun gibi bir karakter, popülaritedeki ve gişedeki düşüşün mükemmel bir metaforudur – vücut zayıftır, sakal ve saç daha beyazdır ve yürüyüşteki alameti farika enerjisi artık azalmıştır. Sai Kumar bile filmin başrol oyuncusu için dublaj yaparken mükemmel melankolik notu yakalamış görünüyor.
Ama ne yazık ki, ilk on beş dakikayı geçtikten sonra, Şekar tazeliği biter ve yalnızca vuruşlara değil, orijinalinden bazı çekimlere ve karelere bile yapışır. Orijinali uzun kesintisiz çekimlerden oluşuyor olsa da, burada daha fazla kesinti ve performansı özümsemek için daha az zamanımız oluyor. Rajashekar’ın kendisi, duygusallık konusunda Sherlock-vari zeka içeren kısımlardan daha rahat görünüyor. Film, Shekar’ı ahlaki pusulasının gösterdiği yoldan sapmış gibi görünen gri bir karakter yapan iki aşk hikayesini anlatmak için acele ediyor. Sorun orijinalinde vardı ve bunda da yatıyor. Adamı neyin kırdığını öğrenme şeklimiz, birlikte yaşadığımız ve üzüldüğümüz bir şeyden ziyade bir bilgi çöplüğü gibi geliyor. Benzer şekilde, büyük ifşanın olduğu doruk, iyi yapılmış bir gerilim filminin tatmin edici bir sonundan ziyade, yıldız odaklı bir sosyal mesaj filmindeki bir vaaz gibi geliyor çünkü seyirciye, diyalogdan ziyade ihtiyatlı bir ders olarak atılan bilgiler gibi geliyor. Tut.
Bu film de “aha”ya dayanıyor – başroldeki adamın davayı çoktan çözdüğü ve onun iki adım gerisinde olduğumuz, sabırsız bir öğretmen gibi bize olayı açıklamasını beklediğimiz anlara. Abhinav Gomatham’ın bilgisayar uzmanı Sudhir’i tüm teknoloji çöplüğünü üstleniyor, ancak performansı ve sunumuyla serginin kısmen daha hafif görünmesi oyuncunun kredisine bağlı. Benzer şekilde, Shivani Rajashekar iyi tasarlanmış ancak kötü işlenmiş bir karakterde etkileyicidir. Karakteri Geeta, Shekar’ın geçmişini öğrendiğimiz dayanak noktası haline geldiği orijinalden büyük bir ayrılmadır. Kabarcıklı ve sevimli karakteri satmakta mükemmel olsa da, karakterinin kaderi asla Anup Rueben’in skorunun ortaya çıkardığı kadar trajik gelmiyor.
Rajashekar, yeni bir nesil için kendini yeniden keşfetmek için doğru adımları atıyor gibi görünüyor. Etkileyici bir teknoloji-gerilim filmi olup olmadığı PSV Garuda Vega, ya da cesur ama ezici aksiyon gerilim filmi Kalki ya da vasat Şekar. Özellikle etkileyici Şekar yönetmen Jeevita, filmin sonunu veya Indu’nun (Athmika Rajan) Shekar’dan ayrıldıktan sonra yapmayı seçtiği şeyi değiştirmedi. Ancak bu film, ciddi çabalarına rağmen, kavramsal düzeyde daha fazla cesarete ihtiyaç duyuyordu.
Şimdilik, 90’lardan kalma bir yıldızın nihayet yaşını oynamasını ve cesur adımlar atmasını bir başarı olarak kabul edebilir ve onun son olmadığını umabiliriz.