İsminin baş harfleri olan H.D. olarak bilinen Amerikalı şair, oyun yazarı ve romancı Hilda Doolittle, erken modernist dönemin erkek egemen dünyasındaki birkaç kadın figürden biri olarak karşımıza çıkar. İlk yapıtları, Viktoryen ve Romantik şiirin sözlük çokluğu, dolaylılık ve duygusallığına tepki olarak ortaya çıkan ve Ezra Pound ile şekillenmiş olan İmgecilik akımı ile ilgisi açısından büyük önem taşımaktadır. H.D., İmgecilik akımında önemli bir role sahiptir ve yazdığı şiirleri “H.D., Imagiste” kısaltmasıyla imzalamasını isteyen Ezra Pound, onu bu akımın lideri olarak ilan eder. 1916’da yayınlanan ve yirmi yedi şiirden oluşan ilk şiir kitabı Sea Garden, İmagist şiire örnek teşkil eder. Bu şiirler, tema kısıtlaması olmaksızın, serbest ölçü ve sert ve kişisel olmayan bir biçem ve söyleyiş ile ve aynı zamanda da doğa imgeleri, ahenkli bir ritim ve hesaplı sözcükler kullanılarak yazılmıştır. Ancak, H.D.’nın bu seçkideki “Bahçe” adlı imge odaklı şiiri, İmgecilik akımının ötesine gider. Basit bir doğa şiiri olmayan bu şiirde anlatıcı, baskın ataerkil mitleri devirmek ve basmakalıp kadınlık temsili ve kadın kırılganlığını yıkmak için, sert güller, vahşi doğa objeleri ve ağır hava imgelerini kullanır ve kadının güç, dayanıklılık ve üretkenlik potansiyelini yüceltir. Bu şiir, kadın imgesi ve temsilinin mecazi olarak yeniden inşa edildiği çeşitli kodlanmış imgelerle doludur. Bu makale, H.D.’nin “Bahçe” adlı şiirinin, kadını erkek-yapımı mahkumiyet bölgesi olarak tartışılan “Bahçe”den kurtararak, hayal edilen ideal “Bahçe”de yeniden konumlandırmak için, kadınlığın gizli ve göz ardı edilmiş kavramlarını nasıl açığa çıkardığını incelemektedir. Ayrıca bu şiir, yeni bir kadınlık temsili kavramını ortaya atarak Pound’un “Yenile” adlı özdeyişini de yansıtmaktadır.
Hilda Doolittle (H.D.), “Bahçe”, imgecilik, kadınlık temsili, kadın kırılganlığı
Tuğba KARABULUT