İngiltere’de, şimdi 100 liradan fazla maliyeti benzin ve petrol fiyatları ile tipik bir aile arabasını doldurmak için daha da yükselebilir. Fakat fosil yakıtlar için bu kadar yüksek fiyatlar kötü bir şey mi? Küresel yaşam maliyeti kriziyle mücadeleye yönelik önlemlere odaklanılırken, çok rahatsız edici bir gerçeğe çok daha az odaklanıldı – iklim krizini çözmenin tüketicilerin sonsuza kadar yüksek kalması için fosil yakıt fiyatları gerektirdiği.
Böyle bir şey söylemek sağır gibi görünebilir. Zengin ülkelerdeki milyonlarca hane, ısınma ve yemek yeme arasında bir seçim yapmakla karşı karşıya. Daha yoksul ülkelerde durum ölçülemeyecek kadar kötü. Artan gaz fiyatları gübre maliyetini önemli ölçüde artırırken, Ukrayna’daki savaş buğdayın ihracatını engelliyor.
Bunlar birlikte gıda fiyatlarının küresel olarak hızla artmasına, enflasyonda bir artışın tetiklenmesine ve halihazırdaki durumu daha da kötüleştirmesine neden oluyor. korkunç gıda güvenliği durumu Yemen, Afrika Boynuzu ve Madagaskar gibi yerlerde. zaten şahit oluyoruz yaygın ayak isyanları tıpkı 2008 ve 2011 yılları arasında, dünyanın dört bir yanındaki vatandaşların protesto gösterilerinde olduğu gibi. devletlerinin başarısızlığı en temel hakları olan yemek yeme hakkını teslim etmek.
Yüksek fiyatların etkisini azaltmak için, dünya çapında enerji politikalarının gıcırtılı bir şekilde tersine döndüğünü gördük. Kasım 2021’de Glasgow’daki COP26 iklim konferansındaki hükümetler, karbonu vergilendirin ve fosil yakıt sübvansiyonlarını ortadan kaldırın. Ancak yakıt ve elektrik maliyetlerinde çarpıcı artışlarla karşı karşıya kalan aynı hükümetler, enerji vergilerini kısınfiyat üst sınırları koyun ve yeni sübvansiyonlar getirin.
Yine de küresel ısınmayı 1,5°C’nin altında tutmak için bir fosil yakıtların kullanımında çarpıcı azalma, şimdi başlıyor. Talihsiz gerçek şu ki, insanları daha az fosil yakıt kullanmaya yönlendirmenin en etkili yollarından biri, pahalı olmalarını sağlamaktır.
Elbette fosil yakıtlardan uzaklaşmanın en iyi yolu, daha iyi (ve tercihen daha ucuz) alternatiflerin bulunmasıdır. Ancak bu yenilenebilir alternatiflere yatırım, ancak insanlar açıkça bunlara geçiyorsa gerçekleşecek ve bu, fosil yakıtların yüksek kalması için tüketici fiyatlarının gerekli olmasını gerektiriyor.
isyanları körüklemek
Tabii ki, yüksek fosil yakıt fiyatları tipik olarak popüler değildir ve ayaklanmalara bile yol açabilir. 2005-2018 yılları arasında, 41 ülke Halkın yakıt talebiyle doğrudan bağlantılı en az bir isyan çıktı. Sadece 2019’da Sudan, Fransa, Zimbabve, Haiti, Lübnan, Ekvador, Irak, Şili ve İran’da enerjiyle ilgili büyük protestolar yaşandı ve bunların çoğu isyana dönüştü.
Meslektaşlarım ve ben yakın zamanda yayınladık Araştırma Bu isyanların, genellikle yakıt sübvansiyonları kaldırıldıktan sonra, fiyat artışlarından kaynaklandığını gösteriyor. Bu fiyat artışları, vatandaşlar sahip olduklarını hissettiklerinde yakıt isyanlarını tetikledi. başka seçenek yok hükümet politikalarına ve eylemlerine (ya da devletler onları şiddetle bastırmaya kalkıştığında) öfkelerini dile getirdikleri için.
Yüksek fiyatlar, mutlu vatandaşlar
Ayaklanmaları tetiklemeden fosil yakıt fiyatlarını yüksek tutmak mümkün mü? Kilit nokta, uluslararası petrol ve gaz fiyatları eninde sonunda düştüğünde yakıt vergilerini artırarak tüketici fiyatlarını yüksek tutmaktır. Bunu siyasi olarak kabul edilebilir kılmak için iki şeyin gerçekleşmesi gerekiyor.
Birincisi, fosil yakıt şirketleri için yüksek kar anlamına geliyorsa, tüketiciler yüksek fiyatları kabul etmeyeceklerdir. Tüketiciler için yüksek fiyatların korunması, fosil yakıt şirketlerinin karşı karşıya olduğu vergi rejiminin radikal bir revizyonu ile tamamlanmalıdır. tek seferlik beklenmedik vergiler. Bu vergiler, fosil yakıt şirketleri aslında çok fazla – makul maliyetleri karşılamaya yetecek kadar, ancak daha fazla fosil yakıt üretimine yatırım yapmaya yetmeyecek kadar – almasalar bile, yüksek tüketici fiyatlarını koruyacaktı. Uluslararası Enerji Ajansı’nın da belirttiği gibi, 2050’ye kadar net sıfıryeni petrol ve gaz üretimi için gereken yatırım miktarı sıfırdır.
İkincisi, ödedikleri ek vergi vatandaşlara eşit karbon hibesi olarak iade edilirse, tüketiciler fosil yakıtlar için daha yüksek fiyatları kabul etmeye çok daha istekli olacaklardır. Alaska da benzer bir şey yaptı ve petrol gelirlerinin bir kısmını “kalıcı fondaha sonra her haneye bir çek yoluyla dağıtır (bu yaklaşım yanlış gidebilse de – Alaska’da politikacılar sona erdi. kamu hizmetlerini kesmek devlet fonundan yapılan ödemeleri sürdürmek için).
Fosil yakıt fiyatlarını yüksek tutmak için uygulanan vergilere eşit bir yıllık ödeme almak, yüksek fiyatlardan kaynaklanan zararı hafifletecektir. Aynı zamanda ilerici olurdu, çünkü en çok fosil yakıt tüketenler daha fazla vergi öderken, az tüketenler daha az ödeyip fondan aynı ödemeyi alacak ve dolayısıyla kâr elde edeceklerdi. Arabalarını iş için kullanmak zorunda olan düşük gelirli insanlar gibi yüksek fosil yakıt kullanımına sahip yoksul gruplar için de ek tazminat gerekebilir.
Artan enerji maliyetleri, dünya çapındaki yoksul tüketiciler için bir felakettir. Ancak ironik bir şekilde, dünyayı fosil yakıt bağımlılığından kurtarmak için bir fırsat da sağlıyorlar. Fosil yakıt fiyatlarını kalıcı olarak yüksek tutmak için bu şansı yakalarsak, herkes için adil bir şekilde daha temiz enerjiye geçişi hızlandırabilir ve önümüzdeki yıllarda daha derin krizleri önleyebiliriz.
Kaynak : https://arstechnica.com/?p=1861479