Çok merak ettiğim kitabı bu kadar geç okuduğum için üzülmedim desem yalan olur, okudukça okuyasım geldi elimden düşmedi. Diliyle anlatımıyla akıcı bir kitap
Kapak Kızına taktım beni de etkiledi, okuyanlar bilir etkisi çok büyük karakterleri derinden sarsıyor. Okumanızı tavsiye ediyorum. Arka kapak yazısı her şeyi anlatıyor aslında.
ARKA KAPAK
Karlı bir kış günü, Ankara'dan İstanbul'a giden bir trenin yemek vagonu. Birbirini tanımayan üç kişi; bankacı Ersin, radyo programcısı Selda ve yemekli vagonun garsonu Bünyamin. Kapak Kızı, işte bu üç Kişinin romanı. Aynı zamanda orada olmayan bir başkasınında; bir dergide çplak fotoğrafıları yayınlanan Ayın Kızı Şebnem'in. Trenin saatlerce yolda kaldığı, bir yolcunun öldüğü bu uzun yolculukta, roman kahramanları, birbiriyle, Şebnem'in fotoğrafları aracılığıyla yüzleşirler. Ancak bu zihinsel yüzleşme giderek kimin kimi yargıladığı belli olmayan bir hesaplaşmaya dönüşür.
Ayfer Tunç, ilk kez 1992 yılında Kapak Kızı'nı ''zamin aynı zemin, inşa aynı inşa'' olmak kaydıyla yeniden yazdı. Roman, bedensel çıplaklığ, kahramanlarını farklıı nedenlerle sarsan bir travma olaraka ele alıyor. Aile, hayat, aşk, kıskançlık, güzellik ve ahlak kavramlarını, alışılmış yorumların tuzağına düşmeden işliyor. Bunaltan ikiyüzlülüğe, anıların masumiyetinden yaşamın gerçeklerine uzanan sorunların kuşattığı bu roman, aslında tek bir soru soruyor: Kim daha çıplak?