Göz yaşı, en saf yaş. Arkada yavaşça gitarın çaldığı, normalinden alıp senin dünyana
götüren o müzikle süzülen yaş mesela. Sen dünyanın yağmuru içinden baksan kendine;
Yukarı bakıyorsun, her yağmur yağdığında hissetmek istersin çünkü. Temiz hava, birkaç
damla. Nefes alıyorsun. Evet, bırak yağsın yağmurun izin ver bulutlarına.
…
Sonra etrafa bakıyorsun, onun gözleri; sen ona, o sana. Gözleri hiç bu kadar mutlu ama
kırgın bakmamıştı. Sen nasıl bakacaksın ona? Aynı umut ve hüzünle. Yaşını görüyorsun.
Yavaş yavaş akıyor gözlerinden. Ağlamak kimseye bu kadar yakışmazdı. Ne mutlu ona,
yağdı yağmuru diyorsun, bir gün sen de bulutlarınla hayal etmek için, akan yaşımla
yaşıyorum diyebilmek için..
G. GÜVEN/11-B