''Kendini hazırla Ersa. Bundan sonra seni ben eğiteceğim.''
Ersa babasının ne söyleyeceğini merakla beklerken hiç beklemediği şeyleri duyunca gözlerine yansıyan şaşkınlığı ile babasına baktı.
Hareketlerinin arkasındaki manayı anlamıyordu.
''Neden böyle bir karar aldın baba?''
''Ersa, yolu kullanmanın önemini anlamamış görünüyorsun. Birde çekirdeğin yokken bunu gerçekleştirdin. Eğer çekirdeğin olsaydı ne olurdu?''
Bu noktada duran Karmela, Ersa'ya sevgi dolu gözlerle baktığında ''Çekirdeğin ile alakalı durumu çözmeye çalışacağım. Ve seni özellikle yol konusunda eğiteceğim. Kendini hazırlasan iyi olur, babanın eğitimi çok sıkıdır.'' dedi.
Ersa, babasının kendisini eğitmesi konusunda memnundu ve babasının onu geliştirmek için çaba göstereceğini anladı.
''Anladım baba. Sıkı çalışacağım.''
...
Ersa ve Karmela eve döndüklerinde, Ersa odasına geçti ve Alvina da arkasından onu takip etti. Karmela ise Ela ile birlikte odalarına geçti.
''Ersa ile ne konuştun?'' bunca zamandır merakla bekleyen Ela odalarına geçince hemen sordu.
''Bundan sonra onu benim eğiteceğimi söyledim.''
Ela, şaşkınlıkla eşine baktı. Ersa'yı Karmela'nın eğitmesi inanılmaz bir şeydi. Ama Karmela birini hiç eğitmemişti ve eğitseydi de Karmela'yı tanıyordu bu çok aşırı bir şey olurdu.
''Neden?''
''Ersa'nın kılıç yolunu kullandığını ve Mely'i yendiğini biliyor musun?''
Ela, imkansız bir şey duymuşçasına Karmela'ya baktı. ''Kılıcın yolunu kullanabiliyor mu?''
''Evet, bugün test ettim. Gerçekten de kullanabiliyor. İmkansızı başarmış.''
Ela, sanki hayellerde gibiydi. Duyguları sevince dönüşürken oğlu ile gurur duyuyordu. ''Ersa seni geçebilir, sevgilim.''
Karmela, gülümsediğinde yakışıklı yüzü ön plana çıkmıştı. Ela onun göğsünde uzanıyorken cevap olarak birkaç kelime mırıldandı. ''Umarım öyle olur.''
...
Ersa, sabah erkenden uyandığında Karmela'nın bahçede çapraz bacaklı oturduğunu gördü. Babasını rahatsız etmedi ve kahvaltısını yaptıktan sonra yanına gitti.
''Hazırım, baba.''
Karmela, kapalı gözlerini yavaşça açtığında ''Çok iyi. Bedensel dövüş sanatlarını bitir ve yanıma gel.''
''Tamam.''
Ersa, ormana doğru klasik eğitiminin başlangıcı olan koşma ile ilerledi. Sırasıyla eğitimlerini tamamlarken bu sefer yola dair hiçbir şeye çalışmadı.
Sabah beş gibi başlayan eğitimi öğlen on bir gibi bittiğinde eve berbat haldeki vücuduyla geldi. İlk önce duş aldı ve yeni kıyafetler giyip babasının yanına geçti.
Karmela'nın, Ersa'yı yönlendirmesi ile beraber ormanın derinliklerinde kırmızı ağaçlarla çevrili bir yere geçtiler. Karmela, etrafına baktıktan sonra Ersa'ya döndü.
Bakışları bilgin bir adamı andırırken konuşmaya başladı.
''Yol nedir Ersa?''
Ersa, babasının beklenmedik sorusu ile bir süre düşündükten sonra aklında olan yolu dile getirdi. ''Yol doğa, uzay, hayat her şeyi kapsayan bir şeydir. Evrenin ana ilkesi, ayrıca insanların insan olarak kendini aşması için edinmesi gereken şeydir.''
Ersa'nın anlattıklarını dinleyen Karmela, kalbinde hayrete düşmüştü. Bu yaşta yolu bu derece iyi kavrayabilmesini beklemiyordu.
''Çok iyi Ersa, yol dediğin gibi evrenin ana ilkesidir. Ayrıcı evrenin kendisidir. Yollar insanı oluşturan evrenin yasalarıdır, yani ben bir yolum, sen bir yolsun ve aslında hepimiz bir yoluz ama her birimiz farklı bir yoluz.
Herkesin ilerlemesi gereken yol bu nedenle farklılaşabiliyor. Birimizin yolu ateşe yatkınken birimizinki suya, diğerinin de toprağa olabilir. Ama temelde her şey tek bir yoldan çıkmıştır. O da evrenin kendisi! Eğer anlayış seviyen artarsa çalışabileceğin yol sayısı da artar.''
Ersa, babasının anlattıklarını dünyadaki en değerli bilgilermişcesine dinliyor ve zihni muhteşem bir yoğunlukta bilgileri değerlendiriyordu.
Karmela, avuç içi gökyüzüne bakacak şekilde sağ elini ileri götürdü. Konuşmasını başlatırken elinde oluşan kırmızı ateşler Ersa'nın gözlerini aydınlatmıştı. ''Ateş her zaman yıkım mı getirir Ersa?''
Ersa babasının ne dediğini anlayamamıştı ama ateşin yıkımı getirdiğini bildiğinden başıyla onayladı.
Karmela, elindeki ateşi kırmızı ağaçların üzerine doğru attığında Ersa dikkatle babasının hareketlerini izliyordu. Ateş ilerlerken onlarca parçaya ayrıldı ve ağaçların çevresini süsleyerek büyüleyici bir görüntü oluşturdu. Normalin aksine orman ve ateş bir bütün gibi duruyordu.
Ersa, inanılmaz bir olaya tanık olurcasına izlerken Karmela sol elini ileri çıkardı ve avuç içinde top halinde dönen su topluluğu oluşturdu.
''Su, her zaman koruma mıdır Ersa?'' Karmela cevap beklemeden elinde bulunan suyu ormana doğru attı ve elindeki su birden büyüyerek onlarca parçaya ayrıldı. Su parçaları çarptığı yere büyük bir yıkım getiriyor, ateş ve doğanın bütünlüğünü mahvediyordu.
Ersa, ormanın berbat görünen haline bakarken babasının sesi tekrar kulaklarına iletildi. ''Her şey tek bir şeyden gelir Ersa. Ateş her zaman yıkım değildir, yeri geldiğinde korur, yeri geldiğinde ise yok eder. Bu nedenle ona tamamen yok edici gözü ile bakmamalısın. Yolları bir bütün olarak görmeli ve kavramalısın. Hepsinin kendine has alanları olsa da yolun hakikatine odaklanmalısın.''
Ersa, öğrendiği derin bilgileri zihnine kaydederken ''Anladım, baba.'' dedi.
Karmela gülümseyerek Ersa'ya baktı ardından tekrar onu yönlendirerek başka bir alana götürdü.
Karmela, Ersa'yı dağın zirvesine götürdüğünde, uzaysal eşyasından bir parşömen çıkardı. Ersa'ya parşömeni uzattığında, Ersa merakla parşömeni aldı ve içeriğine baktı.
Kılıç ile İnsan
Başlığı okuduktan sonra içeriğine geçti ve sırasıyla parşömende kılıç hareketleri olduğunu gördü. Bu hareketleri tekrarlayarak kılıçla bir olmaya çalışılıyordu. Toplam 42 hareketten oluşuyordu.
Karmela, uzaysal eşyasından sade bir kılıç çıkardığında ''Beni iyi izle Ersa. Bu hareketlerin nihai noktasını göstereceğim.'' dedi.
Karmela sağ ayağını öne çıkardı ve büktü. Ardından vücudunu aşağıya doğru eğdi. Kılıcını kavrarken parşömendeki ilk hareketten başlayarak hareketleri sırası ile gerçekleştirdi. Ersa izlerken babasının hareketleri ne hızlı ne de yavaştı. Ama gözlerinde bozukluk mu olduğunu düşündüren bir şey vardı.
Babası harekete başladıktan sonra elindeki kılıcı kılıç olarak değilde onun vücudundan bir parça görüyor gibiydi. Ara sıra görünümü kaybolan kılıç Karmela'nın hareketleri ile sanki orada yok gibiydi.
Karmela, parşömendeki tüm hareketleri üç defa tekrarladığında Ersa, gözünü bile kırpmadan babasını ve kılıcı inceliyordu, ama ne kadar dikkatli baksa da gözleri kılıcın kendisini göremiyor, sanki hiç yokmuş gibi hissettiriyordu. Babası hareketlerini bitirdiğinde elinde tekrar kılıç göründüğünde Ersa şaşkınlıkla bakıyordu.
''Bu teknikte ustalaşmanı istiyorum. Herhangi bir enerji yardımı gerekmiyor, sadece anlayış elde etmen lazım.''
Ersa, daha onaylamadan Karmela, ayrılmaya hazırlandı. ''Tekniği çalış, anlayış elde ettiğinde tekrar eğitime devam edeceğiz.''
Babasının ayrılışını izleyen Ersa heyecanlı gözlerle tekniğe bakmaya başladı. İlk hareketten başlayarak, sırasıyla hepsini gerçekleştirmeye başladığında, zamanın farkında değilmiş gibiydi. Rüzgar saçlarını ve kıyafetini havalandırıyorken Ersa hareketleri sırasıyla gerçekleştirmekle meşguldü.