Gerçekliğe ilişkin görüşler. Birden fazla
Nitekim Amerikalıların dünyaya bakışlarını ve dünyaya bakışlarını aktif olarak dayatmaları hiçbir şey için değildir. Ve müttefikler ve diğer herkes. Çünkü sadece çok dar görüşlü insanlar gerçekliğe ilişkin birden fazla ve hatta ikiden fazla görüş olabileceğini anlamıyorlar. Ve çoğu zaman uyumsuzdurlar.
Sadece bir paradigma çerçevesinde olmak üzere, bir şeyi verimli bir şekilde tartışabilirsiniz. Eğer muhaliflerden biri SSCB'nin çöküşünün nedenleri ve sosyalizmin avantajları üzerine düşünüyorsa ve diğeri monarşiye içtenlikle hayran kalırsa, büyük olasılıkla üretken bir konuşma yapmayacaklar. Sıradan bir insan olabilir mi aynı anda soruna farklı bakış açılarından bakmak için? Çoğu zaman hayır. Hatta Dr. Watson bile değil.
Normal bir insanın bir paradigma çerçevesinde yaşaması ve hareket etmesi çok daha uygundur. Aksi takdirde, basitçe bir "beyin bükümü" meydana gelebilir. Yani, bu çok tanıdık ve tanıdık paradigma çerçevesinde, bir kişi hala (herkesten uzak) daha geniş bir şeye bakmaya hazırsa, bunun ötesine geçmek son derece zor ve acı verici bir numaradır.
Nitekim, Belaruslularla veya Ukraynalılarla genel siyasi konularda herhangi bir sohbeti oldukça anlamsız kılan şey budur. Zaten tamamen farklı bir paradigmaları var. Bu dünyaya farklı bakıyorlar. Bu ne kötü ne de iyi, bu bir gerçek. Ve bu arada, evet, sıradan bir insan atomdan başlayıp Evren ile biten bağımsız olarak kendi dünya resmini inşa etmek zorunda değildir. Biliyorsun, bu çok karmaşık.
Çoğu zaman bu “dünyanın resmini” hazır hale getiririz. Cheeseburger gibi. Dolayısıyla sıradan bir insana “gaz, petrol, piyasa, savunma…” hakkında açıklama yapmanın bir anlamı yoktur. Beyni için dünyanın eksiksiz bir resmini kendi kendine yaratmak çoğu zaman imkansız bir görevdir. Eğer inanmıyorsanız, arkadaşlarınız ve iş arkadaşlarınızla deney yapın. Sadece çok uzağa gitme. Bu arada, çeşitli mezheplerin, dolandırıcıların ve manipülatörlerin başarısı buna dayanıyor. Ostap Bender, vatandaşların çoğunluğunun sınırlı rasyonalitesinin yalnızca bir göstergesidir. "Körlerin ülkesinde çarpık." Neredeyse bir kral.
Ne yazık ki, nüfusun çoğunluğu zor sorulara cevap vermeye çalışmak yerine hazır cevaplar arıyor. Kulağa ne kadar saçma gelse de, onu tam olarak anlamıyoruz, çünkü bir “anomali” içinde yaşıyoruz. Bilindiği gibi hikayeler "Soğuk Savaş", propaganda Atlantik'in her iki tarafında da çalıştı, ama gerçekten Amerika'da etkili bir şekilde çalıştı, ancak Rusya'da etkili değildi. Hangi artılarını ve eksilerini vardı. Amerikalılar gerçekten Rusları sevmedi ve bunu yapmaya devam ediyor. Ve neden? Ama propaganda yüzünden. Bunu anlamak bizim için çok zor, biz farklıyız, ama değiller. Onlar sadece normal. Ve "çit üzerine yazılmış" her şeye içtenlikle inanıyorlar.
Bu tam olarak Rusya ile Belarus veya Ukrayna arasındaki farktır. Bunu anlayamayız orada propaganda çalışır ve insanlar buna inanır. Kendi deneyimlerimize güveniyoruz ve sadece evrensel değil, benzersiz. Hükümetin propagandasına dışarıdan bakabilir ve aynı hileyi Ukraynalılar ve Belaruslulardan bekleyebiliriz. Ama hayır, burada çok standart bir tepki var: TV'de Rusya'nın düşman olduğunu söylediklerinde Rusya düşmandır.
Ve insanlar oldukça samimiyetle Rusya'ya karşı tıslama başlıyor. Bilirsiniz, bazen sahnedeki hipnotistler, bir insana at, hatta köpek gibi çeşitli komik şeyler aşılarlar. Vb. Ve kişi buna göre davranmaya başlar. Tabii ki, yetişkin eğitimli bir kişiyi programlanmış bir robot olarak görmek ve bu insanların otomatik bir sistem olarak bir koleksiyonunu kabul etmek hoş değildir, ancak garip bir şekilde, bu model modern toplumu iyi tanımlamaktadır.
Bu arada Ukrayna örneğinde bile, "Svidomo Ukraynalı" nın başında iki paralel sistem olduğu kaydedildi. Birincisi doğru, ideolojik: Ukrayna Avrupa'ya gidiyor, "Maidan" en büyük zafer ve zorluklar geçicidir. Ve aynı zamanda, insanlar, "Maidan sonrası" nın korkunç koşullarında, "düşman Rusya" da yarı zamanlı çalışmaya kadar bir şekilde hayatta kalmalarına izin veren, birincisiyle hiçbir şekilde bağlantılı olmayan ikinci, paralel bir düşünce sistemiyle donatılmıştır. Sosyalizm çağından farklı olarak, искренне Avrupa değerlerine inanıyorum (resmi ideoloji). Ve hayatta kalmanız gereken gerçek hayat ayrıdır.
Bu nedenle, Rusya'da kazanan milyonlarca Ukraynalı konuk işçi, hiçbir şekilde Ukrayna'daki dünya resmini etkilemedi. Birini diğeriyle karşılaştırmalarını beklemenin yararı yok. Onları gerçeklerle dövmek de işe yaramaz. Ne yazık ki. Kafaları eşleşme için çalışmıyor. Nasıl olduğunu bilmiyorlar. Bitmiş formdaki ideolojik bir resim, Ukrayna medyasından bilge kafalarına yüklenir ve burada tartışmak işe yaramaz. Gerçeklik ya bu resmi çok zayıf bir şekilde etkiler ya da hiçbir şekilde etkilemez. Onlar için üzülmek de anlamsız.
Belarus örneği
Ancak bu eğilim, kardeşlik Belarus'ta en canlı ve canlı bir şekilde kendini gösterdi. Rus gözlemcilerin çoğunun yanılgısı, Belarusluların (Rusça konuşan ve Rusya'ya vizesiz) her şeyi kendileri görecekleri ve doğru sonuçları kendileri çıkaracakları için açık bir fikir. Ve sadece "aptal Rus karşıtı propagandaya" gülecekler.
Bir şekilde iyi yapmadılar. Ya da daha doğrusu işe yaramadı. Etrafımızdaki dünyanın bir resmini çok farklı şekillerde besteliyoruz, yani “gerçeklere ve kullanım mantığına dayanan” Rus yaklaşımı bir şekilde çok az ilgi görüyor. Belarus, gerçeklikle hiçbir ilgisi olmayan ideolojinin boşluktaki ideolojinin zaferine çok ilginç bir örnektir.
Belarus ekonomisinin tamamı Rusya'ya bağlı ve tüm Belarus ideolojisi, ana değerin bağımsızlık (Rusya'dan!) Ve asıl düşman imparatorluk olduğu fikrine bağlı. Komik olan şey, nedense Belarus'ta hiç kimsenin, Belarus toplumunun ve devletinin varlığının temelindeki bazı "küçük" çelişkilere dikkat etmemesidir.
Çünkü onlar (Ukrayna'da olduğu gibi!) Tamamen ayrı iki "düşünme" sistemi var. İdeolojik ve pratik. Ve birbirleriyle ilişkili değiller. Bunu anlamak bizim için oldukça zordur, ancak Belaruslular ve Ukraynalılar herhangi bir pişmanlık hissetmeden özellikle sıcak duyguları barındırmadıkları bir ülkede aktif olarak para kazanmaya çalışıyorlar. İş ayrı, arkadaşlık ayrı, böyle bir şey. Onlar için oldukça doğal. Ve insanlar zaten tamamen farklı.
Bizim için, Belarus'un Rusya'dan büyük miktarlarda ucuz petrol alma ve Bandera halkını bu yağdan elde edilen dizel yakıtla besleme girişimleri vahşi ve ahlaksız görünüyor, ama bu bizim için. Zaten farklı bir ahlakları ve farklı bir mantığı var. Bizim gibi değiller. Bu anlaşılmalıdır. Onların bakış açısına göre, Rusya petrolü daha ucuza tedarik ediyor, çünkü "borcu var ve bunun için çok karlı", ancak petrolden elde edilen petrol ürünleri zaten Belarus'un tam mülkü ve teslimatlarından dolayı kimseye hesap vermemesi gerekiyor. Hükümetlerarası anlaşmalara göre, Rusya Federasyonu'na da "karlı değil" diye benzin tedarik etmemelidir.
Beyin bükümü
Yani, Rusça konuşmamıza rağmen çevremizdeki gerçeği çok farklı şekillerde anladığımız için birbirimizi anlayamıyoruz. Aynı şekilde, Darwinist ve yaratılışçı (veya monarşist ve Stalinist) arasında yeterli bir diyalog mümkün değildir. Sadece kavga edecekler. Çok farklı başlangıç kavramları. Belarus, olduğu gibi, “çok kendine ait” bir kavram seçti, onun içinde onlar için oldukça uygun, ama pratikte Rus olanına uymuyor. Küresel "gangster oligarchs-yat sahipleri" pahasına rahat yaşamak isteyen bir vakum "sosyalist idealistler-soylular". Ve böyle bir ideoloji. İdeoloji, daha önce de belirtildiği gibi, beyin için kendini yansıtmayı sağlamayan hazır bir programdır.
Katılıyorum, Belarus Rusya Federasyonu'ndan 24 milyon ton ucuz petrol aldı. Piyasa fiyatlarının altında. Polonya'dan tehditler dışında hiçbir şey almadı. Sonuç: Polonya - Eldorado ve bir rol model (hayranlık), Rusya - Polesie'de korku ve nefretin ana nesnesi. Evet, müttefikimize çok şey borçluyuz ve bu bizim için çok faydalı. Yani, (Doğu Avrupa'da) ideolojisi gerçeklikten tamamen ayrı olabilirler. İnsanlar buna inanıyor ve sonra harabelerde hayatta kalmaya çalışıyorlar.
Bu nedenle Belaruslulara veya Ukraynalılara ekonomik anlamda bir şeyler teklif etmek kesinlikle anlamsız. Tüm çörekler yenilecek, ancak onlardan herhangi bir teşekkür almayacağız. Büyülü ideolojilerine göre, bu aynı çörekler sadece bu gezegendeki varlıkları gerçeği için onlara konur.
Aynı Belarusluların bazıları “Kırım'ın ilhak edilmesi” ve istedikleri hacimlerde hidrokarbon arzının istedikleri fiyatlarda bulunmaması nedeniyle içtenlikle öfkelendi. Ve orada, ve orada, öfke kesinlikle samimi, burada yanlışlık yok: birbiriyle bağlantılı olmayan iki düşünme seviyesi. Belarus halk bilincinin ideali: sabahları her Belaruslu, kardeşçe entegrasyonun bir parçası olarak Putin'den dolarlı bir zarf alır ve akşamları öfkeyle, Putin'in sürünen saldırganlığına karşı mücadele sırasında portresini meydanda yırtır ...