Geçen hafta 15 kişi bu soruları yanıtladı. Bunun bir özetini, kısa bir analizini ve son olarak bu konudaki kendi deneyimlerimi vereyim. Tüm yorumlara adalet yapamam ve sadece en yaygın olanlardan bahsediyorum. Çok çeşitli görüşler var ve bu bana iyi geliyor.
Ne değişti?
Birkaç yorum bana çekici geldi. Örneğin, biri ziyaret ettiğiniz veya yaşayacağınız veya çalışacağınız bir ülke hakkında bazen yanlış beklentileriniz olduğu yorumunu yaptı. Zamanla elbette ‘değişiklikler’ göreceksiniz. Diğerleri son yıllarda kendilerinin değiştiğini ve bunun Tayland’a bakışınızı etkilediğini belirtti. Bu, daha sonra ülkenin ne kadar değiştiği veya ülke ve sakinleri ile ilişkilerinin ne ölçüde değiştiği sorusuna götürür. Sayı vermek zor, ikisinden de biraz olacak. Bazıları Taylandlıların yabancılara karşı tutumunun değiştiğini düşünüyordu: daha az arkadaş canlısı ve daha çok para odaklı. Yabancılar daha az hoş karşılanacak ve ülkeyi yanlış yöne yönlendirecektir.
Farklı bir ortak veya ikamet yeri seçerseniz Tayland hakkındaki vizyonunuzun değişebileceğini okumanın özel olduğunu düşündüm.
Kabul edebileceğim değişiklikler altyapıyla ilgilidir. Kırsal alan aynı kalsa da, kentsel bir ortamda kırsal karakter giderek daha fazla değişmektedir. İnternet her yere nüfuz etti ve bunun sonuçlarını son gösterilerde görüyoruz.
Ne aynı kaldı?
Orada, birkaç istisna dışında, Taylandlıların arkadaş canlısı ve kibar kaldığı ve yabancıların hoş karşılanacağı düşüncesi hakimdir. Kırsal kesimde de birçok şey aynı kaldı
Yeni bir ülkeye giriş
Bir kişinin fikirlerinin etkilendiği ve değiştiği hız ve büyüklük kişiden kişiye değişir, ancak genel olarak bunları şu şekilde tanımlarım:
Genellikle yeni bir ülkeyle ilk tanışmak hoş bir deneyimdir. Yeni topraklar, bazen olağanüstü bir hürmetle hayranlık, ilgi ve zevk duyguları uyandırıyor. Ülke egzotik ve çok özel, hiçbir şeyle karşılaştırılamaz. Bazıları bu gözlükleri takmaya devam ediyor, ancak bu daha çok bir süre sonra değişiyor. İnsanlar gıda zehirlenmesi, kirlenmiş deniz suyu, rüşvet ödemek zorunda kalmak, dolandırılmak, huysuz insanlarla tanışmak, kötü insanlarla tanışmak gibi olumsuz deneyimler yaşarlar. Bunlar kişisel deneyimler (kendi kendinize yaşadığınız bir şey) olabilir, aynı zamanda arkadaşlarınızın söylediği veya insanların medyada okuduğu şeyler de olabilir. Sonuçta, olumlu ve olumsuz deneyimlerin birleşimi, ülke hakkında daha dengeli bir görüşe yol açar. Herkes için farklı ve bunda yanlış bir şey yok. Kendi muhakememizi uyarlamak (devam etmek) için birlikte konuşabileceğimiz bir şeydir.
Anlayışım son 20 yılda değişti
Tayland hakkındaki düşüncelerim de yıllar geçtikçe değişti. Daha kasvetli düşünmeye başladım. Tayland hakkındaki düşüncelerimin nasıl değiştiğini kısaca anlatayım.
Tayland’da yaşamaktan ve seyahat etmekten her zaman zevk aldım. İnsanları takdir ettim ve merakla Hollanda’daki insanların davranışlarında pek bir fark görmedim. İnsanların hepsi farklıydı: iyi, hoş, zeki, aptal ve kötü insanlar vardı. Farklılıklar yüzeyseldir, genellikle deneyimlemesi eğlencelidir ama benim için çok önemli değildir.
Sadece üç dokuzlu yüzünden değil, son derece elverişli bir yıl olan 1999’da Tayland’a göç ettim. Yeni ve iyi bir anayasa vardı, ekonomi 1997 Asya Krizi’nden sonra düzeldi ve yeni bir hükümet sağlık hizmetlerini herkes için mümkün kıldı.
Sonraki yıllarda, dikkatim ağırlıklı olarak ailemin ve kendimin hayatına odaklandı. En yakın köyden 3 kilometre uzakta, pirinç tarlalarının üzerinden bizi Laos’tan ayıran dağlara bakan 10 rai büyük bir meyve bahçesinin ortasında yaşıyorduk. Temmuz 1999’da oğlumuz doğdu. Meyve bahçesinde çalıştım ve her türden birkaç yüz meyve ağacı daha ektim. Hala o güzel ağaçları görebiliyorum, ama pişmanlığım ve hayal kırıklığım nedeniyle bir dizi türün Tay adını unutmuşum. Tay dilini öğrendim, gönüllü çalıştım, oğluma Hollandaca öğrettim ve hayattan zevk aldım. Yoksulluk, kumar, içki ve yolsuzluk gibi gördüğüm kötü şeyleri ‘Eh, her yerde bir şeyler var ve ben karışmıyorum’ diyerek ortadan kaldırdım.
Geri dönüş, sanırım 2010’daki kırmızı gömlek mitinglerine yönelik kanlı baskıların ardından geldi. Böyle bir şeyin nasıl olabileceğini merak etmeye başladım, daha çok okumaya ve düşünmeye başladım. 2012’de boşandığımda, pastoral kırsal hayatımı terk ettiğimde ve oğlumla Chiang Mai’ye taşındığımda bu daha da güçlendi ve kolaylaştırıldı. Daha fazla kitaba ve onlar hakkında konuşabileceğim daha çok kişiye erişimim oldu. Çok daha fazla boş zaman. Oğlum artık Hollandaca dersi istemiyordu çünkü İngilizce yeterince zordu ve artık ağaçları budamak zorunda değildim. Yazmaya başladım ve bu blogun okuyucularını Siam veya Tayland hakkında oldukça sık olumsuz hikayelerle sürekli rahatsız ettim. Bunun için içten özürlerimi sunuyorum.
Boşanma ise iyi bir uyum içinde gitti. Partnerim ve ben, ikimizin de birbirimizden ayrıldığımız için suçlu olduğumuz konusunda hemfikiriz. Evlilik malını adil bir şekilde paylaştırdık. Oğlumuzun velayetini almama izin verdi. Ve biz arkadaş kaldık. Oğlumuz annesini sık sık ziyaret ediyor ve biz de düzenli olarak birbirimizi görüyoruz. Yani kötü kan yok. Burada da Tayland’ın güzel tarafını gördüm.
Son olarak, şu: herkesin Tayland hakkındaki görüşleri farklı. Kabul edin. Başka birine her şeyi tamamen yanlış gördüğünü söylemeyin, gerekirse kendi fikrinizi ifade edin. Başkalarını hiçbir şey için suçlamadan, olayları nasıl gördüğünüzü kendiniz açıklayın. Birlikte içgörü alışverişinde bulunarak daha fazlasını öğreniriz. Sevgili Tayland’ımız hakkında daha fazla bilgi edinmek için herkesin elinden geleni yapmasına izin verin. Ve Tayland’a kendi yolunda yardım etmenin hiçbir sakıncası yok.