Beslenme , canlı organizmalar tarafından asimilasyon Gıda büyümelerini, kendilerini korumalarını ve üremelerini sağlayan malzemeler.
Sebzeler dengeli beslenmenin önemli bir parçasıdır. mutlu/iStock.com
Gıda, çoğu canlı organizmada birden fazla işleve hizmet eder. Örneğin, besinlerin emilimi ve yer değiştirmesi, hücre malzemelerinin sentezi, hareket ve hareket, atık ürünlerin atılması ve organizmanın diğer tüm faaliyetleri için gerekli enerjiyi sağlamak üzere metabolize olan malzemeler sağlar. Gıda ayrıca, canlı hücrenin tüm yapısal ve katalitik bileşenlerinin bir araya getirilebileceği malzemeleri de sağlar. Canlı organizmalar, besin olarak ihtiyaç duydukları belirli maddelerde, besin maddelerini sentezledikleri veya çevrelerinden elde ettikleri şekilde farklılık gösterir çevre , ve bu maddelerin hücrelerinde gerçekleştirdikleri işlevlerde. Bununla birlikte, yaşam dünyasındaki beslenme sürecinde ve yaşamı sürdürmek için gerekli olan besin türlerinde genel kalıplar ayırt edilebilir. Bu desenler bu makalenin konusudur. Özellikle insanların beslenme gereksinimlerinin tam bir tartışması için, görmek makale beslenme, insan .
ABD Tarım Bakanlığı'ndan MyPlate diyet yönergeleri ABD Tarım Bakanlığı tarafından 2011'de tanıtılan gözden geçirilmiş bir diyet yönergeleri seti olan MyPlate, dört temel besin grubunu (meyveler, tahıllar, protein ve sebzeler) bir tabakta bölümlere ayırır. Her bir gıda grubunun nispi diyet oranlarını temsil eden her bölümün boyutu. Sağ üstte gösterilen küçük mavi daire, süt ürünlerinin diyete dahil edilmesini ve önerilen oranını göstermektedir. ABD Tarım Bakanlığı
Canlı organizmalar, besin işlevlerinin vücutlarında gerçekleştirilme şekline göre sınıflandırılabilir. Böylece, yeşil gibi organizmalar bitkiler ve büyümek için sadece inorganik bileşiklere ihtiyaç duyan bazı bakterilere ototrofik organizmalar denilebilir; ve tüm organizmalar dahil hayvanlar , mantarlar ve hem inorganik hem de inorganik gerektiren çoğu bakteri organik bileşikler büyüme için heterotrofik denir. Diğer çeşitli beslenme modellerini dahil etmek için başka sınıflandırmalar kullanılmıştır. Bir şemada, organizmalar kullandıkları enerji kaynağına göre sınıflandırılır. fototrofik veya fotosentetik , organizmalar ışık enerjisini yakalar ve kimyasal enerjiye dönüştürürken, kemoototrofik veya kemosentetik organizmalar inorganik veya organik kullanır. Bileşikler enerji ihtiyaçlarını karşılamak. İndirgenmiş koenzimler oluşturmak için kullanılan elektron verici malzemeler inorganik bileşiklerden oluşuyorsa, organizmanın litotrofik olduğu söylenir; eğer organik ise, organizma organotrofiktir.
Bu modellerin kombinasyonları, organizmaları tanımlamak için de kullanılabilir. Örneğin daha yüksek bitkiler fotolitotrofiktir; yani, inorganik bileşik ile ışık enerjisini kullanırlar Su nihai elektron donörü olarak hizmet vermektedir. Elektron donörü olarak suyu kullanamayan ve bu amaç için organik bileşiklere ihtiyaç duyan bazı fotosentetik bakterilere fotoorganotroflar denir. Bu sınıflandırmaya göre hayvanlar kemoorganotroflardır; yani, kullanırlar kimyasal bileşikler elektron verici olarak enerji ve organik bileşikler sağlamak.
Çeşitli organizmalar tarafından kullanılan dış enerji kaynağının doğasındaki büyük farklılıklara rağmen, tüm organizmalar dış enerji kaynaklarından doğrudan bir enerji kaynağı oluştururlar. kimyasal bileşik adenozin trifosfat (ATP). Bu enerji zengini bileşik tüm hücrelerde ortaktır. ATP, yüksek enerjili fosfat bağlarının kırılması ve böylece daha az enerji açısından zengin bir bileşiğe, adenozin difosfata (ADP) dönüştürülmesi yoluyla, bir organizmanın ihtiyaç duyduğu kimyasal ve mekanik iş için enerji sağlar. Organizmaların enerji gereksinimleri her iki şekilde de ölçülebilir. joule veya kalori .