Blog
Milyon Yıllık Mamut Genomu, En Eski Antik DNA Rekorunu Kırdı| Kategori: Arkeoloji ve Sanat Haberleri | Yorum: 0 yorum
Milyon Yıllık Mamut Genomu, En Eski Antik DNA Rekorunu Kırdı
Korunan DNA ilk kez bir milyon yıldan daha eski hayvan kalıntısından elde edildi: Yaklaşık 1,2 milyon yıl önce yaşamış iki mamut.
Genetik veriler, mamut evrimi anlayışımızı kökünden değiştiriyor. O zamanlar Sibiryanın iki farklı mamut grubuna ev sahipliği yaptığı ortaya çıktı. Kuzey Amerikanın mamutları, bu iki grup arasındaki bir hibridizasyon olayının ürünüydü ve DNAlarının yarısını her birinden elde ettiler.
İsveçteki Paleogenetik Merkezinden Love Dalén, Yaklaşık 1-2 milyon yıl önce Sibiryada bir mamut türü [veya soyunun] olması yerine, şimdi iki tane var gibi görünüyor. diyor.
İlk mamutlar yaklaşık 5 milyon yıl önce Afrikada evrimleşti. Dalén, Başlangıçta tropikal bir türdü. diyor. Ancak sonraki birkaç milyon yıl içinde bazı mamutlar Afrikadan çıktı.
Önemli bir tür, yaklaşık 1.7 milyon yıl önce kuzey Avrasyada gelişen bozkır mamutuydu (Mammuthus trogontherii). Daha sonra, Kuzey Amerika, Kolomb mamutlarına (M. columbi) ev sahipliği yaptı. Ünlü yünlü mamutlar (M. primigenius) son zamanlarında Avrasyada yaşarken, sonuncusu sadece 4.000 yıl önce öldü.
Bu türlerin birbirleriyle nasıl bağlantılı oldukları ve neden bu şekilde evrimleştikleri, yanıtlanması zor sorular.
Dalénin meslektaşı Patrícia Pečnerová, şu anda Danimarkadaki Kopenhag Üniversitesinde, kuzeydoğu Sibiryada bulunan üç mamut dişten DNA çıkardı. Bu dişler 1970lerde Rus paleontolog Andrei Sher tarafından toplanmıştı. Krestovka ve Adychadan toplanan iki diş, bozkır mamutlarına aitmiş gibi görünüyor ve sırasıyla 1.1-1.2 ve 1.0-1.2 milyon yaşında. Üçüncüsü, Chukochyadan, yünlü bir mamut gibi görünüyor ve 500-800.000 yaşında.
Daha eski olan diş, bir milyon yıldan daha eski olan ve DNAsı okunan ilk örnek oldu. Bu, daha önceki rekor olan 700.000 yaşındaki bir attan elde edilen DNAdan çok daha eski. Buna rağmen 1.9 milyon yıllık bir Homo erectus dişi de dahil olmak üzere daha eski kalıntılardan protein dizileri elde etmenin mümkün olduğu da kanıtlandı.
Kuzey Carolina Üniversitesinden Rebekah Rogers, Bu çok havalı görünüyor. diyor. Paleontoloji ve genetiği her zamankinden daha derin bir zaman ölçeğinde bir araya getiriyor.
Ekip, Adycha ve Chukochya dişlerinin her ikisinin de sonraki yünlü mamutların ataları gibi göründüğünü keşfetti. Ancak Krestovka dişi bir sürprizdi. Adycha ile yaklaşık aynı yaşta olmasına rağmen, DNAsı oldukça farklıydı. Ait olduğu mamut, diğer Avrasya mamutlarından en az 1.78-2.66 milyon yıl önce ayrılan ayrı bir soyun üyesiydi.
Dalénin ekibi, Krestovka mamutlarının Kuzey Amerikayı ilk kolonileştiren ve bir kara köprüsünü geçerek, belki de 1,5 milyon yıl önceki Alaskaya giden mamutlar olduğuna inanıyor. Dalén, Modelimize göre, Kuzey Amerikadaki 1,5 ila 0,5 milyon yıl önce mamutlar yalnızca bu Krestovka tipiydi. diyor.
Ancak, DNAsı zaten bilinen Kuzey Amerikanın daha sonraki Kolomb mamutları, sadece Krestovka mamutlarının torunları değildi. Sibiryada bozkır mamutları yavaş yavaş yünlü mamutlara yol açtı. Dalén, çok daha sonra, küçük bir yünlü mamut grubu Bering kara köprüsünü geçip Kuzey Amerikaya girdi ve orada Krestovka mamutlarının geri kalanıyla melezleşti diyor.
Sonuç, 50:50 oranında Krestovka ve yünlü mamut soyundan oluşan Kolomb mamutlardı.
Şu anda İsveç Uppsala Üniversitesinde bulunan ortak yazar Tom van der Valk, bu tür melezleşmenin yeni türlerin kökeninde yaygın olduğunu söylüyor. Bu, son on yılda türleşme hakkında konuştuğumuzda değişen en önemli şeylerden biri. Görünüşe göre gittikçe daha fazla, baktığımızda soylar arasında bir süredir ayrı olan ve sonra tekrar karışan gen akışını buluyoruz.
Londra, İngilteredeki Doğa Tarihi Müzesinden Tori Herridge, Bu çalışmanın gösterdiği şey, biyolojinin dağınık olduğudur. diyor. Bir türün oluşumu nadiren popülasyonun ikiye bölünmesi kadar basittir.
Analizler ayrıca yünlü mamutların evrimine de yeni bir ışık tuttu.
Daha önce, yünlü mamutların buzul çağının soğuk iklimine tepki olarak kalın deri ve diğer adaptasyonlar geliştirdiği varsayılıyordu.
Ancak DNA, tüylü mamutların soğuğa adaptasyonlarının çoğunun daha önceki bozkır mamut benzeri popülasyonlarda zaten mevcut olduğunu gösteriyor. Van der Valk, Bu, tek bir hızlı adaptasyon patlaması yerine, bu ortamda yavaş yavaş iyileşen aşamalı bir süreç oldu. diyor.
Herridge, bu, bazı tüylü mamut özelliklerinin evrimi için yeni bir açıklamaya ihtiyacımız olabileceği anlamına geliyor. Belki de soğuk adaptasyonu ana itici güç değildir.
www.arkeofili.com