We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Diocletian (244-311), genel halk için nispeten belirsiz bir isimdir. Bununla birlikte, uzun hükümdarlığı (20 yıl) sayesinde, önceki sorunlu on yılların ardından İmparatorluğu yeniden düzenleyen ve kalıcı olarak dönüştüren Roma tarihinde büyük bir imparatordu. Yalnızca onun hükümdarlığına veya kurduğu tetrarşi adı verilen orijinal siyasi sisteme adanmış birkaç kitap var. Yazar, Que sais-je Diocletian ve PUF baskıları tarafından yayınlanan Tetrarchy'den sonra Bernard Remy Yutaka Oshimizu'nun yanı sıra bu konuya geri dönüp önceki kitabı önemli ölçüde geliştirdi, dönüştürdü ve Armand Colin edisyonları tarafından yayınlanan Diocletian, L'Empire restauré adlı yeni bir çalışmayı doğurdu.
Sadece bir biyografi değil
Alt başlık zaten bu kitabın imparatorun basit bir biyografisi olmadığını gösteriyor. Konuyla ilgili kaynakların zayıflığı göz önüne alındığında, böyle bir proje kesinlikle çok zor ve hatta başarısızlığa mahkum olurdu. Daha ziyade, bu çalışma Diocletianus ile ıslah ettiği ve yönettiği imparatorluğun bir sentezi olarak alınmalıdır. On tematik bölüme ayrılmış olan metin açık, net ve önerilen argümanlar kitabın tartışılmaz bir gücüdür. Figürlerin (haritalar veya madeni paraların çoğaltılması), bölümün sonundaki kısa özetleri, sözlüğü, çok alakalı indeksler ve eklerin varlığını takdir ediyoruz. Dipnotlar (kitabın sonuna indirilmiştir) çoktur ve bibliyografya aşırı kalabalık olmasa da yeterlidir. Bununla birlikte, çok sayıda sufra veya infra, okumayı engelleyebilecek sayfalar belirtilmeksizin görmekten üzüntü duyuyoruz. Bilimsel bir bakış açısından, belirli tarihli yorumların eskimiş doğasını daha iyi anlamamıza izin veren, ancak bazen hala mevcut olan son çalışmalara yapılan atıfları takdir ediyoruz. Yazar, analizlerini tamamlamaları için uzmanları çağırmakta tereddüt etmez. Kısacası, Diocletian, The Restore Empire, Konstantin hükümdarlığının şafağında Roma İmparatorluğu'nun çok iyi güncellenmiş bir sentezidir.
Bizi ilgilendiren konuyu doğrudan ele almadan önce, yazara, bahsedilen belirli sayıda öğenin kısmi ve parçalı kaynakların sonucu olduğunu hatırlatmak gerekir. Tarihçi gerçeği bulmaya ve çağdaşları tarafından zayıf bir şekilde tanımlanan sistemleri yeniden kurmaya çalışır: Diocletian, selefleri veya halefleri tarafından yapılanları çözmek bazen zordur. Tetrarşi, 286 ile 293 yılları arasında pragmatik bir şekilde kurulmuş gibi görünen Diocletian'ın bir başarısıdır: Jovian ve Herkül imparatorları Sezar'larıyla birlikte hüküm sürerler. Monarşinin ilahi karakteri güçlendirildi. Bu, Hıristiyanlarla olan çatışmanın başlıca nedenidir. Hıristiyanlara yapılan zulümler, Diocletian'a Hıristiyan Avrupa hafızasına girmiştir, burada bu iyi rol oynamaz (tüm bölüm imparatorun gelecek kuşağına ayrılmıştır). İktidar bölünmesi coğrafi: her hükümdarın tercih ettiği bir alan vardır. İmparatorluk, imparatorların ilişkilendirildiği çok sayıda yazıt veya tasvirle gösterildiği gibi bölünmemiştir. Bu iktidar bölümü, az çok güçlü veya sembolik bir hiyerarşiye ve insanların iyi anlayışına veya iyi niyetine tabidir. İmparatorlukta resmi propagandaya göre "huzur" getirmesine rağmen, uygulamaya konulan siyasi sistem, Diocletianus'un tahttan çekilmesinden kısa bir süre sonra, gaspçılar ve eski hükümdarların oğulları tarafından atamayı liyakatle reddeden "hayatta kalacaktır. ".
Reformcu Diocletian
Kitapta geliştirilen tetrarşinin bazı temel karakteristik yönlerini tartışacağız. Diocletian (la iugatio-capitatio) tarafından uygulamaya konulan vergi sistemi, ancak yakın zamanda Jean-Michel Carrié ve Aline Rousselle tarafından ana ve temel kitabı L'Empire romain en mutation'da açıklığa kavuşturuldu. Diocletian altında vergilendirme, tarihçiler tarafından uzun uzun tartışılan bir konudur. Bunun ağırlığından sık sık bahsettik. Ancak, görünüşe göre vergiler büyük ölçüde katlanılabilirdi, bu yüzden Konstantin'in yeni bir tane yaratma gücü vardı. İmparatorluk içinde daha fazla eşitlik için motive olmuşlardı. Para reformu daha az tatmin edici oldu ancak Konstantin'in yaptığı eklemeler sayesinde devam edecek. Roma “devleti” Diocletian döneminde müdahaleci ve bürokratik olmadı! Bununla birlikte, valilerin yargı yetkilerinin güçlendirilmesi, vilayetlerin bölünmeleri (İtalya dahil) ve piskoposlukların oluşturulması (vilayetlerin yeniden gruplanması) sayesinde merkezileşme artmıştır. Siyasi ve askeri açıdan istikrarlı bir rejimin kurulması bir önceliktir. Eski gaspçı, mahkeme salonunun valisinin oluşturduğu siyasi tehdidi azaltmayı amaçlayan bir dizi önlem alır. Orduda önemli ölçüde reform yaptı. Yaygın inancın aksine, emperyal ordusu sayısının önemli ölçüde arttığını görmedi: Lejyonların sayısı artıyor, ancak bunlar kesinlikle daha az askerden oluşuyor. Komutanın kalitesi de azalmadı. Değişiklikler yavaş ve kademelidir. Mezopotamya'daki ilhakların dışında, sınırlar stabilize edilmiş ve askeri olarak güçlendirilmiştir. Yazar, Diocletian ve selefleri arasındaki süreklilik unsurlarında ısrar ediyor. Gerçekleştirilen sayısız reform İmparatorluğu istikrara kavuşturmayı mümkün kılmışsa, onu radikal bir şekilde dönüştürmediler ve oldukça muhafazakar ya da gericidirler: Bernard Remy'ye göre, imparator Diocletian "son Roma imparatoru" dur (s. 219).
Diocletian, The Restored Empire, hedeflerini iyi bir şekilde yerine getiren bir çalışmadır: tetrarşi üzerine erişilebilir ve güncel bir sentez sunmak. Çok eğitici ve anlaşılır olan bu kitap, acemilerin Roma tarihinin çok az bilinen bu büyük dönemini keşfetmelerine olanak tanıyacak. Yazar, son dönemlerdeki tarih yazımı canlanmaları sayesinde alınan belirli sayıda fikri bilgilendirir, açıklığa kavuşturur ve düzeltir. Anlaması her zaman kolay olmayan bir saltanatın tüm yönlerini kapsayan bir sentez.
Diocletian - The Restore Empire, Bernard Rémy. Armand Colin, Eylül 2016.