Öğretim görevlisiyim. İngiliz Romanı, İrlanda Tiyatrosu, Yunan Mitolojisi gibi eğlenceli derslerin yanında Mesleki İngilizce, ya da İngilizce 101 gibi sıkıcı dersler veriyorum. (Her türlü çeviri, halı, kilim, travel işleriniz itinayla yapılır.) Kerhane tatlısı anım var benim: Bundan 15 yıl önceydi. Ankara'da üniversite öğrencisiydim. Eryaman'da yaşıyordum. (Bilmeyenler için, o zamanın otobüsleriyle Kızılay'a bir saat mesafede bir yerleşim yeridir.) Fakat öyle her saat başı otobüs olmazdı Eryaman'a. 22:30'da Kızılay'dan, 23:15'te Sıhhiye'den son Eryaman otobüsü kalkardı. (Sarhoş otobüsü derdik 23:15 otobüsüne.) Bunları kaçırırsanız taksiye eşek yüküyle para ödemeniz gerekirdi. (Tanıdık taksici ya da korsan taksi falan bulamazsanız bugünün parasıyla 90-100 lira tutar sanırım en az.) Taksiciler de bu mağduriyeti bildikleri için, kendi içlerinde dolmuş taksi uygulaması başlatmıştı. Eryaman otobüs duraklarından, kişi başı 5 liraya beş insanı taksiye doldurup götürürlerdi. Bir gece Kızılay'da arkadaşlarla muhabbetin dozunu kaçırıp son otobüsü kaçırdım. Gece 01:00 sularıydı. Benim gibi durak civarında bekleyen, yaşça benden biraz daha küçük görünümlü dört genç daha vardı durakta. Hemen normal bir taksiyi durdurup pazarlıkla dolmuş taksiye çevirdik. Ben öne oturdum, diğer grup arkaya geçti. Ulus üzerinden İstanbul yoluna çıkacaktı taksi, oradan da Eryaman'a geçecekti. Ben ne bileyim arka gruptaki kızlardan birinin deli gibi sarhoş olduğunu... Heykel civarında "Amcaaaaaa, şöfer ammcaaaaaaa!" diye bağırmaya başladı. Ama nasıl yırtıyor kendini, bir yeri yaralandı, kırıldı falan sanıp panikle durdurdu adam arabayı. "Amcaaaaaa, acayip kerhane tatlısı istedi canım, bu saatte nereden buluruz?“ diye sordu. Şoför önce bir sinirlendi "Kızım manyak mısın, bu saatte ne tatlısı?!" şeklinde. Kız bağırıyor ama arkadan "Amca gerekirse Bentderesi'ne çek arabayı, o tatlıyı yemeden gitmem ben eve!" diye. Sonra şoför dayanamayıp, kızın da başına tatlı yiyeceğim derken bir şey gelmesin diye kapıları kilitleyip, Rüzgarlı'da bol pavyonlu bir ara sokağa çekti, önceden bildiği bir seyyar tatlıcı varmış. Oradan tatlı aldık, öyle devam ettik yola. Bir ara arka koltuğa baktım, ben böyle iştah ve aşkla kerhane tatlısı yiyen insanlar görmemiştim hayatımda. Hoş, ben hayatımda o güne kadar kerhane tatlısı yiyen hiç insan görmemiştim ama, neyse... Öyle, bu kadar anım. Çok bir şey vaadetmemiştim zaten hikayeye başlarken.