Açlğın pençesindeki ülkeyi tahmin etmeniz zor değil. Tarihinin hemen hemen her dönemini sefalet ve açlığın pençesinde geçiren bu ülke Afganistan. Savaştan sonra yaşanan ve bitmeyen terör olaylarıyla her gün biraz daha karışan Afganistan'da halk perişan vaziyette.
Kabil'de taksicilik yapan Muhammed Cavit, Afganistan'da halkın çok zor durumda olduğunu söylüyor. 4 çocuğuna bakabilmek için çok çalışması gerektiğini ifade eden Cavit, ''Çocuklarım için ayakta kalmak zorundayım'' diyor.
''Biz Afgan halkı olarak ülkede istikrarın sağlanmasını istiyoruz'' diyen Cavit, şöyle devam ediyor:
''Yönetime kim gelirse gelsin, bizim için çok şey fark etmiyor. Çünkü bütün halkın tek amacı var, o da hayatta kalabilmek. Çalışsanız da çalışmasanız da Afganistan'da hayat koşulları aynı.''
Şu bir gerçek ki savaş Afganistan'ı çok etkiledi. Gerçi ondan önce de yasal olmayan narkotik yollardan geçinmeye çalışan bir halk söz konusu. Normal şartlarda tarım ve hayvancılığın gelişmesi çok zor ve imkansız gibi. Buna karşın varolan madenlerin işletilmesi konusunu ise hiç açmıyorum bile. Bunu yapabilmeleri için önce bağımsız ve güçlü bir devletleri ve bunun yanında teknolojileri olması gerekiyor.
Eğitim ise ayrı bir problem. Halkın büyük bir bölümü ve özellikle kadınlar eğitimsiz. İşin ilginç yanı bu durumu savunan Talibanlar ülkede hala taraftar bulabiliyorlar. Sözün özü problemlerin bitmesi için Afganistan'da daha uzun yılların geçmesi gerekiyor.