Dağlarda iki botanik bilim adamı patika üzerinde genç bir adamla karşılaştı. Ondan kayalık bir uçurumdan sarkıp nadir bir çiçek koparmasını istemeye başladılar.
– İşiniz ödüllendirilecek, endişelenmeyin!
– Tamam. Ailemin paraya çok ihtiyacı var. Hem annemin tedavisi için, hem de evimizin kirasının ödenmesi için…
– Peki, neden tereddüt ediyorsunuz? Sonuçta, bunun tehlikeli olduğunu biliyoruz. Bu yüzden bağlayacağımız ipi tutacağız! Endişelenme, seni tutabiliriz…
Genç adam bir süre düşündü. O dağlarda yaşıyordu ve ip yardımıyla bile böyle bir inişin ne kadar tehlikeli olabileceğini biliyordu. Zeminin uçurumun yakınındaki ince kenarı onu tutacak olanların ağırlık altında çökebilirdi. Fakat alacağı para gerçekten çok yardımcı olacaktı. Bir an genç adamın yüzü parıldadı ve o:
– Tamamdır! Ama ipi siz değil, babam tutacak. O hayatımı teslim edebileceğim tek adamdır.
Öyle de yaptılar. Genç adam, ucu babasının elinde olan bir iple kendini bağladı, uçuruma indi ve bilim adamlarının dikkatini çeken o nadir çiçeği, uçurumun kenarından kopardı. Herkes istediğini aldı ve yoluna devam etti.
Unutmayın, Göklerdeki Babamızın eli bizi tutuyorsa, o zaman biz, O’nun çocukları, hiçbir tehlikeden korkmamalıyız! Kutsal Kitapta Kurtarıcımızın Rab İsa Mesih’in yazılmış sözleri var:
“…Onları hiç kimse elimden kapamaz.” -Yuhanna 10:28
Fakat eğer biz O’nun çocuklarıysak, dikkat edelim elimizi Babamızın elinden almayalım. Ama elimiz hala O’nun elindeyse, o zaman emin olabiliriz ki, O her zamanki gibi bizimledir, bizi korur, bize yardım eder.