Maria Orsic olarak da bilinen Maria Orsitsch, daha sonra Vril Society'nin lideri olan ünlü bir medyumdu. 31 Ekim 1895'te Zagreb'de doğdu. Babası Hırvat, annesi Viyanalı bir Almandı.
Maria Orsitsch'ten ilk kez 1967'de Bergier ve Pauwels tarafından kitaplarında bahsedilmiş ve resmedilmiştir: "Aufbruch ins dritte Jahrtausend: von der Zukunft der phantastischen Vernunft." Maria kısa süre sonra Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra aktif olan Alman ulusal hareketini, hedefi Almanya'ya toprak ve siyasi katılım olan bir hareket izledi. 1919'da erkek arkadaşı ve nişanlısıyla Münih'e taşındı. Her ikisi de 1945'te ortadan kaybolduğu için evli olup olmadıkları bilinmiyor.
Münih'te Maria, başından beri Thule Derneği ile temas halindeydi ve kısa süre sonra başka bir Münih medyumu olan Traute A ve diğer arkadaşlarıyla kendi yakın çevresini yarattı. Bu gruba denirdi “Alldeutsche Gesellschaft für Metafizik”, Vril Society'nin resmi adı.
Kadınlar arasında kısa saç için yeni modanın sadık muhalifleri oldukları için biraz tuhaf olsalar da hepsi genç kızlardı. Hem Maria hem de Traute'nin saçları çok uzundu, biri sarı diğeri kahverengiydi. 20. yüzyılın başlarında çok nadir görülen bir saç modeli olan çok uzun örgüler giyiyorlardı.
Beklendiği gibi, bu, 1945'e kadar var olduğu söylenen Vril Derneği'ni oluşturan tüm kadınların bir özelliği haline geldi. Ve uzun yelelerinin kozmik etki gösterdiğine kesinlikle inandıkları için, bu tamamen bir heves değildi. dünyamızın dışındaki iletişimleri almak için anten modu.
Öte yandan, halk arasında saçlarını asla atkuyruğu yapmamışlar, daha az dikkat çekmek için at kuyruğu yapmayı tercih etmişlerdir. Kimlik olarak, Vril Derneği üyeleri de denir “Vrilerinnen” grubun en önemli medyumlarından ikisini temsil eden bir disk taşıyordu: Maria Orsic ve Sigrun.
Aralık 1919'da, Maria ve Sigrun da dahil olmak üzere Thule, Vril ve DHvSS (Kara Taş Adamlarının kısaltması) Derneklerinden küçük bir grup insan, Berchtesgaden (Almanya) yakınlarında küçük bir kulübe kiraladı.
O halde Maria, adını verdiği bir tür yazıyla bir dizi medyumsal aktarım aldığını doğrular. “Tapınak-Germen”, bilmediğini iddia ettiği bir dilde, ancak uçan bir makinenin yapımı için teknik nitelikte bilgiler içerdiğini söyledi. Vril Derneği'ne ait olduğu varsayılan belgeler, söz konusu telepatik mesajların 68 ışıkyılı uzaklıktaki Toros takımyıldızındaki Aldebaran'dan geldiğini belirtiyor.
Belgelere gelince, Maria'nın bu telepatik translardan kaynaklanan iki kağıt yığını olduğu söyleniyor: biri bilinmeyen el yazısı ve diğeri tamamen okunaklı. İkincisine gelince, Maria bunun bir Yakın Doğu dili olabilecek arkaik bir biçimde yazılmış olabileceğinden şüpheleniyordu.
olarak bilinen Thule Society'ye yakın bir grubun yardımıyla “Pan-Babilistler”Hugo Winckler, Peter Jensen ve Friedrich Delitzsch'ten oluşan bu dilin, eski Babil'in kurucularının dili olan eski Sümerce'den başkası olmayacağını öğrenebildiler. Sigrun mesajı tercüme etmeye ve bu süreçte diğer kağıt yığınında görünen dairesel uçan eserin garip görüntülerini deşifre etmeye yardımcı oldu.
İçine konan birçok şeyin kavramı “alternatif bilim” çekmece, bu yıllarda ve hemen ardından gelecek olanlarda olgunlaştı. Gerçek şu ki, finansman güçlükleri nedeniyle söz konusu uçan aparatın yapım projesinin hayata geçmesi üç yıl sürdü. Güya 1922'de prototipin farklı parçaları Thule Society ve Vril Society tarafından finanse edilen çeşitli fabrikalarda bağımsız olarak üretilmişti.
Kasım 1924'ün sonunda Maria, Thule Society'nin kurucusu Rudolf von Sebottendorf ile birlikte Münih'teki dairesinde Rudolf Hess'i ziyaret etti. Sebottendorf, geçen yıl vefat eden Dietrich Eckart ile iletişime geçmek istedi. Eckart, Ibsen'in oyunlarını Almanca'ya çevirmiş ve dergiyi çıkarmıştı. "Auf gut Deutsch"; aynı zamanda Thule Derneği'nin bir üyesiydi. Eckart, Sebottendorf, Maria, Rudolf Hess ve diğer Thule üyeleri iletişim kurmak için ellerini siyah kumaşla kaplı bir masanın etrafında kenetlediler.
Hess, Maria'nın nasıl transa geçtiğini ve gözlerinin yörüngelerinin geriye doğru hareket ederek bunların sadece beyazını ortaya çıkardığını ve ağzında hoş olmayan bir yüz buruşturmayla sandalyede oturan spazmlar içinde tükendiğini görmekten rahatsız olmaya başladı. Bunun yerine Sebottendorf, Eckart'ın sesinin medyanın dudaklarından nasıl çıkmaya başladığını görmekten memnun oldu. Ama beklenmedik bir şey oldu. Eckart, birileri veya bir şey tarafından başka bir sesin medyum aracılığıyla önemli bir mesajla tezahür etmesine yer bırakmaya zorlandığını duyurdu.
Eckart'ın sesi kayboldu ve kendisini rahatsız edici ve nahoş bir sese yol açtı. "Sumiler, Boğa, Boğa dediğiniz takımyıldızdaki Aldebaran yıldızının yörüngesinde dönen uzak bir dünyanın sakinleri." Olanların şaşırtıcı olması nedeniyle hiçbiri diğer arkadaşlarına kocaman gözlerle bakmaktan kendini alamadı. Güya, garip sese göre, Sumiler 500 milyon yıl önce dünyayı kolonileştirecek insansı bir ırktı. Irak'taki Larsa, Shurrupak ve Nippur harabelerini onlar inşa edecekti.
Ut-napishtim'in büyük selinden kurtulanlar, Aryan ırkının ataları olacaktı. Bu tür bilgilere şüpheyle yaklaşan Sebottendorf, kanıt istedi. Maria hala transtayken, bazı Sümer karakterlerinin görülebileceği bir dizi satır karaladı.
Aralık 1943'te Maria ve Sigrun, Vril Derneği tarafından Kolberg'de deniz kıyısında düzenlenen bir toplantıya katıldılar. Güya bu toplantının temel amacı, “Aldebaran Projesi”. Vril Topluluğunun medyumları, Aldebaran çevresindeki yaşanabilir gezegenler hakkında telepatik bilgiler almış ve oraya seyahat etmeyi planlamış olacaktı.
Görünüşe göre, bu proje 22 Ocak 1944'te Hitler, Himmler, Dr W. Schumann (Münih Teknik Üniversitesi'nde bilim adamı ve profesör) ve Vril Derneği'nden Kunkel arasındaki bir toplantıda tekrar tartışıldı. Vril 7 prototipinin kullanılmasına karar verildi. "Jäger" (almanca avcı) Aldebaran yönünde ışık hızının dışında bir boyutsal kanaldan gönderilecekti.
Yazar N. Ratthofer'a göre, bu boyutsal kanal üzerindeki ilk test 1944'ün sonlarında gerçekleşti. Test neredeyse rezaletle sonuçlandı çünkü uçuştan sonra Vril 7 yüzlerce yıldır uçuyormuş gibi görünüyordu. ve sadece görünüşü nedeniyle değil, aynı zamanda birçok bileşenine zarar verdiği için.
Maria Orsic 1945'te onun izini kaybetti. 11 Mart 1945'te Vril Society'nin sözde bir iç belgesi tüm üyelerine gönderildi; Maria Orsic tarafından yazılmış bir mektup.
Mektup şöyle bitiyor: “niemand bleibt hier” (burada kimse yok). Bu, Vril Derneği tarafından gönderilen son mesaj olacak ve o zamandan beri hiç kimse Maria Orsic veya diğer üyelerinden haber alamadı. Birçoğu Aldebaran'a kaçtıklarına inanmaya devam ediyor.