Aklına şimşek çakmış gibi, Yan Xie’nin tek bir düşüncesi vardı: Hayır, ben değil.
Jiang Ting’di!
Fan Zhengyuan, Jiang Ting’i kovaladı ve öldürmeye çalıştı ve bu insanlar polise saldırdığında, Jiang Ting de arabadaydı; o bile o sırada Jiang Ting’i kucağında tuttuğu için vuruldu.
O grup insan Li Yuxin için gelmediyse, o zaman suikast hedefleri apaçık ortadaydı!
Yan Xie tüm vücudunda bir ürperti hissetti ve uzun süre konuşamadı.
Yüz ifadesi o kadar seyrekti ki, Şef Yardımcısı Wei onun korktuğunu sandı ve hemen tonunu yumuşattı: “Tabii ki, çok fazla endişelenmenize gerek yok. Yerel olarak üretilen bu mermilerin satış aralığını belirlemek zor. o grup insan ile Fan Zhengyuan arasındaki bağlantı şu anda polisin yalnızca bir tahmini. Yine de, daha fazla araştırma yapmadan önce o suçluları yakalamalıyız. Yaralarınıza iyi bakmalısınız. Birkaç sivil ayarladım polisler hastanenin yakınında devriye gezecek. Hastaneden taburcu olacağınız zaman. Şehir bürosundaki kişilerin sizi Jianning’e geri götürmeleri için arabayı kullanmasına izin vereceğim…”
“Ah, sorun değil,” Yan Xie kendine geldi ve zorla gülümsedi: “Sadece bir şey düşünüyordum.”
Şef Yardımcısı Wei ona beceriksizce baktı, endişesini eski yüzünden gizlemeye çalıştı, öyle ki yüz ifadesi biraz bozuldu.
“Sorun değil, Fan Zhengyuan çoktan öldü ve artık ölemez. Er ya da geç polise saldıran grup da yakalanacak ve sonunda perde arkasındaki beyin ortaya çıkacak.” Yan Xie çenesine dokundu ve öksürdü, “Aslında Bu Wei ve Shen Xiaoqi’yi düşünüyordum, uyanıklar mı? Li Yuxin, He Liang’ın infaz mahallinde muhtemelen bir dizi ilk kurban olacak iki ceset gördüğünü söyledi. Kaçırma vakaları Henüz bir yerde bulundu mu?
Wei soyadlı yaşlı adam sonunda kusurları bulabildi ve taşan endişelerini örtbas etmek için onu azarladı: “Bu çocuk için nasıl bu kadar endişelenebiliyorsun, miden hala boş değil? Belediye bürosu davaları çözmek için sadece sana mı güveniyor? “
Yan Xie balık çorbasını içmeye devam etti.
Wei Yao öfkeyle ona Bu Wei ve Shen Xiaoqi’nin mevcut durumunu, kaçıranların Tianzong Dağı bölgesinde aranmasını ve olay yerindeki garip maden suyu şişesini anlattı. Ayrıca, ablukanın Gongzhou sınırına kadar Tianzong Dağı çevresine kadar genişletildiğini de söyledi. Aslında, kaçırdığından şüphelenilen kişilerin ayak izleri ve giysi lifleri çıkarılmış olsa da, yine de herhangi bir değerli ipucu bulamamışlardı.
Ek olarak, Li Yuxin’in susturulduğundan şüphelenildiği için, onun ve He Liang’ın geçen yıl adam kaçıranlar tarafından karşı karşıya geldikleri yer tam olarak belirlenemedi. Yani, iki ceset olduğunu biliyorlardı ama onları bulamıyorlardı – Şef Lu’nun söylediğine göre, eyalet parti komitesi Müdürü Liu’nun tansiyonu son birkaç gün içinde yükselmişti ve ağzı kanla doluydu. kızgınlık; iki kilo Çin tıbbı içmek bile işe yaramazdı.
Yan Xie dinlerken çorba içme hareketleri yavaş yavaş yavaşladı ve zihninde Jiang Ting’in sesini açıklanamaz bir şekilde hatırladı:
“Temmuz ortasındaki sıcak yaz geceleri. Bu cümle, Temmuz ortasındaki akşam, muhteşem gün batımının saat 8:09’da bir yere düşmesi, gençliğin sonunu ve ceza vaktinin ve uzun gecenin başladığını ilan etmesi anlamına gelir. takip eden tüm yürütme sürecidir…”
“Gerçekten idam etmek istediği kişi benim.”
Yan Xie düşünceli bir şekilde kaseyi yere koydu.
Mevcut durumun püf noktasının Jiang Ting’in belirsiz sözlerinde yattığını belli belirsiz hissetti. Bilinmeyen geçmiş yıllarında, ihanet ve korkaklık imgeleriyle yakından ilişkili olaylar yaşanmış ve bu anılar perde arkasındaki deha tarafından infaz ritüelleri yoluyla somutlaştırılmış ve günümüzün seri adam kaçırmalarına evrilmiştir.
Hu Weisheng ve Ding Jiawang’ın uyuşturucu çetesi ve Fan Si’yi öldüren keskin nişancı bile bu konuyla ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı.
Ama bağlantı tam olarak neydi?
“Tamam, önce dinlenebilirsin.” Şef Yardımcısı Wei kollarını sıvazladı ve ayağa kalktı: “İyice dinlen ve fazla düşünme. Şehir bürosu, Yüzbaşı Yu’yu nöbet tutması için görevlendirdi ve Qin Chuan da geçici olarak yardım etmesi için görevlendirildi. En önemli görevin sadece onları hayal kırıklığına uğratmamak için. Bir an önce sağlığına kavuş ve eski yaralarını bırakma, tamam mı?
Yan Xie kendine geldi: “Qin Chuan, Kriminal Soruşturma Bölümüne yardım etmek için mi geldi?”
“Öyleyse başka ne olabilir ki, kaptanınız Yu’nun kalp hastalığı var ve onun fazla mesai yapmasına izin vermeye cüret ediyor.”
“…Qin Chuan’ın kendi başına karar veremeyeceği pek çok şey var. Bunu Kaptan Yu’ya mı yoksa Kaptan Fang’a mı soruyor?”
İkisi bir süre birbirlerine baktılar ve Şef Yardımcısı Wei gülmekten kendini alamadı: “Ah, kısa tartışma yüzünden hala onu kötü mü söylüyorsun?”
Yan Xie şöyle dedi: “Kaptan Fang da genellikle kısa bir tartışma yüzünden benim hakkımda kötü konuşur. Bu sadece nezakete nezaketle karşılık vermektir. Ayrıca, Yaşlı Diş’in casusun büroda yaptığı şeyler için beni suçlayacağından ve tutacağından da korkuyorum. Döndüğümde gözünün üzerimde olması işim için iyi olmayacak.”
Şef Yardımcısı Wei bir şey söylemek istiyor gibiydi ama tereddüt etti ve sadece içini çekti.
Yan Xie hâlâ olayı ve Belediye Bürosundaki personel değişiklikleriyle ilgili her şeyi düşünüyordu. Sonra Amir Yardımcısı Wei’nin davranışına baktı, bir şeylerin yanlış olduğunu hissetti: “Ne?”
“İhtiyar Fang’in senin için tırnak gömmesinden endişe etmek yerine, Kaptan Yu hastalıktan emekli olduktan sonra ne yapacağın konusunda endişelensen iyi olur.” Şef Yardımcısı Wei sesini alçalttı ve kulağına şöyle dedi: “Şef Yardımcısı Wang emekli olacak.”
Yan Xie kaşlarını kaldırdı.
“Varyo oraya vardığında tepenin etrafında yolunu bulacaktır ve oraya vardığınızda köprüyü geçeceksiniz; uzun vadeli bir bakış açısı kazanın ve önünüzde hiçbir engel kalmasın.” Şef Yardımcısı Wei, Yan Xie’nin omzunu okşadı ve ciddiyetle şöyle dedi: “Genç adam, sağlık her şeyin temelidir.”
Yan Xie kaşlarını çattı ve sonunda başını salladı ve Şef Yardımcısı Wei daha sonra Ma Xiang ile birlikte uzaklaştı.
……
Wei Yao ayrılır ayrılmaz koğuş yeniden sessizliğe büründü. Yan Xie, yatağın yanındaki fincandaki balık çorbası tabanına baktı ve zihninde her türden düşünce dönmeye devam etti.
Personelden sorumlu Şef Yardımcısı Wang emekli olacaktı. İlk başta büyük bir anlaşma değildi – Herkes yaşlanınca emekli olurdu. Kamu güvenlik sisteminde, Jiang Ting’in kendi halesinin aksine, polis memurlarının büyük çoğunluğu adım adım terfi ettirildi. Çok fazla hata yapmadıkları sürece yaşlandıklarında her zaman polis müfettişi olabiliyorlardı.
Kötü olan şey, Şef Yardımcısı Wang’ın pozisyonunu devralacak adayın Yu Zhu olmasıydı. Ancak Yu Zhu, hastalıktan emekli olacağına dair söylentileri henüz yayınlamıştı.
Organizasyon Yu Zhu’yu atlamayı amaçladıysa, kıdem, prestij, liyakat ve yaş açısından ondan sonra terfi ettirilebilecek kişi açıkça Fang Zhenghong olacaktır.
Yan Xie, genç ve cahil olduğu ve şehir bürosuna yeni girdiği zamanlar dışında, Fang Zhenghong ile pek bir çatışması olmadığını düşündü. Bir gün oynamak için Qin Chuan’ı bulmak için yan taraftaki uyuşturucuyla mücadele bölümüne gitti ve Fang Zhenghong, taktığı saati gördü ve gelişigüzel bir şekilde, “Saatiniz oldukça iyi; onu hangi mağazadan satın aldınız?” O sırada aptal olan Yan Xie, herkesin içinde saati çıkardı ve “Bu Royal Oak1’den; sadece 600.000 yuan’dan fazlaya mal oldu. Kaptan beğenirse alabilirsin” dedi. — Fang Zhenghong’un yüzünün kararmasına ve çekip gitmesine neden olmanın dışında, yıllar boyunca başka bir gariplik olmamıştı.
Ancak Fang Zhenghong kin besliyor gibiydi ve son yıllarda giderek daha dar görüşlü hale geldi. Bu sefer takıma döndükten sonra Fang Zhenghong’un davranışı daha da barizdi. Hatta Yan Xie’yi işaret etmek ve onu lanetlemek için ceza soruşturması bölümüne girmeyi başardı, bu da insanların menopoza girip girmediğini ve duygularını kontrol edemediğini merak etmesine neden oldu.
Yan Xie içini çekti, dağınık şeyleri zihninden zorla temizledi ve düşüncesini tekrar davaya odakladı.
On yılı aşkın cephe polisliği görevinde, inişli çıkışlı birçok büyük vaka, tuhaf şikayetler ve hatta hayalet gibi şeyler gerçekten varsa, insanların batıl inançlara sahip olmasını gerektirecek kadar bazı tesadüfler yaşamıştı. Ancak şu anki seri adam kaçırma vakası kadar tuhaf ve paradoksal, puslu görüntülerle dolu bir vakanın eşi benzeri yoktu.
Şimdi Jiang Ting’in o gün tıp odasında söylediklerini düşününce, bu vaka onu failin iç dünyasını keşfetmeye teşvik etmiş gibi göründü, onu her zaman failin bakış açısından düşünmeye ve hatta empati kurmaya zorladı, öyle ki hissetti sanki bir tür kötü niyetli düşünce girdabına sürüklenmiş gibi.
Kimseyle konuşmayı neredeyse tamamen reddeden bir kişi olarak Jiang Ting, farkında bile olmadan şifreli bir şekilde yardım mı istiyordu?
“Neden hala gelmedin…” Yan Xie tekrar saate baktı ve mırıldandı.
Bir süre düşündükten sonra duvara yaslandı, dişlerini gıcırdattı ve koğuştan çıktı.
Tek koğuşun bulunduğu kat, normal katlar kadar kalabalık değildi ve hastayı ziyarete gelen çok fazla kişi yoktu. Koridordan geçerken başhemşire onu fark etti: “Ah, Memur Yan, neden tek başına yürüyüşe çıktın? Peki ya ailen?”
“Aile üyem biriyle kaçtı!” Yan Xie öfkeyle, “Telefonun nerede? Bırak kullanayım” dedi.
Başhemşire onu aceleyle resepsiyona götürdü ve nutuk çekti: “Bir dahaki sefere zili çalıp hemşireden cep telefonunu göndermesini iste; bir iki adım, bir şeye çarparsan ne yapacaksın Müdür en az iki üç gün hastanede kalman gerektiğini söyledi…”
Yan Xie, bana hapisteymişim gibi davrandığını düşünerek bununla ancak başa çıkıp onu uzaklaştırabilirdi. Sezaryen sonrası kişiler ertesi gün yataktan kalkabilmektedir. Bir hafta yatakta yatmamın nesi var? Beni yatakta dinlenmeye zorlamasaydın, şimdiye kadar NBA’de oynamak için Amerika Birleşik Devletleri’ne uçup gitmediğimi garanti edemezdim!
——Neyse ki başhemşire onun ne düşündüğünü bilmiyordu; aksi takdirde, telefona hemen el koyar ve onu kilitlemesi için koğuşa geri gönderirdi.
“Merhaba?” Alıcıdan Jiang Ting’in sabit sesi geldi.
Yan Xie etrafına baktı ve çok da uzakta olmayan resepsiyonda ona gözlerini kısarak bakan küçük hemşire dışında kimsenin geçmediğini gördü ve gözleri onunkilerle buluştuğu anda hemen ayağa kalktı ve kızaran bir yüzle ayrıldı.
“Danışman Lu,” Yan Xie sesini alçalttı ve kasıtlı olarak kelime kelime sordu, “Öğle yemeğim nerede?”
Sanki sokakta duruyormuş gibi telefonun diğer ucundan biraz ses geliyordu. Bir süre sonra Jiang Ting’in, “Ma Xiang’dan içmen için o kutu balık çorbasını getirmesini istedim” dediğini duydu.
“Neredesin?”
“Bu telefonun ekranı karardı, bu yüzden yeni bir tane alıyorum.”
“O zaman bana da bir tane getir. Çok iyi olmasına gerek yok, sadece iki gün kullanacağım. Ha bu arada mavi pembe Meitu2 telefonu alma, hemen İnsanların benim bir sapık olduğumu düşünmesi durumunda.”
“…Git kendin al, ben oraya gitmem.”
“Ne? Neden gelmiyorsun?”
Jiang Ting’in cevabı hala çok sakin ve basitti: “Bugün yanından geçerken neredeyse Şef Yardımcınız Wei ile karşılaşıyordum. Hastane binasının çevresinde birkaç sivil polis daha olduğunu gördüm. Sizi korumak için burada olmaları gerekir. Bu durumda ortaya çıkmam benim için uygun. Önce Jianning’e döneceğim, sonra görüşürüz.”
Yan Xie konuşmayı bitirir bitirmez telefonu kapatmak üzere olduğunu hissetti. Aceleyle ön masanın üzerindeki dekoratif saksıyı devirdi ve masanın üzerindeki şeyleri çarptı: “Bekle!”
“Senin derdin ne?”
“İyi misiniz Memur Yan?” Az önce kaçan küçük hemşire hemen geri döndü: “Aman dikkat! Ne oldu, otur!”
“Yan Xie?” Jiang Ting’in ahizedeki sesi belli ki pek kararlı değildi: “Yan Xie neler oluyor, lütfen cevap verin!”
Yan Xie tam bir şey söylemek üzereyken aniden gözlerini çevirdi ve kararını verdi. Kısa bir süre içinde, sanki bir tanrı tarafından ele geçirilmiş gibi en doğru kararı verdi. Jiang Ting’e hiç cevap vermedi ama sandalyeye oturdu ve sanki vücudu yere düşüyormuş gibi ağır, boğuk bir ses çıkardı.
Sonra bir tık ile telefonu kapattı.
Küçük hemşire afallamıştı: “Ah, Memur Yan, siz…”
“Sorun değil,” Yan Xie ona gülümsedi: “Balık tutuyorum.”
Bunu söylerken ayağa kalkıp poposunu sıvazladı ve küçük hemşirenin anlaşılmaz bakışları altında televizyon izlemek için koğuşa doğru yürüdü.
……
Balık yarım saat sonra bir eli cebinde, diğer eli telekom iş salonundan aldığı bir alışveriş çantasıyla koğuşun kapısında durdu. Alaycı alnından düz dudaklara kadar, balığın iyi bir ruh halinde olmadığı görülebiliyordu.
“Az önce sana ne oldu?”
Yan Xie masum bir şekilde hastane yatağında bağdaş kurarak oturdu ve televizyonun uzaktan kumandasıyla oynadı: “Hareketsiz duramadım ve kaydım; sorun ne?”
“……..”
“Oh, buraya gelmek için acele etmiş gibi görünüyorsun, gerçekten.” Yan Xie hemen ayağa kalktı ve ithal meyve sepetinden bir liçi çıkardı ve soydu. Yakışıklı yüzü sıcacık gülümsemelerle doluydu: “Gel meyveyi ye, sana özel aldım.”
Jiang Ting beyaz liçiyi görmemiş gibiydi; alışveriş çantasından yeni bir cep telefonu çıkardı ve Yan Xie’ye fırlattı: “Bu binanın içinde ve dışında en az dört veya beş polis var, beni neden buraya çağırdın?”
Yan Xie onu yakaladı ve suda kırdığı telefonun aynısı olan en son Apple telefonu olduğunu gördü.
Jiang Ting’in gerçekten Jiang Ting olduğunu düşünerek gülmekten kendini alamadı, ama kasıtlı olarak şöyle dedi: “Yani benim için o kadar da endişelenmiyorsun. Bak, hâlâ telefonunu kaldıracak yüreğin var, bu yüzden aceleleri yoktu.”
Jiang Ting soğuk bir şekilde, “Ben doktor değilim, bu yüzden buraya acele edersem size oksijen tüpü takamam!” dedi.
“Ah, hala kızgın.” Yan Xie’nin yüzü tavizle doluydu ve onu ikna etmeye çalıştı: “Şey, çünkü Şef Wei buraya geldi ve soruşturmada yeni bir ilerleme olduğunu söyledi ve bunu sizinle tartışmak için çok hevesliydim, memur Jiang. Don. ‘Kızma polis çiçeği, uslu ol meyveyi ye’ Ayağa kalktı ve Jiang Ting’i hastane yatağının yanındaki koltuğa çekti ve oturdu, ardından kendi elleriyle bir portakal soyup Jiang Ting’in eline tutuşturdu.
Jiang Ting’in avantajlarından biri, fazla yemek yemediği için kan basıncının her zaman düşük olması ve eline tıkılan az miktarda yiyeceğin temelde bilinçsizce yenilmesiydi. Yan Xie, onun bir parça portakalı yırtıp mutsuz bir şekilde ağzına tıkmasını izledi. Gözleri uzun bir süre dudaklarında kaldı ve başka tarafa baktı ve “Bu sefer bize saldıran torun muhtemelen Fan Si ile aynı grup insan.” dedi.
Jiang Ting portakal parçasını tuttu: “Ne?”
Yan Xie, Şef Wei’nin az önce ona verdiği bilgiyi aktardı. Ofis mücadelesinden bahsetmek istemedi, ancak Jiang Ting, Fang Zhenghong’un onu azarlamak için adli soruşturma müfrezesine koştuğuna tanık olduğu için, şehir bürosunun olası personel değişikliklerini birkaç kelimeyle aktardı. Dedi ki: “Araca çarpan ve ateş eden suçlu gerçekten Fan Si ile bir gruptaysa veya aynı işveren tarafından çalışıyorsa, o zaman hedeflerinin sen mi, ben mi yoksa Li Yuxin mi olduğunu söylemek zor. özellikle senin için tehlikeli.”
Jiang Ting düşüncelere dalmış gibiydi ve az önce yediği portakalı komodinin üzerine koydu.
“Gerek yok,” dedi bir süre sonra aniden.
“HI-hı?”
“Aynı mermi kompozisyonu, yalnızca iki katil grubunun aynı satın alma kanalını paylaştığı veya aynı bölgeden geldiği anlamına gelebilir ve hedeflerinin gerçekten ben olduğumdan emin değilim. Biri beni gerçekten öldürmek istiyorsa, birçok fırsat var. Çok fazla harekete neden olan ve bitirmesi çok zor olan polis arabasında otururken beni yakalamaya gerek yoktu ki bu da normal davranış mantığına aykırıydı.”
—Bu bakış açısı gerçekten haklıydı.
“Gerçekten mi?” Yan Xie’nin yüzü sakinliğini korudu, “Öyleyse kurşun olayının sadece bir tesadüf olduğunu mu düşünüyorsun?”
Jiang Ting, “Belki, belki iki katil aynı yeraltı aracısını kullanmıştır. Bu ipucu, Jianning’e döndükten sonra izlenebilir.”
Yan Xie, hastane yatağının kenarında otururken başını salladı ve elleri dizlerinin üzerinde kendi kendine şöyle dedi: “Ne yazık ki rehineler kurtarılmasına rağmen Li Yuxin susturuldu ve sonunda kaçıranın izini kaybettik… Daha fazla ipucumuz olsaydı harika olurdu.”
Jiang Ting bunu hiç duymuyor gibiydi. Ayağa kalktı ve “Başka ipucu yoksa bir şey yapamayız. Önce ben gideyim, kendinize iyi bakın” dedi.
“Nereye gidiyorsun?”
“Yang Mei beni alıp Jianning’e geri götürecek birini buldu.”
Yan Xie aniden başını kaldırdı ama Jiang Ting’in çoktan ayağa kalktığını gördü ve koğuş kapısına doğru yürümek için arkasını döndü.
Jiang Ting önceki hali hakkında düşündü ve alaycı bir şekilde güldü. Her zaman eli boştu ve hiçbir şeye sahip değildi, bu yüzden çok düzenli bir şekilde gelip gitti, göründüğünde şaşırdı ve gittiğinde tutulması zordu. Yan Xie arkasına baktı ve onun bu şekilde gitmesine izin veremeyeceğini bildiği için kaşları seğirdi. Bu süre zarfında, zihninde sık sık dolaşan çeşitli spekülasyonlar şimşek gibi koştu ve aniden çok cesur ve belirsiz bir fikir ortaya çıktı:
“——O grubun seni öldürmek istediğini biliyorsun ve yine de beni yalnız hareket etmeye cüret ediyorsun. O kişinin Fan Si’ye yaptığı gibi onu öldürerek sorunu tekrar çözmesini mi bekliyorsun?”
Koğuştaki hava bir an donmuş gibi göründü ve ardından Jiang Ting arkasını döndü:
“…Ne demek istiyorsun?”
“Ne demek istediğimi biliyorsun.” Yan Xie, onun kara gözlerine baktı ve yatağın yanından ayağa kalktı: “Merak ettiğim şey, senin nasıl bir ilişkin var, Li Yuxin’e o kişiye ihanet ettiğini söyleyebilirsin ve aynı zamanda bu kadar kendinden emin olabilirsin. o kişinin seni koruyacağına mı?”
Jiang Ting’in vücudu yarı dönmüştü ve Yan Xie ile yüzleşmek için tamamen dönmedi. Yüzü buz gibi solgun görünüyordu ve uzun bir süre sonra hafifçe, “Ne ihanet, ona yalan söyledim” dedi.
Yan Xie’nin yüz ifadesi değişmedi.
Jiang Ting, “Sorgulama sürecinde itirafları teşvik etmek için farklı türden yöntemler kullanmak yaygındır. Bunu ciddiye aldığını söyleme bana?”
“Bunu ciddiye almak zorunda değilim, çünkü gerçek bu.”
Yan Xie, önünde durana kadar adım adım Jiang Ting’e doğru yürüdü: “Bu, itirafta bulunmaya neden olmak için değildi, ne de bir sorgulama tekniğiydi. O iki genç çiftte geçmişinizin gölgesini gördünüz, He Liang ve Li Yuxin, Bu Wei ve Shen Xiaoqi.Sözde ‘ihanetin’ iki çocukla hiçbir ilgisi yok, bu sizinle perde arkasındaki beyin arasında oldu ve geçmişi yalnızca ikiniz biliyorsunuz. “
Yan Xie yaralanmış olmasına rağmen, ayağa kalktığında hala Jiang Ting’den yarım baş daha uzundu. Güçlü bir erkek vücudunun getirdiği baskı hissi, özellikle ikisi birbirine baktığında, Jiang Ting’in yan yüzünü gölgelerde neredeyse örttüğünde barizdi:
“—Her şey bu noktaya geldi, hala gerçeği söylemeyi planlamıyorsun. Adam kaçırma davasının devam etmesini izlemek istiyor musun, Yüzbaşı Jiang?”
“Gerçek ne sence?” Jiang Ting, “Bu kadar zahmete girme, sadece bana söyle, sonra sana söylerim” dedi.
Böylesine yakın bir mesafede, Jiang Ting, Yan Xie’nin gözleriyle buluşmak için çenesini hafifçe kaldırmak zorunda kaldı, ancak duruşu, ne olursa olsun sarsılamayan buz gibi hala çok sakindi.
Yan Xie başını hafifçe eğdi, dişlerini gıcırdattı ve neredeyse Jiang Ting’in kulağına yapıştı: “Sizin tarafınızdan ihanete uğrayan kişi, seri adam kaçırmaların arkasındaki beyin, Hu Weisheng’in yüzünde açıkça göremediğimiz silah sahibiydi. çatı, değil mi?”
“……..”
“Adı Maça Kızı, ‘Tingyun’un arkasındaki büyük uyuşturucu lordu.” Yan Xie yumuşak bir sesle, “Ding Dang, gözaltı merkezindeki her şeyi açıkladı,” dedi.
“Tingyun” kelimesi kulaklarına ulaştığında Jiang Ting’in gözbebekleri hafifçe genişledi.
“Jiang Ting,” Yan Xie başını kaldırdı ve küçümseyerek gözlerinin içine baktı, “Seni herhangi bir ipucu vermeye zorlamak için tehdit kullanmak istemiyorum çünkü IQ’nla kolayca daha inandırıcı yalanlar söyleyebileceğini biliyorum. gerçek altından değil. Umarım bana güvenmeye ve polisle işbirliği yapmaya isteklisindir. Ama Maça Kızını savunmakta ısrar edersen, senin için çok, çok hayal kırıklığına uğrayacağım——”
“Ölme pahasına kurtardığım kişi gerçekten bir uyuşturucu baronuyla bağlantılı olsaydı ne yapardınız?”
Jiang Ting hafifçe başını salladı, dudaklarının kenarında bir küçümseme belirdi ve ardından Yan Xie’nin bakışları altında gülümseme giderek daha belirgin hale geldi.
“Uyuşturucu lorduyla ilgili.” Sözcüğü o gülümsemeyle tekrarladı, sonra kaşlarını kaldırdı ve sordu, “Yani bir uyuşturucu baronuna uyuşturucu karşıtı bir polis memuru adını takmanın aşırı bir aşağılama değil, bir tür eski ilişkinin kanıtı olduğuna inanıyorsun?”
Yan Xie tek kelime etmedi.
“Yoksa bu konuda şüphe duymanın nedeninin olayla hiçbir ilgisi yok mu? Bana göstermeye cesaret edemediğin, kalbindeki uzak bir arzuydu sadece…”
Jiang Ting, kasıtlı bir alayla son kelimenin sonunu yavaşça uzattı: “Yardımcı Kaptan Yan?”
Yan Xie bir anda olduğu yerde donakaldı!
İfade edilemeyen gizli duyguları bilmek başka bir şeydi, ama onları söylemek başka bir şeydi. Dahası, aşırı çıkmazın mevcut durumunda, onu pervasızca parçalıyor. Bu tür büyük bir utanç ve etkisi son derece şiddetliydi.
Jiang Ting’in gözleri birkaç pişmanlık gösterdi. Arkasını döndü ve kapıyı açmaya gitti. Hareketleri düzgün ve sertti.
Ama tam parmak uçları kapı koluna değdiği anda, biri sağ omzunu tuttu ve sonra zorla ters çevirdi, daha kurtulmasına fırsat kalmadan, bir “patlama” sesiyle kapıya doğru itildi.
“Abartılı mı?” Yan Xie soğuk bir şekilde şöyle dedi: “Gerçekten bunu söylemeye cesaret edemeyeceğimi mi düşünüyorsun?”
Jiang Ting aniden başını geri çevirmeye çalıştı ama arkasındaki kapı kaçmasını engelledi ve arkasını döndüğünde Yan Xie çoktan çenesini sıkmış ve onu öpmüştü.