Son askeri ihtilafların özelliklerini inceleyen birkaç ülkeden uzman, özel askeri teçhizat inşa etme olasılığını göz önüne almaya başladı. Yaklaşık olarak 1903-1904'te, Gottlieb Daimler'in oğlu ve Österreichische Daimler Motoren AG (Austro-Daimler) tasarım ofisinin tasarımcısı Paul Daimler bu çalışmaya katıldı. Son savaşların özelliklerini inceledi ve aynı zamanda sanayinin kazanımlarını da dikkate aldı. Böyle bir analiz sonucunda, gelecekteki zırhlı aracın şekli oluştu.
Austro-Daimler Panzerwagen, tamamlandıktan kısa bir süre sonra zırhlı araç
P. Daimler, gelecekteki zırhlı aracın engebeli arazide çalışması gerektiğini anladı ve bu gerçek şasi için özel taleplerde bulundu. Bu durumda, aracın mürettebatı düşmanın muhtemel bombardımanından korumasının yanı sıra makineli tüfek ateşleriyle de yanıt vermesi gerekiyordu. Bu faktörleri dikkate alarak Österreichische Daimler Motoren'in baş tasarımcısı ve arkadaşları, gelecekteki zırhlı aracın teknik görünümünü oluşturdu.
Zırhlı araçlar alanındaki ilk Avusturya-Macaristan projesinin çok başarılı bir konsepte dayandığı belirtilmelidir. Forkliftin dört tekerlekten çekiş şasisinin temel alınması ve mevcut tehditlere karşılık gelen kurşun önleyici korumalı zırhlı bir gövde ile donatılması önerildi. Bir veya iki makineli tüfek şeklindeki silahlanma - ateş gücünü artırmak ve etkinliği arttırmak amacıyla - sallanan bir kuleye yerleştirilmekteydi. Kısa süre sonra, neredeyse tüm yeni hafif zırhlı araç projelerinde kullanıldığı için bu konseptin tüm olumlu yönleri tespit edildi.
Bir umut verici savaş aracı modeli en basit adını aldı - Austro-Daimler Panzerwagen (“Aistro-Daimler Zırhlı Otomobil”) veya kısaltılmış PzWg. Bilindiği kadarıyla diğer isimler atanmamış veya kullanılmamıştır.
Çalışmanın en başından itibaren, muhtemel zırhlı otomobilin, savaşlar genellikle engebeli arazilerde gerçekleştiği için iyi yollarda çok sık çalışmak zorunda kalmayacağı açıktı. Varsayımsal işlemlerin bu özelliği şasi seçimini etkilemiştir. P. Daimler, şirketi tarafından üretilen seri bir kamyonun dört tekerlekten çekişli dört tekerlekten şasisini, zırhlı araç için temel aldı. Böyle bir ürünün nispeten yüksek yük taşıma kapasitesi, istenen tasarımın zırhlı bir gövdesinin kullanılmasına izin vermiştir ve dört tekerlekten çekiş, istenen off-road hareketliliğini sağlayabilir.
Savaş ağaları zırhlı aracı inceliyor
Temel kamyon şasisi, o zaman için ayrı bir başlık gerektiren ön motorlu bir çerçeve tasarımına sahipti. Kamyon, diğer birimlerle birlikte, zırhlı araç, 4,4 1 hacimli ve 35 hp gücünde dört silindirli Daimler benzinli bir motor aldı. Motor nispeten karmaşık bir mekanik şanzıman ile bağlandı. Şanzıman yardımı ile bağlantı kutusu ve diferansiyel tork dört tekerleğe dağıtılır.
Mevcut şasinin tasarımı neredeyse hiç değişmedi. Zırhlı araç, köprüleri yaprak yaylara sabitlenmiş bağımlı bir süspansiyona sahipti. Açık bir şekilde yerleştirilmiş ön tekerlekler, düşman ateşinin olası hasar görmesini önlemek için sağlam bir metal disk temelinde inşa edilmesi önerildi. Arkadakiler sırayla, gövdenin koruması altındaydı ve bu nedenle, tellerin yapısını korudu.
Mevcut teknolojik sınırlamalarla bağlantılı olarak, gövdenin bir çerçeve ve perçinler kullanılarak birkaç üniteden monte edilmesi önerildi. Bunun ilginç bir özelliği de yuvarlak kenarlar ve geniş kavisli detaylardı; zırhlı arabaya tanınabilir bir görünüm kazandırıyordu. Mevcut verilere göre, bu veya diğer bireysel parçaları büyük agregalara monte etmek önerildi, daha sonra ikincisi mevcut şasiye monte edilebilir. Vücudun ön kısımlarının kalınlığı 3,5 mm'dir. Levhalar ve yemler biraz daha az dayanıklıdır ve 3-mm çelikten yapılmıştır. Kulenin zırhının kalınlığı 4 mm olarak belirlenmiştir.
Şasi üniteleri, vücudun birkaç ana elemanını kapladı. Motoru ve dişli kutusunu korumak için dikey bir ön tabaka ve at nalı şeklindeki bir çatıdan oluşan davlumbaz tasarlanmıştır. Ön kısımda radyatöre hava beslemesi için panjurlar, yanlarda servis kapakları vardı. Motor muhafazasının alt kısmı, gövdenin orta kısmına ulaşan çerçevenin dikdörtgen kalkanları ile bütünleşik hale getirildi.
Yükseltmeden sonra Austro-Daimler PzWg
Kaputun hemen arkasında bir yönetim departmanı olarak görev yapan büyük bir bölüm vardı. Düzgün kavisli bir üst kısmı olan dikey bir ön tabakaya sahipti. Dikey yanlar ve yatay çatı kullanımı için sağlanmıştır. Bu agreganın tüm yüzlerinin yuvarlatılmış olması ilginçtir. Kıç tarafına büyük bir aygıt yerleştirildi, şekli silindirik olarak yakındı. Kulenin temelini oluşturdu.
Silahlanmanın büyük bir sallanan taret içine yerleştirilmesi planlandı. Bazı nedenlerden dolayı, ikincisi sıradışı bir form aldı. Önünde dikdörtgen bir örtü ile geniş ve yüksek kesilmiş bir elipsoid şeklinde yapılması önerildi. Yargılanabileceği gibi, içeriden, bir omuz askısına monte etmek ve kulenin dikey eksen etrafında dönmesini sağlamak için gerekli bir veya diğer parçalar metal kubbeye katıldı.
Zırhlı aracın ilk versiyonunda Austro-Daimler Panzerwagen oldukça basit silahlara sahipti. Kulenin tek dolabında bir makineli tüfek kurulması önerildi. Bazı kaynaklar su soğutmalı bir varile sahip olan Schwarzlose M.7 kalibreli 8 mm olduğunu iddia ediyor. Aynı zamanda, bu versiyonda şüpheleriniz için belirli nedenler var. Zırhlı araç, büyük olasılıkla, Salvator-Dormus M1893 makineli tüfekle silahlandırılmış olmalıydı. Savaş bölmesinin içine birkaç düzine keten ya da mağaza biçiminde mühimmat yerleştirildi.
Mürettebatın iki ya da üç kişi olması istendi. Yaşanabilir bölümünün önüne sürücü ve asistanı (veya komutanı) yerleştirildi. Teknenin yanlarındaki yerlerine ulaşmak için büyük kapılar vardı. Çatıdaki ve ön plakadaki kapakların yardımıyla yolun gözlenmesi önerildi. Yürüyüş sırasında, sürücü ve asistan 305 mm'deki koltuklarını kaldırabilirler, böylece büyük bir sunroof kullanabilirlerdi. Bir çarpışma durumunda, koltuklar yere düştü ve yol ön muayene kapakları ile izlenmelidir.
test оружия
Üçüncü mürettebat üyesi ok görevi gördü ve savaş bölümünde idi. Arka gövde hacmine erişim arka kapıdan sağlanmıştır. Hedefleri araştırın ve yalnızca tek bir embrasure ile gerçekleştirilen silahları hedefleyin. Topçudan başka gözlem aracı yoktu.
Austro-Daimler PzWg zırhlı aracı çok büyük ve ağır değildi. Aracın uzunluğu 4,1 m, genişlik - 2,1 m, yükseklik - 2,7 m idi. Savaş ağırlığı - 2,9 t Mevcut motor ve dört tekerlekten çekiş kasası sayesinde, zırhlı araç 40-45 km / s hıza ulaşabilir. Engebeli arazide iyi bir ülke çapında yetenek gösterebileceği varsayılmıştır, ancak nispeten düşük güç yoğunluğu, yüksek oranlara güvenmesine izin vermemiştir.
İlk Avusturya-Macaristan zırhlı aracının gelişimi 1905 yılında sona erdi. Yakında proje belgeleri silahlı kuvvetlerin komutasına gönderildi. Generaller önerilen tekniğe coşku duymadan tepki gösterdiler ama yine de reddetmediler. Şirket geliştiricisi yakın gelecekte ordu tatbikatları çerçevesinde test edilmesi ve değerlendirilmesi planlanan deneysel bir zırhlı aracın inşası için sipariş aldı. Gelecekte, küçük bir seri zırhlı araç grubu sipariş etme olasılığı göz ardı edilmedi.
İlk Austro-Daimler Panzerwagen prototipinin yapımı, 1906'in ilk aylarında tamamlandı. Test pilot makine kısa bir testinden sonra komuta sundu. İlk gösteri, İmparator Franz Joseph I de dahil olmak üzere, ülkenin liderliği önünde gerçekleştirildi. Sonunda sadece PzWg makinesinin değil, aynı zamanda umut verici yönün kaderini belirleyen devlet başkanının da bulunduğu belirtilmelidir.
Bir zırhlı araç gösterimi sırasında utanç vardı. Motor savaş makinesinin gürültüsü komuta atlarını korkuttu. Hayvanların beklenmedik tepkisi, hafifçe koymak için imparatoru üzdü. Hemen sonuçlandı: bu tür askeri makinelere şu anda ordu tarafından ihtiyaç duyulmuyor ve gelecekte de ihtiyaç duyulmayacak. Generaller bu ifadeyi harekete geçme rehberi olarak aldılar. Mevcut zırhlı araç olan Austro-Daimler PzWg reddetti ve ek olarak ordunun gelişimi bağlamında tüm bu yönleri düşünmeyi bıraktılar. Doğal olarak, P. Daimler'in zırhlı araçlarının seri üretimi için herhangi bir sipariş hakkında konuşulmadı.
Tasarımcılar mevcut askeri teçhizat modelini iyileştirmeye ve müşterilere yeniden sunmaya çalıştı. Mevcut projenin ana mücadele ve operasyonel özelliklerini geliştirmek için bazı düzenlemeler yapıldı. Böylece, kulede ikinci bir kabartma ortaya çıktı ve kubbenin arkası kaldırıldı. Bu, taretin kütlesinde bir azalmaya ve gözlemin basitleştirilmesine yol açtı ve aynı zamanda ateş gücünde net bir artışla iki makineli tüfek kullanılmasını mümkün kıldı. Başka bir arıtma, elektrikli ekipmanı etkilemiştir. Ön tabakanın ortasında, zırhlı bir arabanın karanlıkta sürülmesine izin veren bir far ortaya çıktı.
Yeni fikirleri test etmek için yeni bir prototip hazırlandı. Bazı verilere göre, diğer taraftan sıfırdan inşa edildi - mevcut deneyimli zırhlı araçtan yeniden yapıldı. Her neyse, 1906'in sonunda, Austro-Daimler Panzerwagen'in farklı özellikleri ve yetenekleri olan ikinci versiyonu test edilebilir. Anlaşılan, askeri departmanla ilgili bazı sorunlar nedeniyle, bu prototip, daha önce olduğu gibi sadece bir makineli tüfek taşıyordu.
P. Daimler'in zırhlı arabası diğer Avusturya-Macaristan araçlarının bir dairesinde
İmparator tarafından yapılan son açıklamaların ardından, Avusturya-Macaristan ordusunun komutanı zırhlı savaş araçlarına ilişkin eski iyimserlik kalıntılarını kaybetti. Çeşitli kaynaklara göre, Austro-Daimler PzWg'nin yeni versiyonu bölgeyi kontrol etmeye bile başlamadı. Şirket geliştiricisi derhal reddedildi ve bu nedenle gerçek beklentiler olmadan tüm işleri durdurabilirdi.
Bazı verilere göre, Paul Daimler ve arkadaşları zırhlı araçlarını Kaiser Almanya'ya sunmaya çalıştılar, ancak bu kez potansiyel müşteriyi ilgilendiremediler. Alman ordusu da haksız yere muhafazakârlık gösterdi ve zırhlı araçların faaliyete başlamasına yol açtı.
Tüm umutlarını kaybeden deneyimli bir zırhlı araç (veya zırhlı araç) üreticiye geri döndü. Büyük olasılıkla, zırhlı gövde kısa sürede sökülmüş ve şasi, kamyonun orijinal konfigürasyonunu geri vermiştir. Projenin bu tamamlanmasından ötürü Österreichische Daimler Motoren AG, zırhlı araçların tasarımını yıllarca terk etmek zorunda kaldı. Bu tür yeni bir proje ancak Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra ortaya çıktı.
Austro-Daimler Panzerwagen projesinin başarısız bir şekilde tamamlanmasının asıl sebebinin teknik sorunlar değil, potansiyel operatörün özel görüşleri olduğu belirtilmelidir. Avusturya-Macaristan generalleri, aşırı cesur gelişmelerin tartışmasız şüphesiyle ve ayrıca kendiliğinden tahrikli ekipmanların kullanımı altındaki birliklerin taktiklerini ve stratejilerini yeniden yapılandırmak istememişlerdir. Bu alandaki son karar İmparator Franz Joseph tarafından verildi - açıkça ordunun bu tür makinelere ihtiyaç duymadığını belirtti.
Komutadaki şüpheli eleştiriye rağmen, zırhlı araç Austro-Daimler PzWg araba hala ordunun ilgisini çekebilir. Her şeyden önce, potansiyeli rekabet eksikliği ile ilişkiliydi. O zamanlar, tüm dünyada sadece birkaç zırhlı araç projesi vardı ve birçoğu sonraki operasyonlarla seri üretime ulaşamadı. Böylece P. Daimler tarafından tasarlanan sadece birkaç makine, Avusturya-Macaristan ordusunun potansiyelini ciddi şekilde artırabilirdi.
Dikkat çekici olan, Austro-Daimler şirketinin tasarımcılarının, zırhlı araç üretme konusunda herhangi bir deneyime sahip olmadan, bu türden ilk projelerinde bir savaş aracının en uygun görünümünü oluşturup kullanabilmeleriydi. PzWg'leri dört tekerlekten çekişli kamyon şasisinin üzerine inşa edildi ve zırhlı bir gövdesi birkaç bölmeye bölündü. Makineli tüfek silahlandırması için montajlı döner bir taret ile donatılmıştır. Gelecekte, bu konsept popülerlik kazanmayı başardı ve aslında zırhlı araçlar için standart haline geldi.
Ancak, her zaman başarılı olmayan çözümler istenen sonuçlara yol açmamaktadır. Teknik açıdan bakıldığında, proje zırhlı aracı Austro-Daimler Panzerwagen, komuta tarafında muhafazakarlık ve güvensizlik sorunu yaşadı. Gelecekte, bu ciddi sorunlara yol açtı: Birinci Dünya Savaşı'nda, Avusturya-Macaristan herhangi bir zırhlı araç kullanmadan girmek ve savaşlar sırasında kaybedilen zamanı telafi etmek zorunda kaldı.
Göre:
http://tanks-encyclopedia.com/
http://aviarmor.net/
http://landships.info/
http://landships.activeboard.com/
Oswald V. Komple askeri araç kataloğu ve tanklar Almanya 1900-1982 M.: AST, Astrel. 2003.