Kral meclisini toplamış, heykelleri incelemişler fakat aralarında en ufak bir fark bulamamışlar. Sonrasında ülkenin en zekileri ve en sonunda da tüm ülke bu incelemeye katılmış, ellerinden geleni yapmış ama farkı bulamamış. Bu beceriksizlik, kral için büyük üzüntü kaynağı olmuş.
Tam bütün umutlarını kaybedip pes edecekken, genç bir adam hapishaneden haber göndermiş; heykeller arasındaki farkı bulabileceğini, yeter ki incelemesine izin verilmesini istemiş. Kral hemen genç adamı sarayına getirtmiş ve 3 heykeli ona göstermiş.
Genç adam heykelleri dikkatle incelemiş ve 3 heykelin de kulaklarında küçük bir delik olduğunu görmüş. Bu deliklere ince gümüş tel sokmuş. Birinci heykelde, gümüş tel, heykelin ağzından, ikincide kulağından, üçüncüde göbeğinden çıkmış. Bu durum karşısında krala dönüp,
“Yüce kralım, bu bilmecenin cevabı açık bir kitap gibi karşınızda. Heykeller insanlar gibi..
İlk heykel, bize duyduklarını hemen dışarıya aktaranlar gibi.
İkinci heykel, söylenenler bir kulağından girip diğerinden çıkanlara benziyor.
Üçüncü heykel ise duyduklarını kendine saklayan ve ona göre davranan kimseler gibi..
Hükümdarım, bu özellikleri göz önünde bulundurarak, heykellerin değerine karar verebilirsiniz..! “