Araştırmacılık argümanı kullanır, arguman retoriği. "Retorik" sadece süs veya manipülasyon ya da hile değildir. Antik anlamıyla retorik, ikna edici söylemdir. Matematiksel isbatlamadan edebiyat eleştirisine uzanan bütün konularda araştırmacılar retorik tarzda yazarlar; ancak nadiren bu olgu üzerine kafa yorarlar. En sık karşılaşılan durum, konuşma tonu ve şekilleriyle, ıskartaya çıkarılacak stile ilişkin diğer aygıtların bizi nasıl hataya ya da yanlış yola götürdüğünü teşhir ederek, daha önceki bir araştırma çizgisinin retoriğini ortaya çıkarmayı deneyen manifestodur. Yine de, daha önceki retoriğe saldırıda bulunan yazarlar, alışkanlık icabı, kendi retorikleri üzerine hiç kafa patlatmazlar. Modern araştırmacılar genellikle kendi retoriklerini görmezlikten gelirler. İlk defa onyedinci yüzyılda bilimsel metodolojinin maskelerini giyen araştırmacılar, bu maskelerini giyen araştırmacılar, bu maskelerin altındaki retorik yüzleri bütünüyle unuttular. Onları retorige karşı resmi retoriği basitçe tekrarlamaları esasen, nesnelerin laboratuarda veya kütüphanede fiilen nasıl oluştukları konusundaki endişeyi azaltmaya yarar. Son zamanlarda, hükümetlerin ve reklam acentalarının propogandaları, retoriğin değerini çok daha fazla düşürdü.
Bununla birlikte, 1950'lerden bu yana, özellikle de son birkaç yıl içine, retorik yeniden hayat buldu. Edebiyat eleştirmenleri, iletişim teorisyenleri ve kamusal konuşma hocaları Çiçero, Quintilian ve dostlarını hiç bir zaman bütünüyle terk etmemişlerdi. Günümüzde, karşı retorik olarak şekillenmiş olanlar, sebatlarında haklı çıkmış görünüyorlar. Çünkü metodolijinin maskeleri giyildikçe inceliyor.