Kurban bayramı tatilinde Bosna'daydık. THY'nın gururla satın aldığı Bosna Hersek Havayolları'nın küçük pervaneli uçağı ile güç bela inebildik Saraybosna'ya. İstanbul'da görmeye alışmadığımız türde mütevazi ve basit bir havaalanından (10 euro karşılığında) taksiyle şehrin merkezine ulaştık. Şehir, en basit tabirle eski Bursa ile Beyoğlu'nun karışımı bir yer. Yeşilliği, hemen yanı başında yükselen dağları ve Osmanlı mimarisiyle Bursa'yı, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'ndan kalma Avrupai yapılarıyla ve İstiklal Caddesi'nin küçük bir kopyasını andıran Ferhadija Caddesi ile Beyoğlu'nu anımsatıyor.
Kaba bir şehir turundan sonra karnımızı acıkıyor. Ya da karnımızı acıktırmak için kabaca bir şehir turu yapıyoruz. Aklın yolu bir. Sabah sabah börekçiye dalıyoruz. Başçarşı mevkisindeyiz. Şehrin Osmanlılar'dan kalma şirin çarşısı. İstanbul'un Hocapaşa'sına benzer işin ehli restoranların sıra sıra dizildiği bir mevkideyiz. Börekçiden köfteciye, esnaf lokantasından (Aşçinica diyorlar) tatlıcıya envaiçeşit seçenek. Mahalleli Buregdzinica Bosna'yı öneriyor. Önündeki kuyruktan belli. İte kaka giriyoruz içeri. Üst kata çıkıyoruz. Bir de ne görelim. Milli Takım teknik direktörü Abdullah Avcı götürüyor kıymalı börekleri. Türkiye'de bayramın ilk günü (Bosna'da bayram ertesi gün başlıyorumuş neden diye sormayın) olduğundan selam verdikten sonra bayramlaşıyoruz. "Fenerliler'i niye az oynatıyorsun?" diye sormuyorum. Hele hele Selçuk İnan meselesine hiç girmiyorum! Börek yiyişinden belli. Mütevazi adam. Terim'i donunda sallar. Bir porsiyon patatesli bir porsiyon da peynirli söylüyoruz. Dikkatimi çeken, patates, peynir ve kıymalının fiyatlarının birbirlerinden farklı olması. Türkiye'de bir börekçiye girip kıymalı ve patatesliye aynı parayı verirsiniz. Kıymayı patatesin maliyetine getirmek için bir hayli seyreltirler (Soğan ve bilimum zerzevat sayesinde). Burada ise fiyat beklenildiği gibi (Çoktan aza) göre kıymalı, peynirli ve patatesli olarak sıralanıyor.
Yukarıdaki fotoda gözüken yoğurtlu böreği merak ediyorum. Standart böreğin üzerine yoğurdu boca etmişler. Mantı benzeri. Börekçi kadın küçük bir parça koparıp bana veriyor. Cıvık yoğurdun suyuyla yumuşacık olmuş. Kıtır böreği daha çok sevdiğimden bana hitap etmiyor. Fakat Boşnaklar bu böreği ağızlarından burunlarından afiyetle yiyorlar. İlk önce peynirli geliyor önüme. Börek kıtır. Hamur incecik ve şahane. Fakat peynir az tuzlu ve çok hafif. Türk damak yapısına hitap etmiyor. Çok beğenmiyorum. Sıra geldi patatesliye. Hamuru zaten şahane. Patatesi bolca soğanla karıştırmışlar. Ayrıca patatesi püre haline getirmek yerine ince ince doğramışlar. Mükemmel olmuş. Bayıldım. Kıymalıya çok yer kalmasa da yarım porsiyon onu da deniyoruz. Türkiye'de kıymalının neden patatesle aynı fiyata satıldığı işte burada anlaşılıyor. Böreğin içi neredeyse saf kıyma ile doldurulmuş. Üstelik daha sonra belirteceğim gibi buranın etleri hiç de rahatsız edici değil.