Ukraynalı bir anne, kendisinin ve kocasının Rus askerleri tarafından öldürülüp küçük çocuğunu yetim bırakabileceğinden korkan kızının cesedine ailesinin iletişim bilgilerini yazdı.
33 yaşındaki Sasha, Rusya ülkesini işgal etmeden önce Ukrayna’nın Kiev kentinin merkezinde yaşıyordu. Bir ressam, resim öğretmeni ve eski sanat küratörü, sık sık kanalın yakınında aile yürüyüşlerine çıktığını söyledi.
Ardından, Şubat’ta 24 Ocak’ta ilk Rus bombaları düştü ve Sasha’nın aklına tek bir şey geldi: 2 yaşındaki kızını güvenli bir yere götürmek.
Sasha, kocasıyla birlikte, taşıyabilecekleri kadar çok eşyayı hızla topladı ve Kiev’den kaçtı. Yolculuklarına hazırlanırken ve Rusların sivilleri hedef almasından korkarak, geniş ailesinin iletişim bilgilerini kızının sırtına kalıcı bir kalemle yazdı.
Soyadı güvenliği için saklanan Sasha, TODAY Parents’e verdiği demeçte, “Bana ve babasına bir şey olsaydı, onun için hiçbir bilgi olmayacağını hayal etmeye çalıştım” dedi. “Hayatta kalırsa ona kim bakacak? Ve gerçekten onun kim olduğunu bilmesini istiyorum. Belki birileri onu akrabalarıyla ilişkilendirebilir.”
İlişkili: Ukraynalı ebeveynler çocuklarını korumak için yürek burkan önlemler alıyor
Sasha, çocuğunun cildindeki iletişim bilgilerinin yanı sıra, kendisine ve kocasına bir şey olması durumunda kızının büyükanne ve büyükbabasının bilgilerini içeren geçici bir iletişim kartı oluşturdu.
“Bizim için güvenli olup olmayacağını bilmiyorduk” diye ekledi. “Sabah 5’te bomba sesleri bizi uyandırdı. Hava savunmamızın, sirenlerin seslerini duydum.
Sasha kısa süre önce fotoğrafı öncelikle kendisi için Instagram’a yükledi.
“Ben bir sanatçıyım, duygularımı göstermek istedim” dedi. “Ve bence dünya bunu görmeli. Şimdi diğer ülkelerdeki ebeveynlerden şoke olan birçok mesajım var. Rusların böyle bir şey yapabileceğini hayal bile edemezler.”
İlişkili: Kiev’den sesli mesajlar: Savaşın gerçekte nasıl olduğunu anlatan bir hayatta kalan
Savaş nedeniyle yerinden edilen 10 milyondan fazla Ukraynalı gibi, Sasha ve ailesi de Kiev’den güvenli bir şekilde kaçmayı başardı. Aile önce Kiev’den yeterince uzakta olduklarını umarak akrabalarının yanında kalmak için orta Ukrayna’ya kaçtı. Ancak sürekli bombalamalardan ve sığınaklardaki gecelerden sonra daha da uzaklaşmaya karar verdiler.
Artık kendilerini rahat hissetmediği bir yerde güvendeler. Hala Rus askerlerinin sonunda kendisi ve ailesi için geleceğinden korkuyor.
Şimdi, Sasha günlerinin birlikte geçtiğini söylüyor; birini diğerinden ayırt edemez. Annesiyle görüntülü görüşme yapmaya bile cesaret edemediğini çünkü hemen ağlamaya başladığını söylüyor.
“Kızım sadece büyükannesini istiyor” dedi. “Sadece birlikte olmak istiyorlar.”
Sasha resim yapmak, günleri bölmek ve hayatına normallik duygusu getirmek için zaman bulmaya çalışır.
“Bize yardım eden insanlar için bazı hediyeler çiziyorum” diye ekledi. Sadece bir şeyler yapıyor olmak bana sakin ve huzurlu bir his veriyor.”
İlişkili: O bir 9/11 ilk müdahale görevlisiydi. Şimdi, Ukraynalıları savaştan kurtarıyor
Kızı, yaşı nedeniyle neler olup bittiğini bilemeyecek kadar küçük – neler olup bittiğini bilen genç aile üyelerine sahip olduğunu ve seslerinde ve yüzlerinde korkunun neredeyse olduğunu söyleyen Sasha için gümüş bir lütuf. çıplak olmak için çok fazla.
“Yaşından gerçekten çok memnunum,” diye açıkladı. “Açıkçası babasından ve benden (kaygısını) hissettiğini düşünüyorum çünkü çok korkuyoruz. Savaşın ilk haftasında her gün eve gidebilir miyim diye sordu. Küçük olduğu için fazla konuşmuyor. ve sadece konuşmayı öğreniyordu, ama ‘Ev mi? Ev mi?’ diye soruyordu. İlk ayrıldığımızda. Bu yürek parçalayıcıydı.”
Sasha, Kiev’e dönüp dönemeyeceği konusunda hiçbir fikrinin olmadığını söyledi – Rus kuvvetleri şehirden çekilse de, eve dönmek için yeterince güvenli hissetmiyor.
“Ruslar tanklarıyla Kiev’in yakınında değiller ama yine de evimize bir bombanın ulaşma ihtimali %50/50,” diye açıkladı. “Hala havadan bombalıyorlar. Akrabalarım orada ama hayal bile edemiyorum. Yapamam, havadan bombalanma riski çok yüksek.”
Yine de, Sasha sık sık Rusya’nın ülkesini işgal etmesinden ve ailesinin iletişim bilgilerini kızının derisine yazmak zorunda kalmadan önceki hayatını düşünür.
“Güzel bir hayatımız vardı,” dedi. “Sanat sergilerini ziyaret ederdik ve kocam heykeller yapardı. Şimdi, korkarım sanata artık ihtiyaç yok. Ruslar o kadar çok yıkım yaptı ki, her şeyi yeniden inşa etmek için çok çalışmamız gerekecek.”
İlişkili: