Demirci Mehmet Efe, Kurtuluş Savaşı’nda Kuva-yi Milliye önderi. 1883 yılında Pirlibey, Nazilli’de doğdu. Babasının mesleğinden dolayı Demirci lakabını aldı. Askerlik görevini İzmir 5. Depo Alayı’nda demirci olarak yaptı.
Bir süre baba mesleği olan demircilikle uğraştı. I. Dünya Savaşı (1914-18) sırasında Ermeni bir yüzbaşıdan yediği dayak üzerine kaçarak dağa çıktı. Eşkıyalığa başladıktan kısa süre sonra Ödemiş, Denizli ve Aydın yörelerinde adını duyurdu. Yunanlıların İzmir’i işgali üzerine (15 Mayıs 1919) ulusal direniş hareketine katıldı. Yunanlılara karşı düzenlenen Adagide ve Fata baskınlarında gösterdiği yararlıklardan ötürü Aydın Cephesi Kuva-yı Milliye komutanlığına getirildi. Yunanlılara karşı savaşırken bir yandan da iç ayaklanmaların bastırılmasında görev aldı. Kasım 1920’de Güney Cephesi komutanlığının Refet Bey’e verilmesinden sonra, Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti Heyet-i Temsiliyesi’yle anlaşmazlığa düştü. Mehmed Efe’nin Çerkes Ethem güçlerine katılacağından kuşku duyan Refet Bey, Demirci’nin Isparta’nın İğdecik köyündeki karargâhını bastı. Mehmed Efe kaçmayı başardıysa da adamları yenilerek teslim oldu. Sonunda Ankara Hükümeti’nin çağrısına uyarak köyüne çekilmeyi kabul eden Demirci Mehmed Efe, gösterdiği yararlıklar göz önünde tutularak bağışlandı.Ege efelik kültürünün en ünlü simalarından babasının öcünü almak için dağa çıkan Efe