-
Güncelleme: 03.Ekim.2019, 23:43
1
Kayıtsız Üye Misafir
Şehitlerin günahları silinir mi ?
Şehitlerin günahları silinir mi ?
-
2
Desert Rose Bayan Üye
Desert Rose
Bayan Üye
Üye No: 5
Mesaj Sayısı: 9,604
Tecrübe Puanı: 147
Cevap: Şehitlerin günahları silinir mi ?
- Müslim, Ebu Hureyreden Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellemin şöyle dediğini rivayet etti: بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ وَقَالَ الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ وَالْمَبْطُونُ وَالْغَرِقُ وَصَاحِبُ الْهَدْمِ وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ Kim yolda yürürken yol üstünde dikenli bir dal görür de onu yoldan alırsa, Allah onu ödüllendirir. Dedi ki; Şehidler şu beş kişidirler: Taun/veba hastalığından ölen, ishal hastalığından ölen, boğularak ölen, enkaz altında ölen, Allah Azze ve Celle yolunda şehid olan.[1]
- Müslim, Ebu Hureyreden Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellemin şöyle dediğini rivayet etti: مَا تَعُدُّونَ الشَّهِيدَ فِيكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ قَالَ إِنَّ شُهَدَاءَ أُمَّتِي إِذًا لَقَلِيلٌ قَالُوا فَمَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي الطَّاعُونِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي الْبَطْنِ فَهُوَ شَهِيدٌ قَالَ ابْنُ مِقْسَمٍ أَشْهَدُ عَلَى أَبِيكَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهُ قَالَ وَالْغَرِيقُ شَهِيدٌ و Aranızda kimi şehidten sayıyorsunuz. Dediler ki; Ya Rasulullah, Allah yolunda öldürülen şehittir. Dedi ki; O zaman ümmetimin şehidleri az demektir. Dediler ki; O halde onlar kimdir, ya Rasulullah? Dedi ki; Kim Allah yolunda öldürülürse şehittir. Kim Allah yolunda ölürse şehittir. Kim taun hastalığından ölürse şehittir. Kim ishalden ölürse şehittir. (İbn Muksim dedi ki; Bu Hadis ile ilgili babanın şöyle dediğine şahit oldum: Kim boğularak ölürse şehittir.[2]
Bütün bu kişilerin şehid olmalarından kast olunan, onlara Ahirette şehid sevabının olmasıdır. Dünyada ise gasledilip cenaze namazları kılınır. Şehid kelimesi sevaba ulaşanlar hakkında ve bu açıdan zikredildiğinde o kişilere şehid denilmesi doğru olur. Fakat beraberinde herhangi bir karine olmaksızın konuşmada şehid kelimesi geçtiğinde bu sadece Allah Subhenehû ve Teala yolunda öldürülenlere hasredilir, o kişilere hasredilmez.
2- Dünya şehidi ise; Ahireti olmaksızın dünyada şehid ile ilgili hükümler ona uygulanır. Yani gasledilmez, cenaze namazı kılınmaz, elbisesi ile defnedilir. Fakat o Ahirette, Allahın Kelimesinin yüce olması için savaşan şehidlerin sevabını alamaz. Zira o; ünvan için, sadece ganimet için ya da düzenbazlık için savaşmak gibi Allah yolundan başka bir gaye için savaştı. Nitekim Hadisler şehid sevabını, Allah Subhenehû ve Teala yolunda savaşan şehide has kılmıştır. O geriye dönmeden ileriye doğru ilerleyerek savaşmıştır.
- Müslim, Ebu Musa el-Eşârî kanalı ile şunu rivayet etti: Bir adam Nebi SallAllahu Aleyhi Veselleme gelip şöyle dedi: Ya Rasulullah, bir kişi ganimet için savaşıyor, bir kişi anılmak için savaşıyor, bir kişi yerini görmek için savaşıyor. Kim Allah yolundadır? Bunun üzerine Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem şöyle dedi: مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ Kim Allahın Kelimesi yüce olsun için savaşırsa, o Allah yolundadır.[3]
- Müslim, Ebu Musadan şunu rivayet etti: Rasulullah SallAllahu Aleyhi Veselleme yiğitlik için savaşan, hamiyet (şiddetli tutuculuk için), riya (gösteriş) için savaşan kişiler hakkında; hangisi Allah yolundadır? diye sordu. Bunun üzerine Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem şöyle dedi: مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ Kim Allahın Kelimesi yüce olsun için savaşırsa, o Allah yolundadır.[4]
Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem, şehidin günahının affedilmesi için geriye dönmeden ileriye doğru giderek savaşmayı şart koşmuştur. Nitekim Müslim, Abdullah b. Katâdeden o da Katâdeden Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellemden şunu anlatırken işittiğini rivayet etmiştir: Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem, insanlar arasında ayağa kalkıp onlara, Allaha iman ederek, Allah yolunda cihad etmenin en faziletli amel olduğunu hatırlattı. Bunun üzerine bir adam ayağa kalkıp ona şöyle dedi: Ya Rasulullah, ben Allah yolunda öldürülürsem günahlarım benden silinir mi, ne dersin? Bunun üzerine Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem ona şöyle dedi: نَعَمْ إِنْ قُتِلْتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَتُكَفَّرُ عَنِّي خَطَايَايَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ إِلا الدَّيْنَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلام قَالَ لِي ذَلِكَ Evet, sen Ahirette sevabını bekleyerek geriye dönmeden ileriye doğru gitmekte sabrederek Allah yolunda öldürülürsen. Sonra Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem şöyle dedi: Nasıl dedin? O da dedi ki; Ben Allah yolunda öldürülürsem günahlarım benden silinir mi, ne dersin? Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem dedi ki; Sen geriye dönmeden ahiret sevabını bekleyerek ilerlemekte sabredersen, borç hariç evet. Zira Cebrail Aleyhisselam bana bunu dedi.[5]
Bunun mefhumu; geriye dönüp savaşmazsa günahı ondan silinmez ve ona şehid sevabı olmaz.
Ayrıca ünvan/şöhret için savaşan kimsenin şehid olarak isimlendirdiği halde azap göreceğini Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem açıklamıştır.
Müslim, Süleyman b. Yesârdan şunu rivayet etti: İnsanlar gruplar halinde Ebu Hureyreye gidiyordu. Ona Şam ehlinden gelen birisi şöyle dedi: Ey şeyh, Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellemden işittiğin bir Hadisi bize anlat. O da dedi ki; Evet, Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem şöyle derken işittim: إِنَّ أَوَّلَ النَّاسِ يُقْضَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَيْهِ رَجُلٌ اسْتُشْهِدَ فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا قَالَ فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا قَالَ قَاتَلْتُ فِيكَ حَتَّى اسْتُشْهِدْتُ قَالَ كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لأنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ Muhakkak ki, Kıyamet gününde hakkında hüküm verilen ilk insan, şehid edilen bir adamdır. O adam getirilip kendisine nimet tanıtılır. O da onu tanımış olur. Allah ona, Bunun için ne yaptın? der. O da; Şehid olasıya kadar Senin için savaştım, der. Allah da; Yalan söyledin, sen cesur desinler diye savaştın, nitekim öyle denildi, der. Sonra onun ateşe atılasıya kadar yüzüstü sürüklenmesini emreder.[6]
Bu, ünvan ve şöhret için savaşmanın dünyada şehid hükümlerine göre muamele görse de Kıyamet Günü onun için şehid sevabı olmadığına bilakis azap olduğuna delâlet etmektedir.
3- Dünya ve Ahiret şehidine gelince; o, Allahın Kelimesinin yücelmesi için kâfirlerle savaşıp savaş meydanında Müslümanlar ile kâfirler arasında öldürülen kimsedir. İster savaş, harb beldelerinde olsun, ister ise İslâm beldelerinde olsun fark etmez.
Allahu Teâlâ şöyle dedi:
وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ Allah yolunda öldürülenleri sakın ölü sanmayın. Bilakis onlar diridirler, Rableri yanında rızıklara mazhar olmaktadırlar.[7]
İşte bu şehid, hakkında Şerî hükümlerin yani şehid hükümlerinin geldiği şehittir. Bu şehidlik, kâfirlere karşı savaşta öldürülen kimseye hastır. Aynı şekilde savaş meydanında yaralanan sonra bu yarasından dolayı ölen kimse de savaş meydanında öldürülen kimse gibi sayılır.
Fakat onun dışında kalanlar şehid sayılmaz. Buna binaen bağilere karşı savaşta öldürülen kimse şehid sayılmaz. Savaş meydanında yaralanan sonra yarası iyileşen daha sonra ölen kimse de şehid sayılmaz. Dolayısıyla hakkında özel hükümler olan ve Allah Subhenehû ve Tealanın canlı olduğunu haber verdiği şehid; Allahın Kelimesinin yücelmesi için kâfirlere karşı savaş meydanında öldürülen kimse ve savaş meydanında yaralanıp bu yarasından dolayı ölen kimsedir, başkası değil. Zikredilen bu şehidin hükmü şudur:
Yıkanmaması, kefenlenmeyip kanı ve elbisesi ile defnedilmesi. Çünkü şehid, Kıyamet Günü kanının kokusu çok güzel misk olduğu halde haşrolunur.
1- Şehidin yıkanmaması ile ilgili Buharinin, Cabirden rivayet ettiği şu Hadis vardır:
Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhudda öldürülenlerden iki adamı bir tek elbise içine koyuyordu. Sonra; أيهم أكثر أخذا للقرآن Bunlardan hangisi daha çok Kuran okuyordu? diyordu. Ona birisi gösterildiğinde önce onu mezara yerleştiriyordu. Sonra da; أنا شهيد على هؤلاء Ben bunlara şahidim. diyordu. Onları yıkamaksızın ve cenaze namazı kılmamaksızın kanları ile defnedilmesini emrediyordu.
- Ahmed b. Hanbel de Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin Uhudda öldürülen müminler hakkında da şöyle dediğini rivayet etti: تُغَسِّلُوهُمْ فَإِنَّ كُلَّ جُرْحٍ أَوْ كُلَّ دَمٍ يَفُوحُ مِسْكًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْ لا Onları yıkamayın. Zira her yara ya da her kan Kıyamet günü etrafına misk kokusu yayar. Onlara cenaze namazı kılmadı.[8]
- Rivayet edildi ki: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhud şehidleri hakkında şöyle dedi: زملوهم بدمائهم فإنه ليس كلم يكلم في الله إلا يأتي يوم القيامة يدمى لونه لون الدم وريحه ريح المسك Onları yıkamaksızın kanları ile gömün. Zira ancak Allah yolunda yaralanan bir kimse, Kıyamet Günü yarası; rengi kan, kokusu misk kokusu olan bir şekilde kanıyor olduğu halde getirilir.[9]
- Enesten şu rivayet edildi: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhudda öldürülenler üzerine cenaze namazı kıldırmadı ve onları yıkatmadı.[10]
Uhud şehidleri yıkanmadığı gibi, Bedir şehidleri de yıkanmadı. Aynı şekilde Hendek ve Hayber şehidleri de yıkanmadı. Bu da gösteriyor ki şehid yıkanmaz.
2- Aynı şekilde şehid, ölünün kefenlendiği gibi kefenlenmez. O sadece, üzerindeki elbise ile kefenlenir. Bunun delili de Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellemin Uhud şehidleri hakkında söylediği şu sözdür: زَمِّلُوهُمْ بِكُلُومِهِمْ وَدِمَائِهِمْ Onları yaraları ve kanları ile gömün.[11]
- İbn Abbastan da şu rivayet edilmiştir: Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhudda öldürülenlerin üzerinden deri ve demir parçalarının uzaklaştırılıp kanları ve elbiseleri ile defnedilmesini emretti.[12]
Şehidin cenaze namazının kılınmamasına gelince; Ona cenaze namazı kılınması caizdir, kılınmaması da caizdir. Caiz oluşu; Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellemin Uhudda öldürülenler için onları defnettikten sonra, Hamza için, savaş meydanında öldürülen bir adam için cenaze namazı kıldığına dair rivayetlerden dolayıdır.
- Buhari, Ukbe İbn Âmirden şunu rivayet etti: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhudda öldürülen müminler için sekiz sene sonra, ölenlere ve dirilere veda eden kimse gibi cenaze namazı kıldı.
- Ebu Davud, Ebu Selâmdan o da Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin ashabından bir adamdan şöyle dediğini rivayet etti: Biz Cüheynden bir kabileye saldırdık. Müslümanlardan bir adam onlardan bir adam talep etti. Ona saldırdı, isabet etmedi ve kendisi darbe aldı. Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem, Ey Müslümanlar topluluğu kardeşinize bakın. dedi. İnsanlar hemen onun yanına gittiler, onu ölmüş buldular. Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem onu, elbisesi ve kanı ile sarmaladı ve cenaze namazını kıldırıp defnetti. Dediler ki; Ya Rasulullah, o şehid mi? Dedi ki; Evet, ona şahidim.
Bu Hadisler, sâbit Hadislerdir. Bunlar şehid için cenaze namazı kılındığına dair gayet açıktırlar.
Şehid için cenaze namazı kılmamanın caiz olmasına gelince; o da Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellemin şehid için cenaze namazı kılmadığına dair başka rivayetlerin olmasındandır.
- Nitekim Ebu Davud ve Tirmizi, Enesten şunu rivayet etti: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhudda ölenler için cenaze namazı kıldırmadı ve onları yıkattırmadı.
- Ahmed, Enesten şunu rivayet etti: Uhud şehidleri yıkanmadan kanları ile defnedildiler.
- Buhari, Câbir b. Abdullah RadıyAllahu Anhdan şöyle dediği rivayet edildi: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem, Uhudda öldürülenlerden iki adamı bir tek elbisede birleştirip sonra; أيهم أكثر أخذا للقرآن Hangisi daha çok Kuran okuyordu? diyordu. Onlardan birisi gösterilince önce onu kabre koyuyordu. أنا شهيد على هؤلاء Kıyamet Günü ben onlara şahidim. diyordu. Onları yıkattırmadan, cenaze namazları kılınmadan kanları içinde defnedilmelerini emretti.
Bu Hadisler, sabittir ve şehid için cenaze namazı kılınmadığına dair delaletleri açıktır. Nitekim Şafi; İbn Abbas Hadisi hakkında, Uhud şehidleri için defnedilmelerinden önce namaz kılınmamasının manası hakkında sorulduğunda şöyle cevap vermiştir: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin, Uhudda ölenler için cenaze namazı kıldırmadığına dair haberler mütevatir şeklinde gelmiştir.
İster Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin şehid için namazı kıldırdığına dair olsun, ister ise kıldırmadığına dair olsun bu haberlerin tamamı sabittir. Onlardan herhangi birisinin sübutunu ve hem rivayet hem de dirayet bakımından delil getirilenlerden olmasını reddetmeye bir yol yoktur. Onlardan birisini diğerine tercih etmeye de bir yol yoktur. Çünkü Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellemin o şehidler için cenaze namazı kıldırdığından sahabelerin gafil olması ihtimal dışıdır. Yine Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellemden ölenler için cenaze namazı kıldırdığı sabit olduğu halde bunun tersine olan cenaze namazının terk edilmesinden de gafil olmaları ihtimal dışıdır. Şu halde iki haberden birisi diğerine nasıl tercih edilir.
Şöyle denilmez: Şehid için namaz kıldığının sabit olduğu Hadislerdeki الصلاة Salât kelimesinden kast olunan duadır. Böylece صلى Sallâ sözü, dua manasında olur. Böyle denilmez. Çünkü bir karine geçmedikçe, Şerî hakikatler lügavî hakikatlerin önüne geçer. Burada ise bir karine geçmedi. Dolayısıyla ölü için salâttan kasıt; ölü için kılınan Şerî salâttır (yani cenaze namazıdır).
Şöyle de denilmez: Ölü için namaz kılınmasıyla ilgili Hadisler, namaz kılınmamasıyla ilgili Hadisleri neshederler. Çünkü onlardan birisi, Uhud şehidleri için sekiz sene sonra namaz kılındığına dairdir. Bu Hadisin bu konuyla ilgili bütün Hadislerin sonuncusu olduğu sabit olmuştur. Çünkü bu İbn Habbânın rivayetinde şöyle geçmektedir: Sonra evine girdi. Allah onu katına alasıya kadar dışarı çıkmadı. Böyle denilmez. Çünkü Hadisin sadece sonra gelmiş olması neshe delâlet etmesi için yeterli değildir. Bilakis kendisinden neshin anlaşıldığı başka bir karinenin olması kaçınılmazdır. Burada öylesi bir karine yoktur. Dolayısıyla o Hadislerde nesh yoktur.
Böylece bu konudaki yukarıda geçen bütün rivayetler muteberdir. Şehid için cenaze namazı kılınmaması caiz olarak yorumlanır. Zira Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellemin Bedir şehidleri için, Hendek şehidleri için, Hayber şehidleri için cenaze namazı kıldığı rivayet edilmemiştir. Aynı şekilde şehidler için cenaze namazı kılındığında bunda bir mahzur olmadığına yorumlanır. İnsanların şehid için cenaze namazı kılmaları engellenmez.
Şehidin şehid olarak isimlendirilmesi, kendisine Cennetlik olduğuna dair Kuran nâssı ile şahitlik olmasından dolayıdır.
Allahu Teâlâ şöyle dedi:
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنْ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمْ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ Allah, müminlerden mallarını ve canlarını kendilerine (verilecek) cennet karşılığında satın almıştır. Çünkü onlar Allah yolunda savaşırlar öldürürler, öldürülürler.[13]
- Müslim, Câbirden şunu rivayet etti: Bir adam şöyle dedi: Öldürülürsem ben neredeyim ya Rasulullah? Rasulullah da ona; في الجنة Cennette. dedi. Bunun üzerine elindeki hurmaları yere atıp öldürülesiye kadar savaştı.
Süveydin Hadisinde ise şöyle geçti: Bir adam Uhud günü, Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem dedi ki: ...
- Enes b. Malikten şu rivayet edildi: Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem, ashabı ile birlikte sefer için erkenden yola çıktılar. Bedire müşriklerden önce vardılar. Sonra müşrikler geldiler. Bunun üzerine Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem şöyle dedi: لا يُقَدِّمَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَى شَيْءٍ حَتَّى أَكُونَ أَنَا دُونَهُ فَدَنَا الْمُشْرِكُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُومُوا إِلَى جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَوَاتُ وَالأرْضُ قَالَ يَقُولُ عُمَيْرُ بْنُ الْحُمَامِ الأنْصَارِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَنَّةٌ عَرْضُهَا السَّمَوَاتُ وَالأرْضُ قَالَ نَعَمْ قَالَ بَخٍ بَخٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَحْمِلُكَ عَلَى قَوْلِكَ بَخٍ بَخٍ قَالَ لا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلا رَجَاءَةَ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِهَا قَالَ فَإِنَّكَ مِنْ أَهْلِهَا فَأَخْرَجَ تَمَرَاتٍ مِنْ قَرَنِهِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ مِنْهُنَّ ثُمَّ قَالَ لَئِنْ أَنَا حَيِيتُ حَتَّى آكُلَ تَمَرَاتِي هَذِهِ إِنَّهَا لَحَيَاةٌ طَوِيلَةٌ قَالَ فَرَمَى بِمَا كَانَ مَعَهُ مِنَ التَّمْرِ ثُمَّ قَاتَلَهُمْ حَتَّى قُتِلَ Ben ondan önce olmadıkça sizden birisi bir şeye önce varmasın. Müşrikler yaklaştı. Bunun üzerine Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem şöyle dedi: Genişliği yeryüzü ve gökler kadar olan cennete koşun! Dedi ki; Umeyr İbn el-Hımâm el-Ensâri şöyle diyordu: Ya Rasulullah! Genişliği yer ve gökler olan bir cennet mi? Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem; Evet. dedi: O; Çok iyi. dedi. Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem; Seni, çok iyi demeye sevk eden nedir? dedi. O da; O Cennetin ehlinden olmam beklentisinden başka bir şey değil, Allaha yemin olsun ya Rasulullah. dedi. Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem de ona; Sen onun ehlindensin. dedi. Çantasından biraz hurma çıkardı, onlardan yemeye başladı. Sonra da; Eğer ben bu hurmalarımı yiyesiye kadar yaşarsam, bu uzun bir hayat olur. deyip yanındaki hurmaları attı, sonra da öldürülesiye kadar müşriklerle savaştı.[14]
Böylece Allah ve Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem, şehidin Cennette olduğuna şahidlik ettiler.
-
3
Desert Rose Bayan Üye
Desert Rose
Bayan Üye
Üye No: 5
Mesaj Sayısı: 9,604
Tecrübe Puanı: 147
Cevap: Şehitlerin günahları silinir mi ?
Şehidin diri olmasına gelince, bu Kuranın nâssı ile sabittir.
Allahu Teâlâ şöyle dedi:
وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ (169) فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمْ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ (170) يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنْ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ Allah yolunda öldürülenleri sakın ölü sanmayın. Bilakis onlar diridirler; Allah'ın, lütuf ve kereminden kendilerine verdikleri ile sevinçli bir halde Rableri yanında rızıklara mazhar olmaktadırlar. Arkalarından gelecek ve henüz kendilerine katılmamış olan şehit kardeşlerine de hiçbir keder ve korku bulunmadığı müjdesinin sevincini duymaktadırlar.[15]
Şehidlere ait bu diri oluşu, bizim idrak edemediğimiz ve algılayamadığımız gaybî bir hayattır. Çünkü o hayat, ebediyet âleminde bir hayattır. Biz her ne kadar şehidlere ait bu hayatı idrak edemezsek de algılayamazsak da onun varlığına inanmamız kesin zorunlu bir husustur. Çünkü Kuranın kesin nâssı ile sabittir.
Allahu Teâlâ şöyle dedi:
وَلا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لا تَشْعُرُونَ Allah yolunda öldürülenlere ölüler, demeyin. Bilakis onlar diridirler. Fakat siz algılayamazsınız.[16]
Şehidlere ait hayat, kendilerine iman edilmesi vacip olan mugayyebattan/gayıpla ilgili hususlardandır.
Şehidlerin faziletine gelince; bu dengi olmayan büyük bir fazilettir. Bunu Rasul SallAllahu Aleyhi Vesellem birkaç Hadiste açıklamıştır.
- Buhari, Katâdeden şöyle dediğini rivayet etti: Enes b. Malik RadıyAllahu Anh, Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin şöyle dediğini rivayet ederken işittim: مَا أَحَدٌ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يُحِبُّ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَلَهُ مَا عَلَى الأرْضِ مِنْ شَيْءٍ إِلا الشَّهِيدُ يَتَمَنَّى أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَيُقْتَلَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَا يَرَى مِنَ الْكَرَامَةِ Şehidten başka cennete girip de dünya yüzünde hiçbir şeyi olmadığı halde, dünyaya dönmeyi arzu eden bir kimse yoktur. Zira yalnız şehid, gördüğü şeref ve itibardan dolayı dünyaya dönüp on defa öldürülmeyi arzu eder.[17]
- Buharinin bir başka rivayetinde ise şöyle geçti: Mugire b. Şube şöyle dedi: Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellem bize Rabbimizden, bizden kim öldürülürse Cennete gideceği mesajını bildirdi. Ömer, Nebi SallAllahu Aleyhi Veselleme dedi ki; Bizim öldürülenlerimiz cennette, onların öldürülenleri ise cehennemde, değil mi? O da SallAllahu Aleyhi Vesellem; بلى Evet, gerçekten öyle. dedi.[18]
- Abdullah b. Amru b. el-Âs, Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellemin şöyle dediğini rivayet etti: يُغْفَرُ لِلشَّهِيدِ كُلُّ ذَنْبٍ إِلا الدَّيْنَ Şehidin kul borcu hariç her günahı affolunur.[19]
- Yine Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin şöyle dediği rivayet edildi: القتل في سبيل الله يكفر كُلُّ شيء إِلا الدَّيْنَ Allah yolunda öldürülenlerin kul borcu hariç her şeyi bağışlanır.[20]
- Buhari ve Müslim, Ebu Hureyreden Nebi SallAllahu Aleyhi Vesellemin şöyle dediğini rivayet ettiler: تَضَمَّنَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لا يُخْرِجُهُ إِلا جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَإِيمَانًا بِي وَتَصْدِيقًا بِرُسُلِي فَهُوَ عَلَيَّ ضَامِنٌ أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ أَرْجِعَهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ نَائِلاً مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا مِنْ كَلْمٍ يُكْلَمُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَهَيْئَتِهِ حِينَ كُلِمَ لَوْنُهُ لَوْنُ دَمٍ وَرِيحُهُ مِسْكٌ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْلا أَنْ يَشُقَّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ مَا قَعَدْتُ خِلافَ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَبَدًا وَلَكِنْ لا أَجِدُ سَعَةً فَأَحْمِلَهُمْ وَلا يَجِدُونَ سَعَةً وَيَشُقُّ عَلَيْهِمْ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنِّي وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي أَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأُقْتَلُ ثُمَّ أَغْزُو فَأُقْتَلُ ثُمَّ أَغْزُو فَأُقْتَلُ Allah, evinden ancak Allah yolunda cihad için çıkan kimseye kefil olmuştur. O kimse evinden Allahın; yolunda cihad edenleri cennete koyacağına ya da sevap ve ganimetten elde ettiğini elde etmiş olduğu halde evine döndüreceğine dair sözünü tasdik ederek çıkmıştır. Muhammedin canı elinde olan Allaha yemin olsun ki; Allah yolunda alınan bir yara yoktur ki, ilk meydana geldiği şekli ile rengi kan rengi, kokusu da misk kokusu olduğu halde Kıyamet Gününde çıkıp gelmesin. Yine Muhammedin canı elinde olana yemin olsun ki, müminlerden bir takım erkekler, ben savaşa çıktığım halde kendileri istemeyerek benden geride kalmasalardı ve ben onları taşıyacak binek bulamıyor olmasaydım, Allah yolunda savaşan hiçbir seriyeden geri kalmazdım. Muhammedin canı elinde olana yemin olsun ki, Allah yolunda öldürülmemi, sonra dirilmemi, sonra yine öldürülmemi, sonra dirilmemi, sonra yine öldürülmemi arzularım.[21]
[1] Müslim, K. İmârat, 3538
[2] Müslim, K. İmârat, 3539
[3] Müslim, İmârat, 3524
[4] Müslim, K. İmârat, 3525
[5] Müslim, K. İmârat, 3497
[6] Müslim, K. İmârat, 3527
[7] Ali İmran: 169-171
[8] Ahmed b. Hanbel, B. Müs. Mükessirîn, 13674
[9] Nesâi
[10] Şâfi, Müsnedinde rivayet etti
[11] Ahmed b. Hanbel, B. Müs. El-Ensâr, 22549
[12] Ebu Davud
[13] Tevbe: 111
[14] Müslim, İmârat, 3520
[15] Ali İmran: 169-171
[16] Bakara: 154
[17] Buhari, K. Cihâd ves Seyr, 2606
[18] Buhari
[19] Müslim, K. İmârat, 3498
[20] Müslim, K. İmârat, 3499
[21] Müslim, K. İmârat, 3484
alıntı
-
Sponsor bağlantılar Reklam