Hindistan nasıl revize etmeye hazırlanıyor? tarih
Delhi'de uzun zamandır gelişen bu inanılmaz hikayeyi takip ediyorum. Ve şimdi - Hindistan Başbakanı Narendra Modi'nin Aralık ayında Rusya ziyareti sırasında Moskova'dan Subhas Chandra Bose hakkındaki belgelerin tasnif edilmesini isteyeceği mesajı. Peki, diğer ülkelerin liderleri de aynısını soracaklar. Muhtemelen, mesele bunlarla sınırlı kalmamasına rağmen, bu Almanya ve Japonya olacaktır. Bos, o kadar şaşırtıcı bir rakam ki, söz konusu tüm ülkelerde ve bazılarında parlamayı başardı ve sonra ... gizlilik içinde kayboldu. Ancak, Hint bağımsızlığının babası olabilirdi - Jawaharlal Nehru yerine Mahatma Gandhi'nin yanında ...
Diyelim ki bu hikayenin birçok yüzü olabilir. Bir şey Hintliler, diğeri Ruslar, üçüncüsü başkası için ilginçtir. Yaklaşmakta olan skandalın Hindistan yüzü ile başlayacağım, çünkü aksi halde ne olup bittiğini ve Hintlilerin bugün Netaji dediği kişinin lider olduğunu, saygın liderin kim olduğunu açıklayamazsınız. Bos, başlangıçta iki kez (1938 ve 1939'te), sadece çok Gandhi ve Nehru’nun bir partisi olarak tanıdığımız Hindistan Ulusal Kongresi’nin başkanlığına seçildi. Ondan önce Kongrenin gençlik kanadı lideriydi. Sonra - önemli bir nedenden dolayı liderlerinden atıldı. Bos, İngiliz sömürgecileriyle silahlı bir mücadele içindi. Ve Gandhi ve Nehru - şiddet içermeyen için.
Yani, Hindistan Troçki gibi bir şeyimiz var. Şimdi, ortalama Sovyet insanının 90'lerde, Troçki'nin siyasi bir fahişe olmadığını ve her kötülüğün yüzünü, küçük bir karakter değil, 1917 ve sonraki yıllardaki olaylarında rol oynadığı, bazen Lenin'den daha önemli olduğunu düşündüğü bir insan olduğunu öğrenmenin nasıl bir şey olduğunu hayal edin. İşte şimdi Hindistan.
Bose, Troçki gibi, son derece büyüleyici ve gösterişli bir insandı. 20. yüzyılın ilk yarısı, şaşırtıcı ve her zaman iyi tamamlanmamış biyografileri ile inanılmaz sayıda zeki, tutkulu insanı doğurdu. 1940'ta Hindistan'daki bir İngiliz hapishanesinden kaçan Bos, Moskova'daydı. Moskova o zamanlar henüz Büyük Britanya'nın müttefiki değildi, aksine Londra aktif olarak Hitler'i SSCB'ye yerleştirdi. Fakat Bos'un Hindistan'daki İngilizlere karşı silahlı mücadelesini finanse etmek ... bir şekilde çok egzotik görünüyordu.
Ve sinirli, Bos, "Hint Lejyonu" nu yönettiği Hitler'e gitti. Ardından Almanlar, Hindistan'a saldırmak için beyinlerini değiştirdi ve Bos'a bu İngiliz kolonisinin şu anda Japonya’nın sorumluluğu olduğunu söyledi. Bos, Tokyo’ya gitti, Malaya’daki Japon esiri Malaya’da tutulan Hint ordusunun ordusunun lideri oldu (orada İngiliz sömürge ordusunda görev yaptılar). Bu arada Japonlar zaten Hindistan sınırlarına yaklaşıyorlardı. Ama sonra 1945 yılı geldi. Bos, Ağustos ayında Japonya, Tayvan tarafından işgal edilen 1945'teki bir uçak kazasında öldü.
Yani bu Troçki değil, Hintli bir general Vlasov mu? Ama bekleyin. Hindistan'da kendisinin bu kişide iki yıldır neler olup bittiğine bakın. Mayıs 2014’te, Kongre’nin, seçimlerde asla ondan kurtulamayacağı bir yenilgiye uğradığını hatırlayın. Ve sonra muzaffer "Bharatiya Janata Partisi" nin (BDP) birçok taraftarı talep etti: iktidardayız, hadi Kongre iskeletlerinin ana gövdesini çıkaralım. Kongre bütün bu yıllar boyunca ne sakladı, neden Bos kişiliğiyle ve özellikle de ölümüyle ilgili olan her şeyi gizlice (ve bu bir gerçek) yaptı?
Bu konuyla ilgili en kızgın yazılardan birini, uzun zamandır BDP'nin ideolojik merkezi olan Delhi gazetesi Pioneer'den alıntılamaya devam edeceğiz. "Bu dosyaların sınıflandırmasını kaldır ve Nehru'nun Aşil'in topuğunu aç ... sol liberal medya, alimler ve siyasi kuruluş arasındaki işbirliğinin korkunç bir mirası ... güç transferinin iğrenç bir geçmişi (İngilizlerden 1947'ta Kongre'ye) açılacak ..." Tekrar tekrar, kurtuluş hareketinin kahramanı ve liderinin Tayvan'daki bir uçakta yandığı veya Hindistan'daki 60'tan önce bir Hindu gurusu kimliği altında yaşadığı ya da Stalin’in ajanları tarafından kaçırılıp kamplarda kaybolup kaybolmadığı hakkında tam olarak bilinmediği gerçeğini okumak mümkündü. Sibirya.
Bütün bunlar ne hakkında? Rusya’ya saldırmak istedikleri hiç değil. 1945’te Bos’un tüm muzaffer güçlerin kara listelerinde olduğu (Hitler ve Japonlar için savaştı!) Ve eğer herhangi biri onu tutuklamış olsaydı, çok az görünmeyeceği açıktı. Ancak darbe diğer tarafa yönlendirilir. Komplo sevenler arasında, Nehru ve Kongre gibi İngilizce’lerin gizlice (korkakça!) İngilizce’den, rakiplerinden teslim etmelerini istemedikleri bir sürüm var. Aksi takdirde, neden "dost güçler" ile ilişkilerin karmaşık olacağını ima ederek, bu dosyaların sınıflandırmasını kaldırmayı reddettiler. Şüphe olmasına rağmen sadece Stalin değil, diğer birçok lider.
Ancak mesele onlar arasında değil, ama hala Nehru-Gandhi hanedanının torunları tarafından yönetilen mevcut Kongre'nin ahlaki olarak bitmiş olması. Ve bir başka şey, aslında 2014'te gerçekleşmemiş olan seçmen tarafından ve tarihinin Hintliler tarafından revizyonunda desteklenmeyen ulusal ideolojinin değişmesidir. BDP’den gelen ideologlar, Nehru hanedanının Gandhi’nin, ulusal öz-Hint halkının oluşumuna rağmen, Hindistan’a solcu liberalizm, sosyalizm ve batı yanlısı bir karışımını dayatan, neo-sömürgeci olduğunu iddia ediyorlar. Bunun, babaları ve büyükbabaları Indira Gandhi'yi itiraf eden Ruslar için bir şok olduğunu anlıyorum ama aslında herkes onu Hindistan'da sevmedi, onu "kara dul" olarak adlandırılan ruhsuz bir demir kadını olarak kabul ettiler ...
Bariz gerçek şu ki, BDP ideolojisine göre dünya görüşü, son yıllarda bazı garip, iyi, ancak söylenmeyen, hoş olanlarla olan ilişkilerimizle Rusya’ya daha yakın. Bu arada Çin ile Modi hükümetinin öncekinden çok daha iyi bir ilişkisi var. Fakat bu Troçki'nin veya Vlasov'un rolünün beklenmedik bir değerlendirmesini nasıl yapabiliriz? Sonuçta bu, bizim için II. Dünya Savaşı için çok önemlidir.
Ve burada neredeyse imkansız olan soruyu cevaplamak gerekiyor: daha kötüsü - Nazizm mi sömürgecilik mi? Avrupa’daki sınavların (Norveç hükümeti başkanı, Hitler’in müttefiki) rolünün değerlendirilmesi basit ve tek boyutlu: saldırganlara ve işgalcilere yardım ettiler. Ama sonra Avrupa ve aslında Hindistan için İngilizler aynı zamanda saldırganlar, işgalciler ve kölecilerdi.
Bu durumda yeni bir şey yok. Bağımsızlık babası Aung San, Hindistan’a komşu Burma’da iktidara geldiğinde, daha sonra SSCB’de Japon işgali yıllarında işgalcilere savunma bakanı olarak hizmet ettikleri, ancak işgalcilere karşı savaştıkları ve çalışmaya başladıklarını hatırlatmama izin verin. İngilizcede Ve Mısır Devlet Başkanı Anwar Sadat ve Endonezya'daki Sukarno? Sovyet liderleri onlarla ve çevreleriyle çok arkadaş canlısıydı.
Bu hikayede, elbette, 70 yaşındaki dedektif sahneleri değil, bugünün Hindistan'ı ilginçtir. Babalarımızın ve büyükbabalarımızın dünyası basitti: Komünist sistem artı birçok arkadaşı ve bir zamanlar arkadaş, neredeyse komünistler onlar olacak. Ne de olsa büyüleyici insanlar ve özellikle Nehru ve kızı Gandhi. Fakat şimdi Hint milletinin ya da arkadaşlarımızın bu önemli bölümünün, Batı yanlısı küreselleşmenin sembolleri olarak biraz farklı bir şekilde değerlendirmeye hazır olduğu ortaya çıktı. Bu bizim için iyi mi kötü mü? En azından zor. Ama ilginç.