Batı'nın tehdidi
Sergei Grachev, AiF: Meslektaşınız Andrei Bitov, Yuri Mikhailovich, hükümetin ülkede neredeyse kablosuz bir GULAG inşa ettiğine inanıyor. Benzer görüşleri paylaşıyor musunuz?
Yuri Polyakov: Hayır, elbette! Anlamıyorum, ama gerçekte bu Gulag nedir?! Havadaki TV sunucusu, tarihçi Yuri Zhukov'u asmayı vaat ediyor mu? Yoksa Ekho Moskvy telsizi, Batı'nın ideolojisini bize mi yayıyor? Bits, hükümetin protesto hareketini bastırdığını söylüyor. Peki bu hareket neydi? Neye karşı protesto ediyordun? Duma'da yapılan sert seçimlere karşı? Bu tamamen saçmalık! Yapılmış seçimler, Yeltsin seçildiği zaman, 1996'ta yapıldı. Herkes bu konuda sessiz, hatırlamamayı tercih ediyor.
Şu anki durum, liberal olarak düşünen yazarlarımızın bunu sunmaya çalıştığından çok daha karmaşık. Yasama ve yürütme yetkileri arasında bir çatışma çıktığında, her şey 1993'e kadar gider. Diz boyunca yapılan reform politikası halk direnişine neden oldu. Sonuç olarak, karşı çoğunluğun konumunu temsil eden parlamento vuruldu. Yeltsin az önce herkesi cehenneme gönderdi. Ancak ne zaman Bitov, ne de diğer liberal yazarlar şahsen böyle bir olaylara karşı çıksam da utanmadılar. Ardından, 1993 sonbaharında, ülke bir çataldaydı! Bugün kendiniz Rusça ekspres başlattıysanız ne istiyorsunuz hikayeler bu yönde? Bir makinist - Putin (tarihin sarsılmaz mantığı budur). Ülkeyi, oku hareket ettirdiğiniz raylar boyunca yönlendirir.
SG "AIF": Hakkında konuştuğunuz 1993 ile, tam olarak 20 yıl geçti. Öyleyse neden otokrasi, otoriterizm, gasp hakkında konuşmaya başladılar? Bunun için bir açıklamanız var mı?
Yu.P. Evet. 90’te, Yeltsin Rusya’yı Batı’nın hammaddesi ve politik bir eki ve muhtemelen bağımsız neoplazmalar topluluğuna dönüştürmesine yol açtığında, Batı tamamen tatmin olmuştu. Putin egemenliği iade etme fikriyle ortaya çıktığı anda durum değişti. Şimdi ipte her parçamız var! Kendiniz için hakim olun: eşcinsel geçit törenlerini yasakladık - ve ne kadar suçlama, Batı’dan ne kadar kınama! Ve parlamento vurulduğunda, dünyada hiç kimse bu kadar farketmedi! Ve şimdi, yetkililer bir şekilde durumu düzeltmeye çalışırken - evet, bazı aşırılıklarla, bazen aptalca şeylerle, - aktif olarak şikayetler vermeye başladılar.
SG "AIF": Batı'nın neyle ilgili olduğunu anlamıyorum ve iktidarın otoriterliği hakkında konuşuyorum ...
YP.: Ve çoğu liberal yazar, kitaplarını Batı'da çevirerek yaşar. Ve bu sadece yazarları ilgilendirmez. Birçok sözde muhalefet üyesi de yabancı hibelerde yaşıyor. Bu dürüstçe söylenmelidir. Bu ilk. İkincisi, Batı’nın bize iyi gelmesini istediğine inanan entelijensiyanlar da dahil olmak üzere çok az insan var. Bu tür insanlarla konuşmaya başlıyorsunuz, soruyorsunuz: “Batı ile silahsızlanma konusunda hemfikirsek, neden tüm sözlere rağmen, NATO zaten yanımızda?! Ortaklarsak, kabul edersek, askeri üsleri neden bizi tapınağa koydu?! ”Cevaplarını bilmiyorlar.
Muhtemelen, çatışma tarihimizin çok derinine uzanıyor. Bizans'tan miras aldığımız medeniyet kodu, Batı’yı pek sevmiyor. Her zaman olmuştur. Bu konuda da dürüst bir şekilde itiraf etmeliyiz ki bunun yanında medeniyetler arası güçlü bir savaş var.
SG "AIF": Haklı olduğunuzu varsayalım. Pek çok ankete göre, yüce gücün güvenilirliğinin sürekli düşüyor olması Batı’nın da suçlu olduğu gerçeği mi?
YP: Güvenin düştüğünü tamamen itiraf ediyorum. Örneğin, Barack Obama'nın başkanlığı sırasındaki güvenilirliğinin iki ya da üç kez düştüğünü biliyor musunuz? Fransa Cumhurbaşkanı Francois Hollande'nin güvenilirliği genel olarak neredeyse beş kez düştü!
SG "AIF": Yani bu normal bir siyasi süreç mi?
YP: Kesinlikle! Bu politik hayatın doğal seyridir! Ve orada, Batı'da, onu anlıyorlar ve kabul ediyorlar. Evet, bir adam iktidara geldi, bir şey yaptı, zaman yapamadı ya da vakti olmadı ... Ve entelijensiyamız, aynı Amerikalıların ya da Fransızların, sürüşte sokaklara gitmemesinden şaşırmıyor ya da rahatsız etmiyor! Yargılamada çifte standart nedir?
Tantrumlar yardımcı olmayacak
SG YA: Amerika ve Avrupa'da yaşam standartları yüksektir. Ve bu konuda daha iyisi için önemli bir değişikliğimiz yok ...
YP: Peki neden yaşam standartlarımız çarpıcı biçimde değişsin? NNUMX'te yavaş ama her ne kadar bu seviyeyi arttıran da olsa keskinleştirilen Sovyet sistemi çok uzun zaman önce Vologda bölgesinde değildim ... "Gazprom" henüz ulaşmadı - yakacak odunla ısıtıyorlar. Yaşam standardı yeni tarih yıllarında arttı mı? Bazıları için, evet, ama çoğu için, hayır.
Августовский путч 1991 года. Хроника >>
SG "AIF": Sonuç olarak, Rusya dünyada sosyal eşitsizlikte birinci sırada ...
YP: Ve ne, bu toplumsal boşluk Putin’in altında mı ortaya çıktı? Bunların hepsi Yeltsin’in politikasının sonuçları! Kim size bir ülke yıkılırsa, parçalanırsa, tüm fabrikaları kapatır ve ipotek açık artırmalarında bazı ucubelere ulusal servet sattıysa, 500 günlerinde her şeyin sabitlenebileceğini söyledi? Bu olmaz! Yıllar sürer. Putin, ülkedeki kaosun sökülmesinin nankör rolünü aldı. Hiç kimse iktidardaki yerini almak istemez. Tarihin gösterdiği gibi, bir ülkeyi kaostan çıkarmak uzun yıllar süren birleştirme sürecini alıyor. Ve liberallerin tüm öfke nöbetleri açıkça elverişli değil, bu da beni çok endişelendiriyor.
SG "AIF": Hükümetin hala bazen izin verilenin ötesine geçtiğini düşünmüyor musunuz? Kolluk kuvvetleri açıkça herhangi birisini ekebildiğinizi açıkça belirttiğinde ...
YP: Bununla tartışmak zor. Güç, bazen muhalefet için affedilmez sebepler veriyor. Ayrıca çoğu insanın ülkedeki her şeyin yasaya göre yapıldığı hissine sahip olmadığı da doğrudur. Ancak bu merkezi hükümetin sorunu değil! Bu bir kriz meselesi, yargı sisteminin aşınması. Ayrıca bu konuda çok fazla şikayetim var. Biz yazarlar, uzun yıllardır, yazarların mülklerini ele geçiren bir grup gangsterle mücadele ediyoruz. Evime saldırı yapıldı, karım dövüldü - soruşturma orada bitmedi. Yazar Oleg Mihailov'u eviyle birlikte yaktılar, çünkü vermek istemedi ... Yardım için yetkililere döndük ve şöyle dediler: "Siz, yazarlar, özgürlüğü istediniz, bu yüzden kendiniz anlayın!" Ama bir dakika bekleyin! Bankacılarımız da serbest girişim istedi. Ancak, kendilerini zor bir finansal durumda bulduklarında, devlet bütün altın rezervleriyle yardımlarına koşuyor. Yazarlar daha mı kötü? O zaman, hükümetin Batı’nın parasını da içeren ticari bir temelde mücadele eden ve bürokratik kararsızlık nedeniyle hakaret edenlerin birleşmesi, birleşme, o zaman çöküş gerçekten olacak. Fakat burada şair Nikolai Tikhonov'un “Kremlin'deki insanların asla uyumadığı” romantik varsayımını hatırlamak istiyorum.