Birlik, sahip olmadıklarıyla övünmedi. Sendika sahip olduğu hakkında konuşmadı. Ve bu sessizlik, "Her zaman güneş olabilir" diyen bir çocuk korosu tarafından kesilen bu sessizlik, Batı'yı korku ile uyuşturdu. Hitchcock geriliminden daha güçlü.
Güvenilir bir bilgi olmadan Batılı uzmanlar kendileri "Sovyet süper silahı hakkında karikatürler" çizdiler ve sonra kendi işlerine hayran kaldılar. SSCB'nin bilimsel ve sınai potansiyeli şüphe etmesine izin vermedi: çizilenlerin çoğu doğru olabilirdi.
Aşağıda sunulan materyal, Soğuk Savaş döneminin bu "korku hikayelerinden" birine adanmıştır. Taslak roket topçu savaş gemisi "Sovetskaya Byelorossia", daha iyi K-1000 ismi altında bilinir.
K-1000 projesi hakkında temel bilgi kaynağı deniz silahlanmalarının Jane's Fighting Ships (dünyadaki tüm gemiler hakkında düzenli olarak bilgi içeren periyodik olarak yayınlanan katalog) dizinidir. Böyle bir projenin varlığına dair başka bir kanıt bulunamadı.
Benzer yerel gelişmeler var mıydı yoksa sadece Batılı uzmanların fantezileri mi? Bence bu son. “Büyük gemileri” inşa etmenin “Stalinist” programı durduruldu ve savaş gemileri konusundaki konuşmalar, liderin ilk gemi temelli PKR kompleksleri ortaya çıkmasından birkaç yıl önce, ölümünden hemen sonra durduruldu. Başka bir deyişle, K-1000 projesinin bileşenlerinin zaman içinde hiçbir bağlantısı yoktur.
Yazara göre, Batı’ya gizli gelişimin “batması” ile kasıtlı yanlış bilgi içeren versiyon en az gerçekçi görünüyor. Ucuz yapımlarda sendika görülmedi.
Süper bağlayıcı Sovetskaya Byelorossia tamamen yurtdışında tasarlandı.
“Tasarlandı” - yüksek sesle dedi. Amerikanın benzer adlandırma projelerine dayanarak ve güzellerle ilgili Sovyet fikirlerini dikkate alarak, karışık bir roket ve topçu ile toplam 65-70 bin tonluk bir deplasman ile geminin bir taslağı yapıldı. silah. Ana boyutları sunulmuştur ve olası özellikleri türetilmiştir.
Bu dönemin teknolojilerinin gelişimini dikkate alarak aşağıdakiler elde edildi.
Geminin, KSSC füzelerinin fırlatılması için tesislere benzeyen demiryolu kılavuzlu iki döner fırlatıcı ile silahlandırılacağı varsayıldı. Başlatıcılar zırhlı kubbelerle kaplıydı. Koruma açısından, roket silahları ana kalibrenin topçu taretlerinden daha düşük değildi.
Ana top kalibre kalibrasyonu kendisi altı 406 topuyla ya da hatta iki kulede 457 mm ile temsil edildi - her biri savaş gemisinin yay ve kıç kısımlarında.
Yardımcı ekipman, 130 mm evrensel tabancalardan, 45 ve 25 mm kalibreli eşleştirilmiş ve dört uçaksavar uçak tesisatlarından oluşuyordu.
Mevcut savaş gemileri gibi, K-1000 dikey zırh koruması geniş bir 280-470 mm (kayış) aralığında olabilir, yatay korumanın toplam kalınlığı (üst ve ana zırh) ≈ 250 mm olarak hesaplanmıştır. Diferansiyel savunma kuleleri GK ve füze rampaları 190-410 mm olarak tahmin edildi.
Savaş kruvazörlerinin özelliklerine ve geç dönemin yüksek hızlı savaş gemilerine dayanarak, geminin hızı 28-33 düğümlerinde olabilir.
Ulusal İlgi Öncülerinden Batılı analistler arasından Erudites, dizinin tüm temsilcileri için uygun Sovyet isimleri buldu: Sovetskaya Byelorossia, Strana Sovetov, Krasnaya Bessarabiya, Krasnaya Sibir ', Sovyetskaya Konstitutsia, Lenin ve Sovetsky Soyuz.
Füze savaş gemilerinin inşasının Sibirya tersanelerinde gerçekleştirilmesi gerekiyordu (şimdi gülmüyorlardı).
Bu varsayımların anlamı neydi? Sürrealizmde gerçek var mıydı?
Eğer alaycı reddedersek, K-1000 projesinin tüm unsurları, bir ya da başka bir yorumda, pratikte vardı.
50'lerin başında Sovyetler Birliği'nde. ağır kruvazörlerin seri yapımı - aslında, “Stalingrad” tipi (82 Ave.) lineer kruvazörleri, toplam 42 bin ton yer değiştirmesi ile gerçekleştirildi. Stalingrad'ın başında, inşaat askıya alındığı zaman, bir bina ve bir kale çoktan oluşmuştu.
Uzak alan iletişimi için Pluto kompleksinin antenlerinin yapımında kullanılan Stalingrad Kulesi'nin döner levhası (Yevpatoria, Crimea)
Yerli 406 ve 457 mm kalibreli topçu sistemlerinin tasarımı 1930-40x boyunca yapıldı. Açıklanan olayların zamanında, "Çar Cannons" un gerekli tüm elemanlarının yeterli deneyimi ve çalışma örnekleri vardı. Bin tonluk kulelerin pikaplarından, Leningrad savunmasında kendini gösteren deney topçu sistemi B-37'e (mm 406).
En ilginç an, savaş gemisi füze silahı ile bağlantılıdır. Mevcut haliyle, fırlatıcılar, KSST gemi füzesi füzeleri için CM-59'in tasarımına benziyordu (geminin mermisi "Shchuka", bir isim düşmanı engelleyebilir).
KSSC füzeleri, 13-EM Ave., 56-M ve 56-bis'in 57 destroyerleri ile birlikte çalışıyordu. Aslen topçu ve mayın torpido silahları için tasarlanan 56 Ave.'nin yükseltilmiş avcıları, her biri 59 füzesinden mühimmatlı bir SM-8 aldı. 57-bis projesi derhal bir füze gemisi gemisi olarak yaratıldı. Silahlanma bir düzine gemi karşıtı füze mühimmatı ile iki CM-59 tesisatı içeriyordu.
Pike'ın özellikleri etkileyici değildi - 40 km atış aralığı, CRP'yi sıvı yakıtla doldurmakla ilişkili zaman alıcı ön fırlatma hazırlığıyla karmaşıktı.
Ancak, tonlarca 4000 ton ile sevk edilen gemilerin, bir donanma topçu savaş gemisine karşı dayanıklılığıyla karşılaştırılabilir bir voleybolu üretebileceği gerçeği büyük bir iyimserliğe neden oldu.
KSSC'den sadece birkaç yıl önce, belirtilen kütle hedefe ulaştırıldı (620'in doğrudan patlayıcı kütlesi olduğu Shchuks 300 kg savaş başlığı), 70 ton namlu ağırlığına sahip silahlar istedi (mermi, toplama mekanizmaları ve mühimmat tedariki hariç) . Bu tür silahları sadece çok büyük gemilere kurmak mümkündü.
Büyük kalibreli bir deniz topçusu ile KSSch'in karşılaştırılması tamamen doğru değildir, çünkü her silahın kendine özgü özellikleri vardır.
13,5'i aşan yüksek patlayıcı mermi, patlayıcılar açısından dört katına çıktı (bu anlamda, KSSch savaş birimi, 500-kg yüksek patlayıcı hava bombalarının bir benzeridir), füze, 2 hızındaki mermilerden 343 kat daha düşüktü. Pike'nin savaş başlığı tamamen metalden yapılmış olsa bile, zırh delici XNUMX mm mermilerle rekabet edemezdi. Daha güçlü kalibratörlerden bahsetmiyorum bile.
KSSH'nin zırh delici yetenekleri, başlayan “roket coşkusu” döneminde büyük ölçüde abartıldı. En sık MCT "Stalingrad" bitmemiş kalesinde delik oluşumu ile çekimden bahsetmek "Sekiz" alan şeklinde, 55 kare. m »... Peki, subsonik bir roket süpersonik hızlarda uçan büyük kalibreli bombalar veya zırh delici mermiler tarafından tekrarlanamadıysa nasıl böyle bir hasar verdi? Hiçbir şeye uzaktan bile benzer bir şey yok tarih deniz savaşları.
Nakhimov kruvazörüne ateş açan KSSH'nin tarifinde daha az tartışma yoktur. İnert bir savaş başlığına sahip bir roket gemiyi deldi, böylece çıkış deliğinin (8 sq. M) alt kenarı su altında 40 cm idi. Bu, hasarlı gemi zaten 1600 ton su aldığında, bir topuk ve daha fazla taslak aldığında “Nakhimov” a ulaşan kurtarma ekibi tarafından kaydedildi. Yani, yapıcı su hattının deliğin daha sonra keşfedildiği yerde olmadığı ortaya çıktı! Delik tahtanın tepesindeydi. Daha sonra saatler sonra batan gemi eğildi ve deliğin alt kenarı suya temas etti. KSSH hiçbir zırha girmedi, belden ve ana zırhlı destekten geçti. Hiç kimse 0,9M hızında boşluğun ince perdelere nüfuz edebileceğinden şüphe duymuyordu.
(İle bağlantı Makaleşemalar ve hesaplamalar ile detaylı analizlerin yapıldığı yerler.)
Topçu, kural olarak, ilk salvodan bir hedefi vuramaz. Bununla birlikte, hedef belirleme güvenilirliği ve lamba temelli arayıcı "Pikes" in gürültü bağışıklığı da, savaş koşullarında ilk atışta bir yere çıkma kabiliyeti hakkında şüphelere yol açmaktadır.
KSSH kompleksi, 10 teorisinde birkaç dakika süren ve pratikte belirsiz olan lansmanlar arasında uzun bir şarj gerektirdi. Büyük kalibreli topçu sistemlerinden farklı olarak, hemen ikinci bir salvo verebilir, daha sonra bir başkasını.
Ancak, öz güdümlü gemi karşıtı varlıkların ortaya çıkışı, herkes tarafından yeni ve ortaya çıkan bir tehdit olarak algılandı.
Gelecek nesil Sovyet gemi karşıtı füzelerin, deniz kuvvetlerinde hücum gücü ile büyük kalibreli topçu sistemlerini aşmaları garanti edilmeden önce birkaç yıl daha sürecek.
Ancak Batı'daki 1950'lerde sadece KJW'yi biliyorlardı. Yeni silahların potansiyelini fark ederek, Sovyet Donanması'nın en yeni tüm gemilerinde benzer tesisler görmeyi bekliyorlardı. Gelecek vaadeden savaşçılar dahil.
Stalin döneminin “büyük gemilerinin” inşasının o kadar aniden durduğu ve denizi bir daha asla görmeyecekleri gerçeği Amerikalılar tarafından hemen anlaşılmadı. Denizaşırı analistlerin bulguları Sovyet liderliğinin mantığına ayak uydurmadı.
K-1000 projesi, erken 50'lerin Sovyet öncelikleri'nin özniteliği olarak doğdu. Zırh ve füzeler.
Savaş gemisinin tasarımı, uçaksavar füzelerinin yokluğunda şaşırıyor. O dönemin tüm denizaşırı gemileri mutlaka hava savunma sistemleriyle donatılmıştı. SSCB Donanması'nda bu tür fonların yakın görünmesini nasıl sağlayamadı?
* * *
Duruma en tarafsız biçimde bakarsanız, o zaman 50-lerin ortasındaki durumdur. öyleydi tek tip Sovyet gemisiABD Donanması için bir değeri temsil edebilir. Tehdit oluşturan ve kayda değer çaba gerektiren ve onunla savaşmak için araçlar gerektiren tek düşman.
Bismarck'ı baturan Anglo-Saxons, Musashi ve Yamato, dersi aldı ve nasıl bir gemi olduğunu anladı.
Deniz kalesini durdurmak için, hava orduları ve filolar gerekir. Ancak Kore Savaşı türünün yerel çatışması bile artık Yamato'yla savaşa fırlattıkları 1945 uçak gemilerinin boşta kaldığı 11'daki Filipin Denizi'ndeki duruma benzemiyordu.
Hareketleri izlemek ve K-1000 ile kısa sürede başa çıkma fırsatı sağlamak için, kuvvetleri diğer tiyatrolara “engelleyerek” tüm tiyatrolardan yönlendirmek gerekir. Düşmandan faydalanamayacak olan şey. Bu "deniz kalelerinin" başlıca avantajı ve stratejik önemidir.
Dikkatsizce bırakmak daha da kötü bir fikirdi. Her şeyden önce, gemi olası bir nükleer silah taşıyıcısı olarak tehditler yarattı. En yakın üssü vurabilirdi (örneğin Japonya'da), 406 mm kalibreli, özel silahlarla cephane oluşturulması için geniş umutlar yarattı. Harp Başlığı.
Bitmemiş bina
Project K-1000 boş bir yerde görünmedi. Eylül ayında, bitmemiş bir Hawaii savaş gemisinin ve Kentucky savaş gemisinin füze gemilerine dönüştürülmesi için ilk teklif ABD 1946’te verildi.
Çalışma CB-56A ismini taşıyan ilk proje, Hawaii'deki (LKR tipi "Alaska") on iki balistik füzenin - Alman "V-2" adlı bir gemiye yerleştirilmesiyle ilişkiliydi. Daha sonra, bu planlar Triton süpersonik uzun menzilli seyir füzeleri lehine revize edildi. Roket silahlarının hızlı evrimi, eskiz aşamasında bile bu projeyi yaşlandırdı. Yeni teklif, Polaris BR madenlerinin üçüncü ana kalibreli kulenin sahasında kurulmasıyla ve iki Talos hava savunma sistemi ve iki Tartar kısa menzilli hava savunma sistemi ile birleştirildi. Nihai öneri komutanlık amfibi kuvvetlerinde "Hawaii" nin yeniden yapılandırılmasıydı.
Kentucky roket savaşı için (Iowa tipinde), birkaç silahlanma seçeneği de tartışıldı. Bunların arasında (1956 yılı), 16 "Polaris" ile bir grev gemisi yaratması gerekiyordu. Aynı zamanda, 4 uzun menzilli Talos fırlatıcıları (320 füze) veya 12 kısa menzilli uçaksavar füze sistemi Tartar (füze kiti - 504) bulunan bir hava savunma filosunun tasarımı incelenmiştir.
Donanma askeri bütçesindeki keskin bir düşüş, her iki projenin de 50'lerin sonunda çökmesine neden oldu. Başarılı bir dönüşüm, yalnızca Baltimore tipi daha düşük dereceli - ağır kruvazör gemileri ve Cleveland tipi hafif kruvazörleri tarafından gerçekleştirilebilir.
Bir füze gemisi haline gelen eski Albany topçu kruvazörü (erken 60-x). Sekiz inçlik topçu kuleleri, 4 uçaksavar sistemleri "Talos" ve "Tartarus" a, toplam mühimmat (84 + 102) füzesiyle yol açtı
Bununla birlikte, sonuçta ortaya çıkan birimler, roket ve topçu silahlarıyla yüksek koruma altındaki gemilerin daha önceki projeleriyle çok vasat bir ilişki içindedir.
Bu kruvazörlerin savaş istikrarı hiçbir şey ile sağlanmadı. Topçu savaşlarında eylem için tasarlanan koruma şemaları, yeni zamanın hiçbir tehdidine cevap vermedi. Zırhlı kayışlarının aşırı yüklenmesi nedeniyle nihayet değerini yitirmiş, su altına girmiştir. Anten direkleri ve büyük eklentiler “Albany” ve “Little Rock” herhangi bir koruma alamadılar ve böyle bir hedef belirlenmedi. Sadece roket mahzenlerinde yerel kıymık önleyici koruma (30 mm) vardı.
* * *
Teknik ilerlemenin yönünü önceden kim bilebilir?
Hikaye bir spiral halinde gelişir. Başka bir versiyona göre, bir sarkaç salınımlarına benzer. Aşırı konumlardan - merkeze, efsanevi "altın demek" arayışı içinde.
Engellenemeyen büyük ve hayatta kalan gemilerin ortaya çıkmasını bekleyebilir miyiz? kısa sürede sınırlı bir güç kıyafeti?
Ünlü füze savaş projelerinin sonuncusu, 2007'e dayanıyor. CSW (Capital Surface Warship) ismini taşıyan proje, Pentagon’un silahlı kuvvetlerinin reform departmanı tarafından önerildi. Geminin toplam yer değiştirmesinin 57 bin ton, tahmini maliyeti ise 10 milyar dolar, Silahların kontrolü kanıtlanmış Aegis sistemine bağlı. İşletme maliyetlerine gelince, yazarlara göre, "Ticonderoga kruvazörünü işletme maliyetine, uçak gemisinin ve kanatlarının bakım maliyetinden çok daha yakın".
Görev, doğrudan söylenir - çok fazla dikkat çekebilecek ve düşmanın karşı koymak için önemli güçleri yönlendirmesini sağlayan bir korkuluk.
Yeni bağlantının işe yaramayacağını göz ardı edin - gemideki füzelerin sayısıyla, füze avcılarının karışımıyla karşılaştırılabilir.
Böyle bir saldırıyı engellemek için ne kadar zaman ve çaba harcanması gerektiğini kimse bilmiyor. Belirsizlik faktörü bir rol oynamaktadır. Deniz kaleleriyle savaşmak için son defa yedi yıl önce vardı. Tüm savaşların sonuçları, bunların "zor hedefler" olduğunu kanıtladı. Diğer sınıflardaki gemilerin uzun zaman önce ortadan kaybolacağı, deniz tabanını enkazla doldurdukları çok fazla hit tuttular.
"Donanmadaki diğer gemiler gibi, herhangi bir saldırganlığa karşı koyabilirler."
Bu tür savaş birimleri sıcak noktalarda devriye gezmek için idealdir. CSW herhangi bir provokasyondan korkmaz ve birkaç düşman uçağından ani bir saldırı sonucu ciddi hasar alması muhtemel değildir.
Aynı zamanda, makalenin yazarı, hiç kimsenin bu tür korunan hedeflere karşı modern füzeler değerlendirme testi yapmadığı konusunda ikna olmuştur. Ve ülkelerin mutlak çoğunluğu asla CSW'ye dayanabilecek bir şey yaratamayacak.
Suriye kıyılarına yüzlerce kilometre mesafedeki Tomahawk'ları cezasız bırakma fırsatı kaldığı sürece, roket savaşlarına gerek kalmaz. Ancak bu, filo gemiler için tehdit teşkil eden denizcilik operasyonları gerçekleştirebilecek bir düşmanla bir araya geldiğinde değişebilir.