Bebekler doğar doğmaz kişiler arası ilişkiler geliştirmeye başlar.
Bebekler, göz teması kuran ve yüzleri, sesleri, tonları ve perdeyi tanıyan ebeveynler ve kardeşlerle hızla ‘bağ kurar’. Gülüşler genellikle yaklaşık iki aylıktan itibaren başlar ve her ebeveyn, bebeklerin çok erken yaşlardan itibaren bir şeylerin yanlış olduğunu bildirmenin bir yolunu bileceği için – yorgun, aç, acı çekiyorlarsa veya değişime ihtiyaç duyuyorlarsa.
Çocuklar geliştikçe, kişiler arası ve sosyal becerileri de gelişir, kardeşler ve akranları etrafında çocuklar paylaşmayı ve ayrıca iddialı ve ikna edici olmayı öğrenirler.
Çocuklar dili öğrendikçe, giderek daha karmaşık şekillerde iletişim kurmayı öğrenirler. Hala nispeten küçük yaşlarda çocuklar farklı insanlarla – ebeveynler, kardeşler, büyükanne ve büyükbabalar, öğretmenler ve diğer insanlarla nasıl farklı iletişim kuracaklarını bilirler.
Çocuklar, geçmişte işe yarayan deneyimlerine dayalı olarak kişilerarası ve sosyal becerileri öğrenirler. Küçük bebekler, ebeveynlerine aç olduklarını bildirmek için çığlık atabilirler, bir bebek çığlık attığında beslendiğini ve dolayısıyla bu davranışı sürdürdüğünü öğrenir. Elbette yiyecek için çığlık atmak, yaşlandıkça daha az kabul edilebilir hale gelir – basit bir dil öğrenildikten sonra yiyecek istemek daha kabul edilebilir hale gelir. Daha sonra, doğru teşvikle çocuklar yiyecek istemek için ‘lütfen’ kelimesini içeren cümleleri kullanmanın başarı için en iyi stratejileri olabileceğini öğrenecekler.
Bununla birlikte, kişilerarası beceriler, kibar ve medeni olma gibi sosyal hoşlukların çok ötesine geçer. Çocuklar iletişim becerilerini geliştirdikçe, kişilerarası ve sosyal becerileri de olgunlaşır. Birçok ebeveyn, çocuklarının (özellikle ilk veya tek çocuğun) sosyal veya kişilerarası becerilerden yoksun olduğundan endişelenir – çoğu durumda bu doğru değildir.
Bir çocuk aşağıdaki durumlarda sosyal etkileşimde zorluk yaşıyor olabilir:
- Yakın arkadaş edinme ve tutmada sorun yaşarlar
- Zorbalık veya aşırı alay kurbanıdırlar (belirli bir miktarda alay normaldir)
- Diğer çocukların zorbalığının veya aşırı alay edilmesinin suçlusu
- Genellikle problem çözme ve çatışma çözme konusunda fazla baskıcı veya çok pasiftirler
- Grup durumlarında uygun şekilde davranmazlar, öğretmenler bu tür özellikleri anlayabilir.
- Sık sık konuşmaları yanlış anlarlar ve alakasız veya uygunsuz yorumlar yaparlar
- Yüz ifadelerini ve diğer sözlü olmayan işaretleri yanlış anlarlar ve uygun olmayan yorumlar veya hareketler yaparlar
- Mizahı anlamakta ve/veya sohbetlerde mizah kullanmakta zorlanırlar
- Konuşmaları sık sık ve uygunsuz bir şekilde keserler.
Yukarıdaki liste, iyi sosyal ve kişilerarası becerilerle mücadele eden bir çocuğun potansiyel uyarı işaretlerini içerse de, çoğu çocuğun bir süre yukarıda listelenen davranışlardan en azından bazılarını göstereceği unutulmamalıdır.
Çocuğunuz veya tanıdığınız bir çocuk için endişeleniyorsanız, o zaman profesyonel tavsiye ve yardım almalısınız, öğretmenler ve diğer ebeveynlerle konuşarak başlamak iyi bir fikir olabilir. Nadir durumlarda sosyal olarak mücadele eden çocuklar Otizm veya Asperger Sendromundan muzdarip olabilir.
Ayrıca Yeni Yürümeye Başlayan Çocukları ve Küçük Çocukları Anlamak dahil Ebeveynlik Becerileri sayfalarımızı okumak isteyebilirsiniz.
Çocuklarda Sosyal Beceri Gelişimi
Çocuklar okulda ve diğer sosyal durumlarda diğer çocuklarla gelişip kaynaştıkça, daha sonraki yaşamlarında kişiliklerinin temelini oluşturacak bir dizi kişilerarası beceriler geliştirirler.
Çocuklar, örneğin utangaçlığın üstesinden gelmek veya duygularını ve duygularını yönetmek ve anlamak için başkalarıyla uygun şekilde etkileşimde bulunmak için yardıma veya rehberliğe ihtiyaç duyar. Bununla birlikte, ebeveynlerin ve vasilerin iyi bir yardım ve cesaret dengesi sağlamaları, uygun şekilde düzeltmeleri ve disipline etmeleri önemlidir.
Çocuklara aşağıdaki alanlarda iyi uygulamaları öğretmeyi hedefleyin:
- Uygun selamların kullanılması.
- Akranlar ve diğer insanlarla faaliyetler başlatma yeteneği ve isteği.
- Akranlar ve diğer insanlarla bir aktiviteye katılma isteği.
- Çok fazla dikkat dağıtıcı olmadan bir sohbete başlama ve devam etme yeteneği.
- İhtiyaçları, arzuları, inançları ve fikirleri iletmek için uygun miktarda girişkenliğin kullanılması. (Daha fazla bilgi için Girişkenlik bölümümüze bakın).
- Çatışmayı çözmek ve uyuşmazlık çözümünü uygun şekilde kabul etmek Neyin adil neyin adaletsiz olduğuna dair bir kavramın farkına varmak ve anlamak.
- Müzakere ve uzlaşmayı, istenen bir hedefe ulaşmak ve çatışmayı çözmek için uygun bir araç olarak kullanmak. (Müzakere bölümümüze bakın).
- Başkalarından sözlü olmayan sinyalleri, vücut dilini, yüz ifadelerini vb. Anlama
- Sözlü olmayan uygun iletişimin sergilenmesi. (Sözsüz İletişim sayfamıza bakın).
- Grup durumlarına uygun bir şekilde katılmak, ne çok pasif ne de agresif olmak. (Grup dinamiklerine giriş için bkz.Gruplar ve Takımlar Nedir?).
- Başkalarının kişisel alanlarının farkında olmak.
- Farklı durumlarda ve farklı insanlara farklı dil stillerini anlamak. (Sözlü İletişim ve Etkili Konuşma sayfalarımıza bakın).
Çocukların benimsemeleri için en zor kişilerarası becerilerden biri çatışma çözmedir. Bu, iyi dinleme ve sözlü ve sözlü olmayan iletişimin anlaşılması gibi ön şartlı becerileri gerektirdiği için gelişmiş bir kişilerarası beceridir.
Çatışma Çözümünü Öğrenmek
Oyun ve günlük faaliyetlerdeki çatışmalar çocuklarda çok yaygın olabilir. Çoğu zaman çatışması, paylaşım veya adalet algısı üzerinedir, ancak bir çocuğu bir çatışma durumundan uzaklaştırmak doğal gelebilir ve bazen bu uygun olabilir, bazen çocuğun nasıl müzakere edeceğini öğrenmesi daha uygun olabilir. kendileri için çözüm.
Ne kadar ironik gelse de, arzu edilebilir – çocukluktaki bazı tartışmalar ve çatışmalar, anlaşmazlıkları çözmenin olumlu yollarına yol açabilir. İyi öğrenildiğinde, çatışma çözme becerileri evde ve işyerinde yaşam boyunca yardımcı olacaktır. Çocukken etkili ve saygılı çatışma çözme becerilerini öğrenmek, bir yetişkine kıyasla çok daha kolaydır.
Çocuklara anlaşmazlıkları çözmeyi öğretmenin temeli, duygularını tanımlamalarına ve kontrol etmelerine yardımcı olmaktır. Çocukların seçimleri ve dolayısıyla davranışları üzerinde karar verme güçleri olduğunu öğrenmeleri gerekir. Dahası, çocukların başkalarının duygularını nasıl yorumlayacaklarını öğrenmeleri gerekir – bu, başkalarının duyguları ve hisleri olduğunu kabul etmektir, bazen küçük çocuklar için zorlayıcı bir kavramdır.
- Çocukları başkalarının beden dilini izleyerek ve tercüme ederek empati kurmaya teşvik edin: “George üzgün; Ağlıyor çünkü Natalie oyuncağını kaptı ve geri istiyor.”
- Standartlar belirleyin ve sınırlar uygulayın, inançlarınızı ve hedeflerinizi paylaşın ve kabul edilebilir ve kabul edilemez davranışları belirleyin. Kardeşine vurmak kabul edilemez. Bana neyin yanlış olduğunu söyle.”
- Çocuklara istedikleri gibi hissedebileceklerini, ancak yaptıklarını kontrol etmeleri gerektiğini açıklayın. Duygular ve duygularla yapıcı bir şekilde başa çıkmalarına yardımcı olun. Beklediğiniz davranışı örnekleyin. Çocuğunuzu güçlü duygular ve nasıl hissettiği hakkında konuşmaya teşvik edin.
- Dilin bir problem çözme aracı olarak gücünü teşvik edin ve gösterin. Çocuklardan size ne istediklerini veya neye ihtiyaç duyduklarını söylemelerini isteyin. Parka gitmek istiyorsan söyle bana. Çocuklara, saldırganlık olmadan sorunları nasıl çözebileceklerini gösterin.
- Fiziksel veya sözlü saldırganlığı savunmayın, hemen durdurmaya çalışın.
- Daha büyük çocuklar için sorunları çözmeye direnin; bunun yerine, durumu ve mevcut seçenekleri analiz etmeye teşvik eden sorularla rehberlik edin. Olası çözümleri keşfettikten sonra, olası her çözümün avantajlarını ve dezavantajlarını birlikte inceleyin. Çocuklara seçenekleri olduğunu hatırlatın.
- Çatışmadan sonra düzeltme yapmanın farklı yollarını keşfedin. Bazen gerekli olan tek şey basit bir “özür” olabilir.