Mutlu Bir Çocuk Yetiştirmek İçin Her Ebeveynin Bilmesi Gerekenler
Mutlu Bir Çocuk Yetiştirmek İçin Her Ebeveynin Bilmesi Gereken 10 Şey
İlk sonogramdan üniversitenin ilk gününe kadar, ebeveynlik aynı anda hem en zor hem de en ödüllendirici iş olabilir. Ebeveynlere çocukları için ilk beş önceliğini sorduğumda, çoğu listenin başında mutluluk geliyordu. Yine de dünyamızdaki zorbalık, kaygı ve depresyonla, korkuya dayalı ebeveynlik kültürünü çocuklarımızın gerçekten gelişebilmesi için nasıl değiştirebiliriz? İşte, pozitif psikoloji uzmanlarından, ebeveynliğinize kolayca dahil edilebilecek ve mutluluğu artırdığı kanıtlanmış birkaç ipucu.
Dinleyin
Çocuğunuzu aktif olarak dinlemek, göz teması, sözünü kesmemek ve konuşma sıranızı beklememek demektir. Tavsiye istemiyorlarsa, vermeyin. Bunun yerine onlara "Bu konuda ne yapabileceğini düşünüyorsun?" Gibi sorular sorun. veya "Bu sana nasıl hissettirdi?" Çocuğunuzun söylemek istediği şeyi gerçekten duymak, onları iletişim kurmaya devam etmeye teşvik edecektir. Her konuşmayı (sizin verdiğiniz) bir ders haline getirmek, onları aşağılık ve güçsüz hissettirir. Arabada veya yemeklerde birlikte geçirdiğiniz zamandan yararlanın ve fikirlerini açık bir zihinle duyarak pratik yapın.
Onlar izlerken hata yap
Çocuklar, sizin sözlerinizden öğrendiklerinden daha fazlasını sizin örneğinizden öğrenirler. Büyümenin bir kısmının hata yaptığına inanmalarını istiyorsanız, ara sıra akşam yemeğini yaktığınızı veya kayak pistlerine düştüğünüzü görmeleri gerekir. Bunu çocuğunuza göstermek için en güçlü fırsatlarınızdan biri, bir ebeveynlik hatası yaptığınız zamandır. Diyelim ki soğukkanlılığınızı kaybedip bağırıyorsunuz. Patlamanızı unutacaklarını ummak yerine, "Sinirlendiğimde sana bağırmak istemiyorum. Üzgünüm. Anneler bile hata yapar. "
Hata yapmalarına izin verin
Çocuk psikologlarına göre, çocuklar bir şeyi ilk seferinde doğru yapmadıklarında desteklenmiş hissederler ve denemeye devam etme olasılıkları daha yüksektir. Bu, yetişkinler olarak daha fazla problem çözme becerisine sahip çocuklara yol açar. Kutunun dışında düşünme yeteneği, doğadan çok beslenmeyle ilgilidir. Bu tür düşünmeyi çocuklukta öğrendiklerinde, yetişkinlik yıllarında başarıya dönüşür.
Dışarıda birlikte zaman geçirin
Nerede yaşarsanız yaşayın, doğayı bulabilirsiniz.Bir araştırmaya göre, dışarı çıkmak ruh halinizi güçlendirir ve elinizdeki etkinliğe gerçekten odaklandığınız zamanı sağlar. Doğa yürüyüşü, bisiklet, yüzme, kano veya sadece köpeği gezdiriyor olun, doğa stresi gidermeye yardımcı olur. Çalışmalar, dışarıda geçirilen zamanın çocukların güçlü olmalarına yardımcı olduğunu, hayal güçlerini ve dikkat sürelerini geliştirdiğini, saldırganlığı azalttığını ve sınıf performansını artırdığını gösteriyor.
Onlara minnettarlığı öğretin
Minnettarlık, mutluluğa giden en hızlı kısayoldur. Berkeley'de yapılan araştırmalar, minnettarlığı artan kişisel refahla ilişkilendirmiştir. Çocuklar hayatta sahip oldukları şey için minnettarlarsa, mutlu olma olasılıkları daha yüksektir. Her aile üyesinin gününün en güzel anını paylaşmak için bir aile ritüeli başlatmak ve her oturduğunuzda aile yemeği yediğinizde minnettar oldukları bir şey. Birlikte yemek yemek için oturan aileler daha sağlıklı çocuklar yetiştirir.
İyi eğlenceler
"Yaşlandığımız için oynamayı bırakmıyoruz; yaşlanıyoruz çünkü oynamayı bırakıyoruz. " Çocukluğun en iyi yanı oyun oynamaktır. Çocuklarınıza ağaçlara nasıl tırmanılacağını gösterin. Giyin ve birlikte süper kahramanlar olun. Bir çay partisi veya dans et. Ne kadar aptalca o kadar iyi. Mutlu çocuklar sık sık güler.
Onlara şefkat öğretin
Merhamet iki yönlüdür: kendine merhamet ve başkalarına merhamet. Pek çok çocuk ebeveynlerinden “Seni iyi olduğun zaman seviyorum” veya “Beni sevdiğin sürece seni seviyorum” mesajını alır. Bir çocuğa kendine şefkatli olmayı öğretmek, koşulsuz bir şekilde sevgi göstermek demektir. Kötü davranışın cezası olarak sevginizi ortadan kaldırmak, belirli bir şekilde davrandıklarında sevginize layık olmadıklarına inanmalarına neden olur. "Beni sevseydin bunu yapmazdın" gibi ifadelerden kaçınmak en iyisidir. Sevginizi asla davranışlarına bağlamayın .
Onlara sevgiyi göster
Elbette bu, fiziksel kucaklamalarınız, kucaklamalarınız ve öpücükleriniz anlamına gelir. Aynı zamanda eşinize ve geniş ailenize sarılmayı, el ele tutuşmayı ve öpüşmeyi göstermek anlamına gelir. Duyusal sistemimiz, sosyal bağlantı ihtiyacımızı desteklemek için oluşturulmuştur. Dokunmak, bunu yapmanın en iyi yollarından biridir. Tıpkı bir köpeği sevdikten sonra stres hormonlarında bir azalma hissettiğimiz gibi, fiziksel temas da insanların bağlantılarını paylaşma ve olumlu duyguları artırma yollarından biridir.
Duygularını düzenlemeyi öğrenmelerine yardımcı olun
Prefrontal korteks, beynin ebeveyn etkisine ve etkileşimine en duyarlı bölgelerinden biridir. Duygusal düzenlemeyle ilgilenen alan budur. Çocuğunuz akşam yemeğinden önce kurabiye isterse ve siz hayır derseniz, çoğu çocuk “puh” ile sevimli bir bebek sesi kullanmaya çalışacaktır. Sonra bu işe yaramadığında mızmızlanırlar. Ve hala bir kurabiye alamazlarsa çığlık atabilirler. Yeni ebeveynlere not: Onlara bir kurabiye verirseniz, çığlık atmanın istediklerini elde etmek için işe yaradığını öğretmiş olursunuz . Çocuğunuz hayal kırıklığına uğradığında veya hayal kırıklığına uğradığında endişelenirseniz, çocuğunuz sizin tepkinizi – endişenizi yaşamayı öğrenecektir. Bunun yerine, uygun duygusal tepkiyi modelleyin ve yaptıklarında da onları övün.
Onlara kanat verin ve uçmalarını izleyin
Ebeveyn olarak görevimiz, nihayetinde çocuklarımıza kendi ihtiyaçlarını nasıl karşılayacaklarını öğretmektir. Bir çocuk öz bakımında ne kadar erken kendini başarılı hissetmeye başlarsa o kadar iyidir. Yanlış gidebilecek her şey için o kadar çok endişeleniyoruz ki, bazen çocuklarımızı deneme fırsatından mahrum bırakıyoruz. Basit şeylerle başlayın. Çocuğunuz suyu tamamen açıp sıcaklığı kendi başına kontrol edebilecek duruma geldiğinde kaç kez duşa başladı? Bunlar, kendi kendine yeten ve mutlu yetişkinlere giden bebek adımlarıdır. Ama her şey mutlu bir çocukla başlar.