Vajinal atrofi menapozdan 4-5 yıl sonra klinik olarak görülebilir hale gelir ve subjektif şikayetler kadar objektif değişiklikler de bütün postmenapozal kadınların %25-50sinde mevcuttur. Tedavi erkenden ve geri döndürülemez atrofik değişiklikler oluşmadan başlanmalıdır. Tedavinin yararları devamı için sürekli olması gerekmektedir.
Orta şiddette ya da şiddetli vulvar ve vajinal atrofi semptomlarını (örn. vajinal kuruluk, disparoni, atrofik vajinit) tedavi etmede en etkili tedavi yöntemi östrojen tedavisidir. Bazı düşük doz sistemik rejimler vajinal semptomların giderilmesinde yeterli olmayabilir ve istenen sonuçlara ulaşmak için düşük doz lokal östrojen tedavisinin tedaviye eklenmesi gerekebilir. Eğer östrojen tedavisi sadece vajinal atrofi tedavisi için kullanılacaksa lokal vajinal östrojen önerilir. Daha önceleri kullanılanlardan daha düşük dozda ve daha seyrek kullanılan vajinal östrojen dozları, çoğunlukla tatmin edici sonuçlar vermektedir.
Vajinal atrofi nedeniyle lokal uygulanacak düşük dozlarda ET kullanımında genellikle progestagen kullanımı endike değildir; ancak 1 yıldan fazla kullanımda endometrial güvenlik açısından yeterli klinik veri bulunmamaktadır. Artan dozlarda ve östrojene maruziyet süresi uzadıkça endometrial hiperplazi arttığından, düşük doz lokal ET kullanan kadınlarda herhangi bir uterin kanamanın etraflıca değerlendirilmesi önerilir.
Östrojen yetersiz olursa veya istenmezse; vajinal nemlendiriciler ve kayganlaştırıcılar kuruluğa bağlı semptomları düzeltebilir. Jinekolojik hormona duyarlı kanser olan kadınlarda vajinal östrojen kullanımı hakkında az sayıda bilgi olduğu için dikkatli kullanılmalıdır.