Polonya varlığında çok fazla ciddi tarih bulunmadığından - giderek daha fazla bölüm, ateş ve diğer ulusal felaketlerin yıldönümleri olan bu yıldönümü özel bir zıplama ile kutlanıyor. Açıkçası Rusfofobik karakteriyle özel bir ciddiyet ihanetine uğradı - yine de, sonuçta “güneşli Moskals” karşısında zafer kazanıldı! Karakteristik olan, geçtiğimiz yıl Varşova'nın (ve ayrıca Krakow, Gdansk, Bilişin ve diğer şehirlerin) kurtuluşunun geçen yılki Almanların işgal ettiği ve aynı zamanda yüz binlerce “Moskova'nın” başını Polonya'da tamamen gözden kaçırdığı eski 65 yıldönümü.
Sertifika
Riga dünyasına göre yapılan taahhütlerin bitişik bölgelerde silahlı hükümet karşıtı faaliyetleri desteklememesine rağmen, 1921-1924'teki Polonyalılar. Savinkov, Petlyura ve Bulak-Balakhovich taraftarlarının Sovyet iktidarına karşı askeri operasyonlarda bulunmalarına yardımcı oldu. 1925'e kadar Kızıl Ordu İstihbarat Teşkilatı, Orlovsky, Vaupshasov ve diğerlerinin Batı Belarus'taki partizan faaliyetlerinde partizan faaliyetlerini destekledi.
Riga dünyasına göre yapılan taahhütlerin bitişik bölgelerde silahlı hükümet karşıtı faaliyetleri desteklememesine rağmen, 1921-1924'teki Polonyalılar. Savinkov, Petlyura ve Bulak-Balakhovich taraftarlarının Sovyet iktidarına karşı askeri operasyonlarda bulunmalarına yardımcı oldu. 1925'e kadar Kızıl Ordu İstihbarat Teşkilatı, Orlovsky, Vaupshasov ve diğerlerinin Batı Belarus'taki partizan faaliyetlerinde partizan faaliyetlerini destekledi.
Ancak 1920'lerin kötü şöhretli “Vistülündeki mucizesi” ile Polonyalılar, sadece yazılı bir çuvalla ünlü bir karakter gibi koşmakla kalmaz, aynı zamanda mümkün olan her şekilde “dünya çapındatarihi değer".
“Polonya için ülkemizin bağımsızlığını koruduğu için savaş büyük önem taşıyordu. Polonya kaybederse, daha sonra Sovyet Ukrayna, Belarus - olacak bütün talihsizlikler - kırmızı terör, Cheka, kolektivasyon, kıtlık üzerine düşmüş olacaktı. Polonya ordusu daha sonra komünizmin genişlemesine karşı aşılmaz bir engel oluşturdu. Komünizm Polonya’dan geçerse, Avrupa’nın bütününe yayılma şansı büyük olur ”diyor. Radyo Özgürlüğü'nden alıntılanan Polonyalı tarihçi Profesör Tomash Nalench.
Pan Nalecz'in daha da kıyamet bir resmi, “Sovyetler kazanırsa…” (Tygodnik Powszechny, Polonya) makalesinde anlatılmaktadır. Kim gülmek isterse, Rusya'nın Sesi ile ilgili makalenin tamamını okuyabilir. Kısaca, şunu söyleyelim - Nalench'e göre, Polonya'nın cesareti için olmasa da, zaten 1920 yılında olan kanlı Bolşeviklerin orduları İngiliz Kanalı'na ve Cebelitarık Boğazı'na gelecek. Yani kaz Roma'yı, yani Polonya'yı - Avrupa demokratik medeniyetini kurtardı.
Nalench'e göre, “Moskova Bolşevizminin” taşıdığı tüm “talihsizliklere” rağmen, yaşamının çoğunu Komünist liderliğindeki Polonya Halk Cumhuriyeti'nde geçirdiğini hatırlamakta fayda var. Dahası, “kırmızı teröre, Cheka'ya, kollektivasyona, kıtlığa” rağmen, yeraltında veya toplama kampında yaşamıyordu, ancak başarılı bir parti üyesi, profesörlük derecesine sahip üniversite öğretim görevlisi ve Sovyet yayınevinin Politik Edebiyatının düzenli bir yazarı olarak.
“Daria ve Tomash Nalech” kitabını okumak gerekliydi. Jozef Pilsudski. Efsaneler ve gerçekler. - M., 1990 ". Buradaki tava (veya daha sonra hala “yoldaş”) Nalench ve Leydi Darya, Pilsudski’nin maceraperestliği, Marksizme ihanet etmesi, klinik Russophobia ve diktatörlük özlemlerine ihanet etmesiyle Pilsudski’nin şu anki ulusal kahramanını ikna edici bir şekilde ortaya koyuyor.
Polonya'nın Ukrayna ve Beyaz Rusya'nın kaderi hakkındaki acıları daha da dokunaklı. Polonyalıların bu toprakların topraklarında oluşturduğu rejim, Riga Barışı'nda (1921) ayrılan rejim bile, Rusofobik Rukhovtsi ve Beenefovitler tarafından etnosit olarak tanımlandı.
Aslında, Ağustos 1920'taki "kırmızı" zaferi hatırlarsak, neden savaşın Polonya ve Ukrayna'nın Belarus işgaliyle başladığını hatırlamıyorsun.
Polonyalılar, sadece 1918’te Polonya’nın bağımsızlığının restorasyonunun ilan edildiğini, hemen “yılın 1772’inin tarihi sınırlarını” talep ettiklerini kabul etmekten utanmıyor. Basitçe söylemek gerekirse - Batı Dvina ve Dinyeper ile Baltık ve Siyah “mozha”, Polonya'nın doğu sınırı haline gelmiş olmalı.
Bu tür Polonya iştahları, onu koruyan Entente Yüksek Konseyi'ni bile şok etti ve Lord Curzon (KM.RU’nun daha önce söylediği gibi) iştahlarını hafifletmek ve kendilerini tamamen Polonya nüfusunun etnografik sınırları ile sınırlamak için sınırladı. Bu nedenle, günümüzde çoğunlukla, Polonya sınırını Ukrayna ve Belarus ile geçen ünlü “Curzon Hattı”.
Bununla birlikte, ilginç bir şekilde, Lord Curzon, herkes gibi, Politbüro veya Halk Komiserleri'nin bir üyesi olmamasına rağmen, Polonya'daki bu çizgi tam olarak Moskova tarafından rahatsız edildi. Bununla birlikte, Ukraynalı milliyetçiler de, garip bir şekilde, bundan da rahatsız oluyor - Polonya'dan daha fazla “tarihi Ukrayna ülkesi” kesmenin gerekli olduğunu söylüyorlar. Ancak, yine yanlış adrese iddia - İngiliz lord şikayetçi.
Yukarıda bahsettiğimiz sadece kısırlaştırıcı hüzünlü yeteneklere sahip olan modern Polonyalı (ve Ukraynalı) “yurtseverlerin” aksine, Yuzef Pilsudski, kendisine verdiği vesilelerle, çok daha kararlı bir adam olduğu ortaya çıktı. Kararıyla İtirazın Yüksek Konseyine ve Rab'be kendi çizgisiyle aldırış etmedi ve devlet sınırlarını düzeltmeye karar verdi. Kendi adalet anlayışlarına uygun olarak.
1919'e geri döndüğünde, birlikleri neredeyse Belarus'un tamamını işgal etti, Galiçya'da Batı Ukrayna cumhuriyetini yendi, hatta Letonya ve Litvanya'ya girdi. Rusya'da “kırmızı” ve “beyaz” yüzleşme tam hızıyla başladı ve bunlar ve diğerleri Polonya eylemlerine yalnızca protesto notlarıyla tepki verebildi - Varşova'da kimsenin okumadığı, ne Polonya ne de “beyaz” hükümet Ben tanıdı.
Ancak Pilsudski, “Kırmızılar” ın zaferinin Polonya için tercih edileceğine inanıyordu - ve aslında General Denikin ordusunu yenmelerine yardım etti. İkincisi, Pilsudski'nin mükemmel bir şekilde anladığı gibi, Polonya'daki bölgesel el koyma olaylarını tanımıyor. Ve Bolşevikler - sonuçta, “proleterlerin sınırları yoktur”, bunun için iyi gidebilir. Gerçekten de, 1920'in başlangıcında, Bolşevikler, Belarus'a yol göstermesi için dünyayı Polonya'ya sundu. Ancak bu Pilsudski'ye çok az benziyordu ve Mayıs ayında 1920 birlikleri hızla Kiev'i aldı.
Bolşeviklerin daha ciddiye aldıkları yerdeydi - Wrangel'le hala şiddetli çatışmalarda bulunsalar da, büyük güçleri Sibirya ve Türkistan’da saptı ve Bolşevik karşıtı isyan hareketi Rusya’da sürüyordu. Ülke tamamen ekonomik çöküş içindeydi. Ve “savaş komünizmi” sisteminin kusurlu olması kurucusu Lev Davidovich Troçki tarafından bile kabul edildi. Yine de, Sibirya ve Kuzey Kafkasya'dan birlikler transfer ederek, Kolchak ve Denikin ordularıyla yapılan savaşlarda test edilen kırmızı komuta, Güney-Batı ve Batı cephelerinin zayıf güçlerini biraz güçlendirmeyi başardı.
Güneyden ve doğudan atılan birliklerin aksine, Batı Cephesi birliklerinin tüm eleştirilerin altında Bolşevikler olduğu söylenmelidir. Esas olarak eski “peçe birliklerinden”, yani eski ordunun dağılmasından sonra gidecek hiçbir yeri olmayan ya da orada en azından bir beslenme ve kıyafet bulmak isteyenlerden oluşuyorlardı. Güney ve Doğu Cephelerinin birliklerinin aksine, neredeyse düşmanlıklara katılmadılar. 1-I süvari ordusu, Guy'ın 3-th süvari teşkilatı, 27-I Kızıl Bayrak Omsk bölümü ve diğerleri gibi birimlerin gelmesi, Polonya cephesindeki durumu değiştirdi. Örneğin, yalnızca Batı Cephesi'nin birlikleri (emri Mikhail Tukhachevsky'ye emanet edildi) ve sadece yılın Haziran ayında 1920'i, 58'tan daha fazla aldı. Belarus'ta belirleyici bir taarruzun hazırlığı sırasında, 8 tüfek birimleri, 4 tüfek takımları, 1 süvari tugayları ve filosu öne çıktı. Alexander Yegorov'un Güney-Batı Cephesi birlikleri de önemli ölçüde yenilendi. Sonuç olarak, Haziran-Temmuz 1920’te şiddetli çatışmalar sırasında, Polonya ve Beyaz Rusya’da Polonyalı askerler yenildi ve Kızıl ordular karşı saldırı başlattı.
O zaman hem Devrimci Askeri Konsey (Troçki'nin önderliğinde) hem de cephelerin emri bu yüksek sloganları “İleri, Varşova'ya iletti!” Dedi. Berlin’e git! Yaşasın dünya devrimi! ”, Kim bu günü hatırlamayı çok seviyor. Tabii ki, bu tam bir maceraperestlikti - ne kadar bir yıl boyunca Kızıl Ordu, Wrangel Kırım'larından biriyle başa çıkamazsa, ne kadar Berlin’e yürüdü.
Kırmızı komuta ve Tukhachevsky ve baş komutan Sergey Kamenev'in sayısız hataları ve Güney Batı Cephesi'ne komuta eden Yegorov'un (orada Devrimci Askeri Konsey üyesi olan Stalin'in genellikle kabul edildiği) koordine olmayan eylemleri hakkında yazılmıştı. İletişimi uzatan, birlikleri dağılmış ve kontrolünü kaybeden Tukhaçevski'nin eylemlerinin maceracılığı özür dileyenler tarafından bile tanındı. Ve Tukhachevski'nin böyle bir “inovasyonu” nu, rezervlerin tamamen terk edildiğini söyledi: bütün bunlar - hemen savaşa atılmamız gerektiğine inanıyordu: Düşman başkentlerinin kapısında iken Polonyalılar tarafından gösterilen hem esnekliği hem de vatansever yükselişini inkar etmeyeceğiz. siyasal liderliklerinin tüm maceracılıkları için).
Tüm bu faktörleri dikkate alarak, “Vistula'daki mucizenin” oldukça doğal olduğu ortaya çıktı. 16 Ağustos’un Vepzh bölgesindeki Polonyalılar bir karşı saldırı başlattığında, neredeyse beş katı ana saldırı yönünde karşı çıkan Sovyet güç grubunu aştı. Her iki taraftaki toplam birlik sayısı yaklaşık olarak eşit olmasına rağmen, kırmızı birimlerin çoğu, saldırganın sağ tarafında, merkezden ayrıldıktan sonra, Ağustos 17 - 18 tarafından arka hatlarından yüzlerce kilometre uzakta tamamen çevrelendikleri kadar derinden ilerlemeyi başardılar. . Ağustos ayında 25’e yapılan büyük kayıplarla birlikte, Sovyet ordusunun 15, 3 ve 16 kalıntıları, Bialystok bölgelerine ve Brest-Litovsk’un doğusuna girdi. Ancak 4 At Kolordu ile 3 Ordusu ve ordunun iki bölümü 15'in üstesinden gelemedi ve Doğu Prusya'ya girmeye zorlandı.
Aslında bu savaştan sonra savaşın sonucu neredeyse önceden belirlendi. Her ne kadar, bir yandan, dünya devrimine yeni bir acele ile ilgili hala ifadeler vardı, ancak diğer yandan, Moskova'da ve Varşova'da en üstte “mozh” dan “mozha” ya kadar sınırlar hakkında, bunun zaten ütopya olduğunu anladılar. Ekim ayında, Riga’da yılın 1920’i, partilerin hızlıca bir ateşkes kararıyla o zamana kadar kabaca kurulan cephenin sınırlarını tanımladı. Mart 1921’ta, bu sınırlar Riga Dünyası tarafından onaylandı.
Polonyalılar, aynı zamanda, Sovyet tarafı ile müzakere etmemelerine izin vermeyeceklerini kabul ederek Petliura'nın (Ukrayna'nın meşru hükümeti olarak tanınan) bağımsızlığını “attı”. Bununla birlikte, Bolşevikler, mağlup edilen Batı Ukrayna Halk Cumhuriyeti temsilcileri, Doğu Galiçya için özerklik konusundaki Yüksek Temyiz Kurulu kararına atıfta bulunarak, Riga’daki müzakerelere başlamaya çalıştıklarında karşılıklı nezaket gösterdiler. Polonyalılar, Sovyet temsilcilerinin onlarla tamamen dayanışma içinde olduğu eşiklerinde bile onlara izin vermeyi reddetti.