Pandemi öncesi yapılan bir araştırma, Avustralyalıların zaten çok stresli olduğunu ve mali durumlarıyla ilgili her gün bir savaş verdiklerini ortaya koydu.
- Sosyal bağlantı eksikliği ve hayatın günlük zorlukları pandemiden önce bile Avustralyalıların canını yakıyordu.
- Ücret eşitsizliği 2001'den bu yana büyük ölçüde değişmeden kaldı.
- Avustralya çok daha yaşlı bir nüfusla karşı karşıya ve bunun gelecekte emekli maaşları, işçi sayısı, ülkeye gelmesi gereken göçmen sayısı üzerinde etkileri olacak.
HILDA raporu, son 20 yılda harcanabilir gelir artışında bir yavaşlama olduğunu ve ülkenin maaş eşitsizliklerinde herhangi bir azalma olmadığını tespit etti.
Yüzyılın başından bu yana, HILDA olarak bilinen yıllık Hane halkı Geliri ve İşgücü Dinamikleri raporu, dokuz buçuk binden fazla hanenin durumunu takip etti.
Raporun baş yazarı Melbourne Üniversitesi'nden Profesör Roger Wilkins, en son bulguların COVID-19'un başladığı zamandan önce olduğunu söylüyor.
“Rapordan çıkaracağımız dersler son iki yılda yaşadıklarımız ile alakalı. Örneğin, sosyal olmak ile zihinsel sağlık arasında çok güçlü bir ilişki görüyoruz." diyor.
Sosyal bağlantı eksikliği ve hayatın günlük zorlukları pandemiden önce bile Avustralyalıların canını yakıyordu.
Ankete katılan kadınların neredeyse dörtte biri psikolojik sıkıntı yaşadığını, erkeklerde ise bu oranın 5 kişiden biri olduğu bildiriliyor.
Araştırma görevlisi Dr Ferdi Botha'ya göre, 15 ila 24 yaş arasındakiler en çok stresli olanlar.
"Avustralya'da son birkaç yılda yalnızlık oranları önemli ölçüde arttı. Sosyal temas veya sosyal temas eksikliği, zihinsel sıkıntı içinde olma olasılığının gerçekten güçlü bir göstergesidir. Ayrıca sosyal medya hakkında ki teorilere göre, sosyal medyaya yönelenlerin sosyal olarak izole olması, insanların farklı referans gruplarına sahip olması, kendilerini başkalarıyla kıyaslaması ve yetersiz hissetmesi gibi durumlar kesinlikle insanların ruh sağlığı için kötü." ifadelerini kullanıyor.
Rapor ayrıca aile finansmanına da bakıyor.
Ücret eşitsizliği 2001'den bu yana büyük ölçüde değişmeden kaldı.
Hane gelirlerindeki artış da yavaşlıyor: Son rakamlara göre bu rakam yüzde altı, önceki sekiz yılda ise bu rakam yüzde yirmi sekizdi.
Profesör Wilkins bunun, bu yüzyılın ilk on yılı ile ikincisi arasında servet açısından bir eşitsizliği gösterdiğini söylüyor.
"Biraz bardağın yarısı dolu bir durum. İlk on yılda olağanüstü gelir kazanımlarına sahiptik, ancak bunları geliştirmeye devam etmedik." diyor.
Yine de, ulusun sağlığına gelince olumlu şeyler de var.
Her gün sigara içen Avustralyalıların oranı, yirmi yıl önceki yüzde 19’dan yüzde 11'e düştü.
Haftada beş günden fazla içki içenler de 2002'deki yüzde 15'e kıyasla yüzde 11'e düştü.
Ancak konu bel ölçülerine gelince işler o kadar da iyi değil. Neredeyse on Avustralyalıdan altısı aşırı kilolu veya obez olarak kabul ediliyor.
Hanehalkı araştırması, çocuk yetiştirme niyeti ile gerçek arasında da büyüyen bir uyuşmazlığın altını çiziyor.
Çocuk sahibi olmayı planlayan 35 yaşındaki kadınların ancak yarısı, bunu kırk dokuz yaşına kadar gerçekleştirebildi.
Kıdemli Araştırma Görevlisi Dr Esperanza Vera-Toscano, aile boyutlarının beklenenden çok daha küçük olduğunu buldu.
"Çok daha yaşlı bir nüfusla karşı karşıyayız ve bunun gelecekte emekli maaşları, işçi sayısı, ülkeye gelmesi gereken göçmen sayısı üzerinde etkileri olacak çünkü işi yapacak genç nüfusa sahip değiliz" bilgisini paylaşıyor.
Bütün bunlar Avustralya'nın doğurganlık oranlarında en düşük seviyelere geldiği bir zamana denk geliyor.