hayatına girmiş insanlardan en çok hangileri seni üzer, üzebilir? üzdüğü zaman ne yapılabilir? hani bazı anlar vardır, uzun zaman mutlusundur çünkü etrafında seni mutlu eden insanlar vardır. sadece sevgili anlamında demiyorum bunu, arkadaşındır, annendir, babandır belki de.. kardeşlerindir. veya sevgilin, sevgili adayın vs.
yine de bir şeyler eksiktir. belki de sadece beklentilerinin gerçekleşmemesidir. zamanla buna alışırsın.. sen bekledikçe olmayacağının farkındasındır. sevdiğin insana ne yapsan yaranamazsın bir de, ne yaparsan yap onun gözünde hiçbir zaman 'bir numara' olamayacağını bilirsin. o nasıl kötü bir histir hem de.. ama dedim ya 'zamanla' o hisse de alışırsın. yıllar geçer, unutur gidersin bir numara'sı olmaya çalıştığın insanı. ya da unutup gittiğini sanmış olmayasın?
sonra bir gün..
tam olarak kim olduğunu bilmiyorsun belki ama o'nun hayatında bir 'bir numara' peyda olur. "kim ki o? şimdi bu da nereden çıktı? benden daha mı iyi? benden daha mı güzel? benden daha mı akıllı?" 'benden, benden, benden..' soruları içerisinde kalırsın. bakakalırsın. işte bu! bunun bir adı olmalı. o an yaşadığın hissin bir adı olmalı. belki hayat kırıklığı..
ne yapmalı o durumda insan, nasıl bir şey yapmalı da o histen kurtulmalı?