Rezil Ruanda soykırımı, Hutus ve Tutsis arasındaki gerilimler tarafından tetiklendi. İki toplum arasında Fransızca ile birlikte aynı Bantu dillerini kullandıkları ve esas olarak Hristiyanlığı gözlemledikleri için gözle görülür bir fark yoktur. Genetikçiler aralarındaki farkları keşfetmeye çalıştılar ve araştırmalar Tutsis’in genelde daha uzun olduğunu buldu. İki etnik köken arasındaki gerilimler temel olarak sınıf savaşından kaynaklanmaktadır.
Afrika Hutu Halkı
Hutu halkı Afrika'nın sayısız Bantu grubundan biri ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin doğu kesiminde bulunan topluluklarla Ruanda ve Burundi'de yaşıyorlar. Hutu nüfusunun 11, 5 milyon olduğu tahmin ediliyor. Hutu, Ruandalıların% 84'ünü ve Burunyalıların% 85'ini oluşturuyor, bu da onları iki ülkedeki en büyük nüfus bölümü yapıyor. Hutu, Bantu'nun genişlemesi sırasında Batı Afrika'yı Büyük Göl bölgesi için terk eden Bantu toplulukları arasındaydı. Tarihçilerden bir bölüm, iki grup arasındaki ayrımın Avrupa güçleri tarafından daha da kötüleştiğini öne sürdü. Tarihçiler, iki toplumun ayrı gruplar olup olmadığı konusunda bölünmüştür. Hutu genetik akrabalıkları, komşu Bantu topluluklarıyla, özellikle de Tutsi'yle yakından bağlantılı. Bu durumun evlilikler ya da ortak kökenlerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı henüz belli değil. Hutular yerli dilleri olan Ruanda-Rundi'yi ve sömürgecilikten Fransızcayı almışlardır. Ruanda-Rundi, daha büyük Nijer-Kongo dil ailesinin Bantu alt grubu altında sınıflandırılmıştır. Ruanda Krallığı sömürgecilikten önce bugün Ruanda olana hüküm sürdü. Hutu büyük ölçüde köylülerken, egemen sınıf çoğunlukla Tutsi idi. Tutsiler askeri liderliğe sahipken, Hutus'un tarımda başarılı olduğu ve iyileştirici gücü olduğu ortak bir inançtı.
Afrika Tutsileri
Ayrıca Watsi, Watusi, Wahinda, Abatutsi veya Wahima olarak da adlandırılan Tutsi, DRC, Uganda ve Tanzanya'daki önemli topluluklarla Ruanda ve Burundi'de yaşamaktadır. Toplam Tutsi nüfusu 2, 5 milyon olarak tahmin edilmektedir. Çağdaş genetik çalışmalar, Tutsis’in çoğunlukla Bantu özütlemesinden kaynaklandığını, ancak Hutu’ya nazaran daha fazla Nilo-Saharan soy soyları sergilediklerini belirtmektedir. Tutsi'nin ilk olarak 14. veya 15. yüzyılda Ruanda bölgesine girdiği ve yavaş yavaş yerel Hutu'ya hakim oldukları tahmin ediliyor. Tutsi daha sonra, yerleşik Hutu ile sofistike askeri bilgilerini kullandıkları ve Hutu sığırlarına egemen oldukları bir feodal ilişki başlattı. Mwami (kral), Tutsis tarafından kurulan siyasi yapı üzerine hükmetti. Tutsis, tarihçilerin ve etnografların iki bölümün farklı etnik gruplar olarak kabul edilemeyeceğini şart koşmasına neden olan Hutus ile önemli ölçüde evlendi.
Hutus ve Tutsis Arasındaki Çatışmanın Arka Planı
Sömürge öncesi Ruanda'daki Hutus ve Tutsis arasındaki farklar esasen servetle ilgiliydi. Çoğu Tutsis, çobanlar olarak servet biriktirirken Hutus toprağı sürdü. Tutsi Kralı daha çok Tutsis olan yakın müttefiklerini ödüllendirdi. Sömürgecilik döneminin başlangıcında Hutus, Hristiyan dönüşümüne daha açıktı ve bu yüzden Almanlar tarafından Tutsi topraklarına layık görüldü. Belçikalılar devraldıktan sonra, sömürgeci hükümette Tutsis'i ağırladılar ve eğitim almalarına izin verdiler. Belçikalılar ayrıca nüfustan etnik bir grupla tanımlamalarını istedi. Belçikalılar bu politikayı 1959'da değiştirdiler ve Hutu'nun hükümeti bağımsızlık sonrası evrensel seçimlerle kontrol etmesini sağladı. Hutus daha sonra, Tutsis'e karşı onları kaçmaya ve Tanzanya ve Uganda'ya yerleşmeye zorlayan bir saldırı başlattı. Ruanda Tutsis, Uganda'nın Yoweri Museveni'sinin 1986'da gücünü arttırmasına yardımcı oldu ve böylece Uganda'da bir güç üssü kazandı. Ruanda Yurtsever Cephesi kuruldu ve Ruanda'daki Hutu egemenliğine yönelik saldırılara başladı.
Ruanda Soykırımı
Ruanda soykırımı, Cumhurbaşkanı Juvenal Habyarimana'nın 6 Nisan 1994'te Kigali'deki uçağının düşürülmesiyle tetiklendi. Uçak ayrıca Burunistan cumhurbaşkanı Cyprien Ntaryamira'yı da taşıdı ve iki lider Tanzanya'daki bir zirveden geri dönmüştü. Habyarimana, Tutsis’e karşı ayrımcılık yapan bir Hutu’nun egemenliği altındaydı. Ancak Habyarimana, 3 Nisan 1993'te, Tutsilerin siyasi yönetimde yer almasına izin veren Arusha Anlaşmasını imzaladı. Ermeni soykırımı cinayetleri, Habyarimana'nın uçağının düşürülmesinden sonraki ertesi gün başladı. Soykırım planları Hutus'u kışkırtmak için medya aracılığıyla yayıldı. Milisler ve askerler, kaos içinde siyasi kontrolü ele geçiren herkesi caydırmak için siyasi ve askeri alanlarda ılımlı Hutu ve etkili Tutsis'i uygulamaya başladı. Ardından kimlik belgelerini incelemek ve Tutsis'i yürütmek için barikatlar ve kontrol noktaları kuruldu. Hutu sivilleri pala ve kulüp gibi silahları biriktirmek, komşu Tutsileri yürütmek, mülkleri imha etmek ve çalmak, ayrıca tecavüz ve sakatlık yapmak için teşvik edildiler. Suç işlemek için diğer sivillere para teşvikleri yapıldı. Orta Hutus da idam edildi. BM, on Belçika barış gücünün soykırımın başlangıcında öldürülmesinden bu yana kaotik Ruanda'ya asker gönderme konusunda tereddüt etti. Yarım milyon ila bir milyon Ruanda idam edildi ve Tutsi topluluğunun yaklaşık% 70'i ortadan kaldırıldı.
Soykırım Sonrası
100 gün süren soykırım ve istikrarsızlıktan sonra sürgün edilmiş Tutsilerden oluşan Ruanda Yurtsever Cephesi ülkeye yürüdü ve kontrol kurmaya başladı. Sadece RPF ülkenin ortasındaki kontrolünü eline geçirdiğinde 1994 yılının ortalarında idamlar durdu. Binlerce Hutu militanı Zaire'ye kaçtı, dağlık bölgelerde kamplar kurdular ve Ruanda'daki gücü geri kazanmak için kendilerini silahlandırmaya başladılar. Ruanda hükümeti, Hutu sınır ötesi saldırılara başladığı için 1996 yılının sonlarında karşı saldırı düzenledi. Hutus'un bir kısmı Ruanda'ya geri döndü, diğerleri Zaire'ye daha derin çekildi. RPF yönetiminde olan Paul Kagame, Zaire'nin Mobutu Sese Seko'suna karşı savaş başlattı ve sürgüne kaçtıktan sonra ülke, Demokratik Kongo Cumhuriyeti (DRC) oldu. RPF daha sonra Ruanda ekonomisini ve altyapısını yeniden inşa etmeye çalıştı ve etnik kökenleri kimlik kartlarından çıkarma gibi etnik gerginlikleri hafifletmek için çok sayıda reform başlattı.
Mevcut durum
Soykırım sonrası Ruanda hükümeti, ülke sakinleri arasındaki birliği artırmak için çok sayıda önlem aldı. Ruanda ekonomisi gelişiyor ve büyük miktarda dış yardım millete aktarılıyor. Ülkenin iyileşmesini kolaylaştırmak amacıyla Kagame, Hutu soykırımının faillerinin, suçluluklarını kabul etmeleri ve yollarından vazgeçmeleri şartıyla Tutsi kurtulanları arasında yaşamaya gönderildiği "uzlaşma" olarak adlandırılan bir süreç başlattı. Ulusal nüfus sayımı artık etnik kökenleri izlememektedir ve dolayısıyla iki bölümün resmi numaraları bulunmamaktadır. Hükümet, kimlik kartları etnik kökenleri yansıtmadığı için insanları etnik başlıklardan kurtulmaları için daha fazla teşvik etti.