Mehmet ve Aslan evde okul için bir proje hazırlamaktadırlar. Bu proje dışardan çıkan doğal seslerdir. Aslan, bahçede dışarıdan gelen sesleri mikrofonla dinler. Eve gidip müzik ödevi olan insan kulağının duyduğu desibel aralığını araştıracaklardır. Üst komşu ise televizyonun sesini çok fazla açtığı için projeye odaklanamazlar. Önce sesi engellemeye çalışırlar. Kulaklıklar, tıkaçlar yaparlar. Bu planları pek bir işe yaramaz. Dahası kulaklarında tıkaçlar olunca kendi projelerinde de sorunlar yaşarlar. Sonunda komşunun kapısına dayanarak, ondan sesi kısmasını rica etmeye karar verirler. Kapıyı çalsalar da ses o kadar yüksektir ki komşu, kapının çaldığını bile duymaz. Çocuklar hayal güçlerini kullanarak üst komşuya kendilerini duyurmaya çalışırlar.
Uçaktan notlar yaparlar. Kendileri daha çok ses yaparak dikkat çekmeye çalışırlar. Uçurtmanın arkasına not bağlayarak uçurmayı denerler. Hiç biri işe yaramaz. Sonunda daha önceden mahallenin haritasını çıkarmak için kullandıkları balon yardımıyla komşunun dikkatini çekmeyi başarırlar. Komşu durumun farkında olmadığını söyler. Televizyonunun sesini kısar. Aslan'la Mehmet eve, projelerine geri dönerler. Bu sefer kendi pencerelerinin önünde bir not belirince Aslan ve Mehmet çok şaşırırlar. Dışarı çıkarak notun sahibinin alt komşuları olduğunu anlarlar. Meğer bunca zamandır yukarının sesiyle uğraşırken kendileri de alt kat için bir rahatsızlık sebebi olmuşlardır. Hemen sesi kontrole alırlar. İnsanın kendi sesinden kolay kolay rahatsız olmadığını anlamış, komşuluk ilişkilerinde daha dikkatli olmaları gerektiğini öğrenmiş olurlar.