Canlıların hücresel bileşenlerinin yapımı ve enerji kaynağı olarak kullanılmak üzere, gerek duyduğu kimyasal maddelere “besin” denir Büyüme ve metabolizma (enerji sağlayıcı) için gerek duyulan besinlerin canlıya sağlanmasına ise “beslenme” Bitki besinleri bazı kimyasal elementlerden oluşur. Dolayısıyla yeşil bitkilerce gerek duyulan besinler, proteinler ve yağlar gibi organik besinlere gerek duyan hayvanlardan farklı olarak inorganik niteliklidir.
GÜBRELEME; Tarımsal üretimin artırılması için, toprak işlenmeli, ekilmeli, sulanmalı, hastalık ve zararlılarla mücadele edilmelidir. Bütün bu işlemlerin yanı sıra bitkiyi besleyici, üretimi artırıcı çarelere de başvurmak gerekir. Bitkiler de insanlar ve hayvanlar gibi gelişmeleri için beslenmek zorundadırlar. Bitkiler besinlerinin büyük bir kısmını topraktan kökleri yardımı ile alırlar. Toprakta, yetiştirilen bitkinin ihtiyacını karşılayacak miktarda besin maddesi yoksa, gübreleme vasıtasıyla toprağa bitki besin maddesi verilmesi gerekir. Toprak iyi eğer beslenmezse, bir süre sonra besin maddelerinin eksilmesi nedeniyle üretim azalır. Yeterli ve kaliteli ürün alabilmek için toprağın beslenmesi gerekir.
GÜBREYİ NE ZAMAN VERMELİ: Bitkilerin besinlere en çok muhtaç olduğu zamanlar değişik olmakla birlikte verme zamanına bir takım faktörler etki eder. Bunlar: Mevsim, Toprak Şartları, Gübre Cinsi, Bitki cinsi ve Çiftlik idare şekli Azotlu gübreler ilkbaharda veya yaz başlangıcında yandan gübreleme şeklinde verilmesi gerekmektedir. Eğer azotlu gübre fazla verilecekse, bunu birkaç kısma bölerek büyüme devresi içinde muhtelif zamanlarda vermek daha iyidir. Fosforlu ve potaslı gübreler için normal şartlarda buna gerek yoktur. Az gübre kullanılıyorsa ekimden önce veya ekimle birlikte, fazla kullanılıyorsa bir kısmını ekimle bir kısmını da gelişme sırasında baş gübresi olarak vermelidir. Gübre ihtiyacı fazla olan bitkilere ihtiyaçlarının hepsini birden vermek doğru olmaz. Gelişme sırasında birkaç seferde verilmelidir ki kayıp oranı az olsun.