1782’de Londra’da Henry Sidgier trafından altıgen şeklinde, ahşaptan oluşan kapalı bir çamaşır teknesi icat edildi. Bu teknenin içerisine yerleştirilen tahta çubuklar arasına çamaşırlar sıkıştırılıyordu ve teknenin iki ucu, iki askıya asılarak sonrasında da kol gücüyle döndürülüyordu. Tamamen insan gücüne dayanan bu sistem hem çok yorucu hem de kullanılan diğer yöntemlere oranla daha fazla zaman alıyordu. Yıkandıktan sonra makineden çıkarılan ıslak çamaşırlar, iki tahta merdanenin arasından geçirilerek sıkıştırılıyor ve bu şekilde bir yandan çamaşırların suları süzülürken diğer yandan da bir anlamda ütülenmesi sağlanıyordu.
1791’de İngiliz Ferguson Hardie, çamaşır makinesi için merdane sistemini getirdi. Bu şekilde merdanenin tek yönlü hareketiyle ileri ve geri gitmesini sağlayan sistem geliştirildi. Bu sistem sadece sıkma işleminde biraz daha kolaylık sağlarken insan gücü kullanımını yine de pek fazla azalmıyordu ve fazlasıyla yorucuydu.
1797’de Amerika’da çamaşır yıkamak için kullanılan fırçalama tahtası Nathaniel Briggs tarafından icat edildi.
1851 de Amerikalı olan James King tamburu bulunan bir başka çamaşır yıkama makinesinin patentini aldı. Çamaşırlar bu makinenin içerisine koyularak tambur el ile çevriliyordu.
1858 yılına geldiğimizde Hamilton Smith Döner çamaşır makinesi patentini aldı.
1874 yılında ise Indiana’da William Blackstone sevgili eşine doğum günü hediyesi olarak bir çamaşır yıkama makinesi yaptı.