Timur'un agresif faaliyetlerindeki başarısı, ordunun mükemmel örgütlenmesiyle doğrudan ilgiliydi. Askeri yapımında, Moğol-Moğolların askeri tecrübesi ve Cengiz Han'ın kuralları konusunda rehberlik etti. İmparatorluğu yalnızca Tamerlane'nin askeri gücüne ve yeteneklerine dayanıyordu.
Askerlerin askeri teşkilatı ondalık sisteme göre Babür ve Rus gibi inşa edildi: onlarca, yüzlerce, binlerce, (10 bin). Emir'in kişisel bekçisi, yalnızca Barlas kabilesinden oluşuyordu. Demir Chromets, komutanların seçimine özellikle dikkat etti. “Şef,” dedi, “gücü sopa ve çubuğa göre daha zayıf olan, unvanın değersizdir.” Dedi. “Askeri demokrasi” en düşük seviyede kaldı - ilk 10'unda ustalar seçildi. Yüzyıllar, biniciler ve komutanlar atandı. Cengiz Han ordusundan farkı, bütün askerlerin belli bir maaş almasıydı. Ustabaşı on maaşını aldı, yani, savaşçılarının oranlarını arttırmakla ilgilendi, centurion altı ustanın maaşını aldı, vb. Disiplin cezası, maaşın onda birini tutmaktı. Teşvik tedbirleri yaygın olarak kullanılmıştır - maaş artışı, hediyeler, rütbeler, unvanlar (özellikle cesur kahraman), birimler için afişler. Gaziler emekli aylığı alabilir. Yani, o zaman bile, şu anda var olan aynı tedbirler ortaya çıktı. Ek olarak, birimler belirsiz sayıda, Xoshum-50 askerlerinde, koshun denilen ve aynı zamanda daha büyük birimler olan - sayıları da kalıcı olmayan Kuls - ortaya çıktı.
Tamerlane ordusu süvari ve piyade gruplarına ayrıldı. Standart silahlar. Basit bir binicilik savaşçısının bir atı, yayı, 20 okları, balta, testere, baykuş, iğne, kement ve su derisi olması gerekirdi. 19'te savaşçılar kibitka'ya güvendi. Süvariler kolaydı. Ağır süvarilerde, bir savaşçının iki atı, bir kaskı, zırhı (zincirli posta, lamel zırhı), bir kılıcı ya da kılıcı, bir yay ve okları vardı ve çadırda beş kişi vardı. Tamerlane'in hafif piyadeleri at sırtındaki kampanyayı takip etti ve çekimin doğruluğunu arttırmak için savaştan çekildi. Piyade, bir kılıç, bir yay ve 30 oklarına kadar silahlanmıştı. Piyade önünde büyük kalkanlar yerleştirdikleri toprak işleri yapmayı başardı. Piyade çoğunlukla hafif silahlıydı ve çoğunlukla okçulardan oluşuyordu, ancak orduda da ağır silahlı grev birlikleri vardı. Ağır piyade savaşçıları kılıç, balta ve makayla savaştı ve zırh, kask ve kalkanlarla korundu. Şehirlerde milis birimleri kuruldu, kuşatmalar sırasında şehirleri savundular ve dış kampanyalara katılabildiler. Orduda, engebeli arazide ve dağ kalelerini alırken kullanılan özel bir dağ piyade vardı. Özel bir asker tahsis edildi. Hizmette atıcılar "Yunan ateşi", kuşatma makineleri ve dubadan oluşuyordu. Böylece, o zamanın en yeni askeri teçhizatı Hromts ordusunda kullanıldı.
Askerlerin kısımları saflarda iyi bir şekilde hareket etti ve ekipmanın rengi ve atların renkleri bakımından farklılık gösterdi. Chromets, Cengiz Han'ın yürüyüşünden önceki geçit töreninde kesinlikle yasalara uydu. Kampanyalar için iyice hazırlandı, düşmanı inceledi, her şeyi öngörmeye ve orduya gerekli her şeyi sağlamaya çalıştı. Hareketin başlangıcında, birlikler geniş bir alan şeridini yakalamak için geniş bir çığda yürüdüler. Ana yemek birlikleri arpa ve koumiss idi. Ayrıca düzenlenen kitlesel baskınlar, avlandı. Kampanyalarda, Tamerlane birlikler için yiyecek sıkıntısı hissetmedi: Fergana ve Persia'nın geniş topraklarından, bu toprakları bastırdığı anda sulamaya özen gösterdiği geniş topraklardan tedarik edildi.
Düşmanın yakınında, her bir karanlığın karanlığı, her biri yüz savaşçıdan oluşan, her biri yüz savaşçıdan oluşan bir sütunda hareket etti, öyle ki aralıklarla, komşularıyla kalabalıklaşmaksızın, sürücünün herhangi bir yöne serbestçe dönebildi. Bu sistem anında dönüş ve her yöne yeniden inşa için son derece uygun. Her binden başlarında binden başlayarak, başkomiserlerin ve kuryelerin talimatlarını taşıyan, uzaktan tanımlayabilecekleri duruma göre kendi bayrağını taşımak zorunda kaldı. Savaş için, güçlü süvarilerden yararlanmak için kural olarak geniş ve düz bir alan seçmeye çalıştılar. Muharebe düzeni cepheden dağıldı, özellikle de derinlere. Merkezi zayıflatarak, flanşlar güçlendirildi. Güçlü rezervler yarattı. Bu, düşmana ulaşma ve onu çevreleme olasılığını yarattı. Işık birlikleri okları ve dartları atarak savaşı bağladılar, ardından ana savaş oluşumunun çizgilerine sırayla saldırdılar. Düşman zayıfladığında, Tamerlane savaşın sonucuna karar veren savaşa yeni bir rezerv fırlattı. Savaş, genellikle kaçan bir düşman peşinde koşarak sona erdi. Bu tür taktikler, Tamerlan'ın rakipleriyle mücadelede devam eden başarısını sağlamıştır.
Örneğin, klasik Angora Muharebesi'nde düşünülebilir - Sultan Bayazid'in Osmanlı ordusuyla yapılan savaşta, Angora (şimdi Ankara) yakınındaki yılın 20'unda 28 (1402) meydana geldi. Timur'un güçlü kanatları düşmanın direncini kırdı. Flanşları mağlup eden Timur, saldırıya bir rezerv attı ve Türklerin ana güçlerini sardı. Osmanlı ordusu tahrip edildi, Bayazid'in kendisi ele geçirildi.
Tamerlane ve savaşçıları. minyatür
İmparatorluğunda, Tamerlane, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki mevcut Timar sistemine benzeyen birçok açıdan özel bir arsa sistemi kurdu. Timur, üzerinde çalışan köylülerle birlikte suyurgal olarak adlandırılan şartlı araziyi ele geçirdi. Suyurgala'nın sahibi topraklarının egemenliğiydi, ama ilk başta miras yoluyla mülkiyeti geçemedi. Arazi mülkiyeti karşılığında, mülk sahipleri, belirli sayıda askerin çıkarılmasıyla savaşa gelen askerlik yapmak zorunda kaldılar.
Büyük komutan askeri teorisini kendi el yazısı olan “Askeri Düzenlemeler” ile ortaya koydu. Kitap üç bölüme ayrılmıştır: "12 bin insanda birlikler için nasıl savaşılır", "kırk bin atlı", "" ... yüz veya daha fazla bin atlıda. " Ordunun organizasyonu ve düşmanlıkların yürütülmesi için çok ayrıntılı bir plan içeriyor. Böylece, ilk bölümde Timur şunları yazdı: “İlk adım kuvvetlerin 14 bölümlerine bölünmesidir. Bölmeler ortada, sol ve sağ kanatlarda inşa edilir. Sağ kanat ön ve arka korumadan oluşur. Ön kısım, 3 bölmelerin yanı sıra arka muhafazasından oluşur. Bunlara (bölümler) birinci ve ikinci, gelişmiş denir. Sol kanat benzer şekilde inşa edilmiştir. Merkez nedir? İki seçici kadro; Burası avangard merkez. Buraya en iyi mızrakçılar konur, sonra savaşçıları seçerler ve onların arkasına okçular ve kılıçları koyarlar. Merkez avangard önce düşmana saldırmalı, yüksek sesle çığlıklar atmalı: Allah Ekber! ”
Iron Chromets, güçlü bir düşmanın ortaya çıkmasını öngörmek ve büyük bir orduyu korumak için gerekli olan ganimetini yakalamak için farklı yıllarda farklı yönlerde uzun yürüyüşler yaptı. Fethedilen bölgelerde, Timur kararlı ve acımasız davrandı. Mağlup mağlup olmuş, toprağa canlı canlı gömülmüş, köleliğe (bütün şehirlerin nüfusu köleliğe satıldı). Yani Timur imparatorluğunun ünlü görüntülerinden biri, ölülerin kafataslarının devasa piramitleri. Şiddetli askerleri, binaların duvarlarının canlıların bedenleriyle döşendiği Eski Ermenistan'ın yüz bininci başkenti olan Ani şehrini yıktı. Tamerlane'nin tahtı altında, düşünülen yöneticilerin kafataslarından oluşan "küçük bir piramit" olduğu iddia ediliyor. İsfahan'ın yıkılmasından sonra Timur tarafından yaptırılan en korkutucu piramitlerden biri yetmiş bin kafatasından oluşuyordu. Bağdat'ın yıkılmasından sonra, bu türden yüzlerce “yapı” yığıldı. Görünüşe göre nüfusu yok eden Timur, fethedilen toprakların savaş potansiyelini baltaladı. Yıkılan topraklar uzun süredir geniş bir orduyu toplayamadı.
Kampanyalar sırasında Timur, pankartı üç halka görüntüsü ile birlikte kullandı. Kastilya Kralı ve Leon'un Timor’un 1403 mahkemesinde büyük elçisi olan Rui de Clavijo ve Arap tarihçi İbn Arabshah, Timur’un mührü üzerinde yer değiştiren bir işareti - eşkenar bir üçgen şeklinde üç eşit daire oluşturduğunu bildirdi. Clavijo bu açıklamayı sembole vermiştir: her daire dünyanın bir parçası anlamına gelir ve sembolün sahibi onların egemenliğidir. Büyük Coğrafi Keşifler döneminden önce, dünyanın Dış Okyanus tarafından yıkanan Avrupa, Asya ve Afrika'dan oluştuğuna inanılıyordu. Ve dünyanın bu bölgelerine hükmetmiş olan, dünyanın hükümdarı olarak kabul edilebilir. Rus İmparatorluğu döneminde, Tamerlanov, Semerkand amblemine girdi: “Masmavi kalkanında, dut ağacının iki altın kolunun yanında, gümüş bir dalgalı ayağı var. Kalkanın gümüş şam başındaki Tamerlane'nin tamgha (mühür) işaretidir, yani. Üç siyah yüzük. Kalkan, antik Çar'ın tacıyla taçlandırılıyor ve Alexander Ribbon'a bağlı altın meşe yaprakları ile çevrili. ”
Avrasya'nın sembolizmini inceleyen Svyatoslav Roerich'in görüşüne göre, Tamerlane'nin mührü üçlü triunity tabelası anlamına geliyordu. Eski Hindistan ve Çin'den Batı Avrupa'ya dağılmıştır ve insanlığın en eski sembollerinden biridir. Farklı milletler ve gelenekler bu işareti, Evrenin üç katıyla ilişkilendirerek farklı şekillerde açıkladı; Tanrı'nın günlüğü: Hindistan'da, Hindu panteonunun (Yaratıcısı Brahma, Yaratıcısı Vishnu ve Koruyucu Shiva) üç ana tanrısını birleştiren üçlü; Hıristiyanlıkta, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh; Doğu'nun Üç Hazinesi (Buda, Dharma, Sangha); geçmiş, şimdi ve geleceğin sürekliliği; gerçek, güzellik, adalet, vb.
Timur'un Horde ile Savaşı
Timur hayatında özel bir yer Horde'la kavga etti. Aksine, tüm Horde ile değil, ayrı bölümleriyle. Maverannakhr’da iktidarını savunurken, Ulus Juchi’nin doğusundaki Beyaz Horde, Urus Han konumunu güçlendirdi. 1372’te Volga’nın alt kısımlarına ulaştı, hem Tutakları aldı hem de Altın Ahbap Hanını ilan etti. Urus Khan bir zamanlar güçlü Juchi ulusunu birleştirmeye çalıştı. Bu yönetici (bu arada, annesinin annesi bir Rus prensesiydi, bu yüzden adı Urus'du) o kadar güçlüydü ki, Timur uzun süre açık bir şekilde kendisine karşı konuşmaya cesaret edemedi. Ayrıca, o zaman Timur kendi imparatorluğunu yaratmaya yeni başlıyordu.
Ancak, Timur böylesine tehlikeli bir komşudan korkuyordu ve açık davranmaya cesaret edemediği için "karma bir savaş" başlattı. Urus Han'ın prenslerini, askeri liderlerini ve onurlarını rüşvet ve yanına getirdi. Tamerlane mahkemesinde, tüm Horde Tokhtamysh üzerinde otorite talep eden Cengiz Han Juchi'nin oğlunun soyundan gelen himayeyi istedi. Timur ona büyük bir bahis yaptı. Chromets, Tokhtamysh'i benzeri görülmemiş onurlarla çevreledi, hatta Semarkand'dakinden daha yüksek bir çadır koymalarını emretti (Tokhtamysh, Chingisid idi). Tokhtamysh para aldı silâh, atlar ve hatta bütün bir ordu - birkaç bisikletçi. Tamerlane’nin proteini, Mavi Horde’nun başkenti Sygnak’ı (Güney Kazakistan) alacaktı. Bu nedenle, Tokhtamysh’in Timur’a karşı daha sonraki bir performansının, feodal lordun efendisine karşı gerçek bir isyanı olduğuna dikkat etmek gerekir.
1376’te Timur vassal’ını savaşa fırlattı. Ona karşı ordu, tahtın varisi sayılan Urus-Han Kutlug-Buk oğlu komutasına geldi ve babasının yokluğu sırasında Mavi Horde'un yöneticisi olarak görev yaptı. Tokhtamysh savaşı kaybetti, ancak Kutlug-Buk içinde öldü. Semerkant'ta Timur vassal ordusunu doldurdu ve yine Beyaz Orda'nın güçlü Hanı ile savaşa gönderdi. Tokhtamysh yine Altınordu işgal etti. Ancak, yine Urus-Han'ın oğlu Toktakia tarafından yenildi ve Timur'a sığındı. Urus Han, Emir'in savaş tehdidi altında kendisine Tokhtamysh'i iade etmesini istedi, ancak Timur reddetti. Sonra Tamerlane kendisi Urus-Han ile savaşa girdi, fakat ne biri ne de diğeri kesin bir zafer kazandı.
Kader kendisi cetvellerin daha sonraki kaderini ayarladı. 1377'ta Urus Han öldü (ya da çatışmalardan biri sırasında öldürüldü). Toktakia'nın kısa saltanatından sonra Timur-Malik Altınordu tahtına girdi. Tokhtamysh’in ilk saldırısında yeni bir Han savaştı. Fakat soyluların arasında popüler değildi, Mavi Horde'un tepelerinin temsilcileri Toktamysh'e koşmaya başladı. Bu nedenle, Tokhtamysh'in bir başka girişimi başarı ile taçlandırıldı. Neredeyse tam olarak yürürlükte olan Timur-Melik ordusu Tokhtamysh tarafına geçti. Birkaç sadık savaşçı eşliğinde Timur Malik, kaçmaya çalıştı, ancak Tokhtamysh emriyle yakalandı ve idam edildi.
Tokhtamysh bahar 1378, Horde'nin batı kısmını işgal etti, Mamaia tarafından kontrol edildi. Nisan 1380'a kadar Tokhtamysh, başkent Sarai-Berke de dahil olmak üzere Azde'ye kadar Altınordu'nun çoğunu yakalayabildi. Kısa süre sonra yeni Han, Juchi ulusunu (Altın ve Beyaz Horde) bir araya getirmeyi başardı. 1381'te, Kalka Nehri'nde, bir yıl önce Kulikovo savaşındaki ana güçlerini kaybeden Temnik Mamai ordusunu yendi. Mamai Kafkasya'ya kaçtı ve son müttefikleri Cenevizliler tarafından orada öldürüldü. Tokhtamysh, Rusya'da Horde'un gücünü hızla geri kazandı. 1382'ta Moskova'yı aldı ve yaktı, ateş ve kılıçla ve Ryazan prensliği ile yürüdü. Yine, Rus prensleri etiketler için Horde'a ulaştı.
Başarısıyla gurur duyan Tokhtamysh, Orta Asya hükümdarına olan bağımlılığını ortadan kaldırmaya karar verdi. Timur ve Tokhtamysh tartışmalı bölgeler üzerinde bir çatışma yaşadı. Altınordu ve Timur İmparatorluğu'na itiraz eden iki ana bölge, Horezm ve Azerbaycan idi. Her ikisi de nispeten özerkti ve yerel hanedanlar tarafından yönetildi: Khorezm - Sufiz, Azerbaijan - Jalayrid. Horezm, aslında 1370'lerin sonundan beri Timur'a bağımlıydı. 1385’te emir, Azerbaycan’a bir gezi yaptı, Sultanya’daki Jalayrid’in birliklerini yendi, ancak bölgenin fethini tamamlamadı ve Pers işlerine geri döndü. Tokhtamysh askeri seferine cevap veriyor - Azerbaycan'ın başkenti Tebriz yakalanır, ancak burada güçlenmez, ancak ilk pozisyonlara çekilir. Buna karşılık Timur, Transkafkasya'yı fethetti ve imparatorluğa dahil etti.
Böylece, Tamerlane “süslü köpeğinin” kendisine karşı savaş başlattığını anlamıştı. 1386-1387 kışın. Dağıstan’da, Khromt’ların birlikleri Tokhtamysh ordusuyla savaşa girdi. Khan geri çekilmek zorunda kaldı. İki yöneticinin ilişkisi umutsuzca kusurluydu.
Bir sonraki adım Tokhtamysh yapar. Semirechensk Moğolları ile bir ittifak içine girdi, zaten Timur'un doğrudan tabi olduğu bölgeye girdi. 1388, Tokhtamysh aniden mallarının kalbine isabet etti: Altınordu birlikleri Sygnak'ı geçti ve Maverannahr'a girdi ve Buhara'ya kuşattı. Sonra Han bile Semerkand'i kuşattı. Kentin savunması, Tamerlane Omar oğlu tarafından yönetildi. Yıl sonuna kadar, Demir Khromets birliklerle geldi ve Tokhtamysh savaşa katılmamayı ve Horde'a geri dönmeyi seçti.
Timur, küstahlığı cezalandırmaya ve büyük bir kampanya düzenlemeye karar verdi. Ancak, başlangıç için arkadaki sırayı geri yüklemek gerekliydi. Böylece, Khorezm, düşmanla bir ittifak için cezalandırıldı. Timur, başkenti ve sakinleriyle karakteristik vahşiliğini ele aldı. Urgenç neredeyse tamamen tahrip edildi ve askerler toprakları boyunca arpa ektiler. Bununla birlikte, yılın 1391 kampanyasından sonra, muhtemelen iyi bir ruh hali içinde olan emir, kenti yeniden inşa etmesine izin verdi. 1389’te, Iron Hromtz’in birlikleri Moğol mülklerinin derinliklerinde, Irtysh’in kuzeyinde ve doğuda Büyük Yulduz’a yıkıcı bir kampanya yaptı.
1391'te Tamerlan büyük bir yürüyüşe hazırdı. Gücünü hissederek Tokhtamysh'e barış önerdi, ancak kabul etmedi. Şubat ayında, 1391, Timur Syr Darya'ya binlerce kişiden oluşan bir orduyu yoğunlaştırdı ve burada askeri liderlerine son talimatlarını verdiği bir kurultay topladı. Nisan ayında ordu, Kazakistan'ın Sary-Su nehrine ulaştı ve dinlenmeyi bıraktı. Buradan Khromets orduyu kuzeye, Üst Tobol bölgesine götürdü, istihbarat verilerine göre Tokhtamysh ordusunun bir parçası kuruldu. Horde Han da savaştan kaçınmaya çalışırken, güçlerini batıya, Yaiku'ya (şimdi Ural Nehri) yönlendirdi. Timur'un ordusu Yaik'e doğru ilerlerken, düşman daha da uzaklaştı. Sadece orta Volga'da, bugünün Samara bölgesinde, 200, Haziran ayında, Kondurche Nehri üzerinde kanlı bir savaş gerçekleşti. Yaklaşık 18 bin savaşçının şiddetli bir savaşta bir araya geldiğine inanılıyor. Savaşın başlangıcında, çok sayıda fakat daha az örgütlü olan Horde birlikleri, düşmana yanlardan ulaşmaya çalıştı, ancak Horde savaşçılarının tüm saldırıları püskürtüldü. Sonra, Tamerlane ordusu bir karşı saldırı başlattı ve güçlü bir yan saldırı ile Horde'u devirdi ve 500 boyunca, ayetler onları Volga'nın kıyılarına kadar takip etti. Tokhtamysh ordusu çok büyük bir yenilgiye uğradı. Tokhtamysh kendisi zar zor bacaklarını kaldırdı. 200 gün Timur, sonsuz bayramlarda zaman geçirerek zaferi kutladı.
Yılın Zammı 1391
Timur düşmanı kovalamadı ve Semerkant'a geri döndü. Ancak, Chromets hırslı bir rakibin potansiyelini hafife aldı. Savaşta, yalnızca ordu yenildi, ancak büyük bir askeri potansiyeli koruyan Horde değil. Kısa süre sonra Tokhtamysh onun üzerindeki gücünü yeniden kazandı ve başka bir büyük ordu topladı. 1394’te Timur Tokhtamysh’in orduyu yeniden birleştirdiğini ve Mısır Sultanı Barkuk ile ona karşı bir ittifak kurduğunu öğrendi (Timur Mısır’ı işgal etmeyi planlıyordu). Tokhtamysh ayrıca Litvanya Büyük Dükü ve Polonya Kralı Jagiello ile bir ittifak imzaladı. Horde, Kafkasya'yı tekrar işgal etti ve Timur İmparatorluğu'nun sınırlarını yıkmaya başladı. Onlara karşı bir ordu gönderildi, ancak Horde kuzeye çekildi.
Timur, Tokhtamysh’in bir kez ve herkes için imha edilmesine ve ayrıca düşmanın gücünü baltalamak için Horde’u mahvetmesine karar verdi. 1395'in baharında, Timur Hazar Denizi yakınlarında büyük bir ordu topladı. Ardından Hazar Denizi'nin batı kıyısında Kafkaslardan Dağıstan'a giderek birliklerini kuzeye taşıdı. Timur'un askerleri, Tokhtamysh'in müttefiki olarak hareket eden Kaytag Utsmiystvo'yu yendi. Nisan ayında ordusu, Terek vadisinde, hanın ana güçlerinin görülebildiği bir yerde kamp kurdu. İşte 15 Nisan 1395, Terek'te, Altınordu'nun kaderini büyük ölçüde önceden belirleyen bir savaştı. 1 milyondan fazla savaşçı savaşa katıldı. Savaş Kondurche nehrindeki savaşa benziyordu. İlk olarak, Horde ordusunun yanları düşmanı zorladı, ama Timur durumu düzeltmek için yeni güçler ve rezervler getirdi. Horde, düşman saldırısına dayanamayan, çakmak ve geri çekilmeye başladı. Gelişen başarı, Demir Khromtz birlikleri Tokhtamysh ordusunun sol tarafını devirdi. Yakında tamamen dağınık, Tokhtamysh ordusu damgalamak için döndü. Her iki ordunun kompozisyonunun yarısına kadar savaşın sertliği ve sebat etmesi kayıplarla gösterilir.
Yılın Zammı 1395
Timur, önceki hatayı tekrarlamadı ve düşmanı kurtarmak için zaman vermeden Tokhtamysh’in peşine düştü. Khromets, yıkıma ve soyguna ihanet eden Altınordu'nun batı ülmenlerini işgal etti. Artık gerekmeyen Tamerlane birliklerinin bir kısmı Şiraz ve Semerkant'a geri gönderildi. Volga'da kaçak izini kaybetti, ancak sefer devam etti. Tamerlane, Don'un alt kısmındaki Tokhtamysh emirlerinin konuşmalarını bastırdı.
Ondan sonra Timur ordusu, birlikleri bir kereden fazla Tokhtamysh askerlerinin bileşimine dahil olan Rusya'ya gitti, birçok Rus prens, han ile yakın ilişki içindeydi. Tamerlane ordusu, Don Nehri boyunca kuzeyi iki sütunda takip etti: biri nehrin doğusunda, diğeri de batı kıyısında. Temmuz ayında, her iki sütun da Ryazan Beyliği'nin güney bölgelerine ulaştı. Ordunun batı kısmı, Tamerlane'in kişisel rehberliğinde, Elec'i fırtına altına aldı. Şehrin sakinleri öldürüldü veya köleliğe satıldı. Sonuç olarak, Asya'yı korkutan Demir Chromets şimdi Moskova'dan uzak değildi. Görünüşe göre, Moskova prensliği bir pogromun eşiğindeydi. Rus askerleri Kolomna'da Büyük Dük Vasily Dmitrievich (Dmitry Donskoy'un oğlu) önderliğinde hızla toplandı ve savunmayı Oka boyunca sürdürmek zorunda kaldılar. Savunması Kulikovo savaşının kahramanı tarafından yönetilecek olan Moskova'da, en saygın Rus Tanrı Annesi olan Vladimir Tanrının Annesi'nin simgesi olan Prens Vladimir Serpukhov transfer edildi. Daha sonra olanlara tarihçiler tarafından bir gizem denir ve din adamları ve kronikler oybirliğiyle büyük bir mucize olarak görülür. Timur aniden ileri gitmemeye karar verdi ve güneye döndü. Rus efsanesi, Ağustos ayının 26'inden önceki gece Tatar Çar'dan “kötü niyetli ve öfkeli” ye onu büyük ölçüde korkutacak bir vizyon olduğunu açıkladı. "Sadıkların Efendisi" uyandı, titriyordu ve uzun bir süre boyunca kendisine olan şeylerini açıklayamıyordu. Ateşli cüppeler ve Moskova'ya giden yolu tıkayan sayısız askerde korkunç bir karısı gördü. Tamerlane tarafından çağrılan bilge adamlar ve mollalar, “Rus tanrısının” Annesinin, Rus topraklarına daha fazla girmeye cesaret ederse, onu korkunç bir ceza ile tehdit ettiğini söyledi. ” Böylece Vladimir Tanrı'nın Annesi Rusya'yı kurtardı.
Doğru, modern laik araştırmacıların bu olay için kendi açıklamaları var. Bu yüzden, Tamerlan’ın güneye dönüşü, arkadaki ayaklanmalarla ilişkilidir - Kafkasya'daki Çerkesler ve bazı Pers şehirleri. Diğer yazarlar, kış kampanyasının zorluklarından korktuğuna ve "Rusların büyük güçlerinin" ve ölümle yüzleşme isteklerinin farkında olduğuna inanıyor. Ayrıca, Tamerlane’nin kuzey Rusya’yı devletinin gerekli bir parçası olarak görmediğini, kâr açısından çok fazla ilgi görmediğini yazıyorlar. Ayrıca, Timur’un ordusunun sadece ayrı bir kolordu, o sırada bozkırda kalan Rusya’yı istila ettiğine inanılıyor. Ordunun bu bölümünün komutanları, bilinmeyen toprakları daha fazla istila etmeye yetecek güçleri olmadığına karar verdi ve geri döndü. Bununla birlikte, evde, Demir Khromets, Rusya’nın tümünün bir emri olarak Ryazan Prensliği’deki eylemlerini duyurdu.
Eve giderken Timur'un birlikleri, Azov ve Cafu ticaret şehirlerini yendi ve Sarai-Batu ve Astrakhan'ı (Hacı-Tarkhan) yaktılar. Volga bölgesindeki Horde şehirleri, Timur pogromundan Altınordu'nun son çöküşüne kadar asla iyileşmedi. Kırım'da ve Don'un aşağısındaki birçok İtalyan tüccar kolonisi de mağlup edildi. Büyük İpek Yolu'nun kuzey dalı pratik olarak sona erdi. Karavanlar, güney rotası boyunca Timur toprakları boyunca ilerlemiştir ve daha önce Tokhtamysh'e gelen servet, şimdi Timur hazinesine yerleşmişlerdir. Bununla birlikte, Horde'un kalıcı fethi Tamerlane'in amacı değildi ve bu nedenle Kafkas Dağları Timur’un imparatorluğunun mülkiyetinin kuzey sınırı olarak kaldı.
Tokhtamysh kendisi kaçmayı başardı. Ancak, Timur birliklerinin çekilmesinden sonra, eski etkisini yitirdi ve Timur'un belirlediği hanlarla sürekli mücadele etmek zorunda kaldı. Tokhtamysh, Litvanyalı ve Rus Vitovt'lerin Büyük Dükünün yardımı ile Horde tahtına geri dönmeye çalıştı. Ancak umutları, Worxla Muharebesi'ndeki 12 Ağustos 1399’in, Litvanya ve Rusya Büyük Dükalığı'nın, Polonya, Alman ve Horde müttefikleriyle birleşik güçlerini yenen Edigey tarafından yenildi. Tohamysh, 1405'te tekrar Tamerlane ile temasa geçti. O, şimdi tekrar "nizheyshe", eski toprak sahibinden güçlü Edigey'in aleyhine bir isyan yaratmasına yardım etmesini istedi. Tokhtamysh eski büyüklüğünü unutamadı. Ancak, Tamerlan, görünüşe göre, eski şikayetlerini çoktan unutmuştu ve Tokhtamysh'den intikam almak istemedi. Tamerlane teklifle ilgilenmeye başladı, ancak daha sonra ölümle ele geçirildi. Ve Tokhtamysh yakında Edigey'in ellerine düştü.
Horde Timur pogromunun sonunda Horde İmparatorluğu'nun güçlerini baltaladığı belirtilmelidir. Tek bir güçlü devlet olarak ordu, ayrı devlet oluşumlarına bölünerek sona erdi. Yavaş yavaş imparatorluğun kavramsal merkezinin Moskova'ya geçişi olacak. Korkunç İvan’ın altında, Rusya, Horde İmparatorluğu’nun önemli bir bölümünü geri yükleyecektir, ancak Moskova’nın merkezi ile.
Timur'un Tokhtamysh ile mücadelesi. Yüz Chronikülünün Minyatürü
Devam edecek ...