Keles'in Yağcılar köyünden, Adapazarı Arifiye Öğretmen okuluna bir genç, öğretmen olmak için yola çıksın.
13 yaşındayken çizdiği simitçi resmini, öğretmeni ondan habersiz UNESCO'nun düzenlediği bir yarışmaya göndersin ve 13 yaşındaki Hasan, Hindistan'da haberi bile olmadan girdiği yarışmada derece alsın.
Hayır efendim, bir Amir Khan senaryosu değil bu yazdığım. Uzun yıllardır tanıdığım, ne zaman Heykel'e çıksam mutlaka yanına uğradığım; Hasan Hocamın hikayesi . 32 yıllık öğretmenlik ve idareciliğin ardından gelen yirmi yıllık sanatkarlığın öyküsü.
Öğretmenlik Yılları
"Biz iki arkadaş, aynı köyden Arifiye Öğretmen Okulu'ndan mezun olduk. Hatta ikimiz aynı kumaştan takım elbise diktiriyorduk. Terzide prova olurken, köyün öğretmeni geldi; "Hasan tayinleriniz çıkmış" dedi. Müdür yardımcımıza sorduk sonra, bana aynen şöyle söyledi; "Sen bir şemsiye bir de tabanca al doğru Rize'ye." Arkadaşıma da ; " Sen de bir kepenek al, doğru yörük köylerine..." Tabi genciz, deneyimsiziz, öğretmen olacak olmanın heyecanıyla da daha Rize'ye varmadan paralar suyunu çekti. Çayeli ilçesi, Kaptanpaşa nahiyesi, Uzundere Köyü'ne çıktı tayinim. Yola çıktık, işlemlerim yapıldı, maaşımı aldım, o zaman sistem öyle işliyor. Gittik Rize'ye. Kahvede bir çay içerken, konuşmalara kulak misafiri oldum. " Bizim köye Bursalı bir uşak gelecekmiş..." Döndüm, "aradığın uşak benim amca..." dedim. Rize'de yabancıya karşı müthiş bir ilgi var. Severler misafiri. Sahip çıktılar bana. Köye doğru bir ecel teknesine bindik. O zaman Rus arabalarından bozma arabalara öyle denirdi. Dere boyu gidiyoruz, gidiyoruz her taraf ev. Bizim Bursa'ya hiç benzer yanı yok. Köye yakın bir yerde mola verdik. Yaşlı bir adam; "Uşağım hoş geldin nerelisin?" dedi. "Bursalıyım..." dedim... "Bursa'nın neresinden" dedi... "Keles" dedim. "Keles'in neresinden" dedi. "Yağcılar" dedim... "Hacı Yusuf sağ mı?" dedi.
1600 kilometre öteden, dedemi soruyor bana. "Rahmetlinin çok ekmeğini yedim, onun bir yayla evi vardı, ben her sene hızar (tahta) biçmeye gelirdim" dedi. Çok şaşkınım tabi ben. Nerede nereye...
Tekrar yola çıktık giderken; "hooop" dediler "yol kapalı." İndik yayan devam ettik. Vardık köye. Bakıyorum bir okul var. Uzundere İlkokulu yazıyor kötü bir yazıyla. En yakın ev dörtyüz - beş yüz metrede. Yaşım 19. Akşam bir eve misafir oldum, yemek yedik. Evin damadıymış, sırtında silahıyla geldi. O da nerelisin diye sordu, Bursa'da Nalbantoğlu'nda bir fırın vardı o zamanlar, benim de bacanağımın babasının. "Hocam benim orada nüfus kağıdım kaldı, bir daha gelişte getirir misin?" demez mi... (Burada kocaman bir kahkaha atıyor Hasan Hocam) Velhasıl askere gidene kadar, iki sene kaldım Rize'de..."
Şehit Öğretmen Ferit Özdemir
Okullar açılmadan eve geri döndüm. Anneme görev yerimi anlatıyorum. Annem rahmetli hüzünlendi. Sebebini sordum; "Oğlum, onlar bizim köye bir kurban verdi... Sende ya oralarda kalırsan..." dedi. Meğer bizim köyde Rizeli bir öğretmen kalp krizinden ölmüş, iki gün sonra lojmanda bulmuşlar. O öğretmenin acısı hiç dinmedi, 60'lardan beri. Adına türküler yakıldı, TRT'de söylendi hep. Ferit Özdemir, Yedek Subay Öğretmendi, ne yakışıklıydı ama... Düğünlerde öyle bir oynardı ki.. Herkes hayran kalırdı. Türk ordusunda çok rastlanan bir olaydır, şehit olunca bayrağı da yere düşer. Pazartesi günü okula bir gittik, bayrak kendiliğinden yere düşmüş... Rahmetliyi bizim köye defnettik. Mekanı cennet olsun.."
İki seneyi Rize'de tamamladım. Askerlik celbim geldi. Ama Rize'de bir kız sevdim, aşık oldum. Ya isteyeceğiz ya da kaçıracağım. Kul sıkışmayınca hızır yetişmez derler. Baba gibi sevdiğim, modern bir imam vardı. Ona anlattım meseleyi.
Yağcılar Köyü'nde Rizeli Gelin
"Derken nişanladık, iki üç gün sonra Manisa'ya askere gittim. Sonra düğün vakti geldi. Tabi Karadenizliler silahı sever. Bizim köyde gelini evin merdivenlerine çıkarttılar. Tak tak tak tak saydırmasın mı? Köyde kadınların silah atması alışılmış bir şey değil tabi.
Evlendik. Bu sefer tayinim Çorum'un Kargı ilçesine çıktı. Okullar açılmak üzere... Düğünün üç gün sonrası balayı niyetine Çorum'a gittik. Kargı arabasına biletimizi aldık, yabancı görünce soruyorlar tabi. Kargı'nın Akçataş Köyü'ne öğretmen olarak atandım deyince, demesinler mi; "hocam o köy yandı!" İlk şoku yaşadım o an... Neyse, köyü bir görelim dedim yine de. Araba gitmiyormuş tabi. Kiremit taşıyan bir kamyona bindik o da yarı yola kadar götürdü bizi. Hanımı yolda bir ninenin yanına bıraktım, ben yayan devam ettim. Köye daha varmadan, is kokuları geldi. Millet elinde kazma, yangın kalıntılarını temizliyorlar. Okul yok, lojman yok. İlk defa halleri, vakitleri düzelince bir öğretmen istemişler oysa... Yatak, yorgan, kilim ve birkaç kap kacakla yollara düşüp, eşimle yeni bir hayata merhaba dedik burada. Bir göz odada, dışarıda kar varken, köylülerden biri misafir etti bizi.. Somun ekmeğe alışmışız biz, onlar lavaş ekmek yiyor tabi. Beceremiyoruz da onunla yemeyi, alışkın değiliz derken tek göz odayı bize verdiler gece. Dışarısı buz gibi. Çocukları düşünmekten, aileyi düşünmekten bir de tahta kurularından sabaha kadar uyuyamadım... Ertesi gün okula bakıyoruz. Bir köy odası ağaçtan yapılma, birkaç peyke, bir göz pencere yani köy odası burası... Okul olacak! Öğretmen gelecek diye bir hazırlık yapmışlar. Ustalar geldi, harçlar karıldı derken atıyla bir ormancı geldi. Allah'tan korkar gibi de korkuyorlar ormancıdan... Ormancı, bütün köyü seferber etti, okul inşaatı için... El birliğiyle... Cam yok tabi. Gübre çuvallarından perde yaptık. Tahtaları çaktık yatak yaptık. Bir de soba getirdiler bize orası da bizim evimiz oldu. Oh be dedim saray gibi. Ertesi gün okul başlıyor... Bir mührüm var bir bayrağım... Bir de ders defterim... Başladık öyle... Sıra yetmedi çocuklara, ertesi gün de ustalar gelmedi. "Haydi çocuklar" dedim "iş başa düştü." Yeni sıralar yaptık... O çocukları çok özlüyorum... Bu köyde altmış günlük çocuğum vefat etti. Çok hüzünlüdür ayrılışımız. Vedalaşırken de bütün köy halkı, köyün dışında uğurlama yaptı. Çoluk çocuk hepsiyle sarılıp ağlaştık... O zamanları tekrar yaşamayı çok isterim. Tam otuz sene sonra, Zekai Gümüşdiş Okulu'nda müdürken, bir telefon geldi ve düğüne davet ettiler. Kalktım gittim. Gidilmez mi hiç?"
...
Sonra Bursa defteri açılmış Hasan Hocanın hayatında yeniden. Nilüfer Korubaşı'nda görev yapmış, sonrasında ise tam on altı sene Fadıllı'da... Hani şu küçük Almanya dedikleri Fadıllı... Sonrasında Beşevler İlkokulu ve Zekai Gümüşdiş Ortaokulu'nda yöneticilik.
Kozacılık Günleri
Fadıllı'da bir dut bahçesi alıp, ayrıca ipek böceği yetiştirmiş Hasan Hoca. Kozahan'a gidip altmış kilo kozayı, kilosu bin liradan sattığı günü ayrıca hiç unutamıyor. (Lekeli, bozuk kozalara da "çipez" dendiğini laf arasında öğreniyorum hocamdan)
Kıbrıs'a Yerleşmem İstendi
Kıbrıs'ta Rauf Denktaş'ın eşi tarafından organize edilen bir sergi açmış Hasan Hoca. Oldukça ilgi görmüş ve eserlerinin tamamı satılmış sergide. Daha sonraları Kıbrıs'a yerleşip, orada hocalık yapması istenmişse de memleketini bırakıp gidememiş.
Emeklilik ve Sanat Yaşamı (Ebru-Hat-Tezhip Hocalığı)
Daha öğretmen okulundayken ebruyla tanışmış Hasan Bilin. Öğretmeni, atölyenin anahtarını verir, o da hafta sonları gider ebru yaparmış atölyede.
Ebru, geleneksel sanatlarımızdan biri ve bir takım kurallara bağlı. Mesela öd kullanılıyor (öd: karaciğer sıvısı) ve mezbahalardan temin ediliyor. Öd sayesinde boya suya karışmıyor ve suyun üzerinde yüzüyor. Su ise kitreli olacak. Kitre ise geven otundan elde ediliyor. "Biz" adı verilen, boyalara şekil vermek için metal bir çubuk ve de gül ağacıdan fırçalar kullanılıyor. Fırçalar sürekli suda durduğundan, gül ağacı da suya dayanıklı olduğundanmış. Hasan Hocam, sanatla hep iç içe yaşamış ancak emekli olunca bu işlerle uğraşmayı çok öncelerden planlamış. Bildiği halde tekrar kurslara gitmiş, eğitimler almış. 9 Eylül'den bir hocadan ebru, Topkapı Sarayı'ndan bir hocadan ise tezhip kursları almaya devam etmiş. Şimdilerde hocalık yapan pek çok sanatkarı yetiştirmiş. Eskişehir Tepebaşı Belediyesi'nde ilk ebru kursu veren hoca olmuş. Bursa'da ise Halk Eğitim ve Uludağ Üniversitesi'nde uzun yıllar eğitimler vermiş. Şimdi ise onu bulacağınız adres, Balibey Han - Asude Sanat Evi.
Yerli, yabancı her yaştan insana ebru öğretiyor, kurslar veriyor. Üstelik sadece ebru değil, hat ve tezhip hocası kendisi. Atölyesinde, Hacıvat ve Karagöz'ü tokalaştırdığı bir tablosu var. Bu onun naif ve barışçıl ruhunu gösteriyor. Bir de köylerde öğretmen yaparken geceleri hat ve tezhip çalışırken kulandığı kandil asılı...
Eski bir öğrencisi diyor ki; "Hocam yıllar önce bana okuma yazma öğrettiği gibi, şimdi de kızıma ebru öğretiyor. Anlatılamayacak bir mutluluk bu..."
İyi ki Bursa'nın Hasan Hocası var.
Nilüfer Çayı'nı siz nasıl bilirdiniz?
08.07.2021 15:35
"Pırıl pırıl akan Nilüfer Çayı zifte dönüştü!" haberlerini okuyoruz, izliyoruz ve kahroluyoruz.
Bursa'nın güçlü platformu Eski Bursalılar Burada'da; "Nilüfer Çayı'nı siz nasıl bilirdiniz?" diye sordum.
Ben sadece cevapları derleyip paylaşıyorum bir de kocaman bir YAZIKLAR OLSUN! diyorum so
Anadolu insanı kitap gibidir.
Köyceğiz'de yaşayan 80 yaşındaki Hatice Teyzemle, zeytin ağacının altında ikindi kahvelerimizi içerken,
"Toprağın fabrikası yok a gızım..." demişti.
Birkaç makale yazsanız, bu cümledeki etkiyi yakalayamazsınız.
Dalyan'ın hemen karşısında...
Ulaşımın sadec
Gündem hoyrat,
Gündem yıpratıcı.
Her şeye rağmen, hoyrat gündem unutturmasın; Müzeler Haftası'nı...
Her şehrin kendine has ritüelleri vardır benim için.
Ve her yol hikayemin değişmez üçlüsü...
Antik kent - müze ikilisiyle başlayan gezilerim, şehir lezzetleriyle devam eder ki, şehrin i
Mudanya'da poyraz... Bu deniz fazlasını kaldırmaz...
06.05.2021 11:09
Hani Hıdırellez ritüelidir ya, denize bir gül atmak için sahile indim dün akşam...
Evimin penceresinden görüyordum ama sahile inip dün akşam yakından gördüm.
Ülkede gündem konusu olduğundan da haberlerde hep önümüzde haliyle.
"Marmara'da Salya Kabusu" başlıklarıyla...
Yaklaşık 8
"Bahar oldu, aman aman...
Kese astım gül dalına...
Adadım yarim adına,
İki göz oda..."
Bir 7 Mayıs günü, Dalyan'a oradan da feribotla Köyceğiz'in Çandır Köyü'ne geçmiştik. Ekip arkadaşlarım gitme sebebimizi ise "yoğurt alıp geleceğiz..." diye açıklamışlardı.
Farklı bir yoğurt dedi
Yedi yüz yıllık bilinen geçmişi olan köyümüzde, Nisan'ın artık baharı iliklerimize kadar hissettirdiği bir havada...
23 Nisan coşkusunu bütün kalbimle hissederek yazıyorum bunları.
Uzun yıllar köyümüz Gölbaşı ve civar köylerin karakol komutanlığını yapmış, bir İstiklal Savaşı Gazisi olan d
Gökova...
Muğla ile Marmaris'i birbirine bağlayan, bana göre yörenin kalbi, zamanın Karya Uygarlığı'nın İdima'sı...
Buradaki devasa okaliptüs ağaçlarıyla oluşan yol ise Sevgi Yolu adıyla ünlendi.
Aşk Yolu da dediler bu yola ve o güzelim ağaçların gövdesini bazen çiviyle oyacak kadar vahşile
Yakın tarihimizin Milli Eğitim Bakanları ve açıklamaları bir de icraatleri konusunda hafızalarımızı yoklarsak, sonuç sadece bir fiyasko olur...
Bu ülkede eğitim sistemi, gelenin gidenin vurduğu bir dart tahtası misaliyken...
17 Nisan Köy Enstitüleri'nin kuruluşunun 81. yılı...
Hüzünle anmak
Bir Bursa Beyefendisi İrfan Eroğlu'nun anılarından...
09.04.2021 11:25
Mudanya'nın Girit mahallesinde, yıllardır önünden gelip geçtiğim ve çeşit çeşit çiçekleriyle dikkatimi çeken evde, çiçekler arasında, dünya tatlısı İrfan Amca ve Kudret Teyze ile nostaljik bir Bursa yolculuğuna çıktık. İrfan Amcanın özel demleme çayı, Kudret Teyzenin el lezzetleri eşliğinde...
Mu
Köy Enstitüsü Mezunu öğretmenlerimizle tanışmak istediğimde, Zeki Baştürk rehberliğinde ilk durağımız 99 yaşındaki Faik Acar olmuştu.
Köy Enstitüsü lafını duyunca bile gözleri dolan biri olarak, bir köy enstitüsü mezunu tanıyacaktım.
Heyecanlıydım.
Faik Hocamızın kızı Nilgün Hanım, bizi
Akhisarlılar'ın memleketlerinden bahsederken illa ki; "Akhisar'ımız" dediklerini biliyor muydunuz? :)
Daha otogarda zeytin ağaçlarını görmeye başlıyorsunuz.
Manisa'nın en büyük ilçesi ve "Akhisar'dan 60 ülkeye zeytinyağı" haberleriyle tanıdığımız, antik çağlardan bugüne bir değerimiz.
Arkad
Okçular Çarşısı eski esnafı ile ilgili bir araştırma yapmaya başlamış ve Berber Dilaver Balkan'ı, Haluk Cömertel ağabeyim sayesinde tanımıştım.
Ne zaman Okçular'a yolum düşse, Dilaver amcanın dükkanına uğrar oldum ondan sonra.
Pandemi dolayısıyla çok az geliyor çarşıya ama denk gelirsem ne
Futbolla ilişkim... demeyeyim;
Bizimkine ilişki denmez, seviyeli takip denir anca...
Çocukluğumun en net hatıralarındandır dedemle maç izleme partilerimiz...
Parti diyorum, sahiden parti havasında geçerdi bizim maç izlemelerimiz.
Yaz tatillerine denk gelen kupa maçları, dedemin çiçekler,
"Şimdi bu adamlar bu tapınağı yapmış sonra da gömmüş mü yani?" sorularıyla anlamaya çalıştık Göbeklitepe'yi...
Heyecan verici bu büyük keşifle birlikte bin bir soru işareti takıldı zihinlerimize.
Arkeolojinin cilvesi işte.
Bir anda 12.000 yıl önceye çekiverdi dikkatlerimizi.
Geriye k
Gemlik, balık tutarken sizin de hizmete gelince mi başkasının?
08.01.2021 14:09
Kamuoyunun yakından tanıdığı Cemil Aydın, bizimle bir görüntü paylaştı.
Kurşunlu sahilinde, yarı dökük, çökmek üzere bir merdiveni ve bundan duyduğu endişeyi anlatmıştı bize Cemil Bey. Endişesinde de çok haklıydı. Hem görüntü kirliliği hem de büyük bir hayati tehlike söz konusuydu.
Kayıtsı
Bursa sevdalısı olarak tanıdığımız; Osmangazi meclis eski üyesi Cemil Aydın'ın bizimle paylaştığı görüntülere çok üzüldük.
Fotoğrafta görüldüğü gibi, Kurşunlu sahilinde bir kısmı çöken merdivenler görüntü kirliliği olmasının ötesinde, bilhassa sahilde dolaşan çocuklar için büyük tehlike demek.
Haftalık olarak takip ettiğim HBT (Herkese Bilim Teknoloji) dergisinin bu haftaki sayısında dikkat çekici bir haber vardı.
"Mayalar, suyu arıtma konusunda bin yıl öndeydi..."
Türünün bilinen en eski su filtreleme sistemini kullanmış Mayalar.
Yani toplumlar suya hep kafa yormak zorunda.
B
Yeni yılın adı bile güzeldir.
Yeni yıl umuttur, heyecandır.
Zor bir yıldan sonra, bir gecede hayatlarımıza sihirli değnek dokunmayacağını hepimiz bilsek de, modumuz yükseliyor... Umutlanıyoruz.
Bunları yazarken, pencereden dikine dikine gelen güneş gözümü alıyor!
Aralık sonunda bahar havası yaşa
Hayatın her alanını, her zerresine kadar bir virüs şekillendirdi.
Kırılgan ekonomisi, çalkantılı ve oturmamış siyasi yapısıyla ülkemiz kimine göre başarılı, kimine göre sınıfta kaldı bu süreçte.
En vazgeçilmez aksesuarımız maske için, az tantanalar yaşamadık.
Yöneticilerin de kafası karıştı bu ko
Kısıtlanmak ne kadar boğucu bir ifade olsa da özgür ve sağlıklı günlerimize kavuşmanın da ön koşulu şüphesiz.
Zira karşımızda ölümcül bir hastalık var.
Yılbaşının yaklaşmasıyla da beklenen açıklama geldi.
Aksini düşünmek bile olası değildi zaten; evlerimizdeyiz!
Eğer pazarlara girmezseniz, hafta
Ölümün olduğu yerde, geri kalan her şey önemini yitiriyor elbette.
Evrenin döngüselliği, tarihin tekerrürleri... Aslında müziğin ritmi gibi, her şey büyük yaşam pastasının tarifinde var.
Kişisel özelliklerinizden birini bile sizden alsalar, siz artık siz olmazsınız.
Her lezzetli pastada bir mikta
Rosa Parks ...
1955'lerin Amerikasında, emekçi bir terzi...
Zenci.
Bir iş çıkışı otobüse biner. Beyazlara ait koltuklardan birine oturur. Şoför gelir ve koltuktan kalkmasını söyler. Otobüsteki diğer siyah erkekler kalkar.
Ancak Rosa Parks sadece cam kenarına kaymakla yetinir...
Polis geli
Sosyal medya ilginç bir mecra.
Her açıdan konuşabiliriz sosyal medyayı.
İyisini, kötüsünü, faydasını, zararını...
Zaman vampiri olsa da bana muazzam dostluklar kattı.
Ataol Behramoğlu'nu yıllar önce bir kitap fuarında görmüştüm.
Kısacık sohbet etmiştik.
Kendisini okumayı hiç bırakmadığım gibi
Yedi yıl önce bir akşam üzeri telefonum çalmış ve ben orada olmadığımdan telefonumu kuzenim Hilal açmıştı.
Hilal'in sesini yan odadan duyunca şaşırmıştım.
Hilal telefondaki kişiye; "aaa öyle mi ben de down sendromluyum biliyor musunuz?" diyordu.
O ilk telefon görüşmesinde sıcacık bir anne
3 Aralık bir farkındalık günü olup, olası "Engelliler günü kutlu olsun" söylemleri için, aman diyorum!
"Çocuğunuzun size kızdığında tekerlekli sandalyesiyle çıkıp gidebileceği bir odası olmalı..." denilen bir Stockholm modeli bize çookk uzak olsa da, engellilerin sorunlarını ve çözümlerini bir bil
Milletvekili aday adayıyken tanıdım Şahin Gençal'ı. Şimdilerde ise, bir kahve molasında ofisinde kitapları arasında, antikaları karşısında sohbetiyle kendimi güncellediğim bir dost yürek benim için.
Şahin Gençal, insana nefes aldırır. Kitap ve sinema tutkunudur. Masasında daima yeni çıkan kitapla
"Zeytin bütün ağaçların ilkidir..." diye bilinir.
Eski Ahit'te anlatılır;
Nuh tufanından sonra, gemiye ağzında taze koparılmış zeytin dalıyla dönen güvercin göstermiştir ki; sular altında kalan yeryüzünde canlı kalan tek varlık "zeytin ağacı" olmuş.
Mitolojide anlatılır;
Atina şehrinin
Bugüne dair çok şey yazılabilir aslında. Öğretmenlere meslek kanunundan, özel eğitim öğretmenlerinin çalışma koşullarına... Eğitim sistemimizin yap boza dönmesinden, pandemi döneminin eğitim aksaklıklarına...
Cumhuriyetimizin en güzel projelerinden olan Köy Enstitülerini ve emektarlarını bu özel gü
Sözcü gazetesi Ankara Temsilcisi Saygı Öztürk, son günlerde gözleri dolu dolu, kendisine gelen iletileri takip etmeye çalışıyor.
Geçtiğimiz hafta kaybettiğimiz ağabeyi, emekli vali - karikatürist Refik Arslan Öztürk'ün vefatından sonra gelen iletiler bunlar.
Vali bey ile anılarını paylaşıyor k
Burdur'un İlyas Köyü'nde, kaynamış bulgur ve ceviz yerken, bir taşın başına oturduk.
Ata buğdayı, kocabuğdaydan yapılan bulgurun içine ceviz ve darı kattık.
Bulgur kaynayacak, kurutulacak, değirmende yarılacak, kısırlık ve pilavlık olarak ayrılacak.
Köylerde aş / bulgur aşı dediğimiz ata yemeğimi
Konu başlıklarının; "Pandemi Süreci, Dijital Etkinlikler, Tiyatro, Kütüphane, Çocuklara Özel, Festival, Fuar ve Şenlikler, Müzik, Sinema, Eğitim, Akademi ve Atölyeler, Panel, Söyleşi, Seminer, Sempozyum ve Çalıştaylar, Anma Etkinlikleri, Sanat Galerisi ve Sergiler, Kültür ve Sanat Felsefemiz" olduğu
Renkler programından tanıdığımız; müzisyen, gezgin, radyocu, TV programcısı Ayhan Sicimoğlu'nun yol arkadaşı, kameramanı Hüseyin Sami Büyükgezici ile yolda olmayı konuştuk.
B.E: Büyükgezici! İnsan soyadını bu kadar mı yaşar? Sami Bey, ne zamandır gezersiniz? Hayatınızı biraz anlatır mısınız
Kemal Demirel, 22 ve 23. dönem Bursa Milletvekilimiz.
Siyaset yaşamında; Gençlik Kolları Başkanlığı, İlçe Başkanlığı ve Büyükşehir Meclis Üyeliği, Kurucu Genel Yönetim Kurulu Üyeliği, Parti Meclisi Üyesi, Yüksek Disiplin Kurulu Başkan Yardımcılığı, CHP Bursa İl Başkanlığı ve de Merkez Yönetim Kurul
"Gerçekleştirilen yeni bir çalışmada, 100 milyon yıl önceden kalma bir arı fosili incelendi." haberleri oldukça heyecan vericiydi.
Yunan Mitolojisi'nde; Zeus, bebekliğinde balarıları tarafından beslenmiş ve baş tanrı Zeus'un sıfatlarından bir "Arılar Kralı" olmuş.
Hipokrat'ın reçetelerinde, yüksek
Yayla yolundan, uzaktan Seki Yaylası'nı selamlayarak kıvrıla kıvrıla hayallerimin başladığı yere doğru giderken, gün aydınlanmaya başlamıştı.
Yanından gelip geçerken, bacası tüten evler her zaman içimi ısıtır benim. Evin yaşanmışlıkları kendi hayatım oluverir bir anda...
Derken Karabeli'de aştık v
99 depreminde ailemizin kayıplarından sonra duyduğum,
Ağlamalardan, feryatlardan olsa gerek;
Her depremden sonra sessizleşiyorum.
Eğer çok yakınınızı kaybetmişseniz;
Ve depremin değil de bir ihmalin, yani bir vebalin gerçekliği içinize işlemişse,
İsyan boyutunu aşıyorsunuz.
Bugün bir bilim ins
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.