Eski rusya
Rus şafağında hikayeler Ruslar, Ukraynalılar ve Beyaz Ruslar yoktu ve herhangi bir ders kitabı size devletlerinin oluşumunun başlangıcı hakkında Volinyalılar veya Vyatichi gibi kabile birliklerinden bahsedecek. Ve Varegler hakkında, onlar Vikingler, normaller. Bu unsurlardan Rus devleti kuruldu. Ve bu nesnel nedenlerden ötürü oldu: hem iç - sayıları ve gelişmeleri bakımından Slav kabileleri zaten belirli bir seviyeye ulaştı ve dış - Varanglılardan Yunanlılara giden yol gelişti.
Sonunda ne olduğu ortaya çıktı. Ve Slovenya'nın prensi Norman Oleg, sırların başkenti olan Kiev'i ele geçirir. Ve tek bir durum yaratır. Daha sonra, neredeyse tüm Slav kabileleri, Oleg'in başkentini taşıdığı Kiev'e haraç ödemeye başlar. 988'de Rusya Hristiyanlığı kabul etti, Yaroslav yönetimi altında Avrupa'nın en güçlü devletlerinden biri oldu. Ama yine, Rusya yok, Ukrayna yok, Beyaz Rusya yok.
1132'de Eski Rusya tamamen parçalandı. Ama yine, burada ulusal aramak aptalca. Sıradan feodalizm. Smolensk veya Kolomna sakinleri ile ilgili uluslar hakkında konuşmalar sadece hezeyana çekiliyor. İnsanlar bunu anladı. Hem Novgorod hem de Galich sakinleri kendilerini aynı şekilde Rusya olarak görüyorlardı ve "egemen" prenslerin hepsi akraba, dahası komşularıydı. Tek bir kilise, dil, kültür kaldı. Ancak 1187'de "Ukrayna" kelimesinden bahsedilir, ancak nasıl
"Ukrayna'da onun hakkında çok şey var"
ve bir sınır anlamında "Ukrayna" olan Pereyaslavl prensliği bağlamında - savaşın hiç durmadığı Rusya ile bozkır arasındaki sınır.
İsim adil. Ve sonra, 850 yıl sonra Ukrayna sınır olmaya devam ediyor. Bozkır, Batı tarafından Osmanlılar, Osmanlılar tarafından değiştirildi. Ancak bu topraklar, onlarla, yani bizim için kaynak olduğumuz kişiler arasında bir savaş alanı rolünü oynuyor. Moğol istilası ve Altınordu aslında hiçbir şeyi değiştirmedi. XIV.Yüzyılın başında Galiçya prensliği Polonya'ya gitti ve Rusya için sonsuza kadar kaybedildi ve Volyn - Litvanya Büyük Dükalığı'na, ayrıca Rus'a, ancak Gediminovich'ler tarafından yönetildi.
Öyle oldu ki, Rusya iki merkezden tek bir bütün olarak yavaşça ve kesin bir şekilde yeniden inşa ediyordu: bunlardan biri Moskova, ikincisi - Vilna. Modern Litvanya için, bu prensliğin onu işgal edenle hiçbir ilgisi yoktur ve şimdiki Litvanyalılar Zhmudi'nin torunlarıdır, ama bu arada, bu böyledir. Olgu genel olarak ortaktır: iki merkez devlet birliği için savaştı. Avrupa'da pek çok kişi bunu yaşadı, ancak ülkemizde Rusların bölünmesinin başlangıcı olan, ilk başta farkedilemez bir çekilişle sonuçlandı.
Khmelnytsky
1456. yüzyılda merkezkaç eğilimleri hızlandı ve dini soru bunun başlangıcı oldu. XNUMX. yüzyılda Kiev'de iki metropol vardı: biri Galiç'te, ikincisi Vladimir'de. Ve aslında, Ortodoksluğun bununla hiçbir ilgisi yok - Rurikovichler iktidar için savaştı. Açıktır ki, Gediminovich'ler kiliselerinin Moskova'ya bağlı olmasını istemediler, burada büyükşehir Vladimir'den taşındı ve Kiev büyükşehirlerini XNUMX'da Vilna'da kurdular.
1569. yüzyılda iki sendika imzalandı. İlki, 1596'da Lublinskaya adıyla yapıldı. Ve buna göre, eşit bir Vilna ve Varşova federasyonu kurulması karşılığında Kiev bölgesi, Volhynia ve Podolya Polonya'ya transfer edildi. Gerçek şu ki, Vilna yavaş ve emin adımlarla Moskova'ya kaybediyordu, Chernigov, Gomel, Bryansk gibi eski Rus şehirleri birbiri ardına Rusya'ya döndü ve öyle görünüyordu biraz daha ... Ama işe yaramadı. Düzenli olarak Batılılaşmış Litvanyalı prensler ve soylular Varşova'yı Moskova'ya tercih ettiler. XNUMX'da durum, Küçük Rusya nüfusunun desteklemediği ve aslında Ortodoksluğu yasadışı yapan Beresteyskaya kilise birliği tarafından ağırlaştırıldı.
Ancak Küçük Rusya için (yine küçük - eski, tarihi anlamında) zor zamanlar geldi. Bu dönemde Avrupa'da bir fiyat devrimi yaşanıyordu ve Polonyalı kodamanlar altın yağmura düştü. O zamanlar Moskova'da, Avrupa'da da serflik zordu. Ve Volyn topraklarında ve Dinyeper bölgesinde olanlar, Kırım Tatarlarının sürekli baskınları, iş adamları ve Kazaklar arasındaki silahlı çekişmelerle daha da ağırlaştırılmış basitçe bir dehşetti.
Kazaklar genel olarak uluslararası bir fenomendir. O günlerde, yanan bir sınırın olduğu her yerde, yetkililere itaat etmeyen, Tanrı'ya ya da şeytana inanmayan, kendi savaşlarını yürüten asabi insanlar yerleşirdi. Ve Kazaklar Polonyalılara, Tatarlara ve Rusya'ya karşı savaştı. Unutulmuş bir gerçek - Susanin, Polonyalılar tarafından değil, Zaporozhye Kazakları tarafından öldürüldü ... Yine de, Polonya'ya ve sendikaya karşı savaşan Kazaklar oldu. XNUMX. yüzyılın ilk üçte birinde, bir dizi Kazak ayaklanması Küçük Rusya'yı kasıp kavurdu. Çok az şey talep ettiler - sicilin genişletilmesi ve Kırım ve Osmanlı İmparatorluğu'na karşı yürütülen kampanyalardaki engellerin kaldırılması.
Ayaklanmalar acımasızca boğuluyordu. Ancak 1648'de, bir sonraki isyanın başı Bohdan Khmelnitsky, tüm masallara rağmen, Kırım Tatarlarıyla aynı amaçlarla anlaştı. Aynı yıl, birleşik ordu neredeyse Varşova'ya ulaştı, ancak Polonya'nın başkentine saldırmadı: Khmelnitsky, içtenlikle kırk bininci sicil üzerinde anlaşmaya çalıştı ve kendisini ve silah arkadaşlarına asil onuru atadı. Moskova ile de müzakereler yapıldı, ancak Çar Alexei Mihayloviç açıkça korkuyordu, bunun için her türlü sebebi vardı - Sorunlar yarım yüzyıldan daha kısa bir süre önce sona erdi ve Polonya ile savaş şüpheli bir girişim gibi görünüyordu. Ve Kazaklar o zamanlar Rusya'ya uymuyordu, hafifçe söylemek gerekirse, pek iyi değildi. Sonuç olarak, savaş devam etti. Zamanla Kazaklar yenilgiye uğradı ve Rusya bir seçimle karşı karşıya kaldı: Ya Rus ve Ortodoks halkının katliamını (ve Khmelnitsky'nin kendisi bir Rus prensi unvanını aldı) daha fazla gözlemlemek ya da müdahale etmek. Halk onu ilk kez affetmezdi.
Sonuç olarak, 1654 Pereyaslavl Rada ve özerk Küçük Rusya - Rusya içindeki Hetmanate. Doğru, hepsi değil. Bu topraklarda savaş uzun süre devam etti. Hetmans ve hetman adayları, herkesi gıpta edilen topuzu almaya çağırdı. Sonuç, Osmanlı İmparatorluğu'nun ve Polonya-Litvanya Topluluğu'nun isteyerek müdahale ettiği, herkese karşı bir savaş olan Ruin oldu. Sonu biraz tahmin edilebilir: Küçük Rusya basitçe bölünmüştü. Sol banka ve Kiev ve Zaporozhye Rusya'ya geçerek Rusya'da çok geniş haklarla özerklik kazandı. Yıkılan Sağ Banka, kısmen İngiliz Milletler Topluluğu'na, kısmen de Osmanlılara gitti.
Sonra modern anlamda Ukrayna sorunu doğdu - verimli ve yarı boş topraklar için çok fazla başvuru vardı. Ve Rusya'ya yönelen yerlilere hiçbir zaman özel olarak sorulmadı.
Neden ki?
O muhteşem çağda, kim silâh - asıl o, ama köylüler ve kasaba halkı buna sahip değildi.
Devam edecek ...