We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
En büyük arkeolojik buluntularımızdan bazıları, geçmişten gelen harikaları ortaya çıkaran tesadüfen meydana geldi. Böyle bir şey, Roma'nın hemen dışındaki Via Appia'da mükemmel şekilde korunmuş bir kız cesedinin keşfedilmesi gibi Orta Çağ'da da olabilirdi. Keşif, 1485 Nisan'ında gerçekleşti.
Bu olayın en iyi açıklaması, Floransa Üniversitesi'nde bir Rönesans akademisyeni ve edebiyat profesörü olan Bartolomeo Fonzio'nun yazdığı bir mektuptan geliyor. Floransa'daki bir arkadaşına şunları yazdı:
Bütün meseleyi sırayla açıklamak gerekirse: Bazı işçiler, Roma'dan altı mil uzakta Via Appia'da mermer aramak için mezarların temelini kazıyorlardı. Mermer bir kutuyla karşılaştıklarında her tarafı tuğla kaplı bir kemeri yaklaşık üç metre aşağıda yıkmışlardı. Onu açtıklarında, yüzünde yatan, iki inç kalınlığında kokulu bir kabuk tabakasıyla kaplı bir ceset buldular; Tabutun iç kısmına da bir çeşit alçı gibi aynı kokulu karışım bulaşmıştı. Bu tatlı kokulu kabuk kaldırıldığında, kızın yüzü (yukarıdan başlamak üzere) oldukça solgundu ve sanki o gün gömülmüş gibiydi. Uzun ve koyu renkli ve kafa derisine sıkıca sabitlenmiş saçları bir düğüm halinde toplanmış ve kız gibi ikiz buklelere bölünmüştü, hepsi altınla örülmüş ipek bir saç teli ile kaplanmıştı.
Sonra küçük kulaklar, kısa bir alın, koyu renkli kaşlar, altındaki düzgün ve parlak gözler belirdi. Burun hâlâ sağlamdı ve o kadar yumuşaktı ki parmakla bastırılırsa esniyor ve eğiliyordu. Dudaklar soluk kırmızıydı, dişler kar beyazı ve küçüktü, ağzın tavanından gelen dil tamamen kırmızıydı. Yanaklar, çene ve boğaz - yaşayan bir insana ait olduklarını düşünürdünüz. Kollar omuzlarından tamamen sarkıyordu ve onları nereye götürürseniz götürün onu takip ediyorlardı. Eller uzatıldı, parmaklar yarı saydam tırnaklarla yuvarlandı ve inceltildi ve o kadar sıkı bir şekilde sabitlendi ki eklemlerden yırtılamazlardı. Göğsü, karnı ve karnı eşit derecede genişti ve güzel kokulu kabuğu çıkarıldığında beyaz görünüyordu. Ense, sırtı ve kalçası pozisyonunu, şeklini ve zarif görünümünü korudu. Kalçalarının, kalçalarının, inciklerinin ve ayaklarının güzelliği de aynı şekilde yaşayan bir insan izlenimi veriyordu.
Kısacası, diye ekledi, "Roma zirvesindeyken yaşamış olan bu kız, asil olduğu kadar biçimli görünüyordu."
Bartolomeo Fonzio ayrıca mektuba kızın kendi çizimini de ekledi:
Diğer birkaç yazar bu keşfin ayrıntılarını verdi. Daniele da San Sebastiano, kızı örten tatlı kokulu kabuğun "mür, tütsü, aloe ve diğer paha biçilmez uyuşturuculardan" oluştuğunu açıklayan başka bir mektup yazdı ve "çok sevimli, çok hoş, çok çekici, öyle ki, Kız bin beş yüz yıl önce ölmüş olmasına rağmen, o gün dinlenmeye çekilmiş gibi görünüyordu. "
Çeşitli raporlar, Roma'dan on binlerce insanın cesedi görmek için çıktığını ekledi - birkaç gün boyunca yükselen Konu şehirde. Hatta bazıları onun portresini çizmeye geldi. Cesedin bulunmasından iki gün sonra, Romalı yetkililer cesedin "geniş insan kalabalığının ortasında" şehre geri getirilmesini ve burada tekrar sergilenmesini emretti. Başka bir yazar, "O tepeye tırmanmanın büyük bir hoşgörü ve günahların affedilmesi olduğunu düşünebiliriz ki, kalabalık, özellikle de kadınların ilgisini çeken o kadar büyüktür."
Bununla birlikte, bu sitedeki herhangi bir yazıt çoktan kaybolduğu için, bu kızın adı bir sır olarak kalmaya devam edecekti. Etrafa yayılan bir söylenti, bunun Cicero’nun kızı Tulliola'nın cesedi olduğu yönündeydi. Bir başkası üzerinde bir yazıtın bulunduğunu söyledi ve "İşte Julia Prisca Secunda yatıyor. Yirmi altı yıl bir ay yaşadı. Ölmekten başka suç işlemedi. "Herkes bu kızın ünlü ve zengin olması gerektiği konusunda hemfikirdi. Günlüğünde, vücudu gören ve hayranlık uyandıran Antonio di Vaseli, onun ünlü biri olması gerektiğini, çünkü soylu ve zengin bir kişi dışında hiçbirinin bu kadar değerli merhemlerle dolu bu kadar pahalı bir lahide gömülmeyi göze alamayacağını açıkladı. "
Bir başka gizem de, Roma'ya götürüldükten sonra vücuda ne olduğu? Bazı raporlar, Papa VIII. Innocent'ın, belki de bu cesedin gördüğü tüm ilgiden hoşnutsuzluğunun, şehir yetkililerinin cesedi gizlice alıp şehir duvarlarının dışına gömmelerini emrettiğini öne sürüyor. Başka bir versiyon, cesedin az önce Tiber Nehri'ne atıldığını açıklıyor.
Bununla birlikte, birkaç gün boyunca bu tesadüfi keşif Romalıların konuşmasıydı ve belki de eski Roma'nın nasıl olduğuna dair duygular ve bu kızın kim olabileceğine dair sorulara yol açtı. Bartolomeo Fonzio, "Keşke kadavranın güzelliğine ve çekiciliğine sözlerle adalet yapabilsem, ki bu gelecek nesillere şaşırtıcı ve tüm şehir tarafından tanık olmasaydı oldukça inanılmaz görünecek." Dedi.