Edilmez.
Hem çok saçma değil mi neyi ne zaman yapacağını sayılarla ölçmek? 30 yıl yaşadın diye 30 yaşındasın demek olmuyor her zaman.
29’umda bu konuşmayı dinlemem de manidar ama güzel şeyler diyor.
Bir kere 30’larında bu orta yaş bunalımını yaşamamak için yani 20’li yaşlarına dönüp de o zamanlar ne yapıyordum ben dememek için guideline veriyor.
1- Kendine yatırım yap: Ne olursa olsun geleceğin için kendine bir şeyler kat. Kişiliğe yatırım yapmak, kişiliğe sermaye yaratır. Bilemiyorsunuz bazen bir konuşma izliyorsunuz, hayatınız değişiyor.
2- Yeni şeyler uzak arkadaşlardan gelir: Yakınındakileri biliyorsun. Çevrendeler, seni iyi tanıyorlar. Sen de onları tanıyorsun. Ama yenilik istiyorsan, onların arkadaşlarının arkadaşlarına uzanman gerekebilir. Bir iş fırsatının nereden geleceğini bilemezsin.
3- Ailenizi seçmeye başlayın: Doğduğunuzda ailenizi seçemediniz belki ama gelecekteki ailenizi siz seçiyorsunuz.
20’li yaşların en güzel tarifi aşağıda ediliyor:
“20’li yaşlarımda sevgililik sandalye kapmaca oynamak gibiydi. Herkes etrafta koşup duruyordu, eğleniyorduk, ama 30’lu yaşların başında müzik durdu ve herkes sandalyelere oturmaya başladı. Tek başına ayakta kalan olmak istememiştim, o yüzden bazen eşimle bu yüzden evlendiğimi düşünüyorum, çünkü o 30’umda bana en yakın olan sandalyeydi.”
Bunu 20’li yaşlardakiler de yapmasın, 30’lardakiler de. Belki 30’lar yeni 20 değil ama yine de hayatınızı düzene koymaya hangi yıldan başlayacağınızı siz seçiyorsunuz.
Rakamları bırakıp söylediklerine odaklanınca, iyi hissediyorum.