Birisini ne çok özlediğini anlamak bazen ağızda gurursuzluk gibi garip bir tad bırakıyor. Tamam ne özleyen pişman ne özlenen. Ama artık özleyenin bünyesini aşmış, ezici bir "çokluk" hali...
Hayır, farkındayım ki yaşadığım kadar iyi anlatamıyorum.
bu akşam kıtalar arası özlediğim adama burnumda tütüyor seni özlemek dedim.
2 saat içinde böyle bir yazı okumak ne ilginçtir?
Zaten bir işi iyi yapanlar, yaptıkları işi o kadar da iyi anlatamazlar. Anlatamadığın kadarını anlıyorum.