İnsanlar Neden İki Ayak Üstünde Yürürler?
İnsanlar Ve Maymunlar Arasındaki Yürüme Farklıkları
Bilim adamları, iki ayaklılığın erken hominidlerde gelişen ilk özelliklerden biri olduğunu biliyorlardı. Ve çeşitli teoriler bunun nedenini açıklamaya çalışsa da, teorilerin bazıları birbiriyle çelişmektedir. Louis Üniversitesi, California Üniversitesi, Davis ve St. Louis’deki Washington Üniversitesi’nden üç araştırmacı tarafından yapılan çalışma, dört yetişkin insan ile beş yetişkin şempanzesi arasındaki dik yürüme farklılıklarını inceledi. Şempanzeler, insanlara göre en yakın olduğunu gördüler.
Araştırmacılar, beş yetişkin şempanzeye koşu bandında yürümeyi öğretti. Arka ayakları üzerinde dik yürüdüler ve dört ayak üzerinde sıkıca yürüdüler. Şempanzeler, ne kadar oksijen kullandıklarını izleyen maskeler takıyorlardı. Araştırmacılar ayrıca koşu bandında ne kadar baskı uygulandığını da ölçtüler.
Bu, hayvanların hangi kasları kullandığını ortaya çıkardı. Dört yetişkin insan için aynı ölçümler yapıldı. Yürüme testleri şempanzelerin bir grup olarak, iki ayak üzerinde yürüdükleri gibi dört ayak üzerinde yürürken harcadıkları enerji harcamasının ortalamasını aldıklarını göstermiştir. Bir grup olarak, insanlar dört ayak üzerinde yürürken kullanılan şempanzelere göre dik yürürken yüzde 75 daha az enerji kullandılar. Temel olarak, dik yürürken enerji tasarrufu sağladığı için yararlı görünüyordu.
Ancak daha da ilginç görünen şey şempanzelerin harcadığı enerji miktarının aralarında değişmesiydi. Bir şempanzenin iki ayağı üzerinde dört ayaktan daha az enerji kullanmıştır. Bir diğeri iki yürüme pozisyonunda da aynı şekilde kullanılırken, diğer üçü iki ayak üzerinde yürürken daha fazla enerji kullanmıştır. Şempanzelerin nasıl yürüdüğü ve vücut yapılarındaki farklılıklar izlenmiştir. Bilim insanlarından biri, bu değişimin heyecanını dile getirerek, evrimin önemli bir bölümünü yansıttığını söylediler. Yürüyen şempanzelerin video kasetlerinin analizi şempanzelerin genellikle büyük kalça kasları kullandığını ve dik yürürken kısa adımlar attığını göstermiştir. İnsanlar, alt bacaklarındakiler gibi daha küçük kasları kullanma ve daha uzun adımlar atma eğilimindedir. Bu, gelişmiş enerji verimliliğine yol açar. Tesadüfen değil, dikine kadar uzun süren şempanzeler, akranlarına göre daha az enerji harcadılar.
Deney sonuçları, enerji harcamasının insanın gelişimine nasıl katkıda bulunduğunu göstermektedir. Fosil kayıtlarında daha az enerji harcayacak kadar dik yürümeye adapte olmuş erken insanlar fosil kayıtlarında temsil edilmektedir. Fosiller, bazı eski insanların günümüz insanlarına uygun olarak daha uzun bacaklar, farklı kalça yapıları veya daha kalın bacak kemikleri geliştirdiğini göstermektedir. Bu uyarlamalar dik yürümeyi kolaylaştırdı ve dik yürümek için gereken enerji miktarını azalttı.
Bilim adamları iki ayak üzerinde yürürken insanların eski maymun benzeri atalardan gelişimlerinin anahtarlarından biri olduğunu iddia ediyorlar. İki ayak üstünde yürümek enerji tasarrufu sağladı ve silahların avlanma, basit aletler üretme ve nesnelerle etkileşim kurma gibi aktiviteler için kullanılmasına izin verdi. Charles Darwin uzun zaman önce, araçları kullanmak için iki uzuvya sahip olmanın ileri zekanın temel bir unsuru teşkil ettiğini ileri sürdü. Yetişkin şempanzelerde dik yürümeyi inceleyen ilk çalışma olan şempanze koşu bandı çalışmasından önce, bilim adamları insanların neden dik yürüdüğü konusunda çeşitli açıklamalar yaptılar. Bu açıklamaların birçoğu, bir şekilde enerji tasarrufu fikrini çağrıştırdı.
Bir teori iki ayak üzerinde yürümenin kolları serbest bıraktığını ve bunun da aile ünitesine getirmek için yiyecek toplamak için kullanılabileceğini öne sürdü. Bir primat dört ayak üzerine yürüdüyse, birden fazla avlanma ya da yiyecek arama gezisine çıkmadan ailesine çok fazla yiyecek taşıyamazdı. Erkek dik yürüyebiliyorsa ve eşi ve gençlerine hepsi için yeterli yiyecekle geri dönebilseydi, ailenin sağlanması için daha az enerji gerekiyordu. Dişi daha sonra gençlerle birlikte kalabilir ve onlarla ilgilenerek sağlıklarını ve yırtıcılardan korunmalarını sağlayabilir. İkinci bir teori, intiharların suyla seyahat ederken dik yürümeye başladığını ileri sürdü. Şempanze bunu bugün yapıyor, bir havuzda ya da dere içinde gezinmek için arka ayakları üzerinde yükseliyor.
Yine bir başka teori, eski atalarımızın kendilerini serinletmek için arka ayaklarına yükseldiklerini öne sürdüler. Dik dururken, vücutlarından daha azını güneşe maruz bıraktılar. Değişen habitatlar ve ekolojik koşullar hayvan davranışları üzerinde dramatik bir etkiye sahip olabilir, bazen türleri adapte olmaya, kaçmaya veya ölmeye zorlayabilir. Bazı araştırmacılar, birkaç milyon yıl önce, ısınan bir iklimin ve azalan orman habitatlarının, atalarımızın yiyecek bulmak için daha uzun yolculuklar geçirmesi gerektiği anlamına geldiğine inanıyor. İlgili bir olasılık, değişen iklimin, ağaçlar ve orman kanopilerinde yaşamaktan ziyade, esasen karada yaşayanlar olmaya zorlanmasıdır. Gıda kaynakları, primatların iki ayağı üzerinde yürürken bir avantaja sahip olacağı yerde daha bol hale geldi.
Son teori, atalarımızın iki ayağı üzerinde yürümeyi öğrenmek için ağaçlardan ayrılmak zorunda olmadıklarını ileri sürüyor. Bunun yerine, hala yer üstünde yaşarken öğrendiler. Orangutanlar, günümüzde ağaç dalı üzerinde iki ayak üzerinde durdukları ve dengeli kalmak için ön bacakları ile diğer dallara tuttukları için günümüzün bir benzerini sunarlar. Koşu bandı çalışması, insanların neden dik durma konusunda geliştiğini açıklamak için en iyi durumu sunabilir. Ancak 2004’ten itibaren büyüleyici bir hikaye, doğanın sürekli olarak en deneyimli araştırmacıları bile şaşırttığını gösteriyor. Maymunlar sıklıkla kısa süreler boyunca dik yürürken, asla bir insan gibi tutarlı ve düz destek yapmazlar.