

Altıncı Bölüm
"Umut Doğar Umutsuzluktan, Bir Dost Gözü Görmeye Gör"
"Zaman durmadı kuşkusuz, yavaşlıyor, sadece bazen;
Tanrılar ovasında güneş, tam göğün ortasındaydı. Ama sonbaharın son
günleriydi ve yakıcı değildi. Güzel ve hoş bir rüzgâr esintisi vardı.
Ova tamamen sessizliğe gömülmüştü. Bütün ova halkı, ovanın birleşik
toplantısından gelecek sonuçları bekliyordu. Her haneden bir ya da iki
kişi toplantıdaydı. Birleşik toplantının daha önce tam olarak ne zaman
yapıldığını kimse hatırlamıyordu. Ama yarım yüzyıldan daha çok olduğu
kesindi. İnsanların, karanlığın ilahları sayılanları ve büyücülerini,
kendi aralarındaki sorunlarda, kendilerine taraf yapmak için çağırdığı
zamanlardan çok sonraydı bu. Karanlığın güçleri, önce çok iyi niyetli
görünüyorlardı, onların müthiş ve dehşetli güçleri vardı. Bu dehşetli
gücü, kendi tarafına çekecek klan, Güneyin bütün insanlığını emri
altına alabilecekti. Böylece devzulların ve büyücülerin gücünü tüm
insanları hakimiyetleri altına alabilmek için kullanacaklardı. Oysa her
şey , bu öngörünün tam tersi olmuştu. Devzullar ve büyücüler, tüm
bölgeyi tanıyana ve tam olarak yerleşene kadar, tüm klanlara hoş
göründüler. Yardım ettiler, mahsuller verimli oldu, yağmurlar yıkıcı
değildi, sıcaklar daha uzun sürüyordu. Toprak bire yüz veriyordu.
Hastalıktan kırılan klanlarda, hastalıklar iyice azaldı. Sürekli göç
halinde olan klanlar, yerleşik hayata geçtiler. Hayvanlar ve ormanlar
daha sağlıklıydı. Ava giden avcılar, en az, aylık ihtiyacını karşılayıp
öyle dönüyorlardı. Klanları birbirinden ayıran kayalıkları ve dağları
havaya uçurarak yollar yaptılar. Tüm klanlardan gençleri alıp, eğiterek,
bütün güneyde malzeme taşınmasını ve haberleşmeyi kolaylaştırdılar.
Dağların altından, gençlere bir maden çıkarttılar, ne kömürdü ne de
petrol. Ne tam katıydı ne de sıvı denilebilirdi. Ama çıkarılan maden tüm
güneyin ısınmasını sağladı. Ateş alıyordu ve çok uzun süre yanıyordu.
Neredeyse bütün klanlar, büyücülere ve devzullara hediyeler yağdırdılar.
Bazı köylerde adlarına kurbanlar kesildi. Sonra kayalıkları ve dağları
yine uçurarak, derelerden ve ırmaklardan tüm köylere su gelmesini
sağladılar. Ama emirlerindeki gençler o kadar çoğalmıştı ki, köylerde
neredeyse genç kalmamıştı. Üstelik gençlerin hali, tavrı değişmeye
başlamıştı. Büyücü ve devzulların dışında kimsenin sözünü dinlememeye
başlamışlardı. Çalışmadıkları her zaman uyudukları görülüyordu.
Başlangıçta, klanlar yorgunluğa verdiler bunu. Onların efsunlandıklarını
anladıklarında artık iş işten geçmiş sayılırdı. Gençlerin çoğu, onların
emrindeydiler ve silahlandırılmışlardı. Sadece başından itibaren, büyücü
ve devzullara karşı çıkan, köylerine sokmayan, kendi ihtiyaçlarını
kendileri karşılayan, Alamoon ve Sena'nınki gibi klanlar dışında, bir
çok klan, gerekli çabayı harcamadan ihtiyaçlarının karşılanmasına öyle
alışmışlardı ki, seslerini çıkarmadılar. Bu dönemde Alamoon ve Sena
grubuna katılan klan sayısı bir elin parmaklarını geçmezdi. Alamoon ve
Sena grubunun başından itibaren Tanrılar Ovası savaşçılarıyla ilişkileri
iyiydi. Devzullar ve büyücüler ise onlardan nefret ediyorlardı. Bu
yüzden Tanrılar Ovasının sakinleri ile ilişkileri iyi olan tüm klanlara
el altından zorluk çıkardılar ve saldırılarda bulundular. Alamoon ise,
bu gelişmeye aynı sertlikle cevap verdi ve etrafındaki tüm klanlarla tam
bir savunma hattı kurdu. Her saldırıyı karşılamaya, püskürtmeye
çalıştılar. Zamanla tüm güneyde, bazı yolları, sadece Alamoon grubunun
savaşçıları denetler oldular. Tanrılar Ovası, Alamoon'a savunmasında
daima destek oldu. Ama hepsi o kadar, Aradan çok uzun yıllar geçti.
Devzullar ve büyücüler neredeyse, tüm güneyde egemenliklerini kurdular.
Yaşlıları öldürüp, çocukları aldılar. Kadınları kaçırıp, rekler haline
dönüştürdükleri askerlere sundular. Vahşilik bütün bir yaşama egemen
oldu.Tüm batının ve doğunun kapılarını Güneye kapadılar. Batıdan
getirdikleri soysuzları da, reklere takımbaşı yaptılar. Onların hiç
acıması ve vicdanı yoktu. Artık Güneyde direnen tüm klanları yok etmek
ve Tanrılar Ovasının etkinliğini, Güneyden kaldırmak istiyorlardı. Bu
yüzden topladıkları bedelleri kat be kat artırmışlardı. Bunları hem
reklerin yaşamı için, hem de batıdaki vahşileri kandırmak için
kullanıyorlardı. Aynı zamanda, klanların elinde olan, onlara güç
verebilecek hiçbir şeyi bırakmak istemiyorlardı. Doğudan, kendi güç
alanlarından getirdikleri büyücüler ve savaşçı vahşileri de kahredici
ordular kurmakta kullanıyorlardı. Ordularını oluşturanların gözü,
bollukla boyanıyor ve ruhları efsunla uyuşturuluyordu. Savaşta bu
halleriyle Shorhan ve arkadaşlarının karşısında çok etkili olamasalar da,
çok kalabalık olmaları, köylerden sürekli çocuk toplamaları ve batı ile
doğudan gelenlerin, giderek artan bir şekilde Güneye akmaları sebebiyle
güçsüzlüklerinin pek bir önemi kalmıyordu.
Tanrılar Ovası sessizliğe bürünmüştü ve nehir boyunca yürüyen iki çocuk dışında, hiçbir hareket görülmüyordu.
Küçük Met ve Koşin'in kız kardeşi Efil, dün geceden beri üçüncü büyük yürüyüşlerine çıkmışlardı.
Efil, "Koşin'i çok merak ediyorum, acaba Duran'a yetişebildi mi?" diye söylendi kendi kendine.
Küçük Met, "Sen nereden öğrendin bunu?" diye sordu.
Efil, "Firuz'la Koşin'in konuşmasını duydum."
"Ama nasıl olur Efil, sen hep benimle birlikteydin." diye karşı çıktı küçük Met.
Efil, "Tanrılar ovası sakinlerinin her zaman, başkalarının anlayamadığı yetenekleri olmuştur, Met" dedi.
"Fakat,
Duran'ın gittiğini söylediğin bölge çok uzak, bu kadar kısa zamanda
nasıl haber alabildiler ki?" diye yine itiraz etti küçük Met.
Met, "Zena'yı birkaç saat önce gördüğümde çok iyi ve çok güzeldi. Oysa buraya gelirken, çok ciddi yaraları ve ağrıları vardı. Çok halsizdi, atın üstünde duramayacağından bile korktuğumu itiraf etmeliyim. Nasıl bu kadar kısa sürede tekrar gücüne kavuşabildi?
Efil gülümseyerek, "Firuz sağolsun, o mucizeler yaratmıştır her zaman. Her dersinde tekrarlatır bize, dünyada her dert için birden fazla şifa olduğunu."
Met utanarak sormaya devam etti."Ben niye hatırlamıyorum , buraya nasıl geldiğimi, en son hatırladığım, kaya duvarlarına yöneldiğimizdi."
Efil kendi kendine gülmeye devam ediyordu. "Met, senin inatçı biri olduğunu zaten anlamıştım. Ama bu kadarını ummuyordum. Dün geceden beri bu soruyu defalarca sordun ve ben her seferinde bu soruyu cevaplamamızın yasak olduğunu, sana bir şey söyleyemeyeceğimi anlattım. Bizim yasalarımıza saygılı olmalısın."
Met utanarak, "Özür dilerim. Son kez şansımı denemek istedim. Ama inat konusunda sen de benden geride kalmadığını göstermiş oldun."
Efil, "Met" dedi, "Zena'nın hayatını kurtardığını duydum konuşmalarda. Zena gibi tüm Güneyin koruyucusu bir tanrıçayı nasıl kurtarabildin? Buna inanamıyorum ve çok kıskanıyorum doğrusu."
Met bıyık altından güler gibi tebessüm etti. "Yaptığım bir şey yok, ben yapmasaydım Alamoon yapacaktı. Büyücü Rilte, uzun zamandır köyüme ve klanıma felâketler getirmişti. Onunla savaşan herkes benim dostumdur. Sadece bir ok fırlattım."
Efil küçük Met'e sevgiyle baktı ve onu tutup yanaklarından öptü.
Bunun için sana teşekkür ederim Met. Zena'nın başına bir şey gelmesi tüm Güney için bir felâket ve ovamız için sonsuz zamanların büyük hüznü olurdu. Seni hiçbir zaman unutmayacağımıza emin olabilirsin."
Küçük Met utanmış gibi başımı eğmişti.
"Umarım ben de seni hatırlayabilirim. Anlattıklarından hiçbir şey hatırlayamayacağımdan korkuyorum."
Efil, "Merak etme, eğer yüreğindeki duyguların sağlamsa, gördüğün insanları sen istemediğin sürece unutmazsın." dedi.
"Öyleyse seni her zaman hatırlayacağımdan emin olabilirsin Efil." dedi küçük Met.
Efil, Met'in elini tutmuştu. "Haydi dönelim artık" dedi
Birleşik Güneyin Vadisi
Alamoon Vadideki masanın başından, oturduğu yerden ayağa kalktı ve uzun masada oturan tüm savaşçılara, bilgelere, klan büyüklerine bakarak, ağzındaki piposunu çıkarıp masaya koydu. Sakin görünmeye çalışıyordu ama onu iyi tanıyanlar yüzündeki gerilimi kolayca anlayabilirlerdi. İki eliyle masaya dayanarak konuşmasına başladı. "Şu anda Vadide bulunan tüm Vadi halkını tekrar sevgiyle selamlayarak sözlerime başlamak istiyorum." dedi ve devam etti, "Dün akşamdan gece yarısına ve sonra neredeyse şafağa kadar tüm savaşçılar, bilgeler ve büyükler konuştu. Şartlar müsaade ederse, yarın şafağa kadar da konuşacağız ve yarın bütün gün herkesin tekrar, ahengimizi bulmak için düşüneceği bir gün olacak. Yarın akşam vakti son kararları vermek üzere tekrar bir araya geleceğiz. Bu akşam, eğer bir savaş kazanılabilirse, Zena, şu anda masamızda bulunmayan Shorhan Met ve savaşçıları, Kuzeyin Şahin'i Duran ve Prenses Koşin, ve yaralı Ruz'da diğer savaşçılarla birlikte bizlere katılacaklar. Sözlerime şu anda Vadideki herkesi ilgilendiren tüm Güneyin güvenlik durumunu özetleyerek devam edeceğim. Belki bu söyleyiş düşüncelerinizi olgunlaştırmaya, geleceği öngörmeye, şartların zorluğunu anlamaya hepiniz için yardımcı olur" Alamoon, piposunu körükleyip, birkaç nefes alarak, bir tas su içti ve devam etti. "Dün gece burada toplantı sürerken, Kuzeye açılan geçitlerde savaşçılarımız büyük güçleri yavaşlatmayı becerdiler. Kuzeye geçmeyi başaran karanlık güçler, Duran ve Koşin komutasındaki savaşçılar tarafından yok edildiler. Bu çatışmalarda 8 savaşçımızı yitirdik. Uzun süredir bu denli büyük bir darbeyi bir gecede almamıştık.
Zena'nın yolunu kesmek için hareket ettiğini tahmin ettiğimiz, olağanüstü büyüklükte olduğu söylenen bir ordunun geri beslemelerini Ruz ve birliği dağıttı. Ruz yaralı. Umarım yoluna devam edecektir. Şu anda Vadiye doğru yaklaşmakta olan, yüz kişilik, büyücü ve devzulları da barındıran güçlerin tam olarak uzaklıklarını bilmiyoruz. Habercileri bekliyoruz. Shorhan ve arkadaşları birkaç saat önce Rüzgârlı Tepe'ye doğru yola çıktılar. Bu kararımızı, oraya yönelen karanlık ordunun büyüklüğünden dolayı aldık. Duran ve Koşin geçitleri güçlendirip, geriye kalanlarla Ruz'un yardımına koştular. Umarım yetişirler. Bir süre sonra Rüzgârlı Tepe civarında eşitsiz, müthiş bir savaş başlayacak. Bu savaşın kazanılması, tüm Güney için yaşamsal bir önemdedir. Eğer olanları okumam doğru ise, Rüzgârlı Tepe'ye yönelen karanlık ordunun devasa boyutta olması, sadece orada yaşanacak olan savaşa hazırlık değildir. O ordunun asıl hedefi Vadidir. O tepede Vadinin kaderi yazılacaktır. Devzullar ve büyücüler tüm Güney klanlarının, Vadide, geleceğin kapılarını görmek ve açmak için toplandığını biliyorlar. Buradan dağıldıktan sonra, işlerinin zorlaşacağını onlar da biliyorlar. Bu yüzden, tüm işi bir kerede bitirmek istiyorlar. Bu yüzden, hemen almamız gereken kararlar var. Konuşmaları bir süreliğine, kısa görüşmelerle kesmemin sebebi budur."
O sırada nöbetçi kulelerinde bir hareketlilik oldu. Seyn masadan izin isteyerek kalktı ve vadinin girişine doğru yürüdü. Uzaktan hızla yaklaşan bir atlı göründü. Atın hızı ve at sürücüsünün giyiminden Tanrılar Ovası savaşçılarından olduğu belli oluyordu. Seyn savaşçıyı karşıladı ve ayak üstü bir konuşmadan sonra onu bir çadıra soktu. Sonra kendisi masaya geri döndü ve Alamoon'a bir şeyler fısıldadı.
Alamoon konuşmasına devam etti. "Vadiye gelen, yüz kişilik düşman gücü,
bir güneş adımı uzaklıktaymış. Yani fazla zamanımız yok"
Alamoon devam etti. "Önerisi olanları dinliyorum."
Sena ayağa kalktı ve, "Alamoon, madem ki, durum bu kadar vahimdir, öyleyse toplantıyı devam ettirmenin bir anlamı yoktur. Kalkalım ve tüm klanlar, tüm güçleriyle, Rüzgârlı Tepe'ye hareket etsin." dedi.
Alamoon, "Sena" dedi, "artık ok yaydan çıktı. Şu anda Güneyin kararları alınamaz ve birleşik yol bulunamazsa, bil ki bundan sonra hiçbir zaman buna fırsat bulamayacağız. Onlar bunu tahmin etmiyorlardı. Ama biz, buna cesaret ettik ve sonunu getirmeliyiz. Bugün yapılan ve yapılacak olan savaşlar ne kadar önemliyse, bilin ki bu toplantıdan çıkacak sonuçlar ve atılacak adımlar da o kadar önemlidir. Attığımız adımı geri çekmemeliyiz, aksine savunmalıyız."
Alamoon sözünü bitirmeden ayağa kalkan en yaşlı bilge, toplantılar boyunca Alamoon'a en çok karşı çıkanlardan biriydi ve şöyle konuştu. "Alamoon, sözlerin, aklın ve gönlün sözleridir. Sana katılıyorum. Bu toplantıyı dağıtmak, büyücülerin en çok istediği şeydir. Bu yüzden büyük ordularını harekete geçirdiler. Önerim şudur; savaşmak isteyen ve buna hazırlıklı olan tüm klanlardan yetkili birer savaşçı, buradan ayrılarak klanlarına dönsün ve savaşçılarını alarak, Rüzgârlı Tepe'ye gitsin. Böylece hem buradaki işimiz, hem de mücadele alanlarımız yalnız ve yarım kalmayacaktır. Anladığım kadarıyla, buraya yaklaşmakta olan güce karşı Seyn harekete geçti bile. Eğer sözlerime karşı çıkan yoksa klan bilgeleri, hangi savaşçıları klanlarına göndereceklerine karar versinler."
Alamoon uzun masaya göz attı ve herkesin başıyla onayladığını gördü. "Bence de son derece yiğit bir öneri bu, öyleyse yarım güneş adımı mola veriyoruz." dedi ve büyük çadıra doğru yürüdü.

