Bir eş ile ya da başka biriyle savaşmak genellikle bir düşündürücüdür. Ancak, yeni bir çalışma, çatışmanın ardından, bir insanın beynin belirli bir bölgesindeki faaliyet tarafından tahmin edilebilmesinin ne kadar kolay olduğunu gösterir.
Sonuçlar, çiftler kavga ettikten sonra, belli bir dış beyin bölgesindeki yüksek aktiviteye sahip olanların, ertesi gün üzülme olasılığının düşük olduğunu, düşük aktivite gösterenlerin ise kötü bir ruh hali içinde olma olasılığının daha yüksek olduğunu, Başlarını ve alkol ya da uyuşturucuya dön.
Çalışma, laboratuvarın dışındaki deneylere dayanarak, beynin dış tabakasının bir parçası olan lateral prefrontal korteksteki aktivitenin, gerçek yaşam durumlarına verilen yanıtlarla nasıl bir ilişki içinde olduğuna bakması bakımından benzersizdir.
Lateral prefrontal korteksin, insanların duygularını kontrol etme biçiminde daha fazla duygusal esnekliğe bağlı olarak daha fazla aktivite ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Örneğin, insanlar bu bölgede yüksek aktiviteye sahiplerse, ürkütücü resimlerden daha az sıkıntı çekiyorlar. Bu beyin bölgesinde meydana gelen arızalar bipolar bozukluk gibi psikiyatrik bozukluklara karışabilir.
Mevcut çalışma, en az üç ay boyunca bir partner bulunmakta olan 27 katılımcıyı kaydetmiştir (11 kişi çift, beşi ise araştırmaya katılmamıştır).
Beyninin çeşitli yüz ifadeleriyle diğer önemli pozlarının görüntülerine bakarken beyinleri tarandı: olumlu (mutlu, seksi, sevecen, hoş bir sürpriz), negatif (öfke, iğrenme, hayal kırıklığı, hor görme) ve tarafsız.
Katılımcılar ayrıca üç hafta boyunca çevrimiçi bir günlük tuttular ve tartışmaları izleyen kavgaları ve ruh hallerini not ettiler.
Genel olarak, hastaların lateral prefrontal korteksi, nötr olana kıyasla negatif ve pozitif yüz ifadesine bakarken daha fazla aktivite göstermiştir.
Deneklerin beyin aktiviteleri, argümanlarından sonra nasıl tepki verdiklerini tahmin ettiler. Ortaklarının negatif yüz ifadesine bakarken daha az beyin aktivitesi gösterenler, ertesi gün, madde kullanımı ve argümanın düşünceleriyle birlikte olumsuz bir duygudurum sergilemeye daha yatkındır; bunun tersi, yüksek beyin aktivitesine sahip olanlar için doğrudur.
Bir tartışma olmadığı zaman, beyin aktivitesi ile ruh hali ve davranış arasında bir ilişki yoktu. Araştırmacılar, öznelerin olumsuz ruh hallerine eğilimli olup olmadıklarını açıkladıktan sonra bile elde edilen sonuçlar.
Harvard Üniversitesi'nde bir psikolog olan yazar Christine Hooker, “Buradaki en önemli faktör, tarayıcıdaki beyin aktivitesinin yaşamdaki deneyimlerini öngörmesi” dedi. "Bilim adamları, tarayıcıya baktığımız şeyin günlük yaşamla ilgili olduğunu düşünüyorlar, fakat açıkçası, bir tarayıcıda hayatlarımızı yaşamıyoruz. Eğer tarayıcıda gördüklerimizi, birinin günlük duygularına bağlayabilirsek... düzenleme kapasitesi, psikologların insanların hayatlarındaki stresli olaylara ne kadar iyi tepki vereceğini tahmin etmelerine yardımcı olabilir. "
Bulgular olguların öz raporlarına dayandığından, bu konuyu incelemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
Sonuçlar Biyolojik Psikiyatri Dergisi'nin Mart sayısında yayınlandı.