Venüs gezegeni İç tektonik aktivitesi ile atmosferik değişiklikler arasındaki ilişkiler nedeniyle zamanla değişen bir iklime sahiptir. Güneş'e gezegenimizin olduğundan daha yakın. Bu, sıcaklıklarının Dünya gezegeninden çok daha yüksek olmasına neden olur.
Dünya ve Venüs neredeyse aynı boyut ve kompozisyondaydıBununla birlikte, evrimsel yörüngeleri, tamamen farklı iki gezegen olana kadar farklı şekilde yönlendirildi. Venüs gezegeninde bir iklim değişikliği oldu mu?
Indeks
Venüs, cehennem gezegeni
Venüs gezegeninin yüzeyindeki sıcaklık Dünyadaki ortalama 460-15 ° C'ye kıyasla yaklaşık 17 ° C'dir.. Bu sıcaklık o kadar yüksektir ki, ona bakan herkesin gözünde kayaların parlamasını sağlar. Gezegene, ana bileşeni karbondioksit olan bir atmosferin sürdürdüğü ölümcül bir sera etkisi hakimdir. Gezegende sıvı su da yok, belli ki suyun kaynama noktası 100 ° C olduğu için buharlaşacaktı.
Yukarıdakilere ek olarak, gezegenin koşulları atmosferik bir basınç yaratır. ki bu bizimkinin neredeyse iki katı. Bulutları su buharından oluşmak yerine sülfürik asitten oluşur.
Yakın zamana kadar, Venüs gezegeninin evrimi hakkında çok az bilgi vardı, çünkü sülfürik asit bulutları volkanizma veya tektonik gibi karasal süreçleri görmemize izin vermiyordu. Ancak son 56 yıldır, 22 uzay aracı sayesinde Venüs'ü fotoğraflayan, araştıran, analiz eden ve üzerine basılanlar hakkında daha fazla şey öğrenebiliriz.
Sondaların fotoğrafları, Venüs'ün yaşamış bir gezegen olduğunu ortaya koyuyor. neredeyse kesin olarak hala aktif olan devasa volkanik patlamalar. Bu keşifler, Dünya'nın ikliminin ne kadar benzersiz olduğunu ortaya koyuyor, çünkü kendimize sorabiliriz, neden her iki gezegenin oluşumunda çok benzer kuvvetler varsa, Dünya üzerinde tamamen farklı etkiler ve tamamen yanlış bir evrim diğer.
Bilim adamları bu evrimi, güneş sistemimizde sahip olduğumuz ayrıcalıklı durumdan ve Güneş'e göre konumumuzdan o kadar farklı görüyorlar. Diğer gezegenlerin ikliminin evrimini bilmekten, eğer içlerinde yaşamazsak ne işe yarayabilir? Cevap basit, artan atık hacmi, endüstriyel toplum ve atmosfere sera gazı emisyonları ile iklimimizi değiştiriyoruz. Diğer gezegenlerde iklimin evrimini hangi faktörlerin belirlediğini belirleyebilirsek, iklimimizi değiştiren doğal ve antropojen mekanizmaları anlayabiliriz.
Venüs'ün İklimi ve Jeolojisi - Dünya
Dünya'nın iklimindeki değişkenliğin nedenlerinden biri, atmosferinin doğasında yatmaktadır; bu, kabuk, manto, okyanus, kutup başlıkları ve dış uzay arasındaki sürekli gaz değişiminin bir ürünüdür. Jeolojik süreçlerin motoru olan jeotermal enerji aynı zamanda atmosferin evrimini de yönlendirir. Jeotermal enerji, esas olarak içindeki radyoaktif elementlerin bozunmasıyla açığa çıkar. Ancak katı gezegenlerde ısı kaybını açıklamak o kadar kolay değil. İlgili iki ana mekanizma şunlardır: volkanizma ve levha tektoniği.
Dünya söz konusu olduğunda, iç kısmında levha tektoniği ile ilişkili bir konveyör bant sistemi vardır. Gazların sürekli olarak geri dönüştürülmesi, Dünya'nın iklimi üzerinde dengeleyici bir güç uygulayanlar. Volkanlar atmosfere gaz pompalar; litosferik plakaların batması onu iç kısma geri döndürür. Çoğu volkan, plaka tektoniği faaliyetleriyle ilişkilendirilirken, plakaların dış hatlarından bağımsız "sıcak noktalar" oluşturan dikkate değer volkanik yapılar (Hawai Adaları oluşumu gibi) vardır.
Kraterler ve levha tektoniği
Venüs'te ne oldu? Levha tektoniği, eğer söz konusu ise, sınırlı bir ölçekte olacaktır; En azından yakın geçmişte, geniş bazaltik lav ovalarının püskürmesi ve daha sonra üzerlerinde oluşan yanardağlar tarafından ısı değiş tokuş edildi. Yanardağların etkilerini anlamak, Gezegenin iklimine herhangi bir yaklaşım için zorunlu başlangıç noktası.
Venüs'teki çarpma kraterlerinin azlığı, atmosferi gezegeni küçük olay nesnelerinden korumak için yeterli olsa da, büyük kraterler eksik. Bu aynı zamanda Dünya'da da hissediliyor. Rüzgar ve suyun hareketi eski kraterleri aşındırmaya karar verdi. Ancak Venüs'ün yüzeyi o kadar ısı kaydeder ki sıvı suyun varlığını engeller; ayrıca yüzey rüzgarları oldukça hafiftir. Değişen süreçler patlamadan ve uzun vadede, Çarpma kraterleri volkanik ve tektonik faaliyetlerle silinecektir.
Venüs'teki kraterlerin çoğu yeni ortaya çıktı. Kalanların çoğu rahatsız edilmediyse eski kraterler nereye gitti? Lavla kaplanmışlarsa, neden kısmen kaplanmış kraterler görünmüyor, orijinal konumlarını rastgele kaybetmeden nasıl ortadan kayboldular?
Bilimsel topluluk tarafından en çok kabul gören teori, 800 milyon yıl önce yaygın volkanizmanın çarpma kraterlerinin çoğunu silip geniş volkanik ovalar yarattığıBunu, günümüze kadar ılımlı bir aralıksız volkanik aktivite izledi.
Venüs'ün yüzeyindeki su formları
Her şeyden önce, suyla işlenmiş toprakları andıran çeşitli ilginç doğrusal yapıları ayırt ediyoruz. Nehirlerimizin ve taşkın ovalarımızın yaşayan resimleri bunlar. Bu yapıların çoğu delta benzeri ejeksiyon kanallarıyla son bulur. Ortamın aşırı kuruluğu suların bu kazaları kazma ihtimalini ortadan kaldırıyor.
Öyleyse neden onlar? Olabilir, Suçlu, kalsiyum karbonat ve kalsiyum sülfat ve diğer tuzlardır. Bu tuzlarla yüklü lavlar, Venüs'ün mevcut yüzey sıcaklıklarından birkaç on ila birkaç yüz derece daha yüksek sıcaklıklarda eridi. Geçmişte, biraz daha yüksek bir yüzey sıcaklığı, yüzeyde tuzlar açısından zengin sıvı lavları dökmüş olabilirdi ve bu durum, bugün gördüğümüz kazaların dövme eylemini açıklayabilirdi.
Venüs'ün iklimindeki değişikliğin kanıtı
Sera etkisi ve gaz konsantrasyonu
Sera gazlarının güneş ışığının Venüs'ün yüzeyine ulaşmasına izin verdiğini dikkate almalıyız, ancak kızılötesi radyasyon yayan bloklar. Karbondioksit, su ve sülfür dioksitin her biri elektromanyetik spektrumun belirli bir dalga boyu bandını emer. Bu gazlar olmasaydı, güneş ve kızılötesi radyasyon yaklaşık 20 derece yüzey sıcaklığında dengelenirdi.
Volkanların atmosfere saldığı su ve kükürt dioksit daha sonra uzaklaştırılır. Kükürt dioksit yüzeydeki karbonatlarla iyi reaksiyona girerken, ultraviyole güneş radyasyonu suyu ayrıştırır.
Bulut örtüsü ve sıcaklık
Sülfürik asit bulutlarının kalınlığı, küresel bir volkanik patlamadan sonra değişir. Önce su ve sülfürik asit havaya atıldıkça bulutlar kalınlaşır. Daha sonra bu gazların konsantrasyonu azaldıkça onu kaybederler. Geçen volkanizmanın başlangıcından yaklaşık 400 milyon yıl sonra, Asidik bulutların yerini uzun, ince su bulutları alır.
Venüs'teki iklim varyasyonları
Gezegeni çatlaklar ve kıvrımlar oluşturur. Bu konfigürasyonlardan bazıları, en azından buruşuk dağ sıraları, iklimdeki geçici değişikliklerle ilgili olabilir. Teori, atmosferin bileşenlerinin tamamlayıcı özellikleri nedeniyle garip ve düşmanca çevresel koşulların korunduğunu göstermektedir. Eser miktarlarda dahi su buharı, Kızılötesi radyasyonu karbondioksitin almadığı dalga boylarında emer.
Aynı zamanda kükürt dioksit ve diğer gazlar dalga boylarını bloke eder. Birlikte ele alındığında, bu sera gazları Venüs atmosferini gelen güneş radyasyonuna kısmen şeffaf, ancak yayılan kızılötesi radyasyona neredeyse tamamen opak hale getiriyor. Sonuç olarak, yüzey sıcaklığı atmosferi olmayan gezegenin üç katıdır. Karşılaştırıldığında, Dünya'nın sera etkisi bugün Dünya yüzeyinin sıcaklığını yükseltir sadece% 15. Volkanların 800 milyon yıl önce Venüs'ün yüzeyini geçtiği doğruysa, Ayrıca oldukça kısa bir süre içinde atmosfere büyük miktarda sera gazı salmış olmalılar.
Volkanlar tarafından gazların salınımını, bulutların oluşumunu, atmosferin üst katmanlarında hidrojen kaybını ve atmosferik gazların yüzeydeki minerallerle reaksiyonunu içeren bir gezegen iklim modeli geliştirildi. Bu süreçler arasında gezegeni soğutan ince bir etkileşim gelişir. Böyle çelişkili etkilerle karşı karşıya Venüs'ün küresel iklimi için iki gazın enjeksiyonunun ne anlama geldiğine karar verilemez.
Bu nedenle, sonuç olarak, Venüs'te bir iklim değişikliği olduğunu söyleyebiliriz, ancak gazların değişimlerine ne ölçüde etki edebileceğini bilmiyoruz.