Lyubov Orlova'nın anılarından:
Kasım 2 1961 yıl
Ne yapabilirim Ona bir anıt koyardım, onu sadece kim verecek? Demek, ortalama insanlar! Bu kelimeyi yazmak için binlerce kez, anlamlarını ifade etmek için yine de yeterli olmayacak. Dünyanın bütün lanetleri, kendi Liderlerine ihanet eden köylüler hakkındaki onlar hakkındaki düşüncelerimi ifade etmek için yeterli değil! O olmadan kim olurlar? Stalin hayattayken, nasıl gururlandırılacağını bilmiyorlardı, önünde bağırıyorlardı, bağırıyorlardı. Ve şimdi - zafer! Ölümden sonra ölüleri yenmeye çalışıyorum. Kötü ve iğrenç! Prudes'e bir çeşit "sır" veren bir kınama ile başladık. Kapalı rapor! Bu saçmalık! Ya da bilerek yapıldı, çünkü tüm sırlar ülkemizde yıldırım gibi yayılıyor. Hakaret ettiler, anıtları kaldırdılar, adı mümkün olan her yerden silmeye çalıştılar. Ancak bu onlar için yeterli değildi. Ondan bile ölmekten korkarlar, aksi halde Mozoleden çıkarılmazlardı. Gizlice!
Bana bir gizem olarak kalmış en büyük gizem, Stalin'deki insan samimiyeti ve sadeliği ile inanılmaz büyüklüğün olağanüstü bir birleşimidir. Aynı zamanda hem basit hem de görkemli olan insanlarla bir daha hiç görüşmedim. Aile efsaneleri, bu özelliklerin her ikisinin de Leo Tolstoy'da bulunduğunu söylüyor, ancak ben yargılayamam. Gördüklerimi sadece kendi gözlerimle yargılayabilirim.
Her zaman bu düşük, görünüşte basit olan insanın içinde yatan büyük güç beni şaşırttı. İlk bakışta! Sadece ilk başta! Ancak Stalin, hiçbir fantezi olmadan kendini çok basit tuttu. Yani, muhtemelen, iç güce sahip olan herkes davranır.
İletişim kurması kolaydı, hiç çizmedi, ama herkes onu Lider olarak gördü. Ondan büyük bir güç geldi, ama bu güç baskı yapmadı, ezilmedi, aksine, ilham verdi, ilham verdi, iyi bir şeyler yapmaya teşvik edildi, başarılara yol açtı. Çok özel bir insandı, istisnai yeteneklere sahip, olağanüstü güçlere sahip bir adamdı. Bunlar nadiren, yüz yılda bir, hatta daha az doğarlar. Ve onun en büyükleriyle (bu kelimeden korkmuyorum) erdemleriyle, Stalin olağanüstü derecede şaşırtıcı bir şekilde mütevazıydı. Şu an hakkında çok fazla konuştukları kült, O'nun tarafından değil, farklı gruplarınca yaratıldı.
Stalin traktör tesisinde Çelyabinsk'te meydana gelen bu olayı sıklıkla hatırlıyor ve anlatıyorum. Onu burada görmezden gelemem. Konserden sonra, fabrika çalışanları Magnitogorsk'tan döndükten sonra çok yakında gerçekleşecek olan bir sonraki toplantımıza piston segman üretimini artırmam için söz verdi. İşçiler sözlerini tuttu ve bunun anısına bana yazıtlı bir segman verdiler. Bu dava hakkında bir şiir bile yazılmıştır.
Moskova'ya dönerken, bu yüzüğü Stalin'e gösterdim. Bu hediyeyi gerçekten beğendi. Esprili ve çok doğru bir fikir. Stalin, yüzük ve düşünce üzerindeki yazıyı dikkatlice okudu. Bana söylemesini bekledim.
Stalin “Çelyabinsk'e devlet yaklaşımı yoldaş” dedi ve ihtiyatlı bir şekilde, kırılmaktan korkuyormuş gibi yüzüğü masaya koydu. - Aferin. Sovyet halkı da öyle olmalı. Aktris Orlova memnun, fabrika ekibi memnun, Chelyabinsk'te ve ayrıca devlette böyle insanlar olduğunu bilmek beni memnun etti. Muhtemelen, sanatçılara çiçek vermeyi yasaklamak gerekli midir? Böyle hediyeler vermek daha iyi ...
Stalin'in şaka yaptığını fark ederek gülümsedi.
Stalin kısa bir aradan sonra “Çiçekleri rahat bırakalım” dedi. - Çiçeksiz yapamazsın, neşeli bir ruh hali yaratırlar. Ancak inisiyatif iyi, dağıtılması gerekiyor. Chelyabinsk traktörünün müdürü kimdir?
Görünüşe göre bazı isimler "L" harfinde. Stalin'in olağanüstü hatırasına bir kez daha hayran kaldım. Yani her şeyi hatırla!
Ve Stalin gibi bir insanın modeline göre daha fazla yargılayamazsınız! Ve hangi şablon? Kim bazı "çağdaş" lar, Stalin'i ifşa etmeye çalışıyor? (Bu sözcüğü kasıtlı olarak tırnak işaretleriyle alıyorum ve onlara karşı tutumumu vurguladım.) Bir yerden neredeyse bütün insan yardımcısının toplandığı bir görüntü ortaya çıktı. “Kişilik kültü” ifadesi icat edildi. Birçok iftira ortaya çıktı ... İflasın yetersiz olduğu (Bunu kimin söylediğini hatırlamıyorum, ancak ifade kesindir). Yetenek eksikliği hakkında düşünürlerdi ama hepsi Stalin'i suçladı! Stalin kendilerini gerçekleştirmelerini, kendilerini gerçekleştirmelerini engelledi! Ne kadar yanlış olursa olsun!
Bazen kendimi kısıtlayamıyorum. Beni anlamayacaklarını, arkamdan fısıldamaya başlayacaklarını biliyorum, ama yine de ne düşündüğümü söyleyemem, yardım edemem ama iftirayı kuşat. Ve bugün toplantıdan sonra tiyatroda, V.'in [V.'in VP Maretskaya olması mümkündür] “kişilik kültü” ve “acılarım” hakkında çılgınca, kendimden sıkabileceğim tüm kötülüklerle Acı derken ne demek istediğini merak ettiniz mi? Dört Stalin Ödülü? Üç emir mi? Halk sanatçısı ünvanı?
Benimle konuşan Stalin, defalarca her insanın işleriyle yargılanması gerektiğinden bahsetti. Bu, tüm komünistlerin maddi yaklaşım yaklaşımıdır.
GV [G. - ikinci koca, Lyubov Orlov, G.V. Alexandrov] sık sık, 1928’te, Stalin’in Amerika’ya gitmeden önce üçlüye talimat verdiğini hatırlıyor.
- Sanki deneyimli bir yönetmen, bilge bir kıdemli yoldaş, bizimle konuşuyor gibiydi.
Yurtdışına çıkmadan önce, Stalin Sovyetler Birliği'ne bir gezi yapmayı, o zamanın büyük şantiyelerini ziyaret etmeyi, henüz yeni başlamış olan bakire olanlar dahil tarlaları ziyaret etmeyi tavsiye etti. Bakın, anlayın, hissedin, nefes alın, Sovyet ülkesinin nasıl yaşadığını, böylece orada, yurtdışında karşılaştırabilir. Çok iyi bir tavsiye.
Sadece ölçülen kişi değil, aynı zamanda insanlarla, özellikle de ona bağlı olan ya da ona itaat edenlerle ilişkilidir. Stalin her zaman insanlara karşı kibardı. Hepsiyle, istisnasız olarak, en yakın çalışanlardan, marşallerden, komiserlerden hizmetçi ve sürücülere kadar. Sert (ama kaba değil, sertliği kaba bir şekilde karıştırmayın!) Stalin, yalnızca güvenini haklı çıkartan veya kişisel istekleriyle onu sıkanlardan biri haline geldi. Stalin'in kendisi diğerlerinde alçak gönüllü ve mütevazıydı.
Sanattan bahseden Stalin, kesinlikle sanatın sınıf, parti, Marksist-Leninist olması gerektiğini vurguladı. Stalin partizanlığının dışında kalan sanat da yoktu. Farklı bir yaklaşıma tanık olduğu zaman gerçekten şaşırdı ve gerçekten kızdı.
Her şeyden önce, her şeydeki pratik özellikleri ve ardından güzelliği takdir etti. Güzelliği ihmal etmedi, her zaman onu hatırladı, ama ondan bir kültleme yapmadı, dış parlaklıktan sonra kovalamadı, parlak, akılda kalıcı şeyler sevmedi. O'nun doğasında var olan bu tarz, ülkemizin o zamanlar yaşadığı büyük başarılar döneminin tarzıydı, yeni bir Sovyet tarzıydı. Bu tarzın başında pratiklik ve ılımlılık vardı. Genel olarak güzellik ve tüm dış etkiler ikinci sırada yer aldı. İkinci. Sonuncusu değil, ikincisi. Uygulanabilirliğin güzelliğinin altını çizme izlenimi azaltmadı, aksine tam olarak güçlendirdi.
Stalin, “Herhangi bir liderlik kolektif bir meseledir” diye tekrarladı. - Tüm değerler ve başarılar kişisel değildir, takıma aittir, bir kişiye değil. Tek hatalar ve hatalar sadece bunlar.
Alçakgönüllülük, Stalin'in temel özelliklerinden biriydi. Günlük yaşamındaki her şey basitti - basit kıyafetler, basit mobilyalar, basit yemekler. Fakat bu sadelikte bile, Stalin'in büyüklüğü hissedildi. Gerçek büyüklüğün vurgulanması gerekmez. Sadelik bunun için en iyi arka plandır. İzlenimi artırarak vurgulayan bir çeşit kontrast yaratır.
Stalin'i şimdi hatırlayarak, 39 yılının onun için önemli ve önemli bir dönüm noktası olduğunu anlıyorum. İnsanlar yavaş yavaş değişiyor. Bireysel vuruşları fark etmiyoruz, tüm resmin ne zaman değiştiğini fark ediyoruz. Bazen hatırlamaya ve karşılaştırmaya başladığınızda, bazı sonuçlara varırsınız. Bu yüzden, çok sonra, anılarıma dayanarak, 40’te Stalin'in daha kısıtlı olduğunu, yargılama ve tahminlere bağlı kaldığını fark ettim. Sonra, değişikliklerin özünü yakalayamadım, onları yorgunluktan, şimdi de ruh halime döktüm ve şimdi de omuzlarındaki sorumluluk yükünün ağırlaştığını ve bu nedenle bazı değişikliklerin gerçekleştiğini anlıyorum. Fakat hiçbir zaman, asla, asla, Stalin, yükünün dayanılmaz olduğu, yorgun olduğu ve benzeri şeylerden şikayetçi olmadı, yorgunluktan hiç şikayet etmedi. Geçerken, ondan bahsedebilir.
Stalin her zaman iş hakkında düşündü. Tam dinlenme bilmiyordum. Bazen sohbetimiz sırasında bir kalem ve kağıt aldım ve o anda gelen düşünceyi hemen yazdım. Stalin'in aklının her zaman bir şeyle meşgul olduğu hissedildi. Aynı anda bir şeyi tartışabilir ve başka bir şey düşünebilirdi. Sıradışı, harika adam.
Stalin geçmiş hakkında çok az, gelecekle kıyaslanamayacak kadar az konuştu. Lidere yakışır olarak ileriye baktı.
Çok büyük, büyük ölçekli kişilik.
Stalin'i karşılaştırmayacak biriyle, karşılaştırma daima Onun lehine olacaktır. Bazıları şimdi söyleyebilecek ne olursa olsun.