Afganistan'da, özel kuvvetlerimiz Mücahidlerle başarılı bir şekilde savaşmayı mümkün kılan bir dizi taktik teknik geliştirdi. Bu tekniklerden biri “denetim eylemleri” olarak adlandırıldı. Daha doğru bir isim olmasına rağmen - sorumluluk sahibi bir uçuş alanı Özünde, aşırı uçuş, militanların ve araçlarının serbest dolaşımını önlemek amacıyla, özel amaçlı bir birimin sorumluluğu alanındaki helikopterleri devriye ederek yapılan keşif grubunun arama eylemleridir. Kural olarak, bu tür eylemler, helikopterler özel ekipmanla donatılmadığından ve ekipler, hazırlıksız bir platformda geceleri oturmak için eğitilmediğinden gündüz gerçekleştirildi. Ayrıca, günün karanlık saatleri sırasında sokağa çıkma yasağı yasaklandı ve serbest bir av için çıkan, herhangi bir aracı bulabilen ve serbest bir av için çıkan savaş helikopterleri denetimsiz bir şekilde imha edebilirdi.
Yüksek dağlarda sınırlı bir alana helikopter inişi
Birim sırasına göre önyükleme yapmak için özel kuvvetlerden biri atandı. Rakamları 12'ten 18'a kadardı. Silahlanma ve teçhizat - eyalete göre: makineli tüfekler, makineli tüfekler ve gözetim cihazları. Mühimmat kısa süren bir savaş için yeterli oldu. Grup içinde ve helikopterlerle iletişim için, özel kuvvetler VHF radyo istasyonlarının yanı sıra, kendilerini tanımalarına ve “döner tablalara” hedef belirleme yapmalarına izin veren sinyal araçlarına sahipti. Ancak, tecrübe, mühimmatın bazen pusu eylemleri gerçekleştirmekten daha azına ihtiyaç duyulmadığını ve Merkez ile sağlam bir bağlantı sağlayan radyo istasyonunun gereksiz olmadığını göstermiştir.
Grup günde en az iki kez uçtu. Zaman keyfi seçildi, ancak düşmanı tespit etme fırsatının en büyük olduğu sabah ve akşam saatlerinde tercih yapıldı.
Köprü üstünün grup komutanına olan yolu, önümüzdeki eylemlerin arifesinde karargah tarafından belirlendi. Bunu netleştirdikten sonra komutan, devriye bölgesindeki düşmanla ilgili istihbarat bilgisini istedi. Düşmanla bir toplantının muhtemel olduğu tehlikeli bölgeleri ana hatlarıyla belirterek yüksek irtifa uçuş modunu planladı. Ondan sonra, alt görev için görevini verdi: Grubun ne zaman helikopterlere inişe geçmesi, liderde uçması ve köle arabasında kim olması, helikopterlerden ayrılma prosedürü, çalışma ve yedek frekanslar, çağrı ve işaretler ve yüksek komuta tarafı . Komutanın kendisi lider helikopterin pilot kabininde gerçekleşti. Uçuş rotasını ve yüksek irtifa rejimini komutanıyla koordine etti, düşman ve hava savunma bölgesi ile en muhtemel görüşme alanlarını belirledi, çalışma frekanslarını ve çağrı işaretlerini, tanımlama sinyallerini ve hedef tanımını netleştirdi.
Daire çizerken, helikopterler genellikle aşağıdaki savaş sırasına sahipti. Önünde bir teftiş ekibinin bulunduğu bir Mi-8 çifti vardı ve arkasında ve biraz da sağında - Mi-24 helikopteri yangın destek helikopterlerinin bir çifti ya da bir bağlantısı. Şüpheli bir araç bulduktan sonra, grup komutanı, helikopter ekibinin komutanı aracılığıyla, hedefe girmek ve bir uyarı dönüşü vermek için yirmi dört komuta verdi. Kural olarak, durum bundan sonra çözüldü. "Ruhları" olan bir araba, militanların kendileri ateş açtığında, ancak "pikapları" zorlukla duyan ya da gören, ivme kazandıran bir otomobil. Bu durumda, Mi-24 düşmanı yenmek için çalışmaya başladı. Duruma bağlı olarak, grup komutanı araçları incelemek için bir veya iki tarafa oturmaya karar verdi. Mi-24 Mücahidleri “işlemeye” devam ederken, “sekiz” düşmanı memnun etmemek için nesneden 300-400 metreden daha fazla yaklaşmadı.
Tahtadan ayrılan ilk otuz metre sağa ve sola kaçan iki makineli tüfek vardı. Flanşlarda bir pozisyon seçerek, helikopter ve grubun çıkışını kapattılar. Sonra keşifçilerin geri kalanı hızla kaçtı, ön taraf boyunca bir 150 metre zinciri düzenleyerek ve ikiye böldü.
Düşman direnmediyse, makineli tüfekler helikoptere yaklaşımlarını aynı anda koruyabilmelerini ve teftiş ekibinin eylemlerini ele almasını sağlayacak bir pozisyon aldı. Onlarla, grubun komutanı ile iletişimi sürdüren ve gerekirse Merkeze başvurabilen radyo operatörü vardı. Grup yükseldi ve bir zincirle nesneye taşındı, 70-100 metre ile yaklaşıyordu. Burada izciler uzanıp savaş düzenini sürdürdüler ve grup komutanı görevlerinin altındaki denetim ekibi araca yaklaştı.
Eğer "ruhlar" direnirse, grup komutanı onlara Mi-24 önerdi. Komutan sürekli olarak kendi yönetim kuruluyla ve “yirmi dört” bağlantının komutanıyla temaslarını sürdürerek ateşlerini kontrol etti. İletişim için, milis radyo istasyonları “Romashka” veya P-392 kullanıldı.
Görevi tamamladıktan ve düşmanın aracını imha ettikten sonra grup sürekli olarak helikoptere geri döndü. İlk önce, ele geçirme grubunun izcileri ayrıldı, sonra kapağın alt grubu ve telsiz operatörü, makineli tüfekler ve komutan yönetim kurulunun sonuncusuydu ...
Tahliye Özel Kuvvetler Grubu
Tüm grubun hayatı büyük ölçüde havacılık ile etkileşimi açıkça organize etme yeteneğine bağlıydı, çünkü çoğu zaman “pikaplar” operasyon alanındaki tek ateş desteği idi. Havacılık hedeflemenin en basit yöntemini bir hedefe getirmenin gereksiz olmayacağını düşünüyorum. Bu, bugün Çeçenya'da savaşan özel kuvvetler için faydalı olabilir.
Afganistan'da, bir isyancı kervanı üzerinde başarılı bir pusu yaptıktan sonra, bir grup özel güç, çoğu zaman, kervanenin eşlikini sağlayan muhafızların veya grupların güçlü muhalefetiyle karşı karşıya kaldı. Çoğu zaman karanlık örtünün altında ve ateş örtüsüyle düşman karavanı yeniden ele geçirmeye çalıştı. Daha sonra izciler bir çevre savunmasını işgal ettiler ve daha üstün bir düşman saldırısını engellemek için helikopter silahları çağırdılar.
Komuta ve Kontrol Merkezi'nden helikopterlerin kaçtıklarını belirten bir mesaj alan komutan yaklaşık uçuş süresi bekledi. Yaklaşmakta olan "döner tablaların" motorlarının gürültüsünü duyan, üzerlerindeki yaklaşık yönü pusula ile belirledi ve elde edilen azimut'a 180 derece ekledi. Telsizle uçuş komutanıyla iletişim kurarak, uçuş yolunu belirledi. Helikopterler pilotların ışık sinyallerini görebilecekleri kadar yaklaştığında, savaşçılar fişekleri yaktı (gündüzleri bunun için duman kullandılar). Telsizden havadan gözlendiğine dair bir onay alan komutan, hedef belirleme işlemine devam etti. Hedefe giden bir parkurun pilotlarına ve yaklaşık olarak kaldırılmasına ilişkin bilgi verdi. Düşmanın yönünü belirtmek için izleyici mühimmat kullanılmış. Tespit olasılığını azaltmak için, patlamalarla değil, 2-3 saniye aralıklarla tekil çekim yaparak, ardından pozisyon değiştirdiler. Boşluklar ve helikopterlerin seyri hakkında daha fazla hedefleme yapıldı. Örneğin: “Hava, Ben Dünyayım. Beş yüz uçuşla yüzün solunda çalıştı. " 100 ve 500, metre cinsinden uzaklıktır.
Mücahidlerin muhalefeti çok acıysa, grup komutanı uçuş komutanından bir sonraki çifti önceden aramalarını ve özel kuvvetlerin pozisyonları arasında geçiş yapmasını istedi. Hava kapağı sürekli olmalı ...
Özel Kuvvetler, grupları belirli bir alanda bıraktıkları ve görevi tamamladıktan sonra tahliye ettikleri sırada havacılık ile de yakın işbirliği içinde bulundular. Burada da, bilmek yararlı olan kendi nüansları vardı.
Ayrılmadan önce helikopter pilotlarıyla grubun iniş noktasını gizlemek için alınacak önlemleri koordine etmek gerekiyordu. Gerçek şu ki, "ruhlar" hızlı bir şekilde özel kuvvetlerin "turntable" ya da zırhın üstüne pusu bölgesine girdiğini anlamıştı. Bu nedenle, bir helikopter bir yere iner girmez, "manevi" istihbarat subayları hemen oraya gitti. Tespit edilmekten kaçınmak için grubun iniş alanı sahte inişler yaparak maskelenmiştir.
Kalkıştan önce, inişten sorumlu memur, pilotlara uçuş rotasını, irtifa modunu, bölgedeki düşmanla ilgili bilgileri, sahte inişlerin sayısını ve yerlerini belirtti. Helikopterlerin grubun gerçek inişi için inişlerinin sahaya ilk yaklaşımdan yapılması özellikle önemlidir. Aynı zamanda, Mi-24, “turntable” sisteminin hareketinin sürekliliği yanılsamasını yaratarak rotayı daha da takip etmeli ve daha önce olduğu gibi iniş sahasının üstünde “bir dairede” olmamalıdır.
Gruplar kuru dere yataklarına, dağ geçitlerine ve gizli iniş sağlayan diğer yerlere inmeye çalıştı. İzciler birkaç saniye içinde "döner tablaları" bıraktılar ve gözlemcileri susturduktan sonra karanlıkta bıraktılar. İnişten sonra Sekizler Mi-24'a bağlandı ve daha sonra birkaç yanlış iniş yaptı. Pilotların, özel kuvvetlerin maskesini kesmemek için bir gruba indikten hemen sonra irtifa kazanmaları kategorik olarak yasaklandı.
Grubun eylemlerinde eşit derecede önemli bir aşama, görevlendirmeden sonraki tahliyeydi. Bir tuzak yeri seçerken, grup komutanı hemen helikopterlerin inişi için bir platform aldı. Bunu, tahliyenin düşman ateşi altında yapılabileceği gerçeğine göre yaptı; bu, zeminin militanların doğrudan ateş etkisinden kaynaklanması gerektiği anlamına geliyor.
Mi-8 iniş alanlarının boyutları
Birçoğu, helikopterin oturup her yere çıkabileceğine inanıyor. Ondan uzak. "Pikaplar" bir helikopterde ve bir uçakta hava alabilirler. İkinci durumda, tahta daha fazla miktarda yük kaldırabilir, ancak her iki durumda da, boyutları çeşitli faktörlerden etkilenen bir platform hala gereklidir: deniz seviyesinden yüksekliği, hava sıcaklığı, rüzgar hızı ve zemine yakın yön. Örneğin, yaklaşmanın önündeki engellerin olmadığı durumlarda, iniş alanının minimum boyutları ve dünyanın etki bölgesinde helikopterde kalkış yapılması 50 × 50 metre olmalıdır.
Helikopter iniş yaparken, komutan önce onları bulundukları yere yönlendirir, ardından sahayı aşağıdaki yollardan herhangi biriyle sinyalizasyon araçlarıyla belirlerler: "üçgen", "çizgi", "zarf", "tavşan izi", vb. Bir yer seçerken, helikopterin her zaman rüzgara karşı oturduğu unutulmamalıdır.
Ve nihayet - çok önemli ama tartışmalı bir an hakkında: Havacılık ve kara kuvvetlerinin ortak eylemlerinin uygulanmasında asıl kişi kim. Kanımca, şu anda asıl görevi kimin gerçekleştirdiğine bağlı. Bu durumda pozisyon ve askeri rütbe önemli değil. "Kaptan" sırasındaki bir helikopter biriminin komutanının teğmene, özel kuvvetler grubunun komutanına, hangi arabayı kontrol edeceğine ve hangisinin - hangisine bakmayacağına aptalca bakması aptalca. Bunun yanı sıra, iniş alayı komutanının, helikopterin kontrolüne müdahale etmesinin aptallık olacağını da. Her durumda, makul bir uzlaşma aramanız gerekir. Ve bulunmazsa, görev yerine getirilmeden kalacak ve birçok insanın hayatı tehlikede olacak.