Yeni bir araştırmaya göre, yaşamda bir amaç duygusuna sahip olmanın ırk/etnisite ve cinsiyetten bağımsız sağlık yararları olabilir. Çalışma ayrıca, kadınların bir amaç duygusuna sahip olmaktan potansiyel olarak erkeklere göre biraz daha fazla sağlık yararı yaşayabileceğini buldu.
Boston Üniversitesi Halk Sağlığı Okulu’ndaki bir araştırmacı tarafından yürütülen yeni bir çalışma, hayatta daha yüksek bir amaç duygusuna sahip bireylerin, ırk/etnisite veya cinsiyete bakılmaksızın herhangi bir nedenle daha düşük ölüm riski altında olabileceğini bulmuştur.
Önceki araştırmalar, bir amaç duygusuna sahip olmanın, fiziksel işleyişin iyileştirilmesi ve kardiyovasküler hastalık ve bilişsel gerileme risklerinin azalması da dahil olmak üzere bir dizi sağlık yararıyla bağlantılı olabileceğini öne sürdü. Bu son çalışma, genel sağlığı ve esenliği geliştirmede bir amaç duygusuna sahip olmanın önemini destekleyen, giderek artan kanıtlara katkıda bulunuyor.
Önleyici Tıp dergisinde yayınlanan çalışma sonuçları, bu ilişkinin kadınlar arasında erkeklere göre biraz daha güçlü olduğunu, ancak ırk/etnisite açısından anlamlı bir fark olmadığını ortaya koydu.
BUSPH’de epidemiyoloji profesörü olan çalışmanın baş yazarı Dr. Koichiro Shiba, “Hayatta bir amaca sahip olmanın ortalama olarak birçok sağlık sonucunu iyileştirdiği biliniyor” diyor. “Yönettiğim başka bir çalışmada, amacın tüm nedenlere bağlı ölümleri azaltma üzerindeki etkisinin sosyoekonomik duruma göre değişebileceğini bulduk. Bu çalışmada, önceki kanıtları genişlettik ve amacın yararlı etkisinin cinsiyet ve ırk/etnisiteden bağımsız olarak devam ettiğini bulduk.”
Çalışma için, Harvard TH Chan Halk Sağlığı Okulu’ndaki (Harvard Chan) Dr. Shiba ve meslektaşları, 50 yaş ve üstü ABD’li yetişkinlerin ulusal olarak temsili bir çalışması olan Sağlık ve Emeklilik Çalışmasından elde edilen verileri kullandılar. Ekip, refah ve mutluluğun farklı yönlerini ölçen yaygın olarak kullanılan bir araç olan Ryff Psikolojik İyi Oluş Ölçeklerinin “yaşam amacına” dayalı olarak 13.000’den fazla kişinin kendi bildirdiği amaç duygusunu değerlendirdi. Araştırmacılar ayrıca 2006-2008 yılları arasında başlayan sekiz yıllık bir dönemde ölüm riskini incelediler.
Sonuçlar, en yüksek amaç duygusuna sahip kişilerin, en düşük amaç duygusuna sahip insanlara kıyasla (yüzde 36,5 ölüm riski) en düşük ölüm riskini (yüzde 15,2 ölüm riski) gösterdiğini gösterdi.
Ekip ayrıca sosyoekonomik durum, diğer demografik özellikler, temel fiziksel sağlık ve depresyon gibi sağlığı etkileyebilecek ek faktörler hakkında veri topladı ve bu faktörlerdeki artışın aynı zamanda daha yüksek bir amaç duygusundaki artışlarla ilişkili olduğunu buldu.
Shiba, kadınlarda daha güçlü gözlemlenen amaç-ölüm ilişkisinin, “amaç ve sağlığı birbirine bağlayan varsayılan yollardan biri” olan sağlık hizmetlerinin kullanımındaki cinsiyet farklılıklarına atfedilebileceğini düşünüyor. “Kanıtlar, erkeklerin sosyal normlar nedeniyle gerekli sağlık hizmetlerini yetersiz kullanma eğiliminde olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte, cinsiyet farkının altında yatan mekanizmaları araştıran gelecekteki araştırmalar garanti altına alınmıştır.”
Bu bulgular, sağlık ve esenliği iyileştirmeye yönelik gelecekteki politikaları ve diğer çabaları bilgilendirmeye yardımcı olabilir.
Dr. Shiba, “Etki heterojenliğine ilişkin bu kanıt, nüfus düzeyinde amaçlı müdahalelerin insanların sağlığını yalnızca ortalama olarak değil, aynı zamanda adil bir şekilde de iyileştirip iyileştiremeyeceğini bize anlatıyor” diyor. “Kanıtlar, amaçlı müdahalelerin ölüm oranlarında genişleyen ırksal eşitsizliklere yol açmayacağını gösterse de, politika yapıcılar SES ve cinsiyet gibi diğer heterojenlik kaynaklarının da farkında olmalıdır. İnsanlar amacı ‘psikolojik’ bir faktör olarak görse de, amacın sağlık üzerindeki etkileri yalnızca zihnimizde ve biyolojimizde işleyen süreçlerle açıklanamaz. Psikolojik faktörün sosyal dünyamızla nasıl etkileşime girdiğini ve nihayetinde sağlığımızı nasıl etkilediğini düşünmemiz gerekiyor.”
Referans: “ABD’deki yaşlı yetişkinler arasında cinsiyet ve ırk/etnik kökene göre yaşam amacı ve 8 yıllık ölüm oranı” yazan Koichiro Shiba, Laura D. Kubzansky, David R. Williams, Tyler J. VanderWeele ve Eric S. Kim, 22 Ekim 2022, Koruyucu Hekimlik.
DOI: 10.1016/j.ypmed.2022.107310
Çalışma, Ulusal Sağlık Enstitüleri, Michael Smith Sağlık Araştırmaları Vakfı ve Dünya Gezegeni için Refah Vakfı tarafından finanse edildi.