Yirminci yüzyılın çoğu, Rusya bir kırmızı bayrak altında yaşadı. Ve niçin bu rengin olduğu sorusunun cevabı, birçok kişiye net gözüküyordu. Sovyet çocukları öncülere kabul edildiğinde bile, açıkladılar: öncü kravat, çalışanların özgürlüğü ve mutluluğu için baskıya karşı mücadelede dökülen kanı sembolize eden Kızıl Bayrak'ın bir parçasıdır.
Ancak, kağıt bezin kaynağının bağlanması sadece savaşçıların ve kahramanların kanıyla mı oluyor?
GÜÇ SEMBOLÜ
Eski zamanlardan beri, kırmızı, gücün ve gücün sembolü olmuştur. Ve Julius Caesar, mor bir togayı ilk takan kişi olduktan sonra, Roma imparatorları için bir kıyafet haline geldi (hatırladığımız gibi, eyaletteki imparatorun valisi - procurator - “kanlı döşemeli beyaz pelerinli”). Ve şans eseri değil: kırmızı boyalar çok pahalıydı. İkinci Roma'da da aynıydı ”- Bizans'ta. Böylece, imparatorun hükümdarlığı döneminde doğan oğulları, Sezar tahtına girmeden önce doğmuş olanların aksine, Porphyrogenitus veya Porphyry önekine sahipti (XIII. . Bu gelenek sürdürüldü ve daha sonra, yüzyıllar boyunca, kırmızı hala hükümdarların ve en yüksek asaletin ayrıcalığıydı. Kraliyetlerin tören portrelerini hatırlayalım: kahramanları kırmızı elbiseler içinde olmasa da mutlaka kırmızı bir arka plan üzerinde görünür.
Kraliyet mühürleri için her zaman sadece kırmızı mühür mumu kullanıldı, bu tür bir mühürün özel kişiler tarafından kullanılması kesinlikle yasaklandı. Rusya'da kırmızı, kraliyet gücünün rengi, “devletlik” olarak da kabul edildi ve egemenin mührü, yalnızca kırmızı mühür mumu üzerine yerleştirildi. Konsey Kodu 1649, Çar Alexei Mihayloviç'in ilk kez “devlet suçu” kavramını ortaya koydu. Ve ilk tiplerinden biri, kral ve katipleri dışındaki herkes tarafından kırmızı baskı kullanılmasıdır. Bunun için sadece bir uygulama türü geçerliydi - çeyreklik.
FRANSIZ MİRASI
XVIII yüzyılın sonunun Büyük Fransız Devrimi önceki tüm emir ve geleneklerde bir devrim yarattı. Kentin emekçi kalabalığının kalabalığına kraliyet sarayında fırtınalı toplantılar için toplandığı ilk günlerden biri, başlarının üzerine kırmızı bir bez salladı. Cesur bir jest zevkle toplandı: kralın isyanı, isyanı oldu. “Protestocular” ona şöyle derdi: “Peki, işte kırmızı renginiz ... ve bizimle neler yapabilirsiniz?” Ek olarak, ortaklar antik Roma'da serbest bırakılanlara benzer şekilde kırmızı - "Frig" - kapaklar için bir moda geliştirdiler. kölelerin iradesine. Böylece insanlar göstermek istedi: şimdi özgürüz.
Ve en radikal grup, Robespierre liderliğindeki Jacobins, kırmızı bayrağı “markaları” haline getirdi. Paris'in gecekondu mahallelerinin sakinlerini, siyasi muhaliflerine karşı ayarlayarak, altında topladılar. Bununla birlikte, Jacobins kendileri iktidara geldiğinde, ayrı bir “ultra-devrimci” bayrak bıraktılar ve mevcut mavi-beyaz-kırmızı üç rengini kabul ettiler.
Fransız Devrimi zamanından beri, kırmızı bayrak, yetkisiz bir eylemin sembolü, mevcut düzene karşı bir mücadele haline gelmişti.
Bu arada, İngiliz yazar Robert Louis Stevenson'un eliyle, korsanların her zaman kafatası ve kemikleri olan siyah bir bayrak altında saldırılar gerçekleştirdiği düşünülmektedir. Ama durum böyle değil - deniz soyguncusu sık sık kırmızı bir bez yükseltti, bu yüzden her şeye ve herkese meydan okuyor! Evet ve onun adı "Jolly Roger", Fransız Joyeux Rouge'dan (parlak kırmızı) geliyor. Ve Fransız Devrimi'nden çok önceydi!
Öyle ya da böyle, Fransızlar, “asırlık” kumacha'yı ancak yarım yüzyıl sonra, ülkede başka bir devrimin başladığı 1848'ta hatırladılar. Sanayi burjuvazisi iktidara geldi, ancak Paris’in “sokakları” her şeyden önce silahlı işçiler, ısrarla taleplerini belirlemeye çalıştılar - çalışma hakkını sağlamak, işsizliği ortadan kaldırmak vb. Ve bir şey daha: ulusal bayrağını değiştir: üç renkli yerine - kırmızı. Ve hemen hemen her şey yapıldı. Ancak görünüşte önemsiz olan bayrağa gelince yetkililer dinlendi. Ve sadece fırtınalı bir tartışmadan sonra, isyancıların güçlü baskısı altında, kabul etmek mümkündü: eski afiş kaldı, ancak mavi şeride kırmızı bir daire dikildi - bir soket. İşçiler bunun büyük bir zafer olduğunu düşünürken, burjuvazi bir tehlike işareti, kabul edemediği bir sosyalizm amblemi idi. Devrim kısa sürede bastırıldı ve soket tasfiye edildi. Fakat bundan sonra, kırmızı, sadece isyanın bir sembolü değil, toplumsal bir devrim oldu. Bu nedenle Mart 1871’ta Paris Komünü koşulsuz bir şekilde kırmızı bayrağı resmi sembolünü ... ... günün 72’inde yaptı.
DEVRİMİN KASASI ALTINDA
Yasal olarak onaylanan Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri bayraklı afişinin iki yüzü. Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı resmi web sitesinden rakamlar
Bununla birlikte, kırmızı kumaşın gerçek bir şekilde tanınması Rusya'da bulundu, ancak geç kabul edildi - Rus isyancıları hiç kırmızı bayrak kullanmadı. Ne de olsa, resmen kral aleyhine tek bir halk eylemi yapılmamıştır - halk kitleleri asla “Tanrı'nın atanmasına” karşı asla yükselmeyecekti. Bu nedenle, her lider kendisini “mucizevi bir şekilde kurtarılmış” bir kral veya prens ya da egemenlerin halkı ezmek için cezalandırmak için gönderdiği “büyük bir lider” ilan etti. Ve sadece 20. yüzyılın başında, Çarlık iktidarının Kanlı Pazar 9'inin bir sonucu olarak çar gücün itibarsızlaştırılmasından sonra, ülkede “kırmızı isyanlar” başladı.
İlk Rus devriminin patlak vermesi sırasında şiddetli mitingler ve göstericilerin sütunları kırmızı bayrak ve pankartlar ile renklendi. Bu çifte bir anlamdı: masum kurbanların kanını sembolize ediyorlardı, Ocak 9'un kraliyet cezalandırıcıları tarafından döküldü, ama aynı zamanda sosyal adalet mücadelesinde yükselenlerin resmi makamlarına meydan okudu.
Prens Potemkin-Tavrichesky savaş gemisinde yılın Haziran 1905'inde isyan eden denizciler (monarşist basın hemen “korsanlar” olarak adlandırılan basın) kırmızı bayrağı kaldırdı.
Ve Aralık ayında, Moskova'da, bu devrimin en yüksek noktası olarak kabul edilen silahlı ayaklanma, neredeyse tüm barikatlara kırmızı bayraklar çırptı. Ve Presnya, işçi güçlerinin hükümet güçlerinin kanlı yenilgisinden önce bile - Kırmızı olarak adlandırılmaya başladı.
Şubat ayının ilk 1917 devriminin ilk günlerinden itibaren Petrograd “kırmızı” oldu - pankartlar, fiyonklar, kolluklar, bayraklar ... Meydan okurcasına meydan okuyan büyük Dük Kirill Vladimirovich bile Devlet Duma'da iliklerinde kırmızı bir rozetle ortaya çıktı. Ve ayrıca iki başlı kartalın pençelerinde kırmızı bayraklar tuttuğu bir devlet amblemi olan bir rozet çıkarıldı!
Yakında Bolşevikler siyasi alana girdiler. Hemen Kızıl Muhafızların silahlı müfrezelerini oluşturmaya başladılar - özellikle işçilerden, askerlerden ve denizcilerden. Askerleri "Red Guard" (Kırmızı Muhafız) yazıtlı kırmızı bir kol bandına ve başlığın üzerine kırmızı bir kurdeleye sahipti. Ekim silahlı ayaklanmasının ana grev kuvvetini oluşturan Kızıl Muhafızlardı. Yeni Rus kargaşasında aktif rol alan bir diğer güçlü güç, devrimci denizcilerdi. Kendilerini "Potemkin" mirasçıları olarak görüyorlardı ve en çok anarşist olmalarına rağmen en sık kırmızı bayrak altında hareket ediyorlardı.
Lenin'in yönettiği iktidara gelen Bolşevikler için, Sovyet Rusya'nın yeni pankartının rengiyle ilgili hiçbir şüphe yoktu: sadece kırmızı, Devrim'in bir simgesi! Buradan Kızıl Ordu, Kızıl Yıldız, Kızıl Bayrak Nişanı ...
8 Merkezi Yürütme Komitesi'nin Nisan 1918'teki kararnamesine göre, Sovyet Cumhuriyeti'nin kırmızı bayrağı bir devlet bayrağı ve Silahlı Kuvvetlerinin bir savaş bayrağı olarak onaylandı. Ancak, panellerin üzerindeki boyut, şekil, sloganlar gibi tek bir örneği yoktu. Başta Bolşevik Partinin temyizlerinden yazıtlar alındı: “Sovyetlerin gücü için!”, “Kulübelere barış - saraylara savaş!”, “Komünizmin aydınlık krallığına doğru ilerleyin!” Ve diğerleri.
Yılın SSCB Anayasası 1924, ülkenin milli bayrağını onayladı; bu, orak ve çekiç ile kırmızı sivri bir taslak olan ve beş köşeli bir yıldızı "komünist bir toplum kurma mücadelesinde kırılmaz işçi ve köylüler birliğinin bir sembolü olarak" işaret etti. Bu sembolizm, SSCB'nin 1991'te çöküşüne kadar “yürürlükte kaldı”. Sovyetler ülkesinin tüm resmi ve gayri resmi etkinliklerinde - kongre ve konferanslar, gösteriler ve geçit törenleri ve ciddi toplantılar - kırmızıya hükmediyor. Zafer Afişi, 1945'teki Reichstag'ın üzerine Sovyet askerleri tarafından çekilen kırmızıdı.
Sonunda, ülkenin ana "tören" karesinin adı bile - Kırmızı - aynı şekilde Sovyet-devrimci, damarında istemeden yeniden yorumlanmıştı ve bu durumda adın eski ve "güzel" anlamına geldiğini açıkça belirtmek zorunda kaldım.
Sovyetler Birliği'nin çöküşüne kadar, genel kitle ile bağlantılı her şeyin “maruz kalması” tarih Sovyet döneminde, kırmızı bayrağı komünist hükümetin kişileştirmesi olarak terk etme çağrıları giderek artmıştı. Ardından, “ülkenin demokratik yenilenmesine” karşı çıkan herkese uygulanan “kırmızı-kahverengi” klişe ortaya çıktı ...
Bazı radikal demokratik hareketler (monarşistlerden bahsetmiyorum) 1988'tan bu yana etkinliklerinde devrim öncesi üç rengini kullanmaya başladı, kademeli olarak halk bilincinde gelecek yeni Rusya'nın sembolü olarak kuruldu. Bütün “kırmızı ”lar geçmişte bırakılmış olmalıydı.
Ağustos 22 1991, darbenin yenilgisinden sonra, RSFSR Yüksek Sovyeti'nin acil oturumunda, Rusya Federasyonu'nun “tarihsel” beyaz-mavi-kırmızı resmi bayrağını, Rusya İmparatorluğu'nun 1883'tan 1917'e (1’in resmi kararıyla) Halkın Vekilleri Kongresi). Silahlı Kuvvetlerdeki Kızıl Bayraklar da iptal edildi, tüm parçalardan çekildi ve üç renkli olanlarla değiştirildi. Ancak ülkemizdeki herkes özellikle orduda bu tür değişiklikleri kabul etmedi. Sol siyasi güçler kırmızı bayraklardan vazgeçmeyecekti.
29 Aralık Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri bayrağı üzerindeki yasayı onayladı (SSCB'de böyle tek tip bir afiş yoktu). Rusya'nın ana askeri bayrağı, Rus tarihinin farklı dönemlerinden gelen hanedan unsurları içeren sembolik - birleştirici bir anlam taşıyordu: kırmızı, beş köşeli yıldız ve iki başlı kartal. Aynı zamanda, şanlarıyla ünlü olan Kırmızı Afişler askeri birimlere iade edildi.