Andrei Antonovich, 1903 yılında Rostov bölgesinde Golodaevka adında küçük bir kasabada doğdu. Şimdi bu topraklarda Kuibyshevo köyü duruyor. Gelecek komutanı anılarına şöyle yazdı: “Buradan ve oradan Anavatan benim için başladı. Küçük evimizden, yoldaşlarımız ve sınıf arkadaşlarımızla, öğretmenimizle - sıkı, ancak sonsuz derecede nazik, ülkelerini seven çalışkan ve dürüst insanlar olarak büyümemize özen gösteriyoruz. ” Babası Anton Vasilyevich, zaman zaman yerel bir okulda beden eğitimi öğretmeni olarak çalışan basit bir köylüydü. Andrew, ailedeki onüçüncü (!) Çocuktu. Toplamda, Anton Vasilyeviç ve Olga Karpovna'nın on dört çocuğu vardı. Bugün insanların nasıl bir çocuk doğurduğunu yetiştirmeyi hayal etmek imkansız.
Erken çocukluk döneminde Grechko, ustalık ve huzursuzlukla ayırt edildi. Köylüler, Andryusha'nın ebeveynlerinin gereksinimlerine sık sık uymadığını, iyi düşünülmüş bir hayal gücü olan aktif bir çocuk olarak büyüdüğünü belirtti. Kardeşleriyle savaş oyunları oynamayı çok severdi. Ve zorlukla hayatta kaldıktan sonra, oynamaya talep etmeden karar vermesiyle silah. Ayrıca küçük Andrey'in babasının askerlikle ilgili hikayelerini dinlemeyi sevdiği de biliniyor. Belki de bu yüzden ordunun mesleğini kendisi seçmiştir.
1919'in sonbaharında, Moskova'ya doğru giden Denikin birimleri Birinci Süvari Ordusu güçleri tarafından durduruldu. Bundan sonra, Donbass aracılığıyla Bolşevikler Rostov'a karşı bir saldırı başlattılar. Onbirinci süvari bölümünün filoları Aralık ortalarında Golodayevka'ya girdi. Biri olarak yerel halk Kızıl Ordu'yla görüşmeye gitti. Bunların arasında Andrei Grechko da vardı. Uzun boylu, uzun boylu genç adam cesurundaki kıskançlıkla baktığımızda, Budenovites, kapaklarında kırmızı yıldızlarla parlıyordu. Cesur ve gururlu duruşları çocuksu ruhta hayranlık uyandırdı. Grechko, atlıların arasında, onun gibi yeni bir güç için savaşa girmeye karar veren birkaç gencin olduğunu gördü.
Birinci Süvari Ordusu'nun ilerleyen birimlerine acil olarak zamanında mühimmat verilmesi gerekiyordu. Bu amaçla, Golodayevka sakinlerinin tüm at taşımacılığı belirsiz bir süre için seferber edildi. Andrew atının üstünde Rostov şehrine mühimmat taşıyordu. Filo komutanı ve taşralı Stepan Vasilenko ile tanıştığı için şanslıydı. Cesur asker Grechko'nun seve seve rüyasını gerçekleştirmesine yardım etti - on altı yaşındaki bir genci filosuna götürdü ve hatta silahları ve gerekli tüm ekipmanları bıraktı.
Ocak ayında, 1920, Rostov'un serbest bırakılmasından sonra, genç Kızıl Ordu üyesi ailesini ziyaret etmek için kendi köyüne geldi. Burada akrabalarına hayatını Kızıl Ordu ile bağlamayı amaçladığını duyurdu. Hepsinin sürprizine göre, babası Anton V. Grechko seçimini onayladı ve “Ben on iki yıldır ülkeye hizmet ettim. Türklerle savaşmak, Bulgaristan'ı kurtarmak için oldum. Feldwebel'e terfi ettim, yaralandım. Bir kez inceleme, iyi hizmet için general beni onurlandırdı - elini sıktı. Öyleyse evlat, şuna yüksel ve sen ... " Babam on yıllarca birçok insan için oğluyla el sıkışmaktan büyük bir onur olacağını düşünmedi bile.
1820 yılında atalarının Andrei Antonovich Grechko'nun, on dokuzuncu yüzyılın en büyük baş döndürücü isyanı olan Martynovsky isyanının liderlerinden biri olması ilginçtir. Bu ayaklanmayı bastırmak için, Çernişev'in önderliğinde büyük kuvvetler Don: Simbirsk piyade alayı, beş Kazak alayı, iki Can Muhafız filosu ve altı silahlı pil üzerine monte edildi. Tutuklanan dört bin köylünün sadece sekizi tövbe ettiklerini itiraf etti. Yüzlerce insan korkunç bir cezaya maruz kaldı, birçoğu Sibirya'ya yerleşmeye ve ağır çalışmaya gönderildi. Ayaklanan Dmitry Mishchenko, Rodion Malgozhenko, Vlas Reznichenko ve Timofey Grechko’nun liderleri, kırbaç darbeleri ve ömür boyu ceza süreleri aldı. Yüz yıl sonra bir asyanın soyundan gelenlerin Kızıl Ordu'ya katılmak için gönüllü olması dikkat çekicidir.
Böylece, ünlü Birinci Süvari Ordusu'nun süvari filosunda, bir Sovyet komutanının savaş kariyeri başladı. Andrei Antonovich, tüm İç Savaş boyunca gitti ve basit bir Kızıl Ordu adamıyla savaştı. Krasnodar'da, kırmızı komutanların kurslarından mezun oldu ve 1926 yılında, tomurcuklanan avcı süvari okuluna gönderildi. Başarılı bir şekilde tamamlanmasından sonra Grechko bir müfreze ve bir süre sonra Moskova Bölgesi'nin ilk Ayrı süvari tugayının bir parçası olarak bir filo aldı. 1936 yılında, gelecek komutan Askeri Harp Okulu'nda okudu. Frunze, bundan sonra alayı yönetmeye başladı. 26 Temmuz Yılın 1938'una, Belarus Askeri Bölgesi'nin yeniden düzenlenmesi üzerine SSCB'nin NPO'su emri verildi (özellikle bu bölge, Belarus Özel veya BOVO olarak değiştirildi). Ekim ayından itibaren, 1938, Grechko BOVO Özel Süvari Tümeni Genelkurmay Başkanlığına atandı. Ve 1939 yılında, bu yerlerin sakinlerinin yaşamlarını ve mallarını Nazi birliklerinden korumak ve aynı zamanda Almanya'yı SSCB'ye saldırmak için bir sıçrama tahtası olarak kullanma fırsatından mahrum etmek için Batı Belarus ve Batı Ukrayna'da bir kampanyaya katıldı.
Andrei Antonovich, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk günlerini cephede göremedi. Savaştan önce Genelkurmay Akademisi'nde okudu. Komutan, 19'teki son sanat sınavını Haziran 1941'ta geçti. O günlerde SSCB'ye ciddi bir tehlike oluşturduğunu anlamıştı. Ve böylece oldu, savaş üç gün sonra başladı. Grechko'nun ilk arzusu derhal, Hitlerite ordularının yıkılmasında, mücadelenin kalınlığında yer almak için cepheye gitmekti. Bununla birlikte, akademik tezgahı onunla bırakan yüzlerce memurdan yalnızca birkaçı hemen cepheye atandı. Ve Andrei Grechko, Genelkurmay operasyonel yönetimine atandı. Bu yönü karışık duygularla aldı. Bir yandan, ülkeyi vuran testler sırasında buradaki işin ne kadar sorumlu ve gerekli olduğunu anlamıştı. Ancak, öte yandan, savaş alanında düşmanla savaşmak için ateşli bir istek duydu. Bu his ona huzur vermedi ve onu aktif parçalara aktarma fırsatları aramaya zorladı. Sonuç olarak, Grechko savaşın sadece ilk on iki gününü Genelkurmay'da geçirdi.
Genelkurmay’daki kısa çalışma süresine rağmen, Grechko orada hüküm süren sakin ve güven atmosferini iyi hatırladı. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın en zor ilk günlerinin şüphelere, tereddütlere ve umutsuzluğa neden olması gerektiği görünüyordu. Ancak, bunun gibi bir şey görünmüyordu. Andrei Antonoviç'in görevi, durumun konsolide operasyonel haritasını yönetmekti. İş yerinde, Stalin raporuna giden özet haritasını ondan alan genelkurmay başkanı Georgy Zhukov ile iletişim kurması gerekti. Burada Alexander Vasilevsky ile bir araya geldi. Sakin ve özenli bir askeri lider her zaman ordumuzun gücüne inandı. Sık sık “Başarısızlıklar sona erecek, üstesinden geleceğiz, bir atılım elde edeceğiz” dedi.
A.A. Grechko "Karpatlar Aracılığıyla"
Peru Andrei Grechko, ilgilenen okuyucular için tasarlanmış, resimli birkaç kitabın sahibidir. tarih II. Dünya Savaşı: “1941-1943 Savaş Yılları”, “Kiev'in Kurtulması”, “Karpatlar Aracılığıyla” ve Zhukov'un eleştirdiği Kafkasya Savaşı. Kitaplar, söz konusu savaşların ayrıntılı bir analizi ile zengin bir belgesel materyali temelinde yazılmıştır. Özellikle ilgi çeken, Sovyet askerleri ve Çekoslovak partizanlarının Polonya ve Çekoslovakya bölgelerinin kurtarılması konusundaki kahramanlık mücadelesini gösteren askeri-tarihi çalışma. Bu çalışma, yazarın kişisel anılarının yanı sıra, dikkate alınan olaylarda öne çıkan bazı katılımcıların ve elbette, SSCB'nin merkezi arşivlerinden gelen belgeler temelinde yazılmıştır. Prag Askeri Tarih Enstitüsü'nden ve Çekoslovak Komünist Partisi'nin arşivlerinden çeşitli fotoğraflar ve referans verileri çekildi. Kitapta birçok gerçek komutanın ve Kızıl Ordu'nun sıradan askerlerinin isimleri yer alıyor.
Genelkurmay gece gündüz çok çalıştı, insanlar tam işyerinde uyudular. Öndeki durum o kadar hızlı değişiyordu ki, genel merkezimiz mücadele sürecini izlemek ve kontrolünü kaybetmek için zaman bulamamıştı. Bu nedenle, Genel Kurmay'a gelen bilgiler çelişkili ya da parçalayıcıydı. Savaşın tam bir resmini raporların akışından derleme çabalarına rağmen, harita genellikle belirsiz yerlere ve beyaz noktalara sahipti. Grechko çok kızdı, ama çok geçmeden, zaten ön tarafta, Kızıl Ordu günlerinde görevli memurların askerlerden doğru verileri almanın ve daha yüksek makamlara transfer etmenin ne kadar zor olduğunu fark etti.
Savaşın onuncu gününde Grechko, eski Savunma Komiserliği Timoşenko'ya cepheye eşlik etmek zorunda kaldı. Geri dönerken Smolensk'i ziyaret eden Andrei Antonovich, cepheye gönderme isteği ile Semyon Konstantinovich'e gitmeye karar verdi. İlk olarak, Halk Komiserliği cevap vermeyi reddetti: "Genel Kurmay'da çalışmak, cephede savaşmaktan daha sorumlu bir görevdir." Ancak, Temmuz 3’te Georgy Zhukov operasyon departmanına girdi ve Grechko’ya şunları söyledi: “Tebrikler, şimdi süvari bölümünün komutanısınız. Size başarılar diliyorum, gidebilirsiniz. ” Yoldaşlarına veda ederek ve ayrılık önerilerini duyduklarını söyleyen Andrei Antonovich, Harkov'daki Güney-Batı Cephesi'ne gitti. Pryluky kasabasında otuz dördüncü süvari birimini oluşturacaktı.
Anılarında en zor olanı cepheye geldikten sonraki ilk günlerdi. Şu anda (yılın Temmuz 1941) Ukrayna'da savunma savaşları vardı. Grechko'nun bir kısmı, beşinci süvari birliklerinin bir parçası olarak Ağustos ayının ilk yarısında Kiev'in güneyinde savaşa girdi. Şanlı komutanın kendisinin daha sonra yazacağı gibi: “Barış zamanlarında akademilerde bize verilen“ ideal ”takımlara tam olarak uygun olarak, tüm kurallara göre bir mücadele düzenlemeye çalıştım. Ancak, etkileşimi düzenlemek, keşif yapmak, istikrarlı iletişim kurmak ve savaş için çok daha gerekli olan pratik becerilerimiz olmadığı ortaya çıktı. Buradaki nokta bize kötü bir şekilde öğretilemediğimiz değil, teoriyi savaş pratiklerinde deneyimli bir düşmana karşı kullanmamızın düşündüğümüzden çok daha zor olmasıdır. ”
Zaten ön tarafta olan Grechko, tüm teorik bilgilerin gerçek savaş deneyiminin eksikliğini telafi edemediğini fark etti. Bununla birlikte, birliklerde mühimmat, makineli tüfek, tanksavar silahları ve toplar eksik olduğunda savaşmanın ne kadar zor olduğunu şahsen gördü. Genel merkeze sadece Almanların saldırılarından kurtulmak için hiçbir şey olmadığını yazdı. tanklarama kendi payına düşen piyade bile ağır kayıplar veriyor. Ve bir başka şaşırtıcı emir geldikten sonra yukarıdan: karşıt düşmanı ezmek, böyle ve böyle bir yönde ilerlemek. Ancak, zafere olan güven Grechko'yu kendisinin, askerlerini ve komutanlarını bir saniyeliğine bırakmadı. Süvari bölünmesi, dişlerini gıcırdattı, sonuna kadar savaştı. Geri çekilse bile, herkes Sovyet halkının ayakta kalacağına inanıyordu.
SSCB Mareşal Viktor Kulikov'un Andrei Antonovich ile ilgili hatıralarından alıntılar: “Savaş sırasında General Grechko'nun tüm operasyonlarında, olağanüstü örgütsel becerileri, fikir cesareti, kişisel cesareti ve sarsılmaz olan planlarını uygulama konusunda kesinlikle ortaya çıktı ... Almanya ve Kiev'deki Sovyet Kuvvetleri Grubunda askeri bölge iyi yaptıklarını iyi hatırladı. Her ne kadar birleşsem, hep duydum: “Grechko sırasında yapıldı” ... Zhukov ve Grechko arasındaki ilişkiler sıcak değildi, ama oldukça doğru ... Mareşal, Silahlı Kuvvetlerimizin gazilerine endişe ve dikkat gösterdi, aynı zamanda askere almaya çok zaman ayırdı. Komutanlar, kıdemli komutanların eğitimi ... Şahsen her türlü Silahlı Kuvvet, askeri-sanayi kuruluşu, savunma sanayi bakanlığı kullanarak manevra ve operasyonel-stratejik tatbikatların geliştirilmesi ve yürütülmesinde görev aldı. ve askeri ve bilimsel organları ...".
1941'un düşüşünde, Alman ordusunun yenilmezliği efsanesi Moskova yakınlarındaki bir savaşta çöktü. Sovyet askerleri, bütün insanlarımız gibi, Kızıl Ordu'nun ilk zaferinden ilham aldı. Her gün güven savaşçıları güçlendi. 1941'in sonunda Grechko, Beşinci Süvari Kolordu'na, Ocak 1942'teki liderliği altında, Güney Cephesi'nin ana yönünde başarı yaratan elli yedinci ordunun Barvenkovo'yu (Barvenkovo-Lozovskaya saldırı operasyonu) serbest bırakan Beşinci Süvari Kolordu'na liderlik etti.
Mart ayından bu yana Grechko, Donbass'ta Güney Cephesinin bir parçası olarak görev yapan görev kuvvetine başkanlık etti ve Nisan ayında onikinci ordu, 1942'in yetenekli komutanına transfer edildi. Voroshilovgrad yönünde savunma savaşlarında yer aldı. Yaz aylarında, güneydeki büyük kuvvetlere yoğunlaşan faşistler, Kafkasya ve Volga'ya koştu. Sovyet birlikleri ağır savaşlarla geri çekildi. Onikinci ordu da geri çekiliyordu. Askerler, Don'a doğru yürüdü, Rostov'un tam doğusunda. Çok yakın bir yerde komutanın ana köyü olan Golodayevka vardı. Andrei Antonovich bu günler hakkında şöyle yazdı: “Savaşçılarımızın bencilce ve yiğitce savaştıkları bir şey olmazsa, geri çekilmeye devam ettik. Ruhun üzerinde kolay değil. Bozkır çevresinde, yamaçlarda, kirişlerde ve uzaktaki baltalarda ve meyve bahçelerinde bulunur. Her şey acıya, hatta pelin ve kekik kokusuyla dolu havanın bile aşina olduğu yerlere, özellikle de çocukluk anılarını uyandıran doğaldır. ”
Sovyet askerleri geri çekildi. Ancak hem Donetsk topraklarında hem de on ikinci ordunun konuşlandırıldığı Kuzey Kafkasya'da, Rus askerleri düşmanı tüketti ve geçici başarı için yüksek bir bedel ödemeye zorladı. Eylül ayında, 1942, Andrei Antonovich, Nazilerin Karadeniz kıyılarında ilerlemesine izin vermeyen ve Novorossiysk limanını yönetmelerine izin vermeyen kırk yedinci ordunun komutanlığına atandı. Ve Ekim ayından itibaren 19 Grechko Tuapse yönünde savaşan on sekizinci orduyu yönetti. Kasım ayında, Kafkas Dağları'nı geçmeye çalışan Semash düşman grubunu ortadan kaldırmak için başarılı bir operasyon gerçekleştirdi. Yıl sonuna kadar, birliklerimiz faşist emrin sonraki planlarını engelledi - Transkafkasya'ya, daha sonra da Hindistan ve Orta Doğu'ya. Naziler ağır kayıplara maruz kaldı ve Rus askerlerinin sarsılmaz istikrarı ile durduruldu.
Sonunda, hesaplaşma zamanı geldi. Sovyet birlikleri Stalingrad'daki işgalcileri imha etti. Faşistlerin Kuzey Kafkasya'sını temizleme zamanı geldi. Ocak ayında, 1943, Transkafkasya Cephesi'nin tüm orduları bir saldırı başlattı. Naziler şiddetle direndi, ancak askerlerimizin saldırısını durduramadı. Ocak ayındaki 5'ten, yılın 1943'inden Grechko, şiddetli savaşlar sırasında düşman savunmasından geçen ve Krasnodar'a ilerleyen elli altıncı ordunun komutanlığına atandı. Ayrıca, Kuzey Kafkasya Cephesi güçlerinin bir parçası olan bu ordu, şubat ayından nisan ayına kadar süren Krasnodar operasyonuna katıldı. Ve Sovyet saldırısı tüm cephelerde devam etti. Faşistler yaz aylarında Kursk yakınlarında büyük bir yenilgiye uğradılar ve Dinyeper'a geri düştüler. Eylül ayında, dokuzuncu ve on sekizinci orduların kuvvetleriyle etkileşime giren elli altıncı ordu, Taman yarımadasını serbest bıraktı (Novorossiysk-Taman taarruz operasyonu). Ekim 1943 Andrei Antonovich, Kafkasya'nın kurtuluşuyla ilgili ön merkeze ilk rapor veren kişi olduğu için şanslıydı.
Alman birimlerinin Kuban'daki yenilgisinden kısa bir süre sonra (16'in Ekim 1943'i), olağanüstü yetenekler sergileyen Grechko'ya ilk Ukrayna cephesinin komutan yardımcılığı görevinde bulundu. Birliklerimizin Bukrinsky'den Lutezhsky köprü başlarına, düşmana farkedilmeden bir düzenlemesini yaptı. Bunu üçüncü tankın ve otuz sekizinci orduların güçlü bir grevi izledi ve Kasım ayında 6 Kiev serbest bırakıldı. Birkaç gün sonra ülkemizin toprakları faşistlerden arındırıldı ve Kızıl Ordu Avrupa tarafından dizlerinin üzerine kondu.
Aralık ayında, 1943, Albay General Andrei Grechko, savaşın sonuna kadar liderlik ettiği Birinci Muhafız Ordusu'nun komutanı oldu. Yıl sonunda, askerleri Zhytomyr-Berdichev operasyonu sırasında 180 kilometre boyunca ilerleyerek Zhytomyr'i aynı anda serbest bıraktılar. 1944’te, ilk Muhafızlar, Kamenets-Podolsk kenti yakınlarındaki düşmanın tank ordusunun kuşatılması ve yenilmesiyle sona eren Proskurov-Chernivtsi operasyonuna katıldı. Ordu, Lviv-Sandomir saldırı operasyonunda ustalıkla hareket etti. Eylül 1944’ta, Birinci Gardiyanların askerleri, otuz sekizinci ve on sekizinci ordunun askerleri ile birlikte, Doğu Karpatlar’daki Alman savunmasını aştı ve kendilerini Çekoslovakya topraklarında (Doğu Karpatya taarruz operasyonu) buldu. Ocak ayında, 1945-th ordusu Karpatların en yüksek noktasını, Yüksek Tatraları geçti ve Polonya bölgeleri aracılığıyla Çekoslovakya'nın Moravya-Ostrav bölgesine geçti. Ordu, Moravyalı-Ostrava operasyonuna katılarak umutsuzca savunan faşistlerin güçlü savunma hatlarını bozdu ve Nisan ayına kadar 30 aynı adı taşıyan şehri kurtardı. Ardından Grechko’nun ilk Muhafız Ordusu, Alman faşist birliklerinin yenilgisine son veren Mayıs 1945’in Prag operasyonunda yer alan çatışmalarla Prag’a ulaştı.
Oleg Losik'in zırhlı kuvvetlerinin Mareşal'in anılarından: “Andrei Antonovich, savaş tecrübesiyle zenginleştirilmiş eğitimli Savunma Bakanıydı ... İlk defa Poltava yakınlarındaki 1941 yılında tanıştık. Süvari bölüğünün komutanı benim için iyi bir izlenim bıraktı. Zorlu savaş koşullarında, temiz traşlı ve özenle giyinmiş, astları ile doğru şekilde iletişim kuruyordu. Ama en önemlisi - istihbaratımızı karşılaştırdım, beni dikkatlice dinledik, tank tugayının istihbarat şefi birkaç mantıklı öneride bulundu ve iyi şanslar diledi ... Grechko'nun Silahlı Kuvvetlerin savaşa hazırlıklı olmasının topikal sorunlarına verdiği tepkiden etkilendim. İçtenlikle insanlarla nasıl konuşulacağını biliyordu. Ve eğer söz verirse, o zaman, bir kural olarak, sözlerinin efendisiydi. ”
Büyük Zaferden sonra Grechko, sekiz yıl boyunca Kiev Askeri Bölgesi'nin birliklerine başkanlık etti. 1953'te, Almanya'da bulunan tüm Sovyet birimlerinin Genel Komutanlığına atandı. Halk ayaklanmasının bastırılmasının önünü 1953 haziran ayında yürütmek zorunda kalan oydu. Hizmet basamağının tüm basamaklarını tutarlı bir şekilde geçirerek, 1955'te Andrei Grechko en yüksek askeri rütbeye ulaştı - Sovyetler Birliği Mareşal'ı ve Kasım 1957'ten itibaren, SSCB'nin ilk savunma bakan yardımcısı Kara Kuvvetleri Komutanı oldu. Alman istilacılara karşı mücadelede cesaret ve kahramanlık için, Andrei Antonovich 1, Şubat 1958, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı. 1960'ten Varşova Paktı ülkelerinin Birleşik Silahlı Kuvvetleri'ne başkanlık etti ve Ekim ayında 16, 1973, Anavatan'a Silahlı Kuvvetleri güçlendirme konusunda verdiği hizmetler için ikinci Altın Yıldız madalyası verildi.
Andrei Antonovich'i ve onun yerli yerlerini hiç unutmadım. Evde 1946 yılının başındayken, köyün neredeyse tamamen tahrip olduğunu gördü. Kısa süre sonra atlı araba ve el arabaları konvoyları, vatandaşlarına yardım etmek için geldi. Ondan sonra, ünlü savaş ağası 1958, 1961 ve 1975'taki küçük vatanına geldi. Ekipmana yardım etti, askeri inşaatçıların okul ve idari bina inşa ettikleri yeni alan üzerinde himaye aldı.
1967'in başlangıcında, Rodion Malinovsky, SSCB Savunma Bakanı olarak kaldı ve 1964'te Brejnev'i destekledi. Batı'da nükleer silahların baş stratejisti olarak kabul edildi. Bununla birlikte, gerçekte, balgamlı ve muhafazakar Malinovsky, füze geliştirme veya uzaya gitme mücadelesiyle çok az ilgilendi. Savunma Bakanı herhangi bir yeni donanıma güvenmedi, örneğin, helikopterleri ciddiye almadı. Meslektaşlarına göre, Rodion Yakovlevich permütasyonları ve titremeleri beğenmedi. Tüm hırslı ve genç askeri erkekler, yardımcısı Andrei Antonovich'in etrafında gruplandılar. Malinovsky'nin emekli olmasından çok önce olmadığı, ancak Kasım 7 Kasım 1966 geçit töreninden sonra artık ayrılmadığı hastaneye geldiği varsayılabilir.
Nisan 1967’te, Brezhnev, On sekizinci Ordu’da görev yaptığı Andrei Antonoviç’i yeni bir bakan olarak atadı. Grechko, dokuz yıl boyunca bu önemli görevdeydi ve yerlerini almayan insanlara, yani ordu için sıradan figürler olanlara tahammül etmeyen zorlu ve ilkeli bir adam olarak hatırlandı. Gösterge bir örnek, iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı, 1970'taki Ordu General Joseph Gusakovsky ile olayı. Üst düzey komutanların gençleşmesi konusunda bir kurs almak isteyen yüksek örneklerden alınan talimatlara göre, yaşlarına göre istifa etmek zorunda kalan generallerin bir listesini hazırladı. Iosif Iraklievich, bu listeyi Grechko'nun onayına getirdi ve ona “Kimden başlayalım?” Diye sordu. Andrei Antonovich durakladı ve yanıtladı: "Belki de kendinizden başlayın." Gusakovsky bu şekilde GUK başkanı görevini kaybetti.
Birlikler Andrei Antonovich saygı duyup sevdi. Yeni tip askeri teçhizat geliştirme taahhüdünde bulundu. Çabalarıyla askeri helikopterler ve yeni tank modelleri kabul edildi. Uzun boylu ve formda idi, neredeyse iki metre boyundaydı ve her zaman birimlerdeki askerlerin yoğun bir şekilde spor yapmak için girmelerini istedi. Tabii ki, bu seviyedeki bir kişi tanım gereği herkesi memnun edemez. Andrei Antonovich sık sık sevilmeyen kararlar aldı. Ancak, genel olarak, bölümünün aktif ve gayretli sahibi olarak ordunun anısına kaldı. Savunma bakanı olarak yaptığı çalışma zamanını iyi yansıtıyordu. Askeri kamplar inşa edildi ve memurlar düzgün konut aldı. Askerlerin parasal desteği sürekli büyüyordu ve aileyi nasıl besleyeceği veya anaokulunda çocukları nasıl düzenleyeceği hakkında hiçbir fikirleri yoktu. Her yere eğitim merkezleri inşa edildi, manevralar veya çeşitli büyüklüklerde egzersizler devam ediyordu ve kızlar bir Sovyet subayı ile evlenmeyi şanslı buldular.
Çağdaşların anılarına göre Grechko, CSKA futbol kulübünün sadık bir hayranıydı. Bu kulüp için Grechko diğer savunma bakanlarından daha fazlasını bir araya getirdi. Savaştan sonra oynayan oyuncular, Kiev'e geldiklerinde, askeri bölge komutanı Andrei Antonovich'in her zaman bir araya geldiklerini ve onları ağırladıklarını söyledi. Sermayeye taşındıktan sonra, CSKA'ya daha da fazla dikkat etmeye başladı. Onun sayesinde kulüp, Arkhangelsk'te yeni bir stadyum, bir oyun parkı, bir üs ve birçok farklı spor tesisi aldı.
Grechko, KGB ile hiç problem yaşamadı. Orduda otuzların sonlarında neler olduğunu iyi hatırladı. Bu korkunç zamanlarda hayatta kalan komutan bir sonuç verdi: Bir ordunun siyasete girmesi imkansız. Görevi vatanı korumak ve başkalarının politika yapmasına izin vermektir. Bununla birlikte, aynı yıl Grechko Savunma Bakanlığını üstlendiğinde, Yuri Andropov KGB başkanlığına geçti. Andrei Antonovich, sık sık Andropov'un tepki göstermesine neden olan Devlet Güvenlik Komitesi bürokratik yapılarının artan etkisi ve büyümesi konusundaki olumsuz tutumunu gösterdi. Ancak, Grechko’nun Genel Sekreter üzerindeki etkisi muazzamdı. Politbüro toplantılarında Mareşal’ın defalarca Brezhnev’in kararlarını torpido ettiği ve Leonid Ilyich’in sabırla yıktığı bilinmektedir. Andropov'un tek siyasi başkenti sadece Brejnev'in güveniydi. Yuri Vladimirovich'in Politbüro'daki pozisyonları zayıftı, hiçbir üyesi Andropov'un destekçisi değildi. Ancak, o zamana kadar, ülkede toplam gözetim sistemi kuruldu. Akrabaları da dahil olmak üzere tüm devlet ve parti liderliği rakamları KGB ajanlarının incelemesi altındaydı. Yazlık personel, aşçılar ve barmenler, güvenlik görevlileri, araç sürücüleri, ayakkabıcılar ve terziler, basitçe söylemek gerekirse, parti liderlerine hizmet veren tüm insanlar Komite ile işbirliği yaptılar, iktidardaki her biri hakkında, kişisel yaşamlarının gizli detaylarına kadar kapsamlı bilgi verdiler. Andropov’un en başından beri hedefi açıkça tek oldu - ülkedeki gücün ele geçirilmesi. Ve onun için tek çıkış yolu beklemek ve rakiplerin zamanında ortadan kaldırılmasıydı, gizli servis başkanının yararına bunun için çok şey vardı.
Çek Cumhuriyeti'nde, Dukla'daki Kahramanlar Sokağı'ndaki bronz büst.
Bazı araştırmacılar, Yuri Vladimirovich'in planının aşağıdaki yorumunu önermektedir: bir yandan, ülkenin liderliği için olası tüm adayları ortadan kaldırmak veya itibarsızlaştırmak, bir yandan da Brezhnev'i görevini yerine getirme şansına kadar tutmak istedi. Andropov’un departmanının Politbüro’nun önde gelen üyelerinin ölümüne karıştığına inanmak çok zor, ancak tarihçiler devlet adamlarının o sırada çok fazla öldüğünü söylüyor. Bu, kural olarak, bu şekilde oldu: sağlık durumlarında, kişi uyumaya başladı ve sabahları şaşırmış güvenlik görevlisi onu yatakta ölü buldu.
Ünlü mareşalin dünyasal yolculuğu böyle sona ermişti. 26 Nisan Yılın 1976'i, Andrei Grechko işten sonra datasına döndü ve yatağa gitti. Sabah uyanmadı. Ölüm bir anda, birden bire, belirgin bir sebep olmadan bir rüyaya girdi. Doktorlar nedenini belirleyemedi, herkese, yıllarına rağmen, marşalın mükemmel fiziksel formda olduklarını temin ettiler. Komutanın küllerinin olduğu urn, Kızıl Meydan'daki Kremlin duvarında duvarlarla kaplandı. Altı yıl sonra, Leonid Ilyich'in kendisine benzer bir şey olacak. 9 Kasım 1982 yılı, Andropov ile ofisinde konuştuğu Brezhnev, iyi bir ruh hali içinde kır evine gidecek. Ve 9 gecesi 10 gecesi, Kasım bir rüyada geçecek.
Andrei Antonovich'in ölümünden sonra, bir teknisyen (silah sistemleri uzmanı) Dmitry Ustinov, geleneğe aykırı olarak SSCB Savunma Bakanı görevine atandı. Askeri bir subay değildi, ama KGB başkanının koynundaki bir arkadaşıydı. Zaten birileri orduya komuta etmek zorunda kaldıklarından, en deneyimli muharebe subayı Sergei Leonidovich Sokolov'u ilk yardımcılığın yerine atadı.
Bir makalede, Sovyetler Birliği Mareşal Andrei Grechko gibi karmaşık bir kişiliğin kapsamlı bir analizini vermek imkansızdır. 1960-1970'teki faaliyetleri hakkında çok uzun bir süre konuşabilirsiniz. Muhtemelen, Sovyet savunma bakanlarının hiçbiri askeri teçhizat geliştirmek, ülkenin savunma kabiliyetini arttırmak ve Sovyet Ordusunun her tür silahının savaşa hazır olması için bu kadar çok şey yapmadı. Savunma Bakanı, yalnızca Sovyetler Birliği'nin askeri-teknik politikasını yönlendirmedi. Kişisel olarak yeni tip askeri teçhizatı denemeye geldi, genel tasarımcılarla temsil ettikleri silahların her bir modelini inceleyerek analiz etti. Askeri personelin maddi koşullarını ve memurların sosyal statüsünü iyileştirmeyi kimse çok fazla umursamadı. Komutan, Sovyet Askeri Ansiklopedisi ve İkinci Dünya Savaşı 1939-1945'un Tarihçesi'nin çok hacimli yayınlarının editör komisyonlarının başkanı olarak askeri araştırmalara çok dikkat etti. Ayrıca askeri konularda birçok otobiyografik kitap yazma zamanını seçti. Grechko birçok emir ve madalya aldı. Bunların arasında altı Lenin ve üç Kırmızı Afiş, Polonya emri: Birinci derece Grunwald Cross (şimdi iptal edildi) ve en eski Virtuti Militari (Askeri Valor Emri) dikkat çekiyor. Asker, askeri lider, devlet adamı Andrei Antonovich Grechko sonsuza dek hafızamızda kalacak.
Bilgi kaynakları:
http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=1225
http://www.hrono.ru/biograf/bio_g/grechko_aa.php
http://www.peoples.ru/military/commander/grechko/
http://old.redstar.ru/2003/10/18_10/5_01.html