SBroad Oak, 15. yüzyıldan beri, belki daha da uzun bir süredir Silverton manzarasının bir parçası olmuştur. sakini İngiltere’nin güneybatısındaki en eski köylerden biri olan Devon köyü, Ağacın güçlü dalları altında buluştuk, gölgeliğe tırmandık ve gölgesinde birkaç dakika huzur içinde geçirdik. Tiyatro toplulukları onu arka plan olarak ödünç aldı; Rahatlığa ihtiyacı olan insanlar onu benimsedi; İlkokul onun resmini rozet olarak kullanıyor.
Şimdi genç ve yaşlı, büyük ağacın fırtınalı bir günde değil, sakin ve güneşli bir günde devrilmesinin ardından yas tutuyor ve köy, artık rekreasyon alanında buruşmuş halde duran meşe kalıntılarıyla ne yapacağını düşünüyor.
Pek çok kişi üzüntü hissinden bahsetti. Adrian Ryder, “Burası köylülerin çocukluğunun bir parçasıydı, köy manzarasının bir parçasıydı, çocuklar için özel bir buluşma yeriydi” dedi. “Ama her şeyden önce köyde bu kadar uzun süredir yaşayan ve nefes alan, nefes kesici bir doğal güzellik. Anlatabileceği hikayelerin yaklaşık 700 yıl sonra yok olması çok yazık.”
25 Ocak günü saat 12.30 sıralarında ağacın devrildiğini gören David Wright, şunları söyledi: “Elimde kahveyle oturuyordum ve pencereden dışarı bakıyordum ki bir hareket gözüme çarptı. Meşe yavaşça devrildi. O kadar yavaş görünüyordu ki gerçeküstüydü. İlk düşüncemiz kimsenin yaralanmadığından emin olmak için ağaca koşup bağırmak ve ardından görünürde kimse olup olmadığını görmek için kalıntıların altına bakmaktı. Şans eseri sadece çitler, yollar ve çimler yok edildi.”
Eğer ağaca en yakın yerde yaşayan Jan Ross, ağacın düştüğü gün köydeki dükkâna uğrayıp kendi gazetesinin (tesadüfen The Guardian) bir nüshasını almaya karar vermeseydi, daha da üzücü bir hikaye olabilirdi.
Ross, “Mağazadan ayrılırken bir komşumdan meşe ağacının düştüğünü söyleyen bir telefon aldım” dedi. “Ağacın büyük dallarından biri bahçemin ucuna düşerek sağlam ahşap çiti yok etti. Ağaç devrilmeden on dakika önce çitin yanındaki bahçeyi temizledim ve yeşil soğanların gelişimini kontrol ettim. Dallarının altında olabilirdim.”
Şöyle ekledi: “50 yılı aşkın süredir her gün okuyorum ve bu hayatımı kurtarmış olabilir. Hepimiz üzgünüz ama 700-800 yaşındaki ağaçlar bile ömrünün sonuna geliyor ve onların bize bıraktıklarını iyi değerlendirmemiz gerekiyor.”
Pazartesi akşamı 50’den fazla sakinin mevcut olması nedeniyle yalnızca toplum merkezinde ayakta yer vardı Şimdi ne yapılacağına karar vermek için toplandık. Ağacın güvenliğini sağlamak için önümüzdeki günlerde vinçli işçilerin sahaya geleceği söylendi.
Köylüler, ağaç uzmanlarının ağacın tarihlendirilmesine yardımcı olmak ve iklim acil durumundan nasıl etkilendiğini incelemek için kalıntılar üzerinde çalışmak istediklerini duydu. Bir ağacın desteklediği değerli, karmaşık ekosistemlerden bazılarını koruma şansını en iyi şekilde nasıl en üst düzeye çıkarabileceğimiz konusunda tartışmalar vardı.
İnsanlar gelecekteki sakinlerin sağlam bir hatıraya sahip olmasını sağlamak istiyorlardı. Bagajın bazı kısımları sergilenebilir. Bazıları çocukların oynaması için büyük bir dal bırakmak istedi ve daha büyük ahşap parçalarının kamu mobilyalarına, daha küçük olanların ise bardak altlıkları veya bira altlıklarına dönüştürülüp dönüştürülemeyeceğini sordu.
Ayrıca toplumda daha fazla ağaç dikilmesi konusunda bir coşku vardı ve belki de sonbaharın yıldönümünde yıllık ağaç dikimiyle yaban hayatı ve çevreyi destekleme taahhüdü vardı. Umutlular kalıntılardan yeni bir ağacın büyüyüp büyüyemeyeceğini merak ediyordu ve Broad Oak’ın meşe palamutlarından büyüyen ağaçların haritası hakkında da tartışmalar sürüyor.
Nikki Shaw, ağacın neden kesildiğine dair ipuçları sağlayabilecek ve zengin biyolojik çeşitliliğini gösterebilecek görsellerini paylaştı. Bunlardan birinde gövdenin ters yönüne düşen ve çürümüş gibi görünen kesilmiş bir dal görülüyor.
“Belki de ağacın dengesini bozmuştur” dedi. Bir diğerinin dalında, kanayan meşe kabuğu ve cadı yağı da dahil olmak üzere beş tür mantar vardı. Üçüncüsü, küçük bir eşekarısı embriyonik meşe palamudu tomurcuklarını yumurtalarıyla aşıladıktan sonra meşe palamudu çevresinde oluşan Knopper safrasıydı. “Bu kadar az yavrumuzun olmasının nedeni bu olabilir. 80’li yıllardan başlayarak birkaç yıl boyunca meşe palamudu bulmak zordu.”
Kayıpla mücadele eden sadece mevcut sakinler değil. Daha önce köyde yaşayan James Carroll şunları söyledi: “Ülke genelinde temasa geçtiğim ve aynı derecede üzgün olan çok sayıda eski sakin var. Bazıları gözyaşlarına boğuldu. Birçokları için bu, ailedeki bir yas gibidir. Silverton’da büyüyen birçoğumuz için bu, çocukluğumuzun bir parçasıydı ve istikrar ve kalıcılığın bir işaretiydi.”
Profesyonel tiyatro grubu Common Players’ın yöneticisi Anthony Richards, grubun son 30 yılda Robin Hood to the Oak Tree’nin üç versiyonunu sergilediğini söyledi. “2001’deki sonuncusunun adı The Tuck Inn’di ve bir topluluk festivalini içeriyordu. Oyuncularımız onun vefatının yasını tutuyor. Bu bizim için oldukça ilham vericiydi.”
Köyün Facebook sayfasında yerel sakin Olivia Kennard’ın şiirsel bir saygı duruşu yayınlandı: “Bu harika ağaç sonuna kadar yumuşaktı ve herhangi bir soruna ya da hasara neden olmadan sessizce uzanıyordu. “Sizi selamlıyorum.”