Kedim Sekiz Ay Boyunca Çöp Arkadaşının Yasını Tuttu
Kedi davranışı insan davranışını birçok yönden yansıtır. Kediler, ister en sevdikleri ister kedi arkadaşı olsun, özel arkadaşlarının yasını tutar. Bir kedinin kalbinde sadece zamanın iyileştirebileceği bir delik bırakır. Bazen uzun zaman alır. Diğer zamanlarda, boşluğu doldurmak için özel bir şeyin ortaya çıkması gerekir.
Neredeyse kömür siyahı Siyam karışımı Tubby'yi kaybettiğinde, özel sızdırmazlık noktası olan Siyam Linus için durum buydu. Doğuştan ayrılamazlardı. Her ikisiyle de böyle sonuçlandım.
Linus ve Tubby boş bir dairede terk edilmişti. Bir üniversite öğrencisi, onları sadece bir torba yiyecek ve klozet kapağından aldığı suyla geride bırakmıştı. Ev sahibi onları buldu ve sığınağa götürdü.
Linus'u gördüğümde, ilk görüşte aşktı. Siyah ayakları, kulakları ve kuyruğu olan koyu kahverengi bir ceketi vardı. En güzel çelik mavi gözleri vardı. Tek sorun, Tubby'nin onunla gelmesi gerektiğiydi. Gözlerinin eğikliği dışında, Tubby'nin bir Siyam'a hiçbir benzerliği yoktu. Göğsünde sadece birkaç parça beyaz kıl olan kalın siyah kürkü vardı. Gözleri koyu yeşildi.
Barınağın neden birlikte kalmalarını istediğini çabucak anladım. Hep birlikteydiler. Ve bazı insanlar gibi, birbirleriyle özel bir bağları vardı.
Evin içinde yarışır ve birbirlerini kovalarlardı. Biri kovalamayı başlatır ve sonra diğeri de aynısını yapar. Kutulara girip çıkarak, pençelerini ve burunlarını çiğnedikleri deliklere sokarak saatler harcadılar. Saatlerce güreşeceklerdi ve biri olduğu yerde diğeri onu takip etti.
Her ikisinin de aynı anda kucağımı işgal etmesi alışılmadık bir durum değildi. Tubby her gece ayaklarımın altında yer alırken Linus başımdan takılıyordu. Sonra bir gün Tubby hiçbir yerde bulunmadı.
Tubby, hasta olduklarında kedilerin yaptıklarını yapıyordu. Saklanıyordu, insanlarının veya kedi arkadaşlarının kötü hissettiğini bilmelerine izin vermiyordu. Çıldırmıştım. O neredeydi? Kapıdan sızmış mıydı? Çok kar yağışlı kıştı.
İki gün sonra, yatak odamda onu zeminde yürümeye çalışırken gördüğümde şok oldum. Zorlukla yürüyebiliyordu. Şaşırtıcıydı ve çok kilo vermiş gibi görünüyordu. Kötü bir fare yemiş olabileceğini düşündüm.
O haftanın ilerleyen saatlerinde, Tubby'ye kedigil enfeksiyöz peritonit veya tedavisi olmayan ölümcül bir hastalık olan FIP teşhisi kondu. O kadar zayıfladı ki onu merdivenlerden yukarı ve aşağı taşıdım. Onu şırıngayla besledim. Yapabileceğim tek şey ona günde iki kez steroid vermekti. Başlangıçta bazı gelişmeler oldu. Ama iki hafta içinde o kadar zayıflamıştı ki kanepeye bile çıkamıyordu. Onu sefaletinden kurtarmanın zamanı geldiğine karar verdim.
Bu süre zarfında Linus kardeşini teselli etmeye çalıştı. Kendini daha iyi hissettirmek için başını yalardı. Kardeşinin neden onunla evin etrafında yarışmadığını anlamadı. Bir şeyin çok çok yanlış olduğunu biliyordu; sadece ne olduğunu bilmiyordu. Oynamayı bıraktı ve kardeşinin yanında kaldı. Yanında olmadığı zamanlarda onu uzaktan izliyordu.
Linus da acıtıyordu. Kaygısız davrandı. Neredeyse gözlerinde yaş vardı. Çok yüksek sesli miyavları artık üzüntüyle doluydu. Sanki kardeşinin öldüğünü ve sonsuza dek uzaklaştığını biliyordu.
Tubby gittiğinde, Linus ve ben bu çok özel kedi arkadaşımın kaybı hakkında birlikte ağladık. Linus yemek kasesine gidip etrafta dolanır ve ona bakardı. Ara sıra yemeği kokluyor ve uzaklaşıyordu. Büyük kedicim Smokey Blue'ya bakıp uzaklaşırdı. Onunla hiçbir şey yapmak istemedi. Tubby'sini istiyordu.
Kederliydi. Doğduğundan beri yanında olan arkadaşının yasını tutuyordu. Birkaç hafta sonra Linus yemeye devam etti ama yine de kayıtsızdı. Depresyondaydı. Ne denersem deneyeyim oynamayacaktı.
İki yavru arkadaş arasında özel bir bağlantı olduğunu biliyordum. Linus'un kardeşini özleyeceğini biliyordum, ama ne kadar ya da ne kadar uzun olduğunu bilmiyordum.
Kedilerin uzak davranma konusunda bir şöhretleri vardır ve bazen yaparlar, ancak çok şefkatli yaratıklardır. İnsanları ve özel arkadaşları ile güçlü bağlar geliştirirler. Kedi arkadaşlarının kaybının yasını tutuyorlar ve tıpkı insanlar gibi kayıplara yas tutuyorlar. Kalpleri kırılır ve bu kırılma eylemlerinde belirir.
Linus, kardeşinin gittiğini biliyordu. Sürekli onu aramaya devam etmedi. Belki de vedalarını kedi diliyle söylerlerdi. Tubby onun çok hasta olduğunu biliyordu. Muhtemelen öleceğini biliyordu ve muhtemelen Linus'a bir şekilde Gökkuşağı Köprüsü'nden geçtiğini söyledi.
Ekstra dikkatim onun kederini hafifletmedi. Doğduğu günden beri birlikte olduğu kediyi özledi. Zamanla kendisi haline geldi ama oynamayı reddetti. Bu Tubby için ayrılmış bir şeydi.
Tubby'nin öldüğü ve kalbimizde büyük bir delik bıraktığı Şubat ayıydı. Ertesi Eylül'de patronum uzun saçlı turuncu bir Maine Coon karışımı benimsemem için beni ikna etti. Sadece 8 haftalıktı. İnsanı evden üç yavru kedi atmıştı ve bir ahırda yaşıyorlardı. Kış geliyordu.
Bir kedi yavrusu sahiplenme konusunda gerçekten isteksizdim. Her şeyden önce, çok saçma olabilirler. Ayrıca yeni bir kedi, hatta bir yavru kedi getirmenin evdeki kedi hiyerarşisini ve dinamiklerini değiştirebileceğini biliyordum. 18 yaşında oldukça kırılgan hale gelen Smokey vardı. Annemin kedisi Clyde, gerçek bir korkak kedi vardı. Sonra pembe yakalı tatlı siyah kedim ve Linus vardı. Aralarında gerçek aşk yoktu. Birbirlerine daha çok tahammül ettiler.
Küçük kedicik eve geldiği ilk gece, kedi yavrusu ona biraz baktı. Ona kötü davranacaklarından korkarak onu izole ettim. Ancak ikinci günde Linus küçük kedicikle oynamaya başladı. Kafasını yalar ve ona banyo yaptırırdı. Onu kovalar ve güreşirdi. Ona evin etrafını gezdiriyor ve diğer kediler çok yaklaşırsa onun yanında duruyordu. Eski Linus'a geri döndü. İkili saatlerce koşar, oynar, zıplayıp güreşirdi.
Linus yalnız kalmıştı. Çöp arkadaşını özlemişti ve yaşlı kediler bu rolü yerine getirememişti. Onun tarzı değildi. Daha fazla aksiyon istiyordu. Yeni bir oyun arkadaşı istedi. Yavru kedi geldiğinde, tam da o -ÔÇô vardı, evin içinde bir sürü oyun, güreş maçı ve yarış vardı. Linus yeni kediyi pençesinin altına aldı ve onu kendisininmiş gibi evlat edindi. Yavru kedi, Linus'un kederinin ötesine geçmesi ve oynak haline dönmesine yardım etmesi için ihtiyaç duyduğu ilaç olduğunu kanıtladı.
Paylaşacak bir genelev günah çıkarma görevlisi var mı
Okurlarımızdan kedileriyle yaşam hakkında mırıldanan hikayeler arıyoruz. firstname.lastname@example.org adresine e-posta gönderin ve yayınlanmış bir Catster Dergisi yazarı olabilirsiniz!
Kediler ve kayıplarla ilgili şu hikayeleri okuyun:
ÔÇó Bir Kediyi Kaybettikten Sonra Kederle Başa Çıkmama Yardımcı Olan 7 Şey
ÔÇó Uzun zamandır En İyi Kedim Olmuş BadCat'e Aşk Mektubu
ÔÇó Yani Vahşi Kedileri Besliyorsunuz: Biri Öldüğünde Ne Yaparsınız?