Truman Show- ne güzel bir filmdir öyle...\n\n\n\nİnanıyorum ki çoğunuz izlemiştir ama izlemeyenler için mümkün olan en saf ve kısa özetini anlatayım; Truman Burbank yetim bir çocuk iken doğar doğmaz bir televizyon içerik şirketi tarafından evlat edinilir ve onun için "Seahaven" diye kurgu bir kasaba, kurgu bir aile ve kurgularla dolu bir hayat yaratılır. Lakin, küçük bir çocuk iken Truman bir kaşif olmak ister ve haliyle her şeyi anlayacak diye buna bilinçaltı korkular yerleştirirler. Kurgu babası ile fırtınalı bir havada denize açıldığında babası boğulur, küçük yaşlarda köpekler ona saldırır, sürekli uçak kazalarından ve ölümlerden bahsederler falan. Haliyle, içinde ufak ufak şüpheler olsa bile öğrenilmiş çaresizliğin getirdiği prangalarla 35'li yaşlarına kadar bu kurgu dünyada, bütün "gerçek" dünya onun hayatını bir televizyon şovu olarak izler.\n\nSeahaven'ın Haritası:\n\n\n\nBu kurgusal dünya öylesine gerçekçi tasarlanmıştır ki hiç açık vermeden uzun bir süre Truman'ın şüphelerini söndürmüştür. Daha küçük yaşlarda sorgulamamayı (aa, ne kadar tanıdık geldi ;) ) öğrenen Truman'a dışarıdan gelen figüranlardan birisi olan asıl ismi Slyvia iken Truman'a rol icabı kendini Lauren Garland diye tanıtan bir kadın Truman'ın aklına karpuz kabuğunu sokar. Slyvia, işten atılacağını bildiği (normalde Truman ile etkileşim kurması yasak, zaten planladıkları bir potansiyel eş ve hayat var) ve vaktinin kısa olduğunu anladığı için Truman ile bir gece sahile iner. Truman'la kısa bir süre konuşurlar. Truman, biraz beta biraz alfa konuşmayı kapatır ve sonunda benden "geçer" not alacak bir şekilde kadınla kısa bir süre sevişir.\n\n\n\nBundan hemen sonra başka bir figüran adam gelip Laura'nın babası olduğunu söyleyerek tabir yerindeyse arabayla kaçırır ve Truman'a "Fiji'ye taşınacaklarını" söyler. Truman'ın yine maceracı ruhu uyanır, silkelenip kendine gelir ve Fiji'ye gitme hayalleri kurmaya başlar. Yıllar yıllar sonra bir gün, olayları anlar ve kameraları kandırmayı başarır. Asıl hikaye burada kopar...\n\nGerisini anlatmayacağım çünkü bu filmi herkesin izlemesini istiyorum. İnsanlığa göndermeler, reklamlaşma ve sanayi, domine etme ve manipülasyon kaynayan bu başyapıt (ki ben Jim Carrey'i çok sevmem) gerçekten oturup pişman olmadan bir buçuk saat ayırabileceğiniz bir film.\n\nPeki, Jim Carrey ve senin psikolojin arasında nasıl bağlantı var arkadaşım?\nTruman Show'un yaratıcı fikir babası Christof diye Hollywood'un "Tanrısal-adam" kalıbında bir çeşit Morgan Freeman'ın beyaz versiyonu bir amca. Bu amcanın filmde çok güzel bir alıntısı var:\n\n"Sen gerçektin. Seni izlenmek için bu kadar güzel kılan da buydu."\n\nBak güzel kardeşim, burayı büyük bir şekilde yazıyorum ki kafanda büyük bir yer edinsin. Hepimiz birer Truman gibi yaşarız aslında. Zira, "Yaratan" diye bir kavrama inanan birisi bunu çoktan kabullenmiştir. Naturalist ya da Ateist bir görüşe sahip olan birisi ise bunu "doğal denge ve seçicilik" ile açıklayabilir. Bizler kurgusal bir dünyanın, gerçek oyuncularıyız.\n\nHani, büyüklerinden duyarsın "Önce oku, SGK'lı işin olsun, evlen, ev araba al ve çocuk yap" diye. Sana soruyorum;\n\nBu senin şovun ise, gerçekten seyircilere bu kadar sıkıcı bir şey mi izleteceksin?\n\nYaşam, öyle ya da böyle geçiyor. Ya, insanların senin için çizdiği "Seahaven" ile yetineceksin, ya da bir amaç; bir gaye uğruna korkularınla yüzleşeceksin. İnandığın, güvendiğin, çizdiğin ile yüzleşeceksin. Hayat, her gün aynı replikler için çok kısa. Kendi senaryonu kendin yazacak, batıp çıkacak ve sonunda yüzleşeceksin. Christof'la.\n\nO seni her zaman yukarıdan izlemeye devam edecek, hadi ona güzel bir şov göster.\nDolu dolu.\nÖzgün.\nHatalarla dolu.\nÇünkü o seni, sen olduğun için seviyor. Sen, sen olduğun için yaşayacaksın. Başkasının reytingi için değil.