Korkuluk - Baluster
Bir korkuluk çubuğu kare, dikey kalıp şaftı ya da torna -turned şekilde bulunan merdivenler , parapetlerde ve diğer mimari özellikleri. Gelen mobilya yapımında bir olarak bilinir mil . Yapımında kullanılan yaygın malzemeler ahşap, taş ve daha az sıklıkla metal ve seramiktir. A, bir destek korkuluk grup küpeşte , baş ya da süs ayrıntılı bir şekilde bilinmektedir korkuluk .
Korkuluk mili terimi , bir şamdan, dik mobilya desteği ve pirinç bir avize gövdesi gibi formları tanımlamak için kullanılır.
Terimi, tırabzan (aynı zamanda bannister) bir korkuluk veya bir merdivenin korkuluk sisteminde ve tırabzan değinmektedir. Destekleyici bir baba postası gibi destekleyici yapılarını dahil etmek için kullanılabilir .
Etimoloji
Göre OED , "korkuluk" ile elde edilir Fransız : balustre gelen İtalyan : balaustro gelen Balaustra , "nar çiçeği" [(yarı açık çiçek şişme forma bir benzerlik gelen sağ aşağıdaki şekilde, )], arasından Latince balaustium , Yunanca βαλαύστιον ( balaustion ).
Tarih
Korkulukların en eski örnekleri, işlevsel pencere korkulukları olarak kullanıldığı ve görünüşe göre İyonik başlıklara sahip oldukları Asur saraylarını temsil eden kabartmalarda gösterilenlerdir . Tek başına bir mimari unsur olarak korkuluk, Yunanlılar veya Romalılar tarafından bilinmemektedir , ancak korkuluk formları, orijinal ayakların veya döküm modellerinin bulunduğu Roma kabartmalarında temsil edilen sandalye ve masaların ayaklarına aşinadır. bronz olanlar torna üzerinde veya Quattrocento tasarımcılarına tanıdık gelen her iki tür kaynak olan bir dizi istiflenmiş soğanlı ve disk şekilli elemanlar olarak oluşturulan Antik mermer şamdan ile şekillendirildi .
Mimariye uygulama erken Rönesans mimarisinin bir özelliğiydi : Venedik ve Verona'daki sarayların balkonlarında on beşinci yüzyılın sonlarına ait örnekler bulunur . Bu quattrocento korkuluklarının, henüz tanımlanmamış Gotik emsalleri takip etmesi muhtemeldir . Bunlar arasında korkuluklar oluşturan kolonetler minyatür kemer sırası için bir alternatif olarak.
Rudolf Wittkower, korkuluğun mucidi hakkındaki yargıdan vazgeçti ve Giuliano da Sangallo'nun , Poggio a Caiano'daki Medici villasının terasında ve merdivenlerinde korkuluklar kadar erken bir zamanda tutarlı bir şekilde kullandığını gösterdi ( c 1480) ve yeniden inşasında korkuluklar kullandı. antika yapılar. Sangallo, motifi Bramante'ye ( Tempietto , 1502) ve korkulukların 16. yüzyılda yaygınlaştığı Michelangelo'ya devretti.
Wittkower, biri soğanlı bir vazo şeklini diğerinin üzerine ters çeviren simetrik profilde iki türü ayırt etti, onları yastık benzeri bir torus veya içbükey bir halka ile ayırdı ve diğeri, Michelangelo tarafından Campidoglio merdivenlerinde ( c 1546) çalıştırılan basit bir vazo şekli. , Wittkower tarafından kaydedilen, Santa Maria delle Grazie'nin ( c 1482) tamburunun etrafındaki bir korkuluktaki çok erken vaziform tırabzanlar ve San Damaso, Vatikan'ın kortilindeki Aquileia ( c 1495) ve Parma katedrallerindeki korkuluklardan önce geldi. ve Antonio da Sangallo'nun 1535 yılında Loreto'daki Santa Casa'daki Santa Casa'daki taç korkuluğu ve serbestçe Saint Peter Bazilikası için yaptığı model . Düşük ağırlık merkezi nedeniyle , bu "vazo korkuluk çubuğu" na modern "düşürülmüş korkuluk" terimi verilebilir.
Kullanılan malzemeler
Profiller ve stil değişiklikleri
Döndürülmüş bir yapı olan korkuluk, tornacı torna tezgahının ve çömlekçi çarkının eski aletler olduğu ahşap işleme ve seramik uygulamalarında belirlenen tasarım emsallerini takip etme eğilimindedir . Bir korkuluk çubuğunun aldığı profil, genellikle belirli bir mimari veya mobilya stilini teşhis eder ve belirli bir örnek olmasa da, bir tasarımın tarihinin kaba bir kılavuzunu sunabilir.
Bazı karmaşık Maniyerist korkuluk formları, başka bir vazo üzerine yerleştirilmiş bir vazo olarak okunabilir. Barok vazo ve korkuluk formlarının yüksek omuzları ve cesur, ritmik şekilleri, Yunan amforaları gibi diğer emsallere benzeyen Neoklasizmin ölçülü korkuluk biçimlerinden belirgin şekilde farklıdır . Bernini'nin ön plana çıkardığı Solomonik sütunu prototip olarak alan İngiliz ve Hollanda on yedinci yüzyıl mobilyalarından meşe ve cevizden yapılmış korkulukların kendine özgü bükülmüş tasarımları 1710'lardan sonra modası geçmişti.
Torna tezgahından alındıktan sonra, tornadan çıkarılan ahşap korkuluk çubuğu bölünebilir ve mimari bir yüzeye veya on altıncıdan İtalya, İspanya ve Kuzey Avrupa'da yapılan dolaplarda olduğu gibi mimari temaların daha özgürce işlendiği bir yüzeye uygulanabilir. on yedinci yüzyıllar. Modern korkuluk tasarımı, örneğin, Sanat ve El Sanatları hareketinden etkilenen tasarımlarda Etchingham Park Road Finchley Londra İngiltere'deki 1905 sıra evde de kullanılıyor.
Avrupa'nın dışında, korkuluk sütunu Babür mimarisinde yeni bir motif olarak ortaya çıktı ve on yedinci yüzyılın başlarında Şah Cihan'ın üç büyük kale sarayından ikisi olan Kızıl Kale ve Delhi'deki müdahalelerinde tanıtıldı . Göre önceki Hint-İslam mimarisinde benzeri olmayan doğal nebati başkentleri ile foliate korkuluk çubuğu sütunlar, Ebba Koch , hızla onsekizinci ve ondokuzuncu yüzyıllarda Kuzey ve Orta Hindistan'da milini destekleyen en yaygın kullanılan biçimlerinden biri haline geldi.
Modern terim korkuluk mili , Sakson mimarisinde bir pencereyi bölen şafta uygulanır . İngiltere, St Albans'daki Manastırın güney kesitinde , eski Sakson kilisesinden alınmış olduğu düşünülen bu şaftlardan bazıları var. Düz silindirik Norman şaftları ile birlikte Norman üsleri ve başlıkları eklenmiştir.
Tırabzanlar normalde en az kare alt bölümün boyutuyla aynı ölçü ile ayrılır. Korkulukların çok uzağa yerleştirilmesi estetik çekiciliğini ve oluşturdukları korkuluğun yapısal bütünlüğünü azaltır. Korkuluklar normalde yapısal destek için ağır sele direkleri, kolonlar ve bina duvarlarında sona erer .
Tırabzanlar çeşitli şekillerde oluşturulabilir. Ahşap ve taş torna üzerinde şekillendirilebilir, ahşap kare veya dikdörtgen kesitli levhalardan kesilebilirken, beton, alçı, demir ve plastikler genellikle kalıplama ve döküm yoluyla oluşturulur. Kalıplar için tornalanmış desenler veya eski örnekler kullanılır.
Fotoğraf Galerisi
Eskiden 1836 Saint Servatius köprüsünün bronz korkuluk, şimdi Maastricht , Hollanda'da
San Gaetano, Brescia , İtalya'da mermer korkuluk
Merdiven Korkuluğu, Florence Truelson, 1937 ( Ulusal Sanat Galerisi ), ABD
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
- Rudolf Wittkower, 1974. Palladio ve İngiliz Palladyanizminde "Rönesans korkuluğu ve Palladio" (Londra: Thames ve Hudson)