Fyodor Mihayloviç Dostoyevski, 11 kasım 1821 tarihinde Moskova’da dünyaya geldi. Altı çocuklu bir evde yaşayan Dostoyevski, ailenin ikinci çocuğuydu.Babası bir hastanede çalışıyordu ve Dostoyevski de zamanının bu hastanede geçiriyor, oradaki hastaların hikayelerini dinlemeyi çok seviyordu. İlköğrenimini Moskova’da tamamladı. 1937 yılında annesinin tüberkülozdan ölmesi üzerine Petersburg Mühendis okuluna gönderildi, okul yılları boyunca Homeros, Cornell, Balzac, Hugo , goethe, hoffman, shakespeare, shiller, Bayron gibi yazarların eserlerini; Rus yazarlardan da puşkin’in eserlerini çok severek okudu. Puşkin’in bir düelloda vurulması Dostoyevski’nin kaderinde büyük rol oynadı. 1839 yılında babası öldü. Onun alkolik ve sinirli bir insan olmasından dolayı ölümünü istediği düşüncesi yüzünden depresyona girdi. Sara nöbetleri geçirmeye başladı. Okulu bitirdikten sonra asteğmen rütbesiyle Petersburg’taki İstihkam Müdürlüğüne verildi. Ancak görevi sadece bir yıl sürdü. Askerlikten nefret ediyordu ve bu yüzden görevini bırakıp yazarlığa başladı. İlk kitabı olan “insancıklar” 1846’da yayımlandı. Bu kitap, eleştirmenler tarafından büyük övgü aldı, hatta ünlü eleştirmen Belisnki romanı okuduktan sonra Dostoyevsk’nin büyük bir yazar olacağına dair sözler söyledi. Şair Nikolay neksarov de Dostoyevski içim “Yeni bir gogol doğdu” dedi. 1846 yılında Gogol esintileri bulunan kitabı “Öteki” yayımlandı. Ancak bu kitap Belisnki dahil hiç bir eleştirmen tarafından beğenilmedi, sıkıcı bulundu ve alay edildi. 1847 yılında ise “Ev Sahibesi” isimli romanı yayımlandı. Ancak bu romanı da hiç beğenilmedi. Her ne kadar bu olumsuzluklardan kötü etkilense de yazarlığı bırakmadı. “Beyaz Geceler” ve “Bir Yufka Yürekli” yi yazdı. Bu kitaplar da beklenen ilgiyi görmeyince ruhsal bir çöküntü içine girdi ve siyasetle ilgilenmeye başladı ve genç liberallerin grubuna katıldı. 23 nisan 1849 tarihinde hükümet aleyhindeki bir komploya karıştığı iddiasıyla sekiz arkadaşı ve ağabeyi ile birlikte tutuklandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. sekiz ay hapiste yattı, idama mahkum oldu, ama idam cezası altı yıl hapis ve dört yıl kürek cezasına dönüştürüldü. Ardından Sibirya’daki Omsk kalesine sürüldü. Burada yaşadıklarından suç ve ceza kavramlarını daha iyi anladı. Kürek cezası nedeniyle kolları damgalandı. Sara nöbetleri burada da devam etti ve pek çok kez hastaneye kaldırıldı. Hayata farklı bir gözle bakmaya başladı. Mahkumlardaki gönül zenginliğini ve İncil’i burada keşfetti. Sürgününün dördüncü yılından sonra kürek cezasından kurtuldu ve er rütbesiyle kışla hizmetine verildi. Semipalatinsk’te alayın Yedinci Hat taburunda beş yıl boyunca görev yaptı ve subaylığa yükseldi. 1857’nin şubat ayında veremli ve dul Maria Dmitrievna Isayeva ile ona acıdığı için evlendi. Özgürlüğüne kavuştuktan sonra Petersburg’a döndü. Kardeşleriyle birkaç tane dergi çıkarttı ve slavcı düşünceyi savunduğunu belirten yazılar yazdı. “Ezilenler” ve “Ölü Evinden Anılar” kitaplarıyla kendinden söz ettirmeye başladı. Çok istediği Avrupa seyahatini 1863 yılında gerçekleştirdi. Sara nöbetleri devam ediyordu ve kumar borçları vardı. Yayıncılardan, yazmadığı romanların avanslarını alarak yaşıyordu. “Yeraltından Notlar” , “Suç ve Ceza” ve “Kumarbaz” 1866 yılında yayımlandı. Bu kitaplar onun şöhretini daha da arttırdı. Ardından “Budala” , “Ebedi koca”, “Ecinniler” gibi başyapıtları yayımlandı. Karısı öldükten sonra sekreteri Anna Grigoriyevna snitkina ile evlendi. Bir kızı oldu, ama doğduktan kısa süre sonra öldü. Dostoyevski, kızının ölümünden dolayı çok sarsıldı. 1875’te “delikanlı” 1876’da “Bir yazarın Günlüğü” ve 1879’da “Karamazov kardeşler” yayımlandı. 1881’in Ocak ayında ciğer kanaması geçirdi ve yatağa düştü. 9 şubat 1881’de öldü Cenaze törenine yaklaşık otuz bin kişi katıldı.
İlgili Makaleler
6 gün önce
1 hafta önce
1 hafta önce