28 Aralık 2011’de savaş uçaklarının bombalarıyla aramızdan aldığı Erkan ENCU 13 yaşındaydı. Annesi katliamdan aylar sonra gelen karnesinin acısını hala yaşıyor. “Benim oğlum çalışkandı” diyor, Felek ENCU. Hemen önüme seriyor Erkan’ın defterlerini, son yaptığı elişini. Erkan hayatta olsa kim bilir ne güzel resimler çizerdi. İnce davranış, incitmemek diye bir şey kalmalı hayatta.
Bu karne bir katliamda yitirilmiş bir oğuldan kalacak son şeylerden biri olacaktıysa ya hiç gönderilmemeliydi ya da hepsi “5”lerle dolu olmalıydı. Erkan’ın notlarını düzeltme şansı kalmadı. Zalimlik sıradan bir hal olmamalı!