Sanatını yaparken kullandığı araçları bir amaç olarak kullanıp onları bizzat birer sanat eseri haline getirmiş Rebecca Szeto.
Resimlere hayat veren boya fırçalarının ahşap uçlarına ünlü tablolardaki karakterleri işleyerek fırçaların kendisine hayat vermiş ve onları alıştığımızdan farklı bir şekilde kullanmış. Bunu da Szeto, “Bir öze dönüş, konunun hem kendisi hem objesi olmak” diye açıklamış.
“Bu çalışmalar eski şaheserlerde kalan duyarlılığa bir saygı duruşu niteliğinde, o yüzden sadece modernist stil diye betimlenemez. Çalışmalar; politik (işsizlik-emek) ve tüketimi özendiren (çöp ve hazine) gibi kavramların gerçekliğini karıştırarak sonsuz bir döngü gibi görünen bu durumlara dönüştürücü eylemler ışığında kuşkuyla bakmamızı sağlıyor.
Aynı zamanda fırça, sözcük oyunu için de uygun. Kadınların konu olduğu çalışmalar sanat tarihinde ne kadar çoksa kadınların fırça kullanarak bırakabildiği izler, bu ataerkil düzende o kadar azdır.
Çalışmalarımda, her bir fırçayı tekrarlı ve yavaş bir şekilde yontarak portresini yapmaya çalıştığım bireyleri oluşturdum. Öngörüyle çalışarak, fırçanın katmanlı yüzeylerini çalışmaya ortak ettim ve nihai halini vererek insan formuna getirdim.”
Kaynak: https://gaiadergi.com/rebecca-szetonun-boya-fircalari-uzerine-yaptigi-portreleri/
http://rebeccaszeto.com/paintbrush-portraits#/id/i6645059