70'lerin ortasında, Leonid Brejnev, muazzam politik potansiyeline rağmen, biraz durgunlaştı. Resmi olarak devlet başkanı olarak kabul edilen sıradan insanlar arasında popüler olan Kosygin ile iktidarı paylaşmak zorunda kaldı. Brezhnev için daha az tehlikeli olanı, herhangi bir anda sırtını vurabilecek sadık Stalinist Suslova'dan geldi. Siyasi bürodaki pozisyonunu savunmak ve bazı üyelerine bağımlı olmaktan kurtulmak için, Brezhnev'in uluslararası bir eylemde bulunması gerekiyordu, örneğin, sonsuza dek içinde yer alacak bir belgeyi imzalamak güzel olurdu. tarih. İyi bir çözüm, ideolojik olarak rakip bir yerle barış anlaşmasının imzalanması - Almanya.
Brezhnev bunun son derece zor bir görev olduğunun farkındaydı, ancak kararıyla uzun süre siyasi bütünlük sağlayacaktı. İlk adım olarak, Brezhnev, Batı Almanya ile yakınlaşma gereği üzerine bir konuşma yaparak, siyasi bir büro toplantısında konuşacağına göre, tam olarak Bakan Gromyko'ya güvendiği tek kişiye emri verdi.
Belgenin hazırlanması SSCB Dışişleri Bakanlığı 3 bölümünün başkanı Valentin Falin'e verildi. Brejnev, bunun siyasi ve parti olimpiyatlarında kendisini kurma şansı olduğunun da farkında olan KGB başkanı Andropov'dan beklenmeyen bir destek aldı. Andropov standart dışı bir adımda karar verdi, en güvenilir güvenlik görevlilerinden birini seçti ve Alman Şansölyesi Willy Brandt ile kişisel temas kurmasını emretti. Gerçekten standart olmayan bir adımdı. Uluslararası bir gazeteci olan Valery Lednev, kişisel temas kurması gereken kişi olarak seçildi, oyunda Sovyet lideri tarafından başlatılan asıl rolü üstlenen oydu. Lednev, yalnızca Avrupa'nın geleceğinin değil, tüm dünyanın da eylemlerine bağlı olduğunu çok iyi anladı.
İzvestia gazetesi Valery Lednev gazetesinin muhabiri olan Sovyet gazeteci, büyük bir siyasi memurun ve en önemlisi de başbakanın kişisel arkadaşı Egon Bar'ın ofisine emanet edildi. Tecrübeli bir siyasetçi olan Bar, ana metni yalnızca Federal Almanya Cumhuriyeti ve SSCB başkanları tarafından tanınabilen bir gazetecinin alıntıladığı bir belgenin son derece önemli olduğunu ve Brezhnev'in diplomatik kanalları atlayarak tanışmaya çalışmasının çok önemli olduğunu fark etti. yakın gelecekte. Bar Lednev ve Willy Brandt arasında bir toplantı düzenledi ve gazeteci şahsen metni sundu ve Andropov'un temsilcisinin kendisine sorduğunu sözlü olarak söyledi.
Konuşmanın ilk dakikasından sonra, Brandt gazetecinin konuştuğu her şeyin politik bir provokasyon olmadığını ve tüm bunların bir kurulum olamayacağını fark etti. Üç hafta sonra, Batı Almanya Hükümeti Devlet Sekreteri Egon Bar, SSCB Dışişleri Bakanı Gromyko başkanı ile planlanan bir toplantı için Moskova'ya uçtu. Moskova havaalanına varışta, Alman yetkilisi kendini bir dedektif oyunda bir katılımcı olarak hissetti. Hemen havaalanında, bilinmeyen bir kişi, otel odasından belirli bir zamanda ayrılmama talebinde bulunmuş, talep üzerine buruşuk bir kâğıt parçası tuttu. Kalabalığın içinde Bar, Lednev'le bir araya geldi, ancak seçkin Alman konuğu tanımadığını iddia etti.
Şu anda, Brezhnev ve Brandt, Avrupa ve dünyadaki politik durumla ilgili tüm yönleri doğrudan tartışıyorlar. Avrupalı kadının siyasal konumu fikrini tümüyle değiştirmesi gereken tarihi bir belgenin imzalanması için zemin hazırlıyorlar. Brejnev ve Brandt sonsuz bir şekilde birbirlerine güvendiler, ancak Almanya'da veya SSCB'de onaylanmadıklarından dikkatli bir şekilde gizlendiler. Genel olarak, bazı Genel Sekreter üyelerinin uluslararası arenadaki yeni Genel Sekreterin aşırı faaliyetlerinden dolayı rahatsız edilmeye başladığını kabul etmek gerekir.
Son darbelerin, komploların ve vahiylerin soğuk rüzgârları hala Kremlin'in koridorlarında yürüyordu. Brezhnev, siyasi rakibi Suslova'nın, Brezhnev’in Batı Almanya ile ilişkilerini geliştirmeye çalıştığı şey olacak “uluslararası ilişkilerde sınıf dışı yaklaşım” ifadesiyle hazır olduğunu bile biliyordu.
Ancak, Almanya Başbakanı daha büyük risk altındaydı. Federal Meclis'te, SSCB ile ilişki kurma destekçileri neredeyse hiç yoktu ve Brandt'ın dikkatsizce yapacağı herhangi bir eylem derhal istifaya yol açacaktı. Ancak, Willy Brandt'ın, halkın çıkarını kendi inanç ve düşüncelerinin üzerine çıkaran birkaç politikacıdan biri olduğu kabul edilmelidir. Brandt, her gün yüksek mevkiin son olabileceğinin farkındaydı. Şansölye’nin hayatı, magazin basınının sürekli bakışları altındaydı, biri sansasyona ihtiyaç duyuyordu, diğeri sakıncalı bir politikacının görevden alınmasının bir nedeni.
Willy Brandt ve eşi, aile bağlarının gücünü açıkça gösterdiler ancak kötü diller, Şansölye’nin karısını aldattığını savundu. Şansölye'yi tehlikeye attıktan sonra gerçek bir av başladı ve sonuç olarak sansasyon sona erdi - muhalefet samimi bir planın fotoğraflarına sahip olduklarını söyledi. Bu resimler, seçim gezisinden Norveç'e dönerken, bir tren bölmesinde bilinmeyen bir kadınla şansölyeyi ele geçirdi. Muhalefet temsilcileri, Brandt'ın şahsen istifa etmemesi durumunda bu resimleri tabloid basınına aktarmakla tehdit etti.
O zamanki gazetelerin her biri Willy Brandt hakkında olabildiğince yakıcı bir şekilde yazmaya çalıştı, her muhabir sürtük şansölye hakkında mümkün olduğunca net bir yazı yazmayı kendi görevini gördü. Büyük skandal, çoğu yerde, magazin basının gazetecilerinin spekülasyonları ve icatlarıyla desteklenmiş bir kartopu gibi büyüdü.
Batı Almanya'dan gelen Vyacheslav Kevorkov, Willy Brandt, Brezhnev ile ilgili olaylarla ilgili tüm bilgileri anlattı. Davanın tüm ayrıntılarını öğrenen Brezhnev şaşırmıştı: "Birlikte yaşadığım her kadın yüzünden emekli olsam, ne zaman çalışmak zorunda kalmam."
Brezhnev'e göre, Brandt'in istifası düşük bir darbeden başka bir şey değildi, Batılı arkadaşına çok fazla umut verdi. Ne de olsa, Brezhnev'in dünyadaki en karmaşık siyasi sorunları çözmeyi mümkün kılan yakın ve dahası sıcak ilişkiler kurmayı başardığı Brandt'taydı. Yeni bir insan her şeye sıfırdan başlamak zorunda kalacak ve her şeyin sorunsuz ilerleyeceği garantisi nerede.
Brejnev, Willy Brandt'ın istifadan kaçınmasına yardım etmeye karar verdi. Bu amaçla, Batı Almanya’nın siyasi geçmişini iyi bilen ve bunun hakkında çok şey anlayabilen Vyacheslav Kevorkov’u davet etti. Brezhnev öncelikli olarak istifa prosedürünün nasıl gerçekleştiği, kararını veren ve durumun nasıl değiştirilebileceği ile ilgilendi. Kevorkov, meclis milletvekillerinin oylanması sırasında Federal Meclis’te her şeyin gerçekleştiğini açıklarken, milletvekillerinin oylarının basitçe satın alınabileceğini, yani onlara para ödemek ve gerektiğinde oy kullanabileceklerini belirtti. Bu raslantı söylendi, ama en çok ilgilenen brezhnev buydu. Rüşvet, burada kritik durumdan gerçek bir yol var!
Aynı gece Kevorkov Almanya'ya uçtu. Willy Brandt milletvekilleri için olumlu bir oylamanın anahtarı olması gereken elinde, milyonlarca işareti olan bir davası vardı. Ancak Almanya'ya vardıklarında Kevorkov parayı Willy Brandt'in temsilcilerine aktarmayı asla başaramadı ve umut edebilecekleri tek şey kaderdi. Federal Meclis'teki tüm oy kullanma prosedürü televizyon tarafından gösterildi ve otel odasında televizyon izleyen Kevorkov, oylama sonuçlarını telefonla Moskova'ya bildirdi. Sonunda, bir oy hakkıyla, Willy Brandt, Batı Almanya'da iki yıl daha kazandı ve Moskova'da kaldı, herkes bağırdı - Yaşasın!
Bu olay Avrupa'nın geleceği ile ilgili belirleyici oldu mu? Muhtemelen evet. Willy Brandt, Batı ve Doğu Avrupa arasındaki ilişkilerin gelişmesine önemli katkılar sağladığı için Nobel Ödülü'nü kazandı ve bugün bildiğimiz gibi tamamen yeni bir Avrupa inşaatının kurucusu olarak adlandırıldı. Brezhnev ile Brandt arasındaki sıcak ve dostane ilişkilerin Sovyet Genel Sekreteri'nin ölümüne kadar devam ettiğini ve birçok siyasi uzmana göre, Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm işlemlerine rağmen Avrupa'da göreceli sakinliği garanti eden bu erkek arkadaşlık olduğunu kabul etmek gerekiyor.