Nedense McDonalds'a karşı bir ön yargım var. Yıllar önce yediğim hamburgerlerinin küçücük olması ve doyurmaması yüzünden sanırım. Bu yüzden yıllardır adımımı atmadım (En son Japonya'dayken gitmiştim, 7 yıl olacak nerdeyse). Fast food yemek gerekirse (nasıl bir gereklilikse artık :) ) Burger King'e giderim, KFC'ye giderim, Arbys'e bayılırım ama Mc Donalds'a gitmem. (Ronald McDonald palyaçosunu da sevmem ayrıca). Ama galiba gitmem gerekecek çünkü benim gibi birini bile can evinden vuracak bir promosyona girişmişler. Madagaskar penguenlerinin oyuncaklarını veriyorlarmış. Hepsinden istiyorum ama fast food yemek de istemiyorum. Neyse, buluruz bir çaresini.
Tam bu satırları yazarken Kanada'nın bu yıl avlanacak fok sayısını artırdığına dair bir haber vardı televizyonda. Neymiş fok nüfusu artmışmış, avlanmaları iyi olurmuş. Masa başından karar vermek ne güzel. Oysa gördüğüm sahnede tatlı bir fok buzların üstünde kaçmaya çalışıyor, peşindeki adam koşturuyor, zavallı fok kafamı çevirip adama bakayım derken kafaya ucu kancalı sopayı yiyor. Korkunç bir görüntüydü. Öldüren adamın ailesi, çoluğu çocuğu vardır mutlaka, onların yüzüne nasıl bakıyorlar ki? Nüfusları fazla artıyorsa bir çare bulunur elbet. Bu kisve altında ve bu şekilde öldürülmeleri tam bir acımasızlık.
Oscar ödüllerinde En İyi Belgesel ödülünü "The Cove" almıştı. Japonya'ndaki yunus katlimaı hakkında bir belgesel. Japonları çok severim ama gizli bir koyda yunusları sıkıştırıp öldürmelerinden nefret ettim. Zaten balina avladıklarını biliyordum ama bu belgesel tuz biber ekti, içim kalktı. Fragmanını görmek isterseniz youtube'dan bakabilirsiniz.
Nereden nereye geldim bir anda sabah sabah. Kusuruma bakmayın.