Yaşlı bireylerde kanama potansiyeli nedeniyle mevcut reçeteleme kılavuzları şunu öneriyor: yaşlı yetişkinlerin yalnızca kalp krizi sonrası gibi belirli tıbbi nedenlerle günlük aspirin alması gerektiğini söylüyor.
Avrupa Diyabet Çalışmaları Derneği’nin (EASD) bu yıl Hamburg’da yapılacak Yıllık Toplantısında sunulacak yeni araştırma, Almanya (2-6 Ekim), günlük 100 mg aspirin dozunun uygulanmasının, 65 yaş ve üzeri bireylerde tip 2 diyabet riskini %15 oranında azaltabileceğini ortaya koyuyor.
Yazarlar, Monash Üniversitesi, Melbourne, Avustralya, Halk Sağlığı ve Önleyici Tıp Okulu’ndan Profesör Sophia Zoungas, bu bulguların, diyabetin önlenmesinde aspirin gibi antiinflamatuar ajanların rolünün daha derinlemesine araştırılması gerektiğini vurguladığını vurguluyor.
Aspirinin yaşlı yetişkinlerde görülen tip 2 diyabet üzerindeki etkisi belirsizliğini koruyor. Bu çalışma, yaşlı erişkinlerde düşük doz aspirinin diyabet ve açlık plazma glukoz (FPG) düzeyleri üzerindeki randomize tedavi etkisini araştırdı. Yazarlar, temel sonuçları 2018’de NEJM’de yayınlanan, çift kör, plasebo kontrollü bir aspirin çalışması olan ASPREE çalışmasının bir takip çalışmasını gerçekleştirdiler. Orijinal çalışma, aspirinin %38 oranında artmış felç riski sağladığını gösterdi. yaşlı yetişkinlerde kardiyovasküler hastalık görülme sıklığında herhangi bir azalma olmadan büyük kanama.
Bu çalışmaya toplum içinde yaşayan 65 yaş ve üzeri ve kardiyovasküler hastalığı, bağımsızlığı kısıtlayan fiziksel engeli ve demansı olmayan kişiler dahil edildi. Katılımcılar günlük 1:1 ila 100 mg aspirin veya plaseboya randomize edildi. Yeni diyabet, diyabetin kendi kendine bildirilmesi, glukoz düşürücü ilacın başlatılması ve/veya yıllık takip ziyaretlerinde açlık plazma glukozu (FBP) düzeyinin 7,0 mmol/L veya daha yüksek olması olarak tanımlandı. Çalışmanın başlangıcında diyabetli hastalar çalışma dışı bırakıldı. Bilgisayar ve istatistiksel modelleme, aspirinin sırasıyla diyabet ve AKŞ düzeyleri üzerindeki etkisini değerlendirdi.
Analizde toplam 16.209 katılımcı yer aldı (8.086’sı aspirine ve 8.123’ü plaseboya randomize edildi). Ortalama 4,7 yıllık takip süresi boyunca 995 diyabet vakası kaydedildi (aspirin: 459, plasebo: 536). Plaseboyla karşılaştırıldığında, aspirin grubunda diyabet vakalarında %15’lik bir azalma ve AKŞ’de daha yavaş bir artış oranı vardı (yıllık AKŞ değişimindeki fark: -0,006 mmol/L).
Yazarlar şöyle diyor: “Aspirin tedavisi başlangıçta sağlıklı olan yaşlı yetişkinlerde diyabet olayını azalttı ve zamanla açlık plazma glukozundaki artışı yavaşlattı. Tip 2 diyabetin yaşlı yetişkinler arasında artan yaygınlığı göz önüne alındığında, aspirin gibi antiinflamatuar ajanların tip 2 diyabeti önleme veya glikoz düzeylerini iyileştirme potansiyelinin daha fazla araştırılması gerekmektedir.”
Ancak Profesör Zoungas şunu ekliyor: “Daha erken ASPREE’nin 2018’de yayınlanan araştırma bulguları, aspirinin sağlıklı bağımsız yaşamı uzatmadığını, ancak başta mide-bağırsak sisteminde olmak üzere önemli ölçüde artan kanama riskiyle ilişkili olduğunu gösterdi. Başlıca reçete yazma kılavuzları artık yaşlı yetişkinlerin yalnızca kalp krizi gibi tıbbi bir neden olduğunda günlük aspirin almasını öneriyor.”
“Bu yeni bulgular ilgi çekici olsa da klinik durumu değiştirmiyorlar şu anda yaşlılarda aspirin kullanımına ilişkin tavsiyeler.”
Toplantı: Avrupa Diyabet Çalışmaları Derneği’nin (EASD) Yıllık Toplantısı