Kimin terörü daha kötü?
Vladimir Kozhemyakin, "AiF": - Stalin milyonlarca yıkık masum insanın hayatından dolayı Natalia Alekseevna. Ve sizi okuduğunuzda, Stalin'in baskılarını haklı çıkardığınız izlenimini edinebilirsiniz. Öyle mi?
Natalia Narochnitskaya: - Hemen söylemeliyim - Ben Stalinist değilim. Babamın tek erkek kardeşi 1937'ta kayboldu ve babam uzun zamandan beri halkın düşmanın erkek kardeşi olarak kabul edildi. Dahası, Bolşevik devrimi evrensel oranların bir trajedisi olarak görüyorum ve tarih onsuz, Lenin olmadan, Troçki ve Stalin. Fakat gerçekler var. Protestanların ve Katoliklerin dini savaşlarında, Orta Avrupa nüfusunun neredeyse üçte biri “Hepsini öldür!” Sloganı altında imha edildi. Rab kendisi daha sonra başkalarını ve kendilerini sökecek ”dedi.
Ve İngiliz devrimi yıllarında Cromwell'in diktatörlüğünde ve giyotini icat eden Robespierre ve Danton'ın özgürlük, eşitlik ve kardeşliğinin devrimci teröründe, o zamanki nüfusun başına düşen kişi, Stalinist SSCB'de olduğundan daha fazla yıkıldı. Sadece Vendée'de 1793'ta çocuklar dahil 250'ta binlerce insan öldürüldü ve bazı tarihçilerde 400 bin kurban var - bu Fransız nüfusunun 25 milyonu için!
Ancak Batı’daki bazı nedenlerden dolayı, esasen Stalinist rejimi şeytanlaştırmak için seleflerinin bu “sömürmelerini” hatırlamamayı tercih ediyorlar. Bu pek mümkün değil, çünkü Stalin, Cromwell'in aksine, çok uzun zaman önce yaşamıyordu.
- Sizce aynı Lenin'in aynı anda sessiz kalmasının nedeni nedir?
“Hala perestroyka'da bir değişiklik hissetmiştim: anti-komünizm bayrağı altında hareket eden ideolojik gurusu bir şekilde ortodoks Bolşevikleri ve ateşli devrimci maksimalistleri çok tutarlı bir şekilde korudu. Lenin'in muhafızları hakkında, 1980’in hala topluma tanınamayanları arasında sessiz kaldılar, çünkü suçlarının nesnesini - “birleşmiş ve bölünmez” Rusya’yı rehabilite etmek zorunda kalacaklardı ve Stalin’den nefret eden, ama en ateşli Batılılara yabancı olmayan bir şey. ve Troçki.
Devrim ve iç savaş yıllarında 11-16 yaşında bir lise öğrencisi olan babam, bana Lenin zamanının Stalin'in zamanından daha kötü olduğunu söyledi. Her gece, bir lise öğrencisi, bir mühendis ya da bütün bir aile, komşu evlerden dışarıya çekildi, çekimler şehir dışına çekilmedi. 1922-1924'teki kırmızı terörden. Stalinist kamplarda olduğundan çok daha fazla kişi yargısız öldü. Bolşevikler, düşmanca bir sınıf için devrimden önce suçlanmanın gerekmediği gerçeğinden hareket etti, çünkü insan eylemlerinde özgür değil, toplumsal koşulların bir ürünüdür. Devrim karşıtı sınıfların kaç temsilcisinin devrime engel olarak imha edileceğini hesaplamak gerekir. Bu arka plana karşı, savcı Vyshinsky yasallık modeline benziyor.
Temelde, “yılın 1937 fenomeni”, baskının ölçütlerine göre, dramatik yirmili yılların ardından özellikle 1922-1924'tan sonra dramadaki yalnızca ikinci eylemdi. Ancak 30-e yıllarındaki mağdurlar arasında zaten Rusya'nın kendileri de yok edildi. “Saturn gibi bir devrim çocuklarını yutuyor” - Anatol Fransa’nın Fransız Devrimi hakkındaki sözleri tarihimiz tarafından tam olarak doğrulandı. "Arbat Çocukları" hikayesini hatırlayın - orada kahraman, "beyaz muhafız, devrimin gerçek düşmanları" na karşı yapılan baskıdan öfkeli değildir. O merak ediyor: “Tutuklananlar değil, ateş edenler değil” ... Ve bu neredeyse Troçki'nin düşüncelerinin bir yeniden üretimi. “Muzaffer Stalinist çizgi” ile Berlin'de yayınlanan devamsız bir anlaşmazlıkta Troçki, “Bütün güç bir anlaşma değil, şiddettir” diyor. Troçki, kendisini çağırır ve Leninist, Fransız devrimini sınırlandırmaya başlayan Jakarinler - gerçek devrimciler ve Stalin dönemi - Thermidorian'ı korur. “Ve Beyaz Muhafızları vurduğumuzda ve Girondins'i kovduğumuzda çok büyük bir bölüm vardı ... Hiçbirimiz çekimlerden korkmuyoruz… Ama kimin kafasını vuracağınızı bilmeniz gerekiyor. (Troçki'nin italikleri - NN) Çektiğimizde, hangi bölümün kesin olarak farkındaydık. ”
Sol aydınların çevrelerinde Troçki'ye ve hatta Lenin'e dokunmaya çalış, seni alacaklar. Fakat Stalin'den, bütün zamanların ve insanların evrensel kötülüğünün somutlaşmasını yaptılar.
Bu, büyük ölçüde, putları hiç kaybetmediğimiz Rusya’yı rehabilite etmeyecek olan perestroyka sonrası ideolojinin özüdür. Smerdyakovizmin iç karartıcı ruhunda farklı ve farklıydılar: “Tüm Rusya'dan nefret ediyorum efendim!”. Geç Sovyet kozmopolit entelektüel-nomenklatura seçkinleri, Sovyet seçkinlerinin tüm nesillerindeki ilk Bolşeviklere en yakın olanıydı. Tam da, perestroyka ve 90’lerin ideologlarıydı; devrimin kötülüğüne düşmeyen, doğrudan içinde baskılanan doruğa değil, Stalin döneminde - çünkü Stalin’in “büyük güç şovenizmi” için baskı yapmadıkları için çok fazla nefret ettiler. .
Ancak, Rusya'nın parçalanmasına ve çökmesine yol açan liberallerin çaresiz ellerinden düşen gücü ele geçiren Bolşeviklerin tarihi Rusya'nın yıkımını kabul edip onayı bile onayladığınızdan, devrimci doktrinin kaçınılmaz bir parçası olan baskıcı ilkeyi kabul edebilirsiniz. Bütün devrimler daima bir baskı döneminden geçer. Stalin de, Lenin, Troçki ve K’dan daha kötü değil.
- Bir keresinde şöyle dedin: “Bir sebepten ötürü, Lenin, bir zamanlar Baltık’ın kimseye itiraz etmediği büyük bir imparatorluğun ezilmesinden kaçınıyor. Dolayısıyla sorun, baskı gibi değildir. ” Ne de olsa, Lenin’e göre, ülke bölgeyi kaybetmiş olmasına rağmen hayatta kalmış olmasına rağmen dağılmamıştı ve dünyayı ele geçirmeye ve jeopolitik rakipleriyle başarılı bir şekilde yüzleşmeye başlayan komünist proje oldu. Bu, Lenin'in de, Batı'nın daha sonra Rusya ile ilgili dişlerini kırmasından dolayı suçlu olduğu görülüyor. Ve devrimden sonra dış müdahale, eğer yanılmıyorsam, Lenin’de de başarısız oldu.
- Sovyet tarihçiliğinin klişesi “beyazların” topraklarda ticarete hazır oldukları tezi haline geldi ve Kızıllar sosyalist anavatanların savunmasını ilan ettiler. Fakat tam tersi oldu. 1919’te, İç Savaş devam ederken, gizlice Stockholm’de bir araya gelen Sovyetler’in resmi olmayan büyükelçisi Litvinov, buna karşılık, bölgelerin, özellikle Baltık Devletleri’nin ve Beyazlar’ın yardımının inşasında yardımsızlıktan vazgeçmeksizin geri çekilmelerini istemediğini belirtti. “Devrimin kalesini koruma uğruna uğruna,” adına Bolşevikler, Chicherin “nüfusu bunu istemeyen Letonya Latgale'ye verdi” diyerek Karabağ'a “orijinal Ermeni toprağı” (ayrıca Chicherin'in sözlerini) Azerbaycanlılara verdi, çünkü Bolşevikler Bakü’de, Taşnaklar. Tüm beyaz yapılar, açıkça ilan edilen tüm bölümler - Menşevik Gürcistan, Orta Rada ve diğerleri için - Rusya'nın parçalanmasını meşrulaştırmamak için Lloyd George'un Prens Adaları'nda planladığı konferansa gelmeyi reddetti. Bolşevikler kolayca kabul etti.
Sonunda, Lenin'in ulusal politikası ve 1991 yılında patlayan bir saatli bomba haline gelen ülkenin ulusal-bölgesel bazda bölünmesiydi. Bu arada, Stalin'in projesi o kadar radikal değildi - bütün cumhuriyetleri Rusya Federasyonu'nun bir parçası yapmayı önerdi. Lenin ve Troçki, maksimalizmleriyle SSCB'ye ısrar etti, böylece daha sonra dünya sosyalist devrimi boyunca "sosyalist" Fransa, Almanya, vb. Buna katılacaktı.
Lenin'in bariz saygısı arka plana karşı, Batının ve Stalin'le Batılılarımızın belirli bir nefretinin, elbette meydana gelen zulümlere olan katkısı nedeniyle olmadığını düşünüyorum. Gerçek şu ki, Stalin Batı tarihine olan hayranlığından tamamen özgürdü ve Batılı ortaklarının tüm planlarını gördü, onları nasıl yeneceğini biliyordu. Bu nedenle, Batı'da, ilk olmadığı yer olan baskı için değil, Rusya'nın yerinde büyük bir yeni güç yarattığı için, ülkeyi bütün Batı'ya eşit, jeopolitik bir güce, yolundaki bir engel haline dönüştürdüğü için şeytanlaştırıldı.
Kruşçev'in Stalin "tarikatının" özünü hatırlayalım: Batı'nın uzun vadeli çıkarlarını tamamen tatmin etti. Tüm kitlesel baskı döneminden (1920-e - 1950-x'in başlangıcı), Sovyet halkının kafasında sadece dehşet sembolü olan “1937 yılı”, “Stalin kültü” ve “Stalinizm” yapıldı. Yalandan daha tehlikeli olan bu tür bir yarım gerçek şu anda terörle bağlantı kurmamıza ve devlet vakıflarının restorasyonunu (savaşın hatırası bile olsa) ve Rusya’ya yapılanların özünü ahlaki olarak düşürmemize izin verdi.
“Ancak ABD Kongresi'nden önceki 1990'lerin başında konuşan Başkan Boris Yeltsin, SSCB hakkında şunları söyledi:“ Toplumsal uyuşmazlık, düşmanlık ve Dünya'nın her yerinde eşi benzeri görülmemiş bir zulüm ekleyen komünist idol ... ”
- SSCB'nin yıkılmasını bir suç olarak görüyorum ve Sovyet tarihini kirletilmekten korumak istiyorum. Bazı sebeplerden ötürü, burada bir insan Sovyet tarihine saygıyla saygı duymaya çağırdığı için devrimi de yüceltmeli. Fakat benim neslimin SSCB'si Bolşevik planının saf bir uygulaması değildi, ideolojisi çok ciddi değişiyordu! Milyonlarca Sovyet halkı, yıkımın ateşli devrimcilerin soyundan değil, partiye Stalingrad açmalarında partiye katılanların soyundan geliyor. Cenevre kafelerinde dünya devrimi yapan ateşli Bolşeviklerle ilgileri yoktu. Dünün köylüleri olan sıradan Rus halkı, komünist idealleri topraklarında yaratma arzusuyla birleştirdi, dünya çapında yıkma fikriyle değil. Sevdiler, yarattılar, aileye ve Vatana sadıklardı, korku için değil, vicdan için yakıcı eve koşarak komşularını kurtarmak için koştular. Sonunda, daha önce benzeri görülmemiş bir fedakarlık mücadelesiyle, Hitler’in saldırganlığını püskürttüler ve faşizmi “Avrupa’yı özgürlük, şeref ve barışla iten kanlarıyla” savundu. Savaştan sonra, muazzam bir potansiyel, 1990'ta çok düşüncesiz ve suçlu bir şekilde ezilmiş olan halkın devasa emekleri tarafından yaratıldı.
“Bu mantığa dayanarak, Hitler bir suçlu çünkü yabancı ülkelerde soykırım gerçekleştirdi ve Pol Pot ve Stalin kendi halklarını yok etti - ve bu içsel bir tarihsel süreç. Bir tutarsızlık olduğu ortaya çıkıyor - aslında bir kişiye suçlu deniyor ve diğerleriyle ilgili olarak buna izin veriyoruz. Neden öyle
- Bu sorunun cevabı, SSCB'nin çöküşünden sonra gözlerimizin önünde gelişen dünyanın yeniden dağıtılması ile bağlantılı. Utanmaz taarruzun Rusya'nın konumuna haklı çıkması yalnızca Zaferimizin küçümsemesi değil, İkinci Dünya Savaşı'nın anlamının çarpıtılmasıdır. Yeni nesillere, kanlı mücadelenin halkların tarihi varoluşları için değil, “Amerikan demokrasisinin” zaferi için savaştığı öne sürülmektedir. Hitler Reich ve Stalin’in SSCB’nin kimliği, dünya egemenliği için yarışan iki totalitercilik arasındaki çatışma olarak savaş hakkında fikirleri kamu bilinciyle paylaşılıyor. Bu mantıkta, Yalta-Potsdam sistemi önce eski bir güç dengesi politikasının bir kalıntısı olarak ilan edilmeli, ardından iki totaliter rejime karşı verilen mücadelenin geçici bir sonucu olarak ilan edilmelidir: Batı, birini diğerini ezmek ve ardından yarım yüzyıl boyunca zayıflatmak ve yok etmek için geçici olarak bunlardan birini koymak zorunda kaldı. eski müttefiki.
Ne de olsa, Yalta ve Potsdam’ın en önemli sonucu, yeni kazanılan askeri güç ve uluslararası etki ile birlikte Rus İmparatorluğu’nun jeopolitik alanı ile ilgili olarak SSCB’nin gerçek hale getirilmesinin restorasyonu oldu. Zaferimiz, büyük Rusya'nın yerine, dünyayı tek kutuplu yapmak isteyen herhangi birinin özlemlerini kısıtlama gücü veren bir güç kazandı. Bu da sonuç olarak “soğuk” bir muhalefetin sonuçlarına önceden karar vermiştir. Bugün komünist olmayan bir Rusya, artan bir jeopolitik baskı yaşıyor.
Taç despots
- Batıda Stalin'in, tarihi Rus devletinin topraklarının restorasyonu için nefret edildiğini düşünüyor musunuz? Neden aynı şey diğer toprak koleksiyoncularından nefret etmiyor - Korkunç İvan, Büyük Peter, diğer Rus imparatorları ve zulmü?
- Nefret ettikleri gibi bile! Ünlü Amerikalı Rus yazar Richard Pipes'ı okuyun. Rusya hakkındaki tarihi broşürleri hor sayılıyor. Sürekli sefalet ve Rusya kültürünün yoksunluğuyla ilgili ipuçları Moğol istilasındaki bölümü süslüyor: "Rusya zengin ve kültürel olsaydı ... - ardından devletlerin isimleri - Çin, İran, vb. - O zaman Moğollar onu işgal ederdi, çünkü yanlış, o zaman sadece bir haraç verdiler. ” Her ne kadar aynı Kiev, zenginlik ve kültür açısından birçok Batı Avrupa kentini geçse de, ikincisi sadece İtalyan. Ve Kurtarıcı Mesih'in Katedraline karşı kurmayı başardıkları anıt: Engels'i okudular: Savunanlar, sadece tarihin önemsiz bir çöpü değildi: "devrimci milletlerin her yerindeydiler, hiçbir zaman kendi başlarına çıkmadılar, ve sadece bir yabancı boyunduruk yardımı ile ilk adımlarına zorla gittiler" medeniyet ".
Üstelik Korkunç İvan hakkında yazmıyorlar, ancak Catherine de Medici bir Varfolomeevsky gecesi için 30 yıllarında olduğundan birkaç kez daha fazla insanı mahvetti! Aynı zamanda, her gün işkence gören sinodiklerinden tüm isimleri söyleyerek tevbe etti, ancak tövbe etmedi. Batıda kimse taçlandırılmış despotlarından utanmıyor, yalnızca halkla ilişkileriyle gurur duyuyorlar. Bolşeviklerin kendilerini, bu arada "devrimci terörü" icat eden, Robespierre'nin halefleri, Jacobinlerin halefleri olarak görmeleri komikti. Ve Batı, Bolşevik aşırılıkçılığının köklerini kendi tarihinde değil, kanlı Reformasyonun Jacobinleri ve dini fanatiği arasında değil, Cengiz Han'da arıyor! Bataklık Budyonny, Batı’nın görüşüne göre, Asya’nın vahşi ordularının toynaklarının serseridir.
- “Siz doğrudan baskıya, devrimci projeye, yani sözde düşman sınıfların imhasına işaret eden, ayıracak ve reddedelim, reddedelim, reddedelim, ancak dış saldırganlığa karşı mücadelede, düşmana karşı tahammül edemeyiz, çünkü sorun devletle değil, Anavatan ile oldu. ". Yani, Stalin’in baskılarını savaştaki zafer pahasına yazmayı öneriyor musunuz?
- Yine, soru “aksiyom” dan geliyor; sanki Stalin’in - hem ölçek hem de türdeki zulümleri, insanlık tarihinin dışına düşen, devrimin asil hedeflerinden öngörülemeyen bir sapma gibi. Ancak, daha önce de söylediğim gibi, Bolşevik devrimi ve doktrin, Lenin ve Stalin aşamalarının olduğu ve Lenin'in daha iyi değil, daha kötü olduğu baskıcı dönemi doğrudan öngören ve önceden belirleyen doktrindi. Bununla birlikte, Stalin döneminin sonunda Büyük bir Zafer vardı ve SSCB'nin görüntüsü açısından Rusya büyük bir güç haline geldi ... Stalin'i hayırsever olmayan bir inkardan mahrum bırakan ve tarihteki baskıcı ilkenin kınanması, Batı’nın soygununun yargılanması ve yargılanmasının ikinci yarısının iktidarının yargılanması, ikinci .
- Stalin ve Hitler'i aynı seviyeye getirmeye çalışmanın sonuçları nelerdir?
- Çok açıklar. Bu zaten olmuyor mu? Şimdi dünya görüşü, yirminci yüzyılın bütün fikrini radikal bir şekilde değiştiren implante ediliyor. ve SSCB'nin Hitler Almanya'ya karşı savaşındaki zaferini reddetme de dahil olmak üzere tarihi bir fenomen olarak Rusya'yı reddetti ve komünizmi faşizme eşitledi. Kendimiz babalarımızın mezarlarına ayak basarken, bazı meclislerde SSCB'ye yargılanacak bir ceza ülkesi ilan etme çağrıları yapıldı ve bu nedenle BM Tüzüğü uyarınca en önemli bölgesel belgeler altındaki imzaları, katılımıyla alınan tüm kararları sorguladı. Ancak kanla birlikte fethedilen pozisyonların halefi bugünün Rusya'sı ...
Kuril Adaları kimliğimizi sorgulamıyor musunuz? Baltık, SSCB'ye girdiği için tazminat talep etmiyor mu? Teutonların altında olmasına rağmen, Almanca'da coğrafi işaretler okuyabilen, eğitimsiz, domuz ve kızların rolü için hazırlandılar. Ayrıca, en önemli uluslararası yasal düzenlemeler uyarınca SSCB'nin imzasını iptal etmek isteyeceklerdir. Ve bu silahlanma alanında bir antlaşma sistemi ve Güvenlik Konseyi'nin daimi üyelerinin veto yetkisi ile BM Şartı. Yirminci yüzyılın ikinci yarısının jeopolitik ve yasal kararlarına meydan okumak için, o zaman liderliğini şeyden çıkarmadan imkansız olan muzaffer SSCB'nin şeytanlaştırılmasına ihtiyacımız var.