Qin Zheng, Chu Peihan ve Gu Ning arasındaki ilişki konusunda kafası karışmıştı. Arkadaş gibi görünmüyorlardı çünkü Chu Peihan, Gu Ning ile her zaman dostça olmayan bir şekilde konuşurdu.
Ancak, Gu Ning için ayağa kalktı.
Qin Zheng, Chu Peihan’ın Gu Ning’e yardım edip etmediğinden veya sadece ondan nefret ettiğinden emin değildi.
Chu Peihan ondan nefret ediyorsa bunu neden yaptığına dair hiçbir fikri yoktu.
Öte yandan, Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao bu sabah ne olduğunu bilmiyorlardı. Chu Peihan’ın da Gu Ning’e gülmek için burada olduğuna inanıyorlardı.
Gu Xiaoxiao’nun ve Chen Ziyao’nun gözünde Gu Ning, zorbalığa uğraması gereken bir şakaydı.
Chu Peihan ve Gu Ning’in arkadaş olma ihtimalini hiç düşünmediler. Onların bakış açısından imkansızdı.
Neden?
Güçlü bir aileden gelen Chu Peihan’ın fakir bir aileden gelen Gu Ning ile arkadaş olacağına inanmıyorlardı.
Aslında, Chu Peihan’ın geçmişi hakkında net değillerdi. Sadece müdürden destek aldığını biliyorlardı.
Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao dahil herkes, şüpheli görünen Qin Zheng dışında, Chu Peihan’ın Gu Ning ile dalga geçmek için burada olduğuna inanıyordu.
Yu Mixi şimdi gergindi ama bir şey söylemeye cesaret edemedi.
“Biliyorum. Hepsi benim güzelliğimi kıskanıyor,” diye şaka yaptı Gu Ning, sanki güzelliği onun için gerçekten bir yükmüş gibi.
Zhang Yiming hemen yüksek sesle güldü.
Gu Ning’e küçümseyerek baktı, “Gu Ning, bunu söylemeye nasıl cüret edersin? Güzelliğini hiç göremiyorum ama yoksulluğun oldukça açık.”
“Kesinlikle, kimse seni kıskanmayacak! Zavallı kız!”
Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao hemen kabul ettiler. Gu Ning’e kendilerinden daha güzel olduğu için zorbalık yapmalarına rağmen, bunu asla kabul etmeyeceklerdi.
Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao’nun Gu Ning’e zorbalık yapmaktan hoşlanmasının gerçek nedenini kimse bilmiyordu, ancak Gu Ning’in Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao’dan daha güzel olduğu yaygın bir kabuldü.
Bu nedenle, Gu Ning’in yanıtı pek hoşnutsuzluk uyandırmadı.
Gu Ning hiç kızmamıştı, “O zaman neden beni rahat bırakmıyorsun? Onları hiç incittiğimi sanmıyorum. Güzelliğimi kıskanmıyorlarsa ne olacak?”
Gu Ning bunu söylerken bilinçsizce sevimli bir yüz ifadesi takındı. Qin Zheng dahil herkes bir anda ondan etkilendi.
Gu Ning gerçekten de güzeldi. Tang Aining kendi vücudunda yeniden doğmadan önce, her zaman sessiz ve kendini küçük görmüştü. Güzel olmasına rağmen kimse onun güzelliğini takdir etmedi.
Ama şimdi, Gu Ning güven ve güçle doluydu. Onu görmezden gelmek zordu.
Şimdi, çevrelerinde giderek daha fazla sayıda öğrenci Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao’nun Gu Ning’e yalnızca Gu Ning onlardan daha güzel olduğu için zorbalık yaptığına inanıyor.
Bir süre sonra Gu Ning ekledi. “Ve Chen Ziyao az önce yoksulluğum yüzünden zorbalığa uğradığımı söyledi. Aslında, yoksulluğumun neden bir şekilde bana zorbalık yapmasına neden olduğunu anlamıyorum.”
Gu Ning sakin ve yavaş bir şekilde, öfke veya nefret olmadan, zorbalığa uğrayan kendisi değilmiş gibi söyledi.
Bunu duyan herkesin Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao hakkındaki görüşü çok azaldı. Hatta bazıları Gu Ning’e karşı öfke ve haksızlık hissetti.
Gu Ning’in söylediği, herkesin gördüğü ve duyduğu apaçık gerçekti.
Kısa sürede Gu Ning çoğu öğrencinin desteğini kazandı.
“Kesinlikle, fakir olmanın nesi yanlış? Onlar kabadayı!”
“Kimse yerinde durup vurulmayı beklemez. Aptal!”
“Kızın ailesini bile küçük düşürdü. O çok kötü bir insan!”
Seyirci kalabalığı Chen Ziyao’yu suçlamaya başladı.
“Sen…” Chen Ziyao o kadar sinirliydi ki nasıl karşılık vereceğini bilemedi.
Gu Xiaoxiao’nun da dili tutulmuştu.
Qin Zheng, Zhang Yiming ve Fu Mingliang diziden uzak dururken.
Chen Ziyao’nun herkesin desteğini kaybettiğini ve dahil olmaya istekli olmadığını fark ettiler.
Çocuklar da ünlerini mahvetmek istemediler.
“Gu Ning, son yaşamında ne yaptın? Yoksulluğun artık başkalarının gözünde bir sorun haline geliyor.” Chu Peihan, Gu Ning’e hoşnutsuzlukla gözlerini devirdi.
“Pekala, bu durumda, bir gün çok zengin olmalıyım.” Gu Ning yanıtladı.
Er ya da geç yapacaktı.
Gu Xiaoxiao hemen alay etti, “Vay canına! Rüyanda yaşa, Gu Ning.”
Gu Ning’in hayatı boyunca zengin olabileceğine inanmazdı.
“Bence bu mümkün,” dedi Chu Peihan aniden.
Chu Peihan, Gu Ning’in sıradan bir kız olmadığı hissine kapıldı.
Gu Xiaoxiao, Chu Peihan’ın Gu Ning’e yardım etmesine şaşırdı. Gu Ning’e de gülmesi gerekmiyor muydu?
“Gu Xiaoxiao, hadi gidip görelim! Artık fakirim ama bu sonsuza kadar fakir kalacağım anlamına gelmez!” Gu Ning, kararlılık ve güvenle cevap verdi.
Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao itiraz edemeden Gu Ning tekrar ağzını açtı.
“Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao, ikinize de bundan sonra benden uzak durmanızı tavsiye ederim, yoksa kesinlikle pişman olursunuz.” Gu Xiaoxiao soğuk bir bakışla onları uyardı.
Gu Ning aslında Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao’nun onu dinleyip dinlemeyeceğini umursamıyordu. Onlara karşı ayağa kalkmayı kafasına koymuştu.
Gu Xiaoxiao ve Chen Ziyao, Gu Ning’in “Gu Ning, sen kendini ne sanıyorsun? Sen…” uyarısından kesinlikle rahatsız oldular.
Tam o anda, Qin Zheng araya girdi, “Yeter!”
Gu Xiaoxiao onun kız arkadaşıydı ve onu koruması gerekiyordu.