Hayvancılık , hayvanların kullanım veya zevk için yetiştirilmesi. Bu makalede, tartışma hayvancılık hem sığır eti hem de süt içerir sığırlar , domuzlar , koyun , keçiler , atlar , katırlar , eşekler , bufalo ve develer ; ticari olarak et veya yumurta için kuşların yetiştirilmesi (yani, tavuklar, hindiler, ördekler, kazlar, beç tavuğu ve kabuklular) ayrı olarak ele alınır. Süt sığırı ırkları, besleme ve yönetimi hakkında daha fazla bilgi için, görmek sütçülük. Bir tartışma için Gıda et ürünlerinin değeri ve işlenmesi, görmek makale et işleme. Atların ırkları hakkında daha fazla tartışma için, görmek makale atı: Atların ırkları.
Verimli ve müreffeh bir hayvan tarımı, tarihsel olarak güçlü, iyi gelişmiş bir ulusun işareti olmuştur. Böyle bir tarım, bir ulusun, insanlar için hayvanları yetiştirmek için kullanılmak üzere büyük miktarlarda tahıl ve diğer gıda maddelerini konsantre biçimde depolamasına izin verir. tüketim savaş veya doğal durum gibi acil durumlarda felaket . Ayrıca et, uzun zamandır yüksek besleyici değeriyle bilinir ve daha güçlü ve daha sağlıklı insanlar üretir.
Sığır, koyun ve keçi gibi geviş getiren (geviş getiren) hayvanlar, büyük miktarlarda mera yemlerini, hasat edilmiş kaba yemleri veya yan ürün yemlerini ve ayrıca üre gibi protein olmayan nitrojeni et, süt ve yüne dönüştürür. Ruminantlar bu nedenle son derece önemlidir; dünyadaki tarım arazilerinin yüzde 60'ından fazlası çayır ve meralardadır. Kümes hayvanları ayrıca yemi verimli bir şekilde proteine dönüştürür; özellikle tavuklar et ve yumurta üretiminde eşsizdir. Süt, bilinen en eksiksiz ve en eski hayvansal gıdalardan biridir. İnekler 9000 kadar erken sağıldıM.Ö.. Yunan hekim Hipokrat, 5. yüzyılda bir ilaç olarak sütü tavsiye etti.M.Ö.. Eski Hindistan'dan gelen Sanskritçe yazılar, sütün en temel insan gıdalarından biri olduğunu belirtir.
Britanya Adaları, başlıca sığır etinin geliştirilmesinde dünyaya öncülük etti. ırklar ; Herefords, Angus, sığır Shorthorns ve Galloways'in hepsi ikisinden de kaynaklandı. İngiltere veya İskoçya. Günümüzde en büyük öneme sahip diğer ırklar, Hindistan (Brahman), Fransa (Charolais; Limousin; Normandiya), İsviçre (Simmental) ve Afrika'da (Afrika) ortaya çıkmıştır. İngiltere'de geliştirilen ilk ırk olarak kabul edilen Hereford ırkı, muhtemelen Hollanda'nın beyaz yüzlü, kırmızı gövdeli sığırlarından, İngiltere'ye ve özellikle Herefordshire'a özgü daha küçük siyah Keltler ile melezlenmiştir. 18. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, yumuşak, etli ve üretken Herefords başlamıştı. Amerika Birleşik Devletleri devlet adamı Kentucky'li Henry Clay, 1817'de Amerika'ya ilk safkan Herefords'u ithal etti.
Amerika Birleşik Devletleri'nin en popüler sığır ırkı haline gelen Hereford, beyaz yüzü, beyaz yanları ve altı çizgisi, beyaz çorapları ve kuyruğu ve boyundaki beyaz arması ile ayırt edilir. Gövde rengi kirazdan maun kırmızısına kadar değişir. Orta büyüklüktedir ve günümüz yetiştiricileri, daha ucuz, daha yağsız sığır eti talebine uygun olarak hem kilo alma oranını hem de olgun büyüklüğünü artırmak için başarılı çabalar göstermektedir.
Hereford sığırı Hereford boğası. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Polled Hereford, 1901'de boynuzsuz mutasyonlardan kaynaklanan ayrı bir sığır cinsidir. Boynuzlu Hereford ile aynı genel özelliklere sahiptir ve boynuzsuz olması ve genellikle daha hızlı kilo alma oranı nedeniyle önemli ölçüde beğeni toplamıştır.
Aberdeen Angus cinsi, İskoçya'da, Aberdeen ve Angus ilçelerine özgü doğal olarak boynuzsuz yerli sığırlardan elde edilmiştir. Düz siyah, ara sıra arka kanatların altında beyaz bir nokta bulunan bu cins, pürüzsüzlüğü, atıklardan arınmışlığı ve yüksek et kalitesi ile tanınır.
Galloway cinsinin ana vatanı, güneybatı İskoçya'daki antik Galloway bölgesi olmasına rağmen, muhtemelen Angus ile ortak bir kökene sahipti. Galloway, kıvırcık siyah saçları ile ayırt edilir. Cins hiçbir zaman diğer sığır ırklarının ön plana çıkmamasına rağmen, beyaz Shorthorn boğalarının Galloway ineklerine yetiştirilmesiyle elde edilen mavi-gri melez sığır üretiminde yaygın olarak kullanılmıştır.
Sığır veya Scotch, Shorthorn cinsi, İngiltere ve Kuzey Avrupa'nın erken dönem sığırlarından geliştirilmiş, yoğun süt üretimi için seçilmiş ve genellikle Durham sığırı olarak bilinir. Bunlar daha sonra İskoç yetiştiricileri tarafından kompakt, etli tip için seçildi. 20. yüzyılın ikinci yarısında daha yalın, yüksek kaliteli karkaslara verilen önem, bu cinsin popülaritesini azaltmıştır. Polled Shorthorn, 1888'de Shorthorn cinsinin safkan, boynuzsuz mutasyonlarından kaynaklandı. Ana Shorthorn cinsinin başka bir segmentini temsil eden sağım veya çift amaçlı Shorthorn da mükemmel bir süt akışı ve kabul edilebilir bir karkas üretmek için İngiltere'de geliştirildi, bu nedenle orijinal İngiliz Shorthorn tipine benziyor. Shorthorn'ların rengi kırmızıdan kızılya, beyaz veya kırmızı-beyaz benekliye kadar değişir.
Shorthorn sığır Shorthorn boğa. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Brahman ırkı, 30 veya daha fazla ayrı türün bulunduğu Hindistan'da ortaya çıkmıştır. Omuzlar ve boyun üzerinde belirgin bir kambur ile karakterize edilen Guzerat, Nellore, Gir ve Krishna Valley suşları tercih edilir; gerdan ve alt çizgi üzerinde aşırı cilt; büyük, sarkık kulaklar; ve yukarı ve arkaya doğru kıvrılma eğiliminde olan boynuzlar. Renkleri neredeyse beyazdan kahverengiye ve kahverengimsi kırmızıya yakın siyaha kadar değişir. İthal edildikleri Güney Amerika ve Avrupa gibi diğer bölgelerdeki popülerlikleri, esas olarak ısı toleranslarına, kuraklığa dayanıklılıklarına ve ateş kenelerine ve diğer böceklere karşı dirençlerine atfedilebilir. Santa Gertrudis, King Ranch of Texas tarafından, Brahman ve Shorthorn sığırlarını geçerek, yalnızca Teksas'ta değil, yarı tropikal Körfez Kıyısı boyunca birçok bölgede popüler olduğu kanıtlanmış büyük, doyurucu, kenelere dayanıklı, kırmızı sığırlar elde etmek için geliştirildi. Kene olana kadar ortadan kaldırılmış Amerika Birleşik Devletleri'nin güney ve güneybatısında, Brahman haçları neredeyse sadece orada yetiştirildi.
Santa Gertrudis sığır Santa Gertrudis boğa. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Charbray (Charolais), Braford (Hereford), Brangus (Angus), Brahorn (Shorthorn) ve Beefmaster (Brahman-Shorthorn-Hereford) gibi diğer sığır ırkları üzerindeki Brahman melezlerinden birkaç daha küçük ırk geliştirilmiştir.
Fransa'nın Charolais bölgesinde ortaya çıkan Charolais ırkı, pazar sığırı üretimi için İngiliz ırklarını geçmek için Amerika Birleşik Devletleri'nde oldukça popüler hale geldi. Saf Fransız Charolais ve melez canlılığın üstün boyutu, kazanç oranı ve ağır kasları tahakkuk eden akraba olmayan ırkların çaprazlanması, bu cinsin artan popülaritesini vaat ediyor. Bununla birlikte, birçok Amerikan Charolai, önemli miktarda Brahman kanı taşır ve buna karşılık gelen boyutta, kazanç oranında ve kaslarda bir azalma olur. Fransa'da önemli olan Charolais, Avrupa'nın önde gelen et-sığır ırkıdır.
Batı Orta Fransa'da ortaya çıkan Limuzin cinsi, bir Avrupa et ırkı olarak Charolais'ten sonra ikinci öneme sahiptir. Charolais'ten genellikle daha uzun, daha ince kemikli ve biraz daha küçük olan limuzin sığırları da oldukça kaslıdır ve aşırı yağ birikintilerinden nispeten aridir.
Limuzin sığırı Limuzin boğası. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Fransa'nın en yaygın türü olan Normandiya, Charolais veya Limousin'den daha küçüktür ve hem süt hem de et üretimi için yararlı olan çift amaçlı bir cins olarak geliştirilmiştir. Dördüncü önemli bir cins, Fransız ırklarının en büyüğü olan Maine-Anjou'dur.
Simmental, İsviçre, Avusturya ve Almanya'nın batı bölgelerindeki sığırların neredeyse yarısını oluşturuyor. Charolais ve Limousin'den daha küçük olan Simmental, süt, et ve taslak için geliştirildi. Karakteristik beyaz işaretlerle sarımsı kahverengi veya kırmızıdır.
Simental sığır Simmental boğa. Ansiklopedi Britannica, Inc.