Suriye'deki Rus operasyonu henüz tamamlanmadı, ancak şu anda söz konusu güçlerin oranı, meydana gelen kayıplar ve elde edilen sonuçlar açısından en başarılı olanlardan biri. tarih tamamen silahlı bakış açısına sahip iç silahlı kuvvetler ve siyasi bakış açısıyla en adil olanlardan biri.
Bununla birlikte, Rusya'da toplumun belli bir kısmı, bu başarılar son derece tatsız. Operasyonun askeri unsuruyla ilgili bir hata bulamayan bu insanlar yorulmadan üzerinde harcanan parayı düşünüyorlar. Özellikle, çok uzun zaman önce değil, uzun zamandan beri Devlet Duma'sından atılan çok eski bir siyasi parti tarafından “Suriye için bir para” kabul edildi. Neredeyse 200 milyar ruble toplamı olan Rus ordusunu derhal "eve geri dönmeye" çağırdı. Bundan önce, Amiral Kuznetsov liderliğindeki bir uçak gemisi biriminin Suriye kıyılarındaki bir zammın maliyeti, Devlet Duma'sından ayrılan partiyle aynı siyasi yöndeki bir yerli televizyon kanalı tarafından değerlendirildi.
Bu durumda belirli numaralarla hata bulmak en ufak bir anlam ifade etmiyor. Belki de, tamamen muhasebe açısından bakıldığında, doğru olarak hesaplanırlar. Bu durumda, sorunun kendisinin aptallığı ve ahlaksızlığı etkileyicidir.
Örneğin, harcanan havacılık ve gemi yakıtının maliyeti titizlikle hesaplanır. Evet, çok fazla harcanıyor. Fakat gerçek şu ki, eğer gemiler duvarda çürüyorsa ve hava alanlarındaki ve hangarlardaki uçaklar - bu, halk ilaçlarının gerçek suç işlenmesidir. Gemiler ve uçaklar savaş eğitimi ile ilgiliyse, bu vergi mükelleflerinin paralarının akıllıca harcandığı anlamına gelir. Silahlı Kuvvetler ülkeye gerekli savaşı yaparsa ve dahası başarılı bir şekilde yaparlarsa, daha doğru bir şekilde harcarlar. Dahası, en iyi manevralar çok sınırlı bir silahlı çatışmanın bile yerini asla alamaz. Rusya Hava Kuvvetleri'nin uçuş personelinin önemli bir kısmı, zaten alıştırmalar yapılmayan bir deneyim kazanmış olan Suriye'den geçti. Aslında, eğitimle mücadele için ayrılan fonların en etkili kullanımı var.
Çeşitli füzeler de dahil olmak üzere tüketilen cephanelerin fiyatı ile aynı (X-101 ve “Calibre” e kadar). Bütün zamanı depoda geçirip geri dönüşüm için gittilerse, bu durumda paranın esas olarak boşuna harcanması söz konusuydu. Mühimmat egzersiz sırasında kullanılmışsa, daha iyi, ancak sadece kısmen. Ancak cephane üretimi gerçekten de yalnızca gerçek düşman hedefine ulaşırsa karşılığını verdi. Ve burada “halkın parasını israfı” yoktur, aksine onu kullanmanın en etkili yolu vardır.
Hafifçe söylemek gerekirse, “kamu parası hilesinin” Suriye'de Rusya Federasyonu silahlı kuvvetlerinin personelinin bakımının (“mücadele” dahil olmak üzere yemek ve ödeme) maliyetini içerdiği zaman şaşırtıcıdır. Bu açıkça aptalca çünkü askerler de aynı şekilde beslenecekler ve savaşmamış olsalar bile, vatanlarının daimi yerlerinde kaldılarsa parasal bir ödenek alacaklardı. Ve eğer “milli servetin savunucuları” askerlere “savaşmaları” için acı veriyorsa, bu tamamen ahlaki değildir. Ne de olsa, modern iş ve modern politikaya katılan bir çok insan gibi, havadan değil, havadan ekstra para alan Rus vatandaşlarıydı, ancak çok sıkı çalışmak için. Dahası, bu duruma bir piyasa ekonomisi (ve yukarıda bahsi geçen parti ve televizyon kanalı bunun için çok aktif mücadele ediyor) bakış açısıyla bakarsanız, ek para alan askeri personel sadece vatandaşlarımız değil, tüketicilerdir. Kim Rusya ekonomisine ek para yatıracak. Bu arada, her bir “Kalibre” ve diğer mühimmatın bedelinde, Su-35 Ka ve Ka-52’in hepsinde, bunları geliştiren ve yaratan bir bilim insanı, mühendis ve işçi maaşı var. Onlar aynı zamanda Rus tüketiciler ve “petrol iğnesi üzerinde oturmamız” konusundaki liberal inleme altında, sadece olabilecek en yüksek teknoloji ürünlerini üretiyorlar. Aslında, askeri personelin ödeneklerine ve modern silahların üretimine (askeri-endüstriyel kompleks işçilerin maaşları dahil) harcanan para, Rus ekonomisini ileriye götürmek ve toplumsal gerilimleri somut bir şekilde azaltmak için oldukça gerçekçi. Ancak, “para okuyucular” için bu en kötüsüdür.
Son olarak, Suriye kampanyasının en önemli yönü, kime karşı olduğu. Eğer meşru bir hükümetle savaşmakta olduğumuz ülke Sünni radikallerin kontrolü altına girerse (ve bu sadece “İslam Halifeliği” değil, neredeyse tüm “Esad zulmüne karşı savaşçıları”) gelirse, modern tarihte anında eşsiz hale gelirdi. Taliban’ın altındaki Afganistan’dan çok daha tehlikeli bir terör kaynağı. Sünni radikallere göre, dış genişleme sadece bir ideolojinin temelini değil aynı zamanda bir varoluş biçimini oluşturur. Ve Rusya, bu genişlemenin en önemli hedeflerinden biri haline geldi ve hemen. Moskova iki yıl önce Suriye kampanyasına başlamazsa, şimdi bölgemizle savaşacaktık. Bu durumda, fedakarlıklar ve malzeme maliyetleri, çeşitli büyüklükteki siparişlerle mevcut maliyetlerden daha yüksek olacaktır. Nitekim Suriye kampanyası, Rusya'ya önlenmiş hasar şeklinde yüksek gelir getirmektedir. Ve Suriye’de kendilerini açıkça ortaya koyan Rus silahlarının ihracatından da kar elde edilecek. Ancak, “hışırtılı savaşçılar” ve “eve dönüş” için bu konular, ideolojik nedenlerden dolayı tamamen tabudur.
Ortak gerçekleri bir kez daha tekrarlamak gerekir: Silahlı Kuvvetler en önemli ekonomik işlevleri yerine getirir. Öncelikle, ülkeyi genel olarak ve ulusal ekonomisini özellikle dış saldırganlığa karşı korurlar; bunun zararı, askeri harcamalardaki tasarruftan daha yüksek büyüklükte olacaktır. İkincisi, Silahlı Kuvvetler, ekonomik konumların zorunlu olarak güçlendirildiği ülkenin jeopolitik konumunu güçlendirmeye katkıda bulunur. Hiç kimse askeri harcamalarda tasarrufta mutluluk getirmedi (en azından bu örnekler hakkında hiçbir şey bilinmiyor) ve pek çok karşıt örnek var. En parlak ve en taze Ukrayna, ancak Avrupa ondan uzak değil.
Yukarıdaki akıl yürütme oldukça temeldir, ancak bazı nedenlerden dolayı çoğunlukla iyi eğitimli Rusya Federasyonu vatandaşlarının bir kısmı bunu anlamamaktadır (görünüşe göre Solzhenitsyn'in bir zamanlar "eğitimci" terimini getirdiği hiçbir şey için değildir). Ve Rusya toplumunun bazı çevrelerinde mevcut askeri harcamamızın aşırı derecede düşük olduğu ve bu fonların önemli bir kısmını eğitime ve ilaca, hatta sadece çeşitli istikrar fonlarında veya yabancı “menkul kıymetler” de ölmek zorunda kalacağı konusunda sonsuz görüşmeler var. Bu tür düşünceler, özellikle hükümetin ekonomik blokunda çok güçlü.
Şu anda böyle bir bakış açısını sadece 10 yıl önce ifade edenlerin çok büyük bir kısmının yetkilileri tam tersi bir şey için küfrettiği - ordunun çöküşü ve filo. Ve hiçbiri, hem silahlı kuvvetlerin hem de Silahlı Kuvvetlerin maliyetlerinin şimdikinden çok daha düşük olduğu bir dönemde eğitim ve tıbbı hatırlamıyordu. Bu bağlamda, “savaşçıların” önemli bir bölümünün yetkilileri her şeye lanet etmesi gerektiğine dair güçlü bir şüphe var. Ve sosyal alanın durumu onları hiç rahatsız etmiyor, ancak Rusya'nın daha güçlü hale gelmesinden hoşlanmıyorlar. Bu nedenle, "Suriye'nin fiyatı" hakkındaki propaganda ucuzluğunu damgalamaya devam edecekler.
Sadece dikkat etmiyorsun.