Maya takviminin 2012’nin sonunda dünyanın sonunu işaret ettiğine dair bir sürü teori dolaşıyordu. Diğer sözde bilim adamları, Maya takviminin yanlış yorumlandığını söylediler. Her neyse, o zamanlar bunu daha çok zaman çizelgeleri veya olasılıkların değişmeye başladığını gördüm ve inanıyorum ki şu anda hala bunun içindeyiz.
Ama 2013’ten bu yana bir sürü ailem ve yakın arkadaşlarım ve aile arkadaşlarım vardı, ebeveynler ve diğer yakın akrabalar dahil. Bazıları yaşlıydı, bazıları gençti. Bazıları hastaydı, bazıları değildi. Bazıları biraz depresyondaydı, ancak çoğu oldukça memnundu ve 2013’ten önce büyük bir sorun yaşamadan normal bir şekilde hayatlarını sürdürüyorlardı. Toplamda 20’den fazla insan. Diğer ailenin büyük ani sağlık sorunları ve ölümle fırçalamaları vardı. Neredeyse o kadar çok evcil hayvanı da kaybettik.
Zaten 2020’ye gidiyorum, bir vebadan ya da başka bir şeyden kurtulduğumu hissettim. O kadar güzel varlıklar birdenbire gitmiştim ki. Ve ben o kadar yaşlı değilim, sadece orta yaşlı. 70’li veya 80’li yaşlarda olduğunuzda, zamanınızın çoğunu hastanelerde ve bakımevlerinde ailenizi ve arkadaşlarınızı ziyaret ederek geçirmenin oldukça normal olduğunu anlıyorum. Ama bu bana çok tuhaf geldi.
Kaybettiğim insanlar gibi, “ayrıcalıklı” üst orta sınıf Doğu Kıyısı Amerikan beyaz hayvanlarının bir parçasıyım. Çoğu kişi için para, düzgün tıbbi bakım olması gereken şeyleri almanın önünde bir engel değildi. Yine de yakın çevremdeki pek çok kişi öldü.
2013’ten itibaren sadece “kişisel silme” olarak tanımlayabileceğim benzer bir duygudan başka kimse geçti mi? Yakın olduğum insanlarla 20 defadan fazla acil servis durumlarına girdim, bu miktar evcil hayvanlarda. Bu şeyler bazen patlamalar halinde gelir. Babam ölmeden önce 2018’in sonunda üç ay boyunca farklı şeyler için altı farklı hastaneye yatırıldı. Sanki biri onu öyle ya da böyle dışarı çıkarmaya kararlı. Şu anda, dört hafta içinde insan ve hayvan arasında dört acil servis ziyareti yaşadığım korkunç bir zaman dilimindeyim ve ayrıca acil servis ziyaretlerine dönüşeceğinden endişelendiğim iki aşırı kriz (biri ateşli bir insan, Covid için endişeleniyor, hızla iyileşti; başka bir evcil hayvan.)
Ne oluyor? Bazı teorilerim var ama COVID’DEN ÖNCE başka birinin bu kadar sık ölümle ve ölümle fırçalamayla uğraşıp uğraşmadığını merak ediyorum. Bu boyuta daha fazla girmeden önce neredeyse ezoterik bir düzeyde “test ediliyor” gibi hissediyorum; ve şimdi bile, ölüm her yerde değil, ancak bazı nedenlerden dolayı kitleler için bir olasılık olarak ona sabitlenmek için kontrol ediliyoruz ve kolektif korku dolu niyetimizle, bu boyutta psişik kopmalar veya yırtıklar yaratabiliriz. Ölümün kontrol edilmeden her yere yürümesine izin verin – olağan hastalık, savaş, kıtlık ve doğal (gerçekten manipüle edilmiş) felaket yöntemleri aracılığıyla.