Bugün eLife'ta yayınlanan bir araştırmaya göre, araştırmacılar 105 yıldan fazla yaşayan insanların, vücutlarını DNA'yı tamir etmede daha verimli hale getiren benzersiz bir genetik geçmişe sahip olma eğiliminde olduklarını keşfettiler.
Bu, 'aşırı uzun ömürlülüğü' olan insanların genomlarını bu kadar ayrıntılı bir şekilde çözdükleri ilk seferdir, bu da neden bu kadar uzun yaşadıklarına ve yaşa bağlı hastalıklardan kaçınmayı başardıklarına dair ipuçları sağlar. İtalya, Bologna Üniversitesi Deneysel, Teşhis ve Özel Tıp Bölümü'nde Doçent olan ve çalışmanın ilk yazarı olan Paolo Garagnani, "Yaşlanma, çeşitli kronik hastalıklar ve durumlar için ortak bir risk faktörüdür" diye açıklıyor. "105 yaşın üzerinde yaşayan bir grup insanın genetiğini incelemeyi ve bunları İtalya'da aynı bölgeden bir grup genç yetişkinle karşılaştırmayı seçtik, çünkü bu genç yaş grubundaki insanlar yaşa bağlı birçok hastalıktan kaçınma eğilimindeler ve bu nedenle sağlıklı yaşlanmanın en iyi örneğini temsil ediyor. " Garagnani ve meslektaşları, İtalya'daki çeşitli araştırma grupları ve İsviçre, Lozan'daki Nestlé Research'ten Patrick Descombes liderliğindeki bir araştırma ekibi ile işbirliği içinde, 81 yarı-süper yüzüncü (105 yaş ve üstü) ve süper yüzüncü (110 yaş ve üzeri olanlar) işe aldı. ) İtalyan yarımadasının karşısından. Bunları, aynı bölgeden ortalama 68 yaşındaki eşleştirilmiş 36 sağlıklı insanla karşılaştırdılar.
Tüm katılımcılardan kan örnekleri aldılar ve yaşlı ve genç grup arasındaki genlerdeki farklılıkları aramak için tüm genom dizilimi yaptılar. Daha sonra yeni sonuçlarını, 100 yaş üstü 333 İtalyan ve 60 yaşlarında 358 kişiyi analiz eden daha önce yayınlanmış başka bir araştırmanın genetik verileriyle çapraz kontrol ettiler.
105 + / 110 + yaş gruplarında COA1 ve STK17A adı verilen iki gen arasında daha sık görülen beş yaygın genetik değişikliği belirlediler. Bunu yayınlanan verilerle karşılaştırdıklarında, 100 yaşın üzerindeki insanlarda aynı varyantları buldular. Hesaplamalı analizlerden elde edilen veriler, bu genetik değişkenliğin muhtemelen üç farklı genin ifadesini modüle edeceğini öngördü.
En sık görülen genetik değişiklikler, bazı dokularda STK17A geninin artan aktivitesi ile bağlantılıydı. Bu gen, hücrelerin sağlığı için önemli olan üç alanda yer alır: hücrenin DNA hasarına verdiği tepkiyi koordine etmek, hasarlı hücreleri programlanmış hücre ölümüne teşvik etmek ve bir hücre içindeki tehlikeli reaktif oksijen türlerinin miktarını yönetmek. Bunlar kanser gibi birçok hastalığın başlaması ve büyümesinde rol alan önemli süreçlerdir. En sık görülen genetik değişiklikler, bazı dokularda COA1 geninin azalmış aktivitesiyle de bağlantılıdır. Bu genin, hücre çekirdeği ve mitokondri - işlev bozukluğu yaşlanmada anahtar faktör olan hücrelerimizdeki enerji üretim fabrikaları - arasındaki uygun çapraz iletişim için önemli olduğu bilinmektedir.
Ek olarak, genomun aynı bölgesi, tehlikeli reaktif oksijen türlerini ortadan kaldırmadaki rolü nedeniyle hücrelerin sağlığı için önemli olan bir gen olan bazı dokularda artan BLVRA ekspresyonuyla bağlantılıdır. Bologna Üniversitesi, Biyolojik, Jeolojik ve Çevre Bilimleri Bölümü, Moleküler Antropoloji Laboratuvarı Kıdemli Yardımcı Doçenti Cristina Giuliani, "Önceki çalışmalar, DNA onarımının türler arasında uzun bir ömür sağlayan mekanizmalardan biri olduğunu gösterdi" diyor. çalışmanın yazarı. "Bunun insanlar için de doğru olduğunu gösterdik ve veriler, yaşamın son on yıllarına ulaşan insanlarda doğal çeşitliliğin kısmen, yarı-süper-yüzüncü yıllara, yaşları sırasında hücresel hasarı verimli bir şekilde yönetme özel yeteneği veren genetik değişkenlikle bağlantılı olduğunu gösteriyor. hayat dersi."
Ekip ayrıca, her yaş grubundaki insanların yaşamları boyunca biriktirdikleri doğal olarak meydana gelen mutasyonların sayısını da ölçtü. 105+ veya 110+ yaşlarındaki kişilerin, test edilen yedi genden altısında çok daha düşük mutasyon yüküne sahip olduklarını buldular. Bu bireyler, yıkıcı mutasyonlarda yaşa bağlı artıştan kaçınıyor gibi göründü ve bu, onları kalp hastalığı gibi hastalıklara karşı korumaya katkıda bulunmuş olabilir.
Verona Üniversitesi'nde Tam Profesör ve ilk yazarı olan Massimo Delledonne, "Bu çalışma, yüksek kapsamda aşırı uzun ömürlülüğün ilk tüm genom dizilimini oluşturuyor ve yaşlı insanlarda hem kalıtsal hem de doğal olarak meydana gelen genetik değişikliklere bakmamızı sağlıyor," diyor. çalışma.
Üniversitede Emeritus İmmünoloji Profesörü Claudio Franceschi, "Sonuçlarımız, DNA onarım mekanizmalarının ve belirli genlerdeki düşük mutasyon yükünün, yaşa bağlı hastalıklardan aşırı uzun ömürlülüğe ulaşan insanları koruyan iki merkezi mekanizma olduğunu gösteriyor" diyor. Bolonya.BionTech ile 60 milyon doz COVID-19 aşısı için anlaşma sağlandı
İşte hafızayı güçlendirici 9 beslenme önerisi
Sanofi ve GSK’nın Kovid-19 aşı adayının Faz 2 sonuçları açıklandı
Türkiye ile Sırbistan arasında Kovid-19 aşı sertifikası uygulaması başlıyor
Erken bebeklik döneminde kokulara maruz kalmak yetişkin davranışını değiştirebilir