Aşağıdaki makale, mevsimsel afektif bozukluk veya kış depresyonu ve endojen depresyon.
Depresyon, farklı tipte sirkadiyen değişikliklerin ortaya çıktığı, ancak diğer hastalarda hiçbirinin gösterilmediği heterojen bir hastalıktır. Bu çeşitlilik, depresyonun birden fazla kökene sahip olabileceğini yansıtır.
Bu nedenle, birinci vakada sirkadiyen bozukluğun bir semptom olup olmadığı veya etiyoloji veya patofizyolojiye dahil olup olmadığı kesin olarak bilinmeden bazıları sirkadiyen disfonksiyonlarla ilişkili olabilirken diğerlerinde olmayabilir.
Bütün bunlar, sonuçların tahmin edilebilmesi için homojen depresif popülasyonlarda çalışmalar yapılması gerektiğini göstermektedir.
Neler Okuyacaksınız? →
Kış depresyonu: merak
Depresif bozuklukların toplam insidansı ilkbaharda önemli ölçüde ve sonbaharda daha az oranda artar. Yine de, bu tür bozukluğu olan hastalar kışın ve sonbaharın sonlarında depresyon geliştirir.
Ayrıca baharın gelmesiyle birlikte oldukça gelişirler, bu örüntü mevsimsel psikososyal stres faktörleriyle açıklanamaz. Çok sayıda araştırma, nüfusun önemli bir kısmının mevsimsel değişikliklerden ruh halinden etkilendiğini göstermektedir.
Kış depresyonu olan hastaların çoğu kadındır (% 60-90), hastalığın başlangıcı tipik olarak 30 yaşın üzerinde ortaya çıkar. Yaş güçlü bir belirleyicidir, daha genç insanlar kış depresif atakları için daha yüksek risk altındadır.
Depresif atakların süresi genellikle ortalama 5 aydır, genellikle Ekim veya Kasım aylarında başlar ve Mart veya Nisan aylarında biter.
İlk çalışmalarda, hastaların çoğunun ilkbahar ve yaz aylarında hipomani semptomları gösterdiği ve hipomani (bipolar II) ile majör depresyon tanısı sunduğu bildirilmiştir.
Mevsimsel duygudurum bozukluğunda bazı belirtiler
Mevsimsel modelin tek kutuplu mu yoksa bipolar mı baskın olduğu şu anda belirsizdir.Bipolar tip II’nin ikincisi arasında baskın olduğu açık olmasına rağmen. Vejetatif semptomlarla ilgili olarak, ortaya çıkar:
- Karbonhidrata özgü artmış açlıkla birlikte hiperfaji
- Kilo almak
- Yorgunluk
- Premestrual değişiklikler
- Toplam uyku süresinde önemli artış ve uyku gecikmesinde artış
- Azalan cinsel dürtü
- İşyerinde zorluklar
- Sosyal ortamlardan çekilme
Endojen depresyondan farklılıklar
Endojen depresanların aksine:
- REM uyku gecikmesi değiştirilmedi
- Cevap kortizol baskılama testi deksametazon uygulaması ile normal popülasyonda elde edilene benzer
- Sayısız hormonal salgılar endojen depresiflerde değişen bu hastalarda normal seviyelerde kalır
Bu tür depresyonun tanımlayıcı özelliği, ortam ışığına ve iklim değişikliklerine tepkisidir. Farklı enlemlerde seyahat eden veya yaşayan hastalar ekvatora yaklaştıkça semptomlarında rahatlama gösterir.
Aksine, bir daha kuzeyde olduklarında depresif ataklarının süresi ve yoğunluğundaki artış. Her ne sebeple olursa olsun ortam ışığında azalma, örneğin yazın bir bulutlu hava dalgası veya ışıklandırmadaki değişikliklerle ilişkili işyerinde bir değişiklik, genellikle duygusal durumlarda bir bozulmaya yol açar.
Diğer yandan, Yazın güneşli günlerin varlığı hipomanik semptomların ortaya çıkmasına neden olabilir. Bu nedenle, bozukluğun yaygınlığının enlemlere bağlı olarak değişebileceği, daha kuzeydeki enlemlerde daha yüksek insidansın bulunduğu öne sürülmüştür.
Kış depresyonu veya mevsimsel afektif bozukluğun teorik açıklayıcı modelleri
Kış depresyonunu açıklayan ilk teorik modellerden biri, ışık döneminin kemirgenlerde ve diğer türlerde üreme davranışına uyguladığı kontrol olmuştur.
Bu hayvanların 12 saatlik kritik bir ışığa duyarlılık aralığı öğle saatlerinde ortalanır. Kışın günler kısaldığında o dönemin aşırı uçları uyarılmaz, gonadal regresyon üretmek.
Yaz aylarında günlerin uzaması bu aşırılıkları uyararak üreme davranışını tetikler. Bu etkilere pineal melatonin aracılık eder.
Hem ışık manipülasyonları hem de gece melatonin artışının süresi, gerçekleştirildikleri yılın mevsimine bakılmaksızın regresyon veya gonadal gelişimi tetikleyebilir.
Böylece, kış depresyonu, hayvanlarda mevcut olan mevsimsel davranış ritimlerini anımsatıyor olabilir. Uyum sağlayan ritimler, dış koşulların hayatta kalmak için en uygun olduğu zamanlarda meydana gelmesine neden olur.
Bu anlamda, kış depresyonu olan hastalar, genel popülasyonda geçerli olandan farklı bir anlayış modeli sergiler. Sonuncusunda gebe kalmalarda en yüksek ay Aralık iken, kış depresifleri arasında gebe kalmanın zirvesi yaz aylarında görülür.
Fototerapi kullanarak kış depresyonunun tedavisi
Önceki modelin ardından, bu hastaların hafif tedavisi, ışık periyotlarının uzunluğunu arttırmaktan ibarettir. Rosenthal vd. (1985), cit. Del Paso, G. (1998) ‘de bu dönemi artırdı iki hafta boyunca gün doğumundan üç saat önce ve gün batımından üç saat sonra. Bunun için deney grubunda yoğun ışık, kontrol grubunda düşük yoğunluklu ışık kullandılar.
Sonuçlar muhteşemdi ve tedavinin başlamasından 2 ila 4 gün sonra antidepresan etkiler (Hamilton depresyon ölçeği ile ölçülmüştür) üretti.
Geri çekildikten sonra, sonraki 4 günden itibaren bir nüksetme oldu, ancak başlangıç seviyelerine dönmesi yaklaşık iki hafta sürüyor. Kontrol koşulu hiçbir görünür yanıt üretmedi.
Çok sayıda çalışma, kış depresanlarında yoğun ışık tedavisinin bu antidepresan etkilerini çoğaltmıştır. Bununla birlikte, ışıkta geçirilen zamanın önemli olup olmadığı konusunda bir anlaşmazlık vardır (sabah, akşam veya gece maruz kalma veya her ikisi birlikte).
Tedavi hakkında yorumlar
Kış depresyonu olan hastalar anormal derecede gecikmiş sirkadiyen fazlara sahiptir.. Bu nedenle, en dikkat çekici semptom, daha sonra uyanma veya alarm zamanıyla ilişkili hipersomnidir.
Eğer öyleyse, tedavi sabahları ışığa maruz kalmayı içermelidir. Görünüşe göre, maruz kalmalarının sirkadiyen ritimler üzerinde ileri etkilere neden olduğu ve bu hastaların anormal faz gecikmelerini düzeltebileceğimiz bu dönemde.
Kısacası, depresyon seviyelerini önemli ölçüde azaltan, sabahları maruz kalmadır. Kış depresyonunun tedavisinde yapay ışığın etkileri üzerine yapılan gözden geçirme çalışmaları, bir hafta boyunca sabahları en az iki saat maruz kalan yoğun ışığın, en çok klinik remisyonla sonuçlanan prosedür olduğu sonucuna varmıştır.
Bu incelemeden elde edilen bir başka sonuç, öğleden sonra-sabah ortak maruziyetinin yalnızca sabah maruz kalmaktan daha fazla fayda sağlamadığıdır. Sabah 6’dan 8’e kadar ışığa maruz kalma, iki saat içinde günün düşük seviyelerine ulaşan melatonin seviyelerinde bir düşüşe neden olur.
Referanslar
- Calil, HM, Hachul, DM, Juruena, MF, Crespin, JL ve Nogueira Pires, ML (2000). São Paulo şehrinde ruh hali ve davranışta mevsimsel değişikliklerin değerlendirilmesi. Açta Psiquiatr Psicol Am Lat, 46(2), 109-18.
- Del Paso, G. (1998). Depresyondaki sirkadiyen rahatsızlıkların rolü üzerine bir inceleme. Genel ve uygulamalı psikoloji dergisi: İspanyol Psikolojik Dernekler Federasyonu Dergisi, 51(2), 247-268.
- Gatón Moreno, MA, González Torres, M. Á. Ve Gaviria, M. (2015). Mevsimsel duygudurum bozuklukları, »kış mavileri». İspanyol Nöropsikiyatri Derneği Dergisi, 35(126), 367-380.
- Ivanovic-Zuvic, F., De La Vega, R., Ivanovic-Zuvic, N. ve Renteria, P. (2005). Duygusal hastalıklar ve güneş aktivitesi. Actas Esp Psiquiatr, 33(1), 7-12.
- Sciolla, A. ve Lolas, F. (1993). Mevsimsel afektif bozukluğun fototerapi ve etyopatogenezi. Duygusal hastalıklarda konular. Santiago de Chile, Ed. Society of Neurology, Psychiatry and Neurosurgery, 217-26.
- Valdez, P., Pérez, JC, Galarza, J. ve Ramírez, A. (1986). Depresyonda Sirkadiyen ve Ultradyan ritimler. Meksika Davranış Analizi Dergisi, 12(2), 137-145.