Kapat
Yiyeceğe Yeni Bir Yaklaşım
Fransa'daki Brittany veya İspanya'daki Galiçya'nın aksine - her ikisi de Katolik, Kelt ve Atlantik kıyısındadır - İrlanda'da yiyeceğe, özellikle de deniz ürünlerine bir tutku bulamazsınız. Adada kalıcı değişiklikler başlatan Anglo-Norman koloniciler yanlarında Norman-Fransız'dan çok Anglo olan tatlar getirmiştir: çulluk, geyik eti, sülün, bataklık çulluğu gibi. Onların uşakları ve esnaf olarak gelen İskoç köylüler de durumu kurtarmaya çalışmamış ve sofraya Kalvincilere özgü bir titizlik getirmiştir, çoşku değil.
Sonuç mu? Kırsal alandaki pek çok otelde tavuk, çok pişmiş biftek ve patates veya "et ve iki sebze" - ikisi de çok pişmiş olacak - yabancıların bulabileceği en iyi mönüdür. "Taze" somon balığı dedikleri şey genelde soluktur, tıpkı alabalık gibi. Artık her yerde bulunan burger satan yerler, pizza salonları ve Çin restoranları türlerinin en iyi örnekleri olmadıkları için geleneksel "balık yemeği" - çok yağlı balık ve patates kızartması - en iyi seçenektir.
Pek çok posta kartının üzeinde görülen ve turistlere İrlanda'ya has özelliklerden biri olarak tanıtılan diğer bir yemek de geleneksek İrlandalı yiyecekleridir: boxty (taze pişmiş patates yağ, süt ve una batırılıp pişirilir), champ (kaynamış patates yağ, süt, yeşil soğan ve tuzla karıştırılır), colcannon (champ ve lahana), Dublin coddle (pastırma, domuz kemiği, soğan, patates ve sosis), Irish stew (koyun eti, havuç, pırasa ve patates). Eğer bulabilirseniz mükemmel yiyeceklerdir - ama yöresel olanları ancak Dublin'deki Gallagher'in Boxty Evi, Temple Bar veya Belfast'taki ünlü Crown Likör Salonu gibi bir avuç yerde bulabilirsiniz. Geri kalanlar ihraç edilir.
Ancak son zamanlara İrlanda'nın kırsal bölgelerinde ev tarzındaki pek çok otel iyi bir mutfağı olduğunu gösteren bayrakları açmaktadır. Ayrıca Dublin'de birinci sınıf çok sayıda restoran bol bulunan (ama genelde ihraç edilen) taze malzeme kullanmaktadır. Dublin'deki Temple Bar bölgesi pek çok ulusa ait tatları sunar ve Wicklow Caddesi'nde bir İtalyan bölgesi bulunur. Ancak yabancılar katma değer vergisi ve şaraba konan gümrüğün sonucu olan yüksek fiyatlar karşısında şok geçirebilir.
Yabancılar Dublin'e çok çeşitli beklentilerle gelir ve çoğu aradığını bulur. Amerikalılar muhabbet arar ve büyülenmek ister ve aynen öyle olur. Almanlar kendi ülkelerindeki düzen ve aşırı verimliliğe karşı hoş bir tezat oluşturması için doğuştan muhalafet bir şehir arar ve hayal kırıklığına uğramaz.
İskandinavyalılar "şarkılı barlar" arar ve bazı barlar gerçekten de şarkı söyler. İngilizler artık kendileri yönetimde olmadıkları için biraz sersemlemiş görünse de insanların düşüncesizliğini görünce fikirlerini değiştirir ve Birinci Dünya Savaşı öncesi dönemden kalma İngiliz posta kutularının hâlâ kullanıldığını görünce sevinir (şimdi yeşil boyalı olsalar da).