Gururlu ve belki de biraz hislerinden gafil avlanmış ve kafan karışık, eşini ve bebeğinizi hastaneden alıyorsun ya da ufak bir aile olarak doğumdan sonra direk eve gidiyorsunuz. Eşin birkaç gün daha hastanede istirahat ederken, her şeyi güzelce hazırlamak için zamanın olmuştur. Çocuk bezi değiştirme masası hazır (o gerçekten çok önemli - sırtını düşün!), üzerinde ısıtıcı bir lamba takılı ve yatakçık, dünyaya ayak basan yeni vatandaşı bekliyor. Yaratıcı genç babalar hatta belki de bir hoş geldin posteri hazırlamışlardır.
Ve: Sevgili babalar, çiçeği burnunda HER anne mutlaka, sevdiği çiçeklerden oluşan bir çiçek buketine sevinecektir!
Bir şey kesin: Bebek ilk etapta tüm düzeni alt üst edecektir!
Geceler hummalı koşuşturmalarla geçebilir, bebek belki karın ağrılarıyla mücadele edecek ve eşin geçici bir depresyon yaşayacaktır... Böyle bir durumda sinirlerine hakim olup gerilmemen önemlidir.
Evin düzeni ve buzdolabın dolu olması şimdi tamamen önemsizdir. Yeni bir yaşam ritmi yavaş yavaş oluşur, bazı ailelerde bu daha hızlı, bazılarında daha yavaş seyreder. Bu senin çocuğunun yapısıyla ve belki de senin kendi huylarınla ilintili olabilir - yeter ki sen sabırlı ol.
Bebeğinizin daha şimdiden kendi odası olmasına gerek yok. Yatakçığını direk kendi yatağınızın yanına yerleştirmeniz veya ilk baştan onunla ebeveyn yatağında birlikte yatmaya başlamanız (ileride, er ya da geç bu muhtemelen zaten böyle olacaktır) hepiniz için çok daha güzel olur. İnsanların doğasında yatan sıcak bir ortam ve korunma ihtiyacı sadece bebeğinize mahsus olmayıp sizin de, onun direk yakınınızda olduğunu bilmeniz size daha rahat bir uyku uyutur. Ve geceleri yapılan emzirme ve bez değiştirme molaları böylece kısa, insanın sarılası gelen aralara dönüşür.
Şimdi sen heyecanlı ve neşeli bir şekilde anne ve çocuğun etrafında dans ederken eşinin, birden göz yaşlarına boğulduğu durumlar meydana gelebilir. Sen nerede hata yapıyorsun? Hiçbir yerde.
Doğum sonrası eşinde yine bir hormonlar kargaşası baş gösterir. "Lohusalık depresyonu" üstüne çöküp onu, tarif edilemeyen bir bunalıma sokar. Şimdi, hamilelik döneminde öğrendiklerine başvurabilirsin: Sabır ve anlayış göstermek! Birkaç gün içerisinde her şey yine normale dönecektir.
En iyi şekilde hazırlanmış olsan bile birden, çaresiz ve akla gelmeyen koşullarla karşı karşıya kalmaktasın. Bebeğin daha yeni emzirilmiş olmasına rağmen bağırıyor, günlerdir şiddetli isal veya kabızlıktan muzdarip, eşinin göğüsleri gittikçe şişerken o yatıyor da yatıyor. Sen, onu ilk defa dışarı çıkardığınızda, üşümemesi için nasıl giydireceğinizden emin değilsin ve daha, daha.
Google'da araştırmaya başlamadan önce: İlk başta sadece hisleriniz doğrultusunda hareket edin. Soruların çoğu salt sezgisel cevap bulur.
Bir tüyo daha: İlk günlerde ebe sizi evinizde ziyaret edecektir. O gelmeden önce, hasıl olan tüm soruları not edin. Çünkü o hanımefendi evin eşiğine ayak bastığında o sorular birden aklınızdan uçup gitmiş olabilir ve bu ziyaretin ardından tekrar aklınıza gelmesi ihtimaldir.
Modern aile tablosu esneklikten yanadır. Baba ve anne müştereken çocuklarına sahip çıkar ve ikisi de gereken parayı kazanırlar. Günlük yaşamdaki görevler adil bir şekilde paylaşılıp hafta sonu herkes birlikte aile hayatının keyfini çıkarır. Bu sadece nadiren uyulan ideal bir tabloyu yansıtmaktadır.
Ve: Erkek ve kadınlar sonuçta farklı içgüdülere sahip değil mi? Babanın, ailesini korumak istemesi normal değil mi? Ve anne bunu görmekten de hoşlanmıyor mu?
Şimdi doğru sandığın şeyi yapman yeterli. Örneğin eşinin fazla çalışması, telaş ve misafirlerden dolayı aşırı yorulmasını önleyerek. Şimdi sen, altında ezilmeyeceğin, fakat gururla üstleneceğin yeni bir sorumluluk taşıyacaksın.