Hopi dansı binlerce yıllık geleneğe ve manevi inançlara dayanır. Hâlâ Hopa kültürünün önemli bir parçası, hem kabile üyeleri hem de haydutlar için yapıldı.
Içerik
Hopi Dans Gelenekleri
Hopi'nin danslarının ardındaki tüm hikaye muhtemelen hiçbir zaman bilinmeyecek, çünkü belli bir (tarih) geçmişinden daha fazla geriye geriliyorlar. Hopi dans formlarının çoğu, dini inançların etrafında yer almaktadır. Kachinasdağlarda yaşayan ve kabilenin günlük yaşamının çeşitli bölümlerini etkileyen ruhlar.
Niman Kachina
Hopi dini, Kachinaların Hopi köylerinde yıl içinde altı ay boyunca yaşadıkları ve ritüellere ve faaliyetlere katıldığına inanmaktadır. Temmuz ayı sonlarında, onların ayrılması için zaman gelir ve "Ev" dansı veya "Niman Kachina" sekiz gün boyunca gerçekleştirilir. Kachina ruhları, parlak renkli kostümler giyen elli dansçılarla temsil ediliyor ve büyük maskeler hazırlıyor. Tezahüratların ritmine ve davul eşlikine giderler. Dans, hem hareket halinde hem de seyirciyi memnun eden kısa “palyaço” pandomimlarında bütün gün boyunca devam ediyor. Niman Kachina'nın sonunda ruhların, önümüzdeki Kasım ayına kadar dağlardaki evlerine dönmesi düşünülüyor.
Yıl boyunca, "Kaleteka" savaşçısının liderliğindeki köyde ilerleyen bir Boy, Maidens ve Rahipleri temsil eden Flüt Dansı gibi birçok dans daha var. Kelebek Dansı, Buffalo Dansı ve Kartal Dansı gibi başka danslar da vardır. Birçok dans, çöl kabilesine en önemli unsuru temsil eden unsurları içerir: yağmur. Aslında, en ünlü Hopi Dansı, Snake Dance, bölgeye yağmur yağdırarak ürünler için verimli bir büyüme mevsimi sağlamak için tasarlanmıştır.
Yılan Dansı
Hopi olmayanların "Yılan Dansı" olarak adlandırdığı performans, sekiz gün boyunca Hopi kabilesinin adamları tarafından gerçekleştirilen çok daha uzun bir ritüel setinin son kısmı. Dansın kendisi sanatçıların konusuydu ve ilk kez 1913'te Cumhurbaşkanı Theodore Roosevelt için ilk defa kamerayla gerçekleştirildi.
Ritüel, çölden dört gün toplanan yılanları, onları yıkayarak ve onları arıtarak, özel olarak inşa edilmiş bir "yılan evi", pamuk ağacı dalları ile kaplanmış bir çukura yerleştirmeyi içerir. Dansın kamusal kısmı başladığında, Hopi rahipleri yılanları ısırmaktan yılanlara dikkat çekmek için gruplar halinde çalışan dansçılara götürecekler.
Dans, dansçıların ağızlarında zaman zaman taşınan yılanlarla çok özenli ve tehlikelidir. Bazen yılanlar dansçıları ısırır, ama çok sık değildir ve bir dansçının zarar görmesi çok nadirdir. Hareketler ve tezahüratlar yapıldıktan sonra, yılanlar tekrar çöle atılır, bolca hasatı beslemek için toprağa yağmur yağdırmak için tasarlanan bir ritüelin son kısmı.
Yılan dansının bu son kısmı geçmişte halka açık olmasına rağmen, 2009 yılında Mishongnovi Hopi, herhangi bir "Amerikalı olmayan Hintlinin" ritüeli izlemesini yasakladı. Danışmaya ve yasadışı fotoğrafa saygısızlık, kararın arkasındaki sebepler olarak gösterildi. Bunun gerekli olduğu talihsiz bir durumdur çünkü birçok kişi danstan çok etkilenmiş ve ilham almıştır. Roosevelt'in gördüğü performansla ilgili kapsamlı dergisinde, "yerli kültürün gerçek unsurunu korumak ve geliştirmek" için önemli olduğunu yazdı.
Beat Devam Ediyor
İster halka açık olsun ister kendi kabile ritüellerinin bir parçası olsun, Hopi dans formları Amerika kültürünün ayrılmaz bir parçası olmaya devam ediyor. Hopi Tarım Fuarı gibi tarihçilerin ve sergilerin çalışmaları sayesinde, herkes yerli Amerikan halkları ve onların geleneksel danslarını anlamalarını derinleştirebilir.