Heng'in elf kan bağı sadece onun okçuluk uzmanlığını geliştirdi. Geliştirmeler, ortalama güç bakımından bir değişiklik meydana getirmedi. Ancak, bir önceki vuruşlarından daha güçlü olan ve vuruş gücünü beş kat arttıran Dolu Vuruş yeteneği ile ortaya çıktı.
Heng, elini serbest bırakmak üzereyken tehlike hissi tarif edilemez bir yüksekliğe ulaştı. Zheng'in görebildiği tek şey okun ucuydu. Bu baskı onda, biraz bile hareket ederse okun onu delip geçeceği hissini oluşturdu. Bu his o kadar güçlüydü ki direnmek için gereken gücü kendinde bulamadı ve kendini durdurma noktasına geldi. Heng'den sadece üç metre uzaktaydı. Hiçbiri artık geriye doğru çekilemezdi.
''Yaklaşma bana!'' Heng, kısık sesle söyledi. Gözleri hala bulanıktı ve bu yüzen Zheng, onun ne düşündüğünü anlayamadı. Ama üzerindeki baskı hissi o kadar gerçek gibiydi ki Zheng'in konuşma yeteneği kaybolmuştu. Ağzını açar açmaz okun ona isabet edebileceğinden korktu. Bu, savunabileceği ya da kaçınabileceği bir şey değildi. Önceden aldığı ok darbesi onu sadece yaralamıştı ama bu kesinlikle onu öldürecekti.
Zheng, yavaşça elini hareket ettirdi. Bunu yaparken ter içinde kalmıştı, çünkü herhangi bir şeyde Heng'in oku atmasından korkuyordu. Neyse ki, Heng oku atmadı. Zheng'in kafasına doğru baktı. Zheng, bir önceki ok darbesinin sebep olduğu yaraya parmağını koydu ve sonrasında parmağını döndürdü. İyileşen yara açıldı ve aniden kan fışkırdı. Bu kanın birazı, Heng'in yüzüne sıçradı.
Heng, kaşlarını çattı. Gözleri normale dönmeye, elleri ve bacakları da titremeye başladı. Ve sonunda elindeki oku attı. Ok, Zheng'in kafasını sıyırdı geçti. Okun oluşturduğu hava basıncı Zheng'in derisini kesmişti. Bu atış Gauss tüfeği ile karşılaştırılabilirdi.
Zheng, hala yüreğinde bir ürperti hissediyordu. Etrafa bakmak için başını çevirdi. Oka dair hiçbir iz yoktu ama duvarda bozuk para büyüklüğünde bir delik vardı. Hemen sonra duvar çatırdamaya başladı. Bu çatırtı, önce duvarı ikiye böldü ve örümcek ağı deseni gibi bir iz oluştu, sonrasında tüm duvar paramparça oldu.
Heng, oku attıktan hemen sonra yere yuvarlanmaya başladı. Ağzında kabarcıklar oluştu ve kasları şiddetli bir şekilde sarsıldı. Bu durum, muhtemelen kilidi açık moda ilk defa girmesinin bir etkisiydi.
Zheng, Heng'e doğru koşarken içini çekti ve bir şaplak atıp onu yere serdi. Sonrasında Honglu'ya döndü. Honglu, hemen elmasını bitirdi ve konuştu: ''Bunu kendim yapacağım.'' Ayağıyla bir saksı aldı ve Zheng'in kafasına attı. Saksı paramparça olunca Honglu bilinçsiz bir şekilde yere doğru düştü.
Zheng, ona bakarak kahkaha attı. Hızla Honglu yere düşmeden onu tuttu ve sonra onu Heng'in yanına yatırdı. Heng'in suratı bembeyaz oldu. Hâlâ sıkı bir şekilde elindeki yayı tutuyordu. Hâlâ korkuyormuş gibi görünüyordu.
Heng, kavga etmekten korkardı. Bu korku, diğer insanların zarar görmesinden ve kendisinin incinmekten korkmasından dolayı oluşmuştu.. İlk atışında büyük bir isabet hassasiyeti vardı. Ancak rakibinin ona saldıracağını düşündüğünde geriye çekilmeye başlayacaktı. Zheng, bunu düşünmemişti ama sonra aniden Xuan'ın bu yerde ne yapardı diye düşündü.
Sonrasında hiç düşünmeden iyileşen yarasını yeniden açtı ve Heng'e doğru kan sıçrattı. Heng, kilidi açılmış modda olmasına rağmen Zheng sadece bu riski alabilirdi. Çünkü Xuan olsaydı, Heng'in hata yapmasının ya da atış kontrolünü kaybetmesi şansının en az %50 olacağına inanırdı.
Tam beklediği gibi, Heng'in zihni kan ile temasa geçtikten sonra karmakarışık bir hale girmişti. İçgüdüsel korkuları kavga etme azmini kaybettirdi ve atışı kaçırmasına sebep oldu. Zheng, Heng'in bu korkaklığının hayatını kurtaracağını hiç beklemiyordu.
İçini çekti ve sonra Heng'e doğru mırıldandı: ''Oldukça iyi. Bu atış, hayal ettiğimden daha güçlü. İsabet ederse kimse buna engel olamaz. Ama ne yazık ki isabet etmedi." Zheng, merdivenlere doğru yürümeye başladı.
Güvenli merdivenleri çıkması birkaç dakikasını aldı. Zheng, sonunda binanın en üst katına çıktı. Büyük bir anten dışında çatı katı dümdüzdü ve tamamen açıktı. Hafif bir rüzgâr esiyordu. Jie ve Nana, manzaraya bakan duvarın kenarında oturuyordu.
''Geciktin Zheng.'' Jie, gülümseyerek söyledi.
Zheng, ağzından kan tükürdü. Kendi açtığı yara gittikçe kötü bir hal alıyordu. Tatsız bir ses tonuyla konuştu: ''Bana bu kadar samimi davranma. Dostlar birbirlerine böyle şeyler yapmaz. Acele et ve Yinkong'a durmasını söyle. Hâlâ Lan'ın peşinde.''
Jie, Nana'nın elini okşadı ve sonra Zheng'e doğru döndü: ''Üzgünüm. Benim yeteneklerim İmalı Gözler ve Zihin Gücü. Bunlar sadece öneriler ve ayrıca ruh gücü kullanıcılarında geri tepmeye sebep olabilirler. Onları kontrol etmedim. Zihin kontrolü, bir kişinin tüm potansiyelini ortaya çıkartamaz. Bu yüzden Yinkong'a emir veremem. Sadece tüm düşmanlarını öldürmeye yönelik fikri var. Ayrıca Yinkong, bu kadar uzaktayken nasıl onun düşüncelerini yönlendirebilirim? Tabii...''
Zheng, bağırdı: ''Tabii ne?''
Jie, gülümsedi. ''Tabii beni yenersen. Öneri’nin kökü yenilirse Yinkong normale dönecektir. Şimdi neredeyse Lan'ı yakalamış olmalı. İki ya da üç dakikan kaldı. Yakaladığı zaman tek vuruşta Lan'ı öldürebilir. Yani, beni yenmek istiyor musun?''
Zheng, dişlerini sıktı. Bir kez daha Aşamalı Bıçağını etkinleştirdi ve soğuk bir ses tonuyla kuştu: ''Jie, bana gerçeği söyle sonra seni yere sereceğim.Yoksa gerçekten ölmek mi istiyorsun?''
Jie, acı bir şekilde gülümsedi: ''Kim ölmek ister ki? Kimse ölmeyi istemez. Tüm gücümden vazgeçip hayatımın geri kalanında sevgilimle birlikte güzel bir yerde yaşamayı tercih ederim. Ama cidden benimle konuşup zamanını harcamak istiyor musun? Fazla zamanın kalmadı.''
Zheng, bağırdı ve sonrasında bıçağını tutup Jie'ye doğru koştu. Diğer eliyle hafif makineli tüfeğin tetiğini çekti.
Mermiler Jie'ye doğru gitti. Ancak mermilerin hepsi Jie'nin iki metre önünde donuyordu ve Zheng bu duruma şaşırdı. Kurşunların hiçbiri Jie'ye daha fazla yaklaşmıyordu.
''AA yeteneği, Zihin Gücü. Bir rehber olarak, tam potansiyel için her türlü geliştirmeyi kullanabilirim. Bu rehberler için özel bir durum. Sana bir rehberin ne olduğunu söyleyeceğim.''
Jie, elini salladı. Mermiler Zheng'e doğru geri döndü. Neyse ki bu mermilerin arka kısmı Zheng'e doğru ilerledi. Bu yüzden sadece acı verici oldu ve herhangi bir yaraya sebep olmadı. Aksi halde o kadar fazla kurşundan sıyrılamazdı.
''Rehber, Tanrı tarafından simule edilen bir insan. Normal bir insan gibi bir takımın içinde saklanır. Ancak ölmezler. Eğer bir filmde ölürse, o zaman bir sonrakinde çaylakların arasında bir Rehber olacaktır. Bizler aslında var olmayan yapay kişilikleriz.''
Jie, konuşurken elini tekrar salladı. Büyük ve görünmez bir güç Zheng'e vurdu. O kadar hızlı bir şekilde gelmemesine rağmen Zheng onu göremiyordu ve nasıl sıyrılacağını bilmiyordu. Zheng, bu darbe yüzünden çok yoruldu.
''Rehberler, zor durumlarda takımlarına yardım edemezler, özellikle savaşçı olarak. Ayrıca lider olarak adlandırdığı kişiden başka kimseye saldıramaz. Üçüncü olarak, lider olarak adlandırdığı kişi, testi geçerse Rehber kaybolur, liderin genetik kısıtlamasının sonraki aşamasının kilidini açar ve ona resmi bir liderlik pozisyonu verir."
"Ben Çin takımının lideriyim ve ayrıca bir Rehberim. Testi geçen son kişi Elm Sokağı’ndaki Kabus filmindeydi ama birleşme sırasında öldürüldü. Ben de onun hafızasını emip vücudunu aldım ve bu yüzden Tanrı’nın sınırlamalarının bazılarını kırdım. Ama henüz ana savaşçı olamam ve herhangi bir üyeye saldıramam.''
Jie konuşurken, Zheng çatının kenarına ve binadan aşağıya doğru düşüyordu.