Bölüm 77: Lord Esin
Bu tıbbi bitkiler değerli materyaller olmasa da, yine de nadirdiler. Bir çok Gelişimci onları toplayabilmek için onlarca yıl harcıyordu.
Ve burada, Shangguan Xiu’nun çantasında yüzlercesi vardı.
Ayrıca biri turuncu biri mavi olan ve içinde iki tıbbi hap bulunan yeşim kutular da vardı. Belli ki bu haplar son derece değerliydi.
“Bu bitkilerin hepsi Yetkin Temel Hapı yapmak için gereken materyaller… Bu tıbbi haplar ise…” Onların dikkatlice inceledikten sonra tekrar kaplumbağa kabuğuna baktı ve gözleri parladı.
“Yetkin Temel Hapı yapmak için yedi tane ikincil hap gerekiyor. Bu ikisi Shangguan Xiu’nun çoktan yapmış olduğu haplar.” Meng Hao durumu şimdi anladı, ama hala biraz şaşkındı. Shangguan Xiu tüm bu şeyleri elde etmek için elli yılını harcamıştı, fakat Qi Yoğunlaştırma aşamasında olan bir Gelişimci olarak hala bu zaman ona yeterli olmamıştı.
“Ve hatta arkasında Samanyolu Şehri vardı…”
Meng Hao hala tam olarak anlamadığı bazı şeylerin olduğunu hissetti. Yetkin Temel Hapı yapmak için Shangguan Xiu, klanının yüzlerce yıllık birikimi olan eşyaları Samanyolu Patriğinin hazine odasından çalmıştı. Buna ek olarak tüm toprakları, bu eşyaları bir araya getirmek için aşındırmıştı.
Fakat, hala bir kaç tane daha gerekli eşyası eksikti. Özellikle nadir olan bir bitki sapından bir tane vardı, ama üç taneye ihtiyacı vardı. Meng Hao en sonunda Shangguan Xiu’nun onu neden deliler gibi takip ettiğini anlamıştı, amacı bakır aynaydı.
Fakat, en sonunda bütün servetini Meng Hao’nun eline teslim etmişti. Shangguan Xiu eğer böyle olacağını bilse, Meng Hao’ya hiç bulaşmazdı. Ama bulaşmıştı ve elli yıllık hazırlığını dönülmez bir şekilde kaybetmişti.
Meng Hao derin bir nefes aldı, kaplumbağa kabuğunu ve tıbbi materyalleri depolama çantasına attı, ardından diğer depolama çantalarıyla birlikte hepsini Kozmos çantasına yerleştirdi.
Ormanda duran Meng Hao gökyüzüne doğru baktı. Yetkin Temeli düşünürken gözleri yavaşça parlamaya başladı. Kalbi güm güm attı.
“Hapı tükettikten sonra Felaket Yıldırımı düşecek. Şu an Yetkin Temeli düşünmemeliyim bile. Buna Temel Kurulumu aşamasına ulaştıktan sonra karar vermeliyim. Şu an düşünmem gereken mesele Patrik Reliance ile üç büyük Tarikat arasındaki olay.” Gözlerini kapattı ve bir kaç nefes sonra, bütün endişeli düşüncelerini bastırdı. Tekrar gözlerini açtığında, gözleri sakindi.
“Bir yıl geçti bile ve Patrik Reliance’ın verdiği süre doldu. Eğer Zhao Ülkesi uzmanlarını oraya toplayabilirsem, bana iyi bir ödül vereceğine söz verdi…” Meng Hao’nun gözleri parladı.
“Ama böyle bir şeyi yapmak çok tehlikeli.” Kaşlarını çattı, tereddüt içindeydi. “Gelişim Merkezim şu an Qi Yoğunlaştırma aşamasında. Bu tıpkı kayalara karşı yumurta atmak gibi olacak.”
“Muhtemelen bu işe karışmamalıyım. Ne de olsa, Patrik Reliance bir yıl sonra dedi ama tam bir tarih vermedi. Gelişim merkezim biraz daha yükseldiğinde, belki de Temel Kurulumu aşamasına ulaştığımda bu konuyu tekrar düşünebilirim. O zaman biraz daha güvenli bir pozisyonda olacağım.” Başını kaldırdı. Patrik Reliance aniden üç renkli mızrağın kaybolmasına neden olduktan sonra, onun güvenilirliğine karşı biraz inancını kaybetmişti.
“Fakat, üç büyük Tarikatın tutuklama emri yüzünden, öğrenciler her yerde beni arıyor. Eğer zor bir duruma düşersem o zaman tehlikeyle yüzleşip onları Patriğin meditasyon alanına çekmeye çalışırım.” Meng Hao yabani dağlarda sessizce koşarken kararını kesinleştirmişti.
Ama ileri doğru koşmaya devam ederken, aniden tuhaf ve asabi bir hissiyat sezdi. Kalbi yalpaladı ve sanki görünmez, devasa bir el göğsünü delip kalbini sıkıştırdı.
Aniden etrafındaki bitkilerin ona doğru soğukça baktığını hissetti.
Bu his anında geçmiş olmasına rağmen Meng Hao’nun yüzü soldu. Etrafına baktı. Her şey sessizdi ve ne olduğuna dair en ufak bir ipucu bile yoktu. Bu onun haya gücü müydü?
“O da neydi?” diye düşündü kendi kendine. Bir süre sonra gözleri parlayarak en yüksek hızıyla ileri doğru fırladı.
Bu arada, Meng Hao’dan çok çok uzakta ama Zhao Ülkesi sınırları içinde mora çalan mavi cübbeli yaşlı bir adam bir dağda bacaklarını çaprazlamış oturuyordu. Adamın gözleri kapalıydı ama sağ eli hızlı hareketlerle bir büyü sergiledi. Gözleri yavaşça açıldı ve uzaklara doğru baktı.
“Oradasın...” dedi soğukça. “Üç Tarikatın seni benden saklamak istemesi ne kadar da gülünç bir şey.” Bir adım ileri attı ve ardından ortadan kayboldu.
Aynı sırada, Liu Daoyun da hızlanıyordu. Meng Hao onu kaybetmişti, ama o Meng Hao’nun girdiği dağları görmüştü. Takibini sürdürürken yüzü inanılmaz bir nefret ve zalimlikle doluydu.
Onun Meng Hao’ya karşı hissettiği nefret kemiklerine kadar işlemişti. Gümüş mızrağın sebep olduğu kanlı kaza onun tüm Zhao Ülkesinde dalga konusu olmasına neden olmuştu ve neredeyse iki Tarikatın savaşmasına neden olacaktı. Bu savaş önlenmiş olsa da, o eylemleri sebebiyle ağır bir bedel ödemişti.
Büyük Tarikat Kıdemlilerinin karşısına çıktığı günü düşünmek bile onu deliye çeviriyordu. Onu Mühürleme Direğine bağlamışlar ve ardından Alev Kırbacıyla yüzden fazla kez kırbaçlamışlardı. Bu büyük bir acı ve ıstıraptı!
Bu kırbaç darbeleri derisini kesmiş ve etlerini ayırmıştı. Acı kemiklerine kadar saplanmıştı. Bugün bile hala geceleri sık sık uyanıyor ve her uyandığında Meng Hao’yu öldürme arzusu daha da büyüyordu.
Meng Hao’yu takip edenlerin aksine, onun amacı ele geçirmek değil öldürmekti!
Bu Tarikatın öfkesini kaldırabilirdi, ama çoktan onları yüz üstü bırakmaya karar vermişti. En kötüsü, Meng Hao’yu öldürdükten sonra Zhao Ülkesinden kaçacaktı. Güney Diyarı çok büyüktü ve özellikle merkez bölgesi bir çok Gelişimci şehriyle doluydu. Dokuzuncu seviye bir Gelişimci olarak kesinlikle onu almaya gönüllü olacak bir yer bulabilirdi. Daha sonra günün birinde tekrar Zhao Ülkesine geri dönecek ve Soğuk Rüzgar Tarikatını dümdüz edecekti. Kırbaçlandığı zamanın acısını kanla temizleyecekti.
O sırada hızı en yüksek seviyedeydi, bütün gücünü kullanıyordu. Tarikatların Temel Kurulumu uzmanları ve Nüve Formasyonu Patrikleri gelmeden Meng Hao’yu bulup öldürmeye kararlıydı.
“Meng Hao, kaçmayı deneyebilirsin, ama nereye kaçtığının bir önemi yok!” Liu Daoyun’un öldürme arzusu göklere ulaştı. Borç aldığı büyüleyici hazineyi düşününce Meng Hao’yu öldürebileceğine dair inancı daha da artmıştı.
Liu Daoyun kristalimsi kılıcının üzerinde dağlara doğru giriş yaptı. Bakışlarıyla sağı solu taradı. Dokuzuncu seviye olduğu ve İç Tarikat öğrencisi olduğu için elinde bir ses iletim yeşim kayışına sahipti, bu kayış ile bölgedeki tüm öğrencilere Meng Hao’yu görmeleri halinde hemen kendisini haberdar etme bilgisini verdi.
Kısa bir süre geçti. Liu Daoyun havada süzülürken aniden depolama çantasına vurdu ve elinde parlak bir yeşim kayış belirdi. Onu alnına doğru bastırdı ve ardından güldü. Yönünü değiştirerek hemen ona bilgi gönderen öğrenciye doğru fırladı.
Tütsü çubuğunun yanma süresinin yarısı kadar sonra Liu Daoyun değerli yelpazesiyle ilerleyen Meng Hao’yu gördü. Evet, o bir Soğuk Rüzgar Tarikatı öğrencisini tek hamleyle kafasını delip öldüren adamdı.
Aynı sırada, Meng Hao arkasına baktı ve soğuk gözlerine Liu Daoyun’un figürü çarptı. Kendi kendine somurttu. Görünmez bir elin kalbini sıkıştırdığı hissiyatından beri, izleniyor olduğunu hissetmişti. Hakikaten de kısa bir süre sonra etrafta üç büyük Tarikattan gelen Gelişimcilerin olduğunu fark etti.
Onlardan kaçınmasına imkan yoktu. Eğer onlara saldırsa ve hızlıca öldürse bile, kelimeleri kesinlikle yeşim kayış aracılığıyla iletilmiş olacaktı.
“Meng Hao!” diye bağırdı Liu Daoyun. Sağ eliyle bir büyü örüntüsü oluşturdu ve hemen ardından ayağının altındaki uçan kılıç monoton bir ses eşliğinde Meng Hao’ya doğru fırladı.
“Bakalım bu sefer kaçabilecek misin! Ben, Liu, seni bugün paramparça edeceğim! Bu, kalbimdeki nefreti eritmemin tek yolu!” Liu Daoyun’un gözleri Meng Hao’yu gördüğü andan itibaren kıpkırmızı olmuştu ve içlerindeki öldürme arzusu daha da kabarmıştı.
Meng Hao’nun gözleri parladı ve tam yoluna devam edecekken aniden zihni titredi. Hala kalan bir parça Ruhsal Duyu Meng Hao’nun aniden geriye doğru hareketlenmesine neden oldu. Uçan kılıç ona doğru gelse de, vahşi bir rüzgar yükselerek kristalimsi kılıcı savurdu.
Aynı sırada, yaşlı bir adam ortaya çıktı. Üzerinde mora çalan mavi bir cübbe vardı ve yüzünde biraz yaşlılık belirtileri olsa da, gözleri insanın ruhunu titreten korku verici bir parlaklıkla doluydu.
Gözleri sanki güneşi, ayı, yıldızları içeriyor gibiydi, bu gözlere bakarsan kaybolacakmışsın gibi bir his veriyordu. Mavi cübbesinin üzerine tuhaf bir model dikilmişti; görünüş olarak bir sunağa benziyordu, tek bir gözün tam ortasında duruyordu. Bu göz yaşlı adamın gözlerinde bile daha büyük bir kederle dolu gibiydi.
(FN: Dayı İllumemati çıktı Rıza Baba.)
“Ne kadar güçlü bir kin.” dedi sakince, Liu Daoyun’a bakıyordu. Yaşlı adam konuştuğunda, Meng Hao’nun etrafındaki ruhsal enerji sanki bir kaosa düşmüş gibi oldu ve aniden kendini olduğu yere bağlanmış hissiyatına kapıldı. Bir kez daha görünmez elin kalbini pençelediğini tecrübe etti. Yüzü titreşti ve kalbi güm güm attı.
Liu Daoyun adamı gördüğünde yüzü düştü ve hemen bir kaç adım geri çekilerek ellerini kenetledi ve selam verdi.
“Ben genç nesilden Liu Daoyun. Selamlar, Lord Esin.”
Tam Liu Daoyun selamını verirken gökyüzünde altı tane figür belirdi. Onlar oldukça uzaktaydı ama tek bir nefeste oraya varmışlardı.
Bu altı kişiyi görünce Meng Hao’nun kalbi kötüleşti. Onlar tanıdıktı. Reliance Tarikatının dağıldığı gün ortaya çıkan Zhao Ülkesinin Nüve Formasyonu Tuhaflarıydı. İçlerinden biri kadındı ve Meng Hao onun üzerinde derin bir etki bırakmıştı.
Onların varmasından kısa bir süre sonra, gökyüzü monoton sesler eşliğinde ışık ışınlarıyla dolarak ondan fazla kişi daha oraya yaklaştı. Onlar süzülmüyordu, gerçekten uçuyor ve gökyüzüne gök gürültüsü gibi sesler bırakıyorlardı. Bu yakınlardaki kuş ve hayvanların titremesine neden olmuştu. Bu insanlar geldiğinde hepsinin de gözleri Meng Hao’nun üzerine düştü.
Meng Hao sert bir yüzle etrafa bakındı. O gün ona saldırma teşebbüsünde bulunan asabi Temel Kurulumu Gelişimcilerini gördü.
Bölgenin her yerinden güçlü baskılar geliyordu. Liu Daoyun’un yüzü soldu ve birkaç adım geriye doğru çekildi. Bakışları Meng Hao üzerindeydi, şu an öldürme arzusunu saklamış olsa da yüzündeki garez çok belliydi.
Meng Hao’nun kalbi kötüleşti; bugün kaçabileceği hiçbir yer yoktu. Bir an sonra ifadesi normale döndü. Derin bir nefes aldı ve etrafındaki Zhao Ülkesi uzmanlarına baktı. Hiçbir şey söylemedi.
Fullbringer Notu: Gözlerim yanıyor.