"Kalırsa içimde bir derin sızı kalır," diyor şarkı. Varsın kalsın. Niye korkuyoruz ki sızılardan bu kadar? Bir sızıyla yaşamak, içinden nehir geçen bir şehirde yaşamak gibi. Hani yağmur yağınca taşacak, bilirsin. Mümkün mertebe, dere yatağına kurmazsın şehrini... Sonra tadını çıkarmak kalır sadece. Ne bileyim, kederli bir akşamüstü gidip kenarına oturur, bir ıslık tutturursun. Üşürsün belki. Bir bardak çay elinde, sarar da sararsın elini ısıtsın diye... Sızılar güzeldir... Yalnızca onlarla yaşamayı bilmek gerekir.