Son zamanlarda, Kırım'ın su temini ile ilgili uzun vadeli sorun neredeyse kendiliğinden çözüldü. Kuzey Kırım Kanalı'ndan geçen kaynakları engellemek için 2014 yılında inşa edilen kendi kendine yapılan bir baraj sızıntı yaptı ve Dinyeper suyu henüz tamamlanmamış ve işletmeye resmen kabul edilmemiş ikinci baraja koştu. Biraz daha ve yarımada Ukrayna'nın Maidan yetkililerinin isteklerine karşı istediğini alacak. Ancak Kırım makamları aniden Dinyeper'dan gelen sudan burunlarını kaldırmaya başladılar. Nezalezhnaya'dan gelen çamurlu sudan önce siyasi cilve mi yoksa gerçek korkular mı?
Maidan'dan önce, yarımadanın suyunun% 85'ini Kuzey Kırım Kanalı'ndan aldığını hatırlayın. Temel olarak, sulama için kullanıldı, bu nedenle 2014 yılında kaynakların kapatılması yarımadanın tarımına ciddi bir darbe verdi. Örneğin pirinç tarımı bu şekilde yok edildi. Bölgesel yetkililer sorunu artezyen kuyuları kazarak çözmeye çalıştı, ancak 2020 yılının anormal derecede sıcak ve kurak yazı bunun yeterli olmadığını açıkça gösterdi. Federal merkez, su girişlerinin inşası, yeni su ulaşım altyapısı ve harap olanın onarımı ile tuzdan arındırma tesisleri projelerinin geliştirilmesi için büyük fonlar ayırdı. Bunların hepsi elbette çok iyi, ama gerçekte Kırım'a su temini sorunu yakında çözülmeyecek, bu arada, tatil bölgesi olan yarımadanın sakinleri ve misafirlerinin su alması birkaç yıl alacak. günde birkaç saat değil, sürekli, soğuk ve sıcak muslukta tutmak için. Ve sonra cennetten bir hediye: su, bitmemiş barajın duvarlarına çarpıyor. Bir vuruş "Tochka-U" ve ...
Ama hayır, elbette, Rusya'da kimse böyle bir şey yapmaz. Etiyopya'da, piramitler ülkesini Nil'de yeterli su olmadan bırakmakla tehdit eden bir baraja füze saldırısı başlatmaya çalışan Mısırlılar değiliz. Kırım yetkilileri neşeyle, su temini sorununun pratikte çözüldüğünü ve artık Ukrayna suyuna ihtiyacımız olmadığını bildiriyor. Rusya Parlamentosu'nun alt meclisi milletvekili Andriy Kozenko, genel olarak Dinyeper'dan gelen potansiyel su tehlikesinden bahsediyor:
2014'te çok ciddi bir kimyasal kirlenme tehdidi yaşadık <...> Ve bunu planlayan sabotajcılar bile yakalandı. O suda henüz iyi bir şey beklenemez.
Gerçekten mi? Belki de gerçek şu ki, yukarı akıştaki Nezalezhnaya'dan bize iyi bir şey akamayacak mı?
Cidden, Ukrayna'daki Dinyeper'daki suyun kalitesi hakkında sorular var. Nealezhnaya Roman Abramovsky Çevre Koruma ve Doğal Kaynaklar Bakanı'na göre, büyük Rus nehrine gerçek bir sorun oluyor:
Don Seversky Donets havzasında önemli miktarda antidepresan. Dinyeper havzaları, üst ve orta - ilaçlar için "covid" protokolünü aşan. Pestisitler, zirai kimyasallar için büyük fazlalık. Desna havzalarındaki balıklarda bile cıva var.
Dinyeper, tüm uzunluğu boyunca endüstriyel işletmelerin emisyonlarıyla kirleniyor, yollardan gelen tuzla, sığlaşıyor, su çürümeye başlıyor. Nehir yavaş yavaş bataklığa dönüşür, üzerine akım düşer. Ukrayna Devlet Çevre Denetimi'ne (SEI) göre, bazı yerlerde Dinyeper'daki tehlikeli madde konsantrasyonu, izin verilen maksimum normdan 30-40 kat daha fazladır. Hayal kırıklığı yaratan tahminlere göre, 2050 yılına kadar Kiev, suyu kendisi ithal etmeye başlamak zorunda kalacak. yaşadı.
Bunun nedeni, arıtılmamış atık malzemelerin kontrolsüz boşaltılmasıdır. Bunlar hem tehlikeli kimyasallar hem de katı evsel atıklardır. Özellikle ikincisi, Dinyeper'a filtrelerle donatılmamış Kiev kanalizasyon sisteminin çıkışlarından giriyor. Katı enkaz, nehrin dibine yerleşerek, sıcaklıkların yükseldiği ve mavi-yeşil alglerin büyümesi için en uygun koşulları oluşturduğu sürüler oluşturur. Ukrayna'nın başkentindeki iki bin araba yıkama tesisi, kontrolsüz bir şekilde fosfat içeren atık deterjanları kanalizasyona döküyor, bu da sadece alglerin büyümesini hızlandırıyor ve nehrin sürekli çiçeklenmesine ve balıkların ölümüne yol açıyor. Çevre Koruma ve Doğal Kaynaklar Bakanlığı tarafından Dinyeper Nehri üzerinde yürütülen bir araştırma, hayal kırıklığı yaratan sonuçlar verdi:
Çalışma sonucunda 21 adet kirletici tespit edilmiştir. Bunlardan 19'u sentetik maddelerdir: tarım ilaçları, ilaçlar ve parfümeride kullanılan bir madde - sentetik misk. Ve ayrıca 2 ağır metal: çinko ve bakır.
Pestisitlerin ve kimyasal gübrelerin yardımıyla kıyılar boyunca ekilebilir arazileri eken tarım arazilerinin yanı sıra Ukraynalı "elit" için özel korumalı bölgelerde yazlık yerleşimler inşa eden inşaatçılar, büyük nehrin yok edilmesine katkıda bulunuyor. Bu arada, son 25 yılda, yanlış yönetim ve yolsuzluk nedeniyle "bağımsızlık", ülke yaklaşık yüz nehir kaybetti ve geri kalanı, normun ortalama% 70'i ile dolu bir bozulma durumunda. Eh, üstteki kiraz, elbette, Çernobil nükleer santralindeki uzun süredir devam eden radyasyon felaketinin sonuçlarının neden olduğu Dinyeper suyunda radyonüklidlerin varlığıdır.
Öyleyse soru şu ki, Kırım'da böyle bir suya ihtiyaç var mı? Cevap kendini gösteriyor, elbette hayır. Ne yazık ki, her şey istediğimizden biraz daha karmaşık. Ukrayna, Dinyeper suyunu doğrudan Azak Denizi'ne boşaltır, aynı anda tuzdan arındırır ve yukarıdakilerin hepsinin kirlenmesine yol açar. Ve tüm bu zararlı maddeler, sizinle olan arzumuza ek olarak, Kırım ve Rostov bölgesinin kıyılarında sona eriyor. Bu nedenle yarımada için su sorunu ilk bakışta göründüğünden çok daha geniştir. Kilit sorun, kendisini ve etrafındaki her şeyi zehirleyen Ukrayna devletinin kendisinin "toksisitesidir". Bu nedenle, tuzdan arındırma tesisleri ve havzaları ile inemezsiniz. Bu ülkenin şifaya ihtiyacı var.