Pasifik Okyanusu, Dünya yüzeyinin neredeyse üçte birini kaplar, ancak yüzyıllar önce, Polinezyalı denizciler Oceana ve Amerika arasında dağılmış yaşanabilir adaların çoğunu bulup dolduracak kadar yetenekliydi. Şimdi yeni bir genetik analiz, onların inanılmaz yolculukları ve bu yolda tanıştıkları insanlar hakkında daha fazla bilgi veriyor.
kışkırtıcı yeni ders çalışma Polinezyalılar ve Yerli Amerikalıların 800 yıl kadar önce temas kurduklarını savunuyor. Bu tarih, ilk buluşmalarını Avrupalıların Amerika'ya gelişinden önce ve böyle bir ilk karşılaşmanın yeri olarak öne sürülen Paskalya Adası'nın (Rapa Nui) yerleşiminden önce olacak.
Araştırmacılar, yayınlanan Doğa Pasifik'te ve Güney Amerika kıyılarında yaşayan modern halkların genlerini örneklediler ve sonuçlar, Doğu Polinezya ile Amerikalar arasındaki yolculukların 1200 yıllarında gerçekleştiğini ve uzak Güney Marquesas takımadalarında bu popülasyonların bir karışımıyla sonuçlandığını gösteriyor. Polinezyalıların mı, Yerli Amerikalıların mı, yoksa her iki halkın da onları bir araya getirecek uzun yolculuklara çıkıp çıkmadığı bir sır olarak kalıyor. Bulgular abilir Bu, şu anda kıyı Ekvador veya Kolombiya'dan gelen Güney Amerikalıların Doğu Polinezya'ya giriştiği anlamına geliyor. Alternatif olarak, Polinezyalılar, bu Güney Amerikalı insanlarla zaten karışmış olarak, Marquesas'a tek başlarına gelebilirlerdi - ancak yalnızca onlarla tanışmak için Amerika kıtasına ilk kez yelken açmış olsalardı.
Alexander Ioannidis Stanford Üniversitesi'nde genomik ve popülasyon genetiği üzerine çalışan Dr. Doğa . Genler, katkıda bulunan Yerli Amerikalıların Ekvador ve Kolombiya'nın kıyı bölgelerinden geldiğini gösteriyor. Gösteremedikleri ve bizim de bilmediğimiz şey, olayın tam olarak ilk nerede gerçekleştiğidir - bir Polinezya adasında veya Amerika kıyılarında.
efsanevi yolcular
Tarihin en büyük keşif dönemlerinden birini başlatan Polinezyalılar, uçsuz bucaksız Pasifik Okyanusu boyunca kanoyla seyahat ettiler. Doğuya yaptıkları birkaç yüzyıllık yolculuk sırasında, Yeni Zelanda'dan Hawaii'ye 16 milyon mil karelik bir alana dağılmış, Paskalya Adası (Rapa Nui) ve Markiz Adaları gibi belki de MS 1200'e kadar en uzaklara ulaşan küçük adaları bulup yerleştiler. bu yolculukları kayıt altına alacak yazılı bir tarih yok, ancak bilim adamları çeşitli kanıtları kullanarak gezilerin izini sürdüler. Örneğin, birbirinden çok farklı ada grupları arasında dillerde çarpıcı benzerlikler vardır ve yapı ve taş kalıntıları, onları kimin inşa ettiğine dair ipuçları sunar. Tatlı patates gibi gıda maddelerinin yayılması bile -Amerikan kökenli, ancak Pasifik boyunca ve başka hiçbir yerde bulunmayan- insanların sonunda Pasifik'i doldurduğu beceri ve sinir hakkında kanıt sunabilir (bazı bilim adamları, tatlı patates doğal olarak dağıldı .)
Sanatçının, popülasyonun karışık kökenini gösteren, Pasifik ve Amerika'daki çeşitli bölgelere kadar uzanan genetik kökleri olan Polinezyalı birey izlenimi.(Ruben Ramos-Mendoza)
Son zamanlarda, bilim adamları bu eski yolcuların yollarını torunlarının genleri aracılığıyla çizmeye çalıştılar. Çalışmanın yazarlarından Andres Moreno Estrada, '800 yıl önce Dünya'nın en uzak yerlerinden birinde temas kuranların DNA'sında kaydedilenler dışında, hiçbir kesin iz bırakmayan tarih öncesi bir olayı genetik kanıtlarla özetliyoruz. , Ulusal Biyoçeşitlilik için Genomik Laboratuvarı (Meksika) ile. Bu çalışma için Estrada ve meslektaşları, Pasifik boyunca 17 adadan ve ayrıca Güney Amerika'nın Pasifik kıyılarında yukarı ve aşağı halklardan gelen 800'den fazla günümüz insanı için genom çapında bir analiz yaptılar ve bunlar arasında karışım olduğuna dair kanıt aradılar. iki nüfus. Tanımlanan herhangi bir yerli sinyalin Avrupa temasından sonra karıştırılarak oluşturulmadığını doğrulamaya yardımcı olmak için bir avuç Kolomb öncesi, Güney Amerika DNA örneği eklediler.
Bulguları, Polinezya'nın en doğudaki adalarından bazılarındaki insanlar arasında bir Kızılderili genetik imzasını ortaya çıkardı. Bu imza sadece Kolombiya'nın yerli halkları arasında ortak bir kaynağa işaret etmekle kalmadı, aynı zamanda onu farklı adalarda taşıyan insanların aynı Kızılderili atalarını paylaştığını da gösterdi.
Büyüleyici yeni kanıt, diyor Pontus Skoglund Francis Crick Enstitüsü'ndeki antik genomik laboratuvarını yöneten ve araştırmaya dahil olmayan Dr. Skoglund, daha önce bazılarının aksine, Yerli Amerikalıların Avrupalılarla karşılaşmadan önce Polinezyalılarla karşılaşacaklarına dair kanıtlarla özellikle ilgilendi. çalışmalar göründü. Bu, Kızılderili soyunun, Trans-Pasifik seyahatinin belgelendiği daha yakın sömürge tarihindeki olaylardan kaynaklanmadığını gösteriyor.
kim kiminle tanıştı
Yerli Amerikalılar bu uzak adalara 1200 civarında ulaşmışlarsa, muhtemelen bunu hakim akıntıları ve rüzgarları takip ederek yaptılar. 1947'de kaşif Thor Heyerdahl, bir sal üzerinde rüzgarlar ve akıntılar üzerinde sürüklenerek Pasifik'te seyahat etmenin mümkün olduğunu ünlü bir şekilde gösterdi. ne zaman ünlü oldu Kon-Tiki Güney Amerika'dan Raroia Atolü'ne 4.300 milden fazla yolculuk yaptı. Bu adalar, genetik çalışmanın Polinezya ve Kızılderili halkları arasındaki muhtemel temas noktası olarak önerdiği bölgede bulunuyor.
Ioannidis, sürükleniyorsanız rüzgarların ve akıntıların sizi oraya götüreceğini söylüyor. Kıyı ticaret yollarında seyreden teknelerdeki insanlar rotadan çıkmış veya denize sürüklenmiş olsaydı, aynı akıntılar ve rüzgarlar onları bu Pasifik Adalarına götürmüş olabilir.
Paul Wallin İsveç'teki Uppsala Üniversitesi'nden araştırmaya dahil olmayan bir arkeolog, bu çalışmanın bir Yerli Güney Amerika'nın Pasifik'le temasını doğrulayabileceğini düşünüyor. Wallin, [Bu] tatlı patatesle ilgili aynı alan DNA çalışmalarının gösterdiğini, [yani] bu erken karışımın Doğu Polinezyası'ndaki tatlı patatesin varlığını açıklayabileceğini söylüyor. Tarih o kadar erken ki, Yerli Güney Amerikalılar Güney Marquesas'a Polinezyalılardan hemen önce gelmiş olabilirler, diye ekliyor.
Heyerdahl'ın başarısına rağmen, çoğu bilim adamı, Yerli Amerikalıların Polinezya adalarını bu şekilde yerleştirdiği yönündeki fikirlerine karşı çıktı. Bununla birlikte, bu yeni DNA araştırması, muhalif bilim adamlarından bazılarının desteklediği alternatif bir açıklamayı da destekleyebilir: Polinezyalıların Amerika'ya yelken açmış olabileceği.
Ioannidis, muhtemelen Polinezyalıların Amerika'yı bulduğunu ve Yerli Amerikalılarla bazı etkileşimler olduğunu tahmin edebiliriz. Daha sonra, Paskalya Adası da dahil olmak üzere, bu en uzak adaların sonuncusuna yerleşirken, bu genetik ataları da yanlarında götürüyorlar çünkü artık kendileri de o Kızılderili atalarının bir parçasını taşıyorlar.
Paskalya Adası'ndaki Rano Raraku sitesinde Moai heykelleri(Javier Blanco)
Polinezyalıların -gece göğünü, güneşi, kuşları, bulutları ve okyanustaki dalgaları okumayı kullanan yetenekli denizciler- Amerika'ya ulaşmak için gerekli okyanus becerilerine sahip olduklarına şüphe yok. Ioannidis'in belirttiği gibi, Paskalya Adası'na ulaştıklarını biliyoruz. Güney Yarımküre'de olmalarına rağmen, Kuzey Amerika'nın başladığı yerin doğusunda başarılı oldular, diyor. Orada yapabilselerdi, sonuna kadar yapabilirlerdi. Ve neden durmuş olabilirler?
David burley Simon Fraser Üniversitesi'nde çalışmaya dahil olmayan bir arkeolog olan , Amerika'yı ziyaret eden Polinezyalıların açıklamasını çok daha olası buluyor. 'Kolombiya'dan bir Kuzey Amerikalı grup, güney Marquesas'a varıyor ve Polinezyalılarla çiftleşiyor gibi görünüyor,' diyor. Polinezyalı denizciler iyi gelişmiş denizcilik teknolojilerine sahipti ve Amerika'ya ulaşma konusunda oldukça yetenekliydiler. Kolombiya için durumun böyle olduğundan emin değilim.
Paskalya Adası'nın Gizemleri
Yeni çalışmanın genetik sonuçları, aynı zamanda, sakinleri, medeniyetleri çökmeden önce ünlü Moai monolitlerini dikmiş olan Paskalya Adası'nın (Rapa Nui) arkasındaki tarihin çözülmesine dair ipuçları da sunuyor. Bazı araştırmacılar adayı, 2.200 mil uzakta olmasına rağmen, Güney Amerika'nın Pasifik Kıyısı'na en yakın yerleşim adası olduğu için Pasifik'e giren herhangi bir Güney Amerika halkı için olası bir iniş noktası olarak işaret ettiler.
Polinezya yerleşim tarihini çözmeye çalışan önceki çalışmalar kesin olmamıştır. 2017 Güncel Biyoloji Çalışma (Pontus Skogland tarafından ortaklaşa yazılmıştır) Avrupalıların 1722'de adaya ulaşmasından önceye ait insan kalıntılarını örneklemiştir. ve sadece Polinezya DNA'sını buldu . Bununla birlikte, çalışma sadece beş kişiyi içeriyordu, bu da adada başka soyların mevcut olabileceği ancak grupta temsil edilmediği anlamına geliyor. 2014 tarihli bir makale 27 modern sakini örnekledi ve şunları buldu: önemli miktarda Kızılderili DNA'sı vardı (yaklaşık yüzde 8). Yerli Amerikalıların 1500'den önce - Avrupalılar oraya gitmeden önce - tek başına veya Polinezyalılarla birlikte Paskalya Adası'na seyahat etmiş olabileceği sonucuna vardı.
Ioannidis ve meslektaşları, yeni çalışmalarının bir parçası olarak Paskalya Adası'nın 166 sakininden DNA örneği aldılar. Adaya en az 1200, belki de Yerli Amerikalılarla hiçbir teması olmayan bir Polinezya grubu tarafından yerleşmiş olsa da, Yerli Amerikan ve Polinezya halkları arasındaki karışımın 1380 yılına kadar burada meydana gelmediğini belirlediler.
Paul Wallin, kültürel etkinin Doğu Polinezya'nın diğer bölgelerinden daha güçlü olmasına rağmen, Rapa Nui karışımının daha sonra gerçekleşmesi şaşırtıcı olduğunu söylüyor. Adanın tarihinin bu aşaması hakkında çok fazla kapsamlı sonuca varmak için henüz çok erken olduğunu vurguluyor. Güney Amerikalıların ve Polinezyalıların Pasifik Okyanusu üzerinde ortak bir geçmişi olduğunu biliyoruz. Tam olarak nerede ve ne zaman çözülecek gizemler.