Murder, Inc.'in başkanı Louis “Lepke” Buchalter, New York'taki Sing Sing Hapishanesinde idam edildi. Lepke 1930'lar boyunca ülkenin en büyük suç örgütünün lideriydi ve çeşitli girişimlerinden yılda yaklaşık 50 milyon dolar kazanıyordu. Kötü şöhretli ölüm timinin birkaç üyesinin hükümet adına tanık olmasıyla düşüşe geçti.
Lepke suç kariyerine bir genç olarak el arabalarını soymaya başladı. Aynı el arabasını soymaya çalışırken Jacob “Gurrah” Shapiro ile tanıştığında, ikisi hızla zorlu bir takım haline geldi. Shapiro'nun kaba gücüyle, ikisi bir gasp işi kurdu ve el arabası sahiplerini koruma için ödeme yapmaya zorladı. Lepke ve Shapiro daha sonra Jacob “Little Augie” Orgen'in Lower East Side çetesine katılarak dikkatlerini daha büyük bir oyuna çevirdiler.
Lepke ve çete, yerel hazır giyim işçileri sendikalarını birer birer terörize etti. Sendikaların kontrolünü ele geçirdiler ve hem üyelerden hem de işverenlerden komisyon ödemelerini zorladılar. Yakında, tüm New York hazır giyim endüstrisini ele geçirdiler. 1920'lerde içki kaçakçılığı ve kumarı da eklediler ve daha sonra eroin ve diğer uyuşturucuları ithal etmeye başladılar.
Lepke, kontrolünü sağlamak için büyük bir kiralık katil ekibi topladı. Bir zamanlar, bu ekip 250 kadar tetikçiyi dahil etmiş olabilir. Lepke ayrıca ülkedeki diğer büyük suç çeteleriyle operasyonları koordine etmeye başladı. Lucky Luciano, Meyer Lansky ve Dutch Schultz ile Lepke, ülke çapında organize suçu fiilen kontrol etti. 1935'te Schultz, New York Bölge Savcısı Thomas Dewey'i öldürmek istedi, ancak Lepke, bunun daha da yoğun bir inceleme ve kolluk kuvvetlerinin baskısını getireceğinden korkarak, bunun yerine Schultz'u öldürttü.
Daha fazla gelir elde etmek ve tetikçilerini meşgul etmek için Lepke, 1933'te Murder, Inc.'i başlattı. Murder, Inc.'e kâr amacıyla (sendika tarafından onaylanan) herkesi öldürme yetkisi verildi. Onu rakiplerinden, maaşlı hakimlerden ve memurlardan koruyan vurucu kadrosuyla onu hapisten uzak tutan Lepke, kendi adamları tarafından ihanete uğrayana kadar Amerika'nın en büyük suçlusuydu. Bildirildiğine göre, idam edilmeden önce hainlerine hapisten son darbeler sipariş edebildi.
Cinayet A.Ş., Çetenin Gözetim Organının İcra Koluydu, &ldquoKomisyon&rdquo
Lucky Luciano, rakip Castellamarese Savaşı liderleri Joe Masseria ve Salvatore Maranzano'nun cinayetlerini düzenleyerek &ldquoTüm Patronların Patronu&rdquo dönemini sona erdirdi. Daha sonra eski Sicilya mafya rejimini sona erdirmek ve yeni suç aileleri için konsensüs ile yönetim kurmak için yola çıktı. pozisyonunu ve unvanını kaldırarak başladı. capo di tutti capi, ya da Tüm Patronların Patronu &ndash o andan itibaren, İtalyan-Amerikan mafyasının tek bir derebeyi olmayacaktı. Bunun yerine, Komisyon olarak bilinen komite, Murder Inc.'in emrini uygulamak için araç olarak Amerikan mafyasını düzenleyecekti.
Komisyon, beş NYC suç ailesi, Buffalo ailesi ve Chicago Outfit'den oluşuyordu. Yıllar geçtikçe makyaj değişti ama Amerika'nın en güçlü mafya ailelerinden oluşan bir komitenin temel konsepti aynı kaldı. Bugün, beş NYC ailesinden ve Chicago Outfit'den oluşurken, Buffalo ailesinin yerini Philadelphia ailesi aldı.
Komisyonun kurulmasıyla çete savaşları tamamen ortadan kalkmadı. Ancak Komisyon ve Murder Inc. düzenleyicileri, suç ailelerini bir savaşa başlamadan önce iki kez düşündürerek çete savaşlarının sıklığını ve yoğunluğunu azalttı. Saldırgan bir aile, kendisini yalnızca en yakın rakibiyle değil, Komisyon, Murder Inc. tetikçileri ve diğer ailelerle de uğraşırken bulabilir. Bu, şiddete başvurmak yerine müzakere etmek için güçlü bir teşvikti. Savaşlar patlak verdiğinde, Komisyon sık sık Murder Inc.'i suçlu liderliği öldürmek için gönderdi, ardından yeni liderler atadı.
Komisyon, tüm patronların bizzat katıldığı son toplantının yapıldığı 1985 yılına kadar sık sık toplandı. Daha sonra, ABD hükümeti güçlü soruşturmalar ve liderlerinin başarılı kovuşturmalarıyla mafyayı ciddiyetle takip ettiğinden, işler çok kızıştı. Böyle bir ortamda, patronlar arasındaki doğrudan toplantılar çok riskli hale geldi ve o andan itibaren Komisyon kesintiler üzerinde çalıştı.
1944'te Bu Gün: Louis 'Lepke' Buchalter için kötü bir gün, Burton Turkus'un doğum günü hediyesi.
Şeker dükkanı sahibi Joseph Rosen'in öldürülmesi emrini vermekten hüküm giyen Buchalter ve suç ortağı Emmanuel 'Mendy' Weiss ve Louis Capone (ilişkisi yok) kaderlerini öğrenmek için Kings County Adliye Sarayı'nda Yargıç Taylor'ın huzuruna çıktı. Merhamet tavsiyesi olmadan sadece tek bir ölüm cümlesi olabilirdi ve Lepke bunu biliyordu. Terli, dik dik bakan ve yargıçla arasındaki parmaklığı tutan elleriyle, kaderlerinin neredeyse mühürlendiğini biliyordu.
Taylor onu teslim etmek için çok az zaman harcadı:
“Louis Buchalter, diğer adıyla Lepke, hüküm giydiği Joseph Rosen'i öldürmekten ölüm cezasına çarptırıldı. Bu tarihten itibaren on gün içinde, herhangi bir yasal engele tabi olarak, Kings County Şerifi, adı geçen Louis Buchalter'i 4 Ocak Pazar günü başlayan haftaya kadar hücre hapsinde tutulacağı Sing Sing Hapishanesi Müdürüne teslim edecektir. 1942'de ve atanan hafta içinde bir gün, Sing Sing Hapishanesi Müdürü, adı geçen Louis Buchalter, diğer adı Lepke, kanunun öngördüğü şekilde ve şekilde onu infaz edecek."
Weiss ve Capone tamamen aynı şeyi duydular. Yargıç Taylor dokuz dakikadan kısa bir süre içinde üç adamı ölüm evine göndermişti. Savcı, Bölge Savcı Yardımcısı Burton Turkus, Amerika'nın en iyi şantajcılarından birini ve en kıdemli iki yardımcısını "nehrin yukarısına" gönderen otuz sekizinci doğum günü hediyesini alırken hafifçe gülümsemesine izin verdi.
Başlangıçta Turkus gerçekten hak ettiği itibarı görmedi. Bunu patronu, yozlaşmış Bölge Savcısı William O'Dwyer iddia etmişti. Murder Incorporated'ın yedi üyesini ölüme göndermesine rağmen, çok sayıda başkası hapse atıldı ve 'Bay. Arsenik hakkında dava açtıkları arasında Turkus, O'Dwyer'ın kafa derilerini gerçekten talep etmesi için maruz kalana kadar beklemek zorunda kaldı.
Turkus, zaferini kazanmak için New York'un en iyi hukukçularından bazılarını yenmişti. Buchalter, savunmasını yönetmesi için eski savcı Hyman Barshay'ı tutmuştu. Capone, eyaletteki en iyi avukatlardan biri olan Sidney Rosenthal'ı işe almıştı. Weiss için suçlamanın başında, en güvenilir tanıklar dışında herhangi birini ifşa etme ve yok etme ustası olan eski Yargıç Alfred Talley vardı. Ne yazık ki, Turkus müşterileri için de önemli bir yardım aldı. Her neyse, New York'un yeraltı dünyasında seçkin.
Tetikçiden tanığa dönüşen Abe "Kid Twist" Reles şüpheli bir rahatlıkla ölmüş olsa da, birçok eski meslektaşı, Eski Sparky ile çıkmaktan kaçınmak için ifadesini değiştirmeye karar vermişti. Murder Inc'in suikastçılarının ve ortaklarının gerçek bir hit geçit töreniydiler.
Allie 'Tick Tock' Tannenbaum, bir saatin tik takları kadar rasgele öldürmek için isimlendirildi. Günde birkaç kez tıraş olması gereken ve 2003 yılında Las Vegas'ın dışında kemikleri bulunan kiralık katil Seymour 'Blue Jaw Magoon'. Rosen'ın öldürülmesine yol açan sendika haraççılığı ve diğer birkaç kişi hikayelerini anlatmak için sıraya girdi. Hiçbiri sanıklara herhangi bir iyilik yapmadı.
Tannenbaum tabutlarına son çiviyi çaktı. Lepke'nin Rosen'in öldürülmesi emrini verdiğini ve Weiss'in kendisinin ve Capone'un Harry 'Pittsburgh Phil' Strauss ile birlikte işlediklerini itiraf ettiğini söyledi. Strauss zaten ölmüştü, 12 Haziran 1941'de suç ortağı Martin 'Buggsy' Goldstein ile başka bir cinayetten idam edildi. Onları 19 Şubat 1942'de diğer Murder Inc. üyeleri Frank 'The Dasher' Abbandando ve Harry 'Happy' Maione izleyecekti.
Buchalter, Weiss ve Capone, yıllardır New York'un en korkunç suikastçıları arasında, Turkus'un kendi hit listesine katılmak üzereydi. Rosen'ın kendi iş yerinde vurularak öldürülmesinin üzerinden neredeyse tam beş yıl geçmişti. Adaletin çarkları yavaş ama belli bir teselliyle dönmüştü.
Üçlü, Eyalet ve Federal makamlar arasındaki yıllarca süren temyiz, yasal çekişme ve yargı anlaşmazlıklarından sonra 4 Mart 1944'e kadar ölmeyecekti. Uyuşturucu ve şantaj suçlamalarıyla ilgili bir Federal cezaevinde zaten var olan Buchalter'in tam olarak ne zaman (veya hatta) öleceğine karar verilmeliydi. Weiss ve Capone, eski savcı ve ardından Vali Thomas Dewey tarafından hayatta tutulacaktı, Dewey, Buchalter'in kaderi hala kararsızken onları infaz etmek istemiyor.
Üçlü, eski dostlarına (ve 4 Mart 1944'te eski düşmanlarına) katılmak üzere Sing Sing'e gönderilirken, Murder Inc. davaları neredeyse bitmişti. Sendikanın Amerikan tarihindeki herhangi bir suç grubu kadar kanlı bir sicile sahip olan icra kolu Murder Incorprated sonunda katledildi.
Buchalter'in ve Murder Incorporated üyelerinin kariyerleri, 25 Kasım'da kitapçılarda ve internette yayınlanan, kullanışlı bir tesadüf eseri New York'ta Cinayetler, Gizemler ve Kabahatler adlı yeni kitabımda daha kapsamlı bir şekilde ele alındı.
Louis "Lepke" Buchalter - Gangster ve Cinayet, Inc. Lideri
Louis "Lepke" (Yidce'de "Küçük Louis") Buchalter, 1897'de New York'un Aşağı Doğu Yakası'nda doğdu. Hareketli, yasalara uyan vatandaşlardan oluşan bir aileden gelmesine rağmen, babasının bir hırdavatçı dükkanı vardı. bir diş hekimi, bir başkası bir haham, bir başkası eczacı, vb.--Buchalter erken yaşta suçla dolu bir hayata başladı.
İlkokulu bitirdikten ve Haham Jacob Joseph Yeshiva'da etkileyici notlar aldıktan sonra Buchalter, yıllar sonra Sing Sing Hapishanesindeki elektrikli sandalyede ölümüyle sonuçlanacak olan bir suç hayatını seçti.
Neden "kötüleştiğine" dair en kolay varsayım, Buchalter 12 yaşındayken ve annesinin sağlık nedenleriyle Arizona'ya taşınmasından kısa bir süre sonra babasının ölümüyle erken yaşta neredeyse yetim kalması gerçeğinden kaynaklanıyor. , onu Manhattan'da kız kardeşinin bakımı altında bırakarak. Belki de erken travma yüzünden dünyaya kızacak kadar gençti? Belki de bu olaylar nedensel değildi.
Yasayla ilgili erken sıyrıklar, 1915'te hırsızlık ve saldırı nedeniyle tutuklanmayı içeriyordu. 1916'da Buchalter, Bridgeport, Connecticut'ta hırsızlık suçlamasıyla tutuklandı ve bir dönem için Cheshire Çocuk Suçlular Islahevi'ne gönderildi. 1917'de Buchalter, Sing Sing'deki üç nihai döneminden ilkini büyük hırsızlık için yaptı. Serbest bırakıldıktan sonra, 1920'de hırsızlığa teşebbüsten 30 ay hapis cezasıyla tekrar Sing Sing'e geri gönderildi. Oluşturduğu etkileyici sabıka kaydına bakılırsa, bu noktada Buchalter bir suçlu olarak hem üretken hem de yeteneksizdi.
1920'lerde, hukukla ilgili çok sayıdaki sıyrıklarından öğrenilen derslerle Buchalter, organize suçun üst kademelerine yükselmeye başladı. Gelecekteki şöhretli gangster arkadaşı Jacob "Gurrah" Shapiro ile tanıştı ve ortaklık kurdu - sözde "gurrah" takma adı verildi çünkü Shapiro'nun "buradan çık" demenin gırtlaktan yoluydu. Efsaneye göre, ikisi aynı el arabasını soymaya çalışırken tanıştılar, bu da kulağa gerçeğe dayalı "gerçeğe" daha çok günün bir tabloid gazetesinin icadı gibi geliyor.
Doğru olan şu ki, ikisi NYC'nin tekstil sendikalarını ve hazır giyim işçilerini gasp, rüşvet ve grev kırma yoluyla ele geçirmekten, kaçakçılık, uyuşturucu ve yasadışı kumara kadar büyük bir hırsızlığa yol açtı. İkili başlangıçta işçi haraççısı Jacob "Little" Augie Orgen için çalıştı, ancak bir kez onun himayesine olan ihtiyaçlarını aştıklarında, Orgen'in 1927'de Aşağı Doğu Yakası'nın Norfolk Caddesi'nde infaz edilmesinden sorumlu ana şüpheliler (mahkum değiller) haline geldiler. O sırada Orgen'in koruması Legs Diamond'dan başkası değildi.
Sonunda Buchalter, kendisini NYC'nin tüm yıldız şantajcıları Lucky Luciano, Meyer Lansky, Frank Costello ve en kötüsü de Murder, Inc. organizasyonu olarak adlandırılan organizasyonda muadili oluşturacak olan Albert Anastasia'nın benzerleri arasında buldu.
Murder, Inc., Buchalter ve Anastasia için sözleşmeli olarak çalışan Brooklyn (ve bazı Manhattan) merkezli haraççılardan/katillerden oluşan bir paçavra kolektifiydi. Buradaki fikir, birisi Buchalter, Anastasia veya raketlerin yönetim komisyonu içindeki herhangi bir başkasını geçtiğinde, Murder, Inc. ekibinin "sorunları" soğuk, ticari bir şekilde ortadan kaldırmak için getirileceğiydi. Uzman katiller grubu, etnik kökenlerine göre hedefler atanan Amerikalı Yahudi ve İtalyan gangsterlerin bir kombinasyonuydu. Buchalter, çoğunlukla Yahudi hedeflerini öldüren Yahudi katillerin "lideri" olarak görev yaparken, Anastasia, çoğunlukla İtalyanları öldüren İtalyan katillerin başındaydı.
Grupların en ünlü infazı, Ekim 1935'te Dutch Schultz ve meslektaşlarının Newark, NJ'deki Palace Chop House'da öldürülmesiydi. Schultz'un öngörülemeyen eylemlerinin NYC suçunun yönetici elitinin üyelerine "sıcaklık" getireceğinden ve şüphesiz onun raketlerini devralacağından korkan Schultz, Charles "The Bug" Workman ve Mendy'nin de dahil olduğu ortak bir Buchalter katilleri grubu tarafından ortadan kaldırıldı. Weiss.
Kasım 1936'da Buchalter ve Shapiro, federal anti-tröst yasalarını ihlal etmekten suçlu bulundular, ancak her ikisi de kefaletten kaçtı ve "haksız yere" gittiler. Buchalter kaçarken, Amerika Birleşik Devletleri'ne eroin kaçakçılığı yapan bir narkotik komplosunda rolüyle suçlandı. Shapiro 1938'de otoriteye dönüşmesine rağmen, Buchalter yasanın sınırlarının dışında kaldı.
Buchalter yetkililerden kaçmaya devam ederken, Buchalter bu dönemde, geçmişteki yasa dışı düşüncesizlikleri için onu parmaklayabilecek herhangi bir tanığa karşı bir cinayet kampanyası başlattı. On iki adamın (bazıları yanlış kimlik kurbanıydı) Murder, Inc. ve Buchalter'in "goonları" işbirliğiyle öldürüldüğü bildirildi. 1937 ve 1939 arasında, Buchalter sonunda kendini değiştirdiğinde. Bu dönemde Manhattan Bölge Savcısı Thomas Dewey, "Buchalter çetesinin eski ve şimdiki bazı üyelerine karşı bir "yok etme savaşı" yürüttüğü açıktı" dedi.
Bu dönemin çoğu için Buchalter Brooklyn sınırları içinde "göz önünde" saklandı. Güvenli evden güvenli eve taşınırken, Murder, Inc.'in "Tic Toc" Tannenbaum ve Abe Reles gibi üyeleri onu çeşitli güvenli evlere götürüp, çeşitli tanıkları yok ederek teklifini yerine getirirken.
Suç operasyonlarının ülke çapındaki insan avı tarafından engellenmesinin bir sonucu olarak, "Sendika" veya "Kombinasyon" ya da onlara ne demek isterseniz, Buchalter'a teslim olmasını emretti, ancak Albert Anastasia bu plana şiddetle karşı çıktı. Gerçekten de Buchalter'ın aranması uluslararası bir haberdi ve onu bulmaya bu kadar çok odaklanan kolluk kuvvetleriyle kendi suç girişimlerini yürütmek giderek zorlaşıyordu. Birçoğu, Buchalter'in bir anlaşmaya varırsa, Buchalter'in yalnızca federal narkotik suçlamasıyla (ceza indirimiyle) yüzleşmek zorunda kalacağı ve başka herhangi bir ciddi suçlamayla karşı karşıya kalmayacağı söylendiği için Buchalter'in "çifte" olduğuna inanıyor. Anlaşıldığı üzere, Buchalter dış dünyayı bir daha asla göremeyecekti.
24 Ağustos 1939'da, dedikodu köşe yazarı Walter Winchell eşliğinde Buchalter, FBI başkanı honcho J. Edgar Hoover'a şahsen teslim oldu.
Oradan Buchalter'in kaderi mühürlendi. Yerinde bir anlaşma yoktu. "Snooked" olmuştu. Eroin kaçakçılığı suçundan hüküm giydi ve 14 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 1940 yılının Mart ayında, fırıncılık ve kamyon taşımacılığı endüstrilerinde birden fazla haraç suçlamasıyla mahkum edildi ve bu, kendisine art arda, başka bir deyişle, ilk cezanın infaz edilmesinden sonra, 30 yıl daha yaşamasını sağladı. İşler çok daha kötüye gitmek üzereydi!
O yılın ilerleyen saatlerinde, Reles, Tannenbaum ve Murder, Inc.'in diğer üyeleri, kanun uygulayıcıların çetenin 200'den fazla cinayetini çözmesine yardım etmeyi kabul ettiler. Böyle bir cinayet, Buchalter'in yıllar önce bir işçi haraç anlaşmazlığında işten atıldığı Brownsville şekerci dükkanı sahibi Joseph Rosen'inkiydi. Buchalter, Rosen'in taleplerini karşılayamadığından, Rosen'ın savcıya gidip Buchalter'in suçları hakkında bildiği her şeyi onlara anlatacağından (Rosen bunu yapmak için birden fazla tehditte bulunduğu için iyi bir sebep olmadan değil) korktu. Buchalter'ın komplodaki rolünü doğrularken, Reles, 13 Eylül 1936'da öfke dolu bir Buchalter emrine kulak misafiri olduğunu ve talihsiz Rosen'i vurduğunu kanıtlayacaktı. Buchalter suçlu bulundu ve ölüme mahkum edildi.
1944'te, yasal manevralar, ricalar ve raketler hakkındaki içsel bilgisi hakkında değerli bilgiler sunarak içinde bulunduğu çıkmazdan kurtulmaya yönelik girişimlerden sonra - ortaya çıktığı gibi, bu başarısız bir oyundu ve hiçbir değerli bilgi sunmadı- -Buchalter, iki yardımcısı Mendy Weiss ve Louis Capone ile birlikte kendilerini Sing Sing'deki elektrikli sandalyede buldular.
Lepke'nin adalet sisteminin elinde ölümle yüz yüze gelen tek Amerikan mafya "patronu" olduğu söyleniyor.
İlgili Makaleler
Yahudi tarihinde bu gün / Prusya doğumlu Teksaslı işadamı ve hayırsever öldü
Yahudi tarihinde bu gün / Ekstra, Ekstra! Yidiş gazete baskıları!
Yahudi tarihinde bu gün / 20. yüzyıla izin veren bir Ortodoks hahamın doğuşu
Yahudi tarihinde bu gün / Julius ve Ethel Rosenberg casusluktan yargılanıyor
1997: Dr. Bronner'ın "Magic" ahlaki sabunlarının yaratıcısı öldü
1914: Kendi kendini yetiştirmiş bir nükleer fizikçi doğdu
Louis Buchalter, 6 Şubat 1897'de New York'un Aşağı Doğu Yakası'nda 11 çocuktan biri olarak doğdu. Babası, Rusya doğumlu Barnett Buchalter, Henry Caddesi'nde bir hırdavatçı dükkanına sahipti ve Louis gençken öldü. O sırada sağlığı kötü olan annesi Rose Buchalter, küçük çocuklarıyla birlikte, Rose'un sevgiyle adlandırdığı gibi Arizona Lepkeleh'e (“Küçük Louis” için Yidiş) taşındı, New York'ta bir ablasıyla kaldı. çok geçmeden kaçtı.
Lepke'nin "kötü" giden kardeşlerden sadece biri olduğu söyleniyor. Aslında erkek kardeşlerinden biri haham, diğeri dişçi ve bir kız kardeş öğretmen oldu. Ancak genç Louis, küçük sokak suçlarına karıştı. İlk tutuklanmalarından biri sırasında, hırsızlık ve içeri girmekten dolayı çalıntı ayakkabılar bile giyiyordu - sadece eşleşmeyen, aynı ayak için olan iki ayakkabı. 22 yaşına geldiğinde iki kısa hapis cezasına çarptırılmıştı.
1920'lerde, aldatıcı bir şekilde yumuşak sözlü ve nazik yüzlü Lepke, huysuz, kaba bir uygulayıcı olan çocukluk arkadaşı Jacob “Gurrah” Shapiro ile çalışmaya başladı. Birlikte gelişen bir işçi koruma raketi geliştirdiler. Hem üreticileri hem de sendika örgütleyicilerini para için şantaj yapmakla kalmadılar, çete üyelerini bu örgütler içinde kilit konumlara yerleştirerek örgütlerinin kontrolünü de ele geçirdiler. Midilli almayı reddeden kurbanlar, mülklerine fiziksel zarar verdi ve muhtemelen üzerlerine asit atıldı veya daha kötüsü. Bir meslektaşının patron hakkında söylediği gibi, "Lep insanları incitmeyi sever."
1932'de Buchalter'in fırın şoförleri, giysi ve şapka üreticileri, kümes hayvanları pazarı ve film makinistleri dahil olmak üzere hem yönetimi hem de emeği kontrol eden bir dizi New York endüstrisinde parmağı olduğu söyleniyordu. Ayrıca uyuşturucu kaçakçılığı, eroin ve diğer sert uyuşturucuları Amerika Birleşik Devletleri'ne ithal edip satmaya başladı.
Buchalter, basının sırasıyla National Crime Syndicate ve Murder Incorporated olarak adlandırdığı iki kuruluşta önemli bir figürdü. Birincisi, bir dizi İtalyan ve Yahudi suç ailesinin başkanlarından oluşan gevşek bir konfederasyonken, ikincisi sendikanın bir yaptırım koluydu. Bugüne kadar, suç tarihçileri bu örgütlerin ne kadar gerçek olduğu konusunda bölünmüş durumda.
Murder Inc.'in liderleri - Buchalter, Gurrah Shapiro, Joe Adonis ve Albert "Çılgın Şapkacı" Anastasio'nun, Brooklyn, Brownsville'de Midnight Rose's adlı 24 saat açık bir şeker dükkanında mahkemede bulundukları söylendi. Muhtemelen en kötü şöhretleri, kendi arkadaşları (Yahudi) kanun kaçağı Dutch Schultz'un (gerçek adı: Arthur Flegenheimer), Manhattan savcısı Thomas Dewey'e -daha sonra vali ve daha sonra vali ve Schultz'u vergi kaçırma suçlamasıyla takip eden bir başkan adayı. Schultz planından geri adım atmayı reddedince, sendika Buchalter'a onu dövmesini emretti.
İronik olarak, hem Buchalter'ın hem de Ulusal Suç Sendikası meslektaşı ve arkadaşı Lucky Luciano'nun peşine düşen, hayatı bağışlanan aynı Dewey'di. İkincisi durumunda, Luciano, çeşitli pandering suçlamalarından mahkum edildikten sonra on yıl hapis yattı. Buchalter için son, federallerin onu daha sonra New York Eyaletine teslim etmeyeceği umuduyla 1939'da FBI'a teslim olduktan sonra geldi. Onlar yaptı. Federal mahkemede şantaj suçundan mahkumiyetinin ardından, New York mahkemesinde dört cinayet suçundan mahkûmiyeti ölüm cezasına yol açtı.
Louis 'Lepke' Buchalter 1941'deki cezasını çekerken. Wikipedia
Buchalter mahkumiyetini ABD Yüksek Mahkemesi'ne kadar temyize götürdü, ancak başarılı olamadı ve 1944'te infazının önünü açtı. Eşi, İngiltere doğumlu Betty Buchalter'ın son saatlerinde kendisine yalvardığı bildirildi. federal savcılar için muhbir olmaya karar verdi, ancak reddetti.
Buchalter 4 Mart'ta gece yarısından biraz önce öldü. Yüzünü kapatan maske çıkarıldığında, ertesi günkü New York Journal American'da hazır bulunan muhabirlerden biri, “Yüzüne bakarsan gözlerini ayıramazsın. güzel bir manzara."
Louis "Lepke" Buchalter/Murder Inc. FBI Dosyaları - Fotoğraflar - Gazete Makaleleri
Louis "Lepke" Buchalter ile ilgili 532 sayfa FBI dosyası, fotoğraf ve gazete makalesi.
Louis "Lepke" Buchalter FBI Dosyaları
1935'ten 1966'ya kadar uzanan 203 sayfalık dosya. Materyal, Buchalter'in geçmişinin, suç tarihinin, akrabalarının ve iş arkadaşlarının özetlerini içerir. 1930'ların New York hazır giyim endüstrisinde işçi haraç ve haraç hakkında bilgiler. Dosyalar, döneme ait gazete hesaplarından örnekler içermektedir.
Abe Reles FBI Dosyaları
"Kid Twist" olarak da bilinen Abe Reles ile ilgili 197 sayfa FBI dosyası. Dosyalar 1940'tan 1970'e kadar uzanır ve yaklaşık 55 sayfa ayırt edilebilir not içerir. FURDRESS'in New York hazır giyim endüstrisindeki şantajla ilgili soruşturması, Büro'nun Reles'in ifade karşılığında dokunulmazlık alması tavsiyesi ve ifade vermesi için çağrılabileceği davaların sayısı hakkında bilgi içerir.
Gazete makaleleri
Louis Buchalter'in 1939'dan 1945'e kadar olan haberlerini içeren makalelerin yer aldığı 102 tam sayfa gazete. Çoğunlukla Washington Evening Star ve Wilmington North Carolina Star'dan.
Haber Servis Fotoğrafları
Lepke Buchalter'in haber servisi fotoğrafçıları tarafından çekilen on beş fotoğraf. Louis Buchalter'in 1933'ten 1943'e kadar polis nezaretindeyken çekilmiş fotoğrafları. İçindekiler: Teslim olması için kandırıldıktan sonra FBI Direktörü J. Edgar Hoover'a kelepçelenen Lepke'nin bir fotoğrafı. Mahkemede idama mahkum edilirken çekilmiş bir fotoğraf.
Louis "Lepke" Buchalter ve Cinayet A.Ş. Hakkında
Louis Buchalter veya Louis "Lepke" Buchalter olarak da bilinen Louis Bookhouse, 6 Şubat 1897'de New York'ta doğdu. Lepke, Yidiş'te "Küçük Louis" anlamına gelir. Brooklyn'in Brownsville bölümünde bulunan sokak çetesi Amboy Dukes'in bir üyesi oldu. Buchalter ilk olarak 2 Eylül 1915'te hırsızlık suçlamasıyla tutuklandı. Buchalter, Jacob "Gurrah" Shapiro ile birlikte New York'un aşağı doğu yakasındaki hazır giyim endüstrisinde koruma ve sendika raketleri yürütüyordu. Buchalter'ın koruma parası toplama konusunda diğerlerinden daha şiddetli olduğu ve ödemediği için birini daha çabuk öldürdüğü biliniyordu. Suç başarısı, en iyi mafya patronlarının dikkatini çekti.
Lucky Luciano, ülkenin dört bir yanından büyük suç patronlarından ve New York'un Beş Ailesinden oluşan Ulusal Suç Sendikası veya "Komisyon" olarak bilinen bir suç kooperatifinin kurucu ortağıydı. Sendika, ülke çapındaki yasa dışı pazarları böldü ve düzenledi. Sendikadaki her çetenin kumar, uyuşturucu veya fuhuş gibi kendi franchise'ı vardı. Sendikanın bir bölümü Sendikanın işini yürüttü ve kiralık cinayetler işledi ve "Cinayet, Incorporated" olarak biliniyordu. FBI, onlarca yıldır "Sendika" gibi bir örgütün varlığını inkar etti. Bugsy Siegel ve Meyer Lansky batı kıyısına ilerlediğinde, Luciano Buchalter'ı Murder, Inc.'in kontrolüne verdi. Luciano, bu yetkiyi Buchalter'e, mafya patronlarının Giuseppe "Joe the Boss" olduğu Castellammarese Savaşı sırasında yaptığı yardımlardan dolayı bir ödül olarak verdi. Masseria ve Salvatore Maranzano öldürüldü ve Luciano yeraltı dünyasının zirvesine yükseldi. Murder, Incorporated ayrıca Albert Anastasia'nın yeteneklerini de içeriyordu. Murder Incorporated, Brooklyn'in Brownsville bölümünde Midnight Rose's adlı bir şekerci dükkanında faaliyet gösteriyordu. Suç araştırmacıları, Murder Inc.'in 400 ila 800 cinayetten sorumlu olduğuna inanıyor.
1935'te Dutch Schultz, vergi kaçakçılığı davasıyla karşı karşıya kaldı. Soruşturma, özel savcı olarak getirilen federal avukat Thomas E. Dewey tarafından yönetildi. Schultz, Dewey'in ölmesini istedi ve Dewey'e bir darbe vurulmasını teşvik etmek için Komisyon'a gitti. Sendikanın Cinayet A.Ş. ilk başta darbeyi planladı, ancak Sendika, Dewey'i öldürmenin sonuçlarından korkarak planları iptal etti. Öfkeli bir Schultz bunu kendisinin yapacağını ilan etti. Buchalter Komisyona, Sendikayı korumak için Dewey'i öldürme şansı bulamadan Schultz'un öldürülmesi gerektiğini söyledi. Buchalter, Murder Inc.'den iki tane koydu. en iyi kiralık katiller Mendy Weiss ve Charlie "The Bug" Workman. Schultz'u ve ekibinin üyelerini Newark, New Jersey'deki Palace Chop House ve Tavern'de vurdular. Schultz'un Newark et lokantasının banyosunda aldığı silah seslerinden ölmesi için geçen iki gün içinde, onu kimin vurduğunu açıklamayı reddetti. Schultz'un ölümünden sonra, Lepke Buchalter Schultz'un raketlerinin çoğunu devraldı.
Louis Buchalter, federal şantaj suçlamalarından mahkum edildi. Buchalter temyiz tahvili reddedildi, ancak ABD Devre Mahkemesi Yargıcı Martin T. Manton kararı bozdu ve Buchalter 3000 $ kefaletle serbest bırakıldı. Yargıç Manton, daha sonra karanlık işleri nedeniyle yedek kulübesinden uzaklaştırılacaktı. 1937'de Lepke Buchalter, bağlantılarının onu hapse girmekten kurtaramayacağını hissetti. Buchalter yeraltına indi ve tanıkların ve potansiyel tanıkların öldürülmesini istedi. 1939'da Lepke Buchalter'in Murder Inc.'in kendisine karşı tanıklık edebilecek en az 12 düşük seviyeli gangster öldürmesi için tetikçileri ayarladığına inanılıyor. Bu, bazı korkunç düşük seviyeli gangsterlerin kanunla işbirliği yapmasına neden oldu.
Murder Inc. tetikçisi Abe Reles, 1939'da Red Alpert'i öldürmekten tutuklandı. Reles, Brooklyn Bölge Savcı Yardımcısı Burton Turkus'un işbirliği yapan tanıkları kullanarak kendisine karşı bir dava hazırladığını fark etti ve bu dava devam edecekti. Reles, elektrikli sandalye yerine dokunulmazlık almak için yasal makamlarla işbirliği yaptı. "Kid Twist" olarak da bilinen Reles, iki hafta boyunca Murder Incorporated tarafından işlenen 85 cinayet hakkında ayrıntılı bilgi verdi. Abe Reles'in ifadesi, Harry "Pittsburgh Phil" Strauss, Martin "Bugsy" Goldstein, Mendy Weiss ve Harry "Happy" Malone'un Sing Sing'in elektrikli sandalyesinde öldürülmesine yol açtı. Abe Reles, 1936'da Brooklyn'li bir şekerci dükkanı sahibinin Joseph Rosen'in öldürülmesiyle ilgili bilgi verdi. Rosen, Buchalter'ın polisle konuşmaktan korktuğu eski bir konfeksiyon bölgesi kamyon şoförüydü. Reles, Buchalter'ın diğer üç cinayete karıştığına dair bilgi verdi. Albert Anastasia'nın Reles için 100.000 dolarlık bir sözleşme imzaladığına inanılıyor. 12 Kasım 1941'de altı polis memurunun koruması altındayken Reles, Coney Adası'ndaki Half Moon Hotel'in penceresinden gizemli bir şekilde düşerek öldü.
Kaçak Lepke için 50.000 dolar ödül verildi. Buchalter'ı bulmak için dünya çapında bir arama yürürlükteydi. Buchalter Brooklyn'den hiç ayrılmamıştı. Louis Buchalter, onu aramanın onu Sendika için bir yükümlülük haline getirebileceğinden korkuyordu. Çocukluğundan beri tanıdığı biri, Moey Dimples, Lepke'ye gitti ve ona Federallerle bir anlaşma yapıldığını söyledi. Buchalter'a, kendisini J. Edgar Hoover'a teslim ederse federallerin onu deneyeceği, ancak onu New York yetkililerine teslim etmeyeceği söylendi. Buchalter, maksimum 15 yıl federal hapis cezasıyla karşı karşıya olduğunu düşündü. Buchalter, Coney Adası'ndaki güvenli evinden Manhattan'a sürüldü. Lepke, arkada köşe yazarı ve yayıncı Walter Winchell ile birlikte 28. Cadde ve Beşinci Cadde'nin 0'ın köşesinde bekleyen bir arabaya bindi. Daha sonra onlara FBI Direktörü J. Edgar Hoover katıldı. Hoover, Buchalter'a tuzağa düşürüldüğünü ve anlaşma olmadığını söyledi. Moey Dimples, 1943'te New York'ta bir restoranda vurularak öldürülecekti.
1940 yılının Mart ayında, Louis Buchalter federal mahkemede müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Lepke, Nisan 1940'ta Leavenworth Hapishanesine gönderildi. Louis Buchalter, New York'a geri gönderilmesini önlemek için yasal zorluklar getirdi. 1941'de Joe Rosen'ı öldürmekten yargılanmak üzere New York'a geri gönderildi. Buchalter o Aralık ayında suçlu bulundu. 1942'de Buchalter son temyizini kaybetti. O sırada federal gözaltındaydı. New York yetkililerine teslim edilmek için savaştı ve daha önce ilişki kurduğu adalet sisteminden yardım istemeye çalıştı. Ocak 1944'te Buchalter, New York'taki Sing Sing hapishanesine gönderildi.
Buchalter'in 2 Mart 1944'te, ortakları Louis Capone ve Mendy Weiss ile birlikte saat 23:00'te idam edilmesi planlanıyordu. Şimdi New York valisi olan Thomas E. Dewey, infazlardan birkaç dakika önce, davanın mahkeme tarafından gözden geçirilmesi için 48 saatlik bir bekleme süresi emretti. O gece ölmesi planlanan diğer iki mahkum, Brooklyn polis dedektifi Joseph Miccio'yu öldürmekten hüküm giyen Joseph Palmer ve Vincent Sallami, o gece elektrik çarptırıldı. Louis Buchalter, New York City'nin seçilmiş yetkililerini, ulusal işçi liderlerini ve kamu görevlilerini alaşağı edebilecek bilgilere sahip olduğunun bilinmesine izin vermişti. Gazetelerde Buchalter'in Başkan Roosevelt yönetiminden birini parmaklayabileceğine dair spekülasyonlar vardı. Bu, Dewey'e beklenen başkanlık kampanyasında yardımcı olabilir. Dewy, Buchalter ile görüşmemeye karar verdi.
4 Mart'ta yapılan son itirazlar reddedildikten sonra, Buchalter karısına kendisinden bir mesaj okuttu. Ölüm cezasının hafifletilmesine dair herhangi bir söz karşılığında konuşmayı ve bilgi vermeyi teklif etmediğini belirtti. On March 4 at 11:00 PM, Louis Capone was taken to the death chamber, Capone was declared dead at 11:05 PM. Mendy Weiss was strapped to the chair next and died in three minutes. Weiss was declared dead at 11:10 PM. Louis Lepke Buchalter died in the electric chair at Sing Sing Prison on March 4, 1944 at 11:16 PM. Buchalter was the first and only mob boss ever to be legally executed.
Lepke hears death sentence s second time. Photograph shows Louis "Lepke" Buchalter arriving at the Court of Appeals in Albany, New York standing on the left is Albany detective Joseph Nowak holding a machine gun. Photo taken on July 20, 1943
Frank “Dasher” Abbandando
Abbandando was a violent man, he was a sexual predator and psychopathic killer.
He picked up his nickname in the jail where he was held for beating a policeman. He got the name for displaying such a skill for using a baseball bat on a mobster, with the pace that had made him a legend.
He used ice picks in most of the 30 murders he committed, as they didn’t make too much noise.
Lepke Buchalter: The Other Murder Inc. Boss
Most people remember Murder Inc. and their boss, “The Lord High Executioner” Albert Anastasia. Not as many remember remember that Albert had a partner from the Jewish mob who was his equal in ordering the hits. That man was Louis “Lepke” Buchalter who also also sat on Lucky Luciano’s National Crime Syndicate.
Like A Little Lepkeleh
Louis Buchalter didn’t get the name Lepke from his mob days, the pet name “Lepkeleh” was given to him as a little boy by his mother Rose. The name stuck all throughout his childhood, but his American friends altered it to Lepke for short. Lepke’s family was from the Lower East Side of Manhattan. He had a sister and three brothers.
The Buchalter family was a very successful clan. Their father Barnett owned a local hardware store and made a good living for an immigrant at the time. Lepke’s three brothers became a college professor, a pharmacist and a dentist. Unfortunately, Barnett died when Lepke was 12 in 1909. The loss devastated young Lepke, although he rarely showed it.
Buchalter did ok for a few years but beginning at 18, he was constantly in trouble with the law. He was first arrested for assault and burglary in 1915 and again for burglary in 1916. He did 2 years in Sing Sing prison before being arrested yet again on burglary charges in 1920. Lepke was proving to be the black sheep of his family and never looked back.
Lepke had a partner in crime, his name was Jacob “Gurrah” Shapiro. Lepke and Gurrah had met as kids when they butted heads trying to rob the same pushcart vendors. Buchalter was impressed with the kid’s toughness and persistence during the exchange. He knew Gurrah wasn’t going anywhere anytime soon, and that he would have to coexist with him.
Shapiro was a couple years younger but he was a powerhouse, intelligent and fierce. Lepke saw him as someone worthy of partnering up with and together they quickly found more success together. Shapiro already had a reputation around the neighborhood
The Early Racketeers
The team of Buchalter and Shapiro got the attention of Jewish labor racketeering boss Jacob “Little Augie” Orgen. Orgen put the two youngsters to work infiltrating labor unions. Lepke and Gurrah were more ambitious than Little Augie was prepared for. As soon as they saw that they could feasibly take over Orgen’s operations, they killed him.
Lepke and Gurrah were soon very wealthy men. They took 100% control of New York’s garment industry. They could create problems for both unions and businesses, and would extort both. They had very few competitors at this time, even being a non Italian crew. At the time in the 1920’s, Jewish mobsters were just as prevalent as Italians and were often more wealthy.
The pair became friendly and started doing business with a young Italian garment industry racketeer named Tommy “Three Fingers Brown” Lucchese. Lepke was becoming very influential even among the Italian bosses in New York. He was dangerous but engaging and charming at the same time.
The Birth Of Murder Inc.
More and more, guys like Lucky Luciano and Meyer Lansky looked to Lepke as an equal. He was a top level earner and also the guy to call if you want someone killed. He had a small army of killers at his disposal. There was the Brownsville Boys, a young Jewish gang of hitmen led by Abe “Kid Twist” Reles.
Abe Reles had some deadly partners, they were all young in the game but always ready. There was Harry “Pittsburgh Phil” Strauss, the Murder Inc. member with the most killings, more than 100 and up to 500. “Mendy” Weiss and Martin “Buggsy” Goldstein were two other high ranking Brownsville Boys, Weiss worked for Lepke and was the link between the groups.
He also had the services of “Happy” Maione, Frank “The Dasher” Abbandando and the rest of the Italian hitmen from the Ocean Hills neighborhood in Brooklyn. The Ocean Hills gang and the Brownsville Boys together made a frightening combination, more than a dozen killers on the team. They took their orders from two men only, Lepke Buchalter and Albert Anastasia.
When Lucky Luciano formed the National Crime Syndicate in the early 1930’s, Albert and Lepke were elected. The Syndicate was formed with the idea of organizing all the Jewish and Italian outfits for a greater good. The wars of the 20’s had left hundreds dead and mobsters broke. The job of Murder Inc. was to kill anyone that got in the way.
There were so many “contracts” coming from the Syndicate that Lepke and Anastasia had to work full time fulfilling them. Albert was also the underboss of the Mangano Crime Family and a frightening man. He grew up killing people and now got to give the orders. He loved the power and did not mind the famous moniker “The Lord High Executioner”.
Albert and Lepke got along great however. Lepke and Lucky were the only two guys Albert had any respect for. He rode Lucky’s coattails early on, but definitely carved his own trail beyond that. Lucky used him for many hits in the 20’s, including the murder of Joe “The Boss” Masseria. Albert was originally one of the most feared hitmen in the mob.
Dutch & Dewey
The most powerful gangsters in the country were part of the Syndicate. You had Johnny Torrio and Al Capone from Chicago. You had Jewish gangsters Meyer Lansky, Lepke Buchalter, Bugsy Siegel, Abner “Longie” Zwillman and of course bootlegger Dutch Schultz. For the Italians,you had Luciano, Frank Costello, Joe Adonis, Vincent Mangano and Albert Anastasia.
Everything ran smoothly for years until an ambitious young federal prosecutor named Thomas Dewey decided to take on the mob. Dewey went straight for Schultz, who became enraged and ready to take preemptive action. He informed fellow Syndicate members that he planned to kill Dewey. Luciano and the others demanded that he abandon the plan.
Dutch told the other Syndicate members he would kill Dewey with or without their approval. This was the first time a member of the board tried to defy the Syndicate. Knowing it would lead to a massive investigation and tons of press, the other bosses knew they had to take action and kill Dutch Schultz before he got to Dewey.
Murder Inc. hitmen Mendy Weiss and Charles “The Bug” Workman were given the massive contract of killing the dangerous and paranoid Schultz. They killed Schultz and his top lieutenants. Dewey’s distaste for Schultz was well known and the hope was that Dewey would take the one skull and go away happy. They collectively made a terrible assumption.
Instead of backing off, Dewey ramped up his efforts in particular against Luciano and Lepke. By the time he was done, there was no doubt that the Syndicate wished that they had let Dutch Schultz do the job. Luciano, possibly the most intelligent ganster in New York history got caught in a humiliating prostitution case. He got convicted and eventually deported.
Lepke and Jacob Gurrah Shapiro were charged and convicted of breaking antitrust laws in the garment industry rackets. Both guys went on the run after being tipped off early about the oncoming indictments. During this time they were using their Murder Inc. hit team to kill any potential witnesses, like candy store owner Joe Rosen who was suspected of working with Dewey.
The Decimation Of Murder Inc.
While on the run, Lepke was charged with importing heroin to the U.S.A. His contact in these days was his trusted partner Albert Anastasia. Other Syndicate members felt that Lepke being on the run was bringing unnecessary heat on all the other members. They all wanted him to turn himself in, only Albert Anastasia was supportive of him remaining on the lam.
The press covered the disappearance of Lepke, often reporting on alleged sightings all over the world. Dewey offered a $25,000 for information leading to his capture, as he was ready to tie Buchalter to a series of killings. At this point, the other Syndicate members formally requested that Anastasia get his old friend to turn himself in.
Anastasia basically suckered Lepke into thinking that he’d be given a deal where he only served a few years. Gurrah had already grown weary and turned himself in. Lepke went for the deal and was delivered right to F.B.I. chief J. Edgar Hoover. During his time on the run, he had laid low but never left the state of New York.
Then Abe Reles turned canary and ruined any chance that Lepke would ever get out of prison. Reles had the goods on Lepke and everyone else in Murder Inc. He’d gotten caught up in his own murder rap and decided to cooperate with the F.B.I. Reles tied Lepke to multiple murders, including the killing of Joe Rosen. Lepke was found guilty and sentenced to death.
On March 4, 1944, Louis “Lepke” Buchalter was executed in Sing Sing prison’s “Ol Sparky”. Executed with him that day were Murder Inc. killers Mendy Weiss and Louis Capone. The other Murder Inc. members Pittsburgh Phil Strauss, Buggsy Goldstein, Happy Maione and Frank the Dasher Abbandando had already been executed for their crimes.
The only member of Murder Inc. to escape the debacle was Albert Anastasia. Somehow Abe Reles fell out of a 6th story window right before he was set to testify against Anastasia. Kid Twist had been under 24/7 police guard when the incident happened. Anastasia went on to kill his boss Vincent Mangano, before getting killed in his barber’s chair in 1957.
Louis “Lepke” Buchalter, the head of Murder, Inc., is executed - HISTORY
Louis “Lepke” Buchalter was a Jewish-American mobster and head of the Mafia hit squad Murder, Inc. during the 1930s. Buchalter was one of the premier labor racketeers in New York City during that era. Take a look below for 27 more scary and weird facts about Louis Buchalter.
1. To date, Buchalter is the only American mob boss to receive the death penalty after being convicted of murder.
2. Buchalter was executed using the infamous “Old Sparky” after being sent “up the river” to Sing Sing Correctional Facility.
3. He was born in the Lower East Side section of Manhattan in February, 1897.
4. His mother, Rose Buchalter, called him “Little Louis”, which later became “Lepke”.
5. Buchalter had one sister and three brothers one brother eventually became a dentist, another brother a college professor and rabbi, and the third brother a pharmacist.
6. His father, Barnett Buchalter, was a Russian immigrant who operated a hardware store on the Lower East Side.
7. In 1909, when Buchalter was 12 years old, his father died.
8. In 1910, Buchalter finished elementary school and started a job selling theatrical goods.
9. Reportedly, on the Lower East Side, he attended the Rabbi Jacob Joseph School where he was an “honor roll” student.
10. Soon after, his mother moved to Arizona for health reasons, leaving Buchalter in the care of his sister Sarah. However, Buchalter was beyond her control.
11. On September 2, 1915, Buchalter was arrested in New York for the first time for burglary and assault, but the case was discharged.
12. In late 1915 or early 1916, Buchalter went to live with his uncle in Bridgeport, Connecticut.
13. On February 29, 1916, Buchalter was arrested in Bridgeport on burglary charges and was sent to the Cheshire Reformatory for juvenile offenders in Cheshire, Connecticut, until July 12, 1917.
14. After a dispute with his uncle over wages, Buchalter moved back to New York City.
15. On September 28, 1917, Buchalter was sentenced in New York to 18 months in state prison at Sing Sing in Ossining, New York, on a grand larceny conviction.
16. After a transfer to Auburn Prison in Auburn, New York, Buchalter was released on January 27, 1919.
17. On January 22, 1920, Buchalter returned to Sing Sing on a 30 month sentence for attempted burglary. He was released on March 16, 1922.
18. Too short at five feet seven and one-half inches to intimidate those he sought to “protect,” Lepke joined forces with Jacob Shapiro, a large man whom he met when they both attempted to rob the same pushcart.
19. Being an intelligent young men, Lepke began to consider the potential of labor unions.
20. He realized that if all the workers in an industry were members of a union, and if he could then control that union, he would be in control of the industry.
21. By exerting pressure on both labor and management, he soon dominated entire industries by forcing employers to pay his organization in order to keep union workers in line.
22. At the height of his power, Lepke controlled the entire garment trade and the bakery delivery truck union in New York City.
23. He charged the bakers one cent per loaf for transporting their bread to market in a timely fashion.
24. From 1927 until 1936, Lepke and Shapiro had exported tens of millions of dollars from industries in New York City and across the United States.
25. For six years, he led Murder, Inc., the national crime syndicate’s enforcement arm. If a crime boss wanted a murder committed, he would go through Lepke to hire one of the killers.
26. As many as 100 murders have been attributed to Lepke himself, since he sometimes enjoyed carrying out a contract on his own just to stay in practice.
27. Lepke was executed for the murder of Joseph Rosen, a candy store clerk. He could have saved his own life if he agreed to turn informant. Law enforcement officials, and especially FBI Director, Herbert Hoover, knew that Lepke could give them reams of information on other gangsters of the day. Despite pleas from his wife to save his life, he refused.
Louis “Lepke” Buchalter, the head of Murder, Inc., is executed - HISTORY
Louis "Lepke" Buchalter, longtime New York City racketeer and reputed overseer of the underworld's Murder, Inc., enforcement arm, was electrocuted at Sing Sing Prison, March 4, 1944, along with two underlings.
|Buchalter|
Buchalter, believed to have ordered as many as eighty murders in his underworld career, insisted that he was completely innocent of the killing of Rosen. Weiss and Capone claimed that they had been framed. While their legal appeals of the state verdict were unsuccessful, some reviewing judges noted weakness in the state's evidence against the trio.
48 hours earlier
The executions of Buchalter, Weiss and Capone had been delayed repeatedly by legal maneuvers and by government stays. The most recent postponement occurred within an hour and a half of their scheduled appointment with the prison Death Chamber.
|Weiss|
Dewey telephoned Sing Sing Warden William E. Snyder, who sent word of the postponement to the Death House prisoners through prison chaplain Father Bernard Martin. It was the sixth time their date of execution was moved. But it was the closest the prisoners had come to the electric chair. They accepted the news without visible emotion.
|Capone|
They already had eaten their "last meals": steak, french fried potatoes, lettuce and tomato salad, rolls, pie and coffee for lunch roast chicken, mashed potatoes, lettuce and tomato salad, rolls and coffee for supper. (The selections were reportedly made by Buchalter, and Weiss and Capone ordered the same.)
Some newspapers reported that Dewey ordered the stay because Buchalter decided to cooperate. They wondered about the number of crimes that information from the longtime rackets boss could solve and the number of his old underworld associates that could be brought to justice.
Federal district and appeals courts were unwilling to involve themselves in the case. At one o'clock in the afternoon of Saturday, March 4, the U.S. Supreme Court rejected without comment the Buchalter appeal.
The prisoners were already reliving the execution preparations when the final bit of bad news arrived.
They met with family in the same "dancehall" to say the same goodbyes. Buchalter spent the day with his wife Beatrice "Betty" and their son Harold. During the visit, Beatrice reportedly urged Buchalter to try to save himself by sending for U.S. Attorney James McNally and offering his cooperation. Her husband refused, saying, "The best I could get would be a delay of six or eight months or a year. If that's the way it's going to be, I'd rather go tonight."
Noting the press speculation following the March 2 stay of execution, Buchalter dictated a statement to his wife, who transcribed it on a piece of notepaper.
Superstition may have forced the selections for the prisoners' repeat "last meals." They ordered the same food they had eaten before the execution postponement on March 2.
Several things were different on the evening of March 4, however: Family members were permitted to stay about a half-hour past the usual parting time of nine o'clock Buchalter was permitted to wear a pair of gray pants instead of the usual black and there was no telephone call from the governor.
|Beatrice Buchalter meets with reporters.|
After leaving the prison, Beatrice Buchalter met with members of the press at a nearby restaurant and read her husband's statement:
At eleven o'clock, Louis Capone, forty-seven, followed Father Martin into the Death Chamber. Twenty-four witnesses observed from a gallery.
Newspapers reported that Capone was selected to go to his death first because he was the weakest - emotionally and physically (he had recent heart problems) - of the three. He said nothing when he was strapped into the chair and the electrodes were attached to his body. His lips could be seen moving in silent prayer, as a helmet with a large electrode inside of it and a face-concealing mask on its front was placed on his head.
Executioner Joseph Francel was at the chair controls. At two minutes after eleven, he administered the first brain-killing shock. He followed it with several more jolts of current to burn the life out of Capone's organs. Three minutes later, a guard pulled open Capone's shirt, so Dr. Charles C. Sweet could check for life signs. "This man is dead," Sweet announced.
Capone's remains were removed from the chair, placed on a cart and wheeled next door to the autopsy room.
A minute later, Emanuel Weiss, thirty-seven, strode quickly into the Death Chamber with Rabbi Jacob Katz by his side. Weiss indicated to Principal Keeper Thomas J. Keeley that he wished to make a statement.
Weiss looked to the gallery and said, "I'm here on a framed case. I'm innocent and God and Gov. Dewey know it. I want to thank Judge Lehman [Appeals Court Judge Irving Lehman]. Give my love to my family and everyone. And - I'm innocent.
Weiss's turn in the chair began at seven minutes after eleven. His lifeless remains were removed from it four minutes later.
| Buchalter's remains are |
driven out of Sing Sing
One reporter said he saw a lip quiver. Another noticed some redness and perspiration on Buchalter's face. A wire service reporter suggested that the prisoner was "so dazed that his attitude could have been interpreted as indifference" and then found a guard to support that view with the comment, "The other two were frightened, but Lepke was paralyzed."
Gilbert Millstein of the New York Daily News observed that Buchalter was not only calm but cooperative. He placed his own arms into position to be fastened to the chair, and he leaned his head forward into the death-delivering helmet.
Executioner Francel delivered the first shock into Buchalter at thirteen minutes past eleven. The fourth shock was completed three minutes later. "Lepke" Buchalter was dead.
Buchalter's family assembled for a brief service at Park West Memorial Chapel, 115 West Seventy-ninth Street in Manhattan, on Sunday, March 5. Prayers were chanted by Rabbi Morris Goldberg. Buchalter's remains, in a plain oaken casket, were buried in Mount Hebron Cemetery in Flushing, Queens, next to the gravesite of his mother.
|Buchalter's burial|
On Thursday, March 9, the remains of Louis Capone were taken in an inexpensive metal casket from Andrew Torregrossa's funeral home, 1305 Seventy-ninth Street in Brooklyn, to the Church of Our Lady of Solace on Mermaid Avenue in Coney Island. His funeral, in the neighborhood where he was a longtime resident, drew a far larger crowd than seen at the Buchalter and Weiss services.
After a brief Mass celebrated by Father Francis A. Froelich, a procession of forty cars of mourners and five cars of flowers wended through Brooklyn streets to Holy Cross Cemetery in Flatbush. With his widow Sophie, three children and two brothers at graveside, Capone was interred in the cemetery's St. Charles section.