Akşam Gazetesi'nden Merve Yılmaz Oruç'un röportajından...
Tiyatro mezunusunuz... Oyunculuk istediğiniz, hayalinizde olan bir işti sanırım...
Aslında oyunculuk ilk planda yapmak istediğim bir meslek değildi. Enstrüman çalıyordum ve müzikle devam etmek istiyordum. Güzel sanatlar lisesine girmek istedim fakat okula kabul edilmedim. Ne yapmam gerektiğini aradığım dönemde de tiyatro çıktı yoluma. Üç yıl Antalya'da yarı zamanlı belediye konservatuvarına gittim. Müfit Hoca'yla da orada tanıştım. Daha sonra İstanbul'a gelerek konservatuvarı kazandım ve olaylar gelişmeye başladı.
Bu yolu tercih etmenizde dedeniz usta oyuncu Ahmet Mekin'in de payı var mı?
Bu mesleği yapmamda dedemin manevi desteğinden başka bir destek görmedim. Her konuşmamızda "Senin yerine ben oynamayacağım. Yeteneğin varsa gider görüşürsün, okul istiyorsan sınavlara girersin. Sinema, dizi istiyorsan deneme çekimlerine gidersin"' diyerek aslında desteğin en büyüğünü vermiş oldu. Mücadele etmemi sağladı. Ne zaman meslektaş olduk o zaman tüm akşam yemeklerimiz bir work-shop havasında geçti. Oyunculuk, sinema, hayat ve sanırım yaşlanmama adına ondan öğreneceğim çok şey var.
Oyunculuk serüveninize baktığında kendinizi nerede görüyorsunuz?
Oyunculuk emekliliği olmayan bir meslek. Her yaşın bir castı, hayattaki her tecrübenin oyunculuğunuzun gelişimine bir katkısı var. Ben de bu yolun başındayım ve hep orada olacağım. Öğrenmek ve yeni şeyler deneyimlemek hiç bitmeyecek. Burada önemli olan sürdürülebilirlik.