Türkiye siyasi yaşamında gayriciddiliği konusunda kimsenin şüphesi kalmamış olan Deniz Baykal'ı konuşmak, elbette "abesle iştigal". Ama, onca yeteneksizliğine rağmen kendisinden söz ettirecek malzeme üretme konusunda olağanüstü bir gayreti olan bu politikacıyı görmezlikten gelmek de mümkün değil.
Hep duyardık. Sağcı basının önde gelen kimi kalemleri yazardı da zaman zaman. "Şu komünistleri Endonezya'daki gibi bir gecede boğazlayacaksın" diye. Şimdilerde "bilge" kişi kesilen Mehmet Şevket Eygi'nin, sanırım adı Büyük Gazete olan gazetesinde böyle şeyler yazdığını anımsıyorum. Adı geçen gazetenin yayınlandığı dönemde ben henüz çocukluktan çıkmak üzereydim.
Bölgeyi yakından izleyenler için aslında şaşırtıcı gelmiyor bu olanlar. İran karşıtı olduğu için, şimdi "şeytan" ilan ettiği Taliban'ı, Afganistan'da iktidarı ele alır almaz ilk tanıyan ülkeydi ABD. Türkiye'de İslam'ın "ılımlı"sını, Afganistan'da "radikal"ini savunurken, her bölgeye uygun ayaküstü prensipler uydurmasına gerek kalmadı ABD'nin.
Okudukça, "iyi ki teröre bulaşmışlar bunlar" diyesi geliyor insanın. Kırk yıl düşünseler akıllarına bile gelmeyen lüks bir yaşam sürdürüyorlar çünkü. Bunu, bir zamanlar "intihar bombacısı" olmalarına borçlular. Televizyonlu lüks odaları var, her ihtiyaçları da karşılanıyor. Buzdolapları meyve sularıyla, çikolatalarla dopdolu.