1882'de Petersburg Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra, çeşitli üniversitelerde öğretim görevleri üstlendi. 1920'de SSCB Bilimler Akademisi'ne üye seçildi. Bilimsel çalışmalarında genellikle Rurik hanedanının düşüşüyle ilk Romanov çarının seçilmesi arasındaki Karışıklık Dönemi'ni (1598-1613) ele aldı. Bu konudaki en önemli yapıtı 16. ve 17. Yüzyıllarda Moskova Devletindeki Karışıklık Döneminin Tarihi Üzerine Çalışmalar'dır (1899). Rusya'da, titiz ve kapsamlı arşiv araştırmasıyla çözümlemesine dayalı yeni bir tarih okulu kurdu. Rusya Tarihi (1909) adlı yapıtı liselerde, Rus Tarihi Üzerine Konferanslar (1899) ise üniversitelerde 20 yıldan fazla ders kitabı olarak kullanıldı. 1917 Sovyet Devrimi'nden sonra Leningrad (bugün Petersburg) Devlet Üniversitesi'nde ders vermeyi sürdürdü. Ama 1920'lerin sonlarında Marksist eleştirmenlerin giderek artan saldırılarına uğradı. 1930'da tutuklanarak yargılandı ve monarşiyi yeniden kurmayı amaçlayan bir komploya katıldığı yolunda uydurma bir gerekçeyle mahkûm oldu. Sürgüne gönderildiği Samara'da öldü.