2021 Yılı "Akıl ve Yaşam Sohbeti", 8 Aralık'ta Dalai Lama, stres bilimci Elissa Epel ve duygular araştırmacısı Michelle Shiota ile içinde bulunulan anı, şefkat, cesaret ve amaçla nasıl doldurulabileceği konusunda gerçekleştirildi. Çevrim içi gerçekleştirilen etkinlik, dünyanın dört bir yanından 365.000'den azla kişi tarafından takip edildi.
Profesör Elissa Epel, California San Francisco Üniversitesi Psikiyatri Bölümü Başkan Yardımcısıdır. Stres direncinin ve zihinsel eğitimin sağlığı nasıl koruyabileceğini ve esenliği nasıl geliştirebileceğini araştırıyor.
Profesör Michelle Shiota, Arizona Eyalet Üniversitesi'nde bir psikolog ve Madde Kullanımı ve Bağımlılık Çeviri Araştırma Ağı Direktörüdür.
John Dunne, moderatör olarak görev yapacaktı. Dunne, aynı zamanda Wisconsin-Madison Üniversitesi Asya Dilleri ve Kültürleri bölüm başkanı ve üniversitesinin Sağlıklı Zihinler Merkezi'nde görevli.
Görüşmeden kısa notlar şöyle;
Belirsizlikle nasıl daha rahat olabiliriz?
Prof Elissa Epel tarafından ortaya atılan ilk soru.
Zekamızı kullanarak iç huzuru geliştirebiliriz. Şefkatli doğamıza güvenir ve bilge bir bakış açısı geliştirirsek, hem bireysel hem de topluluk düzeyinde barışçıl bir yaşam sürdürebiliriz.
Geçmişte kaygılarımızı 'milletim', 'cemiyetim' ile sınırladık, şimdi ise tüm dünyayı ve tüm insanlığı düşünmek zorundayız.
Çocuklar bir kez okula gittiklerinde, iç huzurunu nasıl sağlayacaklarına dair hiçbir rehberlik almıyorlar. Zekalarını geliştirmeyi ve rekabete girmeyi öğrenirler. Bugün eğitimimizin çoğunda eksik olan şey, huzurlu bir zihnin nasıl geliştirileceğidir. Gökten düşen bir şey değil. Bunun üzerinde çalışmalı ve silahlara güvenerek değil, sıcak kalpliliği besleyerek inşa etmeliyiz. Bu şekilde daha olgun oluyoruz. Umudun temeli, yedi milyar insanın birliğini göz önünde bulundurarak bir kardeşlik ve kardeşlik duygusuna sahip olmaktır.
Acıyı ve umutsuzluğu nasıl azaltabiliriz?
John Dunne, Prof Michelle Shiota'ya yönelttiği soru.
Gerçek şu ki, dünya küçülüyor. İklim değişikliği bizi insanlığın birliğini ve birlikte çalışmamız gerektiğini kabul etmeye zorluyor. Ben merkezli bir tavır takınır ve silahlara güvenirsek, sonuç sadece daha fazla acı ve daha fazla sorun olacaktır. Birbirimize yardım etmekten başka seçeneğimiz yok çünkü birlikte yaşamak zorundayız.
Öfke işe yaramaz. Öfke sadece korkuyu getirir ve korku şiddeti doğurur. İç huzurumuzu nasıl geliştirebileceğimize dikkat etmeliyiz. Mantığa güvenmek zorundayız.
Dünyada acı çekenlerin hepsi bunu kendi mutlulukları için arzuladıkları için yaparlar. Dünyada mutlu olan herkes, başkalarının mutluluğunu arzuladıkları için böyledir. Hintli usta Shantideva
Kendimize çok fazla odaklanırsak, bu hayatta bile mutlu olamayız, oysa başkalarının iyiliği ile ilgilenmek büyük neşeye açılan kapıdır. Uzun vadede mutluluk konusunda gerçekten ciddiysek, kalplerimizi açmalı ve kendimize olduğu kadar başkalarına da odaklanmalıyız. Bunu çok anlamlı buluyorum.
Bunun psikolojisini daha derine inersek, orantısız bir şekilde kendimize odaklandığımızda korku, stres, endişe ve şüphenin ortaya çıktığını görürüz. Başkalarına göre cesaret için biraz alan açabilirsek, daha rahat olabiliriz.
Böyle bir bağlamda nasıl olumlu bir bakış açısı benimsemeye ve umudu korumaya devam edebiliriz?
Elissa Epel, dünyanın her yerinden gençlerin "dünyanın durumu ve iklim krizi" hakkında ne hissettiklerini soran bir anketten bahsetti. %75'i geleceğin korkutucu olduğunu söylerken, %60'ı insanlığın sonunun geldiğini hissetti. Böyle bir bağlamda nasıl olumlu bir bakış açısı benimsemeye ve umudu korumaya devam edebileceğimizi sordu.
Dalai Lama, ona umudun yanı sıra cesarete odaklanmaya ihtiyaç olduğunu söyledi. Bir soruna odaklandığımızda, zihnin buna kilitlenme ve her yerde sorunları görme eğilimi olduğunu öne sürdü. Sadece soruna sabitlenmiş olmak yeterli değil, umut ve cesarete de ihtiyaç var. Bu nedenle, soruna takılıp kalmaktansa, cesaret, bir şeyler yapabileceğinize dair bir his ve onu gerçekleştirecek güven geliştirmek konularında çaba sarf edilmelidir.
Dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için pratik eylemi nasıl teşvik edilebilir?
Elissa Epel, dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için pratik eylemi nasıl teşvik edeceğini sordu.
Dalai Lama, "Bu konuda bana cesaret ve güven veren şey, sıcak kalpliliğin sürekli yenilenmesidir."
Sonraki toplantılarda neler görüşülmeli?
Michelle Shiota, sonraki Akıl ve Yaşam toplantısında bilim adamlarının neyi incelemeleri gerektiğini sordu. Dalai Lama, zihinsel eğitimi incelemelerini tavsiye ettiğini ifade etti.
İnsan zihnini ve davranışını inceleyenlerin -psikologlar, sinirbilimciler ve klinik bilimciler- bundan sonra neyi incelemeleri gerekir?
İnsan, bir yanda duyusal deneyimlere, diğer yanda zihinsel deneyimlere sahiptir. Gördüğümüz, duyduğumuz ve temas kurduğumuz şeyler düşünceye yol açar, ancak onları deneyimleme şeklimiz farklıdır. Mutluluk ve mutsuzluk duyulara değil, akla aittir. Benzer şekilde, zihinsel eğitim zihin düzeyinde gerçekleşir.
Dalai Lama, "İnsanlar, bir duruma bakıp onun kısa vadeli etkilerine kapılabiliyorlar. Geriye çıkıp önümüzde olanın ötesine bakmalıyız. Zihni rahatlatmanın bir yolunu bulmalıyız. Bunu yapabilirsek, doğal olarak düşünce ve şefkat ortaya çıkar. Ama aynı zamanda bu becerileri pekiştirmenin yollarını da bulmamız gerekiyor. Boşluk yaratırsak, zihin rahatlayabilir. Bu önemlidir çünkü zihin endişeli ve huzursuz olduğunda, zekamızı net bir şekilde kullanamayız. Çözüm, kendi içinizde daha derin bir barış duygusu yaratmaya çalışmaktır. En önemli şeylerden biri, şefkati günlük alışkanlıklarımız, niyetlerimize getirmeye odaklanmaktır. Bunu yapabilirsek, özgüvenimizi artacak ve bu da zorluklarla başa çıkmamıza yardımcı olacaktır. "
“Sorun çıkaran bizim zihnimizdir. Doğru düşünürsek iç huzuru bulabiliriz ama zihin öfke ve şüpheye kapılırsa huzur bulamayız. Rahat uyuyamayacağız bile. Amacımız huzurlu mutlu bir insan olmaktır. Dalai Lama
Sözün Özü: Konuşmacılar Tarafından Sunulan Altı Öneri
1. Değişim ve belirsizlik gerçeğini kabul edin. Kabul edip bırakmak değil elbette. Gelecekle ilgili sürekli stres ve belirsizlik insanlar üzerinde güvensizlik ve/veya tehdit duygularına sebep olabilir. Fark etmek, değişimin kaçınılmaz olduğunu kabul etmek, insanları şimdiki anın gerçekliğine bağlamaya yardımcı olacaktır.
2. İç huzuru geliştirin. İç huzuru beslemek önemlidir. Değişik konularda farklı inançlara sahip insanlar günümüz dünyasında nasıl zaman zaman farklı kutuplara bölündüğü durumlar olmaktadır. Bu öfkenin artmasına sebep olabiliyor. Bu tür durumlarda insanların durumları daha net görebilmeleri ve merhamete dayalı sağlam kararlar almak için zekalarını kullanabilmeleri mümkündür. Bu da zihni rahatlamak gevşetmekle mümkündür.
3. Odağınızı kendinden başkalarına kaydırmaya çalışın. Kişi kendi iyiliğiyle ciddi olarak ilgileniyorsa, kalbini gerçekten açmalı ve başkaları için alan yaratmalıdır. Korku, stres ve şüphe gibi duyguların aşırı kendine odaklanma ile daha da kötüleşebileceği unutulmamalıdır. Başkalarına yönelmenin bireylerin daha rahat bir duruma ulaşmasına yardımcı olabilir.
“Başkalarına yardım edersek, kendimize yardım ederiz” Dalai Lama
4. Sorunlara takılıp kalma eğiliminizin farkında olun; olumlu deneyimler yoluyla neşenizi artırın. Zihinlerimiz, tehdit edici hissettiren durumlara kilitlenme eğilimindedir. Problemlere fazla odaklanmışsak, her yerde sorunlar görürüz. Neyin mümkün olduğuna dair uzun vadeli bir bakış açısı – umutlu bir bakış açısı – ve hedeflere ulaşılabileceğine dair cesaret ve güveni geliştirmek önemlidir. Sıkıntılı zamanlarda günlük yaşamda neşe bulmaya Bu odaklanma, stres düzeylerini düşürmeye yardımcı olabilecektir. Zor koşullarda anlam ve amaç aramak veya olumlu yeniden değerlendirme, bireylerin zorlu deneyimlere gömülü derslere yeniden odaklanmasına ve odaklanmasına yardımcı olabilir.
5. Odağınızı değiştirerek güçlendirin. Geçmişte “toplumum, milletim” kavramları üzerine çok fazla vurgu yapılırdı. Bugün gerçeğe göre dünyayı, insanlığı düşünmek zorundayız. Dünyada acı çekmek, insanlara daha olgunlaşma ve “kendi iyiliğimizin başkalarının iyiliği ile nasıl iç içe geçtiğini” ve gezegenin nasıl olduğunu düşünme fırsatı sunuyor.
6. Umut, şefkat ve cesarete dayanarak harekete geçin. bir takım sorunlar, sıkıntılar varken hayatta olmanın sorumluluğunu ve ayrıcalığını kabul etmek önemlidir. Krizler daha büyük toplumsal değişime kapı açıyor. Neyin mümkün olduğu konusunda umutlu bir vizyona sahip olmak ve şimdiki anı, değişimi getirmek için gereken cesaret ve güvenle karşılamak gereklidir. Kişinin değişime katkıda bulunmadaki bireysel rolünün farkında olması ve mikro eylemler yoluyla bile katkıda bulunması çok değerlidir.