Polipeptid hormonlar (protein) hidrofilik moleküllerdir ve suda erirler. Suda eridikleri için, kana girer girmez kan plazması proteinlerine bağlanmadan plazmada serbestçe taşınırlar.
Steroid hormonlar ise, hidrofobik moleküllerdir ve suda erimezler. Suda erimedikleri için, kana girer girmez kan plazması proteinine bağlanarak taşınırlar.
Steroid hormon moleküllerinin kandaki konsantrasyonu, polipetptid hormon moleküllerinden (protein) daha yüksektir. Steroid hormon molekülleri, taşıyıcı proteinlerden ayrılabilir ve kolayca bir çok hücreye girebilir.
Bağlayıcı Proteinler
Genellikle, bağlayıcı proteinler küçük ve suda eriyebilirlikleri az hormonlarla, geri dönüşümlü ilişki kurarlar.
Bağlayıcı Proteinlerin Fonksiyonu
- Hormonlarla bu geri dönüşümlü ilişkisinde, kanın hormonal kapasitesini artırabilirler.
- Bağlayıcı proteinlere bağlı hormonlar, enzimatik yıkımdan ve idrarla atılmaktan da korundukları için, kandaki serbest hormonlardan daha uzun yarı ömürlüdür. Yani, protein molekülleri suda eridikleri için, kan plazmasından serbestçe taşınarak daha kısa sürede atılırlar.
- Hormonun zararlı etkisini engelleyebileceği dokuya, hormonu bağlayarak difüzyonunu engelleyip, dokuyu koruyabilir.