Lindsey Partos tarafından
Olive Oil Times Katılımcı | Paris'ten Raporlama
Zorlu bir üretim standartları seti, kalite için göze çarpan bir arayışla birleştiğinde, küçük Moulin de Villevieille için övgü ve büyüme getirdi. extra virgin Güney Fransa'da biberiye kokulu garsonların kalbinde zeytinyağı kooperatifi.
Montpellier ve Nimes arasındaki bir üçgenin tepesinde yer alır. değirmen (mill) yıllık olarak 1,600 yerel üretici-üyeleri tarafından beslenmekte ve cazip ortaçağ pazar kenti Sommières'in yanına oturmaktadır.
.
Kalite, eski değirmendeki üretim zincirindeki her bir çinkonu kalibre eder. “Seri üretim istemiyoruz. Bizim hırsımız, üreticilerin zeytin ağaçlarının tarihini canlı tutmalarıdır. Herkes bu ağaçların üzerinde terledi, biz terlemeyi istiyoruz ”diyor Villevieille'deki usta zeytinyağı üreticisi Bruno Ferrier.
Ve kooperatifin sürekli katma değere doğru sürmesi, endüstri çapında tanınma kazandı. 2008'de Uluslararası Zeytin Konseyi, Mario Solinas Ödülleri'nin “orta olgun meyveli meyveleri” kategorisinde birincilik ödülüne layık görülmüş ve 2009 Villevieille'in AOC Nimes natural Sızma Zeytinyağı gümüş madalya ile yürüdü.
.
Muhtemelen değirmende kalite için omurga katıdır cahier de kültür Üreticiler ve kooperatifin izlenebilirlik için titiz yaklaşımı. Kurbana ne kadar su, gübre, insektisit ve diğer katkı faktörlerinin yapıştırıldığına dair ayrıntılar ve bütün üyeler bu kayıt defterini sunarken, bu kitabı sunmaları gerekmektedir. Ferrier, kuruyemiş anomalileri ve kabul edilemez ürünleri öne çıkarması gerektiğinde zeytinleri reddedeceğini ve her zaman doğal çözümlere dikkat çekeceğini söylüyor.
Üretim, yağ yapıcısına göre yaklaşık bir ağacın bir şişe yağına işliyor, böylece bir ağaç beş kilo zeytin üretiyor ve beş litre zeytin bir litre yağ üretiyor. Ancak Ferrier, daha yüksek verimlerin görülebileceğini öne sürüyor: “İyileştirme için bir oda var, bence on kiloya kadar bir ağaç alabiliriz. Ancak, üreticilerimizi daha fazla gübreyle ve daha fazlasıyla toplu üretim yapmaya itmeyeceğim ”dedi.
Üreticiler için üreticilerin profili kesinlikle devlet memurları, çiftçiler, kütüphaneciler ve makine mühendisleri arasında değişen eklektik. Nakit yerine tutku, itici güç gibi görünüyor. Üreticiler, 7'i litre başına 9 Euro'ya (9'den 12 dolara) alıyorlar.
Küçük, zanaatkar holdingler tipik Villevieille kooperatif üreticisini işaret ediyor. “Bizim üyelerimiz sadece bir kilodan bir ton zeytineye kadar her şeyi üretiyor” diye açıklıyor petrol üreticisi. “Bunlar İspanya'da olduğu gibi devasa bahçeler değil” diye ekliyor.
Üyeler doğuda Nimes, kuzeyde Ales ve batıda Montpellier'den ayrılan bir 'üçgen üçgenden ibarettir. Ferrier gururla şöyle diyor: “Bu bizim kooperatifimizin zenginliğidir, insanlar ve çeşitlilik açısından zengindir.
Karlı bir pazarlık olarak pazarlanıyor extra virgin Zeytinyağı, Villevieille'in “grand crus” ürün yelpazesi, 15 ve 20 Euro ($ 20 - $ 27) arasında bir şişe. Müteahhitler, zorlayıcı bir ekonomik ortamda, özellikle tüketici satın alma gücünde bir düşüşle fiyatların daha büyük bir rol oynadığının bilincindedir. “Bu pahalı ve kaliteli bir ürünle ilgili zorluklardan biri.”
Fransa'daki her zeytin yetiştiriciliği bölgesinin kendine özgü çeşitleri vardır. Örneğin lucques çeşidi, Herault ve Aude departmanlarında yaygındır. Villevieille'de 1929'ten beri bir zeytinyağı, onlar her zaman picholine ve négrette çeşitleri var.
Değirmenin büyük mağarası, derin altın ve tam aromalı pikto hattını içeriyor extra virgin kırmızı meyve notaları ile zeytinyağı. Picholine, değirmenin bir numaralı yağıdır: ortak çalışma, 60 litresinin yıllık toplam zeytinyağı üretiminden her yıl 70,000 ila 100,000 litre piktolin üretir. Buna ek olarak, değirmen, yumuşak, meyvemsi şeker yağı, küçük miktarlarda antan ve bouteillan zeytinyağı varyantları ile birlikte 'bitkisel' notları taşıyan yeşil renkli aglandau yağı üretiyor.
Portföyün tamamlanması, kooperatifin yeni lastik damgalı AOC Nimes zeytinyağıdır. AOC (Appellation d'Origine Contrôlée) yasası bir piktoline ve négrette karışımıyla “AOC” dikte eder. Extra Virgin Nimes Zeytinyağı ”en az% 60 pikholine içermelidir.
Usta değirmenciler ve onun pek çok kooperatif üyesi, zeytin ağacının terörüne - toprak, iklim ve gelenek kavramı - ateşli bir bağlılığa sahip. Belki de bugün bu derin tutkunun üstün, karmaşık ve lezzetli hale geldiğini iddia edebilirler. extra virgin Seksen yaşındaki Villevieille kooperatifindeki raflardan uçan zeytinyağları.
Villevieille
Bugün Villevieille fabrikasındaki manzara, yaklaşık elli yıl öncesindeki iç karartıcı kontrastın tam tersidir. 1956 şubat ayında bir yıkıcı gece bu patlayan üretim alanında şiddetli bir don silinmiş zeytinyağı meyve bahçeleri. Tek bir faul vuruşunda, sıcaklık 21 dereceden gündüz vakti, ağrılı eksi 17 derecesine kadar düştü. Sıcaklığın zirveye çıkmasıyla ağaçları saran güneşe sapan sap, izlerinde tamamen donmuştu.
Efsaneye göre, ertesi gün buzlanmadan sonra zeytin ağaçlarının ağlaması ağlar patladı ve ağaçların çatlamasıyla meyve bahçelerini kuşattı. 100'den daha fazla zeytinyağı üreticisi, dondan önce var iken, jack donu topuklularını tıkladıktan sonra, sadece üç tanesi kaldı. Villevieille kurtulanlardan biriydi. Ancak, zalimce serbest düşüş, zeytin ağaçları için ölüm kuyularını ele aldı. Ağaçlardan yirmi yıl geçti, dondan sonra ağır bir şekilde budanmış, meyve taşıyordu.
Pre-1956 zeytinyağı, güney Fransa'daki topluluklar için ana yağ kaynağı olan yerel halkların mutfaklarında günlük bir armağandı. Daha sonra, don, yerlilerin yağlarını tüketerek, zeytinyağından diğer kaynaklara nasıl geçtiğini şekillendirir. Sadece son yıllarda gelgit tekrar dönmeye başladı. Ön-don 1956'te alan 1,000 ton zeytin üretmiştir. Bugün, üretim yaklaşık 900 tonuna geri dönmüştür.
Moulin de Villevieille, Cooperative Oleicole de Sommiers
154 Avenue des Cevennes
30250 VILLEVIEILLE, Fransa