Atılım önü
Ekim 24 1917 gecesi, Avusturya-Alman kuvvetlerinin topçusu, İtalyan ordusunun pozisyonlarını bombalamaya başladı. Kimyasal kabukları da kullanılmıştır. Temel olarak, ikinci sıradaki pozisyonların, komut noktalarının, topçu bataryalarının ve iletişim hatlarının bombardımanı yapıldı. Çok kısa bir sürede, korkunç bir kuvvet ateşi, İtalyan birliklerinin pozisyonlarına düştü. Tahkimatlar tahrip edildi, hendekler, sığınaklar ve sığınaklar kasırga ateşi ile tahrip edildi, komutanlıklar ve ileri konumlar arasındaki bağlantı koptu. Kimyasal saldırı aynı zamanda, İtalyan kimyasal savunmaları kusurlu olduğu için meyve verdi. Topçu saldırısı son derece başarılı oldu: İtalyan savunması büyük ölçüde örgütsüzdü.
Ana darbe 4 kolordu üç bölümleri ve 27 kolordu bir bölüm (19) düştü. Güçlü ateş ilk hattın savunmasını bozdu. Ve İtalyan topçuları etkili bir şekilde tepki veremedi: düşmanın ateşi iletişimi mahvetti, komuta hataları da, saldırıdan hemen önce, asker ve topçuları geri çekmeye başladıklarında, düşman saldırısının başlangıcıyla yoğunlaşan karışıklık başladı. İtalyan perakende ateşi öylesine zayıftı ki, Avusturya-Alman komutanlığı ilk satırdaki düşmanın sadece zayıf bir topçu kılıfına sahip olduğuna ve askerlerin ve topçuların çoğunun geri çekilmesine karar vermişti. İtalyan topçusu neredeyse sessizdi.
305-mm ağırlığında Avusturya topçu hesabı. Caporetto Savaşı. Ekim 1917
Sabah 8'te, Avusturya-Alman ordusunun 14'inin piyade, İtalyan ordusunun 4 ve 27'lerinin önünde bir saldırı başlattı. Ordunun şok grubunun sağ kanadında ilerleyen Krauss grubu, düşmanı kuşat çevresi tehdidi önünde geri çekilmeye zorlamak için Saga'yı ve Stol Dağı'nı almaktı. 9 için 30 min. İtalyan ordusunun cephesi kırıldı ve Avusturyalılar vadinin dibinde ilerledi, ancak Saga tarafından tutuldu. İtalyanlar komşu Rombon sektöründe bir süre direndiler, ancak daha sonra geri çekildiler ve vadide hareket eden düşmana yapılan kanatlı saldırıdan korktular. 14 saatlerinde, Avusturyalılar ayrıca 43 bölümünün önünden de geçtiler. Gün boyunca 43 Bölümünün bir kısmı, birliklerin kuşatıldığı ve iletişimini kaybettiği Monte Nero'da hala savaştı. Alp atıcılar birkaç gün daha direndiler.
Bir grup Stein, Tolmino'nun kuzeyindeki iki İtalyan ordusunun kavşağına saldırdı. 46-I İtalyan bölümü, 50-Avusturya ve 12-Alman birimleri tarafından saldırıya uğradı. 46 bölümünün birliklerinin bir kısmı, baypas edildiklerinde bile şiddetle karşı koydular ve savaştılar ve kendilerini umutsuz bir durumda buldular. Bununla birlikte, diğer yerlerde İtalyanlar hızla ezildi ve bu da Mrzli ve nehir arasında savunma atılımına yol açtı. Tolmino bölgesinde, 19 Bölümünün Napoliten Tugayı'nın sadece zayıf kısımları savunma yaptı. Alman birlikleri, iki polisin birleştiği noktadaki Neapolitan Corps taburunun direncini kolayca kırdı ve Isonzo'nun sağ yakasına yol açtı. Bu, Isonzo'nun sol yakasında savunmanın düşmesine neden oldu. Etrafında 11, düşmanın ikinci savunma hattını ele geçirdiğini izler. Düşman, 16 saatleri civarında, tüm savaşın adı verilecek olan bir köy olan Caporetto'yu aldı.
Bu sırada Berrera grubunun Alp Kolordu, Tolmino'daki İtalyan pozisyonuna saldırdı. Yetenekli saldırı Alp okları ilk savunma hattını kırdı. 12-I Alman bölümü nehrin her iki tarafında da ileriye doğru hareket etme fırsatı buldu. Böylece, saldırının ilk günü akşamı, Avusturya-Alman birlikleri, 27 kolordu önünde üç savunma hattı ele geçirdi, Caporetto'yu aldı ve 4 kolordu ileri savunma sisteminin tamamını tahrip etti. Bu ve ertesi günlerde, bu kolordu çoğu ele geçirildi.
Bainzitz platosunda, 24 ve 27 binalarının birlikleri, üstün düşman kuvvetleri tarafından saldırıya uğradı, ancak darbeye dayandılar ve kendilerini bastırdılar. Birkaç düşman pozisyonu bile yakaladılar. 24 Birliği'nin komutanı General Cavillo, mücadeleye devam etmeye hazırdı ve bölgedeki 27 Birliği'nin parçalarının komutasını aldı. Ancak, manevra grubu Scotti platodaki İtalyan birliklerine arkadan tehdit oluşturdu. İtalyan ordusunun komutanı Luigi Cadorna, askerlere ana savunma hattına çekilmelerini ve gerekirse Isonzo'dan geçmelerini emretti. Platodan çekilme örgütlenmesi denemesi başarısız oldu, o sırada düşmanın kuvvetleri saldırdı, birçok mahk takingm aldı ve kalan İtalyan birimlerini güneye itti.
25 Ordusu'nun komutanı 2 ekiminde, Cadorna'ya, 4 Kolordu'nun ön cephesinin atılmasının tüm savunma hattının düşmesine yol açtığını, düşmanın Kreda'ya saldırdığını, Stol'a başarıyla saldırdığını ve Luiko'ya bastığını bildirdi. Alp Okları o kadar inatla savundu ki, Pletstso ve Monte Nero'dan uzaklaşabildiler, ama düşman da bu pozisyonu aldı. Avusturya-Alman birlikleri de Matajur dağını aldı. Ekim 26 2-I ordusu arka savunma hattında dayanamadı ve atılım, 28-30 km ve 10-15 km derinliğine ulaştı. Cadorna, birliklere Tagliamento Nehri'ne çekilme emri verdi. 4-I İtalyan ordusu, Cadorian Alpleri'nden yeni bir savunma hattına çekilmek zorunda kaldı. Isonzo bölgesindeki savaşın başlamasından bu yana ilk kez, düşman İtalyan topraklarına girdi.
27 Ekim sabahı, Aost Dükü'nün 3. Ordusu geri çekilme emri aldı. İtalyanların böylesine muazzam kayıpların pahasına ele geçirdikleri tutumlardan vazgeçilmesi gerekiyordu. 3. Ordu yenilmedi, ancak arkada bir düşman atılımı tehdidi vardı ve etrafı çevrilebilir. Geri çekilmeden önce, ovalar düşmanın hareketini yavaşlatmak için sular altında kaldı. 3. İtalyan ordusunun sağ kanadındaki kıyı bölgesinden birliklerin tahliyesi, filo. Deniz komutanlığı bu konuda 26 Ekim'de bir emir aldı ve olumsuz faktörlere rağmen - denizde huzursuzluk, Isonzo'da yüksek su, düşman filosuna karşı koymaya ve havacılık. Aynı zamanda, birkaç bin denizci, düşmanın sahil boyunca baypas hareketini önlemeye çalışarak kıyı savunmasını güçlendirdi. İnsanların başarılı bir şekilde tahliye edilmesinden ve çok sayıda askeri teçhizatın ardından filo, Venedik savunmasını güçlendirme görevini çözme yoluna gitti.
Büyük kitleler, silahlar ve el arabaları arkaya koştu. Birliklerin bir kısmı iyi gitti, moral, disiplin ve silâh. Özellikle yenilgiye uğramayan seçkin birlikler 3-ordusu. Bununla birlikte, birçok İtalyan bölümünde panik hüküm sürdü, eritilmiş rabble kalabalığına dönüştü. Geri çekilen birliklerin sütunlarındaki büyük hastalık, sayısı 400 bin kişiye ulaşan mülteciler tarafından yapıldı. Birlikler mümkün olduğunca üsleri ve depoları yok etti, köprüleri patlattı, ancak Avusturya-Alman birlikleri çok miktarda silah, malzeme ve askeri malzeme ele geçirdi.
Ekim 29 3 Ordusu Isonzo'nun ötesinde sorunsuz bir şekilde geri çekilmeyi başardı. Sol kanadında, Aosta Düküne bağlı 2 Ordusunun (6 ve 8 Kolordu) sağ kanadı vardı. Ancak, 7 cesedi hala düşman tarafından ezildi. Aynı gün, Avusturya-Alman ordusu, yüksek komuta ve 2 ordusunun karargahının zar zor ayrılmayı başardığı Udine'yi ele geçirdi. General Cadorna, düşmanın ilerleyişine karşı koymaya çalıştı, biri peş peşe peşinden gittikçe büyüyen bir atılım yaptı. Ancak, çok fazla başarı olmadan. Yüksek Komuta, düşmanın saldırısını bastırması beklenen yeni bir özel birlik, General Di Giorgio'yu kurdu.
Böylece, 2 ve 3 orduları ve Carnius grubunun birlikleri geri çekildi. 4 Ordusu geri çekilmeye Cadorian Alpleri'nden başladı. Başlangıçta, Tagliamento Nehri'nde yeni bir savunma hattı kurmayı planlıyordu, ancak bu mümkün değildi. Sonra düşmanı Piave'de durdurmaya karar verdiler.
İtalyan birlikleri geri çekilmek
Udine'deki 2 İtalyan Ordusunu geri almak
Savaşın devamı
İtalya'daki felaket durumunun görüldüğü İngiltere ve Fransa, müttefikleri desteklemeye hazır olduklarını açıkladı. 30 Ekim sabahı General Foch, üstün İtalyan komutasının yerini aldığı Treviso'ya geldi. Kısa süre sonra İngiliz ve Fransız bölümleri İtalya'ya gelmeye başladı (11 yılı bitmeden önce). Askeri tarihçi General Andrei Zayonchkovsky şöyle yazdı: “Araçların bazıları Fransızlar tarafından demiryolu ile Nice'e taşındı, iki hafta boyunca piyade ve malzeme getirmek için çalıştılar. Konvoyun bir kısmı bağımsız olarak [Fransa'dan] Alpler'in içinden geçti, dağlardan geçişi sağlayarak, karla kaplı yollarda, keskin dönüşler ve sık sık çıkışlarla, 1500 metre yüksekliğinde geçti. ”
Cadorna, Müttefik kuvvetlerini, Piave Nehri'nin orta yolunda egemen olan, Montello'nun ormanlık yaylalarına göndermek istedi. Ayrıca, bölge, Cadore Alpleri'nden geri çekilerek 4 Ordusunu, Piave'nin aşağı inişindeki 3 Ordusu ile ilişkilendirirken, 2 Ordusu'nun kalıntıları sıraya konacaktı. Fakat Foch karşı çıktı. Caporetto'da geliştirilen İtalyan birliklerinin müttefik birimlere kaos getirmesinden korkuyordu. Ayrıca, yeni savunma hattı hazır değildi. Foch, İtalyanların kendilerinin düşmanı, Tagliamento ve Piave hatlarında ve Trentino bölgesinde durdurmaları gerektiğine inanıyordu. Foch şu an için Fransız birliklerini Brescia ve Verona arasında tutmaya karar verdi. İtalya'daki Fransız ve İngiliz birlikleri sadece komutanlarına teslim oldular.
Ancak, Müttefiklerin derhal cepheye girememelerine rağmen, Müttefik bölünmelerin ortaya çıkması cephedeki durumu genel olarak olumlu yönde etkiledi. Cadorna, bazı İtalyan birimlerini kuzeybatı cephesinin sakin bölümlerinden doğuya taşıyabiliyordu. Müttefiklerin gelişi hakkında bilgi sahibi olan İtalyanlar biraz neşelenmişlerdi. İtalyan komutası cepheyi restore etmek için acil önlemler aldı. Kalan süvari (yarısı zaten aceleye getirildi ve piyade olarak kullanıldı), savaşın neredeyse tamamı için etkin değildi, savaşa atıldı ve düşmanı önderlerine saldırarak ovada alıkoyabildi. İtalyan süvari cesaret ve esneklik örnekleri gösterdi. Böylece, Savaşçıların desteklediği Cenevizli ve Novarsky Ulan alayları ölümüne savaştı ve neredeyse tamamen öldü, düşmanın saldırısını engelledi ve diğer birliklere zaman kazandı. İtalyan havacılığı, düşmanın hareketini engellemede de önemli bir rol oynadı. İtalyan uçakları düşman araçlarını düşürdü ve ilerleyen Avusturya-Alman birliklerini bombaladı.
14 Avusturya-Alman Ordusu Komutanı Otto von Belov
Ekim 30 - Kasım İtalyanları 1, tüm birlikler geçişi tamamlamadı, ancak Tagliamento üzerindeki köprüleri havaya uçurdu. Sonuç olarak, düşman tarafından önemli miktarda piyade ve topçu ele geçirildi. Plato Beinsitz'den çekilmeyi başaran birçok ağır ve orta silah da dahil olmak üzere. İtalyan komutanlığı Tagliamento'nun sağ yakasında önemli miktarda kuvvet kullandı. Bununla birlikte, 2 - Kasım 3’te, Avusturya-Alman kuvvetleri nehrin üst kısmında bir geçiş kapısı başlattı ve Tagliamento’nun aşağısındaki İtalyan gruba bir yan tehdit oluşturdu. İtalyan ordusunun başkomutanı olan 3, Kasım ayında General Cadorna, bakanlar konseyi başkanının önündeki durumu şöyle açıkladı: “2-I ordusu 180 binlerce mahk lostmu kaybetti, 400 binlerce insan dağıldı, halk kitlesi ahlaki istikrarını kaybetti. ... Eğer 3 ve 4 ordularını sırayla çekmeyi başarırsam, son kartımı Piave'de oynamayı ve orada kararlı bir savaş beklemeyi düşünüyorum. ”
İtalyanlar çekilmeye devam etti. General Di Giorgio'nun özel birlikleri, düşman saldırısını sınırlayan kalıcı arka koruma savaşlarına neden oldu, böylece 3 Ordusu birlikleri sakince Piave'ye ulaştı ve üstünden geçti. Carnic Alpler'in eteklerinden çıkan 36-I ve 63-I bölümleri, para çekme yollarından kesildi. Bir kavga ile güneye kırılmak zorunda kaldılar. 5 - 6 Kasım ayında, kendi başlarına ayrıldılar, ancak sonunda kalıntıları kuşatıldı ve teslim olmaya zorlandı.
Bu arada, Avusturya-Alman saldırısı yavaşlamaya başladı. Avusturya-Macaristan orduları ile General Boroevich (Isonts grubu), 3 İtalyan ordusunu bağlamada başarısız oldu, savaş yeteneğini korudu ve mükemmel bir şekilde geri çekildi. Avusturyalılar takip sırasında yeterli enerji göstermediler, önceki savaşlar savaş yeteneklerini büyük ölçüde zayıflattı. Kuzeybatı yönünde ilerlemeye çalışan Avusturyalılar, 14 Avusturya-Alman ordusunun saldırı hattını geçerek, von Bülow'un tahrişine neden olan hareketlerinde karışıklığa neden oldu. Almanlar, daha fazla hareketin başarısızlığının müttefiklerin yetersizliğinden kaynaklandığına inanıyordu. Kalıcı arka koruma savaşları ve İtalyan süvarilerinin fedakarlığı da rol oynadı. Ek olarak, Avusturya-Alman birlikleri düşmanın başarısızlığına hazır değildi ve saldırıları hızla geliştiremediler. Avusturya ordusu, düşmanı hızla takip edebilecek ve önemli objeleri ve pozisyonları tutabilecek kapasitede yeterli birime sahip değildi. İtalyanların restorasyonu için hazırlanan malzemeler ve malzemeler, Avusturya-Alman birliklerinin hareketlerini kısıtlayan yolları ve köprüleri tahrip etti. Komut, saldıran birimler arasında normal etkileşim kuramadı.
Avusturya-Alman komutasının ilk büyük başarısını geliştirmek için stratejik bir yetkisi yoktu. Bu nedenle, İtalya'daki beklenmedik başarının ölçeği, o günlerde İtalyan cephesi için bir kaç bölüm daha bulamadığı için pişmanlık duyduğu için pişman olan Erich Ludendorff da dahil Almanları bile şaşırttı - o zaman Almanlar ve Avusturyalılar, İtalya'yı savaştan tamamen çıkarmak için gerçek bir şans bulacaktı.
Böylece, Avusturya-Alman ordusu etkileyici bir başarı elde etti, ancak birlikler ilerledikçe komuta kontrolünü kaybetti ve ilk başarıyı tam olarak kullanamadı. Yani, birçok yönden İtalyanlar şanslıydı.
Caporetto Savaşı
Devam edecek ...