Antik ritüel danslar neydi, zamanımızda en iyisi Afrika Bushmenlerinin ve Avustralya Aborjinlerinin dansları örneğinde bulunabilir. Avlanma sırasında, savaş sırasında bir insanın hareketlerini tekrarlarlar. Totem totem onuruna dans eder, hayvan - ilk atası, bu hayvanın hareketlerini tekrarlar. Bu tür danslar birkaç gün sürebilir, katılımcıları özel bir ecstasy durumuna düştü. İnsan toplumunun gelişmesiyle birlikte, dans sanatı da gelişmiştir. Dansçıların hareketleri gittikçe daha fazla honlanmıştır, bazen sadece orijinal prototipleri belli belirsiz hatırlatıyor - bir insanla uğraşırken silah Savaşta veya avda hayvanların hareketi. Daha gelişmiş ve sofistike müzik aletleri ortaya çıktı, bu da dansın müzikal eşliğinin de geliştirildiği ve daha muhteşem ve zengin olduğu anlamına geliyordu.
Dans mı yoksa savaş sanatı mı?
Dünya halklarının dans sanatında özel bir yer her zaman savaş ve askeri dansları işgal etti. Dans ve savaş sanatı kavşağında geliştiler ve savaş sırasında savaşçıların hareketlerini tekrarladılar. Belki de her milletin savaş dansı örnekleri vardır. En ünlü ve en yaygın savaş dansı capoeira'dır. Kesinlikle konuşma, bu hem dans hem de savaş sanatıdır, çünkü capoeira dans ve savaş unsurlarını içerir. Gelişimi XVII-XIX yüzyıllarda gerçekleşti. Brezilya'da, Afrika kıtasından Portekizli köle tüccarlarının getirdiği siyah köleler arasında. Bugün, capoeira Brezilya’nın ulusal hazinesidir ve nispeten yakın bir zaman önce, bir asırdan fazla bir süre önce devlet düzenini tehdit eden tehlikeli bir savaş sanatı olarak yasaklandı.
Capoeira, dansla birleştirilen bir savaş sanatıdır. İçindeki ana rol, bacakların hareketleri tarafından oynanır, çünkü kölenin ellerinin bağlı olabileceği veya kısıtlanabileceği ve düşmanla mücadelede sadece bacaklarının gücü ve hareketlerin hızını umabileceği ve sadece destek olarak kullanabileceği varsayılmıştır. Dövüş sanatları kölelere yasaklandığından, bariz nedenlerden ötürü, gardiyanlardan şüphe uyandırmadan kendini savunma etmenin tek yolu, ritüel bir dans altındaki sınıfları gizlemekti. Her ne kadar, aslında, capoeira, müzik aletlerinin eşliğinde ritüel bir danstı. Birincisi, metal bir yay ile bir yayın benzerliğinden oluşan ve içi boş bir balkabağının yayına tutturulmuş olan berimbau'dur. Dize özel bir değnekle vurulur - bir paket. Berimbau'ya ek olarak, capoeira'ya bir çıngırak - bir çıngırak ve tef - püresi eşlik eder.
Tabii ki, capoeira sıfırdan gelişemedi. Temsilcileri en sık köleliğe yakalanan ve Latin Amerika'ya ihraç edilen Batı ve Orta Afrika halklarının ritüel danslarına dayanıyor. Afrika'da, dövüş dansları gerçek bir mükemmellik kazandı. Örneğin, “giyya” - Zulus'un bir savaş dansı olan ve savaşçıların savaştaki hareketlerini tekrarladığı bir savaş dansı alın. Guillaume dansçıları - Zulu savaşçıları - bir kalkan ve kısa bir mızrak montajı ile donanmışlardır. Bu nedenle, dansta silahlarla ilgili tüm yöntemleri tamamen tekrarlarlar ve giya birçok savaşçının katıldığı kolektif bir dans olduğundan, aynı zamanda savaşta bir tür kolektif eylem eğitimidir. Benzer danslar, diğer Afrika ülkelerinde, Doğu Afrika’nın savaşçı Nilotik kabilelerinde de var.
Bu savaş gibi Asya
Askeri dansların mükemmelliğe ulaştığı bir diğer bölge ise Güney ve Güneydoğu Asya. Hindistan’ın Jharkhand ve Batı Bengal eyaletlerinde “chau” dansı popülerdir. Şimdi renkli bir gösteri, gerçek bir performans, etkileyici bir izleyici, ancak savaşın bileşeni bu dansta kesinlikle var. Şans eseri “chhau” adının bile “askeri kamp” anlamına gelebileceği tesadüf değildir. Dans, çok sayıda atlama ve tekme içerir, yani. Bir dövüş sanatları eğitimi için oldukça uygundur.
Mugallatik dansı veya "hindistancevizi ile dans" Filipin Adaları'nda popülerdir. Bu kadar “lezzetli” ve barışsever bir isme rağmen, maglatik'in dibinde askeri temalar üzerine bir komplo var. Dans, Luzon adasının sakinlerinin İspanyol fatihlere karşı verdiği mücadeleye adanmıştır ve hareketlerinin birçoğu, güreşten kılçıklarla vuruş ve vuruş tekniklerini içermektedir. Dünyaca ünlü "haka" - Yeni Zelanda’nın yerli sakinleri Maori’nin savaş dansı. Bir kez Hıristiyan misyonerler tarafından eleştirildiğinde, bugün haklı olarak Yeni Zelanda'nın ulusal manzaraları arasında yer almaktadır. Silahlı kuvvetlerde ve ülkenin polisinde ve spor etkinliklerine başlamadan önce gerçekleştirilir. Bunlar popüler askeri danslardan sadece birkaçı, aslında Güney ve Güneydoğu Asya'daki Okyanusya'daki hemen hemen her milletin kendine özgü “dövüş” dansı geleneği var.
Asya'nın diğer ucunda, Orta Doğu'da, Arapların, Afganların, Kürtlerin kültüründe bulunan silahlarla dans etmek çok popüler. Örneğin, Yemen'de, Jambia dansları - ulusal hançerler - çok popüler. Ülkemizde, Kafkaslar ve Transkafkasya sakinlerinin dans sanatı iyi bilinmektedir - Ermeniler, Gürcüler, Çerkesler, Dağıstanlar.
Savaş gopak ve diğerleri
Slavlar da tarihsel olarak eşsiz dans geleneklerine sahipti. Çok eski zamanlardan beri yapılan dans, herhangi bir festival eyleminin ana bileşenlerinden biri olmuştur. Askeri dansa gelince, en ünlü askeri dans Zaporozhye Sech'te kurulan Gopak'tır. Savaş başlamadan önce dans ettik - moral yükseltmek, bayramlarda - savaştaki Kazakların hareketlerini taklit etmek - saldırı, atlama vb. Bazı tarihçiler Zaporizhzhya Hopak'a dövüş sanatlarından daha az olmayan bir mücadele sistemi diyor. Bu, elbette abartıdır, ancak kişi Kazak'ın oluşumu sürecinde, hopak'ın önemini, eğitimini ve savaş tekniklerinde uzmanlaşmasını inkar etmemelidir.
Çocukluk döneminden öğretilen dans, sonraki savaş sanatı pratiği için mükemmel bir fiziksel antrenmandı. Savaşın motor temelini öğrenmesine izin veren temel hareketi koydular. Buna ek olarak, dans çeviklik, bilemek hareketi, güç geliştirmek için yardımcı oldu. Örneğin, çömelme becerileri savaşta paha biçilmez Kazak servisi yapabilirdi, eğer atsız kalırsa hayatını kurtardı. Ne de olsa, dans sırasında edindiği becerileri kullanarak düşmanın darbelerini çok çabucak atlatabildi.
Kuban ve Terek Kazaklarının dansları, Kuzey Kafkasya halklarının dans sanatıyla çok fazla ortak noktaya sahiptir. Kazaklar sadece komşularıyla savaşmakla kalmadı, aynı zamanda barışçıl, hatta arkadaş canlısı yaşadılar. Karşılıklı bir kültürel değişim vardı ve Kazaklar komşularının kültürünün müzik ve dans dahil olmak üzere birçok bileşenini özümsemiştir. Örneğin, ünlü Kazak lezginka'yı ele alalım. Dama dansı, Kazak gençliğine, tepki hızını ve hareketlerin çevikliğini geliştirmek için mükemmel bir şekilde hizmet etti ve daha sonra savaşta çok önemli bir rol oynadı. Tarihsel bilginler, Kafkas Kazaklarının, komşu Kafkas halklarının etkisi altında, kültürün uygulamalı bileşenlerinden bahsetmek yerine, kendi benzersiz felsefe ve değer sistemlerini büyük ölçüde şekillendirdiğine dikkat çekti. Slav, Kafkas, bozkır bileşenlerinin benzersiz bir kombinasyonu vardı.
Tarihsel dansa ilgi artıyor
Şimdi tarihsel danslar Rusya'da gerçek bir yükseliş yaşıyor. Makalenin yazarına, toplumun neden askeri olanlar da dahil olmak üzere tarihi danslara ilgi göstermediği ve askeri dansların oluşumunun nasıl gerçekleştiği hakkında, yazarın anlatımı yapıldı. Lyudmila Aslanyan, halk danslarında iki kez Avrupa şampiyonu ve dünya şampiyonu.
“Askeri İnceleme”: Lyudmila, neden askeri danslar da dahil olmak üzere tarihi danslar toplumumuzdaki uygunluğu ve popülerliği koruyor?
L. Aslanyan: Tarihsel askeri danslar ya da sık sık denildiği gibi, dünya halklarının savaş dansları çok ilginçtir. Muhteşem gözüküyorlar ve şimdi insanlar bile performanslarından zevk alarak keyif alıyor. Birçok ulus için, askeri danslar kültürlerinin en önemli bileşenlerinden biridir, uzun zamandır herkes tarafından ve herhangi bir etkinlikte dans edilmiştir. En azından Ermeni dövüş danslarını, Gürcü dans kültürünü ve Kazakların danslarını alın.
“Askeri İnceleme”: Bu tür danslar neler öğretir, bunları yapmanın anlamı nedir?
L. Aslanyan: Öncelikle askeri dans, her milletin zihniyeti olan halk kültürünün etkileyici bir parçası. Askeri dansın güzelliği yakalar ve insanlar halklarının kültürüyle ilgilenir. Bu, ulusal kimliği korumak için kullanışlıdır. İkincisi, askeri danslar, hareketlerin esnekliğini büyük ölçüde geliştirir, bedenin fiziksel yeteneklerini geliştirir. Fiziksel olarak iyi gelişmiş, çok faydalıdır. Bu arada, dansçılar sırasında dansçılar dövüş hareketlerini taklit ediyorlar ve dans aynı zamanda bir silahla yapıldığında, kişinin savaşta nasıl davranacağını gösteriyorlar. Bu, kendini savunma becerilerinin güçlendirilmesine katkıda bulunur. Modern toplumda, bu tür beceriler çok önemlidir ve birçok insan askeri dansları çok ciddiye alır.
Askerî İnceleme: Kafkas ve Transkafkasya askeri danslarının özellikleri nelerdir? Farkları var mı?
L. Aslanyan: Kafkasya ve Transkafkasya'da, tarihsel olarak, dünyanın en güzel ve muhteşem askeri danslarından birini oluşturdu. Ne de olsa, Kafkas halkları eski zamanlardan militanlıklarıyla ayırt edildi. Bu bölge ne yazık ki, sık sık savaştı, yaşam koşulları çok zordu ve çoğu insan onurlarını savunmak için kendilerini düşmana karşı savunabilmeliydi. Kanlı olan Kafkasyalılarda silah bulundurma ve dans etme, bu beceriler barış döneminde vurgulandı. Çok genç ve çok değil insanlar yeteneklerini gösterdiler, neler yapabileceğimizi gösterdi. Mesela Ermeni ordusunda dans ederken hem genç erkekler hem de kızlar dans ediyor. Bu, Ermeni kadın ve kızlarının geçmişteki askeri çatışmalara katıldığının kanıtıdır. Ve ne yazık ki, bugün de alakalı - sonuçta, bildiğimiz gibi, Suriye'de milisler teröristlere ve Ermeni kadınlara, Kürt kadınlara, Yezidiklere ve Asurlara karşı çok mücadele ediyorlar.
Askeri İnceleme: Bu askeri dansların oluşumu ne zaman ve nasıl gerçekleşti?
L. Aslanyan: Kafkasya ve Transkafkasya halklarının askeri danslarının tarihi, devlet öncesi dönemde bile çok eskilere dayanıyor. Devlet Kafkasya ve Transkafkasya'da bulunduğunda, danslar çoktan gelişmişti ve popülerdi. Mesela Ermeni dansı Koçhari. Görünüşe göre şimdi modern Türkiye'nin bir parçası olan Batı Ermenistan'da kuruldu. Ermenice çevrilmiş “Kochari”, “cesur adam” anlamına gelir. "Kochari" dansı, Ermeni halkının ulusal ve kültürel mirası olarak kabul edilir.
Koçhari çevrelerinde dans eder, el ele tutuşur veya ellerini birbirlerinin omuzlarına koyarlar. Bazı tarihçiler, Kochari'nin eski hayvan kültünü - vahşi koçu (hoi), diğerleri - asya Küçük halklar arasında popüler olan doğurganlık kültüyle ilişkilendirdiğine inanmaktadır. Bu arada, muzaffer 1945 yılında, Kochari Kızıl Ordu’da görev yapan ve Berlin’e gelen Ermeni askerleri ile dans etti. Yani antik dansta Reichstag'ın duvarları etrafında döndü. Kochari, tek Ermeni savaş dansı değil.
Başka bir çok güzel dans Trahag. Kılıçlarla ve münhasıran erkeklerle dansı. Yarkhushta ayrıca erkeklerin savaşçıların önünde moral yükseltmek için dans ettiği bir danstır. Sasun, Van ve Sivas bölgelerinde ortaya çıkmıştır. Bu aynı zamanda sadece bir dans değil, eski savaş sanatının hareketlerinin gerçek bir ders kitabıdır. Adalet içinde, çok ortak yönleri olan bölgedeki diğer halkların dövüş danslarının çok eski bir tarihe sahip olduğuna dikkat etmek gerekir.
Dansın ülke için önemi nedir?
Askeri danslar da dahil olmak üzere ulusal danslar, her ulusun tarihi, ortak kimliğidir. Bizi binlerce yıl önce yaşayan atalara bağlayan birikmiş kültürel zenginliği kaybetmemek çok önemlidir. Askeri danslara gelince, sembolik anlamları burada büyük bir rol oynuyor. Örneğin, Yeni Zelanda ordusunun resmi eski Maori dansı olan resmi olarak “Haka” yı benimsemesi tesadüf değildir. Bu, zamanın bağlantısını vurguluyor, orduya ülkelerinin kahramanlık geçmişine, ulusal kültürel geleneklere ait olma duygusu yaratıyor.
Özellikle önemli olan, genç kuşakların eğitimi için ulusal ve askeri danslardır. Eski zamanlardan beri, gençlere dans etmeyi ve dans etmeyi öğrettiler. Atalarımız bu öğretide derin bir anlam görüyorlardı - ve sadece ideolojik değil, belli bir insana ait aynı koruma ile ilişkiliydi, aynı zamanda oldukça pratikti, çünkü dans hem fiziksel hem de ruhsal olarak bir kişiyi geliştiriyor.