Hem hüzün hem bir hafiflik var içimde; kederliyim,Seviyordum Sizi, Aleksandr Puşkin (Sayfa 74 - İş Bankası Yayınları, 5. Basım, Çeviri: Ataol Behramoğlu)
Seninle dopdolu, aydınlık bir keder bu.
Seninle, sadece seninle...
Hiçbir şey bozmuyor, tedirgin etmiyor üzgünlüğümü,
Ve yürek yeniden tutuşuyor, seviyor yeniden,
Sevmemesi olanaksız çünkü.
ÇiçekSeviyordum Sizi, Aleksandr Puşkin (Sayfa 72 - İş Bankası Yayınları, 5. Basım, Çeviri: Ataol Behramoğlu)
Kurumuş, kokusuz bir çiçek gördüm
Sayfaları arasında bir kitabın;
Bu unutulmuş çiçek, tuhaf hayallerle
Doldurdu ruhumu ansızın:
Nerede açtın? Ne zaman? Hangi baharda?
Ömrün ne kadar sürdü? Kim kopardı seni?
Yabancı biri mi, tanıdık bir el mi?
Ve neden konuldun buraya?
Tatlı bir buluşmanın anısına mı?
Uğursuz bir ayrılığın ya da?
Yoksa baş başa bir gezinti miydi
Issız kırlarda, gölgeli ormanda?
Ve yaşıyor mu onlar bir yerlerde?
Ve acaba neredeler şimdi?
Yoksa solup gittiler mi artık
Şu gizemli çiçek gibi?
Dalgalar, sizi kim durdurdu,Seviyordum Sizi, Aleksandr Puşkin (Sayfa 20 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Kim vurdu sizi prangaya,
Kim yönlendirdi isyancı koşunuzu
Dilsiz ve aşılmaz bir havuza?
Kim bozguna uğrattı âsasıyla
Bende umudu, neşeyi ve acıyı
Ve uyuşturdu ruhumdaki fırtınayı
Tembelliğin uykusuyla?
Essin rüzgârlar, coşsun dalgalar,
Ruhu öldüren kale yıkılsın!
Nerdesin ey özgürlük simgesi fırtına?
Kükre üstünde bu tutsak suların.
Keneler ve sivrisineklerSeviyordum Sizi, Aleksandr Puşkin (Sayfa 50)
Çevrende uçuştuğunda gazete kalabalığıyla
Boşuna kafa yorma, tüketme ince sözler
Karşı koyma bu kaba gürültüye ve çığırtkanlığa
Çünkü mantık da, üslup da sevgili dost
O inatçı sürüyü etkilemez
Kızmak da boş, fakat kaldır elini ansızın
Ve şimşek gibi bir yergiyle onları ez
AnımsayışSeviyordum Sizi, Aleksandr Puşkin (Sayfa 73 - İş Bankası Yayınları, 5. Basım, Çeviri: Ataol Behramoğlu)
Günün gürültüsü dindiğinde ölümlüler için
Ve kentin dilsiz sokaklarını, alanlarını
Örttüğünde yarı saydam gölgesi gecenin
Ve gündüz emeklerinin ödülü uyku;
Benim için üzücü uyanıklık saatlerinin
Başladığı zamandır bu.
Gece eylemsizliğinde daha bir yakıcıdır
İçimde yürek azaplarının yılanları;
Kaynaşır hayaller, bir yığın ağır düşünce
Tasayla ezilmiş aklımı sıkıştırır.
Anımsayış açar önümde
Sessizce uzun tomarını:
Ve ben okuyarak yaşamımı irkiltiyle
Titreririm ve ilenirim,
Acıyla yakınırım, acı gözyaşları dökerim
Yıkayamam fakat kederli satırları.
Boş siz'i yürekten sen'leSeviyordum Sizi, Aleksandr Puşkin (Sayfa 67 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Değiştirdi o, sürçerek dili
Ve uyandırdı sevdalı gönülde
Tüm mutlu düşleri.
Duruyorum karşısında düşünceli,
Ayrılamıyor ondan gözlerim;
"Ne kadar hoşsunuz!" derken dudaklarım,
"Seni nasıl seviyorum!" diyor kalbim...