We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Orta Afrika Cumhuriyeti, kıtadaki büyük olasılıkla en istikrarsız ve en az yönetilen ülkedir. Taç giyme töreni Fransa tarafından ödenen altın bir tahtı içeren ve bir zamanlar bakanlarından birini bir şekilde kişisel olarak öldüren çılgın, kendini ilan eden imparator Bokassa tarafından yönetiliyordu. Le Monde "O kadar iğrenç ki hala insanın bedenini ürpertiyor."
Ülkenin Mart ayındaki en son ve çok az bildirilen darbesi, çok az gazetecinin ele aldığı büyüyen bir insani durumu tetiklediğinden, oradan çoğunlukla yokuş aşağı oldu. Bunun hakkında Güney Afrika merkezli muhabir Kristen van Schie ile konuştum. Yıldız Johannesburg'daki gazete. Çünkü gitti.
RS: Peki sizi Orta Afrika Cumhuriyeti'ne götüren nedir?
KVS: Bu yılın Mart ayında, bir grup isyancı güneye yürüdü ve bir darbeyle ülkeyi ele geçirdi. Başkent Bangui'yi savunan savaşta öldürülen 15 Güney Afrikalı asker dışında, oradaki Güney Afrikalı izleyicilerimizin ilgisini çekecek hiçbir şey yok. Bu, ARAÇ'ın tam olarak yakında olmadığı ve ülke merkezli herhangi bir uluslararası misyonun parçası olmadığımız düşünüldüğünde biraz tuhaftı.
Eve döndüğümüzde oldukça büyük bir kargaşaya neden oldu - orada ne yapıyorduk? Neden uygun şekilde donatılmadık? Kimin ticari çıkarlarını koruyoruz? Hepsi çok öfkelendi ve parlamentoda tartışıldı ve sonra… büyük ölçüde unutuldu. O zamandan beri bütün askerlerimiz geri çekilmişken, neden dikkat etsin, değil mi? Hepimiz korkunç bir darbe olduğunu unutmuş gibiydik. O gün Güney Afrikalıların öldürülmesinden sonra yerel halka ne olduğunu bilmek istedim.
Peki, ARAÇ tam olarak nerede? Orta Afrika, muhtemelen ...?
Darbe hakkında hikaye ilk ortaya çıktığında, ARABAYI bulmak için Google Haritalar'ı açmak zorunda kaldık. Bir bölgeyle aynı adı paylaşan ve kısaltması çöp arama sonuçları oluşturan bir ülkeden bahsediyoruz. Öyleyse duyduğunuz yerleri hayal edin: Güney Sudan, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, diğer Kongo, Çad. Araba, ekvatorun hemen kuzeyinde, pek çoğu arasında sıkışmış durumda. Dünyanın en fakir ülkelerinden biri ve neredeyse Afrika'nın yazmak istemediğim tüm stereotiplerini yerine getiriyor: darbeler (çoğu), diktatörler (biri yamyamlıkla suçlanıyor), adam kayırma, yoksulluk, az gelişmişlik, hastalık, yardım kuruluşları, çocuk askerler.
Bok. Ve oraya vardığında ne göze çarpıyordu?
Kasabalar arasındaki yollarda ıssız köyler. ARAÇ'daki köylerin hepsi yollara paralel olarak inşa edilmiş gibi görünüyor, bu yüzden geçerken hemen tüm köyü dışarıda otururken görüyorsunuz. Onlara el sallarsanız, köylüler büyük bir gülümsemeyle dışarı çıkar ve “Merci!” Diye bağırır.
Ancak bazı vilayetler - özellikle Ouham -, eski isyancılar ve bölgeden geçen ve köyleri ateşe veren yağmacı sığır çobanlarının bir bileşimi olan şiddet nedeniyle paramparça oldu. Yol boyunca ilerlerken, köyler daha boş ve daha boş hale geliyor. Sonra terkedildi. Sonra yok edildi.
Böyle bir görevde yanınızda ne getiriyorsunuz? Daha sonra hatırlamak isteyeceğin veya ihtiyacın olmayan herhangi bir şey?
Ayrıntılı, uzun biçimli özellikler yazma konusunda çok iyiyim, bu yüzden benim için paketlemem gereken en önemli şey defterler. Bunların birçoğu. Ve kalemler. Tüm kalemleri getirdim.
Canon 7D cihazımda 15-85 mm lens ile fotoğraf ve video çekiyorum. Bu yolculukta ayrıca bir meslektaşımdan inanılmaz derecede tehlikeli bir tripod ödünç aldım ve o kadar kötü sıkışmış ki onu kullanmaktan vazgeçtim. Dell Inspiron dizüstü bilgisayarım çok ağır ve çok yavaş. Üst kapak Somali'deki bir çitten çizildi ve anakart Suriye'deki bir güç dalgalanması sırasında kızardı. Her nasılsa, hala her seferinde sırt çantama giriyor.
Bir Moleskine günlüğü benim için bu gezilerde olmazsa olmazlardan. Yenilikçi ve duygusaldır ve gerçek hayatta günlük bile tutmuyorum, ama bunun gibi görevlerde olduğumda, hissettiğim, düşündüğüm ve gördüğüm her şeyi kaydetmek istiyorum.
Sıtma ilaçları ve talep ettiği güneş kremi. Doktorlardan ikisi ve tanıştığım hemen hemen her köylü hastaydı. Haplara güven dostum. Temel olan: adaptörler, şarj cihazları, ıslak mendiller, bir ilaç şişesi deterjan, Imodium.
Ve ne getirmeliydim? Uygun bir telefon kılıfı. Lanet olsun, toprak yolda altı saat geçtikten sonra ekranım kırılmadıysa.
Orada durum nasıldı?
Oldukça korkunç bir şiddetin birkaç şehri etkilemesinden yaklaşık bir ay sonra ARAÇ'daydım. Şu anda duyduğunuz Hıristiyan / Müslüman şiddetiydi, ancak henüz kimse "soykırım" demiyordu. Bouca'da her iki tarafta Müslüman ve Hristiyan yerlerinden edilmiş insanlar vardı. İkisi de acıtıyor. İkisi de evsiz. İkisi de aç. İkisi de yanmış evlerinden sadece birkaç metre uzakta yaşıyor.
Durum gergindi. Kasabadaki otorite figürleri ve yardım kuruluşları durumu sakinleştirmek, herkese sadece bir ay önce barış içinde yaşadıklarını hatırlatmak için çalışıyorlardı. STK'lar tıbbi bakım, branda, yiyecek yardımları, ikinci el giysiler sağlıyordu. Ancak haberciliğimin olayları yeniden başlatabileceğine dair aşikar bir endişe vardı.
ARAÇ'da yapılan işi desteklemek için eve dönen insanlar ne yapabilir?
ARAÇ'da çalışan yardım kuruluşları sıkıntısı yok. Unicef, çocuk askerleri eğitmek ve rehabilite etmek için çalışıyor. Sınır Tanımayan Doktorlar, en izole alanların bazılarına tıbbi bakım sağlar. ICRC, su, barınma, sanitasyon, tıbbi bakım - çok sayıda. Çocukları kurtarmak. International Medical Corps. Uluslararası Kurtarma Komitesi. Hepsi oradalar. Bunlardan herhangi birine bağış yapın ve ARAÇ'a yardım etmelerine yardımcı olacaksınız.