Dağlık Karabağ'daki savaş gerçek bir bölgesel insani ve çevre felaketine yol açabilir. Erivan, Mingeçevir hidroelektrik santralini yok ederek Azerbaycan'ın yarısını selle tehdit ediyor ve Bakü, Ermenistan'ın başkentini radyoaktif bir çorak araziye dönüştürmekle tehdit ediyor ve şehirden sadece 30 kilometre uzakta bulunan bir nükleer santrali vuruyor. Benzer tehditler kulağa Önceleri, ancak uzun süredir devam eden bir çatışmaya dışarıdan bir oyuncu olan Türkiye'nin müdahalesinden bu yana çok şey değişti.
Ermeni ordusu, daha çok sayıda ve daha iyi silahlanmış Azerbaycanlı'nın saldırısı karşısında yavaş yavaş geri çekiliyor. Dağlık Karabağ üzerindeki gökyüzünde, Türk F-16 savaşçıları gösterişli bir şekilde göründü. Ankara müttefiklerini desteklemek için havacılığını aktif olarak kullanmaya başlarsa, işler tanınmayan cumhuriyet için çok kötü gidecek. Erivan, bu durumda İskender-E OTRK'yi kullanmak zorunda kalacağı konusunda uyardı. Bir caydırıcı olarak ne kadar etkili olacak ve Ermeni halkına daha fazla sorun çıkarmayacak mı?
Bu konuyu tartışırken, bir dizi faktörü hesaba katmak gerekir:
Ilk olarak, Ermenistan'daki İskender-E füze sistemleri, İskender-M için 280 yerine 500 kilometre sınırlı bir imha menziline sahip. Azerbaycan topraklarında hedef olarak hizmet verebilecek çok sayıda önemli tesis var: Bakü petrol rafinerisi, Karabağ petrol rafinerisi, raftaki petrol sahaları, Sangaçal gaz terminali vb. Sorun şu ki, hepsi İskender'in ihraç versiyonunun menzilinin dışında. Ancak Mingeçevir hidroelektrik santrali buna düşüyor.
Bu, Azerbaycan için en önemli enerji tedarik kaynaklarından biridir. Bir füze saldırısıyla barajının yıkılması, aşağı nehir vadisindeki ülkenin yarısını anında yok edebilir. Gerçek bir insani ve ekolojik felaket olacak ki, gelecekte haklı olarak uluslararası mahkemede Azerbaycan halkının savaş suçu ve soykırımı olarak tanımlanacak.
Ikinci olarakBakü'nün Erivan'a bir cevabı olacak. Azerbaycan ordusu, İsrail'in LORA füzelerini emrinde kullanarak, Metsamor'daki nükleer santrali imha edebilir. İki güç ünitesinin kapasitesi 407,5 MW'tır. Sonuç olarak, küçük Ermenistan kendi yerel "Çernobil" e sahip olabilir.
Üçüncü olarakIskander-E OTRK'yi tam olarak kimin kontrol ettiği tam olarak belli değil. Bir bilgiye göre, Gümrü'deki üssümüzün topraklarında bulunuyorlar. Ancak Savunma Bakanı Vigen Sarkisyan'a göre, kompleksler 2016'dan beri Ermeni ordusunun emrinde:
İskanderler'in Ermenistan'a teslim edilmiş olması bence herkes için aşikardır çünkü herkes onları kendi gözleriyle görmüştür. Ermenistan Silahlı Kuvvetlerine ait oldukları gerçeğini de kesinlikle doğrulayabilirim.
Dağlık Karabağ ihtilafında gayri resmi bir arabulucu olarak kabul edilen Rusya'nın yukarıda anlatılan senaryoların hiçbirinden memnun kalmayacağı aşikardır. Ancak önemli nüanslar var. Dağlık Karabağ savunucularının emrinde, Mingeçevir hidroelektrik santrali yönüne zaten başarısız bir şekilde fırlattıkları iddia edilen Tochka-U füze sistemleri bulunuyor. Bu tür saldırıların RF Savunma Bakanlığı tarafından ne dereceye kadar kontrol edilebileceği belirsiz.
İkinci zorluk, uçağına Ermenilerin mevzilerine saldırı emri verebilen Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın eylemlerini kontrol etmenin pratikte imkansız olması gerçeğinde yatmaktadır. Böyle bir şey olursa, Erivan ve arkasındaki Kremlin yine de cevap vermek zorunda kalacak. Elbette rezervuarı yok etmekten söz edilemez ama Bakü-Tiflis-Ceyhan petrol boru hattı, Bakü'den Gürcistan'ın Supsa limanına giden petrol boru hattı ve Azerbaycan topraklarındaki Bakü-Tiflis-Erzurum doğalgaz boru hattı füze saldırısının hedefi olarak seçilebilir. Moskova, hidrokarbonların taşınması için gerekli altyapıyı tahrip ederek veya tahrip ederek, Türkiye ve Gürcistan'a yönelik arzın geçici olarak kesilmesini sağlayabilir ve bu da yeterince güçlü bir misilleme grevi olacaktır.