Artık Steely Dan yok. Yani, klavyeci ve vokalist Donald Fagen buralarda ama ikilinin diğer parçası, gitaristi, bas gitaristi ve bestecisi Walter Becker yok. Web sitesindeki bilgiye göre, 67 yaşında vefat etti. Ölümüne neyin sebep olduğu bildirilmemiş. Becker temmuz ayında Steely Dan’in Klasik Doğu ve Batı konserlerine katılmayınca, acaba aralarında bir anlaşmazlık mı var denmişti. Sonra Fagen Billboard’a bir açıklama yaptı. Walter’in rahatsız olduğunu ve çok çabuk iyileşeceğini umduklarını söyledi. Doktoru ona Maui’deki evinden ayrılmamasını öğütlemiş.
Bu ölüm haberinin kimleri sarstığını, üzdüğünü bilemiyorum. En azından benim akranlarımı, hatta bizden bir buçuk gömlek küçük olanları bile üzmüştür. Çünkü Steely Dan, onları seçenler için çok özel bir gruptu. 1970’lerde zirveye ulaşsalar da, inişli çıkışlı bir meslek hayatı geçirdiler. Bir vardılar, bir yok. ‘Gaucho’ albümü için (başka müzisyenlerin de katılımıyla) iki yıl uğraştıktan sonra araları iyice bozuldu, 1981’de ayrıldılar. Karalar bağladık. Neyse ki, beş yıl sonra Rosie Vela’nın ‘Zazu’sunda yeniden birlikte çalıştılar. 1993’te de ‘Citizen Steely Dan’ ile turneye çıkıp beraberliklerini ilan ettiler.
Donald Fagen ile Walter Becker, 1967’de New York’taki Bard Koleji’nde tanıştılar. Fagen birinin gitar çaldığını duymuş, çok profesyonel bulmuş, hatta Afrikalı-Amerikalı olacağını düşünmüş. Çabuk kaynaşmışlar. 1970’lerde Do It Again, Reelin in the Years, Rikki Don’t Lose That Number ve Peg gibi şarkılarla popülerliklerinin zirvesine ulaşmışlardı. Hatta, pop müziğin kelime hazinesini değiştirdikleri söylenirdi. Beraberliklerinden ilk hit’leri ‘Aja’dır.
Bu arada Barbra Streisand’a ‘I Mean to Shine’ı yaptılar ve yetmişli yılların başında Steely Dan’i kurmak için California’ya gittiler. Adını William S. Burroughs’un ‘Naked Lunch / Çıplak Şölen’indeki bir seks oyuncağından alan grupta o sıralar Jeff ‘Skunk’ Baxter ve Denny Dias (gitarlar), Jim Hodder (davul) ve David Palmer da (vokal) vardı. 1972’deki ilk albümleri “Can’t Buy a Thrill”in ardından Palmer gruptan ayrıldı. Bu müzisyen rotasyonu da devam etti durdu. Gelen geldi, giden gitti, Becker ile Fagen hep grupta kaldı. Steely Dan olup çıktılar. Özellikle ‘edebî şarkı sözleri’ ile tanınan, eski usul, incelikli parçalar yaptılar. Çekirdek grubu da çoğunluğu caz eğitimli stüdyo elemanlarından oluşan (gene rotasyonlu) müzisyenler destekledi.
Caz, pop, rock ve soul’u birbirlerine karıştırdıklarından söz edilse de, Becker daha o sıralarda “rock/caz füzyonu ile ilgilenmiyorum” demişti. Becker, “Bu tür bir evlilik şimdiye kadar hep hantal sonuçlar doğurdu. Biz rock&roll çalıyoruz ama swing’imiz var. Bu akış, hafiflik, cazın ileri atılımı istediğimiz bir şey” diyordu.
Steely Dan’in 1981-1993’teki uzun ayrılığı sırasında Becker müzikten uzak duruyordu. Ayrılık öncesi sorunları olmuştu. Sevgilisi Karen Stanley’in aşırı dozdan ölüşünden doğan davanın ardından, kendisi de karşıdan karşıya geçerken ağır bir trafik kazası geçirdi. Hawaii’deki Maui adasına çekildi. Mojo dergisine 1995’te, “Hiç müzik ya da başka bir şey yapmayarak birkaç yıl geçirdim” diyecekti. “Sadece burada Hawaii’de sağlığımı kazanmaya ve kendime uygun bulduğum yeni rejime sadık kalmaya çalıştım.” Buna karşılık, grup yeniden birleştikten sonra iki solo albüm yaptı. 2011’de Fagen ile ikisi, Rock and Roll Hall of Fame’e dahil oldular. Gelmiş geçmiş en kısa kabul konuşmalarından birini yaptılar.
Müziğe saksofon ile başlayan Walter Becker için söyleyecek öyle çok şey var ki. Ama hepsi gelip Steely Dan’e bağlanıyor. Donald Fagen onunla birlikte yarattıkları müziği mümkün olduğunca sürdüreceğini, Fagen’in mirasını muhafaza edeceğini söylüyor. “Walter Fagen 1967’de Bard Koleji’inde öğrenci olarak tanıştığımızdan beri dostumdu, birlikte beste yaptığım kişi ve grup arkadaşımdı. Acayip zekiydi, mükemmel bir gitarist, harika bir besteciydi. Kendisi dahil, insan tabiatı hakkında alaycı bir bakışı vardı ve müthiş komikti.”
Biz ise onu en çok “Rikki Don’t Use That Number” ile hatırlayacağız. Tam birliktelikleri başlıyor sanırken sevgilisinin oradan taşındığını öğrenen kişi gibi,”O numarayı kaybetme,” diyoruz Walt’a, “belki fikrini değiştirirsin.”