İstanbul'dan Müzikler
Dergi ve kişisel fotoğraflar, 3. Gün
20 Mart 2018 Salı - Kotor
Bugün baharın ilk günü. İlk başta hava ümit verici değildi. Bulutlu ve sisli havalarla bulutluydu. Alternatif geri dönüş seçenekleriyle dolu iddialı bir güzergah hazırlamıştık. İlk durak, Kotor'a yaklaşık 30 km uzaklıktaki Budva kasabasıydı. Biz havaalanından gece almıştı rotamızı geri çekti ve fark tam anlamıyla gece gündüz oldu.
Gökyüzü Adriyatik Denizi'nin parlak mavi suları üzerinde açıldı. Budva'nın yukarısındaki dağlar karlı yerlerde lekelenmişti. Şehirdeki trafik çok. Park ettik, daha sonra Karadağ'ın fırıncılık sözcüğü olan bir Pekora'ya yürüdük ve çeşitli tatlı ve tuzlu hamur işleri seçtik. Benim için çarpıcı kiraz reçeli doldurma ile doldurulmuş bir kruvasan oldu.
Daha sonra, bazı etkileyici sahil siperleri bulunan eski şehre daha yakın park etmek için arabaya geri döndük. Dalgalar ve deniz kireç antik kireçtaşı duvarlara sıçramasına dramatik bir sahne. Pastaneden kalan güzelliklerimizi taşıyan plastik torbanın kırışıklığı, bir kedi kedisi ve bir köpek ortaya çıkardı, yiyecek bir ısırık arıyor. Budva kasabasının geri kalanını uygun bir şekilde araştırdığımızda, bir kez daha yola çıktık.
Orijinal planımız, Skadarska Jezero veya Skadar Gölü'nün güzel olduğu söylenen Rijeka Crnojevica'ya gitmekti. Ancak yolun,% 8'lik bir asfaltsız dağ geçidi olduğu için bir kiralamada risk almak için çok tehlikeli olduğu kanıtlandı. Bununla birlikte, önce Sveti Stefan'ı gözden kaçırmak için baskı yaptık. Tarihi hakkında hiçbir şey bilmiyorum ama görünüşe göre, dönüştürülmüş tesisi ödemesiz misafirler için ulaşılmaz, bir tür ada kale gibi görünüyor. Önemli değil.
Genellikle yaz aylarında sıcak bir tatil yeri olan Petrovac'a doğru, ancak ilkbaharın ilk günlerinde esneyen bir yavru kediye benziyor. Bir içki içmek için bir yerde durduk ve başka bir göl köyüne devam ettik. Buna Virpazar deniyordu. Göl sakin. Evet, “Roundabout” şarkısının sözlerini düşünmeye devam ettim. Dağlar gökten çıkar ve orada durur.
Köyü keşfettiğimizde, partiye katılmasına izin verene kadar hararetli bir akita topuklarımıza yapışmaya devam etti. Açıkça bir sahibi vardı - etrafında sürüklediği tasma ve tasma, buna tanıklık etti, ancak aynı zamanda çok bağımsız fikirliydi. Karadağ'daki köpeklerle nasıl konuşulacağını bilmiyorum.
Onu takip etti ve bizi göl boyunca sakin bir yol, sonra tadilattan geçen bir kaleye götüren uzun bir taş yol, sonra köprüyü geçene kadar arabaya bindik ve ayrıldık.
Şehir dışına çıkarken, yerel bir şaraphaneye giden birçok işaretten birini takip etmek için son ikinci kararı aldık. Demiryolları boyunca birkaç dakika yolculuk ettik, daha sonra çok önemsiz ve paslı arabalarla bir mahalleye çekildik. Bana Collinsville, IL'deki Ketçap Şişesi'nin etrafındaki alanı hatırlattı, sonra yaşlı bir kadının yaşadığı bu mütevazi eve geldi.
Buzzer çaldıktan sonra bizi karşılamaya geldi ve zemin kattaki şarap mahzenine götürdü. Örme koltuk örtüleri, duvar boyunca yerleştirilmiş meşe fıçılar ve karşısındaki duvara ödüllü şarap ve rakı bulunan raflar ile alçak ahşap sandalyeler ile sade bir yerdi. O bizim İngilizce konuşmak yoktu, bu yüzden nedeniyle bizim Çek ile yapmak zorunda kaldı. Yeterince yakındı. Üstelik şarap evrensel bir dildir.
Üç ana şarap türü vardı: Krin, Dionis ve üçüncü olarak hatırlamıyorum. Fiyat farkı dışında, her şarabın diğer üzüm çeşitleri vardı. 10 € karşılığında bir şişe satın aldığımız Krin, yerel Karadağ Vranac üzümüne sahipti. Dionis'in üçü, diğerinin beşi vardı. Cömert bardaklar döktü ve Karadağ'da kızarttık. Ževeli!
Kotor'da, kar beyaz masa örtüleri, şarap standları ve 9 metrelik penguen takım elbise ve servisiyle ziyaret ettiğimiz en gastronomik yer olan Galion'da akşam yemeğine gittik. Domuz filetosu, karamelize elma, kırmızı soğan, panna cotta ve erik rakija olay yerine geldi.
Buradaki ve buradaki önceki girişleri takip edin. 4. gün gelecek Çarşamba günü yayınlanacak. Okuduğunuz için teşekkürler!
Yayınlanan 22-04-2020