Kanser, kadınları , saçları döküldüğünde vuruyor.
Annen kanser oldu,
kemoterapiye başlayacak ve saçları dökülecek.
Uzun süren tedavisi boyunca doktoruna tek bir soru soracak,
"saçlarım?"
Saçları henüz dökülmeye başlamadan, annen ile peruk alışverişine gideceksin.
Kendi saçına en uygun , en yakın modelini seçecek, kimse bilmesin diye özellikle de anneannen..
İlk kemoterapiden sonra saçları döklmeye başlayacak. Tutam tutam dökülecek o kömür saçları...
Saçlarını kuaförde kestirmek istemeyecek. Banyonun ortasına tabure koyacak, oturacak, kocası kesecek saçlarını 3 numara falan...
Sen bu sahnenin tanığı olarak , gülümsemek ile görevlisin orada sadece..
Tamamen saçları dökülecek.
Aldığınız peruk dışarıdan belli olacak elbet, ve parkta, sokakta vb yerdeki kadınlar "ay peruk olduğu da ne çok belli" diyecek. Annen bir gün aniden , böyle diyen bir kadının karşısında aniden peruğunu çıkaracak. Kadın kaçacak delik bile arayamayacak...Anneni sakinleştirmeye çalışmayacaksın. Arkasında duracaksın.
Var böyleleri...var...malesef var....
Kemoterapi seansları için ilaçları sen temin edeceksin. Üniversite hastanesinde, annen yanında olmadan sen sırada bekleyeceksin. Güleryüzlü ,bandanalı 21 yaşındaki dünya güzeli,midesi alınmış bir genç kız , hastalığını soracak,
"hasta ben değilim" demeye utanacaksın..
1 sene sonra annenin saçları çıkmaya başlayacak. Dümdüz saçları, kıvır kıvır olacak . Bebek saçları gibi özenle bakacak..
Annenin her hali ile güzel olduğunu anlayacaksın.