TUC anını iyi seçmiş. İngiltere bir yaşam maliyeti krizinin pençesindeyken, sendikaların çatı kuruluşu asgari ücretin mümkün olan en kısa sürede ve en geç 2030 yılına kadar saatte 9,50 sterlinden 15 sterline çıkarılması çağrısında bulundu.
TUC’un açıkça kabul ettiği gibi, bu iddialı bir hedeftir. Asgari ücret şu anda medyan kazancın yüzde 64’ü. 2030 yılına kadar saat başına 15 sterlinlik bir asgari ücret, medyan kazancın %75’i olacak ve bu, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü’nün zengin ülkelerden oluşan 38 üyesinden herhangi birinin en yükseği olacaktır.
Kaçınılmaz olarak, TUC’nin önerisi, daha yüksek ücretin iş pahasına geleceği konusunda uyarılara yol açacaktır. Ancak bu argüman, Tony Blair’in hükümetinin 1999’da asgari ücreti saatte 3,60 sterlin olarak uygulamaya koymasından bu yana kullanılıyor. O zaman tahmin edilen büyük iş kayıpları gerçekleşmedi ve yoksulluk maaşı ile istihdam arasında herhangi bir değiş tokuş yapılmadı.
Bunun nedeni, büyük ölçüde, asgari ücretteki artışların son çeyrek yüzyılda kademeli olarak gerçekleşmesidir. Asgari ücretin belirlenmesi gereken seviyeyi öneren üçlü organ olan Düşük Ücret Komisyonu, ücretin herhangi bir zararlı etki olmadan ne kadar yüksek olabileceğini görmek için sınırları zorlamaya devam etti. Sonuç şudur: şimdiye kadar, çok iyi.
Asgari ücrete ilk sunulduğunda şiddetle karşı çıkan Muhafazakar parti, hızla fikrini değiştirdi ve 2016’da, oranı ilk kez açıkça ortalama kazançla ilişkilendirerek “ulusal geçim ücreti” ile değiştirdi. Maaş tabanının 2020 yılına kadar kazançların %60’ına ulaşması için bir hedef belirlendi ve bu hedef o zamandan beri 2024 yılına kadar %66’ya yükseltildi. TUC, %75’lik bir hedefin “mantıklı bir sonraki adım” olduğunu söylüyor.
Düşük Ücret Komisyonu tarafından ulusal geçim ücretinin ilk beş yılına ilişkin bir incelemesi, yararlananların maaşlarının %26, medyan saatlik ücretin iki katından fazla ve aynı dönemde enflasyondan çok daha hızlı (yaklaşık %8) arttığını buldu. . Komisyon, politikanın “en düşük ücretli işçiler için saatlik ve haftalık ücretleri iddialı bir hızla artırdığını” ve “bunu istihdam ve çalışma saatleri üzerinde minimum etkiyle yaptığını” söyledi.
Ulusal geçim ücretinin de daha yüksek üretkenliğe yol açması gerekiyordu, ancak burada sonuçlar hayal kırıklığı yarattı. Kısmen daha küçük firmalar yatırımları keserek daha yüksek ücretler ödediği için, kazanç elde etmek beklenenden daha zor oldu. Ayrıca, bazı firmaların üretkenliği artırmak için personelini daha çok çalıştırdığına dair kanıtlar da vardı.
TUC, 2030 yılına kadar saatte 15 sterlinlik bir asgari ücrete ulaşmanın 2024’ten sonra yılda %3,8’lik bir artış gerektireceğini söylüyor – 1997 ile 2009 yılları arasında medyan kazancın yıllık olarak arttığı oranda.
Bununla birlikte, kampanyasının başarılı olması için, TUC’un iki ana siyasi partiden birini Düşük Ücret Komisyonu’na saatte 15 sterline giden bir yol çizme görevini belirlemesi gerekecek. Ne Muhafazakarlar ne de İşçi Partisi bu kadar ileri gitmeye hazır görünmüyor.