Suudi Arabistan - Orta Doğu'daki kilit oyunculardan biri, Rusya ile zor ilişkiler içinde. Rusya dahil olmak üzere radikal İslamcılara destek, onu Moskova'nın tehlikeli bir rakibi haline getiriyor. “Arap Baharı” sırasında Riyad’ın Arap dünyasının laik devletlerinde rejimlerin düşüşünde oynadığı rol, çelişkilerini ağırlaştırıyor. Sonunda Suudi Arabistan için tehlikeli olduğu ortaya çıkan petrol piyasasını terk etmek, Rusya'daki ekonomik durumu karmaşık hale getirdi.
Ancak, Moskova ile diyaloğun ya da Suudi dünya düzeni modelinden bugüne kadar olan rejimlerin, Kahire'nin askeri otoriteleri gibi, bir yararın olduğu yerde, krallık diyaloga ve hatta taktik ittifaklara katılmaya hazır. Suudi Arabistan’ın terör tehditleriyle ve geçici müttefiklerin en güçlüleriyle olan ilişkilerini şu an ele alalım - Mısır, IBV için hazırlanan A. A. Zheleznov ve Yu B. Shcheglovina’nın çalışmalarına dayanarak.
Amerikalı uzmanlar, Suudi silahlı kuvvetleri 5'in Nisan ayına kadar suikastini, İslam Devleti yapılarının KSA'daki savaş faaliyetlerini artırma eğiliminin arttığını doğruladı. Albay Kitab Majid el Hammadi’nin arabasına yapılan saldırı, Riyad’dan 200’in kilometre uzaklığındaki Dowadmi’de gerçekleşti. Sorumluluğu, Rusya'da yasaklanan IG Suudi şubesi olarak konumlandıran “Vilayet Nejd” örgütü üstlendi. Teröristler, El-Kuvayyah bölgesinin iç güvenlik bölümünün başkanını tasfiye ettiklerini iddia ediyorlar.
Güvenlik hizmetleri ve polis temsilcilerine yapılan saldırı, "Vilaeta Nejd" nin çağrı kartıdır. Nisan 3 günü, Riyad banliyösündeki Al-Kharj karakoluna yakın iki IED havaya uçuruldu, bir polisi öldürdü ve üçünü yaraladı. Mayıs ayında, grubun 2015'inci militanları, Qatif'in Al-Qudaykh bölgesinde Şii camilerine saldırdı, sonuç: 21'in öldüğü, 100'in yaralandığı. Bir hafta sonra, bir intihar bombacısı Damama'daki Şii camisinde bir IED başlattı. Haziran 26 terörist Kuveyt’in başkentinde Şii bir camide kendini havaya uçurdu. Organizatör ve irtibat yerel polis tarafından tutuklandı. Daha sonra dört kişi daha gözaltına alındı. Hepsi bir Irak hariç, Suudi konusu oldu.
Terörist saldırı değişimi
Suudi yetkililer, saldırıların IG destekçileri tarafından organize edildiğine dair henüz kanıt sunmamışlardır. Suudiler için bu yapıya bağlılık bir istisnadır. KSA'dan gelen göçmenler El-Kaide'ye ve daha sonra Dzhebhat an-Nusra'ya (ikisi de Rusya'da yasak olan örgütler) aktif olarak katıldı. Suudi iknalarının radikal ideolojisine cevap verdiler. Her ikisi de etkilerini yaymak için Riyad'ın desteği ile yaratıldı. İşe alım için finansman KSA'dan geldi. IG - Irak milliyetçi örgütü. Yabancıların saflarında bulunmaları, azami destekçi sayısını çekme arzusu ile ilişkilidir. Hem Irak’ın hem de Suudi’nin çıkarları, KSA’nın (Haşimit hanedanlığının Irak Kralı Faysal’ı Hicaz’dan kovuldu) ve Arap dünyasındaki liderlik tutkusu nedeniyle çözülmedi.
Bazı radikal Suudi Sünni gençlik grubunun İD'ye katılması mümkün, ancak bu ana eğilim değil. Yerel Sünni ortamda kitlesel bir öfke beklemek bir dizi faktörün varlığında mümkündür. Birincisi henüz Suudi Arabistan'da olmayan yaşam standardında keskin bir düşüş. İkincisi, Kraliyet ailesinin etkili üyelerinden utanç duyulan protestoların desteğidir. Bunlar öncelikle rahmetli Kral Abdullah’ın oğulları ve Prens Bandar’ın klanı. Ancak, gölgelere düşmüş olan temsilcileri yine bağımsız rollere terfi ettiriliyor. Prens Bandar, Riyad'ın dış politikanın temel konularındaki konumunu açıklamak için Batı ile arabuluculuk yapmaya başladı. Prens Mutaib, fesih artık gerekli olmayan Ulusal Muhafızların başında kaldı ve “Yemen dosyası dosyası” sorunlarının çözümüne katıldı.
İkincisi, başka bir nüanstır. KSA liderliğindeki Arap koalisyonunun güçleriyle bir çatışmada, eski Yemen başkanı A. A. Saleh, sadık Cumhuriyet Muhafız memurlarından bir grup yıkıcı adamı “hassas operasyonlar örgütlemek” için yarattı. Suudi Arabistan'ı çevreleyen Yemenli bölgelerindeki Hanehalklarının faaliyet dönemi için, Doğu ŞSA eyaletinde Şii hoşnutsuzluğunu artırma konusu bu grubun önceliklerinden biriydi. Uzmanlar, KSA’daki Şii camilerindeki patlamaları, kitlesel Şii huzursuzluğunu kışkırtmak için Saleh’in destekçilerinin eylemleriyle doğru bir şekilde ilişkilendirdi. Şimdi bu konu pek alakalı değil. Suudi Arabistan’ın özel servislerinin Sanaa’daki camilerdeki İslamcı ajanların patlamasıyla örgütlenmesini engellemediğini de belirtmeliyiz.
KSA’daki saldırılara gelince, kullanılan IED’lerin özellikleri ve gücü uzmanların organizatörlerin rezonans iddiasıyla bunları üretmek için yeterli kaynaklara sahip olmadıklarına karar vermesine olanak sağlamıştır. Bu, “Vilayet Nejd” in küçük ve oldukça profesyonel bir grup olmadığını onaylar. Bu durumda devletin Şii karşıtı propagandasının etkisi. Radikalleşmiş gençlik hareket etmeye başladı. Tutuklamalar ve infazlar, “sömürülerinin” tekrarı ile takipçilerinde bir artışa neden oluyor. Ayrıca, hangi tarafta savaşırlarsalarlar radikalizm sorumluluğu taşıyan ve yerel gençliği etkileyen Suudi militanların Suriye'den dönen evlerini dikkate almak gerekir. KSA, İslamcı faktörü devlet amacıyla kullanma politikasının yararlarından faydalanmaya başlıyor. Ölçek kontrol edilirken. Zamanla, ekonomik nedenlerin etkisi altında artabilirler.
Anlaşmazlıklar ve klipler
Kahire ve Riyad ilişkilerinde meraklı eğilimler. KSA, Mısır'ı stratejik bir güvenlik ortağı olarak görüyor. Taraflar, öncelikle Suriye sorununa farklı yaklaşımlarla ilişkili olan ilişkilerde keskin köşeleri aşmayı başardılar. Mısır ordusu, Esad rejimini devirmeye teşebbüslerinde İslamcı faktörü kullanma konusunda Suudi taktiklerini yasakladı. Mısır güvenlik görevlileri, Selefiler ve Müslüman Kardeşler arasında, ülkedeki mevcut laik rejime doğrudan tehdit açısından çok fazla fark görmüyorlar. Ancak Mısır gizli servisleri gözlerini, Sinai'nin güneyindeki bir ekonomik üniversitenin organizasyonu konusunda ekonomik çaresizlik nedeniyle KSA ile bir anlaşmaya kapattı. Mısır otoritelerinin durumu kontrol altında tutmaları ve sosyal yardımların ve sübvansiyonların kademeli olarak azaltılması ve ayrıca Mısır poundunun devalüasyonuna ara vermesi önem arz ediyor.
Dış borçlanma için koşulların seçilmesinde aşamalılık önemlidir. CSA'nın tartışmalı adaları, Kızıldeniz’in yetkisi altındaki geri dönüşler Mısır’daki huysuzluğa yol açtı, ancak Kahire bu adımları atmaya zorlandı. Silahlı Kuvvetlerini bölgesel bir jandarma olarak kullanmaktan kaçınmayı umuyor ve şimdiye kadar bu işe yarıyor. Bununla birlikte, KSA ve Mısır ittifakındaki ana çelişki, devletin inşası sistemine ve Selefilere karşı tutuma yaklaşımlar alanında yatmaktadır. Bu, Mısır-Suudi stratejik ittifakının uzun vadeli olmasını engelleyen bir saatli bomba. Er ya da geç, Suudi etkisini yayma girişimleri, Mısır askeri rejiminin ideolojisi ile çatışacak ve ilahiyatçılarla iktidar paylaşmayacak.
İki ülke arasındaki mevcut yakınlaşma, bölgedeki KSA'nın rolü ve Mısır'daki ekonomik kriz vizyonunun yanı sıra, bazı taktiksel görevlerden de kaynaklanıyor. Her iki ülke için ilki ve en önemlisi, Gazze Şeridi ve Libya limanları başta Katar ve Türkiye tarafından desteklenen Sinai'deki terörist eylemlerin sıcak yataklarının ortadan kaldırılmasıyla Libya'nın pasifleştirilmesidir. Mısır-Suudi planına göre krizden çıkma Mağrip'teki Katar etkisinde keskin bir düşüş anlamına gelecektir. Doha'yı sevmemek, Kahire ve Riyad için güçlü bir tutma faktörüdür. Bu nedenle KSA istihbaratının, ulusal birlik F. Saraj hükümetinin Tunus'tan Trablus'a taşınmasının yanı sıra Bingazi'deki İslamcıları bitirmeye çalışan Kahire ve Abu Dabi'nin Libya generali H. Haftar'a desteğini düzenlemek amacıyla harekete geçti. Bir yöndeki veya başka bir eylemler, belirli bir Libya devlet kurumunun Katar'a sadık veya saha komutanı olup olmadığı ile belirlenir.
İletişim Hamas
Sina'daki terörizm, ARE ve KSA için acı verici bir konudur. Bütçeye karşı turizm sektöründen elde edilen gelirlerde bir düşüş şeklinde gerçekleşen grevlere ek olarak, Kahire için aynı zamanda Mısır'ın Silahlı Kuvvetleri barışı koruma ve misyonları stabilize etmeye yönlendirmek de dahil olmak üzere bölgesel bir oyuncu olarak hareket etmesine izin vermeyen sürekli bir çatışma durumu. Bu Riyad için ciddi bir endişe. Sina'daki askeri kampanyanın açık başarısızlığına rağmen, Mısır güvenlik güçleri Hamas ile pazarlık etmeye karar verdi. Kahire'de basit bir gerçek ile ilerlerler: arka taban yoktur - terörist yoktur. Bedevi ayrılıkçılık sorunu olmasına rağmen, isyancı hareketin büyüdüğü “beslenme suyu” Hamas ile yapılan bir antlaşma ile çözülemez. Bu Gazze Şeridi ablukasının kaldırılmasını ve yerel halk için ticaret koşullarının serbestleştirilmesini gerektiriyor.
Hamas'ın liderliğindeki anlaşmaların asıl mimarı şu anki güvenlik şefi, güç bloğundaki “şahinlerin” direncini kırabilen ve Cumhurbaşkanı El Sisi'yi yaklaşımının doğruluğuna ikna edebilen şu anki başkanı. Bu konuda İsrail özel servisleri tarafından destekleniyor. Ülkeler Hamas ile diyalog kurma eylemlerini koordine ediyorlar. Mart ayında, Mısır’ın istihbarat servisinin, örgütün elçileriyle liderliğinin iki toplantısı yapıldı. Kahire'nin koşulları hiçbir farklılık göstermedi: militanların Sina'dan çekilmesi, Vilaeta Sinai'nin faaliyetleri hakkında bilgi alışverişi kurulması, HAMAS'ın kesilmesi Mısır Müslüman Kardeşliği ile bağlantı kuruyor, Gazze-Mısır sınırındaki tüneller sistemi üzerindeki kontrolün kurulması, sektördeki Selefi hücrelerinin ortadan kaldırılması. Hamas bir şeyi kabul etme isteğini dile getirdi. Her şeyden önce, Selefi hücrelerinin ortadan kaldırılmasıyla ilgilidir. Bu fikrin Riyad'a hitap etmesi muhtemel değildir, ancak bir şeyi feda etmeniz gerekecek.
Hamas heyeti, “iki numaralı” adam, eski dışişleri bakanı Mahmud Zahar ve politbüro üyesi Imad Al-Alami üyesi Musa Ebu Marzouk tarafından yönetildi. Ebu Marzouk bir Katar adamı olarak kabul edilirken, diğerleri kendilerini İran'la dostluk destekçisi olarak konumlandırıyor. Al-Alami, 2015'te İranlı bir gemiyi Gazze'ye göndermeyi planladı silah, ancak daha sonra reddetti. Diğerlerine göre, bir kapsayan operasyon oldu ve silah Sudan ve Sina aracılığıyla sevk edildi. Mahmud Zakhar, Mısır Müslüman Kardeşliği ile uzun süredir temas eden ve İzzedin el-Kasam hareketinin Tugayının askeri kanadından Vilayet Sinai'ye yardım eden örgütlerden biri. Görüşmelerin sonucu, Kahire'nin koşullarının İran ve Katar karşısındaki yabancı sponsorlara Hamas aracılığıyla gayri resmi olarak iletilmesidir. Sina'da sürmekte olan terör eylemiyle yargılananlar, yansıtma için durakladılar.
Monarşinin planları - hayata
Kral Salman'ın Kahire'ye yaptığı Nisan ziyareti Mısır-Suudi ilişkilerinde bir atılımdı. Krallık, “stratejik ortaklık” biçiminde Mısır ile ilişkilerin nihai konsolidasyonuna gitti. Ülkeler, XIUMX milyar Suudi Arabistan'ın (60 milyar dolarlık) yetkili sermayesiyle ortak bir yatırım fonu oluşturmak için anlaşmalar imzaladılar ve Kızıldeniz'de Ras Hamid'i (Suudi Arabistan'ın kuzeyinde) birleştirecek bir 16 kilometrelik köprü inşaatı ile Sina Yarımadası'ndaki bir serbest bölge ) ve Şarm El-Şeyh. KSA'nın 50'e bir milyar dolar tahsis ettiği Sinai gelişim projesine göre, 1,5 sanayi komplekslerinin inşa edilmesi ve Kral Salman Üniversitesi'nin Al-Tour'da açılması planlanmaktadır. Anlaşmalar, konut inşaatı, su tesisatı döşenmesi ve bunlardan biri Kahire'nin batısında ortaya çıkacak olan iki santralin (13 milyar dolar olarak tahmin edildi) inşa edilmesiyle ilgili çerçeve sözleşmelerle birlikte imzalandı.
İsmailiye'de kuru yük limanı (2 milyar dolar), ihracat ve eğitim alanında iki şirketin kurulması ve Suudi Aramco ile Mısırlı ortaklar arasında bir mutabakat zaptı anlaşması imzalandı. Bu durumda belirleyici an, GCC ülkelerine yönelik artan tehditler ve ABD'nin bir güvenlik garantörü rolünün kaybıydı. Buna hidrokarbon pazarındaki krizin arka planına ve ABD'deki şeyl devrimine karşı ekonomik planın sorunları da eklendi. KSA ve diğer Arap monarşileri, bütçe dolumunun çeşitlendirilmesine (şimdi yüzde 85 hidrokarbonlar) ve ABD'den bağımsız bir kollektif savunma inşa edilmesine izin verecek kadar verimli bir ekonomik sistem yaratma sorunuyla karşı karşıya. Bu olmadan, yaptırımları kaldırdıktan sonra ikinci bir rüzgar alan İran ile rekabet hakkında konuşmak için hiçbir neden yoktur.
Buradaki Kahire, ana grev gücünün rolünü üstlenir, çünkü Suudi Arabistan, Yemeni kampanyasının bir örneğiyle, mücadele edemediğini gösterdi. Bu nedenle, Riyad’ın Mısır tarafından Mistral helikopter gemilerinin alımını finanse etme kararı verildi. Buradaki son rol, yerel operasyonları desteklemek için tasarlanan gemilerin işlevselliği tarafından oynanmadı. Orta vadede KSA ve müttefikleri, güvenliğini sağlamak için Arap Birliği himayesinde pan-Arap silahlı kuvvetleri yaratma çabalarını artırmaya devam edecekleri sonucuna varılabilir. “Arap dayanışmasına” ek olarak, bu, GCC’nin içinde Riyad’ın planlarını en olumsuz yönde etkileyebilecek temel bir çelişki olduğu gerçeğiyle engelleniyor. Bu Katar-Suudi bölgesel rekabetidir. Onunla, daha doğrusu - Sina'daki Türk-Katar çetelerinin sponsorluğuyla, Mısır'daki terörist faaliyet büyük ölçüde ilişkilidir.
Karşılıklı memnuniyetsizlik
Doha, Riyad'a inanmıyor ve Ankara ile stratejik stratejik işbirliği anlaşmasıyla kanıtladığı GCC'de Suudi askeri egemenliğini kabul etmeyecek. Kahire’de de her şey net değil. Mısırlılar Yemen'de savaşmayı reddetti. Suudi yargı yetkisi altında Kızıldeniz'deki iki ada transferinin, Suudi yatırımlarının gelişi için yeterli bir ödeme olduğu düşünülmemektedir. Petrol iğnesinden kurtulma girişimlerine gelince, Arap monarşileri, bütçeyi yalnızca BAE'nin bankacılık sektörünün gelişim modelinin yardımı ile değil, sanayi pahasına kullanarak takviye etme yöntemlerini çeşitlendirebilirler. Bunu yapmak için teknolojik kültürden ve kendi mühendislik okullarından yoksundurlar.
Ekonomideki genel bir yavaşlamayla, bankalar da ciddi baskı altında. Neyse ki, GCC ülkeleri ekonomik reform sorununa karşı farklı bir tavır sergiliyorlar. Katar ve Umman, İran ile ticari ilişkiler geliştiriyor, ancak KSA için bu kabul edilemez. GCC ekonomik politikasının ana mimarları, İttifak üyeleri arasındaki ticaret ilişkilerinde yüzde beş bölgesel KDV'nin girilmesinde ısrar eden BAE'dir. Bu sınır ötesi kaçakçılık faktörünü dengelemelidir. Aynı zamanda, Abu Dabi, KSA ve Bahreyn merkez bankalarının, yabancı yatırımları çekmek için tasarlanan üçüncü Basel Protokolünü kabul etmelerini talep ediyor. Her durumda, GCC'nin ekonomik reform girişimlerinde hızlı ilerleme beklemeyin. Körfez ülkelerinde bu süreç düzensiz olacak. Liderleri, yabancı yatırımlar için en uygun koşulları yaratan, KSA'dan daha küçük olan Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Kuveyt, etkileyici petrol ve gaz gelirleri olan nüfus.
Riyad sorunu, aynı zamanda özel sektörün gelişmesi ve devlet sektörünün azaltılması sırasında toplumsal alana devlet sübvansiyonlarının seviyesinin azaltılması ihtiyacıdır. Şişirilmiş ve etkisizdir. Ancak, gıda sübvansiyonlarını ortadan kaldırmak için yapılan hızlı hareketler, sosyal çevreyi körükleyebilir. Vergi reformu, GCC üyesi ülkeler için başka bir acı an. Kurumlar ve arsa vergileri getirme girişimleri nüfus tarafından acı çekerek algılanmaktadır. Ancak Suudi Arabistan son derece popüler olmayan önlemler almak zorunda kaldı. Şubat ayında, Riyad'da, resmen krallığın para arzının on yılda en düşük seviyeye ulaştığı kabul edildi. Bu çok endişe verici bir sinyaldir.
Suudi-Mısır ittifakının zorunlu olmasına rağmen, taraflar farklı görüyorlar. Mısır Cumhurbaşkanı’nın pan-Arap silahlı kuvvetleri yaratma girişimi ile ilgili Kral Salman, Suudi tarafının bu fikri desteklediğini ve oluşumlarındaki gecikmenin daha fazla siyasi istişarelere konu olan teknik ve yasal nedenlerle gerçekleştiğini belirtti. 2015’te terör karşıtı "İslam İttifakı" ndan Riyad’ın yaratılmasının, Mısır’ın önerisine alternatif olmadığını, çünkü bu yapıların belirtilen hedeflerinin farklı olduğunu söyledi: Birincisinde, terörizmle mücadelede, ikincisinde, Arap ulusunun herhangi bir dış tehditten korunması. Bu, özellikle “İran karşıtı eksen” e katılım için geçerlidir (bu arada Mısır, Kral Salman’ın Kahire’ye ulaşmasından bir gün önce Mısır uydusu Nilesat üzerinden Hizbullah-Al-Manar kanalını yayınlamayı bıraktı ve aynı zamanda Suriye ve Yemen.
Karşılıklı hoşnutsuzluk dengesini kabul edilebilir bir düzeyde tutarak, tarafların tartışmalı meselelerden nasıl uzaklaşabileceği belirsizdir. Kahire ve Riyad'ın "gecikmesi" hala tipik Arap dünyası tarzındadır: partiler birbirlerini tutmaya çalışır, diyalogun sonuçlarından resmi olarak memnuniyetini ifade eder. Aynı zamanda, iç anlaşmazlıklar birikir ve belli bir anda zor tahmin edilebilir sonuçlara yol açabilir. Bu nedenle, Suudi Arabistan'ın Mısır adalarına devredilmesi parlamentoda ve “sokakta” ciddi protestolara neden oldu.