Keşif uydusunun ana unsurları, kartografik inceleme için hava kamerası da dahil olmak üzere HEXAGON KH-9. (ABD Askeri Uzay İstihbarat Ulusal Müdürlüğü tarafından fotoğraf)
Ulusal Dünya İstihbarat Ajansı, NGA (Ulusal Mekansal İstihbarat Ajansı, NGA) kısa süre önce herkesin uzun süredir şüpheli olduğunu, yani uydu fotoğraflarının çoğunu ticari uydulardan aldığını itiraf etti. Ordu için bu daha önce bir sır değildi. Bu, ilk ticari fotoğraf uyduları 1990'in sonunda göründüğü için, ABD ordusunun sınıflandırılmamış imajlarının ilk alıcılarından ve kullanıcılarından biri olmasından kaynaklanıyordu. Fotoğraf sınıfı ticari uydular yavaş yavaş askeri meslektaşlarını yakaladı (1960'lerde yörüngede ortaya çıktılar) ve hatta ordunun emirlerini bile aldılar. Bu sürece en büyük ivme, program yılının 2005'inde ortaya çıkmasıydı. Google Earth. Bu kullanımı kolay web uygulaması askeri istihbaratta devrim yarattı. İlk başta, ordu bu gerçeği kabul etmekten hoşlanmadı. Bununla birlikte, Google Earth, askeri profesyoneller için (teröristler, suçlular ve bilim adamları için olduğu kadar) daha fazla bilgi sunarken, herkese ve kullanımına çok uygun bir biçimde görüntülemek için çok sayıda uydu fotoğrafı sundu. Askeri kullanıcılar anında bu yeni aracın ne kadar harika olduğunu takdir ediyorlar.
ABD Savunma Bakanlığı için, Google Earth’teki ana sorun, uygulamanın kullanım kolaylığı değil, bu uygulamanın NGA’nın uydu fotoğrafları üretmekten, onları düzenlemekten ve birliklere tedarik etmekten kaynaklanan eksikliklerini gösterme şekliydi. Sorun, birliklere gelen malzemenin ya gerek duyulan şey olmaması ya da gerektiğinde gelmemesiydi. Google Earth’ün ortaya çıkmasıyla, herkesin uydu görüntülerinin nasıl sağlanacağı ve minimum zorluklarla nasıl yapılabileceği netleşti.
Diyagram, keşif uydusunun ve yıllarca yayılmasının boyutunu gösterir. En sağdaki KH-11, 9'teki başarısız bir lansmandan sonra kesilen KH-1986'ten biraz daha büyük. KH-11 uzay aracı 2 milyar dolardan fazlaya mal olur ve Future Imaging Arcitecture'daki başarısız Boeing programının her biri 4 milyar dolardan fazla olması durumunda Lockheed Martin'den sipariş edilen iki ilave uydu. Gelişmiş KH-11 yavaş yavaş çok gizli yükseltilmiş uzay aracı ile değiştiriliyor. (Giuseppe De Chiara'nın Şeması, Mekan İncelemesi)
NGA ve diğer ABD hükümet kuruluşları, düşmanın ilgisini çekebilecek bazı gizli bilgileri içermeleri durumunda tüm uydu görüntülerini (ve hava fotoğraflarını) gizli arşivlerde tutmayı tercih ediyor. Google Earth, oyunun kurallarını değiştirdi. Askerlik kararlarını değiştirerek karar vermek her zaman çok zor. Uydu fotoğraflarına sınırlı erişim bilinen bir konudur. 1980'lerden başlayarak (çok sayıda uydu görüntüsü elde edildiğinde, genellikle çok hızlı bir şekilde), “uydu görüntülerine” erişen generaller ve memurlar, bu malzemeyi elde alırken ya da teslim ederken karşılaştıkları zorluklardan sık sık şikayet ettiler. memurlar ve askerler bu resimlere en çok muhtaç durumda.
1960'in ABD askerleri kural olarak “artıkları” almasından bu yana on milyarlarca doların keşif uydusuna harcanmasına rağmen, ABD birlikleri bir kural olarak “artıklar” aldı ve genellikle bilgiler yararlı olmak için çok geç geldi. Şimdiye kadar, "uzaydan gelen insanlar" düzenli olarak ABD Kongresi'nden uydu görüntülerini "askerlere" iletmek için daha fazla uydu ve özel sistemler kurmak için daha fazla para talep ediyorlar. Sözler hiçbir zaman yerine getirilmedi ya da zamanında yerine getirilmedi. Kuveyt'teki 1991 savaşından sonra, generaller Kongre'ye bu bölgedeki mevcut durum hakkında öfkeli bir ifade verdiler. "Uzaydan gelen insanlar" suçluluklarını itiraf ettiler ve yeterli miktarda fon alırlarsa iyileşme sözü verdiler. Para onlara devredildi, ancak birlikler hiçbir şey almadı.
Dayton, Ohio. 1 KH-7 Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Ulusal Müzesi'ndeki Soğuk Savaş Galerisi'ndeki Gambit İstihbarat Uydusu. (USAF tarafindan fotograf)
Amerikan birlikleri 2005’te Google Earth’e eriştiğinde, daha önce ne kaybettiklerini kendileri için görebildiler. Daha da kötüsü, Google Earth’te kullanılan yazılım ilk olarak NGA için geliştirildi, ancak bu kullanışlı aracı kullanmadan önce güvenlikle ilgili hususlara ve bürokratik ayrıntılara dikkat etmek gerekiyordu. Bu, Google gibi bir arayüz kullanmanın bu kadar büyük bir ölçekte imkansız olmasının ana nedeni idi. Birlikler savaşırken, NGA sürekli gizli belgelerle nasıl çalışılacağı konusunda ısrar etti.
ABD ordusu, 2005'ten kısa bir süre sonra NGA Google Earth başvurusunu sundu ve Kongre bunu not etmek zorunda kaldı. Bununla birlikte, NGA yetkilileri karar alma çevrelerine öfkeli ordudan daha alışkın olduğu ortaya çıktı ve bu, bu konudaki hala yavaş ilerlemeyi açıklıyor. En azından ABD ordusunun emrinde Google Earth vardı, ama ne yazık ki, düşmandı. Bununla birlikte, önümüzdeki on yıl boyunca ordu, her yıl gittikçe daha fazla kaliteli uydu görüntüsü sağlayan ticari uydu görüntüleme sağlayıcılarına yeniden hizmet verebildi. Bu yeni uydu görüntülerinin çoğu daha yüksek çözünürlüğe sahipti ve Google Earth’te mevcut değildi. Bununla birlikte, Amerikan ordusu bu görüntüleri satın almaya gücü yetmedi (diğer ticari tüketicilerin yapabildiği gibi) ve ticari uydu fotoğraflarının sınıflandırılmamasından dolayı birliklere anında erişim sağlayamadı.
Dayton, Ohio. 3 KH-8 Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Ulusal Müzesi'ndeki Soğuk Savaş Galerisi'ndeki Gambit İstihbarat Uydusu. (USAF tarafindan fotograf)
Bir süre sonra, NGA "somurtmaya" son verdi ve çok sayıda sınıflandırılmamış uydu fotoğrafı ile çalışmaya başladı. Ayrıca, NGA'yı yüksek kaliteli (yüksek çözünürlük ve diğer iyileştirmeler) uydu fotoğraflarını askerlere veya en azından askeri istihbarat subaylarına ve askeri operasyonların detaylı planlanmasındaki uzmanlara daha erişilebilir hale getirmeye teşvik etti. Ayrıca, diğer istihbarat teşkilatlarını da verilerini (özellikle uydu elektronik verilerini) ihtiyaç duyulan birliklere (genellikle gerçek zamanlı olarak) hızlı bir şekilde erişilebilir hale getirmeye zorladı.
Google Earth ağ geçitlerini açarken ve birliklere uydu görüntülerine anında erişim sağlarken, başlangıçta birlikler için çok gerekli olan yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları ortaya çıktı. Her şey 1960'larda ilk KH casus uyduları serisinin (Key Hole, Keyhole) ortaya çıkmasıyla başladı. Bir film kameralı ilk KH-1 uydusu 1959'da ortaya çıktı, ancak ilk başarılı uydu sadece 1960'ta ortaya çıktı. Böylece, 1970'lere kadar, fotoğraf filmi kullanan uydular savaşan taraflarla hizmet içindeydi. 1. ila 9. seriler arasındaki KH uyduları, yakalanan filmi özel işlemlerde (yüksek çözünürlüklü fotoğraflar için) Dünya'ya özel kapsüllerde geri gönderdi. 9'de yörüngeye giren KH-1971 keşif uydusu, sadece fotoğraf filmi kullanan uyduların sonuncusu değil, aynı zamanda en büyük ve en yetenekli uyduydu. Ana tasarımı sonraki kameralarda dijital kameralarla kullanıldı. KH-9, 0,6 metrelik (bu süre için) yüksek çözünürlüğe sahip geniş alanları kapsayabilir. Bu, tanıma ve sayma için fazlasıyla yeterliydi. tanklar, uçaklar ve hatta küçük gemiler. On dokuzuncu ve en dıştaki uydu KH-9, 1984'te yörüngeye fırlatıldı. KH-9, daha fazla işleme ve analiz için yakalanan filmi geri döndürmek için birkaç kamera ve 13 veya 4 modül içeren 5 tonluk bir uydu idi. KN-9 uydularına "Büyük Kuşlar" adı verildi.
Dayton, Ohio. Halen Ulusal Hava Kuvvetleri Müzesi'nde sergilenen Gambit 3 KH-8, daha önce sınıflandırılmış üç keşif uydusundan biridir. Üç uydu, ABD'deki 1960'ten 1980'e kadar en önemli istihbarat sistemlerinden biriydi ve Soğuk Savaş'ı kazanmada ve ABD ulusal güvenliğini sağlamada önemli bir rol oynadı. (USAF tarafindan fotograf)
Film uyduları dönemi, ilk KH-1976 uydusunun 11'te bulunan dijital bir kamerayla piyasaya sürülmesiyle solmaya başladı. Bu uydular büyüktü, neredeyse 15 ton ağırlığındaydı ve dijital kameralar daha yüksek çözünürlüklü görüntüler elde edebiliyor ve onları Dünya'ya geri yayınlayabiliyordu. Çözünürlük, 200 km yüksekliğinden 70 mm boyutundaki nesneleri tanımlamaya izin verdi. Dijital kameralar, film kameralarından daha esnekti ve nihayetinde her açıdan film kameralarını aştı. KH-11 uydularının teleskopik kameraları, yüksek çözünürlüklü kameraların benzerliği ile çalışır. Görüntü sürekli oluşturuldu ve yer istasyonlarına iletildi. İşlemi tamamlamak ve geleneksel bir film kamera kullanılarak elde edilenlere benzer fotoğraflar üretmek için bilgisayarlar kullanıldı. Bu, çeşitli nesnelerin termal radyasyonunun yanı sıra canlı bir resmi gözlemlemeyi ve bu nesnelerin doğasını değerlendirmeyi mümkün kılmıştır. KH-11 uyduları genellikle bir nesnenin yapıldığı metal tipini belirlemenizi sağlar.
Bütün bunlar ucuz değil. Bu uyduların her biri 400 milyon dolardan fazlaya mal oluyor ve hizmet ömürleri yakıt tüketimine bağlı olarak üç veya dört yıl. Ek olarak, gerekli kapsamı sağlamak ve uydu yörüngesini çok sık değiştirme ihtiyacını ortadan kaldırmak için aynı anda en az iki uydu kullanmak gerekir. Son onbeşinci KH-11, 2011'te yörüngeye kondu. 11'te beş KN-1 "1976 Block" in ilk piyasaya sürülmesinden bu yana, en az dört KH-11 modeli oluşturuldu. 1960-lerden bu yana, yüzün üzerinde KH uydusu fırlatıldı.
Yeni nesil uydunun piyasaya sürülmesi olan KH-12, 1987’te gerçekleştirilecek. Ancak, uzay mekiği ile ilgili sorunlardan dolayı (bunlardan biri fırlatma sırasında patladı), yalnızca geç KH-1987, 11 ekim ayında piyasaya sürüldü. KH-12'in piyasaya sürülmesi, KH-11 üzerindeki avantajlarından bazılarına rağmen ertelendi. Yer tabanlı veri işleme ekipmanının geliştirilmesi ile birlikte, KH-12 gerçek zamanlı veri aktarımı yapabildi. Bu, büyük ekrandaki olayları yüksek çözünürlükle izlemeye canlı izin verdi. Ayrıca, CIA veya NRA'nın (Ulusal İstihbarat Teşkilatı) işlem merkezlerini atlayarak, askeri karargah ve diğer kullanıcıların doğrudan uydu bilgilerini almalarına izin verdi. En hassas sensörlerden gelen veriler hala başka yerlerdeki uzmanlar tarafından çalışılmalıdır. KH-12 uyduları uydu zekası kullanıcıları arasında daha fazla merak uyandırmalıydı. Aslında bu, derinlemesine modernize edilmiş KN-11'ten kaynaklanıyordu. Aslında, bu uydulara KH-12 denir, ancak şimdiye kadar resmen KH-11 olarak bilinir.
Lockheed Martin KH-9 keşif uydusu, filmin Dünya'ya geri gönderilmesiyle, 11 yıl boyunca yeni KH-10 ile hizmet veriyordu. İki büyük PTZ kamera, filmin çekildiği dört alçaltılmış kapsülün yanında aracın kıç tarafına yerleştirilmiştir. Filmli beşinci iniş kapsülünün yerleştirildiği uzay aracının burnuna düşük çözünürlüklü bir kamera yerleştirilmiştir. (ABD Askeri Uzay İstihbarat Ulusal Müdürlüğü tarafından fotoğraf)
Fotografik ve elektronik veri sayısı, analistlerin onlarla yararlı bir şeyler yapabilmesinden çok daha hızlı arttı. KH uydularına ek olarak, radar ve elektronik istihbarat uyduları da vardı. Roket fırlatmalarını tespit etmek için ısı sensörlerini kullanan füze savunma programı uyduları da vardır.
Şimdiye kadar, gerçek bir KH-12 uydusu yok (yeni tasarım) ve kısmen ticari uydu görüntüleri askeri amaçlar için kullanım için daha ucuz ve daha uygun hale geldiğinden. KH-12'in özelliklerinin çoğu, sonraki KH-11 modellerinde basit bir şekilde uygulandı. Bu, yeni bir KH-12 tasarımı inşa etmekten daha ucuz ve daha az evrak gerektiriyordu. Bu nedenle, "uzaydan gelen insanlar", yeni casus uyduları geliştirmek için daha az para istiyor ve savaş sırasındaki kayıpların yerini almak üzere hızla başlatılabilecek bir GPS uydusu ve iletişim uydusu rezervi oluşturmak için daha fazla para harcıyorlar. ABD Savunma Bakanlığı, şimdiden daha ticari sınıf uyduları satın alıyor.
ABD Savunma Bakanlığı, 2007’te, halihazırda yörüngede olanlara benzer iki askeri casus uydu ve iki tane de ticari sınıf uydu oluşturmak için 10 milyar dolar harcamayı kabul etti. ABD DOD, Kongre'nin baskısı altındaki bu karaktersiz temkinli davranışa gitmek zorunda kaldı. Politikacılar, ABD Savunma Bakanlığı'nın yeni nesil bir askeri casus uyduları tasarlayıp inşa edememesiyle öfkeli. Örneğin, 2005’te ABD, Future Imaging Architecture (FIA) programını iptal etti. Bu felaket, ABD hükümetine, daha güçlü ve yeni bir keşif uydusu neslinin başarısız olması için kötü düşünülmüş ve başarısız bir şekilde başlatılan bir program başladığında 10 milyar dolardan fazlaya mal oldu. Mevcut iki askeri casus uyduları, iddialı FIA programı yerine basitçe benzer yapılarla değiştirildi. Ek olarak, Pentagon, ABD Savunma Bakanlığı'nın şu anda özel şirketlerin fotoğraflarını çekmek için harcadığı paranın yerini almak üzere her biri yaklaşık 850 milyon dolar karşılığında iki ticari sınıf fotoğraf uydusu satın aldı. Her iki tür uydu da ABD Savunma Bakanlığı'na aittir.
USAF ulusal müzesindeki soğuk savaş döneminin istihbarat uydusu HEXAGON KH-9. (USAF tarafindan fotograf)
Gelecekteki bilgi görüntüleme sistemi (Future Imagery Architecture, FIA) daha iyi hedef kapsamı sağlayabilecek yeni ve daha küçük ve çok sayıda casus uydu kuşağı olacak ve daha fazla sayıda cihaz sayesinde bir düşmanın bir grup ABD casus uydularını yok etme ihtimalini azaltacaktı. KH uyduları, 2005 yılında FIA uydularına yol açan görevden alınacaklardı. 1998'te başlatılan proje kötü tasarlanmış ve kötü yönetilmiştir. Geriye dönüp baktığımızda, hükümetin gerekli teknik becerilerinden ve proje için en düşük fiyatı teklif eden (Boeing), ancak böyle bir projeye liderlik edecek tecrübeye ve yeteneğe sahip olmayan taşeron seçiminden dolayı projenin en baştan mahkum olduğunu söyleyebiliriz. . FIA'nın 2005'taki iptalinden sonra, yeni uydular üzerinde çalışmaya devam edildi. Böylece, yılın 2013'unun sonunda yörüngede iki FIA Topaz radar uydusu vardı. KH uyduları, bu on yılın sonuna kadar KH-12 biçiminde devam edecektir. Bu yeni bir tasarımın uydusu değil, önemli ölçüde geliştirilmiş ve güncellenmiş bir KH-11'tir. KH-12 uyduları, KH-11'in uç versiyonunun her zaman bir takma adı olarak var olmuştur.
ABD hükümetinin, uydu ihtiyaçlarını karşılamak için ticari uyduların (araçları ve binaları tespit edebilen) düşük çözünürlüklü görüntülerine dayandığı varsayılmıştır. Bununla birlikte, askeri ve istihbarat teşkilatları genellikle ticari şirketlerin sağlayabileceğinden daha fazla "uydu zamanına" ihtiyaç duyar. Ayrıca, ABD hükümeti, bir çift ticari sınıf uydu üzerinde tam kontrol sahibi olarak hassas bilgileri korumaya kararlıdır.
Devlete ait iki yeni ticari sınıf uydu, birlik hareketlerini izleme, üsleri ve genel olarak askeri operasyonları bulma görevini üstlendi. İki yeni askeri sınıf yüksek çözünürlüklü uydu, mevcut modellerin gelişmiş bir sürümünün casus uydularıdır. Ticari sınıf bir uydunun bulduğu fotoğrafların (30-45 cm çözünürlüğünde) daha detaylı (inç büyüklüğünde bir nesneyi tespit edebilen) fotoğraflarını elde etmek için kullanılırlar.
ABD birlikleri ve askeri stratejistler, askeri uydular programında çalışan insanları sinirlendiren Google Earth’ün büyük kullanıcıları. Ancak, birçok askeri ihtiyaç için Google Earth’ün uydu fotoğrafları yeterli. İki ticari sınıf askeri keşif uydusu bilgi sızıntısı riskini önler (ordunun ilgilendiği görüntü hakkında) ve düşük çözünürlüklü fotoğraflarla çalışmak için daha fazla fırsat sunar.
KH-9 Hexagon ağır keşif uydusu, Eylül 17’in 2011’inde 18’ta ilan edildikten sonra, Ulusal UDvar-Hazy Merkezi Ulusal Havacılık Müzesi’nin sergisinde. Okul otobüsünden daha büyük (13 metre uzunluğunda) ve başlangıç ağırlığı 20 ton olan XHUMX KH-9 Altıgen uyduları, Ulusal İstihbarat Ajansı tarafından 1971 ve 1986 arasındaki dönemde piyasaya sürüldü. (Roger Gulmette (Roger Guillemette) tarafından fotoğraf SPACE.com)
Askeri uydu sisteminin liderleri, savaş zamanının ihtiyaçları konusunda giderek daha fazla endişe duyuyor ve bu durum yedek GPS uyduları ve iletişim uyduları için talebi açıklıyor. Keşif uydularla karşılaştırıldığında, düşmanlıkların dünyaya yakın yörüngelere aktarılması ve bazı Amerikan uydularının imhası durumunda nispeten ucuz ve en çok rağbet görüyorlar. Ayrıca yörüngedeki uzay molozları ile ilgili eski endişeler vardır, bunlar eski uyduların ve harcanan roketlerin küçük parçalarıdır ve bu moloz nedeniyle uyduların zarar görmesi veya tahrip edilmesi riski artmaktadır.
Bu arada, KH-12 geçmişte kaldı, en son yükseltilen KH-11 2013’te yörüngeye kondu.