Temmuz 1953’in çifte olayı
Çin gökyüzündeki ölüm hakkında 27 Temmuz 1953, yolcu uçağımız IL-12 bugün sık sık hatırlanmıyor. Tıpkı olayın sebebinin teknik bir arıza veya pilotlukta mürettebat hatası olmadığı gerçeği gibi. Her şey çok daha kötü hale geldi: Port-Arthur'dan Vladivostok'a uçan IL, bir çift Amerikalı savaşçı tarafından tahrip edildi.
O zamanın trajedisinin tek hatırlatıcısı, Vladivostok şehrinin Zharikovsky parkında ölü pilotların ve uçak yolcularının oyulmuş isimleriyle dikilmiş bir dikilitaş - askeri personel uçak Pasifik birimleri filo.
Bu olaydan önceki olayların resmi yorumu ilk önce Çin tarafınca yapıldı. Çin Dışişleri Bakanlığı protestoları ile gazetelerimizde yayınlanan Ağustos 4’in 1953’inden sonra, 27’in sabahı Amerikan askeri uçaklarının 324’i kuzeydoğu Çin’in hava sahasını istila etti ve rahatsız edici baskınlar yaptı. Bu armada hangi alanların ve hangi amaçların devriyesi olduğu önemli değildir, ancak tesadüf eseri dört F-86, Sovyet yolcu "Il" yolunun hemen yanındaydı.
Vladivostok'a yapılan bu uçuş, Pasifik Filosunun 593'inci ayrı nakliye havacılık alayının pilotları için en yaygın olanıydı. Deniz üssümüzün Port Arthur'daki konuşlandırılmasından ve Kore'deki silahlı çatışmanın tüm süresinden bu yana, bunların yüzünden fazlasını idam etmişlerdir. Mürettebatın endişelenecek bir şeyleri olmadığı açıktır: uçuş rotası, yalnızca savaş alanlarından uzak olan Çin'in egemen toprakları üzerinden geçti; uçak, ne ABD ne de Güney Kore’nin ne de ABD’ye ait devlet işaretlerini taşıdı. başka müttefik olamazdı.
Her şey yolunda gidecekti, savaşın son gününde Amerikan pilotlarını alamadı, 27 July 1953, grubun görevi, özü sonuna kadar belirsiz kaldı. Mantıksal olarak, savaşçı tarafların temas hattının geçtiği hat boyunca 38'in kuzeyine paralel hareket etmeleri gerekiyordu. Ancak, görünüşe göre, kesin bir psikolojik anlam vardı - ateşkes ateşinin neredeyse üç yıl süren şiddetli savaşın ardından geldiği ana kadar birkaç saat içinde kaslarla oynamak.
Ayrılmadı tarih Bazı anlaşılır açıklamalar ve kasıtlı olarak veya yanlışlıkla, Amerikan uçaklarının kendilerini Çin hava sahasında buldukları açıklandı. 12'inci filosunun silahsız IL-335 avcıları, yerel-Çin sınırından 12 km'de yerel saatte 28 saat 110'de buluştu.
ABD hükümeti tarafından silahsız yolcu uçağı IL-12'in imhası, 1 Ağustos 1953'i tanıdı. Bununla birlikte, yaklaşmakta olan uluslararası skandalı geciktirmeye ve zaman kazanmaya çalışırken, trajik olayın yerinin koordinatlarını bilerek değiştirdi. Amerikan verilerine göre, iddia edilen her şeyin Çin topraklarında gerçekleşmediği, ancak Güney Kore ile savaş halinde olan Kuzey Kore hava sahasında Yalu Nehri'nin güneyindeki 8 milinde olduğu ortaya çıktı. Savaşın gerçek ve kurgusal noktaları arasındaki mesafe 172 kilometre idi.
SSCB'nin liderliği, Amerikan tarafını Lahey Uluslararası Mahkemesi'nde hesaba katmaya çalıştı. Aynı zamanda, şüpheli zaferin “kahramanlarının” isimleri de biliniyordu - kaptan Ralph Parr'ın (küçüklerin) 335'inci kanadı 4 filosunun pilotları ve takipçisi Edwin Scaffie.
Neredeyse hiç kimse Parre Senior'ı tanımıyor, ancak Ralph (959 kuyruk numarası, çağrı işareti John Shark 4) iyi bilinen bir kişiydi, Temmuz ayında 27'ten 1953 tarafından, 170 dizileri ve 9'den enkaz düşman uçakları ile mücadele puanı vardı. “Çifte ace” (10 ve daha fazla zafere sahip olmak istiyorum, çünkü 5 imha edilmiş düşman araçları için asın “ünvanı” verilmiştir) ve en başarılı pilotların Amerikan listesine girmenizi sağlar.
Kore Savaşı’nın iddialı bir kaptan için son günü, ilk 10’daki konumunu güçlendirmek için son şanstı. Ve Parr onu özlemedi.
Bir süre sonra, olanlara ait detaylar Batı basına sızdırıldı. Ve birkaç versiyonda, Parr ve Scaffie tarafından belirlenmiş. Her seferinde bir tane olmak üzere, iki tanımlama uçuşundan sonra bir yolcu uçağı düşürüldü. İkinciye göre (Amerika Birleşik Devletleri'nde yetmişli yılların sonlarında yayınlanan "MiG Alley" kitabında sunulmuştur), işler farklıydı. Ralph Parr'a göre, görevleri Yalu Jiang Nehri bölgesinde birkaç keşif uçağına kadar eşlik etmekti. Amerikan komutanlığı, Kuzey Kore’ye transfer edilen araç sayısını belirlemek için MiG’lerle birlikte birkaç tane yüksek kalitede hava alanı fotoğrafı çekmek istedi. Ancak keşif uçağı, nehir boyunca yoğun bulutların varlığından dolayı fotoğraf çekemedi, bu yüzden Parr bağlantısı geri döndü. Kore kıyılarında biraz daha güneyde, gümüş bir vurgu dikkat çekti.
“Binlerce metre yüksekliğinde 12 irtifaya uçtuk ve düşman uçağı muhtemelen altı metre yüksekliğinde 3 irtifa altındaydı. Bir köle ile aşağıya inmiştim, - daha fazla Amerikan ası tanımladım. - IL-12 nakliye uçağı kırmızı renkte gümüş renkte göründü. Yerimi hemen açıklığa kavuşturdum. Görevimizde Yalu nehrinin diğer tarafında olmamamız gerekiyordu. Kuzey Kore’nin derinliklerinde olduğumuza ikna olduktan sonra, bilgimi, düşmanı düşürmeyi planladığımı söyledim. IL-12 bir "oturan ördek" idi, bu yüzden kolay av diyoruz. Kuyruktaki uçağa gittim ve birkaç voleybolu yaptım. Ateş yaktı, sonra eğildi ve tepelere çöktü. Bu IL-12 muhtemelen bölgede birkaç hafta seyahat etti, ancak bugün başarısız oldu. ”
Savaş gece yarısı sona erdi ve Parr, artık IL-12 hakkında düşünmediğini söyledi. Ardından, Uzak Doğu Havacılığının genel merkezine çağrıldı ve Manchuria'nın 60 mil kadar uzağında vurdukları uçakla ilgili sorular sormaya başladılar. Pilotun açıklamasına göre, ABD Hava Kuvvetleri olayla ilgili kapsamlı bir soruşturma düzenledi. Makineli tüfek kamera filmi tekrar tekrar kaydırıldı. Parr'ın dediği gibi sorular aynıydı: “Neredeydin?”, “Ne tür uçaklardı?”, “Nasıl işaretlendi?”, “Bunu kanıtlayabilir misiniz?” Sonra Amerikan pilotu alaycı sonucu şöyle özetledi: “Tüm kanıtlar sunulduğunda, Hava Kuvvetleri her yönden haklı ve savunucu olduğuma karar verdi. Sonuç olarak, Ruslar davayı mahkemeden geri çekti. Ben rehabilite edildim ama bu berbat IL-12 ile ilgili çok fazla karışıklık vardı! "
Çarpışma sahasında mürettebatın ve yolcuların Huadyan'dan uzak olmayan kalıntıları, Moskova'dan SSCB Sivil Hava Filosu Ana Müdürlüğü tarafından gönderilen özel bir komisyon tarafından keşfedildi. Anket, altı kişinin mermiler ve şarapnel tarafından öldürüldüğünü, kalan onbeş - uçak düştüğünde gösterdi. Bulunan parçalar 19 deliklere sahiptir. Mürettebatın paraşütleri ve eşyaları bombalama sırasında hasar gördü.
Komisyon ayrıca, Amerikalı savaşçıların uçağa nasıl saldırdığını gören yakındaki Çin köylerinin sakinlerini de araştırdı. Bu yüzden Parr’ın Kuzey Kore topraklarında her şeyin olduğu iddiası bariz bir yalandı ve Çin’in devlet sınırının ihlal edilmesinin reddedilmesine dayanıyordu. Bu arada, ABD Genelkurmay Başkanları Komitesi, 1950'e kadar, Sovyet bloğunun sınırlarına 36 km'den daha yakın uçuşları yasakladı. Penetrasyon, yalnızca bu durumda bulunmayan Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın özel izni ile yapılabilir.
Ülkemizde, Sovyet uçaklarının kasıtlı bombardımanında şüphesiz. Ancak, iddialı Parr inisiyatifiyle ilgili versiyonun yanı sıra, başkaları da vardı. Bu yüzden, 1997’te “Vladivostok” gazetesi, başka bir IL-12’in aynı rota boyunca ve aynı zamanda uçacakları hakkında bilgi verdi. Pasifik Filosunun en iyi komutanları olması gereken gemide. Amerikan özel servisleri Temmuz ayında yolcu IL-12 27'in Liaodong Yarımadası'ndan Sovyetler Birliği denizcilik personeline götürüleceğini varsayıyordu. Bu versiyon, deniz üssünün parti konferansının o gün Port Arthur'da yapılması gerçeğiyle destekleniyor. Pasifik Filosunun tüm parti liderleri katıldı. Konferanstan sonra, hava yoluyla Vladivostok'a gönderileceklerdi.
Oldukça yaygın olan bir başka versiyona göre, Amerikalılar Port Arthur'dan Vladivostok'a dönmek üzere olan Mareşal Malinovsky'yi bekliyorlardı. Bu arada, kırklı yıllardan bu yana Amerikalılar arasında düşmanca ülkelerin üst komutanları ile gizlice takip etme ve yok etme uygulaması gözlemlendi.
Örneğin, İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda, Amerikalı savaşçılar Р-38 "Yıldırım", istihbarat verisine dayanarak, filosunun başkomutanı Amiral Yamamoto ile uçağı düşürdü ve uçağa düşürdü. Ve daha sonra, yılın nisan ayındaki 11’indeki 1955’te, Çin Halk Cumhuriyeti’nin Çin Halk Cumhuriyeti Zhou Enlay’sinin Başbakanı liderliğindeki bir Çin heyetinin katıldığı Güney Çin Denizi’nde bir yolcu Lockheed L-749A havaya uçtu. Çin, Kuomindanovites ve ABD istihbarat servislerini patlamayı organize etmekle suçladı. Soruşturma sırasında Hong Kong polisi, terör saldırısına katılan katılımcılardan birini, CIA'ye ait bir uçakla Tayvan adasına kaçan Chow Zemin'i tespit etti. Hangi doğrudan ABD katılımını gösterir. Bu nedenle, Amerikalıların Sovyet askeri liderlik temsilcilerini imha etme girişimlerinin sürümü oldukça gerçek görünüyor.
IL-12’da kaç kişi vardı? Bu soru meşru, çünkü Merkez Deniz Arşivi’nde Pasifik Filosunun yalnızca yirmi ölü havacı hakkında veri var. İsimlerini hatırla. Ekip kaptanları Dmitry Glinyaniy, Ivan Mulin, Fyodor Golovachev, kıdemli teğmen Ivan Ignatkin, Çavuş Nikolai Konovalov ve 593 ayrı ulaşım havacılık alayında görev yapan kıdemli Çavuş Nikolai Bilinok'u içeriyordu. Bu kötü uçuşla seyahat eden yolcular askeri personeldi: 1744. Hava Filosu Kaptanı Anatoly Voloshin, Teğmenler Anatoly Lazarev, Semyon Nedogin, Nikolai Nazarov, Valentin Satinov, Viktor Zhigulin, çavuş Yevgeny Kozlov ve Nail Galev 1534 inci mayın torpido hava alayı kıdemli teğmen Jacob Lekach, Peter Ternov, teğmen Viktor Tarasov; Havacılık tıbbı 27 laboratuarı, tıbbi hizmet teğmen Albay Vsevolod Larionov, Ivan Subotovsky ve büyük Vasily Drobnitsky.
Vladivostok'taki Zharikovsky Meydanı'nda öldürülenlerin anısına bir dikilitaş inşa edildi. Bununla birlikte, gemide IL-12, SSCB CAF Özel Komitesi'nin eyleminde belirtildiği gibi başka bir kişiydi. 21’teki toplam insan sayısından Sovyet hükümeti, vatandaşlarının ve uçaklarının ölümü sonucu devlete verilen zararın tazminat miktarını, 7445800 ruble’de veya 1 861.450 ABD dolarında belirledi. Bu miktar, uçağın 961 bin ruble içindeki maliyetine ek olarak, aşağıdakileri içeriyordu: mağdurların ve uçak mürettebat üyelerinin ailelerine bir kerelik ödenekler - 420 bin ruble; Küçük çocuklar ve mağdurların yaşlı ebeveynleri için emekli aylığı - 5670000 ruble; ölülerin kalıntılarının cenazesi ve nakliyesi ile ilgili harcamalar - 315 bin ruble; Ölülerin şahsi mallarının değerinin tazmini - 84 bin ruble.
Bu gereklilik ABD Sovyetler Birliği Büyükelçisi C. Bohlen'e getirildi. Hükümetinin dikkatine sunacağına dair güvence verdi. Ancak Birleşik Devletler tazminat ödemeyecekti.
ABD tarafı, savcılarımızın Vladivostok yakınlarındaki Askold Adası yakınlarında vurdukları keşif bombacısı RВ-50 ile olaydan yararlanarak bir karşı iddiada bulundu. Yasal olarak yok ettiler.
İle ilgili olaylar. Askold aşağıdaki gibi açıldı. Temmuz sabahının erken saatlerinde, 29, 1953, Cape Gamow'un güneyindeki 130 milinde, Pasifik Filosu radar yayınları, Vladivostok'a doğru giden bir cisim tespit etti.
Bir alarm ilan edildi ve Muhafız'dan bir çift MiG-15 görev savaşçısı, kaptan Alexander Rybakov ve Kıdemli Teğmen Yuri Yablonovsky'den 88 Muhafızları Savaşçı Havacılık Alayından bir gardiyan, davetsiz misafirleri durdurmak için Nikolayevka'daki hava alanından uçtu. Şu anda, bilinmeyen bir uçak Büyük Körfez Peter'ın Sovyet karasularının üzerindeki hava sahasında 10000 metre yüksekliğe girdi ve Fr. yönünde uçmaya devam etti. Askold.
7 saatinde 11 dk. Askold Adası'ndan 10 km uzaklıktaki önde gelen bir çift olan A. Rybakov, RB-50 bombacısı olduğu ortaya çıkan dört motorlu büyük bir uçak keşfetti. Uçak, omurganın üzerinde kırmızı çizgileri taşıyordu ve USAF'nin kimlik işaretlerini taşıyordu.
Rybakov'un daha sonra belirttiği gibi: “Yere döktüm ve araçların ifadesine göre, saldırganın Sovyetler Birliği'nin toprak suları üzerinde olduğundan emin olduktan sonra, SSCB'nin hava sahasını ihlal ettiğini ve onu terk etmek zorunda kaldığını göstermek için ona yaklaşmaya başladım. Bu manevrayı yaparken, dövüşçümün gövdesine ve kanadına en büyük iki darbeyi hissettim, daha sonra kabin basınçsız kaldı. MiG kötü yönetildi. Takipçim davetsiz misafirin bize ateş açtığını bildirdi. Buna cevap olarak, yakın mesafeden iki satır top verdim. Benim emrimde, ihlal eden kişi vuruldu ve yönlendirildi. Bundan hemen sonra, kanattan geçen güçlü bir rulo ile saldırgan yere düştü ve havaya uçtu ... "
Sovyet hava sahasının ihlal edilmesinden sadece birkaç dakika sonra, Amerikan RB-15, Askold Adası'nın güneyindeki 50 km içinde, enkazın hala 14 km derinliğinde olduğu suya düştü.
Kısa süre sonra, Pasifik Filosunun merkezindeki bir radyo durdurma servisi, kurtarma filosundaki 4 uçağının Japonya'daki tek bir Amerikan üssünden bir hava savaşı bölgesine uçtuğunu buldu. Amerikan pilotları hava üssüne, iddia edilen kaza bölgesi RB-50 bölgesinde deniz suları üzerindeki yoğun sis nedeniyle, su alanının incelenmesi ve düşmüş bombardıman ekibinin aranmasının zor olduğunu bildirdi.
Aynı akşam, filo amiral N. Kuznetsov, ülkenin askeri liderliğini açıkladığını bildirdi: “Uzakdoğu’daki ABD Donanması komutanı radyo müdahalesine göre, Amiral Clark, Fr.’nin güneydoğusunda bulunan 30 bölgesine gemi göndermesini emretti. Arama yapmak için askold, uçağın hava üssüne dönmemek. "
Ve Temmuz 20 akşamının 29 saatlerinde, B-29 uçağının muhtemel ölüm alanına giren Amerikan uçağı SB-50, üssüne, RB-50 uçağının enkazını, kurtarma teknesini ve bu geminin yanında bulunan 7 ekibini bulduğunu bildirdi. ABD Deniz Kuvvetleri Komutanlığı tarafından ABD’li üç tahripçi ve hafif bir kruvazör, kaza yapan uçaktan insanları aramak ve kurtarmak için belirtilen alana devam etmeleri talimatını verdi.
Temmuz 30’in şafağında, Amerikan gemileri düşürülen uçağı aramaya başladı. Bir süre sonra, bir çift Amerikan avcısı, Cape Povorny'nin güneyindeki 45km'de balık avlayan balıkçı trollerimizi ele geçirdi. Kayıp RB-50 hakkında bilgi edinmek isteyen Amerikalı ve Japon subaylar, Sovyet balıkçılara gitti, ancak dil engeli iletişimi engelledi. Balıkçı teknesini kontrol ettikten ve hayatta kalan mürettebat üyesi olmadığından ve uçağın enkazının bulunmadığından emin olduktan sonra davetsiz misafirler evden ayrıldı.
Sabahları 6'te, Sovyet müdahale hizmeti, Viking'in yok edici Viking'in aşağı indirilmiş kaptan John Roche uçağının eş pilotunda bulunan sudan buldukları ve topladıkları bir arama kurtarma operasyonunda yer alan Amerikalı bir kruvazörden bilgi aldı. Daha sonra, Japon sahili yakınında iki mürettebat üyesinin kalıntısı bulundu.
Askold RB-50 adasını kaybettikten sonra, Amerikalılar bunu reddetmeyi umdukları yardımı ile Sovyetler Birliği'nin davası için bahane ve koz kart olarak kullanmaya karar verdiler. ABD, alışkın olduğu şekilde, bütün dünyayı, Rusların barışçıl uçan uçaklarını ve masum mürettebatını imha eden hava korsanları olduğu trompet etmeye başladı. Amerikalılar, RB-50'in Sovyetler Birliği'nin hava sahasını ihlal etmediğini ve 12-mil bölgesine bile yaklaşmadığını iddia etti. Ve sözde kötülük yapan Ruslar, daha önce USAF tarafından düşürülen Çin üzerindeki IL-50'umuzun intikamı olarak barışçıl uçan RB-12'ı kasıtlı olarak imha etti. SSCB, Rybakov savaş uçağının savaş hasarı ile ilgili olarak, hava savaşının bulunduğu yerdeki verileri gösterdi.
Bu noktada iki devletin dışişleri bakanlıklarının davaları sona erdi, Lahey'deki uluslararası davalar da öldü. Söyledikleri gibi, en yüksek seviyelerde “ağ” yapıldı ve daha fazla tırmanmayı önlemek için bu olayları hatırlamamaya çalıştık.
Kaynaklar:
Kotlobovsky A., Seidov I. “Soğuk Savaş” ın sıcak gökyüzünü // Havacılığın dünyası. 1995. №2. C. 19-22.
Doronin S. “Çift As” ın kolay çıkarılması // Deniz koleksiyonu. 2000. №10. S.83-85.
Sholokh E. 27 Trajedisi Temmuz 1953 Yılın // Vladivostok gazetesi. 1997. 2 Nisan.
Takahashi A. Cumhurbaşkanlığı Suçları // "Düello" Gazetesi. 1998. 28 Nisan.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.