Evcil hayvanların yanı sıra insanlar da çoğu zaman parazitlerin ve diğer tehlikeli mikroorganizmaların sahipleri olurlar, sığırlar (sığırlar) istisna değildir. Oldukça sık, veteriner hekimler sığırlarda leptospirosis tanısı koyarlar. İnsanlar, vahşi hayvanlar, kemirgenler ve su kuşları da bu hastalıkla hastalanır.
Leptospirosis nedir
Hastalık ilk olarak 1930'larda Kuzey Kafkasya'da sığırlarda tanımlanmıştır. Hastalığın etken maddesi - hareketli bakteri olan leptospira. Bilimde türlerinin 200'den fazlası biliniyor, inekler, bufalolar, öküzler ve yakslar bunlardan sadece 4'ünü şaşırtıyor.
Bu zararlı mikroorganizmaların kavisli bir vücut şekli vardır, onları mikroskopla inceleyerek çok hareketli olduklarını görebilirsiniz. Örneğin çevrede, örneğin toprakta 300 güne kadar yaşarlar. Rutubete yer olmayan bir ortamda, aktif kalmak için neme ihtiyaç duyulduğundan 6 saatten fazla geçmez.
Leptospira, 50-60 dereceye ısıtıldığında suda ölür ve buzda donduğunda canlılığını bir ay boyunca koruyabilirler.
Bakteriler, enfekte hayvanların atık ürünleri ile toprağa girerler, taşıyıcıları kemirgenlerdir. İnekler ve diğer hayvanlar, bu mikroorganizmaların bulunduğu bir mera ile enfekte olabilir, vücuda mukoza ve deri yoluyla kolayca girdiklerinde, ağız yoluyla enfeksiyon vakaları vardır.
Veteriner hekimler, sığırların her türlü döllenme ile enfekte olabileceğine inanmaktadır. Ek olarak, leptospira plasentaya nüfuz edebilir ve fetusu etkileyebilir.
En sık hayvanlara, meralarda otlatma başladığı, yani ilkbaharda olduğu dönemlerde hastalık bulaşır. Gençlerin çoğu için hastalıktan muzdarip. Tüm sürünün kafalarının yüzde 50'sinde enfeksiyon vakası var. Böyle bir sürüye hastalık odağı denir, çünkü tüm çiftliğin ölümüne yol açabilir.
Hastalık en sık 1-1.5 yaş arası buzağıları etkiler ve ölüm vakaların yüzde 99'unda görülür. Hastalığın bu biçimine fulminan denir, yavrularından 48 saat içinde ölürler. 7-9 yaşın altındaki hayvanlar hastalık vakalarının yüzde 40'ında ölür, leptospirosis 7-10 gün boyunca onları alır.
Hastalığın belirtileri
Veteriner hekimler, bu hastalığın, parazitlerin neden olduğu diğer canlı hayvan hastalıkları gibi, bunun akut bir şekli ile karakterize olduğunu ve kronik bir biçimde meydana gelebileceğini not eder.
Domuzlarda olduğu gibi ineklerde leptospirozun semptomlarının gözlenmesi ve veteriner hekimlerin gözetimi altında yapılır. Çiftçi hastalığa kendi başına teşhis koyma olasılığı düşük olduğu için, tedavi edilmezse bütün sürüsü kaybolabilir.
Leptospirosis gelişimi şu şekilde ilerler:
- Leptospira ineklerin, öküzlerin ve bufaloların vücuduna nüfuz eder.
- Daha sonra mikroorganizmalar beyine, karaciğere, adrenal bezlere, dalağa ve hayvanın diğer parankimal organlarına saldırır.
Bu hastalığa aşağıdaki belirtiler eşlik eder:
- Hayvanın idrarı rengini değiştirir.
- Nabız artıyor.
- Solunum ağır, kafası karışmış, yüzeysel hale gelir.
- Vücut ısısı, 40 dereceye kadar yükselir.
- Zayıflık, uyuşukluk, yiyecek reddi var.
- Genç hayvanlar idrar yaparken ağrıyor, sırtlarını büküyorlar.
- Şişlik meydana gelir.
- Mukozalarda ve ciltte morluklar belirir.
Hastalığın semptomlarının en genç yavrularda, örneğin buzağılarda belirgin olduğu bilinmektedir. Yetişkin boğalar ve inekler bu semptomları yaşamayabilir. Ateşi, laktasyon ihlali, düşükler olabilir.
Parazitlerden kurtulmak için okuyucularımız başarıyla Intoxic kullanıyor. Bu aracın popülaritesini görünce, dikkatinize sunmaya karar verdik.
Daha fazlasını buradan okuyun ...
Sığır leptospirosis tedavisi, hastalık hayvanların sağlığını olumsuz yönde etkilediği ve hatta genç bireylerinin ölümüne yol açabileceği için mutlaka yapılmalıdır.
Teşhis ve hastalığın tedavisi
Hastalığın teşhisi oldukça zordur, temel sonuçlar refah meralarının otlatmaya ne kadar dayandığı temel alınarak yapılır.
Ayrıca, ölü hayvanın vücudunun otopsisinin teşhisine yardımcı olunur, çünkü hastalık nedeniyle organlarındaki patolojik değişikliklere göre, ona yardım eden mikroorganizma tipini belirlemek mümkündür.
Ölü sığırların açılma sırasında mukoza ve deride sararma vardır, uzuvlarda ödemler görülebilir, karın boşluğunda sıvı ve irin birikimi olur. Karaciğer ve böbrekler de modifiye edilir, renkli sarımsı hale gelir, kontürlerini kaybederler.
Genel olarak, hastalığın genel klinik tabloları, karaciğer durumunu olumsuz yönde etkileyen diğer paraziter sığır hastalıklarıyla belirli bir benzerliğe sahiptir.
Bir hayvan hasta olduğunda normal kan değişimi sayar. Örneğin, hemoglobinde bir azalma, beyaz kan hücrelerinde bir artış, bilirubinde bir artış ve şekerde bir azalma.
Canlı sığırlarda (kediler ve köpekler gibi), doğru tanı için kan ve idrar alınır ve böbrekler, dalak ve karaciğerden ölü inekler ve boğalar alınır.
Tedavi hastalığı antibiyotik ve serum ile olabilir. Hastalıktan muzdarip inekler ve diğer çiftlik sakinlerine sığırlarda leptospirosise karşı aşı veriliyor, bunun için talimatlar çiftçi tarafından çok dikkatli bir şekilde çalışılmalıdır.
Hastalığın tedavisi için amaçlanan ilaçların ana aktif bileşenleri, tetrasiklin ve streptomisindir. Genç veterinerlere genellikle, Ringer solüsyonlarının, glukozun intravenöz uygulanmasını içeren kapsamlı kompleks terapi uygulanır ve bunlar, örneğin sülfokamphokain gibi kalp ilaçları olarak reçete edilir.
Ayrıca, bir hastalıktan muzdarip olan hayvanlar bazen ölü dokuyu temizler ve ardından onları furatsilina çözeltisi ile yıkar.
Hasta hayvanlarda leptospirosis tedavisi gören bir kişi, hastalık onun için tehlikeli olduğu için son derece dikkatli olmalı ve asepsi ve kişisel hijyen kurallarına uymalıdır.
Hastalık önleme
Önlemenin ana yöntemi, bir hayvan veterineri tarafından yapılan düzenli muayeneler, kanının serolojik çalışmaları, özellikle de sürüde yeni bir birey göründüğünde. Ayrıca, ana sürüye gitmesine izin vermeden önce yeni getirilen hayvanın aylık karantinasını da gözlemlemelisiniz.
Eğer bir ineşte düşük varsa, testlerini dikkatlice incelemeli ve ölü fetusu kontrol etmelisiniz.
Hastalığın özellikle yaygın olduğu bölgelerde yaşayan sığırların buna karşı aşılanması gerekir. Ayrıca çok sayıda kemirgenden - hastalığın taşıyıcısı - kurtulmalısınız.
Bir çiftlikte leptospirosis bulunduğunda ineklerin diğer çiftliklere taşınması ya da satılması yasaktır. Bu hastalıktan ölen bir hayvanı yemek de yasaktır.
Çiftlikte leptospirosis bulunduktan sonra, sığırlar, hastalığın belirgin bir klinik resmiyle tedavi edilemeyen veya tedavinin imkansız olması durumunda kesim için gönderilen iki gruba ayrılır. Diğer grupta, hastalığın bulunmadığı anlamına gelmeyen hastalık belirtileri yoktur, bu nedenle ek teşhisler yapılır. Hastalığın tespitinden sonra, çiftlikte yaşayan tüm hayvanlar zorunlu aşılamaya tabi tutulur.