Apendektomi, iltihaplı çekal ekin çıkarılmasını amaçlayan cerrahi bir prosedürden oluşur. Bu prosedür apandisit öncesi acil olarak, bu hastalığın temsil ettiği riski göz önüne alarak gerçekleştirilir. Bugün en sık yapılan ameliyat.
Apendektominin cerrahi teknik olarak bilgisi ve gelişimi 18. ve 19. yüzyıllar arasında gerçekleşti. Kaydedilen ilk ek cerrahi, 1735 yılında, askeri bir cerrah olan Amyan tarafından gerçekleştirildi. Apandisitin teknik ve tanısal prosedürlerinin belgelendirildiği on dokuzuncu yüzyılın orta ve sonları arasındadır.
Ek, çekirdeğe, kalın bağırsağın bir kısmına yerleştirilmiş bir yapıdır. Organın fonksiyonu immünolojik aktiviteyle ilişkiliydi, ancak hayati bir yapı değil. Apandisit, özellikle tıkanma mekanizmaları nedeniyle ekin iltihaplanmasıdır. Bu durum, yaygın olmasına rağmen, potansiyel olarak ciddidir.
Apandisit, karın ağrısı, yetersizlik, bulantı, kusma ve bazen ateş gibi tanılarını yönlendiren semptomlar sunar. Ağrı klasik olarak üst karın bölgesinde başlar ve daha sonra sağ iliak fossada yayılır ve yerleşir. Evrim zamanına bağlı olarak, ekte peritonit delinebilir ve üretilebilir.
Klinik muayeneye ek olarak, apandisite tanısal yaklaşım laboratuvar testleri, radyoloji ve ultrason performansını içerir. Normal veya görüntüleme kanıtları üzerindeki lökosit sayısı, apandisit tanısını doğrular.
Apandisit tanısı konulduktan sonra, apendektomi tercih edilen tedavi yöntemidir. Nadiren, bir laparatomi sırasında sağlıklı eklerin önleyici olarak çıkarılması meydana gelebilir. Gelecekteki ameliyatlardan kaçınmak için profilaktik apendektomi, hastanın bilgisi dahilinde yapılır.
Açık veya geleneksel apendektomi en sık kullanılandır ve abdominal duvardaki bir insizyondaki cerrahi yaklaşımdan oluşur. Laparoskopik cerrahi, bir apendektomi yapmak için bir seçenek sunan enstrümantal bir tekniktir.
Tekniğin tanımı
Apendektomi yapmanın tek nedeni apandisitin kesin tanısıdır. Bir ameliyatın bir hasta için yarattığı sonuçları göz önünde bulundurarak, önceden yeterli bir teşhis temeli bulunmalıdır. Sorgulama, doğru klinik muayene ve laboratuvar ve görüntüleme testleri temel araçlardır.
Bir apendektomi gerçekleştirmek için iki prosedür vardır: geleneksel bir teknik veya açık apendektomi; ve laparoskopik yaklaşım.
Açık apendektomi
Kullanılan geleneksel ve en sık kullanılan prosedür açık apendektomidir. Cerrahinin karmaşıklığına göre, genel veya epidural anestezi altında hasta ile yapılabilir. Bu teknik birkaç aşamadan oluşur:
Ameliyat alanının temizlenmesi ve steril alanların yerleştirilmesi
Hastanın cerrahi harekete adaptasyonundan oluşur. Ameliyat bölgesi, karın bölgesinin sağ alt kadranı, ekin topografik yerleşimidir.
İlk olarak, cerrahi alan traş edildiğinde, antiseptikler ile kapsamlı bir temizlik yapılır. Temizlendikten sonra, alan steril malzemenin, alanların ve tabakaların yerleştirilmesiyle sınırlandırılır.
Uçaklara göre diezez
Umur, dokuların kesik ve kesiklerle ayrılmasıdır. Ekteki karın bölgesini bulmak için, umlaut dışarıdan içeriye doğru farklı düzlemlerde yapılmalıdır: cilt, kas aponeuroz, kas ve periton. Bu işlem neşter, cımbız, makas ve özel ayırıcılar kullanılarak yapılır.
- İlk insizyon apandisitin klinik evresine, evrim zamanına ve cerrahın kararına bağlı olacaktır. En sık kullanılan insizyonlar McBourney'in eğik, Lanz'ın paramedial eğik ve sağ kızıl ötesi pararektaldir. Pararectal genellikle, gerektiğinde genişletilmesi en kolay olan komplikasyon şüphesi olduğunda kullanılır.
- Daha çok kullanılan McBourney tekniği, cerrahi işlem hakkında genel bir bakış sunar. Deriden, göbekten sağ iliak kretine çizilen çizginin sadece üçte birinde eğik bir insizyon yapılır. Bunu gerçekleştirmek için, kesim ve koterizasyon için geleneksel bir neşter ve elektrokoter kullanılır.
- Deri ayrıldıktan sonra, makas ve cımbız kullanımıyla kesilecek ve ayrılacak olan kas aponevrozu ortaya çıkar. Eğik kas kesik yapmadan liflerin yönüne göre ayrılır. Kas düzlemini ayırırken, enine fasya ve peritonun kesildiği karın boşluğu ortaya çıkacak şekilde gözlenir.
Eklerin gösterilmesi ve çıkarılması
- Karın boşluğunun ilk muayenesi, irin veya kanın herhangi bir anormal sıvısı olup olmadığını gösterecektir. Kolonun kesiti, çekum, çekal eki manuel ya da aletsel bir şekilde bulmak için konumlandırılmıştır. Ek açıklandığında, kolon ve komşu yapıların birleşmesi de dahil olmak üzere görünümü gözden geçirilir.
- Ekin çekum açısından pozisyonu aşağı ve hafif arkadır. Konumsal değişkenler, teknikte farklı derecelerde karmaşıklık varsayarsak lateral, pelvik ve retroekal olabilir. Posterior veya retroekal bir ek arayışı daha zahmetlidir.
- Eklerin çıkarılması birkaç aşamadan oluşur. İlk aşama, ikincisinin (mesoappendix) bağlantı yapısında bulunan apendiks arteri yerleştirmek ve onu bağlamaktan ibarettir. İkinci faz, ek tabanın yakın ve uzaktaki çift bağını içerir. Sonunda kesim, iki bitişik kısım arasında iyot içine gömülmüş bir neşter ile yapılacaktır.
- Güdük dokusu ve apendiküler taban çok bozulduğunda, cerrah bunların yayılmasını seçer. Kütüğü istila etmek, bu yapının çekumun sağlıklı dokusuna girmesini ve emilemeyen dikişlerle kapatılmasını içerir. Delikli veya gangren apandisit vakalarında kullanılan bir tekniktir.
Karın boşluğunun gözden geçirilmesi ve temizlenmesi
Müdahalenin bitiminden önce karın boşluğunun detaylı bir incelemesi gereklidir. Ligatürlerin doğrulanması, aktif kanamalar, cerrahi tıbbi materyalin varlığı ve organ muayenesi bu derlemenin bir parçasıdır. Operasyon, salin çözeltisi kullanılarak karın boşluğunun yıkanması ve aspirasyonu ile sonuçlanır.
Düzlemlerle sentez veya dikiş
Ameliyat alanının kapanması, umlaut'taki ayrılmış düzlemlerin yapısal olarak iadesini oluşturur. Dokuların sentezi, dokuya uygun dikiş veya zımba kullanılarak yapılır.
Dikiş, en derin düzlemden yüzeysel olana kadar olacaktır: periton, aponeurosis, kas, kas fasyası, deri altı hücre dokusu ve cilt.
Laparoskopik apendektomi
Laparoskopi, video kamera kullanımına ve abdominal cerrahi yaklaşım için özel araçlara dayanan minimal invaziv bir tekniktir. Apendektomide laparoskopi kullanımı, hem özel ekipmanın hem de personelin mevcudiyetine ve kontrendikasyonların bulunmamasına bağlıdır.
Laparoskopik apendektomi endikasyonu hastanın tıbbi durumuyla ilgilidir. Hemodinamik instabilite, peritonit, abdominal distansiyon, aşırı obezite, solunum hastalığı, gebelik ve önceki karın ameliyatları kullanımı için kontrendikasyonlardır.
Laparoskopik cerrahinin evreleri açık cerrahiye benzer. Hastanın hazırlığı, uçaklarda iyodres, ekin çıkarılması, düzlemlerde revizyon ve kapatma, belirgin farklılıklar olsa da yapılmaktadır.
- Ameliyat alanının antiseptiklerle temizlenmesi ve steril alanların yerleştirilmesi.
- Genel olarak tercih edilen anestezi tipi inhalasyondur.
- Uçaklarla yapılan umla, video kamera ve enstrümanlar için trokar veya portalların tanıtımına izin vermek için tasarlanmıştır. Genellikle karın duvarında 2 veya 2 cm'lik insizyon yapılır.
- Karın boşluğu, onu genişletmek ve yapıların görselleştirilmesine ve aletlerin hareketliliğine izin vermek için karbondioksit ile havalandırılmalıdır.
- Koter, cımbız ve makas gibi kullanılan aletler tekniğe uyarlanmıştır. Eklerin ve onun mesolarının bitişik harfleri, bitişik harfler ve özel zımbalar kullanılarak yapılır.
- Son revizyon, kamera incelemesi, tuzlu su çözeltisinin yıkanması ve vakumlanması ile yapılır. Trokarların çıkarılması, insizyonların uçaklarla kapatılmasından önce gelir.
Açık apendektomi halen en çok kullanılanıdır; Ancak, laparoskopi kabul edilebilir bir alternatiftir.
Geleneksel ameliyattan daha pahalı olmasına rağmen, maliyet-fayda oranı bundan daha yüksektir. Laparoskopi yapılan hastanın iyileşmesi daha hızlıdır.
bakım
Apendektominin başarısı hem ameliyatın sonuçlarına hem de hastanın iyileşmesine bağlıdır. Bireyin genel durumu, yapılan ameliyat ve prosedüre verilen tepki gibi faktörler iyileşmeyi etkiler.
Ameliyat sonrası bakım komplikasyonları önlemek ve hastanede yatış süresini azaltmak için kullanılır. Komplike olmayan apendektomilerde hastane içi gözetim 24 ila 48 saat arasında olacaktır.
Anesteziden iyileşme
Ameliyattan sonra, anesteziklerin etkisi tamamen tersine çevrilmelidir. Ameliyat sonrası dönemde, anestezi için olası reaksiyonların önlenmesi kurtarma odasında gerçekleştirilir. Hastanın tamamen iyileşmesini kontrol etmek ve izlemek anestezi uzmanının sorumluluğundadır.
Hayati belirtilerin canlılığı
Hayati belirtilerin kontrolü - kalp hızı, kan basıncı ve solunum gibi çok erken komplikasyonlarda sizi uyarabilir.
Ateşin varlığını tespit etmek için vücut ısısı düzenli olarak ölçülür. Hayati belirtilerin stabilitesi, komplikasyon yokluğu ve cerrahi sonrası iyileşme kriteridir.
diyet
Tüm karın cerrahisi, bağırsak aktivitesinin dinlenme dönemini içerir. Hasta sindirim sisteminin normal hareketlerini iyileşene kadar mutlak bir diyet sürdürmelidir. Belirtildikten sonra, sıvı beslenmeye başlanacak ve ardından yumuşak besinler uygulanacaktır.
Bir apendektomiden sonra, bol miktarda yiyecek, baklagil veya karın rahatsızlığını destekleyenlerden kaçınılmalıdır.
Antibiyotik tedavisi
Abdominal ameliyatlar potansiyel karın içi enfeksiyon riski veya operatif yara içerir. Antibiyotik kullanımı, postoperatif apendektomi döneminde enfeksiyonları önlemek için bir önlemdir.
Ağrı yönetimi
Apendektomi sonrası ağrının varlığı sık görülür. Postoperatif kateter analjezi sistemleri şiddetli ağrı vakalarında bir seçenektir.
Hastanede kalış süresince intravenöz analjezikler, cerrahi aletlere ikincil ağrı bölümlerini tedavi etmek için kullanılır. Oral analjezikler ayaktan kullanım içindir.
Yaranın temizlenmesi
Cerrahi yaradaki enfeksiyonları önlemeye yönelik tedbirlerden biri, günlük yapılması gereken temizliktir. İlk günlerde, ameliyat bölgesi steril sargılarla örtülmelidir.
Tıbbi kontrol
Düzenli tıbbi konsültasyonlar postoperatif dönemde uyanıklığın bir ölçüsüdür. Gezici tıbbi kontroller hastanın sağlığını ve yeterli yara iyileşmesini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Periyodik kontrollerde geç komplikasyonlar görülebilir.
Muhtemel komplikasyonlar
Bir apendektominin komplikasyonları ameliyattan, apandisit aşamasından, hastanın fiziksel koşullarından veya postoperatif bakımdaki başarısızlıklardan kaynaklanabilir. Bu komplikasyonlar erken yaşta ortaya çıkabilir veya geç sonuç olabilir.
Erken komplikasyonlar
En sık görülen komplikasyonlar karın içi veya yara enfeksiyonlarının neden olduğu komplikasyonlardır. Oluşabilecek diğer komplikasyonlar karın içi kanamalar, kazara organ yaralanmaları ve ek güdük ligatürlerinin kaybı veya çekumun nekrozu nedeniyle bağırsak içeriğinin sızmasıdır.
enfeksiyonlar
Enfeksiyonlar, karın boşluğunun ve yaranın bakteriyel kontaminasyonundan kaynaklanmaktadır. Mikropların, özellikle bakterilerin varlığı, steril olmayan malzeme kullanımı, trans-operatif kontaminasyon veya perfore veya gangrenöz apandisit vakalarında intestinal bakteri sızıntısı ile oluşabilir.
En sık görülen enfeksiyonlar arasında karın içi apseler ve karın duvarı apseleri vardır.
Bulaşıcı bir komplikasyon, hastanın hastanede kalmasını içerir. Antibiyotik kullanımı, abse drenajı ve operatif yara temizliği bu komplikasyonun tedavisi için alınacak önlemlerdir.
İç kanama
Karın içi kanama, hemostaz ihmali veya kan damarlarının ligasyonu kaybı nedeniyle kanama damarlarından kaynaklanır. Organlarda kazara yaralanma, kanamaya neden olabilir.
Karın boşluğundaki serbest kan, peritonu şiddetli ağrı üreten tahriş eder ve kaybedilen kan hacmine bağlı olarak, hipovolemik şok belirtileri gösterir. Karın boşluğunda kanama, kanamanın kaynağını bulmak ve tamir etmek için ameliyat gerektirir.
Organ yaralanmaları
Bir apendektomi gelişiminde, eke bitişik organlarda kazayla yaralanmalar meydana gelebilir. Bir organ yaralanması, tespit edilir edilmez tedavi edilmelidir ve önemli ölçüde cerrahi müdahale gerektirecektir.
Diğer erken komplikasyonlar
- Yanlışlıkla karın boşluğunda bırakılan tıbbi malzemelerden oluşan yabancı cisimler, enflamatuar reaksiyonlar, ciddi enfeksiyonlar ve ağrılara neden olur.
- Operasyon sırasında mesane kateterinin kullanımı, küçük bir komplikasyon olan üretral yaralanmalara veya idrar yolu enfeksiyonlarına neden olabilir.
Geç komplikasyonlar
Bir apendektomiden uzun süre sonra iki komplikasyon ortaya çıkabilir: operatif yarada fıtıklar ve adezyonlar.
Yaranın fıtıkları
Yaraların iç düzlemlerindeki sütürlerin ayrılmasının bir sonucu olarak karın içeriğinin çıkışından oluşur. Ortak mezhebi olaydır ve yüksek bir risk teşkil etmemesine rağmen ağrı üretebilir ve düzeltmek için ameliyat gerektirebilirler.
yapışıklıklar
Bridas de denilen yapışıklıklar, karın içi enstrümantasyon tarafından üretilen gecikmiş bir enflamatuar reaksiyonun sonucudur. Hafif vakalarda, sadece rahatsızlık veya ağrı nedenini temsil eder. Tedavisi analjezik kullanımı ile yapılır.
Flanşlar bağırsağın bir kısmına yapıştıklarında, eksenlerinde dönmeye veya lümenlerinin sıkışmasına neden olarak bağırsak tıkanmasına neden olabilirler.
Tıkalı veya sıkıştırılmış bir viskoz, intestinal geçişin kesilmesini ve viskeral enfarktüs olasılığını içerir. Yapışıklıklar nedeniyle tıkanma, cerrahi bir acil durumdur.