Tripoliçe...
"10 binin üzerinde Türk öldürüldü. (Katliamın komutanı Theodoros Kolokotronis'in anılarına göre bu sayı 10.000 değil 32.000'dir) Paralarını sakladığı şüphe edilen tutsaklara işkence edildi. Kolları ve bacakları kesildi ve ateşin üzerinde yavaş yavaş kızartıldılar. Hamile olan kadınların karınları kesildi, kafaları kesildi. Cumadan pazara kadar hava cığlık sesleriyle doluydu....
Bir Yunan 90 kişiyi öldürdüm diye övünüyordu. Haftalarca aç bırakılan Türk çocukları çâresiz yıkıntıların arasında koşarken Yunanlılar tarafından yere atıldılar sonra vuruldular.... Su kuyuları cesetlerle dolduruldu.Mora'daki soykırım ancak öldürecek başka Türk kalmadığında sona erdi.
Yunanistan'daki Türkler arkalarında az iz bıraktılar.
1821 ilkbaharında dünyanın geri kalanı tarafından arkalarından göz yaşı dökülmeden ve farkedilmeden aniden yok oldular. Bir zamanlar Yunanistan'ın bütün ülkenin etrafına yığılmış büyük bir Türk nüfusuna sahip olduğuna bile inanmak zordu. Bu ailelerin arasında varlıklı çiftçiler, tüccarlar, memurlar yaşıyordu ve yüzlerce yıl boyunca burada yaşamış ve buralar kendi yurtlarıydı... Kasıtlı ve acımasızca öldürüldüler ve hiç bir zaman pişmanlık gösterilmedi."
William St. Clair-İngiliz Tarihçi
Bu tabloda Tripoliçe'ye Yunan Bayrağını diken Panayotis Kefalas, resmedilmiştir. Arka planda bir kısmı yıkık bir camii, camiinin önünde de yerde yatan Türk şehitleri dikkat çekmektedir.
Hala bize soykırımcı diyen utanmazlar, özür dilemekten bahseden omurgasız hainler var. Her dönem öldürülen biz olsak ta asla yok edemeyeceklerini anlayanların bu son oyunu da bozulacak.
KAYNAK William St. Clair: That Greece might still be free — the Philhellenes in the war of independence. London, 1972. / St. Clair, sf. 41
George Finlay, History of the Greek Revolution and the Reign of King Otho Oxford, 1877 Reprint London 1971, sf. 214..