Yüksek müsaadelerinizle bu yazıya bir itirafla başlamak isterim, sevgili okurlar: Yazın gelmesi ve pek çok dizinin kâh final yapması kâh tatile girmesi, bu köşenin gidişatını epey olumsuz etkiledi. Zira hem izlemeye hem de üzerine kalem oynatmaya değecek dizi bulmak zorlaştı. O haftanın yazısını kaydedip kapattığım anda "Haftaya ne yazsam?" diye düşünmeye başladım.
Gönül ister her hafta bir Succession finali olsun ya da Black Mirror'ın yeni bölümleri gelsin, ben de burada ferah fahur yazayım ama nerede o günler... Hal böyle olunca normalde izlemeyi düşünmediğim, merakımı celbetmeyen dizileri de takip etmek zorunluluk haline gelebiliyor.
Bu hafta böyle bir diziyle karşınızdayım. Konumuz 90'ların sonu 2000'lerin başında dünyayı altüst eden efsane dizi Sex and the City'nin 25 yıl sonra gelen devamı And Just Like That....
Candace Bushnell'ın romanından uyarlanan televizyona uyarlanan Sex and the City, 90'larda çocuk 2000'lerde genç olan neslin kadınları için çok önemli bir diziydi. Kimimiz kendini Charlotte'la (Kristin Davis) özdeşleştirdi, kimimiz "Ben büyüyünce Miranda (Cynthia Nixon) olacağım" dedi.
"Carrie'ye (Sarah Jessica Parker) en uygun eş Mr. Big (Chris Noth) miydi yoksa Aidan (John Corbett) mıydı?" diye saatlerce tartışmalara mı konu olmadı, hakkında feminist okumalar mı yapılmadı, yüksek lisans tezleri mi yazılmadı, neler neler... Finalinin üzerinden neredeyse 20 yıl geçmesine karşın da hiç unutulmadı Sex and the City. Yıllar içinde yaygınlaşan dijital platformların 'oldies but goldies' kategorilerinde onunla karşılaşınca eski bir dostu görmüş gibi sevindik, canımız sıkılınca başa sardık yeniden izledik.
Dizinin yaratıcıları ve kadrosu da farkındaydı elbet ellerindeki cevherin. Tam da bu nedenle 2008 ve 2010'da karakterlerin hayatlarına kaldığımız yerden şahit olduğumuz iki sinema filmi geldi. Sonra birileri "Neden biz de bu sinekten bir yağ çıkarmayalım ki?" deyip 2013'te Netflix'te yayınlanan ve Carrie'nin ergenlik yıllarını anlatan Carrie Diaries'i çekti. En sonunda da 2021'de And Just Like That… geldi.
Aynı nehirde iki kez yıkanabilir misiniz?
Sebebini açıklamak zor ama çok sevdiğim bir dizinin 'reboot'undan (ya da 'prequel'ından veya 'sequel'ından) orijinal diziden aldığım kadar keyif aldığımı pek hatırlamıyorum.
Bu "Tüm 'reboot'lar kötüdür" anlamına gelmiyor elbette, iyiler mutlaka vardır. Ama "Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz" misali, aynı kadroyu bir araya getirmek ve aynı izleyicinin önüne koymak, aynı şekilde keyifli sonuçlar elde edilecek demek değil.
Sex and the City'nin artçıları için de hissiyatım maalesef bu. Filmleri yıllar sonra bir dijital platformda izleyip pek de tat alamadığım için olsa gerek, And Just Like That…'e geçen haftaya kadar hiç bulaşmamıştım bile. Ancak yazı konusu sıkıntısı yaşayınca, üstüne de başta Parker olmak üzere tüm kadroyla kavgalı olan Kim Catrall'ın ikinci sezonda konuk oyuncu olarak yer alacağı haberleri çıkınca "Neden olmasın?" dedim kendi kendime ve 10 bölümlük ilk sezonu iki günde izleyip ikinci sezona hazırlandım.
Şunu en baştan söylemek lazım: Sex and the City, 2000'lerde pek çok açıdan çığır açmış olmakla birlikte, bugünden bakıldığında eksikleri olan bir diziydi. Ana karakterlerin hepsinin varlıklı, beyaz, natrans ve (Samantha'nın bir kadınla beraber olduğu kısa dönem hariç) heteroseksüel kadınlar olması, Stanford Blatch gibi eşcinsel karakterlerin klişeden öteye geçememesi içinde bulunduğumuz çağda özellikle ABD'de büyük eleştirilere yol açacak unsurlardı.
And Just Like That…, S1E1'den itibaren bu açıkların farkında olarak kurgulanmıştı. Hem etnik anlamda hem de toplumsal cinsiyet anlamında çoğulcu bir yaklaşım benimsenmişti. Ekibe katılan ikisi siyahi (Nya ve Lisa) biri Hindistan kökenli (Seema) kadın ve bir Latin kökenli 'nonbinary' bireyle (Che) "Bu kimlikler de var" demişti Michael Patrick King. Ama karakterler hikâyede hep Carrie, Charlotte ya da Miranda'nın uzantısı olarak var olduklarından, pek yeni bir şey göremiyorduk And Just Like That…'te de… Daha ziyade "Neden yok?" denmesin diye ve damdan düşer gibi eklenmiş gibiydiler diziye.
Diğer yandan diyaloglara da "2020'lerdeyiz ve bu çağda böyle konuşmamız gerek" stresini hissettiren siyasi doğrucu bir ton hâkim olmuştu. Hatta Miranda'nın yüksek lisansa başladığı gün yaşadığı bocalamayla, bu konuşma biçiminin belli bir yaşın üstündeki kişiler için nasıl zorlu bir sınav olabileceği de hatırlatılmıştı izleyiciye.
Ama bunun dışında And Just Like That…, Sex and the City'nin kaldığı yerden devam ediyordu. Örneğin çağımızın zenginlik anlayışı sessiz lüks, Carrie ve arkadaşlarının sokağına henüz uğramamıştı. Aradan geçen 20 yılda karakterlerimizin tarzlarında en ufak bir değişiklik bile olmamıştı. Hayatlarına yeni giren arkadaşları da aşağı yukarı onlar gibiydi…
İkinci sezon şaşırtıcı derecede iyi
Devamı nasıl gelecek bilinmez ama ikinci sezonun ilk iki bölümü, birinci sezonun tamamından daha iyi. Bir kere yukarıda bahsettiğimiz yeni karakterlerin yavaş yavaş ete kemiğe büründüğünü görüyoruz. Nya'nın yaşadığı doğurganlık sorunlarının evliliğini bitme noktasına getirmesi ya da Che'nin dizi çekimleri sırasında ortaya çıkan beden algısı ve etnik aidiyet kaygıları, yazarların bu karakterler üzerine de kafa yormaya başladığı anlamına geliyor.
Tabii şunu da unutmamak lazım: İlk sezonda "bizim kızlar" bu kişilerle yeni yeni tanışıyorlardı. Yenen akşam yemekleriyle, gidilen brunch'larla, alınan drink'lerle arkadaşlıkları yavaş yavaş ilerledi. Haliyle onlar yakınlaştıkça seyirci olarak biz de yakınlaştık yeni arkadaşlarımızla.
Carrie'nin ilk sezonda yaşadığı beklenmedik kaybın acısını sunucusu olduğu "Sex and the City" podcast'inin yapımcısı Franklyn'in de katkılarıyla geride bıraktığını da görüyoruz ilk iki bölümde. Bu ilişkinin ciddi bir yere gitmeyeceğini Franklyn dışında herkes biliyordu muhtemelen, o yüzden bu tatlı adama veda etmekte zorlanmadık hiçbirimiz.
Ve fakat Sex and the City döneminde "Big mi Aidan mı" kavgasında #TeamAidan olanlar için dizi asıl şimdi başlıyor. Zira fragmanlardan da gördüğümüz üzere, sempatik ve romantik ve yakışıklı mobilyacımız Aidan geri dönüyor.
Üstelik yine fragmanlara ve geçtiğimiz günlerde The New York Times'da yayımlanan röportajlarında Corbett'in ve Parker'ın söylediklerine göre, Carrie ve Aidan'ın ilişkisi çok daha olgun, sakin, kavgasız gürültüsüz olacak. En son To All the Boys I've Loved Before filmlerinde ve XO, Kitty'de anlayışlı kız babası olarak izlediğimiz Corbett'i yeniden New York sokaklarında görmek çok heyecan verici.
Samantha'yı bekleyenler çok da beklemesin
Geri dönmek demişken… İlk sezonda Carrie'ye gönderdiği 2-3 kelimelik SMS'ler sayesinde hayatta olduğunu gördüğümüz Samantha'nın da çok kısa bir sahnesi olacağını biliyoruz bu sezon. Catrall'ın bu sahneyi çekerken ne Parker'la ne de kavgalı olduğu diğer rol arkadaşlarıyla bir araya geldiği, magazin basınına bir şekilde sızdı(rıldı) ve büyük bir heyecan yarattı.
Ancak Nixon ve Davis geçen hafta The Wrap'e yaptıkları açıklamada bu sürprizin bozulmasına üzüldüklerini çünkü sahnenin çok kısa olduğunu ve izleyicilerin hayal kırıklığı yaşayabileceğini söyledi. Diğer yandan Davis, The Daily Mail'e verdiği röportajda da bu sahnenin Catrall ile aralarının düzeleceği ya da meselenin kapanacağı anlamına gelmediğini belirtti.
Parker, Nixon ve Davis, And Just like That...'te başrolleri oynamanın yanı sıra yapımcı koltuğunda da oturuyor. Daha önce Catrall'ın sahnesinde kendilerinin dahli olmadığı iddiaları da ortaya atılmıştı ama Parker, bu iddiayı yalanladı.
E!'ye konuşan Parker, "Bu fikir Sex and the City'nin 25'inci yıldönümünü kutlama isteğimizin yanı sıra hepimizin içinde var olan Samantha sevgisini ortaya koyma isteğimizden kaynaklandı. Dizide SMS'leriyle vardı. Biz de o SMS'lerin ardındaki yüzü göstermek, bir an yaşamak istedik. Carrie'nin hayatının çok özel bir noktasında çok tatlı, duygusal bir telefon görüşmesi yapacaklar. Bu telefon görüşmesi o anın belirleyicisi olacak. Umarım insanlar keyif alır" dedi.
Sözün kısası Catrall'ı görmek için And Just Like That… izleyecek olan varsa aramızda çok bir şey beklemesin. Onun yerine How I Met Your Father ya da Glamorous'a bir göz atılabilir.
And Just Like That…'e dönersek, bu dizinin hem seyir zevki hem de hayran kitlesi bağlamında Sex and the City'nin seviyesine ulaşması pek mümkün görünmüyor ama koyun, keçi ve Abdurrahman Çelebi denkleminde özellikle ikinci sezona bir şans verilebilir.
Fotoğraflar: Craig Blankenhorn/HBO Max