Hz.Muhammed, Hz.Fatıma, İmam Ali, İmam Hasan ve İmam Hüseyin'den oluşan Peygamber efendimizin ev halkı Ehli Beyt, müminlerin yol göstericisidir.
Kuran'daki meşhur Tathir ayetinin (Ahzab-33) nazil olmasıyla birlikte kızı Hz. Fatıma’yı, Hz. İmam Ali’yi, Hz. İmam Hasan ve Hüseyin’i abasının altına alarak Ehli Beyt’ini tanıtan Peygamberimiz ailesini “Hamse-i Âl-i Abâ“ (abanın
altındaki beşli) diye ifade etmiştir.
Ehlibeyt hakkında inen bir diğer ayet Şura Suresi’nin 23. ayetidir. "De ki, Ben bu (peygamberliğime) karşılık, Ehl-i Beyt’ime sevgiden başka sizden hiçbir ücret talep etmiyorum."
Bu ayetle de sabittir ki, Ehli Beyt'i sevip, bu pak soydan gelen insanların yolundan gitmek tüm müminlere farzdır.
Buna rağmen, Hz.Peygamber'in vefatından sonra ümmet, Ehli Beyt'e sırtını dönüp, o'nun emanetine ihanet etmiştir. Hz.İmam Hüseyin'i Kerbela'da yalnız bırakması, ümmetin ihanetinin en büyük delilidir.
İmam Hüseyin 72 kişilik ordusuyla- ki bunlar çoğunlukla ailesinden oluşan insanlardı- Kerbela'da Yezid'in ordusu tarafından on gün tutsak edilmiş, Muharrem ayının 10.günü Aşura gününde şehit edilmiştir. İslam tarihinin en acı olayı olarak tarihe geçen Kerbela olayı, Peygamber ümmetinin en büyük sınavıdır aynı zamanda.