Takımları Eylül 2013 uluslararası aradan döndüğünde Arsenal'in antrenman sahasında okulun ilk günü hissiydi. Aralarında bir yıldızları vardı ve gerçek bir sevinç duygusuydu. Mesut Özil'in gelişi, ondan önceki yarım on yıla pek uymayan bir niyet gösterisiydi : bu, bir sayfanın dönmesi gibi görünüyordu ve bunu göz önünde bulundurarak, oyuncular sabahki tatbikatları kırıp geçirdiler.
Özil'le günlük olarak çalışan ve onun Santi Cazorla ve Tomas Rosicky gibi entrikacı arkadaşlarla içgüdüsel anlayışlar geliştirdiğini hızla gören kıdemli bir personel, "Tam bir vızıltıydı" diyor. Birdenbire büyük bir şeyin geldiğini duydunuz ve yine bir şeyler olduğunu hissettiniz. Bir şeylerin oluştuğunu görebilirsin. Herkesin arasında gerçek bir elektrik vardı; bir şeyin geldiğini hissettin. "
Özil'in büyük ölçüde Pazar günü düşük anahtarlı bir dizi vedalaşmayı içeren ayrılışının zıtlığı, bundan daha anlamlı olamazdı. Görünmez bir şekilde kaçma şansı hiçbir zaman olmasa da, yedi buçuk yıl boyunca onu takip eden inceleme seviyesi göz önüne alındığında, Fenerbahçe'ye katıldığında baskın izlenim rahatlatıcı olacak. Kişisel bir şey değil, bugün Arsenal'in bugün geleceği konusunda pek çok kişi parmaklarını şaklatıyordu: Oynamayan bir futbolcuyu çevreleyen dramlar çok uzun zamandır negatif bir ağırlıktı ve ünlü bir şekilde pahalı olana kadar bir başkasının problemini yapmak imkansızdı. sözleşme feshedildi.
Bir çelişki ve bükülme mirası bırakır; Kötü zamanlar ile karıştırılan şiddetli zamanlar, hiçbirinin göz ardı edilmemesi gerekir. Özil, modern tarzda, hayran kitlesi arasında ikili “pro v anti” savaşların konusu oldu, ancak çok az şey bu kadar basit. Büyüsünün algılanması, belki de imzalamasının asla tam olarak olması gerektiği gibi kalkışı sağlamadığı gerçeğiyle renklendi. Arsène Wenger döneminin son yıllarının daha geniş çaplı hayal kırıklıklarını sembolize etmeye geldi, ancak çok az kişi eklemesinin o ilk yıllarda istikrarsızlaştırıcı bir faktör olduğunu iddia edebilirdi.
Arsenal onu Werder Bremen'de kapsamlı bir şekilde gözlemlemiş olmasına rağmen, uzun vadeli bir hedef değildi. O zamanlar dayanıklılığı ve tavrının unsurları hakkında bazı şüpheler vardı, ancak Real ile küresel bir A-lister olduğunda bunların yanlış olduğu görülüyordu .
Her yerde bulunan ajan Jorge Mendes, o zamanki transfer müzakerecisi Dick Law'ı aradığında ve Gareth Bale'yi satın almak için paraya ihtiyacı olan Real Madrid'i Karim Benzema ve Ángel Di Maria'yı satmaya hazır olduğunda Özil, Arsenal'in radarında ciddi değildi. . İlki uzun süredir Wenger'ın ilgisini çekiyordu ve Luis Suárez ve Gonzalo Higuaín'i imzalamaya çalıştıkları için Arsenal bu fikri ciddiye aldı. İspanya'da Real ile görüşmek için bir heyeti karıştırdılar, ancak onlara teklifin artık masada olmadığı söylendiğinde çileden çıktılar. Bunun yerine, Cristiano Ronaldo'nun baş suç ortağı Özil'e teklif edildi ve neredeyse sandalyelerinden düştü.
Law "Şok olduk" diye hatırlıyor. Ardından gelen entrikalar hakkında eğlenceli ve karmaşık bir hikaye anlatıyor: Avrupa'yı çaprazlayan karmaşık bir dizi bağlantı arasından herhangi birinin ters gitmesi durumunda, son teslim tarihini geçmeyecek olan 42,5 milyon sterlinlik bir transferin hikayesi. "Bu son dört veya beş günde parçalar yerine oturmaya başladı" diyor. Ne zaman bu büyüklükte bir anlaşma yapsan heyecanlanırsın. Çok fazla gerilim var ama bizi daha iyi hale getireceğini biliyorduk ve yaptı. "
Kanun doğrudur. Özil, Real'den ayrılmak istememişti; La Liga kulübü atılacağını açıkça belirtmemiş olsaydı, düşünülemeyeceği bir adım gibi geldi. Ancak, Alman takım arkadaşları Lukas Podolski ve Per Mertesacker'in yanı sıra Cazorla'nın akraba futbol beyninin de yardımıyla çabucak yerleşti. Çalışma oranıyla ilgili herhangi bir gizli kaygı, en azından ilk iki veya üç sezonunda ortalıkta dolaşmayacağı algıları yalanlayan bir asist ve figür akışı tarafından giderildi.
Özil gerçekten de durgun görünebilirdi ve hatta içeriden biri, ilgili çabalarla birlikte Arsenal'in zemin kaplama istatistiklerinin en üst kısmında yer almasına şaşırdı. Aksine, Alexis Sánchez, ertesi sezon kendi yüksek profilli gelişinin ardından rutin olarak tüm aksiyon stiliyle övüldü, ancak büyük ölçüde patlamalarla hareket ederek, genellikle bu sıralamaların altına yakın düştü.
Bu arada Özil, sürekli asist sağlıyordu ve Arsenal, 2015-16 sezonunda Leicester'a şampiyonluk için düzgün bir şekilde meydan okuyamazken hırslarını taçlandırmak için iyi bir fırsatı kaçıracak olsa da, masaya tırmanıyordu. Antrenmanda, çiftin topa sahip olma hakkını geri kazanması gereken beş v iki matkapla topu ayaklarının üzerinde sallayarak takım arkadaşlarını şaşırtacaktı. Bu, daha sonra "doğrama" bitişine dönüşecek, dönüp dönmeden önce yere tekmeleyecek, bu maç günlerinde bir hit haline geldi ve tartışmalı bir şekilde ticari marka manevrası olarak yankılanacaktı.
Alışılmadık bir şekilde, dedikodunun görece özgürce seyahat ettiği bir futbol dünyasında, işlerin nasıl ve neden ters gittiğine dair çok az fikir birliği vardır. Mikel Arteta'nın onu bu yıl planlarından neden bu kadar temiz çıkardığına dair kesinlikle bir bilgi kıtlığı var. Teorilerin çoğu, 2018 başında ciddi bir çekişmeden sonra imzaladığı haftalık 350.000 sterlinlik sözleşmeye dayanıyor. Wenger, Özil'in kalması için çaresizdi, ancak teklifin büyüklüğü sonunda yönetici ile pek iyi uyuşmuyordu. ya o anda ya da o zamandan beri.
Wenger, 2019'da "Artık çoğu zaman bir oyuncuyla beş yıl sözleşme imzaladığımızda beş yıl boyunca iyi bir oyuncumuz olduğunu düşünüyoruz" dedi. "Ancak bu, mutlaka antrenman yaptıkları, ellerinden gelenin en iyisini yaptıkları anlamına gelmez. Çünkü kendi rahat bölgelerinde olabilirler. "
Wenger, Özil'i şımartmak için biraz uğraştı, özellikle evden uzaktaki uygulamaları dibe vurmaya başlayınca görmezden geldi. Ancak Özil, kendi kalbinden sonra bir futbolcuydu, teknik direktörün önceki Arsenal takımlarından birini tanımladığı gibi "oyuncuydu". Wenger'in görevdeki son on yılının bir özelliği, yapı pahasına önemli paket anları sunma eğiliminde olan oyuncular için bir zayıflıktı ve Özil bunu bir dereceye kadar özetledi.
"Arsène, bir oyuncu ve bir erkek olarak Mesut'la nasıl başa çıkılacağını biliyordu ve Mesut ona gerçekten saygı duyuyordu," diyor ilk günkü antrenman alanı vızıltılarını yakalayan arka oda üyesi. Aynı dalga boyundaydılar. Kendisine nefes alması ve oyun oynaması için alan verildi, çok fazla kısıtlama yok ve bence Mesut'un buna ihtiyacı var. Onu belirli şeylere bağlayabilirsiniz, ancak bunun gibi oyuncularla, gitme ve kendilerini ifade etme özgürlüğüne sahip olmalarına izin vermelisiniz. Arsène onu anladı ve ne olduğunu biliyordu. "
Buna karşı çıkan Wenger'in ayrılışı – yeni anlaşmanın imzalanmasından aylar sonra – belirleyici bir an olarak ortaya çıkıyor. Belki de romantizmin her iki tarafta da solduğu zamandı. Özil, onu düşüren ve onu “başka bir oyuncu gibi” olarak nitelendirerek bu noktayı vurgulayan Unai Emery yönetimindeki hayattan keyif almadı. O zamanlar sorunlu giyinme odası olan şeyde mutsuzluğu pek de gizli değildi. Sead Kolasinac ve Shkodran Mustafi ile sıkı bir ittifakın kendisini her zaman olumlu bir şekilde aktarmadığı anlaşılıyor. Bununla birlikte, Wenger'in hükümdarlığı döneminde Özil'le yakın çalışan çok azının karakteri hakkında çekinceleri olduğu belirtilmelidir.
Eski takım arkadaşı Arteta'nın gelişinden sonra, Alexandre Lacazette'in galibine West Ham karşısında son görünüşünü kanıtlayan bir yardım da dahil olmak üzere kısa bir iyileşme, Covid-19'un kapatılmasının ardından karaya oturdu. Arteta'nın oyuncuları devraldıktan kısa bir süre sonra zorlayıcı bir tarz beklediğini bildirdiği biliniyor olsa da, 30'lu yaşlarının başında azalan çıktıya sahip bir oyuncuyu önermek tuhaf değil. iş.
Özil, Arsenal'in Aralık 2019'da Çin'in Uygurlara yaptığı muameleye ilişkin tavrından kesinlikle uzaklaşmasıyla hayal kırıklığına uğradı ve maaş kesintisini reddederken kendini yine hiyerarşiyle anlaşmazlık içinde buldu. Çok sayıda hayırsever ilgisi var, ancak rütbelerin bozulması olarak görülüyordu. İçeride, sahadaki katkısı azalırken, sağladığı baş ağrısı sayısının arttığı yönünde bir his vardı. Ancak ölümüne futbol dışı faktörlerin dahil olduğuna dair hiçbir kanıt yoktu; sürekli bir kaymanın ve nihayetinde tüm taraflarda iletişim ve yönetim başarısızlığının bir sonucu olması daha olasıdır. Sonbaharda Özil ya da en azından kendi adına bir halkla ilişkiler çalışanı, Twitter'da mikroblog Arsenal oyunlarına indirgenmiş ve hala çok az hata yapabileceği destekçilerinin çekirdeğinden doğrulama talep etmişti.
Geriye kalan herhangi bir gerçeklikten ziyade hala bir Özil nosyonuyla evlendiler ve belki de bu, başarıları konusunda neden hiçbir zaman bir fikir birliği olmayacağını açıklıyor. Arsenal, 2010'ların başındaki hararetli ticari genişlemesinin ödülünü nihayet fırlatırken, Özil'in formunda kristalleşen ışıltılı bir yarın vizyonunu yarattı. Özil ve Arsenal, ilk yıldırımın vaat ettiği şeyi yerine getiremedi ve geriye kalan, birkaç üst düzey oyuncunun üretebileceği dudak uçuklatan anların yarı mirası. Bazıları için bu yeterli olacaktır; diğerleri için olmayacak, sonsuza kadar havada asılı kalacak bir muamma bırakacak.