Kısa Öykü İpuçları: Kısa Öykü Yazmak için 3 Başarılı StratejiYayınlanan: 2022-03-11
Kısa bir hikaye yazmayı bilmek beyinsiz gibi görünüyor. Onlar kısa; ne kadar zor olabilir? Ancak, bir kısa öykü yazmaya başladığınızda, kısa öykü yazmayı bilmediğinizi muhtemelen fark edeceksiniz. Bazı kısa hikaye ipuçlarına sahip olmak istersiniz.
Bir romanın, sizi karakterlerin hayatlarına dahil etmek ve sizi başka bir dünyaya dönüştürmek için yüzlerce sayfası vardır, hepsi de size haftalar, hatta belki yıllar sonra düşündüğünüz harika bir son bırakır.
Kısa bir hikayede, tüm bunları birkaç sayfada yapmanız gerekir. Tanıdığım “yeni” yazarların çoğunun roman yazmayı tercih etmesine şaşmamalı. Kısa hikayeler küçük olabilir, ancak güçlüdürler. (Yazma alışkanlığını sürdürmek için harika bir yol olduklarından bahsetmiyorum bile.)
Muhtemelen en sevdiğiniz yazar yazma kariyerine kısa öyküler yazarak başlamıştır. Stephen King, Neil Gaiman, Ray Bradbury, Kurt Vonnegut, Shirley Jackson, Louisa May Alcott ve Sylvia Plath gibi büyük isimler ve sevilen yazarların hepsi kısa öykü yazarlarıdır.
Fikir bulmaktan, olay örgüsünden ve kısa öykülerin bazı temel unsurlarından bahsettim. Şimdi oyalanmayı bırakıp yazmaya başlamanın zamanı geldi. Bu makale, kısa öykü yazmak için üç başarılı kısa öykü ipucunu ve stratejisini kapsar.
Kısa Öykü Yazma Sürecimi Geliştirmek
Dürüst olacağım: Yazdığım her hikaye için aynı yazma sürecini kullanmıyorum. Ve diğer kısa öykü yazarlarımın da gerçekten öyle olduğunu düşünmüyorum.
Her hikaye farklı hissettiriyor . Farklı bir ilham var. Farklı yaşam koşulları var. Farklı yazar ruh halleri vardır.
American Gods'ın girişinde Neil Gaiman, kendisine şunları söyleyen Gene Wolfe'dan alıntı yapıyor:
“Roman yazmayı asla öğrenemezsiniz. Sadece üzerinde bulunduğun romanı yazmayı öğreniyorsun.”
Bu kısa öyküler için iki katına çıkıyor, sanırım. Asla ikisini aynı şekilde yazmadım. Bazen özetliyorum, bazen yapmıyorum ve bazen arada bir yere düşüyorum. Bazen ilk satırdan başka bir şeyim olmuyor; bazen bir karakterden başka bir şey değildir.
Bununla birlikte, bu kelimeleri kağıda dökmek için üç temel strateji vardır. Zamanla, favorilerinizi geliştirecek, farklı stratejileri bir araya getirecek ve muhtemelen kendinizinkini icat edeceksiniz. Herkesin yaratıcı yazma süreci farklıdır.
İster kısa öyküler yazmakta yeni olun, ister eski bir ustaysanız ve sadece karıştırmak istiyorsanız, kısa bir öykü yazmaya başlamanın üç yolu vardır:
Pantoloncular için: Hikayeyi Bir Oturuşta Yazın
Kendilerini “pantolonlu” ve komplocu olarak gören yazarlar, yazmaya başlamadan önce hikayelerinin yönü hakkında fazla bir şey bilmiyorlar. "Pantolonunun oturduğu yerden" yazmayı ve gittikleri yerde karakterlerini takip etmeyi severler.
Otur. Hikayeyi yaz. Hikaye yazmayı bırakmayın. Araştırma yapmayın. Ara vermeyin. Hikayeyi başından sonuna kadar olabildiğince hızlı yazın.
Bu yöntem en kolayı gibi görünüyor , ancak daha sonra biraz çalışma gerektirebilir. Bu, eksik yapıyla sonuçlanma olasılığı en yüksek olanıdır. Aynı zamanda, yazarın ilham perisinin de onlarla birlikte gittiğini hissetmesini sağlama olasılığı en yüksek olanıdır.
Bu şekilde yazdığımda, aklıma gelen rastgele bir fikir yüzünden oluyor, yazma uyarıları ya da bunun gibi bir şey yüzünden değil. Bu hikayeler, bloke edilmiş yazma sürem boyunca asla yazılmaz. Oldukça rahatsız edici küçük hayvanlar, ama oh, çok tatmin edici. Bu nedenle pantolon pantolonları - bu his için.
Bu şekilde yazarsanız ağır editlere hazırlıklı olun. Ama bu yazmak için tercih ettiğiniz yolsa çok fazla endişelenmeyin.
Hikaye yapısı, onu ne kadar çok uygularsanız o kadar doğal hale gelir ve birkaç düzine hikayeniz varken kurgu yapmak o kadar zor olmayacaktır.
Ploterler İçin: Kar Tanesi ve Yapının Bir Karışımı
Ploterler, hikayelerinde olan her şeyi yazma sürecine başlamadan önce bilirler. Kapsamlı bir taslakları var.
Kar tanesi yöntemi bana kısa hikayeler yazmayı öğretti. Bu, iki farklı metodolojinin biraz karışımı: kar tanesi yöntemi ve Joe Bunting'in Yazma Yapısı .
Temel fikir, tüm hikayeyi anlatan birkaç cümle yazmaktır. (Tam olarak altı cümle, ancak her adım için iki cümle olsun isterseniz on sekiz ile başlayabilirsiniz.) Bu altı cümle aslında hikayenin ana hatlarıdır. Sonra bu cümleleri paragraflara ve ardından bu paragrafları sayfalara genişletirsiniz.
Bunun için, arsayı yönlendiren bir dizi olayı tanımlamanıza yardımcı olacak bir formül var:
- Cümle 1: Kurulum. Okuyucuya tek bir karakter ve bir ayar verin.
- Cümle 2: İşler tuhaflaşıyor. Karaktere olağan dışı bir şey olur.
- Cümle 3: İşler daha da kötüye gidiyor. Durum kızışıyor.
- Cümle 4: İşler daha da kötüye gidiyor. Durum daha da kötüleşiyor.
- Cümleler 5: Doruk noktası. Karakteriniz yaklaşımını değiştirir ve sorunu çözer.
- Cümle 6: Özet. Okuyucuya karakterin yeni “normalini” gösterir.
Bunu çalışırken görmek ister misiniz?
- Cümle 1: Londra'da Noel arifesinde, yaşlanan bir cimri boş bir eve gider.
- Cümle 2: Ölen iş ortağı ortaya çıkar ve ona üç hayalet tarafından ziyaret edileceğini söyler.
- Cümle 3: İlk hayalet ona mutlu geçmişini ve mutluluğunun bencillikle nasıl mahvolduğunu gösterir.
- Cümle 4: İkinci hayalet ona şimdiyi gösterir ve biraz yumuşar ama bu konuda yapabileceği bir şey olmadığını düşünür.
- Cümle 5: Üçüncü hayalet ona geleceği gösterir ve yolunu değiştirmesi gerektiğini, yoksa yalnız öleceğini anlar.
- Cümle 6: Noel Günü'nde etrafındakilere yardım etmeye kararlı, değişmiş bir adam olarak uyanır.
Eminim bunun Dickens'ın Bir Noel Şarkısı olduğunu anlamışsınızdır, ki bu kısa bir hikaye olarak kabul edilmek için biraz uzun (sanırım 30.000 kelime), ama yine de işe yarıyor.
Niye ya? Çünkü bu altı cümle olay örgüsünün altı unsuru ve hikâye yapısının temel unsurlarıdır. Bunu her tür yazı, her kitap ve her kısa hikaye için yapabilirsiniz (ve denemenizi tavsiye ederim).
Temel bilgiler burada. Bir sonraki adım, bu cümleleri genişletmek ve onları altı paragrafa ve ardından altı sayfaya dönüştürmektir.
Her yinelemede, tam bir hikaye olana kadar daha fazla bilgi, arka plan, açıklama ve diyalog eklenir.
Not: Bir flash kurgu yazarı olmak istiyorsanız, bu yöntem, benim deneyimime göre en iyi sonucu verir. Flash çok kısa olduğu için bir şey eklemek için fazla yeriniz yok. Bu altı cümlelik taslağı elde etmek ve onu yaklaşık altı paragrafa genişletmek, size hikayenin tüm unsurlarıyla birlikte sıkı bir flash kurgu parçası sağlayacaktır.
Plansterler için: Ne Olursa Sorusu
Bitki yetiştiricileri, biraz ana hatlarını çizen, ancak esas olarak pantolonunun koltuğuna göre yazmayı seven insanlardır.
“Ya olursa?” kullanmanın değeri hakkında kapsamlı bir şekilde konuştum. Bir önceki makalede yazarken soru.
What If sorusu, kısa öyküler üretmenin tüm zamanların en sevdiğim yoludur. Spontaneliği var, ancak yazma sürecine biraz yapı kazandırıyor, bu yüzden düzenleme o kadar da karışık değil.
Özetle, bu yöntem hikayenin sorunlarını çözmek için bir soru-cevap oturumu kullanır. Ya bu karaktere X olsaydı? O zaman A olur. Ve sonra B olacaktı. Ve sonunda C olacaktı.
Eski Scrooge durumunda, şöyle bir şey olurdu:
- X: Ya bir hayalet bu yaşlı cimriyi ziyaret ederse ve ona bir ders vermek için bir grup başka hayalet tarafından ziyaret edileceğini söylerse?
- C: İlk hayaletin ona öğretmeye çalıştığı şeyi dinlemezdi.
- B: İkinci hayaletle meseleyi anlayacaktı ama yine de kendisinin hatalı olmadığını düşünüyor.
- C: İnsanlara daha iyi davranmasının daha iyi olacağını ya da öldüğünde kelimenin tam anlamıyla kimsenin umursamayacağını fark ederdi.
Burada kışkırtıcı bir olay, ilerleyici komplikasyonlar, ikilem ve doruk noktası var. Bu yöntem, doğru yönde başlamanız için size temel bir taslak sunar.
Yazarken Akılda Tutulması Gereken Yazma İpuçları
Bu bölüm bilgi tazeleme amaçlıdır. Hikayenin bu temel öğelerinin her biri ve daha temel öğeler hakkında daha ayrıntılı tartışma için bu blog dizisindeki bu gönderiye bakın.
Ancak hikaye yapısına zaten aşina iseniz, şu ilkeleri göz önünde bulundurarak bir kenara yazın:
- Karakterinizin bir amacı olmalı. Kurt Vonnegut'un dediği gibi, "Bir karakter, bir bardak su bile olsa bir şey istemelidir." Bu hedef, hikayenizi ileriye taşıyan şeydir.
- Karakteriniz seçimler yapmalıdır. Televizyon izliyormuş gibi oturup olanları izlemelerine izin vermeyin. Bu onların hikayesi; parçası olduklarından emin olun.
- Bir değişiklik olmalı. Hikayenin sonunda bir “yeni dünya düzeni” olmalı; yoksa hiçbir şey olmadı.
Geri Bildirimi Unutmayın!
Fiziksel olarak kısa öykü yazma süreciyle ilgili üç kısa öykü ipucu listeledim, ancak herhangi bir tür öykü yazma sürecinin en önemli kısımlarından biri, yazma topluluklarından geri bildirim almaktır.
Yaratıcı yazma becerilerinizi geliştirdikçe, daha ilgi çekici hikayeler yazacaksınız (ve belki de bazılarını yayınlayacaksınız!). Ancak becerilerinizi bir boşlukta geliştiremezsiniz; size geri bildirim ve destek vererek size yardımcı olacak yazar arkadaşlara ihtiyacınız var.
Başarılı yazarlar toplulukları yazmaya güveniyor ve siz de yapmalısınız.
Kısa Öykü Yazma Sürecinizi Bulun
Bunlar, kısa bir hikaye yazmanın sayısız yolundan sadece üçü. Sadece her yazar farklı değil, her hikaye farklı.
Yazma kariyerinizde ilerlerken, kendi sürecinizi geliştireceğinizi garanti edebilirim. Ve muhtemelen kendi sürecinizin çalışmadığı ve aynı şeyi yapmanın başka bir yolunu geliştirmeniz gereken zamanlar ile karşılaşırsınız.
Kısa öyküler, yazma sürecini denemenin yanı sıra yapı, ses, stil, ton, yazmaya giren hemen hemen her şeyi denemenin harika bir yoludur.
Henüz yazma sürecinizin ne olduğu hakkında hiçbir fikriniz yoksa, yukarıdaki yöntemlerden birini (veya üçünü birden!) denemenizi tavsiye ederim. Hadi yazıya geçelim!
Hangi kısa hikaye ipuçları kısa hikayeler yazmanıza yardımcı olur? Yorumlarda bize bildirin.
UYGULAMA
Bugün kısa bir hikaye yazmaya başlayacaksınız. İster pantoloncu, ister çizici veya ikisi arasında bir yerde olun, altı cümlelik taslağınızı geliştirmek için on beş dakikanızı ayırın. (Sadece dene, pantolon giyenler. En kötü senaryo, sonunda bir parça flash kurgu var.)
Kalan zamanınız varsa, bu altı cümleyi altı paragrafa genişletmeye çalışın.
İşiniz bittiğinde, çalışmanızı aşağıdaki alıştırma kutusunda paylaşın. Ardından, üç yazar arkadaşınıza kısa öyküleri hakkında geri bildirim bırakın!