

Cevap: Ünlü Kimyagerler
Robert Boyle (1626 - 1691)
Yeniçağ ve Yakınçağ'da Kimya Kuramları ve Temsilcilerinden. Simya 1661'de İngiliz bilgini Robert Boyle'un ''The Sceptical Chymist'' (Kuşkucu Kimyager) adlı ünlü yapıtını yayınlayarak aristocuların görüşlerini yerle bir edinceye kadar gelişti. Boyle, kimyasal elementleri, maddenin parçalanmayan yapı taşları olarak açıkça tanımlamıştır.
İlk kez kimyasal bileşiklerle basit karışımlar arasında ayrım yapmış; kimyasal birleşmede özelliklerin tümüyle değiştiğini, basit karışımlarda ise böyle değişimlerin olmadığını söylemiştir. Gazlar üzerinde deneyler yürütmüş ve ilk defa element ve bileşiklerin doğru tanımlamasını yapmıştır. Buna göre element, bir özellik değil, kendinden başka elementlere ayrılmayan bir maddedir. Tüm bileşik cisimler elementlerin birleşmesinden oluşur.
Boyle, tüm yaşamını sakat olarak geçirmiştir. ''Spring of Air'' (Havanun Esnekliği), ''Unsuccessfulnes of Experiments'' (Deneylerin Başarısızlığı) adlı yapıtları da vardır. Atom kuramına olan erken ilgisi onu boşluk ve gaz yasalarına ilişkin çalışmalara yöneltmiştir.
Robert Boyle ''The Sceptical Chymist''de Ortaçağ'daki element öğretilerinin tümünden kuşkulandığını, bunlardan birinin doğru olup olmadığının ancak deney yaparak anlaşılabileceğini söyler ve deneyi, varsayımın ve kuramın bir denetim aracı olarak ele alır. Sonuçta simyanın elementler öğretisini çürütmüştür.
Boyle zamanında antik atom kuramı yeniden, ama transmutasyon düşüncesinden ırak bir biçimde canlılık kazanmıştır. İlk defa havanın tartılabilir bir nesne olduğunu söylemiş ve onun yanama olaylarındaki rolünü keşfetmiştir. Otuzu kimya ve fizik konusunda olmak üzere toplam 42 kitap yazmıştır.
Var olan düzensiz bilgilerin, doyurucu bir sistem haline getirilmesi gerekiyordu. Kimyanın temel düşüncelerine gitmek, eski elementler öğretisini ve madde dönüşümüne ilişkin öğretileri eleştirel bir biçimde incelemek gerekiyordu. Var olan bilgi ve düşüncelerin doğruluk ya da yanlışlıklarının kovuşturulması için, ilginin herşeyden önce kimyasal tepkimelere çevrilmesi gerekiyordu. Bu dönüşüm koşulları 17.yy'da gerçekleşmiştir.
Boyle'dan sonra da kimyada kurgulamalar eksik olmamış fakat onların deneyler sonunda çürütülmesine kadar ayakta kalabilmiştir.
Johann Wolfgang Döbereiner (1780 - 1849)
Alman kimyacı (Bug, Hof yakınında, 1780 - Jena 1849).
Eczacıydı, 1810 yılında Jena'da kimya profesörü ve Goethe'nin bilimsel danışmanı oldu.
Organik cisimlerin bakır oksitle çözümlenmesi yöntemini 1821'de de aldehiti buldu.
1823te platin süngerinin hidrojen ve oksijenin birleşmesine yol açtığını saptadı.
August Wilhelm Von Hofmann (1818 - 1892)
Alman kimyacı (Giessen 1818 - Berlin 1892). Liebig'in öğrencisi oldu, Londra Kimya Koleji'nin müdürlüğüne, sonra Berlin Üniversitesi'nde profesörlüğe atandı.
Bonn ve Berlin'de laboratuvarlar açtı, Deutsche Chemische Gesellschaft'ı kurdu.
Bütün çalışmalarını organik kimya alanında yoğunlaştırdı. 1849'da aminlerin üretimi için genel bir yöntem buldu.
Maden kömürü katranındaki anilin ve benzeni yalıttı.
Fritzsche ile birlikte anilinin bileşimini gerçekleştirerek anilin boyaları sanayisinin kurucularından biri oldu.
Ayrıca alil alkol, fosfinler, sülfosiyanın türevleri vb. konularında araştırmalar yaptı.
Ebubekir El-Razi (865 - 925)
İlk kez çiçek ve kızamık hastalıklarının tedavisini sağlayıp kimyayı tıbba uygulamıştır. Batıda Rhases, Latinlerde ise Albubator diye bilinen Ebubekir Muhammed İbn-i Zekeriya El-Razi büyük hekim ve kimyacı olup ilk kez çiçek ve kızamık hastalıklarının tedavisini sağlayıp kimyayı tıbba uygulamıştır.
El-Razi tıp dışında din bilimi, felsefe, matematik, astronomi ve ''doğa bilimleri'' konularında da yazmıştır. ''Doğa bilimleri'' o zamanlar madde, uzay, zaman, hareket, beslenme, büyüme, çürüme, meteoroloji, optik ve simyayı kapsıyordu. El-Razi'nin simya konusundaki çalışmaları, yüzyılımızın ilk yarısında ortaya çıkarılabilmiş ve O'nun ''Simya Sanatı'nın Kitabı'' adlı eseri bir Hintli prensin kütüphanesinde bulunmuştur. Bu kitap kısmen Cabirle aynı kaynaklara dayanıyorsa da el-Razi'nin bu yapıtı, maddeleri daha iyi sınıflandırması, kimyasal süreç ve aygıtları daha açık tanımlaması bakımından daha göz doldurucudur.
El-Razi sodyum karbonat (soda) ile potasyum karbonat (potas) arasındaki farkı ortaya koymuş, klorür asiti ile nitrat asitinin elde edilmesi için reçeteler vermiş, ''damıtılmış şap suyu'' (ruh el-zac) adını verdiği sülfat asitini bulmuş, karıncaları damıtarak formik asiti (karınca asiti) ilk kez elde etmiştir. Bunların yanısıra kostik sodayı (NaOH) ve gliserini de bulmuştur.
El-Razi yapay yollardan elde ettiği ilaçları insanlara vermeden önce, hayvanlar üzerinde dikkatle denerdi. İşte böylece civa bileşiklerinden bazılarının ilaç olarak kullanılması mümkün oldu. Afyon ve esrardan, gene hayvanlar üzerindeki denemelerinde anestezi için yararlanırdı. O'nun bulmuş olduğu ilaçlardan birinin Fransa'daki adı ''Blanc-Rhasis''dir (Razi Beyazı). El-Razi kimyasal ilaçlara başvurmadan önce, doğrudan doğruya bitkileri doğal halleriyle kullanırdı. Genç hekimlere, beslenmeyi düzenlemek yoluyla tedavi yapılabilecek durumlarda ilaç vermekten kaçınılmasını ve basit ilaçların yettiği yerlerde karışım ilaçların verilmemesini öğütlemiştir.
El-Razi ilk gerçek kimyacılardan biriydi. Yöntemli bir şekilde hazırlanmış deneylerle kimyayı bütün gizemsel sapkınlıklardan, altın yapma iddiasında bulunan simyacılardan, şarlatanlıklardan arındırmış, ona doğa bilimleri arasında, elementler ve onların bileşimleriyle uğraşan bir bilim kimliğini kazandırmıştır.
Kaynak