“Ultrasların gerçekleştiği arena çok büyüleyici” uzun mesafeli off-road yarışlarını araştıran ilham verici yeni bir kitap olan Running Beyond kitabının yazarı Ian Corless diyor. “Uzun mesafeleri yürüyerek kat etmenin ilkel bir yanı var. Bunu sevdim. Ayrıca ultraların herkesin katılma fırsatı sunabilmesini de seviyorum. Hız, özellikle arkaya yakın olanlar için, kısa yarışlara göre her zaman daha yavaştır.”
Bu doğru. Ancak bunların kolay olduğunu düşünerek yanılmayın. değiller. Ancak bunlar çabaya değer çünkü hepsi Corless'in kitabında ayrıntılı olarak açıklanan aşağıdaki üç yarışta olduğu gibi inanılmaz manzaralarda zıplayabiliyorsunuz.
Nerede&Galler Mesafe 300km Toplam yükseliş 16,000m En hızlı süre& ;nbsp;Jim Mann 40:08:03
Ejderhanın Geri Yarışı'nın 1992'deki ilk baskısı hem katılımcılara hem de izleyicilere korku saldı. Galler'in kuzeyinde Conwy Kalesi'nden başlayan yarışmacılar, birkaç gün boyunca Galler'in en zorlu dağlık omurgasından aşağı indiler ve yarışı güneyde Carreg Cennen Kalesi'nde tamamladılar. Pusula ve harita kullanarak rotanızda gezinirken, 16.000 metrelik dikey kazanımla 300 km'lik benzersiz, nefes kesici bir yolculuk. Yarış zorlunun da ötesindeydi; o kadar cezalandırıcı ki sadece bir kez gerçekleşti. Kötü bir üne kavuştu ve adının sadece anılması bile en deneyimli ultra koşucunun bile tüylerini diken diken etti.
Ta ki 2012 yılında deneyimli bir dağ koşucusu olan Shane Ohly, 20 yıllık arayı kırıp orijinal formatına sadık kalarak etkinliği yeniden canlandırana kadar. Ünlü dağ koşucusu Steve Birkinshaw 2012 yarışını kazanırken, 1992 şampiyonu Helene Whitaker geri döndü ve kadınlar ödülünü kazanarak genel klasmanda dördüncü oldu. The Guardian buna “dünyanın en zorlu yarışlarından biri” adını verdi… En zorlu koşucuları bile hayranlıkla dolduruyor.”
Birinci ve ikinci yarışlar arasındaki dönemde ultra koşu sporu değişti. Dahası, daha sert, daha dik, daha boğumlu ve daha keskin; “en zor&rdquo kelimesini kullanın Bir yarışı anlatmak için koşucular artık kaydolmak için akın edeceklerdi. Ejderhanın Geri Yarışı'nın bir zamanlar korkutucu olan itibarı artık bir arama kartı haline gelmişti.
(Resim kredisi: Bilinmiyor)
Fotoğraf: Ian Corless
Birinci gün, İngiliz dağ koşusunda yaşanabilecek en güzel günlerden biridir. 49 kilometrelik rotası, Galler'deki 3.000'lerin tamamını kapsıyor; Toplam 3.823 m'lik dikey kazanıma sahip bir rota üzerinde art arda 3.000 ft'nin (914 m) üzerinde 15 zirve ve ayrıca Crib Goch'un açıkta kalan bıçak sırtı sırtı.
Bu, harika bir bağımsız yarış olur; ve aslında V3K biçiminde, aynı rotanın çoğunu kat eden bir Skyrunning UK yarışıdır. Ancak V3K katılımcıları bir gün koşuyor, dinleniyor ve ardından evlerine gidiyor. Ejderhanın Sırtında böyle bir şımartma yok. Bunu, en zorlu yarışmacının akıl sağlığını sorgulamasına neden olan dört uzun, işkence dolu gün izler.
Yarış yalnızca Birleşik Krallık'taki en zorlu mücadelelerden biri değil, aynı zamanda dünya çapındaki en zorlu mücadelelerden biri. Galler, Alpler ya da Pyrénées gibi binlerce metre yükseklikte yükselen zirvelere sahip olmayabilir, ancak Galler dağlarını bu kadar sert yapan şey, öngörülemeyen ve çoğu zaman bataklık zeminle birleşen, inişli çıkışlı amansız iniş çıkışlardır.
Hava çok büyük bir faktördür ve koşucular; En hızlı ve en mantıklı rotayı takip etme yeteneği yarışın temel unsurudur. Rota genellikle pist dışındadır ve örneğin Fransa'daki Ultra Trail du Mont-Blanc'ın bakımlı parkurlarından çok uzaktadır.
Birçok gün süren aralıksız tırmanış ve inişler, zorlu araziler, kendi kendine yön bulma, uyku eksikliği, sıklıkla zayıf görüş mesafesi ve günlük 50km veya daha fazla mesafeler… Bir noktada her koşucu kendine şunu sorar: “Bunu gerçekten yapabilir miyim?”
(Resim kredisi: Bilinmiyor)
Fotoğraf: Ian Corless
Dağ kadınları
2012 baskısını yalnızca 30 kişi tamamladı. Üç yıl sonra tekrar düzenlendiğinde 300 kişi başvurdu, ancak sıkı giriş kriterleri nedeniyle yalnızca 144'ü kabul edildi ve bunlardan 128'i başlangıç çizgisinde yer aldı. Ve sonunda yolculuğu yalnızca 65 kişi tamamladı, başarısızlık oranı %50.
Orijinal yarışta Whitaker erkeklere bir iki şey gösterdi ve 2015'te yarışın büyük bölümünde Jasmin Paris'in liderlik etmesi nedeniyle tekrarlanma potansiyeli vardı. Sonunda genel klasmanda ikinci oldu, onu yakından takip eden Beth Pascall dördüncü ve Lizzie Wraith (altıncı) oldu.
Yarış zaferi Jim Mann'a verildi, ancak etkinlik sonrası ödüllerde Ohly'nin saygı duruşunda bulunduğu kadınlardı: “Erkeklerin sahip olduğu sözde avantajlara rağmen, bayanlar bir kez daha zafer kazandı Ejderhanın Geri Yarışı ve bence bu harika.”
Yarışçıların günden güne nasıl değiştiğini görmek büyüleyici. Yarış iniş ve çıkışlarla dolu ve sadece dağlık anlamda değil. Bazıları bu süreçten daha fazla güç elde etti ve aslında en üstün dayanıklılık aracının bacaklar veya akciğerler değil, zihin olduğunu fark etti. Diğerlerinin ise, çizgiye giden en hızlı yolu bulmak için gereken tam konsantrasyon nedeniyle zihinleri tükendi.
Yarışmacı Mike Evans deneyimini canlı bir şekilde anlatıyor. 'Ne yolculuk ama. Dünyadan kopuk, sosyal medya yok, duş yok, sadece bir grup eşit meraklıyla vahşi doğada yaşıyoruz. Ne kadar zorlu, zihinsel ve fiziksel olarak ne kadar zorlayıcı olduğunu ama aynı zamanda ne kadar manevi olduğunu da anlatmak imkansız.”
Ejderhanın Geri Yarışı artık yapılması gereken yarışlardan biri olarak ün kazandı. ve Ohly bunu iki yılda bir düzenleme sözü verdi, bu yüzden bir sonrakinin ne zaman olacağına dair tahmin oyunu yok.
Daha fazla bilgi için berghausdragonsbackrace.com< adresini ziyaret edin. /p>
Buz Yolu Tarentaise
(Resim kredisi: Bilinmiyor)
Fotoğraf: Ian Corless
Nerede Fransa Mesafe 65km Toplam tırmanış&5,000m En hızlı süre ;nbsp;Francois D’Haene 08:16:35
Fransız Alpleri'ndeki güzel Val d&Isère dağ evinde başlayan ve biten Ice Trail Tarentaise, birçok açıdan K&lian Jornet– muhtemelen dünyanın en tanınmış skyrunner'ı – kariyeri boyunca peşinde olmuştur.
Eğer dağcılık yüksek hızlı dağcılıksa, gökyüzü koşusu da yüksek hızlı dağcılıktır, hızlı hareket etmenizi engelleyecek her türlü karmaşayı ortadan kaldırır. Bu, buzulları geçmeyi ve 3.386 metrelik Aiguille Pers gibi zirvelere inip çıkmayı içeren ve dünyanın herhangi bir yerinde bulunan en ikonik dağ manzaralarından bazılarını kapsayan bir yarıştır.
Her ne kadar bu bölge Tour de France ile yakından ilişkili olsa da, rota Col de l’Iseran'daki (2.770m) en yüksek asfalt dağ geçidini de içeriyor ve bu da Tour de France'a dahil edilmiş. Bazen Buz Yolunda bisiklet görülmez.
Bunun yerine yarışmacılara yardımcı olacak halatlar, merdivenler ve yol işaretleri var. ancak 60 km'den fazla yarış rotasının 2.000 m rakımın üzerinde olması, Grande Motte'deki en yüksek noktanın 3.653 m olması, diğer zirvelerin 3.000 m'nin üzerinde olması ve yaklaşık 5.000 m'lik yükseliş ve inişlerin toplamı ile, sıraya giren herkesin aynı hizada olmayacağını garanti edebilirsiniz. başlangıç bitişi görecektir.
Fırtınayı atlatın
Aslında o kadar zorlu bir yarış ki açılış etkinliği bile gerçekleşmedi. 2011'de sahnelenmesi planlanıyordu ancak şiddetli hava koşulları organizatörlere iptal etmekten başka seçenek bırakmadı. yalnızca daha güvenli olan 32km “Altispeed” yarış koşuldu ve Damien Vouillamoz tarafından 3½'nin biraz üzerinde kazanıldı; saat.
Kısaltılmış versiyonun birçok yarışçıyı heyecanlandırmasının ardından 2012 baskısı heyecanla bekleniyordu. iştahlar ve (yine) ilk hava koşulları endişelerine rağmen yarış devam etti. François D’Haene ve Anne Valéro sırasıyla 8 saat 16 dakika 35 saniye ve 11 saat 20 dakika 13 saniyelik sürelerle kazananlar oldu.
Yarışın teknik gereksinimlerine, zorlu araziye, yüksek irtifaya, kara, buza ve aşırı zorluklara rağmen yarış çok sayıda koşucunun ilgisini çekmeye devam etti. Nedenini anlamak kolaydır. örneğin Grand Motte'ye alçak irtifalardan tek hamlede tırmanmak saf, adrenalin dolu bir deneyimdir. Zirvede, katılımcılar hafif kramponların yardımıyla bir buzulu geçerken zorluk değişir ve her iki tarafta da aşırı tehlike gizlenir.
Fransa'nın en prestijli arazi yarışlarından biri olan Grand Trail des Templiers'ı iki kez kazanan Fransız arazi koşucusu Fabien Antolinos, etkinliğin kendine özgü atraksiyonlarını anlatıyor. “Ice Trail Tarentaise saf mutluluk yarışıdır. Yüksek dağlarda çizmeler yerine koşu ayakkabıları ile seyahat etmek, zirveden zirveye genellikle vahşi ve organik bir şekilde hareket etmek… Bu büyü. Avrupa'nın en yüksek parkurları, özellikle mümkün olduğu kadar hızlı ve rakım nedeniyle daha az oksijenle hareket ederken her koşucu için zorlu bir mücadele sunar.”
Buzları kırıyoruz
Yıllara ve koşullara bağlı olarak yarış, arazi ve vücut iklimi kontrolü konusunda çeşitli zorluklar sunabilir. Grand Motte'nin üst yamaçları neredeyse kesinlikle karla kaplı olacak, ancak alt tepeler ve vadiler temiz olabilir; veya buzlu olabilirler. Derin kar ve buzun yolları tehlikeli hale getirdiği ve çoğu kişi için gerçek bir dağ yarışının örneği olduğu 2013 yılında da durum böyleydi.
Buna karşılık, 2015 baskısında çok az kar ve buz görüldü ve tek bir süreklilik ile çok farklı bir yarış yaratıldı: inanılmaz güzellik, manzaralar ve manzaralar.
2015'te yarış, Skyrunning Dünya Şampiyonasına ev sahipliği yapma onuruna sahip oldu; bu, koşucuların dünyanın her yerinden koşmak, tırmanmak ve Tarentaise vadisindeki dağ yamaçlarını, patikalarını ve dağlarını geçmek için seyahat ettiği anlamına geliyordu. İspanyol Luis Alberto Hernando ve İsveçli Emelie Forsberg, erkeklerde ve kadınlarda şampiyon oldu.
Val d’Isère ile olan bir anlaşmazlık nedeniyle, 2016 Ice Trail Tarentaise bazılarının daha da zor olduğunu söylediği farklı bir parkurda koşuldu.
Kesin olan bir şey var: Bu bölgeyi bir adrenalin bağımlısı haline getiren aşırı zorluklar’ Oyun alanı, Skyrunner'lara harika ultra yarışlardan birine katılma konusunda ilham vermeye devam edecek.
Daha fazla bilgi için icetrailtarentaise.fr< adresini ziyaret edin. /p>
Matterhorn Ultraks
(Resim kredisi: Bilinmiyor)
Fotoğraf: Ian Corless
Nerede&İsviçre Mesafe 48km Toplam tırmanış&3,600m En hızlı süre&nbsp; ;nbsp;Kílian Jornet 04:43:06
Deniz seviyesinden 1.600 metre yüksekte yer alan kartpostal gibi dağ tatil beldesi Zermatt, zıtlıklarla dolu bir kasabadır. Turistler sokaklarda dolaşmak, alışveriş yapmak ve yukarıda beliren Matterhorn'un fotoğraflarını çekmek için akın ederken, aralarında zorlu dağcılar da ellerinde çantalar, halatlar, kramponlar ve buz baltalarıyla yukarıya doğru çıkıyorlar. Bu aynı zamanda Matterhorn Ultraks yarışının da başlangıcı ve bitişidir; 3.600 m pozitif ve negatif kazanımla 48 km'lik bir hava koşusu yarışıdır.
Yarış vahşi, geniş bir alan ve baş döndürücü tırmanışlar sunarken, Matterhorn'un yalnız zirvesi, görkemli güzelliğiyle gökyüzünü koşucuların üzerine çıkararak her zaman mevcut bir fon sağlıyor.
Ultraks, zorlu açılış kilometreleriyle ünlüdür: başlangıçtan itibaren hemen gökyüzüne doğru, 2.260 m'deki Sunnegga'ya ve ardından 2.000 m'ye indikten sonra yarışın en yüksek noktası olan 3.130 m'deki Gornergrat'a doğru sallanır. Bu acımasız 14 km'lik mesafe, herhangi bir yerde herhangi bir yarışın tartışmasız en zor açılışıdır ve bu açılış etapları, bitiş çizgisini ilk kimin geçeceğini belirlemede belirleyici olabilir.
ABD'den Megan Kimmel 2015'te çok sert bir şekilde koşarak birinci sınıf bir sahaya karşı tempoyu belirledi. “Yukarı, aşağı veya düz bir ritim yakaladığınızda, vücut aniden diğer hareketlerden birine girer,” diyor. “Sizi yokuş yukarı yürüyüşe çıkaracak kadar dik ve oldukça teknik kökene sahip.”
Gornergrat'tan 1.000 m'lik bir düşüş, Riffelalp'teki küçük bir tırmanışla bölünüyor ve ardından 24 km'deki 1.880 m'lik Furi geliyor. Ardından iki kısa keskin tırmanış geliyor; ilki 2.583 m'deki Schwarzsee'ye ve ardından 2.200 m'ye kritik bir düşüşün ardından 500 m'den fazla bir tırmanış daha geliyor.
Kimmel'in de belirttiği gibi, ilk bölümdeki çabalar bacakları zor durumda bırakabileceğinden, bunlar yarışta belirleyici anlar olabilir. “30 km boyunca yarışı rahatça önde götürüyordum.” hatırlıyor. “Rahat dediğimde, yarış anlamında oldukça zahmetsiz göründüğünü kastediyorum. Yokuş yukarı arazide hareket ediyordum ve inişlerde geride kalıyordum çünkü çok fazla geçişin olduğu uzun bir yarıştı.”
Sonra birdenbire “boş” kaldı. Susuzluğumu giderecek kadar içemedim ve jelleri boğazımdan aşağı indiremedim. 600 metrelik üç büyük tırmanış hiç bitmiyordu. Rahatsızlığım derinlere yerleşmişti ve zihnim hızla kapandı. Önderliğim, geçilmeyi yaklaşık 38 km'ye kadar geciktirmek için yeterliydi, ancak 30 ila 38 km arasındaki tüm zaman – tam olarak; bu muhtemelen bu kursta bir saattir – Bir yarışı kazanırken nasıl bu kadar perişan hissedebildiğimi merak ediyordum.”
Korkunç bitiş
Yaklaşık 13 km kala koşucular Trift'e doğru kademeli inişe başlıyor. Son 200 metrelik yükselişin ardından, 6 kilometrelik bir mesafe üzerinden neredeyse 1.000 metrelik hızlı ve öfkeli bir düşüş, grubu Zermatt'taki bitiş çizgisine ve toplanmış kalabalığa götürüyor. Ancak 2015'teki son etaplar, birkaç hafta önce Dolomites SkyRace'i kazanan Kimmel'i rahatlatmadı. Parkurun dörtte üçünden fazlasında kadınlar yarışına liderlik ettikten sonra, takip eden grup tarafından geçildi ve ne yazık ki bir DNF ile sona erdi (zafer, önceki yılın galibi Stevie Kremer'ın oldu).
Ultraks, havadan koşmanın gereklilikleri konusunda önemli bir derstir. Sadece acımasız yükselişlerde hıza değil, hızlı inişler için de gerçek bir kafaya ihtiyacınız var. Bunun yanı sıra, yarışmak genellikle fiziksel olduğu kadar psikolojik bir yolculuktur ve Kimmel, bunun onun mahvolduğunu kanıtlayan şey olduğunu söylüyor. “Yorgundum– Daha fazla suya ve kaloriye ihtiyacım olduğundan eminim. ama sanırım gerçekten zihinsel olarak hazır değildim.”
Bu, başlangıç çizgisinde her koşucunun karşı karşıya kaldığı aşırı zorluğun etkileyici bir örneğidir. Neyse ki, Kimmel 2016'da daha iyi hazırlandı ve yarışı 5 saat 25 dakika 15 saniyede kazandı.
Daha fazla bilgi için ultraks.com< adresini ziyaret edin /p>
Ultra Maraton Koşu İpuçları
(Resim kredisi: Bilinmiyor)
Uygun şekilde motive edilmiş? Sonra Ian Corless’ Uzun konuşmaya başlamak için ipuçları.
Kendinize karşı nazik olun
Eğer bu ilk ultra deneyiminizse, işleri mümkün olduğunca kolay ve eğlenceli hale getirin. “İyi organizasyonla ünlü, harika bir konumda bir yarış seçin” diyor Corless. Sizi sınayacak, ancak korkutucu hale gelecek kadar da ölçülerin dışında olmayan bir mesafe seçin. Örneğin, eğer bir maraton koşmuşsanız, 50 km veya 50 mil yarışı mantıklı bir adım olacaktır. Son olarak yarış yolculuğunuza bir tatil veya en azından biraz dinlenme süresi ekleyin.”
Tek yol yukarı…
Yarışınızın nerede veya ne kadar sürdüğü önemli değil, bir şeyden emin olabilirsiniz: bazı dik yokuşlar içerecektir. “Tırmanmak bir beceridir ve bunu iyi yapmak pratik gerektirir’” diyor Corless. “Öncelikle eğilin ve ivme kazanmanıza yardımcı olmak için ellerinizi dizlerinizin üzerinde kullanarak küçük adımlar atın. Bunun alternatifi ise direk kullanmaktır (çok uzun olmadıklarından emin olun). Her iki teknik de pratik gerektirir ve hangi tekniğin tercih edileceği kişiye bağlıdır. Benim tavsiyem her iki tekniği de öğrenmenizdir çünkü bazı yarışlarda pole pozisyonuna izin verilmemektedir.”
Bu, antrenman sırasında bacaklarınızı hedeflemek anlamına gelir. “Tepe tekrarlarını kullan – ve birçoğu” Corless diyor. 'Ayrıca bacak kuvveti ve göbek kuvveti üzerinde çalışın. Özellikle aşil ve baldır kaslarınız tırmanırken büyük bir baskıya maruz kalır. Ayrıca, belinizin alt kısmı uzun süreli tırmanışların baskısını gerçekten hissedebilir. Avrupa'da yarışlar genellikle tek seferde bir saatten fazla tırmanış gerektirir. Bunu kopyalayabilecek tepelerin yakınında yaşamıyorsanız, spor salonunda bir step makinesi ve dik bir eğime ayarlanmış bir koşu bandı kullanın.”
…aşağı olması hariç
Yokuş aşağı koşmak kulağa kolay geliyor. Ve hafif bir düşüş yaşıyor. Ne yazık ki ultraların dünyasında bunlar çok az. “İnişlerin tamamı çeviklik, ayak-göz koordinasyonu ve araziyi okumakla ilgilidir” diyor Corless. “Bir koşucu 2-3 m ileriye bakmalı ve ayaklarının nereye gideceğini planlamalıdır – bu şekilde iyi bir tempo tutabilirler. Yalnızca ayağınız yere basarken bakıyorsanız, sürekli fren yapıyor olacaksınız.”
İnişlerde doğru ekipman ve teknik daha da önemlidir. “Arazi için doğru ayakkabıları alın – Yokuş aşağı koşarken koruma ve uygun kavrama çok önemlidir. Tekniğe gelince, öne doğru eğilin ve bırakın. Son olarak, unutmayın, en iyi nesiller beyinlerini kapatabilir ve korku hakkında düşünmeyebilirler.”
Acıyı getir
Acı gerçek şu ki, eğer acı çekme fikrinden nefret ediyorsanız, ultra koşmak muhtemelen size göre değildir. “Ultra koşuda harika bir deyiş vardır: Birisi ‘Kendimi iyi hissediyorum!’ Yanıt şu: 'Endişelenmeyin, uzun sürmeyecek!' Uzun mesafeler koşarsanız tek bir şey garantidir: Düşük noktalara sahip olacaksınız,” Corless diyor. “İnsanlar için son derece çekici kılan şeylerden biri de bu– bu, bunu nasıl atlattığınızla ilgilidir. En iyi ultra koşucular genellikle daha güçlü olmasalar bile fiziksel olarak oldukları kadar zihinsel olarak da güçlüdürler. Her şeyden önce inatçı olmanız ve yola devam etmeniz gerekiyor.”
Peki ultra koşucular hangi hileleri kullanır? İyi bir ipucu, yarışı yardım istasyonundan yardım istasyonuna veya kilometre işaretinden kilometre işaretine kadar bölümlere ayırmaktır. Büyük resme bakarsanız göz korkutucu olabilir, ancak diyelim ki 100 km'nin on adet 10 km'lik bölüme ayrılması göz korkutucu olabilir. Ayrıca bir A planınız olsun, aynı zamanda B ve C planlarınız da olsun. Ne kadar iyi hazırlanırsanız, o kadar çok olasılıkla başa çıkabilirsiniz ve bitirme olasılığınız da o kadar artar.”
Rahatlayın ve toparlanın
Birçok gün boyunca çok sayıda ultras gerçekleşir, bu nedenle günün sonunda toparlanma çok önemlidir. “Yemek yemeniz, onarım için biraz protein ve enerjiyi geri kazanmak için kaliteli karbonhidrat aldığınızdan emin olmanız gerekir.” Corless diyor. “Birkaç saat sonra dengeli bir yemek yiyebilirsiniz. Susuz kaldığınızda sıvı alın, ancak özellikle sıcak iklimlerde herhangi bir koşudan sonra bol miktarda sıvıya ihtiyacınız olacaktır.”
İyileşme yemek ve içmekten daha fazlasıdır. “Biraz kestirin ve daha hızlı iyileşmeyi desteklemek için bacaklarınızı yukarı kaldırın. Kompresyon kitinin etkilerine ilişkin kanıtlar hala %100 olmamasına rağmen, birçok kişi kompresyon ekipmanı kullanmanın yardımcı olduğuna inanıyor. Dinlenmeyi en üst düzeye çıkarmak çok önemli olsa da, yatmadan önce ertesi gün için planlama yapmak da önemlidir. Sabah acele etmemek için malzemelerinizi ve kitinizi hazır bulundurun ve gerekirse ayaklarınızla ilgilenin. Bir ritim ve rutine girdiğinizde günlerin çok daha sorunsuz geçeceğini göreceksiniz.”
Ian Corless'ın (£20, Aurum Press) yazdığı Running Beyond şimdi çıktı. amazon.co.uk'den satın alın.
En iyi deneyimleri sağlamak için, cihaz bilgilerini depolamak ve/veya bunlara erişmek için çerezler gibi teknolojiler kullanıyoruz. Bu teknolojilere izin vermek, bu sitedeki tarama davranışı veya benzersiz kimlikler gibi verileri işlememize izin verecektir. Rıza vermemek veya rızayı geri çekmek, belirli özellikleri ve işlevleri olumsuz etkileyebilir.
Functional
Always active
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
Preferences
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
Statistics
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
Marketing
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.