Son hafızanın en sinematik cenaze kervanlarından biriydi. Kasım 2017'de, siyah bir vintage cenaze arabası, Sidney'in batısındaki yemyeşil Avustralya koyunları ülkesinde taşranın parıldayan çöllerine doğru yuvarlandı. İçine yerleştirilmiş, 8.000 yıllık fosilleşmiş ahşaptan yapılmış güzel, kaba yontulmuş bir tabuttu. Aborjin yaşlıları ve aktivistlerden oluşan bir konvoy yakın takip etti. Yoldaki her durakta - Wagga Wagga, Narrandera ve Gundagai gibi gürültülü bir şekilde adlandırılan çalı kasabalarında - araç sevinçli kalabalıklar tarafından karşılandı. Hay'da iki Aborijin adam cenaze arabasına bir parka kadar eşlik etti, burada genç erkeklerden oluşan bir onur muhafızı tabutu tüten okaliptüs yapraklarıyla temizlemeyi içeren eski bir arınma törenine götürdü. Ayine, didgeridoo müziğine geleneksel şarkılar, vücut boyasında dans eden erkekler ve biraz daha çağdaş bir Aussie sosis cızırtısı eşlik etti. Hava karardıktan sonra, bir güvenlik görevlisi araç ve içindekiler üzerinde nöbet tuttu.
Sonunda, 500 millik yürüyüşün üçüncü sabahında, cenaze arabası tek başına, adına rağmen son 16.000 yıldır kuru bir ay manzarası olan Mungo Gölü'nün ürkütücü kıyılarına doğru asfaltsız bir çöl otoyoluna döndü. Orada, kıtanın dört bir yanından Avustralya hükümet yetkilileri, arkeologlar ve Aborijin gruplarının temsilcileri de dahil olmak üzere birkaç yüz kişilik bir kalabalık, ufukta turuncu tozu tekmeleyen hayaletimsi aracı gördüklerinde saygılı bir sessizliğe büründü.
satın al
Aborjin halkı, Mungo Man ve diğer 104 atalarının kalıntılarını Mungo Gölü'ndeki son dinlenme yerlerine taşıyan bir cenaze arabası olarak saygılarını sunarlar.(Lisa Maree Williams / Getty Images)
Cenaze arabası, 40.000 yıl önce bu izole noktada ölen bir bireyin kalıntılarını taşıyordu. homo sapiens Afrika dışında hiç bulunamadı. 1974'teki keşfi, Avustralya kıtasının destanını ve tarih öncesi dünya göçüne dair tüm görüşümüzü yeniden şekillendirdi. Mungo Adamı'nın iskeleti, bilindiği gibi, o kadar iyi korunmuştu ki, bilim adamları onun yaklaşık 50 yaşında olduğunu, sağ dirseğinin tüm hayatı boyunca mızrak fırlatmaktan artritik olduğunu ve muhtemelen sicim için sazları soymaktan dişlerinin aşındığını belirleyebildiler .
Şimdi, plakasında tipik Aussie mizahı MUNGO1 yazan bir cenaze arabasıyla eve dönüyordu. Torunları, genellikle 3TTG'ler (Geleneksel Kabile Grupları) olarak adlandırılan Ngiyampaa, Mutthi Mutthi ve Paakantyi halkı tarafından bakılacaktı. Orada bulunan bir Aborijin miras görevlisi olan Robert Kelly, ihtiyarların bunun gerçekleşmesi için çok uzun bir süre beklediklerini söylüyor. Ayrıca kalabalığın içinde duran Jim Bowler adlı beyaz saçlı bir jeolog da, iskeleti kayan kumlarda bulan ve Aborijin halkına geri vermek için lobi yapan kişiydi. Birçok yerli grup gibi, kabileler de, bir kişinin ruhunun, kalıntıları Ülke'de dinlenmeye bırakılmazsa, ifadenin devam ettiği gibi, dünyayı sonsuza dek dolaşmaya mahkum olduğuna inanırlar. Mutthi Mutthi temsilcisi Jason Kelly, yolculuğun son ayağında cenaze arabasının içindeydi. Bir dalga üzerimi yıkıyormuş gibi hissettim, hatırlıyor. Gerçekten huzurlu bir his, sanki her şey ağır çekimdeymiş gibi.
Mungo Man'in tabutu 8.000 yıllık kırmızı sakızdan yapılmıştır. Aborijin halkı ağacın özünü tıbbi amaçlar için kullanır.(Lisa Maree Williams / Getty Images)
Ancak uzun zamandır beklenen, derinden sembolik sahne ortaya çıkarken bile, bilim adamları Aborjin yaşlılarına kemikleri gömmemeleri için çağrıda bulunuyor, malzemelerin evrensel bir insan mirasının parçası olduğunu ve daha fazla çalışılmayacak kadar önemli olduğunu savunuyorlardı. Aslında, keşfedildiği andan itibaren, Mungo Man, atalarının kalıntılarının ülkelerine geri gönderilmesi konusunda sert siyasi savaşlara karışmıştı, dünya çapında yankılanacak bir tür anlaşmazlık, araştırmacıları Washington Eyaletindeki Yerli Amerikalılar kadar çeşitli yerli halklarla karşı karşıya getirdi. , Namibya'nın Herero'su, Japonya'nın Ainu'su ve Norveç, Finlandiya ve İsveç'in Samileri.
Kemik toplama, Aydınlanma'dan bu yana Batı biliminin önemli bir parçası olmuştur, ancak şimdi çoğu kez etik dışı olarak saldırıya uğramaktadır ve Avustralya'da olduğu kadar hiçbir yerde bu kadar etik dışıdır. Aborijinlerin çağrılarını görmezden gelen nesillerden sonra, ülke şimdi trajik sömürge tarihi için bir özür biçimi olarak insan kalıntılarını iade etmede bir dünya lideri. Tartışmanın merkezi şu: Geçmişin sahibi kim? Willandra Lakes Bölgesi Dünya Miras Alanı'nın icra memuru Dan Rosendahl diyor. Bilim herkese ait olduğunu söylüyor. Avustralya'da insanlar buna kilitlenmeye çalıştı. Ancak Avrupalılar buraya gelmeden önce 1.700 nesil vardı, yani açıkçası herkesin geçmişi değil.
Batılı, bilimsel dünya görüşü ve yerli kültürlerin manevi görünümü arasındaki büyüyen uçurumu daha iyi anlamak için, Mungo Adamı'nın tuhaf ve büyüleyici destanının anahtarı olan Aborijin yaşlıları, müze küratörleri ve bilim adamlarıyla tanışarak Avustralya'nın iç kısımlarında kendi keşif gezimi yaptım. Nihai hedefim, Avustralyalı gezginler arasında Pasifik Kıyılarının Rift Vadisi olarak kült statüsü kazanan Mungo Gölü'nün halüsinojenik manzarasıydı. Özünde, Aborijin halkı, Batı'nın onları insanlık tarihine yerleştirme arzusunu alakasız buluyor. Bilim adamları, insanın kökenini 2,5 milyon yıl önce Afrika'ya kadar takip ediyor. Homo ilk gelişti. türler homo sapiens 200.000 yıl önce Doğu Afrika'da ortaya çıkmış ve yaklaşık 60.000 yıl önce kıtadan göç etmeye başlamıştır. (Diğer türler muhtemelen ilk olarak iki milyon yıl önce göç etmişti; Neandertaller 400.000 yıl önce evrildi.) Aborijin halkı, Rüya Zamanı sırasında şarkı söylendiğinden beri Avustralya'da yaşadıklarına inanıyorlar. Mungo Man'in karbon tarihlemesi onlar için sürpriz olmadı. Mutthi Mutthi arkeolojik saha araştırmacısı Daryl Pappin, biz zenciler için sonsuza dek buradayız dedi. O tarih, 42.000 yıl, bir 'keşif' olarak yayınlandı. Bu doğru değil. Beyaz adamların kabul edebileceği bir zaman çizelgesi koydular.
* * *
Yolculuğum Avustralya'nın başkenti Canberra'da başladı - Down Under'ın Brasília versiyonu - kıtanın uçsuz bucaksız iç bölgelerine açılan bir kapı olarak yaratılmış yapay bir şehir. Bugün, geniş, boş otoyolları, Art Deco anıtları ve dev Lego blokları gibi dağılmış avangard yapılarla çevrilidir. Sakin gölünün yanında, Mungo Man'in teslimini denetleyen Avustralya Ulusal Müzesi'ndeki Geri Dönüş Programı direktörü Michael Pickering ile tanıştım. Diğer yerli topluluklar dünya çapında izliyorlardı, 60'lı yaşlarının başında dünyayı insan kalıntılarıyla uğraşan yumuşak sesli bir karakter olan Pickering, SUV'una tırmanırken gururla söyledi. Müzelerdeki iskeletlerin çoğu sadece 500 yaşında ve kötü durumda, dedi, özellikle nemli kıyı bölgelerinde bulunmuşlarsa, bu nedenle geri dönüşleri çok az bilimsel muhalefet uyandırıyor. Ama Mungo Man sağlamdı, eşsiz bir tarih öncesi kanıt parçası.
Pitoresk göl kıyısından Mitchell adında sıradan, harap bir banliyöye gittik. İpli okaliptüslerin gölgesinde endüstriyel aletlerin satıldığı depoların bulunduğu bir mahallede, Pickering bir güvenlik kapısında durdu ve kapıyı açmak için bir şifre girdi; ancak daha fazla kod, özel anahtar ve bir seyir defteri imzaladıktan sonra, tiyatro sahne odası gibi kalıntılarla dolu, mağara gibi bir müze depolama tesisine girebilirdik. Arşiv çekmecelerinde 1800'lerin başlarından kalma mahkum bacak demirleri, antik keseli örneklerin kavanozları, Yüzbaşı James Cook'un 1770 keşif gezisinde doğa bilimcilerin yaptığı yerli bitkilerin bakır levha gravürleri vardı. Hedefimiz deponun içinde bir odaydı - Geri Gönderme Birimi. Kapının kilidini açarken Pickering, hoş değil ama çok işlevsel, dedi. Alan, bej duvarları ve buzlu iklim kontrolü ile sade ve ciddi. Arka odaya düzgünce yığılmış, her biri Aborjin kemikleri içeren, bazıları ayakkabı kutusu kadar küçük 300 karton kutu vardı. Birçoğu, 1930'lardan 1984'e kadar halka iskeletler sergileyen Canberra'nın şu anda feshedilmiş Anatomi Enstitüsü'nden alındı. Bazıları özel Avustralyalılar tarafından, bazen kurabiye kutuları veya sandıklar içinde gönderildi. Diğerleri, Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Avrupa'daki müzelerden geldi ve bunların hepsi de Aborjin iskeletlerini incelemek veya sergilemek için bulundurdu.
1974'teki kazı sırasında ortaya çıkan Mungo Adamı'nın iskeleti. Kemikler sonraki 43 yılını Canberra'daki Avustralya Ulusal Üniversitesi'nde geçirecekti.(Jim Bowler)
Pickering, 80'lerde tamamı yerli 3.000 kişiydik. Kemiklerle dolu odalar. Aborjin topluluklarını, onları ciddi dedektiflik çalışmalarına geri döndürmek için bulmak. İskeletlerin çoğu karıştırılmış, etiketleri solmuş ya da gümüş balıkları tarafından yenilmiş ve kökenleri yalnızca asırlık yazışmalar ve solmuş defterler aracılığıyla izlenebilmiştir.
Birimin en önemli parçası, kalıntıları Kanguru derisine ya da Country'ye geri götürmek için ince kağıt kabuğuna saran kabile yaşlıları için iskeletlerin yerleştirildiği bir masadır. Ancak hepsinin kalıntıları ele almak istemediğini söyleyen Pickering, sık sık bunun yerine personelden bunu yapmasını istedi. 2003'ten beri ülkesine geri göndermede çalışan miras görevlisi Robert Kelly, yaşlılar için üzücü bir deneyim olabileceğini söylüyor. Üzerinde seri numaraları yazılı olan atalarının kafataslarını görmek, DNA testleri için açılmış delikler, sergilemek için kullanılan teller. binekler. Parçalanırlar. Bunları gördüklerinde ağlamaya başlarlar.
Mungo Adamı, müdahaleci bilimsel testler tarafından hiçbir zaman sergilenmemiş veya ciddi şekilde hasar görmemiş olsa da, 14 Kasım 2017 sabahı, kemikleri batıdaki cenaze alayı için burada tabuta dikkatlice yerleştirildiğinde, laboratuvarda duygular doruktaydı. Her yerde ilk tören, depolama tesisinin otoparkında, kapıları Aborjin bayrağının kırmızı, siyah ve sarı renkleriyle işaretlenmiş eski cenaze arabasının yanında yapıldı. Paakantyi kabile grubundan bir yaşlı olan Warren Clark, konuşması sırasında çıplak asfaltı inceledi. Burası benim evim değil, atalarımızın da evi değil, dedi ve eminim ki ruhları bizim topraklarımıza gömülene kadar dinlenmeyecek. Halkımız doydu. Onların eve gitme vakti geldi.
* * *
Mungo Gölü'nün uzaklığı, gezginlerin ilgisini çekmesinin merkezinde yer alıyor. Dünya Mirası ofisinden Rosendahl, oraya yalnızca gerçekten ilgilenen kişilerin ulaşabileceğini söyledi. Abartmıyordu: Yolculuk hala bir taşra macerası olarak nitelendiriliyor. Başlangıç noktam, mühendislerle dolu küçük bir pervaneli uçakla ulaştığım Broken Hill'in izole maden karakoluydu. İlk başta, kasaba bir zaman tüneli gibi geldi. Devasa bir cüruf yığını, 1900'lerin başında dünyanın en büyük kurşun, çinko ve gümüş üreticisi olarak en parlak dönemini hatırlatan bir tezgâhta duruyor. Hayvanları taşıyan devasa kamyonlar ana caddede gümbürdüyor. Binalar -eski kasaplar, sendika kulüpleri, berberler- süslü demir dantelli Vahşi Batı tarzı verandalarda spor yapıyor. Ancak, 1970'lerde kendini ressam sanan ve tavanlar da dahil olmak üzere her iç yüzeyi tuval olarak kullanan bir İtalyan göçmen tarafından devralınan Victoria tarzı bir pub olan Palace Hotel'e girer girmez bu retro illüzyon delindi. Otel barı, 1994 filmi için bir setti. Çöl Kraliçesi Priscilla'nın Maceraları , taşrayı gezen bir üçlü travesti hakkında. O zamandan beri, eşcinsel erkeklerin hac yeri oldu ve haftalık travesti gösterilerine ev sahipliği yaptı. Bugün, flanel gömlekli ve geniş çerçeveli şapkalı huysuz maden işçileri, barda biralarını yudumlarken, ışıltılı payetler, peruklar ve tüyler içinde akan cilalı adamların teknik renkli bulanıklığına sevimli bir şekilde başlarını sallıyorlar.
Rehberim, haritadan düşebilmek için 40 yıl önce Broken Hill'e taşınan Clark Barrett adında ABD'de yetişmiş bir sanatçıydı. 4x4 ile yola çıktığımızda, dünyanın dönüşünü görebileceğim bir yerde yaşamak istedim, diye açıkladı. Hâlâ haftalarca çölde kamp kuruyor, gökyüzünü ve yıldızları resmediyor ve gözlemliyor. (Dünyanın dönüşü benim günümü en sevdiği şaka yapıyor.) Broken Hill'in dışında, başka bir Aussie filmi tarafından bir dereceye kadar ün kazandıran, ıssız, varoluşsal manzara boyunca tek bir eğri olmadan dilimlenmiş asfaltsız otoyol, çılgın max 2 . Kilometrelerce düz çalılık, yalnızca ara sıra dik bir heykel gibi yükselen ağaçlar, sekiz galonluk bir varilden yapılmış bir posta kutusu veya bir benzin istasyonundan biraz daha fazlası olan sessiz bir kasaba tarafından kesintiye uğradı. Hava durumunu yakından takip ediyorduk. Bir gece önce yağan yağmur, yolu kaygan bir bataklığa çevirmekle tehdit etmişti.
275.000 dönümlük Mungo Ulusal Parkı, çok sayıda kanguru, emus ve pembe kakaduya ev sahipliği yapmaktadır.(David Maurice Smith)
Bu efsanevi Avustralya'ydı ve cansız olmaktan çok uzaktı. Kanguru çeteleri, çalım atan emuslarla çevrili. Orta çağ zırhını andıran parlak siyah pulları ve cafcaflı mavi dilleri olan Shingleback kertenkeleleri, paytak paytak paytak paytak adımlarla yola çıktı. Yerli kuş yaşamı boğuk, parlak renkli ve şiirsel bir şekilde adlandırılmış - berbat krikolar, mulga papağanları, rosellalar, söğüt kuyruksallayanlar ve lorikeler.
Mungo Ulusal Parkı sapağına vardığımızda cep telefonlarımızdaki çubuklar sıfıra inmişti. Tek konaklama yerinin, daire şeklinde dizilmiş ıssız kulübelerin olduğu bir çöl kulübesinin önünde çığlık atarak durduk. Tek ses, çam ağaçlarının arasından esen rüzgardı. Geceleri, Samanyolu'nun parlak kuşağının altına tam bir sessizlik çöktü. Başka bir çağa girme duygusu elle tutulur ve biraz da sinir bozucuydu.
* * *
Mungo Adamı yaklaşık 40.000 yıl önce bu arazide yürüdüğünde, tatlı su gölü yaklaşık 25 fit derinliğindeydi, vahşi yaşamla iç içeydi ve etrafı altın sazlarla kaplı ormanlarla çevriliydi. Avustralya'nın geri kalanı gibi, bir zamanlar, Aborjin avcı-toplayıcılar gelmeden önce 800 milyon yıllık tecrit sırasında gelişen tuhaf bir antipodean hayvanat bahçesi olan megafauna'nın alanıydı. İki tondan fazla ağırlığa sahip Diprotodons adlı devasa tüylü wombatlar, Genyornis adlı uçamayan kuşlar ve dokuz metrelik bir kanguru olan Macropus titan vardı. Megafauna'nın kaderi ne zaman mühürlendi homo sapiens 47.000 ila 65.000 yıl önce Avustralya kıyılarına indi. Bilim adamları, yaklaşık 1.000 sapien'in, düşük okyanus seviyeleri sayesinde, o zamanlar sadece 60 mil uzakta olan Endonezya'dan tekneyle seyahat ederek Avustralya'nın ilk insan sakinleri olduğuna inanıyor. Bilim adamları şimdi deniz yolculuğunu insanlık tarihinde önemli bir olay olarak görüyorlar: Tarihçi Yuval Noah Harari'ye göre, en az Kolomb'un Amerika'ya yolculuğu veya Apollo 11'in aya yaptığı sefer kadar önemliydi. Sapiens: İnsanlığın Kısa Tarihi . En son bilimsel teoriler, megafaunanın yeni gelenler tarafından neslinin tükenene kadar avlandığını ve Mungo Man zamanında ortadan kaybolduğunu ileri sürüyor. Ancak manzara yine de boldu, bir Aussie Garden of Eden: Middens, sakinlerin göl sularından balık, midye ve yabbies (tatlı su kerevitleri) topladığını ve küçük keselileri tuzağa düşürdüğünü, emu yumurtaları topladığını ve tatlı patates yetiştirdiğini ortaya koyuyor.
Mungo Gölü'nün doğu tarafında yer alan asırlık bir lunet dizisi olan muhteşem Çin Duvarları oluşumu, 20 mil boyunca uzanır ve 130 feet'e yükselir.(David Maurice Smith)
Sonraki bin yıl, iklim değişikliğini epik bir ölçekte gördü. Son buzul çağı 30.000 yıl önce başladı; 18.000 yıl önce sona erdiğinde, eriyen buzullar Avustralya kıyı su seviyelerini 300 fit yükselterek modern ana hatlarını oluşturdu. Willandra çevresindeki iç göller (aslında 19 tane var) kurudu ve boşaldı; Her birinin doğu kanadı boyunca, amansız dış rüzgarlar, lunette adı verilen hilal şeklindeki kum dağını yarattı. Manzara kurak olsa da, göçebe Aborijin grupları, 3TTG'ler, çölden nasıl geçineceklerini biliyorlardı ve burayı düzenli bir buluşma yeri olarak kullanmaya devam ettiler.
Ancak 1788'de Sidney'de ilk İngiliz yerleşiminin kurulmasından sonra değişimin hızı katlanarak hızlandı. Avustralya'nın ilk sakinleri için bir felaketti. Birkaç on yıl içinde, İngiliz kaşifler Willandra bölgesine geldiler ve ardından beyaz yerleşimciler akın etti. 1870'lerde, sömürge polisi Aborijin halkını zorla topraklardan rezervlere ve dini misyonlara taşıdı ve çiftçiler istasyonlar (çiftlikler) yaptı. Aborijin kültürü ilkel olduğu gerekçesiyle reddedildi; Aborijin halkını düşünen birkaç İngiliz bilim adamı, onların nispeten yakın zamanda karaya çıktıklarına inanıyordu. İskoç kurucuları tarafından St. Mungo'nun adını taşıyan istasyonda her yıl yaklaşık 50.000 koyun kırkıldı ve toynakları kuru göl tabanından üst toprağı sıyırdı. İthal keçiler yerli ağaçları yemiş; ithal tavşanlar yuvalarıyla dünyayı delik deşik ettiler; ve domuz ayaklı bandicoot ve kıllı burunlu wombat gibi savunmasız keseliler ortadan kayboldu. Koyunların kaldırdığı kum, onu birbirine bağlayan doğal bitki örtüsünü sıyırarak bir lunet'i kazımaya başladı. Kum yayı, muhtemelen Çinli işçiler tarafından Çin Duvarları olarak adlandırılan doğal bir tuhaflıktı.
(Guilbert Gates)
1960'lara kadar, bölge beyaz Avustralyalılar tarafından hâlâ o kadar az biliniyordu ki, göllerin isimleri yoktu. 1967'de bir jeomorfoloji profesörü Broken Hill'den Melbourne'e uçup pencereden dışarı bakana kadar haritaların dışında kaldı. Aşağıdaki çöldeki soluk şekilleri gördü ve onları fosilleşmiş göl yatakları olarak tanıdı. Canberra'daki Avustralya Ulusal Üniversitesi'ne (ANU) geri döndüğünde, orta yaşlı bir öğrenciye, Avustralya'da eski iklim değişikliği üzerinde çalışan duygusal bir jeolog olan Jim Bowler'a araştırma yapmasını önerdi. Bowler, ziyaretin hayatını değiştireceğinden habersizdi.
* * *
Şimdi 88 ve Avustralya'da bir efsane olan Bowler, bir zamanlar Antipodlar'daki en katı İngiliz olarak kabul edilen Viktorya dönemi anıtlarının bulunduğu Melbourne'ün düzenli bir sahil banliyösü olan Brighton'da yaşıyor. Başımı Bowler'ın bungalovuna soktuğumda, karısı Joan, onu yolun karşısında, çalışmayı sevdiği kamyonetinin içinde otururken görmemiş olmama şaşırdı. Biraz tuhaf biri, dedi, beni araba yoluna götürürken başını iki yana sallayarak. Ama sanırım tüm akademisyenler öyle.
Bowler gerçekten de gümüş bir Nissan'ın ön koltuğunda oturuyor, dizüstü bilgisayarına dokunuyor ve etrafı notlar, kalemler ve elektrik kablolarından oluşan bir kaosla çevriliydi. Biraz huzur bulabileceğim tek yer burası, diye güldü. Uzun süredir bir üniversite profesörü olmasına rağmen, ince yapısı ve güneşten dövülmüş cildi, gençliğinin Karlı Dağlarda patates çiftçiliği ve sığır toplamasının yanı sıra Avustralya'nın en zorlu köşelerinden bazılarında on yıllardır saha jeologu olarak çalıştığını hatırlatıyordu. Beyaz çene sakalı ona Edward dönemi ilahiyatçısı havası verse de, yanında haki bir Buşman yeleği ve bir Akubra şapkası ile her an safariye çıkacakmış gibi giyinmişti. (Bir süre Cizvit rahip olmak için okudu.) Bowler biraz yer açmamı ve köşeyi dönüp Port Phillip Körfezi'ne gidebilmemiz için yolcu koltuğuna geçmemi önerdi. Orada, arabada oturup sahildeki martılara bakarak taşrayı canlandırdı.
Mungo Man'in kalıntılarını keşfeden Jim Bowler, kamyonunu genellikle bir ofis için kullanıyor.(David Maurice Smith)
Bowler ilk olarak 1968'de buzul çağı jeolojisini haritalamak için Mungo Gölü'ne gitti. İklim değişikliğinin manzara üzerindeki etkisini görebiliyordum, diye açıkladı. Havzalar gösterge gibiydi. Ama suyu takip ederseniz, insanoğlunun hikayesini takip edersiniz. Kaçınılmaz olarak kendimi eski insanların ayak izlerinde yürürken buldum. Bowler, lunetlerin açıkta kalan katmanlarının, son 100 bin yılda manzaranın bir X-ışını oluşturduğunu fark etti. Haftalarca bir motosiklet üzerinde keşif yaparak, gölleri ve başlıca jeolojik katmanları koyun istasyonlarından sonra adlandırdı: Gol Gol, Zanci, Mungo. Görmeyi ummadığım her türlü şey yerden fırlıyordu, diye hatırladı. İnsanlar tarafından taşınmış gibi görünen deniz kabukları ve taş parçaları bulurdum. Tabakalar onları 20.000 yaşın üzerinde bir yere yerleştirdi, ancak arkeologlar ona inanmadı: Geleneksel görüş, Aborijin halkının en erken 20.000 yıl önce çok uzaklardaki kuzey Avustralya'ya geldiğiydi.
İlk keşfi - Mungo Lady olarak adlandırılacak bir iskelet - geçmişe bakıldığında gelişigüzel bir olaydı. 15 Temmuz 1968'de Bowler, Mungo'nun kıyı şeridinde kömür ve kemik parçaları gördü, ancak haberler ANU'da kayıtsızlıkla karşılandı. O ve iki meslektaşı, bir VW Kombi otobüsünün yakıtını ve bir motelde iki geceyi karşılamak için 94 dolarlık bir araştırma hibesi almaya karar vermeden önce sekiz ay aldı. Bowler, üçlü kumu temizlediğinde, bir parça kafatasının düştüğünü hatırlıyor. Sonra bir çene kemiğinin bir kısmı ve ardından bir insan dişi geldi. Ceset yanmış, kemikler ezilmiş ve ateşe geri dönmüştü.
Gruplardan biri olan Alan Thorne adlı bir ANU fiziksel antropologu, kemikleri bir bavul içinde Canberra'ya geri taşıdıktan sonra, 500 parçadan kafatasını yeniden inşa etmek için altı ay harcadı. Sonuç, şüphesiz bunun böyle olduğunu kanıtladı. homo sapiens - 25 yaşlarında ince bir kadın. Keşif, eserleri belirli zaman dilimlerine yerleştirmek için karbon tarihleme (organik maddenin radyoaktif bir izotopu olan karbon-14'ü ölçen) gibi bilimsel teknikleri kullanan yeni arkeolojinin öncü günlerine denk geldi. Mungo Lady'nin tarihi 26.000 yıl olduğunda, Charles Darwin'in yanlış yönlendirilmiş takipçileri tarafından öne sürülen, Aborijin halkının ilkel Neandertal benzeri bir türden evrimleştiğini öne süren, 19. yüzyıldan kalma kalıcı ırkçı düşünceyi yok etti.
Smithsonian araştırmacıları, insan kalıntılarını denizaşırı ülkelerdeki yerli insanlara iade etmek için yeni bir politika oluşturuyor - Emily Toomey
Bugün Smithsonian'ın Ulusal Doğa Tarihi Müzesi (NMNH) tarafından yapılan koleksiyonlarla ilgilenir. 1948 Arnhem Land'e Amerikan-Avustralya Bilimsel Seferi . Avustralya kurumları, Smithsonian ve National Geographic arasındaki bir işbirliği, on aylık girişim, bugün hala incelenmekte olan binlerce biyolojik örnek ve kültürel öğe ortaya çıkardı. Araştırmacılar tarafından görevlendirilen Aborijin kabuğu resimleri, bu sanat formu hakkında küresel bir farkındalık yarattı. Onlarca yıldır 40'tan fazla Aborijin bireyinin kalıntıları NMNH'de tutuldu. 2010 yılına kadar, Avustralya'daki yetkililer ve yerli gruplarla birlikte çalışan müze, Avustralya hükümetinden ödünç alınan Arnhem Land kalıntılarını iade etmişti ve müze, Avustralya'daki diğer yerlerden toplanan kalıntıları ülkelerine geri göndermek için Aborijin gruplarıyla yakın bir şekilde çalışıyor. Küreselleşmenin küratörü Joshua A. Bell, Arnhem Land kalıntılarının Avustralya'ya iade edilmesinin, uluslararası geri dönüş için daha resmi yönergeler oluşturmamıza yardımcı olduğunu söylüyor.
Ancak Bowler'ın beş yıl sonra dünya manşetlerini oluşturan Mungo Man'i keşfetmesi oldu. 26 Şubat 1974'te, şimdi doktorasını yaparken, alışılmadık derecede şiddetli yaz yağmurları vurduğunda tekrar Mungo Gölü'ndeydi. Kum tepelerinde bozulmamış yeni bir yüzey olduğunu hatırlıyor. Mungo Lady'yi bulduğu yere geri döndü ve aynı jeolojik ufku takip etti. Beyaz kemiği gördü. Kumu fırçaladım ve bir çene vardı, bu da vücudun geri kalanının yerde olabileceği anlamına geliyordu. Yakındaki çiftlikte bir telefon bulmak için acele etti. Ne mutlu ki işe yaradı! Herhangi bir binadan 100 mil uzaktaydık.
Bu sefer, ANU arkeologları olay yerine aceleyle geldiler. Bozulmamış bir erkek iskeleti bulmak için kumu düzleştirmeleri yeterliydi. Törenle gömülmüştü; elleri leğen kemiğinin üzerinde katlanmıştı ve kafatasından beline kadar kırmızı aşı boyası izleri onu sarmıştı. Hardal çok uzağa taşınmıştı - en yakın kaynak 130 milden uzaktaydı - ve ya cesedin üzerine boyanmıştı ya da mezarın üzerine serpilmişti. Bowler, bunun olağanüstü öneme sahip bir ritüel alanı olduğunu aniden fark ettik. Bu bir şoktu. Kumda oturuyorsunuz ve aniden sizin dışınızda bir şey olduğunu fark ediyorsunuz. Bir sonraki sürpriz, karbon tarihlemesinin Mungo Man'i 40.000 ila 42.000 yaşında (Batı Avrupa'daki Cro-Magnon sitelerinden yaklaşık 5.000 yıl daha yaşlı) gösterdiği zaman geldi. Araştırmacılar Mungo Lady'yi tekrar test ettiler; yeni veriler, Mungo Man ile aynı zamanlarda yaşadığını gösterdi.
Haber, insan göçünün zaman çizelgesinde devrim yarattı ve bunu kanıtladı. homo sapiens Doğu Afrika'dan Asya'ya ve Amerika'ya yapılan büyük göçün bir parçası olarak bilim adamlarının hayal ettiğinden çok daha önce Avustralya'ya gelmişti. Mungo sonrası, en muhafazakar başlangıç tarihi, türümüzün 70.000 yıl önce Asya kıtasını geçmek için Afrika'yı terk etmesi ve 47.000 yıl önce Avustralya'ya ulaşmasıdır. (Diğerleri, Avustralya'ya Aborijin varışının 60.000 yıl önce olduğunu ve bu da göçün başlangıç tarihini daha da geriye ittiğini öne sürüyor.)
Mungo Man'in Aborijin kültürünü anlamak için kastettiği şey de devrimciydi. Bowler, Mungo'ya kadar Aborijinlerin sık sık aşağılandığını söyledi. Cahil vahşilerdi, hainlerdi. Aniden burada olağanüstü gelişmişliğin yeni bir göstergesi belirdi. Şimdiye kadar bulunan en eski ritüel mezarlık olan vücuda saygıyla muamele edilmesi, Mısır piramitlerinden çok önceleri ölümden sonraki yaşamla ilgili bir endişeyi ortaya çıkardı. Mungo Man'in alt çenedeki köpek dişlerinden ikisi de muhtemelen bir ergenlik töreninin sonucu olarak eksikti ve yakınlarda bulunan dairesel bir şöminenin kalıntıları vardı. Bowler, sonuçları sindirmem uzun zaman aldı, dedi. Bugün Aborijin halkı ölüleri temizlemek için hala duman kullanıyor. Aynı ritüel ve 40.000 yıl önce oradaydı. Tüm kanıtlar muhteşem bir sonuca işaret ediyor: Aborijin halkı gezegendeki en eski sürekli kültüre aittir.
* * *
Bilim adamları tarafından bir zafer olarak sunulan Mungo Man'in keşfinin haberi, Aborijin topluluklarında öfkeye yol açtı; atalarının anavatanından kovulması konusunda kendilerine danışılmadığı için öfkeliydiler. Mutthi Mutthi ihtiyarı Mary Pappin, herkes gibi ben de gazetede okudum, diye hatırlıyor. Gerçekten üzüldük. Arkeolojik çalışmalara yönelik ilk sessiz protestolar, yıllar önce, annesi Alice Kelly tarafından yönetilen ve yeni kazılarda diğer kadınlarla birlikte ortaya çıkan ve jargonu anlayabilmesi için bir sözlük taşıyan bir açıklama talep eden Mungo Lady'ye karşı başlamıştı. Annem mektuplar yazdı, kızını hatırlıyor. Ne çok mektup var! Mungo Man'i kaldırmak, bilimsel kibirin zirvesi gibi görünüyordu. Gerginlikler 1970'lerin sonunda öyle bir noktaya ulaştı ki, 3TT'ler Mungo Gölü'ndeki kazılara ambargo koydu.
En solda, Çin Duvarları olarak bilinen Mungo Ulusal Parkı'nın eşsiz manzarası, değişen kumun bitki örtüsü tarafından yakalanmasından kaynaklanan kum tepeleri ve lunetlerin birleşimi. Doğru, Mutthi Mutthi kabilesinden bir yaşlı olan Mary Pappin, Mungo Man'in ülkesine geri gönderilmesi için kampanya yürüttü.(David Maurice Smith)
Mungo Man, tam olarak Avustralya'nın ırk ilişkilerinde sömürge dönemine kadar uzanan bir krizle boğuştuğu bir zamanda ortaya çıktı. İlk İngiliz yerleşimciler, Dreamtime mitolojisine dayanan toprakla derin manevi bağlarını görmezden gelerek, Aborijin halkını köksüz göçebeler olarak yanlış bir şekilde reddetmişti. Bunu, katliamlar ve zorunlu göçler içeren, ilan edilmemiş bir sınır savaşı izledi. Beyazlar, bazı durumlarda yerli ırkların evrimsel ölçekte Anglo-Saksonlardan daha düşük olduğunu kanıtlamak için, İngiltere, Avrupa ve Amerika'daki müzelerde incelemek ve sergilemek için, genellikle mezar alanlarını yağmalayarak veya hatta kan banyolarından sonra Aborijin iskeletlerini topladılar. Korkunç ticaret Avustralya'da 1940'lara kadar devam etti (ABD'deki Kızılderili kalıntıları için olduğu gibi); son resmi sefer, ortak bir Avustralya-ABD Smithsonian Enstitüsü ve diğerlerini içeren ve tartışmalı hale gelecek çabalar 1948'de gerçekleşti. Aborijin halkı, her çıkarmayı içten gelen bir hakaret olarak hissetti.
Bu kasvetli durum, 1960'larda ABD'deki sivil haklar hareketi ve Kızılderili kampanyalarından etkilenen Aborijin aktivistlerin kendilerine vatandaşlık verilmesini, oy hakkını ve 1970'lere gelindiğinde geleneksel anavatanlarının mülkiyetini talep etmeleriyle değişmeye başladı. 3TTG'ler ve bilim adamları arasındaki soğukluk, ANU'nun Mungo Lady'yi geleneksel sahiplerine iade etmeyi kabul ettiği 1992'de çözülmeye başladı. Genç Aborijin halkı korucu, arkeolog ve miras görevlisi olarak eğitildikçe ilişkiler gelişti ve 2007'de 3TTG'ler parkların ortak yönetimini kazandı. Ancak Mungo Man'in kaderi üzerinde bir açmaz kaldı.
Dengeyi bozan Jim Bowler'ın desteğiydi. 2014 yılında, geniş çapta duyurulan bir başyazıda Mungo Man'in eve gitmesine yardım etme sorumluluğunu hissettiğini yazdı. Engellendim! şimdi gülüyor. 'Bowler yel değirmenlerini devirdi!' dediler. O da Don Kişot gibi orada.' Bilim adamları, DNA araştırmalarındaki ve gelişmiş X-ışını testlerindeki gelecekteki gelişmelerin bir gün erken insanların diyet, yaşam beklentisi, sağlık ve kültürel uygulamaları hakkında yeni anlayışlar ortaya çıkarabileceğinden, iskeletin güvende tutulması gerektiğini savundu. veya insanlığın kökenleri hakkında. (Yaptı homo sapiens tek bir Afrika Havvasından mı evrimleşiyorsunuz yoksa ayrı yerlerde mi gelişiyorsunuz? Türümüz bilinen diğer insan türlerini alt mı etti? Homo neanderthalensis ve ayakta adam , ya da onlarla iç içe mi?)
Aborijinlerin geri dönüş süreci, Avustralya hükümetinin geri dönüşlerin koşulsuz olmasını tavsiye ettiği 2002'de hızlandı. Kızılderili kalıntılarının iadesini federal yasaların yönettiği ABD'den farklı olarak, direktifin yasal bir gücü yoktu; yine de, Avustralya kurumları tartışmasız daha fazla enerjiyle yanıt verdi. Bir miras görevlileri ağı, müze koleksiyonlarını boşaltmak için Avustralya'nın her yerindeki Aborijin topluluklarıyla sistematik olarak bağlantı kurmaya başladı. Sidney'deki Avustralya Müzesi'nde geri dönüş için proje yöneticisi olan Phil Gordon, proaktif olmaya çalışıyoruz, diyor. İnsanlar da bizimle iletişime geçiyor. Sizi telefonla ararlar: 'Hey! Atalarımdan herhangi birine sahip misin?'
Mungo Ulusal Parkı'ndaki ziyaretçi merkezindeki bir sergi, insanların Aborjin topraklarından çıkarma konusunda tereddüt ettikten sonra bir özür mektubu ile birlikte parktan alıp geri verdikleri nesneleri gösteriyor.(David Maurice Smith)
Mungo Man'in dönüşü, bu sömürgecilik karşıtı değişimin doruk noktasıydı. Mungo Man'in geri dönmesini isteyen resmi mektubu yazan Aborijin miras görevlisi Kelly, bunun geçmişteki yanlışları düzeltmekle ilgili olduğunu söylüyor. Canberra'daki Michael Pickering, yaşamları boyunca tutumların tamamen tersine döndüğünü gören birçok yaşlı beyaz Avustralyalı müze çalışanından biriydi. Bana 22 yaşında sorsaydın, kabul etti, bunun bilime karşı bir suç olduğunu söylerdim. Ama şimdi daha yaşlı ve daha akıllıyım. Bilim kötü bir şey değildir. Ancak toplum, diğer bilgi biçimlerinden de yararlanır. Geri dönüşten, kemiklerin depoda toz toplamasına izin vermekten çok daha fazlasını öğreniyoruz.
Tüm bu duygular, Kasım 2017'de Mungo Gölü'ne el oyması tabutun yapraklarla kaplanmasıyla bir araya geldi. Sigara içme töreni başladığında, çölden ve tabutun üzerinden süpürülen bir iradeli (toz şeytan) olan Jason Kelly'yi hatırlıyor. Eve gelen Mungo Man'in ruhuydu, dedi. Bir son değil, bir başlangıç gibiydi. Sadece bizim için değil, Avustralya için de iyileşmenin başlangıcıydı.
* * *
Bugün, kemikleri Aborijinlere iade edilen Mungo Adam, muhtemelen gelecek yıl gerçekleşecek olan yeniden gömülmeyi bekleyen geçici gizli bir yerde yatıyor. Park ziyaretçi merkezine gittiğimde, bir korucu Sadece Personel Girişi yazan bir kapıyı işaret etti. Arkada, diye itiraf etti. Ama merak etme dostum, o güvende. Bir banka kasasında. Ziyaretçilere Jim Bowler tarafından kemiklerin bulunduğu noktayı göstermeye başladığında yanındaki korucu gözlerini devirdi ve mırıldandı, Bunu insanlara söylememelisin!
İnsan varlığı, bir Aussie sitcom unsurlarına sahip olabilir, ancak manzara, taşradaki en ürkütücüdür. Alacakaranlıkta Çin Surları'na tırmandım, dalgalanan Sahra benzeri kum tepelerini geçtim ve sarp kuleler arasında bir wombat kaburgalarını ve kireçlenmiş ağaç gövdesi parçalarını süpürdüm. Sadece 130 fit yüksekliğinde olmasına rağmen, kum tepeleri düz çölün üzerinde yükseliyor. Mungo Man ve Mungo Lady'nin kumdan çıktığı güneye baktığımda, 42.000 yılın gerçekte ne anlama geldiğini kavramaya çalıştım. Roma İmparatorluğu kabaca 1.500 yıl önce sona erdi, Truva 3.200 yıl önce düştü, Gılgamış Destanı yaklaşık 4.000 yıl önce yazılmıştır. Bunun ötesinde, zaman çözüldü.
2003 yılında Mungo Gölü yakınlarında başkalarıyla birlikte bulunan 21.000 yıllık bir ayak izinin döküm kopyası. Bunlar, dünyadaki en büyük buz devri ayak izleri setidir.(David Maurice Smith)
Sonunda kendimi bir buz devri ailesiyle avlanırken bulduğumda tarihöncesine zihinsel bir sıçrama yaptım. 2003 yılında, genç bir Aborijin korucu Mary Pappin Jr. (aktivist Alice Kelly'nin torunu), Mungo Gölü yakınlarında şaşırtıcı bir keşif yaptı: 560'tan fazla ayak izi, daha sonra yaklaşık 21.000 yaşında olduğu ortaya çıktı. Pleistosen yaşamının bu mucizevi görüntüsü, güneşte beton gibi kuruyan gölün etrafındaki yumuşak kilde yürüyen 12 erkek, dört kadın ve yedi çocuğu içeriyordu. Ayak izleri daha sonra sürüklenen kumlara daldırılmış ve korunmuştur.
Ayak izleri dün yapılmış gibi görünüyor. Uzman izleyiciler tarafından yapılan analizler, muhtemelen geniş bir aile olan grubun, uzun mesafe koşucularının sabit hızında hareket ettiğini ortaya koyuyor. Erkekler çoğunlukla grubun dışındaydı, belki de avcılık düzenindeydi; bir noktada durup mızraklarını dayadılar. Adli analizin önerdiği en uzun erkek, 12 fit büyüklüğünde 6 fit-6 idi. Görünüşe göre bir adam bir bacağını kaybetmiş ve koltuk değneği yardımı olmadan zıplamış. Yetişkinlerden bir diğeri çocuklarla daha yavaş yürüyordu - biri ne hakkında konuştuklarını merak ediyor. Bir anda milenyum buharlaştı.
* * *
Sıradan bir ziyaretçi bile bu dünya dışı ortamda kozmik flaşlara sahip olabiliyorsa, Jim Bowler, Mungo Gölü'ne daha yüksek bir güç tarafından yönlendirildiğini hissetmeye başladı. Tam Mungo Man'in iskeleti ortaya çıkmaya başladığında orada olma olasılığı - ve her şeyi tamamen bozulmamış bulma! Güler. Milyonda birdir. 90'a yaklaşırken, kişisel anlatısını daha büyük sorunlara bağlayacak bir kitabı tamamlamak için yarışıyor. Mary Pappin bana şunları söyledi: 'Mungo Man ve Mungo Lady, onları bulamadınız. Seni buldular!” diyor. Beyaz Avustralyalılara Aborijin halkına yapılan adaletsizlikleri kabul etme zamanının geldiğini söylemek gibi iletecekleri mesajları vardı.
Jeoloji doktoru ve zamanı geçmiş Cizvit olan Bowler da Batı kültürünün yerli dünya görüşünü takdir etmesini istiyor: Aborijin halkından öğrenecek bir şeyimiz var mı? O sorar. Ve eğer öyleyse, ne? Uykusuz gecelerde Mungo Man'in kendisinden rehberlik ister. Aborijin halkının toprakla derin bir manevi bağı vardır. Koyu sarı Mungo Adam'ın gömülü olduğu şey, kozmosa bir bağlantıydı. Batı kültürü bu bağlantıları kaybetti. Aborijin halkı, Yerli Amerikalılar ve diğer yerli gruplar tarafından hikayelerin ve mitlerin kullanılması da insanın derin anlam özlemini tatmin eder. Bilim, gizemleri açıklamakta zorlanır. Bilimsel olanın ötesinde bütün bir gerçeklik var.