Felsefe derslerinin muhatabına kazandırdığı iki temel özellik vardır. bunlardan biri; meseleleri kavramsal düzeyde ele almak yani ıstılahlar düzeyinde meseleye bakmaktır.
Kavramın bir üst aşaması ‘’ıstılah’’ olarak tanımlanır. Tartışmaların sağlıklı bir biçimde yürütülmesini mümkün kılan kavramlar için kullanılan ıstılah kelimesinin sulh yani barış sözcüğünden türetilmiş olması boşuna değildir. Çünkü kişi kullandığı ıstılahlarla aklı fesattan, dolayısıyla entelektüel ortamı fitneden korur. Böylece hem kendisinin anlaşılmasını hem de dinleyen insanların kendisini anlamasını sağlar.
Sağlıklı bir anlaşma dolayısıyla iletişim ancak ve ancak sınırları belirli, açık ve seçik olan kavramlarla mümkündür. Türkçedeki savaş kelimesinin sav sözcüğüyle ilişkisi, hiç şüphesiz bütün savaşların savlarla başladığını gösterir. Tersi de doğrudur. Bütün sulhlar/barışlar da ıstılahlarla başlar.
Felsefe eğitimi almış bir kişinin kazandığı ikinci özellik: Tartışılan konunun hangi zemin üzerinde ele alınması gerektiğinin bilincinde olmasıdır. kişi ele alınan konunun, Siyasi, Sosyolojik, Teolojik yada Felsefi bir alana taalluk etmesine göre konunun hangi zemin üzerinde konuşulacağı bilgisini edinir.