(d.1853 / ö.1938)
Anadolu’da bulunan velilerdendir. Adı Mehmed Nuri olup, babasının adı Ali Rıza Efendi’dir. 1270 (m.1853) yılında doğdu. Tahsil hayatını tamamladıktan sonra devlet hizmetlerinde görev ifa etti. 1312 (m.1894) yılında büyük bir veli olan babasından hilafet aldıktan sonra, onun yerine ders vermeye başladı. Bir süre sonra Harput müftülüğüne tayin olundu. Meşrutiyetin ilanından sonra iki dönem Harput-Elaziz mebusu oldu. Hacı Mehmed Nuri Efendi, sözü sohbeti yerinde, mert, dürüst, hak ve hukuka son derece uyan, bu hususta titizlik gösteren bir zat idi. Devrin olayları hakkında fikir açıklamaktan hiç çekinmezdi. Bölge halkı ve aşiret reisleri üzerinde büyük nüfuz sahibiydi. 1329 (m.1913) yılında hac farizasını yerine getirmek üzere hacca gitti. Dönüşle zühdî hayatına devam etti. Taliplerine sohbet etmekten ayrılmadı. Şeyh Said isyanı sırasında Mehmed Nuri Efendi, İzmit’te mecburî ikamete tabi tutuldu. Bu sırada çok eziyet ve sıkıntı çekti. Uzun süre sonra serbest bırakıldı. Harput’a döndükten sonra bir süre sonra 1355 (m.1938) yılında vefat etti. Harput Meteris’teki aile mezarlığına defnedildi.