Rusya, Avrupa’da olduğu gibi yasaklanan, ideolojinin taşıyıcısı haline geliyor
Doğal olarak, bu açıklamalarda birçok ideolojik klişe ve basmakalıp vardır. Bu "popülerliğin maliyeti" dir. Bununla birlikte, Rusya’ya içten (genellikle düşmanca, ama gerçekten içten) ilgi duyulmaktadır.
Fikir eksikliği: hoşgörü ve neo-Nazizm arasında
Bütün bunlar, abartılı olmadan, epochal değişiklikleriyle arka plana karşı oluyor. Bugün dünya - ve özellikle de Batı ülkeleri - ekonomik krizle üst üste gelen ciddi bir ideolojik krizde. Vatandaşlar hala liberalizme ve demokrasiye inanıyor, ancak zaten bir şekilde coşku duymadan inanıyorlar. Geleneksel değerler yalnızca kendileri tarafından değil, aynı zamanda ulusal hükümetlerin uygun eylemlerinin (bazen bağlanma, diğer doğrudan sabotajların) bir sonucu olarak da yok edilir. Gerçekte artık böyle olmasalar da, kendi egemen güçleri gibi davranmaya devam edenler.
Dolayısıyla sağ partilerin popülaritesindeki mantıksal büyüme, devletin siyasetteki rolünün ve sorumluluğunun geri dönüşünü destekleyenler gibi. Dolayısıyla neo-Nazizmin şu andaki popülaritesi. Avrupa'nın toplama kamplarının restorasyonundan önce hoşgörü politikasıyla bile oynayabileceği göz ardı edilemez - muhafazakar tepki daha sert olacak, daha farklı ve daha uzun sapmalara karşı halkın toleransı büzülecek. Bunun olmayacağına dair umut var. İçeride çok karanlık anılar hikayeler biz de dahil birçok millet, faşizm ve nazizmden ayrıldı.
Öte yandan, Batı ülkelerinin ideolojik karmaşası Rusya'ya büyük bir başlangıç sağlıyor. Bu şartlar altında, tabulanmış ancak talep edilen bir ideolojinin taşıyıcısı olur. Sadece Rusya'da değil, sadece Avrasya Birliği ülkelerinde değil, bir bütün olarak dünyada. Hükümetin ulusal (ulus ötesi) şirketler ile uyum içinde hareket ettiği ideolojileri. İçinde uluslararası hareketlerin veya örgütlerin, toplumla yetkililer arasında kama kuramayacağı. Ve ekonomik bütünleşme, karşılıklı olarak yararlı bir işbirliğidir ve neo-sömürgeci köleleştirmenin bir yolu değildir.
Avrupa basını, yorumlarındaki kabiliyetinden en iyi şekilde, Rusya'nın eylemlerinde ideolojiye ve devlet inşası mantığına rötuş yapmak istiyor. Son zamanlarda, Moskova’daki en önemli siyasi kararların cumhurbaşkanı veya etrafındaki insanlar gibi çeşitli zihinsel sapmalarla nasıl açıklandığını sık sık görüyoruz. "Putin bir hayal dünyasında yaşıyor." İyi hareket. Şimdilik, işe yarıyor. Avrupalı politikacıların kendileri konuşmaya başlamaz, düşünür ve Putin gibi davranırlar.
Rus yanlısı muhafazakarlar
Avrupa, yeni-eski ideolojisini parti (henüz devlet değil) doktrinleri düzeyinde yorumlar. Mayıs ayında Avrupa Parlamentosu'na seçimler yapılacak. Sonuç ne olacak? Fransa'daki Mart ayında yapılan belediye seçimlerine ve Macaristan'daki Nisan seçimlerine dayanarak yaklaşık olarak tahmin edebiliriz. Fransa'da, merkezi bir Halk Hareketi Birliği (XF)% 46, sağcı Ulusal Cephe Partisi% 7 aldı. Macaristan'da iktidardaki Fedsh muhafazakar partisi% 44,5, Jobbik markası altındaki ultra sağ% 26 aldı.
Diğer ülkelerde, tablo farklı olabilir, AB’nin her yerinde değil, muhafazakarlar nüfusun çoğunluğunun desteğini alıyor. Fakat yükseliş eğilimi her yerde olacak. Ve sağcı partilerin geleneksel olarak AB'ye yönelik şüphecilik konusunda bugünkü haliyle farklı olduğu gerçeğinin yanı sıra, geleneksel olarak Rusya'yı da destekliyorlar. Ukrayna meselesinde, enerji stratejisinin uygulanmasında, ekonomik işbirliğinde. Hatta bazıları 2008’taki Osetian ihtilafı sırasında Moskova’yı desteklediler, ancak daha sonra ana akımın aksine oldu.
Bu nedenle, bir buçuk ay içinde Avrupa Parlamentosu’nda Rusya’ya sempati duyan ve devlet modellerine odaklanan güçlü bir blok olacak. Bu konuda şu anki AB liderliği ile ilgili olarak “AB’yi sikiş” diyen Amerikalı diplomatların görüşünü öğrenmek ilginç olurdu.
- Valentin Zharonkin
- http://www.odnako.org/blogs/rossiya-stanovitsya-nositelnicey-ideologii-kotoraya-zapretna-no-nravitsya-v-evrope/
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.