“Ah!”
Shui Meiyin, bilinçsizce ileriye doğru bir adım attığında şaşkın bir çığlık attı ancak bu sefer müdahale etmedi. Yun Che, Jin Yue'yi öldürmeyeceğini ya da sakat bırakmayacağını söylediğinden, sözünden geri dönmeyeceğini biliyordu.
“...” Jin Yue'nun yüzü tüm rengini kaybetmişti. Konuşamadı hatta mücadele edemedi ve gözleri her geçen saniye daha da karardı.
Yun Che'nin gözleri buz gibi soğudu, karanlık elinden sızdı ve Jin Yue'nin boynundan güneş pleksusuna ve alt karnına yayılmaya başladı. Karanlık, yetişkin bir adamın avucunun büyüklüğünde karanlık bir sigil oluşturmadan önce bu iki yerde hızla toplandı.
Vücudunda bıraktığı karanlık ize bakarken, soğuk bir şekilde şöyle dedi: “Şu anda utançla dolu musun? O zaman bu utancın ruhuna girmesine izin ver, böylece bu anı asla unutmayacaksın.”
Ailesi ölmüştü... bu yüzden bu insanları nasıl bu şekilde serbest bırakabilirdi!?
Konuşmayı bitirdikten sonra, Jin Yue'nin boynundaki tutuşunu gevşetti ve dikkatsizce onu bir kenara itti.
Jin Yue ağır bir şekilde yere düştü ve hemen cenin pozisyonuna kıvrıldı. Şeytani güç tarafından kirletilen yeşim bedenini örtbas etmek için panik içinde bir ay ışığı tabakası yarattı ama ruhuna oyulmuş olan utancı asla gizleyemezdi.
“Dinle, bu siyah mühür tam olarak koyduğum yerde kalsa iyi olur. Sakın ondan kurtulmaya çalışmayı düşünme. Eğer varlığının yok olduğunu hissedersem... geri dönüp tüm klanını yok edeceğim!”
Yun Che sadece bu siyah sigili yaratmak için karanlık kaynak enerjisini kullanmakla kalmadı, aynı zamanda ruh gücünün bir kısmını da kullanmıştı. Bu nedenle, işaret kaldığı sürece Jin Yue'nun yerini hissedebilecekti.
Başka bir deyişle, bu aynı zamanda her zaman Yun Che'nin dikkatli gözünün altında olacağı ve bir zamanlar Yun Che'ye karşı bir şey yapmayı hiç düşünmemiş olmasına rağmen ona karşı herhangi bir eylemi yapmayı unutabileceği anlamına geliyordu.
“Bu halihazırda sana verebileceğim en büyük bağışlama ve lütuf!”
“Sana bir tavsiye daha vereceğim. Bu hayatta bir erkek bulmayı unutmalısın çünkü seni kişisel olarak kutsadığım bu karanlık sigili görürlerse... Tsk!”
Shui Meiyin, Yun Che'nin arkasında dururken, karanlık kötülüğün ondan bir kez daha alevlendiğini hissetti. Narin kafası aşağıya inerken alt dudağını sert bir şekilde ısırdı.
“Öhö, öhö, öhö...”
Jin Yue, şiddetli bir öksürük nöbeti tarafından ele geçirildiğinde karlı boynunu nazikçe tuttu ancak bundan sonra tek bir kelime söylemedi. Diğer eli sessizce arkasındaki bir kir parçasına dikildi. Elinde çok küçük bir şey tutuyordu... ve çok sıkı tutuyordu sanki Yun Che'nin göreceğinden korkuyordu.
Ne yazık ki onun için, Yun Che vücudundan düştüğü anda onu çoktan görmüştü.
Daha sıradan olamayacak kadar küçük bir bronz aynaydı. Xia Qingyue bir zamanlar boynuna takmıştı çünkü Yue Wugou'nun ona bıraktığı bir şeydi. O zamanlar, Yun Che bu konuda o kadar meraklıydı ki, ona bunu bile sormuştu ve hatta bir kez açmıştı.
Bu bronz aynaya bir kaynak görüntü kazınmıştı. Resimde sırasıyla sadece üç ve dört yaşındayken genç Xia Hongyi, Xia Yuanba ve Xia Qingyue vardı.
“Bu bronz ayna neden seninle?” Yun Che hafifçe daralmış gözlerle sordu. Soruyu çok rahat bir şekilde sormuştu ve cevabın ne olduğunu gerçekten umursamadığı açıktı.
Bir ilahi yol kaynak gelişimcisi normalde önemli eşyalarını uzamsal bir halka içerisinde veya kendi kişisel mekansal uzaylarında taşıyordu ancak Jin Yue aslında bu bronz aynayı giyiyordu. Acımasız sürgününe rağmen hala Xia Qingyue'ye karşı derin bir saygı ve sevgiye sahip olduğunu görmek açıktı.
Jin Yue'nun tüm vücudu anında sertleşti. Bronz aynayı daha da sıkı tuttu ama bu soruyu cevaplamaya cesaret edemedi. Sonunda, yumuşak ve titrek bir sesle cevap verdi, “Usta... beni onu yok etmekle görevlendirdi... ustanın bir gün pişman olabileceğinden korktum, bu yüzden ona söylemeden gizlice sakladım…”
Şimdi Xia Qingyue'yi hatırlatan tek şey buydu.
“O zaman onu düzgün bir şekilde saklamalısın ve umarım o kadının eşyaları gelecekte sana çok fazla talihsizlik getirmez,” Yun Che alaylı bir sesle söyledi.
“Hala burada ne arıyorsun?” Shui Meiyin konuştu.
Bir zamanlar Yun Che'nin elindeki bronz aynayı ele geçirmeye ya da yok etmeye çalışmayacağını biliyordu, sertlik Jin Yue'nun vücudundan çıktı. Yavaş yavaş ayağa kalktı ve bilinçsiz Wei'er'i almadan önce başka bir mavi cüppe seti çıkardı ve hızla mesafeye uçtu.
O gittiğinde, gözleri herhangi bir nefret ya da utanç içermiyordu. Bunun yerine, hoşnutsuz bir kırılganlık ve sessiz bir üzüntü ile doluydular.
Xia Qingyue'ye hizmet edebilmek her zaman hayatının en büyük gururu ve sevinci olacaktı. Ancak, bir zamanlar Xia Qingyue'ye hizmet ettiği için bu büyük aşağılanmaya da maruz kalmıştı... daha da karmaşık olan şey, bu büyük aşağılanmanın Tanrıça Meiyin'in onun adına güvence altına almayı başardığı bir nimet olmasıydı.
Gece gökyüzünde uçarken, güzel gözlerinden kalp kırıcı yıldız ışığı damlaları düştü.
Bugünün olaylarının bir serbest bırakma biçimi mi yoksa hiç bitmeyen bir kabusun başlangıcı mı olacağını bilmiyordu.
Şimdi Yun Che işini bitirdi, küçük bir nefes aldı. Arkasını döndüğünde, gözleri bir kez daha sıcak ve yumuşak olmuştu.
“Büyük Kardeş Yun Che, teşekkür ederim,” Shui Meiyin yumuşak ve nazik bir sesle söyledi.
Yun Che başını salladı ve dedi ki, “O zaman, bugün bana söylemek istediklerinle ilgili olarak... her şeyi düşündün mü?”
“Evet, düşündüm,” Shui Meiyin başını şiddetle salladı. Bundan sonra güldü ve şöyle dedi: “Ejderha Tanrı Alemini yendikten sonra sana söyleyeceğime karar verdim. Ancak, şu anda sana söyleyebilirim. Bu harika bir şey... aslında, senin için çok mutlu bir sürpriz olmalı.”
“Tamam.” Yun Che bu konuyu daha fazla takip etmemeye karar verdi. “Bu mutlu sürprizin uğruna, kesinlikle Ejderha Tanrı Alemini düzgün bir şekilde parçalayacağım.”
“O zaman On Yön Derin Deniz Alemine geri dönelim,” Shui Meiyin öne çıkıp kolunu tutarken söyledi. “Bu sefer bu üç garip büyükbabayı yanımıza almadık. Yakında geri dönmezsek, hem onlar hem de İblis Kraliçesi bizim için endişelenmeye başlayacak.”
“Evet.” Yun Che, Jin Yue'nin bıraktığı yöne baktı. “Ama ayrılmadan önce, orada yüzen başka balık olmadığından emin olmama izin ver. Jin Yue burada olduğu için, Ay Tanrı Aleminden başka insanlar da olabilir.”
Konuşmayı bitirdikten sonra ilahi duyularını serbest bıraktı ve hızla tüm yıldız alemini taramaya başladı.
Yedi Yıldız Alemine ilk ulaştıklarında, Yedi Yıldız Alemindeki auraların sadece rahat bir taramasını yapmıştı. Ama şu anda, bu yıldız alemindeki her bir canlıyı dikkatlice taramak için ilahi duyularını kullanıyordu. Ağdan tek bir şeyi kaçırmaya niyeti yoktu.
Shui Meiyin, siyah gözleri yüzündeki ciddi ifadeye göz kırpmadan bakarken sessizce yanında durdu.
Bir nefes... İki nefes... Üç nefes...
Yun Che'nin şu anki ruh gücü göz önüne alındığında, Yedi Yıldız Alemi'nin tamamını taramak için fazla zaman harcamak zorunda kalmayacaktı.
Aniden aurası ve bedeni şiddetle ürperirken sarsıldı.
Sanki boşluktan ortaya çıkan bir çekiç göğsüne vurduğunda parçalanmış gibi görünüyordu.
Shui Meiyin, ileriye doğru koşarken korkudan fırladı ve “Neler oluyor!?”
“Ah... Ah...”
Yun Che'nin gözleri açıldı ve şiddetli bir şokla dalgalanıyorlardı. Şu anda kendini anlaşılır bir şekilde konuşmaya bile zorlayamadı.
“Büyük Kardeş Yun Che... Büyük Kardeş Yun Che!” Shui Meiyin şimdi olanlardan tamamen korkmuştu. Çaresiz panik içinde onu sıkıca kucakladı.
Yun Che o kadar göz kamaştırıcı zirvelere ulaşmıştı ki, Shui Meiyin ondan bu kadar korkutucu bir tepki uyandırabileceğini hayal bile edemezdi.
“İm... kansız...”
“İmkansız...”
“İmkansız...”
Parmakları titremeye başladığında ve aurası gittikçe daha kaotik hale geldiğinde bu kelimeleri trans halinde tekrarlamaya devam etti. Sonra aniden kaynak ışık vücudundan patladığı gibi uzay titredi ve arkasında bir sonik patlama bıraktı. Bir meteor gibi güneye doğru ilerledi.
Kontrol kaybından dolayı, patlayan gücü etrafındaki yüzlerce kilometre boyunca zemini düzleştirdi. O kadar güçlüydü ki, Shui Meiyin'i birkaç adım geri itti.
‘'Büyük Kardeş Yun Che!'’ Shui Meiyin onun peşinden giderken endişeyle bağırdı.
Yun Che çok hızlı bir şekilde uçuyordu, arkasındaki uzay hızı arttıkça bozunmaya başladı. Shui Meiyin, tüm gücünü serbest bıraktıktan sonra ona zar zor ayak uydurabildi.
Şu anda Yedi Yıldız Alemi'nin güney kesiminde şiddetli ve korkunç bir savaş yaşanıyordu.
Küçük bir dağa benzeyen kaslı bir genç adam şu anda iki rakibe karşı savaşıyordu.
O bir ilahi yoldaki kaynak gelişimcisiydi ve yetişimi İlahi Köken Alemi'nin üçüncü seviyesinin ortasındaydı. Bununla birlikte, rakiplerinin her ikisi de İlahi Köken Alemi'nin dördüncü seviyesindeydi.
Herkes savaşın nasıl gittiğini tek bir bakışla söyleyebilirdi. Kaslı genç adamın vücudu yaralarla kaplıydı ve gücü her iki rakibi tarafından da tamamen bastırılıyordu. Bununla birlikte, yüzünde tek bir korku izi yoktu ve gıcırdayan dişlerle ilerlerken saldırıları daha şiddetli olmaya devam etti.
BOOOM!!
Kaslı adamın saldırısıyla tamamen karşı karşıya kaldığında havada boğuk bir patlama yankılandı. Vücuduna büyük bir kuvvet çarptı ve ağzından kan fışkırmasına neden oldu ancak tek bir santim geri çekilmedi. Ne yazık ki onun için, saldırılar orada bitmedi, başka bir büyük güç öne doğru ilerledi ve doğrudan karnına çarptı.
Kaslı adam yere uçarken düşük bir inilti çıkardı, sonunda durmadan önce birçok kez yuvarlandı.
“Heh, fena değil. Kemikleri oldukça sağlam.” Ona vurmuş olan Yedi Yıldız kaynak gelişimcisi elini sıktı ve yüzünde soğuk bir gülümseme belirdi.
“Bu sert adamın bir şeytanın köpeği olmak için acele etmesi çok kötü. Püh!” Yedi Yıldız kaynak gelişimcisi aşağılayıcı bir sesle tükürdü.
“Hooo...” Kaslı adam kendini yerden iterken uzun bir nefes aldı. İki saldırgana, vahşi bir canavarınki kadar gaddar ve şiddetli gözlerle baktı. Rakipleri tarafından tamamen dövülmüş olmasına rağmen hala kimseye boyun eğmeyecek inatçı bir gurur yayıyordu.
“Bunu son bir kez söyleyeceğim,” Kaslı adam kasvetli bir sesle gürledi,” Aradığım Yun Che, bahsetmeye devam ettiğiniz Kuzeyin İblis Efendisi değil! O normal bir insan! Benim Eniştem!”
“Aynı adı paylaşan insanlar bu geniş evrende sayısızdır. O kadar aptal mısınız ki, ne dediğimi anlamıyorsunuz bile, ya da bu fırsatı kasten zayıflara zorbalık etmek için mi kullanıyorsunuz!?”
“Woah! Gerçekten bizi azarlamaya cüret mi ediyor?” Yedi Yıldız kaynak gelişimcisi kaşlarından biri seğirirken onunla alay etti. Kolunu yukarı ve aşağı salladı, kolundaki eklemlerin patlayan bir ses çıkarmasına neden oldu. “Zaten yeterince çirkin bir ölümle öleceğini düşünmüyor musun?”
“Heh, şu anda sana bakarken, alt alemlerden birinden yeni tırmanan bir hödük olmalısın.”
Sağdaki Yedi Yıldız kaynak gelişimcisi, kaslı genç adama kibirli bir küçümseme ile baktı. Sanki bu genç adamın kaderinin yargıcı gibiydi. “Bulmaya çalıştığın kişi, Kuzeyin İblis Efendisi olmayabilir. Ancak, önümüzde bu ismi söylemeye cesaret edersen, ölmeniz gerektiği anlamına gelir!”
“Kuzey'in o İblis Efendisi, hem göklerin hem de yerin kınadığı bir İblis, tüm kurtuluşun ötesinde bir kötülük! Şu anda, Güney İlahi Bölgesinin başına sadece tek bir ayağıyla basıyor ve Güney İlahi Bölgesinin adamları olarak hepimizin onu cezalandırma hakkı var! Bu nedenle, Kuzey'in İblis Efendisine inanan, boyun eğmeye istekli olan ya da herhangi bir şekilde ilgili olan herkes... öldürmemiz gereken biri! Bir masumu yanlışlıkla öldürmek, onunla ilişkili birini bağışlamaktan daha iyi olurdu!”
Konuşmayı bitirdikten sonra öne doğru fırladı. Dördüncü seviye İlahi Köken kaynak gelişimcisinin tam gücü, sağ yumruğunu kaslı genç adamın kafatasına doğru acımasızca çarptığında sağ kolunda toplandı... bu kişinin alt alemden yükseldiğini ve muhtemelen İblis Efendisi ile ilgili olamayacağını iyi bilmesine rağmen saldırısına devam etti.
Ne yazık ki bu genç adam için zayıf olmak tek günahıydı.
BOOOM——
Genç adam, rakibinin kafasını uçururken tıkanmış damarlarla patlayan kolunu kaldırdı.
Gözlerindeki öfke, sesi inanılmaz derecede derinleştikçe hızla şok edici şiddetli bir kötülüğe dönüştü. “SİZ... ÇOK... İLERİYE... GİDİYORSUNUZ!!!”
GÜM!!
İlahi Köken Alemi'nin sadece üçüncü seviyesinde olan birine ait olmayan devasa bir güç, aniden genç adamın vücudundan patladı ve ona saldıran adamı uçarak gönderdi.
“Ah!”
Telaşlı ve paniklemiş bir çığlığı serbest bıraktığında, Yedi Yıldız'ın kaynak gelişimcisi ağır bir şekilde yere çarptı. Patlamanın gücü, ayağa kalkmadan önce birçok kez düşmesine neden oldu. Tam da fırlayıp genç adama tekrar saldırmak üzereyken... arkadaşının ona şaşkın bir şekilde baktığını gördüğünü fark ettiğinde durdu.
Kaslı adam yavaşça ayağa kalktığında, gözleri kamaştıracak kadar yoğun olan altın bir ışık, herkesin kaynak damarlarının bulunduğu yer olan göğsünden yayılmaya başladı.
Altın ışığa, bir dağın kalplerine ve ruhlarına bastırıyormuş gibi hissetmelerini sağlayan ruh sarsıcı bir güç eşlik etti.
“Zalim... Zalim İmparatorun İlahi Damarları!?”
Yedi Yıldız Aleminin her iki kaynak gelişimcisi de aynı anda bu ismi haykırdı ve bir hayalete bakıyormuş gibi görünüyorlardı.
Kaslı adam yumruğunu kaldırdı ve orada toplanan kaynak enerjinin içinde hafif bir altın rengi görülebiliyordu. Kolları kaynak bir metalle kaplanmış gibi görünüyordu.
“Bunu hiç ortaya çıkarmak istemedim,” Sesi gittikçe derinleşirken gözlerinde bir katilin öldürme niyeti doldu. “Ama beni geri dönüşü olmayan noktanın ötesine itmeye çalıştığınıza göre, ölebilirsiniz!!”
Her ne kadar şu anda kaynak gücü tüm seviyeden daha zayıf olan alt alemin bir sakiniyle karşı karşıya kalsalar da, her iki kaynak gelişimcisi de geriye doğru bir adım attı.
Zalim İmparator'un İlahi Damarları, kadim bir Savaş Tanrısı'nın mirası, sadece yıkım ve ham güç için yaratılan korkunç bir bir kaynak damar türüydü.
İlkel Kaos boyutundaki ilkel aura gittikçe daha ince hala geldiğinde, Zalim İmparatorun İlahi Damarları yavaş yavaş Tanrılar Alemi'nden kaybolmaya başlamıştı.
Ancak, Zalim İmparatorun İlahi Damarlarına sahip biri ortaya çıktığında her zaman doğru olan bir şey vardı. Zalim İmparatorun İlahi Damarlarına sahip olanlar her zaman hükümdar olurdu. Aralarında en azı bir yıldız aleminin kralı olurken, aralarında en büyüğü Tanrı İmparatoru olmuştu!
“Biz... biz şimdi ne yapacağız?” Sağdaki kaynak gelişimcisi titrerken söyledi. “Yun Che ” isminden dolayı zorbalık ettikleri alt alemin bu insanının tuhaf bir canavar olacağını hiç hayal etmemişlerdi.
Soldaki kaynak gelişimcisi bağırmadan önce dişlerini sıktı, “Başka ne yapabiliriz!? Onu çoktan kışkırttık! Büyümesine izin verirsek, sadece kendimizi öldürürüz!”
Her ikisi de başını sallamadan önce bir bakış attı. Bundan sonra, korkularını zorla yuttular ve kaynak enerjilerini dolaştırmaya başladılar. En güçlü kaynak eserlerini ve silahlarını çıkarırken elleri kaynak ışıkla yanıp sönmeye başladı.
Şu anda mesele artık eğlenmek ya da kendilerinden daha zayıf birine zorbalık yapmakla ilgili değildi, bu artık bir hayatta kalma meselesiydi. Ne pahasına olursa olsun, önlerindeki genç adamı öldürmek zorundaydılar.
Efsanevi Zalim İmparatorun İlahi Damarlarına sahip olanların, onlardan daha güçlü olanları en iyi hale getirme konusunda şok edici bir yeteneğe sahip oldukları söylense de, artık başka çareleri yoktu.
Tıpkı ikisi ölümüne savaşmaya karar verdikleri gibi, uzayın parçalanmış delici çığlığı kulaklarında yankılandı. Karanlık ve soğuk bir fırtına onları yutmadan önce yerin okyanusun dalgaları gibi dalgalanmaya başladığını gördüler.
“UWAAAAH!!”
Her üç adam da cennetten inmiş gibi görünen bu karanlık fırtına tarafından uçarken bir sefalet çığlığı çıkardı.
Şokla gökyüzüne bakmak için başlarını kaldırdıklarında... üstlerindeki gökyüzünde yüzen siyah bir figür gördüler. Onun gelişi, cennetin mavi kubbesinin hızla kararmasına neden oldu ve her şey bu soğuk karanlığın ortasında donuyor gibiydi. Sayısız şeytani dişin bedenlerine, ruhlarına ve kalplerine battığını, daha önce yaşadıkları hiçbir şeye benzemeyen büyük bir dehşet olarak hissettiler.