Tarihçe
2 Krallar kitabına göre (Nisan ayı baz alındığında) onuncu ayın onuncu günü[1] (Çıkış kitabına göre "birinci ay"[2]), hükümdarlığının dokuzuncu senesinde (M.Ö. 588) Babil Kralı Nebukadnezar Kudüs'ü kuşattı. İki buçuk yıl sonra 9 Tamuz'da[3] şehir duvarlarını yıktı. Kuşatma bundan üç hafta sonra 9 Av günü Tapınağın ve Krallığın yıkılmasıyla son buldu. Yahudiler sürgüne gönderildi.
10 Tevet orucunun ilk kaynağı Zekarya kitabında "onuncu ay orucu" olarak geçmektedir.[4] Talmud'daki bir görüşe göre (b. Roş Haşana 18b) "onuncu ay orucu" Hezekiel kitabında sürgündekilere şehrin düştüğü haberi ayın beşinde geldiğinden[5] oruç günü 5 Tevet'tir. Fakat bu görüşe rağmen oruç 10 Tevet'te tutulur.[6] Kudüs kuşatması ve oruçla ilgili kaynaklar Tanah'ın çeşitli yerlerinde bulunur.[7][8]
Yukarıda adı geçen olayların yanı sıra aşağıdaki sebeplerden ötürü de bu oruç tutulur:
- M.Ö. 200'lü yıllarda, Yahudiye'nin Helenistik rejim altında olduğu İkinci Tapınak döneminde Mısır Kralı Ptolemy İbranice Tora'nın Yunancaya tercüme edilmesini emretti. 70 bilge hücre hapsine konulup onlara Tora'nın tercümesi yazdırıldı. Yunanların amacı, her tercümenin farklı olduğunu, Tora'nın karmaşıklığını ve tercümanın yorumunun farklı olduğunu göstermekti. Fakat her bilge birbirinden bağımsız olarak aynı tercümeyi yaptı. Bu olay Yunanları etkilediyse de hahamsal kaynaklarca Tora'nın ilahi doğasını yozlaştıran bir trajedi olarak kabul edildi. İbranice dışı bir dile tercüme edilmesi Tora'nın yasal kodlarının ve anlam derinliğinin kaybolması demekti.
- Yahudileri Babil Sürgününden Kutsal Topraklara getiren İkinci Tapınak döneminin önemli lideri Katip Ezra 9 Tevet'te öldü.