Erica Rimlinger’a söylendiği gibi
Babamı gömdüğümüz gece uyuyamadım. Ölümünden sonraki ikinci gece yorulana kadar yürüdüm ve uyuyamadım. Üçüncü gece, beynim babamla inanılmaz, ruhsal bir bağla uğuldadı. Üç kitap ve dört iş fikri anlattım ve uyuyamadım. Babamın ölümünden sonraki dördüncü gece uyuyamadım ve çok ama çok korkmaya başladım.
Küçük yaşlardan itibaren problem çözücü ve bakıcıydım. Dünyadaki yerimin diğer insanları mutlu etmek ve çevremdeki insanları desteklemek olduğunu anladım. Meksika’da çok küçük bir kasabada büyüdüğümde, 10 çocuktan ikincisi ve ailemde üniversite diploması alan ilk kişiydim. Meksika’nın en iyi üniversitesine basketbol bursuyla gittim. Rolleri ve sorumlulukları üstlendim ve başkalarının ve kendimin sevgisi ve saygısıyla ödüllendirildim. Mutluydum. Ya da ben olmalıydım.
Gerçekte, çoğu zaman stresliydim, ama buna ya da ara sıra uykusuzluğuma çok derinden dalmak için zamanım ya da eğilimim yoktu. Bu yüzden Tylenol PM yapıyorlar, değil mi?
Üniversitede Pekin’i ziyaret ettim ve mezun olduktan sonra yaşamak, çalışmak ve Mandarin öğrenmek için geri döneceğime yemin ettim. 2010 Çin Yeni Yılı’nda Çin’e geldim. Pekin olağanüstüydü, insanlar arkadaş canlısıydı, yemekler lezzetliydi ve diğer gurbetçilerle tanışabilmek ve belki de bazı havalı partilere davet edilebilmek için Meksika büyükelçiliğine kaydoldum.
Meksika büyükelçiliğinde staj yaptım, okula kaydoldum ve İsveç’te yaşayan bir adamla çıkmaya başladım. Çin kültürünü sevdim ve dili öğrenmek için çok çalıştım. Aslında derslerimde o kadar çok çalıştım ki disleksi olduğumu hiç tahmin etmemiştim. Kimse yapmadı. Üstesinden gelemeyeceğim hiçbir zorluk yoktu. Yani, ittim. İngilizce ve İspanyolca zaten iki dilli, üçüncü dilimde akıcı hale geldim. belirtilerini yaşamaya başladım depresyon, ama onları görmezden geldim. Bazen uykusuzluk çekiyordum. Tylenol PM aldım. Yoksa dozu ikiye katlardım.
erkek arkadaşımla evlendim. İsveç’te yaşadığından, dördüncü dilimi öğrenmeye ve mümkün olan en iyi eş olmaya kararlı olarak başka bir yeni ülkede yaşamak için Çin’i topladım ve terk ettim. Bir yıl sonra, işi bizi Pekin’e geri götürdü. Başlangıçta, geri dönmek güzeldi ve sevgi dolu bir ilişkimiz vardı. Sonra çok seyahat etmeye başladı ve kendimi yalnız, ev hasreti içinde, stresli ve uyuyamaz halde buldum. Şişeden Tylenol PM içiyordum. Hiçbir şey olmadı. Uyku nadiren gelirdi ve uyuduğunda, bir iki saat içinde uykuya daldı.
2019 (Fotoğraf/Ale Saldaña)
Pekin’deki ikinci yılımızda yataktan kalkamıyordum. Yoruldum ama uyuyamadım. Kendimi herhangi bir engelin üstesinden gelebilirdim, ama bu değil. Kocam ve ben çok kavga ediyorduk ve her zaman hasta hissettim. Fiziksel ücretli stres ve uykusuzluğun ne kadar sürdüğünü anlamadım. Kendimi sadece sağlıklı değil, aynı zamanda süper sağlıklı olarak görüyordum, ama şimdi küçük olması gereken yaralanmalar ve hastalıklar beni düzenli olarak hastaneye gönderdi. Bir şeyi çalıştırabilirsem, düşündüm ki, bunu aşabilirim. Ama bedenimde, evliliğimde, hayatımda hiçbir şey çalışmıyordu.
Sonunda bana depresyon teşhisi koyan bir psikiyatrist gördüm. Bana duygularımı kabul etmeyi ve onları sahiplenmeyi öğreten bir yoga terapistiyle tanıştım. Sakin, hazır ve daha az kızgın hissettim. Kendimi daha iyi hissettim ve tekrar uyumaya başladım.
Arkadaşlarım ve ailem kocama ve bana ne zaman çocuğumuz olacağını soruyordu. O noktada, bir gün çocuk sahibi olmak istediğimi anladım, ama kocamla değil. Boşandık ve Meksika’ya ve ardından yoga terapisti olmak için eğitim almaya başladığım Amerika Birleşik Devletleri’ne geri döndüm.
Bundan kısa bir süre sonra babam hastalanıp vefat etti ve keder ve şok uykusuzluğumu o kadar kötü bir şekilde yeniden tetikledi ki dört gün boyunca uyuyamadım. Dördüncü günden sonra ailem beni bir psikiyatriste götürdü. antidepresanlar ve sakinleştiriciler. Yavaş yavaş, tekrar uyuyabilene kadar ilaçlarımı azaltabildim. Yoga terapisti sertifikamı strese verdiğim tepkiler hakkında daha fazla bilgi edinerek bitirdim.
Büyük stresli zamanlarımda, eski mükemmeliyetçilik kalıplarıma geri dönmüştüm. Kadınların mükemmeliyetçiliğe ve başkalarının ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarının önüne koymaya karşı özellikle savunmasız olduklarına inanıyorum. Hayat stresli hale geldiğinde, mükemmeliyetçi düşünceler ortaya çıkıyor, özeleştirel düşünceler bana şunu söylüyor: meli uyumak, ben abilir Uyumak, eğer daha çok çabaladıysam ve doğru yaptıysam.
Ancak uçuş görevlilerinin her uçuştan önce verdiği konuşma doğrudur: Sevdiklerinize yardım etmeden önce oksijen maskesini kendinize takmalısınız. Başkalarına karşı nazik olmak istiyorsanız, önce kendinize karşı nazik olmalısınız.
Kendi uyku sorunum çok yönlüydü ve çözümü de öyleydi. Bugün günlük tutuyorum, meditasyon yapıyorum, hareket ediyorum ve kendi şartlarımda iyileşmeme izin veriyorum. Artık kendimi aceleye getirmiyorum veya zorlamıyorum. Hayatı bebek adımlarıyla alıyorum ve sadeleştiriyorum. Yavaş yavaş, daha iyi oluyorum. Tüm cevaplara sahip değilim, ancak geceleri uyuyabilmek için tüm cevaplara ihtiyacınız olmadığı ortaya çıktı.
Kaynak : https://www.healthywomen.org/real-women-real-stories/insomnia-i-didnt-sleep-for-four-days