Brezilya doğumlu fotoğrafçı Mona Kuhn sakin çıplak portreleri ile tanınır. Bir güzel sanat fotoğrafçılığı tecrübesi olmasına rağmen, Kuhn kısa bir süre önce ilk moda projesini tamamladı: Bottega Veneta'nın resort 2012 kampanyası (etiketin baş tasarımcısı Tomas Maier'de hayranı var). Kuhn’un çalışmaları birçok kez New York ve Berlin'de ve son olarak beşinci kitabından görüntüler gösteren Londra’nın Çiçek Galerisi’nde sergilendi.bordo şarabı, Steidl tarafından yayınlanmıştır. Kuhn'la Fransızca için çekim yaparken konuştuk sayı model Malgosia Bela ile moda fotoğrafçılığı çalışmalarına ve son kitabına başlama konusunda şüpheleri olabilir. (NSFW) slayt gösterisinde, fotoğrafçının kendisi tarafından küratörlüğünü yıllardır Kuhn’un en sevdiği eserin bir koleksiyonuna bakın.
Bottega kampanyasında çevre nasıldı?
Çok rahattı. Bence Tomas sakin biri. Biraz sade bir insan; çok şık ve zarif. Doug [Lloyd, marka şirketi Lloyd and Company'nin Yaratıcı Direktörü] daha önce yaptığı birçok kampanyada çok rahat. Hiçbir tutum yoktu. İşi yaptık ve erken bitirdik, saat 15: 30'da, sonra dedim ki, “Ah devam edelim çünkü bilirsiniz, burada her şeyimiz var. Biraz daha yapalım. ” “Eh, muhtemelen daha fazlasına ihtiyacımız yok çünkü ihtiyacımız olan şeye sahibiz, Mona” gibi. Ben de dedim ki, “Tamam, izin ver ben olsaydım yapacağımı düşündüğüm birkaç görüntü yapmama izin ver” Ve işte o zaman, şimdi ortaya çıkan kampanya resimlerini yaptık.
Yüksek modaya geçmekte tereddüt ettiniz mi?
Benimle iletişime geçtiklerinde, her şeyden önce onur duydum ve dedim ki, “Tabii ki müsaitim, bunu yapmak isterdim.” Ama bu kadar ticari iş yapmıyorum. Yaptığım ticari işlerin çoğu kişisel işlerimden geliyor. Belki de yaratıcı bir yönetmen olan bir sanat koleksiyoncusu ya da “Her zaman sizinle çalışmak istedim ve sonunda mantıklı olan bir şeyim var” diyen bir sanat yönetmeni. Bence durum böyleydi.
Bottega çekimi için ilham kaynağı neydi?
Orada ışık olmasını istedim, görüntülerin neredeyse yüzmesini istedim. Düşüncelerini almasını istedik - bu Tomas'dan bir ilham kaynağıydı. Katmanlı olmasını, ön plana ve arka plana sahip olmasını ve insanlar arasında katman olmasını istedim. Ancak, aynı zamanda, mekân sahibi olma fikri; biraz seyrek ve mekânsal olmak. Çünkü, bana göre, fiziksel alan fikrini veriyor, aynı zamanda biraz zihinsel alan da veriyor. Sanırım bugünlerde işler çok tıkalı, eşyalarla dolu, bu yüzden biraz boş olmasını istedim.
Herhangi bir zorlukla karşılaştınız mı?
Bir müşteri için çalışırken, sadece “Seviyorum” diye düşünmüyorsunuz. Ayrıca şunu da düşünmelisiniz…
… Beğendiler mi?
Evet kesinlikle. Ayrıca genellikle bakmadığım şeylere de bakıyorlar. Beden diline, yüz ifadelerine bakıyorum. Kıyafetlerin en iyi şekilde sunulup sunulmadığına bakmak için eğitim almadım. Deneyim, bir sanatçı ile çalışmanın ve gerektiğinde onlara bir şeyler yapmalarını ve onlara rehberlik etmelerini sağlayan inanılmaz kabul ve anlayış gibiydi. Çok, çok güzeldi.
Bu çekim için sanatsal duyarlılığınızı koruyabildiğinizi düşünüyor musunuz?
Evet kesinlikle. Sanırım yıllardır yaptıkları gibi sanatçılar ile işbirliği yaptıklarında; görsellerin sanatçının görsellerinin tanınmasını istiyorlar. Yani bence bu, yaptığımdan çok fazla sapmamak değil.
Yakın zamanda yeni kitabınızı çıkardınız, Bordeaux Serisi.
Oldukça azaltıcı bir dizi, çok genç bir grup insanın yaşlılığa kadar gittiğini fotoğrafladım. Sanırım belki en genç 8 yaşında ve en yaşlı kişi 80 yaşında. Bordo dışında küçük bir şatoda bir sandalyede bir odada yapılan bir dizi portre. Çok geleneksel portre ile birleştirdim ve bölgenin geleneksel manzaralarıyla birleştirdim.
Çıplak portreye nasıl girdiniz?
Dürüst olmak gerekirse, fotoğraf ve sanat tarihi okumak için okula giderken, gerçekten zordu. Herkesin, kurumların, öğrencilerin artık daha kavramsal hale gelmelerini ve bedenin fotoğrafını çekmemelerini zorlamak istedikleri bir dönemdi. O zamanlar, bir anlamda insanlar, insanlar ve anatomi olan ne yapmak istediğimi fotoğraflamak benim için çok modaya uygun değildi. Durum sembollerinizi tamamen sökme fikri, burada çıplak olarak tıpkı diğer kişi gibisiniz. Karşılaştırılacak bir saatiniz yok, en yeni modaya uygun kot pantolonunuz yok ve en son ayakkabılarınız yok. Durum simgesi yok. Demek ki, dürüstçe birbirinize bakmak ve “İnsan olarak iyi geçinebilir miyiz?” Demek zorundasınız. Bahsettiğiniz şey benim için ilginç mi? İçeride güzel bir insan mısın? ” Bunlar, modanın girmek istemediği veya ihtiyaç duymadığını düşündüğüm çok daha derin duygular ve hisler.
Birini vurmanız için size ilham veren nedir? İçgüdüsel mi?
Bence biraz sezgisel, ama diyebilirim; eğer anlaşırsak ve onlardan hoşlanırsam ve kişiliklerinin güzel olduğunu düşünürsem, onları vuracağım. Birçok kişi “Fotoğrafını çektiğiniz insanlarla tanıştığımızda, görüntülerdeki kadar güzel değiller” diyor, ama bu doğru değil. Görüntülerimde, öznemi onları nasıl gördüğümü fotoğraflıyorum ve bunu görüntülerime çevirmeye çalışıyorum.
Emekli olduğunu görmek için hazır olduğunuz moda trendleri var mı?
Büyük boy omuz pedlerini çok sevmiyorum. Sanırım vücudu beden olarak göstermek çok güzel, vücuda bir şeyler eklemek yerine biliyor musunuz?