Ekim 1947'de, roket teknolojisindeki Alman uzmanlar, Sovyet roketi ve uzay programı için rahatça çalışan ve füzeler üzerinde bir dizi başarılı araştırma yapan Sovyetler Birliği'ne sürüldü (Nazi FAU füze programı, Sovyet roket ve uzay programının temeli haline nasıl geldi?).
Alman uzmanlar, bilim adamları, mühendisler, fizikçiler, matematikçiler ve vasıflı işçiler savaş sonrası yıkılan ve parçalanmış Almanya'dan aileleriyle birlikte çalıştıkları Kalinin (şimdi Tver) bölgesindeki Seliger Gölü'ndeki gözlerden uzak Gorodomlya adasına götürüldü. Araştırma Enstitüsü Roket Enstitüsü'nün gizli 1 No'lu Şubesinde -88 ila 1953 (Seliger Gölü savaşından sonra Almanlar nasıl füzeler geliştirdi).
Gorodomlya Adası, Seliger Gölü'nün merkezinde, Eğlence Adası'na 250 metre uzaklıkta ve güney kıyısındaki Ostashkov kasabası ile kuzeydeki balıkçı köyü Sloboda arasında yer almaktadır. Batı kısmı yoğun bir şekilde ormanlarla kaplı olan Eğlence Adası, Ostashkov sakinleri tarafından eğlence ve dinlenme yeri olarak kullanılmıştır.
Bir buçuk uzunluğunda ve bir kilometre genişliğindeki Gorodomlya adası, yoğun çam ve ladin ormanlarıyla kaplıydı. Batı tarafında şubenin ofis binaları vardı. Ve doğuda - Alman uzmanları barındıracak bir konut kompleksi. Onlar ve aile üyeleri, sivil kıyafetli bir güvenlik görevlisi eşliğinde adada dolaşıp şehre seyahat etmekte özgürdü.
Ülkenin yönetimi, Alman uzmanlar ve aileleri için uygun çalışma ve yaşam koşulları yaratmak için mümkün olan her şeyi yaptı. Çünkü çok ihtiyaç duyulan Sovyet füze programının oluşturulmasında onların bilgi ve deneyimlerini maksimum düzeyde kullanmak gerekiyordu.
Yaşam koşulları sağlamak
Adadaki Alman uzmanlar, verimli çalışmalarına ciddi ve uzun süre güvenerek tamamen donanımlıydı. Çalışmaları için, gerekli laboratuar ekipmanıyla birlikte tasarım ve araştırma çalışmaları için normal odalar sağlandı. Alman ve Sovyet işçilerinin çalıştığı küçük bir fabrika vardı. İkamet yerinden işe ve dönüşe, uzmanlar otobüslerle taşındı.
Almanların gelmesinden önce adadaki tüm konut binaları sağlam bir şekilde onarıldı. Ve o zamanki yaşam koşulları oldukça iyiydi. Almanlar aileleriyle birlikte iki katlı ahşap evlerde yaşadılar. Tüm aile profesyonelleri, iki ve üç odalı ayrı daireler aldı.
Şubenin ana binası
Almanların adadaki yaşam tarzını ayrıntılı olarak anlatan mühendis Werner Albring'in anılarına göre, kendisi ve genç karısı ve küçük kızı üç odalı bir daire aldı. Savaş sırasında evlendiler ve mobilyalarla sıkı bir uyum içindeydiler. Depodan yatakları ve gardıropları aldı. Adada yönetimi, restoranı, okulu ve kliniği barındıran birkaç taş bina vardı.
Korolev Milletvekili Boris Chertok, adaya geldiğinde Almanların yaşam koşullarını kıskandığını hatırladı. Moskova'da ailesiyle birlikte dört odalı ortak bir dairede yaşıyordu ve toplam 24 metrekarelik iki oda işgal ediyordu. Ve daha sonra birçok uzman ve işçi, genel olarak, en temel olanakların bulunmadığı kışlalarda yaşıyordu.
Ücret
Alman uzmanlar, niteliklerine ve akademik unvanlarına bağlı olarak, çalışmaları için NII-88'de çalışan Sovyet uzmanlarının maaşından önemli ölçüde daha yüksek bir maaş aldılar. Ek olarak, çalışma aşamalarını programa göre tamamlamaları için büyük parasal ikramiyelerle teşvik edildiler. Akademik unvanlar için de bonuslar vardı.
Örneğin, Magnus, Umpfenbach ve Schmidt doktorları ayda 6 bin ruble aldı. Baş Tasarımcı Grettrup - 4,5 bin ruble. Mühendisler - ortalama 4 bin ruble.
Karşılaştırma için, NII-88'in ana yönetim uzmanlarının aylık maaşlarına bir göz atın. Korolev (baş tasarımcı ve bölüm başkanı olarak) 6 bin ruble aldı. Korolyov Yardımcısı: Chertok - 3 bin ruble ve Mishin - 2,5 bin ruble.
Aynı pozisyondaki Sovyet / Alman çalışanlarının maaşlarını karşılaştırabilirsiniz:
bölüm başkanı 2000/8500 ovmak.
araştırmacı - / 6000–7500 ruble.
mühendis 1500/3000 ovmak.
üretim ustası - / 2500 ruble.
teknisyen 1000-1500 / - ovmak.
laboratuvar asistanı 500 / - ovmak.
Dolayısıyla Almanlar, savaş sonrası bu zor dönemde iyi yaşam koşulları yaratmak için iyi çalışmak ve makul paralar kazanmak için bir teşvike sahipti.
Gıda
Ekim 1947'ye kadar var olan tayınlama sisteminin normlarına göre, aile üyeleriyle birlikte Alman uzmanlara Sovyet vatandaşlarıyla eşit bir şekilde yiyecek sağlandı.
Adadaki devlet mağazasında yiyecek çeşitleri oldukça azdı. Ve Almanların Ostashkov'daki pazardan yiyecek almasına izin verildi. Pazar günleri şehre gidip çarşıya giderler ve bütün hafta köylülerden tereyağı, et, süt ve yumurta alırlardı. Hatıralarına göre, özellikle lezzetli köylü sütüne dikkat ettiler. Bunu Almanya'da da denemediler.
Yüksek maaşlarıyla karşılaştırıldığında, gıda fiyatları kabul edilebilirden daha fazlaydı. Örneğin, siyah ekmek - 2 ruble, beyaz ekmek - 8 ruble, patates - 0,8 ruble. (piyasada - 2 ruble), süt - 3,5 ruble. (piyasada - 5 ruble), sigaralar "Belomor" - 2,45 ruble, votka - 25 ruble.
Çocuklara öğretmek
Alman uzmanların aileleri, birinci sınıftan on altıya kadar her okul çağındaki çocukları içeriyordu. Adada özel bir okul açılmadan önce çocuklar, öğretmenlerin öğrencilerin ebeveynleri olduğu, çeşitli bilgi alanlarında uzman olan sözde "ev okulu" nda okudular.
Bilim adamları arasında matematik, fizik ve biyoloji alanlarında öğretmen bulmak zor olmadı. Beşeri bilimlerde, Alman dilinde öğretmenler vardı. hikayeler Yunanistan ve Roma, müzik ve beden eğitimi.
1948'de Alman uzmanların çocuklarına eğitim vermek için özel bir okul açıldı. Ve yerini tam zamanlı Rus öğretmenleri aldı. İyi Almanca konuşan Galakhov, Büyük Vatanseverlik Savaşı gazisi olarak okulun müdürü olarak atandı.
Almanların hatıralarına göre Rus okullarının müfredatı çok ilginçti. Almanca, ilkokulda eğitim dili olarak kaldı.
Ama zaten ikinci sınıfta çocuklar Rusça'yı yabancı dil olarak öğrenmek zorunda kaldı. Bu yaşta, istisnasız tüm çocuklar hızla yeni bir dile hakim oldu. Orta düzey sınıflarda, tüm konular zaten Rusça olarak öğretiliyordu. Almanca dilbilgisi ve edebiyatı bir "anadil" olarak öğretildi. Öğrenciler ortaokula başlamak için yedi sınıfta sınava girdiler.
Gorodomlevskaya ortaokulundan mezun olduktan sonra öğrenciler, Ostashkov şehrinde ortaokul mezunlarıyla birlikte final sınavlarına girdiler. 1950'de okulun beş mezunu Leningrad üniversitelerine girdi. Ve daha sonra Doğu Almanya'ya döndüler.
1953'te "özel birliğin" emekli olmasıyla bağlantılı olarak, özel okul sıradan bir okulun müfredatına aktarıldı.
Almanların adada boş zamanları
Adaya vardıklarında Almanlar kendilerini sadece çalışmakla sınırlamadılar. Hemen, bağımsız olarak yaşamlarının ve boş zamanlarının düzenlemesini üstlendiler.
Boş zamanlarında spor, amatör performanslar ve temizlik için içeri girdiler.
Kendi girişimleriyle tenis kortları inşa ettiler, senfoni ve caz orkestraları yarattılar. Ve önemli sayıda uzmanın ve aile üyelerinin çocuklarla birlikte coşkuyla meşgul olduğu iki tiyatro topluluğu.
Amatör performanslar konseri
Hafta sonları ve tatillerde, mağaza ve pazarları ziyaret etmek için Ostashkov'un bölgesel merkezine ve Moskova'ya gitmelerine izin verildi. Düzenli olarak Moskova tiyatrolarına ve müzelere götürüldüler.
Adada hayat tüm hızıyla ilerliyordu. Ve Sovyetler Birliği'nde kalmaları, hiçbir şekilde Sovyet savaş esirlerinin ve Almanya'ya götürülen sivillerin durumuyla karşılaştırılamaz.
Gorodoml'daki Alman grubunun başkanı Frau Gertrude Grettrup'un yayınlanan anılarına göre, Alman uzmanların yaşam koşulları ve Sovyet uzmanları ve yerel sakinlerle iletişimleri ayrıntılı olarak anlatılıyor.
Özellikle kitabında şöyle yazıyor:
Pazar günleri kayıkla gezmeye gittik.
Sundukları şeyleri - kalın kremalı süt, ekmek ve peynir - paylaşmaktan mutlu olan yerel misafirperver köylüler hakkında daha fazla bilgi edinmek için yeni köyler aramak üzere gölün etrafında hareket ettik.
Yatak odası ve mutfak dışında evin tek odası olan yemek salonunda servis ediliyor ...
Bir köşede ikonların önünde bir ikon lambası, diğer köşede ise savaşta ölenlerin aile fotoğraflarının yanındaki duvara “Baba” (Stalin) asılmış.
Oturduğumuz sırada oğlumuz Peter köy çocuklarıyla sokakta oynuyor, pastırmanın içilmesini seyrediyor, tavukları ve kazları kovalıyor. "
Sundukları şeyleri - kalın kremalı süt, ekmek ve peynir - paylaşmaktan mutlu olan yerel misafirperver köylüler hakkında daha fazla bilgi edinmek için yeni köyler aramak üzere gölün etrafında hareket ettik.
Yatak odası ve mutfak dışında evin tek odası olan yemek salonunda servis ediliyor ...
Bir köşede ikonların önünde bir ikon lambası, diğer köşede ise savaşta ölenlerin aile fotoğraflarının yanındaki duvara “Baba” (Stalin) asılmış.
Oturduğumuz sırada oğlumuz Peter köy çocuklarıyla sokakta oynuyor, pastırmanın içilmesini seyrediyor, tavukları ve kazları kovalıyor. "
Helmut ve Gertrude Grettrup boş zamanlarında
Gorodomlya Adası'ndan ayrıldıktan ve Almanya'ya döndükten sonra, çoğu Alman uzman, uzmanlık alanlarında yaratıcı çalışmalar için tüm koşulların sağlandığı Sovyetler Birliği'ndeki kalışlarını sevgiyle hatırladı. Çocukların günlük yaşamı, boş zamanları ve eğitimi için normal bir ortam yaratılmıştır. Ve özellikle yerel halkın kendilerine karşı samimi tavrını hatırladılar.
Ve bu, savaştan sonra yurttaşlarının uğradığı muazzam kayıpların ardından.