Geri dönüşümlü yaşamayı seviyorum, recycle değil-retro; kendimi geri çevirebildiğim de söylenebilir aslında, kaybolmayan bir maddedir can sıkıntısı.
"Geçen hafta-geçen yıl ne yapmıştım?" Sanki zamanın boşa geçmediğini kanıtlamak ister gibi... Birşeyler yaptım değil mi? Deneyimi altın kafese koymuşlar, yine denerim yine denerim demiş. Daha iyi yenilmek için.
Son zamanlarda söylenmem için pek bir neden yok, tersine işler yolunda gidiyor; sakin sular derin akıyor; telaşsız yeni başlangıçlar.
Geçen yıl 17 mayıs sabahı uçağa atlayıp ilke kez ayağımı yerden kestikten sonra, bokun içinde-evet deplasman tribününe bok serpmişlerdi, şampiyonluk anını beklemeye koyulmuştuk. Olmadı, mayıs sonuna kadar sürdü eziyet; son saniye golüyle yine hezimet. Bu yıl pek bir farklı geçiyor oysa, acısız-kedersiz.
Mayıs'ın ağırbaşlılığını beklediğimi söylemiştim; bürokratik işlerin gereksiz ağırlığı bünyeyi ele geçirmeye başladı.