Muhiddin İbni Arabi'nin dediği gibi: "Kainatta ne varsa hepsi vehim ve hayal; aynalara vuran akisler veyahut gölgeler... Acıyor mu acıyan yerleriniz?" İnce bir izah var bu sözlerin gizeminde. Geçerliliği sıfır nezdinde bir acı değil mi bu neticede?
Çekirdek toprağa düşmedikçe, yeni bir hayata geçişi elde edemez. Yani ölüm yeni bir hayatın başlangıcı... O yok oluş diye adlandırılamaz. Çekirdeğin toprağın bağrının delip filizlerini gün yüzüne çıkararak hayat solumaya başlayışını düşünsene... İşte bu serüven bana çok önemli bir hadiseyi hatırlatır. İnsan topraktan yaratılmıştı ve sonunda yine tıpkı çekirdekte olduğu gibi toprağa düşecek ve toprak insan için yeni baştan, ana rahmi olabilme özelliğini üstlenecekti.