Camide Kubbe Cami Kubbesi ve Gelişimi Kubbe, binaların üstünü örtmek için kullanılan yarım küre şeklindeki mimari unsur. Kubbe kelimesi batı dillerine, Müslümanların Endülüsteki hakimiyetleri sırasında İspanyolca aracılığı ile girdi. Kubbe, mimari alanda eski dönemlerden beri uygulanan bir unsurdur. Tarihi gelişim süreci içinde boyutları büyüyen kubbe asıl önemli gelişimini Türk ve İslam mimarisinde kaydetti. Kubbe zamanla cami mimarisinin vazgeçilmez bir unsuru haline geldi. Başlangıçta küçük boyutlu kubbeler inşa eden Türk mimarlar, özellikle İstanbul'un fethinden sonra büyük kubbeli eserler yapmaya başladılar. Mimar Sinan'ın Edirne'de Padişah II. Selim adına inşa ettiği Selimiye Camii'nin kubbe çapı 31,25 metredir. Cami kubbelerinin her bölgede aynı olmaması ve bir çok caminin kubbesiz olması gösteriyor ki, kubbeler belli bir dini simgeyi taşımamaktadır. Daha önce görülen mimariler taklit edilerek yapılmış olabilirler. Ancak, minareler -İslam camilerine mahsus olarak- yerden göklere uzanan birer şahadet parmakları olarak tevhit inancını ilan etmektedir. Kur'an'da camilerin imarı ve onarımı üzerine olan Tevbe suresinin 18. ayeti ve Peygamberimiz Hz. Muhammed'in cemaatle namazı ve hayratı öven hadislerini temel alan İslam dini mimarisi, ilk mabet Kabe ile ve ilk mescit olan Kuba Mescidi ile başlamış, Mescid-i Nebevi ve Mescid-i Aksa ile devam ederek bütün üç kıtaya yayılmış ve günümüze kadar gelmiştir. Günümüzde Türkiye'de inşa edilen camilerin kubbe tarzı büyük ölçüde Osmanlı tarzının devamı niteliğindedir.