Mafya, örgütlü suç fikri arasında en çok ilgi çeken ve popüler olanlardan biridir. Bir mafya babası düşündüğünüzde, muhtemelen elinde puro ile şık giyimli bir New Yorklu, diğer elinde ise silah olduğunu ve gecenin sessizliğinde birini öldürmeden önce acı bir espri yaparak bunu sorunsuz bir şekilde atlattığını düşünürsünüz. Dünya çapında Mafya ve akrabalarının tarihinde parıltılı ve çekici bir yan olduğu kadar, aynı zamanda skandal, entrika, siyasi ayrılık ve tehlike gibi yüksek seviyede olaylar da vardır ve bu durum modern zamana kadar uzanır. Bu kadar ünlülüğe sahip olunca, en azından birkaç tanınmış isimden bahsetmemek imkansızdır. Bu bağlamda, tüm zamanların en kötü şöhretli 21 mafya babası aşağıda sıralanmıştır.
Al Capone
Mobster veya gangster dediğinizde herkesin aklına gelen ilk isim Al Capone’dur. Bu yüzden, açıkça, listemiz onunla başlamaktadır. 1899 yılında Brooklyn, NY’de doğan Capone, İtalyan göçmen bir aileden gelmiş ve şehrin sert limanlarında büyümüştür. Genç bir adamken sol yanaklarına iz bırakan bir bıçak yarasıyla sonuçlanan bir kavgaya karışmış ve bu ününlü lakabı olan “Scarface” (Yara yüzlü) lakabına yol açmıştır. 14 yaşında Johnny Torrio ile tanıştı ve kısa bir süre sonra Five Points Gang olarak bilinen gruba katıldı. Kısa bir süre muhasebeci olarak çalıştıktan sonra, Capone, yasa dışı akıtmaların gözde olduğu dönemde Torrio’yu takip ederek Chicago’ya göç etti ve devasa bir mafya ağı işleten güçlü bir kaçakçı oldu. Amaçlarına ulaşmak için şiddetten kesinlikle kaçınmayan bir adam olarak tanındı. 1929’da gerçekleştirdiği ve kendisine hayatı boyunca sürdüreceği “Halk Düşmanı No. 1” lakabını kazandıran Sevgililer Günü Katliamı. Ancak garip bir şekilde, onu hapise götüren şey çetecilik faaliyetleri değildi. 1931 yılında vergi kaçakçılığı suçlamasıyla tutuklandı ve 11 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Cezasına Atlanta’da başladı, ancak hızla San Francisco’daki ününlü Alcatraz hücresine nakledildi ve 1947’deki kalp kriziyle ölümünden kısa bir süre öncesine kadar orada kaldı.
Semion Mogileviç
Günümüze doğru ilerlerken, Semion Mogileviç, şu anda FBI’ın en çok arananlar listesinde yer alan modern bir “mafya patronu” veya organize suç lideridir. O, Ukrayna’nın Kiev şehrinde doğmuş ve Lviv Üniversitesi’nden ekonomi derecesi ile mezun olmuştur. Üç kez evlenmiş ve tüm bilinen raporlara göre hala Katalin Papp ile evlidir. Şaşırtıcı bir şekilde, Mogileviç’in şu anda üç çocuğuyla birlikte Rusya’da özgürce yaşadığı düşünülmektedir, ancak tam yerinin bilinmediği açıktır. 1993 yılından bu yana, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri gibi ülkelerde milyonlarca dolar tutarındaki dolandırıcılık şemalarına karışmıştır. Organizasyonunun yüksek mevkilerde birçok akrabası olduğuna inanılmaktadır. Mogileviç, dünya çapında Rus mafyasının lideri olarak kabul edilmekte ve bugün hayatta olan en tehlikeli mafya üyesi olarak adlandırılmaktadır. Ayrıca, en az üç farklı pasaportu olduğu ve en az sekiz farklı takma ad kullandığı şüphelenilmektedir. Şu anda, onun yakalanmasına yol açabilecek bilgilere sunulan ödül 5 milyon dolardır.
Shigeharu Shirai
Shigeharu Shirai, Yakuza adı verilen Japon organize suç çetesinin eski bir lideridir. Bu suç çetesinin en az üç yüzyıldır var olduğuna inanılmaktadır ve bazı kaynaklara göre bağlantıları 1612’den bile önceye dayanmaktadır. Shirai, iddia edildiğine göre (bu hiçbir zaman tam olarak doğrulanmadı) Yamaguchi-gumi fraksiyonunun lideriydi ve 2003 yılında başka bir fraksiyon liderinin yardımcısı olan bir mafya, Kashihiko Otobe’yi öldürmekle suçlanmaktadır. Onun fraksiyonun diğer üyeleri, cinayetle bağlantılı olarak yakalandı ve suçlarından dolayı bazıları 17 yıla kadar hapis cezası aldı. Shirai ise otoritelerden kaçmayı başardı ve on yılı aşkın bir süre boyunca son derece düşük profil tuttu. Onu yakalayan şey neydi? 2018 yılında, Taylandlı bir yerli, Shirai’nin yol kenarında kart oynadığını gördü. Kimliğinden habersiz ama tam gövde dövmelerine ilgi duyan yerli, Shirai’nin fotoğraflarını çekti ve internete koydu. Bu, yetkililerin onu tanıyabilmesine ve hızla Bangkok’daki Lopburi’de yakalamasına yol açtı. O, cinayet suçlamalarıyla yüzleşmek üzere Japonya’ya iade edildi.
Matteo Messina Denaro
Matteo Messina Denaro, FBI’nın aradığı bir diğer isim olarak, Sicilya’da zaten köklü bir mafya ailesine doğmuştur. 18 yaşında bir katil olan Denaro, en az 50 kişinin cinayetinden suçlanmaktadır. Bir zamanlar “Ben tek başıma bir mezarlık doldurdum” diyerek alıntılanmıştır. Denaro, Kasım 1998’de babasının ölümüyle Sicilya mafyasının başına geçti; şu anda Trapani’de bulunan 20’den fazla mafya ailesinden yaklaşık 900 kişilik bir ekibi yönettiği söylenmektedir. Faaliyetleri, klasik mafya lideri için oldukça tipiktir – şantaj ve uyuşturucu ticareti de onun suçlamaları listesinde yer alır. Denaro, 2000 yılında, 1990’ların başındaki Capaci ve Via D’Amelio saldırılarıyla bağlantısı nedeniyle tutuklandı ve 2002 yılında müebbet hapse mahkum edildi; ancak son on yılda polisten kaçmayı başardığı için bu cezayı henüz çekmedi. İtalya’daki mafya ailelerinin çeşitli evleri arasında hızla hareket ederek saklanıyor.
Matthew “Matty” Madonna
Matthew “Matty” Madonna, 2008’den 2017’deki tutuklanmasına kadar ünlü Lucchese ailesinin lideriydi. Luccheseler 1930’lardan beri efsanevi güçleri, etkileri ve tehlikeleriyle tanınan Beş Aileden biridir. Aslında 1959’da uyuşturucu suçlarından yakalandı ve kısa bir süre hapis cezası aldı. Bu dönemde Nicky Barnes ile tanıştı. Serbest bırakıldıktan sonra Madonna, Barnes’a uyuşturucu sağlamaya başladı. Yıllar boyunca güçlü bir işbirliği içinde oldular. Madonna bir kez daha hapse girip Barnes ve ortaklarına karşı tanıklık etme emri aldığında, Madonna reddetti ve bunun sonucunda daha uzun bir ceza aldı. Serbest bırakıldıktan sonra Lucchese ailesine kabul edildi ve 2007’ye kadar kademeli olarak yükseldi. Birçok önceki liderin tutuklanmasıyla birlikte, Madonna erken serbest bırakılması nedeniyle operasyonu devraldı. Patron olarak görev yaptığı süre boyunca, Madonna, yaklaşık 400 milyon dolar kazanan büyük çaplı bir usulsüzlük şeması ve diğer suç faaliyetleriyle ilgilendi. 2015 yılında yeniden tutuklandı ve beş yıl süren hukuk mücadelelerinin sonucunda çeşitli suçlamalar yapıldı, düşürüldü ve onaylandı. Matthew Madonna 2020 yılında ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Bu cezayı Pennsylvania’daki Lewisburg hapishanesinde çekmektedir.
Charles “Lucky” Luciano
Sicilya doğumlu başka bir klasik mafya, Charles “Lucky” Luciano, 1897 yılında doğdu ve ailesiyle birlikte 10 yaşındayken Amerika’ya taşındı. 14 yaşında, Lucky New York ceza adalet sisteminde zaten tanınan bir sima oldu. Tehlikeli durumlardan kurtulma becerisiyle ilişkilendirilen takma adı, aynı zamanda şaşırtıcı derecede çok kumar şansına sahip olmasına da atfedilmiştir. Luciano, 1916 yılında Five Points Gang’de liderliğe yükselmişti ve 1920’lerde Bugsy Siegel ve Meyer Lansky gibi ünlü isimlerle içki kaçakçılığı operasyonlarını yönetiyordu. 1928’de, New York’taki suç aileleri arasındaki Catellammarese Savaşı’nda Salvatore Maranzano’nun tarafını tuttu ve Maranzano zafer kazandığında Luciano onun yardımcısı olarak terfi etti. Hızla, Luciano Maranzano’yu devirdi ve New York Mafyası’nın başına geçti. Bu şekilde, bugün hâlâ bir tehdit olan Beş Aileler sistemi kuruldu. Ancak hükmü sonsuza kadar süremezdi ve 1936 yılında, Luciano fuhuş kolaylaştırmaya ilişkin suçlamalarla tutuklandı ve 20 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Tutukluğunun ardından Sicilya’ya sınır dışı edildi. Daha sonra Napoli’ye taşındı ve Beş Aileler üzerinde uzaktan bir miktar etkisini korudu, ta ki Vito Genovese tarafından yerine geçilene kadar. 1962’de öldü ve Amerika Birleşik Devletleri’nde defnedildi.
Meyer Lansky
Meyer Lansky, organize suç tarihinin en önemli isimlerinden biri olabilir. 1911’den 1970’e kadar uzanan etkileyici bir kariyere sahip olan Lansky, Amerika Birleşik Devletleri, Meksika ve Küba’daki pek çok büyük suç çetesinde yer aldı. Lansky, 1911’de Rusya’dan Amerika’ya göç etti ve neredeyse hemen işe başladı. Hızla, yasakçılık döneminde New York’ta yer alan faaliyetlere dahil oldu. Bugsy Siegel ve Lucky Luciano ile ortaklıkları vardı ve bu ilişkilerini kullanarak efsanevi casinolar zinciri ve iddia edildiğine göre, Big Apple’dan Londra ve İsviçre’ye, Küba ve Bahamalar boyunca uzanan bankalar ağı kurdu. “Mafyanın muhasebecisi” olarak adlandırılan Lansky’nin daha sakin bir kişiliği ve mali becerisi, kendi çetelerinde ve diğer mafya liderlerinin çetelerinde pozisyonunu ilerletmek için arka planda çeşitli işlerin finansmanında kullanıldı, özellikle Luciano’nun 1930’ların başındaki liderliğinin ardından. Yasak döneminin bitmesinin ardından, Lansky daha da fazla kumar işine ağırlık verdi ve 1940’larda Siegel ile birlikte Flamingo Hotel’i yaratmak için çalışmaya başladı. Siegel’in ölümünden sonra bu oteli devraldı. Lansky, federal vergi kaçakçılığı suçlamaları nedeniyle 1970 yılında sonunda tutuklandığında, görece alçak profil sürdüren bir hayat sürüyordu. Bu olaydan sonra İsrail’e kaçmaya çalıştı, ancak Amerika Birleşik Devletleri’ne dönerek yargılanmak üzere geri gönderildi. Sonunda beraat etti, ancak sağlığı çoktan ciddi şekilde bozulmuştu ve 1983 yılında, geri alınabilir varlıklarının 35.000 doların altında olduğu iddiaları dolaşmasına rağmen, öldü. Ancak, gizlice daha fazla servet biriktirmiş olabileceği dedikoduları da bulunmaktadır.
Carlo Gambino
En ünlü mafya filmi olan God Father canlandıran karakter, mafya döneminde “Tanrı Babası” takma ismiyle anılan adamın kısmen ilham kaynağıydı. Bu adam Carlo Gambino’ydı, New York’ta Beş Aile’nin kuruluşunda rol alan ve yasalardan kaçmayı uzmanlaştıran ilk Don olan Sicilya kökenli sessiz ve mütevazı bir insandı. Gambino, 19 yaşında Amerika’ya göç etmeden önce Mafya için bir tetikçi olarak Sicilya’da çalışmıştı. Gençken, kuzeni Salvatore D’Aquila için kaçakçılık işlerini yönetmeye yardım etti. Bu yüzden 1930’ların başlarında yakalandı ve yaklaşık iki yıl hapis yattı. Bir daha asla yakalanmadı. D’Aquila, Giuseppe Maseria tarafından öldürüldükten sonra, Gambino Masseria’nın çetesine katıldı ve 1930’larda yeraltı mafya savaşlarında onların tarafında savaştı. Bu savaşlar, Beş Aile’nin oluşmasına yol açtı. Kısa bir süre sonra bu aileleri arasında Vincent Mangano tarafından yönetilen ailenin başına geçti. Daha sonra aileye kendi adı verildi. Bu liderin yöntemleri gizliydi: beyaz yakalı işler ve işçi manipülasyonu gibi klasik suç yöntemlerine odaklanarak, uyuşturucu kaçakçılığından kaynaklanan uzun hapis cezalarından kaçındı ve mümkün olduğunca arka planda kaldı. Muhtemelen ilham olduğu filmde tahmin ettiğiniz gibi, Gambino oğlunu başka bir ünlü liderin kızıyla evlendirdi. Bu durum ona diğer gruplarda saygı kazandırdı ve kendisini dönemin en üst seviyedeki çemberde sağlamlaştırdı. Bu strateji işe yaradı gibi görünüyor çünkü FBI, 1970’li yılların sonuna kadar onu yakalamak için çaba sarf etse de, asla başaramadı. Hikaye, ajanların onunla randevu alıp kahve içmeye çağırdığını ve hala onu tutuklamadan önce kaçmayı başardığını anlatır. Gambino, Long Island’da 1976 yılında kalp hastalığından ölümüne kadar özgür bir adamdı.
Vito Genovese
Vito Genovese, New York City’deki Beş Aile’nin oluşumunda olduğu kadar yıkımında da önemli bir rol oynadı – mafyanın düşmeye başladığı ve İtalyan-Amerikan Mafya’nın Altın Çağı’nın sona erdiği dönem Vito Genovese’nin çalışmaları sayesinde oldu. Genovese, bu listedeki diğer mafya üyeleriyle benzer bir başlangıca sahipti; Napoli, İtalya’da doğmuş ve 15 yaşında New York’a taşınmıştı. 19 yaşında silah bulundurma suçundan bir kez tutuklanmış ve çabuk bir şekilde Lucky Luciano ile arkadaş olmuştu, birlikte uzun yıllar ortaklık yapacakları kişi. Genovese ve Luciano, güç elde etme yolunda acımasızdı, 1920’lerde sahnede olan diğer mafya liderlerinin tamamını öldürerek en üste çıkmışlardı ve 1930’larda kendileri için gücü ele geçirmişlerdi. Genovese, Luciano’nun sağ kolu olarak hareket etti, Beş Aile’nin ikinci komutanı ve kendisi için adı verilen bir şube olan bir liderlik rolü üstlendi. Hatta Luciano 1936’da tutuklandığında kısa bir süre Başkanlık yapmış, ancak hızla cinayet suçlamalarından kaçmak için İtalya’ya kaçmıştı. İtalya’da bile, Genovese Amerikan Mafyası’nın gücünü yönlendiriyor, yerel patronlardan Benito Mussolini’ye kadar gücü olan Sicilyalı ve İtalyan çetelerle bağlantılar kuruyordu. Ancak sadakati asla Mussolini’ye değildi; İkinci Dünya Savaşı sırasında Genovese, yardımını Amerikan ordusuna sunarak Amerikan askeriyesine yardım etti.
Ne yazık ki, savaş sırasında İtalyan yetkilileri tarafından yakalandı ve kısa bir süre sonra 1936’da kaçtığı Ferdinand Boccia cinayeti suçlamalarıyla yüzleşmek için Amerika’ya geri döndü. 1945-1946 yılları arasında hapiste kaldı, ancak hakkında açılan davada iki önemli tanığın ölümü nedeniyle davada çözülme yaşandı ve suçsuz bulundu. 1946 yılında tekrar sokaklara çıktığında, mafya üyesi Frank Costello’nun ölümünü emretti. Suikast başarısız oldu, ancak Costello’yu emekli etmek zorunda bıraktı, bu da Genovese’nin gücünü elde etmek için özgür olduğu anlamına geliyordu.
Bu pozisyonundan hareketle, kasım ayında New York’taki Apalachin’de donların bir araya gelmesi için bir toplantı düzenledi. Ne yazık ki, bu kötü şöhretli toplantı yerel polise sızdırıldı ve mafyanın 60’tan fazla üyesinin tutuklanmasına yol açtı. Genovese kendisi, 1959’da uyuşturucu kaçakçılığından 15 yıl hapse mahkum edilene kadar yakalanmaktan kaçmayı başardı. Ancak cümlesini tamamlamadı; Vito Genovese, 14 Şubat 1969’da kalp krizi sonucu hayatını kaybetti ve geride kan ve siyaset dolu bir miras bıraktı.
Frank Costello
Frank Costello, New York’un Beş Ailenin oluşumundan sorumlu üç mafya üyesinin üçüncüsüdür. Yıllarca Lucky Luciano ve Vito Genovese ile yakın çalıştıktan sonra onların gölgesinde kalmıştır. Genovese’nin adıyla anılan ailenin oluşumunda ve genişlemesinde etkili oldu ve çoğu ömrünü bundan kazançlı çıkardı. Costello, İtalya’da doğdu ve 1895 yılında Amerika’ya taşındı. Burada hızla Lower Manhattan’deki Five Points Gang’in aktif bir üyesi haline geldi. 1918 yılına kadar defalarca tutuklandı. Tekrar tutuklanması, kırk yıl sonra gerçekleşti. Costello’nun gücüne olan en önemli katkısı, Bill Dwyer liderliğindeki İrlandalı kaçak içki tüccarlarına bağlı olmasıydı. 1926 yılında hem Costello hem de Dwyer, içki ithalatı nedeniyle tutuklandı, ancak sadece Dwyer mahkum oldu ve Costello, Dwyer’ın operasyonlarını devralmak için serbest kaldı. Dwyer’in yardımcıları, buna memnun olmadı ve Costello’nun yönetimine karşı sert bir şekilde savaştı. Bu ona bazı iş kayıpları yaşattı, ancak güçlü ve karlı bir kaçak içki tüccarı olarak kalmaya devam etti. 30’lu yıllarda, Luciano, Genovese ve Costello Maranzano ve Maseria arasındaki toprak savaşının her iki tarafında da yer aldılar. Ardından Luciano kanlı bir şekilde kontrolü ele geçirdi ve Genovese ile birlikte Five Families’i kurarak Costello’yu baş danışmanı yaparak mafyadaki üçüncü en güçlü pozisyona yerleşti. Bu yeni etkiyle Costello, kumar ve fuhuş çetelerini Louisiana’ya kadar yaygınlaştırabildi ve mafyanın kontrolü altında yasal işletmeler kurdu. 1950’lerde, bir dizi dava Costello’nun sakin ve güçlü kamu imajını zedeledi. Sinirli alışkanlıklarını gösteren ve Costello’nun bir psikiyatriste başvurduğunu ortaya çıkaran davalar sonucunda birkaç yıl hapse gönderildi. 1957 yılında, Genovese Costello’ya suikast emri vererek başına ateş açtı. Suikast girişimini atlattı, ancak sonunda kontrolü Genovese’ye bırakarak resmen emekli oldu. Ömrünün sonuna kadar bazı kumar çetelerinin pasif kontrolünü elinde tuttu ve 1973 yılında doğal sebeplerden öldü.
John Gotti
Görünür halk imajıyla ve erişilmezlik duygusuyla tanınan John Gotti, Paul Castellano’nun 1985 yılında öldürülmesinin ardından Gambino suç ailesinin lideri oldu. Jüriye müdahale etmekten tanığın sindirilmesine kadar her türlü hileyle mahkumiyeti atlatabilme yeteneği nedeniyle ‘Teflon Don’ lakabını kazandı. Yine de, diğer mafya üyeleri arasında özellikle popüler değildi; hareketleriyle fazlasıyla gösterişli ve cüretkar bulunuyordu ve bunlar işlerine çok fazla dikkat çekiyordu. Sonunda yardımcısı Sammy “The Bull” Gravano tarafından ihanete uğrayarak, erken 1990’ların mahkemelerinde ona karşı tanıklık yaptı. Bu, cinayet, komplo ve çeşitli mali düzenlemelerle ilgili suçlamaların mahkumiyetine yol açtı. Şimdi Kırlangıç Don olarak adlandırılan Gotti, geri kalan yaşamını hapiste geçirdi. 2002 yılında kanserden öldü. Ölümünden sonra kardeşi Peter Gotti, Gambino ailesinin başına geçti, ancak sadece bir yıl boyunca görevde kaldıktan sonra suç örgütü üyeliği suçlamasıyla tutuklandı ve hapise gitti.
Joe Bonanno
Joseph Bonanno, beş suç ailesinin orijinal liderlerinden biriydi. Ancak diğer liderlerden farklı olarak, gösterişli takımlar ve şık beş yıldızlı otel toplantıları yapmadan çalışmalarını yapmaktan memnundu. Bunun yerine, suç ailesini New York’taki evinden yönetiyordu ve misafirlerine biftek ve makarna yaptığı söylenirdi. Mahkemelerde neredeyse hiç yargılanmadı ve sadece 1980’de 75 yaşında ilk kez suç örgütüne müdahale girişimi nedeniyle oğullarının işletmeleri aracılığıyla para aklamadan dolayı tutuklandı. Bundan önce, oldukça özgürdü ve 1920’lerden 1980’lerdeki hapisten sonra emekliliğine kadar Amerikan Mafyası’nda güçlü bir figür olarak hizmet etti. Ailesi, hem meşru hem de yasa dışı yollardan son derece zengindi ve Kalkınma Döneminin en güçlü adamlarından biri olan Yönetim Kurulu Başkanı olarak kısa bir süre hizmet etti. Yine de, cesaret edemeyen diğer mafya üyelerinin çoğunun ihlal etmediği bir Mafya ilkesini ihlal etti: 1983 yılında yayımlanan otobiyografisi “Bir Onur Adamı”nda don olarak yaşamı hakkında kamuoyuna açıkça yazdı. Kitapta, 1926’da yasadışı göçünü Brooklyn’e ve yasa dışı içki ticareti ve içki daireleriyle ilgili yasa dışı faaliyetlerine değindi. Kendinizi Amerikan Mafyası’nın baskısı altında hissetmenin nasıl bir şey olduğunu anlattı ve kendini bir baba ve kırılgan bir güç pozisyonunda bir şekilde devlet başkanı gibi gördüğünü belirtti. Operasyonun suç unsurları hafife alındı ve genellikle “Gelenek” olarak yazıldı. Bonanno, 2002 yılında 97 yaşında öldü.
Joe Colombo
Joe Colombo, 1960’larda Profaci familyasında aktif olarak yer almasıyla Amerikan Mafyası ile etkileyici bağlantılara sahip olsa da, en çok İtalyan-Amerikan İnsan Hakları Ligi’nin (IACRL) kurucularından biri olmasıyla tanınır. Bu “insan hakları” örgütü büyük ölçüde İtalyan-Amerikan Mafyası için bir ön örgüt olarak kullanılmıştır. Colombo, örgütün gücünü kullanarak hayır işlerini yüksek sesle övüp, Amerika’da İtalyan-Amerikan toplumunun iddia edilen kötü muamelesine ilişkin görüşlerini dile getirmiştir. Bu durum, ligin Colombo’nun kendi oğlu dahil ünlü Mafya üyelerinin duruşmalarında sürekli bir varlık haline gelmesine neden olmuştur. Örgüt, ulusal düzeyde 40.000 ücretli üyeye ve 1970 yılında gerçekleştirilen ilk Birlik Günü mitingine 100.000’den fazla kişinin katılımına ulaşmıştır. Hatta Frank Sinatra’dan yararlanma konusunda da başarılı olmuş ve “Mafia” ve “Cosa Nostra” terimlerinin FBI raporlarında kullanımını sınırlama konusunda yasa tasarılarını etkilemiştir. Ancak bu gürültülü güç ve cesaret, 1971’de Columbus Circle’daki Birlik Günü festivalinde Joe Colombo’ya basın kartı olduğunu iddia eden bir adam tarafından başına ateş edilmesiyle son buldu. İki sahibi yedi yıl yaşayan Colombo, saldırı sonucunda kalıcı şekilde felçli ve komaya girdi. 1978 yılında ilişkili bir kalp krizi sonucunda Colombo hayatını kaybetti.
Albert Anastasia
Albert Anastasia’nın mafya geçmişi, diğer ünlü mafya isimleri ve bağlantılarıyla birlikte kanlı ve acımasızdır. 1902 yılında Calabria, İtalya’da doğan Anastasia, şimdi Altın Çağ mafyasının en tehlikeli üyelerinden biri olarak bilinir ve Yüksek İcra Lordu olarak adını kazanmıştır. Rahip Luciano’nun yanında Castellammarese Savaşı’ndaki Guiseppe Masseria’nın cinayetinde önemli bir rol oynayarak ünü pekişti. Dört kişilik çetesiyle ilişkili diğer üyeleri şüpheli olsa da – Bugsy Siegal, Frank Costello ve Vito Genovese adları geçse de – bilinen gerçek şudur ki aslında hiçbir zaman cinayetle suçlanmadı ve hiçbir zaman üç cinayetten dolayı hapis cezası almadı. Bu durum, her bir davada önemli tanıkların ya açıkça ona karşı ifade vermeyi reddetmesi ya da uygun bir şekilde kaybolması nedeniyle gerçekleşti. Hatta 1940’larda, polis nezdinde olan iki bilgiç önceki Anastasia davalarına getirilmemeden önce öldü. Şaşırtıcı bir şekilde, Anastasia aynı zamanda üretken bir askeri kariyere sahiptir; İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD Ordusu’na katıldı ve New York’ta 1944’e kadar hizmet vererek vatandaşlık kazandı ve hizmeti için onurlu bir terhis aldı. Ancak savaştan sonra, mafyanın kanlı siyasetine daha da bulaştı ve Vincent ve Philip Mangano’nun kaybolmasını ve ölümünü organize ettiği söylenir. Bu, Anastasia’nın Beş Ailenin birine yükselmesine olanak sağladı ve 1957 yılındaki ölümüne kadar bu konumda kaldı, Gambino tarafından öldürüldü.
Vincent Gigante
Vincent “The Chin” Gigante önemli isimler listesindeki diğer büyük isimlere göre daha geç mafya dünyasına girmiştir, çünkü öncelikle bir boksördü. Boks kariyerinden sonra, Luciano ailesi altında (sonradan Genovese ailesi olacak) mafyanın işleri için zorba olarak görev yapmaya başladı. Bu çalışmaları sırasında üç kardeşi de ona katıldı. Diğer kardeşi Louis ise rahip oldu.
The Chin, 1957’de Frank Costello’nun başarısız suikastçısı olarak tanındıktan sonra uyuşturucu suçlarından hapse atıldı ve serbest bırakıldıktan sonra Vito Genovese’ye bağlılığını göstererek kendi küçük bir ekibin başında gözetlemeye devam etti. 1960’lar ve 1970’lerde güç kazandı ve sonunda kendi ailesinin lideri olan bir patron haline geldi ve 1992’de Amerika’nın en güçlü suç patronu unvanını resmi olarak kazandı. Çeşitli suçları – cinayet, kaçırma, tefecilik, uyuşturucu kaçakçılığı ve diğerleri – nedeniyle mahkumiyetlerden kaçınmak için akıl sağlığını sahtelediği bilinmektedir. Bu ona “Banyodaki Gizem” lakabını kazandırdı, çünkü Greenwich Village’daki evinde bornoz ve terliklerle dolaşırken mırıldanırken bilinirdi. Bu oyun birçok yıl boyunca işe yaradı, ancak 1997’de tehdit edilerek suç örgütlemek ve adaleti engellemek extra hapis cezası almakla karşı karşıya kalınca, sahte akıl sağlığına itiraf etti ve üç yıl hapis cezasına çarptırıldı. 2005 yılında Amerika Birleşik Devletleri Federal Hükümlüleri Tıp Merkezi’nde öldü.
Tony Accardo
1906 yılında Chicago, Illinois’de İtalyan bir ayakkabıcı ve eşinin oğlu olarak doğan Anthony “Tony” Accardo, gençliğinde yasal olarak sadece çiçek dağıtıcısı ve bakkal kalfası olarak çalıştı. Accardo, Chicago mafyasının ilk günlerinde Capone’un emrinde görev yaptı, önce suikastçı olarak sonra da Capone’un kişisel koruması olarak. Accardo’nun en ünlü suikastı St. Valentine’s Day Massacre olarak biliniyor, bu saldırıda SMC Cartage Company garajında birçok rakip çete üyesinin ölümüne neden oldu, ancak hiçbir zaman bununla ilgili olarak tutuklanmadı. Ayrıca, Capone’un vahşi suikastlerinin birçoğunun da sorumlusuydu; Capone Chicago mafyasının beyin gücü ise Accardo kas gücüydü. Capone’un 1931’de tutuklanmasından sonra, Accardo kendi başına bir alt başkan haline geldi, çetenin bir bölümünü devraldı ve kontrolü yaklaşık 1960 yılına kadar elinde tuttu, ancak vergi kaçakçılığı suçlamaları hemen hemen bir jüri ön yargısı nedeniyle iptal edildi.
Bu tutuklamanın ardından, birkaç kez Senato’ya getirildi ve mafya ile ilişkisini inkar etmek için şok edici bir şekilde 172 kez Beşinci Değişiklik hakkını kullandı, ancak hiçbir zaman mafya üyeleriyle olan ilişkisinden bahsetmedi. Accardo, 1992 yılında kalp ve akciğer hastalığı nedeniyle hayatını kaybetti.
James “Whitey” Bulger
James “Whitey” Bulger, 1950’lerden 2000’li yılların başlarına kadar Boston’daki İrlandalı mafyanın üst düzey bir üyesiydi. Ancak mafya ortaklarının bilmediği bir şey vardı: Bulger, en azından 1974 yılından itibaren FBI için bir bilgi kaynağı olarak çalışmaktaydı. Birkaç kez federal hapishanede kaldıktan sonra – daha kısa bir hapis cezası için LSD deneylerine gönüllü olarak katıldıktan sonra – FBI ajanı John Connolly ve diğer bilgi kaynağı Stephen Flemmi ile işbirliği yaparak İtalyan Mafyasını çökertmeye başladı. Bu bağlantılar sayesinde, en ağır hükümlerden ve bazen hiç tutuklanmaktan korunuyordu. Bu durum 1994 yılında Connolly’nin Bulger’ın tutuklanacağına dair bir ipucu vermesiyle doruk noktasına ulaştı ve Bulger, nihayet 2011 yılında tutuklanıncaya kadar 16 yıl boyunca kaçak hayatı yaşadı. Bulger, geri kalan ömrünü hapishanede geçirdi (ancak Bulger’ın işlediği cinayetlerle bağlantılı olarak Connolly için de müebbet hapis cezası almayı başardıktan sonra), federal hapishaneler arasında mekik dokuyarak 2018 yılında 89 yaşında, Batı Virginia’daki Hazelton federal hapishanesinde diğer mahkumlar tarafından korkunç bir şekilde öldürüldü.
Raymond Patriarca Sr.
“Bazı çevrelerde “Il Patrone” olarak bilinen Raymond Patriarca Sr., İtalyan göçmenlerin oğlu olarak Providence, RI’ye yerleşmiş ve hayatının büyük bir kısmını burada geçirmiştir. Gençliğinde suçlamalar ve kaçakçılıkla dolu bir dönemden sonra, kendisine adını verecek olan suç ailesini ele geçirerek 1940’larda güçlenmiştir. Patriarca’nın saltanatı boyunca, Kuzeydoğu’nun büyük çoğunluğunu kontrol ettiği söylenir ve yerel bölgedeki ve dışındaki birçok suç çetesinden kendisine rüşvet gelirleri sağlanmıştır. Demir yumruğuyla yöneten acımasız bir lider olarak bilinen Patriarca, sık sık kan bağı olan akrabalarını birbirine karşı kışkırtmıştır. Hatta kendi kardeşinin ve diğer çete üyelerinin ölüm emrini vererek, onların bölgelerini ele geçirme yolunda hareket etmiştir. Bu korku saltanatı sonsuza kadar sürmezdi ve nihayet 1970’te cinayet teşebbüsünden suçlu bulunarak 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Bununla birlikte, bu Patriarca’nın mafyasını tamamen durdurmadı; 1984’te kalp krizinden ölünceye kadar çoğu operasyonunu hapishaneden yönetmeye devam etti.”
Carmine Persico
Carmine “Yılan” Persico, 1933 yılında Brooklyn’de doğdu ve mafya dünyasında çok genç yaşlardan itibaren faaliyet gösteriyordu. Sadece 16 yaşında şiddet içeren bir sokak çetesi olan Garfield Boys’un liderliğini yaptı ve tüm yaşamı boyunca hapis cezasıyla iç içe oldu. Albert Anastasia’nın cinayetine karıştığına dair dedikodular vardır, ancak hiç suçlanmadı.
Bilinen şey Colombo suikastçılarının Colombo suç ailesi için savaşlarına katıldığıdır ve 1963 yılında Gallos’dan taraf olan Persico’nun ihanete uğradığıdır.
Kısa bir hapis cezasının ardından, Persico yeni Colombo rejimi tarafından capo yükseltilerek ailenin en güçlü ve önde gelen üyelerinden biri olan ve kendi küçük çetesini yöneten biri oldu. Sonunda Gallos’a karşı intikamını alarak Carmine Persico’nun ölüm emrini verdi.
1970’lerin büyük bir kısmını çeşitli suçlamalarla hapis cezasıyla geçiren Persico, 1984 yılında FBI’dan kaçmak için saklanmaya başladı; hızla En Çok Aranan On Suçlu listesine dahil edildi. Sadece bir yıl kaçtıktan sonra Fred DeChristopher tarafından ihanete uğradı ve tutuklandı. Uzun bir yargılama sürecinin ardından Persico, 139 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Asla özgür bir adam olmasa da, Persico suç işlemeye devam etmedi. Hapishaneden arkasından kendi çetesini yönetmeye devam etti, hatta Mafya’ya saygısızlık yapan ve bazılarının tutuklanmasına sebep olan çeşitli insanların ölümünü düzenledi. Gücünü sonunda geçirdiğinde, onun oğluna geçti, ancak Alphonse Persico’nun 2007 yılında ömür boyu hapis cezasına çarptırılmasıyla bu sadece kısa sürdü. Carmine Persico 2019 yılında hala hapiste iken öldü.
Benjamin “Bugsy” Siegal
Benjamin “Bugsy” Siegel, Altın Çağ mafyasının en ünlü üyelerinden biri olup, adı Meyer Lansky ve Lucky Luciano gibi birçok ünlüyle ilişkilendirildiği için dikkat çekmektedir. Brooklyn’in Williamsburg bölgesinde 1906 yılında doğan Siegel, kısa bir öfke sorunu ve sık sık şiddet patlamalarıyla “bir yatağan böceği kadar çılgın” olduğu iddiasıyla adını kazandı. Siegel’in en ünlü suikastı, 1931 yılında Joe “Patron” Masseria’ya karşı gerçekleşti ve bu, Luciano’nun hükümdarlığının ve Beş Ailenin kurulmasına yardımcı oldu. Ona karşı suçlamalar getirecek yeterli kanıt hiçbir zaman bulunamadı ve Siegel’in suikasta dahil olan dört silahlı adamdan biri olup olmadığı konusunda bazı tartışmalar vardır. Yine de, suçun şiddeti ve kötü şöhreti onu bir şüpheli olarak görmezden gelmeyi imkansız kılmaktadır. Siegel, Güney Kaliforniya ve Batı Kıyısı’nda karlı kumar devreleri oluşturmaya yardımcı oldu. Bu süre zarfında, Hollywood yüksek yaşamının George Raft gibi bir aktör ve dansçının da dahil olduğu lüks partilerin sık sık düzenlendiği geniş bir Beverly Hills evi satın aldı. Raft, New York mafyasıyla sıkı bağlantıları olan bir isimdir. 1940’larda Siegel, mafyanın operasyon merkezi olarak hareket edecek harika bir otel inşa etmeyi denedi. Ancak Flamingo Hotel projesi planlandığı gibi işlemeyince, özellikle 1947 yılında silahlı adamlar Meyer Lansky’nin adına Siegel’in oturma odasına ateş açtığında, Siegel’in hayali gerçekleşmedi. Siegel saldırıda öldürüldü ve Lansky, işlerini devraldı. Ancak bu sadece bir teoridir. Siegel’in ölümünün gerçek koşulları günümüzde hala bir gizem olmaya devam etmektedir.
Nemesio Oseguera-Cervantes
“Ayrıca “El Mencho” veya “Horozların Efendisi” olarak da bilinen Nemesio Oseguera Cervantes, şu anda Jalisco Yeni Nesil Karteli’nin liderliğini yapmaktadır (İspanyolca’da CJNG olarak kısaltılmıştır) ve yazının yazıldığı zamanda Meksika’da en çok aranan kişidir. Oseguera-Cervantes, avokado yetiştirerek Meksika’da büyüdü. 1980’lerde Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etmek istedi, ancak hırsızlık, kayıt dışı ateşli silahlar ve uyuşturucu ile ilgili suçlardan birkaç kez tutuklandıktan sonra en sonunda 30 yaşındayken sınır dışı edildi ve Meksika’ya geri döndü ve yerel polis kuvvetine katıldı. Ancak bu çok uzun sürmedi ve kısa süre sonra polis kuvvetinden ayrıldı ve yeniden sokaklara döndü. Milenio Karteli’ne katıldı ve bir dizi tutuklama, cinayet ve darbe sonucunda (bunun sonucunda Kartel iki rakip çete halinde bölündü ve daha sonra şiddet dolu bir çete savaşıyla birleştirildi), 2000’lerin başında lideri oldu. Oeguera-Cervantes şu anda beş kıtada yayılan devasa bir uyuşturucu imparatorluğu yönetmektedir. Karteli, uluslararası insan avları ve tutuklanmasına yol açacak bilgiler için MXN$30 milyon (veya 10.000.000 ABD Doları) ödül karşılığında saklanmaya zorlansa da durmaksızın sayısız hasara neden olmaya devam etmektedir.”