İspanyol Tercios anıtı başkentin kalbine doğru amansız yoluna devam ediyor. Ve bu Cuma, savaş ressamı Augusto Ferrer-Dalmau tarafından bir yıldan biraz fazla bir süre önce tasarlanan heykel grubunun dört figüründen ikincisinin dökümüyle yarı noktasına ulaştı ve Salvador Amaya’nın elleriyle gerçeğe dönüştürülüyor. . Aynı heykeltıraş ABC’ye şunları söylüyor: “İlk figür olan kaptanın ardından, aynı zamanda bu birimlerin en temsili askeri olan mızrakçının bronz doğumunun keyfini çıkardık.” Ve oğlum haklı çünkü savaşın ağırlığı bu askerlerin omuzlarındaydı; Onlar aslında İspanyol Monarşisinin lejyonlarının omurgasıydı. Amaya’nın anıta doğru atılan kesin adım olarak tanımladığı etkinliğe, projenin destekçilerinden biri olan ‘Ferrer-Dalmau Sanat ve Tarih Vakfı’ndan sayısız yetkilinin yanı sıra ’31 Enero Derneği’ gibi diğer kuruluşlar da katıldı. Üçte biri. Bunların arasında savaş ressamı olan başkan Don Pedro de Borbón-Dos Sicilias y Orleans ve kurumsal ilişkilerden sorumlu başkan yardımcısı ordu generali Fernando Alejandre Martínez de vardı. Hepsi bubinin son parçalarının bronza geçişinden keyif aldı. «Geriye kalan tek şey farklı bölümleri kaynaklamak. Bir denizaltının montajına benzer bir süreçte,” diye şaka yapıyor Amaya. Standart İlgili Haberler Ferrer-Dalmau ve JM Nieto, 1585’teki İspanyol Tercios mucizesini yeniden çiziyorsa: özel karikatüre buradan bakın Manuel P. Villatoro ABC karikatüristi, savaş ressamı Heykeltıraş He’nin en ünlü tablolarından birinin yeni bir versiyonunu sunuyor. Yeni çalışmasıyla gurur duyuyor ve bu hiç de şaşırtıcı değil, çünkü o zamanın askerlerinin kıyafetlerinden silahın kesin ölçülerine kadar her şeyi araştırmaya sayısız saatler adadı. «İlk çizimleri tarihsel olarak doğru kılmak için değiştirdim. Bubinin artık tepesiz bir burun parçası, daha geniş bir pantolonu ve dar kollu bir gömleği var. Anıtın temsil ettiği dönem olan 1620 ile 1625 yılları arasında bu şekilde giyinmişlerdi” diye açıklıyor Amaya. Eserin babası, Toledo’daki Ordu Müzesi’ndeki keskin silahlar uzmanı Germán Dueñas ve tarihi yeniden canlandıran Santiago de la Peña’nın tavsiyelerini aldığı için sakin olduğunu doğruluyor; ikisi de La Camarada grubunun üyeleri. Amaya ayrıca heykeltıraşın sırlarını da bize açıklıyor. Bunların arasında, mızrakçıyı hayata geçirdiği yarı yıl boyunca karşılaştığı zorluklar var: “Biri, 6,80 metre uzunluğunda ve onu sabitlemek için çelik saplamalarla birleştirilen üç bölüme ayrılacak olan mızraktı. ” İkincisi ise tarihsel açıdan güvenilir bir yüz oluşturmaktı. “Kendimi Tercios’un mirasçıları olan aktif lejyonerlerin portrelerine dayandırdım” diye tamamlıyor. Bu onun İspanyol piyadelerine olan özel övgüsüydü; üç yüzyıl boyunca Avrupa savaş alanlarına hakim olanın aynısı. Artık projenin yaratılmasında işbirliği yapan farklı ayaklar umutlu bir geleceğe bakıyor. «Üçüncü figür, harquebusier halihazırda yapım aşamasında. Buradaki fikir, projenin 2025 baharında tamamlanması. Madrid’de Tercios’a ait bir anıtın olacağı bir gerçek,” diye bitiriyor Amaya. Salvador Amaya’ya üç soru -Bu figürle ilgili en çok gurur duyduğunuz tarihsel detay nedir? Kask. Başını hangi giysinin örteceğine karar vermek beni zaman zaman Ordu Müzesi’nin depolarını ziyaret etmeye götürdü. Kaptanın giydiği gibi bordo olmasını ya da tipik İtalyan moronu olmasını istemedim. Sonunda tepesiz moryonu seçtim. Ama belki de en büyük yenilik, o zamanlar yaygın bir moda olan ve güncel bir şeyle karşılaştırabileceğimiz gömleğin kesimiydi. Giyside (gömlek veya pantolon) bazı kesimler yapılması gerekiyordu, bu da ona daha fazla ayrıcalık kazandırıyordu. Kendini beğenmişlik gibi bir şey diyelim; bir tür ‘istiyorum ve bunu karşılayabilirim’. -Kaptanın kılıcı pek çok sır saklıyor… Zamanın onaylanmış ölçüleriyle yapılmış, bu da en fazla bir Kastilya çubuğunun dörtte beşine eşdeğer, kenarından kabzasına kadar bir metrenin biraz üzerinde. Bu uzunluklar, hiçbir rakibin diğerine göre avantajı olmayacak ve her ikisi de eşit şartlarda savaşacak şekilde düzenlendi. Kaptan durumunda, kılıç üç köprülü bir kement mecidir. İlk figürün tamamlanması Kaptan SA -Bir figürün döküm süreci nasıldır? Uzundur, zahmetlidir ve birçok ara süreç gerektirir. Süreç, kilden heykelin tamamlanmasıyla başlıyor; Kalıplar silikon ve alçıdan yapılarak dökümhaneye gönderilir. Oraya vardığınızda kalıplarla heykelin balmumu reprodüksiyonu yapılır. Diyelim ki kalıplar negatif, balmumu ise pozitif. Balmumu heykelin parçalarını aldıktan sonra, bunlar ateşe dayanıklı toprakla kaplanır ve balmumu tamamen eriyene kadar birkaç gün boyunca 1400 derecelik bir fırına yerleştirilir. Bu işlem, daha önce balmumunun bulunduğu, sıvı bronzla doldurulmuş bir boşluk bırakır. Soğumaya bırakılır, parçaların iyi çıkıp çıkmadığı kontrol edilir, kaynak yapılır, incelenir ve patinaj yapılır. İşlemin kendisi tamamen el yapımıdır, hiçbir makine kullanılmaz ve insanların ilk bronz heykeli yaratmasından bu yana bu şekilde yürütülmektedir, ancak her şeyden önce sanatçının eline saygı duyan malzemelerle ilgili en son metalurji teknolojileri kullanılmaktadır.