Amerikan halkı son on yılda kabadayılar. Bir güvenlik açığı ve tehlike hissi, halkla ilişkiler konusundaki görüşlerini etkiler.
2008 kazası onları pazarlardan uzak tuttu. Son iki yılda siyasal kurumların zayıflığı ortaya çıktı. Ve uluslararası politika çirkinleşmiştir.
Bugün siyasetteki temel soru, bu kırılganlıkla nasıl başa çıkılacağıdır.
Bazı insanlar kırılganlıktan kurtulmak için boşuna çaba harcayan kaçarlar.
Ve bazıları gerçekçi. Kırılganlığı politik ve sosyal yaşamın kaçınılmaz bir yönü olarak kabul ediyorlar. Açık bir toplumu kırılganlığı iyi yönetmenin tek yolu olarak görüyorlar.
Bazı siyaset bilimciler, gerçekçilik kavramını yanlış kullandığımı söyleyecekler. Onların görüşüne göregerçekçilik kesinlikle dış meselelerle ilgilidir ve realistler küresel siyaseti iktidara aç ülkeler arasında bir kavga olarak gören insanlardır.
Bu akademisyenler, antik bilgin Thucydides'i gerçekçiliğin babası olarak tanımlar. Thucydides bir yazdı savaşın tarihi M.Ö. beşinci yüzyılda Sparta ve Atina arasında - acımasız yıllarca süren bir mücadele mücadelesi. Bir bilgin, Thucydides’in “değiştirilemez doğa”Uluslararası ilişkilerin.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Sipariş kırılgan
Ancak Thucydides bundan daha fazlasını yaptı. Yunan şehir devletlerinde siyasetin egemen olduğu fikrini açıkladı: siyasal ve toplumsal düzenin kırılgan olduğu.
Thucydides bize endişeli halkların tarihini verir. Tehlikeli bir dünyada yaşadıklarını biliyorlar.
Thucydides'in anlattığı çağda, Yunan şehir devletleriyle karşı karşıya kalan asıl tehlike diğer devletler tarafından ortaya atılmıştır. Fakat insanların da başka endişeleri vardı. Bazı yerlerde insanlar devrim ve kanunsuzluğun “sürekli korkusuyla” yaşadılar. Başka yerlerde, kuraklık, kıtlık ve hastalıktan korkuyorlardı. Bazıları “bilinmeyen geleceğin tanımsız bir korkusu” hissetti.
Bunlar Thucydides'in realistleriydi - dünyanın çalkantılı ve tehlikeli bir yer olduğunu anlayan insanlar.
Kırılganlıkla ilgili endişe, daha sonraki yazarlar tarafından realist geleneğin içinde paylaşıldı. Machiavelli, Floransa'nın diğer şehir devletleri tarafından saldırıya uğramasından korktu ama aynı zamanda endişeleniyordu. kendi duvarlarında huzursuzluk. Fransız hukukçusu Jean Bodin ayrıca iç düşmanlara ve dış düşmanlara da bağlı. İngiliz devlet adamı Francis Bacon, eşitsizlik, dini ihtilaflar ve göçmenlik dahil olmak üzere bir dizi koşul üretti. Devlet içinde “baştan çıkarıcı”. Bacon, iyi bir liderin yaklaşan fırtınaların işaretlerini aradığını söyledi.
Ve gelecek için endişeleniyorlar.
“Bir tehlike olmadığını söylemek için”, bir Maine gazetesi editörü ülkenin 1824'teki beklentilerini değerlendirirken, “ulusların tarihi hakkında büyük bir cehalete ihanet edeceğini” söyledi.
Kırılganlık hissi, Amerikan tarihi boyunca salındı. 20. Yüzyılda ruh hali birçok kez değişti - 1920'lere olan güvenden 1930'lere olan kaygıya, 1950'lere olan güvene ve 1970'lardaki kaygıya.
2000 tarafından ülke tekrar güvendi. Başkan Bill Clinton hiç zevk almadığı için övündü “Çok az iç kriz ve çok az dış tehdit ile çok fazla refah ve sosyal ilerleme.”
Bunun için çok fazla. 2000'ten bu yana, Amerikalılar terörist saldırılara, savaşlara ve savaş tehditlerine, yıpranmış ittifaklara, pazar otobüslerine, teknolojik ve iklimsel şoklara, protestolara ve kutuplaşmaya maruz kaldılar.
Bu abartma. Zamanımız zor ama sıradışı değil. Tarih, kırılganlığın norm olduğunu göstermektedir. Alışılmadık olan, Clinton gibi politikacıların şaşkınlığa kapıldığı sakinleşme anlarıdır.
Realist inanç: Değişim karşısında uyum
Günümüzdeki temel soru, Amerikalıların kırılganlıkla nasıl başa çıkmaları gerektiğidir.
Bir cevap, izolasyonculuktur. Bu, kapılı toplulukların ve Fortress America’nın politikasıdır. Teori, ülkenin kendisini yabancı tehlikelerden ayırabileceğidir.
Daha sık olsa da, geri çekilme bu tehlikelerin iltihaplanmalarına izin verir. Klasik yazarların uyarısını da unutuyor: Şehir duvarlarında da tehlikeler var.
İç tehlikelere yönelik bir başka cevap, otoriterizmdir. Araştırma, tehdit ve belirsizlik toplumunu temizleyebilecek güçlü bir lider için.
Ancak devlet planlaması için üzgünüm bunun aptallığını gösterir. Toplum tamamen disiplinli olamayacak kadar karmaşık. Ve büyük hükümetin kendi zayıf yönleri var. Toplumsal kırılganlık, basitçe devlet kırılganlığı ile değiştirilir.
Daha yapıcı bir cevap, kırılganlıktan kaçınılamayacağını kabul etmektir. Machiavelli'nin dediği gibiservet tamamen evcilleştirilemez. Hayatta kalmanın anahtarı değişim karşısında uyarlanabilirliktir. Bu gerçek bir inançtır.
Uyarlanabilir toplumların üç yeteneği vardır. İlk olarak, tehlikelere karşı uyanıktırlar. İkincisi, yeni fikirlere açıktırlar. Üçüncüsü, modası geçmiş uygulamaları terk etmeye ve yenilerini denemeye hazırlar.
Uyarlanabilir toplumlar hem otoriterliği hem de tecriti reddetmektedir. Açıklığı, sadece özgürlüğü teşvik ettiği için değil, aynı zamanda dayanıklılığı arttırdığı için ödüllendiriyorlar.
Filozof John Dewey bu fikri neredeyse bir yüzyıl önce dile getirdi. Hükümet, değişen koşullarla başa çıkmak için sürekli olarak tazmin edilmesi gerektiğini söyledi. Bu sadece sabır, diyalog ve deney yoluyla yapılabilir.
John Dewey de bir gerçekti. Çalkantılı bir dünyada hayatta kalmakla ilgileniyordu. Reçetesi bugün hala çalışıyor.
Yazar hakkında
Alasdair S. Roberts, Kamu Politikası Okulu Direktörü, University of Massachusetts Amherst
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = değişikliklere uyum sağlama; maxresults = 3}