nucu her ülkenin kendi KP’sini kurmas› gerekti¤i fikri öne sürülür. Fakat bu konuda da herkes ayn› fikirde de¤ildir. 1848’de Fransa’da, Almanya’da ve Avrupa’n›n di¤er ülkelerinde yaflanan yenilgiden sonra Komünistler Birli¤i içinde yaflanan ilk önemli ayr›flma, Willich ve Schapper’ledir. Almanya’daki yenilgiden sonra Birlik önderleri ve baz› üyeler Londra’ya göçerek mücadelelerine devam ettiler. Marks; içine girilen sürecin ekonomik-sosyal koflullar›ndan dolay›; “devrimci dalgan›n tavsad›¤›”n›; komünistlerin bu süreci gelecekteki mücadeleler için örgütlenmek amaçl› kullanmalar› gerekti¤ini savunuyordu. Yani özünde tart›fl›lan “iflçi hareketine dayanan bir iflçi partisinin, bir s›n›f partisinin gerekip-gerekmedi¤iydi.” (Lenin, S. Eserler, s:94) Willich ve Schapper’e göre; bir grup insan›n bir araya gelmesi, para bulmas›, silah sat›n almas› ve ayaklanmas› gerekiyordu. (Bu fikirler ayn› zamanda Frans›z devrimcisi Blanqui’nin de savundu¤u fikirlerdir. Ki Blanquistler, bu fikirlerinden kaynakl› Komünistler Birli¤i içinde aktif olarak yer almam›fl, zaman zaman dinleme, gözlemleme amaçl› toplant›lara kat›lm›fllard›r.) Burada yaz›m›z›n konusu boyutuyla dikkat çekici olan yan; özellikle yenilgi dönemlerinde veya Marks’›n tan›m›yla “durgunluk gibi gözüken mevcut zaman diliminde” devrimcilerin içerisinde bu tipte komplocu örgüt savunucular›n›n (veya bazen tam tersi olarak tamamen geri çekilme savunucular›n›n) ortaya ç›kt›¤›d›r. Uluslararas› Komünist Hareketin tüm tarihi bize bunu göstermektedir. 1848’deki devrimlerle birlikte burjuvazi hiç duraksamadan devlet iktidar›n› tamamen ele geçirdi. Ele geçirir geçirmez de tüm öfkesini, fliddetini o zamana kadar “müttefiki” olan proletarya ve köylülü¤e yöneltti. ‹flçi s›n›f› aç›s›ndan burjuvazinin maskesi düflmüfltü.
Marks ve Engels; 1848 y›l›na kadar “Alman liberal burjuvalar›n›n halka karfl› oynad›¤›” hain rolü bu dönemden sonra küçük burjuva demokratlar›n üstlenece¤i belirlemesinde bulundular. Küçük burjuvazi “toplumsal koflullarda öyle bir de¤ifliklik istiyor ki, var olan toplumsal düzen kendileri bak›m›ndan olabildi¤ince katlan›l›r ve rahat hale gelsin.” Bu belirlemelerle birlikte proletaryan›n önündeki görevin “bir kez daha burjuva demokratlara alk›flç› bir koro olarak hizmet yerine, resmi demokratlar›n yan› s›ra illegal ve legal ba¤›ms›z bir iflçi partisini örgütleme do¤rultusunda çal›flmak” oldu¤unu ve bu Partinin “proletaryan›n konumunun ve ç›karlar›n›n burjuva etkilenmelerinden ba¤›ms›z olarak tart›fl›laca¤› iflçi derneklerinin birer oda¤› ve çekirde¤i haline dönüflmesi” gerekti¤ini söylüyorlard›. Yani Marks ve Engels ba¤›ms›z bir proleter partisinin kurulmas›n› ve bu partinin y›¤›nlar› uzun ve direngen bir çal›flmayla e¤itmesi gerekti¤ini savunuyorlard›. Proletarya partisinin kitleleri örgütlerken önüne ç›kacak en büyük engelin burjuva düflünceler oldu¤unun fark›ndayd›lar. Engels 1895’te “Fransa’da S›n›f Savafl›mlar›” isimli Marks’›n kitab›na yazd›¤› önsözünde; proletarya önderli¤indeki devrimlere kadar; büyük y›¤›nlar›n hep öncülük eden bir az›nl›¤›n sundu¤u yutturmacalara kendini kapt›rd›¤›n› ve hep bir az›nl›¤›n ç›kar› için mücadele ettiklerini vurgulam›flt›r. Ve flunu soruyor Engels: “Kendi ekonomik durumlar›n›n en gerçek yans›s›ndan baflka bir fley olmayan ve henüz kendilerinin anlamam›fl olduklar› ve ancak belirsiz bir duygu halinde hissettikleri gereksinmelerinin en aç›k, en uysal ifadesi olan fikirlere nas›l daha yabanc›, daha uzak kalabilirlerdi?” (age, s:13) Bunun cevab›; kitlelerin yeterince e¤itilmemesi, s›n›f ç›karlar›n› görememeleri idi.
111
Tasfiyecilik Üzerine -1-
PART‹ZAN 65
Published on Aug 10, 2010
Published on Aug 10, 2010
90. y›l›nda Ekim Devrimi yolumuzu ayd›nlatmaya devam ediyor! -1- Partinin korunmas› ilkelere uyulmas›ndan geçer Ezen ulus milliyetçili¤inin...