Mali tablolar, şirket performansını izlemenin yararlı bir yolu olsa da, bazı sınırlamaları vardır. Spesifik olarak, iki farklı büyüklükteki şirketin mali tablolarını karşılaştırmak zordur. Ortak boyutlu finansal tablolar, finansal bilgileri standartlaştırmanın bir yoludur, böylece şirket büyüklüğünden bağımsız olarak kolayca karşılaştırılabilir.
Ortak Boyutlu Finansal Tablolara Genel Bakış
Ortak boyutlu mali tablolar, mali bilgileri dolar değerleri yerine yüzde cinsinden sunar. Ortak boyutlu bir ifadede, her satır öğesi bir referans satır öğesinin bir yüzdesi olarak ifade edilir. Ortak boyutlu mali tablolara genellikle dikey analiz denir, çünkü daha küçük mali hesapları genel kârla karşılaştırırlar.
Ortak Boyutlu Gelir Tabloları
Ortak boyutlu gelir tablosu hesapları genellikle toplam gelirin yüzdesi olarak ifade edilir. Ortak büyüklükte bir mali tablo oluşturmanın temel formülü, mali kalemi referans noktasına bölmektir. Örneğin, bir şirketin 4.000 $ faiz geliri ve 50.000 $ toplam geliri varsa, muhasebeci faiz geliri bakiyesini yüzde 8 olarak kaydeder. Gelir tablosunun toplam gelir satır öğesi her zaman yüzde 100'e eşit olacaktır.
Ortak Boyutlu Denge Tabloları
Gelir tablosu gibi, ortak boyutlu bir bilanço, tüm mali kalemleri bir referans kalemle karşılaştırır. Gelir tablosu kalemleri toplam gelirle karşılaştırılırken, bilanço hesapları toplam aktiflerin yüzdesi olarak ifade edilir. Toplam varlıklar her zaman toplam borçların ve özkaynakların toplamına eşit olması gerektiğinden, hem toplam varlık satır öğesi hem de toplam borçlar ve öz sermaye satır öğesi her zaman yüzde 100'e eşit olacaktır.
Uygulama Sınırlamaları
Ortak boyutlu finansal tablolar, diğer finansal oranlarla birlikte, yatırımcıların ve yöneticilerin şirketin finansal performansını hızla karşılaştırmasını kolaylaştırır. Ancak, ortak boyutlu finansal tablolarla ilgili sınırlamalar ve tuzaklar vardır. İki şirket aynı sektördeyse ancak farklı mali yıl sonlarına sahipse, ortak boyutlu mali tablo yanıltıcı olabilir. Benzer şekilde, şirketler envanter ve varlıkların muhasebesinde bir miktar esnekliğe sahiptir. Farklı muhasebe politikaları, hesapları yapay olarak şişirebilir veya söndürebilir, bu da ortak boyutlu mali tabloları daha az kullanışlı hale getirir.