2004 yılında, Engelli Bireyler Eğitim Yasası yönetmeliği, yasa ve düzenlemelerin önceki sürümleriyle aynı belirli öğrenme güçlükleri tanımını korumuştur. Belirgin bir şekilde tanımlama sürecini genişletme girişimi, hem çocuğun müdahaleye yanıt gibi bilimsel, araştırmaya dayalı müdahaleye yanıtına dayalı bir süreci hem de diğer alternatif araştırma temelli prosedürlerin kullanımını içererek gerçekleşmiştir. ABD kodunda (20 USC & 1401) bulunan Engelli Bireyler Eğitim Yasası tanımı vardır. Spesifik öğrenme güçlüğü terimi, sözlü veya yazılı dili anlamada veya kullanmada yer alan temel psikolojik süreçlerden bir veya daha fazlasındaki bir bozukluk anlamına gelir.
Bu bozukluk kendini dinleme, düşünme, konuşma, okuma, matematiksel hesaplamalar yazmak, hecelemek veya yapmaktır. Böyle bir terim, algısal sakatlıklar, beyin hasarı, minimal beyin disfonksiyonu, disleksi ve gelişimsel afazi gibi durumları içerir. Bu terim, öncelikle görme, işitme veya motor engellerin, zihinsel geriliğin, duygusal rahatsızlığın veya çevresel, kültürel veya ekonomik dezavantajın bir sonucu olan bir öğrenme problemini içermez. Bu resmi tanım, bozukluğun spesifik olarak kabul edilmesi için kaç problem olabileceğini belirtmeden, bir veya daha fazla belirsiz ayrım yoluyla, bozukluğun spesifik yönünü ilk kez ortaya koymaktadır. Örneğin ilgili konulardaki ve psikolojik yapıdaki belirli özelliklere atıfta bulunuluyorsa veya spesifik teriminin bozukluğun idiyopatik olduğunu öne sürüp getirmediğine dair spesifik anlamların ne olduğuna dair hiçbir açıklama sağlamaz. Bu tanım, sözlü veya yazılı olsun, dilin baskın olduğu bir süreçler hiyerarşisini de ortaya koyuyor gibi görünmektedir.
Öğrenme Güçlüğü Alanındaki KavramlarBozukluk yalnızca akademik başarıdaki zorluklarla değil, aynı zamanda günümüzde üst bilişsel işlev denilen şeyi yansıtan bir özellik olan bilişsel eksikliklerle (muhakeme bozuklukları) de bağlantılıdır. Henüz merkezi sinir sistemi işlev bozukluklarından söz edilmiyor, ancak nörolojik bozukluklardan kaynaklanan benzer vakalara atıflar vardır. Bu mevzuata dayanarak, eğitimcilerden belirli öğrenme güçlüklerinden şüphelenilen öğrencinin yaşa dayalı ve sınıf düzeyi standartlarına göre başarıda yeterli ilerleme gösteremediğini belirlemeleri istenir. Bu prosedür önemli bilgiler sağlar ve başarı ile yeteneklerdeki güçlü ve zayıf yönlerin bir modelini vurgular.
Birey içi farklılıklar veya değişkenlik bazen belirli öğrenme güçlükleri bir göstergesi olarak gösterilmektedir. Yetenek-başarı uyuşmazlığı da sürecin bir parçası olarak dikkate alınır. Nitelikli personelin uygun talimatlar vermesi gerektiği de tartışılmaktadır. Bunu almayan öğrenciler belirli öğrenme güçlüklerine sahip olarak değerlendirilemez. Temel eğitim unsurları esas olarak, yaşa göre sistematik olarak öğretilmesi gereken okumayla ilgilidir ve bunlar aşağıdaki gibidir:
• Fonemik farkındalık,
• Ses bilgisi,
• Kelime geliştirme,
• Sözlü okuma becerileri dâhil okuma akıcılığı,
• Okuduğunu anlama stratejileri,
Okullar ayrıca öğrencilerin ilerlemesini sık sık değerlendirmeli ve ebeveynleri bilgilendirmelidir. Toplanan veriler, bir talimat stratejisinin veya programının etkinliğini gösterebilir. Öğrenci herhangi bir ilerleme belirtisi göstermezse, ebeveynlerin onayı ile 60 günü geçmemek üzere bir uzatma verilebilir. Son olarak, yeniden yetkilendirme düzenlemeleri, bilimsel temelli okuma araştırmalarıyla desteklenen, temel olarak sosyal yapıya dayanan okuma öğretimine yaklaşımların uygulanmasının gerekli olduğu ifadesini içerir. Okuma öğretimi ile ilgili olarak, özel eğitimde azınlıkların aşırı temsil edilmesinden de kaynaklanabileceği ileri sürülmüştür.
Yeniden yetkilendirilmiş tanım, ABD eyaletlerinin teşhis prosedürünün bir parçası olarak IQ-başarı tutarsızlığını kullanmamasına veya zekâ testleri sağlamamasına ve çocuğun müdahaleye yanıt kriterini teşhis prosedürünün bir parçası olarak dâhil etmesine izin verir. DSM, spesifik öğrenme bozukluğu terimini kullanır. 2013 yılında revize edilen mevcut versiyon olan DSM-5, önceki tanımı, durumun en son bilimsel anlayışını yansıtacak şekilde genişletmektedir. Teşhis, okulun resmi yıllarında okuma, yazma, aritmetik veya matematiksel muhakeme becerilerinde kalıcı zorluklar gerektirir. Belirtiler arasında yanlış veya yavaş ve zahmetli okuma, netlikten yoksun kötü yazılı ifade, sayı gerçeklerini hatırlamada güçlükler veya yanlış matematiksel akıl yürütme yer alabilir.
Mevcut akademik beceriler, kültürel ve dilsel olarak uygun okuma, yazma veya matematik testlerindeki ortalama puan aralığının çok altında olmalıdır. Bireyin zorlukları gelişimsel, nörolojik, duyusal (görme veya işitme) veya motor bozukluklarla daha iyi açıklanmamalıdır. Ve akademik başarıya, mesleki performansa veya günlük yaşam aktivitelerine önemli ölçüde müdahale etmelidir. Uluslararası düzeyde yoğun araştırmalar vardır ama çoğunlukla ABD’de ve alanın tasvirinin peşinden milyonlarca dolar harcanmıştır. Bununla birlikte, şimdilik durumun net bir tanımı yoktur, bunun yerine öğrenme güçlüğü çeken bir grup okul çocuğunun genelleştirilmiş bir tasviri vardır. Durum hakkında çok şey biliniyor olabil, ancak öğrenme güçlüklerinin neden var olduğu bilinmemektedir.
Sponsorlu Bağlantılar