sanırım ben az önce 6 yaşındaki kuzenimin hayatını kurtardım. benim zeki kuzenim, tam mutfak tezgahının üstündeki köpek mamasını (böyle küp küp oluyo ya, o mamalardan) yemek üzereyken "ahaha napıyon lan, köpek maması o, yenmez," dedim. tamam pek kahramanca konuşmuş olmayabilirim ama yine de engelledim ya, ona bakın. "lokum sanmıştım ben onu, hehe," falan dedi garibim, utandı.
o diil de köpek mamasına lokum dedi yaa. dünyada köpek mamasını lokuma benzeten kaç kişi bulabilirsiniz? çok şahane bi insan bu çocuk. "bugün evde lokum yok ama köpek maması var, demek ki onun yerine bunu yemeliyim," diye düşünebiliyor. o elindekiyle yetinmesini bilen bir insan.