Kimyasal silahların imhası için Rus programı, eve düz giriyor. 1996’te, hükümetin başkanlık statüsü alan federal hedefli “Rusya Federasyonu’nda kimyasal silahların imha edilmesi” programını onayladığını hatırlayın. Bu çalışmanın dört aşamada gerçekleştirilmesi gerekiyordu: kimyasal silah stoklarının 1, 400 ton kadar toksik madde 2003 yılı tarafından imha edilmesi; 20 yıl boyunca kimyasal silah stoklarının yüzde 8000, 2007 ton toksik madde imhası; 45 tarafından kimyasal silah stoklarının yüzde 18000, 2009 ton toksik madde imhası. Bütün bunlar, bugün, son aşamanın bir parçası olarak, artıkları “temizlemeye” devam ediyor.
Kimyasal Silahların Yasaklanması Uluslararası Sözleşmesi 1997'te yürürlüğe girmiş, Rusya ve ABD de dahil olmak üzere 188 ülkeleri tarafından imzalanmıştır. Son on yılda, Rusya'da kimyasal mühimmatları yok etmek için yeni bir sanayi kuruldu. Temel bir karar verildi: ölümcül kargoların ülkenin topraklarından geçişini engellemek için bombaların ve mermilerin doğrudan cephanelerin yanına kaldırılması için fabrikalar kurmak. Ne de olsa, kimyasal silahları imha etmek, üretmekten çok daha zor ve beklenmedik bir salıverme ile dolu, mühimmatta yorgunluk birikir.
Yedi özel tesis yaratmak için gerekli olan kimyasal silah stoklarının imhası için. Bunlardan ikisi - Gorny Saratov köyünde ve Udmurt şehri Kambarka'da - kimyasal silahların imha sürecini başarıyla tamamladı.
Aynı Madencilikte hardal, tekerleklerden çıkarılmış raylı vagonlarda depolandı ve ultrason teşhisi, tankların duvarlarının giderek zayıfladığını gösterdi. Zamanımız vardı, cephanelik boştu.
2006'te, Kirov Bölgesi, Maradykovskiy köyünde, 91'ten daha fazla depolanmış kimyasal savaş ajanının şimdiye dek imha edildiği bir tesis devreye alındı. 2008'te, Penza Bölgesi'ndeki Leonidovka tesisi, zaten yerel cephanenin yüzde 96'inden fazlasını ortadan kaldırdı, yok etmeye başladı. 2009'te, Kurgan Bölgesi'nde Shchuchye tesisi kuruldu - hisse senetlerinin 71'inden fazlası tahrip edildi. Bryansk bölgesindeki Pochep tesisi, programın 2010'teki pratik uygulamasına katıldı ve şimdiye kadar kimyasal silah stoklarının yarısından fazlası orada imha edildi. Yedinci nesnenin inşaatı tamamlandı - Udmurt Cumhuriyeti'nin Kızner köyünde, bu yılın sonunda faaliyete geçmesi planlanıyor.
Ancak, eski kimyasal silah depolama tesislerinin yerlerinin rehabilitasyonu ve ardından çevresel rehabilitasyonu, “Birikmiş Çevresel Zararın Ortadan Kaldırılması” başlıklı ayrı bir federal hedef program altında uygulanacaktır. Udmurtya, Çuvaşistan, Nijniy Novgorod, Penza ve Saratov bölgelerinde ilgili faaliyetler planlanmaktadır. Genel olarak, 2017 milyon ruble'nin, 550,7'a konvansiyonel kimyasal silah muamelesi alanlarının rehabilitasyonu için, 2018 ve 2019 milyon ruble için 500'ta tahsis edilmesi planlanmaktadır. Bununla birlikte, zaten 2014 yılında olan Penza bölgesi, etkinlik öncesi faaliyetlerin kimyasal silahlarla etkisinin olası sonuçlarını incelemek için federal bütçe 15 milyonlarından, 2015 milyon ruble için ise 2016 - 30 yıllarında daha fazla çalışmalıdır.
Kimyasal silahların imha edilmesinin ve tehlikeli maddelerle çalışmanın sonuçlarının ortadan kaldırılmasının tamamlanmasından sonra, tesisler sivil ürünler üretmek için yeniden yönlendirilecektir. Başkanın talimatı üzerine, tesislerin daha sonraki kullanımı için olası seçenekleri araştırmaya başlayan bölümler arası bir çalışma grubu kurulmuştur. Zaman yeterli: Tesisin nihai ömrü, mühimmatın imhasının tamamlanması değil, kimyasal silahların ortadan kaldırılmasının tamamlanmasından üç ila beş yıl sonra tasarlanan tehlikeli kimyasal üretimin sonuçlarının kullanımdan kaldırılması ve tasfiyesidir.
Örneğin, Shchuchansky bölgesinin liderleri düzenli olarak nüfusla “sıcak bir çizgi” düzenliyorlar. Önceden, sakinleri en çok işletmenin güvenliği ve çevre üzerindeki etkileri ile ilgileniyordu. Bugün, ilgi alanları farklı bir yöne doğru yöneldi: kimyasal silahların tamamen imha edilmesinden sonra tesisin nasıl geliştirileceğini soruyorlar. Şimdiye kadar somut bir çözüm yok, ancak zaten biliniyor: gelecekte, barışçıl yenilikçi ürünler üretecek. İdare, sakinlere, binden fazla insanın çalıştığı tesiste toplu işten çıkarmaların olmayacağının garantisini verdi, ayrıca tüm işler de kalacak. Kirov bölgesinde zaten karar verdik: Kağıt hamuru ve kağıt fabrikası oluşturmak için planlanan kimyasal mühimmat imha tesisinin temelinde. Gorniy'deki bir işletme kimya endüstrisinin nesnelerinden biri haline gelebilir.
Moskova’nın Kimyasal Silahlar Konvansiyonu hükümlerinin yükümlülüklerini yerine getirmesi Washington’dan olumsuz bir tepki almasına neden oluyor.
ABD, özellikle bu güne kadar kimyasal silah stoklarından kurtulmadığı için Rusya'yı suçlamaya çalışıyor. Denizaşırı ülkelerden bu tür cephanelerin imhası için programlarını 2023 yılına uzattıkları düşünülürse.
Dahası, son zamanlarda Amerika Birleşik Devletleri'nde bu sürecin gerçekten askıya alındığına dair haberler var. Ülkemizde, bu silahların kalan stokları - yaklaşık 12 bin ton - 2015 yılında zaten elimine edilmelidir. Plana göre “yavaşlamak” mı yoksa çalışmak mı zorundayız? Soru garip görünüyor, çünkü kimyasal silah kullanımına dair varsayım bugün bile düşünülemez görünüyor.
Elbette, kimyasal savaş ajanlarına olan mevcut ve özellikle yoğun ilgi Suriye'deki son olaylardan kaynaklanıyor. İsyancılar, hükümet kuvvetlerini herhangi bir kanıt vermeden kimyasal silah kullanmakla suçladılar. Buna karşılık yetkililer, yetkililerin kullandığı “demokratik muhalefet” kuvvetleri olduğunu vurguladı.
OB cephaneliğinin dünyasından kurtulma alanındaki genel tablo pek de pembe görünmüyor. Öncelikle, sekiz ülke uluslararası sözleşmeye katılmadı: Angola, Mısır, İsrail, Demokratik Halk Cumhuriyeti, Myanmar, Suriye Arap Cumhuriyeti, Somali ve Güney Sudan. Dördünün kimyasal silahlara sahip olabileceğine inanılıyor: Mısır, Suriye, İsrail ve DPRK ve bu ülkelerin olası ajan rezervleri hakkında veri bulunmadığı, yaklaşık tahminlere göre yaklaşık 5 bin ton olduğu tahmin ediliyor. Çok mu yoksa çok mu?
Örneğin, bir kilogram savaş maddesi “V-ex” iki buçuk milyon insanı öldürmek için yeterli.
Ve hiç kimse bu devletlerin cephanelerinde ne tür kimyasal silah depolanabileceğini bilmiyor.
Aynı zamanda başka bir "ama" var. Uzmanlar gelecekte bazı eyaletlerin yeni tür mühimmat geliştirebileceklerini göz ardı etmiyor. Sözleşmeye tabi olmayanlar, çünkü sonuç günü bilinen belirli kimyasal silah türlerini ve özelliklerini düzenler.