Biraz düşsel, biraz reel
belki hiç beklenmeyen birinden gelen sıkıca sarılma doldurur...
hımmm etkileyici bir söz; ama o zaman da yaşamak gitgide ağırlaşmaz mı? Demem o ki çıldırmamak için dolduracak bir şeyleri insan isterse bulur; bulmalıdır da.
İç boşluğunu dolduramıyorsan o kendi kendine büyümeye devam eden habis bir ura dönüşür benim bildiğim bu.
sözüm iç dünyalarının farkında olmadan, kendilerini tuğla tuğla yaratmadan, sözün özü 'kendini bilmeden' boşluklarını doldurmaya çalıştığını bile bilmeyenlere