Müze koleksiyonlarının daha fazla kadın ve renkli sanatçıyı bir araya getirmeye çalıştığı bir anda, Julie Mehretu, kanona çoktan girmiş olan çağdaş bir Siyah kadın ressamın nadir örneği olan güçlü bir ilerleme sembolünü temsil ediyor.
Aynı zamanda, Black Lives Matter hareketi ulusal bir hesaplaşmayı körüklemeye devam ederken, Mehretu, beyaz erkek dışlamacılığının köklü geçmişinden sorumlu tutulan birçok sanat kurumundan birinde sergileniyor.
Mehretu, hem bir değişim temsilcisi hem de kuruluşun bir üyesi olarak bu alışılmadık statüyle, 25 Mart’ta halka açılan kariyerinin en kapsamlı araştırmasıyla Whitney’in tüm yayılan beşinci katını devralmaya hazırlanıyor. .
Mehretu, müzenin yakınındaki Chelsea stüdyosunda yaptığı Zoom röportajında, “Bu yeniden yapılanma çağrısını görüyoruz,” dedi ve “görülmemiş tüm bu önemli çalışmalar. “Ancak şimdi, ona ilham veren sanatçılar – Sam Gilliam, Coco Fusco, David Hammons ve Daniel Joseph Martinez gibi – nihayet kurumlardan, galerilerden ve koleksiyonculardan haklarını alıyorlar.
“Kimi gösterdiğiniz, müzeye kimin geldiği ve bunu nasıl değiştireceğiniz konusunda derin bir düşünce var” dedi. “Meydan okunması gereken çok şey var. “
Yaratılışı sırasında büyük bir eser, “Ghosthymn (Raft’tan Sonra), 2019-2021”. Mehretu, Théodore Géricault’un “Medusa’nın Salına” atıfta bulunmasının yanı sıra, “pandeminin maruz kaldığı güvencesizlik seviyeleri ve bu ilk aylarda somutlaşan kaygı” dedi. Kredi. . . The New York Times için Josefina Santos
50 yaşındaki Mehretu, devrim niteliğinde görünmüyor. Kabarık saçları ve koyu çerçeveli gözlükleriyle daha bilinçli bir yaklaşım sergiliyor – sürekli araştırıyor, araştırıyor, güreşiyor. Tipik bir Mehretu çapraz referans sohbeti, Tiananmen Meydanı katliamından Le Corbusier’e ve sömürgeciliğe kadar uzanır.
Bu nedenle, geçen yıl yaşanan olaylar Mehretu’nun konusunu daha yankı uyandırmış olsa da, sanatçı başından beri bu konulara – isyan, göç ve isyan – battığını söyledi.
Irkçılığın bu ülkede muazzam bir servet açığına katkıda bulunduğunu ekleyerek, “Çoğu insanın gerçeği bu,” dedi ve eğer bunu incelerseniz, olması gerektiği çok açık. gerçek bir telafi şekli. “
Bu düzeltme, hikayenizi kimin anlatacağını da içerir. Ülkenin dört bir yanındaki müzeler sergiledikleri, kiraladıkları ve tanıttıkları daha fazla çeşitlilik taahhüt ettiklerinden, Mehretu’nun Whitney retrospektifi aynı zamanda iki kadın renkli küratör için önemli bir adımı temsil ediyor.
Los Angeles County Sanat Müzesi çağdaş sanat küratörü Christine Y. Kim, Whitney’de küratör yardımcısı Rujeko Hockley ile ortaklaşa bir anket düzenledi ve geçen yıl sundu (gösteri altı ay erken kapanmak zorunda kaldı çünkü Covid-19 salgını). Üç kadın, Harlem’deki Stüdyo Müzesi aracılığıyla ortak bir tarihe sahip oldukları için bir kardeşlik duygusu hissediyorlar – Mehretu orada ikamet eden bir sanatçıydı; Hockley bir küratör asistanıydı; ve Kim’in çeşitli küratörlük pozisyonları vardı.
Stüdyo Müzesi müdürü Thelma Golden, “Bu güçlü işbirliği, yalnızca gelişen uygulamalarının önemine ve önemine işaret etmekle kalmıyor, aynı zamanda çığır açan yörüngelerine de işaret ediyor. ”
Mehretu’nun Whitney gösterisi, ölçeği ve kapsamı bakımından anıtsal olan kapitalizm, küreselleşme ve yer değiştirme gibi yinelenen temaları araştırıyor, görsel görüntü katmanları, bir hiyeroglif sözlüğü ve antik şehir haritaları üzerine çizim yapıyor. Protestolar ve salgın ışığında, Atlanta’daki High Museum of Art’a seyahat eden ve önümüzdeki Ekim ayında Minneapolis’teki Walker Art Center’da turunu sona erdirecek olan sergi, özellikle alakalı geliyor.
Kim, “Julie’nin çalışmasında, görünmez bedenler, göçler, kayıp geçmişler, karmaşık iletişim, protesto ve cemaat hakkında düşünmek için bir alan, bir his, bir an yaratan inanılmaz bir insanlık duygusu var” dedi. “Bedenlerin yokluğu, ancak duraksayan insanlığın varlığı bu resimlerde gizemli ve yoğun bir şekilde yankılanıyor. “
Hockley, “Onun için ve işinde, kabul ettiğimizi veya anladığımızı düşündüğümden çok daha fazlası var. “
Mehretu’nun çalışmalarının çok katmanlı, çok boyutlu doğası her zaman kapsüllemeyi zorlaştırmıştır. Resimlerinde o kadar çok şey oluyor – figürasyon ve soyutlama; renkli ipliklerin yanı sıra dönen çizgiler; tarihe ince referanslar ve güncel olaylarla net bir etkileşim.
Sanatçı Glenn Ligon, “Soyutlama ile figürasyon arasındaki, yerel ve küresel meseleler arasındaki, ressamlıkla kısıtlama ve sevinçle terk etme arasındaki çizgiyi nasıl zorlayacağımı düşünmek istediğimde başvurduğum ressam Julie. “O bir tarih ressamı ve aynı zamanda bir Afrofuturist. ”
Örneğin Mehretu’nun “Conjured Parts (göz), Ferguson” adlı 2016 tuvali, Michael Brown’ın Ferguson’da ölümcül vurulmasının ardından protestolar sırasında polis memurlarıyla yüzleşirken silahsız bir adamın elleri havada bir fotoğrafıyla başlıyor. , Mo., 2014 yılında.
Sonuç, hem yangını hem de kafa karışıklığını çağrıştıran fuşya ve yeşil bir arapsaçıdır. Hızla giden bir arabadan hızlı bir şekilde görülen bir trafik kazası ya da grafitiyle gizlenmiş bir metro reklamı gibi, izleyicilerin güzel bir bütünün altındaki çirkin ayrıntıları anlamasını gerektirir.
Pandemi, anketin tüm kuruluşunu bilgilendirdi. Mehretu’nun şovu, şu anda sınırlı kapasiteyle çalışan bir Whitney’i yeniden canlandırmaya yardımcı olabilir. 8 Ağustos’a kadar süren çalışması sırasında dünya daha tam olarak yeniden açılabilir.
Kilitlenme Mehretu’nun aşırı genişlemiş yaşam tarzını değiştirdi ve ona yavaşlama, her gece eski eşi sanatçı Jessica Rankin ile birlikte ebeveynlik yaptığı iki oğluyla akşam yemeği yemek ve hedefleri hakkında daha derin düşünmesi için nadir bir fırsat verdi. Denniston Hill, 2004 yılında Catskills’de sanatçı Paul Pfeiffer ve tarihçi Lawrence Chua ile birlikte kurduğu sanatçı rezidansı. Mehretu salgın sırasında orada kaldı.
“Tek bir yerde kalıp bir ritüele girmek için o kadar kesintisiz zamanım olmadı,” diyen Mehretu, ülkede dört mevsimi de yaşamaktan zevk aldığını ve “ne zaman ne olacağını anlamaya başladığını” sözlerine ekledi. geçer. ”
Virüs, Whitney’in Hudson’a bakan galerisinde sergilenecek olan büyük bir diptik de dahil olmak üzere Mehretu’nun çalışmasını kesintiye uğrattı, “Ghosthymn (sonra Raft’tan sonra), 2019-2021. Mehretu, New York stüdyosuna döndüğünde, ancak geçen sonbaharda Almanya’daki 2018 Chemnitz aşırı sağ protestolarına, Brexit göçmenlik karşıtı mitinglere ve 19. yüzyıla ait “The Raft” tablosuna atıfta bulunan resim üzerinde çalışmaya devam edebildi. of the Medusa ”, Fransız Romantik ressam Théodore Géricault tarafından.
Ayrıca, haber döngüsündeki dalgalanmalar, “yazın ayaklanmaları ve Amerikan istisnacılığının temel ifadeleri dahil olmak üzere, işi bilgilendiren” salgının maruz kaldığı güvencesizlik seviyelerini ve bu ilk aylarda somutlaşan kaygıyı “gösterdi. “
Kağıt üzerinde 40 çalışmanın yanı sıra yaklaşık 30 tuvalin de yer aldığı Whitney şovu, güçlü, kinetik çizgiler ve zorlukla algılanabilen bulanık renkler içeren iki yeni mürekkep ve akrilik “Mind-Wind Field Drawings” içerecek.
İzleyiciler, onun lisansüstü okuldaki en eski araştırmalarını ve çizimlerini ve sanatçının “bir varlığın ısrarı, ısrarı” olarak tanımladığı imza markasını icat ettiği ilk resimlerini bulacaklar. “
1970 yılında Addis Ababa’da Etiyopyalı bir babanın (ekonomik coğrafya profesörü) ve Amerikalı bir annenin (Montessori eğitmeni) çocuğu olarak dünyaya gelen Mehretu, 7 yaşında ailesiyle birlikte siyasi huzursuzluktan kaçmak için East Lansing, Mich. Etiyopya.
Amerikalı sanatçı Morris Louis’in renkli soyut çizgilerinin güçlü bir izlenim bıraktığı Detroit Institute of Arts’ı ziyaret etti. Mehretu, “Böyle resimler yapmaya çalıştım,” dedi.
Whitney gösterisinde ziyaretçiler, Mehretu’nun resimlerinin zaman içinde nasıl geliştiğini, daha da büyüdüğünü, mimari planları birleştirdiğini ve sosyal ve politik bir boyut kazandığını görebilecekler. Sergi, sanatçının stadyum gibi yapısal biçimler üzerine yaptığı araştırmayı vurguluyor; ulusal bayraklar gibi ikonografi; ve teröre karşı savaş veya Katrina Kasırgası gibi yakın tarihin önemli noktaları.
Siyah figüratif sanatçılara olan ilgi patlamasının ortasında Mehretu, soyutlamaya bağlı kalır. Ancak yine de birçok disiplindeki sanatçıları etkilemeye devam ediyor. Ressam N. Dash, “Çalışmada sizi onun evrenine çeken bir manyetizma var” dedi. “Dijital hayal gücünü okunaklı bir şeye dönüştüren görünür faaliyet, para birimi ve enerji sağlıyor. ”
Bu anın olası komplikasyonlarına rağmen – tıpkı masanın inceleme altındayken masada oturması – Whitney gösterisi Mehretu’ya bir eve dönüş gibi geliyor. 1990’ların sonlarında Rhode Island School of Design’da yüksek lisans öğrencisi olan Mehretu, müzenin Frank Bowling ve Jack Whitten gibi Siyah sanatçıların ufuk açıcı sergilerinden ve küratörlüğünü yaptığı “Black Male” sergisinden büyük ölçüde etkilendiğini söyledi. Golden tarafından.
(Whitney ile profesyonel ilişkisi 2004 Bienali’ne dahil edilmesiyle başladı ve 2017 grup sergisiyle devam etti: “Eksik Bir Protesto Tarihi: Whitney’s Collection’dan Seçmeler, 1940-2017.”)
Mehretu, “Belli bir olasılık duygusunun açıldığı bir alan ve bu benim için şehirde çok önemli bir işaret oldu” dedi.
Mehretu, sıklıkla Bienalindeki belirli bir çalışma nedeniyle veya daha yakın zamanda bir mütevelli heyetinin profesyonel dernekleri nedeniyle Whitney’in eleştirinin hedefi olarak tarihini çok önemsediğini söyledi.
Belki de ironik bir şekilde, sanatçı tartışmalı bir şekilde bazı aktivistlerin şu anda sökmeye çalıştıkları sistemin bir parçası haline geldi. MacArthur Vakfı “Genius Grant” (2005) ve ABD Dışişleri Bakanlığı Sanat Madalyası (2015) ile ödüllendirildi.
Başlıca komisyonları arasında Goldman Sachs tarafından Battery Park karargahı için yaptırılan 2009 “Mural” ve 2017’de San Francisco Modern Sanat Müzesi’nin avlusu için Amerikan Batı’sının anıtsal keşfi yer alıyor.
Ve çalışmaları sanat piyasası ödüllerinin arasına girdi ve 5 dolarlık bir açık artırmada zirveye ulaştı. 2019’da Sotheby’s Hong Kong’daki “Black Ground (Deep Light)” için 6 milyon.
Mehretu, sisteme meydan okuyarak ve onun bir parçası olarak nasıl yol aldığı sorulduğunda, bu sorunun ABD’deki her sanatçıya sorulması gerektiğini söyledi. “Irkçılık bir Amerikan sorunu, çözülmesi gereken Siyahların sorunu değil” dedi. “Bu ülkedeki herkes beyaz üstünlüğü yanlısı şiddet tarihimiz üzerinde düşünmeli ve buna karşılık vermelidir. Bu farkındalık, ne yaptığımı bildiriyor. İşim burada olmanın ısrarıdır. Ben buradayım, buradayız ve binadayız. “