Merini’nin hafızası, büyük olasılıkla aldığı elektroşok tedavisinin bir sonucu olarak sendelemeye başladı ve en küçük üç kızı başkaları tarafından büyütülmek üzere gönderildi.
1978’de İtalyan hükümeti akıl hastanelerinin kapatılmasını emrettiğinde Merini, Carniti’deki evine döndü. 1983’te öldükten sonra, Corti ve 30 yaş büyük şair Michele Pierri de dahil olmak üzere eski arkadaşlarıyla yeniden bağlantı kurdu ve yoğun bir ilişki kurdu.
1984’te Merini ve Pierri evlendiler ve güney İtalya’da bir kıyı kenti olan Taranto’ya taşındılar. O yıl, Corti ve yayınevi Scheiwiller Libri’nin desteğiyle Merini, bir akıl hastanesindeki hayata ham ve ruhsal yansımalarıyla, onun başyapıtı olarak kabul edilen bir şiir koleksiyonu olan “The Holy Land”i üretti.
1980’lerin sonlarında ikinci kocasının sağlığı bozulurken, Merini bir kez daha ruhsal durumuyla mücadele etti. 1988’de Taranto’nun hastanesinin psikiyatri bölümüne yatırıldı. İzole ve ıstırap içinde, Pierri’nin ölümünden kısa bir süre önce Milano’ya taşınmasına yardım eden Bignotti’ye döndü.
Orada finansal ve duygusal olarak mücadele ederken, bir grup arkadaşına yaslandı. Scheiwiller Libri kirasını ödedi; Bignotti ayrıca ona maddi yardımda bulundu. Corti ve şair Giovanni Raboni, yazılarını yeni şiir koleksiyonlarına yönlendirdi ve bu da onu yeniden keşfetmesine yol açtı.
Princeton Üniversitesi’nde İngiliz edebiyatı profesörü ve Merini’nin İngilizce’ye çevrilen şiirlerinden oluşan bir koleksiyon olan “Aşk Dersleri”nin yazarı Susan Stewart, bir e-postada Merini’nin “iç yaşamını kısıtlamadan” yazdığını ve konuyla ilgilenmediğini söyledi. okuyucuların beklentilerini karşılamada.”
Kaynak : https://worldnewsera.com/news/europe/overlooked-no-more-alda-merini-a-poet-of-mental-illness/