Vatan Partisi Genel Lideri Doğu Perinçek, bugünkü yazısında kimi yeni siyasi başlıkları eşcinsellik ve ‘eşcinsel tanrılar’ üzerinden kıymetlendirdi.
‘Atina Roma ve Washington’un eşcinsel rableri Doğu Akdeniz sularında’ başlıklı yazısında Perinçek, Doğu Akdeniz’deki siyasi durumla eşcinsellik ortasında temas kurarak şu sözlere yer verdi:
“Doğu Akdeniz’den ABD-İsrail-Fransa-Yunanistan-Güney Kıbrıs Rum Kesimi’nin namlularının dayattığı toplum modeli de, Washington ilahlarının programıdır.”
Emsal bir alakayı İstanbul Mukavelesi üzerinden de kuran perinçek, “Eşcinsel Rablerin gökten indirdikleri kontratları de var: İstanbul Sözleşmesi! Atina, Roma ve Washington’un eşcinsel rableri, bayana aşık olmuyorlar. Ancak bayanı doğurma aracı olarak kullanıyorlar ve bu suretle peydahladıkları hayırsız evlâtlarına ‘İstanbul’ adını veriyorlar” dedi.
Perinçek’in bahisle ilgili yazısı şu formda:
“Atina ve Roma’nın köle sahipleri, Ilahlarını niye eşcinsel yapmışlar, hiç araştırdınız mı? Bu soru şöyle de lisana getirilebilir: Eşcinsel rableri kimler yarattı ve gökyüzüne çıkarttı?
Tahminen şöyle yanıtlayacaksınız bu soruyu, “Atina ve Roma’nın efendiler sınıfı mı Rableri eşcinsel yaptı, yoksa Rabler mı Atina ve Roma aristokrasisini eşcinsel yaptı?”
Gökten mi indirildi, yoksa göğe mi çıkarıldı?
Tavuk mu yumurtadan çıktı, yoksa yumurta mı tavuktan üzere bir tarih sorusu!
Bu soruya Anadolu’nun Millet ve Efes ideoloji okullarının Demokrit üzere filozofları ile Yunan filozofları farklı karşılıklar vereceklerdir. Platon (Eflatun), Anadolu filozoflarını şöyle eleştirir:
“Bu adamlar rablerin doğal olmadıklarını, biraz yapay ve talimat eseri olduklarını ve rablerin değişik yerlerde çeşitli cinsten olduklarını, her yerde ve her halka nazaran yasa koyucular tarafından saptandıklarını argüman ediyorlar.”
Demokritler’in görüşünü dikkate alırsanız, Atina rableri yasa koyucu efendilerin, öteki deyişle köle sahiplerinin talimatıyla eşcinsel yapılmış oluyor. Anadolu’nun yükselen tüccar sınıfının bakış açısı bu.
Platon tipinden köle sahiplerinin filozoflarına kalırsa, Atinalı efendiler rablerin talimatıyla eşcinsel olmuş.
Vakanın kökenine inerseniz, evvel köle sahipleri eşcinselliğe yönelmiş ve rablerini da eşcinsel yapmışlar. Atina ve Roma Ilahları da köle sahiplerinin talimatına hizmette kusur etmemişler. Göğe çıkarılan eşcinsellik, gökten aşağı köle sahiplerinin cinsel aşkını ve ahlâkını belirliyor.
Teori mecmuasına bilimsel katkı
Teori mecmuasının bu sayısını okumanızı hararetle öneririm. Atina, Roma ve Washington ilahlarının niçin eşcinsel oldukları sorusunu ortaya atıyor ve yanıtlıyor.
Bildiğimiz kadarıyla bugüne kadar bilim alanında bu soru bu türlü yalın biçimde ortaya atılıp yanıtlanmamış. İbn Haldun’un deyişiyle “Bilimlerin anası olan” tarih, Yunan ve Roma rablerinin eşcinselliğini bütün detaylarıyla ortaya koymuş, lakin niye sorusuyla pek ilgilenmemiş.
Bilimin bugüne kadar ihmal ettiği öteki sorular da var. Örneğin:
Bir: Atina, Roma ve bugünkü Washington ve Paris’in ilahları eşcinsel de, örneğin Türklerin Tengri’si ve Cermenlerin Odin’i niçin eşcinsel değil?
İki: Eski Atina, Roma ve günümüzde Washington merkezli toplumların ortak istikametleri nedir? Eşcinsel rabler hangi sınıfsal bağların eseridir?
Washinton rableri
Washington ilahlarının ne ilgisi var Atina ve Roma ilahlarıyla diye sorabilirsiniz.
İlgisi var! İlgi, köleci toplumların çok sınıfsal sömürü ve baskı sistemleri ile emperyalist-kapitalist toplumların çürüme devrindeki global ve ulusal sömürü sistemleri ortasındaki benzerlikte.
Daha kıymetlisi, çok sınıfsal eşitsizliklerin cinsel eşitsizliklere yansıması. Eşcinselliğin gökten yere indirilmesinin öyküsü burada başlıyor.
Bilimin safsata ile savaşı
Mevzu, eşcinselliğin doğal olduğu safsatası ile ideolojik olduğu gerçekliği ortasındaki tartışmaya kadar uzanıyor.
Doğu Akdeniz’de sular ısınırken, bu soruların ne değeri var?
Kıymeti var. Zira Doğu Akdeniz’den ABD-İsrail-Fransa-Yunanistan-Güney Kıbrıs Rum Kesimi’nin namlularının dayattığı toplum modeli de, Washington rablerinin programıdır.
Türkiye’ye yalnız milletçe boyun eğme değil, bayanı kafeslere tıkmaya hizmet eden bir toplum modeli dayatılıyor. Eşcinsellikten bayanın hissesine düşen, kafeslerde sevişmek oluyor!
Yalnız Türkiye mi bu dayatmayla karşı karşıya?
Hayır, bütün yeryüzü!
Istanbul not Constantinopel
Dayatmanın merkezleri Washington, Paris, Londra, Berlin, Amsterdam…
Cilası da var: Özgürlük! Cinsel tercih özgürlüğü! Toplumsal cinsiyet!
Eşcinsel Ilahların gökten indirdikleri mukaveleleri de var: İstanbul Sözleşmesi!
Atina, Roma ve Washington’un eşcinsel rableri, bayana aşık olmuyorlar. Lakin bayanı doğurma aracı olarak kullanıyorlar ve bu suretle peydahladıkları hayırsız evlâtlarına “İstanbul” ismini veriyorlar.
1950’lerde bir müzik vardı: İstanbul not Constantinopel!
Uzatmayalım. En yeterlisi Teori’nin Eylül sayısını inceleyiniz ve lütfen görüşlerinizi yazınız. Evet tartışalım. Ve tartışmayı Rota köşesinden açıyoruz.”