35 yıl.
Geçen gün tanıdığım bir kadın 35. iş yıldönümünü kutladı. Bu doğru - aynı şirkette 35 yıl. Bir milli takım çağrısında alkışlandı, Webex ekranına renkli bir PowerPoint sıçradı. Numarasını haykırdı. Ekip alkışladı ve şirkette neredeyse kariyerlerinin ilk günlerini anımsatan birkaç ekip arkadaşı.
Bu kadın şirkette birkaç yıl daha kalırsa, CEO tarafından olağanüstü görev süresiyle tanınacak.
Ve o tek değil. Ülkenin dört bir yanına dağılmış, onu 10, 15, hatta 20 yıl dayak yiyen bir avuç başka çalışan var. Zaman zaman intranetimizde yüzlerini görüyorum. Gülümserler ve katıldıklarında şirketin nasıl olduğu hakkında konuşurlar. Zamanla nasıl değiştiğini.
Onlarca yıllık görev süresi fikri bana tuhaf geliyor. Beş yıldır geliyorum. Otuz tane daha hayal edemiyorum.
Bir yandan, bu tür bir görev süresi bir filmden çıkmış gibi geliyor. İçinde belli bir güzellik seviyesi var. Şu anda dünyada olup biten her şeyle kulağa çok çekici gelen bir tutarlılık. Çocukların büyüdüğü ve taşındığı görülen bir aile evi gibi. Ve yine de kalır.
Ama öte yandan bunu hayal edemiyorum. İş dünyasının o kadar çok yönüyle ilgileniyorum ki, bir şirkette kalma fikri sınırlayıcı geliyor. Dışarıda kocaman bir iş dünyası var! Ve aynı zamanda, değişen manzaraya ve büyük şirketlerin sürekli yeniden yapılanmasına bakıyorum ve birisinin tüm bunları nasıl yönetebileceğini merak ediyorum. Nasıl hayatta kalacaklardı?
Onlarca yıllık görev süresi fikri bana tuhaf geliyor. Beş yıldır geliyorum. Otuz tane daha hayal edemiyorum.
Sonuçta ben bir Millennial'ım.
Bir şirkette 35 yıl benim için kartta olmayabilir.
Ve diğer birçok Y Kuşağı ve Z Kuşağı çalışanlarının kartlarında olmayabilir. Çalışmanın önündeki coğrafi engeller , özellikle uzaktan çalışma seçeneklerinin artmasıyla ortadan kalkıyor . Ve bir şirketin ortalama ömrü bir kaya gibi düşüyor , birçok şirket yeni teknolojiyle işsiz kalıyor.
Daha fazla seçenek + yeni şirketler = değişim için bir formül.
Ayrıca, bir Y kuşağı olarak, her büyük medya kuruluşu tarafından benim neslimin iş atlamayı sevdiği söylendi. Örneğin Gallup, geçenlerde Millennials: The Job-Hopping Generation başlıklı bir makale yayınladı . Bunun gibi başlıklar, en azından, günümüz ekonomisinde işten atlamanın iyi olduğu fikrini ortaya koyuyor.
İş atlamayla ilgili bir makaleyi her okuduğumda, daha önce okuduğumla çelişiyor gibiydi. Sanki bir geçişle başa çıkmanın doğru bir yolu yokmuş gibi.
Bu bizi bugünkü konuya geri getiriyor: Bir işte ne kadar kalmanız gerekiyor? "İş atlatma neslinin" veya sonraki neslin bir üyesiyseniz, rolleri değiştirmeyi nasıl düşünmelisiniz? Herkese açık mı yoksa hala yazılı olmayan kurallar var mı?
Bu soruları cevaplamak için, görev süresi sorusunu ele alan makaleleri taramaya başladım. Ve Harvard Business Review'un İşleri Değiştirmede Rekoru Doğru Bir Şekilde Ayarlamakla başladım . Biraz tarihli olmasına rağmen - kesin olarak Ekim 2015 - bu makale geleneksel bilgeliği kırmaktan korkmuyor.
İşte sadece birkaç çıkarım:
İşverenler, çalışanların hareketini benimsiyor. Geçişi bir işletmenin doğal bir parçası olarak görüyorlar. Kişisel bir ihanet olarak değil.
Ve henüz.
HBR makalesinin ötesine geçip kaynakları çapraz referanslamaya başladığımda ilginç bir eğilim ortaya çıktı. HBR'nin söylediği şeyleri yankılayan pek çok makale vardı - örneğin, bir şirkette iki yıl kalmak zor ve hızlı bir kural değildi. Ancak aynı makaleler yepyeni bir iş atlama riskleri kovası ortaya çıkardı.
Ne kadar sinir bozucu olsa da, ne kadar kalmanız gerektiğine dair doğru bir cevap yok.
Örneğin, popüler bir kariyer sitesi olan The Muse'daki bu makaleyi ele alalım . Yazar, şirketteki süreyi iki yıldan bir yıla indirdi ve ayrılmanın kariyerinize zarar vermeyebileceği dört durum sundu. Yine de, listelenen her durum için dikkat edilmesi gereken potansiyel bir tuzak vardı.
Ya bak bu makalede gelen Denge Kariyer . Yazar, bir şirketten erken ayrılmanın olumsuz bir izlenim bırakabileceğine işaret etmekle kalmadı. Veya bazı şirketler, iş ilanlarında iki yıllık görev süresi gereksinimleri de dahil olmak üzere bunu anlar. Ama aynı zamanda, bir şirkette çok uzun süre kalmanın, kariyer hedefleriniz için yeterince uzun kalmamak kadar kötü olabileceğini de söyledi.
İş atlamayla ilgili bir makaleyi her okuduğumda, daha önce okuduğumla çelişiyor gibiydi. Sanki bir geçişle başa çıkmanın doğru bir yolu yokmuş gibi.
Tüm bu çelişkili bilgilerin nedeni açık görünüyor. Basitçe, bir çalışanın bir şirketten ayrılması gerekebileceği çok fazla senaryo vardır. Okumamda tek başına aşağıdakileri belirledim:
Ne kadar sinir bozucu olsa da, ne kadar kalmanız gerektiğine dair doğru bir cevap yok.
Ancak izleyebileceğiniz ilkeler var.
Zor ve hızlı bir kuraldan ziyade, bu üç soru her genç profesyonelin bir sonraki doğru adımın ne olduğunu anlamasına yardımcı olacaktır. Uzaklaşmalı mısın? Yaparsan etkisi ne olacak?
Bu seçenekleri tartmak, sadece "iki yıl kal" demekten çok daha zordur. Ancak bunu daha doğru yapmak piyasanın gerçekliğini yakalar. Ve bu soruları önceden sormak uzun vadede size daha iyi hizmet edecektir.
Öyleyse Soru 1 ile başlayalım .
Young Corporate'de son zamanlarda ruh sağlığının önemi hakkında konuştuk. Örneğin geçen hafta, Bekleyin, Şirketler Çalışanlarına İzin Vermek İçin Para Ödüyor mu? Başlıklı bir makale yayınladım. PWC'nin çalışanları PTO almaya teşvik ettiği yeni bir politikaya odaklandı.
Ve bu konunun ön planda olmasının bir nedeni var.
Zaten bilmiyorsanız, genç profesyoneller için bir akıl sağlığı krizi yaşanıyor . Ve Gen Z, özellikle COVID-19 salgını sırasında en büyük risk altındadır . Gençliğin birleşimi, küresel bir durgunluk sırasında okulla mücadele etmeye veya bir iş bulmaya çalışmanın stres faktörleri ve halihazırda mevcut olan depresyon ve endişe seviyesi, Gen Z'yi bir tuğla torbası gibi vurdu.
Tüm bunlar, Millennial, Gen Z veya başka türlü olsun, zihinsel veya duygusal sağlığınıza fiyat biçemeyeceğinizi söylemek içindir. Elbette finansal hususlar var, ancak bir iş sağlığınızı riske atıyorsa, bu doğru iş değildir.
Yakın zamanda yapılan bir ankette çalışanların% 62'si stres faktörleri nedeniyle işlerinden ayrılmayı düşündüklerini söyledi. Ve belki de "gerekli" süre boyunca bir şirkette bulunmamış olsalar bile yapmalılar.
En azından, zihinsel ve duygusal stres faktörleri, bir işten ayrılıp ayrılmayacağınız konusunda önemli bir değerlendirme olmalıdır. Sağlıksız bir işyerinde kalmanın sonuçları uzun süreli ve felaket olabilir. Öyleyse, aşırı gerginlik belirtileri arayın ve kendinize işinize ne kadar atfedildiğini sorun.
Tamam, şimdi Soru 2'ye geçelim .
Bir işte ne kadar kalacağına dair tüm mesele basit bir gerçeğe indirgeniyor. Bir köprüyü yakmak istemezsin . Bir işverenden uzaklaşmak ve patronunuzun ya da daha kötüsü bir bütün olarak şirketin sizi iptal etmesini istemezsiniz. Sizi sektördeki diğerlerine kötü anlatmalarını istemezsiniz.
Zaten bilmiyorsanız, birçok şirket kiralamayın (DNH) listesi tutar . Bu liste İK ekibi tarafından tutulur ve kötü koşullar altında ayrılan eski çalışanları veya bir görüşme sürecinde kırmızı bayraklar gösteren adayları listeler. Gelecekteki açılışlar için düşünülmemelidir.
İstediğiniz son şey bir DNH listesine girmektir. Elbette, kapıdan çıkarken asla bir şirkete geri dönemeyeceğinizi düşünüyorsunuz. Ama kim bilir? Gelecekteki fırsatları tahmin etmek imkansızdır ve en azından o şirkette yaptığınız ağ bağlantılarını yakıyor olabilirsiniz.
Eski bir patron sizi büyük bir terfi için geri getirmek istese bile, bir DNH listesindeyseniz bunu yapamaz.
Bu yüzden geride bıraktığınız ilişkileri düşünmek çok önemlidir. Bir şirkette sadece kısa bir süre bulunduysanız, işin aslı, ilişkilerin ayrılmasına zarar verebileceğidir. Şirket sizi buraya getirmek için çok fazla zaman ve para harcadı. Ve şimdi süreci yeniden başlatmaları gerekiyor.
En azından bir veya iki yıl kalırsanız, yatırım getirisi o kadar düşük olmaz. Şirket bunu normal bir iş gideri olarak gerekçelendirebilir.
Bununla birlikte, erken ayrılmanın (veya hiç ayrılmanın) ilişki zararını gidermenin yolları vardır. Yapabileceğiniz en iyi şey, patronunuzla dürüst bir konuşma yapmaktır. Ayrılma nedeninizi, özellikle de kişisel sağlık veya ailevi kaygılarla ilgisi varsa açıklayın.
Yarı saygın bir patron anlayacak ve siz de iyilikte kalacaksınız. Ve eski liderlerinizden referanslara ihtiyacınız olacağını unutmayın.
Ayrıca şirkete ne kadar zaman ayırdığınızı da düşünmek isteyebilirsiniz. Adil olmak gerekirse, birçok çalışan uzun bir bildirimde bulunma konusunda gergindir - ve iyi bir nedenden ötürü - ancak iki hafta hala çoğunlukla standarttır . Müdürünüz ve İK ekibinde bırakacağı izlenim de dahil olmak üzere, bildirimde bulunmanın tüm açılarını göz önünde bulundurmalısınız .
Günün sonunda dürüst iletişim ve müdürünüze ve şirketinize saygı göstermek çok yol kat edebilir. Ayrılma nedenleriniz konusunda dürüst olun ve geçişi kolaylaştırmanın yollarını arayın.
Son olarak, Soru 3'e geçelim .
Ve sorulacaksın.
Bir işten erken ayrılmanız gerekip gerekmediğini değerlendirmenin en iyi yollarından biri, bunu gelecekteki bir işverene nasıl açıklayacağınızı düşünmektir. Ve açıklamayı bitirdikten sonra, iyi adama mı yoksa kötü adama mı benziyorsun?
Sağlığa, aileye veya kültüre uygun değer veren birine benziyor musunuz? Yoksa yine gemiden atlayacak birine benziyor musun?
Bu soruyu sorduktan sonra, bir röportajda kötü bir şekilde karşılaşacağınızı düşünüyorsanız, yeniden düşünmenin zamanı gelmiş olabilir. Örneğin, ayrılmak için tek nedeniniz maaşınızda bir artışsa ve çok kısa bir süre için önceki işvereninizle birlikteyseniz, bu endişe verici olabilir.
Yukarıda da söylediğimiz gibi, eylemlerinizin yorumlanma şekli şirketten şirkete farklılık gösterecektir. Ancak riskten kaçınmak muhtemelen daha iyidir, özellikle de nedenleriniz sorgulamaya yetmiyorsa.
Unutmayın : Özgeçmişinizde yıllarca bir iş listelemeniz gerekecek, büyük olasılıkla, bu yüzden kararınız hakkında iyi hissetmek istersiniz. Ve kararınızın gelecekteki fırsatlar için size olumlu bir ışık tutmasını istiyorsunuz.
Sizin için çalışmayan bir işte olmak korkunç bir deneyim olabilir. Bu evrensel işyeri zorluklarından biridir ve neredeyse tüm profesyonellerin kariyerlerinin bir noktasında karşılaştığı bir durumdur. Ve duyguların bir kararı yönlendirmesine izin vermek cazip olabilir. Ya da daha kötüsü, yerin dışına fırlamak.
Ne kadar eğlenceli görünse de, muhtemelen bu adam gibi bırakmak istemezsiniz.
Günümüz piyasasında her eski işverenin gelecekteki potansiyel bir işveren olduğunu unutmayın . Bir şirkette tanıştığınız takım arkadaşları veya liderler, otorite pozisyonlarına yükselebilir ve işlerin yapılma şeklini yeniden şekillendirebilirler. Ayrıca bir noktada sizi geri getirmek isteyebilirler.
Bununla birlikte, düşünülmesi gereken başka ciddi endişeler de var.
Birincisi, zihinsel ve duygusal sağlık, herhangi bir iş kararının önemli bir parçası olmalıdır. Tamamen aşınmışsanız ve başka bir seçeneğiniz varsa, kendinize bakmak için iş yeri beklentilerini (iki yıllık kuralı gibi) bir kenara bırakmak genellikle mantıklıdır. Aynı şey aile ve bakımla ilgili endişeler için de geçerlidir.
Günün sonunda yükseklere çıkın. Patronunuzla dürüstçe konuşun. Bir çözüm bulmaya çalışın. Ve işten ne istediğinizi, nereye gittiğinizi gördüğünüzü ve bir işten ayrılmanın sizi yolda nasıl etkileyebileceğini dikkatlice düşünün.
Bir yıldan kısa bir süre sonra bir şirketten ayrılmayı deneyimlediniz mi? Hikayenizi aşağıdaki yorumlara bırakın. Ve kariyer başarısı, kurumsal vatandaşlık ve daha fazlası hakkında konuştuğumuz Genç Kurumsal sayfasına katılın .Rapor: Y Kuşağı Esneklik ve Çalışma Hayatı Dengesi İstiyor Cuma LinkedIn (ruh) - "Amacınız net olduğunda her dakika önemlidir."
Hepimize başarının anahtarının sabit bir maaşla iyi bir iş bulmak olduğu öğretildi. Ancak işimizin artık bir zamanlar sağladığı istikrarı sağlamadığı bir noktaya ulaştığımızda ne olur? Ya da şu anki maaşınızla istediğimiz hayatın mümkün olmadığını anladığımızda? Kutunun dışında düşünmeye başlamanın zamanı geldi.
Güncel özet: Mevcut makro durum değişmeden kalsa da, faiz oranlarını artırma zamanı yaklaştıkça daha "öngörülü" fişler piyasadan çekilecek, ki bu normaldir. yatırımcılar üzerinde bir etki, bu etki sadece duygusal değil, aynı zamanda tüm Amerikalıları yiyecek, giyecek, barınma ve ulaşım gibi çeşitli yönlerden etkiliyor. İşte tam da bu nedenle daha fazla yatırımcı chiplerini borsalara önceden transfer ediyor veya önceden diplerde satmaya hazırlanıyor.Sadece faiz artırımından sonra trend üzerine bahse girmek istemiyorlar.Durum hala iyi, ancak sabah 6:45'te parçalandı ve şu ana kadar parçalandı. Bu, düşüşün duygusal tarafındaki panik ve iyi zamanlanmış. Ama yine de bir haftadır söyledim.Şu anda makro oyun koşulları büyük çaplı düşüş ve yükseliş trendini desteklemiyor.Faiz oranları ve GSYİH'nın tam olarak inmesi için genel şok düzenini değiştirmek zor. . Aslında her sabah Cumartesi ve Pazar günleri bu seviyede bir ezilme oluyor, daha iki gün önce yakalandı ve sonra hareket olmadı, bugün yakalanmadı ve ardından panikli bir takibi tetikledi. Bu sabah 10:00 itibariyle BTC pozisyonlarının fiyat dağılımı ve dün gece 23:00'ten bugüne veriler, bu sabahın erken saatlerinde başlayan ancak büyük bir artış görmeyen hızla yükselen ve ardından düşen düşüşü yaşadı. BTC adreslerindeki değişikliklerin sayısı Değişikliğin ölçeği, çünkü bu iniş ve çıkışların aşırı güçlü bir tepkiye neden olmayacağı, ancak borsada önceden depolanan çiplerin duygusal değişimlerinin daha fazla olacağı yargısına varılabilir. Her iki taraftaki aşırı fiyatlara bakılırsa, eskilerin elindeki BTC, hafta sonu boyunca hala normal dalgalanma aralığını izliyor, sadece 200 BTC'den fazlası bir bütün olarak piyasadan ayrılıyor, yüksek seviyede tutulan fişler büyük ölçüde dalgalanıyor, yaklaşık 51.000 $ civarında. Yaklaşık 1.900 BTC'lik BTC değişimi, ancak çapraz karşılaştırmadan sonra, en büyük olasılık hala borsaların değişiminden geliyor, bu nedenle aslında, yüksek seviyede kilitlenen fişlerin değişimi sadece 150'den az . Bu transfer dahil olsa bile, toplam kayıp yığınındaki 24.000 doların üzerindeki düşüş 4'ü geçmedi, 200 BTC Bu, ister kısa vadeli bir yükseliş, ister fiyatta düşüş olsun, en büyük oranı kaplayan kaybeden chiplerin tepki vermediği anlamına geliyor.Bu yüzden büyük ölçekli bir düşüş olmayacağına karar vermemin nedeni bu. Hafta sonları kalan düşük volatilite yerine adresler değişiyor. Üstelik, yalnızca erken dönem kâr ve zarar fişlerindeki değişiklikler azalmakla kalmıyor, mevcut anlaşmazlık fiyatı altındaki kısa vadeli işlem fişleri bile fazla yanıt vermedi ve hafta sonu genel satış baskısı hala düşük. Borsaya aktarılan BTC verisine bakılırsa, bu sabah saat 8:00 itibariyle satış baskısı gerçekten de düşmeye devam ediyor, bu da satış için güçlü bir isteklilik olmadığını gösteriyor. Ayrıntılı verilerde, 6:45'te düşmeye başlamasına rağmen, bu dönemde oluşan satış baskısının büyük olmadığı, sadece sabah 8:30'dan sonra ortaya çıkan güçlü satış baskısının olduğu da görülebiliyor. Borsaya aktarılan satış baskısı ile karşılaştırıldığında, borsadan çekilen para miktarı çok fazla değil.Genel satış baskısını karşılayabilse de, bu alım gücü seviyesi şokların durumunu değiştirmek için hala yeterli değil.Fiyat dalgalanıyor likiditenin düşük olduğu hafta sonları. Ayrıntılı verilerden, Pekin saatinden 8:00'den sonra satış baskısındaki artışla birlikte, para çekme sayısının da artmaya başladığı, ancak nispeten konuşursak, bazılarının hazırlıksız yakalandığı görülebilir. Bununla birlikte, genel oyun durumu açısından bakıldığında, satışta çok fazla fiş olmadığı ve satın alma gücü durmadığı için, aksine, aktif olarak satın alıyorlar ve karşılık gelen fişleri devre dışı bırakmaya devam ediyorlar. Bu aynı zamanda fonların reaksiyondan sonra satın alma arzusunun devam ettiğini, bu nedenle büyük ölçekli bir düşüşün gerçekleşmesinin zor olduğunu kanıtlıyor. Sarsıntı hala ana tema. Borsanın BTC hisse senedi verilerinden, hafta sonları düşük tiraj durumunda bile, borsadan kaybolmaya devam eden çok sayıda chip olduğu görülebilir, bu sadece satın alma gücünün çok daha yüksek olduğunu göstermez. satış baskısından ziyade, aynı zamanda mevcut ekonomik fraksiyonu temsil eder.Enflasyonda bir zirve ve fiyatlarda bir dip beklentileri. Hisse senedinin detaylı verilerinden sabah 8:00'den önce borsa hissesinin fiyat düşse bile sürekli düşüşte olduğu görülüyor. Saat sekizden sonra, tamamen farklıydı. Dolayısıyla fiyat düştüğünde genel satışın sabah 6:45'te başlamadığı, tam tersine şu anda daha büyük bir dalgalanma olmadığı açıkça görülüyor. Daha büyük ölçekli bir satış, ancak bu noktadan sonra duyarlılık tarafından yönlendirildi. Mevcut fon miktarının düşük olduğu ve taahhüt kapasitesinin yetersiz olduğu doğru olmakla birlikte, büyük çaplı panik satışlarını tetiklememiştir. Mevcut BTC sürekli sözleşme verilerine bakılırsa, fonlama oranı fiyat düşüşüyle düşüşe geçmedi, bunun yerine büyük ölçekli bir yükseliş hissiyatı var, bu da mevcut hissiyatın daha fazla olduğunu gösteriyor Yatırımcılar bunun sadece aşamalı bir düşüş olduğuna inanıyor. ve ABD enflasyonu zirveye ulaştığında BTC hala dibe vuracak. Aslında, bugünün düşüşü için bir neden yok ve bu sadece hissiyattaki düşüş eğiliminden kaynaklanmıyor çünkü bu Cuma BTC ve ETH opsiyonlarının aylık teslimatı olacak çünkü önceki aylar düşüşte.Durum, fiyat teslimattan önce her zaman en büyük acı noktasından uzaktır, bu nedenle opsiyon teslimatına dikkat eden çok daha az küçük ortak var, özellikle opsiyon satıcıları güçsüz ve bu ay farklı. Temmuz sonunda, BTC opsiyonlarının en büyük acı noktası 23.000 ABD doları ki bu tam olarak bu sabahki düşüşten önceki fiyat.Önceki aylardaki yaklaşık 10.000 ABD doları açıkla karşılaştırıldığında, bu ay aslında bu fırsatı yakalama fırsatı var. en büyük acı noktasına ulaşmak ve aynı zamanda en uzun-kısa oyun yoğun bir durumdur. Mevcut kısa-uzun oran 0,83 ve boğalar küçük bir aralıkta liderliğini sürdürüyor.Mevcut açık opsiyonlar 76.654 ve beklenen miktar yaklaşık 1,7 milyar ABD doları. Dolayısıyla rekabet daha yoğun olacak. ETH'nin en büyük acı noktası sadece 1400 dolar.Mevcut fiyat, son aylarda nadir görülen en büyük acı noktasından hala daha yüksek.Kısa-uzun oranı bile son aylarda 1'den 0'a düştü.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Bazen, Morgan Stanley'de çalışırken, bir çarşamba günü en iyi arkadaşınla yatmak isteyen Dalton adında bir adamla sarhoş olursun. Continental'den çıkıp St.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.