Şafak, Guatemala sınırındaki Rio Suchiate’nin bulanık sularını henüz aydınlatmıştı ki gemilerini ilerletmek için uzun sırıkları çamura dalan kayıkçılar günlük yüklerini taşımaya başladılar: dünyanın dört bir yanından gelen çok dilli bir göçmen birliği. Hepsinin ortak bir hedefi vardı: Amerika Birleşik Devletleri.
Salda kalabalık olan kadın ve çocuklar da dahil olmak üzere yaklaşık iki düzine Venezuelalıdan oluşan bir kilise grubuna liderlik eden 61 yaşındaki Félix Bandres, “Başlık 42’nin bitiminden önce Amerika’ya ulaşamadık, ancak yine de ilerlemeye devam edeceğiz” dedi. traktör lastiklerinden şişirilebilir iç lastiklere sabitlenmiş ahşap kalaslardan yapılmıştır. “Bizi harekete geçiren ihtiyaç ve daha iyi bir yaşam arayışı.”
Washington’daki yetkililer, ABD-Meksika sınırındaki yasadışı geçişlerin sayısının, Başlık 42’nin 11 Mayıs’ta sona ermesinden bu yana düştüğünü iddia ediyor. Sınır Devriyesi, yüzbinlerce göçmeni, onlara siyasi sığınma başvurusunda bulunma veya Amerika Birleşik Devletleri içinden başka bir yardım arama şansı vermeden geri döndürecek.
Ancak burada, Rio Grande’den yaklaşık 1.000 mil uzakta, kaotik manzara her zamanki gibi iş yapıyor: Çok sayıda göçmen – çoğunlukla Güney ve Orta Amerikalılar, ama aynı zamanda Afrika, Asya ve Avrupa’dan gelen insanların bir karışımı – yasadışı geçişler yapıyor. Meksika’yı Guatemala’dan ayıran 500 milden fazla sınırın.
Nehir geçişleri, Başlık 42 sonrası yasal manzarada gezinen ABD makamları için bir zorluk teşkil ediyor.
ABD sınırındaki yasa dışı göçü kolaylaştırmak için yoğun siyasi baskı altındaki Biden yönetimi, ülkeye yasa dışı yollardan girenlerin sığınma için uygun görülmeyeceği ve sınır dışı edileceği veya muhtemelen hapse konulacağı konusunda uyarıda bulunuyor. ABD’li yetkililer, sorunlu CBP One mobil uygulamasını kullanarak göçmenleri ülkeye ulaşmadan önce randevu almaya teşvik ediyor.
ABD’ye giden kaç göçmenin Guatemala ile Meksika arasındaki geniş sınır bölgesine girdiği bilinmiyor. Genişliğin çoğu, devriye gezilmeyen nehir, dağlar ve ormanlardan oluşuyor. Bölge, tarihsel olarak gıda ve benzinden yasa dışı uyuşturuculara kadar göçmenler ve kaçak mallar için bir geçiş koridoru olmuştur.
Amerika Birleşik Devletleri’ne giden insan kitlesinin bir göstergesi, Kolombiya ile Panama arasındaki 60 millik tehlikeli yağmur ormanı Darien Gap’i geçen rekor sayıda göçmendir. Güney Amerika, Afrika, Asya ve başka yerlerden gelen göçmenler, bir zamanlar neredeyse geçilmez olarak kabul edilen ancak son yıllarda gezegenin en işlek göç koridorlarından biri haline gelen arazide düzenli olarak geziniyor.
Panamalı yetkililere göre, Ocak ve Nisan ayları arasında 127.687 göçmen Darien’i geçti. Geçen yılın aynı döneminde 20.000’den az vardı. Yine de 2022, bir bütün olarak yıllık yaklaşık 250.000 rekor kırdı.
Darien’i geçen en büyük tek grup Venezuelalılar, ardından Haitililer geliyor. Neredeyse hepsi burada Meksika’ya, ardından Amerika Birleşik Devletleri’ne ulaşmaya çalışıyor.
Meksika makamları rekor sayıda siyasi sığınma başvurusu bildiriyor – Ocak ve Nisan ayları arasında neredeyse 50.000. Pek çok sığınmacı, kuzey sınırına serbestçe seyahat etmelerine izin verecek bir statü olan Meksika’da yasal sığınma hakkı kazandıktan sonra Amerika Birleşik Devletleri’ne girmeyi planladıklarını söylüyor.
Suchiate Nehri’nde, Meksikalı göçmen ajansları ve Ulusal Muhafız birlikleri, sabahları, nehir teknelerinden sürekli olarak gelen göçmen akıntılarını kayıtsız bir şekilde izliyor. Yolcular geçiş ücreti olarak yaklaşık 1,50 dolar ödüyor ve Meksikalı yetkililer onları geri çevirmek için hiçbir çaba göstermiyor.
Daha varlıklı göçmenler, kendilerini kuzeye götürmek için genellikle motosiklet kullanan çakalların veya insan kaçakçılarının hizmetlerine yöneliyor. Kaçakçılar, yolculuğun bir sonraki ayağının başlangıcı olarak hücumlarını toprak yollardan, muz bahçelerinin yanından ve güvenli evlere taşıyor.
Ancak birçoğu bu hizmetleri karşılayamaz. Genellikle yolculuktan ve amansız, astropikal sıcaktan sersemlemiş halde nehir setine ve aşağıdaki sokaklara tırmanarak kendi başlarına ilerliyorlar.
Guatemala’dan Meksika’ya geçtikten sonra göçmenleri nasıl bir akıbetin beklediği soru işareti olmaya devam ediyor.
Göçmenler, Başlık 42’nin sona ermesiyle, Meksikalı yetkililerin geçici güvenli davranış geçişleri vermeyi bıraktığını söylüyor. Bu belgeler, birçok kişinin Meksika göçmenlik yaptırımı tarafından büyük ölçüde engellenmeden kuzey sınırına gitmesine izin vermişti.
Ancak Meksikalı yetkililerin taktik değiştirdiği görülüyor: Göçmenler sınırda hemen geri çevrilmese de sınır bölgesinden yayılan yollardaki kontrol noktalarında durduruluyor. Daha sonra Meksika’nın iç kesimlerindeki noktalara otobüsle götürülüyorlar ve nihayetinde ABD’ye devam etmelerine izin verilip verilmeyeceği veya Meksika’da sınır dışı edilme veya alıkonmayla karşı karşıya kalıp kalmayacağı belli değil.
Meksika’nın niyeti, artan göçmen nüfusunu dağıtmak ve kuzey ve güney sınır topluluklarında oldukça görünür birikmelerden kaçınmak gibi görünüyor.
ABD Gümrük ve Sınır Korumasından geçen hafta bir tweet’e göre Meksika, kuzey sınırındaki en az bir şehir olan Reynosa’dan iç kısımlara göçmenleri uçuruyor. Buna ek olarak, Meksikalı yetkililer mahsur kalmış göçmen gruplarını Mexico City’den iç bölgelere taşıdı.
Yaygın bir söylenti, iç bölgelere nakledilen göçmenlerden üç gün içinde Meksika’yı terk etme sözü veren bir beyanname imzalamalarının istendiğidir. Bu, ABD sınırındaki kasaba ve şehirlere ulaşmak için yeterli bir süre.
Meksika göçmenlik yetkilileri, yorum isteyen mesajları geri göndermedi.
Meksika Ulusal Göçmenlik Enstitüsü, Mart ayında Ciudad Juárez’de bir cezaevinde 40 göçmenin hayatını kaybettiği yangından bu yana kargaşa içinde. Teşkilat müdürü ihmal nedeniyle suç duyurusunda bulunuyor ve enstitü Guatemala sınırındaki Chiapas eyaletindeki altısı da dahil olmak üzere 33 gözaltı merkezinin tamamını geçici olarak kapattı.
Güneydeki Tapachula şehrinin dışında, bir Meksika göçmen kontrol noktasının yanındaki çöplerle dolu bir kampta mahsur kalan yaklaşık 150 göçmen arasında yer alan Sierra Leone’li Edward Kapulun, “Bundan sonra ne olacağını gerçekten bilmiyoruz” dedi. Ajanlar kuzeye giden birçok otobüs ve taksiyi kaldırmıştı. “Öğrenmek için burada bekliyoruz.”
Son günlerde kontrol noktalarının yanındaki kamplarda mahsur kalanlar arasında Kongo, Senegal, Afganistan, Çin ve diğer ülkelerden insanlar vardı, ancak Venezuelalılar en büyük tek grup gibi görünüyordu.
Birçoğu kaçırılmaktan veya soyulmaktan korkuyor – haklı olarak. Geçen hafta Meksikalı yetkililer, ülkenin kuzeyinde bir otobüsten kaçırılan çoğu Venezuelalılar ve Orta Amerikalılar olmak üzere ABD’ye giden yaklaşık 50 göçmeni kurtardı.
Tapachula’nın dışındaki derme çatma kampta bulunan altı Afrikalı erkekten oluşan bir grup, kendilerini yaklaşık 1.000 mil ötedeki ABD sınırına götürmesi için bir taksi şoförüne kişi başı 300 dolar ödediklerini söyledi. Bunun yerine, sürücü onları Guatemala sınırından yaklaşık 30 mil uzaklıktaki Tapachula’daki kontrol noktasına bıraktı ve nakit parayla yola çıktı.
Freetown’daki evine güneş panelleri kuran elektrik mühendisi 29 yaşındaki Kapulun, cinsel yönelimi nedeniyle Sierra Leone’de baskıyla karşılaştığını söyledi. Amerika Birleşik Devletleri’ne sığınmayı planladığını söyledi.
Buradaki diğerleri gibi, o da Güney Amerika’ya uçtu ve kara yoluyla Darien Gap’i geçerek Orta Amerika’ya gitti ve daha sonra Meksika’ya varmadan önce Orta Amerika üzerinden otobüslere ve diğer ulaşım araçlarına bindi.
21 kişilik bir Afgan grubu da, birçoğunun çamaşır yıkamak için kullandığı kokuşmuş bir derenin yanındaki yol kenarındaki kampta mahsur kaldı. Taliban ve diğer militan Sünni gruplar tarafından hedef alınan, çoğunluğu Şii bir grup olan etnik Hazaralar olduklarını söylediler.. Hepsi Dubai’den Brezilya’ya uçmuş ve çoğunlukla otobüslerle karadan 4.000 milden fazla Meksika’ya yolculuk yapmıştı.
“Benim sorum şu: Nasıl Amerikalı oluruz?” diye sordu 30 yaşındaki Nematullah Nikzad, ailesinin Kabil’de bir giyim mağazası işlettiğini söyledi. “Taliban yönetimi altında hayat bizim için artık çok zor. Amerikalı olmak istiyoruz.”
Eşi ve üç çocuğu Afganistan’ın başkentinde kaldı. Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleştiğinde onları göndermeyi umuyor.
Venezuela’dan 48 yaşındaki Eliana Parra, 9, 7 ve 4 yaşındaki torunlarıyla seyahat ediyordu. Kızlarının annesi olan kızının bir yıldır yaşadığı Indiana’ya gidiyorlardı.
Çocuklarla birlikte Darien boyunca yaptıkları yürüyüşü hatırlayan Parra, “Çok zor bir yolculuktu,” dedi. “Ama kızım zamanın geldiğini söyledi – ailemizin yeniden bir arada olması gerekiyor.”
Altı Çinli erkek ve kadından oluşan bir grup, New York’un Queens ilçesindeki Flushing’e gittiklerini söyledi. Orada büyük bir Çin topluluğu olduğunu duymuşlardı. Bir çeviri uygulaması aracılığıyla bir muhabirle iletişim kuran adamlardan biri olan Yelong Yang, motivasyonlarını anlattı.
23 yaşındaki Yang, “Biz sadece Amerika’nın özgürlük rüyasını düşünüyoruz” diye yazdı. “Amerika’da daha iyi bir gelecek istiyoruz.”
Güney Meksika’dan özel muhabirler Liliana Nieto del Río, Juan de Dios García Davish ve María de Jesús Peters ve Mexico City’den Cecilia Sánchez bu rapora katkıda bulundu.
Kaynak : https://www.latimes.com/world-nation/story/2023-05-22/at-mexicos-southern-border-migrant-flow-undeterred