Oyuncularla kariyerlerini tanımlayan karakterler hakkında konuştuğumuz Random Roles'e hoş geldiniz . Yakalama: Hangi rollerden bahsetmelerini isteyeceğimizi önceden bilmiyorlar.
Oyuncu : Elvis Costello, “Müzik hakkında yazmak mimarlık hakkında dans etmek gibidir” sözlerini ilk söyleyen kişi olmayabilir, ancak yıllar boyunca ona birçok kez atfedildi. Bu nedenle, Costello ve eşi Diana Krall'ın, Amazon'un uzun süredir devam eden çocuk kitabı dizisi Pete The Cat'in animasyon uyarlaması için ses kadrosunda yer alacakları açıklandığında.Costello'nun müziği hakkında değil, aktör olarak çalışmaları hakkında yazmak için mükemmel bir fırsat gibi görünüyordu. Kamera üzerindeki çalışmalarının çoğunun kendi kendini oynamayı (veya bunun abartılı bir versiyonunu) içerdiği göz önüne alındığında, Costello'nun bu önermeye ilk tepkisinin kısılıp "Kızların bunun için bağırdığı şey bu bunca yıl, ha? " Yine de, denemeye hazırdı.
The AV Club: Peki bu konser nasıl ortaya çıktı? Gösterinin yapımcıları az önce gelip onu size mi anlattı?
Elvis Costello: Oh, evet. Kayıt stüdyosu kapılarının etrafında dolanarak çok fazla iş bulamazsınız. [Gülüyor.] Ama gerçekten çok mutluydum ve karımla birlikte çalışmaya gitmemiz ekstra bir bonus. Şimdiye kadar tüm parçalarımızı paralel olarak kaydettik. Birlikte diyalog içinde konuşmuyoruz ama stüdyoya gidiyoruz ve "Tamam, sen git birkaç replik yap, ben birkaç replik yapacağım ve eğer bir şarkı söylemek zorunda kalırsak, o zaman bir şarkı söyleyeceğiz. " Birlikte birkaç parça şarkı söyledik. Bunu o kadar fazla yapamıyoruz ve bunu herkesin önünde kim olduğumuza dair herhangi bir duygudan kurtulduğumuzda yapıyoruz… Biz bu kedileriz, anlıyor musunuz? Bu gerçek bir gaz. Gerçekten çok eğlenceli, çünkü kendinizi bırakıp aptalca sesler çıkarabilirsiniz.
[Yeni Yıl Özel] 'i gördünüz mü bilmiyorum, ama onu gördüğünüzde, bir ses çıkardığımı hemen anlayacaksınız. "Pete'in babası nasıl konuşuyor? Bilmiyorum ama benim gibi konuşamaz, değil mi? " Bu yüzden hayal ettiğim bir şekilde konuşması gerekiyordu. Aniden bu sesle konuşmaya başladım ve kimse "Dur!" Demedi. Sanırım beğendiler. Yani şimdi buna sıkışıp kaldık. Ve şimdi bunu her seferinde nasıl yapacağımı hatırlamalıyım.
Bana göre, bu şovu izleyen çocukların yaşımdayken komedi kayıtlarını dinleme hatırası. Sadece saçma sesler çıkaran insanları sevdim, bu yüzden "O tür bir ses yapmam lazım, değil mi?" Diye düşündüm. Ve tüm şarkılar hayatta hepimizin geçmesi gereken küçük dersler hakkındadır, örneğin arkadaşlarınıza zalim olmayın, karanlıktan korkmayın, farklı bir şey denemekten korkmayın. Yapmam çünkü gerçekten ... Eh, bak, ben diğer sorular benim oyunculuk kariyerim ne olduğunu bilmiyorum, ama hadi bu şekilde koydu değil, gerçekten böyle bir şey yapmak için eğlenceli: dünya edilir değil benim Kral bekliyor Lear.
EC : Ah, Earl Manchester oraya gidiş dönüş yolculuğu için kameradaki gerçek anlardan daha harikaydı, çünkü bunu yapmak için Yeni Zelanda'dan Los Angeles'a kadar uçmam gerekiyordu. Ve bu, o kadar çok paraya sahip oldukları günlerdi ki, tüm bu şirketler, sizi oraya seyahat etmeye alışkın olduğumdan çok daha fazla tarzda uçururlardı. Sanırım bu, bir uçakta ilk defa birinci sınıf uçtuğum zaman olabilir. Ve inanılmazdı! Aslında oraya vardığımda her şey her şeyden daha akılda kalıyordu, çünkü oraya vardığımda tamamen mahvolmuştum. Çekimler hakkında pek bir şey hatırlamıyorum, sadece "Crawling To the USA" adıyla aşağıdayken kaydettiğim bu şarkıyı söylemem dışında
Sanırım iflas etmiş bir Amerika'yı kurtarmak için bir yardım kampanyamız olması fikri, bunu yaptıklarında göründüğü kadar tamamen mantıksız değil. Filmi yıllardır görmedim. İyi mi kötü mü bilemiyorum. Distopik bir medyanın geleceğine dair tahminler gittikçe, bunun, diyelim ki Network'e veya hatta bir müzikal, A Face In The Crowd'a uyarlamaya çalıştığım hikayeye uyduğunu sanmıyorum . Yine de birkaç dakikası var. Büyükannesiyle güreşen Meat Loaf falan yok mu?
AVC: En azından Meat Loaf arabalara balyoz ve topuzla saldırıyor .
EC : O halde Fox'ta olmayı gerçekten hayal edebileceğiniz bir şey.
AVC: Oh, kesinlikle realite televizyonunu tahmin ediyordu.
EC : Kesinlikle! Muhtemelen her an bir kült film olacak. Bu zamanla ilgili.
EC : Vay canına! Roscoe hakkında bir şeyler biliyor musun? Pekala, Roscoe De Ville… Aslında, bu muhtemelen bir filmde yaptığım en çok oyunculuk. Aslında süper ünlü bir sihirbaz tarafından eğitildim - tüm en iyi adamların teknik danışmanı - ve nasıl yapılacağını bilmediğiniz sürece kötü bir numara yapmanın çok zor olduğunu öğrendim. Aktörlerin müzisyen çalmak için enstrümanları öğrenmesi gibi. Bilirsiniz, Sean Penn'in gitarist olduğu filmde [ Sweet And Lowdown - Ed. not ]?
Aslında basit kart hilelerini nasıl yapacağımı öğrendim, bu yüzden onları karıştırabileyim ki bu çok eğlenceliydi. Ve canlı bir tavşanla çalışma deneyimim oldu ve bu, hayvanlarla ve çocuklarla asla çalışmamakla ilgili eski ünlü sözü doğruladı. Prop departmanı gidip doldurulmuş bir tavşan bulurken çekimleri durdurmak zorunda kaldılar, ama aslında bir tavşandı, bu yüzden onu dosyalamak ve iç kısımlarının çoğunu çıkarmak zorunda kaldılar. Böylece şapkamın altında hasta bir tavşanın büyük bir ifşasını yapabilmek için bunu silindir şapkamın altına koydum. Seni sıkmayacağım çok karmaşık, kirli bir hikaye, ama yine de ciddi bir pervane oyunculuğu. Bence ölü tavşan o sahnede diğer herkesi perdeden oynadı!
O filmde, sonunda Titanic'in kaptanı olan Bernard Hill gibi birkaç harika oyuncu var [ Titanic - Ed. not ]. Joanne Whalley, o da filmde ve Mike Angelis, o harika bir adam ve her türlü şeyi yaptı.
En iyi arkadaşım şunu yazdı: Alan Bleasdale. Adı şu anda "Bana O Şekilde Bakmamalısın" filmi olan Film Yıldızları Don't Die In Liverpool'da çıkıyor - çünkü ilişkisi hakkında bir anı yazan Peter Turner Gloria Grahame ile birlikte, 1982'de Alan için çalışıyordu. Yani bu iki film arasında bir bağlantı var. Bunu biliyor muydun bilmiyorum.
ESÜ: Yapmadım. Bu harika.
EC : Biliyorum! İnanın bana, senaryoyu okuduğumda sürpriz oldu.
EC : Yapmam gerekiyordu. Spice Girls'e olan hayranlığım sınır tanımıyordu. Ve Richard E. Grant ile bir filmde olma şansı, Withnail & I sayesinde yeterli sebepti . Biliyor musun, "IMDB'ye gidersem Withnail'den sadece birkaç tık uzaktayım !" Diye düşündüm . Neredeyse içinde olmak, içinde olmak gibi - buna ne deniyordu? - Baharat Dünyası ?
AVC: Evet.
EC : Ve bir barmen oynuyorum. Bu hangi yıldı? Her neyse, sadece birkaç yıl önce içmeyi bırakmıştım, bu yüzden barmen olma fikri aklımda biraz ironikti.
AVC: Bu arada, şimdi Meat Loaf ile oynadığın iki film yapıyor. Bunun ille de bir şey ifade ettiğini bilmiyorum, sadece kayıt için belirtilmesi gerektiğini hissettim.
EC : Biliyorsunuz, ben de Courtney Love ile iki filmde oynadım. Belki de üçümüz Ana Karşılaşma gibi Frank [Sinatra], Dean [Martin] ve Liza Minnelli ile yola çıkmalıyız.
AVC: Aslında bunu görmek için para verirdim.
EC : Ben de isterim. Bence pek çok insan olur. Bunca yıldır aradıkları şey bu. Kral Lear'ımdan daha çok çağırıyorlar, bu kesin!
EC : Harika. Zırhçının son atışta bana vermek istediği küçük serseri "Hives bu silaha sahip olmazdı." Dediğimde başımın belada olduğunu biliyordum. Benim karakterim değil. " Güneşte çok uzun süre kaldığımı biliyordum! Çünkü güney İspanya'daki Almeria çölünde çekim yapıyorduk ve hava her gün 110 dereceydi. Sanırım sadece güneşten ve susuzluktan çıldırmıştım. Kanlı bir sahte silahlı çatışmada sahip olduğunuz türden bir silahın karakterinde olup olmadığını tartışmaya başladığınızda, muhtemelen müziğe geri dönüp oyunculuk yapmayı unutmanız gerektiğini bilirsiniz.
Ama çok eğlenceliydi. Biliyorsunuz, sinema kariyerimin efsanesini yazmak isteseydim, Dennis Hopper ile bir filmde olduğumu söyleyebilirdim, çünkü öyleydim. Dennis Hopper, Grace Jones gibi o filmdeydi. Ve Joe Strummer! Çatlak bir fikirdi. Özellikle The Pogues'un bir grup çay toplayıcısı olması. Bu, süreklilik için pek kolay değildi, çekimlerin hiçbirinde brendi şişesi olmadığından emin olmak zorundaydı.
ESÜ: Bu uzun metrajlı filmdeki rol arkadaşlarınızdan biriyle konuştuk: Xander Berkeley .
EC : O harika. Bunda müthişti. Courtney dahil herkes bunda müthişti. Courtney'i birkaç hafta önce Leonard Cohen haraçında gördüm. Bahsetmişken, birlikte yaptığımız diğer film sizin listenizde mi?
EC : Peki, bu filmde büyük bir sinema kariyerine sahip olmayan tek kişi ben olabileceğim dışında bunun hakkında ne söyleyebilirsin? [Gülüyor.] Şimdi, bu size oyunculuk yeteneklerim hakkında ne söylüyor?
ESÜ: Martha Plimpton ile konuştuğumuzda , sizinle tanıştığı için hâlâ heyecanlıydı.
EC : Ah, çok iyiydi. Filmde çok komikti. Ve kalp kırıcıydı, çünkü imzalamam için en kötü sicilim [ Goodbye Cruel World ] olduğunu düşündüğüm rekoru getirdi . Ama bunun çok dürüst bir şey olduğunu düşündüm. Ben o durumdaydım. Bir keresinde Cybill Shepherd'a, Cole Porter şarkılarını tamamen yok ettiği Cole Porter albümünün kopyasını imzalattırmıştım. Ama harika bir kapağı vardı. Bu onun gerçekten harika bir resmiydi ve onu sevdim. Ve o harika bir karakter. Ben de ona imzalattırdım. Ve bilirsiniz, bazen sadece hayran olmak istediğiniz bir andı. Bunda utanılacak bir şey olduğunu sanmıyorum. İşini sevdiğiniz insanlarla tanışacak kadar şanslıysanız, herkesin böyle bir anı vardır.
AVC: Bunun bir dönem parçası olduğu düşünülürse, 80'lerde kendinizi oynamayı zor buldunuz mu?
EC : Biliyorsunuz, bazı ciddi gölgelerin yardımıyla, çok kötü yaptığımı sanmıyorum. Gözlüklü adam minyatürlerimden şapkalı ve gözlüklü adamlarma hareket ettiğim zamandı. Bunu gerçekten teatral becerilerimde bir değişim olarak gördüm. Oyunculuk becerilerim, eğer istersen. Ben biraz derinleşirdim, sence de öyle değil mi?
ESÜ: İşin kendi adına konuştuğunu düşünüyorum.
EC : Buyurun. Orada gerçekten bir oyuncu olarak geliştim. Şapkanın eklenmesi çok önemli bir şeydi. Daha derin roller üstlenmeme izin verdi.
EC : Biliyorsunuz, bana getirildiğinde bu gerçekten harika bir fikir gibi geldi. İnsanların bunu o kadar önemsediğini sanmıyorum, ama yine de, benden bunu yapmamı istemelerinin son derece cesur olduğunu düşündüm, çünkü rollerden birinde tamamen tanınmamalıydım. Ben olmanın hiçbir anlamı yoktu. Gerçekten güven vericiydi çünkü berbat bir öğretmene benziyordum.
Ama tüm bunları söyleyeceğinizi söylediğinizde, sanırım ortaya çıkma şekli, onu canlandırdığınız bir müzik videosuna çok daha yakındı. Tabii ki, ben bir süs balığı gibi bizim şarkıları ağız kelime bize sahip ve sen bu çılgın senaryoları oluşturan falan remaking, insanlar sadece kasten para harcıyorsun edildi 80'lerde, bu bir çok yapılan Third Man veya Casablanca'dan korkunç bir synth şarkısına. O zamanlar çok şey oluyordu. Ama Prison Song'un çok içten olduğunu düşünüyorum .
Ve Q-Tip ile bir şarkı yazmam gerekiyor! Çok karmaşık bir işbirliği değildi, ancak bazı satırlarda konuştu ve bunun için yazdığım parçaları çok beğendim. “A Teacher's Tale (Oh, Well)” ve “Soul For Hire”, bu şarkıları beğendim. Bu tür şeyler hakkında züppeliğim yok. Her şeyi yapıp eğlenmen gerektiğine inanıyorum. Kariyerime bakarsanız, “Bu uydurulmuş olmalı! O filmde olamazdı! " Ama öyleydim!
EC : Size söyleyeceğim, ünlü konuşmak istiyorsunuz, bir gün yaptığım gibi, Mos Def ile DSW'de yürümeye çalışıyorsunuz. Şimdi bu meşhur. Bu adam ünlü bir adam. Ve harikaydı. İnsanlar onu görmeyi severdi. Onu gördükleri an, tepkileri… İnsanların hayatına onun gibi neşe getirmiyorum. Geldiğimi görüyorlar, "Aman tanrım, bu ... o !" Ve eğer beni tanıyorlarsa, ki durum gittikçe böyle değil. Ama o filmde müthişti. Sadece [durmam] gerekiyordu! Jerry ve Dean gibi hissettim ve hiçbir şey yapmam gerekmedi. Her "eylem" dediklerinde, sadece farklı sözler söylemedi; o farklı bir insandı . Çok komikti. Yaptığı her şey harikaydı. Çıkış makarası sadece o sahneden… Yani, uzun zamandır oradaydık. Carolinalar neredeydi?
ESÜ: Evet, Charlotte bölgesi.
EC : Bu arada bu yemek gerçekti. O plastik yiyecek değildi. Bu güneşte çürüyen gerçek karidesdi, sana söyleyebilirim. Yaklaşık onuncu veya on ikinci çekimden sonra, oldukça korkak olmalı ve iyi türden bir korkak değil! Ama gerçekten eğlenceliydi.
ESÜ: The Larry Sanders Show'da aslında iki kez yer aldınız .
EC : O şovda harikaydılar. Rip Torn ile biraz riff yapmalıyım. Eğer hakkında ne söyleyebiliriz o ?
Garry bir keresinde bana en iyi sözü vermişti ve bu, insanlar "Nasıl tanıştın?" Çünkü bazen açıklaması çok karmaşıktır veya bazen aslında pek de ilginç değildir. Ama bana katılmamı istedi - Larry Sanders'tan önce gelen Garry Shandling'in Şovu olduğunu hatırlıyor musun ?
AVC: Elbette.
EC : Harika bir gösteriydi. Ve ben onun son sezonunda olacaktım. Onunla birlikte çalışacağım planda bu kadar geriye gitmiştim ve nedense hiç işe yaramadı. Bilmiyorum, belki gösteri ben olmadan bitmiştir. Ama dedim ki, "Garry, nasıl olacak ki aniden o şovda olacağım? Bunu nasıl uygulanabilir veya uygulanabilir hale getireceksiniz? " Ve dedi ki, "Oh, şov dünyası okulunda tanıştık." Biriyle nasıl tanıştığınızın en iyi açıklaması bu değil mi? Gösteri iş okulunda tanıştık, değil mi? "Neden, evet, yaptık!"
ESÜ: 30 Rock'ta olmanın bir sonucu olarak , yeni bir başlık aldınız: Declan MacManus, Uluslararası Sanat Hırsızı.
EC : Bunu koyduğu için Tina'yı [Fey] seviyorum.
ESÜ: O yazdı o zaman? Emin değildim.
EC : Onun bununla bir ilgisi olduğunu varsayıyorum. Orada güzel bir resim ben o bölümün sonunda kullanılan düşünüyorum. Onu uzun zamandır tanımıyordum ama kardeşi Peter'ı uzun zamandır tanıyorum ve bu çok tatlı resmi sonradan yayınladılar ... Kredi bittikten hemen sonra ortaya çıkan kartı biliyor musunuz? Hemen ardından. Bu hala bir Polaroid veya bir Instamatic çekimi bile olabilir, Peter ve ben ve Tina'nın 1986'da Tower Theatre dışında gençken. Yani bu oldukça harika. Tüm bu yıllar boyunca saklamaları çok hoş.
EC : İşte yine arkadaşım Alan Bleasdale. Şov, gördüğü şeyleri, kahraman bir futbolcuymuş ve her zaman hayal gücünde olduğu gibi fanteziler kuran 16 yaşındaki bir öğrenci hakkındaydı. Bu bir tür aile komedi-dramıydı ve yine konuşmadım. Çoğunlukla onun kulaklığından sürekli ses çıkarmayı dinleyen aptal bir kardeşiydim. Benim için tek gerginlik konuşmama kısmıydı!
ESÜ: The Comic Strip Presents bölümünü çekerken en azından birkaç satırınız vardı .
EC : Vay canına! Gerçekten ödevini yaptın. Hatırlayamıyorum bile!
ESÜ: Dürüst olmak gerekirse, onu kendim tekrar gözden geçirmek zorunda kaldım, ama taş gibi sağır bir A&R adamını oynadın.
EC : Ah, bu çok kolaydı. Bu sadece hayattan. Lily Allen'ın babası bu. Keith Allen. O, The Bullshitters'tan biri. Sizin için az bilinen bir gerçek var! Bütün bunlar, o Çizgi Roman şovları gerçekten komikti. O şovlarda gerçekten komik insanlar vardı.
AVC: Ve bölüm Stephen Frears tarafından yönetildi.
EC : Öyle miydi?
AVC: Öyleydi.
EC : Bunu bilmiyordum. Yine de hepsi çağdaş olurdu. Hugh Laurie ve Stephen Fry gibi insanlarla fayda ve şeyler yaptım. Onları çok iyi tanımıyordum ama Thatcher döneminde hep böyle faturaların peşindeydik, fayda şovları yapıyorduk.
Bir keresinde, bir arkadaşım House'da yazardı ve onu stüdyoya görmeye gittim ve yazarlar odasına girdiğimde, Hugh gelip beni selamladı ve bunu yaparken çok İngilizdi ve genç yazarlar İngiliz olduğunu bilmiyordum çünkü sadece sahne aksanıyla konuşuyordu! O gibi, ne zaman Onlar tamamen şaşırmıştı “Oh, ne kadar olduğunu size?” ve tanıştığım Hugh olmaya geri döndü. Bilmiyorum, belki oraya pek gitmedi? Ama benim geldiğimi duyduğunda içeri girdi ve işte oraya gidiyorsun! Bu tuhaf şeylerden sadece biri. Stephen Frears meselesini bilmiyordum, söylemeliyim. Bu oldukça harika. Yine de en iyi işi olduğunu söyleyemem.
AVC: Herkes bir yerden başlamalı.
EC : Oh, eminim bu birisine iyilik olarak yapılmıştır. Birkaç yıl sonra, Şeytan gibi giyindiğim bir video yaptım ve üzerinde günahlarım olan Spinning Songbook'umu kullandım. Kıskançlık günahına, açgözlülük günahına, Trump günahına sahibiz. Doğru. 1990'da Trump'ın günahını yaşadık. Şuna bir bakın: "This Town" videosunda. Ve bu konuyu çizgi roman çetesinden Adrian Edmondson yönettiği için gündeme getirdim .
Merhum Rik Mayall başka biriydi ve tabii ki Jennifer Saunders. Hepsi aynı nesil, gerçekten müthiş İngiliz çizgi roman yazarları ve oyuncularıydı. O günlerde hala pop müziğin kenarındaydım, bu yüzden insanlar o noktada kim olduğumu unutmamışlardı, bu yüzden beni o bölümde bir tür şaka olarak aldılar. Spice World'deki barmen olmak gibi !
AVC: Frasier'i yaptığınızda , gerçekten oyunculuk yapmak için başka bir fırsatınız oldu.
EC : Yine de korkunç bir şekilde! Yani gerçekten . "Biri ona durmasını söylesin!" Gerçekten harika bir çizgi roman yazarı olan bir arkadaşım filmde başka bir programda çalışıyordu ve o geldi ve mesele şu ki, üç yıl öncesinden bölümleri izliyordum. İngiltere'de izlediğimiz şovlar gerçekten harikaydı. Ama geçtiğim sezondu ve o noktada hepsi ayrılıyorlardı, hepsi bittiğini biliyorlardı ve gemiyi gerçekten yöneten kimse yoktu. Ve çılgınca abartmaya başladım. Arkadaşım geldi ve çekimlerden birini izledi ve "Sen, uh, biraz aşağı çekmek isteyebilirsin" dedi. Ve tabii ki kimse "Bunu yapma" demiyordu. Ama korkunçtu. Yine de daha garip olan şeyi duymak ister misin? Masada şunu okuyun, Kelsey Grammer ve yapımcısı Peri Gilpin'i oynayan kadın, ikisi de bana "Eski karınızı ikimiz de tanıyoruz" dediler. "Gerçekten mi? Bunun pek olası olduğunu sanmıyorum. " Ve 30 yıl önce benimle evlendiğini iddia eden bir kadın tarafından ikisinin de çok kısaca temsil edildiği ortaya çıktı.
AVC: Bu çılgınlık .
EC : Tam bir çifte fantezi hayatı yaşamıştı ve insanlara beni temsil ettiğini söylemişti. Benimle konuşmak için insanları beklemeye almıştı ve benimle hiç tanışmamıştı . Bunu yıllar önce öğrenmiştim ve kişi… Neyse ki, tecrübe etmek zorunda kaldığım bir taciz olayına yakındı, ama işte oraya. Tuhaf değil mi? Ve bu insanlar aslında bu kadını tanıyordu ! Bu kişiyle gerçekten karşılaşan tanıdığım diğer insanlar bunlar. Bunun ne kadar rahatsız olduğunu bir düşünün .
EC: Well, that was just great, anyway, because it’s such a great show to be in. I just can’t look at Mick Jagger now without hearing, “Everybody’s naughty.” I think they got him even more than they got me, if you know what I mean.
That’s one of the times when I did actually get to act with people on an animated series. I got to be in the studio with Hank Azaria, and that was amazing, because Hank was doing the voice to lead me into my bits, but he was going from character to character in mid-flight. It was incredible. I guess that’s what those guys can do, but that was just thrilling.
Also, I have got an 11-year-old boy, so to go to the comic book shop and see they’ve got your action figure in there, you’ve got to say, that’s pretty knockout. When that came around, that was pretty great, you know? I should say they’re 11 now, they weren’t 11 when it happened. They were even younger, so it was even more psychedelic. As it is, they’re pretty freaked out about their mom and dad being cats now. It’s probably years of therapy for them later on.
AVC: This is a must-ask, if only because of the disparate group of people you were there with. Sean Penn, Harry Dean Stanton …
EC: And that other guy! I don’t even know who he was. I think he was Sean’s bookie. I don’t know who he was. Just a poker buddy of Sean’s, I guess. He must have a SAG card to be on the gig, though, right?
Sean was great. I kept giving him my guitar and saying, “Go and play the guitar.” And he said, “Nah, I don’t play the guitar.” I said, “Then what the fuck were you doing in Sweet And Lowdown, then?” That’s real acting: You learn to play like Django Reinhardt and then forget again. If I learned to play like Django Reinhardt, I’d fucking remember it.
But the best thing was Harry Dean, god rest his soul. I actually knew him already. We’d sung together a couple of times. I met him with T Bone Burnett, and he was great company to sing with, and we’d sung a couple of old Jimmy Reed songs or Hank Williams songs in a club. We’re all drinking iced tea that’s supposed to be whiskey, and he’s drinking real whiskey, and it’s nine in the morning! If you want to see hardcore, that’s him. It was pretty fantastic. And again, every take was different, and it was all great.
AVC: His silences were as important as his responses.
EC: Well, yeah, that was his thing. But he covered a lot of ground. He went so far back, his career. I mean, when I say to people, “I was once on a TV show with Frank Capra,” they say, “You liar!” I say, “No, check it out: I was!” I was on a TV show with Count Basie as well.
I mean, these are not necessarily great moments in the overall sweep of what you do. My real job is writing songs. It used to be making records and playing shows. But these sort of asides, why would you not want to have the experience of being in the desert for three weeks with a bunch of drunk people, trying to make a fake Western? Have you ever actually seen Straight To Hell?
AVC: Most certainly.
EC: Okay, because not many people have. Tell me, did Quentin Tarantino not rip off Samuel L. Jackson’s character [in Pulp Fiction] from Sy Richardson’s character in that movie?
AVC: There’s definitely an argument to be made there.
EC: I mean, he totally just went CLIP! CLIP! and put it in there. It’s totally the blueprint! Not that Samuel L. couldn’t have done the role anyway, but the whole thing, it’s too inside. It’s too like it. The same way he looks, the same tastes, the same kind of menacing way. It’s still great, though. It’s like jazz. It’s like a great jazz player playing a whole solo, and then they suddenly play some quotation from another song. That’s how art works.
AVC: Lastly, while not acting, per se, you’re one of the very few people who can claim to have been a guest host for David Letterman. How intimidating was that?
EC: Well, you know, I really just loaded the deck, I have to say. I had really great writers on that, and I have two or three pals who do that for a living. I had a pal who was working on House, another who was working on Two And A Half Men, and Mike Scully from The Simpsons pitched in a joke. So I took those in and said, “Hey, can I use these things?” And they put a couple of those suggestions in. It was just a few things from people who knew me well and knew things that would be funny if I said them, things that the regular writers might’ve thought of. But they knew what they were doing.
With the guests, I kind of knew Eddie Izzard a little bit, and it taught me that it’s actually harder to speak to somebody that you know a little bit. I wouldn’t say that we were really close friends, but at least I knew him. I’d never met Kim Cattrall before, but that was a much simpler interview because I didn’t know her. She just sort of came on and did her act, which at the time was a version of Samantha [from Sex And The City]. So I didn’t fall over the furniture.
I would’ve done it again. I was briefly offered another gig, doing another late night show after that, and they called up and told me at short notice that they couldn’t have me do it because they had another contender for the chair. And I said, “Well, you know, if you’d only asked me, I would’ve done it.” I wasn’t doing anything at the time. But I guess they had other ideas. I’ve watched a couple of those guys go crazy, though. I was on The Tonight Show with Johnny Carson, although I didn’t do it with Johnny. I did it with Joan Rivers. But I’ve watched the way it goes.
I miss Letterman, in the sense that I did 30 performances on his show, or something like that. It was a fantastic place to play, thanks to the wonderful producer, Sheila Rogers. From a musical point of view, I got to do so many different things on that show. I appeared with the Attractions, I appeared with the Sugarcanes, I appeared with Stevie Nieve, Burt Bacharach, Debbie Harry and the Jazz Passengers, the Fairfield Four, and more than that, I’m sure.
AVC: In doing Letterman’s show, either as a guest or as a guest host, did you learn things that you were able to incorporate when you did your own show, Spectacle?
EC: Well, I think the main one with Spectacle is that people trusted me up to the limits of my abilities as an interviewer, which were relatively limited, and the depth of the inquiry. I won’t say that the depth of the inquiry that we wrote and that we filmed, but the depth that the editor would allow. Because the editor is there to tell you what will hold a general audience.
I would ask Herbie Hancock about scoring Blow-Up, because that’s a favorite film of mine. It’s an Antonioni film from the ’60s, so I wanted to know how it came about that Herbie Hancock was put in charge of the music for an Italian New Wave cinema kind of film. And his story about it was fascinating, but—honest to goodness—it took too much explanation of who Antonioni was, what Blow-Up was, who most of the people we were talking about were. Because most people know of “Rockit” and “Watermelon Man” and Miles [Davis] and everything Herbie’s done that’s more high profile than that. But I had to believe that people trusted me to talk about anything beyond the basic details of the biography, because I do sort of the same job.
I go on the stage with some words and some music, and no matter how I sing and how they sing, we’re mostly just trying to make sense of it emotionally or spiritually or whatever it is that you’re driving at, whether you’re an opera singer or a folk singer, whatever you are. That’s what Lou Reed has in common with Tony Bennett, just to mention two of the guests. They’re both just going on the stage to tell stories of some kind. And that’s why it worked up to the point that it did, when we just ran out of people to speak to. Who knows? Maybe the time will come when we can do it again.
Fotoğraf: Ian Dickson / Getty Images Mark E. Smith - post-punk çağının en üretken, cıvıl cıvıl, kafa karıştırıcı ve kalıcı gruplarından biri olan The Fall'ın arkasındaki çılgın Mancun'lu dahi - menajerinden yapılan açıklamaya göre öldü Pamela Vander.
Jeopardy! Hayranlar, yarışmacıların tanıtımları sırasında neyin iyi bir anekdot oluşturduğunu çok iyi biliyorlar, çünkü hepimiz birisinin eşinin nasıl tuhaf bir şekilde önerdiği veya nasıl bir öğretmen olduğu ve Jeopardy oynamayı sevdikleri hakkında çok sayıda sıkıcı öykü yaşamışızdır. ! sınıflarındaki çocuklarla, ancak bu hafta şovdaki bir yarışmacı aslında yasal olarak iyi bir anekdot paylaşmamayı seçti. USA Today tarafından bildirildiği üzere, Paris Themmen adlı bir adam, Alex Trebek ile düzenli olarak "garip sohbet" bölümünde altı yarışmacıda yürüyüş yapan bir "girişimci" ve "hevesli bir sırt çantalı gezgin" olduğunu açıklamak için zaman ayırdı. Willy Wonka & The Chocolate Factory'de Mike Teavee'yi de oynadığını söylemeyi ihmal etti.
Ekran görüntüsü: Facebook İnternet, hantal, şekilsiz bir şeydir. Eğer ilgilenirseniz, istatistiklerinin balonunu yavaşça izleyebilirsiniz: 1.
Son yılların en güçlü sinematik aşklarından biri, giden bir arkadaşa aşık olarak kendisini ve cinselliğini daha iyi anlamayı öğrenen çekingen bir genç adamın hikayesini anlatıyor. Bu hareketli Bildungsroman, tabii ki 2013 yapımı Canavarlar Üniversitesi.
(Ekran görüntüsü: TeamCoco.com/TBS) Başka bir yüksek profilli video oyunu birkaç gün içinde mağazalarda satışa sunulacak - bu durumda, merakla beklenen devam filmi Middle-Earth: Shadow Of War.
Malcolm Goodwin ve Alan Ritchson Reacher'da 2010'larda Jack Reacher, Amerika'nın en büyük aksiyon yıldızı Tom Cruise için ikincil bir franchise oldu. Cruise'un inanılmaz dublör çalışmasını göstermenin bir başka yolu olan Jack Reacher filmleri, Reacher'ı oynamak için Cruise'un boyunda bir adamı seçmeleri için hayranlar tarafından oylandı.
'Kral Richard', birkaç istisna dışında neredeyse her gün Venus ve Serena Williams'ın babasının gerçek hikayesine sadık kalıyor.
Bir röportaj sırasında Paul McCartney, bir Wings albümünü gerçekten sevmediğini, ancak David Bowie ile bir kitabı gözden geçirmenin bunu değiştirdiğini söyledi.
'RHONY'den Jill Zarin, 'RHUGT' oyuncularının tümü ona 'All-Star' oy verdiğinde Florida'ya uçuyordu. Söylemeye gerek yok, diye bağırdı.
Brittany Murphy, 'Clueless' filmindeki rolüyle herkesin bildiği bir isim haline geldi, ancak 'inanılmaz yetenekli' aktör hala kendine güveni yoktu.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Cardi B ve Offset'in 3 yaşındaki kızı Kulture, yeni örgülü saç modelini Instagram'da sergiledi.
Selena Gomez daha önce arkadaşı Cara Delevingne için "Çok eğlenceli ve son derece maceracı" dedi.
Şarkıcı Perşembe günü fitness rutinini değiştirmeye karar verdi.
Jamie Dornan, Superman rolü için seçmelere katıldığını ancak Henry Cavill'e yenildiğini açıkladı; ve Marvel ile MCU'ya katılma hakkında konuştu.
Kaç yaşında 65 mi? 30'un üzerinde mi? Senden on ya da 15 yaş büyük mü? (Bunu seviyorum, çünkü yaşlanmayı imkansız kılıyor.) Eski testereyi biliyorum: hissettiğin kadar yaşlısın ve - tabii ki - kendimi yaşlı hissetmiyorum.
"Oreos", ailemin ten rengine ihanet eden Siyah millet dediği şeydir. Dışarıdan siyah gibi görünen ama yaptıklarıyla içlerinin beyaz olduğunu gösterenler onlardı.
"Cihazınızdan memnun değilim." Dr hatırladım.
Bu, Kullanıcı Profili ekibinde Ifood mimarisini nasıl geliştirdiğimizi gösteren bir dizi blog gönderisinin ikinci bölümüdür. O yüzden buradaki ilk mesajı okumanızı tavsiye ederim.