Bu haftanın sorusu okuyucu Austin'den geliyor:
“En can sıkıcı klişelerden biri, filmlerden bahsederken 'kitabın her zaman daha iyi' olmasıdır. Bu kesinlikle doğru değil: Kitapları okurken her gün Jurassic Park ve Forrest Gump'ı izlemeyi tercih ederim . Kaynak malzemelerinden açıkça üstün olan favori filmleriniz nelerdir? "
Ridley Scott'ın 2001 seri katil devam filmi Hannibal bugünlerde kötü bir üne sahip, büyük ölçüde Julianne Moore'un Jodie Foster'ın The Silence Of The Lambs'taki Oscar ödüllü performansını çoğaltma girişimleri ve Anthony Hopkins'in yerini hızla geçmeye başlayan karikatürize notlar. nefes kesici Hannibal Lecter. (Son yılların Bryan Fuller'ın TV uyarlamasını görmesine yardımcı olmuyor.Aynı materyali çok daha etkili bir şekilde örtün.) Ama yine de Scott'ın filmine derin bir sevgim var, çünkü tüm kusurlarına rağmen, Thomas Harris'in orijinal romanına kıyasla hala inanılmaz bir gelişme, en kötü kitaplardan biri I hiç okudum. Lecter'e belli belirsiz sempatik bir arka plan sunma çabaları geride kaldı. Gone, düzenli Barney'nin ilginç olmayan aşk hayatı tekrar ediyor. Ve kitabın sonun iğrençliği, Lecter'in Clarice Starling'i dünyayı dolaşan yamyamlık ve cinayet dolu bir hayata başarıyla baştan çıkarması, Foster'in karakter üzerindeki çalışmasının, Scott veya Moore'un şimdiye kadar yaptığı her şeyden çok daha büyük bir kirletmesi. Bunun yerine ne elde ederiz - Starling amansızca direniyor ve Lecter nihayetinde kendi iyiliği yerine ona karşı yarı romantik sevgisini seçiyor - Shakespeare değil, ama neyse ki Harris de değil.
Chuck Palahniuk'un Dövüş Kulübü erkeklik hakkında pek çok kaba fikre ilham vermekten sorumludur, ancak en azından David Fincher'in 1999 uyarlaması, düğmeli hayatından o kadar bıkmış olan adamın hikayesine biraz daha nüans katar ve Tyler adında alternatif bir kişilik geliştirir ve başlar. bir kült. Film Tyler'ın felsefeleri ve motivasyonları daha somut ve pek çok izleyici buna katılmıyor gibi görünse de, nesnel olarak yanlış olan kötü bir adam olması gerektiğinin daha açık olduğuna inanıyorum. Film, anlatıcının Tyler karakterini öldürmek için kendisini vurmasıyla sona erer, ancak planı yine de başarılı olurken çaresizce seyreder - kahramanın bir şekilde büyüdüğünü açıkça gösteren karanlık bir son - ancak kitap anlatıcının uyanmasıyla biter. bir hastanede ve Tyler'ın hala kontrolün elinde olabileceğini fark ediyor. Bu son Tyler'a çok fazla güç veriyor.ama film onun ölümünü kahramanın çirkin dürtülerini reddeden ilginç bir metafor haline getiriyor.
Yüzüklerin Efendisi üçlemesiheyecan verici yüksek fantezi ve mutlak zorluk arasında bir ustura sınırında yürüyor. JRR Tolkien'in yaptığı her yaratıcı yaratık ve unutulmaz sahne için, tek bir kara parçasını geçen iki hobbitin anlatımındaki soğukluğu durduran zihin uyuşturan sayfalar var. Üçlemeyi iki kez okudum: bir kez dördüncü sınıfta ve tekrar üniversitede ve ikinci okumada, ilk gezintide her şeyi (ve dahası, keyif aldığımı hatırladığımı) okuduğuma inanamıyordum. Tolkien, haklı olarak fantezi türünün ustası olarak gösteriliyor, ama yüce efendi, gerçekten yoğunlaşabilirdi. Film uyarlamalarını kitaplardan çok daha fazla sevmemin ana nedeni budur. Uzun filmler, evet, ancak kaynak materyalleriyle karşılaştırıldığında hızlı bir sprintler. Peter Jackson, ilk Tolkien üçlemesiyle şunu fark etti:tutması gerekenler ve daha da önemlisi kesmek için ihtiyaç duyduğu her şey. Sonraki esnemesiHobbit'in üç filme ayrılması, Yüzüklerin Efendisi ile başardıklarının tam tersidir, esintili, okunması kolay bir çocuk kitabını etkili bir şekilde üç ağır filme dönüştürür.
Bu, bir kitabın ithamından çok film uyarlamasının mükemmelliğinin bir kanıtıdır. 1973'te William Goldman The Princess Bride kitabını yazdı .ve bunu, yazar S. Morgenstern'in orijinal bir çalışmasının kısaltılmış bir güncellemesi olarak sundu. Goldman'a göre orijinal kitap, Floransalı asaletin aşırılığı üzerine hiciv eleştirisi olarak yazılmıştır. Kitabı çocukken dedesinin okumasına rağmen, Goldman bunun farkında değildi çünkü büyükbabası hikayeyi basit bir maceraya dönüştürmek için siyaset ve modayı detaylandıran bölümleri düzenledi. Elbette, bu büyükbabanın kısaltılmış anlatımı, Peter Falk tarafından Fred Savage'a okurken harika bir şekilde canlandırılmış ve filmin çerçeveleme aracı haline geliyor. Kitap çok eğlenceli bir okuma ve intikam takıntılı Inigo Montoya'nın eğitimini kör bir Türk kılıç ustasından aldığı gibi filme girmeyen harika bölümler var. Ama filmin performansları, temposu, müziği — cehennem,sadece hepsi o kadar mükemmel yapılmış ki, kitabı gölgede bırakıyor.
Burada biraz hile yapıyorum, sevdiğim bir kitap olarak ama dürüst olmak gerekirse, bu yıl en sevdiğim mini diziye (gerçekten, yedi saatlik bir film gibi) dönüşmek için çok fazla düşünmedim. Liane Moriarty'nın Big Little Yalan shavaalanında aldığın emici ciltsiz romanlardan biri, yaptığım ve muhtemelen uçuşum bitmeden bitirdiğim kitap. Şu anda içine kapıldığım, eve bırakılan / bırakılan annelerin dünyasından ilgi dolu bakış açısını takdir ettiğim için gerçekten beğendim. Bu yüzden HBO uyarlamasını dört gözle bekliyordum, ancak bu bahar geldiğinde, Beni çabucak uçurdu. Belki de kitabın dekorunun Avustralya'dan California, Monterey'e taşınmasıydı, burada pitoresk manzara eşit derecede güzel ve tehditkârdı. Ama çoğunlukla, Laura Dern ve Nicole Kidman gibi aktrislerin, suçluluk duygusuyla dolu süper anne ve mükemmel eş ve annenin evliliğiyle ilgili korkunç bir sırrı saklaması gibi tamamen ete kemiğe bürünmüş karakterleri oldu. Özellikle Kidman, karakterinin ıstırabını - çoğu kez sözsüz olarak - kalp durdurucuya çevirdi,savunmasız performans. Dern, Kidman, Alexander Skarsgård (Kidman'ın kocasını canlandıran), yönetmen Jean-Marc Vallée ve genel dizinin Emmy ödülünü kazanması sürpriz değil. Bir havaalanı sayfasından beklediğimden çok daha fazlası.
Bu şekilde, benim için oldukça kolaydır Blade Runner benim favori filmi ve Do Androidlerin Rüya Elektrikli Koyun? benim favori kitabım değil. Pek benzemediklerinden değil - Philip K. Dick'in romanının özünün filme oldukça açık bir şekilde tercüme edildiğini düşünüyorum - ama genel olarak Dick'in çalışmalarının pek hayranı olmadım. Pek çok romanının, zamanlarının çok ilerisinde, hızlı hareket eden, özlü anlatılarla fikirleri keşfetmesine saygı duyuyorum, ancak sık sık kovulan romanlarında sunduğundan biraz daha fazla cilalı kurgularımı seviyorum. Bu arada Ridley Scott'ın filmi, bilim kurgu geldiği kadar gösterişli - Deckard'ın sürekli olarak içinden geçtiği, Dick'in "kipple" fikrinin karanlık bir geç kapitalist distopyaya dönüştüğü bir mimari ton şiiri. Kitabı beğendim, ama filmi seviyorum.
Austin'in kaldığı yerden devam etmek: Jurassic Park'ın dokuzuncu sınıf onur İngilizce dersimdeki ilk ödevlerden biri olduğuna dair yeterli açıklamam yok . İyi niyetli bir eğitimcinin kendi kendine, "Dinozor eğlence parkı onları okumayı sağlamazsa hiçbir şey yapmayacaktır" diye düşündüğünü varsaymalıyım. Son zamanlarda bir kısaltılmış ses sürümü dinledi olması Jurassic Park rahmetli John Heard tarafından okundu olarak, bunu söyleyebiliriz hiçbir o bir tartışma içine tutuluyor sürece yeterli bir açıklama, yüksek okulda Michael Crichton roman kapsayan için var, sınıf yaktı bir anlatının başka bir ortam için nasıl düzene sokulacağı ve zenginleştirileceği. Çünkü iyi tanrı, Jurassic Park'tırkitap biçiminde hiç kuru, sıkıcı bir teknik kılavuz. Crichton'ın önermesi esinlenmiştir (aynı zamanda Westworld için senaryosunun oldukça açık bir şekilde yeniden uyarlaması da olsa ), ancak Steven Spielberg'in merak ve karakter duygusuna sahip bir film yapımcısının hikayeye biraz hayat vermesi ve Jeff Goldblum, Laura Dern'in de dahil olduğu bir oyuncu kadrosu gerekiyor. , Samuel L. Jackson, Richard Attenborough ve Sam Neill, bu karakterlerin hepsinin aynı perspektiften konuşmadıklarını hissetmelerini sağlamak için. Ve bugün o onur İngilizce dersinde olsaydım, filmin nasıl "Mr. DNA ”segmenti, Crichton'un Paleolitik düzyazı tarafından defalarca çiğnenen açıklamaları ve bilgileri elden çıkarmayı başarır.
Eski aşırı şiddet ile ilgili bir şey büyük ekranda daha iyi çalışıyor. Aslında şunu çizin: Stanley Kubrick'in Otomatik Portakal'ı ele alışıyla ilgili bir şeyonu yazılı kaynak materyalden üstün kılan şeydir. Kitap büyüleyici bir okuma, ancak Kubrick'in malzemeye getirdiği şey, Anthony Burgess'in romanının eşleşemeyeceği bazen komik ve dehşet verici bir yoğunluk. Kitabın daha fazla fikri - ve etkileyici bir şekilde icat edilmiş bir açıklaması - olabilir, ancak sadizmin derinliği, hicivin vahşeti ve şiddet içeren alt kültürlerin ve zorba otoritelerin sonsuz bir çoğalmasıyla onarılamaz bir şekilde parçalanan bir dünyanın giderek daha az hayal ürünü olan görüşü, tüm anlatıyı yükselten estetik mükemmellik. Felsefi bir düşünce parçası olmaktan, romanın ayrıntıları zihnimden silindikten çok sonra bana takılan, sinir bozucu, büyüleyici ve nihayetinde canlandırıcı bir deneyime dönüşüyor. Tekil bir film olsa da, sık sık tekrar ziyaret etmeye hevesli değilim.
Ekran Görüntüsü: Doom for Nintendo Switch / Bethesda Softworks Bethesda'nın sonbahar önizleme turu dün New York'a ulaştı ve yayıncının VR deneylerine ve büyük tatil sezonu sürümlerine yeni bakışlar sunarken, en çok ölünceye kadar oynadığım bir oyunu incelemeyi merak ediyordum. geçen yıl çıktığında: Id Software'in mükemmel Doom yeniden başlatması. Yine de bu, Doom'un herhangi bir versiyonu değildi.
Sen En Kötüsün / FXX Dört bölümden sonra, You're The Worst'un bu yeni sezonunda Stephen Falk ve şirketin neyi başarmak istediği daha açık hale geldi. Jimmy ve Gretchen'ı yapay olarak yeniden birleştirmek veya hatta aynı yörüngede tutmak yerine, hareket onları mümkün olduğunca insani bir şekilde ayrı tutmaktır.
(Fotoğraf: Getty Images for FYF, Rich Fury) Haziran ayında Nine Inch Nails (veya belki de The Nine Inch Nails), Not The Actual Events'den "She's Gone Away" adlı bölümü oynayarak Twin Peaks'te göründü. EP. Görünüşe göre bu şarkı Trent Reznor'un Twin Peaks şarkısı için ilk seçimi değildi.
Mad Men üçüncü aşamayı tamamlayıp son sezonuna başlarken, şovun prodüksiyon tasarımının inceliğine bakan bir dizi insan vardı, çoğu tek bir şeye odaklandı: Pete Campbell'ın uzaklaşan saç çizgisi. Bugün bile, "Pete Campbell" adını Google'da ararsanız, "ince çizgi" kelimesi ortaya çıkıyor.
(Fotoğraf: Getty Images, Jemal Countess) Nashville Post tarafından bildirildiği üzere (Spin aracılığıyla), gitar şirketi Gibson iflasın eşiğinde olabilir. Şirketin yeni CFO'su Bill Lawrence (TV görevlisi değil), Gibson'ı bir yıldan kısa bir süre sonra terk etti ve 375 milyon dolarlık kıdemli teminatlı tahviller altı ay içinde, Gibson'ın gerekirse geri ödemek zorunda kalacağı 145 milyon dolarlık banka kredisiyle birlikte olgunlaşacak bu notları yeniden finanse etmez.
Bu haftanın yazısı: Ölümden sonra evlilik Konuyla ilgili: "Ölüm bizi ayırana kadar" için çok geç olduğu zamanlar. Dünyanın her yerinde, insanlar zaten ölen biriyle yasal olarak evlendi.
Harry Styles, oje ve cilt bakımı içeren yeni sağlık markası Pleeasing ile cinsiyet akışkanlığını bir sonraki seviyeye taşıyor.
Fleetwood Mac şarkıcısı Stevie Nicks, Lindsey Buckingham ile ilk albüm kapağında çıplak poz vermeye "zorlanmış" hissettiğini açıkladı.
Müzisyenler G-Eazy ve Machine Gun Kelly, ünlü bir şekilde pop şarkıcısı Halsey üzerinde kavga ettiler. Ama iki rapçiden hangisinin net değeri daha yüksek?
Stevie Nicks ve Sheryl Crow, yıllar içinde birkaç kez işbirliği yaptı. Nicks, Crow'a verdiği bir tavsiyeyi paylaştı.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Cardi B ve Offset'in 3 yaşındaki kızı Kulture, yeni örgülü saç modelini Instagram'da sergiledi.
Selena Gomez daha önce arkadaşı Cara Delevingne için "Çok eğlenceli ve son derece maceracı" dedi.
Şarkıcı Perşembe günü fitness rutinini değiştirmeye karar verdi.
Jamie Dornan, Superman rolü için seçmelere katıldığını ancak Henry Cavill'e yenildiğini açıkladı; ve Marvel ile MCU'ya katılma hakkında konuştu.
J-Swift yok mu? Sorun değil. Cali'nin A Tribe Called Quest ve De La Soul versiyonu olan The Pharcyde, ilk albümü, özellikle J-Swift'in ritimleri ile övgü topladı.
"Oreos", ailemin ten rengine ihanet eden Siyah millet dediği şeydir. Dışarıdan siyah gibi görünen ama yaptıklarıyla içlerinin beyaz olduğunu gösterenler onlardı.
"Cihazınızdan memnun değilim." Dr hatırladım.
Bu, Kullanıcı Profili ekibinde Ifood mimarisini nasıl geliştirdiğimizi gösteren bir dizi blog gönderisinin ikinci bölümüdür. O yüzden buradaki ilk mesajı okumanızı tavsiye ederim.