Kafkasya hattının bir tür ikinci “merkezi” haline gelen Stavropol kentindeki ilk otel 1837'de inşa edilmeye başlandı. Başka bir taş (o zamanlar oldukça modern) bir bina inşa etme girişimi yerel belediye başkanı Ivan Grigoryevich Ganilovsky'ye aitti. İmparator I. Nicholas'ın gelmesiyle tamamlanması gereken yeni evde, Ivan Ganilovsky resmen “restoran” olarak adlandırılan bir otel açtı.
Sonraki yıllarda çok zarif bir ev sürekli tamamlanıyordu. Ganilovsky dikkatsizce eve yeni eklemeler yaptı. Adı sürekli “restoranda” yaşayan personel kaptanı Savelyev'den alan Savelyev Galerisi ortaya çıktı.
Yakında, oteli Kafkasya subaylarının bir köşesine dönüştüren Yunanlı bir mülteci ve yetenekli girişimci Pyotr Afanasyevich Naytaki, binanın kiracısı oldu. Efsaneye göre, Pyotr Afanasevich'ten Naytaki adı, Taganrog'da Yunanistan'dan geldiğinde, Osmanlı tarafından boyunduruktan kaçarak ortaya çıktı. Gümrük memuru bir hata yaptı ve sütuna, ünlü Odyssey gibi, Yunan'ın önceki ikametgahı olan soyadı - “Ithaca'da” yazdı. En “yeni doğan” Naitaki'nin odyssey'i, büyük Homer'in çalışmalarından daha prosaikti. Taganrog'dan sonra Pyatigorsk'a ve ardından Stavropol'e taşındı.
Devrimden sonra Naytaki
O anda, tüm Kafkasya hattının komutanının merkezi şehrin kendisindeydi. Yukarıdakilerin tümü göz önüne alındığında, otel halk arasında birçok isim taşıyordu. Ona “Moskova”, “Naytakovskaya”, “Restoran” ve son olarak da “Memur Kulübü” adı verildi.
Sıcak eğlence ve şiddetli savaş
Yazarın yukarıda belirttiği gibi, Kafkasya hattının birlikleri komutanının merkezi Stavropol'de bulundu. Doğrusal Kazak ordusunun karargahı vardı. Ve 1816'da, Ermolov yönünde, Kafkas Kolordu'nun sağlanması için, İller Ana Komisyonu ve Komisari Komisyonu, Stavropol Kalesi topraklarında bulunuyordu. Böylece, tüm memurlar Stavropol'e bir şekilde Kafkasya'ya transfer oldular. Birisi hemen uzaktaki surlara veya Kafkasya hattında faaliyet gösteren taburlara gönderilirken, birileri yol tarifi beklemek için birkaç hafta beklemek zorunda kaldı.
Ancak sadece yeni gelen memurlar Stavropol'e koştu. Şehir daha sonra sonsuz ve kanlı bir savaşın ortasında yaşam merkeziydi. Dağ sakinleriyle olan ticaret tüm hızıyla devam ediyordu. Diğer birimlere kısa süreli izin veya geçici görev almış olan memurlar, Stavropol'e koştu. Ve Stavropol'ün kendisinde, herkes her zaman Naytaki Otel'de toplandı.
Burada aylar hatta yıllar boyunca birbirini görmeyen arkadaşların, akrabaların ve tanıdıkların, bir sonraki uzun ayrılığa hazırlanma, cehennem ve dostça toplantılar düzenlemeleri oldu. Şarap dökülürken, dağlarda kaybedilen sağır garnizonlarda her an ölebilecek memurlar yedek olmadı. Ve tüm bu "ekonomi" inatla siyah bıyıkları olan Pyotr Afanasyevich Naytaki koyu tenli bir Yunanlı tarafından izlendi. Naytaki her zaman kavgalardan bıkmış memurları eğlendirmenin yollarını aradı.
Bu nedenle, memurların bilardoyu sevdiğini belirten Pyotr Afanasyevich, en iyi geleneğe anında bir bilardo salonu ayarladı. Deri kanepeler, üzerinde personel ve şef subayların oturduğu bilardo odasının duvarları boyunca uzanarak, keskin bir konuşma yaptı. Burada Rus edebiyatının dehası “topları yuvarladı” Mikhail Yuryevich Lermontov, Tenginsky alayının subayı. Oyun kartları için masalar için bir yer vardı, bazen altın slaytlar ve bahisler şeklinde banknot yığınları yükseldi. Kumar ve eğlenceli partiler bütün gece devam etti.
O zamanki odalar ve Stavropol çevresindeki savaşlar, konforun zirvesi olarak kabul edildi - yüksek tavanlar ve güzel mobilyalar. Ve geniş pencereler tazelik ve güneş soludu. Asıl mesele, memurların açık bir pencereden odaya bir el bombası veya yanan bir şutun uçmasını beklemek zorunda kalmamasıydı.
Restoran düzeyinde bir otel ve iyi bir yemek odası vardı. Masalarda her zaman Kuzey Arı ve Rus Engelli'nin taze odalarını bulabileceğiniz iki oturma odası vardı. Aylardır Kafkas surlarında oturan memurlar için, uzun, kasvetli kış gecelerindeki deliklere herhangi bir literatür okuyan taze süreli yayınlar sadece bir armağandı.
Cesur delilik ... daha fazla şampanya!
Kafkasyalılar, sıradan askerler gibi, çoğunlukla hem savaşta hem de sözlü savaşlarda tüm alanlarda zorla cesurca cesurlardı. Bu oldukça mantıklıydı: Sibirya hakkındaki ünlü sözler biraz değiştiyse Kafkasya'yı daha fazla göndermeyecekler. Dolayısıyla, bazı tartışmalı çağdaş anılarına göre, İmparator I. Nicholas'ın Stavropol'e 1837'de gelişi sırasında, otel, Tenginsky alayı Mikhail Lermontov'un memuru olan Prens ve özel asker Decembrist tarafından ziyaret edildi.
Mikhail Lermontov
O anda, imparatorun alayı otelin bulunduğu sokağa götürdüğünde (daha sonra, bu olayın onuruna, caddeye Nikolaevsky Prospekt denirdi), Lermontov ve Odoevsky, arkadaşlarının savaşın ağırlığı üzerine şarap döktüğü ile balkona çıktılar. Odoevsky, alayı çok kasvetli göründüğünü kaydetti. Ve aniden herkes için, Prens Latince balkondan bağırdı: "Ave, Caesar, morituri te salutant." Gladyatörün ünlü çığlığı: "Zafer Sezar, ölüme gidenler seni selamlayacak." Bu ifadeden sonra, bir yudumdaki Odoevsky bir kadeh şampanya boşalttı. Lermontov davayı takip etti.
Ancak arkadaşlar, arkadaşlarının kafasına daha büyük cezaların düşebileceğinden korkan hızlı prensi balkondan hemen yönetmeyi seçti. Odoevsky basitçe salladı, terk etti: “Beyler, Latince Rus polisi henüz eğitilmedi!”
Bazen askerler hattı geçti ve yerel polis departmanı üst kata kızgın raporlar gönderdi. Böylece yönetim "Kafkasya'ya yaylalara karşı işlere katılmak üzere gönderilen memurların çeşitli isyanlar yaptığını" bildirdi. Aslında, başarısız bir kart oyunundan sonra bazen sarhoş memurlar, bir düelloya meydan okudu. Polis, oteli kapsamayı ya da en azından araba masalarını ve yemek odasını kapatmayı talep etti. Tüm artıları ve eksileri tartarak yetkililer, polis departmanına kategorik bir ret ile cevap verdi.
Sunset Subay Kulübü
Zirvede, Naytaki Otel'de tek bir sivil bulmak imkansızdı. Tenginsky ve Navaginsky alaylarının askeri üniforması, yakışıklı el bombası ve koyu mavi Çerkeslerdeki lineer birimlerin memurlarından gözlerde dalgalandı. Lermontov ve Decembrist Nikolai Lorer burada kaldı, bazı çağdaşlara göre en azından ünlü lider olan Decembrist ayaklanmasına, Bestuzhev-Marlinsky'ye katılan asilzade ve özel Sergey Krivtsov ve Baron Andrei Rosen, en azından ünlü olarak liderlik eden Mikhail Nazimov ikinci teğmen rütbesinde savaşıyor, ama kendisi, prensipleri doğrultusunda, asla çıplak bırakmadı оружия.
"Subaylar Kulübü" nün batışı Ivan Ganilovsky'nin ölümü ile başladı. Gayrimenkulünün bir kısmını Stavropol'e devretmiş olan belediye başkanının torunları, atalarının gayretinden uzaktı. Çok hızlı bir şekilde, oğul ve daha sonra Ganilovsky'nin torunu borçlandı ve gayrimenkulü satmak zorunda kaldı. Ayrıca Naytaki oteli sattılar. Binanın yeniden inşasına başlayan Ermeni tüccarına gitti ve sadece eski otelin genel detaylarını korudu.
Naytaki şimdi
Şimdi 19. yüzyılın mimari anıtında, Tanrı'nın gördüğü, eski otelin cephesini süslemeyen özel dükkanlar ve kafeler var. Atılmayı hatırlatmak için hikayeler binadaki "Subaylar Kulübü" bir kere şöyle bir işaret var:
“Bu binada ünlü Yunan girişimci Petr Naitaki'nin adını taşıyan Naitaki Restauratement vardı. Decembristler M. Yu. Lermontov burada kaldı. XIX yüzyıl mimarisinin Anıtı. I. Ganilovsky tarafından yaptırılmıştır. "