Donald Trump'ın Scott Baio ve 'Duck Dynasty' yıldızı vardı. Hillary Clinton, Jay-Z ve Beyonce, Katy Perry ve Bruce Springsteen, Clooney ve Leo, Lena Dunham ve Amy Schumer'e sahipti.
Bir paket: cumhurbaşkanlığı siyasetindeki ünlülerin onayları artık önemli değil.
Başka, daha olası ve uzun vadeli: Acıyorlar.
Geçtiğimiz Perşembe günü, Forbes, Celebrity 100 en iyi ücretli şovmen listesine girenlerin en az 20'sinin Hillary Clinton'ı açıkça desteklediğini bildirdi. Barack Obama 2008'de koştuğunda, Northwestern Üniversitesi ve Maryland Üniversitesi tarafından yayınlanan bir araştırma, Oprah'ın onaylanması nedeniyle doğrudan bir milyondan fazla oy aldığını bildirdi.
Bu sefer Oprah Clinton'u onayladı. Tabii ki, Oprah şimdi talk show'un zorba minberinden yoksundur ve artık Amerikan oturma odalarında neredeyse günlük bir varlık değildir. Yine de, evrensel olarak en saygın ünlülerimizden biri, onu düzleştirmeden önce Clinton’un koşusunu 'kadınlar için seminal bir an' olarak adlandırabilir ve iğneyi hareket ettiremez.
Neden?
Muhafazakar çevrelerde eski bir testere, Hollywood liberallerinin - ve ayrıca kültürel ve kıyı elitinin - ana akım Amerika ile temas halinde olmadığı.
Bu benzeri görülmemiş seçim, şimdi her zamankinden daha fazla, bunun ne kadar doğru olduğunu kanıtlıyor. Ünlüler, ilk kadın cumhurbaşkanının Obama’nın mirasını korumakla ilgili toplumsal meselelerden bahsederken, Amerika'nın büyük bir kısmı bir nedenden dolayı oy kullandı: ekonomik ve kültürel olarak geride bırakma öfkesi.
Seçimden iki aydan az bir süre önce, Nüfus Sayım Bürosu, ABD hanehalklarının 1967'den bu yana en büyük artış olan 2015 yılında yüzde 5,2 gelir elde ettiğini bildirdi. .
Gerçekte, orta gelirli hane halklarındaki bu artış yıllık gelirde sadece 2.798 $ ekstra anlamına geliyordu ve 2007 yılına göre yüzde 1.6 daha azdı. Kazançların ilk yüzde 5'i gelirde yüzde 21.8'lik stratosferik bir sıçrama gördü, en yoksul Amerikalılar ise 46.7 milyon kohort, 1989'da olduğundan daha fakirdir.
Sayım Bürosu'nun raporunun yayınlanmasından dört gün önce Clinton, Trump’ın taraftarlarının yarısını 'konuşlandırılabilir bir sepet' olarak adlandırdı - en çok satan anı 'Hillbilly Elegy' nin yazarı J.D.
`` Soldaki birçok insan gibi Hillary de Trump fenomenini ırksal kaygıya sokmak istiyor gibi görünüyor '' dedi. 'Seçkinler için görünmez hisseden milyonlarca insanın endişelerini gidermek için çok basitleştirilmiş bir yol'.
Elbette, kampanyası boyunca, Trump savunulamaz birçok şey yaptı ve söyledi. Bununla birlikte, ona oy vermeyenler bile, kazancının gerçek canlandırma gücünü kabul etmek için iyi olur.
Parası, şöhreti, imtiyazı ve statüsü olan ve endişelenmek için hiçbir nedeni olmayan ve bunu başaramayanların, ülkeyi daha fazla bölebilir ve haklı olarak, görünmeyen, duyulmamış ve aşağı bakanları yabancılaştırabilir.
Şimdi olduğu gibi, Trump kazanırsa çok sayıda ünlü ülkeden ayrılma sözü verdi - Bryan Cranston, Samuel L.Jackson, Lena Dunham, Miley Cyrus, Amy Schumer, Chelsea Handler, Keegan-Michael Key ve Whoopi Goldberg. Jon Stewart ve Cher gezegeni terk edeceklerini söylediler.
Seçim sonrası, alenen tepki gösteren ünlüler sık sık kendine acıma, küçümseme ve didaktik bir demleme yaptılar.
'Korkma, Yüksek Sesle: Şimdi Ne Yapıyoruz? Üzerine Jennifer Lawrence', seçimden iki gün sonra yayınlanan Vice makalesinde yer alan başlığı okuyun. (Lawrence, 26 yaşında, rapor edilen geliri 46 milyon dolar olan 2016'nın en çok kazanan aktrisidir.)
'Ona oy veren insanlar zayıfsın', diye konuştu Amy Schumer. `` Sadece yanlış bilgi sahibi değilsin. Bilgi bile denemedin… (Hillary) bebekleri tekmelemek ve çığlık atmak için savaşıyordu.
'West Wing' yaratıcısı Aaron Sorkin, Vanity Fair’in web sitesinde yayınladığı kızına ve eski eşine bir mektup yazdı.
“Şey” diye yazdı, 'dün gece bizi koruyamayacak şekilde değişti'. (Bunun hakkında hiçbir şey kendini beğenmiş veya cinsiyetçi değildir.)
'Amerikan siyasi sistemi bozuldu' diyen Alec Baldwin, istediği takdirde 'Saturday Night Live'da Trump'ı oynamak için dört yıl garantili bir işe sahipti.
Sosyal medya da sorunun bir parçasıdır ve ünlülere ne kadar banal olursa olsun, herhangi bir konuda görüşlerini ifade etmeleri için bir platform sağlar. Justin Bieber'ın Twitter'da 65 milyon takipçisi var. Kim Kardashian'ın 32 milyonu var; Harry Styles'ın 24 milyonu var. Bu grup arasında gelir eşitsizliğinin tekrar eden bir konu olması olasılığını tahmin etmek ister misiniz?
Çok sayıda yıldız, oy kullanma yerlerinde kendilerini özlediler veya Justin Timberlake'in yasadışı bir şekilde yaptığı gibi, oy pusulası göndererek, ego memnuniyetinden başka bariz bir son vermiyorlardı. Plebes'in, modern tarihin en sonuçta seçimlerinde oy kullanması için ünlü insanlardan bir hatırlatmaya ihtiyacımız yok gibi değil.
Bu arada, gece geç saatlerde TV'nin yankı odasında - giderek artan bir şekilde, liberallerin izleyicilerini alkışlayan, görünmeyen, alkışlayan Samantha Bee ve John Oliver gibi ev sahipleriyle dolu.
Seçim sonrası monologunda `` Amerika'yı kim beyazı mahvetti açıktır '' dedi. Öfkeyle titreyerek devam etti, '' Kafkas milleti sürüler Trump'a oy vermek için siyah seçmen katılımı hakkında lanet bir söz duymak istemiyorum. Siyahi insanların ülkemizi kaç kez bizim için inşa etmesini bekliyoruz?… Kutsal s-t '.
'Bu berbat'' dedi Stephen Colbert, Başkan seçimli bir Trump'ı kabul edemediğini de sözlerine ekledi. 'Biraz ağzımı atmadan söyleyene kadar söylemeye devam etmek istiyorum'.
Seçime katılan John Oliver, Trump'ı koşuşturmak için cesaretle çağırdığı için suçu aldı ve Trump'a Emmys'lerinden biri olan Emmy'yi teklif etti! - seçim sonucunu kabul etmeyi kabul ederse.
`` F-king bahsini al '' diye haykırdı Oliver.
Muhafazakar çevrelerde eski bir testere, Hollywood liberallerinin - ve ayrıca kültürel ve kıyı elitinin - ana akım Amerika ile temas halinde olmadığı.
“Unutulmuş erkek ve kadın”, Trump kazandıktan sonra tweet attı, ”bir daha asla unutulmayacak.
Trump, büyük olasılıkla Franklin D.Roosevelt’in en yoksul Amerikalıları tanımlayan ocakbaşı sohbetlerinden birine atıfta bulunuyordu.
'Bu mutsuz zamanlar', dedi Roosevelt 1932'de, 'unutulmuş, örgütlenmemiş ama vazgeçilmez ekonomik güç birimlerine dayanan, aşağıdan yukarı değil yukarıdan aşağıya inşa edilen planların çağrılmasını istiyor. bu da inancını bir kez daha ekonomik piramidin dibindeki unutulmuş adama koydu ”.
Yaklaşık 100 yıl sonra bu erkekler ve kadınlar kültürel olarak da unutuluyor. 1997'de 'Roseanne' yayından bu yana Amerika ana akım TV'de mücadele, beyaz ve işçi sınıfının ne olduğuna dair gerçekçi bir tasvir görmedi. 1970'lerde, 'Ailedeki Tümü', 'İyi Zamanlar', 'Sanford ve Oğlu' ve 'Jeffersons' gibi durum komedileri, bugün göz ardı edilen şekilde sınıf, ırk ve bağnazlık sorunlarıyla yüzleşti.
1980'lerde ve 90'larda, 'Zor İnme', 'Taksi', 'Hazzard Dükleri', 'Evli… Çocuklarla' vardı. Bugün, elbette, geleneksel medyanın balkanizasyonu niş hikaye anlatımını teşvik etti ve geliştirdi - parmaklıkların arkasındaki üst sınıf beyaz kadınlardan transseksüel büyükanne ve büyükbabalara kadar herkes kendilerini bir yerde temsil edebilir. Ancak ana akımda, Superbowls ve cumhurbaşkanlığı seçimlerinin yanı sıra çok az şey 60 milyon göz küresini ekrana getiriyor.
Ulusal haber kuruluşları da suçu paylaşıyor. Seçim döngüsü sona erdiğinde, Trump adaylığı kazandıkça, New York Times, New Yorker ve diğer birçok yüksek yayın, gazetecileri kalbe göndererek Trump'ı destekleyen bu aptal, ırkçı, eğitimsiz Amerikalıların kim olduğunu canlandırarak denedi.
Seçimden bir hafta önce, New York dergisi sanatçı Barbara Kruger tarafından tasarlanan bir kapak yayınladı. Siyah beyaz yakın çekimde öfkeli görünen bir Trump'dı, 'LOSER' sözcüğü yüzüne damgalı.
Huffington Post, `` Her zamanki gibi bir Trump yayından kaldırma '' dedi.
Seçimden bir gün önce Times, Op-Ed sayfalarında 'Gerçekten Gizli Trump Seçmenleri Var mı' diye sordu. Sonuç: Varlıkları belirsiz kaldı, ama eğer var olsaydı, muhtemelen gizli kalacaklar ve seçimi Clinton'a vereceklerdi.
Medyanın çoğuna göre, bu Amerikalılar görünmezdir - film stüdyoları, eğlenceler ve çizgi romanlar için turda yararlıdır, ancak aksi takdirde Amerika'nın seçkinler tarafından böylesine şaşkın kuğu olan 'köprü ülkesine' düşmüştür.
'Hillbilly Elegy' de yazdığı Vance, 'Her zamankinden daha sosyal olarak yalıtılmışız' dedi. 'Bir işe sahip olmama streslidir ve yaşayacak kadar yeterli paraya sahip olmak daha da böyledir'.
GOP'un neredeyse hiç arkadaşı olmayan Bill Maher bile Cuma günü seçim sonrası gösterisine katıldılar. Hiçbir paranın veya ünlünün onayının önemli olmadığını belirterek, 'Demokrat Parti… beyaz çalışan adamı kaybetti. Eskiden sahip oldukları şey buydu. Ve beyaz çalışan adamı “Sorunlarınız gerçek değil” gibi hissettirdiler. Birçok Amerikalı için demokratlar, sahte öfke ve sosyal mühendisliğin butik bir partisi haline geldi. Ve bu konuda tamamen yanlış değiller '.
Yalnızca Clinton'u destekleyen süper vokal A listesi ünlüleri böyle bir hesaplaşmaya sahip olsalardı - hatta ipuçlarını, ülkeyi Trump'ın başarısı için kök salmaya çağıran Başkan Obama'dan almışlardı. Bunun yerine, kamu öfke nöbetleri atmaya devam ettiler. Alec Baldwin muhtemelen bir daha asla 'SNL'de Trump oynamadığını söyledi. Trump kazanırsa Lena Dunham, blöfünü Kanada'ya taşınma konusunda çağıranlarla alay etti. 'Yeni rejiminde meşgul ol' dedi. Geçen yıl 17 milyon dolar kazanan Schumer, vaat ettiği gibi Londra'ya taşınmasını bekleyen herkesin 'Trump'a oy veren herkes kadar iğrenç' olduğunu bildirdi.
Yine de, beyaz işçi sınıfının durumunu yirmi yıl önce Amerikan oturma odalarına getiren kadın bir Trump destekçisidir. Cuma gecesi bir tweet'te Roseanne Barr, Trump karşıtı hareketi 'sınıfçı pislikler' olarak adlandırdı ve ekledi: 'Cumhuriyetçilerin Demokratlara' seçkinler 'dediğini duyacaklarını kim düşünürse?
A-listesi arkadaşı olmayan bir C-list gerçeklik TV yıldızı ortaya çıkıyor - en iyisi bunu anladı.
Donald Trump medyayı ve anketleri nasıl boğdu: