Friday, April 17, 2009
Son Kararımız
M A Ş A L L A H!!!!!!!!!
Nehir geceyi yine ateşli, 102lerde, geçirdi, sonra sabah doğru, bir sözcüğü bağırarak, küçük bir tantrum geçirdi. Sonra baba anladı ki, "peyniiiir" diyormuş. Ağızında tükürük biriktiği için, anlayamamıştım bir türlü. Ne yapacağımızı bilemedik, sonunda baba, gidip peynir getirdi, ben morfin düğmesine bastım...yemedi tabi. Ama başka türlü susacağa da benzemiyordu.
Sabah, 6.30 gibi, yeniden uyuduk, 10.30'du, artık uyandık, zor da olsa.
Nehir'in hemoglobini 7.2'ye düşmüş. Sabahın kalanını kucakta geçirdi. Dışarı çıkmak istedi. Tam kapıdan çıkıyorduk ki, ben koridorun sonunda, Dr. Louise'i gördüm. Ve bir anda tüm gece uyanmalar, Nehir'in ateşleri falan derken, Mahmut'la sakin sakin konuşup da karar vermediğimizin ayırdına vardım!! Kapıdan Mahmut'a, "Louise geliyor, ne yapacağız" dedimki, arkamda gelmişti bile.
"I have news for you" dedi...Ben merak içinde döndüm...Dün gece 11'de, Sloan'dan Dr. Kushner'dan bir e-mail almış, Kushner, önceki temaslarımızdan çok farklı olarak, muhtemelen, artık iş ciddiye binince grubuyla konuşmuş olmalı, CHESAT peşinden 3F8'i alamayacağımızı söylemiş.
Dr. Louise, siz antibody istediğinize göre, ben evrakları imzaladım, Sloan için deyiverdi.
İşte, gerçekten her şey olacağına varıyor gibi, taşlar yerine oturuyor.
Ben CHESAT'tan çıkıp, ch14.18'i bekleme taraftarıydım, 3F8 de baştan beri aklıma takılmıştı...ama aşı da teorik olarak çok mantıklıydı.
Hayırlısı, Nehir'imin şansı açık olsun.
Derken, doktorlar geldi. Dün gece, bizimle ilik naklinde ilgilenen doktorların CV'lerine bakmış, ve meğer Alman doktor, immunotherapy çalışan, solid tumor ekibinde, seniormış...Fellow ise yine araştırmacı imiş. Perulu olan.
Nehir'in bugünkü durumunu konuştuktan sonra, ben "Size bir şey danışmak istitorum" diye, zaten iki gün önce de haberdar oldukları aşı mı, ch14.18 mi, Sloan mu sorusunu onlara, "Sizin çocuğunuz olsa ne yapardınız?" deyip yine sordum.
Ve kendi rasyonalizasyonumuzu da anlattım.
Ch. 14.18 en uzun çalışılmış, ve en iyi sonuca sahip çalışma. Birinci tercihimiz.
Sloan'daki 3F8 ise yine aşıya göre daha çok çalışılmış, ve artık onu da transplanttan sonra hemen almamızın, yani bağışıklık sistemi, yeni kurularken, daha iyi olduğunu düşünüyoruz...(diğer çalışma sonuçlarına bakarak)
Aşı ise, iyi olacağa benzese de, en az data çıktısına sahip...
Biraz konuştuk. Alman doktor da fikrini söyledi, rasyonalizasyonumuza katıldılar. Hem Peru'lu genç doktor, hem de Alman daha tecrübeli olan, hem de aşı çalışmalarını burada başlatan kişilerden biri oarak, Russell'a göre daha iyi geribesleme yaptılar.
Huzurluyum. Sayılırım. Hem aşıyı, hem antiboy'i alabilsek daha iyi hissederdim. Ama en kötü hissedeceğim durum, ch14.18'in mucizevi bir şekilde açılıp, bizim CHESAT yüzünden katılamamız olurdu. Şimdi bakacağız.
Peki baştaki M A Ş A L L A H neden?
Çünkü, Nehir bugünü çok am çok mızmız geçirip, kafasını bütün gün kaldırmazken, öğeden sonra kan verilmesi tamamlandıktan, ve yaklaşık üç saat uyuduktan sonra, saat 18.30 gibi yine bir tantrum geçirdikten sonra, saat 19.30 itibariyle birden toparlandı, ve ilk artılı saati yaşadık.
Şükürler olsun.
Resim yaptı, çıkartma yapıştırdı, konuşmaya başladı, hareketlendi. Doktor bugün "drooling" ne durumda demişti, ben dün geceden beri azaldığını söylemiştim. Bunu iyileştiği anlamına geldiğini, çünkü artık biriken tükürükleri yutabildiğini gösterdiğini söylemişti. Gerçekten, tükürük birikmeyince konuşabilir de oldu. Hatta bugün, hemşire ilaç getirince, "Anne, ilaç
değil gerekli" deyiverdi. O da fikrini söylüyor yani!
Ağlamak istiyorum. Ama daha değil...sonra.
Bugün doktorlar sırası ve sonrasında SKYPEde önce kuzen Mina (Nehir'den bir ay küçük, ve 15'i itibariyle iki yaşında oldu), sonra da Leyla ile konuştuk. Konuştuk diye yazdım ama Nehir kafasını kaldırıp, bakamadı bile o sırada. Leyla çok keyifliydi, arkadaşında kaldığı için. Ve sanırım, arkadaşının evinden bize bağlandığı için. "Cool" sanırım. Onu neşeli görmek bana çok iyi geldi.
Nehir'cim seni sağlıklı görmekten başka bir dileğim yok. Sen, ablan, ben, baban yine dördümüz olacağız.
Az kaldı.
Yazın neredeyiz bilmiyorum, ch14.18 için Forth Wort (Bobby Ewing'in memleketi!) veya olmazsa, NY City (Sandracığımın memleketi!)...kısmet.
Hayırlısı!!!!!!!!!!! Fotoğraf dünden, babayla olan bu sahne, bugün tek başına, ve süresi on dakika değil iki saat olarak değişmişti.
Bugün içinizden mırıldanın diye, bana çok iyi gelen bir şarkıyı söyleyeyim,
"Her şey güzel olacak"...Mazhar Alanson mırıl mırıl, sakin sakin, bana da güzel bir yol şarkısı gibi geliyor. Benim de ayalimde filmdeki gibi deniz kenarına bir yolculuk. Arabada çocuklar, neşeli...abarttım, kesin gürültülü, ama olsun gürültülü olsun!
Hadi melodisiyle mırıldanın, güzel bir cumartesi sabahı, hala telaşla doğumgünü hazırlığında, Mina, şarkısını söylemeyi bekliyor, ne de güzel söylüyor, merakla da kuzenine bakıyordu bugün.
...
Bir zamanlar fırtınalar estirirdim
Eskisi gibi değilim şimdi değiştim
Kumarım yoktur kavga etmem
Her gece barlara gitmem
Ne bileyim ben
Ah ne bileyim ben
Bir kuş kanatlanır şu gönlümden
Çırpınır çırpınır da uçamaz
Gene bir davet çıkarsa senden
Dönerim bilirsin aşığım
Aşıklar kaçamaz
Aşıklar kaçamaz
İnsan olmak yetmez
Yetmiyor zaten
Süpermen süpermen
Olmak lazım bazen
Nasıl da yeniden aşık oldum ben
Bu sevda bambaşka avare eden
Ne bileyim ben
Şimdi benim adım ne olur ne olmaz
Bu işler artık bana inan ki koymaz
Birinde az muhabbet birinde naz
Sende ne var bende biraz
Ne bileyim ben
Ah ne bileyim ben