Dünyadaki türlü türlü sevgileri düşündüm. Bir defada hiç düşünmeden on farklı türünü sayabiliyordum. Anne-babaların çocuklarına duyduğu sevgi, bir köpek yavrusuna, çikolatalı dondurmaya, evinize, en sevdiğiniz kitabınıza ya da ablanıza duyduğunuz sevgi. Ya da dayınıza. Bir bu tür sevgiler vardı, bir de diğer tüm sevgiler. İçine düşülen sevgiler; aşka düşmek sevdaya düşmek gibi.Kurtlara Söyle Eve Döndüm, Carol Rifka Brunt (Sayfa 407)
Birinin sana ihtiyacı olduğunu bilmenin insana bir tür güç bahşettiğini düşündüm.Bunun kemiklerimi güçlendirdiğini kanımı koyulaştırdığını hissediyordum.Kendimi, tanıdığım erkesten daha büyük ve daha akıllı hissediyordum.İstediğim her şeyi ama her şeyi yapabilirdim.Kurtlara Söyle Eve Döndüm, Carol Rifka Brunt (Sayfa 317)
"Ama bu çok saçma. Madem o kadar mutlusun o zaman yaşamak istersin, değil mi? Mutlu olmaya devam etmek ve sonsuza dek yaşamak istersin." uzanıp Sigaramın külünü Toby'nin kül tablası olarak kullandığı o güzel toprak kaba silktim.Kurtlara Söyle Eve Döndüm, Carol Rifka Brunt
"Hayır, hayır. Yalnızca dünyanın en mutsuz insanları sonsuza dek yaşamayı ister çünkü hayatları boyunca istedikleri hiçbir şeyi yapamadıklarını düşünürler. Yeterince zamanları olmadığını, hayattan paylarına düşeni almadıklarını hissederler.
UtangaçKurtlara Söyle Eve Döndüm, Carol Rifka Brunt (Sayfa 50)
Utangaç olmak böyle bir şey işte. Böyle zamanlarda tenim çok inceymiş gibi geliyordu, sanki ışıklar çok parlakmış gibi. Sanki benim için en uygun yer serin, kara toprağın altında, olabildiğince derinde bir tünelmiş gibi. Biri bana bir soru sorduğu zaman boş gözlerle onlara bakardım ve beynim verecek ilginç bir cevap bulabilmek için çabalarken çorbaya dönerdi. Sonunca sadece başımı sallar ya da omuz silkerdim çünkü bana bakan, cevabımı bekleyen gözlerin ışıltısı çok fazla gelirdi. Her şey bittiğinde de dünyada boşu boşuna yer israf eden aptalın biri olduğumu düşünen insanlara biri daha katılmış olurdu.