Rusya
Rusya ( Rusça Россия [ rɐsʲijə ] , transkripsiyon Rossiya ), resmen Rusya Federasyonu (veya karşılık gelen Rus ismi Russländische Federasyonu ;. Russ Российская Федерация , , transkripsiyon Rossiyskaya Federazija ) bir olduğu devlet içinde Doğu Avrupa olarak Kuzey Asya'da olduğu gibi . Yaklaşık 17 milyon kilometrekare ile Rusya, yüzölçümü bakımından dünyanın en büyük ülkesidir ve dünya kara kütlesinin yaklaşık dokuzda birini oluşturur. 144,5 milyon nüfusuyla (2019) en kalabalık ülkeler arasında 9. sırada ve aynı zamanda en seyrek nüfuslu ülkelerden biridir.
Ulusal toprakların Avrupa kısmı, Asya kısmından çok daha yoğun nüfuslu ve şehirleşmiştir, bu da üç katından fazladır: Nüfusun yaklaşık %77'si (110 milyon nüfuslu) Uralların batısında yaşamaktadır. Başkent Moskova , dünyanın en büyük şehirlerinden ve metropol alanlarından biridir; Bir diğer önemli merkez ise 1712-1918 yılları arasında başkent olan ve Batı Avrupa'dan sanat ve kültür için bir köprü oluşturan Saint Petersburg'dur . Bir sonraki büyük şehirler Rusya olan Novosibirsk içinde Sibirya , Yekaterinburg üzerinde Urallar ve Nijni Novgorod üzerinde Volga . Diğer büyük şehir bölgeleri Chelyabinsk , Ufa , Kazan ve Samara'dır . Toplamda Rusya'da 15 şehir ve 500.000'den fazla nüfusa sahip yaklaşık 70 yerleşim yeri var. Rusya'nın federal yapısı sekiz oluşur federal bölgede ve 85 federal konularda .
Bugünün Rusya evrimleştiği Moskova Büyük Dükalığı , Doğu Slav imparatorluğu eski prenslik parçası Kiev Rus üzere, 100'den fazla etnik grupları sayma çok ırklı bir devlet , etnik Ruslar şimdi nüfusun yaklaşık yüzde 80'i için hesap. Uluslararası örgütlerde Sovyetler Birliği'nin yasal halefi ve Dünya Güvenlik Konseyi'nin daimi üyesidir . Bu biridir tanınan nükleer güçlerin ve dünyanın en büyük cephanelik vardır kitle imha silahlarının . Rusya büyük bir güç ve bölgesel bir güçtür ve bazen potansiyel bir süper güç olarak görülür . Aynı zamanda Avrupa Konseyi , APEC , Şanghay İşbirliği Örgütü (SCO), AGİT , DTÖ üyesidir ; Bağımsız Devletler Topluluğu (BDT), Kolektif Güvenlik Antlaşması Örgütü (CSTO) ve Avrasya Ekonomik Birliği'nin ( Ermenistan , Kazakistan , Kırgızistan ve Beyaz Rusya ile birlikte ) önde gelen bir üyesidir .
Rusya üst orta gelir aralığında gelişmekte olan bir ülkedir . 1990'ların komünizm sonrası dönüşüm krizinden kurtulduktan sonra Rusya , Almanya ve Brezilya arasında satın alma gücü paritesi açısından dünyanın altıncı büyük ekonomisi haline geldi (2016 tahmini). %20 ila %30 civarında olan Rusya'nın hammadde rezervleri, önemli birincil enerji kaynakları , özellikle doğal gaz yatakları ile muhtemelen dünyanın en büyüğüdür .
Anayasanın ifadesine göre , Rus hükümet sistemi genellikle siyaset bilimciler tarafından resmi olarak başkanlık ve parlamenter biçimlerin bir kombinasyonu olarak sınıflandırılır . Anayasal gerçeklik siyasi sistem, ancak, daha modellerine kadar karşılık kusurlu demokrasiler veya sonrası demokrasi , başkan özellikle egzersizleri neredeyse otokratik güç. Rusya'daki siyasi düzen için “ kontrollü demokrasi ” terimi zaman zaman resmi tarafça olumlu anlamda kullanılmaktadır.
coğrafya
17.075 milyon kilometrekarelik bir alana sahip olan Rusya, açık ara dünyanın en büyük ülkesidir. Kabaca Avustralya ve Avrupa'nın toplam alanına tekabül eden, dünyadaki kara alanının yüzde on birini kaplar . Tropikler hariç , tüm iklim bölgeleri temsil edilir.
Rusya, batıdan doğuya, iki kıtada 19 ° doğudan 169 ° batı boylamına kadar toplam 9.000 kilometre uzunluğunda uzanıyor. Avrupa, arazi alanının yüzde 23'ünü ve Asya yüzde 77'sini oluşturuyor. Güneyden kuzeye, 41. derece kuzey enleminden 81. derece kuzey enlemine kadar 4000 kilometreye kadar uzanır.
Rusya topraklarında dünyanın en uzun nehirlerinden bazıları ve dünyanın en eski ve en derin iç gölü ( Baykal Gölü ) vardır. Rusya'nın kabartma yapısı ve nehir sistemleri birbiriyle kıyaslandığında, güneyde genişliğe veya bozkır kuşağına paralel uzanan bir havza ızgarası ve meridyonel akarsu yolları ortaya çıkar .
Konum ve sınırlar
Rusya, Çin Halk Cumhuriyeti ile birlikte 14 ile ortak kara sınırına sahip en fazla komşu ülkeye sahiptir . Ulusal sınırların toplam uzunluğu 20.027 kilometredir. Rusya ayrıca 37.653 km kıyı şeridi ile beş denizle sınırlanmıştır.
Rusya'nın kalbi, Norveç (196 km) ve Finlandiya (1340 km) eyaletleriyle , ardından Baltık Denizi'ne kısa bir kıyı şeridi ile sınır komşusudur . Ayrıca Rusya'nın Baltık ülkeleri Estonya (334 km) ve Letonya (217 km) ile sınırı vardır , onu daha güneyde Beyaz Rusya (959 km) ve Ukrayna (1586 km, Kırım'ın kara sınırı ile) takip eder. Karadeniz Rusya'nın Avrupa ve Asya sınırlarını ayırır. Gelen Kafkasya sınırındaki Gürcistan (723 km) ve Azerbaycan (284 km) at. Bunu Hazar Denizi'ndeki bir kıyı şeridi ve Kazakistan ile uzun bir ortak sınır (6846 km) izler. In Doğu Asya , Rusya, Çin (km 40 hakkında) Halk Cumhuriyeti ile ilk kez komşudur ve daha sonra Moğolistan (3485 km). Bundan sonra, Rus toprakları ikinci kez Çin topraklarıyla buluşuyor (3605 km). İle Kuzey Kore (19 km) başka bir devlete geçen toprak bağlantısıdır.
Bu kadar kıyı izlemektedir Japon Denizi , Okhotsk Denizi'nde , Pasifik Okyanusu ve nihayet Bering Denizi . Rusya Alaska'dan uzak doğuda sadece 85 km dar ve 30 ila 50 metre derinliğinde olan Bering Boğazı ile ayrılmıştır. Bering Boğazı'nın ortasında bulunan Rus Büyük Diomedes Adası, ABD Amerikan Küçük Diomedes Adası'na sadece dört kilometre uzaklıktadır . Ülkenin tüm kuzey kısmı Arktik Okyanusu ile sınır komşusudur . Rusya'ya ait çeşitli adalar var, en kuzeydeki Franz Josef Land . Rusya ayrıca Arktik Okyanusu'nun diğer bölgelerini ve buz tabakasını kendi topraklarının bir parçası olarak görüyor .
Ana karaya ek olarak, Rusya'nın eski Doğu Prusya'nın kuzey kısmı olan bugünün Kaliningrad Oblastı olan bir dış bölgesi de vardır . Üzerinde alan Sovyetler Birliği 1945 yılında toprak egemenliğini iddia üzerine sınırları Litvanya (227 km) ve Polonya'da (206 km) ve bu nedenle tamamen çevrilidir AB ülkelerinde .
Rusya onbir ayrılmıştır zaman (dan dilimleri UTC + 2 için UTC + 12 ). Zaman değişimin kaldırılmasıyla 2011 yılında 2014, yaz saati uygulanan tüm yıl boyunca . Halkın ısrarlı eleştirilerinden sonra, Rusya 26 Ekim 2014'te normal saatine döndü.
Büyük manzaralar ve rahatlama
Rusya, farklı potansiyellere ve aynı zamanda çok farklı kullanımlara sahip çok sayıda farklı doğal alanı kapsamaktadır. Coğrafi açıdan bakıldığında, Rusya temel olarak sekiz ana bölgeye ayrılmıştır (örneğin batı-doğu yönünde):
- Doğu Avrupa düzeyinde Avrupa Rusya'nın en kaplar. Kötü yapılandırılmış sırtlarla kesilen geniş vadilerden oluşur. Sadece birkaç yükseklik 300 metreden fazla yüksekliğe ulaşır. In Karelia ve üzerinde Kola Peninsula jeolojik, aittir için Baltık Kalkanı , kabartma kuzeyde daha farklılaşır. Orada, merkezi Kola Yarımadası'nın Chibinen'inde maksimum 1191 metre yüksekliğe ulaşılır. Güneyde, Doğu Avrupa ovaları , deniz seviyesinin altındaki Hazar Depresyonu ile birleşir . Son Buz Devri sırasında, Beyaz Rusya sınır bölgesinden Moskova'nın doğusuna ve kuzeyine, Pechora Nehri'nin batısındaki Arktik kıyılarına kadar uzanan bir terminal moren zinciri oluştu . Kuzeyindeki bölge birçok göl ve bataklıktan oluşmaktadır.
- Ural Dağları'nın doğusunda, geniş açıklıklı düz Batı Sibirya alçak devam etmek Yenisey . Bu son derece düz alan, geniş bataklık manzaraları tarafından işgal edilmiştir.
- Kuzey Sibirya Ovası kuzeyde, Orta Sibirya Dağları'nı katılır yükselir kuzey Taimyr Yarımadası'nın güneyindeki Arktik Okyanusu .
- Yenisey'in doğusunda , dalgalı Orta Sibirya dağlık bölgesi , ortalama yüksekliği 500 ila 700 metre arasında olan Lena'ya kadar uzanır . Bu bölgenin kuzeybatısında, maksimum 1701 metre yüksekliğe ulaşan Putorana Dağları yükselir . Manzaranın şeklini nehirler şekillendirmiş, bazı yerlerde derin kanyonlar kesmiş.
- Orta ve Doğu Sibirya'nın güneyinde, daha fazla dağ sırası doğuya doğru Pasifik Okyanusu'na ( Güney Sibirya Dağları ) kadar devam eder . Bunlar Altay , Sayan Dağları , Jablonowy Dağları , Stanovoi Dağları ve Dschugdschur .
- Orta Yakut vadileri de esas olarak daha düşük bulunmaktadır vadiler arasında Lena ve Wiljui değil, aynı zamanda daha düşük Aldan vadi . Yaklaşık 1 milyon km²'lik geniş ova, batıda Orta Sibirya yaylaları ve doğuda Doğu Sibirya yaylaları ile sınırlandırılmıştır.
- Lena ve Aldan'ın doğusunda , dallı dağ sıralarından oluşan Doğu Sibirya dağlık bölgesi bulunur . Bu bölgedeki Verkhoyansk Dağları , Tscherski Dağları ve Kolyma Dağları gibi yüksek dağlar, yaklaşık 2300 ila 3200 metre yüksekliğe ulaşır. Kamçatka Yarımadası'nda 160 civarında yanardağ var . Kamçatka'nın volkanik dağ silsilesi güneyde Kuril Adaları'nda devam ediyor . Orada yaklaşık 100 volkan var.
- Güney Doğu Sibirya Denizi geniş açılır Doğu Sibirya ova münhasıran Kuzey Kutup Dairesi'nin kuzeyinde yer almaktadır. Manzara, Jana , Indigirka ve Kolyma nehirlerinin alt kısımlarını içerir . Batı kısmı Jana Indigirka Ovası , doğu kısmı Kolyma Ovasıdır . Batı, güney ve doğuda, Doğu Sibirya ovaları, Doğu Sibirya yaylaları ile sınır komşusudur.
nehirler ve göller
120.000 nehir ve akarsu ve neredeyse iki milyon göl ile Rusya çok su zenginidir. Alanın üçte ikisini kaplayan orman kuşağı, fazla yağışla birlikte, bütün bir akarsu ağını besleyen devasa bir su deposu olarak hareket eder .
Rusya'nın Avrupa kısmında, en önemli nehir Volga'dır . Avrupa'nın en uzun nehridir ve yalnızca Rusya'da akar. İki kolu olan Kama ve Oka ile birlikte, güneydoğuda Hazar Denizi'ne 3534 kilometre sonra Doğu Avrupa Ovası'nın büyük bir bölümünü boşaltır. O kadar Volga, bir su yolu olarak özellikle önemlidir bağlayan Doğu Avrupa ile Orta Asya'da . Kuzey Rus Ridge Volga arasındaki havzayı oluşturan Havzası ve Beyaz Denizi'nde kuzeydeki veya Barents Denizi. Dinyeper ( Dinyeper olarak da bilinir ) Slav devletleri için büyük önem taşır . Nehir, Moskova'nın batısından doğar ve daha sonra Karadeniz'e aktığı Belarus ve Ukrayna'dan akar. Dnepr-Bug Kanalı üzerinden Polonya nehirleri Bug ve Vistula'ya ve dolaylı olarak Oginsky Kanalı sistemi üzerinden Memel ile bağlanır ve bu da Dnepr'i önemli bir su yolu yapar.
Rusya'daki en uzun nehirler Sibirya ve Uzak Doğu Rusya'dadır. Ob güney Sibirya'daki Altay yükselir ve akar Arktik Okyanusu . Onun ırmak ile Katun birlikte - over 4300 kilometre uzunluğunda nehir, formlar Irtysh - 5400 kilometrenin üzerindeki toplam uzunluğu ile Asya'nın en uzun nehri sistemlerinden birinin. Yenisey'in nehir sistemi , suyu (kısmen) kuzeyden Moğolistan'dan batı Sibirya'ya ve Arktik Okyanusu'na akan daha uzun bir nehir şeridine sahiptir . Ana kolu olan Angara , Baykal Gölü'nün tek çıkışıdır.Yenisey , Arktik Okyanusu'na her yıl yaklaşık 600 kilometreküp su sağlar. Bu, tüm Rus nehirlerinin en yüksek akış hızına sahip olduğu anlamına gelir. Sadece Rusya'da akan ve su toplama alanı yalnızca Rusya'da olan en uzun nehir olan 4300 kilometrelik Lena'nın kaynağı Baykal Gölü'nden sadece 5 kilometre uzakta. Başlangıçta, kuzey-doğu yönünde akar izdiham sonra kuzeye döner Aldan ve geniş bir akar delta içinde Laptev Denizi , Arktik Okyanusu bir kolu. Arktik Okyanusu akmaya Diğer önemli nehirler vardır Pechora , Northern Dvina , Chatanga, hem de Kolyma ve Indigirka .
Bir başka önemli nehir sistemidir Amur onların kolları ile Shilka . Kaynak nehri Onon ile toplam uzunluğu yaklaşık 4400 kilometredir ve kuzeydoğu Moğolistan'dan doğu yönünde Çin sınırı boyunca Pasifik kıyısına kadar uzanır. Amur ve Anadyr , Pasifik Okyanusu'na akan en büyük Rus nehirleridir .
Diğer birçok akarsu, ulaşım yolları ve enerji kaynakları olarak önemlidir veya kurak bölgelerde sulama için kullanılır. Don bu önemli bir yer işgal eder. Yoğun nüfuslu Doğu Avrupa ovalarında yer alır ve güneye Azak Denizi'ne akar . Diğer önemli nehirler Moskova , Selenga , Tobol , Taşlı Tunguska , Aşağı Tunguska , Ural ve Ussuri'dir .
Rusya'da, özellikle ülkenin daha önce buzullarla kaplı kuzeybatı kesiminde birçok doğal göl vardır. Hazar Denizi dünyanın en büyük iç göl 386.400 kilometre karedir. Tuzlu su gölünün göl seviyesi deniz seviyesinden yaklaşık 28 metre aşağıdadır. Hazar Denizi'nde akıntı olmadığı için su sadece buharlaşma yoluyla kaçar, bu da burada hüküm süren kuru iklimde tuzların kristalleşmesine yol açar . En eski tatlı su gölü olan Baykal Gölü, 1642 metre derinliğe sahiptir, bu onu yalnızca en derin göl değil, aynı zamanda dünyadaki en büyük sıvı tatlı su rezervuarı yapar (tüm sıvı tatlı su rezervlerinin yaklaşık beşte biri). Diğer önemli ve büyük göller Ladoga Gölü (Avrupa'nın en büyük iç gölü), Onega Gölü ve Taimyr Gölü'dür .
Dağlar ve doğa rezervleri
Rusya topraklarının yaklaşık yüzde 40'ı dağlarla kaplıdır. Urallar oluşturan Avrupa ve ülkenin Asya parçaları arasında bulunan sınırı; Bununla birlikte, yaklaşık 2000 metrelik alçak rakımı nedeniyle ( Narodnaja , 1895 m), gerçek bir engel teşkil etmez.Uralların doğusunda , Yenisey Nehri'ne uzanan çok düz Batı Sibirya ovası uzanır ve geniş bataklık. Güneydoğuda, Batı Sibirya Ovası, Lena Nehri'ne uzanan ve kuzeyde dar Kuzey Sibirya Ovası'na inen Orta Sibirya Dağları tarafından kapatılır . Orta Sibirya dağları , Rusya-Kazak-Çin-Moğol sınır bölgesindeki Sajan Dağları'nı ( Munku Sardyk , 3491 m) ve Sibirya'nın en yüksek dağ silsilesi olan Altay'ı ( Belucha , 4506 m) içerir. Lena'nın doğusunda , Verkhoyansk Dağları ( Orlugan'da 2.389 m ) ve Tscherski Dağları (Pobeda, 3003 m) gibi çeşitli sıradağlara ayrılan ve 3000 m'ye kadar ulaşan Doğu Sibirya dağları yükselir . Kamçatka Yarımadası, 29'u hala aktif olan 4688 m'ye kadar yüksekliğe sahip 160 yanardağ ile karakterizedir.
Rusya'daki diğer dağlar: Baykal Dağları , Chibinen , Kafkasya , Kolyma Dağları , Putorana Dağları , Stanovoi Dağları , Stanovoi Yaylaları , Tannu-ola Dağları . Rusya'nın en yüksek dağı Kafkasya'daki Elbrus'tur (5642 metre). Onu 5047 metre ile Kazbek ve 4750 metre ile Klyuchevskaya Sopka takip ediyor.
Rusya, uzun bir geleneğe sahip iyi gelişmiş bir doğa koruma sistemine sahiptir. Sıkı korunan sapovedniki veya sakasniki gibi klasik Rus korunan alan kategorilerine ek olarak, 1980'lerden itibaren uluslararası kriterlere göre kurulan milli parklar ve diğer uluslararası korunan alan sınıfları eklenmiştir. Alan açısından, Rusya dünyadaki en büyük korunan alan sistemlerinden birine sahiptir:
- Sapovedniki (kesin korunan alanlar): Rusya'daki en önemli ulusal korunan alan kategorisidir ve uluslararası olarak mümkün olan en yüksek korunan alan kategorisine aittir. Hiçbir şekilde kullanılmamalı veya doğal süreçlere insan müdahalesi yapılmamalıdır. Bu nedenle, bilim adamları için sınırlı muafiyetler olmasına rağmen, ziyaretçilerin bir sapovednik'in çekirdek bölgesine girmelerine izin verilmez. Şu anda Rusya'da 2,31 ila 4169 km² arasında değişen ve toplam 27.000 km² olan bu toplam rezervlerden 100 tanesi bulunmaktadır.
- Sakasniki (yaban hayatı koruma alanları): Bunlar, ekonomik kullanım kısıtlamalarının geçerli olduğu 6000 km²'ye kadar olan alanlardır. Peyzaj rezervleri olarak, doğal ekosistemlerin korunmasına ve yenilenmesine, nadir hayvan ve bitki türlerinin korunmasına, fosil alanlarının korunmasına veya hidrolojik veya jeolojik olarak önemli alanların korunmasına hizmet ederler. Rusya'da toplam alanı yaklaşık 78.000 km² olan yaklaşık 3000 Sakasniki vardır.
- Rusya'daki milli parklar : Diğer ülkelerde uzun zamandır bilinen korunan alan kategorisinin Rusya'da var olması 1980'lerin başına kadar değildi . Bunlar Sapowedniki'den daha düşük bir koruma statüsüne sahiptir ve yalnızca doğal ve kültürel hazineleri korumaya değil, aynı zamanda araştırma ve eğitimin yanı sıra kontrollü turizme de hizmet eder. Şu anda Rusya'da 7 km² ile 18.900 km² arasında değişen ve birlikte 90.000 km² ulusal alanı kapsayan 35 milli park bulunmaktadır.
- Tabiat parkları : Nispeten yeni bir koruma kategorisidir ve sadece doğanın korunmasına değil aynı zamanda rekreasyona da hizmet eder.
-
Doğal Miras : 1972'de Rusya'nın 1988'de katıldığı Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına İlişkin Sözleşme kabul edildi. Doğal miras, benzersiz fiziksel, biyolojik ve jeolojik oluşumlar veya korunması bilim için veya doğal güzellikleri nedeniyle istisnai değere sahip alanlar ile tehdit altındaki hayvan ve bitki türlerinin yaşam alanları olarak tanımlanmaktadır. Şimdiye kadar, aşağıdaki alanlar UNESCO tarafından doğal miras olarak dahil edilmiştir:
- 1995 - Komi İlkel Ormanları
- 1996 - Baykal Gölü
- 1996 - Doğa parkı olan Kamçatka volkanik bölgesi
- 1998 - Altay Dağları
- 1999 - Batı Kafkasya
- 2001 - Merkez
- 2003 - Uws-Nuur havzası
- 2004 - Wrangel Adası Doğa Koruma Alanı
- 2010 - Putorana Dağları
İklim ve bitki örtüsü bölgeleri
Ülkenin Büyük parçalar ile karakterizedir karasal iklime sıcak ile yazlar ve çok soğuk kışlar . Ülkenin doğusuna ne kadar uzaklara giderseniz, farklı mevsimlerdeki oluşum sıcaklıklarını o kadar net hissedersiniz, yani yazlar aşırı sıcak ve kış aylarındaki sıcaklıklar bazen buz gibi soğuktur. Neredeyse başka hiçbir ülke Rusya gibi sıcaklık farkları sunmaz. Uzak Doğu'nun güney yarısında muson iklimi görülür . Karadeniz kıyısı hariç, Ocak ayı ortalama sıcaklıkları her yerde donma noktasının altındadır. In Doğu Sibirya onlar ° -35 -60 C damla, fakat çoğunlukla çok düşük neme ayı daha kolaydır. Yaz sıcaklıkları çok farklıdır. Uzak kuzeyde ortalama sıcaklıklar +1 ila +2 °C, güneydeki yarı bozkır ve bozkır bölgelerinde ise +24 ila +25 °C arasındadır.
Düşman soğuk çöl hakim Kuzey Arktik Okyanusu . Bu, Taimyr Yarımadası'nın kuzey kısmı ve orada bulunan diğer adalar için geçerlidir . Neredeyse hiç bitkinin olmadığı belirgin bir buz iklimi var. Bu bölgede az sayıda kalıcı yerleşim vardır. Ortalama sıcaklıklar sadece üç ay donma noktasının hemen üzerine çıkar ve en soğuk Ocak ve Şubat aylarında -30°C'ye ulaşır. Kar şeklinde yıllık yağış miktarı nadiren 250 milimetreyi geçer.
En kuzeydeki Avrasya anakarasından başlayarak , Orta Sibirya dağlık bölgesinde 70° kuzey enlemine kadar 200 ila 800 kilometre arasında kuzey-güney uzantısına sahip ve kabaca Kuzey Kutup Dairesi'ne kadar uzanan permafrost ile karakterize ağaçsız bir peyzaj kuşağı vardır . Beyaz Deniz çevresindeki körfez hariç, kuzeydeki kıyı manzarası tundra tarafından şekillendirilir. Oradaki yazlar ormanın gelişmesi için çok kısa ve çok serin. Ortalama sıcaklıklar yılda sadece dört ila beş ay donma noktasının üzerindedir ve çevre bölgelerdeki en sıcak aylar ortalama 10 ° C'nin üzerindedir. Bu nedenle, toprak sadece yüzeyde çözülür, böylece bol yağış donmuş alt toprakta birikir ve yaz aylarında tundra liken , ot ve cüce çalı bitki örtüsü ile bir bataklık ve bataklık denizine dönüşür . Tarım mümkün değil, sadece yerli ren geyiği göçebeleri geçimlerini orada buluyor. Bu nedenle az sayıda insan yerleşimi vardır. Soğuk bozkırın daha güneyinde, ladin ağaçları tek tek büyümeye başlar ve daha sonra bataklık huşları ve titrek kavaklarla birlikte bataklıklarla serpiştirilmiş orman tundrasını oluşturur. Güney sınırında, orman tundrası daha sonra orman bölgesine sorunsuzca akar.
Bu 1.000 ila 2.000 kilometre genişliğindeki bölge, St. Petersburg – Ufa – Irkutsk – Sahalin hattı boyunca kuzeye doğru uzanır ve kuzey bölgesini veya taygayı oluşturur . Orman bölgesi tüm Kuzey Avrasya'dan geçer. Bu muazzam genişlik nedeniyle, genişliğe paralel olarak birkaç alt bölgeye ayrılmıştır: Kuzeyde, açık farkla baskın alan olan iğne yapraklı orman kuşağında (gerçek tayga), merkezi Sibirya'da, alt taygaya doğru ilerler. bozkıra geçiş bölgesi ve sadece Avrupa'da bulunan karma bir orman kuşağı içinde Rusya güneye katılır. Tayga, genişliğe paralel olarak birbiri ardına bağlı üç alt bölge oluşturur:
- Uralların batısında, kuzey tayga, dağınık huş ağaçlarıyla alçak ladin ormanlarından oluşur . Çam hakim sadece Karelia .
- Orta tayga, huş dahil koyu ladin ormanları oluşturur, güneyde giderek artan şekilde çam ve kış ıhlamur gibi sert ağaçların ilk habercileri . Toprağın düşük verimliliği ve bitki örtüsünün tür yoksulluğu, bu manzarayı tarım için uygun hale getirmiyor.
- Güney tayga, daha verimli topraklar nedeniyle çalılıklarda yüksek oranda sert ağaç ile karakterize edilir. Sibirya taygası , Sibirya karaçamı , ladin ve fıstık çamından oluşan hafif ormanlarla karakterizedir .
Orman bölgesi, sıcak yazlar ve soğuk kışlar arasında güçlü bir sıcaklık gradyanına sahip karasal bir iklim ile karakterize edilir. Ortalama yıllık sıcaklık batıdan doğuya doğru önemli ölçüde azalır. Gelen Pskov bu ° hala Cı 5.1, ancak Urallarda 2.3 ° C'ye kadar düşer ve sadece 0.1 ° C'ye ulaştığında içinde Tomsk batı Sibirya . Yakutsk, Doğu Sibirya'da , o zaman -10 ° C'dir. Düşük yıllık ortalama, Sibirya'daki uzun ve çok soğuk kıştan kaynaklanmaktadır. Buna karşılık, ortalama yaz sıcaklıkları Orta Avrupa ortalamasına karşılık gelir.
Güneyde taygaya katılan serin, ılıman iklimlerin hakim olduğu bölgelerde yaprak döken ve karma orman yetişir. Bu bölge Avrupa'da St. Petersburg – Odessa – Ufa üçgeninde, Batı Sibirya'da Çelyabinsk'ten Krasnoyarsk'a bir şeritte ve Amur bölgesinde uzanıyor . Böylece karma orman bölgesi, Orta Karpatlar'dan doğuya ve Baltık kıyılarından güney Urallara doğru daralan bir üçgen içinde uzanır. Bitki örtüsü, daha güneyde saf yaprak döken ormana dönüşmeden önce , esas olarak ladin , çam ve meşeden oluşur . Kılavuz ormanlar burada meşeden, batı Ukrayna'da kayın ve gürgenden yapılır . Karışık orman alanlarında olduğu gibi, çamlar da esas olarak Pripjet Havzası gibi kumlu çöküntülerde yetişir . İklimsel nedenlerden dolayı Uralların doğusunda karışık bir orman yoktur. Bunun yerine, batı Sibirya'daki huş bahçeleri, doğrudan taygadan orman bozkırlarına çıkar. Karışık orman daha sonra Uzak Doğu'da tekrar ortaya çıkar. Karışık orman bölgesi, tarım için genel olarak kabul edilebilir yaşam koşulları sunarken, yaprak döken orman bölgesi iyi yaşam koşulları sunar.
Daha güneyde, Don ve Volga'nın alt kısımları , Kuzey Kafkasya , Hazar Depresyonu ve Tuva boyunca uzanan bir bozkır kuşağı vardır . Bozkır kuşağı kuzeyde orman bozkırı ve güneyde gerçek bozkır olarak ikiye ayrılır . Orman kuzeyden güneye adalara dönüşür ve sonunda neredeyse tamamen kaybolur. Bunun nedeni, güneydoğuya doğru azalan yağış ile eş zamanlı olarak buharlaşma yoğunluğundaki artıştır. Nehir vadileri (su kenarı ormanı gibi ) veya uygun yeraltı suyu koşullarına sahip çöküntüler dışında, gevşek toprakta depolanan su, yaprak döken ağaçların sıvı gereksinimlerini karşılamak için yeterli değildir. Bu nedenle orman bozkırlarında bitki örtüsünü çayır oluşumları, asıl bozkırda ise tüylü çimen oluşumlarını oluşturur . Bozkır kuşağı, verimli kara toprak tabakası nedeniyle tahıl yetiştirmek için idealdir.
Karadeniz kıyısında Novorossiysk ve Sochi arasında bir parke orman bölgesi izler. Karadeniz kıyılarında ortalama sıcaklık 20 santigrat derece civarındadır. Rusya'nın bu subtropikal bölgesi yoğun ormanlarla karakterizedir.
Kanada'dan sonra Rusya, kalan en büyük İskandinav vahşi bölgelerine ev sahipliği yapıyor . Global Forest Watch'a göre , ormanların yaklaşık yüzde 26'sı hala bozulmamış ilkel ormanlardır . Çoğu Sibirya'da. Avrupa yakasında ormanların yüzde 9'u halen bu statüye sahiptir.
fauna
Rusya'nın kuzey kıyısındaki kutup iklimi, kutup ayıları , foklar , morslar ve deniz kuşları için bir yaşam alanıdır . Güneye bitişik tundrada kutup tilkileri , baykuşlar , dağ tavşanları ve lemmings yaşar . Büyük ren geyiği ve kurt sürüleri yazın tundraya göç eder . Bu hayvanlar, bu bölgenin düşmanca koşullarına mükemmel bir şekilde uyarlanmıştır. Rusya ormanlarında vahşi yaşamdaki biyolojik çeşitlilik artıyor. Tayga ve Rusya'nın kuzey iğne yapraklı ormanlarda, geyik , ren geyiği, kurt, ayı , samur , sincap , tilki ve Porsuklar canlı . Yaban domuzu , vizon ve geyik daha güneye yayıldı. Birkaç Sibirya kaplanı da var . Rusya'nın bozkır bölgesi hamsterlar , yer sincapları , sansar ve bozkır tilkisi için yaşam alanıdır .
nüfus
Nüfus yoğunluğu
Rusya'nın nüfusu çok dengesiz bir şekilde dağılmıştır. Nüfusun yüzde 85'i (yaklaşık 123 milyon kişi), Rusya topraklarının sadece yüzde 23'ünü oluşturan Avrupa kısmında yaşıyor. Buna göre, sadece yüzde 15'i (yaklaşık 22 milyon kişi), toplam alanın yüzde 77'sini oluşturan alan olarak çok daha geniş Asya kesiminde yaşıyor. Nüfus yoğunluğu başkent ve çevresinde ( Moskova bölgesi ) 362 kişi/km² ve kuzeydoğuda ve Rusya Uzak Doğu'sunda 1 kişi/km²'den az değişmektedir . Ortalama olarak 8.3 kişi / km²'dir. Çoğu durumda, nüfusun önemli bir kısmı ilgili bölgesel başkentte yaşadığından, kırsal alanlardaki nüfus yoğunluğu, nispeten yoğun nüfuslu merkezi Rusya idari bölgelerinde bile nadiren 40 ila 50 kişi / km²'den yüksektir.
demografik gelişme
|yıl||canlı doğumlar||Ölümler||fark|
|1999||1.214.689||2.144.316||- 929.627|
|2000||1.266.800||2.225.332||- 958.532|
|2001||1.311.604||2.254.856||- 943.252|
|2002||1.396.967||2.332.272||- 935.305|
|2003||1.477.301||2.365.826||-888.525|
|2004||1,502,477||2.295.402||- 792.925|
|2005||1.457.376||2.303.935||- 846.579|
|2006||1.479.637||2.166.703||- 687.066|
|2007||1.610.122||2,080,445||- 470.323|
|2008||1.713.947||2.075.954||- 362.007|
|2009||1.761.687||2.0010.543||- 248.856|
|2010||1.788.948||2.028.516||- 239.568|
|2011||1.796.629||1.925.720||- 129.091|
|2012||1.902.084||1.906.335||- 4.251|
|2013||1.895.800||1.871.809||+ 24.000|
|2014||1.942.683||1.912.347||+ 30.336|
|2015||1.940.579||1.908.541||+ 32.038|
|2016||1.888.729||1.891.015||- 2.286|
|2017||1.690.307||1.826.125||-135.800|
|2018||1.604.344||1.828.910||-224.566|
|Kaynak: Rostat|
Rusya'nın nüfusu Ocak 1989'daki nüfus sayımında 147,0 milyondan 2007'de 142,2 milyona düştü. Daha sonra nüfus düşüşü yavaşladı, böylece 2010'daki nüfus 141,9 milyon oldu. Nüfus, 2010 nüfus sayımının sonuçlarına göre düzeltildi. 2011 için bu 142.9 milyondu.1988 ile 1999 arasında doğurganlık hızı kadın başına ikiden 1.16 doğuma düştü. Aynı zamanda, erkekler arasındaki ölüm oranı , her 1000 kişi için 9,4'ten (1970) iki katına çıkarak 18,7'ye (2005) ulaştı. Erkeklerin ortalama yaşam beklentisi 1986'da 63,9 yıldan 57,5 yıla (1994) düştü. 2004 yılında 58,9 yıla yükseldi; 2011 yılında 64,3 yıl iken 2014 yılında 70,36 yıl oldu. Daha yüksek erkek ölüm oranı, kadın fazlalığına yol açmaktadır. 2010 yılında Rusya'da erkeklerden 10,7 milyon daha fazla kadın vardı. Ana neden: Alkol, sigara ve trafik kazaları, intihar ve cinayet nedeniyle sağlıksız yaşam tarzı . Yüzde 56,7 ile çeşitli kalp hastalıkları en yaygın ölüm nedenidir ve kanser de çok yaygındır. Uyuşturucu kullanımı, tüberküloz ve HIV kaynaklı ölümler Sovyetler Birliği'nin sona ermesinden bu yana belirgin şekilde arttı. 2015 yılında, başta uyuşturucu kullanımı olmak üzere HIV enfeksiyonlarında yıllık yüzde 10'luk bir artıştan söz ediliyordu. Federal AIDS Önleme ve Kontrol Merkezi başkanı Vadim Pokrovsky, 2015 yılının ortalarında Rusya'da Güney Afrika'ya benzer şekilde yüzde birden fazla enfekte nüfusa sahip genel bir salgın olan on beş bölgeden bahsetti. 2018 Dünya AIDS Konferansı'nın başlangıcındaki bilgilere göre, Doğu Avrupa ve Orta Asya'daki yeni enfeksiyonların sayısı, 2010-2016 yılları arasında dünyada artış gösteren tek bölgeydi ve yüzde 80'i Rusya'yı etkiledi. UNAIDS'e göre 2017'deki enfeksiyonlar 2005'tekinin iki katıydı 2019'da, tüketici koruma otoritesi Wadim Pokrowski'ye göre her gün bir milyondan fazla enfekte insan ve yaklaşık 80 yeni enfeksiyon saydı.
Rus hükümeti, doğum oranını artırmaya yardımcı olmak için çeşitli ulusal programlar başlattı . 2007 yılından bu yana, ebeveynler ikinci yeni doğan çocuklarından bir kereye mahsus olmak üzere yaklaşık 10.000 Euro (2012) tutarında bir devlet yardımı ( doğum sermayesi ) almaktadırlar. Rusya'da doğum oranı 1,48 milyondan (2006) 1,9 milyona (2012) yükseldi. 2018'de aileler ilk çocuklarından indirimli ipotek ve hibe aldı; 3 yıl için 9 milyar dolar bütçe ayrıldı. Şubat 2019'da Başkan Putin, düşen doğum oranını kabul etmeyeceğini açıkladı ve çocuklu ailelere daha fazla yardım yapılacağını duyurdu.
Kentsel nüfusun oranı yüzde 73'te sabit kaldı.
Özellikle yüksek eğitimli insanlar eğiliminde için göç kısmen hakim olan, hukuki belirsizlik . Bu eğilim, hükümetin demografik politika çabalarının bir sonucu olarak zaman zaman yavaşladı. 2014'te Kırım'ın ilhakından sonra, müteakip ekonomik çöküş sırasında önemli ölçüde daha yüksek nitelikli işçiler ülkeyi tekrar terk etti. 2018 baharında, Rusya Bilimler Akademisi başkanı, Rus araştırmalarında kaybolan 44.000 göçmen hakkında şikayette bulundu.
Rusya, dünyanın en önemli ikinci göç ülkesidir . 2017'de nüfusun %8,1'i göçmendi. Menşe bölgeleri öncelikle Orta Asya ve Kafkasya'nın daha fakir, güneydeki eski Sovyet cumhuriyetleri , fakat aynı zamanda artan ölçüde Afrika ve Güneydoğu Asya'dır . Göçmenlerin çoğunluğu ise Alman İmparatorluğu ve Sovyet döneminde başka cumhuriyetlere yerleşen ve çoğunlukla aileleriyle birlikte Rusya'ya dönen Rusların torunlarıdır . Kırım'ın ilhakından sonra, ekonomik gerilemenin yanı sıra korumacılık ve milliyetçilik nedeniyle akın azaldı - 2017'nin ilk yarısında göç artık ölümleri telafi etmiyordu.
Diğer Avrupa ülkelerine benzer şekilde, Rusya'nın nüfusunun önümüzdeki birkaç on yılda azalmaya devam etmesi bekleniyor; ILO , 2050 yılına kadar 130 milyona düşmesini bekliyor. Yıllık 300.000 kişilik net göç varsayıldığında, düşüş sadece zayıf olacaktır. Durum 2012 yılına kadar biraz istikrar kazandı, hatta sakinlerin sayısı biraz arttı ve yaklaşık 143,5 milyon oldu. 2015'ten sonraki dönem için, 1990'lardaki düşük doğum oranı nedeniyle demografik durumun kötüleşmesi bekleniyordu. 2010'ların ilerleyen dönemlerinde, bu hafif nüfus artışı, olumsuz bir demografik gelişmeye döndü. Rosstat'a göre 2020'de Rus nüfusundaki düşüş, 2005'ten bu yana ilk kez bir yılda 500.000'den fazla kişiyi kapsıyordu. 2021'de Rus yetkililer, 2024 yılına kadar 1,2 milyonluk bir nüfus azalması bekliyorlardı.
Şehirler
"Saint Petersburg baş, Moskova kalp, Novgorod babası, Kiev Rusya'nın annesidir."
800 gibi erken bir tarihte, Kiev Rus birçok şehir benzeri yerleşim ile karakterize edildi, bu yüzden İskandinav Varanglılar bölgeye Gardarike ("Şehirlerin İmparatorluğu") adını verdiler . Bu bölgedeki hayatta kalan en eski şehirler , tümü MS birinci binyılda kurulan Novgorod , Smolensk , Pskov , Rostov , Murom ve Beloosero'dur . 11. ve 12. yüzyıllarda, merkezi Rusya'daki diğer şehirler Slav yerleşimciler tarafından kuruldu. Bu süre zarfında Moskova, Yaroslavl , Tver , Vladimir , Vologda , Kirov , Tula , Kursk , Kostroma , Ryazan ve biraz sonra Nizhny Novgorod kuruldu . Ülkenin büyüklüğünden dolayı, üs olarak çok sayıda büyük şehir gerekliydi. 16. yüzyılın ortalarında Kazan ve Astrahan'ın fethi ile Rus sömürgeciler doğu, güneydoğu ve güneyde başka şehirler kurdular . Çok sayıda şehir başlangıçta sınır kaleleri olarak kuruldu. Güneyde bunlar , Oryol (1566) ve bugünkü Voronezh (1586) gibi Kırım Tatarlarına karşı Verhaulinie'nin üsleriydi . Daha doğuda, Volga'da Samara (1586), Tsaritsyn (1589) ve Saratov (1590) gibi diğer şehirler ortaya çıktı. Sibirya'nın fethinden sonra, ostrog adı verilen çok sayıda Kazak kalesi inşa edildi . Daha sonra Tobolsk , Irkutsk , Bratsk , Tomsk ve Jakutsk gibi şehirler onlardan büyüdü. Ural ve Altay Dağları'ndaki Perm (1723), Yekaterinburg (1723) veya Barnaul (1730) gibi şehirler, orada bulunan cevher ve değerli minerallerle bağlantılı olarak Büyük Peter döneminde ortaya çıktı. Kırım Tatarlarının gerilemesi ve Rusya'nın Kafkasya'ya daha da ilerlemesiyle birlikte 18. yüzyılda yeni kaleler ve şehirler ortaya çıktı. Stavropol ve Vladikavkaz 1784'te, Krasnodar 1793'te , Novocherkassk 1805'te , Grozni 1818'de ve Port Petrovsk 1844'te kuruldu .
Temellere rağmen, geniş alt alanlar kırsal karakterini korudu. Çiftçi bir mir'e (tarım topluluğu) aitti . Şehirler, yığılmaların dışında izole edilmiş fenomenleri temsil ediyor ve yalnızca geniş ağlı bir ağ oluşturuyordu. Moskova, 1712 yılına kadar başkent olarak işlev gördü ve daha sonra, I. Peter'ın iradesiyle 1703'te yeni kurulan St. Petersburg'un yerini aldı. 19. yüzyılda iki başkentten bile çokça söz edilirdi. Sanayileşme 19. yüzyılın sonlarında ülkenin her yerinde takip eden önemli bir destek getirdi kentleşme . Çok sayıda yeni şehrin ortaya çıkmasına ve eski şehirlerin hızla büyümesine yol açtı. Birçok Rus şehri, birkaç komşu köy yerleşiminin tek bir kentsel yerleşimde idari olarak yeniden yapılandırılmasının bir sonucu olarak ortaya çıktı. Yeni şehirlerin kurulması ve şehir araştırmaları, bu güne kadar hala Rus şehirleşmesinin bir özelliğidir.
Tüm Rus şehirlerinin yarısından fazlası sadece son 90 yılda, özellikle 1960'larda kuruldu. Bu nedenle, Rus nüfusunun yarısının yaşadığı 160 büyük Rus şehri arasında birçok yeni şehir var (yaklaşık dörtte biri). Büyük Rus şehirleri öncelikle sanayi ve idari merkezlerdir, ancak başka üst düzey işlevleri de vardır. Yeni şehirlere örnek olarak Magnitogorsk , Novokuznetsk ve Bratsk verilebilirken, Samara ve Tambov büyüyen şehirler arasında yer alıyor .
Sovyetler Birliği döneminde , kentsel gelişim merkezi olarak planlandı ve kontrol edildi. Sosyalist şehir tipi galip geldi . Bu, örneğin, küçük ulusal cumhuriyetlerin başkentleri (örneğin Cheboksary , Nalchik ) veya bilim şehirleri (örneğin Dubna ) gibi yeni şehir türlerinin gelişimini içerir . Sovyet döneminde izlenen kitlesel kentleşme politikası, nüfusun yüzde 73'ünün artık kentsel yerleşimlerde yaşadığı anlamına geliyordu. 1990'larda Rusya'daki siyasi ve ekonomik çalkantılardan şehirler, bağımsız ve özerk belediye birimleri olarak ortaya çıktı. Ayrıca, yerel ve bölgesel yönlendirme organları verildi. Ancak yeni ulusal sınırlarla birlikte, işbölümüne dayalı olarak örgütlenmiş uzmanlaşmış üretim ve dağıtım süreçleri de çöktü. Birçok şehir aniden önceki ağlarından koptu. Eskiden merkezi konumdaki şehirler bir anda sınır şehirleri haline geldi ve jeopolitik olarak periferik oldular. Bu, Rus şehirlerinin işlevsel yapısını ve ekonomik kalkınma tabanını kökten değiştirdi ve Rus şehir sisteminde yukarı ve aşağı eğilimlerle kaymalara yol açtı. Şimdiye kadar, dönüşümün kazananları öncelikle metropoller, özellikle de Moskova oldu. Hammaddelerin aşırı koşullar altında çıkarılması ve taşınması için sermaye eksikliği olduğu için, kuzeydeki birçok maden kasabası bir hayatta kalma krizine girdi.
Rusya'nın en büyük on şehri (parantez içinde Sovyet döneminden kalma eski isimler) :
- Moskova - Orta Rusya (12.23 milyon nüfuslu)
- Saint Petersburg (Leningrad) - Kuzeybatı Rusya (5.28 milyon nüfuslu)
- Novosibirsk - Sibirya (1.60 milyon nüfuslu)
- Yekaterinburg (Sverdlovsk) - Urallar (1.46 milyon nüfuslu)
- Nizhny Novgorod (Gorki) - Volga (1.26 milyon nüfuslu)
- Kazan - Volga (1,23 milyon nüfuslu)
- Çelyabinsk - Urallar (1.20 milyon nüfuslu)
- Omsk - Sibirya (1.18 milyon nüfuslu)
- Samara (Kuibyshev) - Volga (1,17 milyon nüfuslu)
- Rostov-on-Don - Güney Rusya (1.13 milyon nüfuslu)
Daha fazla şehir için Rusya'daki şehirlerin listesine bakın .
insanlar
Kesin konuşmak gerekirse, Rossijskaya Federazija, kelimenin tam anlamıyla "Rusya Federasyonu" olarak değil ( Rossiya "Rusya"dan) "Rusya Federasyonu" olarak tercüme edilecektir . Russkaja Federazija ("Rusya Federasyonu"), Rus olmayan uyrukları dahil etmek için kasıtlı olarak eyalet adı olarak seçilmemiştir . Rus halkından veya Rusça konuşan kültürden bahsederken, Rusça'da russkij (Rusça) konuşulurken , Rus devleti için rossijskij ( Rusça ) sıfatı kullanılır . Bununla birlikte, "Rus" sıfatı her iki durumda da çoğunlukla Almanca olarak kullanılır. “Rusça” kelimesinin kullanımı büyük ölçüde uzman yayınlarla sınırlıdır. Rus Anayasasının resmi çevirisi de bu varyantı kullanır.
Rusya Federasyonu bugün kendisini hala çok etnikli bir devlet olarak görmektedir . En büyük grup , nüfusun çoğunluğunu yüzde 79,8 ile oluşturan Ruslar , ancak ülke topraklarında 100'e yakın başka halk yaşıyor. Heterojenliğe rağmen, Rus nüfusu ülke çapındaki tüm kentsel ve endüstriyel alanlarda baskındır ve itibari milletler genellikle “kendi” topraklarında azınlığı oluşturur. Sadece 23 halk veya itibari ulusun 400.000'den fazla insanı var. Etnik kimliğin derecesi değişir.
Daha büyük azınlıklar Tatarlar (yüzde 4.0), Ukraynalılar (yüzde 2,2), Ermeniler (yüzde 1,9), Çuvaşlar (yüzde 1,5), Başkurtlar (yüzde 1,4) ve Almanlar (yüzde 0,8) ve diğerleri. Daha küçük azınlıklar, örneğin Mesh'leri ve Yahudi inancının çeşitli azınlıklarını içerir . Rus olmayan azınlıklar ağırlıklı olarak Türk dilleri , Kafkas dilleri , Ural dilleri ( Samoyed dilleri ), Altay veya Paleo-Sibirya dilleri grubundan dilleri konuşurlar . Rus olmayan birçok halk için geniş özerkliğe sahip cumhuriyetler kuruldu. Ermeniler , Koreliler ve Almanlar gibi bazı azınlıklar Rusya'nın çeşitli bölgelerine dağılmışken, Avrupa Rusya'sında da birkaç yerli halk var. 18. yüzyılın son üçte birinde Rusya'ya gelen Kafkasya bölgesindeki milliyetlerin sayısı oldukça fazladır.
|Rusya'daki sayısal olarak en önemli yerli azınlıklar|
|Soyadı||Uyruk: Russ. Federasyon / federal bölge / kendi cumhuriyeti 1||dilim||dil ailesi||din||Nüfusun kendi cumhuriyetindeki payı||Tarihsel referans|
|Volga Tatarları||5.6 milyon||4 milyon ( Volga )||2 milyon||Tatar||türk dili||İslâm||Tataristan (%52,9)||Torunları Kıpçaklar , Volga Bulgar , Tatarlar ve Moğollar|
|Başkurtlar||1,7 milyon||1,4 milyon ( Volga )||1.2 milyon||Başkurt||türk dili||İslâm||Başkurdistan (%30, Tatarlarla birlikte %54)||Volga Bulgarlarıyla yakından ilgili|
|Tschuwaschen||1.6 milyon||1,4 milyon ( Volga )||890.000||Çuvaşça||türk dili||Rus Ortodoks||Çuvaşistan (%67.7)||Volga Bulgarlarının ve diğer grupların torunları|
|Çeçenler||1.4 milyon||1,3 milyon ( güney )||1.0 milyon||Çeçen||kuzeydoğu kafkas||İslâm||Çeçenistan (%93)|
|Mordwinen||977.000||788.000 ( Volga )||410,000||Mordovya||Finno-Ugric||Rus Ortodoks||Mordovya (%36,2)|
|Avarlar||814.000||785.000 ( güney )||758.000||Avar||kuzeydoğu kafkas||İslâm||Dağıstan (%29.44)|
|Osetliler||515.000||477.000 ( güney )||446.000||Osetçe||İran||Rus Ortodoks , İslam||Kuzey Osetya-Alanya (%62.70)||Alanlar ; Rusya dışında Güney Osetya'da yaklaşık 70.000|


Çerkesler ,


Kabardeyler
ve Adıge dahil 700.000
|(61.000)||58.000 ( güney )||50.000||Kabardey||kuzeybatı kafkas||İslâm||Karaçay Çerkesya (%11, Karaçay ile birlikte %50)||Çoğunluk 1864'te Osmanlı İmparatorluğu'na sürüldü, bugün Türkiye'de 1,5 milyon|
|(512.000)||512.000 ( güney )||499.000||Kabardey||İslâm||Kabardey-Balkar (%48 ila 55, Balkarlarla birlikte %67)|
|(128,000)||126.000 ( güney )||108.000||Adıge||İslâm||Adıge (%24)|
|Mari||604,000||512.000 ( Volga )||312.000||Mari||Finno-Ugric||Rus Ortodoks||Mari El (%43)|
|Udmurten||637.000||273.000 ( Volga )||461.000||Udmurt masası||Finno-Ugric||Rus Ortodoks||Udmurtya (%37)|
|Buryatlar||445.000||423.000 ( Sibirya )||273.000||Buryat||Moğolca||Budizm||Buryatya (%28)|
|Yakutlar||443.000||441.000 ( Sibirya )||432.000||yakut||türk dili||Rus Ortodoks||Yakutistan (%46)|
|Komi (Suriye)||309.000||281.000 ( kuzeybatı )||269.000||Komi||Finno-Ugric||Rus Ortodoks||Komi Cumhuriyeti (%35)|
|Komi Permyakları||125.000||107.000 ( Volga )||80.000||Rus Ortodoks||Komi-Permyak bölgesi|
|Darginer||510.000||489.000 ( güney )||425.526||Dargin||kuzeydoğu kafkas||İslâm||Dağıstan (%16,52)|
|Kırım Tatarları||yaklaşık 500.000||Kıpçak dilleri||Türk dilleri||İslâm||Özerk Kırım Cumhuriyeti ve Sivastopol (yaklaşık %11–12)|
|İnguş||413.000||392.000 ( güney )||360.000||İnguş||kuzeydoğu kafkas||İslâm||İnguşetya (%79)|
|kız||412.698||360.000 ( güney )||337.000||lezjik||kuzeydoğu kafkas||İslâm||Dağıstan (%13.07)||Azerbaycan'da Rusya dışında yaklaşık 300.000|
|Kumuklar||422.000||399.000 ( güney )||366.000||Kumuk||türk dili||İslâm||Dağıstan (%14.20)|
|Kalmıklar||176.000||167.000 ( güney )||156.000||Kalmuk||Moğolca||Budizm||Kalmıkya (%53)||Oirats ile yakından ilişkili ( Moğolistan ve Çin )|


Dipnot:
1“Uyruk” başlığı altında verilen rakamlar, 2002 nüfus sayımında Rusya'nın ve özerk birimlerinin kaç vatandaşının kendilerini ilgili vatandaşlığa adadığını ifade etmektedir . Resmi istatistiklerde, Mordwinen ve Osetyalıların her birinde iki tane var ve Komi bir kıymık grubu ayrı ayrı listeleniyor, ancak çoğu aynı cumhuriyette yaşıyor.
Diller
Rusça her yerde geçerli olan tek resmi dildir , ancak buna paralel olarak, ilgili yerel dil genellikle bireysel özerk cumhuriyetlerde ikinci resmi dil olarak kullanılır. Bu dillerin kullanımı sınıfta, kitle iletişim araçlarında ve kültür politikasında teşvik edilmektedir. Cumhuriyetlerin hükümetleri ve parlamentoları bunu etnik grupların neslinin tükenmesini önlemek için önemli bir ön koşul olarak görüyor . Ancak, etkilenen etnik gruplar arasında yerli anadilin hakimiyeti azalmaktadır.
Kiril alfabesi olduğu tek resmi komut hariç Tataristan ve tüm ilgili diller Kiril yazılmış olması gereken bir ilke vardır. Tataristan'da ikamet eden ve yalnızca Latin harfleriyle yazılan Rusça konuşan nüfusun muhalefetine karşı 2001'den itibaren Tatar tek istisnaydı. Ancak Rusya Anayasa Mahkemesi , Rusya'nın birliği için tek tip bir yazının gerekli olduğu gerekçesiyle Kasım 2004'te bu uygulamayı yasakladı .
dinler
Sovyetler Birliği'nin çöküşünden ve buna bağlı olarak Marksizm-Leninizm'in ateist devlet ideolojisinin ortadan kalkmasından sonra, dini değerlere dönüş gerçekleşti. Rusya'da en yaygın dinler Hristiyanlık - özellikle Rus Ortodoks inancı - ve İslam'dır (→ Rusya'da İslam ). Roma Katolikliği, Protestanlık, Yahudilik , Budizm ve bazı etnik grupların geleneksel inançları gibi çok sayıda başka mezhep de temsil edilmektedir . Nüfusun yaklaşık üçte biri kendilerini ateist veya mezhebe bağlı olmayan olarak tanımlıyor .
|Ortodoks||%40-75|
|Dindar ve ateistler||%25-35|
|agnostik||%20-25|
|Müslümanlar||%7-15|
|Diğer Mesihler||%2|
|Budistler||%0.7|
|Yahudiler||%0.35|
Rusya'daki kilise ve cemaat üyeleri kayıtlı olmadığı ve kilise vergisi alınmadığı için bireysel dini grupların üyeliği konusunda güvenilir rakamlar yoktur. Anketler genellikle birbirinden önemli ölçüde farklılık gösterir. Kamuoyu Vakfı (FOM), yüzde 13'ü ateistler ve sadece 6,5 oranında Müslüman ile karşılaştırıldığında, 2012 yılında sadece yüzde 41'i Ortodoks bulundu. Başka bir yüzde 25'i ise kendilerini agnostik olarak tanımladı veya daha yüksek tanrı benzeri bir güce inandıklarını belirtti. Görüş Araştırma Tüm Rusya Merkezi (VCIOM), diğer taraftan, yüzde 75 Ortodoks ve 2010 yılında sadece yüzde 8 ateistleri farz; onun figürleri de Almanya'da Rus büyükelçiliği tarafından cinsindendir.
Bahsedilen anketlerden farklı olarak, Ortodoksların oranı genellikle yüzde 51 ile 72 arasında, diğer Hıristiyanların oranı ancak yüzde 2, Budistlerin oranı yüzde 1'in biraz altında ve Yahudilerin oranı yüzde 0,35 civarında. Fischer Dünya Almanak ve Din Özgürlüğü Raporu ABD Dışişleri Bakanlığı 14 oranında Müslümanları verir.
In 2006, CIA World Factbook yapılan aşağıdaki kaba tahminler pratik inananlara 15-20 oranında Rus Ortodoks, yüzde 10 ila 15: yani aktif inançlarını yapanlar Müslüman , yüzde 2 diğer Hıristiyan mezhepleri.
Rus Ortodoks Kilisesi
Rus Ortodoks inancının geçmişi Orta Çağ'ın başlarına kadar uzanır. Bu mezhebin yakın temasları, ağırlıklı olarak Konstantinopolis'e odaklanan ticaretten ve bunun sonucunda Bizans ile olan yakın temaslardan kaynaklandı . Kiev Prensesi Olga (893-924), Rurikid hanedanından vaftiz edilen ilk hükümdardı, ancak imparatorlukta Hıristiyan inancını uygulayamadı. Konstantinopolis kuşatmasından (860) sonra, 911'den ülkeye daha fazla Ortodoks misyoner geldi, iddiaya göre 860 saldırısına katılan Varanglılar ve Ruslar vaftiz edilmiş olarak geri döndüler. Olga'nın torunu, Kutsal Vladimir yönetiminde , Rusların Hıristiyanlaşması 988/989'da başladı ve Kiev nüfusu toplu vaftizlerle dönüştürüldü. Vladimir'in 1015'teki ölümünden sonra, daha önce pagan olan halklar on yıllar boyunca Hıristiyanlaştırılmaya devam etti. Bu sırada Bizans , Roma'ya karşı kasıtlı muhalefet içinde kilise politikasını sürdürdü ve Roma karşıtı eğilimleri, dönüştürüldüklerinde Doğu Slavlarına iletti. Konstantinopolis Patrikhanesi'nin bir parçası olarak, Kiev Kilisesi başlangıçta , Kiev Büyük Düklerinin siyasi bağımsızlığı üzerinde hiçbir etkisi olmayan eksarhlar tarafından yönetiliyordu . Ortodoks Kilisesi ve değerleri, bugüne kadar Rus İmparatorluğu'nun destekleyici bir sosyal direğini oluşturuyor.
Kiev Rus'un Moğol fırtınasında ve ardından Altın Orda'da yıkılmasından sonra, Kiev metropolitan 14. yüzyılda Vladimir'e , ardından 1328'de Moskova'ya taşındı . 15. yüzyılda, Rus Ortodoks Kilisesi , Bizans'ın siyasi gerilemesinin bir sonucu olarak Papa'ya taviz vermeyi kabul ettikten sonra, Konstantinopolis'teki Rum Ortodoks Patrikhanesinden nihayet ayrıldı . Moskova'nın “gerçek Hıristiyan inancını” sürdüren tek üçüncü Roma olduğu anlayışı doğdu. 1589'da kendi patrikhanesi kuruldu. Peter bunu yürürlükten kaldırdı ve 1721'de kilisenin başına 1918'de Sovyet Rusya'da kaldırılan en kutsal yönetim meclisini koydu . Sovyetler , 1988'de Rus Ortodoks Kilisesi'nin Kutsal Sinodu yeniden kurulmadan önce başlangıçta ataerkilliği restore etti .
1917'den önce Rusya'da, Rus Ortodoks Kilisesi'nin takipçilerinin, Hıristiyan olsalar bile başka bir mezhebe geçmelerine ve “Hıristiyan olmayanlarla” evlenmelerine izin verilmiyordu. Bu kilise, misyonerlik işi yapmasına izin verilen tek dindi; Ortodoks olmayanlarla “karma” evliliklerden gelen çocuklar Ortodoks olarak kabul edildi. 1905 devrimine kadar yasaların gevşetilmesi değildi. Komünistler iktidara geldikten sonra, otokrasinin bir sembolü olarak kabul edildiğinden, çoğunlukla bu kilisenin üyeleri bastırıldı . 1918 ve 1939 yılları arasında yaklaşık 40.000 Ortodoks din adamı idam edildi. 1917'deki 77.800 mahalle, 1941'de yaklaşık 3.100'e düşürüldü.
Bugün Rus Ortodoks Kilisesi, özellikle kırsal alanlarda bir canlanma yaşıyor. Birçok manastır kuruldu veya yeniden inşa edildi. Kilise şu anda sadece beş yüzde on düzenli tapıyorlar kime milyon 100 hakkında üyelere sahiptir. Okullarda din eğitimi 2006 yılında yeniden başlatıldı. Rus Ortodoks Kilisesi, kendisini hükümete muhalif olmaksızın halkın çıkarlarının bir temsilcisi olarak görmektedir. Ancak devletin kendisi kiliseyi toplumun uyumu için bir garantör olarak görmektedir. Nüfusun çoğunluğu kiliseye güveniyor ve kilisede değerleri ileten ve toplumdaki iç uyumu güçlendiren bir kurum görüyor.
Ayrıca tarih boyunca Ortodoks inancından ayrılmalar olmuştur. En eski bölünmeler Eski Ortodoks veya Eski Müminlerdir. Ortodoksluktan çıkan diğer inançlar ise Molokanlar'dır . Onlardan da Duchoborzen ortaya çıktı. Her iki dini topluluk da zenginliği reddeder, alçakgönüllülük arar ve gerçekten İncil'e uygun bir dostluk arar. Bazı serfler tarafından , Topluluk Subbotniki tarafından kuruldu. Bunlar öncelikle Eski Ahit'e atıfta bulunur . Bu tarikatların veya grupların çoğu çarlık imparatorluğunda keyfi zulme maruz kaldı.
Diğer Hıristiyan mezhepleri
Rus Ortodoks yönelimine ek olarak, Rusya'da başka Hıristiyan mezhepleri de var:
- Rusya'da Roma Katolik Kilisesi dolayı Bizans etkilere sevilmeyen oldu. 1705 yılına kadar Peter I ilk kez bir Roma Katolik kilisesinin inşasına izin vermedi . Katolikler çok sıkı devlet kontrollerine tabiydiler. Bolşevikler, Ekim Devrimi'nden sonra öncelikle Ortodoks Kilisesi'nin kontrolü ile ilgilenirken , Katolikler daha sonra tekrar daha yakından izlendi. 1930'da kilisenin tüm yapıları çözüldü. 1945'ten sonra Sovyetler Birliği'nin Rusya kısmında birbirleriyle bağlantı kurmaları yasak olan sadece 20 topluluk vardı. Bugün Rusya'da yaklaşık 400.000-800.000 üyesi olan yaklaşık 200 Katolik cemaati var. Immaculate Conception (Moskova) Katedrali restore edilerek kullanım amacına iade edildi. 2010'dan beri Moskova'da yine bir Apostolik Nuncio var .
- Rusya'da Protestan Kilisesi olarak kullanılan yaygın arasında neredeyse sadece Rus Almanlar ve onların içinde kolonileri . Ancak 1905 devriminden sonra diğer mezhepler Ruslar ve Ukraynalılar için yasallaştırıldı. Bununla birlikte, Rus-Alman Adventistleri ve Baptistler , dini yasalar gevşetilmeden önce yerel halk arasında kendi dinini yayma konusunda başarılı girişimlerde bulundular. Protestanlık 1920'lerde Sovyetler Birliği hükümetinin (özellikle Baptistler, Yedinci Gün Adventistleri ve Pentekostaller ) ateizmine rağmen gelişti . Ancak Baptistler, İncil Hıristiyanları ve Pentikostallar, onları daha iyi kontrol edebilmek için merkezi sistemlere zorlandı. Aynısı 1963'te Yedinci Gün Adventistleri ve Mennonitlere de oldu. Stalinist dönemde , tüm akımlardan birçok Evanjelik Hıristiyan idam edildi ve zulme uğradı.
- Çoğu mezhep gibi, Yeni Apostolik Kilisesi'nin (NAK) Berlin Duvarı'nın (1989) ve Demir Perde'nin yıkılmasından önce Rusya'da misyonerlik çalışması yapması imkansızdı . O zamandan beri, Rusya'daki Yeni Apostolik Hıristiyanların sayısı istikrarlı bir şekilde artıyor. Bin yılın başında 23.500 kişi varken, Yeni Apostolik Kilisesi bugün yaklaşık 40.000 inanana sahiptir. Ayrıca 1990'ların başından beri resmi olarak tanınmaktadır.
- Nisan 2017 itibariyle, Rusya'da yaklaşık 170.000 aktif Yehova'nın Şahidi var . Sovyetler Birliği'nde, özellikle II . Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden 1965'e kadar birçok Yehova'nın Şahidi hapsedildi ve Sibirya'ya sürüldü (bkz . Kuzey Operasyonu ). Rus devleti birkaç yıldır Yehova'nın Şahitlerine karşı toplam yedi dava açtı. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi dini gruba karşı yaptıklarına zararları ödemeye Rusya'ya defalarca kınadı. 20 Nisan 2017 tarihinde, topluluk edildi sınıflandırılmış bir şekilde aşırı örgütü tarafından Rusya'nın Yargıtay ve yasakladı. Tüm bölgesel derneklerin mal varlığına el konuldu. İnsan hakları örgütü İnsan Hakları İzleme Örgütü mahkeme kararını eleştirdi.
İslâm
Rusya'da İslam içindedir Kuzey Kafkasya zaten 7 yüzyıldan beri ve günümüz Rus yayılmaya topraklarında ilk Rus daha eski devlet ve Hıristiyanlaştırma ülkenin. 922'de Volga Bulgarları Müslüman oldular ve 13. yüzyılda Tatarlara geçtiler . Kafkasya'nın yerli halkları ve Türk halkları çoğunlukla Sünni inananlardır. 19. yüzyılın sonunda, Rus İmparatorluğu'ndaki toplam nüfusun yüzde 11,1'i Müslüman kökenliydi. Bugünkü Rusya'da Müslümanların oranı yüzde 14 civarında, yani Sovyetler Birliği'ndekiyle hemen hemen aynı. 1990'dan 1994'e kadar Rusya'da “ İslami Yeniden Doğuş Partisi ” vardı . Ayrıca bir “ Tacikistan'ın Yeniden Doğuşu İslami Partisi ” ile çok sayıda başka örgüt ve bölünme var. Bugün Kazan ve Moskova'nın yanı sıra Rusya'da İslam'ın merkezleri Ufa ve Dağıstan'dır . Novaya Gazeta'nın 2018 yılında yaptığı araştırmaya göre, İslam'ın Kafkasya'da artan önemi , devlete olan güvenin kaybolmasıyla el ele gidiyor .
Yahudilik
Rusya'da Yahudilerin geçmişi zaman 4 yüzyıla kadar takip edilebilir Yahudiler Ermenistan ve Kırım'dan da yerleşti Tmutarakan . 8. yüzyılın sonlarında veya 9. yüzyılın başlarında, Hazarların çoğu Yahudiliğe dönüştü . Hazar İmparatorluğu'nun I. Svyatoslav (969) tarafından yıkılmasından sonra , Yahudilik esas olarak Kiev, Kırım ve Kafkasya ile sınırlıydı. In Moskova Büyük Dükalığı Yahudiler ilk 1471 yılında bahsedildi. Korkunç İvan'ın (1533-1584) zamanına kadar, Yahudilere karşı yöneltilen birkaç yasa dışında tolere edildi. 1721'den, Polonya'nın doğu bölgelerinin (1793 ve 1795) dahil edilmesi nedeniyle bu imkansız hale gelene kadar Rus İmparatorluğu'ndan kovuldular. 1791'den itibaren Yahudiler , şimdi Ukrayna , Beyaz Rusya ve Baltık Devletleri olan Yerleşim Solukluğu'nda yaşamak zorunda kaldılar .
19. yüzyılda Konstantin Pobedonoszew gibi önde gelen yetkililer, nüfustaki Yahudi karşıtı akımları desteklediler . Yahudiler yanlış suçlandılar sonra o kadar çok pogromlar 1881 yılında güney Rusya'da vardı saldırı üzerine Alexander II . Mayıs Kanunları 1882 Pale yerleşiminde yaşayan kırsal alanlarda kendilerini Yahudileri sınır dışı; yüksek öğrenime kabul edilen Yahudilerin sayısını yüzde üç ila on ile sınırlamak için kotalar kullanıldı. 1880 ile 1920 arasında iki milyondan fazla Yahudi Rusya'dan, özellikle Amerika'ya kaçtı. 1903'te Rus Devrimi'nde yeniden yoğunlaşan ve Yahudi sivil nüfus arasında 70.000 ila 250.000 arasında kurbana yol açan yeni pogromlar patlak verdi. Stalinizm döneminde, Rusya'nın Uzak Doğu'sunda , sadece birkaç Yahudi'nin yerleştiği , başkenti Birobidzhan olan Yahudi Özerk Oblastı kuruldu. Onlarca yıl öncesine kıyasla, bugün sadece birkaç Yahudi kaldı, birçoğu Almanya veya Amerika'ya göç etti , ancak çoğu İsrail'e . Bugün Rusya'da , çoğu Saint Petersburg ve Moskova'da, Moskova Anıt Sinagogu da dahil olmak üzere 87 sinagog var . Avrupa Rusya'sındaki Yahudiler çoğunlukla Aşkenaz'dır ve doğusunda Mizrahimler arasında sayılan bazı dağ Yahudileri ve Buhari Yahudileri de vardır .
Budizm
Budizm'in Tibet formu da yaygın Rusya'da başlangıçta Asya halkları (sınırlıydı rağmen, Kalmuklar , Tuvins ). Din adamları ve hemen hemen tüm diğer dinlerin takipçileri gibi, Budist rahipler de komünist yönetim sırasında Sovyetler Birliği'nde zulüm gördü ve baskı gördü. Bununla birlikte, Rusya'daki ve Sovyetler Birliği'nin ardıl devletlerindeki siyasi değişimden bu yana, Budist topluluklar, geleneksel Budist halkların üyeleri arasında ve aynı zamanda Ruslar ve diğer milliyetler arasındaki üyelikte bir artış kaydetti.
Şamanizm
Şamanizm yerli halk arasında ise Sibirya yaygın tekrar kullanılabilir; özellikle Rusya'nın kuzeyindeki küçük halklar arasında . Sibirya sakinlerinin çoğu bugün Hıristiyan olsa da, atalarının ritüellerini uygulamayı bir çelişki olarak görmezler.
Toplum ve zihniyet
Sovyetler Birliği belirgin bir şekilde çok ırklı bir devletti ve bugünün Rusya'sında birçok farklı zihniyet buluşuyor . Batı ve Doğu etkilerden bu halklar ve mezhepler yanı sıra etkilerin birleşmesi de ayırt edici özelliklerini yaratmıştır apaçık içinde kendilerini stereotipi Rus ruhu . Bu terim bugün hala Rusya'nın imajını şekillendiriyor ; batı ülkelerinde, Rusofil terimi ve batılı yaşam tarzının eleştirmenleri, soğuk algılanan kendi medeniyetlerinin bir yansıması olarak hizmet etti . “Rus ruhu”, Rus halk kültürünün tarihsel gelişiminden kaynaklanan aşırı zıtlıklara eğilim olarak tanımlanmaktadır. Bu aşırı uçlar, örn. B. ani bir yön değişikliğine hazır olma ile birlikte mutlak aşırılığın peşinde; Ek olarak, kadere belirgin bir bağlılık, sabır eğilimi, batıl inanç eğilimi, acı çekme yeteneği veya eve çok güçlü bir bağlılık vardır. Daha önce bahsedilen ya hep ya hiç zihniyeti, hiçbir taviz veya altın ortalama bilmiyor. Hem olumlu hem de olumsuz duygusal ifadelerin açıklığı, genellikle Batı'dan gelen yabancıları rahatsız eden rasyonel düşüncelerden daha fazla ağırlık verilen bilinmektedir. Güçlü bir dayanışma ve topluluk duygusu da önemlidir.
Rus toplumu geleneksel olarak kolektivisttir ve bir gruba ait olmak çok önemlidir. Bu değer sistemi aslen kırsal köy topluluğu olan Mir'in yaşam tarzına dayanmaktadır . Toprak da uzun bir süre ortak mülk olduğu için, Rusya'daki insanlar kendilerini her zaman topluluk üzerinden tanımladılar ve kendi davranışlarının tutarlılığına ve kolektifinkilerle kendi fikir ifadelerinin tutarlılığına dikkat ettiler.
Aile, özellikle insanların her bakımdan birbirine yakın yaşadığı ülkede, birçok Rus için önemli bir referans grubudur. Birkaç kuşak genellikle orada bir apartman dairesinde veya bir evde yaşar. Geleneksel aile, maddi olarak birbirini destekler ve çocuk bakımı ve yaşlı bakımı konusunda birbirlerine yardım eder. Kolektif yönelim, günlük çalışma hayatında bugün hala belirgindir. Kolej bir topluluk olarak deneyimlidir ve bu grup yönelimini güçlendirmek çok önemlidir. İş veya sözleşmede kayırmacılık ( Nepotizm ) bir yan etkidir.
Bununla birlikte, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından bu yana, özellikle yeni kazanılan seyahat özgürlüğünden yararlanabilen nüfusun özellikle eğitimli kesimleri, kendilerini bireycilik ilkelerine yönlendiriyor , bu arada büyük bir iç sosyal gerilime ve bu arada büyük bir iç sosyal gerilime yol açtı. çağdaş edebiyatta merkezi bir tema haline gelmiştir ve film yapımıdır. 2014 yılında batı dünyası ile yaşanan çarpıcı kopuşun ardından eğitimci, hırslı ve eleştirel insanlar giderek yurtdışında yaşamak için fırsatlar arıyordu; 2015'te Duma, yabancı dil öğretimi yasağını bile tartıştı çünkü bu, göçü teşvik edecekti.
Sağlık hizmeti
Rusya Anayasası'nın 41. maddesi, tüm vatandaşlara ücretsiz temel sağlık hizmeti alma hakkını garanti eder. Sovyet döneminden beri var olan bu ilke, uluslararası bir karşılaştırmada Rusya'nın nüfus başına nispeten yüksek sayıda doktor ve hastane sahibi olmasının kısmen nedenidir. Bununla birlikte, Rus nüfusunun sağlığı kötü. Sağlık sistemi, 1990'larda Rusya'daki ekonomik gerileme sırasında özellikle sert bir darbe aldı. Doktorlar ve hemşireler için son derece düşük maaşların bir sonucu olarak, genel halk için tıbbi bakım büyük ölçüde kötüleşti. Ülkedeki 7.000 hastanenin her üç kliniğinden birinin şu anda acil olarak yenilenmesi gerekiyor. Son zamanlarda, sağlık personelinin maaşları kademeli olarak artırıldı ve yeni kliniklerin kurulması ve mevcut kliniklerin modernizasyonu için devlet fonları yatırıldı. 1999 ve 2003 yılları arasında Rusya'da sağlık sektörüne yapılan toplam harcama, GSYİH'nın yüzdesi olarak ortalama yüzde 5,70'ti.
Rusya'da sağlık sektörü merkezi olmayan bir temelde organize edilmiştir. Sağlık Bakanlığı federal düzeyde tüm sektörden sorumludur. Ancak, özel tıbbi hizmetler (hastanelerin sağlanması dahil) , toplam bütçe harcamasının yaklaşık üçte ikisini karşılayan federal konular ve belediyelere aittir. Rus sağlık sistemi, bütçe ve sosyal güvenlik fonlarının bir karışımı tarafından finanse edilmektedir. Batı ile ilişkilerdeki bozulmayı 2015 yılından itibaren tıbbi cihazların yurt dışından onaylanmasına yönelik kısıtlamalar izledi.
|kimlik Numarası||2000 (Rosstat'a göre)||2010 (Rosstat'a göre)||değiştirmek|
|bin doğum||1267||1790||+ %41,3|
|Binlerce ölüm||2225||2031||-%8.7|
|Doğal Sende nüfus azalması.||959||241||-%74.9|
|Bebek ölümleri binlerce||19.3||13.4||-%30,6|
|Yıllar içinde yaşam beklentisi||65.3||69||+ %5,7|
|binlerce intihar||56.9||33.3||-%41.5|
|Binlerce alkol zehirlenmesi||37.2||14.4||-61.3|
|100 doğumda kürtaj||168.8||66.3||-%60,8|
|Yaşam beklentisi (2010) *||69,0 yıl|
|Yaşam beklentisi (erkek) (2010) *||63.0 yıl|
|Yaşam beklentisi (kadın) (2010) *||74.9 yıl|
|Bebek Ölümleri (2010) *||1000 üzerinden 7,5|
|Çocuk Ölümleri (2004)||%2.1|
|Anne Ölümü (2005) **||28 / 100.000 bina|
|doktorlar*||4.9 / 1000 pop.|
|Hastane yatakları *||10.7 / 1000 pop.|
|Temiz içme suyuna erişim (WHO kriterlerine göre) **||%88 (ülke); %100 (şehir)|
|Doğum oranı (2010) *||12.6 / 1000 pop.|
|Ölüm (2010) *||14.3 / 1000 pop.|
|İntiharlar (100.000 nüfus başına) *||23.5|
|Nüfus artışı (2009)||+ %0,008|
|Doğurganlık (2009)||1.54 çocuk / kadın|
|HIV enfeksiyon oranı (2005) **||%0.78|
|HIV / AIDS bulaşmış kişiler (2015)||986.657|
|Sağlığa yapılan kamu harcamaları (1997)||GSYİH'nın % 4,6'sı|
|Emekli maaşlarına yapılan kamu harcamaları (1996)||GSYİH'nın %5.7'si|
|Eğitime yapılan kamu harcamaları||k. A.|
|Zorunlu eğitim||7-18 yıl|
|Okuma yazma bilmeyen oranı (2002) **||%0.6|
|Yoksulluk oranı||%13.0|
|çocuk yetersiz beslenme||%3|
|Kaynak: Rosstat (*); KİM (**)|
yoksulluk
SSCB'nin çöküşünden sonra, yoksulluk 1999'a kadar nüfusun %40'ının üzerine çıktı ve ardından belirgin bir şekilde düştü. 2002 yılında bu oran %19,6 iken 2011 yılında nüfusun %12,8'ine veya 18 milyon Rus'a düşmüştür. Resmi olarak, çalışma yaşındaki bir kişi için geçim düzeyi 170 Euro idi; çocuklar için değer biraz daha düşük, emekliler için 125 avro. Yaşam standardı bölgeden bölgeye çok farklı gelişti. Başta Moskova ve St. Petersburg olmak üzere bazı semtler yeni bir ihtişamla parlamaya başlarken, bölgelerde yoksulluk hâlâ yaygındı. Çeçenya ve Dağıstan'da halkın yarısından fazlası yoksulluk içinde yaşıyordu; diğer yoksul bölgeler İnguşetya, Tuva ve Kabardey-Balkar , Mari El , Kalmıkya , Buryatia ve Altay ve Mordovia'dır . 2011 yılında ortalama ücret aylık 576 € idi. Özellikle orta gelir grubunun yüzde olarak önemli ölçüde artmasıyla, 2005 yılından itibaren büyük gelir farklarını azaltmak mümkün olmuştur. 2010 yılında emekli maaşları uzun yıllardan sonra ilk kez geçim seviyesinin üzerindeydi ve tahminlere göre 2014 yılına kadar 268 Euro'ya yükselmesi bekleniyor. 2012 yılında, nüfusun yaklaşık yarısı, konut veya ek eğitim gibi temel sosyal ihtiyaçları finanse edemeyen düşük gelirli sınıftandı. Aslında, 2014 yılında ortalama emekli maaşı 10.000 ruble idi, bu da 160 avroya eşdeğerdi. Emekli maaşları ve maaşlar dondurulmak zorunda kaldı. 2014 yılından bu yana, yaşlılık hizmetinin ikinci, finanse edilen ayağından alınan fonlar, finansal gereksinimleri karşılamak için kullanılmıştır.
Yoksulluğu azaltmak, Başkan Putin'in 2019 baharındaki beş yıllık hedeflerinden biriydi: Neredeyse 19 milyon Rus yoksul veya nüfusun %12,9'u olarak kabul edildi.
Nüfusun daha yoksul kesimleri, tüketici fiyatlarında 2009 yılına kadar çift haneli artışlardan zarar gördü ve ardından 2012 yılına kadar tekrar düştü. 2014'ten 2019'a reel gelir azaldı.
2008 yılında mali krizin aşılmasıyla işsizlik oranı düşmeye başladı. Moskova, Kaluga ve St. Petersburg gibi büyüme bölgelerinde işsizlik sıfıra yöneldi. Uluslararası Çalışma Örgütü standartlarına göre işsizlik 2005 yılında %7,1, 2010 yılında %7,6 ve 2011 yılında %6,6 olmuştur. 2014 yılına kadar %5,2'ye düştü ve tekrar yükselmeye başladı. İşsizlik maaşı ayda 60 ila 70 avro arasındaydı. Bununla birlikte, işsizlik, Rus iş yasasının bir özelliği nedeniyle ekonomik durumun sorunlu bir göstergesidir: Rusya'da işten çıkarmalara çoğunlukla izin verilmez, bunun yerine işverenlerin ücretleri tek taraflı olarak düşürmelerine izin verilir. Bu nedenle Rus çalışanlar, 2019'da 20 ila 110 avroluk oldukça sembolik işsizlik ödeneği talep etmek yerine sipariş eksikliği olsa bile şirketlerinde kalmayı ve yüksek ücret kayıplarını kabul etmeyi tercih ediyor.
çevresel koruma
Sovyetler Birliği zamanında, Rus doğası çok kirliydi: fabrika atıklarıyla dolu, kimyasal ve radyoaktif olarak kirlenmişti. Bugün bile Rusya'da ciddi çevre sorunları var - ama aynı zamanda nüfus arasında artan bir çevre bilinci var. Vatandaşın sağlıklı bir çevre ve durumu hakkında güvenilir bilgi edinme hakkı, Rusya Anayasasının 42. Maddesinde yer almaktadır. Bununla birlikte, çevre koruma , WWF veya Greenpeace gibi uluslararası çevre örgütleri tarafından defalarca eleştirilen Rus siyasetinde nispeten düşük bir önceliğe sahiptir . Örneğin geçmişte, yeni petrol veya doğal gaz rezervleri geliştirilirken ortak çevre standartlarına genellikle yeterince uyulmamıştı. Son zamanların iyi bilinen bir örneği, çevre düzenlemelerini büyük ölçüde ihlal ettiği söylenen Sahalin II geliştirme alanlarının geliştirilmesidir . Buna ek olarak, devlet çevre yetkilileri içinde, evlerin inşasında veya çok sayıda yasadışı ağaç kesimi sırasında çevresel düzenlemelerin birden fazla ihlaline olanak tanıyan yaygın bir yolsuzluk vardır . Günümüzün çevre standartlarını karşılayamayan, kötü durumdaki fabrikalar da dahil olmak üzere, Sovyet döneminden kalma çok sayıda kontamine alan, ülkenin bazı bölgelerinde çevre üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Norilsk veya Dzerzhinsk gibi bu tür fabrikalara sahip bazı şehirler, ekolojik acil durum alanları olarak sınıflandırılır.
Yaşam kalitesi ne kadar artarsa, gelecekte Rusya kamuoyunda ve siyasetinde çevre sorunları o kadar önemli ve acil tartışılacaktır. 2004 yılından bu yana, Rus devlet gücünün çevre ve iklim korumasını teşvik etmeye yönelik münferit çabaları görünür hale geldi. Örneğin Rusya'da, Kyoto Anlaşması'nın onaylanması, Devlet Duma Başkanı kararının onayı ile 5 Kasım 2004'te tamamlandı . 30 Ocak 2008'de, Cumhurbaşkanı seçilen Dmitry Medvedev, çevre korumada inovasyon teknolojisi için iç pazarın hızlı gelişimi lehine konuştu. Konut sektörü için önemli termal enerji kaybını sınırlamak için Rusya'da enerji verimliliğini artırmaya yönelik hükümet planları var.
Öykü
Rusya'nın tarihi, 9. yüzyılda başladığından bu yana birçok kırılma gördü. Örneğin, Rus tarihi, Avrupa'daki komşularının gelişiminden önemli ölçüde farklı olan bir kurum içi gelişmedir. Bunun nedeni, uzun bir süre boyunca tarihine eşlik eden sosyal olaylardan ve coğrafi etkilerden tipik Rus özelliklerinin sürekli etkileşimidir. Coğrafi konum Rusya'ya Avrupa ve Asya arasında bir köprü verdi, bu da güçlü yönlerine bağlı olarak yabancı güçlerin saldırganlığını (diğerlerinin yanı sıra büyük akınlar, 1240 , 1242 , 1609 , 1709 , 1812 , 1917 , 1941 ) veya kendi genişlemesini destekledi. . Doğal sınırların olmaması buna katkıda bulundu, bu da, yabancı istilaların deneyimiyle etkileşim içinde, Rusya'yı, doğal sınırlar etkili koruma sağlayana kadar sınırları genişletmeye sevk etti (bkz. Rus kolonizasyonu ). Rusya'nın tarihsel saldırılardan kaynaklanan güçlü güvenlik ihtiyacı bugün de devam ediyor.
İktisadi zorunluluklar ile ilgili yönetici grupların bunlarla baş edip etmemeleri arasındaki gerilim de Rus tarihinin değişmezlerinden biridir. Örnekler, 1905 devrimi , 1917'deki Şubat ve Ekim devrimleri veya 1990'ların komünizm sonrası sistem dönüşümü ile doruğa ulaşan sanayi çağındaki toplumsal huzursuzlukla baş edememeyi içerir .
Bizans ortodoksluğundan benimsenen düşünce biçimleri, modernist eğilimlerle gerilimlere yol açtı ve ısrar ile ilerleme arasındaki çarpıcı gerilimi kurdu . B. 1666/1667'de kilise bölünmesi veya 1700-1720 Petrine reformları açıkça gösterdi. Roma hukuk geleneğinin olmaması nedeniyle , uzun süre iktidar saldırılarına karşı direnme hakkı olmadığı için devlet otoritesi ile bireyin ekonomik ve siyasi özgürlüğü arasındaki ilişki gergin kaldı. Bu, liberal fikirlerin Rusya'da giderek daha fazla taraftar bulduğu ve Rus otokratına karşı çeşitli suikastlarda (örneğin Decembrist ayaklanması ) kendilerini ifade ettiği 19. yüzyılda özellikle belirgindi .
Sovyetler Birliği'nin sonuna kadar bu kadar belirgin olan kooperatif ve egemen unsurlar arasındaki bağlantı , aslen, inananlar topluluğunun Tanrı'ya karşı sorumlu olan bireyden çok daha büyük bir rol oynadığı Ortodoks Kilisesi'ne dayanmaktadır. Marksistler ve sosyalistler , kolektifin bu fikirlerini 19. ve 20. yüzyıllarda aldılar ve Sovyetler Birliği'nde sürdürdüler. Merkezi ve merkezi olmayan yönetim arasındaki denge , Rusya tarihi boyunca sürekli bir sorun olmuştur. Özellikle geçiş dönemlerinde (1240 ile 1480 arası, 1917 sonrası ve 1994 sonrası gibi) ülke kenarlarında merkezkaç akımları arttı.
Eski Rusya, Moğol Fırtınası ve Moskova'nın Yükselişi
Eski Doğu Slav alanı için adı Slav Avrupa Rusya, Belarus ve Ukrayna parçası oldu Rus (bkz Kiev Rus Yunanca), Rossia . Bugünkü Rus ülke adı Rossija bu forma geri dönmektedir . Avrupa Rusya'nın en erken tarih (Asya kesiminin tarihi için bkz Sibirya Tarihi ile kuzeydeki şekillenir) Fin-Ugor halkları ve Baltık tarafından güneyindeki Hint-Avrupa step halkları Kurgan insanlar , Kimmerler , İskitler , Sarmatlar ve Alanlar ; daha sonra Yunanlılar , Gotlar , Hunlar ve Avarlar buraya eklendi. Ortada, Dinyeper ve Böcek arasında, 6. yüzyıldan itibaren kuzeye ve doğuya doğru genişlemeye başlayan Slav halkları geldi .
8. yüzyıldan itibaren, İskandinav Vikingleri Doğu Avrupa nehirlerine yelken açtı ve daha sonra Slav çoğunluk nüfusuyla karıştı. Varangians veya Rus olarak da bilinen bu savaşçı tüccarlar, Kiev ve Novgorod'da merkezleri olan ilk Doğu Slav devleti olan Kiev Rus'un kurulmasında etkili oldular . Güney step alanında ve Volga üzerinde, diğer taraftan, bir imparatorluklar arasında Türk halkları Hazarlar ve Volga-Bulgar, kiminle Rus ticareti değil, aynı zamanda ücretli savaşlar, ortaya çıkmıştı Asya'dan . Bizans İmparatorluğu ile yoğun temaslar sonunda 988'de Kiev Ruslarının Ortodoks Hıristiyanlaşmasına yol açtı.
Veraset düzenini düzenlemek için yetersiz kıdem ilkesi , 12. yüzyılda Kiev Rus'unun parçalanmasını teşvik etti ve bölünmüş Rus beyliklerinin Moğol istilalarına boyun eğdirmesini kolaylaştırdı . Rus Moğol istilasına ile 1223 yılında başlayan Kalka Savaşı ; 14. yüzyılın ortalarına kadar olan geçiş aşaması "karanlık" çağ olarak bilinir. Rus ulusal tarihçiliği, bu zamanın "Tatar boyunduruğundan" bahsediyor. Moğol yönetimi , iki yüzyıl boyunca Batı ile ilişkilerin kopmasına neden oldu ve Ortodoks Rusya'nın izolasyonunu teşvik etti. Rus beylikleri Altın Orda'nın kontrolü altındaydı , ancak belirli bir derecede iç özerkliği koruyabildiler. Bu arada, kuzey ve batıdaki Rus beylikleri İsveçlilerin, şövalyelerin ve Litvanyalıların saldırılarını püskürtmek zorunda kaldı. Bölünmüş ve düşman Rus beylikleri arasında, Moskova'nın küçük ve önemsiz prensliği en iddialı olduğunu kanıtladı. Çeşitli Rus beyliklerini birleştirmeyi başaran Dmitri Donskoy , 1380'de Snipe Field savaşında Altın Orda'yı yendi .
Moskova Büyük Dükü Büyük İvan, Moğol egemenliğine son verdi ve Novgorod Cumhuriyeti de dahil olmak üzere çevredeki Rus ülkelerini (Rusça собирание земель , sobiranije semel ) yavaş yavaş “toplayarak” merkezi bir Rus devletinin fiili kurucusu oldu . "Tüm Rusya'nın Hükümdarı" unvanı , 14. yüzyılda Litvanya Büyük Dükalığı tarafından yönetilen Rus'un batı kısmına ilişkin iddiasını da dile getirdi . Bu, 16. ve 17. yüzyıllarda Polonya ve Litvanya ile uzun süreli savaşlara yol açtı (bkz. Rus-Litvanya Savaşları ). Büyük İvan döneminde, Rus mevzuatında reform yapıldı ve bugünkü Moskova Kremlin'in çoğu inşa edildi. Torunu IV. İvan , 1547'de Rusya'da çarlığı kurdu . Tatarların başkenti Kazan'ı aldıktan ve Sibirya'nın fethinden sonra onun egemenliğine giren Rus Kazaklarını ilk kez 17. yüzyılda Pasifik'e getirdiler.
Rusya'nın Büyük Peter altında açılması ve büyük bir Avrupa gücüne yükselişi
18. yüzyılın başında Çar Büyük Peter, eski yapılarında donmuş olan Rusya'nın çarlığını Batı Avrupa etkilerine açtı ve bilim ve kültürü teşvik etti . 1703'te - 1712'den beri yeni başkent olarak - Rus ilerlemesinin sembolü olacak olan Saint Petersburg şehrini kurdu . 20 yıldan fazla süren Büyük Kuzey Savaşı'nda İsveç'e karşı kazanılan zaferle Rusya, İsveç ile 150 yılı aşkın bir çatışmanın ardından Baltık Denizi bölgesinde üstünlük elde etti (bkz. Kuzey Savaşları ). Rusya, İsveç'in Avrupa'da büyük bir İskandinav gücü olarak konumunu devraldı . Avrupa'nın diplomatik hiyerarşisindeki yeni statünün altını çizmek için Çar Peter, Rus çarlığına " Rus İmparatorluğu " adını verdi ve resmen "Çar" olan monarşi unvanını "Kaiser" ( Rusça Император , Imperator ) olarak değiştirdi.
Büyük Catherine, Peter'ın genişleme politikasını sürdürdü. Kırım Hanlığı (" Yeni Rusya ") onların hükümeti altında fethedildi. Polonya'nın üç bölünmesine katılarak , Rusya'nın batı sınırı Orta Avrupa'ya doğru itildi. 1812'de Napolyon'un birlikleri Rusya'yı işgal etti ve Moskova'yı ele geçirdi, ancak sonunda yenildi. Bu, Rus birliklerinin ve müttefiklerinin (Prusya, Avusturya, Birleşik Krallık, vb.) Sonunda Napolyon'u yenebileceği ve onu tahttan çekilmeye zorlayabileceği Kurtuluş Savaşlarının başlangıcıydı . Alexander , Paris'e “Avrupa'nın kurtarıcısı” olarak girdi. 1814/15 Viyana Kongresi'nden sonra Rusya , 1853-1856 Kırım Savaşı'na kadar süren anakara Avrupa'da baskın bir rol üstlendi . Bununla birlikte, otokrasi ve serflik gibi çıkmaza giren sosyal yapılar nedeniyle , tarım imparatorluğu hızla gelişen sanayi ülkelerine ayak uydurmakta giderek daha az başarılı oldu. Batılı Güçlere karşı kaybedilen Kırım Savaşı, imparatorluğun iç zayıflıklarını ortaya çıkardı ve bir iç reform aşamasını başlattı. Bu, Rusya'nın ekonomik gelişimini hızlandırdı, ancak siyasi değişiklikler yeterince geniş kapsamlı olmadığı ve nüfusun büyük bir kısmı dışlandığı için ülke, iç huzursuzluklar tarafından defalarca istikrarsızlaştırıldı. Batı Avrupa yaşam tarzlarını ve siyasi kurumları benimsemeyi savunan “ Batılılar ”, her zaman kendi, özellikle Rus modernite yolunu ve Batı değerlerinin genel olarak benimsenmesini talep eden ulusal romantik “ Rusofillere ” veya “ Slavofillere ” karşıydılar. tamamen veya büyük ölçüde reddedildi.
Yüzyılın başında büyük şehirlerde bir sanayi proletaryası ortaya çıktı, ama aynı zamanda çok hızlı bir şekilde bir orta sınıf. Bu, devlet gelirlerinin elden çıkarılmasında paylarını ve kamu işlerinde ortak sorumluluk talep etti. Ancak orta sınıfın üyeleri ortak bir siyasi bilince sahip değildi. Siyasi özgürlüğü ahlaki bir hedef olarak anlamadılar, ancak maddi gelişme ve adil vergilendirme özgürlüğü anlamına geliyordu. Orta sınıf , uzun vadede aydınların ütopik taslakları tarafından yönlendirilmesine izin vermedi . Devletin anayasal gerçekliğinin orta sınıfı daha yakından içine alacak bir uyarlaması gerçekleşmedi. Bunun yerine terör yeniden alevlendi. Rus-Japon Savaşı'ndaki yenilgi, nihayetinde 1905 Rus Devrimi'ne yol açtı . Ancak, Rus İmparatoru II. Nicholas , temel reformları başlatmaya hazır değildi ve büyük ölçüde işlevsiz bir parlamentoya sahipti, onaylamak zorunda kaldığı Duma , ancak kısa bir süre sonra yeniden feshedildi.
Rus Devrimi ve Sovyetler Birliği
1914'te Birinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde, İtilaf Devletleri'nin bir üyesi olarak Rusya, bir vatansever dalga yakaladı - Alman İmparatorluğu ve müttefikleri ( İttifak Güçleri ) dahil olmak üzere başlangıçta tüm savaşan tarafları belirleyen bir ruh hali . Özellikle Avusturya-Macaristan ve Osmanlı İmparatorluğu'na karşı elde edilen ilk başarıların yerini kısa süre sonra siper savaşı aldı, 1917'de Rus askerlerinin morali bozulana ve cephe çökene kadar. Nüfusun memnuniyetsizliği ve yetersiz arz durumu, başkent Petrograd'da işçi ve köylülerin gösterilerine yol açtı . Göstericilerin kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra, Kışlık Saray'ı bastılar ve İmparator II . Nicholas tahttan çekilmeye zorlandı.
1917 Şubat Devrimi'nden sonra Rusya'da kadınlar seçme ve seçilme hakkını elde ettiler . Hem Sovyetler hem de Dumas Şehri seçimlerine kabul edildiler . Mayıs 1917'de, 20 yaşın üzerindeki Rus vatandaşlarına Kurucu Meclisi seçme hakkı veren bir yasa kabul edildi . Ekim Devrimi'nden sonra , aktif ve pasif kadınların oy hakkı, 10 Temmuz 1918 tarihli RSFSR anayasasında yer aldı .
Aşağıdaki Ekim Devriminden itibaren iç savaş arasındaki "Reds" ve "beyazlar" idi Bolşevikler galip çıktı. Üç Baltık devleti olan Estonya, Letonya ve Litvanya ile Finlandiya , Rusya'dan bağımsızlıklarını Kızıl Ordu'yu püskürterek veya uzun süreli iç savaşlarla elde ettiler. İç savaş ve müteakip sırasında Polonya-Rus savaşı , Rusya Belarus ve Ukrayna ( "parçalarını kaybetti Doğu Polonya için") Polonya'da 1920 . 1921'de, daha sonra Sovyetler Birliği olacak olanın en önemli bölümünü temsil eden Rusya Federatif Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti (RSFSR) ilan edildi.
30 Aralık 1922'de, daha önce var olan Sovyet Rusya'dan Sovyetler Birliği kuruldu ve devlet kontrollü bir ekonomi politikası ilan edildi. Sovyetler arazi ve üretim araçları sahipleri ilan edildi. 21 Ocak 1924'te Lenin'in ölümü, Joseph Stalin'in Leon Troçki'ye karşı galip geldiği acı bir veraset savaşına yol açtı . Stalinizm tarafından kutlandı hedeflenen terörü gelen. 1928'den beri devlet ekonomisi beş yıllık planlara tabi tutulmuş ve Sovyetler Birliği'nin sanayileşmesi ileriye taşınmıştır. Sovyetler Birliği'nde zorunlu collectivization "kampanyasının eşlik etti deculakization ".
Ağustos 1939'da Sovyetler Birliği , Nazi devleti ile bir saldırmazlık paktı imzaladı ve Doğu Avrupa'nın dostane bir şekilde bölünmesi gizli bir değişikliğe dahil edildi . Bu, Hitler'in Eylül ortasında Polonya'ya yönelik bir Sovyet saldırısıyla koordine edilen Eylül 1939'un başlarında Polonya'ya karşı planlı saldırı savaşını başlatmasını sağladı . Gelen Kış Savaşı'nda Sovyetler Birliği Finlandiya işgal ve ülkenin daha küçük bölümlerini ele geçirdi. 1940 yılında Litvanya , Letonya ve Estonya işgal edildi.
22 Haziran 1941'de Alman-Sovyet Savaşı'na (Sovyetler Birliği'nde Büyük Vatanseverlik Savaşı olarak bilinir) yol açan Almanların Sovyetler Birliği'ni işgalinden sonra, ülke Hitler karşıtı koalisyona katıldı . Sadece Leningrad ablukası sırasında, Leningrad'da bir milyondan fazla insan açlıktan öldü. Toplamda, bu savaşta 14 milyonu sivil olmak üzere tahmini 27 milyon Sovyet vatandaşı öldü . Ancak, savaş sırasında Alman birliklerine ağır yenilgiler vermeyi başardı ve Mayıs 1945'te Berlin için son savaşı kazandı . Savaştan sonra Sovyetler Birliği komşu ülkeler olan Polonya , Çekoslovakya , Macaristan , Romanya , Bulgaristan , Arnavutluk ve Doğu Almanya'da büyük nüfuz elde etti . Yüz binlerce Sovyet askeri bu ülkelerde mevzilendi. Soğuk Savaş 1989 yılına kadar dünya politikasına yön.
Son Sovyet Devlet Başkanı Mihail Gorbaçov 1987'den itibaren " Perestroyka " ile Sovyetler Birliği'ndeki siyasi ve ekonomik sistemin yeniden yapılandırılmasını başlattı ve " Glasnost " politikasıyla hükümetin halka karşı şeffaflığını ve açıklığını teşvik etti , bunun üzerine bireysel Birlik cumhuriyetleri Sovyetler Birliği'ne talip olanın bağımsızlığı. 1991'de Moskova'da muhafazakar komünistlerin başarısız Ağustos darbesinden sonra, Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin ve Sovyet cumhuriyetlerinin temsilcileri 31 Aralık 1991'de SSCB'yi dağıtma kararı aldı .
1992'den beri Rusya Federasyonu
Büyük eski Sovyet cumhuriyeti (As Rus SFSR ), Rusya Federasyonu uygulamıştır hak ve yükümlülükleri SSCB uluslararası hukuka 1992'den bu yana . İlk yıllarda, yerli çatışma olması elbette vardı: in 1993 yılında Rus anayasa krizi , Yeltsin tarafından çözülür kararname ait Halk Milletvekilleri Kongresi'nde ve Rusya Yüksek Sovyeti hangi onun çabaları ve bir sonuçları 25 referandumundan Nisan 1993'te karşı çıktı, ekonomik reformları zorunlu kıldı. Yeltsin , yaklaşık 100 parlamenter ve diğer destekçilerin kendilerine barikat kurduğu parlamento binasına ( Beyaz Saray ) şiddetli bir saldırı emri verdi . 3 ve 4 Ekim'de kendisine karşı başka bir ayaklanmanın şiddetle bastırılması, Moskova'da 190 kişinin ölümüyle sonuçlandı. Aralık ayında Rus halkı , Rusya Federasyonu'nun yeni anayasasını ( iki meclisli sistem , başkanlık yönetimi ) referandumla onayladı .
Altında Yeltsin , Rusya ekonomisinin parçaları özelleştirildi ve reformlar denendi. Değerli şirketler, yöneticilerle iyi ilişkileri olan veya onlara rüşvet ve koruma parası ödeyen kişilerin (“ oligarklar ”) eline geçti .
1991/92'de bir ruble krizi yaşandı . Gayri safi yurtiçi hasıla (GSYİH) 1993 yılında 1992 yılına göre %12 ve 1991 yılına göre %29 daha düşüktü. Sanayi üretimi 1993 yılına göre %31.3, tüketim malları üretimi %24,8 ve gıda üretimi 1991 yılına göre %27.3 daha düşüktü. Ekim ayında 1993, 2.400 üretim tesisi geçici olarak kapatıldı, Şubat 1994'te 4.280. B. kömür sahalarında.
Enflasyon yıllardır yüksek olduğunu ve nüfusun önemli bir bölümünün yoksullaşan. 1998'de ülke iflasa sürüklendi (→ Rusya krizi ). Özellikle geçiş döneminde, güçlü merkeziyetçi Sovyet döneminin sona ermesinden sonra bölgesel özerkliklerin güçlenmesi nedeniyle, ülke kenarlarında merkezkaç akımları arttı. 1990'ların ortalarından bu yana, Rus hükümeti, on binlerce insanın öldüğü 1994/96 Birinci Çeçen Savaşı başta olmak üzere çok sayıda cumhuriyette bağımsızlık hareketleri ve güç mücadeleleri ile karşı karşıya kalmıştır . 1999 sonbaharının başlarından 2000 başlarına kadar, Rus birlikleri Çeçenya'nın çoğunu tekrar kontrolleri altına aldı (bkz. İkinci Çeçen Savaşı ).
Yeltsin yönetimindeki kaotik yıllar birçok insanı tedirgin etti. Doğum oranı düşüktü; Suç, alkolizm vb. yaygındı. Yeltsin yönetiminin son aşamasında, Rus dış politikası neredeyse tamamen boş tehdit ve tepkilerden oluşuyordu. Bu ilgili z. B. NATO'nun doğuya doğru genişlemesi ve Kosova savaşı . Ağustos 2000'de Kursk'un batması, Moskova'daki Ostankino televizyon kulesinde günlerce süren yangın ve Mir'in Mart 2001'de sona ermesi gibi bir dizi çarpıcı olay , birçok Rus'u Rusya'nın rolünden döndüğünü hissetmeye teşvik etti. Gelişmekte olan bir ülkeye karşı bir süper güç .
Yüksek hammadde fiyatları (petrol, gaz, çelik), vergi reformu ve sermayenin geri dönüşü, Vladimir Putin'in göreve gelmesinden sonra ekonomik toparlanmayı destekledi . Eylül 2004'te Beslan'ın rehin alınmasından sonra Putin, devlet sisteminde, gücü ve kontrolü eskisinden çok daha büyük bir oranda başkanın elinde toplayan köklü bir yeniden yapılanma başlattı. "Putin için, daha sonra , tüm devlet düzeylerinde yürütmenin bir 'güç dikey' yardımıyla Kremlin'in tek kuralını güvence altına almak meselesiydi ." B. Margareta Mommsen (2012), parlamentonun bağımsız bir rolü, değişen parlamento çoğunlukları ve siyasi partiler arasındaki serbest rekabet fikirleriyle her bakımdan uyumsuz olarak görülmektedir . En yüksek siyasi yetkililer bile anayasa hakkında net bir anlayışa sahip değildi; Bu yaklaşımla ne bir anayasal meşruiyet, ne de bir anayasal kültür ortaya çıkabilir. “Bu arada, uygulanan otoriterlik, gerekli bir geçici önlem olarak haklı. Putin 'el kontrolü ile yönetim' çağrısı yapmayı seviyor. [...] Bununla siyasi sürecin anayasa yerine kişisel rehberliği ve geçici düzenlemeleri takip etmeye devam etmesi gerektiğine ikna oldu. "
Kırım Federal Bölgesi, Kırım Özerk Cumhuriyeti ve Sivastopol kentindeki Rus yanlısı güçlerin Kırım krizi sonrasında Ukrayna'dan bağımsızlıklarını ilan etmeleri ve 18 Mart 2014'te Rusya'ya üyelik başvurusunda bulunmaları üzerine 21 Mart 2014'te kuruldu . . Bu adımların uluslararası hukukta meşruiyeti Rusya dışında olduğu kadar Rusya'nın kendi içinde de tartışmalıdır. 18 Mart 2014'te Transdinyester de üyelik başvurusunda bulundu.
siyaset
Federal yapı
|Federal Bölge||Km² cinsinden alan||Toplam nüfus||Km² başına nüfus|
|Uzak Doğu||(6,215,900)||(6.692.865)||(1)|
|Kuzeybatı Rusya||1.677.900||13.974.466||8.|
|Sibirya||(5,114,800)||(20.062.938)||(4)|
|Güney Rusya (Kırım ile birlikte)||442.920||15.689.400||35|
|Kuzey Kafkasya||170.439||9.108.737||53|
|Ural||1.788.900||12.373.926||7.|
|Volga||1.038.000||31.154.744||30.|
|Orta Rusya||650.700||38.000.651||58|
|Bir bütün olarak Rusya (Kırım ile birlikte)||17.101.480||147.056.131||8.|
|Kasım 2018'de Buryatia Cumhuriyeti ve Transbaikalia Bölgesi|
, Sibirya Federal Bölgesi'nden Uzak Doğu Federal Bölgesi'ne taşındı .
Bu henüz yukarıdaki rakamlarda dikkate alınmamıştır.
Federal sistem etno-federal cumhuriyetlerin ve bölgesel-federal alanların bir kombinasyonu olduğu için Rus federalizmi çok asimetriktir. Özerk bölgelerin çoğunun statüsünün cumhuriyetlere yükseltilmesi ve eski Çeçen-İnguşet ÖSSC'nin iki cumhuriyete bölünmesi dışında, ülkenin bölünmesi esas olarak Sovyet döneminden devralındı . Rusya Anayasası'nın 65. maddesine göre , Rusya 85 federal özneye bölünmüştür . Bunlara 22 cumhuriyet, 9 bölge ( Krai ), 46 bölge ( oblast ), 3 federal düzeyde şehir (Moskova, Saint Petersburg ve Sivastopol), 1 özerk bölge ve 4 özerk ilçe dahildir . Uluslararası hukukta yer alan Kırım ve Sivastopol'un Rusya'ya ait olması uluslararası alanda tanınmamaktadır. Cumhuriyetler, sınırları her zaman etnik gruplarla örtüşmese de, her durumda baskın Rus olmayan etnik gruplara göre tanımlanırken, diğerinde, ülkenin ağırlıklı olarak Rusların yaşadığı bölgelerdeki alanlar tamamen idari olarak oluşturulmuştur. bakış açıları. Rus olmayan daha küçük azınlıkların yaşadığı bölgelere özerk bölge veya özerk bölge olarak alt sıralarda yer verilir. Nüfus, alan ve göreceli refah açısından, federasyonun konuları bazen önemli ölçüde farklılık gösterir.
Tüm federal tebaa resmi olarak eşit olmasına rağmen, yalnızca cumhuriyetler kendi anayasalarını yürürlüğe koyma hakkına sahiptir. Ayrıca, Rusya Anayasasına uygun oldukları sürece uluslararası anlaşmaları da imzalayabilirsiniz. Geleneksel adlandırmada cumhuriyetlerin özel özellikleri, bölgesel parlamentolardaki temsilci sayısı ve belirli yasama yetkileri de vardır .
Cumhuriyetlerin aksine, oblastlar ve Kraje eyaletler değildir. Anayasaları yerine sadece tüzükleri var. Çoğu cumhuriyet bir cumhurbaşkanı tarafından yönetilir. Diğer federal konular, idarenin başı olan vali tarafından yönetilir . Cumhuriyetlerde yasama hem tek kamaralı ve iki meclisli . Bölgelerde, parlamento temsili yalnızca bir odadan oluşur.
2005 yılından bu yana, cumhuriyetin cumhurbaşkanları ve valiler artık nüfus tarafından değil, bölgesel parlamento tarafından seçilmektedir. Başkan adayları önerir.
2000 yılında, Başkan Putin , her biri birkaç federasyon konusunu daha büyük bir birimde bir araya getiren bir kararname ile yedi federasyon bölgesi oluşturdu . Bu reformun amacı, gücün dikey dağılımını güçlendirmek ve bölgesel yöneticiler üzerindeki kontrolü sıkılaştırmaktı. Aşağıdaki tablodaki nüfus rakamları 9 Ekim 2002 nüfus sayımına dayanmaktadır . 2010 yılında Kuzey Kafkasya Federal Bölgesi, Güney Federal Bölgesi'nden ayrılarak sekizinci federal bölge olarak oluşturulmuştur.
21 Mart 2014'te Federasyon'a (tartışmalı) katılımından sonra, Kırım 28 Temmuz 2016'da feshedilen ve Güney Federal Bölgesi'ne katılan kendi (dokuzuncu) federal bölgesini kurdu.
Bahsedilen iki hiyerarşik federal seviyeye (1. federal bölge, 2. federal konu) ek olarak, üçüncü bir bağımsız idari seviye, yerel özyönetim ( Rajon ) vardır. İdari başkanları doğrudan halk tarafından seçilir. Bölgeler idari olarak yerel özyönetim organlarına göre daha üstündür ve talimat verme yetkisine sahiptir.
siyasi tarih
1991 sonunda Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte demokratik ve liberal reformlar için bir fırsat doğdu. Bunlar, Komünistlerin çoğunlukta olduğu Halk Vekilleri Kongresi tarafından engellendi. Bu nedenle, Başkan Boris Yeltsin sert ve anayasaya aykırı yollara başvurdu ve 1993 sonbaharında orduyu görevlendirerek Halkın Vekilleri Kongresi'ni feshetti. Başkanı büyük ölçüde halkın ve parlamentonun denetiminden uzaklaştıran bir anayasa oluşturuldu. Rusya Federasyonu'nun mevcut Anayasası, 12 Aralık 1993'te referandumla kabul edildi ve 25 Aralık 1993'te yürürlüğe girdi. Sovyet geçmişinden bir kopuşu temsil ediyor.Anayasaya göre odak noktası insanlar: ifade özgürlüğü, basın özgürlüğü ve seyahat özgürlüğü gibi insan hak ve özgürlükleri en yüksek değerlerdir. O zamandan beri uygulanan uygulamada Rusya, temel hakların kısıtlanması nedeniyle kontrollü demokrasi olarak anılmakta ya da teknik terim otoriterlik ile tanımlanmaktadır . Bu alanlarda retorik ve eylem arasındaki boşluk göze çarpmaktadır.
Yeltsin döneminin dengesi bölündü: Rusya'da demokratik ve liberal reformlar yapmak mümkündü. Ancak liberalleşme ve özelleştirme o kadar fazla gerçekleştirildi ki, tüketici fiyatları yükseldi ve aktif olarak siyasi güç uygulayan yeni bir üst sınıf oligarklar ortaya çıktı . Ancak nüfusta bu demokratikleşme ve liberalleşme aşaması, güvenli ve öngörülebilir bir devletin, sosyal ve ekonomik düzenin çözülmesi olarak algılandı. Ayrıca özelleştirme ile halka açılma , 2007 yılından itibaren uluslararası finansal krizin gölgesinde kalmıştır. 2007 yılında Londra Uluslararası Menkul Kıymetler Borsası'nda dokuz anonim şirket yeni sermaye toplayabilmişken, 2009'daki krizin zirvesinde, yalnızca bir Rus şirketi, RusHydro halka açılmayı başardı . Siyasi durum, en azından devlet gücünün güçlü bir cumhurbaşkanı üzerinde yoğunlaşması nedeniyle değil, ancak çoğulculuk ve demokratik özgürlükler pahasına da geldiği için, ancak on yılın başında kademeli olarak istikrar kazandı.
Politik sistem
12 Aralık 1993 tarihli anayasaya göre, Rusya “ cumhuriyetçi bir hükümet biçimine sahip demokratik, federal bir anayasal devlet ” ve yarı başkanlık bir hükümet sistemidir . Devletin başıdır Rusya Devlet Başkanı doğrudan altı yıllık bir süre için halk tarafından seçilir. Başkan , üç devlet erkinden herhangi birine doğrudan ait değildir , ancak bunların işleyişini ve işbirliğini sağlar. Başkanın ana etki biçimi, herhangi bir durumu doğrudan yasal etkiye sahip olarak düzenleyebileceği kararnamedir. Başkan dış politikanın ana yönlerini belirler ve uluslararası anlaşmaları imzalayabilir. Rusya Silahlı Kuvvetleri Başkomutanıdır, Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanlığını atar ve görevden alır.
- Yasama olan icra yoluyla Federasyonu , iki hücreden oluşur grubu. Federasyon Konseyi Lordlar Kamarası ve temsilcisidir konuları Federasyonu . Devlet Duması tarafından kabul edilen tüm yasalar , onları iki hafta içinde değerlendirmekte serbest olan ve onay olarak sayılan Federasyon Konseyi'ne sunulmalıdır. Devlet Duma alt meclisi ve beş yıl süreyle parti listelerine göre seçilen 450 üyeden oluşur. Bir partinin meclise girebilmesi için seçimde oyların en az yüzde 7'sini alması gerekiyor. Devlet Dumasının temel görevi yasa çıkarmaktır.
- Yürütme gücü aittir Rusya Federasyonu hükümetinin kendi bakanlıklarının bazı meclise doğrudan başkana değil rapor rağmen,. Bu, hükümetin bileşiminin Devlet Duması'ndaki siyasi güç dengesini yansıtmak zorunda olmadığı anlamına gelir. Bu nedenle, genellikle siyasi bir hükümet değil, ekonomik ve mali konulardan ve idari görevlerden esas olarak sorumlu olan teknokratik bir kabinedir. Kabine her hafta halka açık olarak toplanır. Başkanın bir kabineye başkanlık etme hakkı vardır, ancak bunu her zaman kullanmaz. Rusya Başbakanı ayrıca Başbakan olarak bilinen, Başkan tarafından önerilmiştir ve Duma tarafından onaylanması gerekmektedir. Hükümet, parlamentonun görev süresi ile değil, cumhurbaşkanının görev süresi ile bağlıdır, çünkü yeni seçilen bir cumhurbaşkanı durumunda, hükümet yetkilerinden istifa eder. Devlet Duması, tüm milletvekillerinin çoğunluğu ile hükümete güvensizlik ifade edebilir veya hükümetin güvenoyu reddedebilir. Hükümetin bütçe egemenliği vardır ve tek tip bir mali, kredi ve para politikasını garanti eder. Diğer politika alanları ise kültür, bilim, eğitim, sağlık, sosyal güvenlik ve ekolojik politikadır.
- Yargının en yüksek anayasal koruma organı olan Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi (Bkz devlet organları ve vatandaşların uygulayabileceğiniz için Rusya Yasal History ). Anayasa mahkemesi genellikle vatandaş lehine karar verir.
Rus siyasi sistemi fiilen istikrarsız demokratik kurumlar ve otoriter uygulamaların bir karışımıdır.Bin yılın başlangıcından bu yana, bu sistemin açık bir “demokratikleşmesi” ve siyasi gücün cumhurbaşkanı ve yönetimi ile merkezileşmesi gözlemlenebilir. Başkan Putin döneminde (2000'den 2008'e ve yine 2012'den beri) devlet başkanının gücü “dikey bir güç” yaratılarak genişletildi: Rusya Devlet Başkanı, valileri 2005'ten Mayıs 2012'ye kadar önerdi - bölgesel parlamentolar onları yalnızca onaylayabilirdi . Rusya tarafından "egemen demokrasi" olarak adlandırılan bu varyant, Başkan Yeltsin altında siyasi bir denge oluşturan bölgelerin siyasi haklarını kısıtladı. Valiler sırayla (2002'den beri bölgesel parlamentolar yerine) Federasyon Konseyi temsilcilerini ve belediye başkanları gibi yerel temsilcileri atadı. Bölgelerin yetkileri kaldırıldıktan sonra, eleştirel gözlemciler gerçek bir federasyon yerine “vekil federasyon”dan söz ettiler. Aralık 2011'deki parlamento seçimleri sırasındaki protestoların ardından yasada yapılan bir değişikliği, Ekim 2012'den itibaren Rusya'da valiler için seçimlerin yeniden başlatılması izledi. Margareta Mommsen , “ Sonuç," diyor , “ sonuç, otoriter bir sistemle sonuçlandı. resmen devam eden demokratik kurumların özelliği. Bunlar sadece demokratik koşullarmış gibi davranıyor. Eleştirel gözlemcilerin 'simüle edilmiş bir demokrasi'den bahsetmeleri tesadüf değildir. ”Polis ve savcının soruşturmaları, etkili politikacıları etkiledikleri yerde bitiyor, hatta başlamıyor. In demokrasi endeksinde İngiliz dergisi Economist, Rusya incelenen 167 ülke arasında 124 sırada yer alıyor ve bir “olarak sınıflandırılır otoriter rejim (2020 itibariyle)”. 2007'de hala hibrit sistem olarak sınıflandırıldı. Bertelsmann Vakfı'nın dönüşüm endeksindeki sınıflandırma, Rusya'nın 2017'de (demokrasi açısından) Fildişi Sahili ve Gine arasındaki 129 ülke arasında 70. sırada yer aldığı bir şekilde daha az olumsuz .
Siyasi karar verme
Siyasi partiler
SBKP 1990'da anayasal liderlik rolünden vazgeçtiğinden beri, totaliter tek parti devletinden çok partili demokrasiye geçiş oldu . Monarşistlerden komünistlere kadar geniş bir siyasi yelpazeyi kapsayan yüzlerce siyasi gruplaşma, kıymık grup, hareket ve parti oluştu. Rus partileri oldukça zayıf ve nadiren istikrarlı bir kimliğe sahipler.
1995 yılında Rusya'da yapılan parlamento seçimlerinden bu yana, hükümet yeni ve ayrı bir meclis iktidarını destekledi. Bu idari, yukarıdan aşağıya “iktidar partileri” (партии власти, iktidar partisi, “başkanlık seçim birliği”), cumhurbaşkanına sadık bürokratlara dayanan gevşek geçici ittifaklardır.
Milenyumun başlangıcından bu yana, birkaç parti belirli seçmen gruplarını harekete geçirebilen sosyal ağlar olarak işlev gördü. 2008'den 2011'e kadar Rusya'da sadece yedi parti vardı. Aralık 2011'deki parlamento seçimleri için yapılan gösteriler sırasında , 500 veya daha fazla (önceden 40.000) üyeye sahip yeni partilerin kabul edilmesini sağlayan yeni bir parti yasası kabul edildi. AİHM'nin hükümetin kritik partisi olan Halkın Özgürlüğü'nün lehine karar vermesinin ardından Rus partilerinin sayısı 2012 sonunda 48'e yükseldi. Rusya'nın siyasetine şu anda tek bir parti, Birleşik Rusya hakim . Birleşik Rusya , 2001 yılında Birlik (Jedinstwo) ve Anavatan - Tüm Rusya (Otetschestvo - vsja Rossija) partilerinden doğdu ve bunlar da kısmen feshedilmiş olan Our House Russia partisinden (Putin'in selefi Boris Yeltsin'in partisi) alındı. Bu büyük partiye ek olarak, başka ve parçalanmış partiler de var . Bunlar Rusya Federasyonu Komünist Partisi'ni , Rusya Liberal Demokrat Parti ve Sosyal Demokrat Parti'yi Hemen Rusya . Ayrıca Duma'nın dışında Yabloko partisi , Rusya Vatanseverleri ve Hak Davası var .
Sivil toplum örgütleri
Yeni Başkan Vladimir Putin göreve gelene kadar, Rus STK'ları büyük ölçüde devlet etkisinden bağımsız olarak gelişebilmişlerdi. Devlet üzerindeki etkileri muhtemelen diğerinden daha büyüktü. Bu hızla değişmeli. Putin, Rus siyasi kamuoyunun daha önce özerk olarak hareket etmeyen, ancak farklı güç merkezleri tarafından kontrol edilen alanlarını derhal sistematik olarak teslim etmeye başladı. Bunu "güç dikeyleri" olarak adlandırdı ve "hukuk diktatörlüğü" inşa etti. Bu yaklaşımın arkasında, 1990'larda Rus devletinin çöküşün eşiğinde olduğu ve buna merkezi gücün zayıflığından kaynaklandığı inancı yatmaktadır.
STK'ları dahil etmeye yönelik ilk girişim, 2001 yılında Kremlin'de geniş bir vatandaş toplantısı girişimiydi. Bu toplantıda seçilen konular tartışıldı. Ancak hükümetin bakış açısına göre, yapıcı olmayan ve sadece kendilerini tabi kılmak istemeyen STK'lar dışlandı. Bu, STK'lar ve Rus hükümeti arasında bir tür "ateşkes" anlamına gelmelidir. Ancak 2002 yılının başlarında protestolara ve müzakerelere rağmen “ticari” ve “ticari olmayan” şirketlerin vergi denklemi kabul edildi. "Barış" nihayet Mikhail Khodorkovsky tutuklandığında bozuldu . “Açık Rusya” vakfı ile STK'ların projelerini büyük ölçüde finanse etmeye başlamış ve böylece Almanya'daki STK'ların uzun vadeli ve sürdürülebilir finansmanı için son umut olmuştur. İkinci kırılma, Rus siyasetinin başarısızlığı olarak görülen ve Rus hükümetinin algısında Batı tarafından finanse edilen STK'ların eseri olan Gürcistan'daki " Gül Devrimi " oldu. Bu, Ukrayna'daki iktidar değişikliği sırasında da şüphelenildi. Putin, 26 Mayıs 2004'te parlamentonun her iki meclisine yaptığı yıllık konuşmasında bunu şöyle ifade etti:
“Ülkemizde binlerce yapıcı sivil toplum kuruluşu var. Ama hiçbir şekilde, herkes kendilerini halkın gerçek çıkarlarını savunmaya yöneltmez. Bu kuruluşların bazıları için etkili yabancı vakıflardan fon almak, diğerleri için şüpheli gruplara ve ticari çıkarlara hizmet etmek bir öncelik haline geldi. Aynı zamanda, ülkenin ve vatandaşlarının karşılaştığı en acil sorunlarla ilgilenmiyorlar."
Sonuç olarak, hükümet ve STK'lar arasındaki ilişki, Putin'in ilk döneminde, piyasa ekonomisi sistemlerinin belirli bir derecede özgürlük gerektirdiği gerçeğinden dolayı kararsız kaldı. Hükümetin STK'larla taktiği, bu özgürlüğün siyasi ve toplumsal alana girmesine engel olmak istendiğinin ifadesidir.
STK'larla ilgili olarak, ikinci görev dönemi öncelikle, Rus hükümetine kapsamlı kontrol ve yaptırım araçları veren STK yasası ile karakterize edildi. Rosregistracija artık STK'ların faaliyetlerini izlemektedir. Rus toplumu gibi oldukça yozlaşmış bir toplumda, şikayette bulunmak yalnızca çok sınırlıdır ve şikayet ve temyiz organlarında, özellikle mahkemeler gibi devlet eylemlerine karşı yüksek idari çaba gerektirir. Kayıt yetkilileri, STK'lara karşı devlet eylemlerini en azından kısmen gizlemek için iş kanunu, vergi kanunu, iş sağlığı ve güvenliği veya yangından korunma hükümlerine giderek daha fazla güveniyor.
23 Mayıs 2015'te Başkan Putin, Rus makamlarının uluslararası STK'ları uyarı yapmadan kara listeye almasına izin veren bir yasayı imzaladı. Bu tür “istenmeyen kuruluşlar” ile temasa geçen herkes yüksek cezalarla tehdit ediyor. Kanun, medyanın ve sivil toplumun çalışmalarını kısıtlamaktadır. Bu yasanın uygulandığı davalardan biri de 2014 yılında Ukrayna'da hayatını kaybettiğine inanılan Rus askerlerinin cenazelerini haber yapan Yabloko siyasetçisi Lev Schlosberg'in görev süresinin geri alınması oldu .
Politik kültür
İnsan hakları
2001 yılından bu yana basın özgürlüğüne getirilen kısıtlamalar, uluslararası sivil haklar örgütleri ve Federal Almanya Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı tarafından eleştirildi. Devletin televizyon alanındaki etkisi tamdır, ülke çapında yayın yapan tüm TV istasyonları ya doğrudan devlete aittir ya da devlet kontrolü altındadır. Radyo sektöründe de durum benzer. Resmi olarak devlet sansürü yoktur - mülkiyet yapısı, sansürün insanların kafasında olduğu anlamına gelir. İnsan Hakları Konseyi'nin Ekim 2017'de yaptığı toplantıda altı oydan üçü, devlet medyasının propagandası nedeniyle almak zorunda kaldı ve toplumda şikayet edilen nefreti körükledi . Öldürme oranı Rusya'da (1995) 30,5 öldürür ve 100.000 kişiye düşen (2017 yılında) 9.2 öldürür arasında 1990 ve 2017 arasında keskin dalgalanma. Devlet vatandaşları korumuyor, 2017'de Novaya Gazeta ve mülteci Julija Latynina'dan şikayet etti . Ayrıca, Rusya'da aile içi şiddet sosyal bir sorundur. Rusya'daki tüm şiddet suçlarının yüzde 40'ı kendi dört duvar arasında, aile içinde işleniyor. Bu şiddet özellikle kadınlara yöneliktir . İçişleri Bakanlığı'na göre, Rusya'da her yıl 12.000 ila 14.000 kadın ölüyor.
Muhalefet üyelerine tekrarlanan saldırılar veya mülklerine yönelik kundaklama saldırıları var. Muhalif eylemcilerin adres bilgilerini içeren listeler internette defalarca dolaştı. Polis ve savcının soruşturmaları orada bitiyor ya da etkili politikacıları etkilediği yerde başlamadı bile. 2015'ten beri el yapımı bir protesto posteriyle sokağa çıkan herkes beş yıla kadar hapis cezasıyla karşı karşıya. Rusya'da 2013 yılında, yalnızca insan hakları örgütü Memorial ve siyasi mahkumların görüşleri de dahil olmak üzere, "ağır esir kampında" 600.000 kişinin olduğu tahmin ediliyor . 2019 baharında, kötüye kullanma potansiyeli uzun süredir bilinen ve gazeteci Ivan Golunov'u çevreleyen skandal aracılığıyla uluslararası olarak tanınan uyuşturucularla ilgili 228.2. Bölüm temelinde yaklaşık 140.000 mahkum gözaltına alındı . Federal Hapishane Servisi'ne (FSIN) göre, Ağustos 2020'de Rus ceza ve mahkeme öncesi gözaltı merkezlerindeki hükümlü, şüpheli ve sanık sayısı ilk kez 500.000'in altına düştü. FSIN'e göre bunun nedeni, alternatif tutukluluk dışı cezaların kullanılması ve cezaevi sisteminin genel olarak serbestleştirilmesidir.
Aralık 2015'te Putin, Rusya Anayasa Mahkemesi'nin hükümetin talebi üzerine uluslararası mahkemelerin kararlarını geçersiz kılmasına izin veren ve öncelikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (AİHM) kararlarıyla ilgili olabilecek bir yasayı imzaladı . Kültür sektörü için de “maddi olmayan bir sansür” tanımlandı.
Rusya'da eşcinsellik büyük ölçüde tabu. Yasal düzenlemeler eleştirmenler ihlali olarak bkz "eşcinsel propagandası" yasağını içerir Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi , toplanma özgürlüğü ve ifade özgürlüğü .
Dini azınlıkların özgürlükleri, aşırıcılıkla mücadele bahanesiyle ciddi şekilde kısıtlanmaktadır. 2016 yılında, kayıtlı olmayan dini grupların üyelerinin başkalarıyla dini inançları hakkında konuşması yasaklandı. Mart 2017'de Rusya Adalet Bakanlığı, Nisan 2017'de uygulamaya konan Yehova'nın Şahidi dini cemaatinin ve tüm faaliyetlerinin yasaklanmasını talep etti.
Kırım'daki insan hakları durumu, Rusya'nın işgalinden bu yana önemli ölçüde kötüleşti. Bir UNHCHR raporuna göre , keyfi tutuklamalar ve işkence tekrar tekrar yaşanıyor ve yargısız infazlar da belgeleniyor. İnsan hakları durumu , Kafkasya'da, özellikle Çeçenya'da yıllardır en patlayıcı olmuştur. Medeni hakların gözden geçirilmesi , ör. B. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ihlallerinde , Rusya Yüksek Mahkemesi önünde yer alır .
yolsuzluk
In Endeksi Yolsuzluk Algı ait Uluslararası Şeffaflık Rusya 2017er dünya sıralamasında olası 100 puan üzerinden 29 olarak gerçekleşti 180 ülke arasında ve tüm Avrupa ülkelerinin son sırada 135 sırada yer aldı. 2016 yılında, Başkan Putin kişisel olarak kontrol yetkilileri için bir "kontrol molası" emretti. İddia edilen güvenlik kontrolleri neredeyse hiç güvenlik için değil, daha büyük ölçüde zenginleştirme için kullanılmıştı. Jens Siegert , yolsuzluk zincirlerini kırmanın pek mümkün olmadığını, çünkü temiz görevlilerin herhangi bir paradan vazgeçemediklerini ve bu nedenle görevden alınmaya zorlandıklarını veya dürüst yetkililer tarafından transfer ücretleri nedeniyle pozisyonlara bile erişilemediğini yazıyor. Devlet gücüne yakınlık parayı ve ayrıcalıkları mümkün kılıyor: Jelena Tschischowa Kremlin'de sadece gündelik yozlaşmayı değil, iktidara yakınlık ile kapsamının nasıl arttığını da anlatıyor ve ortak noktaları şöyle sıralıyor: "Otoriter bir ülkede," arkadaş "bir Anahtar Kelimedir."
Finans politikası
para birimi
Rus para birimi Rus rublesidir ( Рубль ; kısaltması RUB ) 100 kopek ( Копейка ). Bir euro şu anda 87.08 rubleye eşittir. 1990'lardaki güçlü enflasyondan sonra, 1998'de 1.000 eski rublenin (RUR) her birinin bir yeni ruble (RUB) ile değiştirildiği bir para reformu gerçekleştirildi. O zamandan 2008'e kadar, ruble ABD doları ve euro karşısında esasen istikrarlıydı; 2006'da enflasyon yüzde 8,2 idi. Şimdiye kadar, kur politikasını Rus merkez bankası ağırlıklı olan bu katkıda bulunmuştur. Rublenin hızla değer kazanmasını ve Rus üreticilerin fiyat rekabet gücünün bozulmasını önlemek için döviz piyasasına müdahale etti . Bu satın döviz ruble karşısında büyük cari fazlaları ile Rusya akar, . Dolaşımdaki ruble para miktarı keskin bir şekilde arttı. Enflasyon potansiyeli arttı. Sırasında uluslararası ekonomik kriz , ruble 2008 yılının ikinci yarısında euro karşısında değeri yaklaşık yüzde 20'sini kaybetti. Yana ilhak arasında Kırım 2014, ruble euro, ABD doları veya karşı değerinin yarısından fazlasını kaybetti renminbi .
Günlük hayatta rublenin yanı sıra ABD doları ve euro da kullanılıyor. Ocak 2007'ye kadar, fiyatlar da genellikle her biri bir ABD dolarına karşılık gelen hesap birimleri olarak verildi . Rusya'da üçüncü para birimi kullanımına izin verilmediği için ödemeler ruble olarak yapıldı. Ancak, bu uygulama Ocak 2007'den beri yasaklanmıştır. Sık sık banka iflasları ve mali krizler nedeniyle, birçok Rus tasarruflarını euro ve dolar banknotları veya gayrimenkul olarak nakit olarak yatırmaya başladı.
Devlet bütçesi
2016 yılında devlet bütçesi , 236,6 milyar dolar eşdeğeri harcamadan oluşurken, 186.5 milyar dolar eşdeğeri gelirle dengelendi. Bu, ülkeyi GSYİH'nın yüzde 3,9'u kadar bir bütçe açığıyla bıraktı . Duma'nın sonuçlanması ve 2012 ortasından itibaren cumhurbaşkanlığı seçimleri, altyapı, ekonomi ve ulusal savunma yararına kapsamlı modernizasyon harcamalarına yol açacaktır. Sosyal harcamalarda daha fazla artış da açıklandı. Sonuç olarak, düşük borç oranı nedeniyle bir sorun olmayan harcamalar artmaya devam edecek. Ulusal borç 2016 yılında GSYİH'nın 17.0 oranında idi.
2006 yılında kamu harcamalarının GSYİH içindeki payı aşağıdaki gibidir:
Dış politika
Dış politika durumu
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Rusya, dünyada ama özellikle yakın çevresinde etkisini pekiştirmeye çalışıyor. Burada Rusya, büyük güçlerin ulusal çıkarlarını kendi sorumlulukları altında temsil ettiği çok kutuplu bir dünya düzeni fikrinin peşinden gidiyor. Dahil - Rusya askeri karaktere sahip ve tüm çözülmesi de kısmen veya sadece bunların çoğu bölgesel çatışmaların, bir dizi katılır Çeçen savaşları (1994-2009), savaştan için Abhazya ve Güney Osetya ( Gürcistan savaşı ), çatışma Transdinyester'de ve nihayet Ukrayna'da savaş ve Kırım'ın işgali .
Dış politika anlayışında Rusya, kendisini bağımsız olarak ulusal çıkarlar peşinde koşan büyük bir güç olarak görmektedir. Büyük güç iddiası, öncelikle Rusya'nın emperyal mirasından ve ikinci olarak da önemli nükleer silah cephaneliğinden kaynaklanmaktadır . Rusya da askeri silahlı kuvvetleri (şu anda yaklaşık 1.000.000 askerin çeşitli eski Sovyet cumhuriyetlerinde ve askeri üsler yoluyla nüfuzunu üretir Suriye ( Tartus deniz üssü )), silah ihracatı ile tam üyelik veto hakkı içinde BM Güvenlik Konseyi ve olma pozisyonuna önemli bir enerji tedarikçisidir. Buna ek olarak, kişinin kendi standartlarını karşılamasında büyük zorluklar vardır. Bu, özellikle ekonomik zayıflıktan kaynaklanmaktadır. Ayrıca Sovyetler Birliği'nin aksine artık çekici bir yönetim ve kültür sistemine sahip değil. Askeri gücü siyasi etkiye dönüştürme yeteneği, Rusya'nın yakın çevresiyle sınırlıdır. Abhazya ve Güney Osetya'nın diğer BDT devletleri tarafından tanınmamasının gösterdiği gibi, Rusya'nın güvenilir müttefikleri yoktur .
Moskova'daki siyasi liderlik , BM Güvenlik Konseyi'nin ayrıcalığı için bastırıyor . Bunun bir örneği, NATO'nun yalnızca BM Güvenlik Konseyi'nin rızasıyla hareket etmesi talebidir . Rus liderliğinin kendisi, Gürcü savaşındaki davranışlarından da anlaşılacağı gibi, tek taraflı hareket etme hakkı konusunda ısrar ediyor. Rusya, amacına yaklaşmak için ABD'ye karşı kutuplar arıyor . Özellikle Asya giderek daha önemli hale geliyor. BRICS dış politika konseptinde stratejik ortaklar olarak görülüyor. Rusya ve Hindistan geleneksel olarak iyi ilişkileri sürdürürken ve daha da genişletirken, eski gerilimlerin çözülmesi sayesinde Rus-Çin ilişkisi istikrarlı bir şekilde gelişti. Batı'nın küresel egemenliğine karşı koyma ortak hedefinin yanı sıra, ekonomik ve silahlanma projeleri ile Rus hammadde teslimatları işbirliğinin ana odak noktasıdır.
ilişkiler
üyelikler
Rusya, BM Güvenlik Konseyi'nin , tüm BM alt kuruluşlarının, AGİT'in ve Avrupa Konseyi'nin daimi üyesidir ve ayrıca EBRD , IMF ve Dünya Bankası üyesidir . At Mayıs 1998 yılında G8 zirvesi , Rusya resmen sonra ne kabul edildi Yediler Grubu ( G7 ); bu G8 oldu . Mart 2014'te bu yedi , Ukrayna'daki savaş nedeniyle Rusya'yı G8'den çıkardı.
Putin döneminde iki güvenlik örgütü özel bir ağırlık kazandı - Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü (CSTO) ve Şanghay İşbirliği Örgütü (SCO):
- Kolektif Güvenlik Anlaşması organizasyonu bir saldırı (Antlaşması'nın Madde 4) durumunda güvenlik ve savunma konularında daha yakın işbirliği, yanı sıra ortak savunmada amaçları. Başlangıçta BDT'nin bir güvenlik politikası kurumu olan CSTO, 2002 yılında Orta Asya'ya odaklanan bağımsız bir güvenlik politikası organizasyonuna yükseltildi. Rusya'nın yanı sıra üye ülkeler: Beyaz Rusya, Ermenistan , Kazakistan , Kırgızistan ve Tacikistan . 2009 yılında Rusya'nın inisiyatifiyle, CSTO çerçevesinde kriz durumlarında görevlendirilebilecek hızlı bir tepki kuvveti oluşturuldu.
- Çin'in de üyesi olduğu Şanghay İşbirliği Örgütü'nün temel amacı , üye ülkeler arasında karşılıklı güveni ve iyi komşuluk ilişkilerini güçlendirmektir . Rusya ve Çin'in Orta Asya'daki güvenlik çıkarlarını dengelemeye ek olarak, bölgede ortak güvenlik çıkarlarının uygulanmasına da hizmet etmelidir. Rusya ve Çin'in asıl amacı, güvenlik işbirliği yoluyla ABD'yi bölgenin dışında tutmaktı.
"Yakın Yurtdışı" ile İlişki
Sovyetler Birliği'nin dağılması "olarak ilk Rusya'nın bakış açısından genellikle ile ilişkisinin tüm görevin Rusya'yı koymak yakın yurtdışında (ближнее зарубежье) belirlenen" halefi cumhuriyetleri yeniden tasarlamak. Sovyet döneminden miras kalan tek tek cumhuriyetler arasındaki ekonomik ilişkiler, yeni bir yasal işbirliği ve entegrasyon biçimini gerektiriyordu. Aynı zamanda, şu anda Rusya Federasyonu'nun dışında olan Rusya için stratejik öneme sahip çok sayıda nesne vardı. Bunlar, diğerleri arasında dahil. Baykonur uzay limanı , Azerbaycan ve Belarus ve deniz üssü stratejik askeri tesisler Karadeniz Filosu içinde Sivastopol .
Sovyetler Birliği'nin halefi örgütü , başlangıçta 15 eski Sovyet cumhuriyetinden 12'sinin katıldığı Bağımsız Devletler Topluluğu (BDT) idi. Ancak, oldukça gevşek olan bu konfederasyon bugün önemini büyük ölçüde yitirmiştir. Rusya, Boris Yeltsin'in Aljaksandr Lukashenka ( 1994'ten beri Belarus cumhurbaşkanı ) ile anlaştığı Rusya-Belarus Birliği'nde Belarus ile güçlerini birleştirdi . Ancak siyaset bilimcilerine göre, gelişimleri, Lukashenka'nın gelecekteki bir sendika devletinde Yeltsin'in halefi olma konusundaki kişisel tutkularıyla güçlü bir şekilde ilişkiliydi. Vladimir Putin, 1999'da Yeltsin'den sonra Rusya Devlet Başkanı olduğunda, Belarus ile ilişkiler soğudu ve Putin, Rusya Federasyonu'na katılmayı teklif etti. Daha fazla entegrasyon 2011 yılına kadar çok yavaştı ve ortak para birimi gibi birçok proje uygulanmadı. Aksine, ilişkiler enerji çatışmalarının gölgesinde kaldı. Ancak 2011 yılında Belarus, 2000 yılından bu yana Avrasya Ekonomik Topluluğu'nun bir parçası olarak planlamakta olan Rusya ve Kazakistan ile ortak gümrük birliğine katıldı . Bu topluluğun diğer hedefleri arasında ortak bir ekonomik alan ve Sovyet sonrası alanda diğer devletlere açık bir siyasi birlik oluşturulması yer alıyor .
Ukrayna ile ilişkiler
Rusya'nın Ukrayna ile ikircikli bir ilişkisi var . Özellikle enerji konusunda yakın tarihi ve kültürel bağları ve süregelen karşılıklı bağımlılık rağmen, görüş (Bkz tarihsel farklılıklar Holodomor ) ve Ukrayna'nın ilan batı ders ilişkisi üzerinde ağır baskı kurmuştur. Özellikle Batı yönelimli Ukrayna hükümetleri, örneğin 2004'te Ukrayna'da yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra , Rusya-Ukrayna doğalgaz anlaşmazlığının patlak vermesi gibi , Rusya tarafından defalarca baskı altına alındı . Göstericilerin Ukrayna için batı yönelimi lehine konuştukları Rusya dostu politikacı Viktor Yanukoviç ve Euromaidan'ın görevden alınmasının ardından, Rusya Kırım'ı ilhak etti ve 2014'ten bu yana sözde ayrılıkçıların savaştığı Ukrayna'da bir savaş başlattı . Donbass'ın özerkliği. Bunlar Rusya tarafından kişisel ve askeri olarak desteklendi. Rusya'nın bir askeri saldırı olasılığı, 2009'da Ukrayna medyasında zaten açıkça tartışılmıştı.
Bu çatışmada MH17 uçuşu düşürüldü .
Avrupa Birliği ile İlişki
2014 yılında Kırım'ın ilhakına tepki olarak Avrupa Birliği Rusya'ya yaptırımlar uyguladı . Bu, esas olarak Rus petrol ve gaz endüstrisi için belirli ekipmanlarla ilgilidir ve çeşitli Rus finans kurumları için finansal piyasaya erişim daha zor hale getirilmiştir. Bu yaptırımların çözümü altı ay ile sınırlıdır (son kez Ocak 2019'a kadar) ve Avrupa Birliği Konseyi'nin oybirliğini gerektirir .
Alman-Rus ilişkileri
Almanlar, Rusya'nın yakın temas kurduğu ilk “Batı” Avrupalılardı. 13. yüzyılın ortalarından beri, Peterhof içinde Novgorod var bir ticaret sonrası olarak Hansa Birliği'nin . Askeri çatışmalar vardı Brothers Kılıç içinde Livonia 12. yüzyıldan beri . Almanlar ve Ruslar arasındaki kültürel ilişkiler, Büyük Peter döneminde özellikle yakındı. Rus Almanları , örneğin İmparatoriçe Katharina II, Amiral Adam Johann von Krusenstern , askeri mühendis Kont Eduard Ivanovich Totleben , müzisyen Svyatoslaw Teofilowitsch Richter ve diğerleri gibi Rus kültürünün gelişimine büyük katkıda bulundu . Almanya'nın tarihsel katkısı bu nedenle Rusya'da bugüne kadar tanınıyor ve değer veriliyor. Siyasi olarak da Almanya ve Rusya, 19. yüzyılın sonuna kadar uzun ittifak geleneklerine baktılar. Özellikle Prusya Krallığı, 1763'teki Yedi Yıl Savaşı'nın sonundan , Alman İmparatorluğu'nun 1871'de kurulmasına kadar Rus İmparatorluğu'na sıkı sıkıya bağlıydı, çünkü tarihinde iki kez - 1762'de Rusya tarafından neredeyse tamamen yok edilmekten kurtulmuştu. Çar Peters taraf değiştirdiğinde III. Yedi Yıl Savaşı ve 1807 yılında şefaati ile Çar I. Aleksandr ile Napolyon içinde Tilsit Barışı . Kurtuluş Savaşları sırasında Ruslar ve Almanlar Fransız yönetimine karşı birlikte savaştılar. Rus askerleri Almanya'nın kurtuluşunda etkili oldular. 18. yüzyılın ilk yarısında zaten var olan "Üç Kara Kartal İttifakı" - Rusya, Avusturya ve Prusya - Viyana Kongresi'nden sonra Kutsal İttifak olarak devam etti . 20. yüzyıldaki ciddi silahlı çatışmaların bugün hala yansımaları var. Yeniden birleşmiş Almanya ile Rusya Federasyonu arasındaki ilişkilerin yasal temeli, 12 Eylül 1990 tarihli Almanya'ya İlişkin Nihai Düzenlemeler Hakkında Antlaşma, 9 Kasım 1990 tarihli İyi Komşuluk, Ortaklık ve İşbirliği Antlaşması ve Birleşik Devletler Ortak Bildirisi'dir. 21 Kasım 1991'de Rusya Sosyalist Federatif Sovyet Cumhuriyeti Başkanı ve Federal Almanya Cumhuriyeti Federal Şansölyesi. Öte yandan Almanya, Rusya'nın Avrupa Yapılarına daha fazla entegrasyonu için bir katalizör ve motor olduğunu hissetti ve Rusya'daki kredileri ve yatırımları teşvik etti. Gerhard Schröder'in başbakanlığından ve Rusya'da Vladimir Putin yönetimindeki ekonomik patlamadan, Alman-Rus ilişkileri özellikle ekonomik alanda ve aynı zamanda siyasi diyalogda yoğunlaştı. 1998'den itibaren her iki hükümetin de katılımıyla ikili hükümet istişareleri her yıl en üst düzeyde gerçekleşti.
Bu arada, Rusya'da, 1350'den fazla Rus-Alman ortak girişimi de dahil olmak üzere, Alman katılımıyla 6000'den fazla şirket vardı .
Almanya ve Rusya arasında yakın bir kültür ve eğitim alışverişi gelişti. 2003 yılında, ortak dilin karşılıklı olarak öğrenilmesini teşvik etmek için bir hükümet anlaşması imzalandı. Yaklaşık 12.000 genç Rus vatandaşı Alman üniversitelerinde okudu. Nisan 2005'te eğitim, araştırma ve yenilik alanında stratejik bir ortaklık için ortak bir deklarasyon imzalandı. 2006'dan itibaren Hamburg ve Moskova'da ikili okul ve gençlik değişimleri için koordinasyon ofisleri vardı. Goethe Institut Novosibirsk, bahar 2009 yılından bu yana, Moskova, St. Petersburg, Rusya'da birçok yerde, bulunur ve. Çok sayıda başka Alman kültür aracısı da Rusya'da temsil edilmektedir.
2014 yılında, Federal Dışişleri Bakanı Frank-Walter Steinmeier , 2008 yılında önerilen bir modernizasyon ortaklığının, formüle edilen gereksinimler nedeniyle Rus tarafı tarafından reddedildiğini açıkça belirtti.
Eğilim artıyor olsa da, 2011'de Almanların sadece üçte biri, güçlü ekonomik bağlara ve sivil toplumlar arasındaki önemli alışverişlere rağmen ortak ülke olarak Rusya'ya güvendi. Bu, Rusya'nın algılanması üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olan medyanın rolüne kadar takip edilebilir (bkz . Almanya'da Rusya haberleri ). Vladimir Putin göreve gelene kadar Alman medyasında “fakir” ve “öngörülemeyen” bir Rusya imajı hüküm sürdü. Milenyumun ardından ekonomik istikrar ve petrol rezervlerinden elde edilen yüksek gelir nedeniyle bu tablo giderek ortadan kalktı. Yerine Putin'in enerji imparatorluğu ve ona bağımlılık korkusu geldi. Rusya'daki siyasi durumun raporlanması, medyanın durgunluğu ve küçülmesi nedeniyle bazen yeterince farklılaştırılmamış olarak algılandı; Başkan Medvedev, bazıları tarafından "liberal", diğerleri tarafından devrilmek üzere olan bir ülkenin başkanı olarak görülüyordu.
Rusya-Almanya ilişkilerinin soğuması, Federal Meclis'in Rusya'nın iç politikasını eleştiren bir kararı kabul ettiği 2012 sonbaharında başladı. Putin hükümeti, Mayıs 2012'den beri "ulusal vatansever ve Batı karşıtı bir politika" izliyor.
Şubat 2014'te Rusya , Ukrayna'daki Euromaidan'daki Alman rolünü eleştirdi . Ukrayna ve Kırım krizleri sırasında, Rus gizli servislerinin, Facebook gibi sosyal ağlara ve Alman çevrimiçi medyası (örneğin Deutsche) dahil olmak üzere batı yorum alanlarına hedefli sızma yoluyla yurtdışında kamuoyu kazanmaya çalıştığı ortaya çıktı . Welle ve Süddeutsche Zeitung etkilenir ) Rusya lehine manipüle edin. As Süddeutsche raporları, ödenen yüzlerce manipulators bu amaçla kullanılmaktadır .
2014 yılında Kırım'ın ilhakının hemen ardından Avrupa Birliği'nde Rusya'ya ekonomik yaptırımlar uygulandı. Sonuç olarak, Alman-Rus ticareti aylar içinde yaklaşık üçte bir oranında çöktü. Yaptırımlar 2017 yazında tekrar sıkılaştırıldı.
In Şubat 2020 attı Alman dışişleri bakanı Heiko Maas karşısında Rus hükümetinin Rus askeri harekat bağlamında Suriye iç savaşı , önce uluslararası insancıl hukuk kırık ve savaş suçları içinde İdlip ait yatırımda bulundu.
Suriye iç savaşındaki rolü
Suriye çatışma Rus hükümetinin merkezi bir rol oynadığı birkaç uluslararası çatışmaların biridir. BM Güvenlik Konseyi çerçevesinde Esad hükümetine herhangi bir uluslararası baskı uygulama girişimini kabul etmeyi reddetmesi, Rus hükümetine Batılı ve bölgesel aktörlerden sert eleştiriler getirdi ve Rusya'nın Arap dünyasındaki itibarını zedeledi. Rusya, başından beri, hükümet ile muhalefet arasındaki mücadelenin ancak Suriye içinde çözülebileceği konusunda net bir duruş sergiledi. Birincisi, bu, iki taraf arasında açık uçlu müzakereler yoluyla gerçekleştirilebilir ve ikincisi, ister isyancılara silah teslimi yoluyla isterse askeri müdahale yoluyla olsun, dış müdahale olmaksızın yapılmalıdır. Buna göre Rusya, BM Güvenlik Konseyi'nde sadece yaptırım öngören (Ekim 2011, Temmuz 2012) karar taslaklarını engellemekle kalmadı, aynı zamanda rejim karşıtlarını da kınamadan sadece Suriye hükümetinin güç kullanımını kınayan karar tasarılarını engelledi. ve şiddete başvurmama çağrısı (Şubat 2012).
Rus liderliği tarafsız bir duruş sergiliyormuş gibi yapıyor. Birkaç kez, Başkan Putin, Dışişleri Bakanı Lavrov ve Başbakan Medvedev, ülkelerinin - Batılı devletlerin veya Körfez monarşilerinin aksine - tek taraflı olarak taraf tutmadığını vurguladı.
Bununla birlikte, Rus hükümeti Esad hükümetini çeşitli şekillerde desteklemektedir. Birincisi, Suriye liderliğinin meşrulaştırma stratejisi uluslararası sahnede destekleniyor. Muhalefeti öncelikle bir grup “fanatik”, İslamcı veya terörist olarak tasvir ederek, şiddetin patlak vermesinin suçu örtük olarak onlara yükleniyor. İkincisi, Rusya hava savunma sistemleri (Buk-M2 [NATO kodu: SA-17 Grizzly ] ve Panzir-S1 [NATO kodu: SA-22 Greyhound ]) ve helikopterler de dahil olmak üzere Suriye hükümetine silah sağlamaya devam ediyor . Rusya, ihracata uluslararası hukuk kapsamında izin verildiğine dikkat çekiyor. Sonuçta, Rusya ve Çin'in reddetmesi nedeniyle, BM Güvenlik Konseyi şu ana kadar bir silah ambargosu uygulayamadı. Güvenilir bir ihracatçı olarak - dolayısıyla Rus gerekçesi - Rus hükümeti bu nedenle mevcut sözleşmeleri yerine getirmekle yükümlüdür. Temmuz 2012'de Askeri-Teknik İşbirliği Federal Servisi'nden Vyacheslav Dzirkaln, "Yeni teslimatların" askıya alındığını söyledi. Üçüncü olarak, Rus hükümeti Suriye hükümeti için banknot basarak Esad hükümetine de yardım ediyor.
Rusya'nın Suriye politikasının güdüleri maddi çıkarların ötesine geçiyor. Bunlar, uluslararası düzen ve bölgesel güç dengesi ile ilgili temel sorunlarla ilgili olmakla birlikte, aynı zamanda Rusya'nın kendisine özgü güvenlik riskleriyle de ilgilidir. - "R2P") ele alınmalıdır. Uluslararası düzenin şekillenmesine ilişkin birbiriyle çelişen görüşler ve Rusya'nın bu düzende söz sahibi olma iddiasıyla ilgili. Rus hükümeti, prensipte "R2P"yi reddetmemekte, ancak dışarıdan "rejim değişikliği" hedefi olmaksızın dar sınırlarla sınırlandırılmasını istemektedir. Bunun arkasında devlet egemenliğinin geleneksel bir yorumu vardır. Bunun da bir iç siyasi gerekçesi var. Ne de olsa, Moskova'daki otoriter liderlik için müdahale etmeme şartının zayıflaması, iktidarı korumak için de tehlikeli bir senaryoyu temsil ediyor.
Sonra zehirli gaz Ghouta saldırı ve askeri grev ABD hükümetinin tehdidi, Rusya, ABD ve Suriye hükümetleri arasında arabuluculuk başardı. 14 Eylül 2013'te, Suriye hükümetinin öncelikle bir hafta içinde tüm zehirli gaz cephaneliğini ifşa etmesi ve BM müfettişlerine depolama alanlarına sınırsız erişim izni vermesi gerektiği konusunda anlaşmaya varıldı. BM müfettişleri Kasım ayı ortasında çalışmaya başlayacak. Kimyasal silahlar Suriye dışında imha edilecek. 16 Eylül'de Rusya, anlaşmanın yerine getirilmemesi durumunda Suriye hükümetini tehdit eden bir BM kararına bir kez daha karşı çıktı.
Öte yandan, Rusya çatışmada neredeyse hiç insani yardım sağlamıyor; 2015 yılında hükümet, savaştan komşu ülkelere kaçan yaklaşık 4 milyon Suriyelinin bakımı için BM yardım programına şimdiye kadar 300.000 ABD doları tutarında bir miktar sağladı. yardım çabalarının toplam tahmini maliyetinin %0.02'sini karşılayan ülkeler. Rusya'da, çoğu yasadışı olan 8.000 ila 12.000 Suriyeli mülteci olduğu tahmin ediliyor. 2015 yılında tek bir Suriyeli bile Rusya'da resmi olarak mülteci olarak tanınmadı ve 482 sığınmacıya müsamaha gösterildi.
Suriye İnsan Hakları Gözlemevi'ne göre, Eylül 2019'un sonuna kadar Rus askeri operasyonu sonucunda yaklaşık 19.000 kişi (yaklaşık 8.300 sivil dahil) öldü. Özellikle İdlib vilayetinde Rus ve Suriye silahlı kuvvetlerinin saldırıları yüz binlerce insanı kaçmaya zorladı. Saldırı ayrıca yerel altyapıya büyük zarar verdi. Uluslararası Af Örgütü tarafından hazırlanan bir rapora göre , Mayıs 2019 ile Şubat 2020 arasında Rusya ve Suriye silahlı kuvvetleri tarafından Suriye'deki hastane ve okullara en az 18 saldırı düzenlendi. Sonuç olarak, beş klinik kapatmak zorunda kaldı. Temmuz 2020'de Rus hükümeti , BM'nin Suriye'ye tıbbi malzeme ve gıda yardımlarının büyük bir bölümünün devam etmesini BM Güvenlik Konseyi'nde veto ederek engelledi , böylece BM'nin Suriye'ye yönelik yardım programı sınırlı bir ölçüde devam ettirildi. .
Savunma politikası
askeri doktrin
31 Aralık 2015'te Başkan Putin'in imzasıyla Ukas 683 ve onunla birlikte ABD ve müttefikleri NATO ve AB'yi ilk kez Rusya ve komşuları için tehdit olarak adlandıran yeni bir askeri doktrin yürürlüğe girdi. Mart 2018'de, Başkan Putin konuşmasının üçte birini sözde yenilmez nükleer silahları sunma konusunda ulusa adadı.
askeri
Rus devleti, 1949'da Sovyetler Birliği olarak elde edilen nükleer güç statüsüne sahiptir ve 6.500 ünite ile dünyanın en büyük nükleer savaş başlığı cephaneliğine sahiptir ve 6.185 ile Amerika Birleşik Devletleri'nin önünde (2019 itibariyle).
Rusya'da 18 yaşından maksimum 27 yaşına kadar olan erkekler için genel zorunlu askerlik vardır . 2007 yılında 24 aydan 18 aya, 2008 yılında ise 12 aya indirilmiştir. Askere alınan askerler daha önce Çeçenya gibi kriz bölgelerinde de konuşlandırıldıkları ve genç askerlerin Dedovshchina bağlamında üstleri tarafından kötü muamele görmesi nadir görülen bir durum olmadığı için, nüfusta, özellikle de askere alınanların anneleri tarafından sürekli olarak askere alma eleştirisi var.
2001 yılında silahlı kuvvetlerin gücü, 321.000 kara kuvvetleri, 171.500 donanma, 184.600 hava kuvvetleri ve 149.600 nükleer kuvvet dahil olmak üzere 1.183.000 kişiydi. 40.000 BDT ülkelerinde barış gücü olarak görev yapıyor ve 316.900'ü "diğer askeri personel" olarak listeleniyor.
2018'de Rusya ordusuna 61,4 milyar dolar harcadı. Uluslararası bir karşılaştırmada 649 milyar dolar ile Amerika Birleşik Devletleri'nin gerisinde, 250 milyar dolar ile Çin Halk Cumhuriyeti, 67,6 milyar dolar ile Suudi Arabistan , 66,5 milyar dolar ile Hindistan ve 63,8 milyar dolar ile Fransa 6'ncı sırada yer alıyor. tarafından Birleşik Krallık ve Almanya'da . Rusya'nın 2000 yılından bu yana büyük ölçüde artan silahlanma harcamaları, 2004 ile 2014 yılları arasında ikiye katlandı ve 2014'ten itibaren toplam hükümet harcamalarının yaklaşık beşte birini oluşturması gerekiyor. 2016 için, daha sonra bir düşüş olduğu varsayılarak, hükümet harcamalarının neredeyse yüzde 25'lik bir payı bekleniyordu. Rus ordusunu modern savaşın gereklerine ve ülkenin mali olanaklarına uyarlamak için temel reform girişimleri yapılıyor. Bu askeri reformun unsurları şunlardı: konvansiyonel silahların stratejik nükleer silahlara göre önceliği, ordunun personel sayısının 835.000 askere indirilmesi, profesyonel orduya kademeli geçiş, komuta yapılarının basitleştirilmesi ve savunma bütçesinin yarısı, yarısı için olmak üzere. silahlı kuvvetlerin bakımı ve yarısı araştırma, geliştirme ve silah endüstrisinin desteklenmesi ile yeni silahların satın alınması için harcanacak. Plan, 2020 yılına kadar ordunun modernizasyonu ve silahların ve askeri teknolojinin onarımı için toplam yaklaşık 400 milyar avro sağlamaktı [eski] . 2015 yılında nükleer kuvvetler için yeni füzeler duyuruldu. "Konumlu" nükleer savaş başlığı sayısı 2013'te 1400'den 2016'da 1796'ya yükseldi. Paradoksal olarak, konuşlandırılan savaş başlığı sayısı 2011'de New START anlaşmasının yürürlüğe girdiğinden daha fazla (ancak yeniden düşmesi muhtemel). süzülüyor denizaltılar. .
Özel Kuvvetler
Rusya'da İçişleri Bakanlığı'na ( MWD ) bağlı bir dizi özel birim ( SpezNas ) bulunmaktadır . MWD'nin silahlı kuvvetleri, 2007'de toplam 170.000 erkekten oluşuyordu. Bir ordu generali olan başkomutanınız aynı zamanda içişleri bakan yardımcısıdır. 2007'de İç Birlikler beş tümen ( ODON ), on tugay ( OBRON ) ve bir dizi bağımsız birime ayrıldı . Zırhlı personel taşıyıcıları ve kendi topları ile donatılmıştır. MWD ayrıca Mart 2011'e kadar milis olarak adlandırılan düzenli polis kuvvetleri olan Polizija'ya (полиция) bağlıdır . Bunlar örn. B. Devlet yollarının denetiminden sorumludur. Özel polis birimi etrafında 20,000 erkekler de vardır OMON acil, büyük ölçekli durumlara ve nükleer cephaneliği korunması sorumludur (ОМОН). Rus iç gizli servisi FSB de MWD'ye bağlıdır . Başkan Putin döneminde , Rusya'nın sınır birlikleri olan Yeltsin tarafından oluşturulan bağımsız güvenlik servisleri , yaklaşık 160.000 kişiden oluşan Federal Güvenlik Servisi FSB'ye bağlıydı.
Ekonomi ve Altyapı
Ekonomik yapı ve ekonomik tarih
Genel
|yıl||GSYİH


(milyar USD KKB olarak)
|Kişi başına GSYİH


(ABD doları cinsinden KKB)
|GSYİH büyümesi


(reel)
|Enflasyon oranı


(yüzde olarak)
|İşsizlik oranı


(yüzde olarak)
|Kamu borcu


(GSYİH'nın %'si olarak)
|Bütçe dengesi


(GSYİH'nın %'si olarak)
|Ticaret dengesi


(GSYİH'nın %'si olarak)
|1992||1,703.0||11.482||k. A.||k. A.||%5,2||k. A.||k. A.||%1.3|
|1993||1,591,9||10.724||%8,7||%874.6||%5,9||k. A.||k. A.||%1,3|
|1994||1.419.3||9.563||-12.7||%307.6||%8,1||k. A.||k. A.||%2.6|
|1995||1,389.5||9.370||-4,1%||%197,5||%9,4||k. A.||k. A.||%2.1|
|1996||1,363.8||9.210||-3.6%||47.7%||%9,7||k. A.||k. A.||%2.6|
|1997||1.406,3||9,517||%1,4||%14,8||%11,8||k. A.||k. A.||%0.0|
|1998||1,345.6||9.130||-%5,3||%27,7||%13,3||k. A.||-7,4%||%0,1|
|1999||1,452.9||9,889||%6,4||%85,7||%13,0||%92,1||-3.6%||%12,6|
|2000||1,635,3||11.170||%10,0||%20,8||%10,6||%55,7||%3.1||%16,3|
|2001||1.757.7||12.054||%5,1||%21,5||%9.0||%44.3||%3.0||%9,7|
|2002||1.869.3||12.875||%4.7||%15,8||%8.0||%37,5||%0.7||%7.4|
|2003||2.046,7||14,156||%7.3||%13.7||%8.2||%28,3||%1,3||%7.2|
|2004||2,253.9||15.647||%7.2||%10,9||%7,7||%20,8||%4,6||%9,2|
|2005||2.474,8||17,232||%6,4||%12.7||%7.2||%14,8||%7.6||%10,3|
|2006||2.758.8||19.249||%8.2||%9,7||%7,1||%14,8||%7,8||%8,7|
|2007||3.073,9||21.473||%8.5||%9.0||%6,0||%8.0||%5,6||%5,2|
|2008||3,298,7||23.054||%5,2||%14,1||%6.2||%7.4||%4,5||%5,8|
|2009||3.063,8||21.411||-7.8%||%11,7||%8.2||%9,9||%5,9||%3,8|
|2010||3,240,9||22.639||%4,5||%6,9||%7.4||%10,6||-3,2%||%4.1|
|2011||3,475.4||24.259||5.0%||%8.4||%6.5||%10,8||%1,4||%4.7|
|2012||3,670.4||25.592||%3.7||%5,1||%5.5||%11,5||%0.4||%3,2|
|2013||3,796,8||26,440||%1.8||%6,8||%5.5||%12.7||-1,2%||%1,5|
|2014||3,892.0||27,072||%0.7||%7,8||%5,2||%15,6||-1,1%||%2.8|
|2015||3,835.8||26.658||-2,5%||%15,5||%5,6||%15,9||-3,4%||%4.9|
|2016||3,877.0||26,930||-0.2%||%7,1||%5.5||%15,7||-3.6%||%1,9|
|2017||4.007.8||27,834||%1,5||%3.7||%5,2||%17.4||-1,5%||%2.2|
Rusya gelişmiş bir sanayi ve tarım ülkesidir . Ülke aynı zamanda 1 Ocak 2015'ten beri varlığını sürdüren Avrasya Ekonomik Birliği'nin de kurucu üyesidir . Önde gelen endüstriler mühendislik ve demir ve demir dışı metal işlemedir . Kimya ve petrokimya endüstrilerinin yanı sıra ahşap , hafif ve gıda endüstrileri de iyi gelişmiştir .
Rusya'nın gayri safi yurtiçi hasılası 2015 yılında 1,192 milyar Euro civarındaydı. Kişi başına gayri safi yurtiçi hasıla aynı yıl içinde 8137 avro. Hizmet sektörü gayri safi yurtiçi hasılaya 62.6 oranında katkıda bulunur. İkincil sanayi sektörü yaklaşık yüzde 32,7 ve tarım sektörü (inşaat ve tarım) yüzde 4,7'dir. Dünya Bankası, toplam ekonomik çıktının yaklaşık dörtte birinin hammadde üretiminden kaynaklandığını tahmin ediyor.
Bank Credit Suisse tarafından yapılan bir araştırmaya göre , Rusya'da yetişkin başına düşen ortalama servet 16.773 dolar . Ancak, medyan yalnızca 3.919 ABD doları (dünya ortalaması: 3.582 ABD doları), bu da yüksek servet eşitsizliğine işaret ediyor. Rus nüfusunun %70'inden fazlasının 10.000 dolardan az varlığı var. Rusya, toplam özel servet açısından 19. sırada yer aldı, Endonezya'nın bir sıra önünde ve İsveç'in bir sıra gerisindeydi . Rusya, 2017'de en çok milyardere sahip beşinci ülke oldu (toplam 96). Ülkedeki sözde oligarkların bir kısmı, yozlaşmış yapıların ve eşitsizliğin sembolü haline geldi.
Toplam çalışan sayısı 73,5 milyondur (2006). 2005 yılında işgücünün yüzde 30'u sanayide çalışıyordu. İstihdam edilen tüm kişilerin yüzde 10'u tarımda, yüzde 22'si hizmet sektöründe ve yüzde 22'si de kamu sektöründe istihdam edilmiştir. 2013 yılında, Rusya Başbakan Yardımcısı Olga Golodez, hükümet tarafından yalnızca 48 milyonun (86 milyon yerine) çalışabilir durumda olduğunu, tahmine bağlı olarak, kayıt dışı ekonominin ekonomik çıktının yarısını oluşturduğunu söyledi. Küçük ve orta ölçekli işletmeler beşte bir katkıda bulunurken, devlete ait şirketler yüzde 70 oranında katkıda bulundu. Ayrıca, asgari emekli maaşları nedeniyle, çalışmaya devam eden emekliler, gelirlerini neredeyse hiç beyan etmeyen serbest meslek sahibi düşük gelirliler ordusuna aitti: Politikacıların iyi bilinen yozlaşmış sefahatleri göz önüne alındığında, vergi ahlakı düşüktü.
Yıllarca süren patlamanın ardından, Rus ekonomisi 2015/16 civarında resesyona girdi. 2014 yılında Rusya gayri safi yurtiçi hasılası %0,6 oranında büyürken, 2015 yılında Rusya ekonomisi %3,7 oranında daralmıştır. 2016 yılı için ekonomik çıktıda %0,2'lik bir düşüş resmi olarak rapor edildi. Durgunluğun başlıca nedenleri olarak , çoğunlukla petrol fiyatlarının çok düşük olması, rublenin gerilemesi ve Ukrayna krizinin ardından Batı'nın yaptırımları gösterildi . Ancak Rusya ekonomisinin de temel yapısal sorunları olduğu söyleniyor. Ayrıca Rusya , 2015 yılında yüzde 15'e varan enflasyon oranlarıyla mücadele etmek zorunda kaldı . Enflasyon 2018'de yüzde 3'e geriledi. Gelen Küresel Rekabet Endeksi bir ülkenin rekabet gücünü ölçen, Rusya (2017/18 itibariyle) 137 ülkenin 38 out sırada yer alıyor. In 2017, ülke içinde 180 ülkenin 114 out yer alıyor ekonomik özgürlük endeksi .
Dönüşüm krizinin ardından
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Rusya'nın genel ekonomik gelişimi, başlangıçta üretimde şiddetli bir çöküşle işaretlendi. Sovyetler Birliği içindeki köklü ticari ilişkilerin kaybı buna katkıda bulundu. Bir geçiş planlı ekonomiye a piyasa ekonomisi zor ve sadece bazı alanlarda başarılı oldu. Genel olarak, gayri safi yurtiçi hasıla yüzde 40 iyi bir düşüş yaşadı. Asya krizinin başlamasından kısa bir süre sonra, 1997 sonbaharında Rusya krizi başladı . 17 Ağustos 1998'de Rusya iflasını ilan etti ve rublenin dolar kurunu terk etmek zorunda kaldı. Yeltsin altındaki " asgari devlet politikası ", federal hükümetin vergi toplayamaması ve yasal kesinliği sağlayamaması anlamına geliyordu. Bu, 2000 yılından itibaren Vladimir Putin başkanlığında değişti. Devlette siyasi kontrolü yeniden kazanmak için devlet aygıtını oligarkların etkisi pahasına güçlendirdi .
Putin, 2008 yılına kadar Rusya'da devlet tarafından yönetilen bir korporatist ekonomi yönetti . 2007'de, stratejik olarak önemli alanlarda devlet faaliyetlerini bir araya getirmek için, yalnızca Başkanın liderliğinde altı kurumu kanunla yürürlüğe koydu. Bunlar arasında Rosatom'daki nükleer teknoloji , VEB Dış Ticaret Bankası , Emlak Reform Fonu , Rusnano veya Rostec silahlanma holdingi ve ayrıca 2014'te feshedilen Soçi'deki 2014 Olimpiyat Oyunları için devlet şirketi olan Olimpstroi yer alıyor . VEB, SSCB'nin dış ticaret bankasının bir parçası olarak ortaya çıktı. Kanunla oluşturulan bu devlet holdinglerinde, Başbakan Medvedev, diğerlerinin yanı sıra, bunları kurmak için devlet mülkünün veya devlet fonlarının kullanılmasını eleştirdi ve bu da gizli özelleştirmeye yol açtı. 2009 yılında Medvedev'in şirketlerin denetiminde suistimal ve verimsizlik tespit edildi. Kasım 2009'da ulusa hitaben yaptığı konuşmada, Başkan Medvedev şirketlerin örgütsel biçimini "umutsuz" olarak nitelendirdi. Birkaç gün sonra Başbakan Putin, devlet şirketlerinin basitçe bir zorunluluk olduğunu söyledi ve hükümette oybirliğiyle anlaşma olduğunu vurguladı.
Putin'in başkanlığının ilk dört yıl içinde, bu gelir vergisi (bkz için sabit bir oran tanıtımı izledi vergi hukuku (Rusya) , ruble tam konvertibilite ve 2015 yılında mali sorunlara üç yıllık bütçesini (yukarı) ). Enerji sektörünün gelirlerinden yararlanmak için özel şirketler bu alandan geri itildi. Devlet, etkisini enerji sektörünün dışına da genişletti. Hükümet egemen stratejik sektörlere büyük devlet işletmeleri oluşumunu teşvik etti. Örneğin, makine mühendisliği ve otomobil yapımı için özel şirketler, devlete ait şirketler tarafından devralındı ve modernleşmeleri için sübvansiyonlarla desteklendi.
SSCB zamanından kalma büyük üretim kapasitelerinden yeterince yararlanılamadı, bu nedenle Rus hükümeti , genişletici, büyüme odaklı bir para politikası kullanarak talep odaklı bir ekonomi politikası yoluyla bu kapasiteleri yeniden tam olarak kullanmaya yöneldi . Bu da beraberinde çift haneli bir enflasyon oranını getirdi. Başkan Putin'in on yıl içinde gayri safi yurtiçi hasılanı ikiye katlama hedefi, bir devlet harcama programı aracılığıyla gerçekleştirilmelidir. Bu amaçla kamu hizmetinde maaşların yanı sıra emekli maaşları , diğer sosyal yardımlar ve konut inşaat giderleri artırıldı. Sosyal program, devlet için yüksek ek gelire ek olarak, 2000 yılında 166 milyar dolara ulaşan dış borcun azaltılmasını mümkün kılan petrol patlaması ile mümkün oldu. Petrol gelirlerinin bir kısmı, düşen hükümet gelirlerini yumuşatmak ve olası enflasyonu zayıflatmak amacıyla 2004 yılında kurulan istikrar fonuna aktı . Bu istikrar fonu 2008'de bir yedek fon ve bir refah fonu (emekli maaşlarını güvence altına almak için) olarak ikiye ayrıldı. 2011 yılında refah fonu 68,4 milyar avroya, yedek fon ise 19,9 milyar avroya ulaştı.
Rus ekonomisi , 1998'de meydana gelen rublenin keskin devalüasyonu Rus ekonomisini canlandırdığı ve yabancı malları daha pahalı hale getirerek, Rusya'dan gelen ürünleri orada daha rekabetçi hale getirdiği için , 1998 mali krizinin ardından üretimdeki düşüşten hızla kurtulmuştu. . Dış ticaret açısından ise Rus ekonomisinin enerji sektörüne bağımlılığı daha da arttı. Yatırımlardaki keskin artışa rağmen, uluslararası bir karşılaştırmada Rusya'ya çok az yatırım yapıldı. Yatırımcılar, yasal güvenlik eksikliğini, yaygın yolsuzluğu , aşırı bürokrasiyi ve Rus bankacılık sisteminin düşük performansını eleştirdi .
Uluslararası ekonomik krizde
Sırasında uluslararası ekonomik kriz , Rus ekonomisinin nedeniyle hammadde sektörü üzerindeki büyük bir bağımlılığa ölçüde olduğu, 2008 yılı ortalarından itibaren açıkça olumsuz gelişmeleri göstermiştir. Petrol ve doğal gaz fiyatlarındaki sert düşüş nedeniyle devlet gelirleri düştü. Küresel mali kriz 2009'da Rusya'yı çok etkiledi. Rusya, kriz karşıtı politikası sayesinde büyük banka iflaslarını önleyebildi, böylece Rus finansal sistemi bir kez daha istikrarlı kabul edildi. Merkez bankasındaki zorunlu mevduat artırıldı, bankalar devlet yardımı aldı. Rus Merkez Bankası yabancı sermaye çekilmesi sonucu devalüasyon baskısı altına girdi ruble, desteklemek için rezerv yaklaşık $ 300 milyar kullandı. 2010 ve 2011 yıllarında Rusya'da ekonomik bir toparlanma başladı.
Bu kriz, ham madde zenginliğine saplanıp kalmanın ülkeyi çıkmaza soktuğunu ve ham petrol, doğal gaz veya metaller için dünya piyasa fiyatlarına bağımlılığın çok yüksek olduğunu açıkça ortaya koydu. 21. yüzyılın başında Rusya'da özel ekonomik bölgeler hakkında yoğun bir tartışma başlamıştı . Rusya Federasyonu'ndaki özel ekonomik bölgelere ilişkin ilgili bir yasa, 2005 yılında Vladimir Putin tarafından kabul edildi. 2009 yılı sonuna kadar, iki özel endüstriyel ekonomik bölge ( Yelabuga , Lipetsk ), dört teknoloji odaklı özel ekonomik bölge (Moskova, St. Petersburg, Dubna , Tomsk ) ve yedi bölge için olmak üzere bu bölgelerden 15'i tasarlanmış ve onaylanmıştır . turizm ve rekreasyon. Faiz oranları, üretime yatırıma izin vermek için düşürüldü. Enflasyon oranı 2011 yılında 20 yılın en düşük seviyesine ulaştı. Hükümet, yakıt ve elektrik fiyatlarındaki artış gibi fiyat belirleyici faktörleri sağlayıcılarla üçer aylık anlaşmalar yoluyla kontrol altında tutmaya çalıştı.
1999'da ülke hala en büyük ekonomiler arasında 22. sıradayken, 2012'de nominal GSYİH açısından dünyada dokuzuncu oldu. Rus GSYİH'sının Alman GSYİH'sine göre değeri 2004'te yüzde 21,7 iken, 2011'de zaten yüzde 51,7 idi. Katılım Dünya Ticaret Örgütü (DTÖ) müzakereleri, 18 yıl sonra 2012 yılında gerçekleşti azaltılmış ithalat tarifelerini ve modernize etmek iç ekonomi üzerinde baskı arttı. 2015 yılında Rusya'nın ekonomik performansı yine 10 veya 11. sırada İtalya'nın gerisindeydi.2018 yılına kadar hükümet, Stalin'in 1932'de belirlediği emeklilik yaşını – 55 yaş ve üstü kadınların ve erkeklerin 60 yıl aldığı emekli maaşı – artırmaya asla cesaret edememişti. ancak, o kadar düşük ki, çoğu kayıt dışı ekonomide para kazanıyor. Aynı zamanda, işgücü piyasasında işçi sıkıntısı vardı.
2014 yılında Kırım'ın ilhakından sonra
Rusya'nın Kırım'ı ilhak etmesi ve 2014 yılından bu yana Ukrayna'da Rusya'nın beslediği savaş nedeniyle Batı'nın uyguladığı yaptırımlar nedeniyle petrol fiyatlarındaki düşüşe bağlı olarak ekonomik gelişme durmuştur. Yıllardır hammadde ihracına yönelik olan Rus ekonomisinin yapısal sorunları vurgulandı. Ağustos 2015'te NZZ, 1997'deki ruble kriziyle karşılaştırmalı olarak şunları yazdı: “Bugün durum daha az tehdit edici, ancak iyileşme şansı daha az”; zayıf ruble, finansal kısıtlamalar nedeniyle ekonomiyi modernize etmek ve çeşitlendirmek için kullanılamadı. 2015 yılında Rusya'da hane halkı geliri ortalama yüzde 8,5 düşerken, gıda fiyatları yüzde 25 arttı. 2015 yılında yıllık enflasyon yüzde 12,9 oldu. Bir sermaye affı , Aralık 2014'ten itibaren Rusya'ya parayı geri getirmeli. Başkan sözcüsü Peskow, tanıtım sırasında bir yıl boyunca geçerli olan kesinlikle tek seferlik bir tekliften söz ederken, af Aralık 2015'te Haziran 2016'ya kadar uzatıldı ve yeni Amerikan yaptırımlarının ardından 2018'in başında yenilendi.
Tüm hükümet harcamalarının kesilmesi gerekiyordu, sadece silahlar etkilenmedi. Rusya Başbakanı Medvedev defalarca ülkenin Batı yaptırımlarıyla "süresiz" yaşamak zorunda kalacağını belirtmişti. Putin rejimini iktidarda tutma teknikleri sadece siyasi reformları değil aynı zamanda ekonomik reformları da engellediği için ekonomik kalkınma felç oldu. Devlet ekonomisinin payı arttı, kayıt dışı ekonomi gelişti, 2014 ile 2018 arasında reel gelirler birkaç kez düştü. 2017/2018 için yüzde 0'lık bir vergi oranı, serbest meslek sahibi kişileri işlerini kaydettirmeye teşvik etmeliydi; Tahminen dokuz milyon civarında çalışan insandan sadece 936'sı kayıt yaptırmıştı. 2018 tarihli yeni bir yasa teklifine göre, bu düşük gelirliler, faaliyetleri ortaya çıktığında tüm gelirlerinden mahrum bırakılmalıdır, yani yüksek gelirlilerin korkması gerekenden daha ağır bir ceza. Ankete katılan Rusların çoğunluğu için, hile yapmadan iş yapmak mümkün olmadığı için Şubat 2019'da bir iş açmak arzu edilen bir şey değildi. Le Monde'a göre, 2013'te 69 milyar dolar olan doğrudan yabancı yatırım, 2018'de 5 milyarın çok altına düştü.
Temmuz 2018'de KDV'nin yüzde iki oranında artırılmasına karar verildi, yani 1 Ocak 2019 itibariyle yüzde 20 oldu.
Tarım
Kereste endüstrisi ağırlıklı olarak Avrupa kısmının kuzeybatısında, orta Ural Dağları'nda, güney Sibirya'da ve Uzak Doğu Rusya'nın güneyinde temsil edilmektedir. Rusya, dünya ormanlarının yaklaşık beşte birine ve dünyanın iğne yapraklı ormanlarının yaklaşık üçte birine sahiptir; Rusya'nın kereste üretiminin çoğu , başta çam , köknar ve karaçam olmak üzere yumuşak ağaçlardan oluşmaktadır . Ticaret için en önemli sert ağaç huş ağacıdır.
Tarım hala Rus ekonomisinin önemli bir dalıdır. Bir zamanlar Avrupa'nın ekmek sepeti olan Rus tarımı, 1990'larda tarımsal üretimde ciddi bir çöküş yaşadı - ancak 1980'lerde Rusya dünyanın en önemli buğday ithalatçısıydı. Rus tarımının üretim değeri, 2009 yılında yine 38 milyar avroya eşdeğerdi. 2016 yılında Başkan Putin, tarımsal ihracat yapan bir ülke olma isteğinin altını çizdi. 2016 yılındaki 75 milyon tonluk rekor buğday hasadının yaklaşık 7 milyon tonu (2015 yılına benzer) ihraç edilebilmiştir. Devlet tarımsal nakliye kurumu Rusagrotrans, nakliyeden sorumludur. 2016 yılında ihraç edilen tarım ürünlerinin değeri 17 milyar dolardı. Tarım koşulları özellikle Rusya'nın Avrupa kısmında iyidir ve Rusya'nın güneyindeki kara toprak bölgesi dünyanın en büyüğüdür. Tarım alanı 219 milyon olduğunu hektar , Rusya'nın arazi alanının 13 oranında. Bunun 122 milyon hektarı ekilebilir arazi olup, bu da dünyadaki ekilebilir arazinin yüzde dokuzuna tekabül etmektedir. Ekilen alanların yüzde 80'inden fazlası Volga'da, Kuzey Kafkasya'da, Urallarda ve Batı Sibirya'da sözde tarım üçgeni içinde yer almaktadır . Tarım , Rusya'nın tarımsal brüt üretimin yüzde 36 için hesaplar hayvan yetiştirme yüzde 60 üzerinde. Rusya'daki başlıca tarım ürünleri tahıllar , şeker pancarı , ayçiçeği , patates ve ketendir . İçsu Balıkçılığı sağlayan mersin imrenilen Rus havyarı . 1990 ve 1997 arasındaki dönüşüm aşamasında, domuz ve kümes hayvanı popülasyonları neredeyse yarı yarıya düştü. Rusya o zamandan beri gıdasının bir kısmını ithal etti. Öncesinde, özellikle de 2014'te Kırım'ın ilhakından sonra Batı'ya karşı uyguladığı karşı yaptırımlardan sonra , Rus hükümetinin amacı kendi kendine yeterliliği artırmak ve ithalata bağımlılığı azaltmaktı. Sığır nüfusu 12.1 milyon hayvan, 7 milyon domuz ve 4.6 milyon koyun ve keçi Kuzey Kafkasya ve merkezi kara toprak bölgesidir. Koyun yetiştiriciliği, Doğu Sibirya, Kuzey Kafkasya ve Volga bölgesi bölgelerine odaklanmaktadır.
Hammadde ekonomisi
Rusya'nın doğal zenginliği, ülke ekonomisi için önemli bir temeldir. Rusya, adadaki tüm doğal gaz rezervlerinin yüzde 32'si (dünya birinciliği), tüm petrol rezervlerinin yüzde 12'si , özellikle Batı Sibirya'da olmak üzere dünyadaki tüm mineral doğal kaynaklarının yüzde 16'sına ev sahipliği yapıyor. arasında Sakhalin içinde, Kuzey Kafkasya , komi Cumhuriyeti ve Volga-Ural bölgesindeki petrol bölgelerinin ( Hazar Depresyon ). 2002-2011 yılları arasında petrol ihracatındaki güçlü artış ve artan petrol fiyatları ile özellikle Rusya'da petrol ve gaz üretiminin önemi artmış ve Rusya dışındaki ekonomi için de önemli bir rol oynamıştır. Gazprom , Rosneft veya Lukoil gibi Rus şirketleri , çoğunlukla ülkenin kuzey ve doğu bölgelerinde gerçekleşen petrol ve gaz üretiminde yer alıyor.
Rusya , altın rezervleriyle dünyada üçüncü sırada yer alıyor. Kuzeydoğu Sibirya'daki Yakutya'daki elmas yatakları dünyaca ünlüdür . 1996 yılından bu yana elmas dünyanın en büyük birinde burada mayınlı edilmiş kimberlit içinde, mevduat Mirny .
Rusya'nın dünya demir ve kalay rezervlerindeki payı yüzde 27, nikel yüzde 36, bakır yüzde 11, kobalt yüzde 20, kurşun yüzde 12, çinko yüzde 16 ve platin grubu metaller yüzde 40'ın üzerinde. Dünyanın bilinen kömür yataklarının yüzde 50'si Rusya'da bulunuyor. Maden yataklarına göre, kömür ve demir cevheri çıkarma Rus ekonomisinde çok önemli bir rol oynamaktadır. Daha büyük cevher yatakları esas olarak eski katlanmış dağlar (bulunan Chibinen ile Kola Peninsula , Urallardan, Altay Sajan Dağ ve diğer Sibirya dağ). Taşkömürü yatakları bu dağların bazı alt havzalarında, özellikle Urallarda ( Vorkuta'nın kömür yatakları dahil ) ve Ukrayna sınırındaki Donets Havzasında bulunabilir . Kömür madenciliği, yatırım eksikliğinden muzdarip ve Sovyet dönemine kıyasla önemini yitirmiştir.
Enerji endüstrisi
Petrol, doğalgaz veya kömürle çalışan termik santraller , 2003 yılında yaklaşık 851 milyar kilovat saat olan toplam elektrik üretiminin yaklaşık yüzde 63'ünü üretti . Gelen hidroelektrik santrali yüzde 21, sorumluydu nükleer santraller 16 oranında. Rus hükümeti planları daha da petrol ve doğalgaz ihraç edebilmek amacıyla 2020 yılında üçüncü etrafında elektrik üretiminde nükleer enerjinin payını ikiye katlamak için. Elektrik şebekesi ve büyük elektrik santrallerinin çoğu hala devlet kontrolünde. Rus politikası, enerji sektörünün gelirlerinden kar elde etmek için, enerji sektörü üzerindeki devlet kontrolünü yeniden güçlendirmeyi ve özel şirketleri bu alanın dışına itmeyi amaçlıyordu. Bu, Yukos petrol şirketinin dağılması ve Sibneft petrol şirketinin yarı devlet gaz şirketi Gazprom tarafından devralınmasıyla sağlandı . Başkan Vladimir Putin'in hisselerin yüzde 37'sini kontrol ettiği Surgutneftegas , bugün en büyük gaz ve petrol arama gruplarından biri . Tüm Rus nükleer santralleri devlete ait Rosatom şirketine aittir ve devlete ait Rosenergoatom şirketi tarafından işletilmektedir . 2008 yılına kadar Birleşik Enerji Sistemi , %50'den fazlası Rus devletine ait olan ve o zamandan beri daha küçük şirketlere bölünmüş olan elektrik üretiminde en büyük paya sahipti .
sanayi
|ürün tipi||2005||2011|
|demir cevherleri||82,5 milyon ton||100 milyon ton|
|para||299 milyon ton||335 milyon ton|
|Dökme demir||66,2 milyon ton||48,1 milyon ton|
|sıvı yağ||470 milyon ton||511 milyon ton|
|doğal gaz||641 milyon m³||670 milyon m³|
|çimento||48,7 milyon ton||53,7 milyon ton (2008)|
|Araba||1.068 milyon adet||1.738 milyon adet|
|kamyon||0.204 milyon adet||0.249 milyon adet|
|Güç üretimi||953 TWh||1052 TWh|
Moskova, Nizhny Novgorod , Saint Petersburg, Saratov , Rostov ve Volgograd'ın eski sanayi bölgelerine ek olarak , İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana, başta ülkenin Asya kesiminde olmak üzere başka sanayi yerleri ortaya çıktı. Ağır sanayi için Urallar yoğunlaşmaktadır Yekaterinburg . Rusya, küresel çelik ve alüminyum üretiminde lider bir rol oynamaktadır . Son yıllarda Rusya'da dünyaca ünlü finansal gücü yüksek çelik grupları oluşmuştur. Bunlar örneğin dünyanın en büyük 30 çelik grubu arasında yer alan Evraz , Severstal , Magnitogorsk Iron and Steel Works ve Novolipetsk Steel'dir . Ağır sanayinin başlıca merkezleri Magnitogorsk , Chelyabinsk , Nizhny Tagil , Novokuznetsk , Cherepovets ve Lipetsk'tir .
Moskova, Volga bölgesi, kuzeybatı ve Uralların eski ana sanayi bölgelerinde çok sayıda makine ve araç endüstrisi üretim yapıyor, ancak ekipman ve tesis mühendisliği de burada bulunuyor. Sovyetler Birliği'nin sona ermesinden sonra makine mühendisliği , otomobil endüstrisi ve havacılık endüstrisi de dahil olmak üzere savunma sanayii gibi imalat sanayinin çeşitli dalları derin bir krize girdi. Üretim keskin bir şekilde düştü. 2000'li yıllarda ise imalat sanayi de yeniden canlandı. Özellikle BDT'deki pazarlarda, Asya'da pazar paylarını yeniden kazanmak ve yeni pazarlar bulmak mümkün oldu, çünkü bazı Rus ürünleri Batı'dan gelen rakip ürünlerden daha basit ve daha ucuz olarak kendilerini ayırt edebildiler. Yerli makine ve teçhizat üretimi 2006 yılında yaklaşık 63 milyar avroluk bir hacme ulaştı. Devlet, makine mühendisliğinde gerekli modernizasyonu hızlandırmak için makine mühendisliğinin daha da gelişmesini yukarıdan kontrol eder. Bu , yaklaşık 500 şirketin (silah şirketleri, havayolları, kamyon ve vagon üreticileri ve makine üreticileri) devlet hisselerinin getirildiği Rostechnologii devlet holding şirketinin kurulmasını içeriyordu .
Uçak yapımı, Rus endüstrisinin en önemli ve teknik olarak en gelişmiş dallarından biriydi. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra eski Birlik cumhuriyetleri arasındaki üretim zincirleri kesintiye uğradı. Bunun Rus uçak yapımı üzerinde derin bir olumsuz etkisi oldu. Rusya'nın en önemli uçak geliştiricileri ve üreticileri 2006 yılında OAK'da bir araya geldi . 2010 yılında, OAK, dört milyar ABD doları satışla 75 uçak teslim etti. En tanınmış Rus otomobil üreticileri AwtoWAS , KAMAZ , Ischmasch ve GAZ Group'tur . Çok sık olarak , Rusya'da yapılan Shiguli , Moskvich , Lada Niva ve Oka otomobil markalarının yanı sıra KAMAZ, Ural ve diğer kamyonları görebilirsiniz . Rus otomobil üreticileri artık yabancı şirketlerle işbirliği yapıyor. Volkswagen Grubu Rus olduğu anda çalışan ile GAZ ile, Ford Sollers , Renault-Nissan ve AwtoWAZ ve General Motors (GM) Avtotor . Sonuç olarak, Kaluga , Nizhny Novgorod, Togliatti , St. Petersburg ve Kaliningrad'da yeni montaj tesisleri inşa edildi ve halen inşa ediliyor . Rusya'nın silah endüstrisi, devlet silah ihracatçısı Rosoboronexport tarafından koordine ediliyor . Rosoboronexport, çeşitli silah şirketlerinin çalışmalarını koordine eder ve yatırımlar yoluyla onları bir grup halinde birleştirir.
Rusya'nın kimya endüstrisi, Rus ekonomisinin ana kollarından biridir, mal üretimi hacmindeki payı yüzde altıya ulaşmaktadır. Rusya'nın kimyasal kompleksi, çeşitli üretimlerin üretiminde uzmanlaşmış 15 büyük sanayi grubunu içermektedir. Bu alanda önde gelen şirketler, son derece karlı petrol işleme şirketleri ve kimyasal gübre üreticileridir . Ayrıca, Rusya'da suni elyaf , plastik ve araba lastiklerinin üretimi güçlü bir şekilde gelişmiştir. Rusya ekonomisi ayrıca inşaat malzemeleri, hafif sanayi (esas olarak tekstil endüstrisi ) ve gıda endüstrisi üretimi ile karakterizedir.
Hizmetler
Ticaret
perakende satış
Önde gelen yerel perakende zincirleri arasında açık farkla X5-Retail Group ( Pjatjorotschka ve Perekrjostok zincirlerini içerir ), Magnit , uluslararası zincirler ise Metro Group ve Auchan'dır . Sberbank , WTB , Rosselchosbank ve Wneschekonombank gibi devlet kurumları bankacılık piyasasına hakimdir . Tek başına, Sovyetler Birliği'nin eski işçi sınıfı tasarruf bankası olan Sberbank, tüm tasarruf mevduatlarının yaklaşık yarısını elinde tutuyor. Sadece Sberbank ülke çapında bir şube ağına sahiptir. Kamu bankalarının toplam pazardaki payı ortalama yüzde 50 civarındadır. En büyük Rus özel bankaları ( Gazprombank , Alfa Group , MDM Bank , Rosbank ) endüstriyel holdinglerin bir parçasıdır ve esas olarak holding şirketi içinde görev yapmaktadır.
Dış Ticaret
Teslimat yapısı açısından, Rusya'nın en önemli ticaret ortağı, Rusya'ya öncelikle makine, sistem ve son teknoloji gibi bitmiş endüstriyel ürünleri tedarik eden Almanya'dır. Rusya ise Almanya'nın en büyük ham petrol tedarikçisidir ve Almanya'nın doğal gaz ihtiyacının yaklaşık üçte birini karşılamaktadır. Almanya-Rusya ticareti 2018'de %8,4 artarak 61,9 milyar Euro'ya yükseldi. Almanya'nın Rusya'dan yaptığı ithalat yıllık bazda %14,7 artarak 36 milyar avroya ulaştı. Rusya'ya yapılan ihracat da %0,6 artarak 25,9 milyar avroya ulaştı. 2010 yılında en önemli dış ticaret ortağı olarak Almanya'nın yerini Çin Halk Cumhuriyeti alırken, Rusya için Hollanda, Ukrayna, İtalya, Beyaz Rusya ve Türkiye de önemlidir. Rusya halihazırda dünyanın en büyük ikinci ham petrol ihracatçısı ve dünyanın en büyük doğal gaz ihracatçısı. İhracat enerji kaynakları ve elektriğin toplam ihracatının (: yüzde 9,9, kimyasallar: 4.1 yüzde metaller, metal ürünleri) 62.8 oranında oluşturuyor. Hammadde tedarikçisi olarak önemli konumuna rağmen, Rusya'nın küresel mal ticaretindeki payı nispeten küçüktür. Yüzde iki, Almanya'nın payının neredeyse üçte biri.
Rusya'nın diğer ülkelerle mal alışverişi 2019'da geriledi. ABD doları bazında perakende satışlar bir önceki yıla göre yüzde 3,1 azalarak 595 milyar avro civarında gerçekleşti. Mal ve hizmet ithalatı yüzde 2,2 artarken, ihracat yüzde 6 düştü. On yıldan beri ilk kez ihracat GSYİH büyümesini yavaşlattı.
turizm
Ülke, UNESCO Dünya Mirası Listesi de dahil olmak üzere güzel doğal manzaraların yanı sıra yüksek kültürel değere sahip manzaralara sahiptir. 2010 yılında Rusya'yı 2,4 milyon yabancı turist ziyaret ederken, 13,1 milyon Rus tatil için yurtdışına gitti. İç turizm 29,1 milyon yolcuya ulaştı. Asya ve Güney Amerika'dan gelen turist akışının artmasına rağmen, Rusya'ya gelen ziyaretçilerin çoğunluğunu Almanya başta olmak üzere Avrupa'dan gelen konuklar oluşturuyor. Ülkeye giren tatil ve iş amaçlı seyahat edenlerin sayısı sürekli arttı; 2002 yılında ülkeyi ziyaret eden yaklaşık 360.000 Alman vardı, 2008'de 558.000 Alman ziyaretçi geldi. Ancak bunların sadece 66.000'i Almanlar tarafından yapılan tatil gezileri, geri kalanı ise iş gezilerinin yanı sıra aile ve arkadaşlık ziyaretleriydi. 2017 yılında 580.000 Alman Rusya Federasyonu'nu ziyaret etti. Ülke, tur grupları arasında daha popülerken, bireysel turistler genellikle vize alımı ve dil engelleri nedeniyle caydırıldı.
Turistler uzun zamandır çekici olmayan bir marka imajından caydırıldı , buna göre “Rusya rahatsız bir ülke” ve “turistleri kabul etmeye hazır değil. İnsanların kaba vardı ve her yerde etrafındaki tehlike gizlenen, "Alexander Radkov, Devlet Turizm Ajansı başkanı Rostourismus Federal Turizm Ajansı tarafından artan faaliyet rağmen 2012 yılında, sahip ana kadar etkili yoksun PR ve - pazarlama stratejisini Ülkenin batıdaki kötü imajının diğerlerinin yanı sıra neden olduğu ağırlıklı olarak saldırılar, yolsuzluk ve özgürlük eksikliği hakkında haberler içeren medya haberleri yoluyla.
Turizm Rusya'da iki ana şehirler, Moskova ve Saint Petersburg odaklanmaktadır. Saint Petersburg, Kuzey'in Venedik'i olarak bilinir ve zengin bir kültürel teklife ve tamamen UNESCO Dünya Mirası Alanı olan tarihi bir şehir merkezine sahiptir . St. Petersburg için tipik olan, Neva köprülerinin mayıs sonundan temmuz ortasına kadar katlandığı Beyaz Gecelerdir . Buna ek olarak, Volga'da tekne gezileri ve 20'den fazla şehri olan Altın Yüzük olarak adlandırılan Moskova'nın kuzeydoğusundaki eski Rus şehirlerine ziyaretler sunulmaktadır. Doğa tatilleri özellikle Karelya ve Altay Dağları'nda (dünya doğal mirası) mümkündür. Trans-Sibirya Demiryolu (Transsib) üzerinden Moskova'dan 9300 civarında kilometre için çalışan Yekaterinburg , Novosibirsk , Sibirya, başkenti Irkutsk da Sibirya'nın “Paris” denir, ve çevresindeki bölgenin Baykal Gölü , aynı zamanda UNESCO Dünya Mirası , Vladivostok'a . Transsib, hem Rus demiryollarının düzenli trenlerinde bireysel turistler tarafından hem de özel trenlerde yolculuk rezervasyonu yapan grup gezginleri tarafından kullanılmaktadır.
Ayrıca eski Königsberg olan Kaliningrad , giderek daha fazla Alman ziyaretçiyi kendine çekiyor. Dar bir burun olan ve 2000 yılında UNESCO Dünya Mirası Alanı ilan edilen Curonian Spit , kısmen Kaliningrad Oblastı'nda ve kısmen de Litvanya'da bulunuyor .
Karadeniz kıyısındaki yüzme tatil köyleri ve Kislovodsk veya Pyatigorsk gibi bir dizi Kuzey Kafkas kaplıca sağlık tesisi, Rusya iç turizmi için önemlidir. Rusya'nın Karadeniz kıyılarının en kuzey ve en güney noktası arasında 400 kilometre uzanır. Mayıs'tan Ekim'e kadar olan sezon boyunca, Rusya'nın sahil beldesi operasyonlarının çoğu, Adriyatik Denizi'nin sahil beldeleri ve İtalyan ve Fransız Akdeniz kıyıları ile aynı enlemde bulunan bu nispeten küçük sahil şeridinde yoğunlaşıyor.
trafik
Ulaşım altyapısı
17.075.400 km² büyüklüğünde, devletin özel odak noktası, mümkün olan en çeşitli ve işleyen altyapıdır . Rusya'daki siyasi geri dönüşün ardından, trafik hacmi başlangıçta ekonomik gerileme nedeniyle büyük ölçüde azaldı, ancak daha sonra güçlü bir büyüme yaşadı. Mevcut altyapı büyük ölçüde Sovyetler Birliği zamanına kadar uzanıyor ve şu anda modernizasyona ihtiyaç duyuyor ve mevcut ulaşım sistemleri neredeyse hiç ağ etkisi üretmiyor. Ulaştırma altyapısının genişletilmesi ve modernizasyonu bu nedenle Rus hükümeti için yüksek bir önceliktir. 2005 yılında hükümet, demiryolu, karayolu ve hava taşımacılığındaki sürekli modernizasyon ve iyileştirmelerin yanı sıra ülkenin limanlarının rehabilitasyonuna odaklanarak ulaşım yollarının yenilenmesi için bir strateji kabul etti. Ayrıca, özel yatırımcılardan bu sektöre de fon sağlamak için ulaştırma sektöründe imtiyazlar ve diğer kamu-özel ortaklık modelleri teşvik edilecektir.
Zor koşullara rağmen, Rusya kendisini programatik olarak Asya-Avrupa trafiğinde ve kısmen de kuzey Avrupa'dan Hindistan'a kadar kuzey-güney ekseninde önemli bir merkez olarak kurmak istiyor. Lojistik altyapısı öncelikle Moskova ve Saint Petersburg merkezlerinde genişletilecek.
Rusya'nın Uralların batısındaki ulaşım altyapısı genel olarak iyi gelişmiş olsa da, Trans-Urallar ve Sibirya'daki tramvay ve demiryollarının altyapısı en iyi ihtimalle teknik olarak modası geçmiş ve rekabet gücünden yoksundur. Sibirya'nın devasa topraklarının gelişen Güney ve Güneydoğu Asya devletleriyle ekonomik bağlantısının önündeki en büyük trafik engeli, kuzey-güney yönünde trafik yollarının olmamasıdır. Sonuç olarak, Vladimir Putin ve Xi Jinping, 2015 yılında sırasıyla Rusya ve Çin tarafından başlatılan Avrasya Ekonomik Birliği'ni ve İpek Yolu Kuşağı Girişimi'ni Orta Avrasya Girişimi adlı tek bir projede birleştirme konusunda anlaştılar . İçinde, Sibirya ve Rusya'nın Uzak Doğu'su için yeni bir ulaşım yapısı için lojistik bir strateji geliştirilecek.
Yol trafiği
2000 yılından bu yana, Rusya'da yola yönelik eğilim açıkça görülüyor. Kilometrekareye düşen 40 metre yol ile yol yoğunluğu çok düşük. Bu, diğer şeylerin yanı sıra, ülkenin büyük bölümlerinde çok düşük nüfus yoğunluğundan kaynaklanmaktadır. Rusya'daki karayolu ağının kalitesi büyük ölçüde değişmektedir ve genişlemesi, sürekli artan karayolu trafiği hacmine ayak uyduramaz. Ağın yoğunluğu batıdan doğuya keskin bir şekilde azalır: Moskova'dan doğuya ne kadar uzaklaşırsanız, yol koşulları o kadar kötü olur. Bununla birlikte, Batı Avrupa ve Rusya arasındaki yük trafiğinin çoğunluğu karayolu ile gerçekleştirilmektedir - Polonya ve Beyaz Rusya üzerinden veya kuzey rotası üzerinden Polonya ve Baltık cumhuriyetleri ile Finlandiya üzerinden transit . Demiryolları arasındaki hat farkı da buna katkıda bulunuyor.
Rus otoyol ve anayol ağı döşeli olan üçte ikisi etrafında 540.000 kilometre (2001), toplam kapsar. Baltık Denizi'nden Pasifik'e uzamsal ve mevsimsel olarak kesintisiz bir karayolu bağlantısı yalnızca 2003'ten beri var olmuştur. Metropol alanların dışında, ana yollar genellikle otoyollar veya otoyollar olarak geliştirilmez ve daha büyük, geniş yollarda bile yön şeritleri birbirinden korkuluklarla ayrılmaz . Rusya'daki en önemli ana yol , Sibirya'da biten Avrupa rotasıdır .
Yolların bozuk olması nedeniyle ulaşım maliyetlerinin üretim maliyetleri içindeki payı yüzde 20'lere ulaşıyor. Zayıf altyapı, ülkeye ekonomik üretiminin yüzde dokuzuna mal oluyor; Ulaşım uzmanları, yolların iyileştirilmesi için her yıl en az 32 milyar avroya eşdeğer bir yatırım yapılması gerektiğini tahmin ediyor.
Trafikte nispeten çok sayıda ölümlü kaza meydana gelmektedir. 2013 yılında Rusya'da her 100.000 kişi için trafik kazalarında toplam 18.9 ölüm meydana geldi. Karşılaştırma için: Almanya'da aynı yıl 4.3 ölüm gerçekleşti. Trafikte toplam 27.000 kişi öldü. Ülkenin motorizasyon oranı dünya çapında üst orta aralıkta. 2017 yılında ülkede her 1000 kişiye 324 araç düşüyordu. Yaklaşık 46,9 milyon araçla Rusya, tüm ülkelerin en büyük beşinci filosuna sahip.
Yerel toplu taşıma
Tüm yolcu taşımacılığının neredeyse yarısı , ağırlıklı olarak 120 şehirde bulunan otobüs ağı aracılığıyla yerel taşımacılıkta gerçekleşmektedir . Buna ek olarak, 90 Rus şehrinde bir troleybüs ağı , 66 şehirde tramvay ve banliyö trenleri ve yedi şehirde ayrıca bir metro ve dört S-Bahn hattı daha var .
1990'larda, iyi yerel ulaşım ağlarının çoğu bakıma muhtaç hale geldi ve giderek özel otobüs veya tarifeli taksi şirketleri tarafından desteklendi veya değiştirildi. (Örneğin içinde troleybüs birkaç büyük şehirlerde otobüs lehine Son zamanlarda, tramvay veya troleybüs sistemleri olmuştur kapanma durumu Arkhangelsk ve tramvay Ivanovo'da veya tramvay Voronezh 2009 yılında ).
Demiryolu taşımacılığı
Uzun mesafelerde toplu taşıma aracı olarak demiryolu , Rusya'daki taşımacılık pazarının önemli bir bölümünü kaplar . İlgili büyük mesafeler nedeniyle, Uzak Doğu'yu birbirine bağlamak, 20. yüzyılın başlarında ülkenin ünlü Trans-Sibirya Demiryolu ile yaratmayı başardığı büyük bir zorluktu . Aynı zamanda, Baykal Gölü'nden Amur Nehri'ne uzanan Baykal-Amur arteri , Sibirya'nın Uzak Doğu'sunu açmak için 20. yüzyılın sonunda inşa edildi . Bu iki ve dallanma yolları sayesinde ülke batı-doğu yönünde açılır. Örneğin, Pusan ve Helsinki arasındaki mal taşımacılığını deniz yoluyla yaklaşık 47 günden yaklaşık 16 güne indirebilirler .
Mayıs 2001'de Rus hükümeti demiryolu reformunu uygulamaya karar verdi. Ana hedefler, demiryolu pazarının serbestleştirilmesi ve demiryolu sektöründe tarifelerin serbest bırakılmasıydı. Demiryolu reformunun bir parçası olarak, eski Demiryolları Bakanlığı (MPS) Ekim 2003'te feshedildi ve Rusya'nın en büyük ikinci devlet şirketi olan Rossijskije schelesnyje dorogi (RZhD) kuruldu. Son yıllarda, Rusya'da, bugün malların yüzde 25'inden fazlasını taşıyan ve Rusya'daki tüm yük vagonu filosunun yaklaşık yüzde 30'una (yaklaşık 200.000 yük vagonu ) sahip olan 85 özel demiryolu şirketi ortaya çıktı . Rusya'daki rota ağı RZhD tarafından işletilmektedir. Genel olarak, iyi gelişmiş demiryolu ağı ( geniş göstergesi 1520 milimetre ile ölçer ) 87.000 kilometre çevresinde kapakları, neredeyse yarısı (40.000 kilometre) elektrikli. Sahalin adasında 1067 milimetre genişliğinde yaklaşık 1000 kilometre var. Ayrıca 30.000 kilometrelik kamuya ait olmayan endüstriyel demiryolları da bulunmaktadır (2004'e ait tüm veriler). Karayolu yük taşımacılığı, Batı Avrupa'da on yıllardır baskın taşıma şekli ve demiryolları ikincil öneme sahipken, kamyonlar ancak 2000'den beri Rusya'da yetişebilmiştir. Bu nedenle Rusya'daki demiryolları yüzde 83 ile ortalamanın üzerinde mal taşımacılığı pazar payına sahiptir .
Su ulaştırma
Rusya'nın önemli sayıda limanı ve gezilebilir su yolu vardır. 72.000 kilometrelik iç su yolları, Rusya'nın Avrupa kısmında Baltık Denizi, Karadeniz, iç göller ve Beyaz Deniz'i birbirine bağlar. Önemli su yolları vardır Volga , Kama , Nijniy Novgorod Oka , Vyatka , Don ve kanallar bu nehirleri bağlayın.
Sibirya'da 24.000 kilometre yolculuk yapılabilir. Büyük nehirlerin drenaj nedeniyle Ob , Jenissei ve Lena içine kutup deniz, orada su yolu üzerinde hiçbir doğu-batı gelişmedir; Buz oluşumu nedeniyle kutup rotası yaz aylarında sadece birkaç ay boyunca mümkündür, ancak bu süre iklim değişikliği ile uzar . Nehirlerin ve kanalların seyrüsefer kabiliyeti, meteorolojik etkiler (su seviyesi) ve zayıf gelişme nedeniyle ciddi şekilde bozulur. 1990'dan beri Rusya'da iç su yollarının sayısında bir düşüş gözlemlendi. 2002 yılında iç gemi sayısı 8.800 civarındaydı ve bunların 8.000'i yük gemisi ve 800'ü yolcu gemisiydi. Ana Rus iç limanlar vardır Arkhangelsk , Perm , Yaroslav , Saratov ve Cheboksary .
Deniz taşımacılığı, Rusya'da hızla büyüyen taşımacılık sektörlerinden biridir. Bunun temel nedeni, artan ham petrol ve petrol ürünleri ihracat hacmidir. En önemli limanlar Baltık Denizi'nde St. Petersburg ve Kaliningrad, Karadeniz'de Novorossiysk ve Sochi ve Pasifik Okyanusu'nda Vladivostok , Nachodka , Magadan ve Petropavlovsk-Kamchatsky ; Murmansk , tüm yıl boyunca buzsuz tutulan tek (Kuzey) Atlantik limanıdır . 2003 yılında, Rus limanlarındaki kargo hacmi 285,7 milyon tona ulaştı. Anakara Rusya ile Kaliningrad dış bölgesi arasındaki yük taşımacılığı için feribot trafiği önemlidir.
hava trafiği
Rusya ve Sovyetler Birliği'nde, ülkenin büyüklüğü nedeniyle havacılık erken dönemde büyük önem taşıyordu. Ulusal hava trafiği, gelişimi kara yoluyla hiçbir zaman değerli olmayan uzak bölgeleri birbirine bağlar. Sovyetler Birliği günlerinde, devlete ait Aeroflot dünyanın en büyük havayolu şirketiydi ve fiyatları bazen demiryollarından daha ucuzdu. Bugün bile Rusya'nın Uzak Doğu biletleri devlet tarafından sübvanse edilmektedir. Yarı devlet Aeroflot'a ek olarak, daha büyük şirketler de devlet, Rossija , S7 Airlines veya UTair ile uçuyor . 1992-2011 yılları arasında Rusya'daki havalimanlarının sayısı 1.302'den 496'ya düşerken, uluslararası havalimanlarının sayısı 19'dan 70'e yükseldi ve pistleri 3000 metreden uzun 55 pisti 55'e yükseldi. Moskova'ya ek olarak, birkaç uluslararası havayolu da diğer Rus şehirlerine uçuyor. En büyük ve en önemli havaalanları Moskova yakınlarındaki Sheremetyevo -2 ve Domodedovo'dur . 2011 yılında, Rusya'nın uçak filosu, yaklaşık 2.000'i kargo uçağı olmak üzere yaklaşık 6.000 uçaktan oluşuyordu. Devlet sübvansiyonları ve düzenlemeleri , Rus havacılık endüstrisini canlandırmaya hizmet ediyor . 2018 sonbaharında hükümet, Sberbank ve VTB bankalarına, Moskova merkezini rahatlatmak için bölgesel havaalanlarının modernize edileceği büyük bir bölgesel havayolu kurma emri verdi. Ocak 2020'de Başkan Putin, hükümete uzak doğu bölgelerinin geliştirilmesi için tamamen Rus uçaklarından oluşan bir filoya sahip bir şirket kurmasını emretti. Bu şirket Red Wings temelinde kuruldu .
Uzay yolculuğu
1990'larda, Rus uzay yolculuğu büyük finansman sorunlarından muzdaripti, pek çok program durma noktasına geldi. Ekonomik durum düzeldikçe, Rus uzay yolculuğu toparlanabildi. Devlete ait şirket Roskosmos , ülkenin sivil uzay programından sorumlu ulusal uzay ajansıdır ; merkezi Moskova yakınlarındaki Star City'dedir . 1992 yılında bir otorite olarak kurulmuş ve Sovyet uzay yolculuğunun temel kaynaklarını devralmıştır . : Roskosmos şu anda üç uzay istasyonlarını kullanan Plesetsk Kozmodrom'da Arkhangelsk, yakın Vostochny kozmodromunda içinde Amur bölgesinde ve Baykonur Uzay içinde Kazakistan , Sovyet ana üssü ve Rus uzay yolculuğu. Rusya, onlarca yıldır ticari füze fırlatmalarının en başarılı sağlayıcılarından biri olmuştur.
Temmuz 2005'te, 2005-2015 yılları için yeni bir uzay programı Rus hükümeti tarafından onaylandı. Amaç, Rus uzay yolculuğunun dünya seviyesini güvence altına almak ve Rusya'nın dünyanın önde gelen uzay güçleri arasındaki konumunu pekiştirmekti. Uzay teknolojisi ve hizmetlerinin geliştirilmesi ve kullanımının yanı sıra yeniden kullanılabilir bir uzay sistemi de dahil olmak üzere insanlı uçuşlar, ulaşım ve gezegenler arası görevler için uzay gemilerinin inşasına öncelik verildi. Rusya, uzay mekiği programının sona ermesinden bu yana Soyuz roketi , Soyuz uzay aracı ve Progress uzay aracının giderek daha fazla kullanıldığı ISS'de kilit bir rol oynuyor .
Ayrıca, Mars'a insanlı uçuş için bilimsel ve teknik temel ve yeni nesil bir uzay istasyonu oluşturulacak. İlk adımda Rusya, uydu filosunu öncelikle Batı unsurlarının yardımıyla 2015 yılına kadar dünya standartlarına getirmek istedi. Ayrıca, önceki fırlatma araçlarının modernize edilmiş versiyonlarıyla ilk insansız fırlatmalar, Amur bölgesindeki yeni Vostotschny kozmodromundan yapılacaktı. Aslında, eski Soyuz-2.1 modeli 2016'dan beri orada piyasaya sürüldü . 2020 için yeni Angara A5 fırlatma aracıyla ilk insanlı uzay aracı fırlatmaları Vostochny tarafından planlandı; bu 2020'lerin ortalarına doğru kayıyor. Aynı zamanda, 2020'ler için Ay ve Venüs gezegeninin derinlemesine araştırılması için görevler planlanıyor.
Rus uzay endüstrisi, Sovyet döneminden beri Ukrayna'nınkiyle iç içe geçmiş durumda; Dnepr ve Zenit gibi birkaç füze ortaklaşa geliştirildi ve üretildi. Ukrayna ile olan savaş bu işbirliğini bozdu, böylece Rusya fırlatma menzilinin yaklaşık yarısını kaybetti. Soyuz-5 ve -6 gibi yeni şirket içi gelişmeler , 2020'lerde bunu telafi etmelidir.
İletişim ve bilgi
İleti
Rus posta sisteminin çoğunluğu devlete ait Potschta Rossii şirketi tarafından yönetilmektedir . Bu, 2002 yılında, aynı zamanda feshedilen ve Sovyet döneminde posta trafiğinden de sorumlu olan Federal Posta ve Telekomünikasyon Bakanlığı'ndan ayrıldı. Bugün Potschta Rossii, Rusya'nın her yerine yayılmış toplam 42.000'den fazla postanede hizmet veriyor. Şirketteki çalışan sayısı Rusya genelinde 415.000 civarındadır. 21. yüzyılın başından bu yana, birçok şehirdeki postaneler, temel posta hizmetlerine ek olarak, İnternet erişimi olan kamu bilgisayar iş istasyonları da dahil olmak üzere ek hizmetler sunmaktadır - mektup, koli ve telgraf gönderme ve alma gibi posta cirosu .
Potschta Rossii, Rusya'da posta teslimi sektöründe bir tekeldir. DHL ve TNT Express gibi uluslararası kurye şirketleri de 1990'lı yıllardan itibaren Rusya'da koli postası alanında faaliyet göstermektedir.
telekomünikasyon
Tüm Rus telekomünikasyon şirketi Rostelekom , Rusya'daki bu branştaki en büyük şirkettir. 1 Nisan 2011'den bu yana Dalny Vostok (Uzak Doğu), Sibir , Urallar , Volga , Jug (güney), Severo-Sapad (kuzey-batı) ve Zentr (orta) bölgesel şubeleri ona aittir . Ülkedeki en büyük üç sağlayıcı olan Mobile TeleSystems , Beeline ve MegaFon ve ayrıca bazı küçük bölgesel sağlayıcılar, ülke genelinde mobil iletişim pazarını esas olarak paylaşıyor . Bu endüstri 2000'den itibaren Rusya'da hızlı bir büyüme yaşadı: 2000 yılında Rus nüfusunun yüzde birinden daha azının bir cep telefonu varsa, 2006'da ülkedeki cep telefonu sayısı nüfusu aştı ve 31 Mart 2007 itibariyle 155'ti. Milyonlarca.
2019'da bir yasa, İnternet veri trafiğinin kendi sunucusu üzerinden yürütülmesini şart koştu, böylece bundan sonra yurt dışından bağımsızlığın garanti altına alınması sağlandı.
internet
Rusya'da İnternetin tarihi, Eylül 1990'da, o zamanlar Sovyetler Birliği'ne ait olan üst düzey alan ".su"nun kaydedilmesiyle başlar. Bu alan adı bugün hala bazı Rus web siteleri tarafından kullanılmaktadır. Mart 1994'te, resmi üst düzey alan adı ".ru", Rus İnternet adresleri için kaydedildi. Bu alan adı altındaki web siteleri, Rus İnternetinin önemli bir bölümünü oluşturur - genellikle kısaca runet olarak adlandırılır . Ülke artık bir Kiril üst düzey alan adına (.рф) sahiptir. 2012 yılında, Rus İnternet segmenti toplam 3,6 milyondan fazla alan adıyla dünya çapında dördüncü sıradaydı.
2000'li yıllarda, Rusya genelinde İnternet kullanıcılarının sayısı istikrarlı bir şekilde arttı: 2000 yılında ülke çapında yalnızca 3,1 milyon kullanıcı (nüfusun yüzde 2,1'i) varken, 2007'de sayıları zaten 28 milyondu (yüzde 19,5). 50 milyondan fazla İnternet kullanıcısı olan Rusya, 2011'de Avrupa lideri oldu. 2016'da 102 milyon Rus, yani nüfusun yüzde 71,3'ü interneti kullandı. Runet'in en önemli İnternet projeleri arasında Rambler ve Yandex arama motorları , çevrimiçi W Contacts ağı ve RBC Informations Systems , Lenta.ru ve Gazeta.ru bilgi ve haber portalları bulunmaktadır . En iyi bilinen sağlayıcılar, CenterTelekom , MGTS , North-West Telecom ve WolgaTelekom gibi daha büyük telekomünikasyon şirketlerini içerir . İnternetin yaygınlaşması için devlet finansmanı sırasında, Rusya'daki sosyal medya faaliyetleri son derece güçlü bir artış kaydetti ve ilgili platformlar Rusya'da önemli bir rol oynuyor. Rusya'da oluşturulan ve Facebook gibi uluslararası platformlardan daha yüksek büyüme oranları gösteren Vkontakte.ru ve Odnoklassniki.ru platformları özellikle popülerdir . Ayrıca LiveJournal , Rusya'da uluslararası standartlara göre ortalama olarak ve son olarak Rusça olarak kullanıldı. 2010 yılında sosyal ağların brüt erişimi Rusya'da yaşayan insanların 49.2 milyonuydu. O zamandan beri, yetkililerin hizmetleri ve kullanıcıları çökertmesine izin veren belirsiz formülasyonlara sahip birçok düzenleme yayınlandı. 2018 itibariyle, tüm iletişim içeriğinin kaydedilmesi (ve devletin kullanımına sunulması) gerekecekti; 2017'deki çabalar nedeniyle bu yükümlülüğün 5 yıl ertelenmesi düşünülmeliydi.
medya
Medya yapısı
Sovyet sisteminin çöküşünden bu yana Rus medya sektöründe birçok yeniden yapılanma aşaması yaşandı. Devlet reformları 1990'ların başında medya pazarını özelleştirdi. O zamandan beri birçok gazete, yayıncı ve televizyon kanalı, hayatta kalmalarını sağlamak için oligarklarla ittifaklar kurdu. Bunu yaparken, medya aracılığıyla siyasi etki uygulamak için onları manipüle eden kontrolleri altına girdiler. Boris Berezovsky ve Vladimir Gussinsky'nin ( Media Most ) medya imparatorlukları daha sonra Putin'in yönetimi altında yeniden dağıldı. Rusya'nın en büyük medya holdingleri olan Gazprom-Media ve WGTRK , tüm Rus devlet televizyon ve radyo şirketi . Medya sansürü Roskomnadzor (kitle iletişim, iletişim ve kültürel mirasın korunması için denetleme makamı) tarafından uygulansa da, Rusya Anayasası, Bölüm 2, Madde 29'a göre ifade ve konuşma özgürlüğü garanti altına alınmıştır. Sosyal, ırksal , ulusal ve dini düşmanlığı körükleyen propaganda ve ajitasyon yasaktır. Çoğu Rus, bir numaralı bilgi kaynağı olarak televizyonu tercih ediyor, onu gazeteler izliyor. Roskomnadzor'a göre, Rusya'da 66.032 medya listeleniyor (2012 itibariyle). Bunlar 5254 TV istasyonu, 3769 radyo istasyonu, 28.449 gazete ve 21.572 dergidir.
Medyayı yazdır
On yıllar boyunca, SSCB'nin güncel basınına esas olarak yarı resmi basın ajansı TASS tarafından bilgi sağlandı. SSCB'nin çöküşünden sonra, Rusya'da özgür bir basın gelişti, ancak bugün yine hükümetin artan baskısına maruz kalıyor. Freedom House, basın özgürlüğünü “özgür değil” ve genel bir düşüş eğilimiyle (2002'de ülke hala “kısmen özgür” olarak listeleniyordu) olarak değerlendiriyor. In Basın Özgürlüğü Endeksinde ait Sınır Tanımayan Gazeteciler Rusya'ya 149 Place 2019 sıralandığında; Avrupa'da, sadece komşu Belarus (153.), Türkiye (157. sırada) ve Kazakistan (158. sırada) daha kötü performans gösterdi. 2017 baharında gazeteci Nikolai Andrushchenko öldürüldü. Sınır Tanımayan Gazeteciler'in raporuna göre, kurbanın ölümü doğrudan gazetecilik faaliyetleriyle ilgili.
Basılı medya arasında, Moskovsky Komsomolets tabloid ülkedeki en popüler olarak kabul edilir. Kendi bilgisine göre, tabloid yaklaşık 1,3 milyon okuyucuya ulaşıyor. Aynı zamanda en ucuzudur. En önemli günlük gazete, bugün 830.000 kopya tirajlı Komsomolskaya Pravda'dır . Günlük Rossijskaja gaseta gazetesi (tiraj: 430.000 kopya), Moskova merkezli Rus hükümetinin bir bültenidir . Rus yasaları ve kararnameleri Rossiyskaya Gazeta'da yayınlanmadan yürürlüğe girmez. RIA Novosti , 1993'ten beri 40'tan fazla ülkede kendi muhabirleriyle bir devlet bilgi ve analiz ajansıdır .
radyo
Devlet radyosu Rossii'ye ek olarak, çoğunlukla yerel istasyonlar olmak üzere çok sayıda özel radyo istasyonu vardır. Bazı Moskova istasyonlarının da bölgelerde lisansları vardır. Echo Moskwy istasyonu , hükümeti eleştiren medyanın geriye kalan tek temsilcisi. Rus radyo istasyonları günümüzde Almanya'da yaygın olarak kullanılan VHF frekanslarını (87.5 MHz ila 108,0 MHz) İngilizce "FM" adı altında kullanmaktadır. Sovyet zamanlarında, günümüzde bireysel vericilerin hala FM adı altında çalıştığı OIRT bandı (65.9 ila 73.1 MHz) kullanıldı. Birçok Rus dairesinde, kablolu radyo şeklinde bir ila üç verici alabileceğiniz bir radyo fişi bulunur . Basit cihazlar herhangi bir ek güç kaynağı gerektirmez ve genellikle tek kontrol elemanı olarak bir ses kontrolüne sahiptir. Kapsamlı yabancı yayın hizmeti, “ Rusya'nın Sesi ” adı altında işletilmektedir.
televizyon
Rus nüfusunun %85'i için televizyon ana ve genellikle tek bilgi kaynağıdır ve bu nedenle programların içeriğini dikkatle kontrol eden hükümet için bir propaganda aracı olarak özellikle uygundur . Rusya'nın çoğu yerinde, üç ulusal ve bir veya iki bölgesel TV kanalı alınabilir. Moskova'da, konuma bağlı olarak, bir düzineden fazla televizyon sağlayıcısı karasal olarak alınabilir . Perwy kanal , dt. İlk kanal , yayıncı ülke çapında ve nüfusun% 80'inden fazlasını istasyon ulaşır Rus nüfusun% 99,8, haftalık seyirci tarafından alınabilir. Rus televizyon kanallarından bazıları devlet medya grubu WGTRK tarafından işletilmektedir . Teklifi, kendi açıklamalarına göre Rus nüfusunun yaklaşık %98,8'i tarafından alınan Rossija 1 kanalını içeriyor . Spor ( Rusça: Спорт) adlı bir spor kanalı ve Rossija K adlı bir kültür kanalı da WGTRK tarafından işletilmektedir. Ayrıca, Moskova'da yayın yapan ve Rusya hakkındaki eski önyargıları ve klişeleri yıkmak ve uluslararası olaylara Rus bakış açısını izleyicilere sunmak olan uluslararası odaklı, İngilizce yayın yapan Russia Today kanalı da var . Rusya'daki gelişmeler de Rus perspektifinden incelenmelidir. Vesti , Rusya'nın en önemli haber kanallarından biridir. Telekanal Rossija ve RTR'nin bir parçasıdır . Rus TV uluslararası televizyon kanalı , özellikle yurtdışında yaşayan Ruslar için üretilmiştir.
1990'larda, Rusya'da bazıları ülke çapında olmak üzere birçok özel televizyon kanalı gelişti ve bu istasyonlar ayrıca programlarında bağımsız ve hükümet açısından kritik bilgi programları da içeriyordu. 2000'li yılların başında ise ulusal yayıncılar devletin dolaylı denetimine girmiş ya da kapatılarak yerlerini devlet yayıncılarına bırakmıştır. Spor bugün TW-6 frekansında yayınlanıyor . Rusya, SECAM televizyon standardı (Doğu Avrupa varyantı) ile yayın yapmaktadır. Rusya, uzun vadede (2010'larda) DVB-T'yi piyasaya sürmeyi planlıyor. Görünüşe göre bu tür cihazlar sübvanse edilecek, böylece nüfus nispeten pahalı cihazı satın alabilir.
Eğitim
Eğitim sistemi
Rusya'daki eğitim sistemi dört bölüme ayrılmıştır: genel okul eğitimi, mesleki eğitim, yüksek öğretim ve lisansüstü eğitim. Genel eğitim çocuk okula gitmek gerekir anlamına gelmez. Ebeveynlerin talebi üzerine, bilgi düzeyi yılda iki kez kontrol edilen okul programına uygunsa, bir çocuk evde eğitim alabilir. Bu hak, Rusya'da Devlet Anayasası (Madde 43) ve ayrıca №273-ФЗ Federal Yasası (Rusya Federasyonu'ndaki Federal Eğitim Yasası ) tarafından garanti edilmektedir .
2017 yılında devlet, merkezi bütçenin yüzde dördünü eğitime harcadı. In 2015 PISA sıralamasında , Rus öğrenciler okuduğunu bilim ve 26 matematik, 32. 72 ülkenin 23. dışarı sırada yer aldı.
Genel okul eğitimi
Genel okul eğitimi sırayla bölümlerin temel düzeyde, ana seviye ve üst düzey bölünmüştür.
- İlköğretim düzeyi: Yedi yaşında okula başlarsınız. Hem akademik yıl hem de okul yılı, her yıl 1 Eylül'de Rusya'da aynı şekilde başlar. Psikolojik bir rapora göre, çocukların ortalama yüzde 35'i için erken okul yaşı olan altı yaş önerilir. Yedi yaşında okula başlayan çocuklar, dört yıllık ilkokulu üç yılda tamamlarlar. Bu şekilde okulun üçüncü yılından itibaren doğrudan beşinci sınıfa geçebilirsiniz.
- Ortaöğretim düzeyi: Bunu, altı yıllık zorunlu bir ortaöğretim düzeyi izlemektedir. Genellikle dokuzuncu sınıfın sonunda ve zorunlu eğitim yaşı olan 15'e ulaştıktan sonra, “temel genel eğitim” edinilmesine yol açar. Bu yeterlilik, liseye (iki yıl) devam etme hakkı verir. Dokuz yıllık zorunlu eğitimden sonra ortaokul düzeyi yerine orta teknik okulda (meslek okulu) veya teknik merkezde mesleki eğitim tamamlanabilir . Bu tesisler, tam bir orta öğretimin (ikili eğitim kursu) edinilmesi için dikey olarak geçirgen tüm mesleki eğitim sisteminde hala mevcuttur. Çünkü mesleğe özgü konulara ek olarak genel konular da öğretilmekte ancak içerik mesleki yönelime yöneliktir.
- Üst düzey: Üst düzey (geleneksel olarak "lise bitirme" olarak bilinir) "tam ortaöğretimin sertifikası" ile tamamlanır - Almanca Abitur değil, ancak yapar, üniversiteye garanti girişi. Bunun için zorlu bir giriş sınavı gereklidir. Abitur'unu çok iyi sonuçlarla geçenlerin sadece bir veya iki giriş sınavını geçmeleri yeterlidir. Abitur notları kötü ise birkaç konu incelenir.
Üniversiteler
Rusya'da yüksek öğrenim için öğrenciler için çeşitli bir yüksek öğretim sistemi mevcuttur . Geniş bir konu yelpazesine sahip klasik üniversiteye ek olarak, özel teknik , eğitimsel veya ekonomik yönelimli çeşitli üniversiteler ve akademiler bulunmaktadır . Abitur üniversiteye devam etmek için bir ön koşul olmasına rağmen, bir giriş sınavını da geçmek gerekir. Yüksek performanslı öğrenciler için öğrenim finansmanı ücretsizdir, ancak yalnızca nüfusun sürekli büyüyen bir bölümü için ücretlerle finanse edilir. 1992'den sonra üniversitelere daha fazla öz-yönetim hakkı verildi. Üniversiteler yeniden yapılandırılıyor; Eskiye dayanan kurumlara yeni isimler ve modern yapılar veriliyor.
Çoğu eğitim programının süresi beş yıldır ve Almanya'da olduğu gibi ilk iki yıl genel bir temel kursa hizmet eder , ardından ana kursta teknik uzmanlaşma izler . 1991 yılına kadar sadece orada diploma sadece derece olarak . Yeni derslerin kademeli olarak tanıtılmasıyla, diplomaya ek olarak, çoğu öğrencinin de çabaladığı Lisans ve Yüksek Lisans dereceleri de mümkündür.
Aşağıdaki hiyerarşide toplam dört yükseköğretim kurumu kategorisi sınıflandırılabilir:
- Üniversiteler
- Akademiler
- Enstitüler (= üniversiteler)
- Kolejler
En ünlü Rus üniversiteleri arasında Moskova Devlet Lomonosov Üniversitesi , Saint Petersburg Devlet Üniversitesi , Kazan Devlet Üniversitesi ve Novosibirsk Devlet Teknik Üniversitesi bulunmaktadır . Rusya'da artık özel okullara ve üniversitelere izin verilmektedir. Ziyaretiniz ücretsiz değil ve genellikle sadece küçük bir vardiya için uygun. Rusya'da 2005 yılında 413'ü özel üniversite olmak üzere 1.061 üniversite ve kolej vardı.
Araştırma
Rusya'daki bilimsel faaliyetlerin ilk başlangıcı, Kiev Rus zamanlarında zaten vardı. Hayatta kalan ilk vakayinameler, Nestor Chronicles, 1070 yılına aittir. Burada esas olarak tarihi olaylar ve ayrıca meteorolojik gözlemler kaydedilmiştir.
Sosyal bir kurum olarak bilim, Rusya'da 18. yüzyılın başlarına kadar Büyük Petro'nun yönetimi altında ortaya çıkmadı . Rus İmparatorluğu'nun ilk bilimsel kurumlarının, özellikle de 1724'te Bilimler Akademisi'nin kurulduğu zamandı . 1755 yılında Rusya'nın ilk üniversitesi olan Moskova'da bugünkü Lomonossow Üniversitesi kuruldu . 1916'da tüm Rusya'da 10 üniversite ve birkaç düzine araştırma kurumu dahil olmak üzere yaklaşık 100 kolej vardı. Rus İmparatorluğu'nun bilimi bu nedenle diğer birçok Avrupa ülkesine kıyasla düşük bir gelişme düzeyindeydi. Bununla birlikte, Rus biliminin belirli alanları o zaman bile uluslararası üne sahipti. İlk Nobel Ödülü sahipleri arasında iki Rus akademisyen, Ivan Pawlow (1904) ve Ilya Metschnikow (1908) vardı.
Rus bilimi, Sovyet döneminde önemli bir gelişme desteği aldı. Genel olarak, Sovyetler Birliği iyi gelişmiş bir araştırma ve geliştirme sistemine sahipti. Araştırmanın yüksek derecede merkezileşmesi bu dönemin özelliğiydi. Çoğu bilim insanı, Bilimler Akademisi tarafından veya kendi bölgesel bölümlerinde istihdam edildi. Merkez özellikleri araştırma ve üretiminin hakimiyeti ayrılması idi SSCB Bilimler Akademisi de temel araştırmalar ve uygulama odaklı araştırma ve araştırmada yüksek öğrenim sektörünün düşük öneme. Ekonomik sektördeki tüm şirketler devlete aitti ve kendileri çok az araştırma yaptı. Araştırmanın çoğu, genellikle devlete ait şirketlerden kurumsal olarak ayrılmış olan uzman araştırma enstitüleri tarafından yürütülmüştür . Sovyet devleti sanayileşmeye ve askeri üstünlüğe çok yüksek öncelik verdiğinden, bu alanlarda araştırma ve geliştirmeyi teşvik etmede özellikle cömert davrandı. İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra devlet, Sovyet uzay yolculuğunun gelişimini çok yoğun bir şekilde destekledi. Bütün bunlar, Sovyetler Birliği'nin 20. yüzyılın ikinci yarısında sanayileşmiş bir ülke olmasına yol açtı. Araştırma ve geliştirme, savunma sanayii ve uzay yolculuğu gibi belirli alanlarda dünya lideri olarak kabul edildi.
1990'larda Rusya Federasyonu'nda bilim ciddi bir kriz yaşadı, çünkü mevcut araştırma tesislerini desteklemek için kalıcı bir finansal kaynak eksikliği vardı. Bu, birçok alanda gelişmenin durmasına ve nitelikli araştırma ve öğretim elemanlarının diğer Avrupa ülkelerine veya ABD'ye göç etmesine neden oldu. Rus araştırma ve geliştirmesindeki kurumlar ve çalışma yöntemleri eski Sovyet sisteminin birçok özelliğini korumuştur, araştırma kuruluşlarının çoğu ekonomik sektörden ayrıdır. Şirketlerdeki araştırma kurumları genellikle yetersiz eğitimlidir. Rusya Bilimler Akademisi hakim bir konumda tutar. Tüm araştırma kurumlarının neredeyse üçte ikisi (Nisan 2012 itibariyle) devlete aittir ve araştırma personelinin yüzde 78'ini istihdam etmektedir. Buna karşılık, tesislerin yüzde 14'ü özel olarak organize edilmiştir. Devletin ezici gücü nedeniyle, Rus araştırmaları öncelikle büyük araştırma enstitüleri tarafından yönetilirken, küçük organizasyonlar çok az öneme sahiptir. Buna göre, 2008 yılında, tüm Rus araştırma kurumlarının en büyüğü, araştırma personelinin toplam yüzde 53'ünü istihdam etti ve toplam araştırma harcamalarının yüzde 44'ünden sorumluydu. Araştırma ve geliştirmenin finansmanı söz konusu olduğunda, devlet bütçesinden sağlanan finansman baskındır. 2010'ların başında, hükümet üniversitelerin araştırma katkısını artırmaya çalıştı. Yüksek öğretim sektörü, araştırma için ayrılan toplam fon miktarının sadece yüzde altı ila yedisini oluşturuyor. Öğretim kadrosunun yüzde 12'si araştırmacı olarak sınıflandırılmıştır. Tüm üniversitelerin ve diğer yükseköğretim kurumlarının neredeyse yarısı araştırma faaliyetlerine hiç katılmamaktadır.
1990'lardaki krizlere rağmen, Rus biliminin bazı alanları uluslararası bir karşılaştırmada en üst sıralarda yer almaya devam ediyor. Beş Rus fizikçi Nobel Ödülü'ne layık görüldü: 2000'de Shores Alfjorow , 2003'te Alexei Abrikossow ve Vitaly Ginsburg ve 2010'da Andrei Geim ve Konstantin Novosjolow .
2000 yılından itibaren yurtiçi araştırma ve geliştirmeyi teşvik etmek için, diğer şeylerin yanı sıra, bilimdeki çalışanların maaşlarında artış, genç akademisyenlerin teşviki ve ülke genelinde teknoloji parklarının kurulmasını içeren özel ulusal hedef programları hazırlanmıştır . Rusya'nın daha önce en iyi sonuçları elde ettiği alanlarda, yani her şeyden önce doğa bilimleri ve silah endüstrisinde, daha fazla gelişmeye özel önem verilmektedir. Başkan Medvedev böyle Innovations City (gibi çok sayıda anahtar projeleri teşvik ederek bir modernizasyon saldırı başlattı Innograd olarak) Skolkowo . Gelecekte, orada yeni teknolojiler araştırılacak ve pazara hazır olana kadar geliştirilecektir. Yeni araştırma ve geliştirme kompleksi öncelikle beş alanda çalışmalıdır: enerji, bilgi teknolojisi, telekomünikasyon, biyotıp ve nükleer teknoloji. Rus hükümeti hala mikro elektronik üretimine başlamayı planlıyor . Uydu navigasyonunda da Rusya, pazarını yerli GLONASS sisteminin kullanımına uyarlamak istiyor .
Kültür
Kültürel gelişme
Rus kültürü, bir Avrupa yüksek kültürü ve gelişmiş bir Rus halk kültüründen oluşur. Zaman zaman Rusya kendisini Batı'nın radikal ötekisi olarak gördü, ayrıca uzun bir süre boyunca Rus kültürü, Batı kültürel gelişiminin periferisindeki konumu nedeniyle Batı Avrupa kültüründen farklı bir şekilde gelişti. Ayrıca, 1054'teki bölünme , Katolikliğin giderek artan bir şekilde reddedilmesine yol açan tamamen farklı bir Ortodoks Hıristiyanlığa yol açtı. Batı'daki Roma hukuk geleneğinin aksine Bizans Sezaropapizminden kaynaklanan Rus devleti ve hukuk anlayışı , Rus kültürünün Batı Avrupa kültüründen ayrılmasına da katkıda bulundu (bkz . Rusya'nın hukuk tarihi ). Avrupa'nın geri kalanında ulus devletlerin gelişiminin aksine , Rusya 1550'den kültürel gelişmeyi şekillendirmeye yardımcı olan çok etnikli bir imparatorluğa dönüştü.
Rus kültürü hala Batı Avrupa kültürüne gelişim zamanı farklı aşamalarında ile karakterizedir. Bu, jeokültürel çevre konumu ve Rusya'nın doğuya doğru eşzamanlı genişlemesi ile açıklanabilir; bu, yavaşlayan ve hızlandırılan yakalama ve gelişme aşamalarının etkileşiminde farklı bir evrim hızına neden olur ve bu da tekrar tekrar Rusya'da sosyal çalkantılara ve siyasi radikalleşmelere neden olur. tarih . Buna göre Rusya, pasif bir taklitte olmasa da, yetişme ve teklif verme ihtiyacından dolayı bir çeviri kültürü olarak görülebilir. Bu, taklit edilen yabancıdan sonra kendini modelleyerek ve böylece yeni bir şey yaratarak üretken etkileşimler yaratır.
Rusya'nın kültür tarihi büyük ölçüde 10. yüzyılın sonundaki Hıristiyanlaşmasıyla (988/989) başlar ve Kiev Prensi I. Vladimir'in isteği üzerine Slav formlarında Bizans kültürü önümüzdeki yedi yüzyıl boyunca Ruslar arasında hakimiyet kazanır. Hıristiyanlığın ortaya çıkışından sonra edebiyatlarının, sanatlarının ve mimarisinin hızlı bir şekilde gelişmesini izledi.
Özellikle Ortodoksluk, sebat ve geleneklere dayalı farklı bir kültür anlayışı gerektiriyordu. Dini dünya görüşü ve dini metin anlayışı, Moskova İmparatorluğu'ndaki kültürel gelişmeyi belirledi ve yavaşlattı. 1500 den başlatan sonra Bizans'ta Rus Ortodoks kültürü setinin bir katılaşma gelmişti altında Osmanlı yönetimi boyunca Konstantinopolis'in düşüşü . Altında Peter I , zorunlu sekülerleşme ve sosyal hayatın Avrupalılaşma 17. yüzyılda başlayan . Rus İmparatorluğu'nun ilk imparatoru, Batı Avrupalı mimarları ve sanatçıları ülkeye getirdi ve dışarıdan Avrupalılaşma yoluyla istedi - ör. B. Sakalların kaldırılması ve Avrupa kıyafet kurallarının kabul edilmesi - tutumlarda bir değişiklik sağlanması. Ancak, Rusya'nın Avrupalılaşması yalnızca küçük bir üst sınıfa ulaştı. Rusya, 19. yüzyılda Avrupa kültürünü yakaladı ve 1900'lerde onun avangardının bir parçasıydı . Üst sınıfın batılılaşmış yüksek kültürüne ek olarak, geleneksel Rus halk kültürü halk arasında devam etti, böylece 1914'e kadar iki kültür hala yan yana var oldu. Sovyetler Birliği'nde, Stalin döneminde, sosyalist gerçekçilik tek bağlayıcı kültürel norm olarak ilan edildi . Sisteme uymayan kültürün yazılı veya sözlü ifadeleri ancak samizdat olarak yeraltında görünebilirdi. Yeni Rus devletinde, Rus kültürü 1990'larda başka bir kriz yaşadı. 1990'larda devlet sübvansiyonlarının ve kapitalist kitle kültüründeki rekabetin sona ermesiyle birlikte, Rus sanatçılar ilk olarak ortaya çıkan açmazı aşmak zorunda kaldılar.
Halk kültürü
Ahşap mimarisi
Rusya'daki konutlar uzun süredir blok inşaatta (İsba) inşa ediliyordu. Bu kütük evler bugün hala köylerde bulunabilir. Çoğunlukla mavi veya yeşil tonlarda boyanırlar ve yaratıcı oymalara, çoğunlukla beyaz pencere çerçevelerine sahiptirler. Ortodoksluğun renkleri olan mavi ve yeşilin kötü ruhları uzaklaştırdığı söylenir.
işçilik
Rus geleneksel el sanatları, Rus halk kültürünün önemli bir yönünü oluşturur. Kuzeydoğu Rusya'nın orman bölgesinde ağaç tornacılığı ve ahşap oymacılığı gelişti. Kilin bulunduğu yerlerde seramik el sanatları gelişmiştir . Geniş keten tarlalarına sahip Rusya'nın kuzey bölgelerinde dantel yapılırdı. Zengin demir cevheri yataklarının yanı sıra yarı değerli ve yarı değerli taşları ile Urallar, döküm sanatı, silah takıları ve takıları ile ünlüdür. Ünlü olan Dymkowo seramik oyuncaklar (bkz Anna Afanassjewna Mesrina ), Chochloma , Gschel gelen seramik ve Palekh gelen lake minyatürler . Matryoshka , en popüler Rus hatırasıdır. Matryoshka, ortaya çıkışından sadece birkaç yıl sonra, 1900 yılında Paris Dünya Fuarı'nda gösterildi ve burada bir madalya kazandı ve dünya çapında ün kazandı.
Giyim
Geleneksel Rus giyim dahil kaftanları , kossovorotka ve Rus kalpağı erkekler için, sarafan ve kokoshnik kadınlar için, sahip lapti yapılmış sak ve keçe çizmeler zamanki ayakkabı gibi (keçe çizme). Güney Rusya'dan gelen Kazakların geleneksel kıyafetleri arasında burka ve papacha bulunur .
mutfak
Aslen tipik bir çiftlik evi mutfağı olan Rus mutfağı , balık, kümes hayvanları, mantar, çilek ve baldan oluşan birçok malzemeyi kullanır. Ekmek, krep yiyorlar ve kvas , bira ve votka içiyorlar . Votka Rus kültürünün bir parçasıdır. Rus kroniklerine göre, ilk içki fabrikaları 12. yüzyılda Rusya'da ortaya çıktı. Başlangıçta, votka tıbbi amaçlar için kullanıldı. Rus votkası tahıldan yapılır. Geleneksel olarak, Rusya'daki insanlar genellikle oda sıcaklığında birlikte içilen saf, aromasız bir votka tercih ederler. Tuzlu şeyler ( salatalık turşusu , tuzlu mantar veya tuzlu ringa balığı gibi ) genellikle votka ile servis edilir . Gibi Lezzetli çorba ve yemekler shchi , borş , rassolnik , Ucha , soljanka ve okroshka özellikleridir Rus mutfağının. Piroschki , Blini ve syrniki gibi Rus Teigspeisen'leri de ünlüdür . Kiev pirzolası , dana straganofu , pelmeni ve shashlik popüler et yemekleridir, son ikisi Tatar ve Kafkas kökenlidir. Diğer yaygın et yemekleri, genellikle etle doldurulmuş lahana rulolarıdır (Rusça Голубцы ). Tipik Rus salataları salata sosu (Rus винегрет ), olivier salatası ve kürk mantolu ringa balığıdır (Rusça Сельдь под шубой ). Çay gerçek çay kültürü Rusya'da geliştirilen böylece, 17. yüzyıldan beri Rusya'da her evde sarhoş olmuştur. Rusya'da çayı hazırlamak için geleneksel olarak bir semaver kullanılır; Rusya'da bir tür ulusal sembol olarak kabul edilir. Baranki , Prjaniki , Warenje ve Pastila (veya Sefir ) gibi geleneksel Rus tatlılarının yanı sıra Helva , Gosinaki ve Lokum gibi oryantal tatlıların yanı sıra çeşitli çikolata ve kekler de çayın yanında servis edilmektedir.
Halk Müziği
Rusya'nın çok sayıda etnik grubu güçlü halk müziği geleneklerine sahiptir . Tipik Rus müzik aletleri vardır gusli , Balalayka , shellika ve garmon . Rus halkının zengin bir dans folkloru vardır. Rus danslarının raporları 11. yüzyıldan beri bulunmuştur. Danslar Rus halkı için büyük bir rol oynamaktadır. Birçok dansta Rus karakterinin ulusal özellikleri çok açık bir şekilde ifade edilir. Rus dansının en eski türü, el ele tutuşan bir grup katılımcının yuvarlak bir dansı olan khorovod'dur . Rus dans sanatının karakteristik özelliği olan ikinci dans türü doğaçlama danslardır. Solo danslar (erkek veya kadın), çiftler halinde veya birkaç dansçı tarafından yapılırlar. Bu danslarda dansçının bireyselliği özellikle güçlü bir şekilde ifade edilir. Perepljas her dansçı onun dans ustalığı, hayal gücü ve hareketlerin daha iyi yürütülmesi yoluyla diğer üstün gelmeye dönüş çaba görünen ile yarışmaya dans türüdür.
banyo kültürü
Rusya'nın kendine özgü bir buhar banyosu kültürü var, banya . Banya'yı ziyaret etmek bir ritüeldir. Bu güne kadar önemli konuşmalar, iş görüşmeleri ve siyasi tartışmalar burada gerçekleşir. Kremlin'de bir banya bile var. Eski Rus geleneğine göre, insanlar kendilerini ılık suya batırılmış kuru huş ağacı dalı demetleri olan weniklerle dikkatlice vururlar .
kulübe kültürü
Dinlenme ve rahatlama için, Rus şehir sakinleri bir hafta sonları ya da tatil geçirmek ister dacha Bahçeli, bir kır evi veya yazlık ev. Yazlıklar, üç yüzyıldır Rus tarihinin ve kültürünün bir parçası olmuştur. Yazlık ayrıca birçok Rus baladında ve Rus edebiyatında sıklıkla bahsedilir. Yaz mevsimi mayıs ortasında başlar. St. Petersburg ve Moskova çevresinde, tarihleri boyunca şehirden giderek uzaklaşan birçok banliyö var.
anlatı kültürü
Kökenleri Rusların pagan döneminde olan Rus masalları da bilinmektedir . Ünlü Sovyet masal filmlerinin temelini oluşturdular. " Frost Peder ", " Snow Maiden " veya " Cadı Baba Jaga " gibi peri masalı karakterlerini Orta Avrupa'ya getirdiler .
misafirperverlik
Rus misafirperverliği en zor ekonomik zamanlarda bile meşhurdur. Davet edildiğinde, ev sahibi kasıtlı olarak mümkün olduğu kadar çok farklı yemek hazırlamaya çalışır. Bu, misafirler için hiçbir şeyin kaydedilmediğini gösterir. Resmi günlerde en önemli misafire ortasında tuz kabı olan yuvarlak bir somun ekmek verme geleneği günümüzde de devam etmektedir . Ekmek, uzun zamandır Rusya'daki ana temel gıda olmuştur. Tuz nadirdi ve bu nedenle çok pahalıydı.
Troyka
19. yüzyılda kışın çok yaygın bir sokak sahnesi , tipik Rus üçlüsü olan troyka idi . Bunu yapmak için, bir arabanın veya kızağın önünde yan yana üç at koşumlanır. Kemerde, sürüş sırasında sürekli çınlayan ve atları parmak uçlarında tutan bir çan asılıdır. Troyka , Moskova ve St. Petersburg arasındaki tepelik bir alan olan Valdai yükseklik ölçümlerinden gelir ve artık folklorun sürdürüldüğü kabul edilir .
resmi tatil
Gibi ulusal günlerde Rusya dikkate sözde insan günü birlik Polonya-Litvanya yabancı yöneticiler tarafından 1612 yılında Moskova kurtuluşunu anısına 4 Kasım ve üzerinde Rusya Günü Bildirgesi münasebetiyle 12 Haziran arasında Devlet Egemenlik ve Rus SFSR Ayrıca 1990 yılında bu Day, bunların her yıl birkaç resmi tatil vardır Yılbaşı (5'ine kadar sürekli Ocak 1) ünlü olduğunu. 2005 yılında yeni yıl kutlamaları uzatıldı, ancak komünistler için en önemli ulusal bayram olan 7 Kasım'da Ekim Devrimi'nin yapıldığı gün kaldırıldı. Rus Ortodoks Hıristiyanları, diğer mezheplere mensup Hıristiyanlar gibi 24 Aralık'ta Noel'i kutlamazlar. Jülyen takvimine göre, 7 Ocak'ta Rab'bin görünüşünün bayramını kutlarlar . Sovyet döneminde dini kutlamalara izin verilmiyordu. Ancak 1991'de 7 Ocak resmi tatil ilan edildiğinden beri, Noel Rusya'da yeniden düzgün bir şekilde kutlandı. 6 Ocak Noel arifesine Rusya'da Sochelnik denir .
Rus Ortodoks Kilisesi her yıl Epifani festivalini kutluyor . En eski Ortodoks bayramlarından biridir ve Ürdün'de İsa'nın vaftizine kadar uzanır . Donlara rağmen, her yıl 18-19 Ocak gecesi milyonlarca Rus buz deliğine çekiliyor. Yılın bu bir gününde, özellikle daha önce bir Ortodoks rahip tarafından kutsanmışsa, Rusya'daki tüm nehirlerin ve göllerin suyu kutsaldır. Katılımcılar üç kez tamamen daldırmak zorundadır . Başın her daldırılmasından önce kendilerini çaprazlarlar. Prosedürün amacı, inananları günahtan arındırmak ve onlara yeni bir güç vermektir.
Nasyonal Sosyalist Almanya üzerindeki “ Zafer Bayramı ” (9 Mayıs) halk için hâlâ çok önemlidir. Mayıs ayının başında, Rusya'nın her yerinde bayram kıyafetleri içindeki savaş gazileri bir araya geliyor ve şehit olan yoldaşlarını anıyor. Böyle bir toplantı genellikle meçhul bir askerin mezarında veya mezarında veya sonsuz bir ateşte başlar . Bundan sonra anma resmi bir resepsiyonda veya özel olarak bir ziyafet masasında devam edecek. Zafer Bayramı'nda gazilere karanfil verilir. Her yıl Zafer Bayramı'nda Rusya'nın birçok şehrinde (2011: 23) askeri geçit törenleri düzenlenmektedir.
Resmi tatil Salı veya Perşembe gününe denk geliyorsa, bir önceki Cumartesi veya sonraki Pazar gününü iş günü ilan ederek Pazartesi veya Cuma günü çalışmayan bir köprü günü kurmak adettendir.
Kültür merkezleri
Moskova ve St. Petersburg, çok sayıda kültür kurumu ile Rusya'nın kültür merkezleridir. Sadece Moskova'da 120'den fazla tiyatro, beş opera binası, altı profesyonel senfoni orkestrası ve çok sayıda müze ve galeri bulunmaktadır. Moskova Bolşoy Tiyatrosu dünyaca ünlü, St. Petersburg'daki Hermitage ve Moskova'daki Devlet Tretyakov Galerisi dünyaca ünlü sanat koleksiyonlarına ev sahipliği yapıyor. Kültürel sahneler, örneğin Novosibirsk (tiyatro, opera), Yekaterinburg (tiyatro, çağdaş dans) ve Nizhny Novgorod (çağdaş sanat) gibi diğer bölgesel merkezlerde de gelişmiştir.
Edebiyat
Rusya'da edebiyat büyük saygı görüyor. Batı Avrupa'da olduğu kadar edebi çağlarda da geleneksel ve geçerli olan poetika ve tür teorisi düzen kalıpları, Rusya'da zaman kaymalı oldukları ve farklı bir işleve sahip oldukları için farklı kullanılmaktadır. Romanesk Kiev Rus, içinde (11. yüzyıl) “üslup sadelik dönemi” karşılık için Gotik ortak ideolojik ve jeopolitik dönem adları ( “entelektüel uyuşmazlıkların süresi vardır (12. ve 13. yüzyıllarda)“süs tarzı yaşına” ” ve “Moskova edebiyatı”). 17. ve 18. yüzyıllarda, barok üslup süreçlerinin taklit edilmesi, zamanın Batı Avrupa üslubuyla geç bir uyum sağladı.
Bizans tarih yazımından alınan temel manevi metinler ve türler, Slav Orta Çağlarında edebiyat ve edebi metin olarak kabul edilen Kilise Slav geleneğinin temelini oluşturdu. Manevi-dinî bir edebi terim hakimdi (yani okuma ve yazma - ikon resmine benzer - ruhun yararına). Öte yandan estetik işlev, bireysel üslup, kurgusallık (hakikat ve şiir ayrımı), modern anlamda edebi türler ve modern bir yazar kavramı eksikti. Eski Rusya'da (1700'den önce) ağırlıklı olarak manevi bir işlevi olmayan edebiyat nispeten az temsil edilir. Modern çağa edebi geçiş, Rusya ile Batı Avrupa arasında mümkün olan en yakın bağlantı adına Büyük Petro döneminde gerçekleşti. 18. yüzyılın başında edebiyat, öncelikle devlet için eğitim ve temsil işlevlerini yerine getirdi. 1800 civarında edebi iletişim, kendisini mahkemenin, eğitim kurumlarının ve himayenin taleplerinden kurtardı . Rus yazarlar eserlerini ilk kez kendi kitap marketlerinde yayınlayabildiler. On yıllar boyunca gerçekçi sosyal roman türü egemen oldu ve Avrupa'daki okuyucular üzerinde kalıcı bir izlenim bıraktı. Rus gerçekçi romanı, gerçekliğin haritasını çıkarmak için kendi yöntemini geliştirdi ve Batı modernleşmesinin geleneksel yaşam biçimleri ve sosyal yapılar üzerindeki istikrarsızlaştırıcı etkisine ilişkin meta-bakış açıları oluşturdu.
Puşkin , modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir. Diğer dünya çapındaki Rus yazarlar şunlardır: Mikhail Bulgakov , Fyodor Dostoyevsky , Nikolai Gogol , Maxim Gorki , Boris Pasternak , Alexander Solzhenitsyn , Lev Tolstoy , Anton Chekhov , Ivan Turgenev , sürgündeki Vladimir Nabokov ve birlikte çalışan ilk Rus yazar Ivan Bunin Nobel Edebiyat Ödülü edildi verdi.
2016 yılında, Rusya Kitapçılar Birliği, ticaret ücretli küçük kitapçıların hem üretim hem de satış fiyatlarının artmasından yakındı. Moskova'da her 58.000 nüfusa sadece bir kitapçı düşüyor; Paris'in 3 milyon nüfusu ve 700 kitapçısıyla karşılaştırıldığında, Moskova'nın 12 milyon nüfusu 199 kitapçıyı paylaştı.
Görsel Sanatlar
tablo
Rusya da resim alanında büyük katkı sağlamıştır. Portre boyama 18. yüzyılda çok popüler oldu. Ancak tarih resmi ve dini resim gibi diğer stiller de sıklıkla kullanıldı. 19. yüzyılın sonlarına doğru, Avrupa modernizmi, İzlenimcilik ve Art Nouveau gibi , Rusya'ya türetilmiş bir biçimde geldi.
İle bağlantılı olarak Empresyonizm ve Rus avangard gibi isimlerle Wassily Kandinsky , Kasimir Malewitsch , Alexej von Jawlensky , Vladimir Tatlin , Michail Larionow ve Natalja Goncharova gerektiğini sayılabilir. Büyük Rus ressamları arasında Andrei Rublev , Ilya Repin , Marc Chagall , Mikhail Wrubel , Valentin Serow , Vasily Surikov , Ivan Aivazovsky , Isaak Levitan ve Nikolai von Astudin ve daha birçok önemli manzara ressamı yer alıyor . Son zamanlarda provokatif sanatçılar ve “ The Blue Noses ” gibi sanatçı grupları , uluslararası ödüller almış ancak Rus Ortodoks Kilisesi ve yetkililer tarafından defalarca yerlerine düşürülen sansasyon yarattı.
mimari
Rusya'da 14'ü UNESCO Dünya Mirası Alanı olan (2013 itibariyle) 25 Dünya Mirası Alanı bulunmaktadır ; Aralarında eski kasaba ve tarihsel merkezleri Derbent , Yaroslavl , Saint Petersburg , Veliky Novgorod , Vladimir veya Kremlin Kazan ve Moskova gibi Kizhi Pogost ahşap kilise .
Rusya'nın erken mimarisi Bizans İmparatorluğu'nun mimarisine dayanmaktadır : Bizans'takiler gibi erken dönem kutsal binalar, beş kubbeyle taçlandırılmış Yunan haçına dayanmaktadır . Bu örnekler Aziz Sophia Katedrali de Novgorod , ya Aziz Demetrios Kilisesi Vladimir . Batı Avrupa etkileri ile yayıldı barok . Barok etkiler ( Rus Barok ) 17. yüzyılın sonunda Rusya'da kendini göstermeye başladı (Moskova'daki Vladimir zu Kurkino'dan Tanrı'nın Annesi İkonu Kilisesi).
Bağımsız bir Rus stili, muhtemelen başlangıçta yalnızca ahşap binalar alanında geliştirilmiştir; yapı malzemesi nedeniyle, 17. yüzyıldan daha eski hiçbir bina günümüze ulaşmamıştır. Buradan ortaya çıkan kiliseler, daha basit bir merkezi yapı ve büyük bir sekizgen merkezi kule ile karakterize edilir. Zamanla bunlar giderek daha dekoratif hale geldi. Ünlü bir örnek, 1555'ten Moskova'nın Kızıl Meydanı'ndaki Aziz Basil Katedrali'dir . Ancak, atılımını Çar I. Peter tarafından kurulan Saint Petersburg'da gerçekleştirdi. Andreas Schlueter ve Domenico Trezzini gibi Avrupalı mimarlar Rusya'ya geldiler, Menshikov Sarayı veya Peter ve Paul Kalesi gibi binalar inşa ettiler .
Birinci sınıf mimari, Catherine II ( Bartolomeo Francesco Rastrelli ) altındaki usta inşaatçılar tarafından elde edildi . St. Petersburg'daki Kışlık Saray , Peterhof Sarayı veya Catherine Sarayı gibi saraylar , cephelerde büyük ve güçlü bir Rokoko üslubu sergiliyor ve içleri fevkalade lüks.
İle klasikçiliğin Avrupa'nın geri kalanında olduğu gibi aynı zamanlarda Rusya'da başladı, Iwan Yegorowitsch Starow gibi özgün Rus inşaatçılar ilk kez önemli bir yer işgal etmeye başladı. St. Petersburg şehir merkezindeki binaların çoğu bugün hala klasiktir. Bunun en iyi örneği , evler de dahil olmak üzere tüm kompleksi kesinlikle geometrik bir genel desen izleyen mimar Carlo Rossi'nin adını taşıyan Saint Petersburg'daki Rossistraße'dir . Isaac Katedrali gibi kutsal yapılarda ise klasisist ve tarihselci üslup unsurları karışmaktadır.
20. yüzyılın başlarında, avangard akımlar Rus kültürü boyunca güçlüydü. Ekim Devrimi'nden sonra, savunucuları bunları birkaç yıl boyunca uygulayabildiler. Buradaki örnekler , konut inşaatı, endüstriyel inşaat ve kamu yönetimi için El Lissitzky veya yenilikçi prototiplerdir. Le Corbusier , Walter Gropius , Peter Behrens ve Ludwig Mies van der Rohe gibi uluslararası mimarlar Moskova'da inşaat yapabildiler. Bununla birlikte, Stalin'in yönetimi altında , anıtsal olarak artan klasik modellerde hızlı bir gerileme yaşandı. Pudra tarzı egemen başladı temsil edebilirlik sanatsal tasarımlara kıyasla ön planda açıkça oldu. 1970'lerin sonlarında Sovyet döneminde, Sovyet imparatorluğunun çöküşüne kadar, tüm alt cumhuriyetlerde, radikal estetiği ve kendine özgü tasarımı konformist devlet mimarisiyle tezat oluşturan benzersiz, kısmen fütüristik binalar inşa edildi. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana, geleneksel Rus mimarisinde temas noktaları arayan tarihselleştirici bir mimari tarz giderek daha modern hale geldi. Bunun örnekleri, diğer birçok bina arasında , Moskova'daki yeniden inşa edilen Kurtarıcı İsa Katedrali veya Kaliningrad'daki aynı adı taşıyan katedraldir .
Performans sanatları
müzik
Rus müziği çok eskilere gidiyor. Kökenleri Doğu Slavların pagan geleneklerinde yatmaktadır. Hıristiyanlığın kabulünden sonra, önce dini müzik gelişti. Aslen Bizans'tan, hızla ulusal Rus özellikleri kazandı. 11. yüzyılda, Snamenny raspew adı verilen özel bir Ortodoks kilise ilahisi geliştirildi. Lirik halk şarkısı 16. ila 17. yüzyıllara kadar yayılmadı. Bazı şarkılar dünyaca ünlüdür, örneğin B. Volga Römorkörünün Şarkısı , Kalinka , Katyuşa , Kazak Ninni , Dubinuschka , Korobeiniki , Kara Gözler .
Rus sanat müziğinin başlangıcı 18. yüzyılda gelişmeye başlamış ve Büyük Petro'dan bu yana Batı Avrupa müziğinden etkilenmiştir. Bu zamanın en önemli bestecisi , eserlerinde hem sanat müziği hem de tipik Rus a capella ilahileri Ortodoks kilise müziğinin temsil edildiği Dmytro Bortnjanskyj idi . 18. yüzyılın sonlarında Rusya'nın en önemli opera bestecisi olan Yevstignei Ipatowitsch Fomin , hâlâ Batı'nın etkisindeydi. Michail Glinkas ve Alexander Dargomyschskis'in operalarında ve orkestra eserlerinde Rus halk müziğinden esintiler ilk kez giderek artan bir şekilde ortaya çıkıyor ve ulusal bir Rus besteci okulunun yolunu açıyor . Daha sonra, sözde Beş Grubu beş genç bestecilerin oluşmuştur ( Alexander Borodin , César Cui , Mili Balakirew , Modest Mussorgski , Nikolay Rimski-Korsakow kendisine özel olarak senfonilerinden için Rus halk müziğinin özelliklerini hedefleme görevi set), , opera, ses şiirleri ve oda müziğini kullanılabilir hale getirmek.
Buna karşılık Anton Rubinstein tarafından kurulan daha çok Batı müziğine (özellikle Alman Romantizmine) yönelik bir karşı akım gelişti . Ayrıca eserleri (senfoniler, operalar, baleler, oda müziği eserleri) Rus müziğini yurtdışında ilk kez daha prestijli hale getiren 19. yüzyılın en önemli Rus bestecisi Pyotr Çaykovski'yi de içeriyordu . Anatoly Lyadow , Sergei Taneyev , Anton Arenski , Alexander Grechaninow , Alexander Glasunow ve Vasily Kalinnikow gibi aşağıdaki besteciler , bestelerinde öncelikle batı-uluslararası ve Rus-ulusal tarzın uzlaştırıcı birliğine güvendiler. İken Sergei Rachmaninow bağımsız ile yaptığı piyano konçertoları ve senfonilerinden içinde Çaykovski'nin tarzını geliştirdi Alexander Scriabin , kendine has bir harmonik sisteminin yaratıcısı, müzik modernizm ilk kez Rusya'ya yolunu buldu.
Ekspresyonizm, Rus müziğinde Igor Stravinsky ve Sergei Prokofiev'in ilk eserleri aracılığıyla temsil edilir . 1920'lerde, ilk eserleri özellikle hicivli bir tonla karakterize edilen genç Dmitri Shostakovich de dahil olmak üzere birçok besteci yeni müzik tasarımı türleri denedi . Öte yandan, Glasunow, Reinhold Glière ve Nikolai Mjaskowski ve daha sonra Prokofiev gibi eski bestecilerin çoğu Romantizme sarıldı . 1930'ların ortalarından itibaren, Stalin'in emriyle, sosyalist gerçekçilik doktrini, avangard deneyleri yasaklayan ve “halka yakın” sanat çağrısı yapan Rus müzisyenler için bağlayıcı hale geldi . Bu kısıtlama ancak Stalin'in 1953'teki ölümünden sonra yavaş yavaş hafifledi. Shostakovich'e ek olarak, Sovyet müzik kültürünün ana temsilcileri Dmitri Kabalewski ve Ermeni Aram Khachaturian'dı . 1980'lerden beri, bir zamanlar hoş karşılanmayan avangard unsurlar, Rus bestelerinde, örneğin Edisson Denissow , Sofia Gubaidulina ve Alfred Schnittke'de kendini hissettiriyor . Buna karşılık, yerli Pole Mieczysław Weinberg ve Boris Tchaikovsky gibi besteciler , Shostakovich'in ardıllığında geleneği sürdürdüler .
Sovyetler Birliği döneminden kalma geleneksel hafif müziğe ek olarak, sözde Estrada , Rus pop müziğinin bir dizi farklı türü vardır . Şarkıları çoğunlukla 1960'lar ve 1970'lerde bestelenen şair, şarkıcı ve oyuncu Vladimir Vysotsky , 20. yüzyılın önemli bir Rus söz yazarı /chansonnier'i olarak kabul ediliyor. 1980'lerin başında ve perestroyka döneminde, Rusya'da Maschina Wremeni gibi yerleşik grupları tamamlayan canlı, Rusça konuşan bir rock müzik sahnesi gelişti . Bu yıllarda baş örneği genellikle ön adam olarak kabul edilir Kino , Wiktor Zoi , 1990 yılında öldü ve kimin şarkıları ve sözleri sonraki yıllarda çok grupta biçimlendirici idi. Kino, Ljube , Aquarium , DDT ve Nautilus Pompilius gibi orijinal Rus gruplarına veya Graschdanskaja Oborona ve sektör Gasa punk gruplarına ek olarak , müzik alanındaki pop kültürü uluslararası ana akımdan güçlü bir şekilde etkilendi.
1990'larda, ülkenin kültür merkezlerinde, ancak özellikle bugüne kadar tüm müzik yelpazesini kapsayan St. Petersburg'da geniş bir yeraltı kuruldu . Yüzyılın sonlarına doğru Rus MTV'si de başladı . Bu süre zarfında çok sayıda rock grubu kuruldu ve dağıldı, ancak her şeyden önce 1980'lerde kurulan oluşumlar büyük başarıyı kutladı. Yeraltı kültürünün ilk grupları çok sayıda dinleyici kazanmayı başardı. B. Leningrad . Semfira da bu dönemde çok ünlü oldu . Rus Popsa da en geç bu on yılın başından beri önemli pazar paylarına sahip oldu . Bu, özellikle gençlere yönelik ve müzikal olarak tamamen uluslararası başarılı projelere dayanan, yüksek oranda elektronik müzik içeren dans edilebilir bir müziktir ( Valerija , VIA Gra ). tATu ikilisi , bugüne kadar uluslararası alanda başarılı olan tek Rus pop grubudur. Sovyetler Birliği döneminde büyük ölçüde marjinalleştirilen başka bir tür de son yıllarda bir rönesans yaşadı - Rus chanson . Bu yönün popüler bir yıldızı şarkıcı Mikhail Schufutinsky'dir .
Bale, tiyatro ve opera
Bale Rusya'da uzun bir geçmişe sahiptir ve eğlence çok popüler bir formudur. Peter Bale ile Batı Avrupa gezilerinden birinde tanıştım ve çok hevesliydim. Onun evinde dans partileri de vardı ama bunlar daha farklı, daha folklorik, halka daha yakındı. Avrupa'dan bale uzmanları Rusya'ya işe alındı. Bu , Bolşoy ve Mariinsky bale için Rus monarşisinin himayesi sayesinde dansçıları ve koreografları yakında Avrupa'nın önde gelenleri arasında yer alan Rus balesinin etkileyici gelişiminin başlangıcı oldu . Marius Petipas'ın müziğini özellikle Pyotr İlyiç Çaykovski'nin üstlendiği koreografik çalışmasında, Fındıkkıran , Kuğu Gölü ve Uyuyan Güzel ile Rusya'daki romantik balenin klasik başyapıtları yaratıldı .
Öncü Bale Russes, 1909'da impresario Sergei Pavlovich Djagilew'in girişimiyle kuruldu . Paris ve Londra'daki Avrupa kültür başkentlerinde turlarda, şirket Avrupa sanat avangardının sabit noktası haline geldi. Avrupalı seyirciler kısmen çağdaş folklor ve oryantalizm eğilimi , kısmen de Igor Stravinsky, Michel Fokine ve Vaslav Nijinsky tarafından Petrushka'nın sahnelenmesinde örneklendiği gibi müzik, koreografi ve yorumlamadaki devrimci yenilikler karşısında coşku fırtınalarına kapıldılar . Rus balesi, genel gelişiminde Fransa'yı önde gelen bale ulusu olarak tahttan indirmişti. Rus tekniği ve Rus repertuarı artık klasik balenin genel eşanlamlılarıydı. Etki o kadar ileri gitti ki, tanınmış batılı dansçılar ( Alicia Markova gibi ) dahil olma şansını artırmak için isimlerini bile Ruslaştırdılar .
20. yüzyılda balenin küresel gelişimi, Rusya'da eğitilmiş çok sayıda dansçı ve koreografın göçünden de kesin olarak etkilendi. George Balanchine , çağdaş baledeki koreografik stil üzerinde temel bir etkiye sahipti ve Rudolf Nureyev , bu güne kadar standart eserler olarak kalan klasik repertuarın yeniden başlamasıyla romantik balelerin devam eden popülaritesini başlattı. Yüksek yorumsal standartları ve teknik cesaretleri ile burada standartları belirlemeye devam ediyorlar.
Sovyetler Birliği'ndeki daha ileri siyasi gelişmeler, modern danstaki gelişmelere kıyasla balede sanatsal bir durgunluk getirse de, Waganowa Bale Akademisi gibi devlet eğitimleri ve yeni yapımlara verilen mali destek sayesinde yüksek seviye korunmuştur. Sergei Prokofiev'in “ Romeo ve Juliet ” ve “ Külkedisi ”nde olduğu gibi, Sovyet repertuarı kısmen doğrudan Batı'ya uyarlandı. Juri Grigorowitsch'in bale üretiminin en yüksek noktası olmaya devam eden “ Spartakus ” koreografisinde sosyalist bir balenin dramaturjik bir sahnelenmesinin geliştirilmesi etkin bir şekilde uygulandı .
Rusya gibi büyük dansçılar üretilen Anna Pawlowa , Tamara Platonovna Karsavina , Leonide Massine , Galina Ulanowa , Mikhail Baryshnikov , Natalja Romanovna Makarowa ve Maja Plissezkaja . Bugün en ünlü bale grubu, bugüne kadar 20 milyon ziyaretçiyle Rus Devlet Balesi'dir . 1981 yılında Irina Tichimisowa tarafından kuruldu ve 1984'ten beri Bolşoy'un eski yıldızı Vyacheslav Gordejew'in yönetimi altında.
Bu alanda da devlet etkisi var ve rejimi eleştiren kültür işçileri taciz ediliyor: Haziran 2017'de yönetmen Kirill Serebrennikow izleyicileri Bir Yaz Gecesi Rüyası oyununu gördüklerini teyit etmeye çağırdı ; Bu, bir devlet komitesinin onu bu yapım için onaylanan katkıyı kesmekle suçlamasının ardından çılgınlığa bir son vermek içindi .
Film
Rus sinema tarihi , Alexander Chanschonkow , Ivan Mosschuchin ve Vera Cholodnaja gibi sessiz film öncüleriyle Rus İmparatorluğu döneminde başladı . Sovyet döneminde Rusya, Sergei Eisenstein ve Andrei Tarkowski gibi en önemli Avrupalı film yönetmenlerinden bazılarını da üretti . Bununla birlikte, Doğu-Batı çatışması nedeniyle çok sayıda önemli Rus filmi ve yönetmeni Batı'da büyük ölçüde bilinmiyordu. Sovyet döneminde sinema katı ideolojik sansüre tabiydi, ancak izin verilen ideolojik çerçeve içinde sinema endüstrisi için önemli ölçüde yetenek teşviki ve devlet desteği vardı. Bugün bile birçok Rus, birçok popüler aktör ve film üreten Sovyet dönemini Rus sinematografisi ve drama okulunun zirvesi olarak görüyor.
1990'lardan bu yana Rus film endüstrisinin Sovyet sonrası krizine rağmen, Rus filmleri zaman zaman uluslararası başarıya ulaştı: örneğin, Oscar ödüllü çizgilerden bahsedilecek Aldattığımız güneş (1994) yönetmen Nikita Mikhalkov tarafından , gençlik draması The Dönüş - Dönüş tarafından (2003) Andrei Svyagintsev verildi, Altın Aslan at Venedik Uluslararası Film Festivali'nde ve fantezi filmi Gece Bekçisi - Nochnoi DOZOR (2004), ticari başarısı en Rus film üretimini oldu tarih.
Genel olarak, son yıllarda Rusya'da sinemaya girişlerde muazzam bir artış varken, Avrupa'nın geri kalanının çoğunda sinema girişlerinin sayısı en iyi ihtimalle son yıllarda durmuştur. Rus film prodüksiyonunun, sinemaya girişini neredeyse iki katına çıkararak, 2005'ten bu yana Rusya'daki tüm sinema ziyaretlerinin dörtte birinden fazlasını oluşturan - Avrupa'ya kıyasla ortalamanın üzerinde olan - pazar payını koruyabilmesi de alışılmadık bir durum. . Rusya'da en önemli film ödülü olan Nika tarafından verilir, Rus Film Akademisi . En büyük Rus film stüdyoları arasında Goskino , Sowkino , Mosfilm , Lenfilm , Gorki Filmstudio (eski adıyla Meschrabpom ) ve animasyon stüdyosu Soyuzmultfilm bulunmaktadır .
Video
Video sanatı, modern Rusya'da çok popüler. Rusya, YouTube için en önemli pazarlardan biridir. Rus çizgi dizisi Maşa ve Koca Ayı'nın en popüler bölümü 3 milyardan fazla izlendi. Özellikle popüler olan, komik videolar için video incelemelerine ev sahipliği yapan +100500 şovu ve popüler filmleri inceleyen BadComedian'dır. Birçok Rus film fragmanı Altın Fragman Ödülleri'ne aday gösterildi. Fragman poetikasının ve fragmanın diyalog kurgusunun kurucusu Nikolai Kurbatow'un birçok videosu büyük YouTube kanallarına yüklendi, ana fragman olarak kullanıldı ve Rekorlar Kitabı'na girdi.
Spor Dalları
Rusya'da spor, SSCB'deki kapsamlı spor desteğine kadar izlenebilecek nispeten yüksek bir önceliğe sahiptir (bkz . Sovyetler Birliği'nde Spor ). 2008'de Rusya'da 1500 koltuklu 2687 stadyum, 3762'den fazla yüzme havuzu ve 123.200 spor tesisi vardı. Tabandan üye sayısı 8.100.000 kadın olmak üzere 22.6 milyon kişiye spor kulüplerinde olduğu gibi önemlidir. Ruslar arasında en popüler takım sporu , iş dünyasının güçlü finansal sponsorluğu ile desteklenen bir patlama yaşayan futboldur (bkz . Rusya'da futbol ). Buz hokeyi (bkz . Rusya'da buz hokeyi ) en popüler ikinci takım sporudur. Basketbol en popüler üçüncü takım sporudur, ancak satranç ve tenis de çok popülerdir. Rusya şimdiden çok sayıda birinci sınıf sporcu yetiştirdi. Rus sporcular özellikle atletizm, kış sporları, artistik patinaj, jimnastik ve halterde ağırlıktadır. Başka hiçbir ulusun Rusya'dan daha güncel ve eski dünya satranç şampiyonu ve büyük ustası yoktur .
Rusya, Sovyetler Birliği'nin bir parçası olarak katılımı da dahil olmak üzere, şimdiye kadar Yaz Olimpiyatlarına 19 kez ve Kış Olimpiyatlarına 17 kez katıldı. Şimdiye kadar, Rusya ve Sovyetler Birliği'nden sporcular, 1911'de spor müsabakalarında Olimpiyat madalyası kazanabildiler ve böylece tüm zamanların madalya tablosunda ikinci sırada yer aldılar . 1980'de o zamanki Sovyet başkenti Moskova ilk kez Yaz Olimpiyatlarına ev sahipliği yaptı . Karadeniz'in kaplıca kenti Sochi , Rusya'da ilk kez 2014 yılında Kış Olimpiyatlarına ev sahipliği yaptı . Buna ek olarak, Rusya genellikle dünya ve Avrupa şampiyonaları gibi uluslararası yarışmaların yeridir. 2018'de Rusya , Moskova, Saint Petersburg'da ve aynı zamanda Kaliningrad'ın dışında gerçekleşen futbol Dünya Kupası'na ilk kez ev sahipliği yaptı . Motor sporlarında Rusya'nın eski bir Formula 1 sürücüsü olan Vitaly Petrow ve aktif bir Formula 1 sürücüsü olan Daniil Kwjat var . DTM ve Superbike Dünya Şampiyonası da Moskova'ya konuk oldu.
Rusya ayrıca buz yarış pisti sporunun bir alanıdır ve Rus buz yarış pisti pilotları seri olarak buz yarış pisti dünya şampiyonlarını kurmuştur. Togliatti ve Balakovo şehirleri, Rus otomobil yarış pisti motosiklet yarışlarının merkezleridir .
Boksta, ülke aynı zamanda dünya liderlerinden biridir. Sovyetler Birliği'nin sona ermesinden bu yana, Rus amatör boksörler 1996 Olimpiyat Oyunlarında 10 altın, 6 gümüş ve 15 bronz madalya kazandı. Sovyet zamanlarından Olimpiyat Oyunlarında 14 × altın, 19 × gümüş ve 18 × bronz ile birlikte Rusya, şu anda toplam 84 Olimpiyat madalyası ile tüm zamanların madalya tablosunda ikinci sırada, ABD'nin arkasında 114 madalya ve önde arasında Küba 73 madalya (Olimpiyat Oyunlarında 2016 sonrasında bir durum) ile. 1993'ten 2017'ye kadar Rus boksörler de dünya şampiyonalarında 45 altın madalya kazandı.
Rugby birliği de artan popülaritenin tadını çıkarıyor. Rus milli takımı şu ana kadar iki nitelikli vardır rugby dünya şampiyonaları ( 2011 ve 2019 ), ancak henüz nakavt aşamasına ulaşmadı. Rusya, yükselen diğer milli takımlarla buluşacağı Avrupa Rugby Birliği Şampiyonası'nın katılımcılarından biri . Özellikle siyasi rakibi Gürcistan'a karşı oynanan oyunlar büyük ilgi görmekte ve Rusya'nın güney komşusuna karşı olumsuz kar dengesi nedeniyle bir tür "David'e karşı Goliath" olarak değerlendirilmektedir. Rusya ve Romanya , 2021'den beri Kiseleff Kupası'nı oynuyor ; Bu kupanın adı , Eflak ve Moldova'nın (bugünkü Romanya ve Moldova Cumhuriyeti) iki prensliği için ilk anayasanın hazırlanmasında belirleyici bir rol oynayan bir Rus olan Duke Pawel Kisseljow'dan geliyor . Soçi'deki merkez stadyum ev stadyumu olarak hizmet veriyor .
Dünya Anti-Doping Ajansı (WADA) Rusya'yı suçluyor pratik sistematik, devlet kontrolündeki doping için yıllar ; Manipülasyonlar Spor Bakanlığı tarafından "yönlendiriliyor, kontrol ediliyor ve izleniyor", yerel gizli servis FSB tarafından destekleniyor ve neredeyse tüm sporları etkiliyor, özellikle Rusya Atletizm Federasyonu'nda "derinlere uzanan bir sahtekarlık kültürü" var. Moskova'daki 2013 Dünya Atletizm Şampiyonası'nın yanı sıra Soçi'deki 2014 Kış Olimpiyatları ve Kazan'daki 2015 Dünya Yüzme Şampiyonası'nda Rus sporculardan çok sayıda pozitif doping örneği değiş tokuş edildi . Kasım 2015'te WADA, Rus ulusal dopingle mücadele kurumu RUSADA'dan akreditasyonunu geri çekti; Birkaç gün sonra, Dünya Atletizm Federasyonu (IAAF) , bir sonraki duyuruya kadar Rus sporcuları tüm uluslararası yarışmalardan - Rio de Janeiro'daki Olimpiyat Oyunları da dahil olmak üzere - yasakladı . Dünya birliği IMF'nin buna uygun bir kararının ardından Rus haltercilerin bile Rio'da yarışmasına izin verilmedi.
Rus spor bilimleri araştırması da bundan etkileniyor. İken eğitim bilimi olan uzun sistematik planlama ve geliştirme gibi aracılığıyla sporcuların başarıları dayanıyordu B. spor eğitiminin dönemselleştirilmesinden yararlandı, yöntemlerin dopingde eşzamanlı bir azalma ile daha az başarılı olduğu kanıtlandığından , son yıllarda inovasyon liderliği daraldı . Önde gelen Sovyet / Rus eğitim bilimi dergisi Theory and Practice of Body Culture'ın (Moskova) uzun vadeli bir analizi, dergide kullanılan literatürün yaşlanmakta olduğunu ve günlük ortalama yaşı 15 olan derginin bugün daha fazla olduğunu gösterdi. 1980'lere göre on yıldan daha eski yıllar kötüleşmiştir. Bu arada, nanoteknoloji hala büyük ölçüde WADA'nın kontrolünün ötesinde olduğundan, gizli doping yöntemlerinin dahil edilmesi de yayınlandı .
In Aralık 2019, Dünya Anti-Doping Ajansı (WADA) çeşitli doping skandalları sonrasında dört yıl boyunca Rus dopingle mücadele ajansı RUSADA yasaklandı - diğer şeylerin yanı sıra, sporcular elde edilen veriler manipüle edildi - ve Rus ekibi için Olimpiyat yasağı ilan etti. Rusya devlet doping prosedürü, 2020 sonbaharında Uluslararası Spor Adalet Divanı'nda (CAS) görülecek. CAS, duruşmayı 2-5 Kasım olarak belirledi. RUSADA, CAS'a itiraz etti.
Edebiyat
- Genel
- Rüdiger von Fritsch : Rusya'nın Yolu. Moskova büyükelçisi olarak . İnşaat Verlag, Berlin 2020. ISBN 978-3-351-03814-4 .
- Matthias Platzeck : Yeni bir Ostpolitik'e ihtiyacımız var: Ortak olarak Rusya . Propylaea Verlag 2020. ISBN 978-3-549-10014-1 .
- Gabriele Krone-Schmalz : Buz Devri: Rusya nasıl şeytanlaştırılıyor ve neden bu kadar tehlikeli , CH Beck, ISBN 978-3-406-71412-2 .
- Volker Ullrich (Ed.): Rusya ve Kafkasya. Seri: Fischer Weltalmanach aktuell, 72303. Fischer, Frankfurt am Main 2005, ISBN 3-596-72303-5
- Mevcut politika
- Margareta Mommsen : Rusya'da kim yönetiyor? Kremlin ve gücün gölgeleri. 2. sürekli ve exp. Baskı, Beck, Münih 2004, ISBN 3-406-51118-X .
- Peter Patze: Rusya ne kadar demokratik? Demokratik standartları ölçmek için derinlik odaklı bir yaklaşım (= "Demokrasi Çalışmaları " yayınları dizisi . Cilt 2). Nomos, Baden-Baden 2011, ISBN 978-3-8329-6255-5 .
- Heiko PLEINES, Hans-Henning Schröder (ed.): Ülke raporu Rusya ( Memento web arşiv içinde 10 Şubat 2013 tarihinden itibaren archive.today ), Toplumsal Eğitim Federal Ajansı , yayınların Serisi 2010 1066. Bonn, ISBN 3-8389 -0066-9 .
- Dmitri Stachow, Lilia Shevtsova , Roland Götz , Jutta Scherrer , Eva-Maria Ayrıca : Rusya , Siyaset ve Çağdaş Tarihten , haftalık Das Parlament gazetesine ek . Federal Yurttaşlık Eğitimi Ajansı, Bonn 2006 ( PDF ).
- Öykü
- Orlando Figes : Yüzyıllık Devrim. Rusya ve 20. Yüzyıl . Hanser, Münih 2015, ISBN 978-3-446-24775-8 .
- Christoph Schmidt : Rus tarihi 1547-1917 . 2. baskı, Oldenbourg, Münih 2009, ISBN 3-486-56704-7 .
- Carsten Goehrke : Rusya. Yapısal bir hikaye. Schöningh, Paderborn 2000, ISBN 978-3-506-76763-9 ( inceleme ).
- Richard Pipes : Devrimden önce Rusya. Çarlık imparatorluğunda devlet ve toplum. Beck, Münih 1984, ISBN 3-406-06720-4
- Abraham Ascher: Rusya Tarihi . Magnus, Essen 2005, ISBN 3-88400-432-8 .
- Tim Guldimann : Sovyetler Birliği'nde Ahlak ve Kural. Deneyim ve teori. Suhrkamp, Frankfurt am Main 1984, ISBN 3-518-11240-6 .
- Andreas Kappeler : Çok etnik gruptan oluşan bir imparatorluk olarak Rusya. Köken, tarih, çürüme. 2. gözden geçirilmiş baskı, CH Beck, Münih 2008, ISBN 3-406-36472-1 .
- Andreas Kappeler: Rus Tarihi , 4. güncellenmiş baskı, Beck, Münih 2005, ISBN 3-406-47076-9 .
- Tanja Wagensohn: Sovyetler Birliği'nin sona ermesinden sonra Rusya . Pustet, Regensburg 2001, ISBN 3-7917-1751-0
- Sosyoloji ve kültür
- Norbert Franz (ed.): Rus kültürünün sözlüğü . Primus, Darmstadt 2002, ISBN 3-89678-413-7 .
- Hans-Joachim Frey , Jürgen Helfricht : Rusya'yı sevmeyi öğrenmek. Bir dünya kültür ulusu hakkında içgörüler . Husum-Verlag, Husum 2. baskı 2019, ISBN 978-3-89876-910-5
- Carsten Goehrke : Rus gündelik hayatı . Chronos, Zürih 2003, ISBN 3-0340-0583-0 .
- Orlando Figes : Natasha'nın Dansı. Rusya'nın kültürel tarihi. Berlin Verlag, Berlin 2003, ISBN 3-8270-0487-X .
- Dorothea Redepenning : Rus ve Sovyet Müziği Tarihi. 2 ciltte 19. ve 20. yüzyıllar. Laaber-Verlag, Laaber 1994, ISBN 978-3-89007-206-7 .
- Alman resmi ve bilimsel web siteleri
- Dan Rusya'ya Ülke bilgileri Dışişleri Bakanlığı
- Ülke profili ve Federal İstatistik Ofisi
- Dan Dosyası Rusya Federal Siyasi Eğitim Ajansı
- Tarafından Rusya'ya Yayınları Bilim ve Politika Vakfı
- Diğer web siteleri
- Russia Online için ekonomik veriler (İngilizce)
- Bugün Rusya
- Rusya'dan Kawkasski Usel'den İngilizce ve Rusça kısa mesajlar (muhabir ağı nedeniyle ağırlıklı olarak güney Rusya ve Kuzey Kafkasya'dan)
Uyarılar
- Rusya Federasyonu, 18 Mart 2014 tarihinden itibaren Kırım'ı kendi topraklarının bir parçası olarak kabul etmektedir.
- Andreas Zimmermann: Uluslararası anlaşmalarda devlet ardıllığı , s. 85 vd.; ayrıca bkz. a. A. Schweisfurths, Üniter devletten (SSCB) devletler konfederasyonuna (BDT). Bir devlet Yasal aşamaları çöküşü ve bir devlet birliği ortaya çıkması , ZaöRV , Vol. 52 (1992), s. 541-702, burada ss. 545 f., 547 ( PDF Rusya İmparatorluğu arasında bir kimlik varsayar) ve Sovyet Rusya, ancak SSCB uluslararası hukukun yeni bir konusu olarak kabul edildi .
- Rus anayasasına göre, Rusya ve Rusya veya Rusya Federasyonu iki terimi eşdeğerdir.
- AGİT yıldönümü eleştirisi , NZZ, 12 Temmuz 2015; Burkhalter'den alıntı: AGİT ilkelerinin ağır ihlali ; Zorunlu muafiyet , NZZ, 9 Mayıs 2015; Hanns W. Maull: Akıllı güç politikaları hakkında , Bilim ve Politika Vakfı, 14 Kasım 2014; "Putin'in güç oyunları pan-Avrupa düzeninin temellerini de sarstı"; Jan C. Behrends : Rusya yine Sovyet dış politikasını izliyor , NZZ, 14 Ağustos 2014 Kırım'ın ilhakı, Rusya'nın Brejnev doktrinine dönüşü anlamına geliyor, diyor tarihçi Jan C. Behrends. Putin, askeri gücü merkezi bir araç olarak gören eski Sovyet okulunun dış politikasını izliyor; Jeffrey D. Sachs : Putin'in tehlikeli rotası. İçinde: NZZ. 9 Mayıs 2014; Andreas Kappeler: Ukrayna'nın Kısa Tarihi. Beck, Münih 2014, ISBN 978-3-406-67019-0 , s. 351; Siyasi tırmanıcılar ve küme düşmeleri: kim zirvedeydi, kim floptu? -Vladimir Putin. İçinde: FAZ. 14 Aralık 2014; "Savaş sonrası düzen bozuldu"; Avrupa'nın kabus komşusu. İçinde: İzleyici. 8 Mart 2014; "Pax Americana'yı ve 1989'da başlayan Soğuk Savaş sonrası dünyayı sona erdiriyor"; Putin uzun süre tüm güveni sarstı , Die Welt 13 Mayıs 2014; Willy Brandt Ne Yapardı? , Die Zeit, 28 Kasım 2014; Putin'in Kırım'ı ilhakı dört Avrupa anlaşmasını - 1975 AGİK Nihai Senedi, 1990 Paris Tüzüğü, 1994 Budapeşte Memorandumu ve 1997 NATO-Rusya Kurucu Yasasını - bozdu. Putin, gizli bir savaşta Avrupa sınırlarını değiştirdi. Bu, Sovyetler Birliği'nin 1975'te Helsinki'de başarmak istediği şeyin tam tersidir - sınırların tanınması ve güvenilirliği. Brejnev ve Putin arasındaki can alıcı fark şu: Biri savaş sonrası düzeni sağlamlaştırmak isterken diğeri onu kazmak istiyor. Brejnev statükoyu istedi, Putin revizyon istedi. Bu nedenle Brandt'in Ostpolitik'i Brejnev ile mümkün oldu, Putin ile her şey boş kaldı. Bay Putin, mevcut dünya düzeninin üzerine bir tank sürdü. İçinde: The Economist ; Merkel, Rusya'yı açık sözlerle eleştiriyor. İçinde: SRF. 1 Eylül 2014; Merkel, "Bu yaklaşımla Rusya, savaş sonrası Avrupa düzeninin temellerini ihlal ediyor" dedi. Uluslararası hukukun böyle bir ihlali sonuçsuz kalmamalıdır”; Kırım'ın ilhakı: Federal hükümet Putin'in Tapınak Dağı yerleşimini reddetti. İçinde: Der Spiegel. 5 Aralık 2014; Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov , Avrupa yapılarının hala uygun olup olmadığının düşünülmesi gerektiğini öne sürerken , Steinmeier, Almanya'nın yaklaşık 40 yıl önce kabul edilen Helsinki Nihai Senedi'nin ilkelerine bağlı kalacağını vurguladı. Toprak bütünlüğü ve kendi kaderini tayin etme ilkeleri ne eski ne de tartışılabilir. Didier Burkhalter , AGİT Başkanı: AGİT Parlamenter Asamblesinin Açılışı. 5 Ekim 2014; “Ukrayna'nın egemenlik ve toprak bütünlüğü ihlalleri ile Kırım'ın Rusya tarafından yasadışı ilhakı Ukrayna'nın çok ötesinde bir etkiye sahip. Helsinki Nihai Senedi temelinde Paris Şartı'nda tanımlanan Avrupa güvenliğinin temellerini sorguluyorsunuz”; Merkel Rusya ile bozulan ilişkiyi onarabilir , Sputnik, 13 Kasım 2014; Şansölye Merkel'in konuşmasının tam metni , Die Zeit, 17 Kasım 2014; “Ancak Avrupa'da hâlâ birbirine saygı duymayı reddeden, çatışmaları demokratik ve anayasal yollarla çözmeyi reddeden, daha güçlünün sözde hakkına dayanan ve hukukun gücünü hiçe sayan güçlerin olduğunu deneyimlemeliyiz. Bu yılın başında Rusya'nın Kırım'ı yasadışı olarak ilhak etmesiyle tam olarak böyle oldu. Rusya, Ukrayna'nın toprak bütünlüğünü ve devlet egemenliğini ihlal ediyor. Rusya'nın komşularından Ukrayna, etki alanı olarak görülüyor. İki dünya savaşının dehşetinden ve Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra, bu bir bütün olarak Avrupa barış düzenini sorgulamaya çağırıyor. Bu, Donetsk ve Lugansk'ta doğu Ukrayna'yı istikrarsızlaştırmak için Rus etkisinde devam ediyor. "; İptal Rusya'nın Kırım'ı İlhakı - Dünya barış düzeninin hegemonik olarak alt üst edilmesine izin verilmez: Shii , Japonya Komünist Partisi, 19 Mart 2014
- Fischer Weltalmanach'a göre , 143,8 milyon veya 142,1 milyonun 50'si (2008, 2009 ve 2010 basımlarında olduğu gibi) mezhebe bağlı değildir ve bu yaklaşık yüzde 35'tir. 2002 tarihli Spiegel Almanach (s. 328) yüzde 33'ünün ateist olduğunu belirtti. Britannia Ansiklopedisi (s. 404 f.) ile birlikte yayınlanan Time Almanac 2010, dinsizlerin yüzde 25,8'i ile ateistlerin yüzde 5'i arasında ayrım yaptı.
- Önceki baskıların aksine, Fischer Weltalmanach 2011 ve 2012'deki Ortodoks sayısını %70 olarak vermektedir.
- İçindekiler: Jörg Stadelbauer, Russlands Geographie. Peyzaj alanları, mineral kaynakları, iklim değişikliği ve nüfus ; Stefan Plaggenburg, Miras. Sovyetler Birliği'nden yeni R'ye ; Margareta Mommsen, Yeltsin Altındaki Siyasi Sistem. Demokrasi, oligarşi, otokrasi ve anarşinin bir karışımı ; Petra Stykow , Putin Döneminde Siyasal Sistemin Otoriter Konsolidasyonu ; Vladimir Gelman, Federalizm, Bölgesel Politika ve Yerel Özyönetim ; Uwe Halbach , Kuzey Kafkasya'ya odaklanın ; Angelika Nußberger , Hukuk İşleri ve Hukuk Kültürü ; Cornelia Rabitz, sansürsüz ve henüz özgür değil. Rusya'nın medya manzarası ; Jens Siegert, sivil toplum ; Dmitrij Trenin, Rus “Batı Politikası”nın Gelişimi ve Dersleri ; Andrej Zagorskij, Sovyet sonrası alanda R .; Sabine Fischer, R. ve Avrupa Birliği, AB ; Angela Stent, 1992'den 2008'e Rus-Alman İlişkileri ; Hannes Adomeit , Askeri ve Güvenlik Politikası ; Pekka Sukela, 1992'den 2008'e Rus Ekonomisi. Gelişmeler ve Zorluklar ; Ksenia Gonchar, Rus Endüstrisinde Rekabetçilik ve Yenilikler ; Pleines, Enerji Ekonomisi ve Enerji Politikası ; Peter Lindner, Rus Tarımı. Açık bir sonuçla özelleştirme deneyi ; Schröder, geçişteki toplum. Tabakalaşma, demografi ve sosyal eşitsizlik ; Yevgeny Gontmacher, sosyal politika. Gelişmeler ve bakış açıları ; Stefan Meister , Eğitim ve Bilim ; Lev Gudkov , Sovyet Sonrası Rusya'nın Kamuoyuna Yansıyan Siyasi Kültürü ; Thomas Bremer , Sosyal Faktör Olarak Ortodoks Kilisesi ; Halbach, Rusya'da İslam ; Elisabeth Cheauré, Rusya'da Kadınlar ; Ulrich Schmid , Gündelik Kültür ve Yaşam Tarzı . İstatistiksel veriler s. 529-550.
Bireysel kanıt
- ПРЕДВАРИТЕЛЬНАЯ ОЦЕНКА ЧИСЛЕННОСТИ ПОСТОЯННОГО НАСЕЛЕНИЯ на 1 января 2018 г. и в среднем за 2017 г. .
- Rosstat: Демография на 1 декабря 2013г. , 14 Şubat 2014'te erişildi.
- Dünya Ekonomik Görünümü Uluslararası Para Fonu .
- Tablo: İnsani Gelişme Endeksi ve bileşenleri . İçinde: Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (ed.): İnsani Gelişme Raporu 2020 . Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı, New York, s. 343 ( undp.org [PDF]).
- Bkz. Andreas Zimmermann : Uluslararası anlaşmalarda devlet ardıllığı: Aynı zamanda uluslararası hukuk kodlamasının olanaklarına ve sınırlarına bir katkı. Max Planck Karşılaştırmalı Kamu Hukuku ve Uluslararası Hukuk Enstitüsü , Springer, Berlin 2000, ISBN 3-540-66140-9 , s.86 .
- Bkz. Theodor Schweisfurth : Staatensukzession , s. 172.
- Thomas Kunze, Thomas Vogel: Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığa | APuZ. 23 Ağustos 2021'de alındı .
- Steven Rosefielde: 21. Yüzyılda Rusya: Müsrif Süper Güç . Cambridge University Press, 2005, ISBN 978-0-521-83678-4 ( burada Google Kitap Arama'da [29 Aralık 2017'de erişildi]).
- Gelişmekte olan ülkeler: Rusya ham maddeler sayesinde güçlüdür. 30 Haziran 2017'de alındı .
- "Seçilmiş Ülke Grupları ve Konuları için Rapor (ülke GSYİH'sinin PPP değeri)" . IMF. 29 Kasım 2016'da erişildi.
- UNESCO Rusya Federasyonu Komisyonu: Rusya Panoraması . Unesco.ru. 29 Ekim 2010'da erişildi.
- Jeffrey Hays: RUSYA'DA DOĞAL KAYNAKLAR | Gerçekler ve ayrıntılar. 29 Aralık 2017'de alındı .
- Rusya dünyadaki tüm doğal kaynakların %30'undan fazlasını içermektedir. 29 Aralık 2017'de alındı .
- Aurel Croissant , Peter Thiery: Defekt Demokratie. Konsept, operasyonelleştirme ve ölçüm. İçinde: Hans-Joachim Lauth, Gert Pickel , Christian Welzel (ed.): Demokrasi ölçümü. Uluslararası bir karşılaştırmada kavramlar ve bulgular. Westdeutscher Verlag, Wiesbaden 2000, ISBN 3-531-13438-8 , s. 89–111, burada s. 89.
- Federal Yurttaşlık Eğitimi Ajansı: Anayasal Düzene Karşı Siyasi Gerçeklik | bpb. İçinde: www.bpb.de. Erişim tarihi: 3 Aralık 2016 .
- Federal Yurttaşlık Eğitimi Ajansı: “Post-Demokrasi”de Siyasi Liderlik | bpb. 29 Aralık 2017'de alındı .
- Margareta Mommsen : Rusya'nın kontrollü demokrasisi. Tandem Putin - Medvedev - zamanın sesleri. 29 Aralık 2017'de alındı .
- Brockhaus - 24 Ciltte Ansiklopedi , 20. Baskı, Leipzig / Mannheim 1996.
- Küresel Orman İzleme (PDF; 1.1 MB)
- The Demographic Yearbook of Russia 2019. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2021 .
- Rusya'nın nüfusu hemen altında 142 milyon küçüldü , RIA Novosti 18 Haziran 2010.
- Rusya Federasyonu - Veriler .
- Rusya Federasyonu'nda ruh sağlığı reformu: sosyal içerme ve iyileşmeyi sağlamak için entegre bir yaklaşım , Dünya Sağlık Örgütü Bülteni, Cilt 85, 2007, 11 Kasım 2007.
- Rusya'da cinayet oranı önceden bilinenden çok daha yüksek , 24 Ocak 2011 tarihli RIA Novosti.
- RIA Novosti, 14 Şubat 2007 , 5 Nisan 2008'de erişildi.
- AIDS. Yüksek bir aktarım hızı , Novaya Gazeta, 1 Temmuz 2015.
- Rusya bir HIV salgınıyla mücadele ediyor . Der Bund, 23 Temmuz 2018.
- UNAIDS Veri 2018 ( Memento 25 Temmuz 2018 dan Internet Archive )
- Rusya'da HIV ve AIDS , avert.org, 1 Ekim 2019 tarihli son güncellemeye göre
- Rossiyskaya Gazeta , 5 Nisan 2008'de erişildi.
- Aktivatörler & :: Федеральная служба государственной статистики .
- Rusya Rusları özlüyor , NZZ , 9 Ocak 2018, sayfa 27
- Vladimir Putin'in Federal Meclis'e mesajı. Ana noktalar , Kommersant, 20 Şubat 2019
- Rusya Nüfus gelişmesi de Rusya Devlet İstatistik Federal Servisi (İngilizce; ilgili yılın 1 Ocak için hesaplamaları aksi belirtilmedikçe)
- The Russian Tragedy , FAZ of 10 Temmuz 2011 , erişim tarihi 5 Mart 2015.
- RIA Novosti: Rusya'nın nüfusu daha yavaş ölüyor - istatistikler ve tahmin , 22 Kasım 2007.
- Yüz binlerce Rus ayaklarıyla oy veriyor , Tages-Anzeiger, 5 Nisan 2018
- Göç Raporu 2017. (PDF) BM, erişim tarihi 30 Eylül 2018 (İngilizce).
- Haftalık Demoscope - Ek. Nüfus Saati .
- Rus Demografisi ve Gücü: Kremlin'in Uzun Bir Oyunu Var mı? 4 Şubat 2020, erişim tarihi 22 Mart 2021 (Amerikan İngilizcesi).
- Население России впервые за 15 лет снизилось более чем на 500 000 kişi. Erişim tarihi: 22 Mart 2021 (Rusça).
- Ayrıca bakınız: Putin yönetimindeki Rusya. In: Der Bürger im Staat , Cilt 51, Sayı 2/3, 2001, ed. Devlet Yurttaşlık Eğitimi Merkezi Baden-Württemberg, s. 114.
- 2002 Rus nüfus sayımının milliyet (İngilizce) ( MS Excel ; 203 kB)
- Rusya Haberleri: Tatarlar Kiril yazmak zorunda , 16 Kasım 2004.
- RIA Novosti: Çalışma: Rusya'da Daha Az ve Daha Az Ortodoks , 19 Aralık 2012.
- Rusya Federasyonu Büyükelçiliği: Din .
- dtv / Spiegel -jahrbuch 2005, s.466 f. %40 ile %50 arasında belirtilmiştir.
- Zaman Almanak 2010.
- Federal Dışişleri Bakanlığı: Rusya Federasyonu ile ilgili önemli veriler
- Uluslararası Din Özgürlüğü Raporu : Rusya (2011)
- RUFO : Rusya'nın en büyük zenginliği olan insanlardır , 27 Nisan 2007.
- Fischer Weltalmanach 2008 (s. 394 ve 617) - 2012 (s. 399)
- CIA: The World Factbook
- Bkz. Antonia von Reiche: 1547'den 1722'ye Kadarki Dönemde Rus Çarlığının Tanınmaya Giden Yolu: Uluslararası Hukuk ve Tarih Üzerine Bir Araştırma , 2001, s. 17.
- Russia 165 (PDF; 370 kB), erişim tarihi 31 Mart 2012.
- Ev . 9 Temmuz 2019.
- NAK Berlin-Brandenburg Kdö.R.: Ana Sayfa .
- Gerhard Besier, Katarzyna Stoklosa (Ed.): Avrupa'daki Yehova'nın Şahitleri. Tarih ve şimdiki zaman. Cilt 2. (= Cilt 6: Çağdaş Kilise Tarihi Çalışmaları. ) Berlin, 2015. s. 533–690.
- Vatikan Radyosu : Rusya: Yehova Şahitleri yasaklanmış olması edilir ( Memento'yu Mart 19, 2017 dan Internet Archive , 18 Mart 2017)
- Die Zeit : Rusya: Yüksek Mahkeme Yehova'nın Şahitlerini Yasakladı , 20 Nisan 2017
- Deutschlandfunk : Yüksek Mahkeme Yehova'nın Şahitlerini Yasakladı , 20 Nisan 2017
- Rusya başörtüsü takıyor , Novaya Gazeta, 28 Mart 2018
- Thede Kahl, Elisabeth Vyslonzil, Alois Woldan: Doğu Avrupa'ya Meydan Okuma: Basmakalıp görüntülerin ifşa edilmesi , Oldenbourg Wissenschaftsverlag, Münih 2004, s. 151.
- Annette Baumgart, Bianca Jänecke: Rußlandknigge , 3. baskı, Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2005, ISBN 3-486-57730-1 , s.66 ff.
- Rusya'nın Ebedi Militarizmi Üzerine Swetlana Alexijewitsch - Mutsuz Zamanlara Dönüş , NZZ, 14 Mart 2015.
- Herta Müller: "Putin'in cüretkarlığı aklımı karıştırıyor" , Welt Online , 5 Mart 2015.
- Rusya'ya 200.000 kez veda , Neues Deutschland, 30 Mart 2015; Lev Gudkow ve ark. içinde Nezavisimaya Gazeta : "Giderek daha fazla genç, iyi eğitimli, yaratıcı ve onun dört yıllık çalışmasından sonunda daha sonra Başkan Dmitri Medvedev, Rusya tasvir gibi politik olarak aktif vatandaşlar düşler ülkesi sırtlarını dönüyor Kremlin."
- Rakamlarla ülke karşılaştırma dünyası , 5 Nisan 2008'de erişildi.
- WHO Raporu 1999 (PDF; 593 kB), 5 Nisan 2008'de erişildi.
- William R. Leonard: Sovyet sonrası Rusya'da yerli Sibirya çocuklarının azalan büyüme durumu . 5 Nisan 2008'de erişildi.
- İzinsiz Nefes Almak , Novaya Gazeta, 18 Temmuz 2019
- FSSS. Ana .
- Rusya Haberleri , 8 Nisan 2012'de erişildi.
- Russia 222 (PDF; 883 kB), 8 Nisan 2012'de erişildi.
- Devlet bütçesi: Rusya'nın emeklileri için sıfır tur mu? , RBTH, 26 Haziran 2015.
- Rusya'nın bütçesi petrol şokunda , NZZ, 27 Ekim 2015.
- “Bazıları hayatta kalır.” Novaya Gazeta, 19 Nisan 2019
- Ruslar asgari geliri " geçimini sağlamak" olarak adlandırdı , rbk , 9 Nisan 2019
- Rusya'da giderek daha fazla işsiz var , RBTH, 14 Şubat 2015.
- Rusya'nın Düşük İşsizlik Oranı - Güçlü Bir Ekonominin İşareti mi? , RBTH, Nisan 15, 2019
- İnsani Gelişme Raporları. 30 Haziran 2017'de alındı .
- netzeitung.de ( İnternet Arşivinde 21 Mayıs 2007 tarihli Memento ), 3 Nisan 2008'de erişildi.
- Sakhalin Çevre İzle ( Memento 14 Ocak 2015 dan Internet Archive )
- Rusya için en büyük tehdit Rusya'nın kendisidir , NZZ, 11 Eylül 2015.
- The Blacksmith Institute ( 11 Ekim 2007, İnternet Arşivinde hatıra ), erişilen 3 Nisan 2008.
- Rusya'da Kyoto Protokolünün onaylanması tamamladı iç Rusya, Kasım 5, 2004 -, russland.RU ( içinde Memento'yu 11 Mart 2012 , Internet Archive )
- Çevre: Rusya yenilik pazarında (RIA Novosti) üzerinde bir dayanak gerekir ( Memento Mayıs 29, 2011 tarihinden itibaren Internet Archive )
- Bkz. Carsten Goehrke, Manfred Hellmann, Richard Lorenz, Peter Scheibert: Rusya (Weltbild Weltgeschichte - Russland, Cilt 31). Weltbild-Verlag, Augsburg 1998, ISBN 3-89350-989-5 , s. 10-12.
- Carsten Goehrke ve diğerleri: Rusya , s. 76.
- Hans-Joachim Torke: Rusya Tarihine Giriş , CH Beck, Münih, s. 47.
- Carsten Goehrke, Manfred Hellmann, Richard Lorenz, Peter Scheibert: Rusya (Weltbild Weltgeschichte - Russland, Cilt 31). Weltbild-Verlag, Augsburg 1998, ISBN 3-89350-989-5 , s. 246-248.
- Dolf Sternberger , Bernhard Vogel , Dieter Nohlen , Klaus Landfried (ed.): Parlamentoların ve diğer devlet organlarının seçimi. Cilt 1: Avrupa . De Gruyter, Berlin 1969, ISBN 978-3-11-001157-9 , s. 1090.
- Madde 64, bkz arşivlenmiş bir kopyasını ( Memento , 5 Kasım 2017 , Internet Archive ) ve Leon Trotsky: Rus Devrimi'nin Tarihi ., Frankfurt am Main 1982 değilim, Sayfa 303ffve
- Bianka Pietrow-Ennker: Rusya'nın "yeni insanları". Başlangıcından Ekim Devrimi'ne kadar kadın hareketinin gelişimi. Campus Verlag Frankfurt, New York, 1994, ISBN 3-593-36206-6 , S, 350.
- - Yeni Parline: IPU'nun Açık Veri Platformu (beta). İçinde: data.ipu.org. Erişim tarihi: 6 Ekim 2018 .
- Rolf-Dieter Müller (Ed.): Alman Reich ve İkinci Dünya Savaşı Cilt 10: 1945'te Alman İmparatorluğu'nun çöküşü. İkinci cilt 2: İkinci Dünya Savaşı'nın sonuçları. Deutsche Verlags-Anstalt, Münih 2008, ISBN 978-3-421-04338-2 , İkinci Dünya Savaşı'ndaki insan kayıpları (grafik / tablolu harita), sayfa numarası yok, arka kapak sayfası (= arkadan önceki son çift sayfa kitabın). Orada verilen kaynaklar: Der Große Ploetz 2008; Oxford Özeti; Overmans, Alman Askeri Kayıpları; Mourik, bilanço .
- Andreas Zimmermann: Uluslararası hukuk anlaşmalarında devletin halefiyeti , s. 91 vd. Google kitap aramasında
- Julia Smirnova: Milyar süreç, oligarkların sırlarını açığa çıkarıyor , 31 Ağustos 2012'den itibaren Welt Online.
- Henrik Bischof (1994): Rusya son savaşa doğru (PDF; 100 kB)
- Katrin Liska: Reisegast in Russland , Münih 2006, s. 90.
- Margareta Mommsen: Siyasi gerçekliğe karşı anayasal düzen , 14 Haziran 2012, ed. den Toplumsal Eğitim Federal Ajansı .
- Â России создан Крымский федеральный округ , RBC. 21 Mart den 2014 Arşivlenmiş orijinal 22 Mart 2014 tarihinde 22 Mart 2014 tarihinde erişildi.