Zevk almadığım ve bu soru zihnimi meşgul ettiği halde ne kimseye sorabildim ne de bunun üzerine pek düşünebildim. Çünkü bize öğretilen İslam, Kalp Gözü'nde, Sırlar Dünyası'nda yaşanan İslam'ın bir benzeriydi. Dini olan her şey kutsaldı. Dini olan işlerde bir olağan üstülük olmalıydı ve dini şeyler sorgulanmamalıydı.
Düşünüyorum da acaba o zaman Kur'an okumak bana zevk vermiyor desem arkadaşlarım bana ne derdi. Gerçi bunu kendime de itiraf edemezdim. Korkardım. Sebebini öğreneceğime sessiz kalmayı, bilinç altında saklamayı tercih ederdim.
Neyse ki hayatımın sonraki zamanlarında bir şeyden zevk almak için onu bilmek gerektiğini öğrendim. Şimdi diyeceksiniz ki küçükken Kur'an okumayı bilmeden mi Kur'an okuyordun? Evet aynen öyle. Kur'an okuyordum, hem de günde bir cüz okuyordum ama ne yazık ki okumasını bilmeden okuyordum.
Bizim buralarda Kur'an öğretilirken tecvit öğretilmez. Arapça dersi verilir gibi çocuklara Kur'an öğretir hocalarımız. Aslında Arapça okumayı öğrenen çocuk, Kur'an okumayı öğrendiğini sanır. İşte benim de sorunum buydu.
Neyse ki sonra Kur'an'ı baştan sona Abdulbasit Abdussamed'den dinleyerek takip ettim. Harflerin mahreclerini, hangi harfin uzun hangisinin kısa çıkarıldığını öğrenince ve bunu uygulamaya çalışınca aslında Kur'an okumanın çok zevkli bir şey olduğunu anladım. İlk başlarda on beş - yirmi dakikada bir cüz okurken bu süre bir saate çıktı.
Bu yazıyı elbette Kur'an okuduğumu bildiğimi anlatmak için yazmadım. Zaten Namaz, Kur'an, Oruç gibi ibadetler övünülecek değil, her Müslümanın yapması gereken şeylerdir. Demek istediğim bir şeyden tat almak için onu iyi bilmek ve ne yaptığının farkında olmak gerek.