Anayasa, Kongre’ye vergi koyma, ödenek yoluyla geliri harcama ve hükümetin borçlarını ödemek için “Amerika Birleşik Devletleri’nin kredisiyle borç para alma” yetkisi veriyor.
Kongre, borçlanma üzerindeki kontrolünü sürdürmek için ayrıca yasayla şimdi yaklaşık 31.4 trilyon dolar olarak belirlenen bir borç tavanı koydu.
Uzun bir süre boyunca, bu borç tavanını yükseltmek iki partili, formalite icabı ve tartışmasızdı. Ancak Washington’da derinleşen partizanlığın ortasında, özellikle Cumhuriyetçiler, bütçe kesintileri veya başka öncelikler aramak için Demokrat başkanlar altındaki borç tavanını kullandılar. (Cumhuriyetçiler, Başkan Trump döneminde borç tavanını yükseltmekte tereddüt etmediler.)
Ülke, 2011’de Başkan Obama döneminde bir temerrüde düşmekten kıl payı kurtuldu ve bugün aynı krizle karşı karşıya.
Bu çatışmayla karşı karşıya kalındığında, çoğu kişi tek seçenek olduğunu varsaymıştı: İki taraf, bu yılın faturalarını ödemek için mevcut borç tavanını kaldıracak bir anlaşma üzerinde anlaşmalı.
Aksi takdirde, hükümet borçlarını ödeyemeyecek ve potansiyel olarak finansal piyasalarda kaosu tetikleyecek ve milyonlarca Amerikalı için acı çekecektir.
Ancak son haftalarda, bir zamanlar belirsiz olan bir fikir ön plana çıktı.
Bazı hukuk bilginleri, 14. Değişiklik’te “yasanın izin verdiği kamu borcunun geçerliliği … sorgulanamaz” diyen bir maddeye işaret etmektedir.
Bu denenmemiş teoriye göre, bu nedenle başkanın Kongre’yi devre dışı bırakmak ve daha fazla borcun çıkarılmasının yolunu açmak gibi anayasal bir görevi olduğu görülebilir.
Oregon Üniversitesi’nde 14. Değişikliğin hukuk tarihçisi olan Garrett Epps, 12 yıldır bu fikir hakkında yazıyor. “Bir zamanlar uç teori olarak reddedilen görüşünün artık ana akım haline geldiğini” fark etti.
“Borç tavanının yükseltilmemesi, ulusal borcu bir kuruş azaltmayacak. Şimdiye kadar ilk kez mevcut borcun temerrüde düşmesine neden olacak” diye yazdı. “Yatırımcılar gelecekteki temerrütlere karşı garanti talep ederken bu da ABD hükümetinin kredisini azaltacak, yerel ekonomiyi sarsacak ve dünya çapında faiz oranlarını yükseltecek.”
Harvard Hukuk Profesörü Laurence Tribe, konuyla ilgili görüşünü değiştirdiğini ve şimdi Anayasa’nın başkandan “iki kötülükten daha azını seçmesini” ve borç tavanını atlamasını gerektirebileceğine inandığını söyledi.
“Pratik olarak bunun anlamı şudur: Bay Biden, Kongre’ye belirsiz bir şekilde – ve bir mali krizi önlemek için çok geç olmadan – mümkün olan en kısa sürede – ABD’nin tüm faturalarını istediği gibi ödeyeceğini söylemelidir. Hazine Bakanlığı, Kongre’nin yapabileceğini söylediğinden daha fazla borçlanmak zorunda kalsa bile, vadesi geldiğinde,” diye yazdı New York Times’ta.
Cornell Hukuk Profesörü Michael Dorf daha da ileri gidiyor. Borç tavanı yasasının anayasaya aykırı kabul edilmesi gerektiğini çünkü Kongre’nin başkanı imkansız bir duruma soktuğunu savunuyor: Kongre vergileri bir seviyede, harcamaları ise daha yüksek bir seviyede belirledi ve şimdi de borçlanmayı engelleyerek ulusun borcunu temerrüde düşmekle tehdit ediyor. farkı kadar.
Bu teorinin anayasal olup olmadığı tartışmaya açıktır.
14. Değişikliğin 4. Bölümü, güçlü bir eski Konfederasyon fraksiyonuna sahip bir İç Savaş sonrası Kongresinin, “ayaklanma veya isyan” ile uğraşanları bastırmak için Birlik tarafından alınan tahvilleri ve diğer borçları inkar edememesini sağlamak için kabul edildi. ”
Ancak madde o dönemle sınırlı kalmadı. 1935’te Baş Yargıç Charles Evans Hughes, devlet tahvilleri ve yasal ihaleyle ilgili bir kararda 14. Değişikliğe atıfta bulundu.
Hughes, “Bunu, söz konusu devlet tahvilleri ve Kongre tarafından usulüne uygun olarak yetkilendirilmiş diğer tahviller için de geçerli olan temel bir ilkenin doğrulayıcısı olarak görüyoruz” diye yazdı. “’Kamu borcunun geçerliliği’ ifadesini, kamu yükümlülüklerinin bütünlüğü ile ilgili her şeyi kapsadığı şeklinde değerlendirmemek için de bir sebep göremiyoruz.”
Önde gelen Demokratlar da dahil olmak üzere çoğu avukat ve hükümet yetkilisi, borç tavanını aşmanın bir yolu olarak 14. Değişikliğe başvurmaktan çekiniyor, ancak bazıları bunu son çare olarak reddetmiyor.
Geçen hafta, Hazine Bakanı Janet L. Yellen bunu “yasal olarak sorgulanabilir” olarak nitelendirdi.
Başkanın başka bir anayasal göreve uymak için bir yasayı fiilen çiğnemesini gerektirecektir. Hazine Bakanlığı’nın Kongre tarafından desteklenmeyen veya onaylanmayan yeni tahviller çıkarması tahvil piyasasında sorun yaratabilir.
Adalet Bakanlığı, Obama’ya borç tavanını atlama yetkisi olmadığını yıllar önce bildirmişti. Hükümetin avukatlarının mevcut tartışmalara ağırlık verip vermediği belli değil.
Sonunda, soru muhtemelen Yargıtay’da sona erecek. Ve muhafazakar Yüksek Mahkeme’nin başkanın yetkisini aştığına hükmedeceğinden korkmak için sebepler var.
Stanford Hukuk Profesörü Michael McConnell, Anayasa’nın vergilendirme, harcama ve borçlanma yetkilerinin başkana değil Kongre’ye verildiğinden daha net olamayacağını söyledi.
“14. Değişikliğin başkana tek taraflı borçlanma yetkisi verdiği fikri tehlikeli bir saçmalık” dedi.
Ancak Başkan Biden geçen hafta “14. Değişikliği değerlendirdiğini” söyledi ve Tribe’ın konuyla ilgili değişen görüşüne atıfta bulundu.
Cumhuriyetçi liderlerle görüştükten sonra gazetecilere verdiği demeçte, “varsayılanın bir seçenek olmadığını açıkça belirttiğini söyledi. Bunu defalarca tekrarladım. Amerika ölü bir ülke değil. Faturalarımızı ödüyoruz. Ve temerrüde düşmekten kaçınmak Birleşik Devletler Kongresi’nin temel görevidir.”
Bir çözüm olarak 14. Değişikliğe başvurmaktan çekindiğini söyledi.
“Sorun şu ki dava açılması gerekecek” ve mahkemeler onun eylemlerini askıya alabilir. Eğer öyleyse, “hala aynı yerde bitebilir.”