Ekim 16 1941 gecesi Stalin, kır evine gitti - savaşın başlangıcından itibaren burada kalıcı olarak yaşadı. Kremlin'den vergilendirilen otomobil Arbat'a döndü, ancak sonradan alıp Smolenskaya Meydanı'na ve daha sonra Mozhayku'ya koşmak yerine, Silver Alley'e döndü ve Halk Savunma Komiseri Merkez Askeri Hastanesi'ni barındıran No. 4'te durdu.
Pusulardan ve suikastlerden korkan gardiyanların isteği üzerine Stalin'in sık sık rota değiştirdiği bilinmektedir. Fakat bu sefer başka bir sebep daha vardı. Eve, Bryansk cephesinin komutanı Andrei Yeremenko hastaneye kabul edildi Albay Mandryka karmaşık bir operasyon geçirdi. Stalin arabadan inmiş, görevdeki doktor ile el sıkıştı ve yaralı generale götürülmesini istedi. Yüce Devlet Savunma Komitesi üyeleri Vyacheslav Molotov ve Lawrence Beria eşlik etti ve sekreteri Alexander Poskrebyshev de hazır bulundu. Tanınmış bir komutanın kızı ve biyografisi Tatyana Eremenko, Askeri Endüstri Kuryesine bundan sonra olanları anlattı. Bir süredir, onun sözleriyle, dünyaya babasının gözünden bakıyor.
- Babam anesteziden sonra duyularına geldi ve Yüce'yi görünce, bunun bir serap olduğunu düşündü. Stalin babasını selamladı, yaklaştı, alnının yandığını hissetti ve "Sıcaklık yüksek" dedi. Sonra odanın içinde yürüdü ve sakatlık durumları hakkında soru sormaya başladı. Ancak babasının konuşmasının zor olduğunu görünce konuyu değiştirdi, onu cesaretlendirmeye başladı, hatta iyi göründüğünü bile söyledi. Babanın sorusuna: “Bryansk Cephesi orduları nasıl?” - güvence verdi. Söyledikleri her şey, sırayla, endişelenmeyin ... Doktordan, doktorlara babasına nasıl davranacaklarını sordum. Hastane başkanı Peter Vasilyevich Mandryki'nin generali Kuibyshev'e devretme kararı aldığını bildirdi (kurumların Moskova'dan tahliyesi o gün başladı). Stalin kararı onayladı ve babasına yakında iyileşmesini diledi.
- Annenin bir hemşire olarak koğuşta olduğunu hiç okudun mu ...
- Gazeteciler dağıldı. Annem babamla hastanelerde gerçekten çok zaman geçirdi, birkaç kez yaralandı, ama ekimde ekimde 1941 ile tanışmadılar bile ...
- Stalin ve Eremenko'nun hastanede buluşmasından önce neler oldu?
- Babam, Uzak Doğu'da 1'in Özel Kızıl Bayrak Ordusunun komutanı ile savaşın başlangıcında tanıştı. Huzursuzluk vardı, Japon saldırganlığı durumunda cepheye bir ordu yerleştirmesi gerekiyordu. Ancak Almanların saldırısından üç gün önce, 19 Haziran babası Moskova'ya çağrıldı. İşleri acilen şef şef Shelakhov'a devretti ve ayrılmaya hazırlanırken, savaş başladı. Novosibirsk'e birkaç gün trenle seyahat ettim, özel olarak gönderilen bir uçağa transfer oldum ve Haziran ayında 28 doğrudan havaalanından ülkenin liderliğine geldim. Ve hemen Batı Cephesi'nin komutanlığına atandı.
Timoşenko, Halk Savunması Genelkurmayında haritada kaybettiğimiz bölgeyi gösterdiğinde, babası gözlerine inanmadı. 29 Haziran'da sabahın erken saatlerinde ön merkezdeki Mogilev yakınlarında, General Dmitry Pavlov'un işini devraldı. Hatalarından dolayı görevinden çıkarıldı ve kısa süre sonra vuruldu. Birkaç gün sonra, saldırganın Moskova'ya doğru ilerlemesini kısıtlayan Sovyet birliklerinin gruplandırılması, komutasının Timoşenko tarafından yönetildiği bir Batı yönüne dönüştü, ancak bu yeniden yapılanma sırasında ilk vekili olan babası aslında eski görevini yerine getirdi. Ve 19 Temmuz'da Eremenko yine bu cephenin komutanlığına atandı. Mümkün olan en kısa sürede, daha sonra teğmen general olan babası, birimlerin kontrolünü geri kazanmayı ve personelin etkinliği ile savaşmayı başardı. Bu, Batı Cephesi'nin Smolensk birliklerinin altında bir aydan fazla bir süre boyunca ölmüş olması ve Nazi birimlerini kaçırmamaları gerçeği ile kanıtlanmıştır tank Guderian gruplama, başkent. Smolensk savaşının sonuçları dikkate alınmadan, Wehrmacht komutasının Moskova'yı ele geçirmek için stratejik operasyon planında neden önemli ayarlamalar yaptığını ve ön cephede bir saldırı yerine, kuzey ve güneyden gelen birlikleri hedeflediğini anlamak muhtemelen imkansızdır. Bu grevi geri püskürtmek için 13 Ağustos 1941'de babası birliklerin komutanlığına atanan Bryansk Cephesi kuruldu. Eylül ayında albay rütbesini aldı. Merkez, Guderian'ın başkentin güneyinde Moskova'ya taşınacağını varsaydı. Ancak, daha da güneye gitti - Güneybatı Cephesine doğru. Bryansk cephesi, Genel Müdürlük'ün direktiflerinde çok sayıda tutarsızlığa rağmen, bu zor koşullar altında görevlerini mümkün olduğunca başarılı bir şekilde yerine getirdi.
- Baban bu konuda ne dedi?
- Hitler’in planına göre, “Tayfun” kodlu Moskova operasyonu, Nazilerin genel saldırısından iki gün önce Bryansk Cephesi birliklerine yönelik bir grevle 31 Eylül 1941'de başladı. Kullanılan tüm авиация "Merkez" güçler, tanklarda insan gücü ve ekipman, büyük bir üstünlük - on kat. Tüm bunlar, Orel ve Tula aracılığıyla Moskova'ya kendini açmak için Bryansk Cephesi birliklerinin yenilgisi için. Plan sinsi, emin olmak için. Ama saldırılanlar değil, dedi baba. Doğru, birliklerimiz kuşatılmış ve zor bir durumdaydı, ancak kahramanlık sayesinde, komutanların doğru kararları, güçlü iradeli ve ihtiyatlı liderlik, bir karşı saldırıya uğramış, halkadan kaçmış ve Alman "kazanını" terk etmişti. Bu operasyon düşmanı 17 gün erteledi. Her iki taraftaki kayıplar dikkate değerdir, ancak Hitler planı başarısız oldu ve 50. ordumuz Tula'ya taşındı ve güneybatıda Moskova'yı korumada belirleyici bir rol oynadı.
Babanın savaş hayatından sadece bir bölüm. “Düşmanın tankları, büyük bir ormanda bulunan, durumu anlayamadı ve görünüşe göre, boşluktaki zayıf gözlem nedeniyle merkeze dikkat çekmeden hızlıca karayoluna girdiler. Ancak tankları takip eden araçlardaki motorlu piyade, dağıtılmış bir karargah olduğunu fark etti. Şahsen düşmanın hareketini izledim ve piyadelerin durumu anladığını anladım. Savaşa hemen başladı, 35 - 40 erkeğinin oturduğu ilk arabadaki bir makineli tüfekle ateş etti ve neredeyse hepsini yok etti. Aynı zamanda, bir başka 10 - 15 şoför ve gardiyan adam benimle ateş açtı. ” Elinde bir makineli tüfek olan ön komutanın, rütbe ve dosya ile aynı sırada durduğu ortaya çıktı. Saldırı kovuldu ...
- Tatyana Andreevna, yalnızca bir kılıç ve silahla hareket eden, yalnızca Çizhovka köyünün altında, bir kılıç ve silahla hareket eden Makhnovistlerin makineli tüfeklerine saldırıp 1 tachanok'unu ele geçirdiğinde, Eremenko'nun hayatından bir bölüm hatırlatıyor.
- Bana hatırlattığın için teşekkürler. Ve hatta daha önce, Birinci Dünya Savaşı'nda, bir şirket olarak, bir süngü savaşında, birkaç Alman kadın doğumcuyu yıktı. Babam bir Suvorov tipi komutandı - zor bir anda “Benim yaptığımı yap!” Diye emretti ve ileri atıldı.
Smolensk'ten sonra Almanlar babasını avlamaya başladı. Keşiflerinin iyi sonuç verdiğini, komutanın tüm hareketlerinin gerektiği yerde rapor edildiğini, kelimenin tam anlamıyla yarım saat sonra, dalış bombardıman uçaklarının, babaların ve subayların, birliklere yapılan bir yolculuktan sonra dinlenmek için oturdukları yerlere uçtuğunu ve parçalandığını bildirdi. Sonunda baba yola çıktı. Ekim 13 sağ bacağında şiddetli bir yara ve omuz hava bombası parçaları dağıldı. Dalış bombacısı tam üzerine yürüdü ve bombayı üç adımda attı. Babam çamın yanında durdu ve savaş için dürbünle izledi. Güçlü ağaç gövdesi, yaratığın kabahatini aldı ...
Geceleri kırılgan bir Po-2 üzerinde, pilot Başsavcı Pavel Kashuba ile birlikte, yola çıkıp Moskova'ya doğru yola çıktılar. Ancak iki saatlik bir uçuşun ardından motor öldü ve babanın dediği gibi yere düştüler. Moskova'dan 100 kilometre uzakta, Ivankovo köyünde meydana geldi. Düşüşün son derece başarılı olduğu ortaya çıktı - hem hayatta kaldı hem de yakında Moskova'ya götürüldü. Bu arada, Kashuba, Bryansk Cephesi komutanının kurtuluşu için Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı.
Bu, Yüksek Komutan ile toplantıdan önce gelen şeydi.
- Başkaları da vardı ...
- Tabii ki, babam sık sık hem Kremlin'i hem de Genel Merkezi ziyaret etmek zorunda kalıyordu, öndeki sektörlerde durumu bildirmek için Yüce'ye.
Ama görünüşe göre gayri resmi toplantılar hakkında soru soruyorsunuz? Evet, öyleydi. Bunlardan biri Stalin'in 1943 yazında orduyu ziyareti sırasında meydana geldi. Önce Batı Cephesinin komutasını ziyaret etti, sonra da trenle Kalininsky'ye General Eremenko'ya gitti. Toplantı üç saat sürdü, birçok şey hakkında konuştular. Babam gibiydi: Stalin Yoldaş, savaşı muzaffer bir şekilde tamamlama fırsatı vermeyen Stalingrad için bile özür diledi. Joseph Vissarionovich, kırılmaması gerektiğini söyledi, herkes zaten babasının orada büyük bir rol oynadığını biliyordu ve Paulus'u bitiren çok önemli değil. Ancak bu bir bahane değildi. Kelimeler tamamen farklıydı. Stalin, babasına kendisini bu askıya alma ile koruduğunu açıkça belirtti. Muhtemelen, olup bitenlerin özünü anlamak için çok önemli bir şey söylendi. Babası günlüğüne “Stalin'le olan bu buluşma canlı ve silinmez bir izlenim olarak hafızamda kaldı” dedi. Daha sonra Stalin'e Büyük adını verdi.
Yetkili, Dukhovshchino-Smolensk operasyonu için ayrıntılı bir plan olan personel sorunlarını tartıştılar ve Stalin Moskova'yı aradı ve yaklaşmakta olan saldırıda Kalinin cephesine yardım sağlama konusunda talimatlar verdi. İyi haberler geldi: birliklerimiz Kartal ve Belgorod'u aldı! Stalin, bu zafer fikrini ifade ederek, topçu havai fişeklerine dikkat çekti ve babasının fikrini sordu. Papa teklifi sıcak bir şekilde destekledi, böylece ünlü geleneğin doğumunda katkısı var. Toplantıdan sonra, Yüce babayı arabasına davet etti. Her askeri lider değil, Stalin rahat bir ortamda akşam yemeğinin tadını çıkardı, ama burada çok şaka yaptı, birliklerini varışları hakkında bilgilendirdi. Ayrılıkta iki şişe Tsinandali sundu.
- Riddle: Bir yandan, Yüce yüksek değerli General Eremenko. Hastaneye yapılan aynı yolculuk, Stalin'in yaralı bir savaş ağasına olan tek ziyareti. Ve bunun Ekim 15'te, yılın 1941'inde, Moskova'nın savunması için en zor günlerinde gerçekleştiğini hatırlayalım, o anda birçok önemli mesele vardı. Eremenko, Stalin’in savaş yıllarında toplam on cepheyi yönetmesi için görevlendirdiği gerçeğinden bahsetti. Ancak aynı zamanda Paul’un Stalingrad "kazanının" sonuçlarını sıkıp bırakmasına izin vermedi. Andrei Ivanovich, Zafer Nişanı ile çevrelendi, Mareşal unvanını yalnızca 1955 yılında aldı ...
- Her zaman endişelendim: neden - bazı tören generalleri, emirler, yıldızlar, şan ve diğerleri aldı - askeri liderler, gerçekten zafer kazanan savaş işçileri, denize düştüler. Baba neden "imparatorun yakınında" bir insan değildi? Yıllar geçti ve babamın ruhani ilkelerini yerine getirirken, edebi mirasını tanıdım (tüm kitaplarını, makalelerini, günlüklerini, mektuplarını vb. Okudum), birçok insanla konuştum - gaziler, tarihçiler, gazeteciler, Bilim temsilcileri, eşleri ve askeri liderlerin dulları sona erdi: General Eremenko savaşta bir savaş oynadı, sanırım, kilit bir rol, bu nedenle derhal kıskançlıkla reddedildi.
Ne ve nasıl yapılacağı hakkında düşündü ve rüzgârın estiği yerde değil, diğerleri gibi saraylı değildi. Yüksek sesle ve aleni olarak bir insanın ne düşündüğünü söyleyebilir, eleştirir. Kimsenin cephe işlerine kafadan müdahale etmesine izin verilmedi. Bu nedenle, çoğu herhangi bir eylem veya değerlendirmeden memnun kalmamıştır. Düşünceli araştırmacıların çoğunluğunun yanı sıra, Stalingrad'dan başlayarak annesinin çoğunluğuna göre, eski her zaman her cepheye yakın, General Eremenko Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ana savaşında bir mola verdi.
Babam bir savaş işçisi olarak gerekliydi - zeki, derinlemesine nüfuz eden bir profesyonel. Ve Stalin, Eremenko'nun kendisi için her şeyden önce babasını ödüllerle ayırmasının tehlikeli olduğunu biliyordu. Sevmemek nefrete dönüşebilirdi, ama savaş bitmedi.
- Bazı ayrıntılara bakalım: Mesela General Eremenko, Stalin'e “alçak Guderian'ı yakalamaya” söz verdiğini ve neredeyse kendini esir alarak düştüğünü söyledi.
- 1941'ta, bu kelimeler söylendiğinde, Guderian kelimenin tam anlamıyla ordumuzu teröre dönüştürdü, bu büyük teorisyen etrafında oluşturulan belirli bir yenilmezlik havası ve tank kullanma pratiği. Ve baba, Kızıl Ordu’nun tüm komutanlarının hayallerinin ne olduğunu - yüksek sesle söyledi. Maalesef, 1941’te, bunun birkaç nedenden dolayı yapılması mümkün değildi. Ancak, geniş çapta, Guderian onu aldı. 10 Mayıs 1945-Amerikan birlikleri tarafından yakalandı, hapse atıldı ve sadece 1948-m'de serbest bırakıldı. Sadece müttefiklerimizin şefaatı, Nürnberg davasındaki duruşmadan onu kurtardı (orada tanık olarak görev yaptı).
- Bir komutan babana, Stalingrad'da gönülsüzce Volga'nın sağ yakasına - savaşların yapıldığı yere - geldiğini söyledi. Diyelim, arkada kalmayı tercih etti ...
- Bu bir yanlışlama. O ve cephenin askeri konseyinin bir üyesi olan Nikita Kruşçev, Stalin'in emriyle (Almanlar Yeremenko'yu avlamaya devam etti) sağ bankaya gidebilirdi. Ek olarak, sürekli aşırı yüklenmeler nedeniyle bacaktaki yaralar iltihaplandı, korkunç derecede hastaydılar ve bir sopa olmadan babam bir adım atamadı. Buna rağmen, herhangi bir mermiden kolayca geçebilen zırhlı teknelerde sağ bankaya taşındı, yağmur yağdı, kraterler tarafından rafting edilen set boyunca birkaç kilometre ilerlemekte güçlük çekiyordu, komutanlarla bir araya geldi, Stalingrad'ı savunan bölüm komutanları sadece kelimelerle değil; ama aynı zamanda işlerde - karşı kıyıdan yarattığı ön topçu yumruklarının güçlü desteği.
Stalin'in ölümünden sonra, on yıl boyunca esaret altında olan Mareşal Paulus, yetkililerimize eski Stalingrad cephesi komutanı General Eremenko ile görüşme yapma çağrısında bulundu. 1953 yazında, Moskova dışında bir gölde (Göller köyü) gerçekleşti. Üç saat boyunca özel olarak konuştular. Elveda diyen Paulus, neden böyle bir Sovyet komutanı ve onu mağlup eden bir adam olduğunu anladığını ve şimdi yenilgiden utanmadığını söyledi.
Bu arada, babamın kimsede olmayan bu savaş için bir “ödülü” var: Paulus’un, 64 ordusunun komutanı General Mikhail Shumilov’un elinden aldığı kişisel eşyalarından bazıları: Bir tabanca, bir kamera ve Mareşal Geneline bir akordeon. Daha sonra, annem silahı Silahlı Kuvvetler Merkez Müzesine verdi, kamera ve akordeon o odadaydı. İzlemek ister misin