Çin’deki Küçük Ayak Büyük Statü İnancı
Çin kentlerinde 10. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar kadınların sokaklarda dolaşmaları, erkeklerle aynı ortamlarda bulunmaları özellikle soylu iseler hoş karşılanmıyordu. Ayak küçültme işlemi kadınların tek başına yürümesini engellediğinden, onların kente çıkmadığının, dolayısıyla iffetine söz gelmediğinin garantisi olarak kabul ediliyordu.
10. yüzyıl Çin imparatoru Li Yu’nun gözdesi bir cariyenin küçük ayakları ile yaptığı dans Çin insanlarını çok etkiledi. Saray içindeki ve dışındaki kadınlar bu güzel cariyenin, imparatorun gözüne giriş sebebini ayaklarının küçüklüğüne bağlayıp kızlarının ayaklarının büyümemesi için ayak küçültme işlemini gerçekleştirdiler. Bu işlemi 3-5 yaşlarındaki kızlarının ayak parmaklarını kırıp ipekten sargılarla bağlayıp sonrada bu kırık ayakları çok küçük bir ayakkabı içerisinden yıllarca çıkarmayarak yaptılar. Ayakları küçültülen kızlar ise toplumsal estetik yargıların verdiği güç ile bu durumdan şikayet etmiyordu. Bir süre sonra bu inanış moda haline geldi. Bu moda anlayışı zamanla değişti ve ayak küçültme işlemi ile ayaklarını küçülten kadınlar soylu ve cinsel olarak cazibe sahibi bireyler olarak algılanmaya başlandı. Ayrıca ayağı küçültülmüş kadınların saygın ve iyi bir evlilik hayatı olacağına inanılıyordu.
Neticede insan, her devirde n-teresan bir varlık!