Hepsinin en çarpıcı yanı, İblis Efendisi'ni korumak için ölmeyi seçmeleri değildi. Bu, bir seçim yaptıklarında hiçbirinin tereddüt etmediği gerçeğiydi.
Bu, seçimin bir ikna ürünü olmadığı anlamına geliyordu. Bu, kalplerinin derinliklerinden gerçekten inandıkları bir şeydi.
Geride kalmanın pratik olarak bir ölüm cezası olduğu tekrar tekrar ifade edildiği göz önüne alındığında, inanılmaz bir sonuçtu!
O anda Yan Tianxiao konuştu, “Tüm Yama Şeytanları, Yama Hayaletleri, Yama Muhafızları ve Yama Askerleri, çağrıma kulak verin. Geride kalmak ve İblis Efendisi için savaşmak isteyenler, şu anda savaşa hazırlanacaksınız. Ancak, başka bir günün şafağına tanık olma şansınızın neredeyse hiç olmadığını ve tüm mücadelelerimizin İblis Efendisi için biraz daha zaman kazanabilmek için olduğunu bilin.”
“Ayrılmak isteyen herkes, bu nesildeki Yama Şeytanlarına ve Kuzey İlahi Bölgesinin gelecek nesillerinin ruhlarına kazıyacaksınız! Ayrıca Yama Şeytan soyunun devam etmesini ve yeniden canlandırılmasını sağlamaktan da sorumlu olacaksınız!”
Sessiz kaldı ve yine, yeniden Yama Alemi'nin tek bir kaynak gelişimcisi dahi ayrılmayı seçmedi.
“...” Yan Tianxiao halkına bakmak için döndü. Yüzlerindeki paniğin boyun eğmeyen bir kararlılığa dönüştüğünü görünce kalbi şiddetle kaynadı.
“Hehe, herkes aynı fikre sahip gibi görünüyor.” Fen Daoqi, Ay Yiyicilerine tek tek bakmak için dönerken kıkırdadı. “Yanan Ay Tanrı İmparatoru İblis Efendisi'nin elinde öldüğünde, Yanan Ay Alemi İblis Efendisine karşı aşağılanma, isteksizlik ve hatta nefret hislerini inkar edemezdi.”
“Ama bugün, karanlık hapishanesinden çıktı ve şeytanın ışığı gökyüzünde parlak bir şekilde parlıyor. Bu birkaç aylık özgürlük kısaydı ama her anı, atalarımızın hayal bile edemediği bir andı. Bu eski kin, bugün sahip olduğumuza kıyasla çok önemsiz görünüyor.”
“Sadece kalbimdeki saygı ve hayranlık için, ben, Fen Daoqi, İblis Efendisi için hayatımı vermeye hazırım!”
Fen Daoqi sakin ve huzurlu bir tonda konuşmuştu ve yine de kararlılığı herkesin kalbine su gibi sızdı. Pişmanlıktan yoksundu.
“Bir milyon ömür, İblis Efendisi'nin bugün hepimizi buraya getirdiği gerçeğini ödeyemeyecek! ”İblis Efendisi için savaşma sırası bizde!” Bir Ay Yiyicisi ciğerlerinin tam potansiyelini kullanarak kükredi.
Göksel İmparatorluk Alemi'nin aksine, Yama Şeytan Alemi ve Yanan Ay Alemi kral alemleriydi. Ve yine de tek bir kişi geri çekilmeyi seçmemişti.
Bu sahne, On Yön Derin Deniz Alemi'nin kaynak gelişimcilerini o kadar çok şok etti ki, Deniz Tanrılarından biri sessiz bir sesle şöyle söyledi, “Bu bir tuzak olmalı... değil mi?”
“Elbette öyle. Karşı durmanın hiç bir yolu yok!” Başka bir Deniz Tanrısı tekrarladı.
Kral alemi üyeleri olarak, kral alemlerinin soylarını kaybetmekten daha fazla korktuğu bir şey olmadığını herkesten daha iyi biliyorlardı. Bunun nedeni, çoğu durumda yetişimini ve statüsünü kaybetmeyi göze alabilmeleriydi. Bu anlamda, bir kral aleminin İlahi Ustalarını tüm dünyadaki en büyük korkaklar olarak tanımlamak uygun olurdu.
“...” Cang Shitian hala bir şey söylemedi. Seğiren kaşları yüzündeki tek görünür tepkiydi.
“Bu doğru! İblis Efendisi için savaşmanın vakti geldi!” Bir kükreme, Deniz Tanrılarının gizli alaylarını bir anda boğdu.
“İblis Efendisi bize sadece yeni bir hayat vermekle kalmadı, aynı zamanda Kuzey İlahi Bölgesini yok olma eşiğinden kurtardı! Bu, yüz neslin bile geri ödemesi zor olan bir nezakettir! Eğer onu şimdi terk edip kendimizden kaçacaksak, kendimizle nasıl yüzleşebiliriz? Evreni kurtardığında İblis Efendisini bıçaklayan o köpeklerle aramızdaki fark ne olurdu!?”
“Kuzey İlahi Bölgesinden çıktığım andan itibaren hayatta kalmayı planlamadım, Doğu İlahi Bölgesinin ve Güney İlahi Bölgesinin kendi kollarım ve bacaklarımla fethedilmesine çok daha az bildim! Bu hayatta daha fazla pişmanlık duymuyorum! İblis Efendisi için milyonlarca kez seve seve öleceğim!”
Huo Tianxing, Issız Felaket Alemi Kralı soğukkanlılıkla konuştu ama gözleri harlanan kömür gibi görünüyordu. “Soyumun burada ölmesi ve sona ermesi atalarıma utanç getirebilir ama eminim ki İblis Efendisini şimdi bir an yaşamak için terk edersem daha da utanacaklardır.”
Gururla oğlunun omzunu okşadı, “Huang'er, bu andan itibaren, Issız Felaket Alemi için değil, Kuzey İlahi Bölgesi için savaşacağız. Yalnızca İblis Efendisi için savaşacağız... korkuyor musun?”
“Korkuyorum.” Issız felaket Prensi yavaşça başını salladı. Tekrar yukarı baktığında, gözleri daha önce hiç görülmemiş bir kararlılıkla yandı. “Lakin eğer İblis Efendisi içinse, o zaman on kat korku bile geriye doğru tek bir adım atmamı sağlamak için yeterli değil!”
Arkasını döndü, kollarını kaldırdı ve gök gürültüsü gibi bağırdı, “Issız Felaket Alemi'nin adamları, halihazırda mucizeler yarattık ve tarihin İblis Efendisi'nin önderliğinde yapıldığına tanık olduk. Daha fazla pişmanlığımız olabilir mi? Hayır mı? O zaman bugün, İblis Efendisi için öleceğiz!”
Issız Felaket Alemi kaynak gelişimcilerinin kafalarına kan döküldüğü gibi hem yüzleri hem de gözleri bir alev gibi kırmızıya döndü. Birlikte, bağırdılar, “İblis Efendisi için öleceğiz!”
Bu tezahüratın sadece Issız Felaket Alemi'nin kaynak gelişimcilerinden gelmesi gerekiyordu ama bir şekilde şeytanilerin kalplerinden bir şey uyandırdı ve bağırmalarına neden oldu,
“İblis Efendisi için öleceğiz!”
“İblis Efendisi için öleceğiz!”
Cehennemi kavuran bir kıvılcım gibi, tezahürat merkezi salonun, sarayın ve hatta Tanrı Alemi'nin her köşesine yayıldı. Yakında, gökyüzünün kendisi bile savaş çığırtkanlığından titriyordu:
“İBLİS EFENDİSİ İÇİN ÖLECEĞİZ!!”
“İBLİS EFENDİSİ İÇİN ÖLECEĞİZ!!!!”
Her kuzey bölgesi şeytanisi ciğerlerinin tepesinde kükrüyordu. Her çığlık sadece kararlılıklarını doğruladı ve alevlerini daha da yükseltti.
Yumrukları sıkıldı, auraları yükseliyordu. Bu daha yaşanmadan hemen önce, öncesinde buz gibi güçlerini kesen korku, panik ve umutsuzluk, hiç var olmamış gibi gitmişti. Gözlerinde ve yüzlerinde kalan tek şey... savaşmak için yanan bir iradeydi.
Savaş çığlığı Derin Deniz Tanrı Alemi'nin içinde olmuş olabilir ancak Tanrı Alemi'nin dışındaki kaynak gelişimcileri de onun tarafından sarsıldı.
Tıpkı Kuzey İlahi Bölgesinden birlikte çıktıkları gün, iradelerinin bir araya geldiği gün gibiydi.
Ama bu kez, sadece şeytaniler eskisinden daha hızlı bir araya gelmedi, aynı zamanda kendi birliklerini dahi aştı.
Seçim gün gibi açıktı. Biri sadece tam bir aptalın aşağılayıcı olduğunu düşündüğü bir geri çekilme, diğeri ise dönüşü olmayan bir ölüm tuzağıydı. Ve yine de, her kral aleminin, üst yıldız aleminin ve orta yıldız aleminin her şeytanisi, geri çekilmek istememeleri bir kenara... bu savaşa katılmaya uygun bile değildi.
Qianye Ying'er bile gözlerine uzun bir süre inanamadı.
İlk tahminine göre, şeytani insanların yarısını bile kalmaya ikna etmeyi başarırlarsa şans yıldızlarına teşekkür etmeleri gerektiğiydi... sonuçta, bu gerçekten geri dönüşü olmayan bir noktaydı.
Tekrar ve tekrar Chi Wuyao'yu süzdü. Tekrar ve tekrar, İblis Kraliçesi'nin şeytani güçlerini hiç kullanmadığını doğruladı. Aslında, çekiciliğini kasıtlı olarak minimumda tutmuştu.
“Ne... bu da ne...” Deniz Tanrıları ve İlahi Elçiler şeytanilerin iradelerine kararsızlıkla baktılar. Kelimeler kalplerindeki şoku tarif etmeye başlayamadı.
Bu insanların her biri—özellikle üst yıldız alemlerine veya daha yükseğe ait olanlar—soylarını devam ettirmek ve gelecek nesillere rehberlik etmek için ağır sorumluluk taşıyordu. Ve yine de İblis Efendilerini terk etmek yerine ölmeyi seçmişlerdi... bu artık yalnızca sadakat olarak bile tanımlanamazdı. Şeytaniler için, İblis Efendisi asla lekelenemeyecek ya da terk edilemeyecek bir inanç haline gelmişti.
Aniden, farklı bir duygu, şoklarının ve inançsızlıklarının üstesinden gelmeye başladı. Şeytanilerin çığlıkları aniden bir sebepten dolayı dayanılmaz derecede suçlayıcı hissettiriyordu. O vakit... bu duygunun utanç verici olduğunu anladılar.
Ebedi Cennet Projeksiyonu ile tüm dünyaya yayınlanan belirli bir sahne sayesinde, Tanrı İmparatorlarının Yun Che'nin dünyayı en büyük ihanetle kurtarma eylemini geri ödemeyi seçtiğini bilmeyen hiç kimse yoktu. Zamanın bile yıkayamadığı sonsuz bir lekeydi.
Öte yandan,” günahkar",” pis “ve” dayanılmaz “şeytaniler, en basit ve çarpıcı biçimde, ölümle bir iyiliğin karşılığını ödemenin ne anlama geldiğini gösterdi.
Gözleri farkında olmadan birbirleriyle karşılaştı. Hemen başlarını indirdiler ve utancın daha da arttığını hissettiler.
İlk kez, Tanrı Alemi'nin hükümdarları ve kralları ”şeytani” terimi hakkındaki fikirlerini yeniden değerlendirmek zorunda kaldılar.
“Vay…”
O anda Cang Shitian nihayet sessizliğini bozdu ve kendi kendine mırıldandı, “Ne güzel bir birlik, ne kıskanılacak bir sadakat. Dünyada bundan daha lüks bir şey yok.”
“Lordum, ne yapacağız?” Ona en yakın Deniz Tanrısı kısık bir sesle sordu.
“Daha fazla beklersek çok geç olacak,” Başka bir Deniz Tanrısı konuştu.
“...” Cang Shitian Chi Wuyao'ya bir göz attı. Açıklanmayan bakışlarını hisseden İblis Kraliçesi, doğrudan onunla yüzleşti, başını salladı. Buzlu bir uyarı ya da hissedebileceği ince tehditler yoktu.
“Heh, ne etkileyici bir kadın. Kuzey İlahi Bölgesinin İblis Kraliçesi olarak taçlandırılmasına şaşmamalı,” Cang Shitian, yüzünde karmaşık bir ifadeyle kimsenin anlamadığı bir şeyi mırıldanırken söyledi.
Bu sırada, altı yıldız tanrısı Caizhi'nin yanına geldi.
Liderleri, Göksel Yeşim Yıldız Tanrısı Aster ona şöyle dedi: “Prenses, eğer ayrılacaksanız, ayrılacağız. Kalmayı seçerseniz, kalacağız.”
Caizhi, Yun Che'nin bulunduğu merkez salona bakmadan önce onlara bir göz attı. Aurası, savaşa girmek için sabırsızlanıyormuş gibi huzursuzca köpürdü.
İhtiyaç duydukları tek cevap buydu.
Öte yandan, Brahma Kralları ve Brahma Hükümdarı İlahi Elçileri, olduklarından çok daha şaşırmıştı. Gu Zhu'ya bir ses iletimi gönderdiler, “Üstat Gu, ne yapmalıyız?”
“Biz kalacağız,” Gu Zhu kayıtsızca cevapladı. “Geri çekilmek, genç leydimizi kızdırır.”
Hem Brahma Kralları hem de İlahi Elçiler bir iç çekişi bastırmak zorunda kaldılar.
Zavallı Brahma Hükümdar Alemimiz. Sıkıntılarımız ne zaman bitecek?
Son olarak, Chi Wuyao bir şekilde hala kendini duyuran yumuşak bir sesle şöyle dedi: “Lütfen sakin olun ve dikkatlice düşünün! Kuzey İlahi Bölgesi'nin çekirdeği burada! Hepiniz ölecekseniz gelecekte ne yapacağız?”
“Yeterli, Majesteleri!” Yan Tianxiao elini salladı. “Ellerimiz bizim, bacaklarımız bizim, hayatımız ve gücümüz bizim. Kararımızı verdik ve siz bile fikrimizi değiştiremezsiniz.”
“Majesteleri, bu konuda daha fazla zaman kaybetmeyelim ve savaş hazırlıklarına geçelim, değil mi?” Fen Daoqi ciddiyetle söyledi. “Batı İlahi Bölgesi hayal güçlerimizin ötesinde bir güce sahiptir ancak İblis Efendisi'nin kendisi İblis İmparatoru'nun yegane reenkarnesi ve mucizelerin adamıdır! Bedenlerimiz ve sizin zekanızla, İblis Efendisi'nin geri dönmesi için yeterince vakit kazanabiliriz.”
“İblis Efendisi Ebedi Cennetin İncisinden çıktıktan sonra, bedenlerimizle yolu açacağız ve İblis Efendisini güvenli bir yere götüreceğiz... İblis Efendisi hayatta kaldığı sürece, Kuzey İlahi Bölgesinin umut alevleri asla sönmeyecek!”
Fen Daoqi'nin sözleri kitlelerin kalplerine bir akor vurdu ve tekrar kükremelerine neden oldu.
“Bu doğru!” Tian Guhu yüksek sesle bağırdı, “Lütfen bize inanın, Majesteleri! Kanımızın son damlası düşene kadar işe yaramaz bir şekilde ölmeyeceğiz! İblis Efendisi dönene kadar burayı savunacağız!”
Chi Wuyao sonunda ağır bir nefes aldığında kalabalığa karşı uzun bir süre baktı. “Pekala o zaman. Gücümüzün her damlasıyla İblis Efendisini savunacağız.”
Şeytaniler aniden sustu ve damarları patlayacak noktaya kadar yumruklarını sıktılar. Her canlı doğal olarak ölümden korkardı ama eğer bu korku inançla aşılırsa, vücudundaki her damarı ateşle dolduran en büyük yakıta dönüşecekti.
Chi Wuyao elini kaldırdı ve ilk emrini tartışılmaz bir otorite ile ilan etti: “Tüm yıldız sistemleri, pozisyonlarınıza geri dönün, silahlarınızı ve kaynak eserlerinizi hazırlayın ve gücünüzü zirveye çıkarın.”
“Tanrı İmparatoru Shitian, şimdi Kaynak Deniz Bariyerini harekete geçirin ve Derin Deniz Tanrı Alemi'nin dışındaki birçok kaynak gelişimcisini tahliye edin.”
“Bu tüm koz kartlarının kullanılacağı savunma savaşı, bu yüzden hiç kimse emir olmadan bariyerden çıkmayacak ve de kendi başına bir saldırı başlatacak!”
“Tüm İlahi Ustalar, bu yere geri dönüp kırk beş dakika içinde toplanacak! İlahi Usta olmayan herkes, kaynak eserlerinizin ve oluşumlarınızın yanında durmalı ve bir an önce onları yönetmeye hazır olmalıdır!”
…………
Uzun bir emir zincirinden sonra, Kuzey Bölgesinin kaynak gelişimcileri nihayet emirlerini yerine getirmek için tamamen dağıldılar. On Yön Derin Deniz Aleminde büyük bir değişiklik oldu.
Bundan sonra, Chi Wuyao bariyerden geçti ve merkez salona girdi.
Üç Yama Atasına emir verdi, “Yan Bir, Yan İki, Yan Üç, beni takip edin. Şimdilik burayı korumaya gerek yok.”
Qianye Ying'er bunu duymak için tam zamanında geldi. Hemen kaşlarını çattı ve anlaşmazlığını dile getirdi, “Bekle! İstediğin herkesi harekete geçirebilirsin ama onları değil!”
Üç Yama Atasının boynu, Qianye Ying'er'in sözlerini duyduklarında uyum içinde küçüldü.
“Ne için endişelendiğini biliyorum,” Chi Wuyao konuştu, “Ama şu anda sahip olduğumuz en büyük güç onlar. Onlara Ejderha Hükümdarı ile... yüzleşmek için ihtiyacım olacak.”
Qianye Ying'er hafifçe kaşlarını çattı. “Sen—”
Kendini yarıda kesti ve başını salladı. “Bu hala kabul edilemez. Onu koruyan en az bir kişi olmalı.”
“Tamam,” Chi Wuyao yumuşadı, “Yan Üç, sen kalabilirsin. Yine, gelecekte ne olursa olsun, kimsenin ya da hiçbir şeyin bu yere dokunmasına izin vermemelisin, anladın mı?”
“Evet,” Yan Üç cevapladı.
Qianye Ying'er tekrar konuştu, “Hayır, Yan Bir'i burada bırak.”
“...ikimiz de bir adım geri gidelim, olur mu?” Chi Wuyao ona çaresiz bir bakış attı. “Yan İki, İblis Efendisini korumak için geride kal. Yan Bir, Yan Üç, siz ikiniz beni takip edeceksiniz.”
“Evet, evet,” Yan İki emirlerini kabul etti ve koltuğuna geri döndü.
Bu sefer, Qianye Ying'er sonunda sessiz kaldı.
Yan Bir ve Yan Üç birbirlerine bakarken üzgün görünüyordu.
“Chi Wuyao, sen harikasın,” Qianye Ying'er karmaşık bir ifadeyle ona bakarken söyledi. “Bu sonucu hiç beklemediğimi itiraf etmeliyim.”
Bununla birlikte Chi Wuyao başını salladı ve şöyle dedi, “Hayır. Sana sandığın kadar yetenekli olmadığımı söylemiştim. Onları İblis Efendisi için ölmek istemeye zorlamadım, onların iradesi tamamen kendilerine ait. Tek yaptığım onu ortaya çıkarmaktı.”
“Ayrıca,” Chi Wuyao'nun gözleri uzaklaştığında gülümsedi, “Hak ettiği şey bu.”
“Bedelin çok yüksek olduğunu düşünmüyor musun? Bu, Kuzey İlahi Bölgesinin çekirdeğinin ve geleceklerinin ölümü olabilir,” Qianye Ying'er, doğrudan Chi Wuyao'nun gözlerine bakarken söyledi. “Bu Kuzey Bölgesi İblis Kraliçesi için en kabul edilemez sonuç, öyle değil mi?”
Chi Wuyao ona bir gülümseme ile baktı ama bir şey söylemedi.
Merkez salondan çıktıklarında, Cang Shitian hemen onlara doğru yürüdü. Bir süredir bekliyor gibiydi.
“Derin Deniz Bariyeri aktive edildi,” Cang Shitian konuştu. İlk kez, İblis Kraliçesine “Majesteleri” olarak boyun eğmedi ya da hitap etmedi.
“Teşekkürler,” Chi Wuyao kayıtsız bir sesle söyledi, “Derin Deniz gücünün sayısız biçime büründüğünü duydum. Ayrıca savunma için özellikle uygun olduğunu işittim. Bunun On Yön Derin Deniz Alemi'nin son engeli olduğu göz önüne alındığında, Batı İlahi Bölgesinin benzerlerini bile şaşırtabilmelidir.”
“Doğru olduğunu iddia etmeye cesaret edemediğim birçok şey var ancak bu Derin Deniz Bariyerinin etkinliği aralarında değil. Hayal kırıklığına uğramayacaksınız, İblis Kraliçesi.” Cang Shitian aniden sormadan önce biraz gülümsedi, “Sakıncası yoksa, sizin için bir sorum var.”
“Oh?” Chi Wuyao ona baktı.
“Mevcut durum göz önüne alındığında, güçlerinizin hayatta kalma şansı neredeyse sıfır. Ancak, ilk ve en önemli savunma hattını Derin Deniz Bariyerime emanet etmek üzeresiniz; yani bana.”
Cang Shitian'ın ifadesini deşifre etmek imkansızdı. “Sizi sırtınızdan bıçaklayacağımdan korkmuyor musunuz? Batı İlahi Bölgesi ortaya çıktığında bir yol açarsam, Derin Deniz Alemi hala ciddi yankılara maruz kalabilir ancak liyakat cezayı biraz azaltmak için yeterli olmalıdır. En azından, sonuna kadar yok olmayacağız. Öte yandan, eğer sana sadık kalacak olursam ve Batı İlahi Bölgesiyle sonuna kadar savaşırsam, kesinlikle beni ve tüm yıldız sistemimi yok edecekler.”
“Bilmelisin ki ben, Cang Shitian, akıllı bir adamım... ve bu seçim olabildiğince basit.”