11.09.2011 - 01:00 | Son Güncelleme: 11.09.2011 - 01:00
Medyanın sicili kabarık
ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Marc Grosmann, bundan üç yıl önce İhlas Holdingde verdiği konferansın sonunda soruları cevaplıyordu. Arkadaşlarımızdan biri şu soruyu sordu:
Körfez Savaşı sırasında Amerikan medyasının tavrını nasıl buldunuz?
> Mahkumiyet haberinin verildiği gazetede Erdoğanın siyasi hayatının bitebileceği belirtilirken, Muhtar bile olamaz başlığı kullanılmıştı.
Haber Merkezi
ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Marc Grosmann, bundan üç yıl önce İhlas Holdingde verdiği konferansın sonunda soruları cevaplıyordu. Arkadaşlarımızdan biri şu soruyu sordu:
Körfez Savaşı sırasında Amerikan medyasının tavrını nasıl buldunuz?
Grosmann hiç düşünmeden cevap verdi:
Hepsi A aldı.
Yani, savaşta ölen askerlerinin kanlı fotoğraflarını, tabut resimlerini yayınlamayan kendi medyasına Pekiyi vermişti Grosmann...
***
Peki bizim medya kritik dönemlerde ne yapıyor?
Geçmişte, 1960 ihtilâlı sırasında Yassıadada yargılanan Başbakan Adnan Menderesin bir an önce asılması için hâkimlere ilham veriyordu mesela! Menderes mahkeme salonunda savunma yaparken, hemen önüne yerleştirilen ve kameranın sabit durmasını sağlayan tripotu (üç ayaklı sehpayı), darağacı görüntüsüne benzetiliyordu. Fotoğrafın altına ise Sanık Adnan Menderes sehpada diye yazılıyordu!
Medya adına daha feci olan şudur:
Milli Birlik Komitesi Genel Sekreteri Orhan Erkanlı, duruşmalar başlamadan önce basın mensuplarına şunları söylüyor: Bugünkü neticenin (ihtilâlın) ortak eserimiz olduğunu unutmuyoruz. Türk basınının bu mücadelede rolü dünya basınına örnek olacak seviyeye çıkmıştır. Yassıadadaki olayları da bir gazeteci gibi değil, bir Milli Birlikçi gözüyle görmenizi rica ederim. Türk milletini belli bir tarafa yönlendirdiniz. Suçlular 27 Mayısta niye cezalandırılmadı diye üzülmeyin, çünkü asıl 27 Mayıs şimdi başlıyor. Bizce 14 Ekim, 27 Mayıstır.
***
Aynı medya, 1980 ihtilâlı için de Kahraman Türk ordusu bütün memlekette dün gece sabaha karşı idareyi ele aldı diye alkış tutmamış mıydı?
Darbe dönemlerinde cuntacıların değirmenine sutaşıma konusunda yarışan medya, 28 Şubat sürecinde de görevini bihakkın yerine getirmişti. Andıççıların talimatıyla nice manşetler atıldı; Genç subaylar tedirgin, Gerekirse silah kullanırız, 411 el kaosa kalktı manşetleri bunlardan sadece bir kaçı...
Kahraman Türk ordusunun tedirginliğine (!) tercüman olan medya, milletin seçtiği Başbakan için, Muhtar bile olamaz, ya da 411 milletvekilinin kararı için kaos diyebiliyordu.
***
Hükümet iyi niyetli bir adım attı, Kardeşlik Projesi.
El hak, bu girişimi sabote edebilmek için Türkiye büyük bir yarışa girdi. PKKsı, BDPsi, muhalefeti, medyası... İçi boş deyip durdular.
İşte çarpıcı bir örnek:
PKKlıların sabote ettiği Habur girişi sonrasında devlet, Kardeşlik Projesi çerçevesinde Avrupadan gelecek PKKlıların karşılanması şova dönüşmesin diye Atatürk Havalimanı yerine uçağı Sabiha Gökçene indirecekmiş. Bir gazete bunu öğrenmiş ve deşifre ediyor: DTP tahrikine divert formülü. (Divert: Dikkati başka yöne çekmek.)
Bu kime hizmet oluyor peki?
***
Bir başkası... Mavi Marmara fotoğrafları... Gazete, dayak yemiş İsrail askerlerinin fotoğraflarını yayınlıyor ve kendisini -güya- temize çıkarıyor: İHHnın fotoğraflarını Reuters dünyaya geçti. İsraili sevindiren kareler diyor.
İyi de, sen de fotoğrafları yayınlayarak aynı amaca hizmet etmiyor musun?
***
Türkiye çok partili sisteme geçeli beri ortaya çıkan tablo, Türk seçmeninin yüzde 70nin sağcı olduğu... Buna mukabil Türk medyasının yüzde 70 sol görüşlü... Bu çarpık simetri, sakat bir çocuk doğurdu: Medya eşittir muhalefet!
İşte bu yüzdendir ki, Altı defa gittim, yedi defa geldimle övünen bir Başbakan, Hükümet oldum ama iktidar olamadım diyebilmiştir.