Herkesin azılı bir kahve tiryakisi kesildiğini gören Padişah da bu maddenin keyif verici ve yasaklanması gereken içkiler arasına sokulup sokulmamasında kararsız kalmış ve konuyu Şeyhülislam Efendi'ye havale edip kurtulmuştu.
Şeyhülislam Efendi'nin kahveyi sevdiği söyleniyordu, ama bakalım bu yeni bir madde İslam dinine uygun muydu, değil miydi?
Şeyhülislam uzun süre düşündü. Gün yüzü görmemiş ciltler açtı. Peygamber'in hadislerini, Sahih-i Buhari'yi karıştırdı, istihare namazları kıldı. Bu arada bütün İstanbul nefesini tutmuş bekliyordu.
Derken Şeyhülislam kararını açıkladı:
"Mahvoluncaya kadar kavrulup kömür haline getirilen bu acı nesnenin içilmesi dinen caiz değil"di.