1950'lerin ortalarında süpersoniklerin hızlı gelişimi koşullarında havacılık ve termonükleer оружия Özellikle alaka düzeyi yüksek irtifa hedeflerini yakalayabilen taşınan uzun menzilli uçaksavar füzesi sistemi oluşturma görevi haline geldi. İlk modifikasyonunda 75'te kullanıma sunulan C-1957 mobil sistemi, yalnızca 30 km civarında bir menzile sahipti, böylece bu kompleksleri kullanarak USSR'nin en kalabalık ve sınai olarak gelişmiş bölgelerine potansiyel bir düşmanın muhtemel uçak uçuş yollarında savunma hattı oluşumu dönüştürüldü. son derece pahalı bir girişim içine. Özellikle stratejik olan, Amerikan stratejik bombardıman uçaklarının en kısa yaklaşım yolunda olan en tehlikeli kuzey yönünde bu tür hatların oluşturulması olacaktır.
Kuzey bölgeleri, hatta ülkemizin Avrupa kesimi bile, neredeyse geçilmez ormanların ve bataklıkların geniş alanlarıyla ayrılmış nadir bir karayolu ağı, düşük yerleşim yoğunluğu ile ayırt edildi. Yeni bir mobil uçaksavar füzesi sistemi gerekliydi. Daha geniş bir aralık ve yükseklik durdurma hedefi ile.
19 Mart 1956 ve Mayıs 8'in 1957 ve 501 Sayılı Hükümet Kararlarına göre, ülkenin bir çok kuruluşu ve işletmesi uzun menzilli bir uçaksavar füzesi sisteminin geliştirilmesine dahil olmuştur. Baş organizasyonlar, sistemde bir bütün olarak ve toprakta, ateşleme kompleksi - KB-250 GKRE'nin ve ilk kez B-1 - OKB-200 GKAT atamalarına sahip olan uçaksavar güdümlü füzenin radyo teknik araçları olarak tanımlandı. Sistemin genel tasarımcılarına bir bütün olarak füzeler, sırasıyla A.A. Raspletin and P.D. Grushin.
B-860 roketi (5B21) için bir taslak projesi, Aralık 2'in sonunda OKB-1959 tarafından yayımlandı ve roket tasarım öğelerini aerodinamik ısınmadan uzun süre (bir dakikadan daha fazla) geçen bir uçuşta korumak için özel önlemler almak için tasarıma özel dikkat gösterildi. hipersonik hız. Bu amaçla, uçuş sırasında en fazla ısıtılan roket gövdesi parçaları, ısı koruması ile kaplandı.
B-860 inşasında temel olarak eksik malzeme kullanılmıştır. Yapısal elemanlara gerekli şekil ve ebatları vermek için, en yüksek performanslı üretim prosesleri kullanılmıştır - sıcak ve soğuk damgalama, magnezyum alaşımlarından ürünlerin büyük boyutlu ince duvarlı dökümü, hassas döküm, çeşitli kaynak türleri. Tek bileşenli bir yanma odasına yakıt bileşenlerini tedarik etmek için turbo-pompalı bir sıvı yakıtlı roket motoru (yeniden etkinleştirme olmadan), Rus yapımı füzeler için geleneksel olan bileşenlerin üzerinde çalıştı. Oksitleyici madde olarak azotli tetroksit ve nitril asit ilaveli nitrik asit ve trietilaminoksilidin (TG-02, "ince") oksitleyici madde olarak kullanılmıştır. Yanma odasındaki gazların sıcaklığı, 2500-3000 grad.S. Motor, "açık" şemaya göre yapılmıştır - turbo pompası düzeneğinin çalışmasını sağlayan gaz jeneratörünün yanma ürünleri, uzun ağızlıktan atmosfere yayılmıştır. Turbopump ünitesinin ilk lansmanı bir pyrostarter tarafından sağlandı. B-860 için, kompozit yakıt kullanan başlangıç motorlarının geliştirilmesi verildi. Bu çalışma, TFA-70 tarifi, ardından TFA-53D ile ilgili olarak yapıldı.
Hedeflerin yok edilmesine ilişkin göstergeler, daha önce hizmete giren Amerikan Nike-Hercules kompleksinin veya Dali'ye yönelik 400 füze savunma sisteminin özelliklerinden çok daha mütevazı görünüyordu. Ancak birkaç ay sonra, 12 Eylül 1960'ten Askeri-Endüstriyel Konular Komisyonu kararı. Hayır. 136 geliştiricilerine B-860 süpersonik hedeflerinin ESR Il-28'ten 110-120 km'ye ve subsonik hedefleri 160-180 km'ye getirmeleri talimatı verildi. Ana motorun tamamlanmasından sonra roket hareketinin "pasif" kısmını atalet ile kullanma
5B21 uçaksavar güdümlü füze
Ön tasarım incelemesinin sonuçlarına dayanarak, ateşleme kompleksi, roketler ve teknik konumu birleştiren ileri tasarım için bir sistem benimsendi. Buna karşılık, ateşleme kompleksi şunları içeriyordu:
• Ateş kompleksinin savaş operasyonlarını yöneten komuta merkezi (CP);
• durum açıklama radarı;
• dijital bilgisayar;
• en fazla beş çekim kanalı.
Komuta merkezinde durumu netleştirmek için bir radar kullanıldı, hedefin dış araçlardan ve tek bir dijital makineden komplekse kaba hedef atamasıyla kesin koordinatlarını belirlemek için kullanıldı.
Ateşleme kompleksinin ateşleme kanalı, bir hedef aydınlatma radarı (ROC), altı rampalı başlangıç pozisyonu, güç kaynağı tesisleri ve yardımcı tesisler içeriyordu. Kanalın alınması, fırlatıcıları yeniden yüklemeden, her bir hedefe aynı anda iki füzenin eşlik etmesiyle üç hava hedefinin art arda bombardımanı yapmasına izin verdi.
ROC ZRK C-200
4,5-cm aralığının hedef aydınlatma radarı (ROC), bir anten direği ve bir donanım kokpiti içeriyordu ve tutarlı sürekli radyasyon modunda çalışabiliyordu, bu nedenle, yüksek gürültü bağışıklığı ve en uzun hedef tespit aralığını temin eden sondalama sinyalinin dar bir spektrumunu elde ediyordu. Aynı zamanda, uygulama basitliği ve GOS işlemlerinin güvenilirliği sağlandı. Bununla birlikte, bu modda, roketin fırlatma momentini belirlemek için gerekli olan ve hedefe en uygun füze rehberliği yörüngesini oluşturmak için gerekli olan hedefe yönelik aralığın belirlenmesi gerçekleştirilmedi. Bu nedenle, ROC ayrıca sinyalin spektrumunu biraz genişleten, ancak hedefe aralığın elde edilmesini sağlayan bir faz kodu modülasyon modu da uygulayabilir.
Hedef probundan yansıyan hedefin işaret radarı aydınlatması, bir hedef kafa tarafından ve hedef sisteme hedef olarak yansıtılan aynı yankı üzerinde çalışan bir hedef gemi ile ilişkili bir yarı aktif radyoaktif sigorta ile alınmıştır. Kontrol yanıtlayıcısı ayrıca yerleşik roket donanımının kompleksine de dahil edildi. Hedef aydınlatma radarı, iki ana çalışma modunda prob sinyalinin sürekli radyasyon modunda çalışmıştır: monokromatik radyasyon (MCI) ve faz kodlu modülasyon (PCM).
Tek renkli radyasyon modunda, hava hedefine yükseklik, azimut ve hız eşlik etti. Aralık, komut direğinden veya ekli radar ekipmanından hedef tayini ile manuel olarak girilebilir, ardından hedefin yaklaşık rakımı yükseklik açısı ile belirlenir. Monokromatik radyasyon modunda hava hedeflerinin yakalanması, 400-410 km'ye kadar bir mesafede mümkün olmuştur ve hedefin bir arama füzesi tarafından otomatik olarak izlenmesine geçiş, 290-300 km bir mesafede gerçekleştirilmiştir.
Tüm uçuş yörüngesindeki roketi hedefe kontrol etmek için, roketin üstündeki düşük güçlü bir verici ve ROC üzerinde geniş açılı antenli en basit alıcı ile bir "roket-ROC" iletişim hattı kullanıldı. Başarısızlık veya füze savunma hattının yanlış çalışması durumunda çalışmayı durdurdu. C-200 SAM sisteminde, dijital bir bilgisayar olan Flame Digital Computer ilk defa ortaya çıkmış, çeşitli kontrollerle bilgi alış-verişi ve koordinat alma görevine başlamış ve başlatma görevini çözmeden önce görevlendirilmiştir.
C-200 uçaksavar güdümlü füze, normal aerodinamik konfigürasyonda yapılan ve yüksek uzatılmış dört üçgen kanatlı iki aşamalı bir füzedir. İlk aşama, kanatlar arasındaki sabitleme kademesine monte edilmiş dört katı yakıt güçlendiriciden oluşur. Yürüme aşaması, motora yakıt bileşenleri sağlamak için bir pompalama sistemine sahip iki bileşenli bir 5D67 roket motoru ile donatılmıştır. Yapısal olarak, ana aşama, yarı aktif bir radar güdümlü kafanın, onboard ekipman birimlerinin, güvenlik tahrik mekanizmalı yüksek patlayıcı bir parçalanma savaş başlığının, yakıt bileşenli tankların, sıvı yakıtlı bir roket motorunun, roket dümen kontrol ünitelerinin bulunduğu birkaç bölmeden oluşur. Roketin fırlatılması, azimutta indüklenen bir fırlatıcı ile sabit bir yükselme açısına sahip eğiktir. Savaş başlığı 200kg ağırlığında. bitmiş çarpma elemanları ile yüksek patlayıcı parçalanma - 37-3 ağırlığında 5 bin adet. Savaş başlığını baltalarken, parçaların saçılma açısı 120 ° 'dir, bu çoğu durumda hava hedefinin garantili bir yenilgisine yol açar.
Füze uçuş kontrolü ve hedeflemesi üzerine monte edilmiş yarı aktif bir radar güdümlü kafa kullanılarak gerçekleştirilir. GOS alıcı cihazında eko sinyallerinin dar bantla filtrelenmesi için, roket üzerinde otonom bir RF heterodin oluşmasını gerektiren bir referans sinyali - sürekli monokromatik salınım olması gerekir.
Başlama pozisyonu tekniği, her biri özel olarak döşenmiş kısa raylar boyunca hareket eden iki adet 3Ü5 otomatik güç kaynağı sistemi ile donatılabilecek altı 72P5 fırlatma kulesinden oluşan bir K-24 roket hazırlama ve kontrol kabininden oluşuyordu. C-75 türünde elle yeniden yükleme yapmak için çok zahmetli, ağır füzelerin rampalarına teslimat, yükleme araçları ile uzun bir karşılıklı sergi olmadan hızlı, şarj makinelerinin kullanımı sağladı. Ancak, harcanan mühimmatın füzelerin fırlatıcıya teknik bölümden yol araçları ile taşınması öngörülmüştür - taşıma makinesi 5Т83. Bundan sonra, elverişli bir taktik durumla, füzeleri fırlatıcıdan 5Ü24 makinelerine aktarmak mümkün oldu.
Nakliye-şarj makinesinde 5В21 uçaksavar güdümlü füze 5Т83
Otomatik bir şarj makinesinde 5B21 uçaksavar güdümlü füze
5B21 5П72 fırlatıcı üzerinde uçaksavar güdümlü füze
Sırasıyla С-5В ve С-51 sistemleri için 5Ж51В ve 200Ж200, özel mühendislik tasarım bürosunda (Leningrad) geliştirildi ve 5В21В ve 5ВХNUMX füzelerinin fırlatma öncesi hazırlanması ve fırlatılması için tasarlandı. Fırlatma pozisyonları, fırlatma hazırlık kabini için merkezi bir platform, güç istasyonları ve füzelerin otomatik olarak teslim edilmesini ve PU'nun emniyetli bir mesafeden yüklenmesini sağlayan bir yol sistemi olan PU ve 3M (şarj makinesi) için bir fırlatma rampası sistemi idi. Ek olarak, C-21A, C-5В uçaksavar füze sistemlerinin ayrılmaz bir parçası olan ve 61ВХNUMXВ, 200ВХNUMXА füzelerinin depolanması ve savaşın durdurulması için hazırlanma ve yeniden doldurma sahalarının hazırlanması için teknik pozisyon (TP) 200Ж5 teknik belgeleri için dokümantasyon geliştirilmiştir. Kompleks TP, roket operasyonundaki tüm işleri sağlayan birkaç düzine makine ve cihaz içeriyordu. Savaş pozisyonunu değiştirirken, ROC'dan sökülmüş olan elemanların nakliyesi kompleksin üzerine bağlanmış dört çift eksenli alçak yataklı römork üzerinde gerçekleştirildi. Anten direğinin alt kabı, çıkarılabilir tekerlek hareketlerinin takılmasından ve yan yatakların temizlenmesinden sonra doğrudan tabanına taşınmıştır. Çekme işlemi, gövdenin çekişi artırmak için yüklendiği arazi aracı (KrAZ-21) tarafından yapıldı.
Kural olarak, bir radyo mühendisliği bataryasının savaş ekipmanının bir kısmını barındıracak şekilde yangın bölmelerinin hazırlanan sabit pozisyonuna toprak dökme barınaklı bir beton yapı inşa edildi. Bu tür beton yapılar çeşitli tiplerde inşa edilmiştir. İnşaat, ekipmanın (antenler hariç) mühimmat, küçük ve orta kalibreli bombalar, düşman mermileriyle doğrudan savaş pozisyonundaki hava saldırıları sırasında korunmasını mümkün kıldı. Tesisin basınçlı kapıları, yaşam destek sistemleri ve hava temizliği ile donatılmış ayrı tesislerinde, nöbetçi bataryaları için bir nöbetçi vardiyası, bir dinlenme odası, bir sınıf, bir sığınak, bir tuvalet, bir tef ve bir batarya personelini dezenfekte etmek için bir oda vardı.
C-200V bileşimi:
Sistem genelinde araçlar:
kontrol noktası ve hedef tanımı К-9М
Dizel güç istasyonu 5EX97
dağıtım kabini К21М
kontrol kulesi K7
Uçaksavar füzesi bölümü
anten direği K-1B radar hedef aydınlatmalı 5Н62В
donanım kabini К-2В
K-3В lansman hazırlık kabini
dağıtım kabini К21М
Dizel güç istasyonu 5EX97
Başlangıç pozisyonu: 5Ж51В (5Ж51):
altı fırlatıcı 5P72В, 5ВХNUMX (28В5) füzesi ile
5Ü24 şarj makinesi
5Т82 taşıma arabası (5Т82М) KrAZ-255 veya KrAZ-260 şasi üzerinde
Autotrain - 5Т23 (5Т23М), taşıma makinesi 5Т83 (5Т83М), mekanik raflar 5Я83
Bununla birlikte, İran'da olduğu gibi hava savunma füzesi sisteminin unsurlarını yerleştirmek için başka planlar da var, 2 PU şeması, genellikle tek kanallı hedef hedefleme şeması göz önüne alındığında, yüksek füzelere sahip yüksek güvenlikli sığınaklar PU'nun yakınında bulunan fırlatma pozisyonlarında kabul edildi.
Google Earth Satellite Image: İran C-200 Hava Savunma Sistemleri
C-200 hava savunma sisteminin Kuzey Kore ikame planı da SSCB'de kabul edilenden farklıdır.
Google Earth’ün Uydu görüntüsü: DPRK’nin C-200 hava savunma sistemleri
С-5 sisteminin mobil yangın sistemi 53Ж200, bir komut direğinden, ateşleme kanallarından ve güç kaynağı sisteminden oluşuyordu. Ateşleme kanalı bir hedef aydınlatma radarı ve altı fırlatıcı ve 12 şarj makinesiyle fırlatma pozisyonu içeriyordu.
Ateşleme kompleksinin komuta merkezi şunları içeriyordu:
K-9 hedef dağıtım kabini (K-9М);
üç dizel elektrik besleme sistemi
5EX97 istasyonları ve dağıtım ekipmanları - K-21 kabin.
Komuta merkezi, hedef tanımını almak ve çalışmaları hakkında raporlar iletmek için daha yüksek bir komuta görevine arayüzlendi. K-9 kokpit, ASURK-1MA, "Vector-2", "Senezh" tugay ACS ve hava savunma kuvvetleri ACS (bölüm) ile birleşti.
Komuta merkezi P-14 radarına veya daha sonraki P-14F ("Van") radarına, P-80 "Altay" radarına, radyo altimetre PRV-11 veya PRV-13'a atanabilir.
Gelecekte, C-200A'ya dayanarak, C-200В ve С-200Д'ın geliştirilmiş sürümleri oluşturuldu.
S-200 "Angara" S-200В "Vega" S-200Д "Dubna"
Evlat edinme yılı. 1967. 1970. 1975.
Zur yazın. 5V21V. 5V28M. In-880M.
Hedefin üzerindeki kanal sayısı. 1. 1. 1.
Roket üzerindeki kanal sayısı. 2. 2. 2.
Maks. Hedef hız (km / s): 1100. 2300. 2300.
Ateş edilen hedef sayısı: 6. 6. 6.
Maksimum hedef yükseklik (km): 20. 35. 40.
Minimum hedef yükseklik (km): 0,5. 0,3. 0,3.
Maksimum hedef aralık (km): 180. 240. 300.
Minimum hedef aralık (km): 17. 17. 17.
Roket uzunluğu, mm. 10600. 10800. 10800.
Roket fırlatma ağırlığı, kg 7100. 7100. 8000.
Savaş başlığı kütlesi, kg 217. 217. 217.
Roket kalibresi (sürdürme aşaması), mm 860 860 860
Hedefleri vurma olasılığı: 0,45-0,98. 0,66-0,99. 0,72-0,99.
Uzun menzilli uçaksavar füzesi sistemleri C-200'in ortak test komitesinin tavsiyesi üzerine olan savaş istikrarını arttırmak için, bunların tek bir komut altında düşük irtifa sistemleri C-125 ile birleştirilmesinin uygun olduğu düşünülmüştür. Altı fırlatıcı ve dört fırlatıcı ile donatılmış iki veya üç C-2 uçaksavar füzesi taburunun 3-200 C-125 ateşleme kanallarının bulunduğu bir komut direği dahil olmak üzere, karışık kompozisyona sahip uçaksavar füzesi teçhizatları oluşturulmuştur.
Komuta direğinin ve iki veya üç ateşleme kanalının C-200 kombinasyonu, bölme grubu olarak bilinir hale geldi.
Tugaydaki nispeten az sayıda C-200 fırlatıcıya sahip yeni bir organizasyon, uzun menzilli uçaksavar füzesi sistemlerinin ülkenin daha fazla bölgesinde kullanılmasına izin verdi.
1950-lerin sonlarında aktif olarak desteklenir. ABD'nin ultra yüksek irtifa bombardıman uçakları ve seyir füzeleri oluşturma programları, silah sistemlerinin dağıtılmasının maliyeti ve uçaksavar füzesi sistemlerine karşı açık güvenlik açığı nedeniyle tamamlanamadı. Vietnam Savaşı’nın deneyimi ve ABD’de Orta Doğu’daki bir dizi çatışma göz önüne alındığında, ağır transonik B-52 bile düşük rakımlarda harekete geçmeye rafine edildi. C-200 sistemi için gerçek spesifik hedefler arasında, sadece gerçekten yüksek hızlı ve yüksek irtifa keşif uçağı SR-71, uzun mesafeli radar devriye uçakları ve daha uzak mesafeden, ancak radar görünürlüğü altında faaliyet gösteren aktif kırıcılar kadar kaldı. Tüm bu nesneler kitlesel olmayan hedeflerdi ve uçaksavar füzesi savunma birimlerindeki 12-18 rampaları hem barış zamanında hem de savaş zamanlarında savaş misyonlarını çözmek için yeterince yeterli olmalıydı.
Yarı aktif radar rehberliği ile yerli füzelerin yüksek etkinliği, Ekim 1973'ta Orta Doğu savaşı sırasında Kvadrat hava savunma sisteminin (Kara Kuvvetleri Kub hava savunma sisteminin hava savunması için geliştirilen bir ihracat versiyonu) son derece başarılı kullanımıyla doğrulandı.
C-200 kompleksinin konuşlandırılması, ABD tarafından daha sonradan havaya doğru yönlendirmeli bir SRAM (AGM-69A, Kısa Menzilli Saldırı Füzesi) güdümlü füzenin bir 160 km fırlatma menziliyle kabulü göz önüne alındığında uygun olduğunu kanıtladı. alçak irtifalardan ve 320 km'den itibaren - büyükten. Bu füze, kesinlikle orta ve kısa menzilli hava savunma sistemleriyle mücadele etmek ve önceden tespit edilen diğer hedeflere ve nesnelere çarpmak için tasarlandı. B-52G ve B-52H bombardıman uçakları füze taşıyıcıları olarak kullanılabilir; bunlardan sekizi davul tipinde fırlatıcılar, direkleri üzerine 20, altı füze ile donatılmış 12 ve B-111; 1 füzelerine ev sahipliği yapan 32B. C-200 pozisyonlarını savunan bir nesneden ileri doğru sınıflandırırken, bu sistemin araçları, SRAM uçaklarının fırlatılmadan önce bile imha edilmesini mümkün kılarak, hava savunma sisteminin tümünün hayatta kalmasının arttırılmasına güvenmeyi sağladı.
Muhteşem görünümüne rağmen, C-200 füzeleri asla SSCB'de geçit törenlerinde gösterilmedi. Çok sayıda roket fotoğrafı ve fırlatıcı yayınları, 1980'lerin sonunda ortaya çıktı. Bununla birlikte, uzayda keşif tesislerinin mevcudiyeti ile yeni kompleksin kitlesel dağıtımının gerçekliği ve ölçeği gizlenemedi. C-200 sistemi ABD'de SA-5 sembolüne sahiptir. Ancak uzun yıllar boyunca, devletin iki başkentinin Kırmızı ve Saray Meydanlarında tekrar tekrar yakalanan Dal füzeleri fotoğrafları bu atama kapsamında yabancı referans kitaplarında yayınlandı.
İlk defa, vatandaşları için, SSCB N.V.Ogarkov Genelkurmay Başkanı Mareşal, ülkedeki böyle uzun menzilli bir hava savunma sisteminin varlığı konusunda ülkedeki Eylül 9'in 1983'ini bilgilendirdi. Bu olayın ardından kısa bir süre sonra düzenlenen Kore Boeing 747'in düzenlediği basın toplantısında, 1’in Eylül ayında 1983’in gecesinde, bu uçağın Kamçatka’da daha önce vurulabileceği açıklandı. ABD’de CAM-5 adında, 200 kilometre mesafeli uçaksavar füzeleri. "
Aslında, o zamana kadar uzun menzilli SAM'ler Batı'da zaten iyi tanınmıştı. ABD'nin uzay keşif sistemi, dağıtımının tüm aşamalarını sürekli olarak kaydetti. Amerikan verilerine göre, 1970'te C-200 rampalarının sayısı, 1100-m-1975'te, 1600-m 1980'te, 1900 idi. Bu sistemin konuşlandırması, fırlatıcıların sayısı 1980 birimlerinin olduğu 2030'lerin ortasında zirveye ulaştı.
Zaten C-200 konuşlandırmasının başlangıcından beri, varlığının asıl nedeni, potansiyel düşman uçağının daha büyük uçaksavar füzesi ve topçu silahlarının ateşine maruz kaldıkları düşük irtifalardaki operasyonlara geçişini belirleyen ağır bir argüman haline geldi. Ayrıca, kompleksin inkar edilemez avantajı, güdümlü füzelerin kullanılmasıydı. Aynı zamanda, yeteneklerini fark etmeden bile olsa, C-200, C-75 ve C-125'i radyo komut rehberliği ile birleştirerek düşmana hem elektronik savaş hem de irtifa istihbaratını yürütme görevlerini önemli ölçüde karmaşıklaştırdı. Özellikle açıkça, C-200'in bu sistemler üzerindeki avantajları, kendilerini yönlendiren C-200 füzeleri için neredeyse ideal bir hedef görevi gören aktif jammerlerin bombardımanında kendini gösterebiliyordu. Sonuç olarak, uzun yıllar ABD ve NATO ülkelerinin keşif uçağı, yalnızca SSCB ve Varşova Paktı ülkelerinin sınırları boyunca keşif uçuşları yapmak zorunda kaldı. SSCB hava savunma sistemindeki C-200 uzun menzilli uçaksavar füzesi sistemlerinin çeşitli modifikasyonlarının varlığı, ünlü SR-71 "Black Bird" keşif uçağı dahil olmak üzere ülkenin hava sınırına yakın ve uzak yaklaşımlardaki hava sahasını güvenilir bir şekilde kapatmayı mümkün kılmıştır.
On beş yıl boyunca, gökyüzü SSCB'ye karşı düzenli olarak koruyan C-200 sistemi özellikle gizli olarak kabul edildi ve pratik olarak Anavatan'ın sınırlarını bırakmadı: bu yıllarda kardeşçe Moğolistan “yurtdışında” olarak ciddiye alınmadı. Lübnan’ın güneyindeki hava savaşı, yaz aylarında Suriye’nin iç karartıcı bir sonucu olan 1982’ta sona erdikten sonra, Sovyet liderliği, Orta Doğu’ya 200 96 5 füzesi ile iki C-28M iki bölümlü uçaksavar füzesi alayı göndermeye karar verdi. 1983'in başlangıcında, 231'in uçaksavar füzesi alayı Suriye'de, Demeira kasabası yakınlarındaki Şam'ın doğusundaki 40 km'sinde ve Homs'un batısındaki 220 km'sinde ülkenin kuzeyindeki 5 alayına yerleştirildi.
Komplekslerin ekipmanı, 5В28 füzelerinin kullanılması olasılığı nedeniyle acilen "değiştirildi". Ekipmanın ve bir bütün olarak kompleksin teknik dokümantasyonu, tasarım ofislerinde ve üretim tesislerinde uygun şekilde revize edilmiştir.
İsrail havacılığının küçük uçuş süresi, C-200 sistemindeki savaş görevini "sıcak" bir durumda sürdürmek için gergin sürelere duyulan ihtiyacı belirledi. Suriye'de C-200 sisteminin konuşlandırılması ve işletilmesi için koşullar, SSCB'de işleyiş normlarını ve teknik pozisyonun kompozisyonunu bir miktar değiştirdi. Örneğin, füzelerin depolanması, özel kamyonlarda, karayolu trenlerinde, nakliye ve taşıma makinelerinde monte edilmiş durumda yapıldı. Yakıt ikmali araçları mobil tanklar ve tankerlerle temsil edildi.
1983 kışın Sovyet askeri personeli ile C-200 kompleksi olan bir İsrailli E-2C'nin vurulduğu bir efsane var. "iki yüz" ün başlangıç konumundan 190 km uzakta bir devriye uçuşu yaptı. Ancak, bunun kanıtı yoktur. Büyük olasılıkla, Hokai E-2С, İsrail uçağının hızlı bir şekilde düşmesinden sonra Suriye radar ekranlarından kayboldu ve C-200BE radarının karakteristik radyasyonunu ekipmanlarının yardımıyla sabitledi. Daha sonra, E-2C Suriye kıyılarına 150 km'den daha yakına gelmedi ve bu da savaşı yönetme yeteneklerini önemli ölçüde sınırladı.
Suriye'ye yerleştirildikten sonra C-200 sistemi, "gizlilik" anlamında "masumiyetini" kaybetti. Dış müşterilere ve müttefiklere teklif vermeye başladı. C-200M sistemi temelinde, modifiye edilmiş bir ekipman kompozisyonu ile bir ihracat modifikasyonu yaratıldı. Sistem C-200BE adını aldı, yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlığına sahip 5В28 roketinin ihracat versiyonu 5В28Е (В-880Э) olarak adlandırıldı.
İlerleyen yıllarda, çöküşe kadar kalan Varşova Paktı örgütü ve ardından SSCB, C-200VE kompleksleri, askeri varlıkların Çek kenti Pilsen yakınlarındaki konuşlandırıldığı Bulgaristan, Macaristan, GDR, Polonya ve Çekoslovakya'ya teslim edildi. Varşova Paktı ülkelerine, Suriye ve Libya'ya ek olarak, C-200ВЭ sistemi İran'a (1992'tan) ve Kuzey Kore'ye gönderildi.
C-200BE'nin ilk alıcılarından biri Libya devriminin lideri Muammer Kaddafi idi. 1984’te bu kadar “uzun” bir el ele geçirdikten sonra, kısa süre içinde Libya’nın karasularının sularını, bölgedeki Yunanistan’dan biraz daha az olduğunu ilan ederek Sirte Körfezi’ne uzattı. Gelişmekte olan ülkelerin liderlerinin sert şiirsel karakteristiği ile Gaddafi, 32'i Körfez'e paralel “ölüm çizgisi” ilan etti. Mart ayında, 1986, iddia edilen haklarını kullanarak, Libyalılar, geleneksel olarak uluslararası sular üzerinde “meydan okurcasına” devriye gezen Amerikan uçak gemisi Saratoga'nın üç saldırı uçağında C-200BE füzelerini ateşledi.
Libyalıların tahminlerine göre, hem radyo-elektronik araçların verisi hem de uçak gemisi arasındaki yoğun telsiz iletişimi ve muhtemelen düşürülen uçağın mürettebatını tahliye etmek için gönderilen kurtarma helikopterleriyle kanıtlandığı gibi, üç Amerikan uçağının hepsini de düşürdüler. Aynı sonuç, test bölümünün uzmanları ve Moskova bölgesinin bilimsel araştırma enstitüleri olan NPO Almaz tarafından bağımsız olarak bu çatışma bölümünden kısa bir süre sonra yapılan matematiksel modelleme ile de gösterilmiştir. Hesaplamaları, (0,96-0,99) hedefi vurma olasılığının yüksek olduğunu gösterdi. Öncelikle, böyle başarılı bir grevin nedeni, daha önce keşif yapmadan ve radyo-elektronik girişim tarafından ele alınmadan “geçit töreninde olduğu gibi” provokatif uçuşlarını yapan Amerikalıların aşırı özgüvenleri olabilirdi.
Sirte Körfezi'nde gerçekleşen şey, "15 Nisan ayındaki 1986 gecesi, birkaç düzine Amerikan uçağının Libya'ya saldırdığı ve ilk olarak C-200VE SAM'ın pozisyonlarının bulunduğu Libya devriminin liderlerinin yaşadığı" Canyon Eldorado "operasyonunun nedeni oldu. ve C-75M. C-200VE sisteminin Libya'ya tedarikinin organize edilmesinde, Muammar Kaddafi'nin, Sovyet askeri personelinin kuvvetleri tarafından teknik pozisyonların korunmasını organize ettiği belirtilmelidir.
Libya’daki son olaylar sırasında, bu ülkedeki tüm C-200 hava savunma sistemleri imha edildi.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Libya'daki C-200 hava savunma sisteminin hava saldırısından sonraki konumu
4 Ekim 2001 Tu-154, Tel Aviv-Novosibirsk güzergahındaki 85693 uçuşunu işleten Sibirya Havayolları uçuş numarası 1812, Karadeniz'e düştü. Interstate Havacılık Komitesinin sonucuna göre, uçak Kırım Yarımadası'nda düzenlenen askeri tatbikatların bir parçası olarak havaya ateşlenen bir Ukrayna roketi tarafından istemeden düşürüldü. Tüm 66 yolcuları ve 12 ekip üyeleri öldü. Ekim 4 2001’in Kırım’daki Cape Opuk’ta gerçekleştirilen Ukrayna hava savunmalarını içeren bir ateşleme egzersizi sırasında, Ty-154’in kazara, hedeflenen hedeflenen sektörün merkezinde olması ve buna yakın bir radyal hıza sahip olması muhtemel. C-200 radarı tarafından tespit edildi ve bir eğitim hedefi olarak kabul edildi. Yüksek Komuta ve yabancı konukların varlığından kaynaklanan zaman eksikliği ve gerginlik koşullarında, C-200 operatörü, hedefe olan mesafeyi belirlemedi ve göze çarpmayan eğitim hedefi yerine (154 km'den başlatılan) yerine Tu-250 (300-60 km'den başlatıldı) yerine "vurguladı" km).
Tu-154 uçaksavar füzesinin yenilgisi büyük olasılıkla füzenin eğitim hedefini kaçırmaması (bazen iddia edildiği gibi) değil, füze hedefini açıkça hedef alan C-200 operatörünün sonucudur.
Kompleksin hesaplanması, çekimin böyle bir sonucunun ortaya çıkma olasılığını öne sürmedi ve önleme amaçlı tedbirler almadı. Depolama sahasının büyüklüğü, böyle bir aralığın SAM'lerinin ateşlenmesinin güvenliğini sağlamadı. Hava sahasını serbest bırakmak için gerekli önlemler çekim organizatörleri tarafından alınmadı.
Uydu görüntüsü Google Earth: Ukrayna'nın C-200 hava savunma sistemi
Ülkenin Hava Savunma Kuvvetleri'nin yeni C-300P sistemlerine geçişiyle birlikte, seksenlerde başlayan C-200 hava savunma sistemleri ortadan kaldırılmaya başladı. 2000'lerin başında, C-200 (“Angara”) ve C-200 (“Vega”) kompleksleri, Rus Hava Savunma Kuvvetleri'nin hizmetinden tamamen çıkarıldı. Bugüne kadar, C-200 hava savunma sistemi silahlı kuvvetlerde mevcut: Kazakistan, Kuzey Kore, İran, Suriye, Ukrayna.
С-5В kompleksinin 28B200 uçaksavar füzesi sistemine dayanarak, hipersonik doğrudan akışlı jet tahrikli motorların (GPVRD) geliştirilmesi için Kholod hipersonik uçuş laboratuvarı kuruldu. Bu roketin seçimi, uçuş yolu parametrelerinin scramjet uçuş testleri için gerekli olanlara yakın olması gerçeğiyle belirlendi. Ayrıca bu füzenin hizmetten alındığı ve maliyetinin düşük olduğu da önemli görülüyordu. Roketin savaş başlığı, uçuş kontrol sistemini, yer değiştirme sistemine sahip bir sıvı hidrojen tankı, ölçüm cihazlarıyla hidrojen tüketimini kontrol etmek için bir sistem ve son olarak da asimetrik konfigürasyonun deneysel bir scramjet E-57'ini içeren GLL Kholod'un baş bölmeleri ile değiştirildi.
Hipersonik uçan laboratuar "Soğuk"
27 kasım ayında Kazakistan 1991 test sahasında dünyanın ilk Kholod uçuş laboratuarında hipersonik bir ramjet uçuş testi yapıldı. Test sırasında, 35 km uçuş yüksekliği ile ses hızı altı kez aşıldı.
Ne yazık ki, “Chill” konusundaki çalışmaların çoğu, bilimin gereğinden çok daha az dikkat çektiği bir zamanda geldi. Bu nedenle, ilk kez, “Soğuk” GLL, yılın Kasım 28’inde yalnızca 1991’i kullandı. Bu ve sonraki uçuşlarda yakıt ekipmanı ve motorlu ana ünite yerine, ağırlık ve boyut düzeninin yerleştirildiği not edilmelidir. Gerçek şu ki, ilk iki uçuş sırasında, füze kontrol sistemi ve hesaplanan yörüngeye giriş yapıldı. Üçüncü uçuştan bu yana, Soğuk tam sette test edilmiştir, ancak deney biriminin yakıt sistemini ayarlamak için iki kez daha denenmiştir. Son olarak, son üç test uçuşu, yanma odasına sıvı hidrojen temini ile gerçekleşti. Sonuç olarak, 1999'ten önce sadece yedi başlatma yapıldı, ancak scramjet E-57 işleminin süresini 77 saniyeye getirmeyi başardık - aslında, 5ВХNUMX roketinin maksimum uçuş süresi. Uçuş laboratuarında ulaşılan maksimum hız 28 m / s (~ 1855М) idi. Ekipman üzerindeki uçuş sonrası çalışma, yakıt deposunun boşaltılmasından sonra motorun yanma odasının performansını koruduğunu gösterdi. Açıkçası, bu tür göstergeler önceki her bir uçuşun sonuçlarına dayanarak sistemlerin sürekli iyileştirilmesi sayesinde elde edildi.
Kazakistan'daki Sary-Shagan test sahasında GLL "Kholod" testleri yapıldı. Projenin 90-ler'deki finansmanı ile ilgili problemlerden dolayı, yani, "Soğuk" test ve iyileştirmelerinin yapıldığı dönemde, bilimsel veriler karşılığında yabancı bilim kuruluşları, Kazakça ve Fransızca çekmek zorunda kaldı. Yedi test lansmanı sonucunda, hidrojen scramjet üzerinde pratik çalışmaya devam etmek için gerekli tüm bilgiler toplandı, ramjet motorların matematiksel modelleri hipersonik hızlarda vs. düzeltildi. Şu anda, "Soğuk" programı kapalı, ancak sonuçları kaybolmuyor ve yeni projelerde kullanılıyor.
Göre:
http://www.testpilot.ru/russia/tsiam/holod/holod.htm
http://pvo.guns.ru/s200/i_dubna.htm#60
http://pvo.guns.ru/s200/
http://www.dogswar.ru/artilleriia/raketnoe-oryjie/839-zenitnyi-raketnyi-ko.html