Tüm ülkeler arasında ortak komplikasyonun ne olduğunu hiç düşündünüz mü? Bu işsizlik mi yoksa açlık mı? Tam olarak her ikisi de, dünyanın dört bir yanındaki ülkelerin başa çıkmaya çalıştığı en ciddi sorun. Ne yazık ki, en gelişmiş ülkeden yıllardır gelişmemiş olana kadar gerçekleşiyor ve kesin bir çözüm henüz bulunamamıştır. Ancak, işsizlik oranı sabit kalmamakla birlikte giderek artıyor. İşsizliğin artması bazı başlıca nedenlerden kaynaklanıyor: gelişen teknoloji, hatalı eğitim sistemi ve bir ülkenin iç işleri.
Özellikle Sanayi Devrimi'nden sonra, insanlar emek tasarrufu sağlayan makineler talep etmeye başladılar çünkü bu, insan gücünden daha ucuz bir yoldu. Bu yöntem, işçilere maaş ödemek yerine ucuza aynı miktarda mal üretmek için çok gelişmiş teknolojik makinelerle kullanılmaktadır ve insanlığın teknoloji çağında yaşadığını düşünürsek, bu basit stil üretiminin büyük talep görmesi oldukça kaçınılmazdır. Bununla birlikte, otomasyon sistemi kullanılmaya devam ederken, doğum oranı aynı anda azalmayan bir sorundur. Öte yandan teknolojinin hızlı üretim açısından kullanılması gerekiyor. Nitekim, makinelerle mallarını üreten şirketler işçi sayısını artırmak için isteksiz olduğu sürece, işsiz saflarında da büyüme olacak. Laurence J. Peter'ın dediği gibi, " Bilgisayarlar yarattıkları işsizlik sorunu dışında her türlü sorunu çözebilir.”
Kusurlu eğitim sistemi ikinci olarak nedenler listesinde görünür. İlk olarak, üniversiteden mezun olan kişilerin iş fırsatları içermeyen bölümleri tercih etmesi her geçen gün artmakta olmasına rağmen, çoğu insan hala “lisans " olarak adlandırılabildikleri için bu bölümleri tercih etmektedir. Ancak, öğrenciler, mezun olduktan sonra sonunda karşılaştıkları şeyleri tanımıyorlar, çünkü bölümü körü körüne tercih ediyorlar. Mezunlar genellikle “bu düşük maaş için çalışamam” der fakat garip bir şekilde, bu sözlerden sonra, çoğu sadece bir kafede veya kahvede oyalanır, Rummikub oynamaya başlar ve çalışmak yerine para kazanmadan zamanlarını boşa harcarlar. İkinci sorun, eğitim bazen vasıflı işgücü için yetersizdir. Özellikle, mesleki ve teknik Liseler son zamanlarda cazibelerini kaybetti, bu yüzden vasıfsız işgücü ortaya çıkıyor. Başarısız öğrenciler bu okullara kayıtlıdır ve çoğu derslere aldırış etmedikten sonra, kalifiye işçiler bunları gerektiren fabrikalar veya endüstriler için eğitilemez. Nitelikli işgücünün olmaması nedeniyle, ne şirketler ne de mezunlar sonunda öne çıkmazlar.
Son olarak, iç işleri ülkeden ülkeye değişen ve işsiz olmanın en önemli sorunlarındandır. İlk olarak, dünyadaki çoğu ülke tarım, turizm - oteller, tarihi yerler gibi yerler ve yeraltı hazineleri (kömür, elmas, benzin vb.) gibi kaynaklarına karşı ihmali vardır. Kısaca, hükümetler hazinelerini görmezden gelerek bir ticaret çemberi oluşturmazlar. Örneğin bazı ülkelerde tarım en önemli gelir kaynağıyken ülkenin herhangi bir yerinde yetişen buğday bile ithal edilebiliyor. Bunun nedeni, tüm bu kaynakları en iyi hale getirmek desteklenmiyor. İkincisi, deflasyon olarak da bilinen para birimi amortismanı, özellikle gelişmekte olan ve gelişmemiş ülkelerde işsizlik seviyesini azaltmak için en zor önlenemez engeldir. Bu, işverenlerin halka iş imkanı veren bir şirket kuran fabrika yerine döviz, altın yatırımı yapmalarına, patronların dövizden çok daha fazla kar elde etmelerine neden oluyor. Hem atılan işçiler hem de gereksiz yatırım konusunda büyük işsizlik zinciri getiriyor. Sonuncusu, savaş bölgesi yakınlarındaki ülkede meydana gelen göçmen işçiler. Göçmenler ailelerinin geçimini sağlamak için savaştan kaçmak zorunda kalıyorlar. Bu çaresizliği fırsatlarına dönüştüren işverenler, göçmen işçileri, yerli işçilerden daha fazla tasarruf etmek ve çanta iplerini sıkmak için tercih ediyorlar, çünkü göçmen işçiler kan terlemelerine rağmen az parayla çalışmak zorunda kalıyorlar. Bu nedenle, ülkelerin yerlilerine daha az bir iş fırsatı kalıyor.
Sonuç olarak, çeşitli nedenlerden dolayı tüm ülkelerde birçok işsiz insan var. Bu sorun hükümetler tarafından çözüldüğünde, dökülen sütten ağlamanın bir anlamı olmayacaktır. Bu konu göz ardı edilmemelidir çünkü trajik olarak, dünyada işsizlikten dolayı intihar eden birçok insan var.