Dokuz güneş öfkeyle uluyordu, Güney İlahi Bölgesinin hemen hemen her köşesi, kanatlarını gökyüzüne gururla yayan ve yıldız sistemlerinin geniş alanına göz kamaştırıcı bir altın ışık saçan büyük bir Altın Karga figürüne açıkça tanık oldu.
Derin Deniz İlahi Bölgesi ve çevresindeki dünya dramatik bir şekilde battı... yüz bin yıl boyunca On Yön Derin Deniz Alemi'nin çekirdeğini koruyan bu yer, iki ilahi bölge arasındaki bu çatışma tarafından tamamen yıkıma uğramıştı. Bu korkunç Altın Karga ilahi alevleri onu bombaladığında, gerçekten parçalanmaya ve yavaş yavaş hiçliğe indirgenmeye başladı.
Bu kavurucu alevlerin göz kamaştırıcı ışığı, mevcut olan herkesin gözlerinde altın rengi oluşturdu. Isı vücutlarını yaktı sanki kasları bir demirci demirhanesinde dövülmeye hazırlanan kırmızı-sıcak kılıçlar gibi dövüldü ve hatta ruhları bu yanan ısıda rafine ediliyormuş gibi hissettiler.
Eğer birkaç yüz kilometre uzakta böyle hissediyorlarsa, o yanan alev denizinin tam ortasında olan Long Bai'nin ne tür bir arafın içine girdiğini hayal bile edemezlerdi.
Bu alev cehenneminin ayrılmasına daha çok vardı.
Dokuz Güneşli Göğün Gazabı hız kesmeden harlanmaya devam ederken, alevlerden yapılmış kızıl lotus denizi bu altın yanan cehennemde sessizce çiçek açmaya başladı.
Alev lotusları alev denizi boyunca hızla çoğaldı. İlk başta, bu kükreyen altın alevlerin arasında sadece küçük ışık noktaları vardı ama bir tanesi yakında yüze dönüştü… sonra bin... sonra on bin... tüm alan ve üstündeki gökyüzü kırmızımsı altın renginde boyandı, inanılmaz derecede güzel ve büyüleyici bir manzaraydı.
“Dünyayı... Aydınlatan... Kırmızı... Lotus,” Qianye Ying'er usulca fısıldadı.
Dokuz Güneşli Göğün Gazabı ve Dünyayı Aydınlatan Kırmızı Lotus, Altın Karga ve Anka kuşunun iki nihai hareketi… Yun Che sadece her iki alevi de aynı anda kullanmakla kalmadı, aynı zamanda her iki nihai hareketini de aynı anda kullanabilirdi!
Her ne kadar kaynak yetişimi, Ebedi Cennet İlahi Aleminde üç yıl boyunca herhangi bir atılım gerçekleştirmemiş olsa da, çeşitli güçleri üzerindeki kontrolü açıkça yepyeni bir seviyeye ulaşmıştı.
Tüm Ejderha Tanrıları ve Ejderha Egemenleri olay yerine şok ve şaşkınlıkla baktılar. Sanki ruhları bedenlerini terk etmiş gibi görünüyordu, hiçbiri tek bir kelime bile söylemedi.
Beş güçlü Kutsal Solmuş Ejderhaya gelince... Yun Che Ejderha Tanrı aurasını serbest bırakmadan önce, bu dünyada hiçbir şeyin onları artık sallayamayacağını düşünmüşlerdi. Ama şimdi, solmuş figürleri bu aşırı şoktan şiddetli bir şekilde titriyor ve bükülüyordu.
Ejderha Tanrısı... Karanlık... Musibet Yıldırımları... Fırtına... Alevler...
Dokuz Güneşli Göğün Gazabı ve Dünyayı Aydınlatan Kırmızı Lotus aynı anda sürülüyor...
Eski Ejderha Hükümdarları ve Ejderha Tanrıları olarak, Tanrı Alemi tarihinin en engin ve derin olduğu söylenebilecek bilgi ve deneyimleri, gözlerinin önünde paramparça ediliyordu.
Yun Che'nin figürü şimdi altın gökyüzünün ortasında durdu. Eliyle basit bir jest yaparken sırtı yanan nilüferlerin deniziyle karşı karşıya kaldı.
BOOOOOM————
Altın Karganın çığlıkları, bu kırmızı ateş nilüferleri birbiri ardına patlamaya başladığında, etraflarındaki alanı sonsuz bir kırmızı ışık akışıyla sular altında bıraktığında Anka kuşu çığlığını bıraktı. Ancak Anka kuşu alevleri ve Altın Karga alevleri birbirlerini itmedi ya da yutmaya çalışmadı. Aksine tüm bilgi ve sağduyuya meydan okuyan tuhaf bir kombinasyonda bir araya gelmeye başladılar. Sonuç, bir rüya kadar göz kamaştırıcı ama bir kabus kadar korkunç olan kıpkırmızı bir alev cehennemiydi.
“Uwaaaaaah!”
Batı İlahi Bölgesinin güçleri arasındaki zayıf İlahi Ustalar bu kıpkırmızı alevlerin ışığından etkilenmeye başladıkça, sefil çığlıklar havada çaldı. Vücutları göz açıp kapayıncaya kadar kan kadar kırmızıya döndü, saçları yanmaya başladı ve aniden vücutları alevler tarafından yakılıyormuş gibi hissettiler.
Sadece kaynak enerjilerini panik içinde dolaştırmaya başladıktan sonra, bu korkunç ısıyı vücutlarından kovmayı başardılar. Birbirlerine bakmak için başlarını kaldırdıklarında, birbirlerinin gözlerine yansıyan inançsızlıkları görebiliyorlardı. Bunun nedeni, bu kıpkırmızı alevlerin onlardan birkaç yüz kilometre uzakta olmasıydı!
O kıpkırmızı alevlerin ışığı her şeyi boyamıştı. Gökyüzünün ve yerin orijinal renkleri bu kanlı parıltıyla tamamen örtülmüştü.
Sadece Yun Che'nin figürü gururla havada uçtu, vücudu bu kıpkırmızı parlaklığın erişemeyeceği bir yerde… Kuzey bölgesi kaynak gelişimcilerinin hepsi ona aptalca baktı ve bu anda, sanki artık İblis Efendilerine değil, bir tanrıya bakıyorlardı.
İzleyiciler, cennetin kavurucu kıpkırmızı alevlerinin ortasında acı içinde dönen ve savrulan büyük bir ejderha bedenini belli belirsiz görebiliyorlardı.
Şahsen deneyimlemedikçe, bu kıpkırmızı alevler tarafından kavrulmanın acısını hayal edemezlerdi.
Hiç kimse Ejderha Hükümdarının evrendeki en güçlü iradeye ve ruha sahip olduğundan şüphe etmedi ama o bile bu çok acımasız arafa itildikten sonra çöküşün eşiğindeydi.
Rooooaaaaarrr...
Acı dolu kısık bir ejderha kükremesi, ejderhanın kıvranan figürü aniden hızlı ve şiddetli bir şekilde büzülmeye başladığında havada çınlıyor gibiydi. Long Bai bu kasılmayı son derece kırılgan bir ejderha alanı açmak için kullandı ancak çabaları da bu yanan kıpkırmızı cehennemden kaçmasına izin verdi.
Long Bai, o kıpkırmızı gökyüzünün altında insan formuna geri dönmüştü. Kavrulmuş vücudu doğrudan dünyaya ve içine düştü.
Bang!
Vücudu yere çarpmadan hemen önce, Long Bai'yi saran kıpkırmızı alevler sonunda söndü.
Ancak, düşmüş Long Bai çok uzun bir süre yerde yatıyordu ve vücudundan çıkan acımasız enerji inanılmaz derecede kaotik ve bulanıktı ve aynı zamanda o ruh yakıcı kıpkırmızı alevin aurasıyla karışmıştı... bu korkunç kıpkırmızı alevin Long Bai'nin vücuduna, arterlerine ve ruhuna derinlemesine nüfuz ettiği açıktı. Ejderha Hükümdarı kadar zorlu biri bile, bu alevlerin enerjisini kısa sürede dağıtamaz ve söndüremezdi.
Yun Che, Long Bai'ye bakarken yavaşça yere süzüldü.
Long Bai'nin beyaz elbiseleri, uzun saçları ve kaşları küllere dönüşmüştü ve maruz kalan eti siyahlaşmıştı, yaralarının maruz kaldığı kemikler bile korunmamıştı. Tüm vücudu kalın bir siyah kömür tabakasıyla kaplanmış gibi görünüyordu ve vücudunda tek bir nokta işaretsiz bırakılmadı.
Bu sefil durumda Ejderha Hükümdarının her zamanki onurlu gücünün bir zerresine sahip değildi... ve hiç kimse kendilerini şu anda baktıkları sefil görünümlü adamın, tüm evreni yöneten, İlkel Kaosun hükümdarı olduğuna inandıramazdı.
Ayrıca, Ejderha Hükümdarı olduğu için böyle bir durumdan kaçmayı başardı. Gücü şiddetli bir şekilde bastırılmış olsa da, aşırı güçlü vücudu Yun Che'nin kızıl arafından hızla kaçmasına izin vermişti.
Yun Che'nin aurasının yaklaştığını hissettiğinde, Long Bai gözlerini açtı. Acı, kafa karışıklığı, şaşkınlık, kin ve haset gözlerinden parladı... insan görünüşünün ötesinde parçalanmış yüzü çılgınca titredi. Konuşmak için ağzını açtı ama bir şey söyleyemeden önce, vücudunun içinde dolaşan zifiri siyah bir duman bulutu ağzından dışarı fırladı.
“Keh… Keh keh keh keh…”
Ağrılı kuru öksürükleri göğsünün şiddetli bir şekilde yükselmesine neden oldu. Bu şiddetli hareket, kavrulmuş etinin parçalanmasına neden oldu ve kanın serbestçe akmasına izin verdi.
Şu an içinde bulunduğu durumu kabullenemedi.
O Long Bai'ydi!
O, göklerin ve yerin üstün ve eşsiz hükümdarıydı. O İlkel Kaos'un hükümdarıydı!
Basit bir Yun Che bunu nasıl yapabilirdi...
Bang!!
Bir ayak acımasızca göğsüne bastırdı, kavrulmuş kaburgalarını kırılgan kömür gibi parçaladı… Long Bai'nin tüm vücudu sertleşti ve Yun Che'ye soğuk bir şekilde baktı sanki o zavallı bir karıncaya bakıyormuş gibiydi.
Bir insana ancak hor gördüğü zaman böyle bakardı.
“Long Bai,” Yun Che Ejderha Hükümdarına kaşlarını çatarken karanlık bir sesle şöyle dedi. “Bu yeni çirkin görünüşün sana çok yakışıyor.”
“...” Long Bai'nin kısır bakışlarında güç toplanmaya başladı ama bir şey söyleyemeden önce, Yun Che ayağını daha da aşağı itti ve bu söylenmemiş kelimeleri hemen acı verici bir homurdanmaya dönüştürdü.
“Sorun ne? Yenilgiyi kabul etmek istemiyor musun? Sonuçtan memnun değil misin?” Yun Che'nin yüzünde neşe ya da acıma görülmedi. Mevcut olan tek şey ruh ürpertici bir ilgisizlikti.
“Bire bir düello istedin ve sana bu fırsatı verdim.”
“Silah kullanmadın, bu yüzden silah kullanmamayı seçtim.”
“Yaralıydın, bu yüzden kendime daha da büyük bir yara yarattım.”
“Sana her fırsatı vermeme rağmen... sen... bundan yararlanmak için... fazla işe yaramazdın!”
Bu soğuk sözler, kalbinin derinliklerinde saklanan öfke bir an için kontrolden çıkmış gibi göründüğü için yüksek sesli hırıltıya dönüştü. Bundan sonra, gücü aşağı doğru yükselirken Yun Che'nin gözlerinden karanlık bir kötülük parladı.
Pchhht!!
Yun Che'nin ayağı Long Bai'nin göğüs kafesini parçaladığında ve göğsünün derinliklerine battığında, delinen bir şeyin acımasız sesi havada çaldı.
Long Bai'nin göğsünden ve ağzından aynı anda iki büyük kan bulutu patladı.
Dünya Ejderha Şehri, Kutsal Solmuş Ejderhalar... Long Bai'nin sadece iblis ırkını yok etmek istemediği açıktı. Bunun yerine, onun geniş arzusu, Yun Che'yi umutsuzluğun derinliklerine daldırmak, Yun Che'ye önünde ne kadar cılız ve önemsiz olduğunu açıkça göstermekti… Kuyruğunu bir köpek gibi sallamasını ve acıma için yalvarmasını sağlayabilirse, kendisini tamamen utandırmaya zorlamak daha iyi olurdu.
Bunu yaparak, Yun Che'ye, Shen Xi'ye ve kendisine Shen Xi'nin Yun Che'yi seçerek büyük bir hata yaptığını kanıtlayacaktı!
Yun Che de aynı derecede acımasızdı... herhangi bir silah kullanmamaya karar verdi ve hatta savaştan önce kendini ağır bir şekilde incitti ve hepsi de bu sefil yenilgiyi ona verdiğinde Long Bai'nin haysiyetini tamamen ortadan kaldırmak içindi. Long Bai'nin bu yenilgi yüzünden kendini rahatlatmak için bir bahane bile kullanmasına izin vermemişti.
“Ejderha Hükümdarı!”
“Lordum!!”
Kemiklerin parçalanması ve çılgınca püskürten ejderha kanının sesi, şokta donmuş olan güçlü Ejderha Tanrılarını uykularından uyandırdı. Artık Ejderha Hükümdarının emirlerini ya da Beyaz Gökkuşağı Ejderha Tanrısı'na yapılan örneği umursamadılar, beşi ileriye doğru fırladı, acımasız enerjileri aktif bir yanardağın lavları gibi parladı. İlerlemeyen tek Ejderha Tanrıları, ağır yaralı Masmavi Ejderha Tanrısı ve hala korkulu Beyaz Gökkuşağı Ejderha Tanrısıydı.
Yun Che'ye karşı bir hamle yapmadan önce, kalple buluşan tiz bir ejderha çığlığı aniden havada yankılandı.
Garip bir şekilde değişen ejder aurası, Yun Che'yi çok uzaklara püskürtürken ejderha kanıyla karıştı. O anda Long Bai yavaşça ayağa kalkmaya başladı ve vücudunun etrafında dönen acımasız enerji... şok edici bir şekilde yoğun kanlı bir enerji ile karıştırıldı.
Renk anında tüm Ejderha Tanrılarının yüzlerinden süzüldü ve Batı İlahi Bölgesinin İlahi Ustaları yüzlerinde büyük şok ifadeleri giydi.
“Lordum...” Saf Ejderha çaresiz bir şaşkınlıkla nefes nefese kaldı.
“Ejderha Hükümdarı, sen...” Long Er'in kaşı, bu sözleri şaşkınlıkla boğarken, kalbi yarı öfke yarı acı verici hayal kırıklığıyla doluydu.
Onun tuhaf ejder aurası, kanlı ejderha alanı... Long Bai aslında kendi Ejderha Tanrısı kan özünü yakıyordu!
Birinin kan özünü yakması, birinin normal sınırlarını aşan bir güç elde etmesine izin verse de, ödemek zorunda oldukları bedel genellikle doğuştan gelen yeteneklerinin geri kazanılamaz kaybıydı! Sırtları duvara yaslanmadıkça kimse bunu yapmazdı.
Özel bir mirasa sahip olan insan klanları arasında, bazı kan özlerini kaybetmek o kadar da büyük bir bedel değildi. Çok fazla yakmadıkları sürece, kayıp kan özünü geri kazanmanın bir yolu olurdu. Ancak, bunu yapmak için her zaman büyük miktarda kaynak ve zaman gerekirdi.
Ancak, Ejderha Tanrı soyundan biri herhangi bir kan özünü kaybederse, bu kan özü sonsuza dek kayıp kalacaktı! Kayıp kan özünü başarılı bir şekilde geri kazanmış bir Ejderha Tanrısı olmamıştı ve asla olmayacaktı!
(Sonuçta, Ejderha Tanrı iliğine sahip değillerdi.)
Birinin kan özünü yakma fikrinden daha korkunç olan şey, Ejderha Hükümdarının şu anda yaptığı şeydi... sadece Ejderha Tanrı kan özünün birazını yakmıyordu, en azından yarısını yakıyordu!
Bu eylem için ödemek zorunda kalacağı bedel, bu savaş sona erdiğinde belli olurdu, onun ejder gücü, hayatta kalan yedi Ejderha Tanrısından daha zayıf hale gelecekti.
O çıldırmıştı... Ejderha Hükümdarı çıldırmıştı.
Kesinlikle Yun Che tarafından beklenmedik ve sefil bir yenilgiye uğramıştı ama bu mevcut durum kesinlikle onun için ve kesinlikle Ejderha Tanrı Alemi için umutsuz değildi.
Aksine, kişisel savaşını kaybetmiş olmasına rağmen Batı İlahi Bölgesi hala Kuzey İlahi Bölgesi üzerinde güç bakımından ezici bir avantaja sahipti.
Sadece Kuzey İlahi Bölgesini uçuruma göndermek için emir vermesi gerekiyordu. Ona verdiği tüm ciddi yaralanmalar için Yun Che'ye on kat geri ödeme bile yapabilirdi.
Eğer hala en ufak bir akılcılığa sahip olsaydı, o zaman böyle açıklanamaz ve çılgın bir şey yapamazdı.
Long Bai çoktan kan özünü yaktığından, başka seçeneği kalmamıştı. Ayrıca şu anda Long Bai, yüz binlerce yıldır takındığı bir Ejderha Hükümdarı olarak onurunu tamamen bir kenara bıraktı. Onun çarpık figürü nefretle bükülmüş, onu herkesin hayal edebileceği en kötü iblisten daha çirkin ve uğursuz görünmesini sağlamıştı.
“Hehe… Hehehehehehe…”
Long Bai gülüyordu ve kahkahaları herkesin cildini süründürdü ve omurgasına bir ürperti gönderdi.
“Ben Ejderha Hükümdarıyım, İlkel Kaos'un hükümdarı, bu evrende yüce hüküm süren yegane kişiyim. Tüm ırklar ve canlılar benim huzurumda diz çökmeli!”
“Ve sen... neredeyse otuz yaşında bir delikanlıdan başka bir şey değilsin. Karanlıkla boyanmış pis bir iblis canavarı!”
“Senin gibi birine nasıl kaybederim... nasıl senin dengin olamam!?”
Long Bai boğuk sesiyle konuştuğunda, sayısız yıldır gizlenmiş olan vahşi ve korkunç gururu tam ve kaba bir şekilde sergilendi.
Belki de, her şeye sakin bir ilgisizlikle davrandığı ve üstünlüğünü göstermek için gücünü kullanma konusunda küçümsediği yer, bunca zamandır aşırı bir gurur gizlemesine öncülük etmişti. Asla gerçek anlamda herhangi bir önemi olan herhangi bir kişinin veya herhangi bir canlı kabul etmediğine dair gizli bir gerçek vardı.
“Sadece şimdiye kadar gücünü test ediyordum! Bu benim gerçek gücüm!” Long Bai, kararmış kolunu kaldırırken kükredi, uğursuz bir kan rengi enerjisi yavaşça etrafında dönüyordu. “İmparatorluk gazabımın... alevlerini hisset!!”
Şu anki görünüşü ve sözleri onu tamamen delirmiş gibi gösterdi.
“Lordum! Lordum... Siz...”
Tüm Ejderha Tanrıları, olayların bu dönüşüyle tamamen hayrete düştüler, kalpleri derin bir uçuruma sarıldı.
Long Bai gerçekten sefil bir yenilgiye uğramıştı ama zayıf olduğu için kaybetmemişti. Kaybetmişti çünkü geri dönen Yun Che çok korkunçtu. Bu, özellikle tüm sağduyuyu aşan bir auraya sahip olan Ejderha Tanrı aurası için geçerliydi. Bu, Long Bai'nin gücünü kazanma şansına sahip olmayacak raddede bastırdı.
Ancak, oldukça çirkin bir şekilde kaybetmiş olmasına rağmen yenilgisinde kesinlikle onurunu kaybetmemişti. Ayrıca, emrinde hala Batı İlahi Bölgesinin engin güçleri vardı, bu yüzden göz açıp kapayıncaya kadar durumu anında tersine çevirebilirdi.
Bu yenilginin neden Long Bai üzerinde bu kadar büyük bir etkisi olduğunu anlayamadılar... sonuçta, en güçlü ejderha ruhuna, en güçlü iradeye ve inanca sahip Ejderha Hükümdarıydı!
Long Bai onlara bakmak için döndüğünde beş Ejderha Tanrısı üzerine bir soğukluk indi. Sesi kısık bir hırıltıya dönüştü, “Neden Yun Che'yi öldürmek için yardımınıza ihtiyacım olsun ki! Eğer biriniz savaşıma karışmaya cüret ederse... ölümünüzün o kadar korkunç olduğundan emin olacağım ki... gömecek bir yeriniz kalmayacak!”
Beş Ejderha Tanrısı yerinde dondu. Artık tek bir ejder enerjisini bile serbest bırakmaya cesaret edemediler.
Bakışları değiştikçe... sadece birbirlerinin gözlerine yansıyan aynı karışıklığı ve şaşkınlığı görebiliyorlardı...
“Aiyah,” Chi Wuyao mırıldandı. “Bu Long Bai'nin Shen Xi'ye olan takıntısı gerçekten hayal edilemeyecek kadar korkunç.”
Qianye Ying'er'e yandan bir bakış attı. “Aman Tanrım, bu Shen Xi, gerçekten tüm evreni kargaşaya atmaya değecek kadar güzel mi?”
“Hmph, o sadece bir sürtük.” Qianye Ying'er küçük bir küçümseme dolu homurdanma çıkardı.
Shen Xi'yi daha önce hiç görmemişti ve onu görmek için hiçbir arzusu yoktu.
“Heh… Ahhhhhhhh!”
Long Bai, figürü Yun Che'ye doğru atılırken kanlı bir ışık çizgisine bulanıklaştığında bir kükreme çıkardı... şimdi kan özünü yaktı, Ejderha Tanrısı gücü çılgınca ve acı bir çaresizlikle doluydu... ama aynı zamanda hafif bir umutsuzlukla renklendi.
Artık Shen Xi'yi sonsuza dek kaybettiğine göre, Yun Che'yi kişisel olarak öldürmek, yerine getirmesi gereken son takıntısı haline geldi.
Yun Che, kan rengindeki acımasız enerjiyi almak için kollarını yavaşça kaldırırken sağlam durdu.
BANG———
Kanlı ışık patladı ama Yun Che'nin vücudu tek bir santim bile hareket etmemişti. Long Bai'nin çılgın enerjisiyle yarattığı ejderha pençeleri, Yun Che'nin parmakları arasında sıkışmıştı.
Bu vahşi ve çılgın Ejderha Tanrısı gücünü çağrıştırmak için kan özünü yakmış olsa da, Yun Che'nin Ejderha Tanrısı aurasından kaynaklanan ezici kan çizgisi baskısının üstesinden gelemedi.
Long Bai'nin gözlerine bakarken, Yun Che'nin ağzı yavaş yavaş mırıldanırken, dudakları aşağılayıcı bir alayla kıvrıldı, “Hepsi bu mu?”
Çatırt!!
Long Bai'nin kollarından kanlı bir ışık patladığında parmaklarını sıktı ve kızıl alevleri tarafından yakılan ejderha pençelerini toz haline getirdi.