Yun Che tek bir kelime bile etmedi. He Ling'in yüzünü sessizce izledi, duygu ve aurasındaki her parça değişimi hissetti.
Doğduğundan beri göçebe bir hayatı benimsemişti ve bir çocuk olarak anne ve babası kayıptı. Yoksulluk ve evsizlik yeterli değilmiş gibi, onunla tanışmadan önce dünyadaki son ailesini de kaybetmişti.
Haberi duyduğunda yaşadığı çöküş ve acı... katilin Brahma Hükümdar Alemi olduğunu düşündüğü zamanki umutsuzluk… intikam için zehirli bir ruh olarak fedakarlık ve yeniden doğuş…Brahma Hükümdar Tanrı Alemini zehirlediğinde yaşadığı kontrol kaybı… ve onlara haksızlık ettiğini öğrendiğinde oluşturduğu yıkım...
Son birkaç yıldır bir an bile ayrılmamışlardı. Yun Che inişlerini ve çıkışlarını deneyimlediğinde oradaydı. Onunla başa çıkmak için mücadele ettiğinde oradaydı.
Ve sonunda... sonunda, ona verdiği sözü yerine getirmenin zamanı gelmişti.
He Ling altındaki üzgün görünümlü Deniz Tanrısı'nın figürüne boş boş baktı. Aurası kaotikti, göğsü yükseliyordu ve dudakları Nan Qianqiu'yu çığlık atma ya da lanetleme dürtüsüyle titriyordu.
Bazı nedenlerden dolayı, uzun bir süre geçtikten sonra bile, bunların hiçbirini yapacak sesi bulamadı. Tek yapabileceği ağlamak ve bu güne kadar onu rahatsız eden kabus anılarını hatırlamaktı.
Yun Che aniden kaşını çattı. Bunun nedeni, He Ling'in yeşim yeşili gözlerinde aniden biriken doğal olmayan bir gri parlaklık görmesiydi.
He Lin'in ölümünü duyduğu günle aynıydı.
Aniden, He Ling Nan Qianqiu'yi bir parmağıyla işaret etti ve zehirli aurasından bir demet serbest bıraktı. Kaşla göz arasında prense ulaştı.
He Ling, kontrolünü kaybettiğinde ve o zamanlar BBrahma Hükümdar Tanrı Alemini zehirlediğinde Gökyüzü Zehir Sedefi'nin tüm zehirli enerjisini tüketmiş ve o zamandan beri gücünün sadece küçük bir kısmını geri kazanmayı başarmıştı. Öyle olsa bile, Nan Qianqiu'nun şu anki dayanma yeteneğinin çok ötesindeydi.
“Gu… ah…”
Nan Qianqiu acısını haykırdı. Gökyüzü Zehri vücuduna girdiği anda milyonlarca yılanın vücudunu ısırdığını ve yırttığını hissetti. Sonra aniden Yun Che'nin bir süre önce orman ruhlarının katledilmesiyle ilgili garip sorusunu hatırladı.
Belki de... hepsi... birkaç değersiz... orman ruhu içindi...?!
He Ling'in avuç içi titredi ve parmakları daha da solgunlaştı. Zehir, Nan Qianqiu'nun acı içinde kıvranmasına ve kanının yeşile dönmesine neden oldu.
“Ahh... ahhhh...” Engin Brahma Hükümdar Alemini çıkmaza sürükleyen aynı zehirdi. Eğer cehennem varsa, o zaman Nan Qianqiu şu anda en derin katında acı çekiyordu. “Sen... sen.... Ejderha Tanrıları... ah...”
Fiziksel ve zihinsel olarak, bütün gün Nan Qianqiu için mutlak işkence olmuştu. Gökyüzü Zehri bütün vücuduna yayıldığı gibi boğuk çığlıklar ve mücadeleler onun zayıflamış gözlerinin ölümcül yeşile boyanmasına neden oldu. Aurası bile olağanüstü bir hızla dağılıyordu.
Nan Qianqiu ölmek üzere gibi görünürken He Ling aniden titredi ve yumruklarını sıktı. Sadece Göksel Zehrin tüm vücudunu tüketmesini engellemekle kalmadı aynı zamanda kalan zehri de bedeninden arındırdı.
Ani serbest bırakma, Nan Qianqiu'nun hareket etmeden yere düşmesine neden oldu. Ara sıra nöbetlerinin hepsi refleksif ve istemsiz oluşan eylemlerdi.
Elbette He Ling aniden ona karşı bir acıma duygusu ile kaplanmamıştı. Sadece o kadar çok, çok büyük bir nefrete sahipti ki... ailesinin ölümünden doğan nefret, akrabalarının ölümünden doğan nefret, tüm soyunun soykırımından doğan nefret… bu dünyada acı çekmesi gereken tüm acı ve umutsuzluğa maruz kaldıktan sonra bile ölmesine izin veremezdi.
Ne yazık ki, o Qianye Ying'er değildi. Nefret ettiği bir kişiye, ölmesini istediği noktaya kadar nasıl işkence edileceği hakkında hiçbir fikri yoktu. Daha da kötüsü, biriktirdiği sonsuz nefret, ruhunu içeriden patlatmakla tehdit ediyordu.
“Sen... sen...” Gözlerindeki gri tabaka aniden tek bir noktada toplandı. Sonra, parmakları pençe şeklinde kıvrılmış olan Nan Qianqiu'nun boğazını çıplak elleriyle parçalara ayırmak istiyormuş gibi yakaladı. Sanki sınırsız nefretini serbest bırakmanın tek yolu buydu.
Ama ona dokunmayı başaramadı. Yun Che bir eliyle buz gibi soğuk bileğini hafifçe yakaladı ve diğeriyle Nan Qianqiu'yu tuttu.
Bir sonraki an, Nan Qianqiu'nun vücudundan siyah enerji ile boyanmış kıpkırmızı bir alev patladı.
“AH!”
Tamamen bitkin ve ölüme yakındı ama Ebedi Felaketin İblis Alevi'nin neden olduğu acı hala ciğerlerinin tepesinde çığlık atmasına neden oldu. Kabus alevleri tarafından tüketilmesi sadece bir göz açıp kapayıncaya kadar sürdü ve korkunç çığlıkları tüm alanda yankılandı.
Her şeyi yutabilecek alevler, İlahi Usta'yı nihayet bitene kadar azar azar yuttu… Nan Qianqiu, Güney Denizi Alemi'nin Genç Efendisi, hayallerine ulaşmakta olan Veliaht Prens, kuru gri küllere dönüştü. Geriye kalan tek şey, Güney Denizi'nin efendisiz köken gücüydü.
He Ling, tüm hayatını nefret etmeye adadığı kişinin gözlerinin önünde küllere dağılmasını izlemesine rağmen hiçbir sevinç hissetmedi. Sadece orada durdu, sersemlemiş ve kendinden emin değildi.
Çok uzun bir süre sonra, başını Yun Che'ye doğru çevirdi ve karanlık, solgun gözlerle ona baktı. “Neden... neden onu öldürdün... neden intikam almama izin vermedin... neden... neden...”
Nefesi kaotikti. Boş gözleri bir ruhu eksikmiş gibi görünüyordu.
Bu, Yun Che'ye karşı ilk kez olumsuz bir duygu yönelttiği andı... kaotik, dengesiz türden bir kızgınlıktı.
Yun Che hemen cevap vermedi. Aksine ona sıkıca sarıldı.
“Dinle beni, He Ling.” Yun Che avucunu avucunun arkasına bastırdı ve toplayabileceği en yumuşak sesle onunla konuştu. “Senin fedakarlığın ve saplantın olmadan gözlerimizin önünde suçluyu asla bulup idam edemezdik. Ailenin, He Lin'in ve klanının intikamını aldın, ve eminim ki diğer tarafta her şeye tanık olmuşlardır.”
“Onu öldürmene izin vermememin nedeni basit. Çünkü onun pis vücudu ve kanı, ne senin ruhuna ne de senin parmaklarına layık.”
“...” He Ling'in dudakları biraz ayrıldı. Titremesi zayıfladı ve gözlerindeki grilik hafifçe soldu.
Yun Che, kasvetli bir sesle devam etmeden önce gözlerini kapattı, “He Ling, intikamı istediğin gibi saplantı haline getirmekte özgürsün ama kendini asla geri dönüşü olmayan uçuruma itmemelisin, anlıyor musun? Asla...”
Benim gibi olmamalısın.
Bu günah onunla yalnız başınaydı. Daha işi bitmemiş ve ellerini kaplayan kan ve günahın miktarı onun bunlardan arınmasına izin vermezdi.
“Gökyüzü Zehir Zehir Ruhu olduğun günden beri biriz ve şu anda tüm dünyadaki en kötü şeytan benim. Ama en saf şeytan bile hala ışığı istiyor ve şu anda hayatımdaki en saf ışık ışınısın. Ne lekelenmene izin verebilirim ne de benden daha az sıyrılmana, öyle değil mi?”
“...” He Ling şaşkın görünüyordu. Titremesi tamamen durmuştu.
“Bu yüzden sana soruyorum. Hala benim... kalbimdeki son sığınak olmaya hazır mısın... He Ling?”
Belki de en karanlık uçuruma düştü ama He Lin'in son arzusunu ve gözyaşlarını asla unutmadı.
Sonsuza dek karanlıkta kalmış olabilirdi ama ne olursa olsun her zaman He Ling'in kalbini koruyacaktı.
Dünya sessizleşti ve gökyüzü artık huzursuzluğundan kurtuldu. Nan Qianqiu'nun külleri bile bilmeden önce hiçliğe dağılmıştı.
“Mn.” He Ling, Yun Che'nin göğsüne başını salladı, tanıdık yumuşak ve çekingen sesine geri döndü.
Gözlerini tekrar gördüğünde grilik tamamen soldu. Geriye kalan tek şey, esintinin bile dağıtmaya cesaret edemediği saf bir yeşillikti.
Hayatımda kalan tek şeyin intikam olduğunu sanıyordum ama yanılmışım. Bana hayal edebileceğimden daha çok ihtiyacı var...
Yun Che, He Ling'in yüzünü iki eliyle sardı, puslu gözlerine baktı ve ona bir gülümseme verdi. “Sen orman ruhu ırkının gururu, He Ling. Eminim ailen ve klanların yaptıklarından gurur duyuyorlar ve sonunda barış içindeler.”
“Bana gelince, o zamanlar sana verdiğim sözü yerine getirdim ama artık gitmene izin vermek istemiyorum. Bir gün benden bıksan bile her zaman yanında olacağım.”
He Ling fısıldadı, “Seni asla terk etmeyeceğim. Ne olursa olsun, neye dönüşürsen dönüş... seni asla bırakmayacağım.”
Sözleri yumuşaktı ama beraberinde sonsuzluğu taşıyordu.
Dokundu, Yun Che tekrar orman ruhunun gözlerine baktı ve ona ikinci sözünü verdi, “İntikamın yanı sıra yapacak çok daha büyük şeylerimiz var. Birincisi, bu dünyanın hükümdarı olduğumda, orman ruhu ırkını dünyanın en saygın ırkına yükselteceğim. Onlara zarar vermeye cesaret eden herkes, hayal edilebilecek en kötü cezaya çarptırılacak!”
“Dünya halihazırda orman ruhu ırkına çok fazla şey borçlu, bu yüzden hiçbir tazminat aşırı kabul edilemez. Ayrıca...” Yun Che, He Ling'in yanaklarını okşarken aniden arsız bir şekilde sırıttı, “Çocuklarımız orman ruhları olacak, hayır, kraliyet orman ruhları olacak ve onlara parmak basmaya cesaret eden herkesi yok etmem doğal, değil mi?”
Pembe bir gölge anında He Ling'in yanaklarından boynuna kadar yayıldı. Sızlanırken aceleyle başını eğdi, “Ben... sen... sen nasıl…”
Panik yapan kız, tutarlı bir kelime oluşturamadı ancak bir an önce ruhunu neredeyse saran nefret çoktan gitmişti. Aslında, onun ruhuna kazınmış olan intikam arzusu, Yun Che'nin önünde yavaş ama emin adımlarla bulanıklaşmıştı.
Yun Che ona hatırlatana kadar bu dünyada yapacak daha büyük, daha önemli şeyleri olduğunu fark etmemişti. Evet, kendini intikam uçurumuna sokmak yerine, onun yanında kalabilir ve ona bakabilirdi. Dört gözle beklemeye değer bir şeydi, hatta...
Batı İlahi Bölgesi, Ejderha Tanrı Alemi.
Ejderha Tanrı Kutsal Salonunda, Masmavi Ejderha Tanrısı, Saf Ejderha Tanrısı, Beyaz Gökkuşağı Ejderha Tanrısı, Yeşim Ejderha Tanrısı, Camgöbeği Abis Ejderha Tanrısı, Mor Nehir Ejderha Tanrısı ve Gökyüzü Ejderha Tanrısı… Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcına seyahat eden Kızıl Yıkım Ejderha Tanrısı ve ölü Kül Ejderha Tanrısı hariç herkes tek bir yerde toplanmıştı. Atmosfer o kadar ciddiydi ki korkutucuydu.
Kül Ejderha Tanrısı'nın ölümünü öğrendiklerinde şok oldular ve öfkelendiler ancak Güney İlahi Bölgesinden daha fazla haber geldiğinde kalplerini başka bir duygu doldurdu.
Korku. Bir Ejderha Tanrısı için çok yabancı bir duyguydu.
“Güney Deniz Alemi bir günde... yok mu edildi?”
Masmavi Ejderha Tanrısı bu soruyu en az bir düzine kez tekrarlamış olsa da hala inanmakta güçlük çekti.
Deniz Kralları'nın ve Deniz Tanrıları'nın ölümü, Nan Wansheng'in ölümü, Nan Guizhong'un ölümü, Brahma Tanrı Alemi'nin iki atasının dönüşü ve Mutlak Başlangıç Ejderhalarının tuhaf ortaya çıkışı...
Hepsi ejderha tanrı ırkının anlam veremediği şokla öğrendikleri haberlerdi ve sadece birkaç saat içinde art arda gelmişti.
Ejderha Tanrı Alemi, Kuzey İlahi Bölgesi'nin sadece birkaç ay içinde Doğu İlahi Bölgesini yok ettiklerini bilse de asla gerçek bir tehdit olarak görmemiştiler.
Bu görüş bir gecede tamamen değişmişti.
Kuzey İlahi Bölgesi onların halihazırda beklentilerini aşmıştı ancak gelen en son haberler bu başarıların sadece bir sis perdesinden ibaret olduğunu göstermişti.
Salonda yedi Ejderha Tanrısı dışında başka bir özel konuk vardı.
Bu Zhou Xuzi'ydi.
Zhou Xuzi, sadece birkaç ay içinde onlarca yıl yaşlanmış gibi görünüyordu ama aynı zamanda eskisinden çok daha sakindi. Dahası, yaşlı gözleri eski benliğinde hiç bulunmayan bir şeyle parlıyordu.