17.01.2006 - 01:00 | Son Güncelleme: 17.01.2006 - 01:00
Harçlık verdiğimi annene söyleme!
Mehmet Ali Bey Ebrunun geldiğini duyunca çalışma odasından çıkıp salona geldi: - Benim Prensesim nasıl bugün?
Mehmet Ali Bey Ebrunun geldiğini duyunca çalışma odasından çıkıp salona geldi: - Benim Prensesim nasıl bugün? Ebru şımarık bir tavırla koşup yaşlı adamın boynuna sarıldı: - Dedeciğim benim, canım tontonum... Dede, bir şey söyleyeceğim. Hafta sonunda bir film geliyor sinemaya. Ne olur anneme söyle arkadaşlarla gitmek istiyoruz. Şimdi o beni bırakmaz yalnız başıma. Ne olur dedem, ne olur... Mehmet Ali Bey genç kızın omuzlarını tuttu. Zıplayıp duruyordu Ebru: - Dur kızım, dur, başımı döndürdün, tamam ben söylerim, annen bırakır. Ebru çocuksu bir tavırla ellerini çırptı: - Yaşasın, aslan dedem benim, ama harçlık da vereceksin bak... Yaşlı adam keyifle gülüyordu: - Eh, boynumuzun borcu, ama harçlık verdiğimi annene söyleme, bana da kızıyor çünkü. Sen harçlığını hafta başında alıyormuşsun, idare etmesini bilecekmişsin falan filan... Kahkahalarla gülmeye başladılar. Bunlar her gün yaşanan olaylardı. Bu sırada Rasim elinde bir tepsiyle salona girdi. Mis gibi kurabiye ve börek kokuları yayıldı etrafa. Ebru gözlerini kapattı ve havayı kokladı: - Anladığım kadarıyla Rasim Amca yine hünerlerini sergilemeye hazırlanıyor. Derhal test etmem lazım bu kokuların yayıldığı ürünleri... Birden arkasına dönüp Rasimin karşısına geçti. Parmağını uzattı: - Ama asla süt içiremezsin Rasim Amca... Çay istiyorum. Ben artık çocuk muyum yahu? Hâlâ süt... Rasim keyifle gülümsedi: - Çocuklukla ne alakası var Ebru? Bak annen bile içiyor sütü... Ebru yüzünü buruşturdu: - Annem içer... Sen anneme ne bakıyorsun! Annem bu... Sofraya oturdu. Gerçekten de kurabiye ve börek nefis görünüyordu. Mehmet Ali Bey de perhizi bozdu o gün. Uzun bir zamandır perhiz yapıyordu. Yaşlılığın etkisiyle yükselen kan değerlerini kontrol altında tutması için Gülcanın kesin emri vardı. Rasim endişe ile atıldı: - Aman beyefendi, ben işiteceğim azarı Gülcan Hanımdan. Çok yemeyin lütfen... Mehmet Ali Bey büyük bir hazla çiğnediği böreği yuttuktan sonra kaşlarını kaldırdı: - Söylemezsin Gülcana olur biter... Her şeyi bilmesi gerekmez... - Ama ya sağlığınız? Yaşlı adam kükredi: - Ne varmış sağlığımda, aslan gibiyim. İki tane kan değeri yükseldi diye adama bu eza yapılır mı? Ebru kafasını salladı: - Dedem doğru söylüyor, anneme söyleme Rasim Amca. Benim süt içmediğimi de söyleme sakın. Rasim sevgiyle gülümsedi her ikisine de. Onların mutluluğunu gözlerinden okuyordu... > DEVAMI YARIN