Yeni yıla birazcık da olsa keyifle girmek pek de mümkün olmayacak bu gidişle.
Yaprak dökümü devam ediyor.
Cüneyt Gökçer çok önemli bir sanat adamıydı.
Ruhu şad olsun.
Hangi seneydi bilmiyorum.
Küçük bir araştırmayla öğrenebilirim ama bunu yapmayacağım. Anılar anılarda kaldığı kadar anlatılmalı bazan. Yoksa sanki doğallıktan uzaklaşacakmışım gibi geliyor.
Ağabeyim, eşi ve arkadaşları Sinemaya gitmişler. "Damdaki Kemancı" yı izlemişler. Yeni evliydi sanıyorum. Yetmişlerin ortalarıydı muhtemelen.
Ağabeyim gür tenor sesiyle bağıra bağıra "İf I were a rich man" diye ortalığı inletti durdu uzunca bir süre. Çocukluğundan beri akordeon, gitar çalan, eline geçen telli, nefesli, tuşlu her türlü enstrümanla kim neyi isterse hemen çalabilecek kadar kabiliyetli bir müzik insanı, tabii ki eşittir son derece duygusal bir adam olarak, severek hatta göz yaşı dökerek izlediği bu filmi uzun süre yaşamında birinci sıraya koydu.
Aradan bir miktar sene geçtikten sonra, Cüneyt Gökçer bu oyunu sahneye koyunca, sevinçle, ve ilk fırsatta gitti. Döndüğünde de hiç hayal kırıklığına uğramadan aynı zevkle seyrettiğini yeni Sütçü Tevye olarak Cüneyt Gökçer' e ' hayran olduğunu söylediğini çok iyi hatırlıyorum.
Bu kez de "Ah bir zengin olsam" diye inletti ortalığı o davudi sesiyle günlerce. Hey gidi günler...
Her ikisi de nur içinde yatsınlar...
Çelınç 5
55 dakika önce