220 yıl önce, 24 Mart 1794, Polonya'nın Rusya ile Prusya arasındaki İkinci Bölümünden bir yıl sonra, Milletler Topluluğu topraklarında bir ayaklanma başladı. Tadeusz Kosciuszko, Krakow'da kurtuluş ayaklanmasının başlangıcını şiddetle ilan etti ve aynı zamanda ayaklanma Yasası açıklandı. Kosciusko, cumhuriyetin diktatörü ilan edildi, komutan, ülkede tam yetki sahibi oldu.
Ayaklanma, Polonya devletinin son tasfiyesine yol açtı. 1795'te, Topluluğun Üçüncü Bölümü gerçekleşti. Rusya, Batı Rus topraklarının önemli bir bölümünü iade etti. Etnik Polonyalıların yaşadığı yerli Polonya toprakları, Avusturya ve Prusya'yı hareket ettirdi. Böylece Polonya devletinin uzun ayrışma süreci tamamlandı. Commonwealth'in iç sorunları, Polonya'nın çöküşü sürecinde ana ön koşul haline geldi.
Polonya devletinin imhası
Polonya, XVIII yüzyılda, ayrışmasının doruğuna ulaştı. Polonya yönetim sisteminin özellikleri, büyük bir gücün yavaş yavaş komşularının etkisine düştüğünü ortaya koydu. Polonya'daki krallar tavalar tarafından seçildi, bu nedenle kralın ölümünden sonra çeşitli taraflar adaylarına teklifte bulunduğunda sıkıntılar başladı. Fransa, Avusturya, Prusya ve Rusya, adaylarını tahtaya koymak için entrikalarını ördüler.
Böylece, II. Augustus'un ölümünden sonra (yılın 1 Şubat 1733'i), taht mücadelesi başladı. Augustus Strong, Kuzey Savaşı’ndan beri Rusya’nın müttefikiydi ve St. Petersburg, Milletvekilliği ile dostane ilişkileri sürdürmek istedi. Fransa uzun zamandır entrikalar çıkarıyor ve zaten Polonya kralı olan Stanislav Leschinsky'yi, 1704-1709’te, İsveç hükümeti Charles XII’nin yanında Rusya’ya karşı savaşan tahtına koymak istedi. Kızı Maria, Fransız kralı Louis XV'nin karısıydı. Avusturya, Portekiz Prensi adaylığını önerdi. Bütün güçler, beyleri ödemek için Varşova'ya büyük miktarda para gönderdi.
Petersburg Varşova 'dan Stanislav Leschinsky' yi Polonya tahtına aday listesinden çıkarmasını istedi. Ancak, güçlü Tycoonlar Potocki (Augustus'un ölümünden sonra Rzeczpospolita'nın ilk kişisi Başpiskopos Fezdor Pototsky idi, Gniezna'lı), “idari bir kaynağa” sahipti ve Paris, Seym tarafından seçilen Leschinsky'ye rüşvet vermek için 3 milyon altın livlerini gönderdi. Leschinsky'nin kendisi taht almak için gizlice Varşova'ya geldi. Aynı zamanda, Paris, Polonya kıyılarına bir “destek grubu” gönderdi - savaş gemilerinin 9'i, 3 Fırkateyn'i ve Kont César Antoine de la Suzerna'nın komutasındaki korvet. Polonyalı soyluların “doğru seçimi” öğrenen Fransız filosu hatırlandı.
Buna karşılık olarak Petersburg, Polonya - 18 piyade alaylarına ve 10 süvari alaylarına artı düzensiz kuvvetlere "sınırlı bir birlik" tanımaya karar verdi. Askerler, Livonia valisi Peter Lassi tarafından yönetiliyordu. Polonya'da, Rus birlikleri, kendi konfederasyonlarını kuran Leshchinsky'nin muhalifleri tarafından desteklendi. Polonya'daki Konfederasyon, silahlı centilmenliğin geçici birliğini çağırdı.
Eylül 20 Lassi, Prag - Varşova banliyösünü işgal etti. 22 September Leschinsky Varşova'dan Danzig'e kaçtı. 24 Eylül karşıtları Leschinsky bir kral seçti - Saksonya'nın seçmeni, geç kralın oğlu Friedrich Augustus. Tahtını III Ağustos adı altında aldı.
Polonya mirası savaşı, 1735 yılına kadar devam etti. Stanislav Leschinsky, Fransa'dan yardım umuduyla Danzig'de oturdu. Danzig Kuşatması, 1734 yılın şubat ayından haziran ayına kadar sürdü.Mareşal General Christopher Antonoviç Minich: Danzig Kuşatması). Bu güçlerin olmamasından kaynaklanıyordu - ordu Polonya birliklerini kovaladı ve kuşatmanın başlangıcında kuşatma topçularının eksikliği vardı. Fransız filosunun kaleye yardım etme girişimleri başarısız oldu. Fransız gemilerinin inişi şehre giremedi, kısmen tıkandı ve teslim oldu. Bu nedenle, Danzig teslim oldu. Stanislav Leschinsky, ortak olarak kılık değiştirerek kaçmayı başardı.
Bu savaş, Polonya "seçkinlerinin" dağılmasının iyi bir göstergesiydi. Varlıklı ve nazikçe zengin varlıkların çoğu Stanislav Leschinsky'nin yanındaydı, önemli bir güç kazandılar. Ancak kuşatılmış Danzig'e yardım edemediler, çünkü esas olarak Augustus taraftarlarının mülkünü yağmalamakla meşgullerdi. Polonyalı savaşçılar Rus birlikleri ile çarpışmadan kaçınmaya çalıştı, sadece onları rahatsız ettiler. Rus birimlerinin bulunduğu yerin etrafındaki büyük kalabalıklar içinde toplandılar, başka bir kamptaki vatandaşlarının mülklerini yaktılar, Ruslara savaş verme arzusundan bahsettiler. Ancak Rus birlikleri göründüğünde Polonyalılar derhal ya da birkaç silahlı saldırının ardından kaçtılar. Çağdaşların belirttiği gibi, bu savaşta 300 Rusları, 3 ile binlerce Polonyalıyla görüşmekten kaçınmak için hiçbir zaman yoldan çıkmadılar. Her zaman onları yener. Aynı zamanda Polonyalılar, hor gördükleri ve sık sık dövdüğü Saksonlarla savaşmaktan korkmuyorlardı. Ruslar tarafından "güçlü korkudan besleniyorlar".
Polonya’nın Ağustos 3’ün (1734 - 1763) yönetimi altındaki değeri daha da düştü. Babası gibi sessiz Saksonya'da şiddetli Polonya'dan daha çok yaşamayı tercih etti. Ayrıca, yeni kral babasının politik yeteneğine sahip değildi, fakat ondan lüks ve sanata olan tutkusunu devraldı. Dresden Galerisi ve diğer ünlü müzelerin resimlerini, parlak avlunun içeriğini satın almak için muazzam meblağlar harcadı. Ek olarak, yüksek saygınlar hazineyi yağmaladı. Yani hükümetin başı boş ve açgözlü Heinrich von Bruhl'du. Uşaklarının yardımı ile vergi ödemelerinin kanıtı ile ülke operasyonlarını mahvetti, Adalet Bakanlığı yolsuzlukla suçlandı. Bakan, kralın mahkeme personeline büyük miktarda para harcadı ve hatta kendi başına. Brule, onursal muhafızlarını hükümdardan daha iyi ödedi, görevlileri 200'i tuttu ve en lüks yemekleri verdi. Sonuç olarak, hazine boştu. Ayrıca, Ağustos Prusya ile başarısız bir savaşa yol açtı, bir dizi acımasız yenilgiye uğradı.
Ağustos III
Seimalar ayrıca ülkenin kalkınması üzerinde olumlu bir etkiye sahip olamadı. Her şeyden önce, Seimas'ın kararlarını uygulayabilecek güçlü bir yürütme otoritesi yoktu. İkincisi, karar almadaki oybirliği ilkesi (“Serbest Veto” - en. Liberum veto), çoğu teklifin engellenmesine yol açtı ve Sejm'in çalışmasını felç etti. 1652 - 1764 55 dışında seym 48 sökülmüş. Dahası, bunların üçte biri sadece bir yardımcının sesiyle bozuldu. Commonwealth'in konuşlandırılabilir mali durumu, 1688'te bir madeni para basmanın basitçe durdurulmuş olması ile karakterize edilir.
Aynı zamanda, ülkenin birliği de Ortodoks ve Protestanların hakları konusunda yeni kısıtlamalar talep eden Katolik din adamlarını baltaladı. Sonuç olarak, Commonwealth tek bir devlet yaratamadı. Batı Rus nüfusu Polonya’da dolmadı ve doğuya doğru Rusya’ya bakıyordu. Ortodoks ve Protestanlar ülke nüfusunun% 40'ini oluşturduğundan baskıları Commonwealth'in birliğini baltaladı. Pansky baskı ve dini zulüm Batı Rus bölgelerinde ayaklanmaya yol açmaya devam etti.
Devletliğin bozulması, ekonomi ve finans problemleri, bir zamanlar ciddi bir askeri güç olan Polonya'nın askeri gücünün ciddi şekilde zayıflamasına neden oldu. Milletler Topluluğu, askeri meselelerdeki yeni eğilimlerle pratikte uyudu. Tüfek ve top ateşinin etkinliği önemli ölçüde arttı ve savaş taktikleri sert bir şekilde değişti. Saha topçularının desteklediği piyade, savaşlarda belirleyici bir rol oynamaya başladı. Süvari rolü azaldı. Sonuç olarak, cesur ve oldukça yetenekli Polonyalı süvari Prusya ve Rusya'nın düzenli ordularına karşı koyamadı.
Bu, XVIII yüzyılda, Polonya'nın kelimenin tam anlamıyla komşu güçlerin orduları için bir “avlu” haline gelmesine neden oldu. Kırım Hanlığı birliklerinin desteğiyle İsveç, Rusya, Saksonya, Prusya ve Osmanlı Devleti ordusu Polonya topraklarında yıllarca savaştı.
Keskin bir şekilde artan Rusya’nın, batı sınırındaki böyle bir duruma kayıtsız kalamayacağı açıktır. Polonya'nın bozulması, düşman ordularının, Rusya topraklarını grev yapmak için bir sıçrama tahtası olarak kullanarak, topraklarında sessizce yürüdüğü gerçeğine yol açtı. Böylece, Kırım Tatarları düzenli olarak güney Polonya topraklarından geçerek sık sık oradan Rus topraklarına transfer oldu. Ve Varşova'nın kendisi her an Rusya'nın düşmanlarına katılabilirdi. Kuzey Savaşı sırasında Stanislav Leschinsky İsveç tarafında savaştı. Fransa, Polonya'yı çok etkiledi. Ve Commonwealth'in pahasına Avusturya ve Prusya'nın güçlendirilmesi Rusya'ya iyi bir şey vermedi. Varşova'nın bir zamanlar Rusya'nın bir parçası olan engin bölgelere sahip olduğunu unutmamalıyız. Hala Rus halkı tarafından yaşadılar. Batı sınırlarındaki durumu lehine değiştirmeye çalışmamanın aptalca olacağı açıktır.
Ek olarak, St. Petersburg’un, Commonwealth’e ilişkin daha küçük iddiaları vardı. Bu yüzden, 1753’te, bir arazi incelemesi yaptık ve 1’in bin metrekarelik Rus arazisinin yaklaşık olarak Polonya’nın mülkiyetinde kalacağını öğrendik. Yılın Ebedi Dünyası 1686'inde Rusya'ya aitlerdi ve Starodubsky, Chernihiv ve Kiev alaylarına dahil edildiler. Bu sürekli tartışmalara yol açtı. Polonyalılar, 10 anlaşmasına göre tartışmalı olduğu düşünülen ve bu nedenle uzlaşmaya tabi olmayan, Sağ Bankası'nın 1686 şehirlerini keyfi bir şekilde yerleştirdiler. Polonyalı Sejm, 1764'tan önce, 1686'un Ebedi Huzurunu onaylamayı reddetti. Ek olarak, Polonya, Büyük Peter'in 1721 yılında kabul ettiği Rusya'nın emperyal unvanını tanımayan Avrupa güçlerinin sonuncusuydu.
İki Slav gücü ile Rus köylülerin Polonya'ya uçması sorunu arasındaki ilişkiler karardı. Binlerce Rus halkı Polonya'ya kaçtı. Sadece Smolensk'in batısındaki bölgelerde, yaklaşık 120 bin kişi ağırlandı. Bu çelişki şaşırtıcı olmamalıdır. Polonya'da, Ortodoks nüfusu gerçekten baskı altındaydı ve Polonyalılar çok sıkı bir şekilde yerel köylüleri (pulları) sağlamlaştırdılar. Bununla birlikte, Rus ordusundan köylüler ve kaçanlar (yine köylüler) Polonya'ya kaçtılar. Bunun birkaç nedeni var. İlk olarak, Polonyalı gentry eski pullarına ve kaçak Muscovites'e farklı davranıyordu. Yeni gelenler başlangıçta onları korkutmamak için bazı avantajlar elde etti. Kaçak askerler genel olarak özel birliklerine katılabilirler. İkincisi, XVIII yüzyılda Rusya'da, klasik serf nihayet şekillendi. Köylüler eski özgürlüklerini yitirdi ve huzursuzluk ile uçmaya başladı. II. Catherine'e göre, bütün halkın (soylular ve köylüler) ortak bakanlık sisteminin devlete çarptığı zaman, genel olarak gerçek bir köylü savaşı başladı. Üçüncüsü, sürekli savaşlar vardı, birçok kaçak vardı.
Sonuç olarak, sınırdaki durum zordu. Rus imparatorluğunu çevreleyen alanlarda, kordon için düzenli olarak baskın yapan binlerce hırsız birikti. Tavalar ya gözlerini kapattı, çünkü soyguncular onlarla paylaştı, ya da askerleri, kaçak askerlerden oluşuyordu.
Büyük Catherine
Romanovların altındaki Moskova ve St. Petersburg'un özellikle “Rus topraklarının koleksiyoncuları” olmak için çaba göstermedikleri unutulmamalıdır. Rurik hanedanının Rus egemenleri, III. İvan'dan Korkunç İvan'a kadar uzanırsa, Eski Rusya'nın bir parçası olan bütün Rus topraklarını bir araya getirmeye çalıştıysa, Smoot bu süreci durdurdu. Mikhail Fyodorovich, yalnızca Polonya'nın Sorunlar Sırasında aldığı araziyi iade etmek istedi, ancak Smolensk'e yenildi. Çar Alexei Mihayloviç, Karadeniz bölgesindeki Kazak saldırılarına destek vermeyi reddetti ve Bogdan Khmelnitsky'nin isyanı başladığında, Commonwealth işlerine karışmak istemiyordu. Moskova, ancak ayaklanma bir kurtuluş savaşı niteliği kazanıp büyük başarılara imza attığında Moskova buna dikkat etti.
Pyotr Alekseevich, Batı Rus topraklarını tamamen unuttu. Kuzey Savaşı sırasında, Polonya o kadar korkunç bir durumdaydı ve dahası, Batı Rus topraklarının büyük bir kısmını geri göndermek için tek bir Rus askerine ihtiyaç duyulmadığı için İsveç tarafına geçti. Bu görev Kazaklar tarafından kolayca yapılabilir. Ne var ki, Peter “Avrupa'ya penceresini” kesmek için bütün güçlerini harcadı, ama onu kestikten sonra, yapabileceği halde Finlandiya ve Baltık devletlerinin büyük bir kısmını bile almadı. Ayrıca, kendisini Almanya'da kurmayı hayal etti. Bunun uğruna, Alman baronlarına patronluk kazandırdı ve Alman devletlerinin yöneticileriyle bir dizi hanedanlık evliliği düzenledi.
Anna Ioannovna ve Elizabeth Petrovna, Rusya'nın yeniden birleşmesi sorunundan ziyade Alman ve genel olarak Batı Avrupa işleriyle daha fazla ilgilendiler. Elizabeth, Doğu Prusya'yı Rusya'ya bile ekledi, ancak ölümü bu süreci durdurdu. Sadece Rus işlerine Rus müdahalesinin boşluğunu fark eden Catherine II, Polonya yönünde aktif olarak çalışmaya başladı. Hatta oğlu Paul için Holstein'daki miras haklarını bile reddetti. Bilge kadın, Almanların hâkimiyetinin devlet aygıtını yavaş yavaş temizlemeye başladı; aşırı durumlarda başka milletlerin yetenekli temsilcileri. Ekaterina Alekseevna'nın pek çok Alman akrabasının hiçbiri imparatorlukta sorumlu bir pozisyon almadı.
1750'in sonunda, Kral III Ağustos sık sık hastalandı. Polonyalı büyücü halefi hakkında düşündüm. Kralın kendisi tahtı, oğlu Friedrich Christian'a devretmek istedi. Saksonya partisine hükümet başkanı Brule, büyük mareşal, taç sayma Mnisek, hetman Branitsky ve güçlülerin cinsi Potocki cinsi başkanlık etti.
Klan Chartory (Czartoryski) klanı onlara karşı çıktı. Onlar Büyük Dük Olgerd'in oğlundan soyuldu. Chartory, Polonya'da bir dizi reform gerçekleştirmeyi teklif etti. Bunların başında, Piast hanedanının tahtaya devredilmesi, Kral Casimir III vefat ettiğinde 1370'a kadar Krakow'da hüküm süren ilk Polonya prens ve kraliyet ailesi oldu. Bu hanedanın meşru soyundan gelmiyordu ve Czartoryski'nin bununla hiçbir ilişkisi yoktu, ama Petersburg'da gözlerini buna kapatıp fikri desteklediler. Rusya'da, herhangi bir sadık kralı desteklemeye hazırdılar. Siyasi gruplama Chartorysky "Soyadı" adını aldı.
Chartoryski, Mazowiecki ve Castellan Krakow'u vuran Stanislav Poniatowski tarafından desteklendi. Stanislav Ponyatovsky, Polonyalı erkeklerin ezici çoğunluğu gibi ahlaki ilkelere sahip değildi ve yalnızca kendi avantajı nedeniyle hareket etti. Gençliğinde kral Leschinsky'ye katıldı ve Poltava savaşında İsveçliler tarafında savaştı. Ardından Poniatowski, İsveç kralıyla birlikte, Sultan’ı Rusya ile savaş başlatmak için teşvik ettikleri Osmanlı İmparatorluğu'na kaçtı. Haritanın Leschinsky'nin attığını görünce, Augustus Kralı II. Kariyeri, Kazimir Chartorsky'nin kızıyla evlenerek terfi etti. II. Augustus'un ölümünden sonra Poniatowski bile krallara tırmanmaya çalıştı. Kral olamayacağının farkına vararak tekrar Leshinsky'yi giydi ve kuşatılmış Danzig'de onunla sona erdi. Ama yine kayboldum. Kralın onayından sonra, Ağustos III, Czartoryski'nin “Soyadı” na katıldı ve yeni kralın ana danışmanlarından biri oldu.
Krakow kastelan'ın dördüncü oğlu - Stanislav August Poniatowski tarafından baş döndürücü bir kariyer yapıldı. Batı Avrupa'da yoğun bir şekilde seyahat etti, İngiltere'de uzun zaman geçirdi ve İngiliz Büyükelçisinin Saxon mahkemesi olan Charles Hanbury Williams’ın koruması oldu. 1755’te, William Petersburg’un elçisi olarak atandı ve yanında genç Ponyatovski’yi aldı. İmparatoriçe Elizabeth Petrovna'ya ve gelecekteki imparatora yaklaşım bulma çabaları sonrasında İngilizler, Catherine'e dikkat çekti. Poniatowski, Büyük Düşes'in favorisi oldu. Williams Petersburg'dan ayrıldığında bile, Ponyatovsky kaldı. Dahası, Büyük Düşes ile olan ilişkisi kocası için bile bir sır değildi - Peter. Karısı için herhangi bir duygu hissetmedi ve hatta dördü (Peter'ın metresiyle birlikte) içti. Peter ve Poniatowski bu dönemde arkadaş oldular. Sadece söylentiler başkentte dolaştığında ve Fransız büyükelçisi durumla açıkça dalga geçmeye başladığında, İmparatoriçe Elizabeth Ponyatovski'yi Rusya'dan gönderdi. Ayrıldıktan sonra, Catherine onunla iletişim kurmaya devam etti.
Haziran ayındaki 28 darbesinden sonra, Peter devrilirken ve Catherine tahta geçtiğinde, Poniatowski geri dönmek istedi, ancak İmparatoriçe onu durdurdu. Rusya'ya gelmenin tehlikeli olduğunu söyledi, Poniatovsky kolayca öldürülebilirdi. Catherine'in yeri Orlov kardeşleri aldı. Asaletten olumsuz bir tepki olabilirdi - Rus İmparatoriçe'nin tahtı olan bir kutup çok sinir bozucu olurdu.
O zamanlar, “Soyadı” ile mahkeme partisi arasındaki çatışma Polonya'da yoğunlaştı. Chartory, "Sakson" bakanlarını ve yetkililerini kötüye kullanmakla suçlandı. Mahkeme partisi, koğuşları tutuklamakla tehdit etti. Buna karşılık olarak Catherine, Varşova'ya Rusya düşmanları ile "Sibirya'yı" doldurma sözü verdi ve Polonya kralı tarafından hakaret edilen hakaretlerin intikamını almak isteyen "Zaporozhye Kazaklarını" açığa çıkardı. Aynı zamanda, Rus imparatoru, Rus büyükelçisinden Chartorsky’nin gayretini kısıtlamasını istedi. Ordu savaşa hazır değildi, mali durum dağılmıştı.
III. Ağustos Augustus'un sağlığı bozulmaya devam etti. 3 Şubat St Petersburg'da yılın 1763'i Devlet Konseyi'nden geçti. Neredeyse bütün saygınlar “Piast” ı destekliyorlardı. Sadece Kont Bestuzhev-Ryumin, ölen kralın oğlunun adaylığını desteklemeye çalıştı. Kurul, 30-th'e odaklanmaya karar verdi. Ordu ile sınırda ordu ve 50 daha fazla bin asker hazır tutmak için.
5 Ekim 1763, Ağustos III vefat etti. Getman Jan Klemens Branitsky, Sakson birlikleri tarafından desteklenen taç ordusunu büyüttü. Buna cevaben, Soyadı Catherine'den onlara askeri yardım sağlamalarını istedi. İlk önce, zaten Rech Pospolita'da bulunan Bialystok'taki taç hetmanının evine küçük bir dekolte göndermeye karar verdiler. 1,5-2'te Yedi Yıl Savaşı'ndan kalan depolarda binlerce asker koruma altına alındı. Nisan ayının başında, 1763 Polonya-Litvanya Birliği’ne ek güçler getirdi. Prens M. N. Volkonsky komutasındaki ilk sütun, ikincisi Prens M. I. Dashkova'nın yetkisi altındaki Minsk'ten geçti. 10 (21) Nisan 26 Polonyalı işadamları, Catherine'e Rus birliklerinin girişini tamamen destekledikleri bir mektup gönderdi.
Mart 31 (Nisan 11) St. Petersburg'da Rus-Prusya savunma antlaşması imzalandı. Prusya, Kırım Hanlığı veya Türkiye ile olan savaşında Rusya'ya yıllık sübvansiyonlar (yılda 400 bin ruble) ödemek zorunda kaldı. Polonya'daki kral Stanislav Ponyatovsky'yi seçmeyi kabul etti. Prusya ve Rusya, Polonya'daki mevcut düzen ve yasalara uymayı kabul etti. "Muhalifler" (Ortodoks ve Protestanlar) aynı hak ve özgürlükleri almalıdır.
Nisan ayının sonunda senatörler, milletvekilleri ve tavalar Varşova'da konvokasyon diyeti için toplanmaya başladı. Polonya'daki Konvokasyonel Diyet (Latince. Konvokatio - konvokasyon), Polonya'da “kralın kralı” sırasındaki kraliyet görevlerini yapan senatörler arasında birinci olan Gniezna Başpiskopos Kralı'nın (Polonya'nın Priması) ölümünden sonra toplanan Diyet adını aldı. Konvoyun görevi, yeni bir kral seçilinceye kadar düzeni sağlamaktı. Seçimin kendisi ötekinde yapıldı. seçim (seçmeli), Diyet.
Birçoğu özel birlikleri ile geldi. Böylece, Vilna valisi Prens Carl Radzi, 3-bin'i getirdi. müfrezesi. Rus birlikleri de yakınlardadır. Nisan 26 (Mayıs 7) Diyet açıldı. O zamanlar Varşova, savaşa hazır iki düşman partiye bölündü. Sakson Partisi, Rus birliklerinin bulunmasını protesto etti. Diyetin başlangıcını bozmak istediler, ama yapmadılar.
Rusya, Prusya ve "Soyadı" nın başarısı da Augustus’un halefi Friedrich Christian’ın ölümü ile desteklendi. Frederick Christian, Ekim 1763'ta Saksonya Seçmeni oldu, ancak yalnızca iki ay süren saltanat çiçek hastalığı yüzünden öldü. Stanislav Ponyatovsky’nin ana rakibi artık sadece hetman Branitsky olabilir.
Haziran ayında, yılın 1764 konvoyu seym sona erdi. Rus valisi Czartoryski prensi, Taç Konfederasyonu Mareşal seçildi. Sejm, yabancı adaylara izin vermemeye ve yalnızca Polonyalı gentry arasından seçim yapmaya karar verdi. Ek olarak, Seym, St. Petersburg'un desteğine şükran duyarak, Catherine'nin imparatorluk unvanını tanıdı.
Radziwill ve Branitsky birlikleri, Rus birlikleri tarafından yenildi. Her iki koza da Polonya dışına kaçtı. Rus ve Prusya büyükelçilerinin baskısı altında, Stanislav Poniatovsky taht için ilk aday oldu. Ağustos ayında, yılın 1764'i sessizce seçim diyetini geçti. Kont Poniatowski, Stanislav II Augustus Poniatowski adıyla oybirliğiyle kral seçildi. Böylece, Rzeczpospolita, Rusya ve Prusya'nın kontrolü altındaydı.
Stanislav II Augustus Ponyatovsky
Devam edecek ...