TÜRKİYE’DE BANKACILIK
Ülkemizde bankacılığın gelişmesini beş döneme ayırabiliriz. Bu dönemler sadece incelemeyi kolaylaştırmak için seçilmiş değil dir. Belki birbirinden düşünce ve metod bakımından da ayrı görülen değişme ve gelişme aşamalarıdır.
1) Birinci dönem 1847 den önce
Bu dönem 1847 ye kadar olan zamanı kapsar. Bu tarihte Türkiye’de banka adı altında ilk kuruluşlar çalışmaya başladılar. Bun dan önce ise para üzerine işlem yapanlar yalnız Bankerlerden oluşuyordu. Osmanlı İmparatorluğunda sarraflar ve bankerler, para değiştirmek, para bozmak, ödünç para vermek, poliçe alım satımı yapmak gibi işlerle uğraşırlardı.
Sarraflık işlerini Museviler, Ermeniler ve Levanterler (Doğulular) yapıyordu. Bunlar aynı zamanda başkalarının paralarım işleten, zenginlerin ve devlet adamlarının para işlerini gören, gelirlerini tahsil eden, ödemelerini yapan ve gerektiğinde kendilerine borç para veren birer Sarraf idiler.
Bir zamanlar (1842) Anadolu ve Rumeli Kumpanyaları adlarıyla sarraflardan oluşan iki heyet kurulmuş ve imparatorluk gelirlerinin toplanarak Hâzineye veya Hâzinece havale olunan yerlere teslimi işi bu kurallara havale olunmuştu.
Sarraflardan önemli parasal işlere girişenlere son zamanlarda “Banker” adı verilmiş ve bunlardan Galata’da oturup ödünç para verecek kadar güçlü olanlara da “Galata Bankerleri” denilmişti.
Özet olarak bu birinci dönemde Banka işlemlerine benzer işlemler tek tek sarraflar ya da bankerler tarafından yapılırdı.