” Goldilocks ve Üç Ayının Hikayesi “, üç versiyonu bulunan bir 19. yüzyıl İngiliz peri masalıdır. Başlangıçta ürkütücü ve sözlü olan hikaye, yalnızca bir miktar tehdit içeren samimi bir aile hikayesine dönüştü. Hikaye çeşitli yorumlara yol açtı ve film, opera ve diğer medyaya uyarlandı. İngilizcenin en popüler masallarından biridir. Bu hikaye onları çok iyi huylu, güvenen, zararsız, düzenli ve misafirperver olarak tanımlıyor. Bu sevimli ayıların her birinin kendi yulaf lapası, sandalyesi ve yatağı vardır. Bir gün kahvaltıda yulaf lapası yaparlar, ama yemek için çok sıcaktır, bu yüzden yulaf lapası soğurken ormanda yürüyüşe çıkmaya karar verirler.
Goldilocks ise ailesi tarafından tarafından ıslah evine gönderilmiştir çünkü onlar için bir utanç kaynağıdır. O küstah, kötü, küfürbaz, çirkin, pis ve hizmetçi olarak görülen bir çocuktur. Islah evindeki çocuklar da ona kötü davrandığı için ormana kaçar ve kulübeyi bulur. Ortalıkta kimsecikler yoktur. Bir pencereden içeri bakar ama kimseyi göremez, bu kez anahtar deliğinden bakar, evin boş olduğunu fark ettiğinde kapıdaki mandalı kaldırır ve evde kimsenin olmadığından emin olarak içeri girer.
Karnı acıkmıştır ve sırayla masadaki üç yulaf lapasını dener, ilki çok sıcak, ikincisi çok soğuktur en sonunda kendisine en uygun olan Minik Ayının yulaf lapasını yer, sonra sırayla bütün sandalyeleri dener ve kendi boyuna uygun olan Minik ayının sandalyesine yerleşir ve ancak inerken sandalyeyi kırar. Etrafta gezinirken ayıların yataklarını bulur ve ilk iki yatak çok büyük olduğu için çıkamaz ve yine Minik ayının yatağında uyuya kalır. Ayılar dönünce, evlerine bir yabancının girdiğini keşfettiklerinde uyanır, pencereden atlar ve bir daha hiç görülmez. Böylece masalın sonuna ulaşılır.
Hikaye ilk olarak İngiliz yazar ve şair Robert Southey tarafından anlatı biçiminde kaydedildi ve ilk olarak 1837’de The Doctor adlı yazılarının bir cildinde “Üç Ayının Hikayesi” adıyla anonim olarak yayınlandı. Southey’nin öyküsü yayınlandığı yıl, öykü, The Doctor’un anonim yazarını öykünün “büyük, orijinal uydurucusu” olarak kabul eden editör George Nicol tarafından çok yönlü hale getirildi. Southey, Nicol’ün masalı daha fazla gösterme çabasından çok memnun kaldı, çocuklar The Doctor’da hikayeyi gözden kaçırabilirdi. Masalın orijinal basımından bu yana yapılan birkaç değişikliğin kümülatif etkisi, korkunç bir sözlü hikayeyi, gerçekleşmemiş bir tehdit ipucu ile samimi bir aile hikayesine dönüştürmekti.
Goldilock İlkesi
Psikolog Bettelheim, hikayeyi esas olarak Goldilocks’un ergen kimliği problemleriyle yüzleşmek için Ödipal meselelerini aşma mücadelesi açısından tartıştı. Bettelheim’in görüşüne göre, masal çocukları “büyümekte olan sorunları birer birer çözmenin zor işlerinin peşinden gitmeye” teşvik etmekte başarısız oluyor ve “gelecek mutluluk vaadiyle gelenleri bekleyen peri masalları gibi bitmiyor.” Masalın, çocuğun duygusal olgunluk kazanmasını engelleyen bir kaçış olduğuna inanıyor.
Tatar, Bettelheim’ın görüşlerini eleştiriyor: “okuması belki de peri masallarını araçsallaştırmaya, yani onları mesajlar ileten ve çocuk için davranışsal modeller ortaya koyan araçlara dönüştürmeye fazla yatırılmıştır. Öykü, ödipal sorunları veya kardeş rekabetini çözemeyebilir. Bettelheim, “Külkedisi” nin de inandığı gibi, mülke saygı duymanın önemini ve size ait olmayan şeyleri sadece “denemenin” sonuçlarını öne sürüyor. ”
Elms, Bettelheim’ın masalın çocuğun kişilik gelişimine yardımcı olacak anal yönünü gözden kaçırmış olabileceğini öne sürüyor. Hikayenin esas olarak “temizlik eğitimi, çevresel ve davranışsal düzeni sürdüren ve düzenin bozulmasından rahatsız olan” okul öncesi çocuklara hitap ettiğine inanıyor. Kendi deneyimi ve başkalarına ilişkin gözlemleri, çocukların kendilerini asi, suçlu insan düşmanlarından ziyade düzenli, düzenli ayin kahramanları ile aynı hizaya getirdiklerine inanmasına yol açar. Elms’in görüşüne göre, “Üç Ayının Hikayesi” nin gerçekliği, Robert Southey’nin onu büyüten ve saplantısını daha yumuşak bir biçimde ona aktaran titiz, kir takıntılı teyzesinde doğrudan izlenebilir.
Hikaye, üç sandalye, üç kase yulaf lapası, üç yatak ve evde yaşayan üç başlık karakteri içeren üç edebi kuralı kapsamlı bir şekilde kullanıyor. Ayrıca, birinin lapasından yemek yediğini, sandalyelerinde oturduğunu ve son olarak da yataklarında yattığını keşfeden üç ayı dizisi vardır; bu noktada Goldilocks’un keşfedilmesinin doruk noktasıdır. Bu, Goldilocks’un yulaf lapası, sandalye ve yatak kaselerini arka arkaya deneyen ve her seferinde üçüncüyü “tam olarak doğru” bulduğu geri sayımı takip ediyor.
Yazar Christopher Booker bunu “üç diyalektik” olarak nitelendiriyor, burada “birincisi bir yönden yanlış, ikincisi başka bir yönden ve yalnızca üçüncüsü, doğru”. Booker şöyle devam ediyor: “İleriye giden yolun seçiminde, en idealinin karşıtlar arasında tam bir orta yol bulmada yattığı fikri, hikaye anlatımında olağanüstü bir öneme sahip”. Bu kavram, özellikle gelişim psikolojisi, biyoloji, ekonomi ve mühendislik olmak üzere diğer birçok disipline yayılmıştır ve burada ” Goldilocks ilkesi ” olarak adlandırılır.
Gezegensel astronomide, ne çok sıcak ne de çok soğuk olan, yüzeyinde sıvı suyun var olması için doğru mesafede güneşinin etrafında dönen bir gezegene, “Goldilocks Bölgesi” denmektedir. Stephen Hawking , “Goldilocks bölgesi, tıpkı goldilocks hikayesinde olduğu gibi, akıllı yaşamın gelişmesi de gezegensel sıcaklıkların” tam olarak doğru ” olmasını gerektirir ” diyor.