Otizm psişenin gelişiminin bir ihlalidir. Toplumla ciddi etkileşime neden olan, toplumda benimsenen keskin farklılıklardan farklı olan konuşma, motor bozukluklar, davranışlarla karakterizedir. Bu hastalık hem yetişkinlerde hem de çocuklarda görülür.
Çocukta Otizm: nedenleri
Oğlanlarda daha sık karşılaşır.kızlar. Hastalığın ortaya çıktığı kesin nedenler henüz belirlenmemiştir. Kalıtımın görünüşünde önemli bir rol oynadığı fark edilir. Örneğin, eğer büyük çocuk otizmden muzdaripse, o zaman küçük çocuğun aynı şekilde doğacağına dair bir olasılık (% 5-10) vardır. Bazı ebeveynler aşı yapmak için onu suçluyorlar. Bununla birlikte, çalışmalar hiçbir şekilde hastalığın görünümünü ve gelişimini provoke etmediğini göstermiştir.
Çocuk otizm: belirtiler
Doğru tanının konması, komplikasyonu zorlaştırır.Bunun için özel analizler olmadığı an. Sonuç sadece çocuğun gözlemlenmesi temelinde yapılır. Bu nedenle, ebeveynler son derece dikkatli olmalı ve çocuk aşağıdakilerden en az birkaç semptom aldığında doktora başvurmalıdır:
- konuşma geliştirme gecikmesi;
- Hatta "yürüyüş" ve bir yıl boyunca babbling yokluğu;
- Bebek ismi çağrıldığında tepki vermez;
- neye ihtiyacı olduğunu açıklayamaz;
- zaman zaman işitme bozulur;
- Çocuk yetişkinlerin talimatlarını ve isteklerini göz ardı eder;
- oyuncağın işlevsel amacını anlayamaz;
- göz temasını tolere etmez, çoğu zaman gitmez;
- Kimseye gülme;
- Çocuk yeni korkuyor, kendi stereotiplerinin sınırları içinde yaşıyor;
- bir yıla kadar bebek tutamaçlarla hareket etmiyor, parmaklarıyla işaret etmiyor;
- iki yaşındayken, çocuğun iki kelimeden oluşan konuşmasında hiçbir deyim yoktur.
Çocukta Otizm: komplikasyonlar
Bazen böyle çocuklar kendi kendine işkence eğilimindedir. Kendi vücudunda önemli hasara neden olarak kendini gösterir. Ayrıca, ağrı hassasiyetine karşı yüksek bir eşiğe sahiptirler, kendilerini ciddi şekilde yaralasalar bile hiçbir şey hissetmezler.
Otistik bir çocuk ile ailenin sorunları
Böyle ailelerin tüm karmaşıklığıDurumun ciddiyetini hemen fark etmezler. Çocukta otizmin belirlenmesine yardımcı olan delil işaretleri uzun süre pozitif anlar olarak yorumlanır: Çocuğun ciddiyeti, belli bir alandaki yetenek vb. Ebeveynler kendilerini sakinleştirir. Üç ya da dört ya da beş yıl sonra, bebeğinin sakinliğinin, izolasyonunun, ciddiyetinin ve üstünlüğünün hastalık belirtileri olduğu, ailenin gerçek stres yaşadığı ve oldukça uzun bir süre içinde kaldığı ortaya çıktı. Bir çocukta otizm tespit edildiğinde, en önemlisi, elbette, anne. Sonuçta, endişeleri, endişeleri, yorgunluk, bebekle iletişim kurmanın olumlu duygularıyla ödüllendirilmez. Ona bir gülümseme vermez, ellerine bakmaz, gözlerine bakmaz, çoğu zaman kimin umurunda olduğunu umursamaz: o veya başka bir kişi. Baba, aynı zamanda, aynı zamanda, daha az ölçüde olsa da, işte daha fazla zaman geçirdiği ve oğlu ya da kızı ile daha az doğrudan temas kurduğu için, aynı strese maruz kalmaktadır. Biraz etkilenenler, ailedeki kardeşi ve kardeşleridir, çünkü ilgileri genellikle otistik bir çocuk lehine göz ardı edilir.