1 – Eğitmenle çocuk arasında mesafe olmamalı, birbirine yakın olmalıdır:
Eğitmenle çocuk arasında sıfır mesafe olmalıdır. Aynı seviyede olmalıdır, bu görselde olduğu gibi, eğitmen yukarıda, çocuk aşağıda olmamalıdır.
2 – Tek seferde bir temalı oyuncak verilmelidir.
Birden fazla temalı oyuncak çocuğun önüne konmamalıdır. Bu durum çocuğun kafasını karıştırır. Tanısı olmayan bir çocukta bu durum problem oluşturmaz. Ama otizmli çocuklarda bu durum onu zorlayabilir. Aynı zamanda duyusal eksikliği olan bir çocuksa, aşırı duyu yüklemesinden dolayı hırçınlaşabilir.
3 – Oda yoğun olmamalıdır.
Otizmli çocuklar için, yoğun odalar onu zorlayabilir. Hele bir de obsesyonu varsa, düzen takıntısı varsa, aynı anda birden fazla şeye dikkati dağılacağı için, duyu girişi de artacağı için, bu tip ortamlarda seans yapmak çok zorlaşacaktır.
Doğru Örnek:
Eğitmenle çocuk arasında mesafe yok, eğitmen ayakkabısını çıkarmış, direk yere oturulmuş. Çocuk masada değil, yerde. Çocuk masada oturtmak için zorlanmamalıdır. Dolaplarda çok fazla eşya yok. Bu bir ideal ortam.