Oysa o kadın iç çamaşırlarını erkeklere satmak için yola çıkmıştı...
Bir iç çamaşırı mağazasına girip eşinize, sevgilinize rahatlıkla ve büyük bir özgüvenle iç çamaşırı alabilen bir erkek misiniz? Açıkçası birçok erkek değildir.
San Francisco’lu orta halli bir adam olan Roy Raymond da öyle bir erkek hiç olamamış. 1969 yılında Roy Raymond eşi için bir iç çamaşırı almak istemiş. Mağazalardan birine girmiş ama o kadar çok utanmış ki…
1981’de yayınlanan Newsweek’te şöyle anlatıyor: “Eşime iç çamaşırı almak istediğimde çirkin, çiçekli naylon gecelikler, havlu kumaşından gecelikler dışında bir şey bulamadım. Ve aynı zamanda orada çalışan kadın bana orada istenmeyen bir misafir olduğumu hissettirdi.”
Raymond bir şey almadan oradan çıkıvermiş.
1970’lerde ve 1980’lerde ABD’de birçok kadın basit, sade ve amaca yönelik iç çamaşırları alırmış. Fruit of the Loom, Hanes ve Jockey gibi mağazlarda “Özel günler” için “Özel” iç çamaşırlar başka bir reyonda veya başka bir mağazada korsan kıyafetlerinin veya tüylü ayı kostümlerinin yanında bir kostüm gibi satılırmış.
Roy Raymond
Raymond bu utanç verici iç çamaşırı satın alma deneyiminden sonra 8 yıl boyunca iç çamaşırı pazarına çalışmış. Ailesinden 40 bin dolar bankadan da 40 bin dolar borç alarak bu sektöre girmeye karar vermiş. Amacı ise erkeklerin utanmadan eşleri için alışveriş yapabileceği bir iç çamaşırı mağazasıymış. İsmini de eşiyle beraber Victoria’s Secret koymuş. İlk senesinde de tam 500 bin dolarlık bir gelir elde etmiş. Daha sonra yeni mağazalar açılmış.
İngiltere’nin Victoria döneminden esinlenerek Victoria ve kıyafetlerin altındaki iç çamaşırlarının bir sır olması nedeniyle de Secret kelimelerini birleştirmiş.
Peki Roy Raymond’ın erkeklerin rahatça alışveriş yapması için kurduğu bu Victoria’s Secret neden bugün hâlâ erkeklerin içeri girmediği ve kapısında sevgililerini veya eşlerini beklediği bir mağaza oldu?
Çünkü 1977’de kurulan mağazada bir süre erkekler alışveriş yapmaya devam etse de bir yerden sonra gelir getirmemeye başlamış. 1982 yılında iflas etmelerine ramak kalmış ve Raymond şirketi 1 milyon dolar karşılığında şirketi Leslie Wexner’a satmış. Yani bugün L Brands olan firmaya.
Leslie Wexner bugün dünyanın en zengin kişilerden biri
Leslie Wexner bakmış ki kadın iç çamaşırlarını erkeklere satmaya devam ederse para da kaybetmeye devam edecek. Tabii o da müşterilerini değiştirmeye karar vermiş ve kadın müşteriler için çalışmaya başlamış. 19’uncu Yüzyıl İngiltere’sinin Burlesque modasından ilham alarak kataloglarını her yıl yenileyip, seksilikle beraber modayı birleştirmiş ve her sezon satın alınacak yeni iç çamaşırlarını raflara dizmeye devam etmiş.
Yani Wexner, Raymond’ın felsefesini tersine çevirmiş ve bugün dünyanın akla gelen ilk iç çamaşırı markasını yaratmayı başarmış.