"Tanıdığın Katillere Söyle: Öldürecek Kimse Kalmadı" | k. İskender*
"BENDEN NE İMAL EDEBİLİRDİN Kİ?!"
Gecenin yumuşatıcı yerlerinden çıkıp geldiğini düşündüm; mükemmel korunmanın en kolay şekliyle. Bir reklam spotu gibi; size özel çözümler sunar diyebileceğin bir hijyen probleminin, ereksiyona muhtaç serseri kent sonbaharlarının, ansızın büyümüş global bir yalnızlığın, cevapsız bırakılmış çağrılarına kanatılmış bir sevdanın tüy dökücü çapraz ateşinde. Nasıl bir adalete konu olacaksın?! Nasıl bir hayvan evinde, bedeninde, ruhunda vurdumduymazlık ile beslediğin?! Evet, kilo almışsın: Kardeşinin kafasını kestirmiş yapışık bir ikiz gibisin artık. Artık sana umudu bahşiş vermeyeceğim. Humour yok. Oligarşi yok. Meydan okuma yok. Seks eğitimi yok. Kulvar var: Koş! Anca yakalarsın senden önde giden aldatmaca ve baştan çıkartma kurallarını. Yanlış nota seni aptal âşık! Bir şarkı bile çalamıyorsun. Üstbeynine taşınan ihaneti ziyarete giderken temiz giyin ve yanına biraz radyoaktif madde al. Sarhoşken karalanmış şiirlerden al. Beni alma. Verdiğim meyvelerle doyururken uzak yaratıkların karnını, içtenliğimi bir dolgu malzemesi gibi yerleştirirken boş bakışlara, istediğimi söyleme özgürlüğüyle kutsandım. Bu özgürlüğün kaybolmuş uygarlıklarıyla kutsandım. Benden ne imal edebilirdin ki?! En yakın saadette mikroplanmak, en kuvvetli davette kavga çıkartmak ve iç sıkıntılarını daima saldırgan konumda tutmak. Hangisi?! Tebrikler. Romantizme sığınmış bir materyalizm kalıbısın sen. Benim gitarıma tel bile olamazsın.
Gecenin yumuşatıcı yerlerinden çıkıp geldiğini düşündüm; patlıcan kızartmasını düşündüm; J.R.R. Tolkien'i düşündüm; bunların anlamsızlığını, atonal bestelerin çıkış noktalarını düşündüm: Akciğer kanseri riskini artırması ihtimaline rağmen bir miktar gül kokladım.
Ve seni marihuana eşliğinde terk ettim.
*Stüdyo İmge'den çıkan "Insectisid" adlı kitabından alıntılanmıştır.