Kir
Dimitro’nun berber dükkânının bir kapısı deniz
kenarına, ötekisi, sütçü ile ekmekçinin dükkânları önündeki
dar yola açılırdı.
Deniz kenarındaki kayıklara yahut da deniz kenarındaki
kayıklardan, yarısını lokanta haline sokmuş Bulgar sütçü
Pandeli’nin kuru fasulye ile pilav kaynayan tencerelerine
kavuşmaya en kestirme yol, Dimitro’nun berber dükkânından
geçtiği için dükkânın her iki kapısı da gelen geçene açıktır.
Kalabalık günlerde insanlar, dükkânın içinden, birbiri
arkasından adeta sokaktan geçermiş gibi lakayt geçerler.
Dimitro, isterse dükkânından kimseyi geçirtmeyecek
kadar can sıkan söz söylemesini bilir bir adamdır. Daha
olmazsa deniz kenarındaki kapıyı açık bırakıp sütçünün
dükkânı sokağına açılanı kapayıverir.
Fakat bu dükkânın içinden gelip geçenler haftada bir defa
olsun -bu gelip geçme diyeti olarak- kendisine tıraş olurlar.
Bu gelip geçenlerden uzamış sakalını Dimitro’nun usturasına
vermemiş adam yoktur.