Arazi okçuluğu nedir ve nasıl yapılır? Arazi okçuluğunun özelliği, tarihçesi, hakkında bilgi.
Arazi Okçuluğu
Arazi Okçuluğu; avlanma koşullarını taklit etmek amacıyla düz olmayan, çoğunlukla ağaçlık bir alanda, çeşitli uzaklıklara yerleştirilmiş farklı ölçü ya da biçimlerdeki hedefleri vurarak yapılan bir tür okçuluktur. 1939’da ABD’de, Ulusal Arazi Okçuluğu Derneği’ nin kurulmasıyla örgütlü bir spora dönüştü. Uluslararası Okçuluk Federasyonu’nun 1969’da düzenlediği dünya okçuluk şampiyonasında ilk kez bu dala yer verildi. 1970’te de Galler’de, ayrı bir dünya arazi okçuluğu şampiyonası düzenlendi; bu yarışmada beş birincilikten üçünü ABD’li okçular kazandılar.
Standart bir arazi yarışmasında 28 hedefe atış yapılır. En büyük hedef 60 cm çapında, en uzun atış mesafesi 60 m’dir (ABD’deki yarışmalarda 72 m). Hedefin ortasında siyah bir nişan alma noktası, bunun çevresinde beyaz bir iç halkayla siyah bir dış halka vardır. Okunu iç halkaya isabet ettiren yarışmacı beş puan, dış halkaya isabet ettiren yarışmacı ise üç puan alır. Serbest stilde (nişangâh kullanarak) ya da çıplak yayla (nişangâh kullanmadan) yarışılabilir. Her hedefe dört atış yapılır; bazı durumlarda atışlar aynı hedefe farklı uzaklık ve konumlardan yapılır.
Arazi okçuluğu, hedef olarak gerçek ölçülerde hayvan figürleri kullanılarak yapılanlar da içinde olmak üzere, çok çeşitli biçimlerde yapılır.