- Gürcan Bilgiç: En kötüsü!
Bir Avrupa Ligi maçı öncesinde, ne kadar baskı yaratılması gerekiyorsa, oluşturuldu. "Neden Şampiyonlar Ligi yok"dan başlayan, futbol görgüsünden uzak soruların peşinden, Aykut Kocaman'ın Avrupa karnesi ifşa edilmeye başlandı. Yani; bu maçı kazanacaksın, başka yolu yok.Saracoğlu'nda sakin kalması gereken bir teknik adam, maç planlamasını yaparken, bir de bunlarla kafasını bulandırdı. Sahadakiler de bu pus içinde bitirdiler ilk 45'i...
Evet gol var ama, "basit top kayıplarının" zirvede olduğu anlar peş peşe. İki metreye veremiyorlar topu. Baskı altındaki oyuncuyla oynamayı seçiyorlar. Sanki birbirlerini hataya zorlar gibi, yanlış kararlar ve beceriksiz hamleler silsilesi.
Marsilya'nın bile pek bir şey yapmasına gerek kalmıyor. Defansıyla ünlü takım, stoperlerini rahatlıkla orta sahaya kadar getirdi. Hep bir fazla olmayı başardılar bu alanda. Bu "kayıplar" rüzgarında öne çıkan iki oyuncu var; Caner, Mehmet Topuz... İkisi de kader gollerinin kahramanları. Ne demeliyiz? Aferin mi, ne yaptınız mı? Meireles sakin kalmayı başarıyor, peşinden Gökhan ve Hasan Ali geliyor. Baskı hissetmemesine rağmen Alex top almakta güçlük çekiyor. Aldığında öne hamle yapan arkadaşını bulamıyor.
Sow'u veya Bienvenu'yü izlerken, bir forvet oyuncusunun top ile ayak ilişkisinin nasıl bu kadar kırıcı olduğunu anlayamıyoruz. Bir çalım atsın ya da fiziğiyle stoperden bir top çalsın. Bir akıl tutulması yaşadılar. İkinci golü bulana kadar da herkese yaşattılar. Bu sezonun en kötü Fenerbahçe takımını izliyorduk. Ayağındaki topu rakibe kaptırmak için davetiye çıkaranların yarışmasını yaşadık.
Aykut Hoca, Ayew'i G.Gönül kıskacına aldı. Etkisiz bıraktı. Ta ki, son saniyedeki duran topa kadar. Marsilya'nın kanat akını ısrarında, sorunlarını Caner'in yeterli gelmeyen desteğiyle sol bölgede yaşıyorlardı. Kuyt'un baskı altındayken top almadaki isteğini, Alex ve Sow göstermeyince, ikinci topları kapıp kontrolü ele geçirmek mümkün olmadı.
Daha organize olmasına rağmen S.Moskova'ya sahayı dar ederken berabere kalmışlardı. Çok eleştirildiler. Bu kez kazanmak için korku dağlarının arkasına saklandılar. Benzerini 2-0 öne geçtikleri G.Saray maçında da yaşadılar. Maçın skoru, oyunun hakkıdır. Bu takım ve bu teknik ekip, böylesine baskıları sindirecek, kendilerini ayakta tutacak motivasyonu yaratamıyor. Kendisini bu kadar kemiren bir camianın, tabela tutkunu haline gelmesi ve oyun karakterini kaybetmesi, tek kelime ile yazık.
Fenerbahçe, üst düzey bir ligin lideriyle oynadı. Fizik ve taktik kalitesi yüksek, lige de iyi başladıkları için son derece güvenlilerdi. Yani uzun süredir maç kazandıkları için geriye de düşseler yüksek güvenle geriye dönüş yapabilecek bir takım Marsilya. Kora kor bir maç oldu. Özellikle 2-0'a kadar Fenerbahçe hem savunmada hem hücumda tam bir Avrupa Kupası maçı oynadı. İlk yarıda tam seyirci Caner'e isyan ederken Caner muhteşem bir gol attı. Hasan Ali kendi sahasından getirip başlattığı akında asisti de yapan isim oldu ve Caner sıfıra yakın yerden golü buldu.
Yine eleştirilen Bekir, ilk yarının son dakikalarında muhteşem bir hareket yaparak takımının devreyi önde tamamlamasını sağladı.
Önce çıkmak istedi...
İkinci yarı iyi oynadı Fenerbahçe. Mehmet'in nefis pasıyla (orta değil) ve klasik Alex koşusuyla ikinci golü buldular. İşte o anda yazının başlığı olan Meireles problemi başladı. Meireles, Aykut Kocaman ve kurmaylarının kafalarını öyle bir karıştırdı ki... (Tabi ki oyuncu değişiklikleri beraberliğin sadece sebebi değildir) "Oyundan çıkayım" dedi, sonra Baroni girmek üzereyken "Oyunda kalayım" dedi ve Alex çıktı. Alex de moralliydi. Doğru yerlerde toplar alarak oyunu tutuyordu. Daha sonra yine bir değişiklik istedi Meireles, son anda yine vazgeçti.
Saha içi dengeyi bozdu
Bu kez Moussa Sow çıktı ve Henri Bienvenü oyuna girdi. Yani Meireles'in kulübeye git gelleri açıkçası takımın saha içi dengesini bozdu.
O oyuncu değişikliklerinden sonra 2-2'ye yakalanmak özellikle Alex- Aykut polemiğinde Kocaman için taraftar gözünde gerçek bir dezavantaj oldu.
Bu Marsilya iyi takım, beraberlik maçtan önce kötü değil. Ama maç 2-0'a gittiği için kötü oldu. Hakem İvan Bebek de çok kötü bir maç yönetti.
- Metin Tekin: Kenardan gelenler
Fenerbahçe dün akşam önemli bir galibiyete çok yaklaşmıştı. Sarı-lacivertlilerin stratejisinde oyunu dengede oynamak ve kazanılan toplarla çabuk atağa çıkmak vardı. İlk yarıda bunu buldukları gole kadar devam ettirdiklerini söyleyebiliriz. Fazla pozisyon vermiyor, zaman zaman da etkili çıkıyordu. Bunların birinde de 1-0'ı yakaladı. Golden sonra, özellikle ilk yarının son 5 dakikası ikinci yarı için tehlikeli bir fotoğraftı. Fenerbahçe kazandığı toplarla çıkamıyor, topa sahip olamıyor ve sürekli kaybettiği toplarla baskı yiyordu. Nitekim ikinci yarının başında da bu tablo değişmedi. Yine atak üstünlüğü Marsilya'nın elindeydi. Oyunun bu bölümünde Alex'in kafasıyla ikinci golü bulduğunda artık Fenerbahçe maçın resmini değiştirip oyunu eline alır diye düşündük. Ki golden sonraki 7-8 dakikalık bölüm belki de Fenerbahçe'nin maçın başından beri ilk defa istediği işleri yapabildiği bölümdü. Pas yapıyor, ileri gitmek için acele etmiyor ve topu rakibe vermiyordu.
Gerçekten dramatik
Hem skor 2-0'a gelmiş hem de oyun istediğiniz gibiyken acaba Alex değişikliğine gerek var mıydı, bu tartışılır. Çünkü topun sizde kalması anlamında kolektif aklı en iyi oyuncuyu çıkarıyorsunuz. Oyunun elden gidişini tabi ki sadece buna bağlayamayız ama oyunun şekline baktığımızda erken bir değişiklik olduğunu söyleyebiliriz. Oyuna giren Cristian gibi diğer bir değişiklik Sow- Bienvenu değişikliği de sahaya olumlu yansımadı. Dün akşam kenardan gelenler hiçbir katkı sağlamaması bunda önemli bir etkendi. Skorun değişmesinde ve Marsilya baskısı oluşmasında etkili oldular.
90 dakika sonunda bir özet yapmak gerekirse dengeli oyun mantığı ve 2-0'a gelen maç.
Burdan 2-2'ye düşmek gerçekten dramatik oldu. Bunun nedenleri konusunda ise herkesin kendini sorgulaması lazım.
- Ahmet Çakar: Fenerbahçe'ye yazık oldu
Kim ne derse desin Marsilya çok iyi bir takım. Fenerbahçe pekala maçı kazanabilirdi ama gelen maç son 10 dakikada gitti; üstelik 94. dakikada. Oysa ki maç 2-0'dı. Bienvenu golü yapsa Fenerbahçe tarih yazardı. Aslında genel olarak oyun kontrolü maç boyu Marsilya'daydı. Pozisyon da buldular ama Fenerbahçe çıktı çıktı vurdu ve 2-0 öne geçti. Özellikle ilk golde Caner çok zor pozisyonda olmasına rağmen iyi vurdu ve Mandanda gibi kariyeri oldukça başarılı bir kalecinin bacak arasından gol geldi.
Fenerbahçe rakip hücumlarda Marsilya'nın pas yapmasına izin vermesine rağmen kompakt bir takım görüntüsü sergiledi. İyi kapandılar, iyi mücadele ettiler. Ama dedik ya Fenerbahçe'nin Avrupa'nın çok iyi bir takımını yenmesine dakikalar kalmıştı ki art arda iki defans hatası beraberliği getirdi.
Bebek gibi yönetti!
İlkinde o ana kadar çok iyi oynayan Yobo, Bekir ve önlerindeki Meireles'in ortaklaşa hatasından Valbuena 5 kişiyi geçip golü yaptı. Böyle maçlarda 2-1 hem sayısal hem de psikolojik olarak çok sıkıntılı bir skordur. Son 20 dakika kabus gibi geçti. Marsilya sağdan soldan gelmeye başladı. 90. dakikada gol kadar önemli bir pozisyonu kaçırdılar. Özellikle ikinci devre Volkan müthiş bir performans ortaya koydu. Ama o son saniyeler yok mu o son saniyeler... Bir korner ve gelen Marsilya golü. Bir çuval incirin içine berbat eden o 94. dakika golü. Marsilya gibi takıma karşı stratejik olarak çok iyi oynayacaksınız, yakaladığınız neredeyse tüm pozisyonları gole çevireceksiniz. Kaleci Volkan da mükemmel oynayacak ama maçı kazanamayacaksınız. Acı ve üzücü olan bu. Ama Fenerbahçe asla üzülmesin, 3 puan harika olurdu ama bir puan da kötü değil. Daha çok var.
Manchester'daki Alman hakemin skandalından sonra dün geceki İvan Bebek'in yönetimi gerçekten bebek gibiydi. Günahsız, objektif ve tertemiz. Birkaç yıl sonra bu hakemin Avrupa'nın en iyilerinden biri olacağı apaçık ortada.
- Onur Yıldırım: Aykut Kocaman'ın alması gereken tek karar
Aykut Kocaman, futbolu tribünlerde oturan seyircilerden daha iyi biliyor.
Oyuncuları da daha iyi tanıyor.
Peki neden bu kadar kötü kararlar veriyor?
Aykut Kocaman'ın algısını bozan duygusal bir gürültü var kuşkusuz.
Herkes tarafından kolaylıkla görüleni o göremeyecek kadar gözleri kamaşmış, tribünden gelen sesleri duyamayacak kadar içinden yükselen ses kulaklarını sağır etmiş.
Bienvenu girdiği için veya Alex çıktığı için Fenerbahçe kazanamadı diyenler yanılıyor.
Aykut Kocaman o psikolojiyi yenemediği için kazanamıyor!
Kocaman'a takımın iki golünü atan Caner ve Alex'i oyundan aldıran o psikoloji… 75'inci dakikada 3'üncü golü atacak kadar rahat oynayan takımın bir anda kafa üstü düşmesine sebep olan da...
Aykut Kocaman belli ki Aziz Yıldırım tarafından fazlasıyla yalnız bırakılıyor. Hatta zor duruma itiliyor.
Aykut Kocaman Başkan'la veya Başkan'a rağmen bu sorunu hemen aşmalı.
Aykut Kocaman'ın yapması gereken ilk şey takımda iletişimi yeniden kurup Alex, Stoch, Christian dahil tüm takımın üzerine çöken ruh halini değiştirmek.
4-3-3'ler 3-5-2'ler, hızlı paslar, çok koşmalar, az koşmalar hep ayrıntı. Futbolun hammaddesi insan.
İnsanı kazanmadan maçı kazanamazsınız.
- Selçuk Yula: Biraz ayıp oldu
Çok ilginç bir maç oldu. 90 dakikayı bölüm bölüm incelediğiniz zaman Fenerbahçe için olumlu mu, yoksa olumsuz mu eleştiri yapılacak, anlamak mümkün olmuyor. Bazen "Tamam" diyorsun, "İşte bu takım Avrupa'da iş yapar" yorumunu getiriyorsun. Çoğu zaman da "Bırak yahu, bu takım ne Avrupa'sı ligde bile iş yapamaz" diyorsun.
Futbol bilgi ve birikimimizi sorgulayacak anlar yaşatıyor bize Fenerbahçe. Mesela ilk devre sürekli sol kanadımızdan akın akın gelen Marsilya ataklarını seyrederken Hasan ile Caner'in defansif yönünü sorgulamaya başladığımız anda bu iki futbolcunun ilginç kombinasyonuyla hem yapılış, hem de atılış yönünden mükemmel bir gol izliyoruz.
Buyurun, över misin, yerer misin.
Yine Topuz'un çok güzel ortasına Alex'in mükemmel kafası kafası skoru 2-0'a getirirken bir bakıyoruz, Alex dışarı, Cristian içeri, peki neden?
Peki koşan kim?
Alex çıktıktan sonra takım neyazık ki iki pas yapamadı, rakip kaleye gidemedi ve kendi alanına kapanıp Marsilya'dan gelecek golleri beklemeye başladı. Tamam Alex koşmuyor da be kardeşim, koşan kim? Mehmet Topal haricinde rakipten top kapmaya "isteyerek" giden yok.
Yediğimiz ilk gol herhalde Avrupa televizyonlarında bizle gırgır geçilerek fragmanlara koyulur.
Mavi-beyazlı 1 futbolcu, sarı- lacivertli 8 adamın arasında golünü atıp gitti. Son saniye golüne ister talihsizlik, ister "hak edilmiş" deyin. 2-0'dan gelinen 2-2 hepimizi kahretti.
Ve biraz da ayıp oldu. Hem stadı dolduran hem ekran başındaki Fenerbahçeliler'e.
- Emre Bol: Doğrular ve yanlışlar...
Aykut Kocaman, Fransız takımlarını yakından tanıyan bir hoca... Fransa Ligi'nden yaptığı transferler bunun bir göstergesi... Marsilya'yı iyi çözdü çözmesine ancak takımını çözmedi!
İkinci yarı hem de ikinci golü bulmuşken skoru korumaya gitmek Kocaman'ın ilk yanlışıydı.
Takım geriye çekilince F.Bahçe'nin 2. bölgesi çöktü. Marsilyalı oyuncular orta sahayı elini kolunu sallayarak geçti. Bu da arka arkaya pozisyonlar ve goller bulmalarına sebep oldu.
F.Bahçe oyuncu yapısı itibarıyla ceza sahasına kümelenerek rakibi karşılayacak, birlikte savunma yapabilecek bir takım değil. Kocaman'ın ikinci yanlışı ise Sow'u oyundan çıkarmak oldu. Sow rakip defansa sürekli pres yaparak topu iyi kullanmalarını engelliyordu. O çıkınca Marsilya hücum edecek ekstra bir oyuncu kazandı. Skoru koruma hastalığı dün gece 3 puandan etti Fenerbahçe'yi...
Dünyanın sonu değil
Meireles, Emre'den kat be kat iyi bir oyuncu. Dün gece orta sahada inanılmaz çalıştı. Sürekli pres yapan Marsilya'lı oyunculara karşı müthiş mücadele etti.
Fransız ekibi, oyunu geriden kuran bir takım değil. Top rakipteyken hep birlikte pres yaparak pozisyona giriyorlar.
Yapılan şok preslerle Hasan Ali ve Bekir'i zaman zaman zor durumda bıraktıklarını söyleyebilirim.
Neyse ki onların açıklarını kapatan Yobo vardı sahada...
Bütün defansı toparladı, herkesin yardımına koştu.
Volkan'ın da hakkını yemek olmaz. Kritik kurtarışlar yaptı.
Haberin Tamamı İçin: