Mitraleza Reffi. Yeni gibi görünüyor. Lozan, İsviçre'deki Morges Kalesi Savaş Müzesi'nde korunmuştur
Ve kendi kendine dedi ki,
“Ne olursa olsun, her şeye bir cevap vereceğiz
Maxim makineli tüfeğimiz var, makineli tüfeği yok. ”
Hilary Bellock, 1898
“Ne olursa olsun, her şeye bir cevap vereceğiz
Maxim makineli tüfeğimiz var, makineli tüfeği yok. ”
Hilary Bellock, 1898
İnsanlar ve silâh. Ve böylece daha yakın zamanda, VO'da mitraliasis hakkında bir konuşma başladı ve ünlü Mittral Reffi'nin nasıl çalıştığı hakkında sorular ortaya çıktı. 1870 yılında Mithralies Montignier ve Reffy'nin Fransız ordusu ile hizmette olduğu biliniyor, ancak ikincisi daha mükemmel olarak kabul edildi. Eğer öyleyse, bugün size onu anlatacağız, özellikle de yazar onu Paris'teki Ordu Müzesi'nde kendi gözleriyle görmeye başladığı için. Ama önce, kendi tarzında da çok ilginç olan yaratıcısının biyografisi hakkında biraz.
Jean-Baptiste Auguste Philippe Dieudonne Verscher de Reffy, 30 Temmuz 1821'de Strazburg'da doğdu ve 6 Aralık 1880'de atından düştükten sonra Versay'da öldü. Ve bir subay olduğu gerçeğinin yanı sıra, Medon atölyelerinin ve Tardes silah ve silah fabrikasının direktörüydü. Kasım 1841'de Politeknik Okulu'ndan ve daha sonra topçu okulundan mezun oldu. Çeşitli topçu alaylarında 15'inci, daha sonra 5'inci, 14'üncü ve 2'sinde görev yaptı ve 1848'de Genelkurmay'a girdi. 1872'de Onur Lejyonu Nişanı ile ödüllendirildi.
Jean-Baptiste Auguste Philippe Dieudonne Verscher de Reffi.
Reffi'nin gelişimini söylediği “kurşun topu”, 1866'da Mitraleza Montigny prensibini kullanarak inşa etti. Ancak, bu onun çalışmalarının sadece bir parçasıydı. Fransa'da, 1858'de kabul edilen ve hala namludan tahsil edilmelerine rağmen, zaten yivli namluları olan Laffitte sisteminin silahlarının girişinde önemli bir rol oynayan oydu.
1870 yılında, makattan yüklenen 85 mm'lik bronz topu geliştirdi ve daha sonra Medon Deney Atölyesi'ni, o zamanlar büyük bir sanayi kenti haline gelen Tarbes tarafından yeniden toplanan Topçu Atölyesi'ne dönüştürdü. Orada, 1873'te 75 mm'lik bir top daha geliştirdi, ancak silahlarının yerine daha modern bir 95 mm D'Lahitol silahı ve özellikle çok iyi bir piston kepçesi geliştiren 90 mm Bunge topu geldi.
Neden bu kadar büyük bir tanıtım? Ve adamın Reffy tarafından çok eğitildiğini ve teknik meselelerde ve taktiklerde iyi bilgili olduğunu göstermek için, bunlar Reffie'yi mitraloz fikrine yönlendiren taktikler ya da daha ziyade çalışmalarıdır.
Yani, bir demet kova ile, Reffy'nin mitrallise bir kampanyaya benziyordu. (Lozan kalesinde Savaş Müzesi, Lozan)
Gerçek şu ki, Doğu Savaşı sırasında bile (bizim için Kırım'dır) çok önemli bir durum ortaya çıktı: saha topçuları ve tüfek tüfekleri atış menzilinde eşitti! Düşmanlıklar sırasında, Tuvenin çubuk bağlantı parçaları ile donatılmış Fransız Chasser'ların Rus silahlarının hizmetçilerini vurduğu ve böylece susturdukları bir kereden fazla oldu. Ve çünkü silahlarımız 1000 metrede ateş ederken, Fransızlar 1100'de boğuldu! Bu 100 metrenin kritik olduğu ortaya çıktı çünkü silahlar silahlardan daha hızlı ateş etti ve topçularımız eşit derecede Fransız oklarıyla rekabet edemedi ve ayrıca saha silahlarımız o zaman namludan yüklendi. 1853 örneğinin İngiliz Enfield armatürü, 1000 yard'a kadar, yani 913 m'lik bir menzile sahipti, bu da atıcıların da ustaca kullanması durumunda çok iyiydi.
Mitraleza Reffi. Bir dergiden boş kartuşları çıkarmak için bir cihaz açıkça görülebilir. (Lozan kalesinde Savaş Müzesi, Lozan)
Tüm bu koşulların bilgisi General Reffy'yi bir silah yaratma fikrine götürdü - savaşçı bir silah hizmetçisi. Ona göre, böyle bir “kurşun silah” ın modern güçlü mühimmat kullanması gerekiyordu ve atış menzili modern topçu silahlarından daha fazlaydı. Bu nedenle, mitraliazisinde, pirinç flanşı, karton bir kasası ve 13 gram ağırlığındaki bir kağıt ambalajında kurşun mermisi olan güçlü bir 512 mm'lik merkezi savaş kartuşu (.50 inç) kullandı. Bir miktar duman tozu (ve o zaman başka bir şey bilmiyorlardı!) 12 gram sıkıştırılmış siyah tozda, mermiye 480 m / s'lik bir başlangıç hızı sağlandı. Bu göstergeye göre, bu kartuşlar Shaspo veya Draise tüfeklerinin mermilerinden üç buçuk kat daha üstüntü. Buna karşılık, bunun da kalıcılık ve atış menzili üzerinde olumlu bir etkisi oldu.
Mitraleza Reffi. Dikey ve yatay hedefleme mekanizmaları açıkça görülebilir. Sağdaki taşıyıcının bagajındaki kutuda bir mağaza vardı. Diğer mağazalar sağda ve solda çekmecelerdeydi. "Silah" için toplam mühimmat 4000 mermiye ulaşabilir. (Lozan kalesinde Savaş Müzesi, Lozan)
Ancak Reffy, İmparator Napolyon III'ün kendisinin desteği için olmasa bile, kaptanın (o zaman hala kaptan!) Reffy'nin tasarımını “kırmayı” başarabilir. Çok eğitimli bir adam olarak, orduların yivli küçük silahlar edinmesinden sonra topçu silahı ateşinin eski gücünü kaybettiğini de kaydetti. Ve birçok askeri adam bu silahı imparatorun hayal gücünden daha fazla düşünmese de, aslında askeri sanatı anlama konusunda generallerinin çoğundan daha üstündü. Thun'daki bir topçu okulunda askeri eğitim aldı, topçu konusunda çok bilgili idi ve etkilenen bölgedeki “boşluğu” doldurabilecek 500 metre - maksimum av tüfeği ateşi aralığı ve 1200 metre, o zamanki topçu silahlarının en az menzili olan patlayıcı mermileri ateşleyen bir silah almak istedi. “Fransa'daki Topçuların Geçmişi ve Geleceği” adlı çalışmayı yazdı ve burada bu aşırı mesafeler arasında düşmanı tam olarak vurabilecek silahlara olan ihtiyacı açıkladı. “Bir tüfek ve bir top arasında” - Fransız ordusunun bu mesafeyi aradığı şey budur, bu yüzden Reffy’nin mitraliazının tam olarak aralarında hareket eden çoğu, imparatorun kendisi de dahil olmak üzere birçok kişiye bu beklenmedik soruna iyi bir çözüm gibi görünüyordu. Sonuç olarak, imparator yeni silahların yaratılmasını kişisel olarak finanse etti ve gizlilik uğruna, mitraliasisin detayları farklı bitkilerde yapıldı ve Reffi'nin kişisel kontrolü altında toplandı. Bir depoda depolandılar, anahtarları sadece sadece sahip olduğu anahtarlar ve çadırlardan ateş ederek test edildi, bu yüzden Tanrı korusun, kimse ne vurduğunu göremiyordu!
Bu "kurşun silah" bu arada, dışarıdan bile nasıl bir topçu silahına benziyordu?
Bronz varilin içinde, birbirinden en az mesafe olan, karede 25 sandık vardı. Makatta bir kutu, yönlendirme mekanizmaları ve saplı bir itme vidasından oluşan bir mekanizma vardı. Vida, içinden 25 yay yüklü vurucu bulunan 25 kanalın geçtiği büyük bir cıvataya dayanıyordu.
Mitrallesa, dört kılavuz çubuklu ve kartuşlar için 25 açık delikli kare şekilli mağazalar (“kartuşlar”) kullanılarak beslendi. Kabukların kapakları ve forvetler arasında profilli açıklıklara sahip oldukça kalın bir metal "kilitleme" plakası vardı: forvet grevcileri daha dar açıklıkları boyunca kayar ve daha geniş açıklıklara "düştü".
Reprak mitraliyaz şeması - devam etti. Grevciler için profilli deliklere sahip "kilitleme" plakası, plakanın sonsuz tahriki, çekiç ve bölümdeki 13 mm kartuş açıkça görülebilir
Bu mitraliasis şu şekilde dolduruldu ve çalıştırıldı: durdurma vidası sap tarafından döndürüldü ve deklanşörü geri çekti. Şarj cihazı çerçeveye kartuşlarla dolu bir şarjör yerleştirdi, daha sonra kilitleme vidası, cıvata durana kadar şarjörle birlikte ileriye doğru beslenirken, kılavuz çubuklar, perküsyon çalınırken namludaki deliklere girdi. Şimdi, çekime başlamak için, "tek başıma" nın sağındaki kutunun üzerindeki tutamacı döndürmeye başlamak gerekiyordu. "Kilitleme" plakasını hareket ettirmek için bir sonsuz dişli kullandı. Soldan sağa doğru hareket etti, bu yüzden davulcular daha büyük çaplı deliklerden tek tek düşmeye başladılar ve aynı zamanda kartuş kapsüllerine çarptılar. Mitraleza vurmaya başladı ve dakikada yaklaşık 150 mermi verdi!
Boşaltırken, cıvatayı açmak ve şarjörü ve davulcuları serbest bırakmak için durdurma vidası topuzunun ters yönde açılması gerekir. Ardından, kilitleme plakasını yerine geri döndürmek için plaka tahrik kolu ters yönde bükülmelidir. Daha sonra boş kollu mağaza kaldırıldı ve silah taşıyıcısının “gövdesi” üzerinde 25 çubuklu özel bir çıkarıcıya koymak gerekiyordu. Onlara bir dergi konuldu, daha sonra kaldıraca bir kez tıklandı ve 25 merminin hepsi aynı anda dergiden çıkarıldı ve bu çubuklardan düştü.
Gördüğünüz gibi, her şey basit. Aynı zamanda, ufukta bir varil ateşlemek ve hatta derinliklere dağılmakla ateş etmek mümkün oldu, bu genellikle oldukça mükemmel ve etkili silahın o kadar sınıflandırılmış olmasıydı ki, savaşın başlangıcına kadar Fransız ordusunda neredeyse hiç kimse bilmiyordu. ve mitraliasis hesaplamaları, kullanımları konusunda uygun bir şekilde eğitilmemiş ve buna göre eğitilmiştir.
Sonuçları üzgündü. Her birinde altı silahlı pillere toplandıklarında, bir yandan potansiyellerini ortaya çıkarmasına izin vermeyen ve diğer yandan büyük kayıplara yol açan özelliklerinin özelliklerini dikkate almadan kuruldu. Mitraliazisin etkinliğini azaltan bir durum daha ortaya çıktı. Yani, ateşlerinin maksimum menzili yaklaşık 3500 metre idi ve iyiydi. Ama aynı zamanda düşmanlara 1500 metreden daha yakın monte etmek de tehlikeliydi, çünkü hesaplamalar piyade küçük silahların ateşinden etkilenebilirdi. Bununla birlikte, 1500 ila 3000 m kurşun mermisi aralığında, mitrales pratik olarak görünmüyordu ve üzerlerinde optik manzara yoktu, bu yüzden ateşlerini ayarlamak imkansızdı. Variller arasındaki küçük mesafe, düşman piyadelerinden bazılarının aynı anda birkaç mermi tarafından vurulmasına yol açtı (örneğin, Franco-Prusya savaşı sırasında bir Alman generali bir kerede dört mermi tarafından vuruldu!), Bu da mühimmatın aşırı kullanılmasına ve savaşın kritik dakikalarında kıtlığa yol açtı.
Reffie büstü
Fransız ordusu mitrallilere önceden hakim olsaydı, tüm güçlü ve zayıf yönlerini ortaya çıkarırsa, uygulama taktiklerini çözerse, bunların etkisi çok daha önemli olabilirdi. Aynı zamanda, Franco-Prusya savaşının deneyimi, Alman ordusunun uğradığı kayıpların% 90'ının küçük piyade silahlarının kurbanlarına ve topçuların sadece% 5'ine neden olduğunu gösterdi. Aralarında bir yerde, tam yüzdeleri açıklanmamasına rağmen, mitraliyazdan kaynaklanan yangın kaybıdır!
Savaş sırasında, Shasspo tüfeğinin Alman Draize tüfeğinden (Mors Kalesi Askeri Müzesi, Lozan) daha iyi olduğu ortaya çıktı.
Ama onun için kartuşları sadece korkunç oldu! (Lozan Kalesi Askeri Müzesi, Lozan)