Seyyid Muhammed Raşid hazretleri (K.S) hazretleri zamanından bir anı..
Seyyid Muhammed Raşid hazretleri (K.S) (1930-1993) vefat etmeden sekiz – on ay kadar önceydi. Sevenlerinin akşamları bir araya gelip sohbet ettikleri bir çay ocağı vardı. Bir akşam içlerinden biri, çay ocağının bahçesinde meyve vermeyen incir ağacını göstererek,
-”Arkadaşlar, şu incir ağacına aşı yapalım da ki meyve versin” dedi.
Ertesi gün aşılı bir incir ağacından alınan yedi kalem getirildi. Her bir kalem, Muhammed Raşid Hazretleri (K.S) ve halifelerinin adına atfen aşılandı. Haftalar ilerledikçe Muhammed Raşid (K.S) ve kardeşi Abdülbâki hazretleri (K.S) için dikilen aşılar, diğerlerinden çok daha fazla büyüyüp serpilmeye başladı. Takvimler, 1993 yılının Ekim ayının 22′sini gösteriyordu. Sabah on sularında aniden çıkan şiddetli bir rüzgâr, ortalığı birbirine kattı. Rüzgar kesildikten sonra çay ocağından dışarı çıkanlar, incir ağacında sadece Muhammed Raşid Hazretleri (K.S) için aşıladıkları kalemin kırıldığını gördüler.
Bazıları nemlenen gözlerini siliyorlardı ki çay ocağının telefonu çaldı. Telefondaki ses Muhammed Raşid hazretlerinin (K.S) ahirete göçtüğünü söylüyordu.
Adeta Allah dostunun varlığıyla sürür bulup yeşeren o körpe fidan, sâdâtın ahirete göçmesiyle, “Artık ben de yaşayamam” dercesine Sadat’a mutabaat ederek kendisini o rüzgâra teslim etmişti.