Ebû Talha henüz müslüman olmamış idi. Ümmü Süleym (Rümeysa)'e evlenme teklifinde bulundu. Ümmü Süleym ona şu cevabı verdi: –Doğrusu ben de sana hevesliyim. Senin gibisi kaçırılmaz. Lâkin sen kâfir bir adamsın, bense müslüman bir kadınım, seninle evlenmem doğru olmaz. Bunun üzerine aralarında şöyle bir konuşma ceyran etti. Ebu Talha:
–Sana ne oldu:Rumeysa? –Ne olmuş bana? –Sarı ve kırmızıdan ne haber? –Ben altın ve gümüş aramıyorum. Sen bir adamsın ki işitmeyen, görmeyen, sana hiç faydası dokunmayan şeylere tapıyorsun. Falanların siyah kölesinin dağdan sürükleyip getirdiği yerden biten bir odun parçasına tapmaktan hiç sıkılmıyor musun? Eğer sen müslüman olursan o benim mehrim olsun, evlenelim, başka bir şey talep etmeyeceğim.
–Bana müslümanlığı kim telkin eder Rumeysa –Resûlüllah (s.a.v) telkin eder, ona git. Ebu Talha Hz. Peygamber'in bulunduğu yere doğru ilerlemeye başladı.Resûlüllah, ashabıyla oturuyorken; "Ebu Talha, İslam'ın aydınlığı iki gözü arasında parlayarak geliyor" buyurdu. Ebu Talha Hz. Peygamber'in huzurunda iman etti ve Rumeysa'nın söylediklerini haber verdi. Hz. Peygamber Rumeysa'nın şartı üzerine nikahlarını kıydı.
Rasûlüllah Rümeysa için şöyle buyurmuştur: "Gördün ki cennete girmişim, önümde bir ayak sesi. Bir de baktım ki Rümeysa"
"Üç sınıf insan vardır ki Allah Teâlâ kıyamet günü onlarla ( hoşnutlukla) konuşmaz ve onlara ( rahmet nazarıyla) bakmaz.Bunlar şunlardır: * Yaptığı iyiliği başa kakan. * Malını yalan yeminle satan * Eteğini yerde sürüyerek kibir ve gururla gezen kimse."