Bölüm 1682 - İnançların Yok Edilişi
Yama Alemi, Ebedi Karanlığın İblis Sarayı.
"Kraliyet babası," Yan Jie, Yama İmparatoru Yan Tianxiao'nun arkasını saygıyla selamladı.
Yan Tianxiao arkasını döndü ve sordu, "Üç atamızdan herhangi bir şey duyduk mu?"
Yan Jie başını salladı. "Henüz bir şey yok.”
"Mühürleme kaynak formasyonu saldırıya uğradı mı?” Diye sordu Yan Tianxiao .
Yan Jie, “Bu çocuk onu son birkaç gündür şahsen gözlemledi. Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ni mühürleyen büyük oluşum, hiçbir enerji biçiminden etkilenmedi." diye yanıtladı.
Bu sözleri söyledikten sonra ayağa kalktı ve devam etti, "Ancak bu beklenmedik bir şey değil. Artık üç saygıdeğer atamızın pençesine düştüğüne göre, mücadele bile edemeyecektir. Bariyer ardına kadar açılmış olsa bile, kaçma şansı yok."
Yan Tianxiao'nun kaşları iyice çatıldı ve bir şey hatırlamış gibi göründü.
"Kraliyet babası, bu çocuğun içeri girip bakmasını ister misin?” diye sordu Yan Jie.
“Hayır.” Yan Tianxiao elini kaldırdı. "En azından Yun Che ile ilgili doğru olan bir şey var ve o da İblis İmparatoru'nun gücünü miras almış olmasıdır. Üç saygıdeğer atamız, en uzun süredir Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nde mahsur kalmışlardır ve en büyük arzuları, alanımızı aşan karanlığa ulaşabilmektir. Yun Che'yi yakaladıktan sonra, İblis İmparatoru'nun mirasıyla ilgili sırları bedeninden çıkarmak için tüm yöntemlerini kullandıklarından eminim."
"Hatta vücudundan çıkartmak bile mümkün olabilir.”
Bu olasılığın son derece zayıf olduğunu bilmesine rağmen, herhangi birinin böyle bir şansı olsaydı böylesine büyük bir fırsatı kaçırmak istemezdi. Aslında, ondan çıkarmaya çalışmak için ellerinde bulunan her yöntemi kullanırlardı.
"Başarılı olsunlar veya olmasınlar, sonunda mesele çözüldüğünde saygıdeğer atalar kendi istekleri ile ortaya çıkacaklardır. 'Mezar' içinde herhangi bir faaliyet hissetmediyseniz, bu şu anda tüm çabalarını bu konuya harcadıkları anlamına gelir. Düşünmeden 'mezara' girip onları rahatsız ederseniz, ödenecek ağır bir bedel olacaktır."
Yan Jie aceleyle şöyle dedi: "Kraliyet babası haklı. Bu çocuk pervasızca konuştu.”
“Ancak…” Yan Tianxiao uzaklara bakmak için başını kaldırdı. “Zaten altı gün oldu ama Ruh Çalan Alem hiçbir hareket belirtisi göstermedi. Yun Che'nin hepimizi korkuttuğuna ve şu anda Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ni yetişim yapmak için kullandığına inanıyorlar mı? Hmph, ne kadar gülünç.”
“Ruh Çalan Alem'i sıkı bir şekilde izlemesi için birkaç adam gönderin. Herhangi bir şüpheli hareket tespit ederlerse derhal haber verecekler."
“Evet.”
Yan Jie, onun emirlerini kabul etti ve gitti.
Yan Tianxiao uzun bir süre sessizce düşünceye daldı ama Yun Che'nin durumu tersine çevirebileceği herhangi bir senaryo düşünemedi. Hatta Yun Che'nin, Chi Wuyao'nun tek kullanımlık piyonlarından biri olabileceğinden bile şüphelenmeye başlamıştı.
Chi Wuyao’nun kıyaslanamayacak kadar acımasız ve vicdansız yöntemleri düşünüldüğünde, bu kesinlikle onun yapacağı bir şeydi.
Yani Yan Tianxiao da aynı şeyi varsaymıştı.
Sadece...
Yama Alemi'nin üç kadim kurucusunun son altı gündür çektiği muameleyi asla hayal edemezdi...
Güm! Güm! GÜM!!
Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nde büyük patlamalar meydana geldi. Ancak, dünyayı sarsan bu enerji patlamaları, fazlasıyla sefil olan boğuk çığlıklarla tamamen yutuldu.
Yun Che’nin vücudundan saf beyaz ışık parladı ve Cennet Cezalandırıcı İblis Katleden Kılıç durmak bilmeksizin havaya dokundu. Onun zalim kılıcı, Üç Yama Atası'nın bedenlerini sürekli olarak dövdüğü için, bu durumda hem kıyaslanamayacak derecede kutsal hem de acımasız olan ışık kaynak enerjisiyle aşılanmıştı.
Göksel Kurt Kesişi, Vahşi Diş, Göksel Yıldız Ağıtı, Anlık Cehennem Afeti, Gök Mavisi Kurt Pençesi, Kanlı Ay Ölümsüz Katliam Kılıcı!
Cennetsel Kurt Cehennem Tanrı'sının Cildi, Üç Yama Atası'na sürekli olarak saldırmıştı.
Şu anki çağın en zalim ve ezici ağır kılıç stili olarak, Cennetsel Kurt Cehennem Tanrı'sının Cildi, Göksel Kurt Kesişi bile muazzam miktarda enerji tüketiyordu. Yun Che, onun normal yetişimi sırasında birkaç kez pratik yaptıktan sonra kendini bitkin hissederdi.
Ancak bu yerde kılıcını istediği gibi çılgınca sallayabilirdi. Son altı gün içinde, Cennetsel Kurt Cehennem Tanrı'sının Cildi üzerindeki ustalığını yavaş yavaş güçlendirmişti.
Ve Üç Yama Atası, kılıç becerilerini uygulamak için yalnızca birer kum torbaları haline gelmişti! Dahası, ölemeyen kum torbaları haline gelmişlerdi! Çılgın kılıç kuvveti ve ışık kaynak enerjisi ile yarı yarıya kesilmiş olsalar bile, ışığını geri çektiğinde onlar hızla yenilenirlerdi.
Bu tür bir yıkılmazlık, Üç Yama Atası'nın geçmişte elde ettiği eşsiz, cennete meydan okuyan yetenekti.
Ama şimdi Yun Che’nin ışık kaynak enerjisi nedeniyle en büyük kabusa dönüşmüştü.
Şimdiye kadar kendi güçlerini ve hayalet pençelerini kendi defalarca bedenlerine vurmak ve kendi boğazlarını kesmek için kullanmışlardı. Kendi vücutlarını ve can damarlarını bile patlatmaya çalışmışlardı… Ölmek istiyorlardı. Tüm düşünceleri ve iradeleri ölüm için yalvarıyordu.
Ancak, hayatları ve auraları Ebedi Karanlığın Kemik Denizi ile bağlantılıydı. Tek kaçışları, Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ni tamamını terk edip yok edebilmeleri veya Yun Che'nin ışık kaynak enerjisiyle bu dünyanın yüzünden tamamen silinmeleriydi.
Aksi takdirde ölmek onlar için tatlı bir fanteziden başka bir şey değildi.
Ama Yun Che neden onları gerçekten öldürmek istesin veya onlara gitme fırsatı versin ki?
Bu ışık arafında, onlara bırakılan tek şey sınırsız umutsuzluk ve sonsuz işkenceydi.
Bazen, Yun Che bu ışığı ateşe dönüştürürdü ve sürekli olarak Dokuz Güneşli Göğün Azabı ve Dünyayı Aydınlatan Kırmızı Lotus'u, normalde başlatması ve yakması uzun zaman alan saldırıları serbest bırakırdı. Ama bu kavurucu cehennem ateşi Yama ataları için büyük bir rahatlık olmuştu.
Bu trajik ve acımasız işkence son altı gün boyunca tekrar tekrar yapıldı. Bedenleri ve ruhları sayısız kez tüketildi ve restore edildi. Yırtık boğazları, çığlıkları onları yeniden yırtmadan önce birbirine yapışmıştı...
Clang!
Yun Che kılıcını çekti ve vücudundan yayılan tüm ışık kaynak enerjisi kayboldu.
Üç Yama Atası karanlıkta süründü. Vücutları seğirirken ve ruhları titrerken, kendilerini bir kez daha restore etmeye başladılar.
Ancak artık kaçmaya çalışmıyorlardı, çünkü işe yaramazdı... Tamamen yararsızdı.
O kişi tıpkı bir iblis gibiydi... Hayır, o herhangi bir iblisten milyonlarca kez daha korkunç ve zalimdi. O, karanlığın gerçek hükümdarıydı! Buradaki tüm karanlık yin enerjisi onun kontrolü altındaydı. Üçünün de kaçabileceği hiçbir yer yoktu.
"Öldür beni... Yalvarırım, lütfen öldür beni…”
İlk başta, onu öfkeyle lanetlemiş ve ona karşı çıkmıştılar. Ölümler için yalvarsalar bile bazen ağızlarında, "Cesaretin varsa beni öldür!” gibi cümleler çıkabiliyordu.
Ama şimdi, bu ona mümkün olan en acıklı şekilde yalvarmaya indirgenmişlerdi.
Ölüm… Bu cehennem ışığında, ölümün salıverilmesinden daha tatlı ve güzel bir şey düşünemezlerdi.
Başka bir üçlü olsaydı, bu tür bir işkence onları uzun zaman önce çılgına çevirirdi.
Ancak, yenilenen tek şey bedenleri değildi, ruhları da öyleydi. Bitkisel bir duruma düşebilmek bile onlar için bir hayalden başka bir şey değildi.
"Öldür beni... Öldür beni... Lütfen, sana yalvarıyorum…”
Bu acı inlemeleri her bir Yama Atası'nın ağzından çıkmıştı. Umutsuzlukları ve sefaletleri o kadar aşırıydı ki, buradaki karanlık yin enerjisi bile onlar için ağlıyor gibiydi.
"Ölüm mü?”
Yun Che telaşsızca “Hepiniz çok yararlı yaşlı hayaletlersiniz. Tanrı Alemi'nin tamamında sizin gibi başka bir üçlü bulamazdım. Eğer ölmenize izin verirsem, bu çok savurganca olurdu.”
"Sen..." Yan Wanchi arkasını döndü ama Yun Che’nin figürü gözlerine girdiğinde vücudunun her bir parçası korku içinde titredi. "Sen... Tam olarak kimsin…”
”Çok basit." dedi Yun Che. "Ya köle dizisini kabul edersiniz ya da... Bu oyunu oynamaya devam ederiz."
"Huff... Huff..." Yan Wanhun nefes nefese kalmıştı. Tüm vücudu titriyordu ama sesinde hâlâ acımasızca bir kararlılık izlenimi vardı. "Üçümüz… Kemik Denizi'ni fethettik… Yama Alemi'ni kurduk… Tüm yaratılışın üstünde durduk…”
"Ebedi lanetlenmeye mahkum olsak bile... Asla... Ama asla... Senin köpeğin olmayacağız!"
Onlar, Kuzey İlahi Bölge'deki en yüce varlıklar olan Yama Alemi'nin kurucu atalarıydı. Birinin üzerlerine köle damgası koymasına izin verirlerse, hayatları boyunca kazandıkları tüm şan ve şerefleri utanca dönüşürdü!
Yama Alemi'nin tamamı da bu olaydan utanırdı.
Güçleri bile bir başkasının mülkiyeti haline gelirdi ve gösterilecekleri ilk şey kendi Yama Alemleri, tüm hayatlarını adadıkları diyar ve sayısız torunları olacaktı.
Böylece, en uç noktaya kadar itilseler bile, asla teslim olmaya istekli olmayacaklardır.
"Köpek mi?” Yun Che güldü. “Bu dünyanın normal insanları için, başkasının köpeği olmak gerçekten utanç verici olurdu. Ama siz üç yaşlı hayalet, yüz binlerce yılı karanlıkta gizlenmiş olarak geçirdiniz. Artık insan olup olmadığınızı bile söyleyemem! Sizin hayatlarınız dışarıda özgürce yaşayan bir köpeğin hayatıyla nasıl kıyaslanabilir?"
“Dışarı çıkıp bir bekçi köpeği kapsaydım, kesinlikle üçünüzle yer değiştirmek istemezdi. Cildiniz biraz kalın değil mi? En başta kendinizi bir köpeğe benzetebileceğinizi bile düşünürdünüz. Sahi, bir köpeğe benzetilebilecek kadar nitelikli misiniz?"
Üç Yama Atası'nın kafaları nefes almak için eğildi. Yun Che'ye cevap vermeye bile zahmet etmediler. O ışık arafından sonra, bu tür sözlü hakaretler artık hiçbir şey ifade etmiyordu.
"Oh, bu doğru." Yun Che aniden bir şeyi hatırladı. Baygın bir sesle devam etti, "Son birkaç gündür sizinle üç kez oynamaktan çok eğleniyorum, bu yüzden size bir şey söylemeyi unutmuşum gibi görünüyor."
Bir kolunu kaldırdı... V bu hareket Üç Yama Atası'nın vücutlarının şiddetle sarsılmasına neden oldu. Ancak, bu sefer Yun Che'nin elinden kabus gibi beyaz bir ışık parlamadı. Bunun yerine, avucunda koyu renkli, kaynak ışığı kümesi dalgalandı.
"Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru'ndan miras aldığım Ebedi Karanlığın Felaketi, karanlığı kontrol etmek üstünde eşi benzeri olmayan bir şeydir. Bu, doğal olarak, sizi bu Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ne bağlayan karanlığın zincirlerini kırmanıza yardımcı olmayı da içerir."
Yun Che’nin sözleri Üç Yama Atası'nın sertleşmesine neden oldu. Kafalarını yavaşça Yun Che'ye çevirdiler ve hep birlikte nefesini tuttular, "Az önce… Ne dedin sen?"
"Şu anda, sizler insan olarak bile kabul edilemezsiniz. Bu Kemik Denizi'ndeki karanlıktan yapılmış zavallı kuklalardan başka bir şey değilsiniz. Ancak, sizlerin tekrardan insanlara dönüşmenize yardımcı olabilirim."
"Sadece tüm gücünüzü korumakla kalmayacak, aynı zamanda yaşam gücünüz ve ruhlarınız üzerinde bir kez daha kontrol sahibi olacaksınız. Hatta buradan ayrıldıktan sonra on bin yıla kadar daha yaşayabileceksiniz!"
Yan Wangui titreyen bir sesle konuşurken vücudunu büktü, "Söylediğin şey... Doğru mu?"
Yaşam güçleri ve ruhları buradan bağımsız hale gelecek ve ayrıldıktan sonra on bin yıla kadar yaşayabilecekler mi!?
Ne tuhaf ve güzel bir hayal!
"Ancak karşılığı ise, benim köpeklerim olmanız." Yun Che’nin sakin sözleri inanılmaz derecede soğuktu ve Üç Yama Atası'nın ruhuna ağır bir şekilde çarpmıştı.
"Yapma... Onun numarasına kanma!" Yan Wanchi boğuk bir sesle bağırdı. "Sekiz yüz bin yıldan fazla bir süredir bu yerde sıkışıp kaldık. Bu tür bir şeyin varlığı... İmkansız! İmkansız! O sadece bizimle oynuyor… Bizi attığı yemi yemeye davet ediyor."
Yun Che, Yan Wanchi'ye “Heh, ne kadar saçma,” dedi. "Seni buradan çıkaramayacak olsaydım, bu yere zincirlenmiş üç sakat köpekle ne işim olurdu? Kum torbalarım olarak kullanmak için mi?”
"Birinin köpeği olmak çok aşağılayıcı mı gerçekten? Bu efendinizin kim olduğuna bağlı, değil mi?" Yun Che soğukça güldü. Karanlık enerji kümesi parmaklarını kapatırken söndü. "Bu haberi daha önceden duymuş olmanız gerekirdi. Yüzbinlerce yıldır Yama Alemi ile eşit seviyede duran bir kral alemi olan Yanan Ay Alemi, çoktan ellerime düştü. Ve şimdi, bu Yama Alemi'ni almaya geldim.”
"Artık hiçbirinizin bunu kolayca başarma yeteneğimden şüphe etmeyeceğine inanıyorum."
Üç Yama Atası'nın bedenleri bir kez daha sarsıldı.
"Kuzey Bölgesi'ndeki karanlık güçleri birleştirdiğimde, kılıcımı diğer üç ilahi bölgeye doğrultacağım ve karanlığı kafesinden çıkaracağım. Üç kutsal bölgenin her köşesini sular altında bırakacak ve karanlığın, Tanrı Alemi'nin yeni efendisi olmasına izin verecek!"
"Sadece karanlığın hükümdarı olmayacağım. Gelecekte cennetin altındaki her şeyin efendisi olacağım!"
“...” Üç Yama Atası artık Yun Che'ye sabit bir şekilde bakıyordu. Uzun ömürlerinde hiç sahip olmadıkları bir hırsı sergiledikleri için, o çılgınca ifadelerde bulunurken, her sözüne takılıyorlardı.
“Yama Alemi'ne yardım edecek, tüm Kuzey İlahi Bölge'ye yardım edecek ve bu karanlık tasarımı gerçekleştirecek sadık köpeklerim olacaksınız. Dünyanın gelecekteki hükümdarının sadık köpekleri olacaksınız! "
Yun Che’nin sesi, ağır ağır konuşurken alçak ve derinden geliyordu. Bu sözleri söylerken gözlerinde koyu bir ışık parladı, Üç Yama Atası'nın bile göremediği bir karanlık.
İster bu yerden kaçmalarına yardım edebilmesi, ister Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nde en uzun süredir sıkışıp kalmış Üç Yama Atası için ördüğü büyük karanlık duvar, Yun Che'nin ağzından gelen her söz kuşkusuz onları çok etkilemişti.
Yun Che kesinlikle ilk önce onlara bundan bahsetmeyi unutmamıştı.
Bir kişinin vücuduna bir köle damgası yerleştirildiğinde, hayatlarının geri kalanında onlara iz bırakan kişinin sadık köpekleri olurlardı. Yama Ataları gibi varlıklar için koşullar ne olursa olsun bunu kabul edemezlerdi.
Ama...
Trajik bir biçimde defalarca tekrar eden ve ölmelerine bile imkan tanımayan bu cehennem işkencesini yaşattıktan sonra, aniden onların hayal etmeye bile cesaret edemedikleri bir hediyeyi sunmayı seçmişti. Onlara görkemli planını bile izah etmişti. Herhangi bir karanlık ve kaynak gelişimcisinin kalbini ve ruhunu ateşe verecek bir plan...
Böyle bir durumda, en sadık iradeler ve en sadık inançlar bile kolayca toz haline gelebilirdi.
Üç Yama Atası'nın bakışları şiddetle dalgalanırken, Yun Che elini yavaşça kaldırdı ve şöyle dedi: "Ya bu uçuruma saplanmış tahtakuruları olmaya devam edersiniz ya da İlkel Kaos'un gelecekteki hükümdarının sadık köpekleri olmayı seçersiniz!"
"Şu anda, bu seçimi yapmanız için size bir şans daha vereceğim.”
“Tabii ki, hala reddetme hakkına sahipsiniz. Henüz sizlerle oynamaya doyamadım, bu yüzden sizlere eşlik etmek için daha çok ama çok vaktim var."
Sözleri bir imparatorun göksel fermanı gibiydi, ama aynı zamanda bir iblisin alaycı sözlerine de benziyordu.
"Ooh!”
Yan Wangui hareket etmeye başladı. Ayağa kalktı ve titreyen bacakları üzerinde yavaşça Yun Che'ye doğru yürüdü. Ondan sonra, Yun Che'nin önünde durdu… Ve dizlerinin üstüne çöktü.
"Yaşlı hayalet, sen... Ne yapıyorsun!?” Yan Wanchi gözleri öfkeden dışarı çıkarken kükredi.
"O haklı..." Yan Wangui çok güçlükle konuştu. Söylediği her kelimeye bir dişinin kırılması eşlik ediyor gibiydi. "Ne canlı ne de ölü bir şey olarak hayatımızın geri kalanında bu yerde saklanmak yerine, güneşin ışığında eğlenebilen bir köpek olmayı tercih ederim!"
“Üstelik… Bizi, yenilmez olduğumuzu düşünen, ölümleri için yalvaran üç yaşlı hayalet olarak bırakma şansına da sahip... O bir İblis İmparatoru'nun halefidir… Bu dünyayı karanlığa boyamak gibi bir hırsı var… Köpeği olmak kulağa o kadar kötü gelmiyor."
"Dürüst mü yoksa yalancı mı olduğuna gelince... Onu test edecek kişi ben olacağım!"
Çatırt!!
Dişlerinden birini daha kırmıştı ve ağzından siyah kan dökülüyordu. Şimdiye kadar söylediği en zor kelimeleri en acımasız ve kararlı sesiyle söylerken Yun Che'ye öfkeyle baktı, "Mührünü... Damgala!"