Doğada, en hızlı ve en güçlü genellikle kazanır. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bazı hayvanlar başka, dolambaçlı, daha kurnaz yollarla hareket etmeyi seçer.
Sonuç olarak, son derece uzmanlaşmış ve inanılmaz yeteneklere sahip hayvanlar var. Çevrelerine adaptasyonları kurbanlarını aldatmalarını sağlar. Çok yakın olan tehlikeden şüphelenmiyorlar bile. Kurban katilini keşfettiğinde artık çok geç. Aşağıda doğa tarafından yaratılan en şaşırtıcı aldatıcı canlılardan bazıları bulunmaktadır.
Cazip kuyruk. Meksika ve Orta Amerika'da, konsol denilen bir yılan var. Dışarıdan Amerikan bakır başlı engerek benziyor. Konsol ısırığı çok zehirlidir, bunun sonucunda kanama oluşur, böbrek yetmezliği mümkündür. Mağdur birkaç saat içinde acil tıbbi yardım almazsa ölecektir. Bilge yılanlar zehirlerini sadece av için korumayı tercih ederler. Kuşlar, kurbağalar, kertenkeleler ve hatta bazı memelileri içeren küçük hayvanlarla beslenirler. Cantile bir kobra kadar hızlı değildir - avdan sonra hızlı bir şekilde kovalamaya izin vermeyen ağır ve kısa bir vücuda sahiptir. Bu nedenle, doğa, böyle bir yılanı kurbanları tuzağına çekmeye yardımcı olan kurnaz bir armağanla ödüllendirdi. Konsolun kuyruğunda beyazımsı veya parlak sarı bir uç vardır. Yılan hareket ettirildiğinde, yılan kıvranan bir solucanı taklit eder. Böyle bir yem, bir kurbanın rolü için uygun olan küçük hayvanları kolayca aldatır. Geriye kalan tek şey saf avcıların yaklaşmasına ve ölümcül zehirlerini kullanmasına izin vermektir. Diğer birkaç yılan da benzer bir numara kullanır, ancak bu engerek onların en ünlü aldatmacasıdır.
Timsah çeneleri ile kaplumbağa. Çok azı bir kaplumbağada tehlikeli bir avcı hayal edebilir. Bu arada, Kuzey Amerika'da, böyle bir hayvan 100 kilogram ağırlığa ulaşan tatlı suda yaşıyor. Akbaba kaplumbağası, özellikle Mississippi havzasında nehirler, göller ve bataklıklar seçti. Hayvan avını takip edemez, ancak pençeleri ve keskin bir çenesi vardır. Kurbanlarını yakalamak için bu kaplumbağa kurnaz bir av tekniği kullanıyor. Yırtıcı su içinde hareketsizdir, yandan güvenli bir kayaya benzemektedir. Bu durumda, kaplumbağa çeneleri tamamen açıktır. Dil, bir solucanı andıran etli, parlak kırmızı bir eke sahiptir. Çırpınır, ona balık çeker. Bunun yerine kaplumbağanın güçlü çenelerine düşen avı yakalamaya çalışırlar. Bu akıllı teknik, avın yemi iyi görebildiği gün ışığı saatlerinde en iyi sonucu verir. Geceleri, kaplumbağa başka bir av türüne geçer - yavaş yaşayan herhangi bir yaratık veya hatta leş ağzına girer.
Sakallı köpek balığı. Bu köpekbalığı ailesinin en ilginçlerinden biridir. Aslen Avustralya'dan, "sakal sakallı" anlamına gelen "wobbegong" lakabını aldı. Çoğu doğuştan farklı olarak, bu yırtıcı yavaş hareket eder ve avını nasıl takip edeceğini bilmez. Köpekbalığı deniz yatağında hareketsiz saklanmayı tercih ediyor. Bu, diğer yırtıcılardan ve potansiyel avlardan saklanmaya yardımcı olan başarılı koruyucu renklendirmeleri ile kolaylaştırılmıştır. Etli uzantılar, sakal gibi görünen yırtıcı hayvanın çenesinin etrafında bulunur. Çifte faydaları var. Köpekbalığı silüeti, tabanın arka planına karşı daha da yumuşar ve kamuflajı geliştirir. Evet, ve küçük balıklar bu tür oluşumlarla ilgileniyorlar, bir avcının erişimine giriyorlar. Ancak sakallı köpekbalığı türlerinden biri, daha aktif, farklı bir kurnaz teknik kullanır. Aslında, bunlar yukarıda belirtilen engerekle aynı eylemlerdir. Köpekbalığı kuyruğunu çeker, böylece küçük balıkları kandırır ve onları bir tuzağa çeker. Sakallı yırtıcı çok esnektir, birkaç dakika içinde dönebilir. Dikkatlice tıklayan kuyrukla ilgilenen balıklar saniyeler içinde av olur. Ek olarak, kuyruk olağandışıdır - uçta hafif bir dallanma ve göze benzer karanlık bir nokta vardır. Yem balıklara çok benzer. Sakallı köpekbalığı 3,5 metre uzunluğa ulaşır, ancak insanların bundan korkması gerekmez - sadece ilgilenmiyoruz.
Fener. Derin sualtı, korkunç görünümü ve garip üreme becerileri ile bilinen bir balık yaşıyor. Maymunbalığı en ünlü yem avcısıdır. İlginçtir ki, bu teknik sadece kadınlara özgüdür. Değiştirilmiş bir omurga yem görevi görür. Bir balıkçı kancası gibi bir avcının ağzının hemen üzerinde çıkıntı yapar. Böyle bir oluşumun sonunda soğan gibi görünen bir organ vardır. Ateş böceği gibi mavi-yeşil ışık üreten ışıldayan bakterilere ev sahipliği yapar. Korkunç balığın derisi mavi ışığı yansıtmaz, ancak emer. Sonuç olarak, su sütununda sadece kancanın kendisi görünürken, maymunbalığı görünmez kalır. Yem balıkları kendine çeker, ancak ışığa yaklaşır ulaşmaz, bir avcı karanlıktan atlar ve avı yutar. İlginçtir, maymunbalığı o kadar esnek kemiklere ve mideye sahiptir ki, avının büyüklüğünün iki katını yutabilir!
Dokunaç yılanı. Böyle bir yılan Güneydoğu Asya'da bulundu. Yaşam alanı su ve yiyecekleri balıktır. Böyle bir yaratığın ana özelliği, kafada bulunan garip etli tentacles. Süreçler çok hassastır, yardımıyla yılan sudaki herhangi bir hareketi yakalar ve yakındaki balıklara saldırır. Yırtıcı hayvanın bir başka ilginç özelliği de inanılmaz saldırı hızıdır. Ganimetin yakalanması sadece 15 milisaniye sürer. Ancak balıklar da güçlü savunma refleksleri ile donatılmıştır, bu nedenle hız bile her zaman başarıya ulaşmaya yardımcı olmaz. Bu yüzden yılan avı ona doğru hareket ettirmek için kurnaz numaralar kullanır. Bir balığın yaklaşımını algılayan bükülmüş yılan vücudunu hafifçe kıpırdatmaya başlar. Balık derhal uçuşa koşar, ancak bu tam olarak yılanın beklediği şeydir, başını hızla çevirerek balığın ağzına yüzmesini sağlar.
Yeşil balıkçıl. Yukarıda belirtilen yırtıcılar vücutlarının özelliklerini yem olarak kullanırlarsa, yeşil balıkçıl böyle bir avantajdan yoksun kalır. Ancak zeki ve hızlı zekalı bir kuş, doğaçlama araçlarla balık avlamayı öğrendi. Balık çekmek için kuş, su yüzeyinde yenilebilir veya ilginç bir şey bırakır. Küçük balıklar ziyafete daha yakın yüzer veya sadece bakar ve hemen kuş gagasına düşer. Bu teknik tüm yeşil balıkçıllar için yaygın değildir, sadece en akıllısıdır. Bu hileler farklı yem türlerini bile dener. Bazı balıkçıllar, insanların onları beslediği ördeklerden ekmek çalar ve sonra avlamak için kullanırlar. Diğer kuşlar yem olarak küçük balıkları kullanır, böylece daha büyük olanları yakalama fırsatı elde eder. Yeşil balıkçılar yemle balık tutmayı nasıl öğrendi, kimse bilmiyor. Bazı bilim adamları bu kuşların bu yeteneği insanlardan benimsediğine inanıyor. Belki de balıkçıllar çok küçüktür, küçük balıkların suya düşen herhangi bir nesnenin etrafında aktığı gerçeğini kullanmayı öğrendiler. Her durumda, bu davranış içgüdüsel değildir, bu da yeşil balıkçılı zeki ve kurnaz bir yırtıcı yapar.
Hile hatası. Bizim için garip bir şekilde avcı böcekler, en ölümcül av böceklerinden biridir. Çok hızlı olmasalar da, cephaneliklerinde birçok farklı yaratıcı avlanma yolları var. Bazı böcekler kendilerini karınca gibi gizler, böylece kendilerini avlamak için mükemmel bir fırsat elde ederler. Diğerleri, avlarından pusuda saklanmak için kılık değiştirirler. Şaşırtıcı avcı böcekleri arasında, örümceklerle beslenenler öne çıkıyor. Bir avcı bir ağ bulduğunda, ağında yakalanan bir kurbanın titreşimlerine benzer dürtüler göndererek pençeleriyle sallamaya başlar. Örümcek avında ziyafet çekmenin zamanının geldiğine karar verir, ancak kendisi bir avcının pençelerine düşer. Aldatma, beklenmedik haliyle acımasızdır.
Burunlar. Coati olarak da bilinen bu hayvanlar rakun ailesine aittir ve Latin Amerika'da yaygındır. Dişiler ve yavrular genellikle büyük gruplar halinde yaşarken, erkekler yalnız yaşamayı tercih ederler. Hayvanlar esas olarak solucanlar, meyveler, böcekler ve kuş yumurtalarıyla beslenirler. Bununla birlikte, burunların güçlü pençeleri ve büyük dişleri vardır, bu da daha büyük hayvanları avlamalarını mümkün kılar. Coati'nin en sevdiği yemeğin yeşil iguana olması tesadüf değildir. Bu büyük kertenkele ağaçlarda yaşıyor, bu da aldatmasına katkıda bulunuyor. Coati avlarında grup aldatmacasını ve ardından yakalamayı kullanır. Bazı nooslar ağaca tırmanır ve iguana korkutur. Kertenkele, başka bir yırtıcı grubunun zaten beklediği yerde atlar. Ne yazık ki iguanalar için, tehlikedeyken bir ağaçtan yere atlama içgüdüsüne sahipler. Böylece, coati hilesi basit olmasına rağmen çok etkili olur.
Ateşböcekleri hayatta kalmak için savaşır. Herkes ateş böceklerinin ışık üretme yeteneğini bilir. Bu tür biyolüminesans, böcekler için bir iletişim aracı ve dikkat çekme fırsatıdır. Yani, ateş böcekleri Photinus, kadınlar ve erkekler arasında farklılık gösterir. Dişilerin kısa kanatları vardır, erkeklerinin aksine uçamazlar. Çiftleşme mevsimi geldiğinde erkekler parlayacak ve kadınları çekmek için yanıp sönecektir. Yanıt verenler de parlıyor. Her türün kendi benzersiz bir ışıltısı vardır, bu da birbirlerini kolayca bulmalarına yardımcı olur. Ancak Photuris ateş böcekleri daha kurnaz. Dişileri yabancı erkekleri çeken Photinus dişilerinin parıltısını taklit eder. Aşk çağrısına uçtuklarında, garip bir kadın onlara saldırır ve fakir ateş böceklerini yer. Dişi olarak adlandırılan Photuris dişileri, sadece beceri değil, aynı zamanda bu beceri sayesinde koruma da alırlar. Sonuçta, Photinus erkekleri örümcekler ve kuşlar gibi yırtıcıları böceklerden uzaklaştıran belirli bir kimyasala sahiptir. Ancak Photuris bu tür kimyasal korumadan mahrumdur, bu nedenle talihsiz akrabalar yerler. Ana şey, erkeğinizi bir yabancıyla karıştırmamaktır.
Bir ses özlemi. Eski Romalılar Crocotti adında bir canavar olduğuna inanıyordu. Yaratığın Hindistan ya da Etiyopya'dan geldiğine inanıyorlardı. Crocotti kurt gibi görünüyordu, ama insan konuşmasını nasıl taklit edeceğini biliyordu. Canavar açken, köylere doğru yol aldı ve evlerin yakınındaki insanların konuşmalarını dinledi. Yaratık sonunda birinin adını hatırladı, sonra onu ormana çağırdı ve orada yuttu. Böyle bir ürpertici performans yine de gerçek canavarı olan sırtlanın sadece hiper bir versiyonudur. Sonuçta, insanlara benzeyen seslerin nasıl üretileceğini gerçekten biliyorlar. Ama sırtlanlar nasıl konuşulacağını bilmiyorlar. Ve "crocotti" terimi, bu hayvanın resmi adı olan bilime bile girdi. Ancak yırtıcılar arasında, kurbanlarının seslerini taklit eden, onları cezbeden biri var. Daha yakın zamanlarda, bilim adamları böyle bir yeteneğin küçük bir odunsu kedi olan margi tarafından sahip olduğunu keşfettiler. Meksika, Güney ve Orta Amerika'da yaşıyor ve beladaki küçük maymunların seslerini nasıl taklit edeceğini biliyor. Bu tür sesler, marjın daha sonra saldırdığı ajite yetişkin primatları çeker. Bilim adamları Brezilya ormanlarında bir avcı davranışını gördüklerinde çok şaşırdılar. Ama yerel yerliler - hiç de değil. Bilim adamlarına ayrıca margasın diğer hayvanların seslerini taklit edebileceğini söylediler. Bunlar tinami ile kanatsız bir kuş ve büyük bir kemirgen, bir agouti içerir. Bu kurnaz davranış, araştırılması gereken hayvanın psikolojisi ile doğrudan ilgilidir. Belki de evcil hayvanlarımız konuşmayı öğretebilir.
Benekli fener. Amazon havzasının sakinleri, jaguarın en sevdiği lezzetlerden birinin balık olduğunu belirtiyor. Onu yakalamak için avcı kurnaz bir numara kullanır. Jaguar kuyruğunu suya indirir, hareketleri yüzen bir böceği veya düşmüş bir meyveyi taklit eder. Yakında balıklar, yemi keşfetmek için yüzeye daha yakın yüzüyor. Jaguar, meraklı kurbanları pençesiyle hemen sudan çıkarır. Hayvanın bu davranışı yerli halklar için bir sır olmamasına rağmen, bilim adamları onu gözlemleyemez ve bir gerçek olarak onaylar.