Çelişkili ATLAS
Geçen yılın başlarında, Birleşik Devletler ordusu dünyayı ateşe verdi haber Savaş operasyonlarını yeni bir otomasyon seviyesine taşımak için tasarlanmış ATLAS (Gelişmiş Hedefleme ve Ölümcüllük Destekli Sistem) sisteminin geliştirilmesi üzerine. Girişim, sıradan insanların ve aydınlanmış askeri uzmanların karışık tepkisine neden oldu. Suçun büyük bir kısmı, ATLAS'ın abartılı kısaltması adına "ölümcüllük" ve "geliştirilmiş hedef belirleme" terimlerini içeren geliştiriciler (askeri C5ISR merkezi ve Savunma Bakanlığı Silah Merkezi) üzerineydi. Korkmuş hikayeleri asi robotlar konusunda Amerikalılar ordunun girişimini eleştirdiler, diyorlar, savaş etiğine aykırı. Özellikle birçoğu, ateş açma hakkının otomatik bir sisteme aktarılmasını yasaklayan Pentagon Direktifi 3000.09'a atıfta bulundu. Protestoculara göre yapay zeka ve makine öğreniminin kara araçlarına entegrasyonu, siviller ve dost askerler arasında ani kayıplara yol açabilir. Eleştirmenler arasında oldukça saygın bilim adamları vardı - örneğin, Berkeley'deki California Üniversitesi'nde bilgisayar bilimi profesörü olan Stuart Russell.
klasik tanklar ABD ordusuna göre modası geçmiş ve erken otomasyon gerektiriyor. Kaynak: htstatic.imgsmail.ru
Geliştiriciler oldukça makul bir şekilde ATLAS'ın insanlığın ilk "Terminatör" den beri hayalini kurduğu varsayımsal "katil robotlar" ile hiçbir ilgisi olmadığını açıkladılar. Sistem, çeşitli sensör sistemlerini kullanan, en önemlilerini seçerek ve operatörü bu konuda bilgilendiren hedef arama algoritmalarına dayanmaktadır. Şimdi ABD'de, entegre ATLAS sistemine sahip M113 zırhlı personel taşıyıcı test ediliyor. Yapay zeka algoritmaları, silahın operatörüne yalnızca ekranda en tehlikeli hedefleri göstermekle kalmaz, aynı zamanda garantili yenilgi için cephane türünü ve hatta atış sayısını da önerir. Geliştiricilere göre, hedefi vurma konusundaki nihai karar atıcıda kalır ve sonuçtan o sorumludur. Zırhlı bir versiyondaki ATLAS'ın ana görevi, potansiyel bir tehdide yanıt verme hızını artırmaktır - ortalama olarak, bir tank (BMP veya zırhlı personel taşıyıcı), otomatik bir asistanla bir hedefe üç kat daha hızlı ateş açar. Doğal olarak, zırhlı bir araç grup hedefleriyle daha verimli çalışabilir. Bu durumda yapay zeka, tank tehlikesine göre hızlı bir şekilde hedefleri seçiyor, silaha kendi başına rehberlik ediyor ve mühimmat türünü tavsiye ediyor. Ağustos ayının başından bu yana, entegre ATLAS sistemlerine sahip çeşitli zırhlı araçlar Aberdeen Proving Ground'da test edildi. Çalışmanın sonuçlarına göre, askeri testler ve hatta benzerinin kabulü hakkında bir karar verilecek. оружия.
Aberdeen Proving Grounds'ta ATLAS bileşenlerini test etme. Fotoğraf, M113 iniş bölmesini göstermektedir. Kaynak: c4isrnet.com
Tanklar artık savaş alanındaki en muhafazakar hedeflerden biridir. Birçoğu, teknik gelişme açısından geçen yüzyılın 70-80'lerinde kalırken, onlarca yıldır temelde gelişmedi. Genellikle bu atalet, bireysel ülkelerde tankların yaygın kullanımıyla ilişkilidir. Binlerce kişilik zırhlı bir orduyu ciddi şekilde modernize etmek için muazzam kaynaklar gerekiyor. Ancak karşı tankların araçları büyük bir hızla gelişiyor. Buna mükemmel bir örnek, Türk ve İsrail insansız hava araçlarının Ermeni tanklarına karşı son derece etkili olduğu Dağlık Karabağ'daki mevcut çatışmadır. Kayıpları görmezden gelirsek, bu tür tanksavar silahlarının fiyat / performans oranını hesaplamak, onları sadece savaş alanının kralları yapar. Tabii ki, ATLAS hava tehditlerine karşı koruma sağlamayacak, ancak ATGM mürettebatı veya tek el bombası fırlatıcıları gibi tank açısından tehlikeli hedeflerin erken uyarılması için iyi bir araç olabilir.
Bunlar, Project Convergence konseptinin yazarlarının dikkate aldığı potansiyel hedeflerdir. Kaynak: defensenews.com
Pentagon, ATLAS sistemini tek bir askeri yapı olarak değil, büyük bir Project Convergence'ın parçası olarak görüyor. Bu girişim, birlik bilincini bir sonraki seviyeye taşımalıdır. Amerikalılar, makine öğrenimi, yapay zeka ve savaş alanının insansız hava araçlarıyla eşi benzeri görülmemiş doygunluğu sayesinde, birimlerinin savaş kapasitesini ciddi şekilde artırmayı umuyor. Temel fikir yeni değil - savaş alanındaki tüm nesneleri ortak bir bilgi yapısı ile birbirine bağlamak ve çevredeki gerçekliği dijitalleştirmek. Şimdiye kadar ATLAS, "komşularla" veri alışverişi becerilerinin eksikliğinden dolayı Project Convergence'a tam olarak dahil edilmemiştir, ancak gelecekte tankın yapay beyinleri ortak bir özellik haline gelecektir. Bu arada, projenin reklamında Çin ve Rusya, kesin askeri hedefler olarak belirlendi.
Elektroniğe güven yok
Amerikan birliklerinin silahlı robotik sistemlerle zaten olumsuz deneyimleri var. 2007'de, M249 makineli tüfeklerle donanmış üç küçük boyutlu paletli platform SWORDS (Özel Silah Gözlem Keşif Tespit Sistemi'nin kısaltması) Irak'a gönderildi. Ve tamamen otonom araçlar olmasalar da, Bağdat sokaklarında devriye gezerken makineli tüfek namlularının periyodik kaotik hareketleriyle askerleri korkutmayı başardılar. Bu, Pentagon'a bir öngörülemezlik işareti gibi geldi ve paletli makineli tüfekler yavaşça eve gönderildi. 2012 yılında, otomatik ve uzaktan kumandalı silah sistemlerinin kendi başlarına ateş etmemesi gerektiğini belirten bir yönerge yayınlandı. Resmi olarak, ATLAS tamamen bu hüküm çerçevesinde geliştirilmiştir, ancak inovasyon hakkında daha az soru yoktur. Bazı uzmanlar (özellikle, Pennsylvania Üniversitesi'nde siyaset bilimi profesörü olan Michael S. Horowitz), yeniliği bir hedefi vurma sürecini aşırı basitleştirmekle suçluyor. Aslında, bu seviyedeki arama ve hedef belirleme otomasyonu, savaşı topçu için World of Tanks gibi sıradan bir oyuna dönüştürüyor. ATLAS yönlendirme sisteminde, öncelikli hedef kırmızıyla vurgulanır, bir alarm çalar ve teknik, olabildiğince bir kişiyi ateş açmaya teşvik eder. Aşırı muharebe koşullarında, ateş etme konusunda karar vermek için çok az zaman vardır ve ardından "akıllı robot" sizi cesaretlendirir. Sonuç olarak, dövüşçünün durumu eleştirel bir şekilde değerlendirmek için zamanı yoktur ve anlamadan ateş açar. ATLAS'ın atıştan sonra hedefleri nasıl doğru seçtiğini değerlendirmek gerekir. Bu yaklaşım ne ölçüde etiktir ve kötü üne sahip Amerikan direktifiyle uyumlu mu? Bu arada Microsoft, bir kullanıcı boykotuna kadar ve dahil olmak üzere ordu için kask takılı bu tür bir hedef belirleme sistemi nedeniyle kamuoyunun kınamasına maruz kalmayı çoktan başardı. Amerika Birleşik Devletleri'nde, robotik algılama ve rehberlik sistemleri hakkında uzun yıllardır tartışma yaşanmaktadır. Bir örnek olarak, eleştirmenler, otopilot sisteminin kamuya açık yollarda meydana gelen ve halihazırda can kaybına yol açan hatalarından örnekler veriyor. Milyonlarca kilometre sürdükten sonra bile, otopilotlar% 100 güvenilir hale gelmediyse, tankçıları 120 mm mermi ile masum bir insana ateş etmeye itebilen tamamen yeni bir ATLAS hakkında ne söyleyebiliriz? Modern savaşlar artık çok kanlı çünkü ordu, güvenilir bir bariyerin arkasına saklanarak uzaktan öldürme fırsatı buldu. Söz konusu Dağlık Karabağ örneği bu gerçeği bir kez daha teyit etmektedir. Savaşçı aynı zamanda hedefin parametrelerini eleştirel bir şekilde değerlendirme fırsatından da mahrum kalırsa (ATLAS'ın yol açtığı şey budur), o zaman kurbanlar çok daha fazla hale gelebilir ve cinayetin suçu zaten kısmen makineye kaydırılabilir.
Ve son olarak, pasifist yorumcular arasında ATLAS-tipi sistemlere karşı ana argüman, otomatik ateş açmanın fiilen yasak olmamasıydı. Şimdi sadece Pentagon'un (aynı zamanda pek çok çekincesi olan) etik gereklilikleri, cinayet sürecini tamamen otomatikleştirmeyi yasaklıyor. ATLAS'ın piyasaya sürülmesiyle bunun için hiçbir teknik engel kalmayacaktır. ABD Ordusu, bir tehdide yanıt süresini daha da hızlandırmak ve askerlerinin saldırıya uğramasını önlemek için böylesine umut verici bir fırsattan vazgeçebilecek mi?