ÇOK ESKİ BİR GÜNAH
UNUTULMUŞ BİR YEMİN
UNUTULMUŞ BİR YEMİN
ÖLÜMCÜL BİR SIR SAKLAYAN BİR KASABA
Kitabın Adı: Yemin
Kitabın Yazarı: Frank Peretti
Kitabın Türkçe'ye Çevireni: Burcu Bora
Kitabın Yayınevi: Epsilon
Kitabın Sayfa Sayısı: 550
Benim Yorumum
Kitabı sınıfımdaki küçük kitaplıkta buldum. Sordum soruşturdum, sahibini bulamadım. Neyse ben bunu okuyayım da dedim sonra gelir gene buraya bırakırım. Kitapla tanışma hikayemi anlattıktan sonra gelelim yorumuma. :D
Kitaba başlamadan -editöründü herhalde- bir yazı var. Her ne kadar gıcık olsam da bence ne dediğini bilmiyordu. Böyle bir kitabın başına "Günaha inanamayacak kadar moderniz artık." yazılması büyük bir saçmalık.
Kitabın dili muhteşem şekilde akıcı değil. Maalesef kitabı bitirmem bir hafta sürdü. Ancak merak uyandırıp kitabı okumanıza yardımcı olan bir şey var: bölüm sonlarındaki paragraflar. Kitabın sonlarına doğru gizem çözülüyor ama o kısımlarda "Ne bunlar ya?" deyip bütün ihtimalleri gözden geçiriyorsunuz. O kadar ki, ben gerçek olup olmadıklarını düşündüm. :D
Ejderha -yoksa ayı mı?- çok güzel betimlenmişti. Filmi olsa ejderhayı görmek - ya da görememenin zevkini çıkarmak- isterdim.
Rahatsız edici içerik yok. Yani yarısı koparılmış cesetlerden falan tiksinmiyor, korkmuyor ya da herhangi bir reaksiyon vermiyorsanız kitabı rahatlıkla okuyabilirsiniz. :D
Vaktiniz varsa okunabilecek bir kitap. 10 üzerinden 5 verebilirim.
"Harabelerin arasından geçip nehir boyunca kuzeye doğru ilerledikleri sırada, Steve atını Tracy'nin arkasında sürüyordu.
"Atları nereden buldun?"
"Vadinin birkaç kilometre aşağısındaki Stewart Çifliği'nden. Çiftliğin sahipleri evde değillerdi, ben de işime baktım."
İnsanın gözünde canlanan sahne tuhaftı. "Şerif yardımcısı at mı çaldı?"
"Atlara kanun namına el koydu. Arada fark var.""
462. sayfa
Bir de Steve'in bu ejderhayı çağırmaya çalışırken söylediği bir şarkı var. Malum kitap eski. Nasıl bir şarkı olduğunu merak edip baktım ve işte şarkının adı:
Hand Me Down My Walking Cane - Jerry Lee Lewis.
Keyifli okumalar. :D