Kurt Vonnegut’un karısı Jane Marie Cox’a gönderdiği mektup
Cox ve Vonnegut, II. Dünya Savaşı’ndan sonra evlenmiş, 1970’den sonra başka yaşamaya başlamış ve 1979’da resmi olarak ayrılmışlar.
1966’da yazılan bu mektup, muharririn Iowa Üniversitesi Müelliflik Atölyesi’nde çalışmaya başlamasından evvel, Iowa’daki yeni konutundan yollanmış.
Bu devirde, Vonnegut’un daha sonra çok satanlar listesine girecek olan Otomatik Piyano, Titan’ın Sirenleri, Kedi Beşiği üzere kitapları ve bir sürü kısa öyküsü yayımlanmıştı.
21 Eylül 1965
Canım Jane,
“Mektubun bu sabah bana ulaştı ve sana olan aşkımı arttırdı. Ah bu ayrılık! Konutunu özleyen küçük bir çocuk üzereyim. Burada, Penrod’un yaşadığı ahşap bir meskenin ikinci katında kalıyorum. Bu kasabada insanların yaşadıkları bütün alan ve meskenlerini inşa ettikleri yerler ufak tefek bir sürü şeyle tıkabasa dolu. Bu durum çılgınca geliyor bana. Tahminen de buradakiler yaşadıkları yerden sıkılmışlardır artık. Her yerde dar sokaklar var. Bu dar sokakları görünce, dar sokakların ne kadar romantik olduğunu unuttuğumu anladım. Burada yaşadığım daire şuna benziyor:”
“BELKİ YARIN YENİ ŞEYLER OLMAYA BAŞLAR”
“Her geçen gün dairemi daha çok seviyorum. Benim düşündüğümden daha sıcak geliyor bana. Burada rahat çalışıyorum. Rosewater ‘ın büyük bir kısmını Harrison’a yollamak için düzenledim. Bu çalışmanın bütünü, bir tretmandan çok bir senaryo formatında olacak ve kalan kısmını 10 gün içinde bitireceğim. Bu çalışma bize biraz para kazandırırsa çok düzgün olacak. Burada en çok sevdiğim şey ne biliyor musun; bu kasabanın görünüşünü ve hissini seviyorum. Üniversite, kasabanın ortasında ve kasaba üniversite sayesinde kurulmuş. Artık tüm dükkanlara ve işe yürüyerek gidebiliyorum. Yarın öğlenden sonra üniversitedeki proseförlük misyonuma başlayacağım. Şimdilik kayıt işleri devam ediyor. Yeni arkadaşlar edinmeliyim; bu bahiste biraz tembelim. Tahminen yarın yeni şeyler olmaya başlar.”
Ergül Tosun
Kitap sayfası için bağlantı:
firstname.lastname@example.org