İstenmeyen bir iş (yaşam?) Tavsiyem var, yani bir problemle veya bir dizi problemle nasıl başa çıkacağınızı bilmiyorsanız, erken kalkmaya çalışın. Sabah 5 ya da 4 gibi. En azından bir süre, belki de üç ya da dört yıl gibi.
Neredeyse on yıl önce bir web sitesi açmaya yardım ettiğimde, bunun nasıl yapılacağı hakkında hiçbir şey bilmiyordum, ama en azından cehennem gibi erken uyanabileceğimi biliyordum. (Bu web sitesi şimdi kapalı, ancak tuz tanesi.)
O zamanlar, sabahın erken saatlerinde rutin sıkıştı, kısmen, kısmen iyi hissettiği için (gizli bir dünyada yaşıyormuşum gibi hissettim) ve geçmişe baktığımda, aslında bu kadar basit bir şeyin kaç problemi ile şaşırdım çözmek. İnsanları nasıl yöneteceğimizi ya da kendi zamanımı nasıl idare edeceğimi ya da sahip olduğum yeni sorumlulukların neredeyse üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyordum, ama kendime onlara bakmak için yeterli zamandan daha fazlasını hissettirdiğim temelde ihtiyacım olan şeydi. Her neyse.
İşte benim mantığım:
Her şeyden önce, neredeyse kimse uyanık değil, bu yüzden sessizce ve yargılanmadan sadece bir sürü şey halledebilirsiniz. Ayrıca, hiç kimse sizinle iletişime geçmeye çalışmaz (ve o zaman ilgili olmasa da, şimdi önemli bir faktör Slack'te olmanız gerekmemesi). Aksi halde çok önemli olmayan ancak tüm gün boyunca sizi ağırlaştıran rahatsız edici bir bulut gibi ağırlaşan tüm küçük görevleri yapabilirsiniz, örneğin kutuya sıfıra ulaşmak, beslemeleri taramak, kendinize bakmaya gerek kalmadan internet tavşan deliklerini takip etmek veya neredeyse hiç kimsenin fark etmeyeceği bir ayrıntıyı sabitleyerek saatler harcamak. Ya da her neyse. Beyninizi bir çeşit primal modda tutabilirsiniz. Sanki “insanlarla konuş / giyin / hazır ol” modu henüz açık değil ve neredeyse farklı bir insansın, hatta biraz sürüngen gibisin.
Ayrıca, elbette, erken kalkmak size bir güç dalgası verir; üstün hissediyorsun, kendini beğenmiş. Aynı zamanda vegan olmak gibi - o zamandan beri konuştuğum kimsenin olmadığından eminim, o zaman bir şekilde söylemediğim, mümkün olduğunca çabuk, sabah 5'te kalktım.
O zamanlar da böylesine aşırı bir rutinin sonsuza kadar süremeyeceğini bilmenin biraz titremesini hissettim (şimdi geri almaya çalışıyorum, ancak gereksiz göründüğü yıllar vardı), bu yüzden biraz beğendim. Garantili olsun ya da olmasın, sabahın erken saatlerinde rutin bana gelecekte uyuyan kendim için puanları satın alma konusunda belirsiz ama gerçek bir his verdi ve belki de geçmiş tembellikleri telafi ediyordu.
Oh, ve çok özel, yalnız bir zaman olmasına rağmen, erken deli olmak da bir kulübe katılmak gibi geliyor. Asla karşılamayan ancak üyeleri uzay ve zaman boyunca birbirini sallayan biri. Sabah 8'de uyanmış, ancak başka türlü başarılı ve başarılı olmuş biriyle çıktığımda, biraz skandallandım ve kendinden şüphe anları yaşayacağım. Sorun çözme yaklaşımımın özü gerekli değil mi?
Bunun, çocuklar gibi başka bir şey olmadığında yapılması çok daha kolaydır. Ama tecrübelerime göre, erken uyanmak iki şapka giymenizi sağlar ve birincisinin giyilmesi, ikincisinin çok daha huzurlu bir şekilde giyilmesini sağlar, eğer mantıklıysa. Stres zamanlarında, sabahın erken saatlerindeki kendim, günü normal kendim için daha keyifli hale getirir.
Sabah erken bir rutine başladıktan sonra, ona eşlik edebilecek bir sersemlik de var. Neredeyse bir dizi dişin düştüğü hissi veriyor, Gerçek kan-tarzında, ve bir çeşit acımasız zevk var. Erken kalkmanın sonsuza kadar sürecek mükemmel bir rutin olduğunu söylemiyorum, ancak görünüşte çözülemeyen bir sorun veya sorun setiyle karşı karşıya kaldığında basmak bir turbo şarj düğmesi olabilir. Daha iyisi ya da daha kötüsü, bir şeye sayı atmanın bir yoludur. En akıllı ya da en komik olmayabilirim, ama en azından en erken yükselen ben olabilirim ve bu hiçbir şey değil.
Ayrıca, 4 ve 5 am zaman damgalarıyla e-posta gönderdiğinizde hem tahrikli hem de endişe verici görünebilirsiniz.