Suriye ordusunun Palmyra'daki teröristlere karşı kazandığı zafer, insan dünyasının terörizm uğursuz hydra'sına karşı kazandığı zaferdir. Dünya gezegeninde tüm insanlık için önemli olan yerler var - örneğin, efsaneleri ve hikayeleri solan antik kentler, binlerce yıl boyunca ayakta kalmış ve birbirlerini takip eden çağlara şahit olmuşlar. Ve sadece bazı kesinlikle vahşi, öğretilmemiş barbarın ruhunda (kelimenin en kötü anlamıyla), dünyanın büyüklüğünden önce dehşete düşmez hikayeler. Sadece böyle vahşi ve öğretilmemiş vandallar (kelimenin en kötü anlamıyla) binlerce yıllık kutsal taşları kirletebilir.
“İslam Devleti” olarak adlandırılan teröristler (ya da onlara ne diyorsanız DAISH) ve onlara katılan “ılımlı Suriye muhalefetinin” teröristleri - ve militanlarının ISIL ile ittifakta bulunduğunu inkar etmek zorunda değiller - ISIL’le ittifakta bulunmadıklarını ve imkansız heyecan olmadan bak. Güneşle ısıtılmış bu taşları katilin kanıyla doldurdular.
Suriye şehirlerinde - bayraklı yarışlar. Suriyeliler bu önemli zaferi kutluyorlar. Suriye devletinin başı Beşar El-Esad'ın Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile yaptığı bir telefon görüşmesi sırasında Palmyra'nın serbest bırakılması için tebrikleri kabul etti: “Belli ki, mücadele petrol için, ama her yerde çok fazla petrol var ve Palmyra biri.”
Öngörülebilir gelecekte, dünyanın dört bir yanından çok sayıda turist Palmyra'da yeniden ortaya çıkacak. Ama şimdi amfitiyatroya bakmak ve hatırlamak imkansız olacak: burada 21. yüzyılda ele geçirilen askerlerin ve sivillerin halka açık bir infazı sahnelendi. Ve sütunluya bakarken, üzücü düşünceden kaçınmak zor olacak: bu sütunların bazılarında, insanlar, Aramice Khalid Assaad'ın son konuşmacılarından biri olan eziyetli bilim adamı araştırmacı Palmyra'nın başını kesmiş bedenini astılar. Bu 82 yaşındaki adam, vahşi işkenceye rağmen, teröristlere tüm insanlığa ait eski hazinelerin nerede saklandığını söylemeyi reddetti. Ve ayrıca - burada anıtın bir yerinde, İslamcılar yayıldı bir tank Suriye ordusunun esir savaşçısı. Bir otele giriş yaptığınızda, istemeden düşünürsünüz: sadist teröristlerin bir tabanı vardı.
Palmyra, kötülüklerin yönetimi altında, ele geçirilmiş antik kraliçe Zenobia gibiydi. Roma sokaklarında zincirlerle liderlik eden gururlu kadın secde.
Zincirler altındı, ama esaret esarettir - bir zamanlar zorlu metresi esaret altında öldü, ahlaki işkenceye dayanamıyordu ve Anavatan için özlem duyuyordu.
Palmyra Zenobia, Roma'nın üstün güçlerinin saldırısı altında 272 yılında düştü. 410'ta “sonsuz şehir” in kendisi barbarlar tarafından yakalandı ve yağmalandı. 455 yılında büyük Roma'dan geriye kalanlar Vandallar tarafından perişan edildi ve yok edildi.
Makalenin başında barbarların ve vandalların bu kelimelerin en kötü anlamıyla kültürel değerlerle alay ettiklerini açıklığa kavuşturmam tesadüf değil. O zaman vahşi kabileler, prensip olarak, o zamanlar başkalarının yapamayacağı hiçbir şey yapmadı. Ve vandallar, dünyadaki kültürel zenginlikleri çıkardıkça yollarındaki her şeyi parçalamadılar. Ancak "barbarlar" ve "vandallar" sözcükleri artık çok kesin bir şekilde kullanılıyor - bu, çekiçlerle kırılan, çılgınca hürmetle anıtları kıran, tapınakları yakan anıtları kıran güzel heykelleri kıranların adı.
O zaman, "barbar" kelimesi, yalnızca "seçime" ait olmayan bir kişi olarak adlandırılabilirdi. Barbarlar Roma'yı fethetinceye kadar kendisi birçok millete sayısız kötülük yaptı. Burada ve 272'taki Palmyra, kurban barbarlara ve Romalılara değil.
Bugün o zaman Roma'nın rolünü oynayan başka, transatlantik bir güç var. Hangi tüm bariyerleri cezalandırır ki, onları "barbar" olarak kabul eder. Ve geçen Mayıs ayında antik kutsal kenti ele geçiren teröristler de aynı gücün yaratıklarıdır (şu anda onları inkar etmelerine rağmen). Müttefik Beşar Esad Esad'ı devirmek istediler, IŞİD de dahil olmak üzere Suriye Muhalefet adı verilen kötülüğü doğurdular.
Böylece, geçen sene dolaylı olarak Palmyra'yı yaratıklarının eliyle ele geçiren denizaşırı Roma olduğunu söyleyebiliriz. Soygun olmadan olmaz. Sayısız hazinesi şimdilerde Amerikan ve Avrupalı zenginler.
Şu anda, Suriyeliler, Palmyra 'ya yerleştirilmiş çok sayıda patlayıcı cihazı etkisiz hale getirdiler. Bilim adamları imha edilmenin nasıl sağlanacağını tartışıyorlar. Ya da geri yükleme ve savaşın anısına olduğu gibi bırakın.
Sovyet tarih ders kitabının 5. sınıfının kapağındaki ünlü kemeri ve 10 liradaki Suriye madalyonunu iade etmemek. Yalnızca bir çoğaltma oluşturabilirsiniz. Ve genel olarak, birçok harika şey iade edilemez. Artık muhteşem Bel tapınağı yok, müze yağmalandı. Sadece boşaltılmaya devam ediyor.
Ancak, kayıp acısına rağmen, asıl şey, haydutların kutsal topraklardan kaçmaya zorlanarak ciddi kayıplara uğramasıdır. Şu anda Suriye ordusu Deir ez-Zor ve ana terörist üsleri Rakku'ya yollar açıyor. Ve bir zamanlar Palmyra'daki yenilgiden sonra, birçok analist tarafından gömülmüş olan Suriye - yaşıyor ve savaşmaya devam ediyor.
İngiliz ressam Herbert Schmalz'ın “Palmyra'daki Kraliçe Zenobia'ya Veda Bakışı” adlı tablosunda, halihazırda elleriyle zincirlenen esir, yakalanan şehrin sütunlarına hüzünle bakıyor.
Bugün, yüzyılların derinliklerinden, gözleri zaferle kurtarılmış Palmyra'ya bakar. Ve kesinlikle oradan uzak bir sonsuzluktan “teşekkür ederim” diyor. Suriye Çöl Şahinleri sayesinde. Efsanevi Suriyeli subay sayesinde "Tiger" takma adı verildi. Suriye'nin teröre karşı direnişine ve dış saldırganlığına direnen Cumhurbaşkanı Beşar Esad'a teşekkürler. Lübnan Hizbullahı sayesinde - bu organizasyon geçmişte bir şekilde günahkar olsa bile, günahlarını tüm insanlığın Palmyra'yı yeniden kazanmasına yardımcı olarak kurtardı. Ve ayrıca - Rus ordusu sayesinde, Suriye ordusunun desteği ile şehri kurtardı. Ve adı hala bilinmeyen bu Rus vatandaşı. Sadece, Palmyra ülkesi savaşı ile çevrelenmiş olarak, kendisinin yangına yol açtığını biliyoruz.