Belki de bu alem hummalı bir inşaat sahasıydı. Sinan ve çıraklar bina üstüne bina yapadursun, aynı anda kainat da tek tek herkesin hikayesini inşa ediyordu. Tanrı da bir nevi mimardı. Kat kat semadan oluşmuş görünmez bir kubbe asılıydı yukarıda. Hristiyan, Yahudi, Müslüman, Zerdüşti ve daha bilmediği kaç itikat ve hal... Kubbenin altında herkese yer vardı. Göğün yedi katmanı, yerin yedi katının üstünde sütunsuz, direksiz yükseliyordu. Bakmasını bilene bu evren mükemmel bir yapıydı.Ustam ve Ben, Elif Şafak (Sayfa 188)
Belki de bu alem hummalı bir inşaat sahasıydı. Sinan ve çıraklar bina üstüne bina yapadursun, aynı anda kainat da tek tek herkesin hikayesini inşa ediyordu. Tanrı da bir nevi mimardı. Kat kat semadan oluşmuş görünmez bir kubbe asılıydı yukarıda. Hırıstiyan, Yahudi, Müslüman, Zerdüşti ve daha bilmediği kaç itikat ve hal...kubbenin altında herkese yer vardı. Göğün yedi katmanı, yerin yedi katının üstünde sütunsuz, direksiz yükseliyordu. Bakmasını bilene bu evren mükemmel bir yapıydı.Ustam ve Ben, Elif Şafak (Sayfa 188)
En uzun geceye en çok yakışanı bırakıyorum.
Kitap yeni bitti. ( bu bitişi hiç istemesem de ) Kasıtlı bir bitiriş değil bu ama sanırım ait olduğu zamanı buldu. Yıldızları, geceyi, var oluşu güzel yorumlayan Vincent'a...
Derin derin okumak istedim. Ne de çok bildiğimi sandığım şey varmış. Ne de yüzeysel bilgimle anlamaya çalışmışım. Israrla defalarca yaptığı "Gece Kahvesi, Ayçicekleri, Kafe Teras, Patates Yiyenler ve tabiki Yıldızlı Gece"min her bir parçası çok daha anlamlı.
Sanat ruhu incelten bir şey kesinlikle. Vincent Van gogh, malumunuz kulağını kesen ressam. Herkes böyle bilir. Ama o kulağı kesmeye çok sevdiği dostunun neden olmasına rağmen ( ki bu kıymetli yakın arkadaşı tarafından kesilmiş olduğu iddiası da vardır) sırf onu korumak için yaptığı fedakarlığı, kardeşlerinin içinde Theo'yu olan sevgisinin onu bu hayata bağlamaya yetmediğini, hayatı boyunca tek istediği şeyin anlaşılabilmek olduğunu, parayı harcayacağı zamanlarda ( bulabilirse tabi) yemek yemek ve boya almak arasında bir tercih yapmak zorunda kaldığında boyaları tercih ettiğini, resmin tutku haline dönüştüğünü ve gördüğü titreşimlerin gerçek olduğunu, Emile Zola kitaplarını içercesine okuduğunu, derin bir okuma tutkusu olduğunu pek bilmez kimse.
İşte bu anlatılanın daha doğrusu yazdıklarının az bir kısmı. Hayatı boyunca dürüst bir adam olma ve anlaşılma isteği yolunda son mektubuyla Theo'yu derin hüzne boğan Vincent Van Gogh. Dünyanın en pahalı resimlerinden birine sahip olan, geceyi ve yıldızları bakmasını bilene sonsuz renk kartları ve titreşimlerle sunan, adına sarı rengi olan kulağı kesik deli adam. İyi ki geçtin dünyadan iyi ki...
Kitap, resimler üzerine detaylı mektuplardan oluştuğu için ilgisi olmayanları sıkabilir kesinlikle. Ve en kötü yanı da olabildiğince beyaz bir kağıda basılmış olması. Okurken bir süre sonra her yer titremeye başlıyor :) mektubun özüne saygı duymayı öğreneceklerini düşünüyorum şu yayınevlerinin. ( büyük temennim)
Çevirisi oldukça iyi olan bu kitap, ilgisini çekene büyük bir kaynak niteliğinde. Tüm bu okuma süreci boyunca sizlere de tablo tablo galerilerden bakarak okumanızı şiddetle tavsiye ederim. Çünkü her resmin örneği malesef mektuplarda bulunmuyor.
Buyrun hep birlikte bir Amsterdam'a gidelim ;)
https://www.vangoghmuseum.nl/...n?Q=Vincent+van+gogh
Okuyacak olanlara derin sükunet, bol dayanma gücü dilerim :)
Hazin bir yitip gitme öyküsü olur kendisi...
Hakk ağırdır. Aynı zamanda faydalıdır çünkü Hakîkate dayalıdır. Bâtıl ise hafif, aynı zamanda belâlı ve zararlıdır.
Ağırdır bizim derslerimiz. Bizi anlamak, hayatımızda bulunmak, gönlümüzde yer edinmekse zordur.. Gönül gözüyle bakmasını bilene 'hazîne', dünyevî gözüyle bakanlara ise 'tehlike'..
Tek gâyemiz; Faydamızın kendimize, zararımızın bizim dışımızda herkese olmasındansa.. zararımızın kendimize faydamızın herkese olmasıdır.
Karanlığın Beyaz'ı & Beyaz'ın karanlığı, seçim sizin..