Kaliforniya sakinleri olarak, geçen hafta Kanada’daki orman yangınlarından Doğu Sahili’ni rahatsız eden ve Orta Batı’yı vuran turuncu gökyüzüne hepimiz çok aşinayız. Ve Hindistan’ın başkenti Yeni Delhi gibi dünyanın en kirli şehirleri arasında yer alan şehirlerde kapsamlı halk sağlığı çalışmaları yaparken birçok kez kötü dış hava kalitesi belasıyla karşılaştık. Pandemi, iç mekanlara yayılan patojenlere odaklanarak, hava kalitesinin sağlık üzerindeki etkisine küresel dikkat çekti.
Ancak puslu gökyüzü bize açık havanın eşit, hatta daha kötü bir tehdit oluşturduğunu hatırlatır. İklim değişikliği, yıkıcı orman yangınlarını ve diğer olayları artırır ve sonunda dışarıdaki hava iç mekanlara nüfuz eder. Hava kirliliği herkesi etkiliyor – ancak buna karşı koruma ülke çapında yetersiz kalıyor.
Geçen ay, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri nihayet, havadaki bulaşıcı patojenlerin yayılmasını sınırlamak için iç mekan hava kalitesini iyileştirmeye yönelik uzun zamandır beklenen bir kılavuz yayınladı. Temiz hava için bir temel olarak, saatte en az beş hava değişimi (ACH, kapalı bir alandaki tüm havanın içinden geçmeye eşit bir akışa atıfta bulunur) ve hava filtrelerini minimum verimlilik raporlama değeri (MERV) 13’e yükseltmeyi önerdiler ( tipik bir ev, okul veya ofisin MERV’si 10 veya daha azdır).
CDC’den ilk kez resmi bir hedefimiz var ve bu hedef Kaliforniya Halk Sağlığı Departmanı tarafından da kabul ediliyor. Okullar ve diğer yerler için hala çok düşük olan beş ACH elde etmek için merkezi hava sistemlerini kurmak veya yükseltmek, bakım ve enerji maliyetleri gibi birçok binada pahalı olacaktır. Ancak, HEPA temizleyiciler gibi oda içi, portatif hava temizleyicilerle uygun maliyetli bir şekilde beş ACH veya daha yüksek değerlere ulaşılabilir.
Dış hava kalitesi, ABD’nin onlarca yıldır peşinden koştuğu daha karmaşık bir sorundur. Hava kirliliğini azaltma, izleme ve düzenleme ihtiyacı, Nixon yönetiminin Çevre Koruma Ajansı’nı oluşturması için temel bir itici güçtü. Bugün, EPA’nın izin verilen seviyelerde tutulması gereken karbon monoksit, kurşun, nitrojen oksitler, yer seviyesinde ozon, partikül madde ve kükürt oksitler dahil olmak üzere bir “kriter hava kirleticileri” listesi vardır. EPA ayrıca 1970 tarihli Temiz Hava Yasası uyarınca tehlikeli kirleticilerin emisyonlarını düzenleme yetkisine sahiptir. Ancak fiili uygulama öncelikle eyaletlere ve federal bölgelere düşüyor. Devletlerin pandemik tepkilerinde gördüğümüz gibi, bu durum doğası gereği zayıf gözetim ve değişken kalitedeki korumalar ile parçalanmış stratejiler üretiyor.
Kaliforniya’da, hem Kaliforniya Hava Kaynakları Kurulu hem de eyalet halk sağlığı departmanı, dış hava kalitesini yönetmekle görevlidir. Büyük orman yangınları gibi katastrofik olaylar sırasında, Orman ve Yangından Korunma Dairesi de müdahil olur. Bu, birden fazla kurumun dış havayı izlemek ve düzenlemek için bazen birbiriyle çelişen hedef ve yaklaşımlara sahip olmasına neden oluyor ve evlerimiz, okullarımız ve işyerlerimiz, sıklıklarına rağmen hava kalitesi acil durumlarına genellikle hazırlıksız kalıyor.
Parçalı yaklaşım aynı zamanda bireyleri krizler sırasında geçici önlemlere güvenmeye zorlar. Geçen hafta Doğu Yakası’ndaki en önemli halk sağlığı mesajı, insanların içeride kalmasıydı. Bu seçeneğe sahip olanlar, aylık enerji faturalarında 10 dolardan daha az olan 250 dolara kadar düşük bir fiyata taşınabilir hava filtreleri satın alabilir veya kutu fanları, filtreler ve diğer hırdavatçı malzemelerinden inşa edilen ve pandemi sırasında popüler hale gelen kendin yap seçeneklerini kullanabilir. (New York City’deki son pus sırasında, HEPA arıtıcıların stokları tükendi ve bu da DIY temizleyicileri özellikle kullanışlı hale getirdi.) Yaygın kirleticileri ve ince parçacıklı madde ve karbondioksit gibi gazları ölçenler de dahil olmak üzere iç mekan hava kalitesi ölçüm cihazları, şiddetli hava koşulları nedeniyle çok önemli olacak. olaylar daha sık hale gelir.
Tabii ki, herkes içeride kalamaz. Yüksek riskli dönemlerde dışarıda mahsur kalanlar, havadaki zehirli maddeyi solumalarını azaltmak için N95 solunum cihazları gibi yüksek filtreleme özellikli maskelere ihtiyaç duyar.
Evde saklanabilenler ile pusu gizlemek zorunda olanlar arasındaki bu eşitsizlikler, bireysel düzeydeki çözümlerin sınırlarını ortaya koyuyor. Maliyet ve bulunabilirlik, koruyucu malzemeleri birçok kişi için ulaşılmaz hale getirecektir; bazı topluluklar daha fazla açık havada emek harcıyor ve bu nedenle daha kaçınılmaz bir şekilde açık havaya maruz kalıyor. Gothamist’ten yapılan bir analiz, geçen hafta New York’ta astımla ilgili acil servis ziyaretlerinin düşük gelirli, ağırlıklı olarak Siyah ve Latin mahallelerinde en yüksek olduğunu buldu.
Bu sağlık tehditlerine ve eşitsizliklere uzun vadeli çözüm, elbette, araçlardan ve fabrikalardan kaynaklanan emisyonları daha da azaltarak ve diğer iklim değişikliği azaltma önlemlerini takip ederek dış hava kirliliğini azaltmaktır. Ancak bunu yapsak bile, dış hava kalitesini tehlikeye atan olaylar devam edecek ve büyük olasılıkla, olmasına zaten ne kadar izin vermiş olduğumuz iklim değişikliği nedeniyle daha yaygın hale gelecektir.
Bu, daha iyi eyalet ve federal yaklaşımlara ihtiyacımız olduğu anlamına geliyor. Daha sağlıklı hava akışı için tasarlanan binalar hayat kurtarmaya yardımcı olacaktır. ABD’deki çoğu bölge için hava kalitesi seviyeleri federal ve kitle kaynaklı web siteleri tarafından bildirilir, ancak bu bilgilerin daha fazla duyurulması ve tıpkı hava durumu gibi yorumlanması gerekir, böylece insanlar önceden plan yapabilir ve risklerini azaltmak için adımlar atabilir. Hükümet, N95 maskelerini orman yangını olaylarından önce dağıtmalı (New York’un geçen hafta yaptığı gibi sonra değil), en savunmasız olanlar için öncelik vermeli ve çalışanların hava kalitesinin düşük olduğu dönemlerde bile dışarıda önemli ölçüde zaman geçirmek zorunda kaldığı tüm işyerleri için zorunlu kılmalı. Hava filtreleri ve gerektiğinde DIY çözümleri, bunları karşılayamayanlar için sübvanse edilmelidir (veya bazı kuruluşların yaptığı gibi ücretsiz hale getirilmelidir) ve bunların farklı alanlarda nasıl inşa edileceği, boyutlandırılacağı ve işletileceği konusunda halk sağlığı rehberliği sağlanmalıdır.
Eyalet çabalarıyla desteklenen federal hükümetin liderliği bu yeni gerçeğin üstesinden gelebilir. Son birkaç yılda ulusal salgın müdahalemizi engelleyen aynı koordinasyonsuz, parçalanmış ve politize güçlerin kurbanı olmamalıyız.
Abraar Karan, Stanford Üniversitesi’nde bulaşıcı bir hastalık doktoru ve araştırmacıdır. Devabhaktuni Srikrishna bir elektrik mühendisi ve kurucusudur. www.hastaknowhow.com. Ranu Dhillon, Harvard Tıp Okulu’nda eğitmen ve Brigham ve Kadın Hastanesi’nde doktordur.