Dil ile Gülmek
Uzun zaman önce bir hesap oluşturduğum halde Orta yazma konusunda yeniyim. Pouting döneminden geçtim, yalnızca premiumları görmek için para ödemek zorunda kalmadan önce 3… 2… 1… makalelerim kaldığını söyleyen afişler aldım. Görmek istediklerim hangileri? Giderek, takip etmek istediğim yazarlar ödeme duvarının arkasında kayboluyorlardı. Sonunda pes ettim. Ben ödedim (ödüyorum).
Yukarıdaki paragraf, Orta’ya gönderilinceye kadar henüz tamamen organize olmamak için bir özür dilemesidir. Bu hafta, Medium'da sıkıcı bir yaşama nasıl bir çözüm olarak seyahat etmeyi hayal edenlerin muhtemelen yanlış olduğu hakkında ilginç bir yazı okudum. Kutunun dışında düşünmek için seyahat etmiyorlar; onlar sadece kutuyu yanlarına alıyorlar ve farklı bir şekilde paketliyorlar. Yazarın düşüncelerini ve havalı örneklerini takip ettim, ancak ima edildiğimi düşündüğüm şeyle ilgili küçük anlaşmazlıklar gördüm. Benim hatam URL’yi işaretlememekti, bu yüzden bağlantıyı burada sunabilecektim. O zamanlar bu yazı hakkında düşünmüyordum. Özür dilerim.
Ben sıkıntıdan kaçınmak isteyen bir yolcuyum. 1965'te istemsizce seyahat etmeye başladım (ABD askeri tasarısı) ve durmadım. Kendimi bir gezgin olarak sınıflandırırım, turist olarak değil, çünkü genellikle birkaç hedefimde üç ila yedi yıl geçiriyorum. Nereye gidersem gideyim evdeyim ama kendimi rahatsız hissedersem devam ederim. Beni rahatsız eden ne? Favori ülkelerimden birindeki hükümet beni politik olarak yanlış olarak nitelendirdi ve beni terk etmeye davet etti. Güneydoğu Asya'da politik olarak yanlış etiketli olmak istemezsiniz; Etikette yer alan yaptırımlar ABD’den daha katıdır. En sevdiğim ülkelerden bir diğeri, orada yaşadığım tüm süreleri bir araya getirdiğimde, toplamda on beş yıl geçirdim. Farklı grupların şiddet eylemleri ailemi korkuttu. Hareket etme zamanı. Üçüncü bir ülkede, polis tavsiyesi üzerine taşındım. Güvenliğimi garanti edemediler. Aslında güvenliğimi tehdit ettiler. Polis, hükümetin bir parçası değil mi? Her zaman değil.
NOT: Deneyimlerim tipik değil. İnsanları seyahat etmekten caydırmak istemiyorum. Ancak seyahat hayatımın sıkıcı olmadığı deneyimlerimden çıkmış olabilir. Çin’in tavsiyesiyle birlikte devam ediyor: “İlginç bir hayatınız olabilir.” İyi değil. Fena değil. İlginç. Can sıkıntısından sakınmama izin veren kilit unsur, dille ilgilidir. Yerleşmeye karar verdiğim her yerde dili öğrenmeye çalışıyorum. Gurbetçi topluluğa yer vermem. Çok okudum, bu yüzden yazarların kafasına giriyorum. Kindle, İngilizce ile olan bağlantılarımı sürdürmek için harika bir arkadaştır (geçmişte, link konukevlerinde kitapçılar ve değiş tokuşlar kullanıyordu).
Dil öğrenmek, hata yapmak ve ayarlamakla ilgilidir. Bir mizah duygusu yardımcı olur. Komik durumlar olur. 1965'ten bu yana, iç karartıcı olan can sıkıntısına maruz kalmadım. Tabii ki zorluklar var. Devlet kurumlarında vize ve iş gereksinimi kuralları konusunda hayal kırıklığı. Net Pringles kullanılabilirliği eksikliği. Aşırı tatlı (tüm) yiyeceklerin yaygınlığı.
“McDonalds'ta tanık olduğunuz en garip şey nedir?” Sorusuna yanıt olarak Quora'nın gönderdiği yazı şöyle?
Saat 10:52 idi. Malang, Endonezya'daki bir McDonalds'ta kasiyere yaklaştığımda. Aklımın arkasında bir yerlerde, öğle yemeği menüsünü alamadığımı biliyordum; Bir çizburger sipariş edemedim. Öğle yemeği menüsü 11: 00'de başladı. Ama… hiçbir şey havalandırılmadı, hiçbir şey kazanılmadı. Bu durumda hiçbir şey kazanılmadı. Kasiyer saat 11: 00’e kadar beklemem gerektiğini söyledi. Bu zamana kadar saat 10:56 idi.
Saat 11: 00'e kadar bekleseydim, yeterli sayıda öğle yemeği menüsü öğesinin hazırlanması için daha uzun süre beklemek zorunda kalacağımdan, kahvaltı menüsünden üç öğeyi sipariş ettiğime eminim. İstediğim ve hayatta kalmak için ne desteklediğime dair resimlere işaret ederek Endonezya dili becerileri, siparişimi verdim ve gerekli parayı hazırladım. (1 500 ile 13 500 rupi arasında nakit ödeme hazırlamak iyi bir fikirdir ve banka kartlarının kullanılmasını destekler).
Ödememi gönderdiğimde, mağazanın arkasından dört çalışan belirdi ve bir Olimpiyat yüzme ekibinin hayranlıkla eşleşebileceği senkronize bir hareketle, menü öğelerini, öğle yemeği menüsünün tek görüntülenmesi için döndürdüler. Kasiyer siparişimi iptal etti ve öğle yemeğinde ne sipariş etmek istediğimi sordu.
“Bununla kızartması ister misin?
Dil eğlencelidir. Benzer deneyimlerle yorum yapmaktan çekinmeyin.