NS23 yaşındaki hevesli, Covid-19’un ilk dalgası Arlington, Virginia’daki ofisini kapattığında bir rahatlama hissettiğini itiraf ediyor. Yeni bir üniversite mezunu, işe yeni gelmişti ve takım arkadaşlarıyla iletişim kurmakta zorlanıyordu. Belki, diye düşündü, bu “yüz yüze işlerden” hoş bir mola olabilir: ofis siyaseti ve sohbet. (Bu hikaye için adı değiştirilmiştir.)
David, “Daha fazla yanılamazdım” diyor.
Bunun nedeni, uzaktan çalışmanın ilk haftasında David ve ekibinin Sneek adlı bir dijital gözetim platformuyla tanışmış olmalarıydı.
Program, her dakika, David ve iş arkadaşlarının şirket dizüstü bilgisayar web kameraları aracılığıyla canlı bir fotoğrafını çekecekti. Sürekli değişen vesikalık görüntüler, ekipteki herkesin görebileceği bir dijital konferans bekleme odasının duvarına yayıldı. Bir iş arkadaşının yüzüne tıklamak, onları tek taraflı olarak bir video görüşmesine çekerdi. Birinin saçmaladığını veya burnunu karıştırdığını yakalayacak kadar şanslıysanız, rahatsız edici görüntüyü Sneek’in mesajlaşma platformu Slack ile entegrasyonu yoluyla bir ekip sohbetine iletebilirsiniz.
Sneek’in kurucu ortağı Del Currie’ye göre, yazılımın ofisi kopyalaması amaçlanıyor. Currie, “Birçok insanın bunu mahremiyet ihlali olarak göreceğini biliyoruz, bunu %100 anlıyoruz ve bu insanlar için bir çözüm değil” diyor. “Ama aynı zamanda iyi arkadaş olan ve birlikte çalışırken bağlantıda kalmak isteyen çok sayıda ekip var.”
Yine de David için Sneek bir anlaşma kırıcıydı. İşten üç haftadan kısa bir süre sonra istifa etti. “Dijital pazarlamalarını yönetmek için kaydoldum,” diyor bana, “oturma odamı canlı yayınlamak için değil.”
Deneyiminin, işçi gözetiminde geniş çaplı bir patlamanın parçası olduğunun ve işte yaşamın standart bir özelliği olmaya hazır olduğunun pek ayrımında değildi.
casusların yükselişi
“Tattleware” veya “bossware” olarak da bilinen Sneek gibi uzaktan izleme yazılımı, temsil edilmektedir. niş bir pazar gibi bir şey Covid öncesi. Ancak tüm bunlar Mart 2020’de işverenlerin evden çalışma politikalarını yoktan var etmeye çalışmasıyla değişti. Geçen yıl Nisan ayında, Google’ın “uzaktan izleme” sorguları arttı yıllık %212; bu yıl nisan ayına kadar devam ettiler %243 oranında artış.
Sektördeki en büyük oyunculardan biri olan ActivTrak, yalnızca Mart 2020’de firmanın 50 müşteri şirketten 800’e çıktığını bildirdi. Pandemi boyunca şirket bu büyümeyi sürdürdü ve bugün övünüyor 9.000 müşteri – veya iddia ettiği gibi, 250.000’den fazla bireysel kullanıcı. ActivTrak ile birlikte pazarın büyük bölümünü oluşturan Time Doctor, Teramind ve Hubstaff – hepsi potansiyel müşterilerden benzer bir büyüme gördü.
Bu yazılım programları, patronlara, çalışanların çevrimiçi etkinliklerini izlemek ve üretkenliklerini değerlendirmek için çeşitli seçenekler sunar: çalışanların ekranlarının ekran görüntüsünü almaktan tuş vuruşlarını kaydetmeye ve göz atmalarını izlemeye kadar. Ancak hızla büyüyen patron yazılımı pazarında, her platform potansiyel olarak masaya yeni bir şey getiriyor. Çağrı dinleme olanağı sunan FlexiSpy var; Mobil cihaz erişimi ile tanınan Spytech; ve uzaktan devralma özelliğine sahip NetVizor.
Tattleware platformları, genişletilmiş işyeri gözetiminin tek suçluları değildir. İşverenlerin, işaretli ifadeler için e-postaları bir anda izlemek için kurum içi BT departmanlarından yararlandığı bildiriliyor. artan oran Pandemi öncesi ile karşılaştırıldığında. Örneğin, bazı çalışanlar “işe alım” veya “maaş” hakkında tartışırken uyarılar alarak yönetim, çalışanların daha yeşil otlaklar için ne zaman aradıklarını bilmeyi umuyor.
Büyük isim teknoloji şirketleri de değişen derecelerde başarı ile ayak parmaklarını casus oyununa soktu. Nisan 2020’de Zoom, bir katılımcı toplantıdan 30 saniyeden fazla uzakta odaklandığında çağrı sahibini uyaran kısa ömürlü bir “dikkat izleme” ayarına geri döndü. Ve Aralık ayında Microsoft teknoloji uzmanlarının çığlığına boyun eğdi serbest bırakılması üzerine bir “verimlilik puanı” özelliği bireyleri e-posta kullanımı ve ağ bağlantısı gibi kriterlere göre değerlendiren 365 paketi için; araç artık kullanıcıları adıyla tanımlamaz.
Tartışmalara rağmen, çalışanlar şirket içi ve hibrit çalışma modellerine geri dönse bile, tattleware ve uzaktan izleme yakın zamanda ortadan kalkmayacak.
Melbourne Üniversitesi’nde dijital araştırmacı ve gizlilik savunucusu olan Juan Carloz, “Bu eğilimin yavaşladığına dair gerçek bir işaret yok” diyor. “Adını verebileceğim herhangi bir yetki alanında yasal değişiklik belirtisi yok ve çalışanların bunun ayrımında olsalar bile hiçbir geri adım atma işareti yok.”
‘Birçoğu, kaymasına izin vermeyecek kadar memnun’
Tüm bunların kurumsal gözetleme mi yoksa sadece hesap verebilirlik mi olduğu, büyük ölçüde çitin hangi tarafında oturduğunuza bağlıdır. Dünyanın dört bir yanındaki beyaz yakalı işçiler, e-postalarının iş başında izlendiğini uzun süredir sorgusuz sualsiz kabul ediyor; bu arada depolar, ofisler ve dükkanlar CCTV tarafından düzenli olarak izlenir.
İstatistikler, profesyonel yaşamlarımızda yerleşik bir gözetim katmanı fikrine alıştığımızı gösteriyor. İçinde güncel araştırma, çalışanların yaklaşık dörtte üçü, işverenlerinin onları izlediğini bilseler bile üretkenliklerinin etkilenmeyeceğini söyledi.
Jüri hala uzaktan izlemenin bir yararı olup olmadığı konusunda kararsızken, California San Diego Üniversitesi’nde doçent olan Elizabeth Lyons şeytanın avukatlığını yapmaya istekli.
“A ders çalışma ofis dışında veri toplama işi yapan kişilerin izlendiklerinin ayrımında olduklarında, takip edildikleri söylenmeyen meslektaşlarına kıyasla daha üretken olduklarını bulduk” diyor Lyons. Gözetim, çalışan memnuniyetini bile artırdı, diye ekliyor, uzak çalışanların performanslarının kuruluşun ayrılmaz bir parçası olduğuna dair sinyalleri takdir ettiğini belirtiyor.
Yine de Lyons, izleme zorba hale geldiğinde, çalışan moralinin bir darbe alacağını kabul ediyor.
Lyons, “Baktığımız diğer çalışmalarda, işçiler esasen ‘Yönetici yaptığım her şeyi izleyecekse, o zaman benden beklediklerinin üzerinde ve ötesinde hiçbir şey yapmayacağım’ diyorlardı” diyor. .
Sonra gizlilik sorunu var. Dijital araştırmacı Carloz, tattleware’deki patlamanın teraziyi işveren lehine çok ağır bir şekilde devirdiğinden endişe duyuyor.
“Pandemiden önce, iş ve oyun arasındaki çizgi şöyleydi: [clearer] – başka bir deyişle gözetleme kapıda durdu” diyor Carloz.
Ancak tattleware’in yükselişi oyunu değiştiriyor. Bir çalışan, mesai saatleri dışında casus özellikli, iş sponsorluğunda bir bilgisayar kullanıyorsa, işvereni internet bankacılığı şifrelerine ve Facebook mesajlarına kadar kişisel verilerine basitçe erişebilir.
Carloz, çoğu işverenin muhtemelen çalışanlarının kişisel bilgilerini toplamakla ilgilenmediğini kabul ediyor. Çalışanların iş günü boyunca hangi web sitelerinde olduklarını ve zamanlarını hangi görevlere ayırdıklarını bilmek isterler. Ancak, eğer bir patron yapmak Carloz, mesai saatleri dışında gözetleme yapmak gibi hissediyorum, “esas olarak hiçbir yasal koruma sağlanmadığına dikkat çekiyor. [those employees] çoğu batı ülkesinde”.
“Ama doğru ya da yanlış, [surveillance software] Carloz, uzaktan çalışma için bir takas olarak çerçevelendiriliyor, birçoğu kaymasına izin vermeyecek kadar memnun” diyor Carloz.
Bu da bizi David’e geri getiriyor. Üniversite sonrası ilk işinden cesurca ayrıldıktan sonraki haftalarda, genç dijital pazarlamacı yeni, Sneek içermeyen bir firmada görev aldı. Bunun için çok daha mutlu olduğunu söylüyor.
“Ama benden yapmamı istedikleri ilk şeylerden biri Hubstaff’a kaydolmaktı,” diye gülüyor.