Aktüel ve politik açıdan öne çıkan doğanın bozulması, havanın ve suyun kirlenmesi, gürültü ve atıkların oluşturduğu zarar gibi sorunların baskısı altında çevre kavramı genel olarak “doğal çevre” içeriğine sahip gözükmektedir. Doğal çevre, doğa-insan ve benzer şekilde doğa-toplum karşıt konumlanması içerisinde somutlaşmaktadır.
Genel olarak çevre, “bir canlı biriminin ya da canlı toplulluğunun kendisiyle karşılıklı ilişki içinde bulunduğu özel alanı” anlamında tanımlanabilir. Beşeri çevre ise, insan merkezli bakış açısına göre belirlelenen “dış dünya”yı ya da “etraf”ı belirtmektedir. Bu çerçevede “doğal çevre”, “canlı ve cansız doğadaki, çeşitli işlevsel birimlerin büyük bir miktarının oluşturduğu karmaşık etki ağı”dır. Yine bu çerçevede yapay çevre, insan tarafınan oluşturulan ve değişik boyutlara sahip olan çevredir; örneğin, insanın kültürel politik, sosyo-psikolojik, teknik ve ekonomik çevresi gibi (Olsson ve Piekenbrock,1998:346)