Merhaba,Madrid'de Prado Müzesi'nde bulunuyoruz ve Albrecht Dürer'in 1498 yılında yapmış olduğu otoportreye bakıyoruz. Sanatçı bu tabloyu yaptığında 26 yaşında. Bakışlarından kendiyle,giysileriyle özellikle de resim yapma yeteneğiyle gurur duyduğunu anlıyoruz. Sanatçı bu resimde bir anlamda kendini anlatıyor. Bize görünüşünü, hangi toplumsal sınıfa ait olmaya çalıştığını, estetik değerlerinin neler olduğunu yani örneğin giyim kuşam zevkini yansıtmakla kalmıyor aynı zamanda bir ressam olduğunu da gösteriyor. Bu otoportreyle bir anlamda son derece yetenekli bir ressam olduğunu da belgeliyor. Ancak kendisini bir zanaatkar veya atölyesinde çalışan bir ressam olarak göstermemiş. Son derece pahalı eldivenler taktığını görüyoruz, bir asil gibi gözüküyor. Hadi bir ressamın kendi otoportresini nasıl yapabileceğini gözümüzün önüne getirelim. Stüdyosunda çalışıyor, elinde boyalar ve fırçalar var, ve muhtemelen aynada kendi aksine bakarak otoportreyi boyuyor. Baktığımız otoportrede saydığımız bu öğelerin yer almaması, son derece bilinçli bir tercih. Sanatçı kendisini farklı bir şekilde konumlandırmak istiyor. Bir otoportreyi, o sanatçının portfolyosunun bir parçası olarak düşünebilirsiniz. Aynı zamanda, sanatçının kişiliğini gösterir. Sanatçı burada kendisini sadece resim yapabilen bir zanaatkar olarak değil,aynı zamanda entellektüel kişiliğe sahip aydın bir sanatçı olarak konumlandırmak istemiş. Sanat gerçekten de entellektüel bir etkinlik, zanaatkarlar gibi sadece boyayabilmek değil, kavramsal olarak oluşturabilmeyi de kapsıyor ve sanatçının oluşturduğu fikirler saygıyı hak ediyor. İşte bu otoportre de bu anlayışı yansıtıyor.