yanımdaki rafta bana en yakın duran kitap slyvia plath’ın günceleri
withens (yorkshire)
çoğu insan oraya* dek gitmez, kasabada kalırlar, çay içmek, üstü pembe şekerli pastalardan yemek, andaçlar, yürümek için çok uzak olan yerin renkli fotoğraflarını almak, st. michael ve bütün melekleri kilisesi’ni, anı eşyalarının bulunduğu, bölge papazının kaldığı kara taş yapıyı ziyaret etmek için: tahta beşik, charlotte’un aile yadigarı, dantelli ve bal peteği gelinlik tacı, emily’nin ölüm döşeği, küçük, ışıklı kitaplar, suluboyalar, boncuklu peçetelikler, üstüne havariler oyulmuş dolap. bunlara dokundular, şunu giydiler, burada, hortlakları anımsatan bu evde yazdılar. taş eve giden iki yol var; ikisi de yorucu.
* bronteler’in evi.
not: e’nin üzerinde iki nokta var ama nasıl yapılacağını bilmiyorum. bronteler yazar kardeşler; 3 kız kardeş. uğultulu tepeler’i çok severek okumuştum. jane eyre‘in budanmış halini de çocukken okurdum, lisede kütüphaneden tam çevirisini almıştım, o da güzeldi ama rüzgarlı bayır başka; uğultulu tepeler’in benim okuduğum çevirisinin adı rüzgarlı bayır‘dı, can yayınları basmıştı.