Güneybatı Teksas'taki Big Bend Ulusal Parkı alternatif olarak bir jeolog cenneti ve bir jeologun kabusu olarak bilinir: Seyrek bitki örtüsü kayaları bulmayı ve gözlemlemeyi kolaylaştırır, ancak 500 milyon yıl öncesine uzanan karmaşık bir jeolojik geçmişi belgelemektedir.
Yıllarca süren araştırmalar, jeologların Big Bend'in karmaşık tarihini bir araya getirmelerini sağlamıştır.
Yaklaşık 500 ve 200 milyon yıl önce, bugünün Kuzey Amerikası tamamen farklı bir kıtanın parçasıyken, Big Bend bölgesine uzanan derin bir okyanus yatı. Sedimentler, daha yüksek zeminden ve zaman içinde oluk içinde yıkanmış, bu çökeller şeyl ve kumtaşı yataklarına sertleşmiştir.
Yaklaşık 300 milyon yıl önce, güneye doğru bir toprak kitlesi çarpışması, Persimmon Gap yakınlarındaki 500 milyon yıllık kayalarda bugün devam eden ve bölgeyi yükselten kökleri olan köklü Ouachita Dağları'nı oluşturdu. Yüz altmış milyon yıl erozyon izledi.
Yaklaşık 135 milyon yıl önce, bölgenin yükselmesi sıcak, sığ bir Kretase Denizi'nin girmesine izin verecek kadar düşüktü. Deniz kıyısında biriken Limey çamuru, daha sonra Boquillas Kanyonu'nun duvarları da dahil olmak üzere parkın her yerinde görülen kireçtaşına katılaşmıştı.
Sığ deniz 100 milyon yıl önce Meksika Körfezi yönünde çekilmeye başladı. Limey çamurun kaldığı gibi, denizdeki kumlu kıyılar da, Chisos Dağları'nın etrafında kumtaşı ve kil çökelleri olarak kalıyordu.
Kretase Dönemi sona yaklaştıkça, yeni bir dağ zinciri yükselmeye başladı: Rocky Dağları. Bugün bu dağlar Mariscal Dağı'ndaki en güney noktalarına ulaşıyor.
Yaklaşık 42 milyon yıl önce, bölgede son derece aktif bir volkanizma dönemi başladı.
Chisos Dağları, antik lav akıntıları ve kül emisyonlarının kalıntılarını içerir, ancak volkanizma her zaman kül bulutları ve lav akıntıları üretmez. Bazen kaya ya da magma, yüzeye ulaşmadan kaya katmanları üzerinden ilerler. Bu sert, inatçı kaya daha sonra erozyona maruz kalabilir. Rosillos Dağları, bu tür volkanik kayaların mantar şeklindeki bir saldırıdır.
Tarih boyunca, Big Bend, değişen habitatları kadar çeşitli hayvan türlerine ev sahipliği yapmıştır. Big Bend'deki fosiller, istiridyeler, salyangozlar, dev istiridyeler, ammonitler, kaplumbağalar, gergedanlar, kemirgenler, küçük boy atlar, narin develler ve yaklaşık 50 metrelik bir timsahtır.
En göze çarpan fosillerden biri de keşfedilen en büyük uçan hayvandır: Quetzalcoatlus northropi. Küçük bir uçağınkiyle rekabet eden bir kanat açıklığıyla devasa kuş, muhtemelen modern bir yetişkin insandan daha fazlasını tartmadı.
Mevcut kemik-kuru görünümüne rağmen, Big Bend Ulusal Parkı hala 1.200 bitki türü de dahil olmak üzere çok sayıda tür barındırmaktadır ve başka herhangi bir ABD milli parkından daha fazla kaktüs, kuş ve yarasaya ev sahipliği yapmaktadır.
Yukarıdaki parkın görüntüsü NASA'nın Landsat 7 uydusundaki Geliştirilmiş Tematik Mapper Plus ile 10 Mayıs 2002 tarihinde çekildi. Siyah çizgi, park çevresini tanımlar ve bölgedeki koyu tonlar volkanik özelliklerdir.