29 Nisan’da Riverside’daysanız, Ulusal Bağımsız Kitapçılar Günü’nü gerektiği gibi kutlamak için gidebileceğiniz tek bir yer vardı: Inland Empire’da çocuklar ve yetişkinler için yeni kitaplar satan tek bağımsız kitapçı olan Cellar Door. O gün otoparka yanaşırsanız, vitrinin önünde bile ilk fark edeceğiniz şey bir çift gurur bayrağıydı – gökkuşağı ve trans onaylayan mavi, pembe ve beyaz, hafif bir tezahürat sesi taşıyan bir esintiyle dalgalanıyordu. .
Cellar Door sadece ulusal bağımsız kitapçı bayramını kutlamakla kalmıyordu aynı zamanda 11 yıl önce kurulduğundan beri işgal ettiği Canyon Crest Towne Centre’da son drag queen hikaye saatini düzenliyordu.
Drag gösterilerine karşı protestolar geçen yıl içinde tırmanarak ulusal manşetlere ve hatta eyalet çapında bir yasağa neden olurken, bu küçük mavi devlet kitapçısı kendi başına bir mücadeleyle karşı karşıyaydı. Cellar Door’un sahibi Linda Sherman-Nurick, Ocak ayında alışveriş merkezinin yönetiminden aylık kontratının 28 Şubat’ta sona ereceğine dair bir bildirim aldı.
Haber, Riverside’ın tutkulu kitap severlerini sarstı; Cellar Door’un duyurusu birçok kez tekrarlandı ve paylaşıldı. Twitter genelinde Ve instagramen az 75.000 gösterim ve 1.000’den fazla beğeni aldı.
Sherman-Nurick ve birçoğu destekçiler Canyon Crest tahliyesinde mağazadaki sürüklenme olaylarının rol oynamış olabileceğinden şüpheleniyordu. Fesih bildiriminden sadece iki gün önce bir travesti saati yaşanmıştı. Daha önceki olaylar, çapraz kullanan protestocular ve aşırı sağcı gruplar tarafından kesintiye uğramıştı.
Canyon Crest, hareketin bunun yerine “siyasi, ırksal veya başka bir şekilde motive edildiğini” reddeden bir basın açıklamasıyla yanıt verdi. ölümü alıntılamak merkezin müteahhidi Mark Thompson, bazı kiracıları dışarı çıkarmayı ve alanlarını yeniden tasarlamayı gerektiren yeni bir stratejik plana yol açmıştı. (Şimdiye kadar bir kiracı daha zorla çıkarıldı.) Kiler Kapısına iki aylık bir uzatma verildi.
Durum ne olursa olsun, Sherman-Nurick, ekibi ve müşterileri için sonuç aynıydı. Kapsayıcı bir buluşma yerinin ve bir kitapçı çölünde parlak bir noktanın olası kaybından duydukları acı – bu inkar edilemez bir şekilde gerçekti.
…
Kiler Kapısı’na adım attığınızda, sizi kitap gibi bir sıcaklık sarar: Halı, klasik yazarların adlarını taşır; bu, bir ilkokul sınıfının kaprisli havasını uyandıran uzun raflar ve tuğla döşeli zemin de dahil olmak üzere ilginç bir dekorasyon planının yalnızca bir öğesidir. .
Mart ayında Sherman-Nurick, kapanış saatinden kısa bir süre önce kendisi ve diğer kitapçı müdavimleriyle konuşmak için beni ziyarete davet etti. Onun sıcak kucaklaması ve başını hafifçe okşamak için ayaklarını sürüyen Avustralyalı bir çoban karışımı olan sevgili kitapçı maskotu Nya tarafından karşılandım.
“Amazon’daki kitapların deneyimi, insanların kitaplarla yaşamasını istediğim deneyim değil,” dedi, ince yapılı, orta yaşlı bir kadın olan Sherman-Nurick. Mağazada bir çocuğun doğum günü partisine ev sahipliği yapmış olmasına rağmen enerji doluydu ve biz Cellar Door için sırada ne olduğu hakkında sohbet etmek için oturmadan önce başıboşlara son buzlu havuçlu kek keklerini ikram etti.
Ancak kapanış konusu açıldığında, sahibinin dostça tavrı daha sert bir hal aldı.
Sherman-Nurick tahliye bildirimi hakkında “Öfkeliydim,” dedi. “Çok kızdım çünkü sadece beni incitmiyor. Bütün bu insanlara acıyor. … Burası onların alanı.”
Sherman-Nurick, topluluğun desteğini umut ışığı olarak nitelendirdi. Riverside’ın 2. Koğuşunu temsil eden Clarissa Cervantes ve bölgenin ABD temsilcisi Demokrat Mark Takano da dahil olmak üzere, şehir yetkilileri ve temsilcileri ona yeni bir ev bulmasına yardım etmek için ulaştı.
Sherman-Nurick’in uzun süredir aile dostu olan Takano’nun, Cellar Door’un sorunlarını, LGBTQ+ hikayelerini kısıtlayan kitap yasakları ve drag sanatçılarını ve cinsiyeti onaylayan tıbbi bakımı hedef alan eyalet mevzuatı gibi ulusal çapta gördüğü daha büyük eğilimlerle ilişkilendirme konusunda hiçbir çekincesi yoktu. Drag queen okumalarına bizzat katılmış olarak, onların masumiyetini ve eğlencesini hatırladı.
Takano bir röportajda, “Topluluğumun pek çok üyesi, Cellar Door’da değeri yalnızca kabul için değil, aynı zamanda anlayış ve katılım oluşturmak için bir alan olarak gördü” dedi. “Ulus olarak zor bir dönemden geçiyoruz ve hiçbir şey bilgi, eğitim, bilgi, anlayış ve katılımın kaynağı olarak küçük, bağımsız bir kitapçıdan daha sembolik olamaz.”
İlk ziyaretimin akşamı, Tamika Burgess ilk kitabı “Saygılarımla Sicilya”dan bir alıntıyı yüksek sesle okudu. Burgess, genellikle sınıfındaki tek Siyah öğrenci olduğu Inland Empire’da büyüdü.
Burgess, “Genç bir okuyucuyken, okulda okumak zorunda olduğumuz hiçbir şeye yansımamış gibi hissetmemiştim” dedi. “Ve ailemle kitapçıya gitsem bile orada hiçbir şey yoktu. Yani sadece buraya gelmek için [and] Görüldüğünü hissetmek için bu alana sahip olmak, bunu çok takdir ediyorum.
En yeni çocuk romanını Siyahi kızların, özellikle de kendisi gibi Siyahi Latinlerin deneyimlerini vurgulamak için yazdı. Ancak kitabını mağazalara sokmak hiç de kolay olmadı. Burgess, yakındaki Barnes & Noble’ı onu stoklamaya ikna etmeye çalıştı ve başarısız oldu, ancak Cellar Door onu hemen kollarını açarak karşıladı.
Sherman-Nurick bu yüzden orada olduğunu vurguladı – daha büyük kitapçılardan destek alamayacak yerel ve marjinal yazarlar için bir platform sağlamak için daha çok kâr hanesine odaklandı.
Bu kapsayıcılık, yazarlar için olduğu kadar yerel okuyucular için de önemlidir. Quiana Johnson, yakınlarda Kaiser’in radyoloji departmanında yönetici olarak çalışıyor. Ailelerinin Karayipler ve Orta Amerika’daki köklerinin Burgess’in çalışmalarına yansımasından ilham alabileceğini umarak, 14 yaşındaki kızı Eden’i Burgess’in okumasını dinlemesi için getirdi.
“Sık sık aynı sorularla uğraştık: ‘Ben kimim? Kim olarak tanımlıyorum?’… Okula gittiği yerde çok fazla beyaz olmayan insan yok” dedi Johnson. “Bir şekilde bağlantı kurmasının onun için önemli olduğunu hissettim.”
Bu bağlantılar, kitapçının etrafındaki topluluğu “aile” olarak adlandıran İç Güney Kaliforniya Sivil Haklar Enstitüsü’nün yönetici direktörü Sabrina González için derin ve uzun süreli. Şu anki işvereninin adını yalnızca son işi sırasında duymuştu – Cellar Door’da kitapçı olarak.
Şimdi González, Cellar Door’un ay boyunca ev sahipliği yaptığı bir düzineden fazla kitap kulübünden biri olan Latinx Kitap Kulübü’nün başında.
González, “Ofisim çoğu Cellar Door’dan olmak üzere kitaplarla dolu” dedi. “Gelip kendinizi evinizde hissedebileceğiniz bir alanın parçası olmak gerçekten heyecan verici. Ayrıca birbirimizi sorumlu tutabilir ve bu zorlu konuşmalardan bazılarını yapabiliriz.
Kitap yasakları ve kısıtlamaları hakkındaki ulusal tartışmalar yerel topluluklara kadar ulaştı. Cellar Door’da bile, Junot Díaz ve Sherman Alexie gibi yazarlara yönelik taciz iddiaları, herhangi bir mağazanın hangi kitapları taşıması gerektiği konusunda zor kararlar vermeye zorladı. Sherman-Nurick, müşterilerle bazı karmaşık etkileşimleri hatırlıyor. Nihayetinde, bu unvanları elinde tutmayı seçti. Díaz ve Alexie’yi okuyucularına tavsiye etme olasılığı çok daha düşük olsa da, bu karara yüzleşmekten ziyade diyalog yoluyla varmış ve yasaklardan ziyade içerme tarafında yer almış olmaktan gurur duyuyor.
Neyse ki bu diyaloglar yeni bir mekanda devam edecek. Kiler kapısı yakın zamanda duyuruldu sadece 10 dakika uzaklıktaki Riverside’s Mission Village Alışveriş Merkezi’ne taşınacağını söyledi. Sherman-Nurick, Haziran ortasına kadar yeniden açmayı umuyor. Mağazanın Canyon Crest’teki son günü 6 Mayıs olacak.
Yeni lokasyonda kiralar ikiye katlanacak; Sherman-Nurick, mağaza zaten zar zor geçindiği için bilançoları belirlemenin bir mücadele olacağını kabul ediyor. Uyum sağlamanın ve denemeler yapmanın, hatta belki genişlemenin başka yollarını bulmaları gerekeceğini söylüyor. Örneğin, San Bernardino, büyük bir kitapçıdan yoksun.
Sherman-Nurick, “Kitaplarımızı San Bernardino’ya getirmeye başlayacağım ve açılır pencereleri göreceğim,” dedi. Engellerden bağımsız olarak, o ısrar etmeye ve İç İmparatorluk’un okuyucularına hizmet etmeye kararlı. “Kitapların önemli olduğunu düşünüyorum. Bence dünyayı değiştiriyorlar.”
…
Cellar Door’un son etkinliğinin olduğu gün, bir protesto durumunda müşterileri savunmak için girişe giden revak boyunca bir düzine kadar destekçi kuruldu. (Protestoculardan sayıca üstündüler – beysbol şapkalı ve güneş gözlüklü iki adam yakınlarda sessizce gözlem yapıyorlar.) LGBTQ+ haklarını destekleyen işaretler arasında, boyalı bir trans gurur bayrağının üzerinde “Görülüyor ve seviliyorsunuz” yazan bir tabela da vardı. Birçok taraftar, Free Mom Hugs organizasyonundan iğneler ve tişörtler giydi.
Mağazanın içinde, okul çağındaki bir düzine çocuk ve yeni yürümeye başlayan çocuk, üç travesti yüksek sesle okurken, uzun kirpikleri uçuşuyor ve yapay elmaslar şıngırdayarak büyük bir dikkatle oturuyorlardı. Bir arka plan kamerasının deklanşörü ve flaşı patlarken bile, dinleyiciler – kötü şöhretli bir şekilde kıpır kıpır bir demografi – kıpırdamadan oturdular, kayıp sümüklüböcekini arayan mantar bir çocuk hakkında “Gustav Kayıp” a daldılar.
Parlak kırmızı peruğuyla tezat oluşturan kollu yırtmaçlı zümrüt bir takım içinde iş profesyoneline hizmet veren okuyuculardan biri – sahne adı Athena Kills – “En başından beri birçok çocuk geliyor” dedi. “Ve kelimenin tam anlamıyla onların küçük çocuklardan yetişkin çocuklara dönüşmelerini izledik. Bu harika. Bu güzel.”
Drag queen’ler, bu fikri yedi yıl önce ortaya atan eski bir çalışan olan Elisa Thomas tarafından organize edildi. Sherman-Nurick, travestilerin çocuklar arasında o kadar popüler hale geldiğini ve kendisine okuyucu olarak yer ayıramayacağını söyleyerek şaka yapıyor.
Hikaye saatinden sonra, kraliçelerle fotoğraf çekimi için can atan çocuklardan oluşan uzun bir sıra oluştu.
Sherman-Nurick, protestocular bir etkinliğe girip kesintiye uğrattıktan sonra yetişkin başına 5 dolar almaya başladı (polis bunun onları caydırabileceğini öne sürdü). Bu özel okuma satıldı, ancak katılımlarının odak noktası hiçbir zaman para olmadı.
Pembe bir tütü ve diz boyu mor çizmelerle tamamlanan kovboy temalı bir kıyafetle dokuzlara kadar giyinmiş Scalene OnixXx, “21 yaşıma kadar dolaptan çıkmadım” dedi. “Bu yüzden, bu yeni neslin ortaya çıkmasının, eğlenmesinin ve sadece kendileri olmasının yolunu açabilmek ödüllendirici.”
Ancak bu görünürlük – bir zamanlar karanlık kulüplere gönderilen bir sanat formunun gün ışığına çıkması – iki ucu keskin bir kılıçtır. Tennessee’de drag’in suç sayılması ve diğer eyaletlerde önerilen yasa tasarıları ülke genelinde drag queen’leri riske attı. Cellar Door’da bile sıkıldılar ve seyis dediler. Gösterilerden sonra dikkatli olmayı öğrendiler, bir durumun fiziksel şiddete dönüşmesi durumunda hızlı bir çıkış yapabilmek için bir mekana daha yakın park etmeyi öğrendiler.
Ancak Disney’in “Encanto” filminden ilham alan zarif bir mor kokteyl elbisesi giyen Kelly K. Doll, bu tür tehditlerden korkmadığını söyledi: “Eğer [I] Sonunda kötü bir çıkmaza giriyor, biliyorum ki hayatta yapmak istediklerimi yapıyormuşum gibi bir yola giriyorum. Sürüklemek suç değil.”
Sherman-Nurick, yeni ev sahibinin yeni yerde hikaye süresinin sorun olmayacağını zaten açıkça belirttiğini söylüyor. Kitapçı ve drag gösterisi devam edecek.
Deng, tuhaf bir Angeleno ve multimedya gazetecisidir.