Yıldızların dağılımını, kozmik bağlarla sarsıp değiştirmeye çalışsam, karadelik bulma şansım yüksektir; ya da samanyoluna takılıp düşerim; beceriksizimdir. Şans yıldızı varsa eğer, trt'deki program değil-o neptün kadar eski-, arada bir gülüyor ve kurduğum bağları aydınlatıyor. Kendi ayaklarımı mı bağlıyorum, onu bilmeden, önümü biraz daha net görme fırsatı veriyor; belki atılacak adımda takılıp düşeceğim ama olsun; bu da oyunun kuralı. "ne varsa düşenlerde varmış meğer"
(Böyle mistik-kozmik ve metaforik yazma eğilimim, törpülemek için çaba göstersem de, bazen patlıyor işte...)
Bu kez, yıldızların dağılımına güvenmek istiyorum.