HACHİKO, sahibini 10 yıl bekleyen köpek!
1924 yılında Tokyo Üniversitesi'nde görev yapan Japon Profesör Hidesaburo Ueno küçük bir köpek yavrusu edindi kendine.
Profesör Ueno Japonca'da ‘sekiz tane' anlamına gelen Hachiko adını koydu köpeğine...
Beraberliklerinin sadece bir yıl süreceğini bilmiyordu. Ama o bir yılda dünya tarihine geçecek kitaplara filmlere konu olacak bir ilişki yaşadılar.
Safkan Akita cinsi beyaz bir erkek köpek olan Hachiko her sabah üniversiteye gitmek için evden metroya yürüyen sahibine eşlik etti...
Metronun dış kapısına kadar getirdiği sahibini uğurladıktan sonra da eve döndü.
Çok geçmeden bir akşam üniversite dönüşünde metronun çıkışında Hachiko'yu kendisini beklerken gördü profesör ve çok şaşırdı.
Bu akıllı köpek sahibinin akşam eve dönüş saatlerini hesaplayarak ve aynı yolu kullanacağını düşünerek metronun önüne gitmişti.
Ondan sonraki bir yıl boyunca her sabah sahibini metroya kadar götürdü her akşam iş çıkışında da metronun önünde karşıladı Hachiko...
Hiç saatini şaşırmadı...
Ama bir akşam metrodan çıkmadı profesör gözleri metronun kapısında gece boyunca bekledi Hachiko.
Bir sonraki akşam yine yoktu profesör...
Üçüncü akşam metrodan yine çıkmadı...
Dördüncü beşinci akşam yok yok...
Üniversitede kalp krizi geçirip ölmüştü profesör.
Hachiko her akşam sahibim metrodan çıkacak diye inatla bekledi.
Haftalar aylar boyunca her akşam Tokyo metrosunun Shibuya istasyonun kapısına gitti...
Tam 10 yıl boyunca...
12 yaşındayken metronun kapısında öldü Hachiko...
Bugün Tokyo'ya gidenler Shibuya istasyonun kapısında yukarıda fotoğrafını gördüğünüz heykelle karşılaşır.
İşte o Hachiko'dur...
Japonlar sadakat ve insan-hayvan ilişkisinin sembolü olarak ölümünden hemen sonra diktiler bu heykeli...
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra da unutmadılar Hachiko'yu ve 1948'de yeni heykel yaptılar.
Bugün Shibuya istasyonun o kapısı Hachiko çıkışı olarak biliniyor ve Tokyo'nun en önemli buluşma merkezlerinden biri.
Her yıl Hachiko'nun ölüm yıldönümü olan 8 Nisan'da da bütün hayvanseverler heykelin önünde buluşuyorlar.
OdakSevgi - 06 Ocak 2013
HACHIKO: A DOG'S STORY (2009)
Richard Gere'in ve Haçiko karakterini oynayan köpeğin başrolde oynadığı 2009 yapımı Hachiko: A Dog's Story gerçek bir hikayeye dayanıyor.
O kadar gerçekki, aslı Tokyo-Japonya da 1930 lu yıllarda yaşanan bu hikayenin başrolündeki Haçiko'nun şu an bir heykeli de Tokyo'da mevcut.Ama ben filmin izlenmeden hikayenin okunmasını tavsiye etmiyorum çünkü film tamamen bu olanları anlatıyor.Önce izleyip ardından araştırınız.
Filmimiz Amerika'da geçiyor.Profesor Parker Wilson(Richard Gere) her gün evinden tren istasyonuna yürüyen, trenle üniversiteye giden, akşam da aynı yolla evine geri dönen bir aile babasıdır.Birgün şans eseri bulduğu akita cinsi köpek tüm ailenin ama özellikle profesor Parker'ın hayatını değiştirecektir.
Hachiko : A Dog's Story, besleyip büyüttüğü köpeğiyle arasında bağ kuran kişilerin anlatıldığı diğer "hayvanlı" filmlerden biraz daha fazlasına sahip. Şöyle açıklayayım: Köpek ile insan arasında ne kadar yoğun bağların, sadakatin ve minnettarlığın oluştuğunu sadece filmlerden değil çevremizden de biliyoruz. Peki insan gün gelir de artık köpeğinin yanında olamazsa? Köpek sizce sadakatini ne kadar daha sürdürebilir, size minnettarlığını bir kez daha gösterebilmek için ne kadar daha bekleyebilir?
Hachiko: A Dog's Story bir hayvan filmi(hoş bir cümle olmadı ama başka nasıl ifade edeceğimi bulamadım gerçekten) ama aynı zaman da inanılmaz bir drama.Haçiko'yu izlerken gözlerinizin bol bol dolması, hele daha önce köpek beslemişseniz veya besliyorsanız hüngür hüngür ağlamanız çok muhtemel gerçekten.
http://bugecehangifilm.blogspot.fr/2012/08/hachiko-dogs-story.htm
From the 1987 film Hachiko monogatari (a.k.a. Hachi-ko). Wonderful movie that tells the true story of an Akita's devotion to his master. Hollywood did a remake (called Hachiko: A Dog's Story) starring Richard Gere which has been released in Japan.
LA LÉGENDE DU CHIEN HACHIKO QUI ATTENDAIT SON MAÎTRE DEPUIS 9 ANS!
Hachiko , c'est l'histoire d'un chien de race akita qui attendait fidèlement son maître chaque soir au même endroit.
Son maître professeur en agriculture du nom de Hidesaburo Ueno à l'université de Tokyo l'avait acheté en 1924 et lui avait donné le nom de Hachi qui signifiait 8 car il était le 8ième chiot. À chaque jour lorsque son maître se rendait à l'université , Hachiko l'accompagnait jusqu'à la porte et des fois jusqu'à la gare de Shibuya. C'est là que Hachiko fidèle au poste attendait son maître et lorsqu'il le voyait , il aboyait de joie en frétillant sa queue. Un jour de mai 1925, son maître fut pris d'une hémorragie cérébrale au travail et fut transporté à l'hopital où il décéda.
Hachiko fidèle à son maître se rendait à la gare chaque soir au même endroit. Il attendait , il attendait, il attendait ....vaillamment, patiemment le retour de son maître bien-aimé. .Les passants qui voyaient ce chien étaient émus par la persévérance de Hachiko. Quelques années après , un journaliste s'y intéressa et rédigea un article sur Hachiko dans un quotidien Ashashi Shinbun. Du jour au lendemain , il devenait célèbre dans tout le Japon où on le nomma Chuken qui signifiait chien fidèle.
En 1934, on érigea une statue de bronze en l'honneur de Hachiko et Hachiko était présent lors de son inauguration. Il attendait toujours son maître depuis 9 ans. À bout de forces, malade de coeur et des poumons , il mourrait le 8 mars 1935. Ses restes furent empaillés et conservés au Musée national des sciences.
Cette histoire de Hachiko fut l'objet d'un film tourné en 1987 au Japon intitulé Hachiko Monogatori dont vous pouvez voir un extrait dans youTube.
Un remake de ce film japonais fut réalisé en 2009 par L. Hallström avec Richard Gere et Joan Allen dont la sortie était faite en juin 2010.
Cette histoire émouvante nous enseigne une grande leçon spirituelle sur la patience, la persévérance ainsi que l' amour inconditionnel d'un chien pour son maître.
La patience et la persévérance sont des qualités spirituelles qui vont ensemble. Car la patience est nécessaire à l'Amour pour la raison que le chemin spirituel est parsemé de plein d'embûches et d'obstacles. Sans cette qualité , nous ne pouvons aller loin.
Et la persévérance accompagne la patience pour passer au dessus des obstacles qui jalonnent notre chemin. C'est une qualité indispensable pour tous les pratiquants spirituels. Persévérer, persévérer , persévérer pour aller vers plus de Lumière, de Compassion et d'Amour....Et enfin être fidèle à son poste de contemplation méditative tous les jours de notre vie...
http://lechemindel-un.over-blog.com/article-la-legende-du-chien-hachiko-qui-attendait-son-maitre-depuis-9-ans-68902315.html