We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Vitruvius Adamı - Leonardo da Vinci
Vitruvius Adamı 1487 civarında Leonardo da Vinci tarafından yaratılmıştır. Ünlü mimar Vitruvius Pollio'nun çalışmalarına dayanan notlar eşlik etmektedir. Kağıt üzerinde kalem ve mürekkeple yapılan çizim, kolları ve bacakları birbirinden ayrı ve aynı anda hem daire hem de kare şeklinde çizilmiş iki üst üste pozisyonda bir erkek figürü tasvir ediyor. Çizim ve metne bazen Oranlar Kanonu veya daha az sıklıkla İnsan Oranları denir. İtalya, Venedik'teki Gallerie dell'Accademia'da saklanır ve kağıt üzerindeki çoğu çalışma gibi, yalnızca ara sıra görüntülenir.
Parçaların orantısal ilişkisi evrensel tasarımı yansıtır. Ve elementlerin "tıbbi" dengesi, istikrarlı bir yapı sağlar. Dolayısıyla bu nitelikler, Allah'ın insan vücudunu yaratması ile insanın kendi iyi bir binayı üretmesi arasında eşit olarak paylaşılır. 1480'lerin sonlarında, sanatsal mikrokozmosun bu teması, düşüncesinin büyük birleştirici ilkelerinden biri olarak ortaya çıktı. Bu mimari uygulama, meselenin sonu değil, ancak kelimenin tam anlamıyla evrensel bir uygulamaya sahip bir kavramın başlangıcını temsil ediyor.
Bu görüntü, Leonardo'nun orantı konusundaki keskin ilgisinin mükemmel bir örneğini sunuyor. Ayrıca bu resim, Leonardo'nun insanı doğayla ilişkilendirme girişimlerinin temel taşını temsil ediyor. Ansiklopedi Britannica çevrimiçi, "Leonardo, anatomik çizimleri ve Vitruvius Adamı aracılığıyla ürettiği insan vücudunun büyük resim tablosunu bir kozmografia del minör mondo (mikro kozmosun kozmografisi) olarak tasavvur etti. İnsan vücudunun işleyişinin bir evrenin işleyişine benzetme."
Leonardo da Vinci'nin Vitruvius Adamı çizimi en popüler dünya ikonlarından biridir. Leonardo'nun Vitruvius'un ilkelerini resmettiği illüstrasyonun kompozisyonunu anlamak için yıllar boyunca sayısız girişimde bulunuldu.
Vitruvius Adamı, Leonardo da Vinci - Tarih
1490'larda ve 1500'lerin başında Vitruvius'un yorumcuları arasında genital bir saplantı varmış gibi görünüyor. Vitruvius'un mimarlık üzerine kitabı birçok rönesans teorisyeni için favoriydi ve insan oranı hakkındaki küçük pasajı, özellikle Leon Battista Alberti tarafından Heykel Üzerine, Francesco di Giorgio Martini tarafından mimarlık üzerine incelemesinde ve en ünlüsü Leonardo da Vinci tarafından (bunlardan bazıları burada bir araya toplanmıştır, Leonardo'nun Vitruvius Adamı versiyonu sağdadır).
Bir parça metni yorumlamak çok zor olan Vitruvius, insan vücudunun (erkek olarak okunan) vücudunun her bir bölümünün geri kalanıyla nasıl ilişki kurduğuna dair bazı kurallar oluşturmaya çalışır (böylece bir ayağın uzunluğu, tüm ayağın yüksekliğinin altıda biridir). erkek vb) ve ayrıca bir adam elleri ve ayakları açık şekilde sırt üstü yatarsa ve bir dairenin merkezi göbeğine konulursa, figürüne ve ayak parmaklarına çevre tarafından dokunulacağını söyler. Ayrıca şekil içinde tarif edilen bir kare bulunacaktır, aynı şekilde yuvarlak bir şekil üretilir”.
Leonardo'nun çizimi temel olarak Vitruvius'un fikirlerine bir yanıttır. İnsanları kendisi yeniden ölçtü ve kendi orantılı çizimlerinden bir dizi yaptı. Oranlarla ilgili notları görüntünün etrafına yazılmıştır (elbette ayna yazısında). Mide düğmesinin bir dairenin merkezi olabileceği konusunda Vitruvius ile aynı fikirdedir, ancak aynı zamanda vücudun tam merkezinin göbek değil, penisin – veya “eril üye” olduğunu ileri sürer. tam olarak (“Il membro virile nascie nel mezo dell’omo“). Bunu çizimde penisin tabanından geçen ve aslında karenin tam ortasında olan yatay bir çizgiyle gösterdi.
Vitruvius hakkında başka bir yorumcu olan Cesare Cesariano, Latince metni 1521'de yayınlanan bir baskıda tercüme etti. Mükemmel orantılara sahip bir adam resminde göbek deliği hem dairenin hem de karenin merkezi olarak yer alıyor, ama sanki bunu telafi etmek için, onun figürü belirgin bir ereksiyona sahiptir.
Vitruvius'un on altıncı yüzyılın başlarından kalma bir başka baskısında, şimdi Ferrara'da anonim bir yazar tarafından yazılmış bir el yazması, oranlar kanunu çizimi, aynı zamanda ereksiyon halinde bir penise sahip gibi görünen bir adam tarafından resmedilmiştir (eğer bir şeyler görmüyorsam) – çizim sağda.
Bunun neden olması gerektiğine dair birkaç fikrim var ve şu anda bunları yaşam çizimi, orantı ve mükemmel vücut üzerine bir bölümde yazıyorum. Yine de bu konuda biraz kafa karıştırıyorum ve Cesariano'nun orijinal izleyicisinin bu görüntüye nasıl tepki vermiş olabileceğini merak ediyorum?
Tıp pratiği
Vitruvius Adamı sadece sağlıklı bir insan imajı değil, aynı zamanda mükemmel insanın imajı olarak da benimsenmiştir. doktor, ve tıp pratiğinde ideal. Mark D. Williams, "Vitruvius Adamı: Bir 'komplet' doktorun metaforu" adlı makalesinde (Pharos, Yaz 1997, 22-27), bunu şöyle açıklıyor: tamamlayıcı' doktor - bilim, insancıllık ve sanat."
Williams'a göre, kare bilimi temsil eder, daire insani hizmeti temsil eder ve pubistan başlayan ve iki uzatılmış ayağa ulaşan üçgen (aşağıda gösterilmiştir) tıp sanatını ve pratiğini temsil eder. "Meydanla yapılan alıntı, bilimsel paradigmayı ve sonunda insanlığın bilim yoluyla her şeyi anlayabileceği sonucunu simgelemektedir" diye açıklıyor. Yerde geniş tabanlı bir duruş ve göğe yükseltilmiş üst uzuvlarla, bir doktor aynı zamanda göbek merkezli ancak karenin üzerinde yükselen bir daire oluşturur - bütüncül, anne, üretici, besleyici, kapsayıcı ve aşkın insani hizmeti sembolize eder. Her iki geometrik figürün bileşenlerini, merkezi tepe noktası olarak bilimsel kare ve taban olarak insani hizmet çemberi ile birleştiren bir doktor, tıp sanatını ve pratiğini simgeleyen başka bir geometrik figür - bir üçgen - ortaya çıkarır.
|Yazarın Pharos'taki resmi yeniden yapılandırması, Yaz 1997, 26.|
"Tam bir doktor bir bilim ustası olmalıdır, bu sanatın zirvesidir, ancak tek başına bilim eksik ve yetersizdir. Hekim bilime değil insanlığa hizmet eder. Bilim zirvedir, nasıl (araç) ve insani hizmet temelidir, Niye (sonları) tıp sanatının ve pratiğinin."
Springfield, MA'daki kayropraktik pratiği Physicians Plus, tıp pratiğinin temsili olarak benzer bir Vitruvius Adamı teorisini kullanıyor gibi görünüyor. Vitruvius Adamı seçimlerini logo olarak şöyle açıklıyorlar:
"Leonardo sadece bir sanatçı, filozof ve mucit değil, aynı zamanda bir anatomist ilk insan vücudunu inceleyen ve haritasını çıkaranlardan biriydi Bu 'Evrensel Adam' insanın güzelliğini, karmaşıklığını ve simetrisini temsil ediyor çerçeve. Aynı zamanda da Vinci'nin kayropraktik alanına çok aşina olan tıp alanındaki Sanat, Bilim ve Felsefe tutkusunu temsil eder. Bu sebeplerden dolayı onun sanat eserini logomuz olarak seçtik."
Vitruvius Adamı'nı sağlık/fitness/tıp uygulamasıyla ilişkilendiren diğer gruplar şunlardır:
Las Vegas Üniversitesi Kinesiyoloji Bölümü
Bir çalışma programı sağlayan akademik bir birim. Bilim Müttefik sağlık meslekleriyle ilgilenen öğrenciler için insan hareketi. Departman bir taahhütte bulunmuştur. disiplinlerarası profesyonel hazırlık ve burs yaklaşımı.
Leonardo da Vinci Programı Avusturya'daki Genel ve Deneysel Patoloji Enstitüsü'nde
İmmünfloresans ve İmmünohistokimya Eğitimi
"Tıp alanındaki yetkin tüccarınız"
Fiziksel terapistler, mesleki terapistler ve konuşma dili patologları için Profesyonel Yerleştirme hizmeti
Vitruvius Adamının Tarihi
Resmi biliyorsun. Herkes yapar. Bu, Leonardo da Vinci'nin daire içindeki ikonik adamı ve
kare, Vitruvius Adamı olarak bilinen figür - ya da Radiolab'daki bir yapımcı olan Tim Howard'ın bir keresinde bana uygun bir şekilde söylediği gibi, "çıplak adam zıplama yapıyor."
Ama eğer herkes resmi biliyorsa, neredeyse hiç kimse onun hikayesi hakkında hiçbir şey bilmiyor. Birkaç yıl önce incelemeye başladığımda, büyük bir şaşkınlık içinde, kimsenin resim üzerine bir kitap bile yazmadığını keşfettim.
Kitabı yazmak beni zengin ve büyüleyici bir yolculuğa çıkardı: Leonardo'nun olağanüstü
yaşam ve zamanlar ve çalışmalarında oynadığı fikirlerin daha büyük ve genellikle tuhaf bir şekilde garip tarihi boyunca. Leonardo sadece görsel bir sanatçı değil, aynı zamanda görsel bir düşünürdü, bu yüzden hikaye dönem illüstrasyonları gerektiriyor. Sonunda, kitapta altmıştan fazlasını ortaya çıkardım ve çoğalttım.
İşte, sonunda Vitruvius Adamı'nın kendisi ile birlikte, Leonardo'nun kendi resmini perspektife koymaya yardımcı olan beş tanesi.
iStock.com/JanakaMaharageDharmasena
Taslak başlangıçta bir defterde göründüğü için, Vitruvius Adamı insan oranıyla ilgili gözlemleriyle ilgili el yazısı notlarla çevriliydi. İngilizce'ye çevrilmiş, kısmen şöyle okuyorlar: "Mimar Vitruvius, mimarlık üzerine yaptığı çalışmada, insan vücudunun ölçülerinin Doğa tarafından şu şekilde dağıldığını söylüyor, yani 4 parmak 1 avuç ve 4 avuç içi 1 ayak eder. 6 avuç 1 arşın 4 arşın bir adamın boyunu yapar.4 arşın bir adım yapar ve 24 avuç bir adam yapar ve bu ölçüleri binalarında kullandı.Bacaklarınızı boyunuzu kısaltacak kadar açarsanız ve yayarsanız 1/14 ve kollarınızı orta parmaklarınız başınızın üst hizasına değene kadar kaldırın, bilmelisiniz ki uzanmış uzuvların merkezi göbekte olacak ve bacaklar arasındaki boşluk eşkenar üçgen olacak. kolları boyuna eşittir." [PDF]
Da Vinci'nin Vitruvius Adamı ve Her Şeyin Ölçüsü
Bu, “Vitruvius Adamı”'in bir taslağıdır. Birçok insan, aynı anda hem daire hem de kare içine yazılan erkek bedeni figürünü, İtalyan Rönesans bilgesi Leonardo da Vinci'nin (1452-1519) eseri olarak anında tanır. Bununla birlikte, nadiren, bu çizimin önemi takdir edilir ve eski klasik kaynaklardaki ilhamı kabul edilir.
Rönesans teriminin önerdiği gibi, bu dönem Klasik kültürün yeniden doğuşunu kutladı: kaynakları, fikirleri, bilgeliği ve mirası. Aşağıda tasvir edilen Scuola di Atena (İtalyan ressam Raphael'in 'Atina Okulu'), antik Yunanistan'ın çeşitli felsefi okullarını gösteren bu kaynak bulmayı iyi yakalar.
Da Vinci, taslağı için, MÖ 1. yüzyılın başında yaşayan bir Roma vatandaşının, Marcus Vitruvius Pollio'nun çalışmasından ilham aldı, bu nedenle resmin adı 'Vitruvius Adamı'.
Vitruvius, mimarlık üzerine önemli bir inceleme yazdı. Mimari (Mimarlık Üzerine), genellikle türünün hayatta kalan en eski eseri olarak kabul edilir. Vitruvius, daha önce bir asker olmasına rağmen deneyimli bir mühendis ve inşaatçıydı. İncelemesinde, bir proje planlarken Romalı mimarların neleri göz önünde bulundurmaları gerektiğini ayrıntılı olarak açıklar: bir alanın konumu, malzemeler, teknikler, dekorasyon, su kaynakları, bilimlerin uygulanması ve teknolojinin kullanımı.
Aşağıdaki bir Roma evinin iç tasarımı, orantı, uyum ve düzene olan ilgiyi açıkça göstermektedir - idealize edilmiş Yunan evinde (aşağıdaki resimde) zaten belirgin olan bir şey.
İnşaatla ilgili olarak, mimarın önündeki zorluk, bu çeşitli düşünceler arasında uygun bir orantıyı korumaktı. Vitruvius'a göre, en iyi binalar güç, fayda ve güzelliğin uyumunu sergiler ya da Latince'de, firma, yardımcı araçlar, venüstalar.
Şimdi bunlar, güç, fayda ve zarafet hesaba katılacak şekilde yapılmalıdır. Güç, temeller sağlam zemine indirildiğinde ve her bir malzemeden fayda cimriliği olmaksızın bir malzeme seçimi olduğunda, alanlar hatasız ve kullanımlarına engel teşkil etmeyecek şekilde düzenlendiğinde ve uygun ve işin görünüşünün hoş ve zarif olacağı ve kurucu parçaların ölçeğinin simetri için adil bir şekilde hesaplandığı zaman, her türlü zarafetin yönü için uygun bir düzenleme. (Kemer. 1.3)
Sağlamlık, bir binanın yapısal bütünlüğünü sağlar, çünkü bir bina sağlam bir temel olmadan çöker. Bir yapıyı topraklamak, belirli bir dünyevi yapı gerektirir: batmasın diye çok yumuşak değil, kazılması zor diye çok sert de değil, hareket adaptasyon gerektiriyorsa kırılgan da değil. Sağlamlık, doğru derinlikte bulunan bir temele bağlıdır. Binanın yüksekliği ve ağırlığı kadar bütünlüğü de sağlam bir temele bağlıdır.
Uyumun ikinci önemli yönü meta veya kullanışlılıktır. Bugünkü pragmatik tavrımızı ön plana çıkaran Vitruvius, binaların işlevsel amacı konusunda gerçekçiydi. Bir binanın en iyi nasıl tasarlanacağını değerlendirirken, mekan kullanımının işlevini nasıl yerine getirdiğini düşünmenin çok önemli olduğunu vurguladı. Ne kadar sağlam olursa olsun, raf yeri olmayan bir kitaplık, kitaplık işlevi görmez.
Uyum için son gereklilik, güzellikte zarafet veya zevktir. Günümüzde pratiklik pahasına sıklıkla kaybedilen veya göz ardı edilen bu estetik gereklilik, Vitruvius için sağlamlık ve kullanım kadar önemlidir. Zevk, parçaların uyum ve orantısından kaynaklandığı için, bu estetik gereklilik uyum ve düzenin en kesin ifadesidir. Zevk, dürüstlüğün en basit testidir.
Vitruvius, düzeni bir ilerlemeyi vurgulamak için yaptığı gibi sunar - fayda sağlamlığa dayanır ve güzellik metaya ve zevke dayanır - ve üçünün de ortak bir amacı düzenlediğinde ısrar eder. Sağlamlık, meta ve zevk birlikte bir binanın bütünlüğünü ve uyumunu sağlar.
Fakat neden Vitruvius'un en önemli noktası uyumdu ve verimlilik değil, belki de her yönün pragmatizmin diktelerini takip ettiği tartışmalı dünyamızda çoğu zaman olduğu gibi?
Vitruvius'tan yaklaşık altı yüzyıl önce yaşayan Pre-Sokratikler olarak bilinen ilk Yunan filozoflarına dayanan bir geleneği takip eden Romalılar, uyumun kozmosu anlamanın anahtarı olduğuna inanıyorlardı. Pisagorcular için, örneğin, κόσμος (Evren) evrenin düzenini, tüm varoluşa nüfuz eden bir düzeni dikte eder: metafizik, epistemolojik, ahlaki, etik. Aşağıda, merkezde dünya ve insanlık olan eşmerkezli daireler ile karakterize edilen kozmosun bir ortaçağ tasviri bulunmaktadır.
Tutarlılık, meta ve haz aracılığıyla uyum aramak, Vitruvius için yalnızca evrenin düzenini inşa etmede değil, aynı zamanda evrenin düzenini taklit etmede ve insan ilişkilerini buna göre düzenlemede bir egzersizdi. İnsanlık, düzene kavuşarak, doğada ve evrenin uyumunda kendisine ayrılan yeri almıştır.
Vitruvius, insan vücudunun kendisini, inşa ilkelerinde biçimlendirilmiş uyum ve oranların paradigmatik ve gerçekten de esrarengiz bir tezahürü olarak gördü. Örneğin, bir tapınağın boyutlarının ölçüm çubuğu olarak vücudun simetrisinde ısrar ediyor:
Çünkü insan vücudu, doğası gereği öyle tasarlanmıştır ki, çeneden alnın tepesine ve saçın en alt köklerine kadar olan yüz, bilekten orta ucuna kadar açık elin tüm yüksekliğinin onda biri kadardır. parmak aynı, çeneden tepeye kadar olan baş sekizinci, boyun ve omuz ile memenin tepesinden saçın en alt köklerine kadar, memenin ortasından göğsün zirvesine kadar altıncıdır. taç dördüncüdür. Yüzün yüksekliğini alırsak, çene altından burun deliklerinin alt tarafına olan mesafe üçte biri kadardır, burun deliklerinin altından kaşlar arasındaki çizgiye kadar olan mesafe orada aynıdır. saçın en alt köklerine de alından oluşan üçte birdir. Ayağın uzunluğu, önkol gövdesinin yüksekliğinin altıda biri, memenin genişliğinin dörtte biri ve dörtte biri kadardır. Diğer üyelerin de kendi simetrik oranları vardır ve antik çağın ünlü ressamları ve heykeltıraşları onları kullanarak büyük ve sonsuz bir üne kavuşmuştur. (Kemer. 3.1)
Vitruvius'un iddia ettiği gibi, vücudun zorlayıcı yorumlarını şekillendirmek için kullanılan boyutların ve oranların dikkatli tanımına dikkat edin.
Aşağıdaki heykel - belki de MÖ 2. veya 1. yüzyıllara ait - oranlara bu özeni gösteriyor.
Vitruvius, insan vücuduyla ilgili gözlemlerini moda mimarisine uygularken, antik çağın bir filozofu olan Protagoras'a (DK 80B1) atfedilen bir ifade kullanır:
Her şeyin ölçüsü İnsan'dır, var olan şeylerin olduklarıdır ve olmayan şeylerin olmadığıdır.
Bu, insanların tüm gerçekliğin, hatta var olmayanın bile ölçüm çubuğu olduğu anlamına gelir!
Protagoras'ınkine benzer bir duyguyla hareket eden Leonardo da Vinci'nin Vitruvius kurallarını insan vücuduna uygulaması paha biçilmez bir kavrayış olduğunu kanıtladı. Müthiş bir uyum ve orantı sergileyen insan vücudu, da Vinci için evrenin düzeninin bir aynasıydı.
Da Vinci, taslağının bitişiğindeki notlarda insan vücudunu bir kozmografi del minör mondo, bu, mikro kozmosun bir kozmografisi anlamına gelir. Bu öneride, genellikle Yunan ve Mısır edebiyatının eklektik bir gövdesine atfedilir. hermetik, da Vinci vücudun düzenini, mikrokozmosu, evrenin düzenine, makrokozmosa benzer görür. 17. yüzyıl İngiliz Robert Fludd'un bu diyagramı, bedeni makrokozmosun bir mikrokozmosu olarak tasvir ediyor.
Da Vinci'nin 'Vitruvius Adamı', bir anlamda bedenin evreni içerdiği görüşünden esinlenerek, Vitruvius tarafından ortaya konan uyum için simetrik gereksinimleri görsel olarak karşılamaya çalışır. Vitruvius'a göre, Da Vinci'nin çok iyi anladığı gibi, evrenin gizemi insan vücudu figüründe gizlidir. “Vitruvius Adamı” bir anlamda her şeyin ölçüsüydü.
Hippo'lu Augustine (354-430) gibi geç Antik Çağ'daki Hıristiyanlar, haç figürünü ve üzerine uzanmış İsa'nın bedenini anlamak için benzer anlayışları uyguladılar. Augustinus için haç, günahtan ruhsal kurtuluşun veya Hıristiyanların kurtuluş dediği şeyin mimarisini çizmenin anahtarıydı.
Aşağıda 15. yüzyıl Hollandalı ressam Rogier van der Weyden tarafından çarmıha gerilmenin bir tasviri bulunmaktadır.
Bununla birlikte, ilk Hıristiyanların çoğu, yalnızca bir İnsan-Tanrı'nın gerçekliği temellendirme rolünü yerine getirebileceğine inanıyordu. Ama neden? Bu sonraki bir makalede tartışılacaktır.
Bir mikro kozmos olarak kabul edilen beden, her şeyi özünde bulunan sıkılığı, işlevselliği ve güzelliği ile ölçer. Bu nedenle insan vücudu gerçekliğe giden bir yol haritasıdır.
Pablo Irizar, McGill Üniversitesi'nde Katolik Çalışmaları Yardımcı Profesörü ve yine McGill'de Newman Merkezi Direktörüdür. Augustine ve Katolik Entelektüel Geleneği düşüncesinde uzmanlaşmıştır.
Vitruvius Adamı
NS Vitruvius Adamı Leonardo da Vinci'nin 1490 yıllarında günlüklerinden birinde yaptığı notlarla birlikte ünlü bir çizimdir. Çıplak bir erkek figürü, kolları birbirinden ayrı ve aynı anda hem daire hem de kare şeklinde çizilmiş, üst üste iki pozisyonda tasvir edilmiştir. Çizim ve metin bazen denir Oranlar Kanonu.
Çizim kurşun kalem, mürekkep ve sulu boya ile metal punta üzeri olup, 34,3 x 24,5 cm ölçülerindedir. Şu anda Venedik'teki Gallerie dell'Accademia koleksiyonunun bir parçasıdır.
Leonardo'nun ayna yazısı olan eşlik eden metindeki notlarına göre, insan vücudunda yazan Antik Roma mimarı Vitruvius'un bir incelemesinde açıklandığı gibi (erkek) insan vücudunun oranlarının bir çalışması olarak yapılmıştır:
- avuç içi dört parmak genişliğindedir
- bir ayak dört avuç genişliğidir
- bir arşın altı avuç genişliğidir
- bir adamın boyu dört arşındır (dolayısıyla 24 avuç)
- bir adım dört arşındır
- bir adamın açık kollarının uzunluğu boyuna eşittir
- saç çizgisinden çenenin dibine kadar olan mesafe bir erkeğin boyunun onda biridir
- başın üstünden çenenin altına kadar olan mesafe, bir erkeğin boyunun sekizde biri kadardır.
- saç çizgisinden memenin tepesine kadar olan mesafe bir erkeğin boyunun yedide biri kadardır
- başın tepesinden meme uçlarına kadar olan mesafe, bir erkeğin boyunun dörtte biri kadardır.
- omuzların maksimum genişliği bir erkeğin boyunun dörtte biri kadardır
- dirsekten elin ucuna kadar olan mesafe bir erkeğin boyunun beşte biridir
- dirsekten koltukaltına kadar olan mesafe bir erkeğin boyunun sekizde biri
- elin uzunluğu bir adamın boyunun onda biri kadardır
- çenenin altından buruna kadar olan mesafe yüzün uzunluğunun üçte biri kadardır
- saç çizgisinden kaşlara kadar olan mesafe yüzün uzunluğunun üçte biri kadardır.
- kulağın uzunluğu yüzün uzunluğunun üçte biri kadardır
Leonardo açıkça Vitruvius'u gösteriyor De Architectura 3.1.3:
Göbek doğal olarak insan vücudunun merkezine yerleştirilmiştir ve eğer bir adam yüzü yukarıya dönük ve elleri ve ayakları göbeğinden merkez olarak uzatılmış şekilde uzanmışsa, bir daire tarif edilirse parmaklarına dokunacak ve ayak parmakları. Bir kare içine yerleştirildiğinde görülebileceği gibi, insan vücudunun bu şekilde sınırlandırılması yalnızca bir daire değildir. Ayaklardan başın tepesine kadar ve sonra tamamen uzatılmış kollar boyunca ölçmek için, ikinci ölçüyü birinciye eşit buluyoruz, böylece şekli çevreleyen birbirine dik açılarda çizgiler bir kare oluşturacaktır.
15. yüzyılda insan vücudunun matematiksel oranlarının Leonardo ve diğerleri tarafından yeniden keşfi, İtalyan Rönesansına giden en büyük başarılardan biri olarak kabul edilir. Leonardo'nun çiziminin, antik metnin dikkatli bir okumasını, kendi gerçek insan bedenlerini gözlemlemesi ile birleştirdiğini unutmayın. Daireyi ve kareyi çizerken, karenin daire ile aynı merkeze, yani göbeğe sahip olamayacağını, ancak anatomide biraz daha aşağıda olduğunu doğru bir şekilde gözlemler. Bu ayarlama, Leonardo'nun çiziminin yenilikçi kısmı ve onu önceki illüstrasyonlardan ayıran şeydir.
Çizimin kendisi genellikle insan vücudunun temel simetrisinin zımni bir sembolü olarak ve bunun uzantısı olarak bir bütün olarak evren için kullanılır.
Kol ve bacak pozisyonlarının kombinasyonunun aslında on altı farklı poz oluşturduğu çizimi inceleyerek fark edilebilir. Kollar dümdüz ve ayaklar bir arada olan poz, üst üste bindirilmiş karede yazılı olarak görülüyor. Öte yandan, "yayılan kartal" pozunun üst üste bindirilmiş daireye kazındığı görülüyor. Bu, iki poz arasındaki geçişte, figürün görünen merkezinin hareket ediyor gibi göründüğü, ancak gerçekte, gerçek ağırlık merkezi olan figürün göbeğinin hareketsiz kaldığı ilkesini göstermektedir.
Mekanik ve kozmoloji
Leonardo'nun gözlemlerine göre, bir mimar ve mühendis olarak oldukça aşina olduğu mekanik çalışması da doğanın işleyişini yansıtıyordu. Hayatı boyunca Leonardo, yaratıcı bir inşaatçıydı, zamanının mekaniğinin ilkelerini iyice anladı ve onları geliştirmeye birçok yönden katkıda bulundu. İlki 1490'larda ve ikincisi 1503 ve 1505 arasında yazılmış olan iki Madrid defteri, onun mekanik teorisiyle kapsamlı bir şekilde ilgilenir. Bunların önemi, belirli makinelerin veya iş aletlerinin tanımlanmasından ziyade, onları test etmek için gösteri modellerini kullanmalarında yatmaktadır. İnşaat makinelerinde kullanılan temel mekanik ilkeleri ve işlevleri açıklar. Anatomik çizimlerinde olduğu gibi, Leonardo, söz konusu nesnenin kesin bir gösterimini sunan kesin grafik temsil ilkeleri - stilizasyon, desenler ve diyagramlar - geliştirdi.
Leonardo, Milano'da kaldığı andan itibaren bir askeri mühendis olarak da oldukça aktifti. Ancak çalışmalarının kesin bir örneği gösterilemez. Madrid defterleri, muhtemelen Floransalı yönetim konseyi tarafından gönderilen 1504'te, şehrin tahkimat sistemi tamir edildiğinde Piombino lordunun yanında durduğunu ve onu elden geçirmek için ayrıntılı bir plan önerdiğini ortaya koydu. Arno bölgesinde ve Lombardiya'da büyük ölçekli kanal projeleri için yaptığı çalışmalar, onun hidrolik mühendisliği konusunda da uzman olduğunu gösteriyor.
Leonardo, özellikle sürtünme ve direnç sorunlarıyla ilgilendi ve sunduğu vida dişleri, dişliler, hidrolik krikolar, döner cihazlar ve şanzıman dişlileri gibi mekanik öğelerin her birinde, çizimler yazılı sözcüklerden öncelikliydi. Kariyeri boyunca, hareketin mekanik potansiyeli de ilgisini çekti. Bu, onu diferansiyel şanzımanlı bir makine, modern bir tanka benzeyen hareketli bir kale ve bir uçan makine tasarlamaya yöneltti. Onun "sarmal hava vidası" (c. 1487), modern helikopter için neredeyse bir prototip gibi görünüyor, ancak Leonardo'nun tasarladığı diğer araçlar gibi, tekil bir sorun ortaya çıkardı: itme ve kaldırma sağlamak için yeterli bir güç kaynağından yoksundu.
Leonardo, doğanın fenomenlerini araştırdığı her yerde, evrenin şeklini ve işlevini yöneten ilkel mekanik kuvvetlerin varlığını fark etti. Bu, kuşların uçuşuyla ilgili çalışmalarında görülür; burada bir uçan aparatın yapılabilirliği hakkındaki gençlik fikri şekillenir ve su konusundaki çalışmalarında hava elementi hakkında kapsamlı araştırmalara yol açar. vetturale della natura ("doğanın taşıyıcısı"), bitkilerin ve ağaçların büyüme yasaları ve dünyanın jeolojik yapısı hakkındaki araştırmalarında suyun hareket ve akım yasaları kadar fiziksel özellikleriyle de ilgilendi. ve tepe oluşumları ve son olarak, bir mum alevi görüntüsünü veya bir tutam bulut ve duman resmini çağrıştıran hava akımlarını gözlemlemesinde. Leonardo, üstlendiği sayısız deneye dayanan çizimlerinde, özellikle de girdaplarla ilgili çalışmalarında, kendine özgü stilize bir temsil biçimi buldu. Bir fenomeni bileşenlerine ayırmayı başardı - su izleri veya girdaptaki girdaplar - ama aynı zamanda hem analitik hem de sentetik bir vizyon yaratarak resmin bütününü koruyor.
Diğer Vitruvius Adamı
1986'da, İtalya'nın Ferrara kentindeki Biblioteca Comunale Ariostea'yı ziyareti sırasında Claudio Sgarbi adında bir mimar, Mimarlık Üzerine On KitapRomalı mimar Vitruvius tarafından yazılmıştır. Antik çağlardan günümüze ulaşan tek risale, On Kitap hem mimari hem de antik çağ tarihçileri tarafından incelenen bir klasik. İlk kopyalar bilim adamlarının büyük ilgisini çekiyor, ancak çok azı bunun var olduğu hakkında bir fikre sahipti. Akademik envanterler ondan hiç bahsetmedi ve Ariostea kataloğu onu tavizsiz bir şekilde sadece kısmi bir el yazması olarak tanımladı.
Bu Hikayeden
Leonardo da Vinci çizdiğinde Vitruvius Adamı, burada gösterildiği gibi, yeni bir şeyle iş başındaydı: Vitruvius tarafından ortaya atılan fikri açıklama girişimi. On Kitap, insan vücudunun bir daire ve kare içine sığdırılabileceğini. (Cameraphoto Arte / Art Resource, NY) Claudio Sgarbi, Leonardo da Vinci'nin çizimlerini önceden şekillendiriyormuş gibi görünen bir çizim içeren bir el yazmasını incelediğinde "tamamen şaşırdığını" söylüyor. Vitruvius Adamı. (Vitruvius Adamı (C. 1490), Giacomo Andrea Da Ferrara, Biblioteca Ariostea, Ferrara (Cart. Sec. XVI, Fol. Figurato, Classe II, N. 176, Fol 78V)) Bilinen en eski çizim denemesi Vitruvius Adamı, Francesco di Giorgio Martini tarafından, göbeğin daire içinde ortalanması belirtimi ile özgürlükler aldı. (Biblioteca Medicea Laurenziana)
Fotoğraf Galerisi
İlgili İçerik
Sgarbi ona bir göz attığında, şaşkınlıkla, aslında kitabın neredeyse tam metnini içerdiğini keşfetti. On Kitap127 çizim ile birlikte. Ayrıca, 1400'lerin sonlarında, herhangi birinin çalışmayı sistematik olarak resmettiği bilinmeden yıllar önce üretildiğine dair her türlü işareti gösterdi. Sgarbi, “tamamen şaşırdım,” dedi. Ama sonra, “keşif içinde bir keşif” dediği şeyi yaptı: El yazmasının 78. yaprağında, onu ürperten bir çizim buldu. Bir daire ve bir karenin içinde çıplak bir figürü betimliyordu ve inanılmaz bir şekilde Leonardo da Vinci'ninkine benziyordu. Vitruvius Adamı.
Leonardo'nun çizimini herkes bilir. Banallik noktasına aşina hale geldi. Ancak Leonardo onu çizdiğinde yeni bir şey üzerinde çalışıyordu: Vitruvius tarafından 1. On Kitap, insan vücudunun bir daire ve kare içine sığdırılabileceğini.
Bu geometrik bir ifadeden daha fazlasıydı. Eski düşünürler uzun zamandır daireye ve kareye sembolik güçler vermişlerdi. Daire kozmik ve ilahi olanı kareyi, dünyevi ve dünyevi olanı temsil ediyordu. Bir insanın her iki şekle de sığdırılabileceğini öne süren herkes metafizik bir önermede bulunuyordu: İnsan vücudu sadece dünyayı yöneten ilkelere göre tasarlanmamıştı. NS dünya, minyatür. Bu, mikro kozmosun teorisiydi ve Leonardo, kariyerinin başlarında bu teoriye kendini kaptırmıştı. “eskiler tarafından”, 1492 civarında yazdı, "insan daha aşağı bir dünya olarak adlandırıldı ve kesinlikle bu ismin kullanımı çok yerinde, çünkü . vücudu dünyaya bir analogdur.”
Ama bu mikrokozmik adam neye benzemeli? Vitruvius illüstrasyonlar sağlamamıştı. Ortaçağ Avrupa'sındaki sanatçılar, Vitruvius'u gevşek bir şekilde yankılayarak, ideal insanlarının vizyonlarını bulmuşlardı: hem insani hem de ilahi olanı temsil eden çarmıhtaki Mesih. Ancak 1400'lerin sonlarına kadar hiç kimse Vitruvius oranlarına sahip bir adamın bir daire ve kare içine nasıl yazılabileceğini tam olarak çözmeye çalışmamıştı. Leonardo'yu Vitruvius Adamı çizmeye iten zorluk buydu.
İlk deneyen o değildi. Mimar Francesco di Giorgio Martini tarafından bilinen en eski çaba 1480'lerde geldi, ancak kesin olmaktan çok rüya gibiydi ve birçok açıdan Vitruvius'un özelliklerine uymadı: en önemlisi, göbeğin görünmesi gerektiğini dikte eden çemberin merkezinde.
Leonardo'nun çözümü dairenin ve karenin merkezinden uzaklaşmaktı ya da en azından Claudio Sgarbi gelene kadar insanlar bunun onun çözümü olduğunu düşündüler. Modena merkezli bir mimarlık tarihçisi olan Sgarbi, başlangıçta Ferrara kütüphanesindeki çizimin Leonardo'nun bir kopyası olması gerektiğini varsaymıştı çünkü ikisi arasındaki yazışmalar tesadüf olamayacak kadar yakındı. Ancak çizimi incelerken Sgarbi, çizimin yanlış başlangıçlar ve düzeltmelerle dolu olduğunu keşfetti. Bu onu ürkütücü bir düşünceye götürdü: Belki de Ferrara resmi önce gelmişti.
Ama kimdi bu isimsiz sanatçı ve ne NS Leonardo ile olan ilişkisi?
Yıllarca çalıştıktan sonra Sgarbi, cevabı bulduğunu düşünüyor. İtalyan yayıncı Marsilio tarafından bu kış yayınlanacak bir dizi akademik makalede, yazarın Giacomo Andrea da Ferrara adında genç bir mimar olduğunu öne sürüyor.
What little is known about Giacomo Andrea derives primarily from a remark made in On Divine Proportion (1498), by Luca Pacioli, who described him as both a dear friend of Leonardo’s and an expert on Vitruvius. Leonardo himself records in his notes having had dinner with Giacomo Andrea in 1490, the year Leonardo is thought to have drawn Vitruvius Adamı. And elsewhere Leonardo mentions “Giacomo Andrea’s Vitruvius”—a direct reference, Sgarbi believes, to the Ferrara manuscript. “Everything started to fit perfectly, like in a puzzle,” he told me.
Sgarbi’s hunch is that Leonardo and Giacomo Andrea collaborated on their drawings, but few traces of Giacomo Andrea survive, and unearthing more, enough to make Sgarbi’s case definitively, may take years. Still, scholars already find it intriguing. The French historian Pierre Gros, one of the world’s foremost authorities on Vitruvius, says he considers the idea “seductive and convincing.”
One of the few other known references to Giacomo Andrea concerns his death. In 1499 the French occupied Milan, where he and Leonardo had lived since the 1480s. Already admired internationally, Leonardo established cordial relations with the French and safely fled the city. But Giacomo Andrea wasn’t so lucky. He apparently stayed on as a kind of resistance fighter, and the French captured, hanged and quartered him the following year. “Because of his loyalty to the Duke of Milan,” Sgarbi says, “Giacomo Andrea was erased from history”—as was his Vitruvian Man.