Şaşırtıcı bir şekilde pop kültür sanatını daha özgürce oluşturmak için hiçbir kavram A-Frame gibi vahşi şekilde kullanılmadı.
Hepimiz bunu biliyoruz: bir erkeğin veya kadının bacakları A şeklinde açılmış ve A arasında kalan boşlukta ise konuyu görüyoruz. Daha fazla dikkat çekiyor: A-Framenin korkunç bir yanı var.
1950’ler ve 1980’lerde dergilerin, kitapların, film afişlerinin ve diğer pop sanat eserlerini süpüren bu tasarım virüsünün mantıklı olup olamayacağına bir göz atalım (ve bugüne kadar da devam ediyor).
A-Frame'nin güç ve egemenliğin sembolü olduğunu kolayca görmek mümkündür; Ancak, fark edeceğimiz gibi cinsel bir çağrışım da içerebilir.
A-Frame pozisyonunda bir erkek olduğunda, güç şiddetten geliyor. Yani İki kovboy arasında bir gösteri ya da şiddetli bir saldırgan gibi.
A-Frame pozisyonunda bir kadın olduğunda, cinsellik ön planda oluyor. Uzun ince bacaklar ve neredeyse hepsi topukludur.
James Bond'un for your eyes only film posterinde elinde silah olabilir fakat isimsiz ve yüzsüz kadının tüm güce sahip olduğunu inkâr edemeyiz. Cinsel güç.
Elbette bazen hiçbir anlamı yoktur. Sadece bir düzen tasarlamak için tembel bir yoldur... ve genellikle bir kadının arka tarafını göstermek için bir bahane sağlar.
A-Frame aynı zamanda sinemada atış yapmak için yaygın bir yöntemdir. Bu örnek The Playgirls ve Vampire (1960)
Kabul edelim A-Frame görüntüye biraz heyecan katıyor. Bunlardan birini A-Framesiz düşünün; Eylem olurdu ama ilgi çekici olmazdı.
A-Frame kompozisyona küçük bir mojo enjekte etmek için kolay bir yöntemdir.(oldukça orijinal olmasa da).
Uyarı: A-Frame'nin farkında olduğunuzda, onu her yerde görmeye başlayacaksınız. Eski VHS kapaklarında, püskü fotoğraflarda, albüm kapaklarında, reklamlarda... her yerde bulunur. Hayatınızı tüketmesine izin vermeyin.
Eğer dikkatsizseniz bazen bir A-Frame teknik olarak A-Frame değildir.
Örneğin, Fausto Papetti'nin yukarıdaki albümü, orta bacaktan kesilen bir çift bacak özelliğine sahiptir ve teknik olarak "A" yı oluşturmamaktadır.
Fakat yine de A olarak kabul edilebilir.
Günümüzde telefonda kullanılan birçok fotoğraf filtresini ve efektlerini "retro" versiyonunu A-Frame olarak düşünün. Aksi takdirde sıkıcı bir resim (başka bir deyişle bir tenis kortunda oturan adan) A-Frame olmadan ilginç olmazdı.
Önden bakan A-Frame, arkadan çekilenlere göre daha az yaygındır. Bunlar gerçekten nadir bulunan hazinelerdir.
Bir A-Frame olmasaydı bir striptiz kulübünde çekilen film ya da TV sahnesinde çirkin kafalar olurdu. Yukarıdaki sahne Dan Aykroyd'un Dragnet filminden sahnedir.
Bir gün, bazı sosyoloji yüksek lisans öğrencileri A-Frame üzerine tez yazacak. Tez başlıkları ise "A-Frame Geçmiş Paradigmalar ve Toplumsal Cinsiyet Normları" gibi olacak.
Gerçek bir A-frame yalnızca bir çift bacak içeren kompozisyon değildir. Gerçek A-frame arasında ince bir çizgi vardır.
Leave your vote
This post was created with our nice and easy submission form. Create your post!