İçerik: Araştırmacılar Dinozorları Öldüren Asteroidin Kökenini Buluyor
Araştırmacılar Dinozorları Öldüren Asteroidin Kökenini Buluyor:
Dinozorları yok eden asteroit, Meksika yakınlarında Dünya’ya çarptı. Chicxulub çarpma tertibatı olarak adlandırılan büyük kayalık nesnenin tahmini genişliği yaklaşık 6 mil (10 km) idi. Yaklaşık 145 km’lik bir alanı kaplayan bir krater üretti ve etki sadece dinozorların değil, aynı zamanda o sırada toplam hayvan türlerinin yaklaşık yüzde 75’inin yok olmasıyla da ilişkilendirildi. Bu kitlesel yok olma olayı 66 milyon yıl önce gerçekleşti ve Mezozoik çağın sonu olarak yaygın olarak kabul edildi. Şimdi, araştırmacılar yağmacı asteroitin nereden geldiğini anladılar.
Araştırmacılar, bilgisayar modellerini kullanarak 130.000 model asteroit üzerinde çalışarak, bunun Dünya’ya çarpmadan önce ana asteroit kuşağında diğerleriyle birlikte Güneş’in etrafında döndüğü sonucuna vardılar.
Teksas merkezli Güneybatı Araştırma Enstitüsü’ndeki (SwRI) araştırmacılar, çarpma tertibatının büyük olasılıkla ana asteroit kuşağının dış yarısından geldiğini söyledi. Asteroit kuşağı Mars ve Jüpiter arasındadır.
Araştırmacılar ayrıca, o bölgeden Dünya’ya büyük asteroitler getiren süreçlerin, önceden düşünülenden en az 10 kat daha sık gerçekleştiğini söylüyorlar. Baş araştırmacı Dr. David Nesvorný ve meslektaşları Dr. William Bottke ve Dr. Simone Marchi de dahil olmak üzere SwRI ekibi, dinozorların saltanatını sona erdiren kitlesel yok oluş üzerine son on yılda çeşitli araştırmalar yapıldığını, ancak bunların her birinin yeni sorular.
Bottke, iki kritik sorunun yanıtsız kaldığını söyledi. Bunlardan biri çarpmanın kaynağıyla ilgiliydi, diğeri ise bu Dünya’ya çarpma olaylarının sıklığıyla ilgiliydi. Böylece, araştırmacılar asteroid hakkında daha fazla bilgi edinmeye başladılar ve bu da onları Chicxulub çarpma cihazını karbonlu kondrit olarak tanımlamaya yöneltti. Dünya’yı çevreleyen birçok nesne, çarpma tertibatına benzer bileşimleri paylaşır, ancak bunların boyutu çok daha küçüktür. Nesvorný, “Chicxulub çarpma cihazının kardeşlerinin nerede saklanıyor olabileceğini aramaya karar verdik” dedi.
Araştırmacılar daha sonra NASA’nın Pleaides Süper Bilgisayarını kullandılar. Şaşırtıcı bir şekilde, asteroit kuşağının dış yarısından 6 mil genişliğindeki asteroitlerin, daha önce bulunandan en az 10 kat daha sık Dünya’ya çarptığını keşfettiler.