Zimmete geçirme
, bu varlıkların dönüştürülmesi amacıyla elde tutulan varlıkların, varlıkların emanet edildiği veya belirli amaçlar için kullanılacağı bir
veya daha fazla kişi tarafından yapılmasıdır. Zimmete para
geçirme, bir tür finansal dolandırıcılıktır. Örneğin, bir avukat, müşterilerinin güven hesaplarından fonları zimmet edebilir; Bir finansal danışman yatırımcıların fonlarını zimmet edebilir; ve bir eş veya bir eş, eş ile birlikte tutulan bir banka hesabından para çekebilir.
Zimmete para geçirme, genellikle, etkilenen kişinin bilgisi veya rızası olmaksızın gerçekleşen mülkün suçlu dönüşümünü gizleyen önlemlerle birlikte, usulüne uygun olarak yapılan, önceden hazırlanmış bir suçtur. Genellikle, fonların ya da kaynakların yanlış konumlandırılmasının tespit edilme riskini en aza indirgemek amacıyla, güvendikleri ya da kontrol ettikleri fonların ya da kaynakların toplamının sadece küçük bir kısmını zimmetine geçiren güvenilen bireyleri içerir. Başarılı olunca, zimmete para geçirme, algılamadan yıllarca devam edebilir. Kurbanlar genellikle fonların, tasarrufların, varlıkların veya diğer kaynakların eksik olduğunu ve sadece bir defada fonların nispeten büyük bir kısmına ihtiyaç duyulduğunda, zimmete para geçirdiklerini fark ederler; veya başka bir kullanım için fonlar çağrılır; veya büyük bir kurumsal yeniden yapılanma (bir fabrika veya işyerinin kapanması veya taşınması veya bir firmanın birleşmesi / devralınması), tüm gerçek ve likit varlıkların yeniden düzenlenmeden önce veya onayla birlikte eksiksiz ve bağımsız bir şekilde muhasebeleştirilmesini gerektirir.
ABD'de zimmete para geçirme, koşullara bağlı olarak, eyalet hukuku, federal yasa veya her ikisi altında bir suç
teşkil eden yasal bir suçtur; Bu nedenle, zimmete para geçirme suçunun tanımı verilen tüzüğe göre değişmektedir. Tipik olarak, zimmete geçirmenin cezai unsurları şunlardır: (i) mülkün yasal olarak sahip olduğu kişi tarafından başka bir kişinin (v) mülkünün (iv) hileli (ii) dönüşümü (iii).
(i) Sahtecilik
: Dönüşümün hileli olması gereği, zimmete para cezasının isteyerek ve haklı veya yanlış bir iddia olmaksızın, emanet edilmiş malları kendi kullanımlarına dönüştürmesini gerektirmektedir.
(ii) Kriminal dönüşüm
: Zimmete geçirme, sahiplenmeye karşı bir suçtur, yani, sahibin zimmete emanet edilen mülkün kullanımını ve kullanımını kontrol etme hakkını geçersiz kılar. Kriminal dönüşüm unsuru, mal sahibinin mülkiyet haklarına büyük ölçüde müdahale edilmesini gerektirmektedir (mülkiyetin sahibini kalıcı olarak mahrum etme niyetiyle birlikte, mülkün en ufak hareketinin, yeterli mülkiyete sahip olmasından kaynaklanmaktadır).
(iii) Mülkiyet
: Zimmete geçirme tüzükleri, suçun kapsamını kişisel mülkiyetin dönüşümleriyle sınırlandırmamaktadır. Tüzükler genellikle maddi kişisel mülkün, maddi olmayan kişisel mülkiyetin ve seçime bağlı eylemlerin dönüştürülmesini içerir. Gerçek özellik genellikle dahil değildir.
(iv) diğeri
: Bir kişi kendi mülkünü zimmete geçiremez.
(v) Hukuki mülkiyet
: Kritik unsur, zimmete para geçirme sırasındaki zimmete para geçirme işleminin mülkiyet hakkına sahip olması ve mülkün velayetinin gözaltına alınması değildir. Hırsız, mülkün yasal olarak sahip olması durumunda, suç zimmete geçirir; Hırsız sadece gözaltına sahip olsaydı, ortak hukukta suç larlıyor.