Ramerikan bebek 1. sezon Natasha Lyonne’den Nadia ve Charlie Barnett’ten Alan’ı Groundhog Day tarzı bir zaman döngüsünde gördü, ancak 2. sezon onları, on yıl boyunca zıplayan trenlerle varoluşsal aile krizlerini birleştiren başka bir boyut atlama alanına atıyor… ve bir şekilde başarıyor. tüm hareketli parçalarını tutarlı bir şekilde birbirine bağlayın, bu özellikle Natasha’nın gerçek bir kanıtıdır.
Yukarıda Natasha ile paylaşılan bir Netflix Soru-Cevap bölümünde evren, Rus bebek star ve showrunner, Yayoi Kusama’nın ünlü Infinity Mirror Rooms’undan ilham alan bir sette oturuyor. (Yakından bakarsanız, arka plan aslında IYKYK olan diziden Krugerrands’tır.) Uygun şekilde, Natasha serinin 2. sezonunun temelini oluşturan “kaleydoskopik” karakterleri genişletmek için bu anı kullandı.
“2. sezon Rus bebek bir hayatın sürekli değişen bir görüntüsüdür. Joan of Arc, ‘Hayat bir dizi sürekli değişen andır’ dedi, bu garip çünkü kaleydoskoplarla ilgilenmiyormuş gibi görünüyordu. 2. sezondaki olaylar, 1. sezondaki olaylardan neredeyse dört yıl sonra gerçekleşir. Nadia 40 yaşında olmak üzere. Her iyi beyefendi gibi, orta yaş krizi gibi bir şey. ‘Bu mu?’ gibi bir soru soruyor. Bu hayat mı? Bu yetişkin hayatı mı?'” dedi Natasha.
“Dizileri her zaman biraz antolojik olarak gördük, çünkü her sezon bir şekilde kendi olayı olurdu. Her şeyi neredeyse bir çeşit soğan olarak düşünürseniz ya da fazla burnu havada değil, ama Rus bebeği gitgide daha derine iniyor. Nadia ve Alan, hepimizin çok farklı kişilik tipleri olarak uğraştığı aynı varoluşsal sorulara geliyorlar. 1. sezonda Nadia Alan’a, ‘Yapamam’ diyor. mutlu olacağına söz ver ama yalnız olmayacaksın.’ Öz-irade, determinizm ve çoklu evrenler – bu fikirleri birlikte keşfetmenin rahatlığı var gibi görünüyor.”
Natasha, şu anda diziyi izleyen herkes için küçük bir “spoiler” bile içeriyor. “Spoiler yok, ama burada bir spoiler: Şovda bu yıl zaman yolculuğu var. Saçıma bakın – sadece 1982’de Doğu Köyü’nde bir anlam ifade edebilirdi, ki bu bir karmaşa. New York. Chloë [Sevigny] ve gittim gördüm Kötü teğmen çekime başlamadan önce büyük ekranda, sadece bir ızgara veya basitlik olduğunu hatırlamak için, yüksek konseptin arkasında bir çeşit Cassavetes rüyası var.”
Natasha için müzik, gösterinin birçok hareketli parçasını birbirine bağlamasında büyük rol oynadı.
“Bu şov bir bulmaca kutusu, çünkü biraz tuhaf ve anlaşılır bir ustura kenarında. Ve müzik kilit nokta gibi görünüyor. Bunları yapmaya başladım’Rus bebek’ çalma listeleri, bunalmış hissettim. Ama sonra bir grup Pink Floyd dinledim. Özgünlüklerinin bu tür evrenselliği, daha fazla insanı, bir insan olmanın tüm tuhaf hislerinde oturmamızı sağlayan, hepimizin gerçekten sevdiği pek çok şey olduğunu söylemeye davet ediyor. Olumlu ve olumsuz, garip ve karanlık.
Hayata dair büyük bir merak, neler oluyor? Neden zamanın doğası böyle yaşıyor ve ölüyoruz ve tüm bu macerayı yaşamamız gerekiyor ya da tüm yol boyunca küçüldüğünü bilerek, Sezon 1, gerçekten şu soruyu soruyorduk, ‘Nasıl yaparım? ölmeyi bırak?’ Ve 2. sezonda soru şu oluyor: ‘Nasıl yaşamaya devam edeceğim? Artık ölmeyi bıraktığıma göre, bir hayata sahip olmak ne anlama geliyor?”
izlemediyseniz Rus Bebekleri2. sezon henüz, bugün Netflix’te yakalayabilirsiniz.
Bu içerik, üçüncü bir tarafça oluşturulur ve korunur ve kullanıcıların e-posta adreslerini sağlamasına yardımcı olmak için bu sayfaya aktarılır. Bu ve benzeri içerikler hakkında daha fazla bilgiyi piano.io adresinde bulabilirsiniz.
Kaynak : https://www.cosmopolitan.com/entertainment/tv/a39693816/russian-doll-season-2-natasha-lyonne-interview/