Yüksek Fiyatlı, Yüksek Hacimli Geri Dönmenin Ölümü
NFL'nin geri dönüş değerindeki düşüşü kademeli oldu ve son on yılda futbol geliştikçe yavaş yavaş azaldı. Ancak geçen hafta sonu, uzun metrajlı oyuncular için kaza ani oldu: Beş net başlangıçlı oyuncu (Adrian Peterson, Jonathan Stewart, Doug Martin, Arian Foster ve Ameer Abdullah) yaralandı ve paha biçilmez Chargers dişlisi Danny Woodhead, yırtık bir ACL'ye kapıldı. .
Buccaneers'ın Martin'i, hamstring sorununun Vikingler için sadece hafif bir ince ayar olduğunu söyleyerek, Çarşamba sabahı Peterson'ın yırtık menisküsünü onarmak için ameliyat olacağı ve dışarıda olması beklendiği haberini verdi. en az Aralık ayına kadar. Yine de, bu geri dönüşler ne kadar zaman kaçırırsa kaçırsın, 2. Hafta, yüksek tahminler kullanmanın ve geriye doğru koşmak için büyük sözleşmeler yapmanın neden tehlikeli bir uygulama olabileceğine dair güçlü bir hatırlatma sundu.
Hücumlar geçmişte olduğundan daha az sıklıkta top koşturmaya devam ediyor - 2016 sezonunun ilk iki haftasında, lig çapında acele etme yüzdesi önceki yıl 40.8'den 39.6'ya düştü - ancak NFL'nin geçen bir lig olma yönündeki kayması değil kuyruk pozisyonunun değerindeki düşüş için suçlanacak tek şey. Yüksek fiyatlı yedeklerin sahada kalmamasının birçok nedeni var.
İlişkili
Vikingler, Adrian Peterson Olmadan Playoff Yapabilir
2011 sezonuna ACL 12 maçlarını ayırdıktan sonra Peterson'ın götürüldüğü imajı silinmez, ancak genel olarak son yıllarda futbolun en sağlıklı sırtlarından biri oldu. 2014'te bir çocuk istismarı suçundan ceza alması, onu son beş sezonda geri dönenler arasında başlayan oyunlar listesine itiyor, ancak bu süre zarfında sadece altı maçı sakatlık nedeniyle kaçırdı. Akranlarından çok azı daha dayanıklıydı.
2011'den 2015'e kadar takımlarının 80 maçının en az yüzde 75'ine sadece altı yedek başladı: Frank Gore (79'da başlayan ve Adamantium'dan oluşuyor), Matt Forte (72), LeSean McCoy (71), Marshawn Lynch (66), Alfred Morris (64) - kim ligde bile değildi 2012'ye kadar - ve Chris Johnson (62). Manzara o kadar zorlu ki, Jamaal Charles ve Foster gibi yaralanmaya yatkın olmakla ün yapmış oyuncular bile ilk 10'u kırmaya yakın.
2015 sezonunun 17. Haftasında, 14 takım geri dönüşlerin çoğunu 1. Haftada birincil seçenek olmayan oyunculara verdi. İsim listesinde Cameron Artis-Payne, David Cobb, Mike Gillislee, DuJuan gibi ünlü isimler yer alıyor. Harris ve Jonas Gray. Bu 14 takımdan bazıları, ligin bodrum sakinleri bunu postalarken en iyi oyuncularını dinlendiren yarışmacılardı, ancak bu fenomen playofflarda da yaygındı. Her iki jokerde ve Geçen sezon tümen rauntlarında, katılan sekiz takımdan altısı, snaplerinin çoğunu eski yedeklere verdi.
Super Bowl umutları söz konusu olduğunda, hücumlar Spencer Ware, Alfred Blue ve Fitzgerald Toussaint (Steelers'ın Broncos'a karşı tümen kaybının dördüncü çeyreğinde maliyetli bir beceriksizlik ortaya koyan) gibi adamlara güvenmek zorunda kaldılar. Sezonlarının en önemli kavşağında, şampiyonluk için yarışan takımların çoğu ikinci (veya Pittsburgh ve Seattle durumunda, üçüncü) geri kaçma seçeneğine güveniyordu. Çok sayıda ünlü, yüksek fiyatlı seçeneğin en önemli olduğu zamanlarda kullanılamamasıyla, franchise'ların bunlardan birine sahip olmasının ne kadar önemli olduğu sorusu ortaya çıkıyor.
Bir süre için, NFL taslağı, yüksek profilli bir özelliğe sahip olmanın o kadar da önemli olmadığını gösteriyor gibiydi. 2013 ve 2014'te pozisyonda ilk tur seçimlerinin olmaması sürekli bir konuşma konusuydu, ancak daha sonra Todd Gurley (no. 10) ve Melvin Gordon (no. 15) 2015'te kuraklığı sona erdirdi ve Dallas, Ezekiel Elliott'u aldı ( no. 4) bu bahar. Yine de, bu seçimlerin sağduyusu keşfedilmeye değer.
Kabus gibi geçen bir çaylak yılı geçirdikten sonra Gordon, San Diego'nun 2016'daki ilk iki maçında taşıma başına ortalama 4,2 yard ve 2015'te olmayan güç ve görüş sergileyerek mükemmeldi. Ancak Chargers'ın koşusuna hayat veriyor olsa bile Oyunda, San Diego'nun hücumunun yapısı doğal olarak onun değerini sınırlar. Woodhead, Chargers'ın Chiefs'e karşı büyük bir üstünlük sağlamasına (ve ardından havaya uçurmasına) rağmen, 1. Hafta'da takımın hücum vuruşlarının yüzde 68'ini aldı. Sezon için geçiş yakalamaları artık geride kaldığında, San Diego eski Titanları geri koştu ve Ken Whisenhunt'ın favori Dexter McCluster'ı bu rolü üstlenmesi için getirdi.
İlişkili
Fantezi Futbol Taslağınız Çalıştı mı?
Bu bağlamda, Chargers yalnız değil. Ligdeki pas yakalama uzmanları, bu zedeleyiciler ne kadar etkili olursa olsun, erken çalışanlardan zaman çaldı. Martin, kısmen Charles Sims bir alıcı olarak çok değerli olduğu için geçen sezon Bucs'ın sadece yüzde 56,8'ini oynadı ve San Diego'daki Woodhead (yüzde 50,9) ve Gordon için bunun tersi doğruydu. Üç-aşağı sırtlar nesli tükenmekte olan bir tür haline geldi: 2015 sezonunda sadece altı sırt (Devonta Freeman, Peterson, DeAngelo Williams, Latavius Murray, Lamar Miller ve Gore) takımlarının enstantanelerinin yüzde 60'ından fazlasını oynadı ve sadece dokuz tanesi çatladı yüzde 50.
Chargers, geçen yıl kategoride 28. (37.1) bitirdikten sonra acele etme yüzdesinde (52.3) ligde lider durumda. Ardışık oyunlarda büyük liderler için yarışmak buna katkıda bulundu, ancak takım aynı zamanda Philip Rivers'ın iskelet yapısını korumaya çalışıyor ve bu, hücum vuruşlarının yaklaşık yarısını McCluster gibi bir pas yakalamaya vermek anlamına geliyor. Dallas'ta, Elliott geçen oyunda Lance Dunbar'a bazı bakışlardan vazgeçecek, ancak geçen hafta herhangi bir gösterge varsa, yine de işin çoğunluğunu alacak; Takımın Washington'daki hücum atışlarının yüzde 63'ünü aldı. Bu kalır yol Elliott'ın Dallas'taki zamanı hakkında çok şey söylemek için çok erken, ancak Kovboyların durdurulamaz bir acele makinesi inşa etme planı henüz tam olarak bir araya gelmedi. Elliott, Giants'a 1. Hafta mağlubiyetinde taşıma başına sadece 2.6 yard ortalama tuttu ve geçen Pazar Washington karşısında 4.0'ı kıramadı.
Çaylak oyun kurucu Dak Prescott gelişirken savunmayı parçalamaya başlaması ve Elliott'a Dallas'ın yüklü hücum hattının arkasında çalışması için daha fazla zaman vermesi için iyi bir şans var. Ancak Elliott'u genel klasmanda dördüncü alarak, Kovboylar ona garantili 24.5 milyon dolar ödedi. Bu, pozisyondaki diğer tüm oyunculardan daha fazla ve ligdeki en yüksek ücretli geri kalanlara ne olduğu göz önüne alındığında, bir süre böyle kalabilir.
Peterson, Stewart ve Martin'in Pazar günü sahadan ayrılması başka bir nedenden dolayı lanetliydi: Bu üçü, bu yıl pozisyonda en yüksek cap vuruşlarına sahipler ve Peterson 12 milyon dolarla başı çekiyor.
Bir bütün olarak, ligin harcama alışkanlıkları, özellik geri ödemelerinin artık finansal olarak sağlam olmadığı fikrine ayak uyduruyor. Sadece 10 takım, limitlerinin yüzde 5'inden fazlasını pozisyona ayırıyor ve sadece bek ve snap oyuncuları daha düşük bir ortalama maaşa sahip olmak 1.4 milyon dolardan geri koşmaktansa. Çoğu kadroda yalnız bir bahisçi ve bir vurucu var, ancak bu oyuncuların ortalama arkadan daha fazlasını yapmaları şaşırtıcı. Peterson ve Stewart'a verilen anlaşmalar aykırıdır - Peterson'ınki, Geriye Dönen Kral olmasının bir ürünüdür, Stewart'ınki ise modası geçmiş bir düşünce çizgisinin son nefesidir. Martin'in sözleşmesi yepyeni ve ligin önde gelen destekçilere verdiği anlaşmaları nasıl dikkate alması gerektiğini sorguluyor.
Martin'in geçen sezon ligin en iyi koşucuları arasında yer aldığı ve 1.402 yard ve taşıma başına ortalama 4.9 yard ile bitirdiği inkar edilemez. Peterson ve Stewart tarafından belirlenen piyasaya dayanarak, Martin'in 8 milyon dolarlık üst sınırı ve 15 milyon dolarlık garantili üretimi onun üretimine uyuyor. Ancak genel olarak konuşursak, NFL genel yöneticilerinin en üst düzey geri dönüş pazarından tamamen kaçınmaktan daha iyi olma şansı var.
Bucs şanslı: Sims ile, geçen sezon 51 pas yakalamanın yanı sıra, taşıma başına ortalama yaklaşık 4,9 yard ortalama olan ikincil bir seçeneğe sahipler. Birincil sırt için büyük harcamalar giderek daha şüpheli hale geldi, ancak yetenekli bir yedek için biraz fazladan para harcamak mantıklı. Yedek oyun kurucular, ekiplerin acil durum planlarının bir parçası olmaya devam ediyor; yedekleme koşuları giderek daha önemli hale geliyor öncelik ligdeki hemen hemen her hücum için plan yapıyor. Farklı becerilere sahip bir arka alana yatırım yapmak artık ligdeki hemen hemen her kadronun hedefi. Martin ve Sims durumunda, üçüncü aşağı seçeneği aynı zamanda özelliğin geri iş yükünü bir tutamda omuzlayabildiğinde oldukça güzel.
Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, hiçbir yedek geri koşan DeAngelo Williams kadar kendini aklamadı. Steelers, Mart 2015'te ona iki yıl için 4 milyon dolarlık bir anlaşma verdi. Başlangıç ligde geri koşuyor. Hayırına değer vererek. 2. koşucu olan Pittsburgh, ligin madde bağımlılığı politikasını ihlal ettiği için Le'Veon Bell'in askıya alınması boyunca zemin oyununun gelişmesine izin verdi. Ekip ayrıca, Bell'in yaklaşan 2017 serbest ajansına nasıl yaklaşabileceğine dair bir fikir edindi.
Çoğunlukla, Bell'in yokluğunda Steelers'ın başına gelenler, onun mali durumunu olumlu yönde etkilemeli. Williams, 2016 kampanyasının ilk iki haftasında iki touchdown ile 237 yard koştu ve Steelers'ın koşu oyununu ayakta tuttu. Bell sahadayken, muhtemelen futbolun en iyisi. Bu bağlamda, müzakereleri pozisyondaki tek bir oyuncunun değeri konusunda bir referandum işlevi görebilir.
Bell ile pazarlık yapan herhangi bir takım muhtemelen Peterson anlaşmasını bir başlangıç noktası olarak reddetmeye çalışacak, ancak dördüncü yıl profesyonelinin yeni pazarı pozisyona sokmak için iyi bir şansı var (Peterson'ın bu sezonda ya kesildiğini ya da anlaşmasını yeniden yapılandırması gerektiğini varsayarsak) ). Bell'in Gordon gibi birine göre avantajı, ondan her şeyi Steelers için yapmasının istenmesi: Ligdeki en iyi pas yakalayıcı olabilir ve bu alandaki yeteneği, her hücum anında sahada kalabileceği anlamına geliyor. Pittsburgh bu kadar meyilli olsaydı. Ancak soru, özellikle 2. Hafta'da gördüklerimizden ve son birkaç sezonda gördüklerimizden sonra, bu kadar çok oynaması gerekip gerekmediği.
Cezalar bir yana, Bell son iki kampanyadan hiçbirini sağlıklı bir şekilde bitiremedi. 2014 sezonunun 17. Haftasında Cincinnati'ye karşı dizini aşırı gerginleştirdi; geçen Kasım ayında 8. Haftada aynı Bengals'e karşı yırtık bir MCL yaşadı. Pittsburgh'un onu 2016'nın ilk üç maçında kaybetmesinin aslında bir iyi Super Bowl umutları için bir şey. Bu argümanın su tutması ve Bell'in önümüzdeki aylarda arayacağı mega anlaşmaya değmesi zor.
Fantezi ilgisi tarafından yönlendirilen futbol izleyen bir dünyada, yüksek hacimli geri dönüşün ölümü üzücü bir gerçektir. Şimdiye kadar, 2016 sezonunun ilk iki haftasının tamamı, ölümünün yavaşlamadığını pekiştirdi.
Bu parçanın daha önceki bir versiyonu, yanlışlıkla Latavius Murray'i DeMarco Murray olarak tanımladı. Parça ayrıca 2015'ten 2016'nın ilk iki haftasına kadar acele etme yüzdesindeki düşüşü de yanlış ifade etti; 2015 yüzdesi 40,8 iken 39,6'ya gerilemiştir. Parça ayrıca yanlış bir şekilde, 2011'den 2015'e kadar takımlarının 80 maçının yüzde 75'inde sadece beş bek oynadığını belirtti; aslında, altı sırt başladı o dönemde takımlarının oyunlarının yüzde 75'inde.