Tavsiye ve pratikler sağlıklı sosyal beceri gelişimine yardımcı olur.
Günümüzde, çocuklar daha önce hiç olmadığı kadar meşgul. Biz ise onları bir aktiviteden diğer spor dersine sürüklüyoruz. Bu durumda, bazıları sosyal çevrelerin içine direkt dahil olabilirken, bazıları sorunlar yaşayabilir.
Ya çocuğunuz “sosyal bir kelebek” değilse? Ya çocuğunuz tenefüslerde ya da okul sonrasında vaktinin çoğunu yalnız geçiriyorsa? Ebeveynler olarak, bazı yöntemleri deneyerek ona yardımcı olabilirsiniz.
Eğer çocuğunuz yaşıtları gibi arkadaş edinmek konusunda zorlanıyorsa, belki sadece sosyal beceriler konusunda desteğinize ve pratik için zamana ihtiyacı vardır.
Bu ipuçları sizin durumu değerlendirip temas etmenize ve ona sosyal durumlara yaklaşmada ihtiyaç duyduğu güven artırımını vermenize yardımcı olacaktır:
1. Çocuğunuzun nasıl sosyalleştiğini gözlemlemek ve anlamak için zaman ayırın.
“Gözlemleme” yaklaşımıyla işe başlayın. Okul sonrası veya okulda birkaç aktiviteye katılın ve çocuğunuzun diğerleriyle nasıl etkileşime girdiğine dikkat edin. Evde olduğundan farklı mı davranıyor? Eğer öyleyse, niçin?
Çocuğunuz konuşmaları başlatmakta zorlanıyor olabilir. Büyük gruplar onun endişesini artırıyor olabilir ya da diğer çocuklarla anlamlı bir şekilde etkileşim kurmasını engelleyen topluluk önünde konuşma korkusu olabilir. Kendine kalmayı ve katılmak yerine gözlemlemeyi mi tercih ediyor?
Hangi davranışları gözlemlediğinize bağlı olarak, dikkatinizi nereye odaklayacağınıza, hangi becerilerin geliştirilmesine ve nasıl katkıda bulunabileceğinize karar verebilirsiniz. İçgüdülerinize güvenin, çünkü çocuğunuzu en iyi siz tanıyorsunuz.
2. Olumlu sosyal davranışı modelleme.
Çocuklar gerçekten örnek alarak öğreniyorlar, bu nedenle başkalarıyla nasıl etkileşim kurduğunuza dikkat edin. Arkadaşlarınızla, komşularınızla, hatta marketteki kasiyerle sohbet ettiğiniz zamanlarda, bilin ki çocuğunuzun farkındadır. Hemen hemen her senaryo, çocuğunuzun nasıl etkileşime girildiğini görmesini, pazarlık yapmasını ve problem çözmeyi öğrenmesini sağlayan bir öğrenme fırsatı haline gelir.
3. Evde rol yapma çalışması yapın.
Ergenlik ya da ergenlik öncesi dönemdeki çocuğunuz, öğle yemeğinde veya okulda boş zamanlarında konuşmaya başlamakta zorlanıyorsa, oturun ve evde birlikte pratik yapın. Diğer çocuklarla konuşabileceği, ilgisini çeken alanlar hakkında konuşun. Kendiliğinden gelişen bir şey bulana kadar farklı seçenekleri test edin.
4. Başlangıcı siz yapın.
Çocuğunuz basketbol oynamak istiyor, ancak başlamak konusunda çekingense, sahayı onunla birlikte ziyaret edin ve topla oynamaya başlayın, böylece uyum sağlamasını hızlandırmış olursunuz. İlk çalışmaya erken gidin, başkaları gelmeden önce. Eğer yüzme dersi almak istiyorsa, kalabalık bir sınıfa katılmadan önce birkaç özel ders almasına izin verin, bu sayede zaten biraz özgüven inşa etmiş olacak.
5. Yüreklendirin ve ödüllendirin.
Yeni şeyler denemenin cazip ve heyecan verici olmasını sağlayın. Çocuğunuz yavaş bir ilerleme kaydederken bile, çabalarını takdir ettiğinizden emin olun.
Her küçük başarının farkında olun ve çocuğunuza onun denemeye devam etmesinden gurur duyduğunuzu söyleyin.
6. Topu siz yuvarlayın.
Küçük çocuklar için, bir diğer çocukla bir oyun tarihi ayarlamak genellikle iyi bir fikirdir. Çocuğunuz daha büyükse, basketbol takımını pizza ve film için davet ederek evinizi açabilirsiniz.
Özellikle başlangıçta amaç, çocuğunuzun sosyalleşmek için rahat hissetmesine yardımcı olmak ve onu olumlu bir deneyim haline getirmektir.
7. Problemden kaçmayın.
Çocuğunuz için sosyal durumlar zorsa, sorunu önleyebilir veya görmezden gelebilirsiniz. Fakat çocuğunuz sizinle her zaman evde oturup ilişkileri geliştirmeyi öğrenmeyecek. Dr. Eastman, utangaç bir çocuğu yavaşça koçluk ve cesaretlendirme ile rahatlık alanından biraz daha öteye, kendini yeni durumlara sokmasını öneriyor. “Onları dalış tahtasından atmayın, ama onları derinlere doğru rahatlatın” diyor.
8. Çocuğunuzu kendinizle, kardeşleriyle veya akranlarıyla kıyaslamayın.
Çocuğunuzun sosyal etkileşime girmesine rehberlik eden benzersiz kişiliği ve mizacı hakkında gerçekçi olun. Sizin onlarca arkadaşınızın olması, çocuğunuzun da olacağı anlamına gelmez. Bu mutlaka bir sorun olduğu anlamına da gelmez. Bazı utangaç çocuklar çok sayıda arkadaş edinmek yerine daha iyi ve derin arkadaşlıklar kurarlar.
Ebeveynin normali çocuğun normaliyle aynı olmayabilir.Yapmak istedikleri şeyleri yaptıkları, mutlu ve iyi adapte olabildikleri sürece, bu iyidir.
Kaynak: Cleveland clinic