Bu makale On Tech haber bülteninin bir parçasıdır. Yapabilirsin buradan kaydolun hafta içi almak için.
Perşembe günü meslektaşım Kevin Roose, bir gazete köşesinin kripto jetonunu yarım milyon dolardan fazla sattı. (Hayır kurumları için!) Birisi, herkesin çevrimiçi olarak görüntüleyebileceği bir kolajın dijital dosyası için 69 milyon dolar ödedi.
Bu, NFT’lerde veya mantıklı olmayan belirteçlerde anın çılgınlığının bir parçası ve temelde yeni ve yeni olan herhangi bir şey hakkında yargıya varmak için acele eden insanlara bir örnektir.
Biraz dürüst konuşmam var: NFT’lerin yayılması, muhtemelen savunucularının iddia ettiği dünyayı değiştiren devrim olmayacak. Ve muhtemelen tamamen saçma bir balon da değil. Diğer gelişmekte olan teknolojilerde olduğu gibi, orada bir yerde yavaşlarsak ve yutturmacaya direnirsek iyi bir fikir var.
Normal insanlara neler olduğunu açıklamama izin verin: NFT’ler esasen sonsuz bir şekilde benzersiz bir şeye kopyalanabilen dijital bir ürünü dönüştürmenin bir yoludur. Biri bir NFT satın aldığında, etkili bir şekilde Pop-Tart gövdeli bir kedinin resmi bir versiyonuna sahip olma bilgisidir, bir şarkı, bir basketbol smaçının video klibi veya başka bir sanal şey. Sahiplik kayıtları bir blok zincirde tutulur. (Daha fazlası için, Verge’deki bu hoş açıklamaya göz atın.)
Belki de bunu kafa karıştırıcı veya aptalca buluyorsunuz. Bunu bir dakika kenara itin.
Çoğunlukla, NFT’ler hakkındaki düşüncem, insanların, özellikle de teknolojiyi yaşayan ve soluyanların, onlar ve diğer gelişmekte olan şirketler veya blockchain, sesli sohbet odası Clubhouse ve ultra hızlı trenler dahil konseptler hakkında nasıl konuştuklarıdır.
Neredeyse hemen, insanlar BU DÜNYAYI DEĞİŞTİRECEĞİNİ ya da HER ŞEYİ HAZIRLAYACAK TOPLAM KOD DUVARINI ilan etmek için kendilerini kamplara ayırıyorlar. Hepimiz daha fazla nefes ve daha az nefessizlikten faydalanırdık.
Hayatta çoğu şey ne muhteşem devrimler ne de kıyamettir. Ve çoğu yeni fikrin arkasında genellikle yararlı bir şeyin olasılığı vardır. Sorun şu ki, abartı ve açgözlülük çoğu zaman vaat parıltısını at gübresinden ayırmayı zorlaştırıyor. Öyleyse bir adım geri gidelim.
Opinion’daki meslektaşım Kevin ve Charlie Warzel’in her birinin bu hafta açıkladığı gibi, NFT’lerin arkasındaki sözde büyük fikir, internetin yarattığı bir sorunu çözmek. YouTube ve TikTok gibi sitelerde artık herkes müzik yapma, yazı yazma, eğlence veya başka bir yaratıcı çalışma yapma ve fark edilme gücüne sahip. Ancak internet, kitlelerin sevdikleri şeylerle iyi bir yaşam sürmelerini sağlama vaadini tam olarak yerine getirmedi.
NFT’ler ve ilgili blok zinciri kavramı, kısmen, kıtlık yaratarak insanlara işlerini daha değerli hale getirmenin yollarını vermeyi vaat ediyor. Yaratıcıların sosyal medya şirketleri, sanat satıcıları ve müzik dinleme şirketleri dahil olmak üzere aracılara daha az güvenmesine izin verme sözü var.
Bu çalışacak mı? Bilmiyorum. Her iki şekilde de kesin bir cevabı olan herkesten çığlık atarak koş. Temel olarak, NFT’lerin arkasındaki konsepti icat etmeye yanlışlıkla yardım eden ve her ikisi de onları çevreleyen serserilere kızan ve orada bir şeyler olduğuna inanan teknoloji endüstrisinde deneyimli bir kişi olan bilge ve ölçülü Anil Dash’i herkes dinlemelidir.
Bununla birlikte, NFT’ler muhtemelen müzik akışının bozuk ekonomisini düzeltmeyecek veya gazetecilik ve sanat dünyalarının güç yapılarını yıkmayacaktır. Kırık bir rekor için üzgünüm ama teknoloji sihir değil. Aynı şekilde, kripto para birimleri muhtemelen karşılanamaz konutlar için etkili bir çözüm değildir. Karmaşık ve pahalı bir tren, küresel ısınma ve araba bağımlılığımız için en iyi çözüm olmayabilir.
Öyleyse, NFT’ler olağandışı finansal koşullar tarafından şişirilmiş bir balon mu ve beyinlerimiz pandemide yapışkan hale mi geliyor? Kesinlikle. Dijital jetonları oluşturmak için gereken tüm enerjiyle gezegeni mahveden zengin teknoloji kardeşler için anlamsız Beanie Babies mi? Tamamen değil, hayır.
Belki ikisi arasında bir yerdedirler. Ve bu iyi.
Teknoloji daha iyiye doğru değişti
Genellikle teknoloji hakkındaki politika tartışmaları hiçbir yere varmayan bir hamster çarkı gibi geliyor. Ama biraz şaşarsan ilerleme var.
Teknoloji gazetecilerinin Perşembe günü Big Tech’in gücüne ilişkin 4.000’inci kongre duruşmasına tepkisi çoğunlukla şu oldu: [boğuk çığlıklar]. Evet, seçilmiş yetkililer ve teknoloji şefleri sözlü çevrelerde dolaştı. Ve sanki Amerika’nın politika yapıcıları, teknoloji şirketlerini daha hesap verebilir, etkili ve adil hale getirmek için kanunların nasıl değişip değişmeyeceğini ve nasıl değiştirileceğini çözmek için salyangoz hızında hareket ediyorlardı.
Hepsi doğru. Ancak teknoloji şirketlerinin aslında daha şeffaf ve etkili hale gelmesine iki örnek vereyim. Neyin değişmediği konusunda homurdanmalıyız, ama değişeni de görmezden gelmemeliyiz.
Son birkaç yılda Facebook, Google ve Twitter, web sitelerinde yayınlanan reklamların aranabilir veritabanları oluşturdu ve bunları analiz etme olanağı sundu. Şirketlerin açıklamaları son derece kusurlu ve yetersiz, ancak yine de daha önce sahip olduğumuzdan daha iyi olduğunu söyleyebilirim: milyarlarca insana hangi reklamların dolaştığına dair sıfır görünürlük.
Bu, Rusya destekli trollerin 2016 ABD başkanlık seçimleri etrafında sosyal medya propagandası yaymasıyla ortaya çıkan bir sorundu. Bu çöküşün ardından Kongre, teknoloji şirketlerinin çevrimiçi siyasi reklam kitaplıkları tutmasını gerektiren yeni yasaları tartıştı. Bu olmadı, ancak şirketler bunun bir versiyonunu kendileri yaptı.
Buna bakmanın iki yolu var. Amerika’nın büyük şirketleri, seçilmiş liderlerimizden daha hesap verebilir. Ya da daha kaslı yasaların korkusu, teknoloji şirketlerini farklı bir şey yapmaya zorladı. Her iki durumda da, buna seçilmiş liderlerin ve teknoloji şirketlerinin biraz övgüyü hak eden ölçülü ilerleme adını verirdim.
Teknoloji şirketleri ve ABD hükümet yetkilileri de, daha önce yazdığım gibi, yabancı hükümetlerin 2020 seçimini bozma girişimlerini büyük ölçüde ele aldılar. Bazı Big Bang Big Tech yasaları olmasa bile, hem güçlü teknoloji kurumlarımız hem de seçilmiş liderlerimiz Amerikalılara yönelik bir tehdidi ele alacak kadar korktular.
Bunların hiçbiri etkili yasa yapmanın yerini tutmaz. Ancak teknoloji politikasında bağırmak ve çığlık atmaktan başka hiçbir şeyin olmadığı da doğru değil.
Gitmeden önce…
-
Borç para vermede silahlaştırıcı utanç: Hindistan’daki yeni nesil çevrimiçi kredi uygulamaları, insanların telefonlarından bilgi vermelerini gerektiriyor. Meslektaşlarım Mujib Mashal ve Hari Kumar’ın bildirdiğine göre, borçluları ve bağlantılarını telefon görüşmeleri ve sosyal medya paylaşımlarıyla bombardıman ediyorlar.
-
TikTok müziği ve bizi nasıl değiştirdi: Siz kesinlikle bu podcast’i meslektaşlarım Jenna Wortham ve Wesley Morris ile birlikte TikTok’taki müzikal zorlukların yaratıcı ifadesini ve uygulamanın bir pop şarkısı dizesi ile koro arasındaki köprüyü neden öldürdüğünü tartışırken dinlemek istiyor.
-
Kablo TV’yi çevrimiçi alternatiflerle tamamen değiştirmenin maliyeti nedir? Bloomberg News, aylık 92 dolara ulaştığını hesaplıyor.
Buna sarılıyor
Cımbızla ÇOK dikkatlice beslenen bu 5 günlük baykuşa bakın. En sevdiğim an, minik baykuşun yutarken kanatlarını çırpması.
Sizden haber almak istiyoruz. Bize bu haber bülteni hakkında ne düşündüğünüzü ve başka neleri keşfetmemizi istediğinizi söyleyin. Bize Ulaşabilirsiniz ontech @ nytimes. com.tr.
Bu bülteni henüz gelen kutunuza almadıysanız, lütfen buradan kaydolun.