Novel Günleri - Bilgilendirme!
Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.
41. Bölüm Katliam Şehri
Kanlı Dağ, bir geçidin yan tarafı…
10’un üzerinde gelişimci etraflarındaydı ve orta yaşlı bir adam onlara liderlik yapıyordu: “Taoist kardeş, lütfen bekleyin. Buradaki Katliam Geçidi’nde 100’ün üzerinde uğursuz canavar gizlenmiş durumda. Beraber grup olmaya ve hepsini öldürüp uğursuz incilerini paylaşmaya ne dersiniz?”
Du Qingxi’nin durmaya hiç niyeti yoktu ve soğuk bir şekilde cevap verdi: “Özür dilerim ancak katılmamız gereken daha önemli yerler var.”
“Hahaha, bayan teklifimi hemen reddetmeyin. Para kazanmaktan başka daha önemli ne gibi bir meseleniz olabilir ki? Nihayetinde, bu sadece bir grup uğursuz canavar. Onları avlamak o kadar zor bir şey değil zaten. Taoist kardeş, her biriniz güçlü ve olağanüstü kişilersiniz. Eğer bize katılırsanız, emin olun ki karşılığında güzel şeylerle döneceksiniz.” Orta yaşlardaki zayıf adam, sabırla onlara yönlendirmeye çalışıyordu.
Karşısında ki gelişimcileri gördüğünde Chen Xi’nin kalbinde istemsiz bir şekilde acıma hissi yükseldi.
Du Qingxi daha fazla konuşmadı. Duanmu Ze’nin üzerinde yine beyaz elbiseler vardı, yüzünde büyük bir gülümsemeyle ilerledi ve daha sonra da yakınlaşırken konuştu. “Herkes, ne yazık ki bu sefer baskın yapmak için yanlış kişileri seçtiniz.”
“Bah! Bu ne böyle? Boyun eğ ya da öl!” Orta yaşlı zayıf adam bir anda zalim bir şekle büründü ve parmaklarını şaklattı. Etraflarında bulunan gelişimcilerin yüzleri bir anda zalim bir ifadeye sahip oldu. Her birinin gözlerinden savaşma dürtüsü yayılıyordu.
“Size elinizdeki uğursuz incileri vermeniz ve çekip gitmeniz için son bir şans veriyorum. Doğru, kadını bırakın. Onunla daha sonra ilgileniriz.” Orta yaşlı zayıf adam garip bir gülüşle son ültimatomunu da çekti.
“ Sen gerçekten de Du Qingxi’ye dil uzatacak kadar cesaretlisin demek ha? Gerçekten ölmek istiyorsun!” Orta yaşlı zayıf adamın Du Qingxi’ye göz diktiğini gören Duanmu Ze’nin yüz ifadesi bir anda soğuk bir hal aldı.
Om!
Yedi Yıldızlı Gökkuşağı Kılıcı baskıcı bir ruh enerjisine sahipti ve etrafa eşi benzeri olmayan vahşi bir aura yayarak Duanmu Ze’nin ellerinde titremeye başladı. Bu demek oluyordu ki o kılıç düşmanların kanını içmek için elinden uçup gitmek istiyordu.
O anda Duanmu Ze’nin kılıcının yaradılışı bir anda değişti. Dudaklarının kenarındaki gülümseme bir anda buz gibi soğuk bir küçümsemeye dönüştü ve daha kınından çıkmamış olan kılıç bir anda ileriye doğru uçtu!
“Git! İlk önce şu çocuğu öldür!” Duanmu Ze’deki aura değişimini gördüğünde, orta yaşlı zayıf adamın gözbebekleri bir anda daraldı ve biliyordu ki şu anda zorlu bir düşmana karşıydı. Kendini hiçbir şekilde geri çekmedi ve patlayıcı bir şekilde bağırdı ve yanında bulunan bir çift kısa kılıcı birden bire ortaya çıkararak Duanmu Ze’nin kafasına doğru fırlattı.
“Öldür!” diğer gelişimciler de ellerindeki silahları sağa sola sallayarak Duanmu Ze’yi hedef alır şekilde saldırmaya başladı.
Karşı karşıya kaldıkları olay göz önüne alındığında, Du Qingxi’nin ifadesi gayet sakindi ve Song Lin’de sersem ve uykulu bir şekilde bakınıyordu. Chen Xi ise onlara baskın yapan gelişimcilere karşı acıma hissiyle bakıyordu.
“Bu çocuklar birbirlerine refakat emiyorlar mı? Tek başına ölmesi için onu yalnız mı bıraktılar?” Orta yaşlı zayıf adam Du Qingxi ve diğerlerinin bu durum karşısında endişe etmeden onları izlediğini gördüğünde, manzara karşısında donakaldı.
“Alkaid!” Orta yaşlı zayıf adam sersemlemiş şekilde bakarken bir anda kulaklarına bir bağırma sesi çarptı. İçinde bulunduğu şoktan kurtulduğunda, yüzünün önünde 100,000 olağan üstü kılıcın öfkeyle etrafa saldırarak Uğursuz Ki yaydığını gördü.
Clang! Clonk! Clink! Crack!
Bir dizi metal çarpışma sesi mısır patlar gibi etrafa yayılırken Duanmu Ze’yi kuşatarak onu hedef alan tüm gelişimciler, ellerindeki silahlarla ona karşı savaşıyordu.
“Bu herifin elindeki kılıç sınıflandırılmış bir Büyülü Hazine olabilir mi?”
Onun etrafını çevirmiş olan tüm gelişimciler ve orta yaşlı zayıf adam şaşkınlık içerisindeydi, o anda her birinin vücudu soğuk bir hisle kaplanmıştı ve dehşete düşmüşlerdi. Böylesine genç bir yaşta Büyülü Hazinelerden birine sahip olmak… “Acaba bu çocuk büyük klan veya tarikatların öğrencilerinden biri falan mı?”
“Öl!” Duanmu Ze karşısındaki tüm geliştiricileri grup halinde süpürerek uzaklaştırdı ve daha sonrada bileğini hafifçe titreterek bir anda etrafında 10 kılıç parlaması oluşturarak saldırdı. Kılıçların hareketi bir suyun akması gibi akıcı ve seriydi.
Pu! Pu! Pu! Pu!
Orta yaşlı zayıf adam ve yanındaki gelişimciler daha Duanmu Ze’nin kimliğini bile anlayamadan göğüslerinde bir acı hissederek etrafın kan yağmuru içerisinde kaldığını gördüler. Her biri göğüslerinde- tam kalplerinin olduğu yerde- bir delik gördü ve göz bebekleri titreyerek yere çarptı.
“Sadece ufacık bir gelişim ile başkalarını soymaya çalışmak, son derece gülünesi!” Duanmu Ze büyük bir küçümsemeyle kafasını iki yana salladı. Daha sonra da yerde ki cesetlere tek bir kere daha bakmadan arkasını döndü ve emir verdi: “Şu manzarayı temizle.”
Chen Xi hızlı bir şekilde ayağa kalktı ve ustaca bir şekilde yerde yatan cesetlerden uğursuz incileri topladı.
Kanlı Dağ’a girdiklerinden beri, sürekli olarak grup halinde gezen ve çok zeki olmayan haydutlarla karşılaşıp onların baskınlarını bozdular. Bu gelişimcilerin hemen hepsi çeşitli sebeplerle bir araya gelmişti ve hepsinin amacı da uğursuz inci toplamaktı.
Bu tarz durumlarla karşılaşıldığında ise Duanmu Ze doğal olarak tembel tembel oturup olanları izleyemiyordu.
Elbette ki asıl amacı, zarif duruşunu göstermek, zorlu ve güçlü biri olduğunu Du Qingxi’nin önünde sergilemekti. Ayrıca bu zamana kadar ki tüm düşmanları sadece kendi üzerine çekmiş ve hiçbir kişinin Chen Xi ve diğerlerine doğru hareket etmemesine özen göstermişti. Savaşa her zaman tek elle girmiş ve yüksek seviye savaş tekniğine güvenmişti. Klanından ona geçmiş olan Büyük Ayı Kılıç Yazıtı’nı ve Yedi Yıldızlı Gökkuşağı Kılıcı’nı kullanarak karşılaştığı tüm düşmanları darmaduman edip, ilgi odağı olmaktan hoşlanıyordu.
Aşırı derecede güçlü gruplar ise… Bu dörtlü çok şanslıydı ki daha henüz o gruplarla karşılaşmamışlardı.
Genç usta Duanmu Ze cesetlerin üzerinden ganimet toplamak için kendini fazla yüksekte görüyordu ve bu temizleme işini her zaman Chen Xi’ye devrediyordu. Uğursuz Yeraltı Ki’si toplamak adına Chen Xi’nin bu teklifi reddedecek hiçbir sebebi yoktu ve birkaç kez bu durumu deneyimledikten sonra ölülerden ganimet toplama yeteneği daha verimli hale gelmişti.
(*Yetenek yükseltme eksikti seride o da olduJ )
“Bu geçidin ismi Katliam Geçidi olarak adlandırılıyor ve bu geçisin arkasında dinlenmek için basit bir şehir bulunuyor. Çabucak oraya doğru ilerlemeliyiz. Yoksa gece olduğunda, gölgelerde saklanan tüm uğursuz canavar grupları ortaya çıkacak ve buradaki her noktayı darmadağın edecekler. Gelişiminiz onlardan biraz yüksek olsa bile, karşılaşacağınız uğursuz canavar seli karşısında boğulup gidersiniz.” Du Qingxi elindeki yeşim kılıftan çıkardığı haritaya baktı ve Chen Xi’nin etrafı temizlediğini gördüğünde bir saniye bile boşa harcamadan geçidin derinliklerine doğru ilerledi.
“Burada bir şehir mi var?” Chen Xi sormaktan kendini alamadı.
“Evet, Güneyin Acımasız Yeraltı Alanı neredeyse 10,000 yıllık maziye sahip ve Kanlı Dağ’da geceyi rahatça geçirebilmek için 1,000 yıl önce gelişimciler birleşerek buraya savunma amaçlı kamp alanı inşa etmişler. Daha sonraki yıllarda insanlar gelip giderken yenilenmeler, güçlendirmeler ve genişlemeler sonucunda buradaki son hali olan şehri kurdular.”
“Demek bu şekilde oldu.” Chen Xi kafasıyla onayladı. Uğursuz canavarları avlayıp uğursuz inci toplarken harcanan Ruh Özü, Güneyin Acımasız Yeraltı Alanı’ndaki yorulmuş ruh enerjisi ile birlikte gökyüzünden sürekli olarak Uğursuz Ki yayılıyordu. Sadece Ruh özünü yenilemek adına tıbbi hap ve ruh taşı getirmekle kalmıyor ayrıca gelişimciler güvenli bir şekilde barınabilmek, ruh enerjisi kazanmak ve gelişim yapabilmek için böylesi bir şehre ihtiyaç duyuyordu. Bu şehrin varlığı tüm bu sorunlara çare oluyordu.
Yolculuğun devamı sessiz bir şekilde geçti. Chen Xi ve grubu 500 km uzunluğundaki geçidi hızlı bir şekilde geçti ve çorak düzlüğe vardı.
Yol üzerinde Chen Xi ve gruu birkaç gelişimciyle karşılaştı. Chen Xi’nin grubu daha onlara tepki bile veremeden her biri sanki korkmuş bir kuşun tehlikeden uzaklaşması gibi her biri hızlı bir şekilde yanlarından uzaklaştı. Gözlerinden yoğun bir şekilde uyanıklık ve tetikte olma hissi yayılıyordu.
“Buraya gelen gelişimciler sayısız baskın gruplarıyla karşılaştıkları için bu tarz durumlara deneyimli olmalı. Tahmin ediyorum ki karşılaştıklarımızın güçleri de olağanüstü olmalı ve ilerledikleri yöne baktığımız da ise her biri bir an önce şehre ulaşma derdine girmiş durumda… Birçok gelişimci bir araya toplanmış durumda. Merak ediyorum da cinayetler ve kıyımlar orada da devam edecek mi?” Chen Xi bir süre boyunca kendi kendine düşündü ve olanları kafasında tarttı ancak adımları biraz bile yavaşlamadı. Du Qingxi’nin liderliğinde ilerledikleri yol boyunca 2 saat daha seyahat ettikten sonra sonunda çok uzaklardan şehrin dış sınırları gözükmeye başladı.
Şehre doğru baktığında antik bir cazibe hissi yayıldığını gördü. Du Qingxi’nin adımları hafifçe yavaşladı ve soğuk sesi Chen Xi ve diğerlerinin kulaklarına çalındı: “ Burası Kanlı Dağ’daki ilk şehir yani Katliam Şehri. Hesaplarıma göre burada yaklaşık 5,000 gelişimci toplanmış durumda. Bu geliştiricilerin her biri farklı yerlerden geliyor ve güçlüde zayıfta bir arada karışmış durumda. İçeriye girdiğimizde çok dikkatli olmalıyız.”
Chen Xi hafifçe kafasıyla onayladı. İnsanların olduğu her yerde savaşta olasıydı. Burada bulunan herkesin amacı uğursuz inci toplamaktı ve olay bir kere patlak verirse, bir taraf ölene kadar aradaki savaş sona ermiyordu.
Ancak Chen Xi bunlardan korkmuyordu. Şu an sahip olduğu güçle, Mor Köşk Âlemi’nden biriyle karşılaşsa bile geri çekilebilirdi. Güneyin Acımasız Yeraltı Alanı’nda gücün sınırlandığını ve en yüksek gelişimin Yaratılış Âlemi’nin mükemmeliyet seviyesi olduğunu söylemeye gerek bile yoktu.
Çok zaman geçmeden dörtlü, Katliam Şehri’ne vardı.
Dış dünyada bulunan şehirlerden ziyade, ismi Katliam şehri olarak adlandırılsa da burasının bir köyden hiçbir farkı yoktu. Sağlam duvarların yüksekliği yaklaşık 33 metreyi buluyordu ve tüm şehri çevreliyordu. Ayrıca şehre girip çıkmak içinde sadece bir noktada demir kapı bulunuyordu.
Ancak o anda görünüşe göre şehrin girişi, çıkan bir tartışma yüzünden gelişimcilerin oraya toplanıp olanları izlemesi sebebiyle sıkışık bir hal almıştı.
“Li Huai, ne yapmak istiyorsun? Bizi öldürerek çenemizi kapatmak mı?” kızmış gibi gelen bir ses kalabalığın içerisinden yankılanıyordu ve Chen Xi istemsiz bir şekilde donakaldı: “Li Huai? Bu herifte mi Katliam Şehri’ne gelmiş…”
Chen Xi ileriye doğru yürüdü ve kenardan olan manzarayı inceledi. Çoktan Li Huai’yi görmüştü. Dahası, Li Huai’nin yanında bulunan birkaç tanıdık yüz de gördü. Bunlar Kırmızı Yaprak Enstitüsü’nden Lu Shaocong, Qu Cheng ve Duan Ying’ti.
O anda, bu üç insanın yüzleri öfke içerisindeydi ve ona bakıyorlardı ve ona- Li Huai’ye- olan bakışları korku doluydu.
Chen Xi bu üçüyle ilk defa tanıştığında gelişimleri sadece Yarın Âlemi mükemmeliyet seviyesindeydi. O olaydan sonra üç geçmesine ve hepsinin Yaratılış Âlemi’nde olmasına rağmen, hiçbiri Mor Köşk Âlemi’nde olan Li Huai’ye denk değildi.
“Hmph! Acaba her biriniz, üç ay önce olan hadiseyi unuttunuz mu? Siz benim Li Klanımla ilgili olan özel bir meseleyi berbat etmekle kalmadınız, aynı zamanda Li Klanımın çok değerli bir hazineyi kaybetmesine de neden oldunuz. Şimdi söyleyin, sizi hiç bırakır mıyım?” Li Huai soğuk bir şekilde güldü.
“Li klanıyla alakalı olan özel bir meseleyi berbat etmek mi? Acaba onun bahsettiği şey Müdür Wu’nun Ruh Mağarası Gölü’nden zorla geri çekilmesi ve Li Klanının “haraç” olarak kurban etmek istediklerini kurtarmak mı? O zaman,ben Lu Shaocong’ın üç kişiden oluşan grubunun kurtardığım o kişilere Sisli Çam Şehri’ne kadar eşlik etmesini istemiştim. Anlaşılan o ki Sisli Çam Şehri’ne girdiklerinde Li Klanı onları fark etmiş olmalı…” Chen Xi’nin aklındaki düşünceler içinden yıldırım hızıyla geçti ve neler olduğunu anladığında içindeki öfkenin alevi yükselmeye başladı: “Bu olay benim yüzümden yaşandı ancak şu anda bu durum Lu Shaocong’un üç kişiden oluşan grubuna bulaştırılmaya çalışılıyor. Li Klanının metotları gerçekten de utanmaz ve rezil!”
“Hiçbirinizin söyleyecek bir şeyi olmadığına göre…” o anda Chen Xi düşünüyordu. Li Huai aniden bir adım ileriye gitti ve sağ eliyle kılıcını kavrayarak içinden yoğun bir öldürme isteği ortaya çıkardı.
“O zaman ölün!” çıkan sesin eşliğinde Li Huai kılıcını çekti ve ileriye hareket etti. Kılıcının ucu soğuk bir parlamayla ıslık çalar bir şekilde ilerledi ve gökyüzünü birçok ince ışık kümesi kapladı. Ortaya çıkan görüntü, on binlerce yeşil ve gür çam yaprağının gökyüzünü keserek Lu Shaocong’un üç kişilik grubuna ilerlemesiydi.
Ruh Özü iyice yoğunlaştı ve kılıcın parlaması bir iğne kadar inceydi. Li Huai’nin kılıç tekniği kesinlikle ileri seviyedeydi. Sadece kılıcıyla ufak bir delme hareketi yaptı ancak bu hareket büyük, görkemli ve muntazam bir şekildeydi. Ayrıca bu hareketle birlikte Li Saocong ve üç kişilik grubunun kaçış yolunu da kapamıştı.
Lu Shaocong’un üç kişilik grubu, Li Huai’nin bu kadar kötü ve güçlü olacağını ve bu şekilde gelişigüzel saldıracağını beklemiyordu. Her biri savunmasız yakalanmıştı ve kılıcın gökyüzünde parlayarak kendilerine doğru gelmesine boş bir şekilde bakakaldı ve hepsi bu saldırı karşısında kaçma fikrini unuttu…
“Acaba bu şekilde mi öleceğiz?”
Yaşam ile ölüm arasındaki o anda üçünün de aklında bu düşünce vardı.