Hiç yetişkin çocuklarınızla, eşleriyle ve torunlarınızla en başarılı ziyaretin nasıl yapıldığını merak ettiniz mi? Özellikle onlardan uzak bir mesafede yaşamak kısa ve sık ziyaretleri engelliyor mu?
İlk parlak sert içgörü kazanmam, “ziyaretinizi kısa tutun, aptal” dı. Uzun mesafe bir faktör olsa bile bu doğrudur. Jerry Seinfeld'in tavsiyesini aldım, “Her zaman onları daha fazla isteyeyim.”
Benim için şimdi ne çalışıyor? Çocuk evlerinin her birinde en fazla dört gün ve üç gece. Tops.
'Özlemin ülkesi', beş oğlumdan üçünün yaşadığı ülke ve eşleri ve çocukları ile birlikte aradığım şeydi.
Ne zaman "özlem topraklarını" ziyaret ettiğimde, büyük bir beklenti ve imkansız bir şekilde yüksek beklentilerle gittim ve her daim eve döndü ve yerine getirilmemiş özlemlerle dolu döndü. Bazı mütevazı değişiklikler yapmak için 10 yararlı ipucu.
Outlook'u Değiştir
Beklentilerimi gerçeğe uygun hale getirmek için düşürürüm. Ve kendinden emilmiş ve muhtaç olmaya son verin.
Boş zamanları birleştirin
Kendime 'ikamet süresinin' hep ikamet ettikleri yere gidip gelme noktasında olan New York'a özgü etkinliklere katılmak için izin verdim. Geçmişte Broadway matinee bir bilet almak, High Line'a gitmek veya Lower East Side Tenement Museum'u tekrar ziyaret etmek fikrini savundum.
Tabii, birkaç saat sonra çalmayı çok isterdim - hatta Bloomingdale'deki bazı alışverişlerde bile şımartın - ama sevgili torunlarımdan nasıl uzaklaşabilirim?
Bu, sevgilim torunların, her gün büyükannemle günde 24 saat harcamaya fazla yatırım yapmadığını anlayana kadar oldu. Benim çocuklarım da yoktu.
Kendime empoze silodan ayrıldığımda, tek bir bilet aldım. Sevgili Evan Hansen - müziği önceden dinlemeye zaman ayırdı - ve gösteriden sonra utanmazca insanlar izlediler. Ve hiç kimse beni şımartmaya davet etmedi.
Uygulama Esnekliği
Katı, evden yürüme rutinimi terk ettim. Seyahat ederken uydurduğumda, torunlarınızla aynı odada olduğunuzda gerçekleşen, yapılandırılmamış büyülü anlar için mevcut olmamı engelledi.
Reaksiyonu değiştir
Farklı bir mercekle durumları incelemeye başladım. Benim torunlarımın her iki tarafında oturuyorlardı - hepimiz kendi iPad'lerimize daldık.
Tek tek teknolojik endişelerimizi olumsuz bir şekilde incelemekten ziyade, her birine daha yakın durdum ve bana daha yakın durdular. Sonuç? Hepimiz karşılıklı yakınlıktan zevk aldık. Ben 'refakatçi bir sessizlik' icat ettim.
Geri dön ve hatırla
Tüm ziyaretim boyunca, kendi ebeveynlik deneyimimi aklımda tutarak, aşağıdaki mantrayı gerektiği kadar tekrarladım:
Çocuklar huysuz olurlar.
Ebeveynler yorulur.
Çocuk yetiştirmek zor bir iştir.
Yani herkes biraz rahatlamayı hak ediyor.
Geçmişte Tahrişleri Geri Çağır
Benim yasalarımın veya velilerimin çocuklarımı disipline sokmamı ne zaman rahatsız ettim? Bol. Bu yüzden torunlarımın sağlık ve güvenliğimi eleştirdiğimi düşündüğüm konulara dikkatimi çekmeye çalıştım.
Elbette, büyük ebeveynler için kritik olan, ebeveynler için kritik olan şeyin geniş bir yoruma açık olmasına karşın, benim sapmamı elde edersiniz.
Telefonunu Uzanın
İPhone'umun videolarını ve fotoğraflarını çektiğim fotoğrafları ailemle paylaşmaya son verdim - her seferinde bir nefesi çizdiler, aile odasında horladılar ya da aralıksız olarak neşelediler. Sonuç: zevkle doyurulmuş daha unutulmaz anlar; daha az iPhone yorgunluğu.
Analiz etmeyi bırak
Her şeyi kişiselleştirmeyi bıraktım. Bunun yerine aile üyelerimin nerede olduğunu dilediğim yerde değil, nerede olduklarıyla buluşmaya çalıştım. Bazı şeyleri kendi bakışlarından görmeye çalıştım. Benim değil.
Örneğin, sonunda - 70 yaşında - bazı aile üyelerinin sizi daha az çarpıcı ve daha az hayranlıkla karşıladığını kabul ettim. Onların duygularıyla ve doğuştan kişilikleriyle daha fazla ilgisi olduğunu çok az öğrendim.
Pes Etme Kontrolü
Limitleri belirlemek için endişelenmenize gerek yokken harika. Sorduğumda torunuma çok fazla zaman ayırdım.
Ben onların plaka üzerinde dört tel fasulyeleri bırakmış olsa bile, ikinci bir kase fıstık ezmesi karamelli çıtır dondurma düştüyse, yetersiz beslenme muzdarip endişelenmedi. Eğlendim ve onların da eğlendiğinden emin oldum.
Akışına bırak
Her torundan zevk aldım ve onları ayrı bireyler olarak takdir ettim. Her birinin içinde olduğu yaşam evresinden keyif aldım.
Anaokulum, çizim ve büyü işaretleme zamanını bana yeteri kadar alamadı. Ve bu zanaat dolgulu interlude hakkında en aydınlatıcı olan neydi?
Gergin boyun kaslarımın da rahatlatıcı olduğunu buldum, o ve ben tüm ilgili aile üyelerine gururla sergilediğimiz orijinal sanat eserleri yaratmaya konsantre oldum.
Bir torun beni bir denetleyici turnuvasına itti - bana iyi geliştirilmiş stratejik becerilerini kanıtladı. Bir diğeri bana bir futbol atmak için doğru yolu öğretti - bana o feat'i kesinlikle ustalaştırdığını kanıtladı.
Başka bir torun - dört ayda, en küçük yavrular - sadece bana ne kadar değerli ve lezzetli bebekler olabileceğini tekrar hatırlattı.
Ve en büyük torunum mu? Ah, torunlarımızın olgunlaşıp ne kadar hızlı olgunlaştığını bir kez daha fark etmemi sağladı - bir gün olacak olan şefkatli ve meraklı bir yetişkin parçasını görmeme izin verdi.
Nihayetinde Transpired Ne?
Eve dönmek için mutlu bir kalp ve ruhla uçtum. Yeni bir bilgelik seviyesine ulaşmış olduğumu hissettim: Kendilerine yer açmaları gerektiğinde izin verdim ve onları aramaya hazır olduklarında açık kollarıyla karşıladılar.
Ben canım
Öğrendim.
Ben eğlendim.
Ve dördüncü günde erken ayrıldım.
Lütfen çocuklarınızı ve torunlarınızı unutulmaz, keyifli ve mümkün olduğunca stressiz bir şekilde ziyaret etmenin nasıl yapıldığına dair bazı ipuçlarını ve bilgileri paylaşın.
Iris Pastor yaşamı geliştirici konularda konuşuyor. Ona firstname.lastname@example.org adresinden ulaşın ya da blogunu okuyun. Onu Facebook ve Twitter'da da takip edebilirsiniz.