Horatio Nelson, 1. Viscount Nelson - Horatio Nelson, 1st Viscount Nelson


The Viscount Nelson
|Doğmuş||
29 Eylül 1758 |
|Öldü|| 21 Ekim 1805
(47 yaşında) |
|Mezar||St Paul Katedrali|
|Eş (ler)||Frances Herbert Woolward|
|Askeri kariyer|
|Bağlılık||
İngiltere Birleşik Krallık


| Servis /
||Kraliyet donanması|
|Hizmet yılı||1771–1805|
|Sıra||Beyaz Koramiral|
|Düzenlenen komutlar||Akdeniz Filosu|
|Savaşlar / savaşlar||
Amerikan Bağımsızlık Savaşı


|Ödüller||Hamam Nişanı Şövalyesi|
|İmza|
Koramiral Horatio Nelson, 1 Vikont Nelson, Bronte 1 Duke , (1758, 29 Eylül - 1805 21 Ekim) da basitçe olarak bilinen Amiral Nelson , bir İngiliz idi amiral de Kraliyet Donanması . İlham veren liderliği, strateji anlayışı ve alışılmadık taktikleri, özellikle Napolyon Savaşları sırasında bir dizi belirleyici İngiliz deniz zaferini beraberinde getirdi . Çatışmada yaralandı , 35 yaşındayken Korsika'da bir gözü gözden kayboldu ve 38 yaşındayken Santa Cruz de Tenerife'yi fethetmek için yapılan başarısız girişimde bir kolunun çoğu öldü. 1805'te ölümünden kısa bir süre önce vuruldu. Trafalgar savaşı sıkça İngiltere'nin en büyük deniz zaferi olarak kabul edilir.
Nelson, orta derecede müreffeh bir Norfolk ailesinde doğdu ve yüksek rütbeli bir deniz subayı olan amcası Maurice Suckling'in etkisiyle donanmaya katıldı . Nelson, rütbelerinde hızla yükseldi ve 1778'de 20 yaşındayken kendi komutanlığını ele geçirmeden önce dönemin önde gelen deniz komutanlarıyla hizmet etti. Kişisel kahramanlık ve taktiklere sıkı sıkıya hakim olma konusunda bir ün geliştirdi, ancak ondan sonra hastalık ve işsizlik dönemleri yaşadı. Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nın sonu . Fransız Devrim Savaşları'nın patlak vermesi, Nelson'ın özellikle Akdeniz'de aktif olduğu hizmete dönmesine izin verdi . Toulon açıklarında birkaç küçük çatışmada savaştı ve Korsika'nın ele geçirilmesinde ve ardından İtalyan devletleriyle diplomatik görevlerde önemliydi. 1797 yılında ise komuta sivrildi HMS Kaptan at Cape St Vincent Savaşı .
Bu savaştan kısa bir süre sonra Nelson, saldırının başarısız olduğu ve ağır yaralandığı, sağ kolunu kaybettiği ve iyileşmek için İngiltere'ye dönmek zorunda kaldığı Santa Cruz de Tenerife Savaşı'na katıldı. Ertesi yıl , Nil Savaşı'nda Fransızlara karşı kesin bir zafer kazandı ve bir Fransız işgaline karşı Napoli Krallığı'nı desteklemek için Akdeniz'de kaldı . 1801'de Baltık'a gönderildi ve bu sefer Kopenhag Savaşı'nda Danimarkalılara karşı bir zafer daha kazandı . Toulon'daki Fransız ve İspanyol filolarının ablukasına komuta etti ve kaçışlarından sonra onları Batı Hint Adaları'na kadar takip edip geri döndü, ancak onları savaşa getiremedi. İngiltere'ye kısa bir dönüşten sonra 1805'te Cádiz ablukasını devraldı. 21 Ekim 1805'te, Fransız-İspanyol filosu limandan çıktı ve Nelson'ın filosu onları Trafalgar Muharebesi'ne soktu. Savaş, Britanya'nın en büyük deniz zaferlerinden biri haline geldi, ancak HMS Victory'deki Nelson, bir Fransız keskin nişancı tarafından ölümcül bir şekilde yaralandı. Cesedi İngiltere'ye geri getirildi ve burada bir devlet cenazesi düzenlendi.
Nelson'ın Trafalgar'daki ölümü, İngiltere'nin en kahraman figürlerinden biri olarak konumunu güvence altına aldı. Savaşın başlamasından hemen önce verdiği sinyal, " İngiltere her erkeğin görevini yerine getirmesini bekler ", düzenli olarak alıntılanmış, başka kelimelerle ifade edilmiş ve bunlara atıfta bulunulmuştur. Dahil çok sayıda anıtlar, Nelson Sütunu içinde Trafalgar Square , Londra ve Nelson Anıtı içinde Edinburgh , onun anısına yaratılmıştır ve onun mirası hala oldukça etkilidir.
Erken dönem
Horatio Nelson bir papaz 29 Eylül 1758 tarihinde doğdu Burnham Thorpe , Norfolk , İngiltere, Muhterem onbir çocukların altıncı Edmund Nelson ve eşi Catherine Suckling . Vaftiz babası Horatio Walpole, anneannesi Anne Turner'ın (1691–1768) ilk kuzeni olan Orford'un 1. Kontu (1723–1809) adına " Horatio " adını almıştır . Horatio Walpole daha genç bir torunu oldu Robert Walpole, Orford 1 Earl , fiilen birinci Büyük Britanya Başbakanı .
Catherine Suckling Barsham, Suffolk köyünde yaşadı ve 1749'da Suffolk Beccles kilisesinde Rahip Edmund Nelson ile evlendi. Nelson'ın teyzesi Alice Nelson, Hilborough , Norfolk Rektörü ve Sir Robert Monsey'in büyükannesi Rahip Robert Rolfe'nin karısıydı. Rolfe . Rolfe iki kez Büyük Britanya'nın Yüksek Şansölyesi olarak görev yaptı .
Nelson katıldı Paston Gramer Okulu , Kuzey Walsham o 12 yaşına kadar, ve de katıldığı King Edward VI en Gramer Okulu içinde Norwich . O rapor ne zaman O'nun donanma kariyeri, Ocak 1771 1 başlayan üçüncü sınıf HMS Raisonnable bir şekilde sıradan denizci ve Dümencisiz Dayısı, Kaptan altında Maurice Suckling gemi komuta. Kısa bir süre gemiye raporlama sonra Nelson atandı Asteğmen ve memurların eğitimini başladı. Nelson, hizmetinin başlarında , hayatının geri kalanında onu rahatsız eden kronik bir şikayet olan deniz tutmasından muzdarip olduğunu keşfetti .
Batı Hint Adaları, 1771–1780
HMS Raisonnable , İspanya ile bir gerginlik döneminde görevlendirilmişti, ancak bu geçtikten sonra Suckling, Nore muhafız gemisi HMS Triumph'a transfer edildi ve Nelson, Hibbert, Purrier ve Horton ticari nakliye firmasının Batı Indiamen Mary Ann gemisinde hizmet vermek üzere gönderildi. , denizde tecrübe kazanmak için. 25 Temmuz 1771'de, Jamaika ve Tobago'ya yelken açarak Medway, Kent'ten yola çıktı ve 7 Temmuz 1772'de Plymouth'a döndü. Amcasının komutanı olarak görev yapmak için geri dönmeden önce iki kez Atlantik'i geçti, Suckling'in uzun botunun komutanı ve adamlar ve sevkıyatlar. kıyıya ve kıyıdan. Nelson daha sonra Konstantin Phipps komutasında, Hindistan'a ulaşılmasının umulduğu Kuzey Kutbu'ndaki bir geçidi araştırmayı amaçlayan planlı bir keşif gezisini öğrendi : efsanevi Kuzey-Doğu Geçidi .
Yeğeninin isteği üzerine Suckling, Nelson'un keşif gezisine , dönüştürülmüş bomba gemisi HMS Carcass gemisinde Komutan Lutwidge'e yardımcı olarak katılmasını ayarladı . Keşif, Kuzey Kutbu'nun on derece yakınına ulaştı , ancak yoğun buz kütleleri arasından bir yol bulamadığı için geri dönmek zorunda kaldı. 1800 yılına gelindiğinde Lutwidge, gemi buzda hapsolmuşken Nelson'ın gemiye dönme emri verilmeden önce bir kutup ayısı gördüğünü ve peşinden gittiğini anlatan bir hikaye yaymaya başladı. Lutwidge'in 1809'daki sonraki versiyonu, Nelson ve bir arkadaşının ayıyı kovaladığını bildirdi, ancak neden sorgulandığında, "Efendim, babamın derisini almasını diledim" dedi.
Nelson , keşif gezisinin Eylül 1773'te İngiltere'ye dönmesinden kısa bir süre sonra Triumph'a döndü. Daha sonra Suckling , Doğu Hint Adaları'na gitmek üzere olan iki gemiden biri olan HMS Seahorse'a transferini ayarladı .
Nelson, 19 Kasım 1773'te Doğu Hint Adaları'na yelken açtı ve 25 Mayıs 1774'te İngiliz ileri karakoluna Madras'a ulaştı. Nelson ve Seahorse yılın geri kalanını kıyılarda gezerek ve tüccarlara eşlik ederek geçirdi. Birinci Anglo-Maratha Savaşı'nın patlak vermesiyle , İngiliz filosu Doğu Hindistan Şirketi'ni desteklemek için faaliyet gösterdi ve 1775'in başlarında , şirketin parasının bir kargosunu Bombay'a taşımak için Denizatı gönderildi . 19 Şubat'ta, Hyder Ali'nin ketchlerinden ikisi Seahorse'a saldırdı ve kısa bir ateş değişiminden sonra onları uzaklaştırdı. Bu, Nelson'un ilk savaş deneyimiydi.
Yılın geri kalanında konvoylara eşlik ederek geçirdi ve bu süre boyunca navigasyon ve gemi kullanma becerilerini geliştirmeye devam etti. 1776'nın başlarında Nelson sıtmaya yakalandı ve ciddi şekilde hastalandı. 14 Mart'ta Seahorse'tan taburcu edildi ve HMS Dolphin ile İngiltere'ye döndü . Nelson, altı aylık yolculuğu iyileşmek için harcadı ve Eylül 1776'da Britanya'ya vardığında neredeyse iyileşmişti. Patronu Suckling, 1775'te Donanma Müfettişliği görevine yükseldi ve nüfuzunu Nelson'ın daha fazla kazanmasına yardımcı olmak için kullandı. promosyon. Nelson, Cebelitarık'a gitmek üzere olan HMS Worcester'a teğmen vekaleten atandı .
Worcester , Kaptan Mark Robinson komutasındaki 3 Aralık'ta konvoy eskortu olarak yola çıktı ve Nisan 1777'de başka bir konvoyla döndü. Nelson daha sonra 9 Nisan'da teğmen muayenesine girmek için Londra'ya gitti; inceleme kurulu, Kaptanlar John Campbell , Abraham North ve amcası Maurice Suckling'den oluşuyordu . Nelson vefat etti ve ertesi gün komisyonunu ve Kaptan William Locker komutasında Jamaika'ya yelken açmaya hazırlanan HMS Lowestoffe'a bir randevu aldı . 16 Mayıs'ta yelken açtı, 19 Temmuz'da geldi ve yeniden düzenleme yaptıktan sonra Karayip sularında birkaç yolculuk yaptı. Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nın patlak vermesinden sonra Lowestoffe , biri Küçük Lucy olarak donanma hizmetine alınmış olan birkaç ödül aldı . Nelson onu istedi ve ona komuta edildi ve onu iki yolculuğa çıkardı.
Ona ilk komuta deneyimini vermenin yanı sıra, Nelson'a bilime olan yeni ilgisini keşfetme fırsatı verdi. Nelson, ilk yolculuğunda Caicos Adaları'na bir sefer partisi düzenledi ve burada vahşi yaşamın ve özellikle de kuşun - şimdi beyaz boyunlu jacobin olduğuna inanılan bir kuşun ayrıntılı notlarını aldı . Nelson'ın yeteneklerinden etkilenen Locker, onu Jamaika'nın yeni başkomutanı Sir Peter Parker'a tavsiye etti . Parker, Nelson'ı gerektiği gibi amiral gemisi HMS Bristol'e aldı . Fransızların Amerikalıları desteklemek için savaşa girmesi Parker'ın filosu için daha fazla hedef anlamına geliyordu ve 1778'in sonlarına doğru birçok ödül aldı ve Nelson'a tahmini olarak £ 400 para ödülü kazandırıldı . Parker onu atadı Master and Commander of hücreye HMS Badger 8 Aralık'ta.
Nelson ve Badger, 1779'un çoğunu, İngiliz Honduras (şimdi Belize) ve Nikaragua'daki İngiliz yerleşim yerlerine kadar uzanan Orta Amerika kıyılarında gezerek geçirdiler , ancak düşman ödüllerini durdurmada pek başarılı olamadılar. Döndükten Port Royal o Parker onu terfi öğrendik sonrası kaptan 11 Haziran'da ve ona başka bir emir vermek amaçlanmıştır. Nelson teslim Badger'ı için Cuthbert Collingwood onun yeni geminin, 28-gun gelmesini bekleyen ederken firkateyn HMS Hinchinbrook yeni Fransızcadan yakalanan. Nelson beklerken Parker'a , Komite d'Estaing Charles Hector komutasındaki bir Fransız filosunun Jamaika'ya yaklaşmakta olduğu haberi ulaştı . Parker savunmasını aceleyle organize etti ve Nelson'ı Kingston'a yaklaşımları kapsayan Fort Charles'ın komutasına verdi . D'Estaing bunun yerine kuzeye yöneldi ve beklenen işgal hiçbir zaman gerçekleşmedi. Nelson , 1 Eylül'de gerektiği gibi Hinchinbrook'un komutasını devraldı .
Hinchinbrook , 5 Ekim 1779'da Port Royal'den yelken açtı ve diğer İngiliz gemileriyle birlikte bir dizi Amerikan ödülünü almaya devam etti. Nelson, Aralık ayında Jamaika'ya döndüğünde, tekrarlayan bir sıtma saldırısıyla rahatsız olmaya başladı. Nelson, Tümgeneral John Dalling'in Nikaragua'daki San Juan Nehri üzerindeki Castillo Viejo olarak da bilinen Lekesiz Gebelik Kalesi'ne yapılan saldırı da dahil olmak üzere Orta Amerika'daki İspanyol kolonilerini ele geçirme girişiminde yer almak için Batı Hint Adaları'nda kaldı. .
Hinchinbrook , Dalling'in işgal gücünün eskortu olarak Şubat 1780'de Jamaika'dan yola çıktı. Nelson, San Juan Nehri'nin ağzına yelken açtıktan sonra, yaklaşık bin adam ve dört küçük dört pounder topla, Castillo Viejo ve 160 İspanyol savunucusunun iki haftalık bir kuşatmadan sonra teslim olmasını sağladı. İngilizler, altı ay sonra hastalık nedeniyle çok sayıda ölümden sonra tahliye edildiğinde kaleyi havaya uçurdu ve Nelson çabalarından ötürü övgü aldı.
Parker, Nelson'ı geri çağırdı ve ona 44 silahlı fırkateyn HMS Janus'un komutasını verdi . Nelson, Kosta Rika ormanlarında , muhtemelen sıtmanın tekrarlaması nedeniyle ciddi şekilde hastalanmıştı ve komuta edemiyordu. İyileşme döneminde , bir kaptan olan William Cornwallis'in metresi olan Cubah Cornwallis adında siyah bir "doktor" tarafından bakıldı . Ağustos ayında taburcu edildi ve Kasım ayı sonlarında gelen HMS Lion ile İngiltere'ye döndü . Nelson birkaç ay içinde yavaş yavaş iyileşti ve kısa süre sonra bir komuta için ajitasyon yapmaya başladı. 15 Ağustos 1781'de HMS Albemarle firkateynine atandı .
Komuta, 1781–1796
Albemarle Kaptanı
Nelson, 23 Ekim 1781'de yeni takılan Albemarle'ı denize götürme emri aldı . O bir gelen konvoy toplamak için talimat Rusya Şirketi de Elsinore'da ve onları İngiltere'ye geri eskort. Bu operasyon için Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, HMS Argo ve HMS Enterprise firkateynlerini komutasına koydu. Nelson, konvoyu başarıyla organize etti ve İngiliz sularına kadar eşlik etti. Daha sonra limana dönmek için konvoyu terk etti, ancak şiddetli fırtınalar onu engelledi. Gales, Albemarle'ı kötü tasarlanmış bir gemi olduğu ve daha önceki bir kaza yüzünden hasar görmüş olduğu için neredeyse mahvettiler , ancak Nelson sonunda onu Şubat 1782'de Portsmouth'a getirdi. Orada Amirallik, Albemarle'ı denize götürmesini ve bir konvoy için bir konvoy için eşlik etmesini emretti . İrlanda'daki Cork , Kanada'daki Quebec'e doğru yelken açacak . Nelson , konvoyla birlikte Newfoundland'den Mayıs ayı sonlarında geldi , ardından Amerikalı özel kişileri avlamak için bir gemi yolculuğuna çıktı . Nelson genel olarak başarısız oldu; yalnızca ele geçirilen birkaç İngiliz ticaret gemisini geri almayı ve birkaç küçük balıkçı teknesi ve çeşitli zanaatları ele geçirmeyi başardı.
Ağustos 1782'de Nelson, Louis-Philippe de Vaudreuil komutasındaki çok daha üstün bir Fransız kuvvetinden dar bir kaçış yaptı , ancak uzun bir kovalamacanın ardından onlardan kaçtı . Nelson, 18 Eylül'de Quebec'e geldi. Konvoy için eskortun bir parçası olarak New York'a tekrar yelken açtı. Kasım ortasında geldi ve New York istasyonu komutanı Amiral Samuel Hood'a rapor verdi . Nelson'ın isteği üzerine, Hood onu filosuna transfer etti ve Albemarle , Hood ile beraber Batı Hint Adaları'na doğru yola çıktı. İngiliz filosu vardıklarında, de Vaudreuil kuvvetinin gelişini beklemek için Jamaika açıklarında pozisyon aldı. Nelson ve Albemarle'a , düşmanın işaretleri için sayısız geçidi keşfetmeleri emredildi, ancak 1783'ün başlarında Fransızların Hood'u atlattığı anlaşıldı.
Nelson, keşif operasyonları sırasında Türk Adaları'ndaki Fransız garnizonuna saldırmak için bir plan geliştirmişti . Küçük bir fırkateyn ve daha küçük gemilerden oluşan bir filoya komuta ederek, destek bombardımanı altında 8 Mart sabahı erken saatlerde 167 denizci ve denizciden oluşan bir kuvveti indirdi. Fransızların ağır bir şekilde yerleşik olduğu bulundu ve birkaç saat sonra Nelson saldırıyı iptal etti. İlgili memurlardan birkaçı Nelson'ı eleştirdi, ancak Hood onu kınamış gibi görünmüyor. Nelson, savaşın geri kalanını Batı Hint Adaları'nda gezerek geçirdi ve burada bir dizi Fransız ve İspanyol ödülü kazandı. Barış haberi Hood'a ulaştıktan sonra Nelson, 1783 Haziran'ının sonlarında İngiltere'ye döndü.
Nevis Adası ve evlilik
Nelson, 1783'ün sonlarında Fransa'yı ziyaret etti, Saint-Omer'de tanıdıklarla kaldı ve kısaca Fransızca öğrenmeye çalıştı . Ocak 1784'te İngiltere'ye döndü ve Lord Hood'un maiyetinin bir parçası olarak mahkemeye katıldı. Zamanın hizipçi siyasetinden etkilenerek , William Pitt'in bir destekçisi olarak Parlamento için aday olmayı düşündü , ancak bir sandalye bulamadı .
1784 yılında Nelson , Antigua civarında Seyrüsefer Yasalarını uygulama görevi ile HMS Boreas firkateyninin komutasını aldı . Elçilerin İşleri hem Amerikalılar hem de koloniler arasında popüler değildi. Nelson, Amiral Sir Richard Hughes komutasındaki istasyonda görev yaptı ve çoğu kez Elçilerin İşleri hakkındaki farklı yorumları nedeniyle amiriyle çatışmaya girdi. Nelson'ın yakaladığı Amerikan gemilerinin kaptanları, onu yasadışı olarak ele geçirmekten dava açtı. Yakındaki Nevis adasının tüccarları Amerikan iddiasını destekledikleri için, Nelson hapis cezası altındaydı; mahkemeler lehine karar verene kadar, sekiz ay boyunca Boreas'ta tutuklandı .
Bu arada Nelson, Nevis plantasyon ailesinden genç bir dul olan Frances "Fanny" Nisbet ile tanıştı . Nelson, kendisi ve amcası John Herbert için bir sevgi geliştirdi, ona büyük bir çeyiz teklif etti ve hem amcası hem de yeğeni, ünlü zenginliklerin bir kurgu olduğu ve Fanny'nin rahim enfeksiyonu nedeniyle artık doğurgan olmadığı gerçeğini sakladı. Herbert nişanlandıktan sonra söz verdiği paranın yakınında hiçbir yer teklif etmedi. Bir nişanı bozmak namussuzdu, bu yüzden Nelson ve Nisbet, Karayipler'deki görev gezisinin bitiminden kısa bir süre önce, 11 Mart 1787'de Nevis adasındaki Montpelier Malikanesinde evlendiler. Evlilik, Nevis'teki St John's Parish'teki Fig Tree Kilisesi'nde tescil edildi . Nelson, daha sonra Fanny ile Temmuz ayında İngiltere'ye döndü.
Nelson, Karayipler'deyken çeşitli plantasyon sahipleriyle dostluklar geliştirdi ve adaların ekonomilerinin büyük ölçüde Atlantik köle ticaretine dayandığına inanmaya başladı . Grindal (2016) tarafından Britanya'daki kölelik karşıtı hareketi engellemek için nüfuzunu kullanmaya çalıştığı söyleniyor . Bu arkadaşlardan biri Jamaika'da köleleri çalıştıran bir şeker plantasyonunun zengin sahibi Simon Taylor'dı ve halka açık tartışmaya müdahale etme talebiyle 1805'te Nelson "bir dili varken" "sesimi Wilberforce ve ikiyüzlü müttefiklerinin lanet olası ve lanetli (sic) doktrini ".
Mektup, anti-kölelik karşıtı hizip tarafından, Nelson'un ölümünden yaklaşık on sekiz ay sonra ve bu nedenle, Kaldırılma Yasası Yasası'nın meclis oylamasından önce davalarını desteklemek için görünüşte tamamen bağlam dışı olarak yayınlandı. 1807'de yayınlanan mektubun ifadesi (Nelson'ın el yazısında değil ve imzasının zayıf bir kopyasıyla), hayatta kalan diğer birçok mektupta asla ırkçı veya kölelik yanlısı duyguları ifade etmeyen Nelson için oldukça karakter dışı görünüyor. Orijinal mektubun "basılı kopyası" (şimdi İngiliz Kütüphanesi'nde tutulan Bridport kağıtlarının bir parçası) ile yapılan karşılaştırma, yayınlanan nüshada, Abolisyon karşıtı bir eğilim sağlamak için onu çarpıtan 25 değişiklik olduğunu gösteriyor. Nelson'ın eylemlerinin çoğu, en önemlisi, kölelik konusundaki görüşünü gösteriyor:
- Bir donanma gemisine (Nelson da dahil) kaçan herhangi bir Batı Hint kölesi imzalandı, ödendi ve diğer mürettebat üyeleriyle aynı şekilde muamele edildi. Hizmetlerinin sonunda özgür adamlar olarak terhis edildiler. Aslında, Nelson'un sütununun tabanındaki bronz rölyef, 23 yaşındaki siyah George Ryan'ı, ölmekte olan Amiral ile birlikte Fransızları vuran tüfekle açıkça gösteriyor.
- 1799'da Nelson, Palermo açıklarında Portekiz mutfaklarında tutulan 24 kölenin serbest bırakılmasını sağlamak için müdahale etti.
- 1802'de Batı Hint plantasyon kölelerinin ücretsiz, ücretli çalışkan Çinli işçilerle değiştirilmesi önerildiğinde Nelson bu fikri destekledi.
- 1805'te Nelson siyah Haitili General Joseph Chretien ve hizmetkarını Fransızlardan kurtardı. Nelson ile birlikte hizmet edip edemeyeceklerini sordular ve Nelson, Admiralty'ye, taburcu oluncaya ve Jamaika'ya geçiş izni verilene kadar ödeme almalarını tavsiye etti. Generalin görevi köleliğe son vermekti, Nelson da bunun farkındaydı. General ve hizmetkarı iyi muamele görüyor ve maaş alıyordu.
- Nelson ailesinin eskiden Price adında özgür bir siyah hizmetçisi vardı. Nelson onun hakkında 'yaşadığı kadar iyi bir adam' olduğunu söyledi ve Emma'ya yaşlı Price'ı onlarla yaşamaya davet etmesini önerdi. Fiyat düştüğünde.
Barış sırasında
Nelson , o yılın Kasım ayında ödemesi yapılana kadar Boreas'la kaldı . O ve Fanny daha sonra zamanlarını Bath ve Londra arasında paylaştırdılar , arada sırada Norfolk'taki Nelson'un ilişkilerini ziyaret ettiler . 1788'de, Nelson'un Burnham Thorpe'daki çocukluk evine yerleştiler. Şimdi yarı maaşla yedek olarak, Amiralliği ve Hood gibi tanıdığı diğer kıdemli figürleri kendisine bir komut vermeleri için ikna etmeye çalıştı. Barış zamanı donanmasında çok az gemi olduğu ve Hood onun adına müdahale etmediği için başarısız oldu.
Nelson, zamanını eski mürettebat üyelerine iş bulmaya, aile işlerine katılarak ve bir görev için donanmadaki bağlantıları kandırarak geçirdi. 1792'de Fransız devrimci hükümeti , geleneksel olarak tampon devlet olarak korunan Avusturya Hollanda'sını (modern Belçika) ilhak etti . Amirallik, Nelson'ı hizmete çağırdı ve Ocak 1793'te 64 silahlı HMS Agamemnon'un komutasını verdi . 1 Şubat'ta Fransa savaş ilan etti.
Akdeniz servisi
Nelson, Mayıs 1793'te Koramiral William Hotham komutasındaki bir tümenin parçası olarak yelken açtı ve ayın ilerleyen saatlerinde Lord Hood'un filosunun geri kalanıyla katıldı. Kuvvet başlangıçta Cebelitarık'a yelken açtı ve Akdeniz'de deniz üstünlüğü sağlamak amacıyla Temmuz ayında limandan demirleyerek Toulon'a doğru yola çıktı. Toulon, büyük ölçüde ılımlı cumhuriyetçilerin ve kralcıların kontrolü altındaydı , ancak şehre yürüyen Ulusal Konvansiyon güçleri tarafından tehdit edildi . Erzak sıkıntısı çeken ve kendilerini savunma yeteneklerinden şüphe duyan şehir yetkilileri, Hood'un onu koruması altına almasını istedi. Hood hemen kabul etti ve Nelson'ı Sardunya ve Napoli'ye takviye talep eden gönderileri taşıması için gönderdi .
Gönderileri Sardunya'ya teslim ettikten sonra Agamemnon , Eylül ayı başlarında Napoli'ye vardı. Orada Nelson , Napoli Kralı IV. Ferdinand ve ardından krallığın İngiliz büyükelçisi William Hamilton ile tanıştı . Takviye müzakereleri sırasında bir noktada Nelson, Hamilton'un yeğeni Charles Greville'in eski metresi olan Hamilton'un yeni karısı Emma Hamilton ile tanıştı .
Müzakereler başarılı oldu ve Eylül ortasına kadar 2.000 adam ve birkaç gemi toplandı. Nelson, bir Fransız firkateyninin peşinde denize açıldı, ancak onu yakalayamayınca, Leghorn'a ve oradan da Korsika'ya doğru yola çıktı . 5 Ekim'de Toulon'a geldi ve burada büyük bir Fransız ordusunun şehri çevreleyen tepeleri işgal ettiğini ve onu bombaladığını öğrendi. Hood, daha fazla takviye gelirse şehrin tutulabileceğini umuyordu ve Nelson'ı Cagliari'de faaliyet gösteren bir filoya katılmaya gönderdi .
Korsika
22 Ekim 1793 sabahı erken saatlerde Agamemnon beş yelken gördü. Nelson onlarla kapattı ve bir Fransız filosu olduklarını keşfetti. Derhal 40 silahlı Melpomene'ye ateş ederek kovalandı . 22 Ekim 1793 eylemi sırasında, önemli hasar verdi, ancak geri kalan Fransız gemileri savaşa katılmak için döndü ve sayıca üstün olduğunu fark eden Nelson geri çekildi ve 24 Ekim'de gelen Cagliari'ye devam etti. Onarım yaptıktan sonra Nelson ve Agamemnon , 26 Ekim'de, Commodore Robert Linzee komutasındaki bir filo ile Tunus'a gitmek üzere tekrar yola çıktı .
Nelson'a vardığında, Agamemnon , üç fırkateyn ve bir slooptan oluşan küçük bir filonun komutasına verildi ve Korsika'daki Fransız garnizonunu ablukaya alma emri verildi. Aralık 1793'ün sonunda Toulon'un düşüşü, Akdeniz'deki İngiliz servetine ciddi şekilde zarar verdi. Hood, geri çekilme için yeterli tedarik sağlayamadı ve 18 Fransız hat gemisi cumhuriyetçilerin eline düştü. Nelson'ın Korsika misyonu, İngilizlere Fransız kıyılarına yakın bir deniz üssü sağlayabileceği için daha da önem kazandı. Bu nedenle Hood, Ocak 1794'te Nelson'ı ekstra gemilerle güçlendirdi.
7 Şubat'ta bir İngiliz saldırı gücü adaya indi ve ardından Nelson, Bastia'daki ablukayı yoğunlaştırmak için harekete geçti . Ayın geri kalanında kıyı boyunca baskınlar düzenledi ve düşman gemilerini durdurdu. Şubat ayının sonlarına doğru St Fiorenzo düşmüştü ve Korgeneral David Dundas komutasındaki İngiliz birlikleri Bastia'nın dış mahallelerine girdiler. Bununla birlikte, Dundas sadece düşman pozisyonlarını değerlendirdi ve ardından Fransızların bir saldırı riskine giremeyecek kadar sağlam olduğunu iddia ederek geri çekildi. Nelson, Hood'u aksi yönde ikna etti, ancak ordu ve deniz komutanları arasındaki uzun süren bir tartışma, Nelson'ın Mart sonuna kadar devam etme izni almaması anlamına geliyordu. Nelson, gemilerinden silah indirmeye ve onları kasabayı çevreleyen tepelere yerleştirmeye başladı. 11 Nisan'da İngiliz filosu limana girdi ve ateş açtı, bu sırada Nelson kara kuvvetlerinin komutasını aldı ve bombardımana başladı. 45 gün sonra kasaba teslim oldu. Nelson , Korgeneral Charles Stuart ile birlikte çalışarak Calvi'ye bir saldırı için hazırlandı .
İngiliz kuvvetleri 19 Haziran'da Calvi'ye indi ve kasabayı çevreleyen yükseklikleri işgal etmek için hemen karaya silah taşımaya başladı. Nelson, düşman mevzilerinin sürekli bir bombardımanını yönetirken, Stuart'ın adamları ilerlemeye başladı. 12 Temmuz'da Nelson, sabahın erken saatlerinde pozisyonu koruyan kum torbalarından birine vurarak taş ve kum püskürttüğünde ileri bataryalardan birindeydi. Nelson sağ gözüne enkaz çarptı ve kısa süre sonra yarası sarılıp eyleme geri dönmesine rağmen pozisyondan çekilmek zorunda kaldı. 18 Temmuz'a kadar düşman mevzilerinin çoğu devre dışı bırakıldı ve o gece Nelson tarafından desteklenen Stuart, ana savunma konumuna baskın yaptı ve onu ele geçirdi. Silahlarını yeniden konumlandıran İngilizler, Calvi'yi sürekli bombardıman altına aldı ve kasaba 10 Ağustos'ta teslim oldu. Bununla birlikte, Nelson'ın sağ gözü onarılamaz bir şekilde hasar görmemişti ve sonunda yeniden görüşünü kazandı.
Cenova ve Ça Ira'nın savaşı
Korsika'nın işgalinden sonra Hood, Nelson'a stratejik olarak önemli bir potansiyel müttefik olan Cenova şehir devletiyle diplomatik ilişkiler kurmasını emretti . Kısa süre sonra Hood İngiltere'ye döndü ve yerine Amiral William Hotham Akdeniz Başkomutanı olarak geçti. Nelson, Leghorn'a girdi ve Agamemnon onarım görürken limanda diğer deniz subaylarıyla bir araya geldi ve yerel bir kadın olan Adelaide Correglia ile kısa bir ilişki yaşadı. Hotham, filonun geri kalanıyla birlikte Aralık ayında geldi; Nelson ve Agamemnon , 1794'ün sonlarında ve 1795'in başlarında onlarla bir dizi yolculuğa çıktı.
8 Mart'ta Fransız filosunun denizde olduğu ve Korsika'ya gittiği haberi Hotham'a ulaştı. Hemen onları durdurmak için yola çıktı ve Nelson hevesle ilk filo eylemini tahmin etti. Fransızlar çarpışmaya isteksizdi ve iki filo 12 Mart boyunca birbirlerini gölgeledi. Ertesi gün Fransız gemilerinden ikisi çarpıştı ve Nelson , iki Fransız gemisinin gelişine kadar iki buçuk saat boyunca çok daha büyük 84 silahlı Ça Ira ile çatışmaya girdi, Nelson ağır kayıplar ve hatırı sayılır hasara neden oldu.
Filolar, 14 Mart'ta Cenova Muharebesi'nde tekrar temas kurmadan önce birbirlerini gölgelemeye devam ettiler . Nelson , şu anda Censeur'dan çekilen hırpalanmış Ça Ira'ya saldırmak için diğer İngiliz gemilerine katıldı . Ağır hasar gören iki Fransız gemisi teslim olmaya zorlandı ve Nelson, Censeur'u ele geçirdi . Denizde mağlup olan Fransızlar, Korsika'yı işgal etme planlarından vazgeçip limana geri döndüler.
Çatışmalar ve İtalya'dan geri çekilme
Nelson ve filo, 1795 yazı boyunca Akdeniz'de kaldı. 4 Temmuz'da Agamemnon , Cenova'ya giden küçük bir fırkateyn ve sloop kuvveti ile St Fiorenzo'dan yola çıktı. 6 Temmuz'da Nelson, Fransız filosuna girdi ve kendisini çok daha büyük birkaç geminin peşinde buldu. Nelson'un işaret silahları limandaki İngiliz filosunu uyardığında kırılan Fransızların hemen önünde gelen St Fiorenzo'ya geri çekildi. Hotham, Fransızları Hyères Adalarına kadar takip etti , ancak onları kararlı bir eyleme getiremedi. Bir dizi küçük çatışmada savaşıldı, ancak Nelson'ın dehşetine rağmen, pek az eylem gördü.
Nelson, tüccarları yakalayıp teftiş ederek ve hem düşman hem de tarafsız limanlarda şüpheli gemileri keserek Cenova'dan çalışmaya döndü. Nelson , şu anda Cenova'da ilerlemekte olan İtalya Fransız Ordusunun ilerlemesini boşa çıkarmak için amfibi çıkarma ve deniz saldırıları için iddialı planlar formüle etti, ancak Hotham'a çok az ilgi uyandırabilir. Kasım ayında Hotham'ın yerini Sir Hyde Parker aldı, ancak İtalya'daki durum hızla kötüye gidiyordu: Fransızlar Cenova çevresinde akınlar yapıyordu ve güçlü Jakoben duyguları şehrin kendi içinde hüküm sürüyordu.
Kasım sonunda büyük bir Fransız saldırısı müttefik hatlarını kırdı ve Cenova'ya doğru genel bir geri çekilmeye zorladı. Nelson'un güçleri, geri çekilen orduyu koruyabildi ve kuşatılmalarını engelleyebildi, ancak stratejik durumu maddi olarak değiştiremeyecek kadar az gemisi ve adamı vardı ve İngilizler İtalyan limanlarından çekilmek zorunda kaldı. Nelson, 30 Kasım'da Korsika'ya döndü, İngiliz başarısızlığına kızdı ve bunaldı ve donanmadaki geleceğini sorguladı.
Jervis ve Akdeniz'in tahliyesi
Ocak 1796 komutan müdürü Akdeniz'de filosunun pozisyonu ise Sir geçirilen John Jervis bir Fransız sahil bloke gemileri üzerinde bağımsız komutunu egzersiz Nelson atandı, temelleğitim . Nelson, yılın ilk yarısını Fransız ilerlemelerini boşa çıkarmak ve Britanya'nın İtalyan müttefiklerini desteklemek için operasyonlar düzenleyerek geçirdi. Küçük Fransız savaş gemilerinin önünü kesmede bazı küçük başarılara rağmen (örneğin, Nelson filosunun yedi küçük gemiden oluşan bir konvoyu ele geçirdiği 31 Mayıs 1796 eyleminde ) Nelson, İtalyan yarımadasındaki İngiliz varlığının hızla yararsız hale geldiğini hissetmeye başladı. Haziran ayında Agamemnon onarım için İngiltere'ye geri gönderildi ve Nelson 74 silahlı HMS Kaptanına atandı .
Aynı ay, Fransızlar Leghorn'a doğru atıldı ve şehri ele geçirecekleri kesinleşti. Nelson, İngiliz vatandaşlarının tahliyesini denetlemek için oraya aceleyle geldi ve onları Korsika'ya taşıdı, ardından Jervis ona yeni ele geçirilen Fransız limanını ablukaya almasını emretti. Temmuz ayında o işgalini nezaret Elba , ancak Eylül tarafından Ceneviz Fransızca lehine ilan etmek onların tarafsızlığını kırmıştı. Ekim ayına gelindiğinde, Cenevizlilerin konumu ve devam eden Fransız ilerlemeleri, İngilizlerin Akdeniz filosunun artık tedarik edilemeyeceğine karar vermesine yol açtı; Cebelitarık'a tahliye edilmesini emrettiler. Nelson, Korsika'dan çekilmenin denetlenmesine yardım etti ve Aralık 1796'da, Elba'daki garnizonun tahliyesini kapsayan firkateyn HMS Minerve gemisindeydi . Daha sonra Cebelitarık'a doğru yola çıktı.
Geçiş sırasında Nelson , İspanyol fırkateyni Santa Sabina'yı ele geçirdi ve ele geçirilen geminin başına Teğmenler Jonathan Culverhouse ve Thomas Hardy'yi yerleştirerek İspanyol kaptanı Minerve'ye aldı . Santa Sabina daha büyük bir İspanyol kuvvetinin bir parçasıydı ve ertesi sabah hattaki iki İspanyol gemisi ve bir firkateyn hızla yaklaşırken görüldü. Onları geçemeyen Nelson, başlangıçta savaşmaya karar verdi, ancak Culverhouse ve Hardy İngiliz renklerini yükseltti ve kuzeydoğuya doğru yelken açtı, yakalanana kadar İspanyol gemilerini çekerek Nelson'a kaçma fırsatı verdi. Nelson, Noel'i geçirdiği Elba'da İngiliz filosuyla buluşmaya devam etti. O geç Ocak ayında Cebelitarık için kalkmıştı ve İspanyol filosu kalkmıştı ettiğini öğrendikten sonra Cartagena , Hardy, Culverhouse ve çekilen ödül Geri kalan mürettebatı toplamak için yeterince uzun durdu Santa Sabina katılmak için boğazlar aracılığıyla basmadan önce, Sör John Jervis, Cadiz dışında .
Amiral, 1797–1801
Cape St Vincent Savaşı
Nelson, Jervis'in Cape St Vincent açıklarındaki filosuna katıldı ve İspanyol hareketlerini bildirdi. Jervis savaş vermeye karar verdi ve iki filo 14 Şubat 1797'de karşılaştı. Nelson kendini İngiliz hattının gerisinde buldu ve Kaptan'ı harekete geçirmesinin uzun zaman alacağını anladı . Nelson, çizgiyi takip etmeye devam etmek yerine emirlere itaatsizlik etti ve gemiyi giydi , çizgiyi kırdı ve 112 silahlı San Josef , 80 silahlı San Nicolas ve 130 silahlı Santísima Trinidad'dan oluşan İspanyol minibüsüne saldırmaya başladı. . Yüzbaşı , Nelson'ın yardımına gelen HMS Culloden'ın yardımıyla üçünü de devreye soktu .
Her iki sol broadsides alışverişi bir saat sonra Kaptan ve Culloden ağır hasar, Nelson yanında bulmuş San Nicolas . "Westminster Abbey veya şanlı zafer!" ve onu teslim olmaya zorladı. San Josef , San Nicolas'ın yardımına gelmeye çalıştı , ancak yurttaşına takıldı ve hareketsiz kaldı. Nelson güvertesinde partisini led San Nicolas üzerine San Josef ve onu da ele geçirdi. Gece çöktüğünde, İspanyol filosu dağıldı ve Cadiz'e doğru yola çıktı. Dört gemi İngilizlere teslim olmuştu ve bunlardan ikisi Nelson idi.
Nelson galip gelmişti, ancak doğrudan emirlere itaatsizlik etmişti. Jervis Nelson'ı sevdi ve bu yüzden onu resmen kınamadı, ancak savaşla ilgili resmi raporunda Nelson'un eylemlerinden bahsetmedi. George Spencer'a Nelson'ın "günün servetine çok şey kattığını" söylediği özel bir mektup yazdı . Nelson ayrıca zaferi hakkında birkaç mektup yazdı ve eyleminin filo arasında "İlk oranlara binmek için Nelson'ın Patent Köprüsü" olarak anıldığını bildirdi.
Nelson'ın hesabına daha sonra HMS Prince George'da bulunan Tuğamiral William Parker tarafından meydan okundu . Parker, Nelson'ın kabul ettiğinden çok daha fazla gemi tarafından desteklendiğini ve San Josef'in Nelson ona bindiğinde onun renklerine çoktan çarptığını iddia etti. Nelson'ın rolü galip geldi ve zafer Britanya'da iyi karşılandı: Jervis, Earl St Vincent ve Nelson, 17 Mayıs'ta Bath Şövalyesi yapıldı . 20 Şubat'ta kıdemine göre ve savaşla ilgisi olmayan standart bir terfide Mavili Tuğamiral rütbesine yükseltildi .
Cadiz kapalı eylem
Nelson'a amiral gemisi olarak HMS Theseus verildi ve 27 Mayıs 1797'de Cadiz'de yatması, İspanyol filosunu izlemesi ve Amerikan kolonilerinden İspanyol hazine gemilerinin gelişini beklemesi emredildi. Bir bombardıman düzenledi ve şahsen 3 Temmuz'da amfibi bir saldırı düzenledi. Eylem sırasında Nelson'ın mavnası İspanyol komutanınkiyle çarpıştı ve iki mürettebat arasında göğüs göğüse bir mücadele başladı. İki kez Nelson neredeyse kesildi ve her iki seferinde de, darbeleri alan ve ağır şekilde yaralanan John Sykes adlı bir denizci tarafından hayatı kurtarıldı. İngiliz baskın kuvvetleri İspanyol teknesini ele geçirdi ve onu Theseus'a geri çekti . Bu dönemde Nelson , Santa Cruz de Tenerife'yi yakalamak için bir plan geliştirdi ve yakın zamanda geldiği bildirilen hazine gemisi Principe de Asturias'tan büyük miktarda tür ele geçirmeyi hedefledi .
Santa Cruz de Tenerife Savaşı
Savaş planı, deniz bombardımanları ve amfibi inişin bir kombinasyonunu gerektiriyordu. Olumsuz akımlar saldırıyı engelledikten ve sürpriz unsuru kaybedildikten sonra ilk girişim iptal edildi. Nelson hemen başka bir saldırı emri verdi, ancak bu geri alındı. Gece gerçekleşecek üçüncü bir girişim için hazırlandı. Taburlardan birini şahsen yönetmesine rağmen operasyon başarısızlıkla sonuçlandı: İspanyollar beklenenden daha hazırlıklıydı ve güçlü savunma pozisyonları elde etmişlerdi.
Teknelerin birkaçı, kargaşada doğru pozisyonlara inmeyi başaramazken, yapılanlar silah sesleri ve grapeshot ile süpürüldü. Nelson'ın teknesi amaçlanan iniş noktasına ulaştı, ancak karaya çıkarken sağ kolundan bir tüfekle vuruldu ve kol kemiği birçok yerde kırıldı . Cerrah Thomas Eshelby tarafından bakılmak üzere Theseus'a geri döndü. Gemisine vardığında, gemiye yardım edilmeyi reddetti ve "Rahat bırak beni! Bacaklarım sol ve bir kolum var" dedi.
Cerrah Eshelby'ye götürüldü ve ona aletlerini hazırlaması talimatını verdi ve "ne kadar erken olursa o kadar iyi" oldu. Sağ kolunun çoğu kesildi ve yarım saat içinde Nelson kaptanlarına emir vermeye geri döndü. Yıllar sonra , doğal olarak solak olmadığı için daha uzun mektuplar yazmadığı için Binbaşı John Thomas Duckworth'a mazur gösterecekti . Daha sonra kaybettiği kolunda hayalet uzuv hissini geliştirdi ve "ruhun varlığının doğrudan kanıtını bulduğunu" ilan etti.
Bu arada, Sir Thomas Troubridge komutasındaki bir güç , ana meydana doğru savaştı ama daha ileri gidemedi. Gemileri battığı için filoya dönemeyen Troubridge, İspanyol komutanla müzakerelere girmek zorunda kaldı ve İngilizlerin geri çekilmesine izin verildi. Sefer, hedeflerinden herhangi birine ulaşmada başarısız olmuş ve çıkarma kuvvetlerinin dörtte birini ölü veya yaralı bırakmıştı.
Filo, üç gün daha Tenerife açıklarında kaldı ve 16 Ağustos'a kadar Jervis'in Cadiz açıklarındaki filosuna yeniden katıldı. Umutsuzca Nelson Jervis'e şunları yazdı: "Solak bir Amiral bir daha asla yararlı olarak görülmeyecek, bu nedenle çok mütevazı bir kulübeye ne kadar erken gelirsem o kadar iyi ve devlete hizmet etmesi için daha iyi bir adama yer açacağım".
1 Eylül'de Spithead'e varan HMS Seahorse ile İngiltere'ye döndü . Bir kahramanın karşılamasıyla karşılandı: Cape St Vincent ve yarası ona sempati kazandırdıktan sonra İngiliz halkı Nelson'ı aslanlaştırmıştı. Tenerife'deki yenilgiyi ona atfetmeyi reddettiler, bunun yerine St Vincent, Savaş Bakanı ve hatta William Pitt'in zayıf planlamasını suçlamayı tercih ettiler .
İngiltere'ye dönüş
Nelson, Ekim ayında kesilen koluyla ilgili uzman tıbbi yardım almak için Londra'ya taşınmadan önce Fanny ile Bath'a döndü. Londra'da Amiral Duncan'ın Camperdown Muharebesi'nde Hollanda filosunu mağlup ettiği haberi ona ulaştı . Nelson, diğer kolunu da orada olsaydı vereceğini haykırdı. 1797'nin son aylarını, Londra Şehri Özgürlüğü ile ödüllendirildiği ve yılda 1.000 £ emekli maaşı aldığı Londra'da toparlanarak geçirdi. Parayı Ipswich yakınlarındaki Round Wood Farm'ı satın almak için kullandı ve orada Fanny ile birlikte emekli olmayı planladı. Planlarına rağmen Nelson asla orada yaşamayacaktı.
Cerrahlar, önemli ölçüde iltihaplanma ve zehirlenmeye neden olan ampute kolundaki merkezi bağları çıkaramamış olsalar da , Aralık ayı başlarında kendiliğinden çıktı ve Nelson hızla iyileşmeye başladı. Denize dönmeye hevesli, bir komuta için ajite etmeye başladı ve 80 silahlı HMS Foudroyant'a söz verildi . Henüz denize hazır olmadığı için Nelson, Edward Berry'yi bayrak kaptanı olarak atadığı 74 silahlı HMS Vanguard'ın komutasına verildi .
Akdeniz tiyatrosundaki Fransız faaliyetleri, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı arasında endişe uyandırıyordu: Napolyon, Güney Fransa'da güç topluyordu, ancak ordusunun hedefi bilinmiyordu. Nelson ve Öncü , filoyu güçlendirmek için Cadiz'e gönderilecekti. 28 Mart 1798'de Nelson bayrağını çekerek Earl St Vincent'a katılmak için yola çıktı. St Vincent, Fransız faaliyetlerini araştırmak için küçük bir kuvvetle onu Toulon'a gönderdi.
Fransızları avlamak
Nelson, Cebelitarık Boğazı'ndan geçti ve 17 Mayıs'a kadar Toulon açıklarında pozisyon aldı, ancak filosu dağıldı ve 20 Mayıs'ta bölgeyi vuran güçlü bir fırtınayla güneye doğru savruldu. İngilizler fırtınayla savaşırken Napolyon, Koramiral François-Paul Brueys d'Aigalliers komutasındaki işgal filosuyla yola çıktı . St Vincent'ten bir dizi gemiyle takviye edilen Nelson, peşine düştü.
Nelson, İtalyan kıyılarında Napolyon'un filosunu aramaya başladı, ancak hızlı keşif aracı olarak görev yapabilecek fırkateynlerin eksikliğinden etkilenmişti. Napolyon Malta'ya çoktan gelmişti ve bir güç gösterisinden sonra adanın teslim olmasını sağladı. Nelson onu oraya kadar takip etti ama Fransızlar çoktan gitmişti. Kaptanlarıyla yaptığı bir konferanstan sonra, Mısır'ın Napolyon'un en olası varış yeri olduğuna karar verdi ve İskenderiye'ye gitti. Ancak 28 Haziran'da gelişinde Fransızlardan hiçbir iz bulamadı; dehşete düşerek geri çekildi ve limanın doğusunu aramaya başladı. O yokken, Napolyon'un filosu 1 Temmuz'da geldi ve güçlerini rakipsiz yere indirdi.
Brueys daha sonra filosunu gerekirse Napolyon'u desteklemeye hazır olarak Aboukir Körfezi'ne demirledi . Bu arada Nelson, Fransızları bulmak için başarısız bir girişimle Akdeniz'i tekrar geçmiş ve yeniden tedarik için Napoli'ye dönmüştü. Kıbrıs açıklarında denizleri aramak niyetiyle tekrar yelken açtı , ancak son bir kontrol için İskenderiye'yi tekrar geçmeye karar verdi. Bunu yaparken, kuvveti Fransız filosunun ilk haberini veren bir Fransız ticaret gemisini ele geçirdi: Bir ay önce Girit'in güneydoğusundan İskenderiye'ye doğru geçtiler. Nelson aceleyle limana gitti ama yine Fransızların boş olduğunu gördü. Kıyı boyunca arama yaparak, nihayet 1 Ağustos 1798'de Aboukir Körfezi'nde Fransız filosunu keşfetti.
Nil Savaşı
Nelson hemen savaşa hazırlandı ve Cape St Vincent savaşında ifade ettiği "Yarın bu saatten önce, bir eş veya Westminster Manastırı kazanmış olacağım" düşüncesini tekrarladı. İngilizler geldiğinde geç olmuştu ve Nelson'ın filosundan daha yüksek bir birleşik ateş gücüne sahip güçlü bir konumda demirleyen Fransızlar, onların saldırmasını beklemiyordu. Ancak Nelson, gemilerine hemen ilerlemelerini emretti. Fransız hattı, bunun liman tarafını saldırıdan koruyacağı inancıyla bir sürü sığınak hattının yakınına demirlendi ; Brueys, İngilizlerin kongreye uyacağını ve sancak tarafından kendi merkezine saldıracağını varsaymıştı . Ancak, HMS Goliath gemisindeki Kaptan Thomas Foley , sürüler ve Fransız gemileri arasında bir boşluk keşfetti ve Goliath'ı kanala götürdü . Hazırlıksız Fransızlar kendilerini her iki taraftan da saldırıya uğradı, İngiliz filosu bölünürken, bazıları Foley'i takip ederken, diğerleri Fransız hattının sancak tarafından geçerken.
İngiliz filosu kısa süre sonra yoğun bir şekilde devreye girdi, Fransız hattını geçti ve gemilerini birer birer devreye aldı. Nelson Vanguard bizzat meşgul Spartiate da gelen ateş edildiğini, Aquilon . Saat sekizde, çeyrek güvertede Berry ile birlikteydi ve alnına bir Fransız atışı isabet etti. Güverteye düştü, yırtık bir deri parçası iyi gözünü kapatıyordu. Kör ve yarı şaşkın bir halde öleceğinden emin oldu ve "Öldürüldüm. Beni karıma hatırla" diye bağırdı. Cerrah tarafından görülmesi için aşağıya çekildi. Nelson'ı inceledikten sonra cerrah, yaranın tehdit edici olmadığını söyledi ve geçici bir bandaj uyguladı.
Her iki taraftan da İngiliz ateşiyle dövülen Fransız minibüsü teslim olmaya başlamıştı ve muzaffer İngiliz gemileri, Brueys'in 118 silahlı amiral gemisi Orient'i sürekli ağır ateş altında tutarak hat boyunca ilerlemeye devam etti . Orient bu bombardıman altında alev aldı ve daha sonra patladı. Nelson, savaşı yönetmek için kısaca güverteye çıktı, ancak Doğu'nun yıkımını izledikten sonra cerrahın yanına döndü .
Nil Savaşı, Napolyon'un doğudaki emellerine büyük bir darbe oldu. Filo imha edildi: Orient , başka bir gemi ve iki fırkateyn yakıldı, yedi 74 silahlı gemi ve iki 80 silahlı gemi ele geçirildi ve sadece iki sıra gemisi ve iki fırkateyn kaçtı. Napolyon'un Mısır'a getirdiği karaya oturdu. Napolyon, Akdeniz kıyıları boyunca kuzeye saldırdı, ancak Kaptan Sir Sidney Smith tarafından desteklenen Türk savunucuları , ordusunu Akka Kuşatması'nda yendi . Napolyon daha sonra ordusundan ayrıldı ve İngiliz gemilerinin tespitinden kaçarak Fransa'ya geri döndü. Stratejik önemi göz önüne alındığında, bazı tarihçiler Nelson'un Nil'deki başarısını kariyerinin en önemli, yedi yıl sonra Trafalgar'dan bile daha önemli olarak görüyorlar.
Ödüller
Nelson , coşkulu kutlamalarla karşılaştığı Napoli'ye yelken açmadan önce , Amirallik'e gönderiler yazdı ve Vanguard'a geçici onarımları denedi . Napoli Kralı, Hamilton'larla birlikte, limana vardığında onu bizzat karşıladı ve William Hamilton, Nelson'ı evlerinde kalmaya davet etti. O Eylül'de Nelson'ın doğum günü şerefine kutlamalar yapıldı ve o, diğer memurların Emma'ya dikkatini çekmeye başladığı Hamiltons'taki bir ziyafete katıldı. Jervis'in kendisi, Nelson'un davranışına ilişkin haberler hakkında endişelerini artırmaya başlamıştı, ancak Ekim ayı başlarında Nelson'ın zaferinin haberi Londra'ya ulaştı. Amiralliğin Birinci Lordu Earl Spencer haberi duyunca bayıldı.
Ülke çapında kutlama sahneleri patlak verdi, balolar ve zafer şölenleri düzenlendi ve kilise çanları çalındı. Londra Şehri Nelson ve kaptanlarına kılıç verirken, Kral onlara özel madalyalar verilmesini emretti. Rus Çarı ona bir hediye gönderdi ve Selim III , Sultan ve Osmanlı , Nelson layık Türk Hilal Nişanı Mısır'da Osmanlı üstünlüğünü tekrar rolünden ötürü. Lord Hood, Başbakan ile yaptığı konuşmadan sonra, Fanny'ye, Nelson'a muhtemelen Cape St Vincent ve Duncan'ın Camperdown'dan sonraki vizitasından sonra Jervis'in ilkine benzer bir Viscountcy verileceğini söyledi . Ancak Earl Spencer, Nelson'ın filo şefi komutanı olmaktan ziyade yalnızca bir filonun komutanı olduğu için, böyle bir ödülün istenmeyen bir emsal oluşturacağını öne sürerek itiraz etti. Bunun yerine Nelson, Nil Baron Nelson unvanını aldı.
Napoliten kampanya
Nelson, Spencer'ın kararından dehşete düştü ve salt bir baronluk unvanı dışında hiçbir unvanı almamayı tercih edeceğini açıkladı. Bununla birlikte, Napoli vatandaşları tarafından kendisine gösterilen ilgi, krallığın seçkinleri tarafından kendisine tanınan prestij ve Hamiltons'un evinde aldığı rahatlık onu neşelendirdi. Şerefine gösterdiği etkinliklere katılmak ya da şimdiye kadar derinden aşık olduğu Emma ile yakınlardaki turistik yerleri gezmek için sık sık ziyaretler yaptı, neredeyse sürekli yanındaydı.
Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'ndan, Nelson'un kaptanları Samuel Hood ve Alexander Ball'a verdiği bir görev olan İskenderiye ve Malta'daki Fransız kuvvetlerini ablukaya alma emri geldi . Napoli'deki yaşam tarzından zevk almasına rağmen Nelson, İngiltere'ye dönmeyi düşünmeye başladı, ancak Napoli Kralı Ferdinand, karısı Avusturya Maria Carolina ve Sir William Hamilton'un uzun bir süre baskısından sonra nihayet Fransa'ya savaş ilan etmeyi kabul etti.
Avusturya General Mack liderliğindeki ve Nelson filosunun desteklediği Napoliten ordusu Kasım ayı sonlarında Fransızlardan Roma'yı geri aldı. Fransızlar Roma dışında yeniden toplandılar ve takviye edildikten sonra Napolilileri bozguna uğrattılar. Kargaşa içinde, Napoliten ordusu, arkasından takip eden Fransızlarla birlikte Napoli'ye kaçtı. Nelson, Kraliyet Ailesi'nin, birkaç soyluların ve Hamiltonlar da dahil olmak üzere İngiliz vatandaşlarının tahliyesini aceleyle organize etti. Tahliye 23 Aralık'ta başladı ve 26 Aralık'ta Palermo'nun güvenliğine ulaşmadan önce şiddetli fırtınalar esti .
Kraliyet Ailesinin ayrılmasıyla, Napoli anarşiye indi ve Ocak ayında Fransızların şehre General Championnet altında girip Partenopya Cumhuriyeti'ni ilan ettiği haberi Palermo'ya ulaştı . Nelson, 14 Şubat 1799'da Kızıl Arka Amiralliğe terfi etti ve birkaç ay boyunca Napoli'yi ablukaya almak için işgal edildi, bu sırada Kardinal Ruffo komutasındaki Sanfedisti olarak bilinen popüler bir karşı-devrimci güç şehri geri almak için yürüdü. Haziran sonunda Ruffo'nun ordusu, disiplinsiz Napoliten birlikleri arasında ayaklanma ve yağma patlak verdiğinde Fransızları ve destekçilerini şehrin tahkimatlarına çekilmeye zorlayarak Napoli'ye girdi.
Kan dökülmesinden dehşete düşen Ruffo, Jakoben güçlerle Fransa'ya güvenli bir şekilde gitmelerine izin veren bir teslim olmayı kabul etti. Nelson, antlaşmanın yürürlüğe girdiğini görmek için 24 Haziran'da Napoli'ye geldi. Sonraki rolü hala tartışmalı. Foudroyant gemisindeki Nelson öfkeliydi ve Kral Ferdinand tarafından desteklendi ve isyancıların kayıtsız şartsız teslim olması gerektiğinde ısrar etti. Reddettiler, Nelson yumuşamış gibi görünüyor ve bekleyen nakliye araçlarına doğru yürüdüler. Nelson daha sonra nakliye araçlarına el koydu.
Antlaşma uyarınca teslim olanları ve Kral Ferdinand komutasındaki Napoliten donanmasına komuta eden ancak kısa Jakoben yönetimi sırasında taraf değiştiren eski Amiral Francesco Caracciolo'yu silahlı korumaya aldı. Nelson, duruşmasını askeri mahkeme emri verdi ve Caracciolo'nun İngiliz subayları tarafından tutulma talebini reddetti ve Caracciolo'nun savunmasında tanık çağırmasına izin verilmedi. Caracciolo, kralcı Napoliten memurlar tarafından yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. Asılmak yerine vurulmak istedi, ancak Nelson, Kraliçe Maria Carolina'nın (metresi Leydi Hamilton'ın yakın arkadaşı) dileklerini izleyerek bu isteği de reddetti ve hatta mahkemenin Caracciolo'nun kendini hazırlaması için 24 saat izin verme talebini bile görmezden geldi. Caracciolo, aynı öğleden sonra saat 5'te Napoliten fırkateyni Minerva'ya asıldı .
Nelson, Jakobenlerin çoğunu nakliyelerde tuttu ve şimdi yüzlerce kişiyi yargılama ve infaz için teslim etmeye başladı, Hamiltonlar ve Napoli Kraliçesi'nin merhametine rağmen müdahale etmeyi reddetti. Sonunda Jakobenlerin Fransa'ya taşınmasına izin verildiğinde, üçte birinden azı hala hayattaydı. Kral Ferdinand, 13 Ağustos 1799'da, monarşiye verdiği destekten ötürü bir ödül olarak, Nelson'a, Santa Maria'nın eski Benedictine Manastırı'nın mülküyle birlikte , Sicilya Krallığı Peerage'da yeni yaratılan Bronté Dükü unvanını verdi. di Maniace, Bronte ve Maniace komünleri arasında yer alır ve daha sonra "Nelson Dükalığı" olarak anılır ve onu Castello di Nelson'a dönüştürür .
Nelson, 1799'da Palermo açıklarında Portekiz mutfaklarında tutulan kölelere kötü muameleye karşı çıktı ve serbest bırakılmalarını sağlamak için müdahale etti. Nelson Portekizli komutan Marquiz de Niza'ya "bir arkadaş olarak, bir İngiliz amiral olarak - bana bir iyilik olarak, ülkeme bir iyilik olarak - bana Köleleri vermeniz için" dilekçe verdi. Marki alışılmadık talebe razı oldu, yirmi dört kölenin Bonne Citoyenne'e çekilmesine izin verdi, İngiliz kurtarıcılarına kutsamaları ardından isimleri sloopun zaten kalabalık olan toplanma kitabına eklenirken limanın karşısına çınladı.
Nelson, Ağustos ayında Palermo'ya döndü ve Eylül ayında Jervis'in halefi Lord Keith , Fransız ve İspanyol filolarını Atlantik'e kadar kovalamak için ayrıldıktan sonra Akdeniz'de kıdemli subay oldu . Nelson, 1799 yılının geri kalanını Napoliten mahkemede geçirdi, ancak Lord Keith'in dönüşünden sonra Şubat 1800'de tekrar denize açıldı. 18 Şubat'ta Nil'den kurtulan Généreux görüldü ve Nelson kısa bir savaştan sonra onu yakaladı ve Keith'in onayını kazandı. Nelson'ın amiriyle zor bir ilişkisi vardı: Başta Keith istediği zaman gemileri göndermeyi reddetmiş ve bazen de emir olmadan Palermo'ya dönerek kötü sağlığı dileyerek itaatsizlik konusunda ün kazanıyordu. Keith'in raporları ve Nelson'ın Emma Hamilton ile yakın ilişkisine dair söylentileri de Londra'da dolaşıyordu ve Earl Spencer, eve dönmesini öneren sivri uçlu bir mektup yazdı:
İngiltere'deki sağlığınızı ve gücünüzü, yabancı bir Mahkemedeki herhangi bir hareketsiz durumda olduğundan daha fazla iyileştirme olasılığınız daha yüksektir, ancak hizmetleriniz için size gösterilen saygı ve minnettarlık memnuniyetle karşılanacaktır.
İngiltere'ye dönüş
Sör William Hamilton'un Britanya'ya geri çağrılması Nelson'un geri dönmesi için başka bir teşvikti, ancak o ve Hamilton'lar başlangıçta Napoli'den Foudroyant ile Malta çevresinde kısa bir yolculuk için Nisan 1800'de yelken açtılar . Horatio ve Emma'nın gayri meşru kızı bu yolculuktaydı. Horatia muhtemelen tasarlandı. Yolculuktan sonra Nelson, Napoli Kraliçesi ve süitini Leghorn'a taşıdı. Nelson, gelişinde bayrağını HMS Alexander'a kaydırdı , ancak yine ana filoya katılmayı reddederek Keith'in emirlerine itaatsizlik etti. Keith, bir açıklama talep etmek için şahsen Leghorn'a geldi ve Kraliçe'nin bir İngiliz gemisiyle taşınmasına izin vermesi için ricasıyla taşınmayı reddetti. Keith'in talepleri karşısında Nelson, gönülsüzce bayrağını vurdu ve Emma Hamilton'un kara üzerinden İngiltere'ye dönme isteğine boyun eğdi.
Nelson, Hamiltons ve diğer birkaç İngiliz gezgin , 13 Temmuz'da Floransa'ya gitmek üzere Leghorn'dan ayrıldı . Onlar yapılan durur Trieste ve Viyana yerel soylular tarafından ağırladı ve duyuldu nereye ikinci üç hafta geçirdikten, Angustiis içinde Missa tarafından Haydn şimdi Nelson'un adını taşıyan söyledi. Eylül ayına içinde bulundukları Prag ve daha sonra çağrılan Dresden , Dessau ve Hamburg onlar için bir paket gemi yakalandı yerden, Great Yarmouth 6 Kasım günü gelen. Nelson'a bir kahraman karşılandı ve ilçede özgür bir adam olarak yemin edildikten sonra kalabalıkların alkışlarını aldı. Daha sonra 9 Kasım'da Londra'ya geldi.
Mahkemeye katıldı ve bir dizi ziyafet ve baloda onur konuğu oldu. Bu dönemde Fanny Nelson ve Emma Hamilton ilk kez tanıştı; Nelson, karısına karşı soğuk ve mesafeli olarak bildirildi ve Emma'ya olan ilgisi dedikodunun konusu oldu. Evliliğin dağılmasıyla Nelson, Fanny ile aynı odada olmaktan bile nefret etmeye başladı. Nelson'ın avukatına göre Fanny, onu mu yoksa Emma'yı mı seçeceğine dair bir ültimatom yayınladığında Noel civarında olaylar doruk noktasına ulaştı. Nelson yanıtladı:
Seni içtenlikle seviyorum ama Leydi Hamilton'a olan yükümlülüklerimi unutamam ya da ondan şefkat ve hayranlıkla başka türlü konuşamam.
İkili bir daha asla birlikte yaşamadı.
Parker ve Baltık
İngiltere'ye gelişinden kısa bir süre sonra Nelson, Lord St Vincent yönetimindeki Kanal Filosu'nun ikinci komutanı olarak atandı . 1 Ocak 1801'de Amiral Yardımcılığına terfi etti ve 22 Ocak'ta şehrin özgürlüğünün kendisine verildiği Plymouth'a gitti . 29 Ocak 1801'de Emma, kızları Horatia'yı doğurdu. Nelson sevindi, ama onun bayrağını taşımak için talimat zaman sonradan hayal kırıklığına uğradım HMS San Josef için HMS St George Baltık planlı seferi için hazırlık.
İngiliz gemilerinin Fransız ticaretine ablukaya koymasından ve tüccarlarını durdurup aramasından bıkan Rus, Prusya, Danimarka ve İsveç hükümetleri ablukayı kırmak için bir ittifak oluşturmuşlardı. Nelson, Amiral Sir Hyde Parker'ın Mart ayında Danimarka kıyılarına yelken açtıkları Yarmouth'taki filosuna katıldı. Parker, vardıklarında Danimarka'yı abluka altına almaya ve Baltık'a girişini kontrol etmeye meyilliydi, ancak Nelson, Kopenhag'daki limanda Danimarka filosuna önleyici bir saldırı çağrısında bulundu . Parker'ı bir saldırı yapmasına izin vermesi için ikna etti ve ona önemli takviyeler verildi. Parker , İsveç veya Rus filolarının gelmesi durumunda Nelson'un filosunu koruyan Kattegat'ta bekleyecekti .
Kopenhag Savaşı
2 Nisan 1801 sabahı Nelson, Kopenhag limanına doğru ilerlemeye başladı. Savaş İngilizler için kötü başladı, HMS Agamemnon , Bellona ve Russell karaya oturdu ve filonun geri kalanı, Danimarka kıyı bataryalarından beklenenden daha ağır ateşle karşılaştı. Parker, Nelson'ın geri çekilmesi için sinyal gönderdi, şu gerekçeyle:
Nelson'ın hatırı için hatırlama sinyali vereceğim. Eğer eyleme devam edecek durumda ise, dikkate almayacaktır; değilse, geri çekilmesi için bir bahane olur ve ona hiçbir suç yüklenemez.
HMS Elephant gemisindeki eylemi yöneten Nelson, sinyal teğmen Frederick Langford tarafından bilgilendirildi, ancak öfkeyle cevap verdi: "Size Danimarka komodoruna dikkat etmenizi ve teslim olduğunda bana haber vermenizi söyledim. Gözlerinizi ona dikmeyin. . " Daha sonra bayrak kaptanı Thomas Foley'e döndü ve "Biliyorsun, Foley, sadece bir gözüm var. Bazen kör olmaya hakkım var" dedi. Teleskobu kör gözüne kaldırdı ve "Sinyali gerçekten görmüyorum" dedi. (Biyografi yazarı Roger Knight , bu hikayenin doğruluğuna itiraz ediyor ve buna "efsane" diyor.)
Savaş üç saat sürdü ve hem Danimarka hem de İngiliz filolarının ağır hasar görmesine neden oldu. Sonunda Nelson, Danimarkalı komutan Veliaht Prens Frederick'e ateşkes çağrısı yapan ve Prens'in kabul ettiği bir mektup gönderdi . Parker, geçmişe bakıldığında Nelson'ın eylemlerini onayladı ve Nelson'a ertesi gün resmi müzakereleri başlatmak için Kopenhag'a gitme şerefi verildi. O akşam bir ziyafette, Prens Frederick'e savaşın o ana kadar yaşadığı en şiddetli savaş olduğunu söyledi. Savaşın sonucu ve ardından gelen birkaç hafta süren görüşmeler 14 haftalık bir ateşkes oldu ve Parker'ın Mayıs ayında geri çağrılması üzerine Nelson Baltık Denizi Başkomutanı oldu .
Zaferin bir ödülü olarak, 19 Mayıs 1801'de Norfolk İlçesinde, Nil'in Viscount Nelson'u ve Burnham Thorpe'da yaratıldı. Ayrıca, 4 Ağustos 1801'de, Nil ve Hilborough'da Baron Nelson'ı yarattı. Norfolk İlçesinde, bu sefer babasına ve kız kardeşlerine özel bir geri kalanla. Nelson , Mayıs ayında Reval'de (şimdi Tallinn) Rus deniz üssüne yelken açtı ve orada silahlı tarafsızlık anlaşmasının dağıtılacağını öğrendi. Gezinin sonucundan memnun olarak İngiltere'ye döndü ve 1 Temmuz'da geldi.
İngiltere'de 1801–1803'te bırakın
Fransa'da Napolyon, Büyük Britanya'yı işgal etmek için güç topluyordu . Hamiltons'ı tekrar ziyaret ettiği Londra'da kısa bir büyüden sonra, istilayı önlemek için İngiliz Kanalı'nı savunmakla görevlendirildi. O Fransız sahil keşfe yaz geçirdim, ama bunun dışında başarısız bir saldırı üzerinde Boulogne Ağustos ayında, testere küçük eylem. 22 Ekim 1801'de İngilizler ve Fransızlar arasında Amiens Barışı imzalandı ve Nelson - yine kötü bir sağlık durumuyla - Sir William ve Lady Hamilton ile birlikte kaldığı Britanya'da emekli oldu. 30 Ekim'de Nelson , Lordlar Kamarası'nda Addington hükümetini desteklemek için konuştu ve daha sonra oturumlara katılmak için düzenli ziyaretler yaptı.
Üçlü, Birmingham , Warwick , Gloucester , Swansea , Monmouth ve diğer birçok kasaba ve köyü ziyaret ederek İngiltere ve Galler turuna çıktı . Nelson kendisini sık sık bir kahraman olarak kabul gördü ve onuruna düzenlenen kutlamaların ve etkinliklerin merkezi oldu. 1802'de Nelson , Merton , Surrey'de (şimdi güneybatı Londra) bir taşra arazisi olan Merton Place'i satın aldı ve burada Nisan 1803'te William'ın ölümüne kadar Hamilton'larla kısa bir süre yaşadı. Ertesi ay, savaş yeniden patlak verdi ve Nelson geri dönmeye hazırlandı. deniz.
Edward Despard'ın ihanet davasındaki tanık
Ocak 1803'te Nelson, silahlı eski bir yoldaş olan Albay Edward Despard'ın vatana ihanet davasında bir karakter tanığı olarak göründü . Hem Londra Muhabir Cemiyeti'nin hem de Birleşik İrlandalıların bir üyesi olan Londra'da radikal çevrelerde hareket eden Despard, Kral'a suikast düzenleyen ve sözde Despard Plot'u olan Londra Kulesi'ni ele geçiren komplonun elebaşıydı . Nelson, mahkemede, Amerikan Savaşı sırasında Karayipler'de Despard ile yaptığı hizmeti anımsadı: " Birlikte İspanyol Ana'ya gittik ; yerde elbiselerimizle birçok gece birlikte uyuduk; düşman duvarlarının yüksekliğini birlikte ölçtük. o dönemde hiç kimse Egemenine ve Ülkesine daha gayretli bir bağlılık gösteremezdi ". Bununla birlikte, çapraz sorgulama altında, Nelson "son yirmi yıldır Despard'ı gözden kaçırdığını" kabul etmek zorunda kaldı.
Nelson , daha sonra kendisine "kendisi ve ailesi akşam yemeğinden sonra mektubun üzerine ağlayarak oturduklarını" söyleyecek olan Başbakan Henry Addington'a merhamet dilekçesi verdi . Despard'ın Şubat ayında idam edilmesinin ardından, Lady Nelson'ın albayın Jamaikalı eşi Catherine Despard'ı "koruması" altına aldığı bildirildi .
Denize dönüş, 1803
Nelson, Akdeniz Filosu Başkomutanı olarak atandı ve kendisine amiral gemisi olarak birinci sınıf HMS Victory verildi . Toulon ablukasına katılmadan önce Malta'ya yelken açmak ve orada bir filonun komutasını almak için emir aldığı Portsmouth'da ona katıldı. Nelson, Temmuz 1803'te Toulon'dan ayrıldı ve sonraki bir buçuk yılını ablukayı uygulamakla geçirdi. 23 Nisan 1804'te denizde iken Amiral Koramiral'e terfi etti. Ocak 1805'te Amiral Pierre-Charles Villeneuve komutasındaki Fransız filosu Toulon'dan kaçtı ve ablukalı İngilizlerden kaçtı. Nelson, peşine düştü, ancak Doğu Akdeniz'de arama yaptıktan sonra Fransızların Toulon'a geri püskürtüldüğünü öğrendi. Villeneuve, Nisan ayında ikinci kez kaçmayı başardı ve bu sefer Cebelitarık Boğazı'ndan ve Batı Hint Adaları'na bağlı Atlantik'e geçmeyi başardı.
Nelson kovalamaca yaptı, ancak Karayipler'e vardıktan sonra, Haziran'ı filoyu aramak için sonuçsuz bir şekilde geçirdi. Villeneuve, Napolyon'un emirlerine aykırı olarak Avrupa'ya dönmeden önce adaların etrafında kısa bir süre dolaşmıştı. Geri dönen Fransız filosu, Sir Robert Calder komutasındaki bir İngiliz filosu tarafından durduruldu ve Finisterre Burnu Muharebesi'ne katıldı , ancak Ferrol'e yalnızca küçük kayıplarla ulaşmayı başardı . Nelson, Temmuz ayının sonunda Cebelitarık'a döndü ve oradan İngiltere'ye gitti, Fransızları savaşa getirmedeki başarısızlığından ve sansürlenmeyi beklediğinden dehşete düştü.
Üst düzey İngiliz yetkililer, yakın takibi sürdürdüğü için onu tebrik ederken ve Batı Hint Adaları'nı bir Fransız işgalinden kurtardığı için ona itibar ederken, gelişini görmek için toplanan kalabalıklardan coşkulu bir karşılama verildi. Nelson, Merton'u ziyaret edip Ağustos sonunda gelen Emma'yı görmeden önce gittiği her yerde tezahürat yaptığı Londra'da kısa bir süre kaldı. Önümüzdeki ay orada bir dizi arkadaşını ve akrabasını eğlendirdi ve düşman filosuyla, düşmanlarını onlara şiddetli bir savaşa zorlayarak şaşırtacak büyük bir angajman planlarına başladı.
Yüzbaşı Henry Blackwood , 2 Eylül'ün başlarında Merton'a geldi ve Fransız ve İspanyol filolarının birleştiği ve şu anda Cádiz'de demirledikleri haberini getirdi. Nelson, kabine bakanları ile buluştuğu ve Cádiz'i ablukaya alan filonun komutasını aldığı Londra'ya aceleyle geldi. Nelson ve gelecekteki Wellington Dükü Binbaşı General Arthur Wellesley , 12 Eylül'de Savaş ve Koloniler Dışişleri Bakanı Lord Castlereagh ile bu toplantılardan birine katılırken bir bekleme odasında kısa bir süre bir araya geldi. Wellington, Hindistan operasyonları ve Nelson'ın takibi ve gelecek planları hakkında bilgi alınmasını bekliyordu.
Wellington daha sonra, "O (Nelson) hemen benimle sohbete girdi, eğer buna konuşma diyebilirsem, çünkü neredeyse tamamı onun tarafındaydı ve tamamen kendisiyle ilgiliydi ve gerçekte, çok boş ve aptalca bir tarzdı. beni şaşırttı ve neredeyse tiksindi. Bununla birlikte, birkaç dakika sonra Nelson odadan çıktı ve yoldaşının kim olduğu söylendiğinde geri döndü ve genç Wellesley ile savaşta, kolonilerin durumu hakkında çeyrek saat süren ciddi ve akıllıca bir tartışmaya girdi. ve jeopolitik durum, bu ikinci tartışmada Wellesley, "Beni daha fazla ilgilendiren bir konuşma yaptığımı bilmiyorum" diye hatırladı. Bu, iki adam arasındaki tek buluşmaydı.
Nelson, Londra'ya ve ardından 14 Eylül sabahı erken saatlerde Portsmouth'a gitmeden önce işlerini düzene sokmak ve Emma'ya veda etmek için kısa bir süre Merton'a döndü. Arkadaşları ile George Inn'de breakfasted George Gül , Ticaret Heyeti Başkan Yardımcısı ve George Canning , Deniz Kuvvetleri Sayman . Kahvaltı sırasında, Nelson'un handa varlığından söz edildi ve büyük bir iyi dilek kalabalığı toplandı. Nelson'a mavnasına kadar eşlik ettiler ve onu neşelendirdiler, Nelson bunu şapkasını kaldırarak kabul etti. Nelson'ın meslektaşına döndüğü ve şunu belirttiği kaydedildi: "Huzzaları daha önce de vardı: Onların kalpleri artık bende." Robert Southey , Nelson'ın rıhtıma yürüyüşünü izleyenler hakkında şunları bildirdi: "Birçoğu gözyaşları içindeydi ve çoğu onun önünde diz çöktü ve geçerken onu kutsadı."
Zafer , 27 Eylül'de Cádiz açıklarında İngiliz filosuna katıldı ve Nelson, Tuğamiral Collingwood'dan görevi devraldı. Sonraki haftaları, beklenen savaş için taktiklerini hazırlayıp geliştirerek ve niyetlerini anladıklarından emin olmak için kaptanlarıyla yemek yedi. Nelson, müttefik filosunun geleneksel bir savaş çizgisinde oluşacağını öngören bir saldırı planı tasarlamıştı . Nil ve Kopenhag ve Camperdown ve en Duncan örneklerden kendi deneyimlerine Çizim Rodney de Saintes , Nelson düşmanı benzer çizgi paralel içine şekillendirme yerine filo halinde onun filosuna ayırmaya karar verdik. Bu filolar daha sonra düşmanın hattını birkaç yerde keserek, İngiliz gemilerinin, angaje edilmeyen düşman gemileri yardımına gelmeden önce, rakiplerinin oluşumunun bir kısmını alt edip yok edebilecekleri bir savaşın gelişmesine izin vereceklerdi.
Trafalgar Savaşı, 1805
Hazırlık
Villeneuve komutasındaki birleşik Fransız ve İspanyol filosu, hattın 33 gemisini numaralandırdı. Napolyon Bonapart, Villeneuve'nin İngiliz Kanalı'na yelken açması ve İngiltere'nin planlanan işgalini örtmesini amaçlamıştı, ancak Avusturya ve Rusya'nın savaşa girmesi, Napolyon'u planlanan işgali iptal etmeye ve Almanya'ya asker göndermeye zorladı. Villeneuve İngilizlerle bir çatışmayı riske atma konusunda isteksizdi ve bu isteksizlik Napolyon'un Koramiral François Rosily'ye Cádiz'e gitmesini ve filonun komutasını almasını, Toulon'a liman yapmadan önce Napoli'ye asker çıkarmak için Akdeniz'e yelken açmasını emretmesine neden oldu. . Villeneuve, halefi gelmeden önce filoyu açmaya karar verdi. 20 Ekim 1805'te, filo İngiliz fırkateynlerinin devriye gezerek limandan çıkarken görüldü ve Nelson'a batıya doğru gidiyor gibi göründükleri bildirildi.
21 Ekim sabahı saat dörtte Nelson, Zafer'e yaklaşan düşman filosuna dönmesini emretti ve gücünün geri kalanını savaş istasyonlarına işaret etti. Daha sonra aşağı indi ve bir teftiş yapmak için çeyrek güverteye dönmeden önce vasiyetini yaptı. Nelson, Villeneuve'nin 33 gemisine 27 gemiye sahip olmasına rağmen başarıdan emindi ve 20'den az ödül almaktan memnun olmayacağını açıkladı. Son bir dua yazmak için kısa bir süre kulübesine döndü ve ardından Victory'nin işaret teğmeni John Pasco'ya katıldı .
Bay Pasco, filoya "İngiltere her erkeğin görevini yerine getireceğini emreder" demek istiyorum. Çabuk olmalısın, çünkü bir sinyal daha vermem gerekiyor, bu da yakın hareket için.
Pasco değişen önerdi confides için beklentiden oysa Sinyal Kitabında olmak (üç bayrakları kullanarak) tek şifre kullanmadan sinyal olarak, confides harf harf dile gerekecekti. Nelson kabul etti ve sinyal yükseltildi .
Filolar bir araya geldiğinde, Victory'nin kaptanı Thomas Hardy, Nelson'ın ceketindeki süsleri kaldırmasını önerdi, böylece düşman keskin nişancılar tarafından o kadar kolay tanımlanamayacaktı. Nelson, "palto değiştirmenin" çok geç olduğunu söyleyerek, bunların "askeri emirler olduğunu ve düşmana göstermekten korkmadığını" sözlerine ekledi. Fırkateyn HMS Euryalus'tan Yüzbaşı Henry Blackwood, Nelson'ın savaşı daha iyi gözlemlemek için gemisine gelmesini önerdi. Nelson reddetti ve ayrıca izin Hardy'nin öneri çevirdi Eliav Harvey 'in HMS Temeraire ilerisinde gelip Zaferi ve savaşa hattını kurşun.
Savaş katıldı
Zafer ateş altına girdi, başlangıçta öteden geçti, ancak daha sonra mesafeler azaldıkça daha büyük bir isabetle. Bir gülle, Nelson'ın sekreteri John Scott'ı vurdu ve öldürdü ve neredeyse ikiye böldü. Hardy'nin katibi görevi devraldı, ancak o da neredeyse anında öldürüldü. Zaferi ' ın tekerlek uzağa atış ve başka gülle kesim sekiz denizcilerin gidip geliyordu. Çeyrek güvertede Nelson'ın yanında duran Hardy, ayakkabısının tokasını bir kıymık yüzünden çökertmişti. Nelson, "Bu uzun sürmeyecek kadar sıcak bir iş."
Zafer artık düşman hattına ulaşmıştı ve Hardy, Nelson'a ilk olarak hangi geminin devreye gireceğini sordu. Nelson ona seçimini yapmasını söyledi ve Hardy Victory'yi 80 silahlı Fransız amiral gemisi Bucentaure'un kıç tarafına taşıdı . Zafer sonra 74-gun ateşine maruz kaldı redoutable kapalı yatarken, Bucentaure ' ın kıç ve 130-gun Santísima Trinidad . Düşman gemilerden keskin nişancılar üzerine ateş gibi Zafer ' kendi arma dan s güverte, Nelson ve Hardy yönlendirmek ve emir veren hakkında yürümeye devam etti.
Yaralanma ve ölüm
Saat 1: 00'den kısa bir süre sonra Hardy, Nelson'ın yanında olmadığını fark etti. Nelson'ın yan tarafına düşmeden önce güvertede diz çöktüğünü, elini desteklediğini gördü. Hardy ona koştu, bu noktada Nelson gülümsedi:
Hardy, sonunda yaptıklarına inanıyorum ... omurgam delindi.
Redoutable'dan bir nişancı tarafından 50 fit (15 m) menzile ateş edilerek vurulmuştu . Mermi, sol omzuna girmiş, altıncı ve yedinci torasik omurlarda omurgasından geçmiş ve sağ omuz kemiğinin iki inç (5 cm) altında, sırtının kaslarına saplanmıştı. Nelson, denizcilerden başçavuş Robert Adair ve iki denizci tarafından aşağıda taşındı. Yeke taşınırken, dümenin nasıl kullanıldığına dair bir subay görevlisine tavsiyelerde bulunurken, onlardan durmalarını istedi. Daha sonra mürettebat arasında alarma neden olmamak için yüzüne bir mendil astı. Cerrah William Beatty'ye götürüldü ve ona bunu söyledi.
Benim için hiçbir şey yapamazsın. Yaşamak için kısa bir zamanım var. Sırtım vuruldu.
Nelson, kendini sıcak ve susuz hissetmekten şikayet ettikten sonra rahat ettirildi, havalandırıldı ve limonata ve sulandırılmış şarap getirdi. Birkaç kez güvertede savaşı denetleyen Hardy'yi görmek istedi ve Beatty'den onu Emma'ya, kızına ve arkadaşlarına hatırlamasını istedi.
Hardy, iki buçuk saat sonra Nelson'ı görmek için güvertenin altına geldi ve ona birkaç düşman gemisinin teslim olduğunu bildirdi. Nelson ona kesinlikle öleceğini söyledi ve eşyalarını Emma'ya vermesi için yalvardı. Nelson ile birlikte bu noktada papaz Alexander Scott , takipçi Walter Burke , Nelson'ın vekili, Chevalier ve Beatty vardı. Nelson, fırtınanın patladığından korkarak Hardy'ye demir atacağından emin olması talimatını verdi. Nelson, ona "zavallı Leydi Hamilton'a bakmasını" hatırlattıktan sonra, "Öp beni Hardy" dedi. Beatty, Hardy'nin diz çöktüğünü ve Nelson'ı yanağından öptüğünü kaydetti. Sonra onu alnından öpmeden önce bir iki dakika durdu. Nelson "Kim o?" Diye sordu ve Hardy olduğunu duyunca "Tanrı seni korusun Hardy" diye yanıtladı.
Artık çok zayıflamış olan Nelson, Burke ve Scott'a talimatları mırıldanmaya devam etti, "hayran, hayran ... ovala, ovala ... iç, iç." Beatty, Nelson'ın "Tanrıya şükür görevimi yaptım" mırıldandığını duydu ve geri döndüğünde, Nelson'un sesi azaldı ve nabzı çok zayıftı. Beatty nabzını tutarken yukarı baktı ve sonra gözlerini kapattı. Ölürken Nelson'ın yanında kalan Scott, son sözlerini "Tanrı ve ülkem" olarak kaydetti. Nelson vurulduktan üç saat sonra dört buçukta öldü.
İngiltere'ye dönüş
Nelson vücudunun bir varil içine yerleştirilmiştir konyak ile karıştırılmış kafur ve mür sonra sallanan edildi Victory ' in ana direk ve koruma altına yerleştirilmiştir. Savaştan sonra zafer Cebelitarık'a çekildi ve varışta ceset şarap ruhlarıyla dolu kurşun kaplı bir tabuta aktarıldı . Collingwood'un savaşla ilgili gönderileri HMS Pickle ile İngiltere'ye taşındı ve haberler Londra'ya ulaştığında, Merton Place'e Nelson'ın ölüm haberini Emma Hamilton'a ulaştırmak için bir haberci gönderildi. Daha sonra hatırladı,
Bana bir haber getirdiler, Amirallikten Bay Whitby. "Onu doğrudan içeri alın" dedim. İçeri girdi ve solgun bir yüz ifadesi ve zayıf bir sesle, "Büyük bir Zafer kazandık" dedi. - "Zaferi boşver" dedim. "Mektuplarım - bana mektuplarımı verin" - Yüzbaşı Whitby konuşamıyordu - gözlerindeki yaşlar ve yüzündeki ölümcül solgunluk onu anlamamı sağladı. Sanırım bir çığlık atıp geriye düştüm ve on saat boyunca ne konuşabiliyordum ne de gözyaşı dökebildim.
Yas tutmamız mı yoksa sevinmemiz mi gerektiğini bilmiyoruz. Ülke, İngiltere'nin denizcilik yıllıklarını şereflendiren en görkemli ve kararlı Zaferi kazandı; ama pahalı bir şekilde satın alındı.
Cenaze
Nelson'un vücut boşaltılır edildi Zafer Nore de. Kumandan Grey'in yatı Chatham ile nehrin yukarısında Greenwich'e götürüldü ve kurşun bir tabuta kondu ve başka bir ahşap tabuta, Nil Savaşı'ndan sonra kurtarılmış olan L'Orient direğinden yapılmıştı . İçeri naaşının getirildiği Boyalı Hall aslen olarak kullanılan bir mavna gemiye nehir yukarı götürülmeden önce, üç gün boyunca Greenwich'teki Charles II eşliğinde 'ın devlet mavna, Samuel Lord Hood , acılı kimse Sir Peter Parker ve Prince of Wales . Galler Prensi ilk başta cenazeye baş yas tutan olarak katılma niyetini açıkladı, ancak daha sonra babası III.George ona, tahtın varisinin cenazelerine katılmasının protokole aykırı olduğunu hatırlattığında kardeşleriyle birlikte özel bir sıfatla katıldı. kraliyet ailesinin üyeleri dışında kimse.
Nelson'ın papazı Alexander Scott'ın da katıldığı tabut, gece için Admiralty'ye götürüldü . Ertesi gün, 9 Ocak'ta 32 amiral, yüzden fazla kaptan ve 10.000 askerden oluşan bir cenaze töreni, tabutu Amirallikten Aziz Paul Katedrali'ne götürdü . Dört saatlik bir hizmetten sonra, Kardinal Wolsey için orijinal olarak oyulmuş bir lahit içindeki kriptaya gömüldü ; lahit ve taban önceden mezarı için alınmıştı Henry VIII asla tamamlanmadı. Denizciler, Nelson'ın tabutunu örten bayrağı katlayıp mezara yerleştirmekle görevlendirildi, her biri hatıra olarak birer parça alarak parçalara ayırdılar.
Değerlendirme
Nelson, oldukça etkili bir lider ve adamlarının ihtiyaçlarına sempati duyabilen biri olarak görülüyordu. Emrini otoriteden ziyade sevgiye dayandırarak hem üstlerine hem de astlarına " Nelson dokunuşu " olarak adlandırılan kayda değer cesareti, bağlılığı ve karizmasıyla ilham verdi . Nelson, bu yeteneği strateji ve politikanın ustaca bir kavrayışıyla birleştirerek onu oldukça başarılı bir deniz komutanı yaptı. Trafalgar'dan önce yazdığı muhtıra tavrını iyi ifade ediyor: "Hiçbir kaptan, gemisini düşmanın gemisinin yanına koyarsa çok yanlış yapamaz."
Nelson'ın kişiliği karmaşıktı ve genellikle hem üstleri hem de halk tarafından fark edilme arzusuyla karakterize edildi. Övgü ile kolayca gurur duydu ve eylemleri için kendisine yeterli kredi verilmediğini hissettiğinde dehşete düştü. Bu, onu risk almaya ve o zamanlar her zaman kabul edilebilir olarak görülmeyen sonuçta elde ettiği başarıları coşkuyla duyurmasına yol açtı. Nelson, yeteneklerine de son derece güveniyordu, kararlıydı ve önemli kararlar verebiliyordu. Aktif kariyeri, savaşta önemli ölçüde tecrübeli olduğu ve düşmanlarının zayıflıklarını belirleyip onlardan yararlanabilen rakiplerinin kurnaz bir yargıcı olduğu anlamına geliyordu.
Sık sık güvensizliklere ve aynı zamanda şiddetli ruh halindeki dalgalanmalara eğilimliydi ve son derece boştu: Süslemeler, haraçlar ve övgü almayı severdi. Kişiliğine rağmen, son derece profesyonel bir lider olarak kaldı ve tüm hayatı boyunca güçlü bir görev duygusuyla yönetildi. Nelson'ın ünü ölümünden sonra yeni zirvelere ulaştı ve Marlborough Dükü ve Wellington Dükü ile birlikte İngiltere'nin en büyük askeri kahramanlarından biri olarak görülmeye başlandı . In BBC 'nin 100 Büyük Britanyalılar 2002 yılında programa, Nelson tüm zamanların dokuzuncu büyük İngiliz seçildi.
Nelson'un yaşamının ve kariyerinin yönleri, hem yaşamı boyunca hem de ölümünden sonra tartışmalıydı. Emma Hamilton ile olan ilişkisi, Emma'nın cenazesine katılmasına izin verilmemesi ve daha sonra Nelson'un meşru ailesine para ve unvan veren hükümet tarafından görmezden gelinmesi nedeniyle geniş çapta dikkate alındı ve onaylanmadı. Nelson'ın Napoli'nin yeniden işgali sırasındaki eylemleri de tartışma konusu olmuştur: Kardinal Ruffo tarafından kabul edilen şartlar altında teslim olan Jakobenlere karşı misilleme dalgasını onaylaması ve Caracciolo'nun infazını güvence altına almak için kişisel müdahalesi Robert Southey gibi bazı biyografiler utanç verici bir onur ihlali oldu. Ünlü çağdaş politikacı Charles James Fox , Avam Kamarası'nda yaptığı açıklamada Napoli'deki eylemlerinden ötürü Nelson'a saldıranlar arasındaydı.
Keşke hakkında çok duyduğumuz ve her insan kadar tiksindiğim vahşetlerin gerçekten de örneklenmemiş olmasını dilerim. Sadece Fransızlara ait olmadıklarından korkuyorum - örneğin Napoli'ye "teslim edildi" deniyor ve yine de, haklı olarak bilgilendirilirsem, bu kadar vahşi cinayetler ve her türden zulüm tarafından lekelenmiş ve kirlenmiştir. O kadar iğrenç ki, resitalde kalp titriyor ... [Kuşatılmış isyancılar] bir İngiliz subayının öne çıkarılmasını talep ettiler ve ona teslim oldular. İngiliz adının yaptırımı altında onunla anlaştılar. Mallarına el konulmadan önce zindanlara sayılar atıldı ve anladığım kadarıyla bazıları, İngiliz garantisine rağmen idam edildi.
Diğer cumhuriyet yanlısı yazarlar, Napoli'deki olayları zulüm olarak nitelendiren kitaplar ve broşürler ürettiler. Andrew Lambert'inki de dahil olmak üzere daha sonraki değerlendirmeler, ateşkesin Napoli Kralı tarafından onaylanmadığını ve Neapolitans tarafından verilen cezanın o dönem için olağandışı olmadığını vurguladı. Lambert ayrıca, Nelson'ın gemilerini ve adamlarını şehirde düzeni sağlamak için kullanarak akan kana bir son vermek için harekete geçtiğini öne sürüyor.
Eski
Nelson'ın etkisi ölümünden çok sonra da devam etti ve özellikle Britanya'daki kriz zamanlarında periyodik ilgi canlanmalarına tanık oldu. 1860'larda Şair Ödüllü Alfred Tennyson , Başbakan William Ewart Gladstone tarafından yapılan savunma kesintilerine karşı çıkmak için Nelson'ın imajına ve geleneğine başvurdu . Birinci Deniz Lordu Jackie Fisher , yirminci yüzyılın ilk yıllarında Nelson'ın keskin bir temsilcisiydi ve deniz reformu döneminde sık sık mirasını vurguladı. Winston Churchill ayrıca Nelson'ı İkinci Dünya Savaşı sırasında bir ilham kaynağı olarak gördü .
Nelson, sanatta ve edebiyatta sıklıkla tasvir edilmiştir; o resimlerinin çıktı Benjamin West ve Arthur William Devis , ve John McArthur tarafından kitap ve biyografileri de James Stanier Clarke ve Robert Southey'nin. Nelson, hem yaşamı boyunca hem de ölümünden sonra yazdığı çok sayıda şarkıyla anılır ve anılır. Nelson'ın Nil Muharebesi'ndeki zaferi "Nil Muharebesi: favori vatansever bir şarkı" da anılıyor. Thomas Attwood'un "Nelson Mezarı: En Sevilen Şarkı", Nelson'un Trafalgar Savaşı'ndaki ölümünü anıyor.
Hafızasını ve başarılarını onurlandırmak için ülke çapında ve yurtdışında bir dizi anıt ve anıt inşa edildi. Dublin'in Nelson, hiç 'ın anıt Nelson Sütunu 1809 yılında tamamlanan, tarafından tahrip edildi İrlandalı Cumhuriyetçiler 1966 yılında yılında Montreal Londra'nın ile, bir heykel 1808 yılında başlayan ve 1809 Diğerleri tamamlandı, dünyayı etrafında takip Trafalgar Square içinde yaratılıyor onun 1835'teki anı ve ana eser olan Nelson's Column 1843'te tamamlandı. Kraliyet Sanat Cemiyeti'nin mavi plaketi , 1876'da 147 New Bond Street'te Nelson'ı anmak için açıldı .
Dini Görüşler
Nelson, hayatı boyunca dindar bir Hıristiyandı.
Başlıklar
En Yüce Lord Horatio Nelson, Viscount ve Baron Nelson, Norfolk İlçesindeki Nile ve Burnham Thorpe, adı geçen İlçede Nil Baron Nelson ve Hilborough, Bath En Onurlu Düzeni Şövalyesi, Koramiral Beyaz Filo Filosunun Başkomutanı, Akdeniz'deki Majestelerinin Gemileri ve Gemileri Başkomutanı, Sicilya Krallığı Bronté Dükü , Sicilya Düzeni Şövalye Büyük Haçı Aziz Ferdinand ve Merit , Osmanlı Düzeni Üyesi Hilal, Aziz Joachim Düzeninin Şövalye Büyük Komutanı .
St. Vincent, Nil ve ölümünden sonra bu tür üç madalyayı alan Trafalgar savaşları için büyük Deniz Altın Madalyaları aldı .
1795'ten 1797'ye kadar bir Deniz Kuvvetleri Albayıydı ve Bath, Salisbury , Exeter , Plymouth, Monmouth, Sandwich , Oxford , Hereford ve Worcester şehirleri ve ilçelerinde bir Freeman'a oy verdi . Oxford Üniversitesi , tam Cemaati içinde, onursal derecesini ihsan Sivil hukuk doktoru 1802, 30 Temmuz Nelson üzerine.
Temmuz 1799'da Nelson, Kral Ferdinand tarafından Sicilya Krallığı'nın ( 1816'dan sonra , İki Sicilya Krallığı'nın asaletinde var olan) Bronté Dükü'nü (İtalyanca: Duca di Bronte ), Kral Ferdinand tarafından oluşturuldu ve kısa bir süre sonra imzası "Nil'in Brontë Nelson'u", hayatının geri kalanında kendisi için "Nelson & Brontë" imzaladı. Nelson'ın yasal çocukları yoktu; kızı Horatia, 1881'de ölümünden önce on çocuğu olduğu Rahip Philip Ward ile evlendi.
Nelson, meşru bir mesele olmadan öldüğünden beri, hem Nil hem de Norfolk County'deki Burnham Thorpe'un 1798'de yarattığı vizit ve baronisi, ölümüyle birlikte soyu tükendi. Bununla birlikte, 1801'de oluşturulan "Nil Nehri ve Norfolk İlçesindeki Hilborough" baronu, Nelson'un babasını ve kız kardeşlerini ve erkek meselelerini içeren özel bir bakiye ile Nelson'un ağabeyi Rahip William Nelson'a geçti. . Kasım 1805'te William Nelson, Rahmetli ağabeyinin hizmetlerinden dolayı Surrey İlçesinde Trafalgar ve Merton'dan Earl Nelson ve Viscount Merton'u yarattı ve ayrıca Bronté Düklüğü'nü miras aldı.
Arma
Silah verilmiş ve 20 Ekim 1797 Admiral'in baba kollarına (teyit edildi Veya, bir çapraz flory hepsi bendlet Gules üzerinde sable ) alındı artırılmış onun deniz başarısı onuruna. Cape St Vincent Muharebesi'nden (14 Şubat 1797) sonra Nelson, Bath Şövalyesi yaratıldı ve bir denizci ve bir aslanın hanedan destekçileri (akranları için uygun) verildi .
1798 Nil Muharebesi'nin şerefine, Kraliyet ona şeref artırması verdi . Baş dalgalı bir tartışmada, engelli bir gemi ile harabe bir batarya arasındaki bir palmiye ağacının hepsi uygun bir şekilde deniz dalgalarından çıkan (kötü bir örnek olarak kabul edilir) arasında alçalmış heraldry ), Latin sloganı Palmam qui meruit ferat () ve denizci elinde ve aslanın pençesinde destekçilerine bir hurma dalı ekledi "bu hurma ayı kazanmıştır ona izin" ve "İkincisinin ağzında üç renkli bayrak ve asa".
Nelson'un ölümünden sonra, ağabeyi ve varisi William Nelson, 1. Earl Nelson'a daha fazla büyütme hakkı tanındı: Fess dalgalı genel bir masmavi üzerinde TRAFALGAR veya kelimesi . Bu ek artırma, bugünkü Earl Nelson da dahil olmak üzere, erken dönemde onun yerine geçenler tarafından kullanılmadı.
Silah Jartiyer Kral Nelson eşine silah aşağıdaki açıklamayı yazdı:
- Silah Şefi'nde, engelli bir Gemi ile harap olmuş Batarya arasında bir Palmiye Ağacı (Zaferin simgesi), 1 Ağustos (1798), Aboukir Körfezi'nde, Kuzey Denizi'nin Ağzı yakınında, görkemli olayın çarpıcı anılarını oluşturur. Nil. Crest'te, Chelengk (daha küçük bir tasviri, Hanımefendinize ulaştırmaktan zevk aldığım daha küçük bir açıklama), Yüce Signior tarafından Lordluğunun erdemlerine verilen ayrımların bir göstergesidir; ve Donanma Krallığı, Lordluğunun, Corona Navalis'in ilk olarak Romalılar tarafından Deniz savaşlarında son derece üstün olan kişilere verildiği Denizlerdeki zaferine çarpıcı bir gönderme yapabilir. Denizcinin elindeki ve Aslan'ın pençesindeki Palmiye Dalı, Kolların Başındaki amblemin bir devamıdır ve "Palmam qui meruit ferat" sloganına atıfta bulunur. avuç içi kazanır onu ayı "). 14 Şubat 1797'de seçkin cesareti ve hizmetlerinin anısına Efendisine verilen Aslan Ağzındaki Renkler'e, bastırılmış düşmanın üç renkli Bayrağı eklendi ve dahil edildi. Leydi gücünüzün sorusuna gelince - Kraliyet Emri uyarınca Lord Nelson, San Josef Crest'inin (İspanyollardan savaşta kazandığı bir gemi) kullanılmasının engellenip engellenmediği konusunda, kararımı vermekte hiç tereddüt etmiyorum. yeni Crest'iyle buna kendi isteğiyle katlanabileceğini düşünüyor .
Müjdeci Wilfrid Scott-Giles (ö.1982), Nelson kollarına yapılan art arda yapılan büyütmeleri anlatan şakacı bir mısra yazdı ve "Ne yazık ki nerede, Nelson'un eski haçı?"
Ayrıca bakınız
- 18. – 19. yüzyıl Kraliyet Denizcilik tarihinin bibliyografyası
- Daha sonraki romanlarda kısmen Nelson'a dayanan kurgusal bir karakter olan Honor Harrington
- Nelson tutun
- Görmezden gelmek
Notlar
Referanslar
Kaynakça
- Adkin, Mark (2007). Trafalgar Companion: Tarihin En Ünlü Deniz Savaşı ve Amiral Lord Nelson'un Hayatı Rehberi . Londra: Aurum Press. ISBN 978-1-84513-018-3 .
- Bradford Ernle (2005). Nelson: Temel Kahraman . Wordsworth Askeri Kütüphanesi. ISBN 1-84022-202-6 .
- Coleman, Terry (2001). Nelson: Adam ve efsane . Bloomsbury. ISBN 0-7475-5900-7 .
- Goodwin, Peter (2002). Nelson'ın Gemileri: Hizmet Ettiği Gemilerin Tarihi: 1771-1805 . Londra: Conway Maritime Press. ISBN 0-8117-1007-6 .
- Grindal, Peter (2016). Köleçilere Karşı: Kraliyet Donanması'nın Atlantik Köle Ticaretine Karşı Kampanyası . Londra: IB Tauris & Co. ISBN 978-1-78831-286-8 .
- Haydn Joseph (1851). Haysiyetler Kitabı . Longmans, Brown, Green ve Longmans.
- Hayward Joel SA (2003). Tanrı ve Zafer için : Lord Nelson ve Savaşın Yolu . ISBN 1-59114-351-9 .
- Hibbert Christopher (1994). Nelson Bir Kişisel Tarih . Temel Kitaplar. ISBN 0-201-40800-7 .
- Joslin, EC; Litherland, EC; Simpkin, BT (1988). İngiliz Savaşları ve Madalyaları . Spink. ISBN 0907605257 .
- Şövalye Roger (2005). Zaferin Peşinde: Horatio Nelson'un Hayatı ve Başarısı . New York: Temel Kitaplar. ISBN 0-465-03764-X .
- Lambert, Andrew (2004). Nelson - Britannia'nın Savaş Tanrısı . Londra: Faber ve Faber. ISBN 0-571-21222-0 .
- Lavery, Brian (2003). Nelson ve Nil . Londra: Caxton Sürümleri. ISBN 1-84067-5225 .
- Lee Christopher (2005). Nelson ve Napoleon, Trafalgar'a Uzun Yol . başlık kitapları. s. 560. ISBN 0-7553-1041-1 .
- Nelson, Horatio, Lord Viscount, The Dispatches and Letters of A Amiral Lord Viscount Nelson: With Notes by Sir Nicholas Harris Nicolas GCMG, The First Volume, 1777 - Ağustos 1794, Henry Colburn, Londra, 1844
- Nelson, Horatio, Lord Viscount, Koramiral Lord Viscount Nelson'ın Gönderileri ve Mektupları: Sir Nicholas Harris'in Notlarıyla Nicolas GCMG, Üçüncü Cilt, Ocak 1798 - Ağustos 1799, Henry Colburn, Londra, 1845
- Umman, Carola (1987). Nelson . Londra: Hodder ve Stoughton. ISBN 0-340-40672-0 .
- Pettigrew, Thomas (1849). Koramiral'in Hayatının Anıları, Lord Viscount Nelson, KB, Bronté Dükü . Londra: T. & W. Boone.
- Pocock, Tom (1987). Horatio Nelson . Londra: Bodley Başkanı. ISBN 0-370-31124-8 .
- Sugden, John (2004). Nelson: Bir Zafer Rüyası . Londra: Jonathan Cape. ISBN 0-224-06097-X .
- Sugden, John (2013). Nelson: Albion'un Kılıcı . New York: Henry Holt ve Co. ISBN 978-080507807-7 .
- von Pivka, Otto (1980). Napolyon Dönemi Deniz Kuvvetleri . Hipokren Kitapları. ISBN 0-88254-505-1 .
- Beyaz Colin (2005). Nelson, Yeni Mektuplar . Boydell Press. ISBN 1-84383-130-9 .
- The Naval Chronicle, Cilt 3 . J. Gold. 1800. ( Cambridge University Press , 2010 tarafından yeniden yayınlandı . ISBN 978-1-108-01842-5 )
- The Naval Chronicle, Cilt 6 . J. Gold. 1806. ( Cambridge University Press , 2010 tarafından yeniden yayınlandı . ISBN 978-1-108-01854-8 )
daha fazla okuma
- Beatty William (1807). Lord Nelson'un Ölümü . ISBN 0-9551394-4-9 .
- Coleman, Terry (2004). Nelson Touch: Hayat ve efsane . Oxford University Press. ISBN 0-19-517322-8 .
- Southey, Robert (1896). Nelson'un Hayatı . Longmans, Green ve Company, 302 sayfa. , E'book
- Vincent, Edgar (2003). Nelson: Aşk ve Şöhret . Temel Kitaplar. ISBN 0-300-10260-7 .
- Worrall Simon (2005). "Trafalgar Savaşı: Amiral Lord Nelson'un Ölümcül Zaferi". National Geographic . 208 (4).
- Yonge, Charles Duke (1863). İngiliz Donanması Tarihi, Cilt I & II . Richard Bentley, Londra; Cilt I: 716 sayfa; Cilt II: 809 sayfa. , E'book v1 , E'book v2
- Hansard 1803–2005: Viscount Nelson'ın Parlamentoya yaptığı katkılar
- Horatio Nelson, 1 Vikont Nelson tarafından İşleri at Project Gutenberg
- Horatio Nelson, 1 Vikont Nelson tarafından veya yaklaşık İşleri at Internet Archive
- Horatio Nelson, 1 Vikont Nelson tarafından İşleri at LibriVox (kamu malı sesli kitaplar)
- Ulusal Denizcilik Müzesi tarafından tutulan Nelson ile ilgili koleksiyonlar
- Nelson Topluluğu
- Norfolk Nelson Müzesi
- Horatio Nelson Shapell El Yazması Vakfı Tarafından Yazılmış Orijinal Mektuplar
- The Oxonian Review of Books'ta Nelson üzerine bir makale
- Nelson, tarih
- AT Mahan'ın biyografisinin gözden geçirilmesi
|Askeri ofisler|
| Öncesinde


Viscount Keith


Başkomutan, Akdeniz Filosu


1803–1805
|Lord Collingwood tarafından başarıldı


|Birleşik Krallık Peerage|
|Yeni yaratım||
Viscount Nelson


1801–1805
|Nesli tükenmiş|


Baron Nelson


1801–1805
|William Nelson tarafından başarıldı


|Büyük Britanya Peerage|
|Yeni yaratım||
Baron Nelson


1798–1805
|Nesli tükenmiş|
|Asalet unvanları|
|Yeni yaratım||
Bronte Dükü


(içinde Sicilya Krallığı )
1799-1805
|William Nelson tarafından başarıldı

