Birkaç gün sonra Hugo, güvenli eve ve Philip’in kapatıldığı yer altı gizli odasına gitti. Hugo odaya girmeden önce, şövalyeleri daha önce olduğu gibi Philip’i sandalyeye bağlamıştı.
Hugo, Philip’e baktı ve yavaşça karşı sandalyeye oturdu. Philip bir ayda çok yaşlanmış gibi görünüyordu. Sadece açlığını giderecek kadar doymuştu ve uzun süredir güneşi görmemişti. Hugo’nun bakışları, bitkin yaşlı adama bakarken yalnızca gaddarlıkla doluydu.
“Seni uzun zamandır görmediğime göre, kuzeye gitmiş olmalısın.”
Hugo’nun kaşı seğirdi.
“Ve eminim ki hiçbir şey bulamamışsındır.”
Dük’ün tek tepkisi sessizce ona bakmak oldu, ama Philip zafer şansını yakaladığına ikna olmuştu.
Philip’in yakında doğacak değerli küçük hanıma zarar verecek bir şey yapmaya kesinlikle niyeti yoktu ama Dük, Philip’e inanmayacaktı. Philip’e inanmasa da, Dük dezavantajlı bir durumdaydı. Düşesin güvenliğini ilgilendiren bir teklifi geri çevirmezdi.
“Birşey istiyorsun.” (Hugo)
“Düşes’in ve küçük hanımın güvenliğini garanti edecek bir ilaç yapacağım.” (Filip)
“Karımın saçının bir telini bile görmene izin vermeye niyetim yok.”
“Dilediğini yap. Ona kendi yaptığım ilacı da verebilirsin.”
Philip, Dük’ün güvensizlikle dolu gözlerine bakarak rahatlıkla gülümsedi. Köşeye sıkışan fare kediyi ısırır atasözünü unutmamıştı.
Dük’ün acımasız ve vahşi doğası her an patlayabilirdi. Eğer çıkmaza sürüklenirse, Philip tarafından kontrol edilmenin aşağılanmasına dayanamadığı için sonrasını düşünmeden Philip’i öldürebilirdi.
Philip’in Dük’ü yeterince barındırabilecek koşullar oluşturması gerekiyordu.
“Madam’a yaklaşmayacağım, kızına da yaklaşmayacağım. Küçük hanım ve genç efendi Damian’ı kardeş gibi büyütme niyetini yerine getireceğim.”
“Takip edip etmemek senin karar vereceğin bir şey değil. Sadece o kadar aldandığını duyuyorum ki, kendi konumunu bile kavrayamıyorsun.”
Dük iğneleyici bir şekilde konuştu ama sesi işitilebilir şekilde yumuşamıştı. Philip’in dudaklarının kenarı ince bir gülümsemeyle kıvrıldı. Dük ile bir anlaşma yapmaya başladı.
“Genç efendi Damian’ın gelininin Madam’dan doğması pek de gerekli değil.”
“Çocuğumu başka bir kadın doğursun mu diyorsun?”
Philip sanki itiraf ediyormuş gibi sessiz kaldı.
“Yaşlı adamın akıllı bir kafası var.”
Hugo kendi kendine, yaşlı adam iş dünyasında ilerlemiş olsaydı, bir iş adamı olarak adını duyurabilirdi diye düşündü.
Rakibi, hem hamile karısının hem de bebeğinin güvenliği için ne kadar büyük bir talepte bulunabileceği konusunda gergindi, ancak buna kıyasla önemsiz görünen bir şey teklif ederek rakibini hazırlıksız yakaladı ve rakibinin zihnindeki yükü hafifletti. Anlaşma yapmak için harika bir yoldu.
Ancak Philip en temel hatayı rakibini iyi tanımamakla yaptı. Karısı ve yakında doğacak çocuğu için yapma bahanesiyle başka bir kadınla yatma teklifi, Hugo için uygun veya kabul edilebilir bir teklif değildi.
Hugo’nun sadık bir koca olma sözünü bozmaya niyeti yoktu ve her şeyden önce kanından hâlâ nefret ediyordu. Yakında doğacak çocuğu sadece eşinden olduğu için özeldi.
Karısından başka bir kadının onun kanını taşıdığı düşüncesi mide bulandırıcıydı. Türünü çoğaltmak için yabancı bir kadını kucağında tutmak zorunda olduğu bir durumu düşündüğünde, en büyük sorun bunun fiziksel olarak imkansız olmasıydı.
“Duracağını sanmıyorum.”
Hugo kollarını kavuşturdu ve bakışlarını karnının alt kısmına indirirken düşüncelere daldı. Philip’e fiziksel sorunlar nedeniyle taleplerini karşılayamayacağını söylese nasıl görüneceğini merak etti.
Durumun ciddiyetine uymayan anlamsız bir düşünceydi. Hiçbir şey çözülmemişti ama garip bir şekilde rahatlamıştı. Sanki her şey çok güzel olacakmış gibi güzel bir duyguydu.
Hugo, Philip’i yakaladığından beri, Philip’in Roam’daki konutunun ve Philip’in kuzey sınırındaki konutunun aranmasını emretti ve hâlâ Philip’in saklandığı yeri arıyordu.
Beklendiği gibi, Philip’in evinde hiçbir şey bulunamadı ve Philip’in saklandığı yeri bulma çabası, çölde iğne bulmaya çalışmak gibi belirsizdi.
Ancak birkaç gün önce Hugo, kapsamı daraltan birkaç ipucu aldı ve somut talimatlar verebildi. Şimdiye kadar, sipariş çoktan teslim edilmiş olmalıdır. Sığınağı kolayca bulmayı beklemiyordu. Birkaç ay içinde bulabilir veya bundan daha uzun sürebilir.
Philip’in saklandığı yeri bulana kadar sonsuza kadar bekleyemezdi. Uzun süre Philip’le görüşmeye gitmezse, yaşlı adamın kafasında ne tür planlar oluşabileceğini bilmiyordu. Hugo, yaşlı piçi hazırlıksız yakalamak için en iyi zamanın şimdi olduğuna karar verdi.
Mevcut Hugo artık tek taraflı olarak dezavantajlı bir konumda değildi. Philip’in reçetesi olan tek ama güçlü bilgiyi elde etmişti.
Bu bilgiye sahip olan Hugo’nun arka koltuğa oturmak ve duruma uzaktan bakmak için daha fazla zamanı oldu. En büyük hatasının Philip’in kasıtlı sözlerine kanmak olduğunu anladı.
Philip’in eşinin doğum yaptığında tehlikede olduğuyla ilgili sözünde bir boşluk vardı.
Philip’in, Hugo’nun kişiliğiyle, çocuk annesini çıkarken öldürmüş olsaydı, onu annesinin peşinden göndereceğini bilmemesi imkansızdı. Başarısız olursa, Taran soyunun değerli hanımı ölür.
Yaşlı adamın Taran soyu hakkındaki çılgınlığına bakılırsa, kumar oynayacak biri gibi görünmüyordu.
“Bu yaşlı piç ağzını her açtığında yalan söylüyor.”
Hugo kararlı bir hamle yapmaya karar verdi. Philip, Dük’ün gözlerinin soğumasını izledi ve Dük’ün sakince onunla bir anlaşma yapmaya istekli olduğuna karar verdi.
“Teklifinizi anlayamıyorum.” (Hugo)
Hugo, Philip’in planları hakkında biraz daha bilgi edinmeye çalıştı.
“Ne demek istiyorsun?” (Filip)
“Çocuk sahibi olmak bu kadar kolay mı? Çocuk doğuncaya kadar sorun olmazsa ne olur? Eşim sağ salim doğurursa ölürsün.” (Hugo)
Philip, son cümleyi dolduran öldürme niyetine rağmen gözünü bile kırpmadı.
“Genç efendi Damian için bir gelin doğana kadar Madam ilacımı almaya devam edecek. Neden? Çünkü o zamana kadar vereceğim ilaç daha az etkili olacak.”
Philip’in henüz doğmamış küçük hanım için Düşes’in hayatına zarar vermeye hiç niyeti yoktu, ancak Düşes’in enerjisini azaltan ve onu geri kazandıran bir ilaç arasında gidip gelmeyi planladı.
Yatağa kapatılırsa ve Philip’in ilacını aldıktan sonra enerjisini geri kazanırsa, Dük’ün ilacı almak için Philip’i dinlemekten başka seçeneği kalmayacaktı.
“Diyelim ki çocuk senin istediğin gibi doğdu. Peki ya sonra? Seni ve çocuğu yaşatacağımı mı sanıyorsun?” (Hugo)
“Bu sorun için, sadece benim güvenliğimi garanti altına almak için bir söz vermelisin.”
“Söz?”
Hugo alaycı bir şekilde patladı.
“Sözümü tutacağıma inanıyor musun?”
Bu piç o kadar saf mıydı? Hugo, bir komedi skeçinden bir sahne izliyormuş gibi eğlendi.
“İnanmak istiyorum ama ne yazık ki burası güvenin eksik olduğu bir dünya. Genç Efendi Taran ailesinin reislerinin Taran ailesinin soyunu devam ettirmek kadar önemli bir şeyin bizim ailemizin elinde olduğuna itaatkar bir şekilde ikna olduklarını mı düşünüyor? ?”
Birçok nesil boyunca, Taran ailesinin her bir reisi, gizli odadan çıktıktan sonra soylarını nasıl devam ettireceklerini bilmek istediler.
Philip’in ailesinin ataları, kendilerine tehlike getirmemek için sırlarını çok sıkı tuttular. Taran kafalarının merak ettiği gerçeklerin çoğunu taleplerine göre yayınladılar.
Taran ailesinin reisinin merakı gidermesi karşılığında kimseye söylemeyeceğine ve herhangi bir kayıt bırakmayacağına söz vermesi gerekiyordu. Elbette bu sadece sözlü bir vaat değildi. Vaatleri zorunlu kılmanın bir yolu vardı.
* * *
“Ailemizde nesilden nesile aktarılan bir hazine var. Sahibini bağlayan sihirli bir araçtır.” (Filip)
“İlginç. Peki o sihirli aleti nasıl almayı düşünüyorsun? Buradan bir adım bile çıkamazsın.”(Hugo)
“Güvenli bir yerde sakladım ama birinden getirtebilirsin. Zaten başka kimse kullanamaz. Özel bir sözleşme olduğu için sözleşme taraflarından birinin ailemizden biri olması gerekiyor. “
Hugo, eşsiz büyülü araca olan ilgisini kaybetti. Philip, ailesinden geriye kalan tek kişiydi. Yaşlı adam temelde, öldüğünde büyülü aletin çöp olduğunu söylüyordu.
Araştırmalarına göre Philip, karısı ve oğlu öldükten sonra bir daha evlenmemiş ve babası öldükten sonra da sürekli yalnız kalmıştır. Şimdi düşününce, yaşlı adamın bu kadar takıntılı olmasına rağmen vasiyetini miras alacak torunun olmaması tuhaftı.
“Pekala, bu piçin özel durumu beni ilgilendirmez.”
Yaşlı adamı öldürmesi gerektiğine karar verdi. Philip’in ailesi, Philip’in ölümüyle sona erecekti.
“Ya kadın? Benim çocuğuma hiçbir kadın sahip olamaz, değil mi?”
“Bu hazırlandı.”
“Hazırlandı mı?”
Philip başka bir kadını tutmaktan bahsettiğinde, Hugo bunu tahmin etti, ancak Philip’in gerçekten bir kadın olduğunu söylediğini duymak onu suskun bıraktı. İhtiyar adam ne kadar gözlerini perdelemiş, ona tuzaklar kurmuş, onu kandırmıştı?
“Yani böyle bir şeyi keyfi olarak, benim iznim olmadan yaptığınızı söylüyorsunuz.”
“Ailemizin nesillerdir yaptığı bir görev. İzin alındıktan sonra yapılan bir şey değil.”
“Ya hazırladığın kadın hamile kalamazsa?”
“Hazır bir yedek var.”
“Hazırlanan sadece bir veya iki kadın değil, ha. Bir eğitim kampı kurdun.”
Hugo kontrol edilemez bir kahkaha attı.
“Birine aygır gibi davranmanın da bir sınırı vardır.”
Hugo sinirli bir şekilde mırıldandı. Böyle bir muameleyi kabul eden Taran ailesinin reislerinin deli piçler olduğunu düşündü kendi kendine.
“Özetleyelim. Eşime ilaç vermen karşılığında, hazırladığın kadınla aynı yatağı paylaşacağım ve çocuk sahibi olacağım. Çocuğu sen büyüteceksin, ben de sana dokunmayacağıma dair bir sözleşme imzalayacağım.” Peki ya bundan sonrası Damian’ın senin istediğin gibi hareket edeceğini düşünüyor musun?
“Uzak gelecek hakkında pek bir şey bilmiyorum. Şu anda yapabileceğim şeyi yapıyorum.”
“Geleceğe bakmıyorsun.”
Hugo önemli bir ipucu yakaladı. Philip’in güveninin nedenini bulmuş gibiydi. Philip, karısının doğum yaptıktan sonra güvende olmadığından bahsederken, tavrı gerçeğe dayalı bir özgüven değil, kamp ateşine koşan kaplan güvesi gibi pervasızlıktı.
“Yaşlı adam. Ne istediğini anlıyorum. Ne zaman karar vermeliyim?”
“Hanımefendi, vücudunun güçlenmesi için ilacı zamanından en az bir ay önce almalıdır.”
“Ya? Yani karımın midesi büyüdükçe ben daha huzursuz olacağım. Zekice vurmasını biliyorsun ihtiyar. Bu senin ailenden de nesiller boyu geçen bir yöntem mi?”
“…”
Philip’in ifadesi biraz sertleşti. Dük’ün kışkırtıcı ses tonu onu rahatsız etmiyordu. Philip avantajlı bir konumda olduğundan oldukça emindi. Dük, Düşesi terk edemiyorsa, onun teklifine katılmaktan başka çaresi yoktu.
Ancak, bu inanç biraz çatlamaya başlıyordu. Nasıl bakarsa baksın, Dük’ün tavrı, önünde aleyhte bir sözleşmesi olan birinin tavrı değildi. Garip uyumsuzluk hissinden kurtulamadı.
“Ne ters gitmiş olabilir?”
Dük’ün gururunu sınırlayan çizgiyi aşmış olabilir. Dük, gururuna Düşes’ten daha fazla değer veriyorsa ve Düşes’in güvenliği ne olursa olsun Philip ile bir anlaşma yapmayı reddediyorsa, plan başarısız oldu. Düşes, bebeği reşit olduğunda doğursa bile iyi olacaktı. Dük, Philip’in yalanlarını keşfettiyse, Philip ölmüş sayılırdı.
‘HAYIR. Sevgi kısa süreli tutkulu olsa ve şehvetten başka bir şey olmasa bile, henüz ateşin sönme zamanı gelmemiştir.’
Birinin momentumu bastırıldığında, bunun sonu buydu. Ayağınızı bir kez kaybettiğinizde, bir kavşakta durup sonsuz bir derinliğe daldığınız bir durum haline geldi.
“Kesin bir cevaba ihtiyacım olacak. Bana verdiğiniz ilacı almazsa karım doğum yaptıktan sonra ölecek mi?”
“Madamın güvenliği için…”
“‘Evet’ veya ‘hayır’ olarak yanıtlayın.”
“…Bu doğru.”
“Ne doğru’?”
“Madam uzun yaşamayacak.”
Philip, sanki içini görebiliyormuş gibi ona bakan kırmızı gözlerle yüzleşirken sakin bir ifade tutmaya çalıştı. Dük’ün dudakları yavaşça kıvrılıp gülmeye başladığında, Philip sırtında bir ürperti hissetti.
“Biliyor musun, bugün senin o piç suratını görmeye gelmemin nedeni, ağzından ne saçmalık çıkaracağını merak etmemdi. Hayal kırıklığına uğratma.”
Philip’in ifadesi bozulduğu anda, Hugo bunun onun zaferi olduğunu hissetti. Ve bundan emindi.
“Kuzeyde ne buldum sanıyorsun?”
“…”
“Mugotu deniyor buna. Çok ilginç bir şey. Taran soyunu devam ettirmenin sırrının bu kadar yaygın bir ot olduğunu düşünmek.”
[[[Park Jong-an: İtiraf; pelin tamamen yapıldı! İlk kelimenin ne anlama geldiğini bilmiyoruz ve bunun yerine onu en gerçek anlamıyla tercüme ettik. Haha…öksürük.]]]
Philip’in ifadesi değişmedi. Ama aklı çılgınca dönüyordu. Dük blöf yapıyordu. Philip bu kadarını zaten tahmin etmişti. Kapana kısılmaya niyeti yoktu.
“Anna aracılığıyla pelin hakkında ipucu aldı ve boş bir tahminde bulunuyor.”
Philip her zamanki gibi rahat bir şekilde gülümsedi ve dedi.
“Neden bahsettiğinizi bilmiyorum. Hanımın pelin alımından dolayı adet görmediğinin farkındayım. Bu yüzden onu tedavi edeceğimi söyledim.”
Hugo kıkırdadı ve bitkilerin isimlerini tek tek sıralamaya başladı. Lucia’nın rüyasında Philip’ten aldığı reçetenin içeriği bunlardı.
Philip’in sakin yüzündeki gülümseme sertleşmeye başladı. Taran ailesinin reisine asla ifşa edilmeyecek olan eksiksiz pelin reçetesiydi. Gerçekten de, nesiller boyunca yalnızca Philip’in ailesinin torunlarına aktarılan görüm buydu. Ailesinin gizli defterini okumadan emin olamıyordu.
“Gizlendiğini buldum, seni piç kurusu.”
Philip’in yüzü tamamen çöktü. Çarpık ifadesi siyaha dönmüştü ve yüzü seğiriyordu. Hugo son doğrulamasını yaptı ve Philip’i beynini düzgün bir şekilde çalıştıramadan hazırlıksız yakaladı.
“Kayıtları iyice inceledim ama doğumdan sonra ters giden bir şey görmedim.”
Hugo, Philip’i dikkatle izledi. Karısının doğum yaptıktan sonra öleceği doğruysa, o zaman Philip, Hugo’nun yalan söylediğini hemen anlayacaktır. Philip’in koyu teninin değişmediğini gören Hugo, uzun, sessiz bir iç çekti.
Bu bir yalandı. Karısı güvendeydi. Onu kaybetme korkusunu bir kez bastırdığında, içinde Philip’i öldürmek için güçlü bir istek kabardı.
“Huzur içinde bir ölüm dilemeni sağlayacak acıyı yaşamana izin vereceğim.”
Huzur içinde ölmesine asla izin vermeyecekti. Hugo, gözlerinde delici bir bakışla Philip’e baktı ve kasvetli bir şekilde konuştu.
“Damian’dan sonra siyah saçlı ve kırmızı gözlü hiçbir çocuk bir daha doğmayacak.”
Ruhsuz görünen Philip aniden başını kaldırdı. Hugo, Philip’in gözlerinin umutsuzlukla dolu olduğunu görmekten memnun oldu.
“Bu lanetli kanın sonu bu.”
Philip’in her zaman rahat bir görünüşü ve kibar bir gülümsemesi olan yüzü korkunç bir şekilde buruşmuştu. Hugo’ya küskünlük, öfke ve umutsuzlukla dolu gözlerle baktı, sonra garip seslerle inlemeye başladı.
Hugo, bugünden sonra bir daha göremeyeceği piçin sarsıcı görüntüsüne baktı, sonra arkasını dönüp odadan çıktı.
“İstemezse diye onu iyice izleyin.”
Şövalyelerden biri olumlu yanıt verdi ve odaya girdi. Taş kapılar kapanırken içeriden gelen gürültü kesildi. Hugo, güvenliği için Philip’i şimdilik yalnız bırakmayı planladı. Ancak karısı güvenli bir şekilde doğum yapana ve arama ekibi Philip’in saklandığı yeri bulana kadar öyleydi.
Ölümden beter acılar çekeceği korkusu, ailesinin tüm sırlarının açığa çıkıp yok olmasıyla ilgili çaresizlik ya da Hugo’nun Taran soyunun sonunu ilan eden son sözleri.
“Bu üçü arasında o piçe en çok ne eziyet eder?”
Merdivenleri çıkarken Hugo’nun adımları hafifti. Artık nefes alabildiğini hissediyordu. Bu duygu, kendisini baskı altında tutan Taran ailesinin gölgesinden nihayet kurtulmuş gibiydi.