Sonsuz olanın niteliği. Sonsuz deyimi yerine de kullanılmaktadır. Engels, ”sonluyu bilebiliriz ama sonsuzluğu bilemeyiz” diyen Naegeli’ye şu karşılığı verir: ”Evet, kiraz ve erik yiyebiliriz ama meyve yiyemeyiz. Çünkü hiç kimse meyve olarak bizzat meyveyi yiyememiştir”. Engels bu sözüyle şunu demek ister: Meyve nasıl kiraz, erik, armut vb.’larının soyut bir toplamıysa sonsuzluk da öylece sonsuz sayıda ve çeşitlilikteki somut sonluların soyut bir toplamıdır. Sonlu kiraz, erik, armut vb. göçer ve yok olurken sonsuz meyve nasıl sürüp gidiyorsa sonlu somut biçimler göçer ve yok olurken sonsuz da öylece sürüp gider.
Sonsuzluk deyimi, bengilik, eşanlamda ilksizlik ve sonsuzluk (sonrasızlık N.) (Os. Ezeliyet ve Ebediyet) anlamında da kullanılır. Kimi metafizikçiler de sonsuzluğu savunurlar, ama onların savundukları sonsuzluk bir çember gibi kendi üstüne dönen ve durmadan yinelenen bir sonsuzluktur. Hegel Bu metafizik sonsuzluk anlayışına ‘bozuk sonsuzluk’ demiştir. ‘Çevrimsel devim’ kuramı, metafiziğin bu bozuk ve uygunsuz anlayışından türemiştir.