M61A1 uçağı F / A-18C / D ile çalışın
1959'da ABD Hava Kuvvetleri en son otomatik silah M61 Vulcan'ı aldı. Yakında, M61A1'in geliştirilmiş versiyonu ortaya çıktı, şimdiye kadar sınıfının ana örneği oldu. Birkaç on yıl sonra, sonucu öncekilerden belirgin şekilde farklı olan M61A2 ürünü olan başka bir modernizasyon gerçekleşti.
Yeni gereksinimler
M61A1 otomatik tabancası, 4 kuşak Amerikan avcı uçaklarının hepsine kuruldu. Çeşitli modifikasyonlara sahip F-15, F-16 ve F-18 uçakları tarafından taşınır. Ancak, оружия Taktiklerin daha da geliştirilmesi bağlamında havacılık sisli olduğu ortaya çıktı. Doksanlarda gelecekteki 5. nesil F-22A Raptor avcı uçağının geliştirildiği ATF programı yeni gereksinimler sundu.
Savaş nitelikleri açısından, M61A1 ATF programının gereksinimlerini karşıladı, ancak diğer özellikleri bunlara uymadı. Her şeyden önce, kitleye yönelik iddialar vardı. Topçu sistemi "Volkan" grubu yakl. 250 pound (112 kg), yeni projenin sınırlarını aştı. Başka şikayetler de vardı.
M61A2 adı altında yeni bir silah geliştirilmesine karar verildi. Ağırlık% 25 - yaklaşık 200 kg arasında azaltılmalıdır. Dövüş niteliklerinin aynı seviyede tutulması gerekiyordu. Tasarımında M90A61, mevcut ve gelecek vaat eden uçaklarla uyumluluğu mümkün kılan M2A61'den farklı olmamalıdır.
Hafif silah M61A2
Ürün geliştirme General Dynamics Ordnance ve Tactical Systems tarafından devreye alındı. Daha sonra, seri üretim için birkaç emir aldı. Doksanların ortalarında geliştirme çalışmaları yapıldı ve yakında üretim başladı. 2001 yılında, M61A2 tabancalı ilk uçak ilk operasyona hazır olma aşamasına geldi.
Hafif tasarım
M61A2 projesi, mevcut mimarinin, çalışma prensiplerinin ve mevcut M61A1 topunun diğer tasarım özelliklerinin korunmasını sağlamıştır. Tek tek bileşenleri ve montajları yeniden çalıştırarak, malzemeleri değiştirerek, vb. Ağırlığı azaltmak önerildi. Bu tür değişiklikler hem silahın kendisini hem de tambur tabanlı mühimmat sistemini etkiledi.
Namlu ünitesinin önemli ölçüde değişmesi nedeniyle tabancanın kütlesi azaltıldı. Normal miller, başka bir alaşımdan ve daha küçük bir duvar kalınlığına sahip ürünlerle değiştirildi. Sandıkların uzunluğu aynı kaldı - 1827 mm, kesme değişmedi. Yeni malzemeler nedeniyle, namlu ünitesinin kaynağı 250 bin atışa ulaştı. Diğer özellikler de değişti.
Mermiler için depolama ve besleme sisteminde önemli değişiklikler yapıldı. Metal parçaların kütlesi, sadece ağır yükler yaşayan elemanlar hariç, plastik meslektaşları ile değiştirildi. Bu parçaların bazıları daha hafif alaşımlardan yapılmıştır. Sürücüler ve diğer bazı birimler tamamlanmamıştır. Davul kapasitesi - 412 mermiden 20x102 mm, uçakların tipine bağlı olarak.
Bu tür işlemlerin sonuçlarına göre, tertibattaki topçu sisteminin kütlesi yaklaşık olarak 202 liraya düşürüldü. 92 kilo Silahın gövdesi yakl. Mühimmat için 32 kg - 60 kg'dan az.
M61A2 tabancasını F / A-18E / F avcı uçağından sökme sürecinde
Namlu ünitesinin kütlesinin azaltılması, ateşleme sırasında dönüş hızını arttırmaya izin verdi. Bu sayede teknik atış hızı 6600 rds / dk'ya yükseldi. Standart kontrol sistemi, önceki versiyonda olduğu gibi, ateş hızını 4000 rds / dak'dan ayarlamanızı sağlar. maksimum değerlere.
İlk taşıyıcı
Hafif silahların üretimi M61A2 doksanların sonlarında başladı ve yakında ABD silahlı kuvvetleri bu tür silahlarla ilk uçakları aldı. Silahın ilk taşıyıcısının Hava Kuvvetleri için geliştirilen Lockheed Martin F-22A Raptor avcı uçağı olması gerekiyordu. Daha sonra, Donanma gemisi tabanlı uçaklar için yeni Boeing F / A-18E / F Süper Hornet uçağının silah kompleksine entegre edilmesine karar verildi.
M18A61 ile hizmete başlayan ilk uçak olan F / A-2E / F idi. Bu, işte gecikmeye neden olan 5. nesil bir avcı uçağı geliştirmenin karmaşıklığıyla kolaylaştırıldı. Umut vadeden Süper Hornet 2000 yılında testi tamamladı ve Eylül 2001'de bu uçaklardaki ilk filo ilk operasyonel hazırlığına ulaştı. Uçakla birlikte, modern bir top bu aşamaya girdi.
Bugüne kadar, M600A18 otomatik toplarıyla 61'den fazla F / A-2E / F avcı uçağı inşa edildi. Seri silahlar, GD Ordnance ve Tactical Systems tarafından üst üste birkaç siparişle üretildi. Donanma bir seferde düzinelerce ila yüzlerce yeni ürün sipariş etti. Silahların ve taşıyıcılarının çoğu ABD'de kaldı. Avustralya ve Kuveyt'e bir dizi savaşçı satıldı.
Mühimmat yükleme
Yüklenici şu anda Ağustos 2019'dan itibaren bir sözleşme altında top üretiyor. ABD Savunma Bakanlığı, 66 milyon dolardan fazla 61 M2A20 sipariş etti. 34 silah, ABD Donanması uçaklarına yöneliktir. Geri kalanının F / A-18E / F üzerine kurulum için Kuveyt'e gönderilmesi planlanıyor. İş ve teslimat 2023'e kadar sürecek.
Beşinci nesil savaş topu
İki bininci yarının ilk yarısında F-22A avcı uçağının testleri tamamlandı ve seri üretim başladı. Yeni uçak, başlangıçta planlandığı gibi, M61A2 toplarıyla donatılmıştı. Bu tür donanıma sahip ilk filo Aralık 2005'te faaliyete geçti.
F-22A'nın seri üretimi 2011 yılına kadar devam etti. Toplam 8 prototip ve 187 savaş aracı üretildi. Böyle donatmak filo 200'den az M61A2 topu gerekliydi ve belirli bir silah kaynağı ve bunlar için ayrı birimler de gerekiyordu.
Silah perspektifi
Özünde, M61A2 topu, bazı uçak projelerinin özel gereksinimlerine karşılık gelen önceki M61A1'in değiştirilmiş bir versiyonudur. Bu durumda, işin ilerlemesini ve gözlemlenen sonuçları etkileyen sadece iki umut verici uçağın sorusuydu.
Bugüne kadar, çeşitli kaynaklara göre, 1000-1200'den fazla M61A2 silahı üretilmedi - bu sayı iki avcı modelini donatmak ve bir stok stoğu oluşturmak için yeterliydi. Üretim devam ediyor, ancak siparişler küçük kalıyor ve yeni gönderiler sadece onlarca silah içeriyor.
F-22A patlar. Görünürlüğü azaltmak için, tabanca deliği hareketli bir kapakla donatılmıştır (orta bölüm yüzeyinde beyaz eleman)
M61A2'nin üretim bağlamındaki geleceği, doğrudan F / A-18E / F taşıyıcı tabanlı avcı uçağının yapımı ile ilgilidir. Bu uçaklar montaj hattından çıktığı sürece GD Ordnance ve Tactical Systems yeni siparişlere güvenebilir. F-22A savaşçılarının üretimi uzun zamandır kısıtlandı ve bir sonraki F-35 farklı bir modelden bir silah aldı.
Ancak, operasyon bağlamında, her şey çok daha iyimser görünüyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde ve diğer ülkelerde, Vulcan ailesinin toplarıyla birkaç bin uçak hizmet vermektedir. Temel olarak, bunlar daha eski "ağır" M61A1; aktif "akciğer" sayısı M61A2 neredeyse 800 birimi aşıyor. Ancak, ekipman çalışır durumda ve uzun süre hizmette kalacak. Bu süre zarfında komutanın yeniden silahlandırmayı ve topçu değiştirmeyi dikkate alması pek olası değildir.
Gelecekte ne olacağı bilinmiyor. Pentagon yeni taktik uçakların yaratılmasını tartışıyor ve zaman zaman bu ışıkta çeşitli veriler yayınlanıyor. Havadaki silah sorunu hala çözülmedi. Bununla birlikte, gelecekte M61A2'nin yeni bir taşıyıcı bulacağı göz ardı edilemez.
Genel olarak, M20A61 2 mm otomatik tabanca, havacılık teknolojisinin gelişimi ile ilgili acil soruna orijinal bir çözümdür. Yeni nesil savaşçıların ortaya çıkmasıyla bağlantılı olarak, havadaki silahlar için gereksinimler arttı ve endüstri mevcut tasarımı işleyerek yanıt verdi. Bununla birlikte, bu tür silahların kitlesel olarak tanıtılmasına gerek yoktu, bu da şimdi merak edilen sonuçların gözlenmesine neden oldu.