Psikolog Gregory Walton, yeni bir bildiride her gün, insanlar hayatlarındaki zorlukları anlamaya çalışıyor, ancak bazen açıklamaları onları çözme biçiminde oluyor.
Okula ait olmadığı gibi hissettiği bir üniversite öğrencisi, sevdiği biriyle endişeli bir eş ya da ağlayan bir bebek için endişelenen bir ebeveyn olsun - insanlar genellikle karşılaştıkları durumlar hakkında olumsuz sonuçlar çıkarırlar.
Walton, bu yorumların kritik öneme sahip olduğunu çünkü öğrenci durumunda olduğu gibi sorunlu davranışlara yol açabileceğini, okulda kötü performans gösterdiğini söylüyor.
Walton, bu nedenle, başkalarının ortamlarını şekillendirmeye yardım edenler için - örneğin bir kolej yöneticisi, bir psikolog veya bir sosyal hizmet uzmanı - insanların kendilerine sordukları soruları önceden tahmin etmek, yaşamın en zorlu sorunlarının neden ortaya çıktığına bakarken çok önemli bir adım olduğunu söylüyor. .
“Bunlar, insanların farkında bile olamayacakları kişisel sorular olabilir, örneğin:“ Okula aitim mi? ” veya 'Eşim beni seviyor mu?' ya da 'Ben iyi ebeveyn miyim?' diyor Stanford Üniversitesi, Beşeri Bilimler ve Bilimler Fakültesi'nde psikoloji profesörü olan Walton. “Çok sık bu konularla ilgili kesin bilgi sahibi değiliz, bu yüzden cevapları elimizden geldiğince oluşturmaya çalışıyoruz. Bazen bu cevaplar aşağılayıcıdır ve daha fazla soruna yol açar. ”
Bunun yerine, Walton ve ortak yazar Virginia Üniversitesi'nden bir profesör olan Timothy Wilson, hem bireysel hem de sosyal bağlamları önceleyen yeni bir yöntem önerir. Bu yaklaşımın “akıllı müdahaleler” olarak adlandırdıkları şeyin, politika, sağlık, psikoloji ve eğitim gibi alanlarda çalışan insanlar için bu konuda yardımcı oldukları davranış ve tutumları kolaylaştırmak isteyen eğitimler için yararlı bir başlangıç noktası olacağını umuyorlar. hedeflerine ulaşmak.
'Yeni anlatıların' gücü
Walton ve Wilson'ın gazetede incelediği yüzlerce senaryodan sadece bir tanesi olan “Okula mı gidiyorum?” Sorusunu alın.
Walton, toplumda marjinalleşmeyle karşı karşıya kalan ırkçı ve etnik gruplardan gelen öğrenciler için, bu makul bir soru olabilir, diyor Walton, Afrikalı Amerikalılar ve diğer azınlık grupları için Amerikan okul eğitimi tarihinin çok sık katılım için bir mücadele olduğunu belirtti. Walton, olumsuz basmakalıp ve eksik sunumların farkında olarak, bu gruplardan gelen öğrencilerin “benim gibi insanların” kolejde olup olmadığını sorgulama ihtimalinin daha yüksek olduğunu söyledi.
Buna karşılık, bir oda arkadaşı ile çatışmak, kötü bir sınıf ya da eleştirel geri bildirim gibi ortak zorluklar bu korkunun kanıtı gibi görünebilir, diyor ve aynı zamanda lisans eğitiminde bir arkadaş olan Walton. Bir önceki çalışmaWalton, bu dışlanma duygularının düşük performansa yol açabileceğini ve bunun sonucunda öğrencilerin okulu bırakmalarına yol açabileceğini keşfetti.
Walton, “Öğrencilere, ait olmalarındaki ortak zorlukları anlamaları için yeni bir anlatım verilebilir mi?” Diye soruyor.
Aslında, Walton, yardım edenlerin, üniversiteye geldiklerinde, zaman geçirdiklerinde ve benim gibi insanların ait olmadığının bir işareti olmadıklarını belirten, eski öğrencilerden ait olma endişelerinin normal olduğunu gösteren, yaşlı öğrencilerden gelen öyküler olduğunu keşfetti. Walton, kolejin ilk yılında, bu noktaları vurgulayan bir saatlik bir deneyimin, Afrikalı Amerikalı öğrencilerin gelecek üç yıldaki notlarını yükselttiğini ve ırksal başarı açığını yarıya indirdiğini söyledi.
Walton, “Ait olma endişeleri tarihimize makul bir tepki” diyor. “Marjinal kökenden gelen öğrenciler kendi soruları hakkında sorular sorarak, kolejler ve üniversiteler deneyimler yaratabilir ve tüm öğrencilerin birçok zorluğun koleje geçiş sürecinde normal ve doğal olduğunu ve başarılı olmalarını nasıl ele alabileceklerini anlamalarına yardımcı olacak mesajlar gönderebilir. Bu, öğrencilerin ve kurumların daha iyisini yapmasına yardımcı olur. ”
İnsanlar yaşamları hakkında yeni yorumlar yaptığında, araştırmacılar kendi kendini geliştiren gelişim döngülerini teşvik edebilir.
Örneğin, eğer bir üniversite öğrencisi, ait olma duygularına daha fazla güveniyorsa, bir profesöre ulaşmak, bağlantı kurmak ve destek sağlayabilecek bir ilişki kurmak daha kolaydır, diyor Walton. “Sonuçta, bu daha yüksek kolej başarısını teşvik ederek toplumu bir bütün olarak daha iyi hale getiriyor.”
Sosyal paylaşımın yanı sıra, araştırmacılar kişisel ve grup içi çatışma, kötü sağlık ve mutsuzluk gibi diğer sorunları da ele aldılar. Yazarlar makalelerine eşlik etmek için aranabilir bir veri tabanı oluşturdular, wiseinterventions.orgBu, eğitim, sağlık, ebeveynlik, ilişkiler ve gruplar arası çatışma dahil olmak üzere çok çeşitli sorun alanlarına 325'ten daha fazla farklı müdahaleleri özetlemektedir.
Sorunun yeni bir görüşü
Walton, “Sorunların yer aldığı sosyal bağlam yerine sadece bireye odaklanan sorunlara yaklaşma geleneği var” diyor.
“İnsanların başarısız bir öğrenci görmesi ve“ Sadece anlamadı ”,“ Akıllı değil ”veya“ Kendi kendini kontrol etmiyor ”olduğunu düşünmesi kolaydır.” Diyor. “Temel sezgilerimiz bize sorunların bireydeki yetersizliklerden kaynaklandığını söyleyebilir:“ Sadece daha akıllı ya da daha az tembel olsaydı iyi olurdu. ” Bu mağdur suçlamaya yol açabilir. Ayrıca, dünyanın bu kişiye nasıl göründüğünü görmezden geliyor - onun tecrübesine ve bağlamına dayanarak, genellikle makul bir şekilde çizdiği yorumlar, başarmasını engelleyebilir. ”
Bağlam olmadan bireye odaklanmanın daha geniş toplumsal etkileri olabilir. “Bir üniversite okuldan ayrılma problemini çözmek için daha yüksek seçim kriterlerine ihtiyaç duyduğunu, daha yüksek SAT puanlarına sahip veya daha iyi lise notlarına sahip öğrencileri kabul ettiğini düşünebilir - sanki sizde sahip olun ya da sizde yok ya Bu onların üniversitede gelişmemelerine neden oluyor ”diyor Walton. “Hazırlık önemlidir. Ancak binlerce öğrenci kolejde başarılı olabiliyor, ancak ait oldukları gibi hissetmedikleri ya da başarabileceklerine inanmadıkları için değil. Bunlar kurumların, eğitimcilerin ve araştırmacıların üzerinde çalışması gereken sorunlardır. ”
Walton, insanların kendilerini ve sosyal durumlarını anlama biçimlerini etkileyerek müdahalelerin, bireylerin ve toplumun başarılı olmasına yardımcı olacak davranış değişikliklerini kolaylaştıracağını umuyor.
“İnsanların sorduğu soruları önceden tahmin ederek, karar vericiler, insanların daha uyumlu ve kendilerine ve etrafındakiler ile toplumdaki genel olarak daha iyi yanıtlar almasına yardımcı olacak deneyimler geliştirebilirler” diyor.
Kağıt içinde görünür Psikolojik İnceleme.
Kaynak: Stanford Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = kişisel tutumları değiştirmek; maxresults = 3}