Bir insan en yakınına ne kadar güveniyorsa bende o kadar düşmanıma güvendim. Onun düşmanlarından, savaşlarından yaralı çıkan hep ben oldum. Ama yinede söz verdim her seferinde sonsuzluğa bile yanında gideceğime.
Adı Ateş'di. Normal hayatta ateş insanları sıcak tutar ya da etrafı aydınlatır. Ama o ısısını sadece benim canımı yakmak için kullandı. O hayatıma girdiği an herşey değişti. Kaç kere tutmayacağı sözler verdi bana. Her seferinde yine yanımda bir boşlukla kaldım. O kocaman bir ateş topuydu ve ben onun yanında küçük bir su damlasıydım sadece. Bizim hikayemizde hiç bir zaman Su, Ateş'in alevlerini söndürmedi, harladı. Ve Ateş Su'yu her seferinde buharlaştırdı
Herkes ondan kaçarken, onu dışlarken onun yanında ben vardım. O da biliyordu ki ben diğerleri gibi önyargılı değildim.
Aslında biz onunla düşmandık. Yani onun deyimiyle. Adlarımız bile zıt Ateş ve Su...
Düşman olmamızın sebebi ölen anne ve babalarımız.Onların yaptığı hataların bedelini biz ödüyoruz. Şimdi onların ruhları yüzünden biz hayatımızı yaşamıyoruz.
- arkadaşlık
- aşk
- cinayet
- düşmanlar
- gençkızedebiyatı
- gizem
- mizah
- nastyashamakova
- ruhlar
- vininastya
- viniuehara