PANIC
Panic de bir çok kelime gibi hikayesi Eski Yunan mitolojisine kadar uzananlardan. İsim babası da Yunan tanrılarından "Pan".
Sözcük klasik mitolojideki keçi ayaklı insan Pan’dan kaynaklanıyor. Bilindiği gibi Pan, ormanların ve tarlaların tanırısıdır. Çıkardığı gizemli sesler hayvan sürülerinin ve ormanda, tarlasında, ağaçlık bir yerde yalnız başına dolaşan, oturan ve sürüsünü otlatan insanların korkmasına yol açarmış. Neden korktuklarını bilmezlermiş.
Grekçede panikon sözcüğü, “Pan ile ilgili” anlamına geliyor. Korkuya yol açan Pan’ın çıkardığı sesler olduğu için Panikondan korkuyu anlatan Panik sözcüğü türemiş.
Gravürlerde daima "pan flüt" çalarken resmedilen Pan, uzundan kısaya sıralanmış ince kamışlardan oluşan bu flütün hem mucidi, hem de isim babası. Pan'ın bir marifeti de düşman orduların içine korku salıp kaçmalarına yol açtığına inanılan kuvvetli haykırışı. Hatta Pan, kırlarda aniden insanların karşısına çıkıp görüntüsüyle insanları korkuttuğu için panik sözcüğüne de ilham kaynağı olmuştur
Yine Antik Atinalılar, Marathon Savaşı'nda Perslerin Pan'ın korkunç sesiyle panikleyip kaçtıklarına inanıyorlar. Tüm bu bu gürültü, toz-duman ve kaçışmadan geriye artık dilimizde de çok yaygın olarak kullanılan panik kalıyor.
Panik ile eş anlamlı ifadelerimiz, topluluğu kaplayan ani dehşet duygusu, büyük korku, ürkü.