Yatıştırma Politikası. II. Dünya Savaşı’na giden dönemde İngiltere Başbakanı olan Chamberlain ile özdeşleşen politikanın adıdır. Almanya’nın Çekoslovakya’yı işgal etmeye başlaması ile sona ermiştir.
Zaman içinde İtalya ve Almanya’nın yayılmacı bir dış siyaset izlemesi üzerine özellikle Kıta Avrupa’sında Alman ve İtalyanların yayılmacılığının önüne geçilemeyeceği anlaşılmış ve bu politikadan vazgeçilmiştir.
Neville Chamberlain İkinci Dünya Savaşı patlak vermesen önce 1937’den 1940’a kadar Birleşik Krallık Başbakanlığı görevinde bulunmuştur. 3 yolluk görevinde pasif bir başbakan profili çizen Neville Chamberlain, özellikle bu politikası ile bir döneme damga vurmuştur.
İkinci Dünya Savaşı Öncesi İngiltere
İngiltere’nin savaşın ayak seslerinin duyulduğu iki savaş arasındaki dönemde, temel dış politikası özellikle Almanya ve İtalya’nın saldırgan, agresif ve yayılmacı politikasını diplomatik ve siyasi yollarla engellemek, bu iki devlete herhangi bir güç veya güç dengesi uygulamak yerine onları yatıştırmak olmuştur.
İngiltere’nin diğer Avrupa ülkelerinden ayrılan en tipik özelliği, kendisini Avrupa’dan kolay izole edebilmesi idi. Fakat Almanya’nın özellikle 1933’te Hitler’in başa geçmesi ile durdurulamaz bir devlet olduğunu anlamışlardır.
Ve 29 Eylül 1938’deki Münih Konferansı’nda İngiltere’nin öncülük ettiği bir komisyon tarafından Almanya’nın Çekoslovakya’nın Südet Bölgesini işgaline göz yumulmuştur. Avrupa’yı etkisi altına aldığı düşüncesinde olan Hitler, Südet Bölgesi ile yetinmemiş ve daha sonra Polonya’ya saldırmış fakat bu, savaşın başlangıcı olmuştur.
Yatıştırma Politikası, Almanya’nın Çekoslovakya’yı işgal etmesinin ardından sona ermiştir.
Daha öncesinde Almanya, Üçlü İttifak () ve Çelik Pakt ile birlikte ülkeler arası bloklaşmanın iki savaş arası dönemdeki örneğini vermiş, kurduğu bölgesel koalisyonlarla kendi kafasındaki “savaş” ve “yaşam alanı” düşüncelerini gerçekleştirmek istemiştir.