İnsanlık için büyük bir adım
21. Temmuz 1969'da astronot Neil Armstrong ana araçtan ayrıldı ve aya ayak bastı. Sözleri şöyleydi: "Bir erkek için küçük, insanlık için büyük bir adım." Tüm insanlık için anıtsal bir tarihi andı - insan ilk kez aya çıktı.
NASA'nın şaşırtıcı bilimsel başarısından dikkatini dağıtmak istemem ama yine de merak ediyorum: aydaki bu tarihi adımlar bize ne yardımcı oldu? Armstrong'un sözleri bugün hala kulağa hoş geliyor - daha önce olduğu gibi, ama ayda yürümek onun sorunlarımızı nasıl çözdü? Küresel ısınmadan dolayı çevresel felaketleri artıran hala savaş, kan dökülme, açlık ve hastalık var.
Bir Hristiyan olarak tüm zamanların en tarihi adımlarının, gerçekten de "insanlık için dev adımlar"ı temsil eden adımlarının, İsa'nın 2000 yıl önce mezarından çıkardığı adımlar olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Pavlus, İsa'nın yeni yaşamında bu adımların gerekliliğini şöyle anlatıyor: “Mesih dirilmemişse, inancınız bir yanılsamadır; günahlarınız aracılığıyla kendinize yüklediğiniz suçluluk hala üzerinizde »(1. Korintliler 15,17).
Yıllar önce 50'in aksine, dünyadaki medya yoktu, dünya çapında bir kapsama alanı yoktu, televizyonda yayınlanmadı ya da kaydedilmedi. İfade vermek için Tanrı'nın insana ihtiyacı yoktur. İsa Mesih, dünyanın uykudayken sessiz bir zamanda büyüdü.
İsa'nın adımları gerçekten de tüm insanlık için, tüm insanlar içindi. Dirilişi ölümün fethini ilan etti. İnsanlık için ölümü yenmekten daha büyük bir sıçrama olamaz. Adımları, çocuklarının günahlarının bağışlanmasını ve sonsuz yaşamı garanti etti. Yükselen adımlar olarak bu adımlar, tüm insanlık tarihinde kesinlikle en belirleyici olanlardır. Günah ve ölümden sonsuz yaşama dev bir sıçrama. “Mesih ölümden dirildikten sonra bir daha ölmeyeceğini biliyoruz; ölümün artık onun üzerinde gücü yok »(Romalılar 6,9 NGÜ).
Ay'da yürüyebilen o adam inanılmaz bir başarıydı. Ancak Tanrı, günahlarımız ve günahkarlarımız için çarmıhta İsa'nın içinden öldüğünde ve sonra tekrar yükselip bahçede yürümek, insanlık için en önemli adımdı.
yorum yapan: Irene Wilson