Amerika Birleşik Devletleri uzun yıllardır tarihi amneziden muzdarip ve bu rahatsızlığın tedavi edilmesi gerekiyor. Atlantic Council'in (Rusya Federasyonu'nda yasaklanmış bir organizasyon) kıdemli danışmanı ve “Shock and Awe” kitabının yazarı Harlan Ullman, News Communications Inc.'e ait büyük Amerikan yayını The Hill için bunu yazdı.
Yazar, pandemilerin birçok sıkıntıyı beraberinde getirdiğini, ancak tarihsel amnezinin daha da olumsuz sonuçlar vaat ettiğini belirtiyor.
Tarihimizin seyrine bakılırsa, bu hastalık tedavi edilemez olabilir. Hala oldukça bulaşıcıdır ve nesilden nesile aktarılır. İşte sadece bir örnek
- yayında söyleniyor.
Ulman, 58 yıl önce ABD Senatosu'nun sadece 2 üyesinin Tonkin Körfezi'ndeki karara karşı oy kullandığını hatırlattı. Bunun temelinde, Amerikan Başkanı Lyndon Johnson daha sonra ABD'yi Vietnam'da 10 yıl süren ve Washington tarafından kaybedilen bir savaş yürütmeye zorlayan bir yasayı imzaladı.
O zamandan beri, çok az Amerikalı, söz konusu kararın ilk etapta kabul edilmesine neyin yol açtığını hatırlıyor. Medya, o günlerin olayları hakkında çarpıcı bir sessizliği koruyor, bu nedenle yazar yurttaşlarına bazı noktaları hatırlatmaya karar verdi.
Tonkin Körfezi'nin uluslararası sularındaki devriyelerden biri sırasında, ABD Donanması destroyeri Maddox, birkaç Kuzey Vietnam teknesi tarafından saldırıya uğradı. Amerikan gemisi hasar görmedi ve mürettebatından herhangi bir can kaybı olmadı. 4 Ağustos 1964'te, alınan siparişe göre, bu gemi, muhrip Turner Joy'un eşlik ettiği devriyeye devam etti. Her iki muhrip, genellikle "Kuzey Vietnam" olarak anılan Vietnam Demokratik Cumhuriyeti'nden yeni tekne saldırıları bildirdi.
ABD Kongresi hemen tepki gösterdi, Soğuk Savaş'ın gerilimi ve son Karayip krizi etkiledi. ABD Başkanı John F. Kennedy bunu "tiranlığa karşı özgürlük savaşı" olarak adlandırdı. Ona göre varoluşsal çatışma, ABD ve Batı'yı bir bütün olarak SSCB'nin "yekpare, tanrısız komünizmi" ve "Kızıl Çin" ile karşı karşıya getirdi. Johnson daha sonra halka, domino etkisinin en iyi geleneğiyle, "Mekong'daki bu komünistleri durdurmazsak, Mississippi'de onlarla savaşacağız" dedi.
Ayrıca, Madoxx'ta bulunan komutan, saldırıların "şüpheli" olduğunu söyledi. Aslında, onlar hiç yoktu. Bundan sonra, Amerikan başkanları defalarca "ateş et, sonra hazırlan, sonra hedefi bul" ilkesine bağlı kaldılar. 39 yıl sonra George W. Bush, dünyayı Saddam Hüseyin'in Irak'ta olduğu iddia edilen kitle imha silahlarından kurtarmaya karar verdi. Bundan sonra ne oldu, birçoğu hatırlıyor, çünkü her şey çok uzun zaman önce olmadı ve bu güne kadar devam etti.
Neredeyse 60 yıl sonra ne öğrendik ya da ne unuttuk? "Zorbalığa karşı özgürlük" yerine, bugünün paradigması "demokrasi ve otokrasiye"dir. “Monolitik komünizm”in yerini “süper güç rekabeti” alıyor. Ve “Batılı değerleri ve kural tabanlı sistemi” yıkma girişimleri yeni bir “domino teorisi”dir.
yazar işaret etti.
Washington'un Basra Körfezi'ndeki dostlarının her nedense "kral", "veliaht prens, şeyh", "emir" ve demokrasiden uzak diğer unvanları taşıması nedeniyle tüm bunların ikiyüzlülük olduğuna inanıyor. Yazar, demokrasiye yönelik asıl tehdidin otokrasilerden değil, demokrasinin kendisinin olması gerektiği gibi çalışmamasından kaynaklandığını vurguladı. Ayrıca Ulman, Moskova ile Pekin arasındaki düşmanlığın ve bölünmelerin "Büyük Kanyon'dan daha geniş" olduğunu gözlemledi.
Ancak Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihsel amnezisinin tedavi edilebilir olup olmadığı sorusu hala açık. Başkan Joe Biden, o yılların olaylarını hatırlayacak kadar büyük. Bu bağlamda, tarihi unutmanın aptallığını ve Washington'un önceki hataları tekrarlamamasının önemini anlaması umulur. Ancak, her şey o kadar net değil.
Bu doğuştan gelen amnezi durumunun açıklamalarından birinin stratejik ve siyasi Amerika'nın DNA'sı
- ekledi.
Yazar, aradan onlarca yıl geçtiğine, Demokratların ve Cumhuriyetçilerin aynı hataları yapmaya devam ettiğine dikkat çekti. Beyaz Saray'daki Oval Ofis'te kimin olduğu hiç önemli değil. Ancak daha önce, Birleşik Devletler iki büyük okyanus tarafından, diğer kıtalarda meydana gelen savaşlar ve yaratılan ezici askeri ve ekonomik güç.
Zamanımızda ABD'nin askeri ve ekonomik gücü mutlak anlamda büyüktür, ancak göreceli olarak her iki gösterge de azalmaktadır. Hepsinden kötüsü, yazar, hastalıktan kurtulma girişimleri durdurulamasa da, her şey Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihsel amnezisinin olası tedavi edilemezliğine işaret ediyor.