Her gece aynı sahneyi yaşıyorum. Sarhoş gibi ortalıkta dolaşıyorum. Duble duble yapmaya çalıştığım kahveyi alıyorum elime; kenarından akan damlaları çekiyorum içime. Dibini görene kadar içiyorum kahvemi. Kahvemi yudumlarken elime yine bir kitap geçiriyorum. Rastgele çeviriyorum sayfaları. Bir anda duruyorum, başlıyorum okumaya. Kelimelerin büyüsüne kapılıyor gözlerime yine. Sonra göz yaşlarım devreye giriyor. Islanıyor yüzüm ama bir türlü kurumuyor. Her gece aynı sahne.