Kaygılı bağlanma genellikle çocukluktan itibaren gelişen bir durumdur ve yetişkinlikte kurulan ilişkileri de doğrudan etkiler. Bu bağlanma stili, bireyin; güven ve bağlılık konularında endişe ve belirsizlik hissetmesine yol açar.
Kaygılı bağlanma gösteren bireyler genellikle çocukluk dönemlerinde bakım vereni ile güvenli bir bağ kurma konusunda zorluk yaşamış bireylerdir. Bu durum, duygusal ihtiyaçların yeterince karşılanmamasından veya tutarsız bir şekilde karşılanmasından kaynaklanır. Örneğin, bakım verenin öngörülemez davranışları veya ilgisizlik, çocuğun güvenli bağlanma hissi geliştirmesini zorlaştırır ve dolayısıyla kaygılanmasına neden olur.
Yetişkinlikte, kaygılı bağlanma stiline sahip bireyler, ilişkilerinde sürekli olarak partnerlerinden onay ve güven arayabilirler. Ayrıldıklarında endişe duyabilir ve reddedilme korkusu yaşayabilirler. Bu durum, ilişkilerde sürekli bir endişe ve gerilime neden olabilir.
Kaygılı bağlanma ile başa çıkmak için duygusal farkındalık geliştirmek, özsaygıyı artırmak ve olumsuz düşünce kalıplarını tanımak, ilişkilerde açık iletişim kurma, duygusal ihtiyaçları ifade etme ve güven oluşturma becerilerini geliştirmek bu süreçte oldukça önemlidir.