Güneydoğu Kültür Bölgesi, Avrupalıların gelişinden on bin yıldan fazla bir süredir nüfusluydu. Bu bölgenin Yerli halkları sıcak iklimden yararlandı ve farklı dil ve geleneklere sahip karmaşık toplumlar ve sofistike çiftçilik yöntemleri geliştirdi. Güneydoğu'nun İlk Milletleri arasında Cherokee, Catawba, Creek, Seminole, Chickasaw, Choctaw ve Natchez bulunur.
Güneydoğu Bölgesi , Ohio Nehri Vadisi'nden güneye, Meksika Körfezi'ne ve doğuda Teksas'tan Atlantik Okyanusu'na uzanır. Bu bölge şu anda Güney Carolina, Georgia, Florida, Alabama, Tennessee, Mississippi, Louisiana ve Arkansas, Missouri ve Teksas'ın bazı bölgelerinde yer almaktadır. Cherokee'lerin, dünyanın yaratılışının, yeni ve şekillendirilebilirken devasa bir kuşun Dünya üzerinde uçmasıyla başladığına dair bir efsanesi var. Kuş, Güneydoğu bölgesine ulaştığında, uçmaktan yorulmuş bir şekilde yere süzüldü. Büyük kanatları yeryüzünde sürüklendi, bazı alanlarda onu bastırdı ve bazılarında yukarı itti, bugün var olan dağları ve vadileri yarattı. Bu nedenle, Güneydoğu bölgesinin fiziksel arazisi çok çeşitlidir. Bataklıkları, bataklıkları, sulak alanları, düz arazileri, ormanları, dağları, nehir vadilerini ve Atlantik ve Körfez kıyı şeridini içerir.
Güneydoğu yazın sıcak ve nemli, kışın ılıktır. Yılda yaklaşık 60 inç yağmur alırlar. İklim nedeniyle bölge, palmetto, palmiye, çam ve selvi ağaçları, otlar, çiçekler, yosunlar, dev eğrelti otları ve bataklıklarda uzun, jilet keskinliğinde testere çimi gibi yemyeşil bitki örtüsünü destekleyen verimli toprağa sahiptir. Bölge rakun, kokarca, opossum, kaplumbağa, bobcats, tilki, geyik, panter, geyik, ayı, kurt, uçan sincap, kertenkele, yılan, flamingo ve timsah gibi birçok hayvana ev sahipliği yapmaktadır. Kıyı boyunca okyanus, kabuklu deniz hayvanları, balıklar ve yunuslar ve manatlar gibi deniz memelileri ile bol miktarda bulunur.
Güneydoğu Bölgesi, Avrupalıların gelişinden binlerce yıl önce Kuzey Amerika'nın en yoğun nüfuslu bölgelerinden biriydi. MS 800-1600 yılları arasında bölgede yaşamış olan Mississippian halkları, burada yaşayan eski uygarlıklardan biriydi. Mississippialılar büyük şehirler inşa ettiler, mısır ekip ürettiler, sanat ve çömlekçilik yarattılar ve karmaşık bir sosyal yapı geliştirdiler. Mississipianların doğrudan torunları Natchez'dir . Avrupa sömürgeciliği öncesinde ve sırasında yüzlerce yıl boyunca mevcut olan diğer Yerli halklar Cherokee, Catawba, Creek, Seminole, Chickasaw ve Choctaw idi . Bu İlk Milletlerin insanları bugün hala gelişirken, Amerika Birleşik Devletleri hükümeti tarafından 1800'lerde anavatanlarından zorla çıkarılmaları nedeniyle çekincelerinin çoğu Oklahoma'da bulunuyor.
Güneydoğu'nun iklimi, coğrafyası ve doğal kaynakları, Yerli halkların nasıl yaşadığını ve çalıştığını etkiledi. Evler, Güneydoğu bölgesine göre büyük farklılıklar gösteriyordu. Bataklık zeminden dolayı Florida'daki Yerli Amerikalılar, Seminoller gibi, evlerini Chickees adı verilen platformlar üzerine inşa ettiler. Bu evler ahşaptan yapılmış ve yerden bir metre yüksekliğe kadar yükseltilmiştir. İnsanları sudan uzak tutmak ve timsah ve yılan gibi hayvanları evin dışında tutmak için tasarlandılar. Civcivlerin duvarları yoktu, böylece esintiler sakinlerini serinletebilirdi. Çatı ahşaptan yapılmıştır ve doğal olarak su geçirmez olan palmetto veya palmiye yapraklarıyla sazdan yapılmıştır. Diğer alanlarda, kalıcı evler ahşap, kamış, çamur ve samandan yapılmıştır ve koni şeklinde çatılı daireseldir.
Giysilerin çoğu, elbiseler, etekler, tunikler, elbiseler ve ayakkabılar yapmak için deri veya süet olarak işlenen geyik derisinden yapılmıştır. Kartal, şahin, kuğu ve turnadan gelen tüyler süs olarak giyilirdi. Everglades'te, keskin testere çimi ve sivrisinekler, insanların bacaklarını korumasını gerektiriyordu ve bunu geyik derisi tozluk giyerek yaptılar.
Yıl boyunca sıcak iklim ve verimli toprak nedeniyle, Güneybatı'nın Yerli halkları avcılık ve toplayıcılığa ek olarak çiftçilik yaptı. Mısır (mısır), fasulye, kabak, tütün ve ayçiçeği birincil mahsulleriydi. Yeşiller, meyveler ve fındık gibi yabani bitkiler de toplandı. Fındık, tohum ve mısırı ezmek için taş havan ve havaneli oyulmuştur. Ağaç işleri için baltalar ve el matkapları oluşturuldu. Nehirlerden ve okyanustan balık, istiridye, istiridye, midye ve yengeç yakalamak için kancalar, ağlar, dragnetler ve savaklar (su altı kalemleri) kullanıldı. Erkekler geyik ve tavşan gibi hayvanları avlamak için ok ve yay kullanırdı. Güneydoğu bölgesindeki kanolar, Doğu Ormanlık Alanlardan farklıdır. Düz tabanlı kazma kanoları tek bir ağaç kütükten oyulmuştu. Ağırdılar ve sığ, bataklık sulak alanlarda kayabilen düz dipleri vardı.
Dinleri genellikle insanların yeryüzü ile uyum içinde yaşadıkları inancına odaklanıyordu. Animizm , insanların ruhları veya ruhları olan tek varlık olmadığı inancıdır. Dünyadaki hayvanlar, bitkiler ve diğer doğal nesneler de ruhlara sahiptir ve onları çevreleyen ekosistemin hassas dengesini korumak için insanlar tarafından saygılı davranılmalıdır. Hasat ve diğer önemli etkinlikleri kutlamak için festivaller düzenlendi. Yeşil Mısır Dansı veya Töreni olarak da adlandırılan Yeşil Mısır Festivali , diğerleri arasında Creek, Cherokee, Seminole ve Iroquois arasında yaygın olan kutsal bir kutlama ve dini törendir. Festival, yaz sonunda büyüme sezonunun sona ermesini anıyor. Bu bir kutlama, şükran günü, yeniden doğuş ve bağışlanma zamanıdır. Festival tipik olarak üç gün sürer ve mısır hasat için olgunlaştığında başlar. Mısır, yağmur, güneş ve iyi bir hasat için Büyük Ruh'a teşekkür ve dualar verilir.
1539'da Hernando de Sota, Güneydoğu'nun Yerli halkları için yeni bir çağ başlatan Florida kıyılarına çıktı. İspanyol, Fransız ve İngiliz sömürgecilerin hepsi Güneydoğu topraklarını ve sakinlerini kontrol etmeye çalıştılar. İşgale direnen yerli halklar öldürüldü veya köleleştirildi. Avrupalılar ayrıca çiçek hastalığı, tifüs, sıtma ve kolera gibi hastalıkları da beraberlerinde getirdiler. Yerli halkların bunlara karşı bağışıklıkları yoktu ve hastalıklar binlerce kişiyi öldürdü.
Zamanla birçok İlk Millet barış içinde uyum sağlamak ve yaşamak için Avrupalıların yöntemlerini benimsedi. Birçok Choctaw, Chickasaw, Seminole, Creek ve Cherokee Hristiyanlığa dönüştü veya onun yönlerini kendi dinlerine dahil etti. 1828'e gelindiğinde, Cherokee Nation'daki çoğu evlerde yaşıyordu. Anglo-Amerikan komşularına benzer bir anayasal hükümete ve adalet sistemine sahiptiler. Ayrıca yazılı bir dilleri ve hem İngilizce hem de Çerokice yazılmış bir gazeteleri vardı.
Çok sayıda antlaşmaya yönelik girişimlere rağmen, toprak, pamuk ve diğer nakit mahsulleri yetiştirerek servetlerini elde etmek isteyen beyaz yerleşimciler tarafından Cherokee ve diğer İlk Milletlerden bırakılmaya devam etti. Gürcistan'daki Cherokee topraklarında altın keşfedildikten sonra, Başkan Andrew Jackson 1830 Kızılderilileri Geri Alma Yasası'nı imzaladı. Yasanın amacı, Güneydoğu'daki Amerikan Yerlilerinin Oklahoma'ya karaya zorla taşınması ve böylece beyaz yerleşimcilerin verimli bölgelerine taşınabilmesiydi. arazi. 1830 ile 1840 arasında, ABD askerleri yaklaşık 100.000 Yerli halkı anavatanlarından Mississippi'nin batısındaki Oklahoma bölgesine zorladı. 1838'de, anavatanlarında kalmaya çalışan 16.000 Çeroke, nihayet yedi aylık Batı Oklahoma'ya gitmek zorunda kaldı. Sert kış, açlık ve hastalık nedeniyle 4000 Cherokee öldü. Bu, Gözyaşlarının İzi olarak adlandırılır.
Bugün güneydoğu boyunca İlk Milletler için daha küçük rezervasyonlar var, ancak Cherokee, Seminole, Muscogee (Creek) ve Chickasaw Nations'ın çoğu Oklahoma'da bulunuyor. Yerli Amerikalılar, 500 yıllık soykırım, yerinden edilme ve toplumumuzda hüküm sürmeye devam eden sistemik ırkçılıktan kaynaklanan zorluklarla karşılaşmaya devam ediyor. Ancak, dirençli ve iyimser olmaya devam ediyorlar, zengin kültürel miraslarını sürdürmeye ve korumaya devam ediyorlar.
Bu ders planındaki etkinliklerle öğrenciler, Güneydoğu Bölgesi Yerli Halkları hakkında öğrendiklerini gösterecekler. Çevrelerine, kaynaklarına, geleneklerine ve kültürlerine aşina olacaklar.