Yurtdışına taşındıktan sonra hayatınızı bir araya getirme rehberi: yerinden olma gücü
Uluslararası öğrenciler, gurbetçilerin ve zorlayıcı gezginler için
Bir bavul hazırlayın ve farklı bir ülkeye yerleşin. Uluslararası maceran devam ediyor. Kolay değil mi?
Belki de, ama… ilginç bir şekilde, asıl zorluk, aynı valizi kendi ülkesinde geri alma zamanı geldiğinde başlayabilir ya da… asla geri dönmek için geri paketlemez.
Şu anda uluslararası olarak yeniden konumlandırılan onlarca arkadaşım, hayatlarını nasıl bir araya getireceklerini ve normal bir yaşama nasıl yerleşeceklerini merak ediyorlar. Bavullarını yıllardır sürüklüyorlar, döviz öğrencisi, ekonomik göçmen, göçmen işçi veya kompulsif gezgin olarak hayatlarını yaşıyorlar.
Ülkeden ülkeye taşınırken bir tür yerinden edilme yaşadılar ve kaybolmuşlar hissettiler: duygusal, zihinsel ve kültürel olarak. Yaşam amaçlarını yeniden tanımlamaya çalışırken, artık ev diyebilecekleri bir yer bulmak istiyorlar.
Kendimi 3.5 ülkede yaşadım, bu duyguyu çok iyi biliyordum ve zor yoldan birkaç ders almak zorunda kaldım. Sonunda bir fikirden etkilendim: yerinden olmuş tüm insanlar biraz ilham ve motivasyon kullanabilirler. Sonuçta, uluslararası deneyimlerin bir lanet değil, bir nimet olması gerekiyordu.
Bu yazıda size yurtdışında edindiğiniz deneyimlerle nasıl başa çıkacağınıza, denge durumunu nasıl kazanacağınıza ve gönül rahatlığının tadını nasıl çıkaracağınıza dair pratik ipuçları vermeye çalışacağım.
Hepsini yirmilerinde bulundurun
Ocak 2015. Sıkıntılı bir arkadaşım Sharon, bana TED derslerinden birine bir bağlantı gönderiyor: Meg Jay'in Neden 30 yeni değil 20. Video, hayallerinin hayatının yirmi bir şey olduğunda başlaması gerektiğini gösteriyor.
Görünüşe göre bu, hayatınızın en biçimlendirici, verimli ve tanımlayıcı zamanının ortaya çıktığı zamandır. Bu, kimliğinize yatırım yapma ve kim olduğunuza değer katmanın tam zamanı. Bu aynı zamanda yaşamınızda anlamlı bir şeyler yapma ve otuzlu yaşlarınızda ve ötesinde bunlardan yararlanma zamanıdır. Alt çizgi…
Yirmilerinize uzun bir ergenlik dönemi gibi davranmak yerine yapıcı bir şey yapın.
Ocak 2015'te Sharon yirmi dokuz yaşındaydı ve hayallerinin yaşamını DEĞİL. Yirmili yaşlarının başında okumak için yurtdışına taşınmaya karar verdi. İlk kısa süreli denizaşırı macerasının uzun bir yolculuğa ve kroslar arası zıplamaya dönüşeceği zaman fark etmemişti.
Bu hayatına tamamen yeni bir boyut kattı: yerinden olma hissi.
Sharon, Meg Jay'in dersini benimle paylaşmak için umutsuzdu. Benzer bir yaştaydım ve hayatım da neredeyse yerinden oldu. Aynı gemideydik: Yaşamlarımızın belirleyici on yılı neredeyse bitmişti ve diğer yirmi şeylerin izlemesi gereken bir örnek değil.
Yurtdışına taşınmak: hikayem
Yirmili yaşların başlarında 3,5 ülkede yaşamıştım. Polonya, Almanya, İngiltere ve İskoçya (iki İngiltere ülkesi toplam 1.5; Yirmili yaşlarımda aklıma gelen her türlü varoluşsal karışıklığı tecrübe etmeyi başardım.
Yurtdışında ilk kalışım, beni birkaç yıl boyunca bir kros vagabonduna dönüştüren altı aylık bir öğrenci değişimiydi. Çoğu zaman hareket halindeydim, seyahat ediyor ve dolaşıyordum.
Eve dönmeden hemen önce hayallerimin şehri Londra'da neredeyse beş yıldır çalışıyordum. Dünya başkentinde çalışan bir profesyoneldim ve hayat daha heyecan verici olamazdı. Yine de bir göçmen ve bir insan olarak mutsuzdum.
Çıkışsız bir durumda sıkışmış hissettim. Mezun olduktan sonra, İngiltere'de yabancı bir öğrencinin kaygısız hayatı artık gündemimin bir parçası değildi. Londra'yı sevdim ve orada çalışmaktan zevk aldım, ama kendi başımaydım ve sevgili ailem kendi ülkeme geri döndü. İngiliz başkentindeki hayatım heyecan vericiydi ama kendimi körelmiş, yerinden edilmiş ve anonim hissettim. Sonunda, iç çatışmam beni yarı depresyon durumuna düşürdü.
Bir devrilme noktasına ulaştım. Tower Bridge görüntüsü, çok sevdiğim gibi, beni Londra'da tutmak için yeterli değildi. İstedim.
29 yaşında memleketim Polonya'ya geri döndüm. Bir düşünceye işkence ettiğim zaman: hayatımda hareket halinde olmak dışında büyük ya da tanımlayıcı hiçbir şey olmamış gibi görünüyordu.
Kendi ailemi kurmadım. Büyük bir kariyer yapmadım. Önemli bir birikimim yoktu. İlginç bir şekilde, büyük yaşam kararlarını asla ertelemedim, ancak büyük yaşam kararları benimle yarı yolda buluşmayı erteledi.
En kötüsü, nerede yaşamak istediğime dair hiçbir fikrim yoktu. Şaşkın ve tamamen yerinden oldum.
Deplasman: temel bilgiler
Boeree'a göre Freud'u Kişilik Teorileri'nde tartışıyor:
Dürtü, arzu, sizin için uygunsa, ancak bu arzuyu yönlendirdiğiniz kişi çok tehdit ediciyse, sembolik bir ikame olarak hizmet edebilecek birine veya bir şeye yerinden olabilirsiniz. (…) Birini sevme şansı olmayan biri, insan yerine kedi veya köpek ikame edebilir.
Layman'ın söylemine geçmeden önce, Konrad Lorenz'in yer değiştirme faaliyetleri hakkındaki teorisinden bahsedeceğim:
Yerinden olma faaliyeti, karşılıklı olarak iki engelleme motivasyonu birbirini tamamen bloke edecek kadar mükemmel bir denge ile sonuçlanırsa meydana gelir. (…) Bu yüzden, eğer bir kuş bu iki motivasyonun az çok mükemmel dengesine saldırmak istiyorsa ve korkuyorsa, soluklaşmaya veya çizilmeye başlayabilir.
Bu nedenle yer değiştirme, insanların veya hayvanların mevcut iki seçenekten hangisini seçeceğini bilmediği durumlarda dikkat dağıtıcı bir biçimdir.
Bir insan stresli durumlarla karşı karşıya kaldığında (topluluk önünde konuşma, iş görüşmeleri, kör tarihler), kalemleriyle, saçlarıyla oynayabilir, yüzüğünü bükebilir veya stres, belirsizlik ve hayal kırıklığı durumundan uzaklaşacak her şeyi yapabilir.
İki çelişkili davranışın (ör. Korkuya vermek için VEYA'ya saldırmak; sahnede konuşmak VEYA sahneden çıkmak) motivasyonları genellikle eşit derecede güçlüdür. Bununla birlikte, her iki seçeneği seçmek yerine, hayvanlar ve insanlar üçüncü ilgisiz aktiviteye (muhtemelen bir oyuncağı içerir) gitmeyi severler.
Bu ilgisiz etkinlik, yerinden edilmiş kişileri bir karar verme veya harekete geçme konusunda çatışma ve zorluk hissinden uzaklaştıracaktır. Başka bir deyişle …
Dikkatinizi dağıtan şeyler bizi gerçek sorunla uğraşmanın tatsızlığından kurtarır. Endişeyi azaltan rahat bir battaniye gibidirler.
Bununla birlikte, genellikle kısa vadeli çalışırlar ve uzun vadeli bir çözüm sağlayamazlar. Gerçek sorunun çözümü bulunmadan önce biraz zaman almamıza yardımcı olabilecek her şeyi yapabilirler.
Asıl meseleyi görmezden gelmek ve dikkat dağıtıcı şeylere yönelmek erteleme ve sağlıksız kaçışa dönüşebilir. Bu, birçok göçmen, Erasmus öğrencisi ve kendi yerlerini bulamayan ağır gezginlerin problemidir.
Birçok genç macera ve keşif için açlıklarına yardım edemez. Yurtdışında kaldıktan sonra daha fazlasını isterler. Ülkeden ülkeye taşınmayı seçebilir ve yetişkinliğe girmek genellikle daha uzun sürebilir. Yerleşmeyi geciktirmek için uçak bileti rezervasyonu ve zorla seyahat etmeye bağımlı olabilirler. Yerleşmek istedikleri şeyde bile bu olabilir, ancak yeni sorumluluklar cehennemden korkar.
Aslında, ciddi yaşam kararlarına ertelemeyi tercih ederek, yerlerinden edildiklerinde felç hissedebilirler. Bu, sonunda kronik yer değiştirmeye, yaşam amacı eksikliğine ve iç karartıcı düşüncelere dönüşebilir.
Deplasman benim kronik rahatsızlığımdı
Hiç kapalı bir pencereden bir odadan çıkmaya çalışırken çılgın bir sinek gördünüz mü? Sinek buna karşı vurmaya devam ediyor, pencere bölmesinin böceklerin dışarı çıkması için sihirli bir şekilde erimesini veya çatlamasını bekliyor. Bu kaçış durumuna çılgın sinek sendromu diyelim.
Küresel-göçebe modundayken, çoğu zaman hareket halinde olmaktan bıktığımda böyle hissettim. Bir noktada yerleşmek ve daha kalıcı bir adres almak istedim. Ancak, paradoksal olarak, bir yerden bir yere hareket ederek küresel-göçebe-durumdan çıkmak için yanlış çıkışları kullanırdım.
Hiçbir şey yeterince iyi değildi: Gitmek için bir sonraki yer bulup bir tane olacağını umuyorum. Bu dikkatim dağılmıştı ve tek bir yerde kalmakla birlikte gelen sorumluluğu kabul etmekten kaçınmanın bir yoluydu… daha uzun süre. Kendimi yerinden edilmiş hissetmenin tatsızlığından uzaklaştırarak, kapalı pencereye vurmaya devam ettim, dışarı çıkamadım.
Sürekli değişen ortamların kısır döngüsüne girdim. Sonunda beni mutlu etmenin tek yolunun yeniden başlamanın olduğuna inanıyordum. Yurtdışındaki ilk maceram bu şekilde kaçış oldu.
Deplasman sendromunun üstesinden nasıl gelinir
Bir noktada, olayların hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğine olan inancımı kaybettim. Lanetlemeye başladığım bir vagabond anlamsız yaşamımda sıkışmış hissettim. Sonra bir gün üzerime düştü: Yerinden edişimi kucaklamak ve muazzam gücünü kabul etmek zorunda kaldım.
Yer değiştirmeyi kaçınılmaz bir azap ve kasvetle eşitlemeyi bıraktım. Yaşam tarzımı her zaman hareket halinde olmak zorunda görmeyi bıraktım, bu da büyük olasılıkla sorumluluktan kaçmama yardımcı oldu. Karışıklık ve ertelememi odaklanmış eylemlerle değiştirdim.
Kafamda yeni bir konsept ortaya çıktı: yerinden olma gücü.
Geri çekilin, çalışın ve yansıtın
Yaşam tarzımı ve seçimlerimi sorgulamaya başladığım kapalı bir pencereye çok sert vurduğum bir an geldi. İlginç bir şekilde, çok fazla şey olmuştu: Kesinlikle pasif değildim, neden sıkışmış hissettim?
Ancak, daha fiziksel ve coğrafi anlamda, zihinsel ve duygusal olarak hareket halindeyken… Aynı yere hapsolmuştum. Hareket ettiğim yön beni hiçbir yere götürmüyordu.
Durup geri çekilmek zorunda kaldım.
Londra'yı ve hayatı bildiğim gibi terk etmeye karar verdim. Sonsuz bir vagabond'un hayatından (ironik olarak) kurtulmak istedim. Aklımı susturmak ve her anlamda büyük bir şehrin toksisitesinden kurtulmak için evime geri döndüm. Partiler, heyecan verici kültürel etkinlikler, eğlenceli arkadaşlar ve yoğun ofis ortamları, en azından bir süreliğine gitmek zorunda kaldı.
Eve döndüğümde yurtdışında eğitim, çalışma ve yaşama hakkında birçok çevrimiçi materyal okumaya başladım. Gençlerin gönüllü kros hareketleri daha önce benzeri görülmemiş, büyük ölçekte gerçekleşiyordu. (Görünüşe göre bazı tahminlere göre Brexit referandumundan sonra daha da fazla oldu.)
Yurt dışında yaşamanın artıları ve eksileri, özellikle de profesyoneller hakkında bol miktarda bilgi buldum. Yurtdışına taşınma küreselleşmiş bir dünyada iyi tanıtıldı. Ancak yurtdışında yaşamanın avantaj ve dezavantajlarının ötesine geçmenin gerekli olduğunu gördüm.
Merak ettiğim şey, bir gencin yurtdışına taşınmasıyla ortaya çıkan karakterinin evrimiydi. Hareketliliğin daha sonraki yaşamlarındaki rolüyle ilgileniyordum.
Bu yüzden küresel vagabondların küresel bir anlam arayışının birçok yönüne değinmek için “Yerinden Olma Gücü” adlı bir kitap yazmaya başladım. Bu muhtemelen hayatımda yaptığım en iyileştirici ve aydınlatıcı projeydi.
Süper kişisel bir şey hakkında yazıyordum. Aynı şekilde, durumuma daha objektif ve tutkulu bir şekilde bakmaya başladım. Sonuç, beni bir sonraki noktaya getiren koşulların kabulü oldu…
Düşüncelerinizi günlüğe kaydedin
Tepeler kadar eski bir tavsiye, herkes bunu biliyor, değil mi? Aynı şekilde, nispeten az insan bunu yapmak için zaman buluyor, özellikle günlük veya hatta haftalık.
Düşüncelerin kağıda dökülmesi yıkıcı zihinsel imgeleri ve kalıpları geri dönüştürmeye benzer. Düzenli olarak yaparsanız, yakında sizi, neyin neşelendirdiğini, sizi neyin geri çektiğini ve sizi neyin sıkıştıracağını netleştirmelidir.
Yazmak yaratıcılıkla el ele giderken, günlük tutma sadece zihninizi temizlemenize yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda anlamlı bir değişim için yaratıcı çözümler veya ilham bulmanıza da yardımcı olur.
Yaklaşık bir yıl önce Sabah Sayfaları yapmaya başladım: Julia Cameron'un kitabından gelen bir konsept: Sanatçının Yolu. Bu aracın nasıl çalıştığını kontrol edin:
Sabah Sayfaları, sabahın ilk işini yapan uzun sayfa, bilinç akışı yazma üç sayfadır. Aklınızdan geçen her şey ve her şeyle ilgilidir - ve sadece sizin gözünüz içindir. Morning Pages eldeki günü kışkırtır, netleştirir, rahatlatır, cajole yapar, öncelik verir ve senkronize eder.
Çevrimiçi göz atın ve Morning Pages'ın insan hayatını nasıl değiştirdiği hakkında birçok hikaye bulacaksınız. İnsanlar kariyer değiştirmeye, kırılmış evlilikleri bitirmeye, iş kurmaya ve hayatlarını daha bilinçli bir şekilde yaşamaya başlarlar.
Morning Pages yapmaya başladığımdan beri kendimi daha huzurlu hissediyorum, daha sabırlıydım (arkadaşlarıma göre) ve daha yaratıcı fikirlerim var (özellikle makaleler için). Beni sıkıştıracak birçok yıkıcı düşünce modeli ve davranışları fark ettim. Ayrıca kendime karşı daha şefkatli ve anlayışlı olmayı öğrendim.
Sabah Sayfaları bir gecede hayatımda devrim yaratmadı, ama yavaş yavaş değiştiriyorlar. % 100 kesin olarak söyleyebilirim ki bu daha iyi ve daha uzun bir değişiklik. Bir günlük motivasyon ve irade dalgasının kalıcı değişimle neredeyse hiç bitmediğini keşfettim.
Sabah Sayfaları zaman ve disiplin gerektirir, ama insta-dünyasında kendilerini ... gerçek hissederler.
Ormana git
Ormanları severim. Onların en iyi terapi şekli olduğuna inanıyorum. Orman yıkaması da büyük bir değişiklik isteyenler için küçük bir başlangıç yapmak isteyenler için harika bir başlangıç noktasıdır.
Memleketimde düzenli olarak ziyaret ettiğim bir orman var. Farklı mevsimlerde gözlemliyorum ve Tabiat Ana'nın portföyüne tek bir proje olarak ekleyebileceği parlak tasarıma hayran kaldım.
Her zaman aynı ağaçlar, ama aynı zamanda farklı ve asla sıkıcı değiller. Her ay değişiyorlar ve beni süper meraklı bir çocuk gibi hissettiriyorlar. Eski bir kompulsif gezgin olarak, yandaki yerleri yeniden keşfediyorum. Kulağa hoş geldiği gibi…
Bu deneyimi Hindistan'a seyahatim kadar değerli görmeye geldim.
Ağaçları ve statik karakterlerini seviyorum. Bu benim vaamım çünkü şehre döndüğümde çok fazla şey oluyor. Çok fazla gürültü, çok fazla wi-fi odaklı aura, çok fazla insan ve cihazlarına bakan çok fazla insan.
Parkuru kaybetmek benim için çok kolay ve ne zaman geldiğini hissettiğimde, yeniden rota belirlemeye çalışıyorum. Ormana geri döndüğümde. İlkbahar, yaz, kış veya sonbaharda aynı ağaçları görüyorum. Ve her orada olduğumda şaşırdım.
Bu, uzun süredir özlem duyduğum istikrar ve güvenlik hissi.
Ağaçlarım asla renk filtrelemedi ve 24 saat sonra kaybolan Insta hikayeleri gibi bir şey değil. Bir çapa gibi ve geri dönecek bir yer. İç huzuru geri yüklerler. O paha biçilemez. Ücretsiz ve özgürlük.
Takdir etmek
Kabul ile takdir gelir. Genişletilmiş ufuklar, iyi dil becerileri, kültürler arası deneyimler ve açık fikirlilik çoğu zaman yurtdışında yaşamak ve seyahat etmekle birlikte gelir. Bu kişisel ve profesyonel gelişiminizi etkiler.
Kabul edilirse, bir noktada yaşam, özellikle uluslararası kavşaklardaki vagabondlar için kaotik ve yönsüz hissedebilir. Ancak kısa süreli kaos, anlamlı bir yaşama yerleşmenize yardımcı olabilir. Bazı riskler alıyorsanız ve konfor bölgenizi genç yaşta bırakırsanız, ellili yaşlarınızda hayatınızın her zaman farklı olmasını istediğinizi, ancak asla bir şansınız veya cesaretiniz olmadığını fark etme riskini en aza indirirsiniz.
Tabii ki, yaşlandığınızda daima mükemmel yaşamınızı başınıza çevirmeye karar verirseniz, size de şapka çıkarırsınız! Hepimiz eşsiz yolculuklarımızdayız ve birinin zamanlaması her zaman mükemmel zamanlamasıdır.
Denediğinizde ve risk aldığınızda, muhtemelen hayatınızı anında çözemezsiniz, ancak beğenilerinizi ve beğenmediğiniz şeyleri olduğu kadar kendinizi de iyi tanıyabilirsiniz. Gerçek tercihlerinizi belirleyin ve hayır.
Örneğin, bir iş atlamayı yaptığınızda, gelecek elli yıl boyunca ne yapmak istediğinizi (bilmediğiniz) düşünmelisiniz. Farklı ülkelerde yaşadığınızda, hangi yaşam standardı, hava durumu ve zihniyetin size en uygun olduğunu bilmelisiniz.
Odağınızı değiştirin, güvenin ve rahatlayın
Ancak kendi kendine teşhis edilen çaresizlik zamanlarında ne yapmalı?
Konfor battaniyem genellikle motivasyon komutları ve ilham verici alıntılardan oluşuyordu. Evet, birçoğu genellikle yapışkan ve sevimsiz olarak kabul edilen hackneyed ifadelerdi, ama…
En büyük kargaşanın anlarında çalışırlarsa… kimin umurunda? Odak kayması çoğu insanın ihtiyaç duyduğu şeydir.
Doğru, Paulo-Coelho tarzı müjde ve İncil cümleleri, basit ve yatıştırıcı, tünelin sonunda meşhur ışık olmadığında mucizeler yaratabilir.
Örneğin, bir nedenden ötürü ünlü olan her şey, herkesin algılamasını saniyeler içinde değiştirebilir. Her şey bir nedenden ötürü gerçekleştiği için, şimdi bir misyonu olan… (wo) bir adamsın;) Yaşadığın en büyük dramalar ve şimdi yaptığın en kötü seçimler, kendini keşfetme amacına yönelik yolculuğunuzda anlamlıdır. Ne kadar serin?
Böylece, bir kendi kendine yardım kitabı, İncil veya Coehlo'nun alıntılarını okumanın, her şeyin daha basit olduğunu hayal ettiğimiz en zor zamanlarda faydalı olabileceğini hissediyorum.
SİZİN için ne işe yararsa yapın: rahatsız edici deneyimlerinizi yeniden çerçevelendirmenize izin verecek her şeyi yapın, onlar da geçecek!
Kısaca
Yerinden olma sendromundan muzdarip olabileceğinizi düşünüyorsanız, uluslararası kavşak noktasında yalnız olmadığınızı unutmayın.
Yerinden edilmeyi güçlü bir kavram olarak görmeye başladığımda, kişinin yerinden edilmesinin gerçekten iyi cevaplar getirebileceğini fark ettim. Eğer bir yerde kalsaydınız, hiç alamayacağınız cevaplar.
Kişisel öykünüzü kabul edin ve farkındalığınızı artırın. Yavaşlayın, çalışın, gözlemleyin ve SİZİ dikkatle dinleyin. Düşüncelerinizi günlüğe kaydedin, ihtiyaçlarınızı ve sizi neyin sıkıştıracağını anlayın. Bir yer değiştirme / erteleme tuzağından kurtulun.
Soru sormaya başlayın. Çözümlere odaklanın ve her seferinde bir adım atın. Çok sayıda kaynak ve deneyimlerinize ulaşın. Fırsatlara karşı tetikte olun.
Herhangi bir günde, her şeyi değiştirecek bir fikirden etkilenebilirsiniz, ancak ortaya çıkması için uygun koşulları yaratmanız gerekir. Bu genellikle zaman alır ve kısayol yoktur.
Kabul, takdir, sabır ve güven anahtardır.
daha fazla okuma
Yurtdışında yaşamak veya seyahat etmek ve hayatta sıkışıp kalmak mı? Bu bambu zamanınız olabilir
Özgürlüğe köleleştirilmiş: küresel göçebeler ve çılgın sinek sendromu
Londra'da yaşamanın karanlık yüzü
Büyük şehirler hakkında çıplak gerçek: Londra'da yaşam hakkında bilmedikleriniz
İngiltere, Brexit ve neden yurtdışına taşınıyoruz
Kaçırma korkusu: neden 'çok geç' neden 'çok erken' den daha iyi olabilir
Yayınlanan 22-04-2020