15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.H veya Grille Aufs.H projesinin mevcut ışığı kullanma girişimlerinden biri olduğunu hatırlayın tanklar Pz.Kpfw.38 (t) yeni kalitede. Bu tür zırhlı araçlar zaten eski olarak kabul edildi ve hala yeni teknolojinin temeli olarak belirli umutları olmasına rağmen, amaçlanan amaçları için tam olarak kullanılamadılar. 1942'de Böhmisch-Mährische Maschinenfabrik AG (şimdi ČKD, Çek Cumhuriyeti) şirketi, hafif bir tankın 150 mm'lik bir topun yerleştirilmesiyle küçük bir değişiklik için bir proje geliştirdi. Gelecek yılın Şubat ayı başlarında, Alman ordusu bu tür ekipmanların seri üretimini başlattı.
BMM uzmanları, mevcut hafif tankı temel alan yeni kendinden tahrikli bir tabanca yaratılmasına paralel olarak, Pz.Kpfw.38 (t) güncellemesinin başka bir versiyonunda çalıştı. Yeni proje, tankın tasarımını elden geçirmeyi ve bazı özelliklerini değiştirmeyi teklif etti; bu da makineyi yeni kendinden tahrikli silahlar için daha uygun bir temel olarak kullanmayı mümkün kıldı. 1942'in sonunda, yeni bir şasinin kullanıldığı, kendinden itmeli bir top silahının ilk projesi yaratıldı. Böyle bir şasi temelinde, Marder III ACS daha sonraki değişikliklerden biri kullanılarak inşa edildi.
Şubat ayında 1943, önceden oluşturulmuş ACS 15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.H. Buna ek olarak, benzer bir silah kullanarak kendinden hareketli silahların yeni bir versiyonunun geliştirilmesi gerekiyordu. оружияfarklı bir şasi temelinde inşa edilmiştir. Bu proje 15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M. sembolünü aldı. Ayrıca, Grille Ausf.M. olarak da kullanılabilen Grille (“Kriket”) adı korunmuştur.
Kendinden tahrikli ileri silahlar için özel olarak tasarlanan yeni tipteki şasi mevcut hafif tankın tasarımına dayanıyordu, ancak göze çarpan bazı farklar vardı. Her şeyden önce, bu projenin amacı iç hacimlerin düzenini değiştirmekti ve bu da ACS için en uygun mimariyi kavga bölümünün kıç düzenlemesi ile elde etmeyi mümkün kıldı. Motor bölmesini aktarmak, şanzımanı değiştirmek ve diğer bazı şasi ünitelerini değiştirmek için böyle bir değişiklik yapılması gerekir.
Kendinden tahrikli silahın genel görünümü. Chamberlain P., Doyle H.'nin Fotoğrafı "Alman tanklarının ve İkinci Dünya Savaşı'nın kendine ait silahlarının referans kitabı"
Kendinden tahrikli yeni silahlar için taban zırhlı araç, şanzıman ve kontrol istasyonunun ön yerleşimi, merkezi motor bölmesi ve arka savaş bölmesi ile yeni bir düzen alacaktı. Montajı basitleştirmek ve temel özelliklerde bazı iyileştirmeler yapmak için kasanın tasarımının değiştirilmesi önerildi. Bu nedenle, dikey olarak farklı açılarda yerleştirilmiş birkaç tabaka yerine, gövdenin ön kısmı iki parça 20 mm kalınlıkta oluşturulmuş olmalıdır: dikey taban ve üst doldurulmuş. Üst ön kısımda, sancak tarafında, 15 mm et kalınlığına sahip olan sürücüyü korumak için küçük bir kabin yerleştirildi. Ön ve sağ yan tabakalarda kesim görüntüleme cihazları sağladı.
20-mm panoları, 15-mm ön plakalarla sabitlenmiş olmalıdır. Kıç koruması, 10 mm bölümleriyle sağlandı. Teknenin çatısında, kıç kısmının üstünde, zırhlı tekerlek yuvasının monte edilmesi önerildi. Kabinin ön kısmı, makinenin eksenine açılı olarak içeri doğru eğimli olarak monte edilmiş iki parça şeklinde yapılmalıdır. Ayrıca, içinde eğimli bir arkaya sahip yan yana yığılmış ve küçük bir yükseklik beslenmiştir. Kabinin tüm detaylarının 10-mm zırhtan üretilmesi önerildi. İki ön levha arasına, tabancanın maskesi görevi gören sallanan bir tabaka yerleştirildi. Gövde yükseltildiğinde yukarı doğru yükselmesi gerekti ve alçaldığında yatay konuma dönecekti.
Vücudun orta kısmına karbüratör takılı olmalıdır Praga AC motor gücü 145 hp Güçte hafif bir artış nedeniyle, bitmiş ekipmanın savaş kütlesindeki olası artışı telafi etmesi ve gerekli hareketlilik göstergelerini sürdürmesi gerekiyordu. Motorun kıçtan gövdenin ortasına doğru hareketi ile ilgili olarak, proje yazarları motor bölmesinin düzenini ciddi şekilde elden geçirmek zorunda kaldı. Özellikle, soğutma sisteminin giriş ızgaralarını kullanma olasılığı ortadan kalkmıştır. çatıda yüklü. Yeni proje, çamurluklara yerleştirilen hava girişleri ve egzoz borularının kullanımını içeriyordu.
Geliştirilen şasi altı vitesli bir şanzımana göre manuel şanzımanları korudu. Temel tasarımdan yeni şanzımanda göze çarpan tek fark, daha kısa bir şaftın kullanılmasıydı. Motorun transferi nedeniyle, mürettebat bölümünün zemininden geçen uzun bir şaft yardımıyla tork aktarma ihtiyacı giderildi.
Güncellenen şasenin şasesi, minimum değişikliklerden geçti. Her iki tarafta dört büyük çaplı patinaj pistine dayanıyordu, çiftler halinde kilitlendi ve yaprak yaylarla donatıldı. Gövdenin önüne, sürgü kılavuzlarına tahrik tekerlekleri yerleştirildi. Destek makaralarının sayısının azaltılmasına karar verilmiştir. Tırtılın üst kolunun sarkabileceği ve sonuncuyla temas edebileceği için, ikinci ve üçüncü ray makaraları arasına bu tür bir parça çiftin yerleştirilmesi gerekiyordu.
Yeni şasinin temel özelliği, dövüş bölümünün kıç tarafına devredilmesi ve mevcut modellere göre bazı avantajlar sağlamasıydı. Böylece, yapının geometrik merkezine yakın en ağır ünitelerin montajı ile makinenin kabul edilebilir bir şekilde merkezlenmesi sağlandı. Ek olarak, büyüklükte önemli bir kazanç vardı: dövüş bölümünün zemini, gövdenin dibi olduğu ortaya çıktı ve bu da aracın genel boyutlarını azaltmayı mümkün kıldı. Bu, yapının ağırlığında bir azalmaya, ayrıca savaş alanında görünürlükte bir düşüşe ve yenilgi ihtimalinde bir azalmaya yol açtı.
15 ACS cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M önceki modelin güncellenmiş bir sürümü ve bunun sonucunda benzer silahlar alması gerekiyordu. Kendinden itmeli tabancanın “temel kalibresi”, 15 cm sIG 33 tabancasıydı. Ağır piyade silahları kalibre 150 mm namlu uzunluğu 11 kalibreleri ile donatılmış ve çeşitli hedefleri ve düşman hedeflerini yok etmek için tasarlanmıştır. Başlangıçta, sIG 33 sistemi çekilerek üretilmiş bir versiyonda üretildi, ancak daha sonra benzer silahlara sahip kendinden tahrikli birkaç silah projesi ortaya çıktı. Silahın şasiye yerleştirilmesi, yüksek ateş gücünün korunmasını ve savaş alanında kabul edilebilir bir hareketliliğin sağlanmasını mümkün kılmıştır.
Silah tüfek, yatay bir sürgülü cıvata ve hidropnömatik geri tepme önleyici cihazlar aldı. Mühimmat, farklı görevleri çözmek için tasarlanmış birkaç ayrı yükleme mühimmatından oluşuyordu. Mermilerin başlangıç hızı türlerine bağlı ve 240 m / s'ye ulaşırken maksimum atış menzili 4,7 km idi. Bir uzman hesaplaması dakikada üç atış yapabilir.
15 ACU cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M, selefine benzer şekilde, tabancayı, temel çekme aracının bazı birimlerine dayanarak monte etmek için bir kurulum alması gerekiyordu. Manuel rehberlik mekanizmaları ve bir Rblf36 görüşü kaldı. Silahın zırhlı tekerlek yuvasına yerleştirilmesi, 10 ° genişliğinde (5 ° sağ ve nötr pozisyondan sağa) yatay sektörüne yönlendirilmesini mümkün kıldı. İzin verilen dikey yönlendirme açıları bir dereceye kadar hareketli maskenin tasarımıyla sınırlıdır ve 0 ° ile + 73 ° arasında değişebilir.
Müzenin muharebe dalı kendinden tahriklidir. Fotoğraf Svsm.org
Dövüş bölmesinin içine birkaç 18 mermi ve mermi üzerinde yerleştirildi. Bu, bir süre ateşlenmeye yetti, bundan sonra kendiliğinden çalışan silahın cephaneyi doldurması gerekiyordu.
İlave donanım SAU Grille Ausf.M, bir adet 7,92 mm MG 34 makineli tüfekten oluşuyordu. Makineli tüfek, gerektiğinde kendini savunma olarak döşenerek taşınması ve çıkarılması önerildi. Makineli tüfek her zaman tutulabilen normal bağlantılar proje tarafından öngörülmemiştir.
Modernizasyon sırasında kendiliğinden çalışan mürettebatın bileşimi değişmedi. Önceki makine gibi, 15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M ACS dört kişi tarafından kontrol edilecekti: bir sürücü, bir toplayıcı, bir şarj ve bir radyo operatörü. Sürücü, kasanın önüne yerleştirildi ve küçük bir üst yapının yanı sıra, önden bir tabaka ile savundu. Yolu izlemek için, sürücünün tekerlek yuvasında iki görüş göstergesi vardı.
Diğer üç mürettebat üyesi, dövüş bölümüne yerleştirildi. Silahın solunda, silahı kontrol eden komutanın iş yeri vardı. Silahın sağında ve komutanın arkasında, biri FuG 16 radyo istasyonunun işletilmesinden sorumlu olan iki yükleyici olduğu sanılıyordu.
Ateşleme konumunda kendi adıyla Feuerteufel ("Fiery cehennem") olan kendinden tahrikli tabanca. Wikimedia Commons resmi
Kıç kabuğunun hafifçe uzaması nedeniyle, kendinden itmeli tabancaların boyutları, Pz.Kpfw.38 (t) 'ye dayanan önceki tekniğe kıyasla biraz arttı. Uzunluk 4,95 m'ye, genişliğe - 2,15 m, boy - 2,45 m'ye ulaştı. Savaş ağırlığı 12 t idi .. Daha güçlü bir motorun kullanılması, ağırlıktaki bir artışı telafi etmeyi ve hareketliliği yaklaşık olarak önceki makinenin seviyesinde tutmayı mümkün kıldı. Grille Ausf.H gibi, yeni Grille Ausf.M de 35 km / s hıza ulaşabilir ve tek bir yakıt istasyonunda 180-190 km'ye gidebilir.
Proje tamamlandıktan kısa bir süre sonra, bir prototip ACS prototipi üretildi, ardından seri ekipman üretimi için bir sipariş geldi. İlk 15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M makineleri Nisan 1943’ta toplandı. Bu teknolojinin yapımında ustalaşan BMM tesisi, önceki modeldeki makinelerin montajını durdurdu. İlk sırasına göre girişimin görevi, yeni şasiye dayalı 200 kendinden hareketli tabancaların yapımıydı.
Yeni SAU’nun son partisi aynı yılın Haziran ayında tamamlandı. Bazı raporlara göre, 90 makinelerinin üretilmesinden sonra, ilave parti modernizasyonuna tabi tutulan şasinin, ilk parti tekniğinin müteakip makinelerden bazı küçük farklılıkları olduğu kararlaştırıldı. Öndeki durum nedeniyle, yeni kendiliğinden tahrikli silahlar müşteriye hızla aktarıldı ve ciddi bir gecikme olmadan ordunun çeşitli birimlerine dağıtıldı.
Ekim ayında, 1943, Alman komutası ACS Grille Ausf.M. Önemli sayıda yeni ekipman inşa edilmesi planlandı, ancak öndeki durum ve endüstrinin sayısız sorunu tüm planların tam olarak uygulanmasına izin vermedi. Kendinden tahrikli silahların montajı Eylül 1944'a kadar devam etti ve sonrasında yuvarlanmasına karar verildi. Bu tür makinelerin yapımını durdurmanın ana nedenlerinden biri, gerekli şasi üretiminde keskin bir düşüş oldu. Bu nedenle, özellikle, en son 10 "Crickets", Flakpanzer 38 (t) uçaksavar kendinden itmeli tabancasının şase tabanında toplandı.
Ekim 1943’tan Eylül 1944’e kadar BMM yalnızca 82 kendinden hareketli tabanca üretti. Böylece, Alman ordusunun tüm üretim süresi boyunca, standart olmayan şasi üzerine birkaç ünite içeren 282 tipi cm sIG 15 (SF) auf Pz.Kpfw.33 (t) Ausf.M'nin 38 makineleri temin edildi.
1944'in başlangıcında, Grille kendinden tahrikli tabancaların her iki versiyonun da savaşmasını sağlamak için cephaneyi taşımak için özel bir araç taslağı tasarlandı. Munitionspanzer 38 (t) makinesi, kendinden itmeli topçu montajı ile mümkün olduğu kadar birleştirildi ve çeşitli tiplerde 40 X-mmX kalibreli mermileri taşıyabilir. Mühimmat gemilerinin inşası 150'in Ocak ayında başladı ve Mayıs ayına kadar devam etti. 44'ten daha fazla değil bu tür makineler yapıldı.
SAU Grille Ausf.M Aberdeen Müzesi'nde, geçici olarak 70-80 yıl. Fotoğraf Warandtactics.com
ACS 15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M üretiminin piyasaya sürülmesi, ağır piyade tabancaları ile donanmış askeri birimlerin yapısını kendinden tahrikli şasi üzerinde etkilememiştir. Yeni teslimatlar sayesinde, önceki birkaç tür araçla donatılan mevcut ağır piyade topları güçlendirildi. Alt birim yapısı da değişmeden kalmıştır, ancak kompozisyonlarında yeni takımlar görünebilir. 1944'in başlangıcından beri, topçu birlikleri, en son kendi kendini çalıştıran silahlarla birleştirilmiş cephane gemileri almaya başladı.
Raporlara göre, kendinden tahrikli Grille Ausf.M, 30 bölümlerinin bileşiminde birkaç düzine şirkete devredildi. Çok sayıda ve yaygın olan bu teknolojinin Avrupa'daki cephelerin farklı bölgelerinde savaşlara katılmasına izin verdi. İlk kez, yeni türdeki araçlar Doğu Cephesi'ndeki savaşlarda yer aldı ve Müttefikler Normandiya'ya indikten sonra, Kriketlerle donanmış birimlerin bir kısmı Batı Avrupa'da savaşa girdi.
Tüm cephelerdeki zorlu duruma rağmen, Alman ordusu, neredeyse düşmanlıkların sonuna kadar çok sayıda 15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M kendinden tahrikli silahları korumayı başardı. Raporlara göre, Şubat ayında 1945, 173 kendinden itmeli silahlar hizmette kaldı. Ek olarak, bazı kaynaklar, 45'in ilkbaharında Almanya'daki işletmelerden birinin, birkaç savaş aracını onarmak ve onları birliğe iade etmek zorunda olduklarından bahsetmektedir.
Avrupa'daki savaşın bitmesinden sonra, 15 ACS cm SIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M'nin aktif çalışması durdu. Bu teknolojinin bir kısmı, test yerlerinde okumak için victor ülkeleri tarafından ele geçirildi. Diğerleri sonunda gereksiz yere atıldı. Zamanımıza kadar, sadece bir "Kriket" değişikliği "M" örneği yaşadı. Savaştan sonra bu araba Amerika Birleşik Devletleri'ne ihraç edildi ve Aberdeen Proving Ground'ta okudu. Gelecekte, kendinden tahrikli silahlar, test alanında müze sergisi yaptı.
15 cm sIG 33 (SF) auf Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M Grille projesi, kendinden tahrikli bir şasiye güçlü bir 150-mm tabanca yerleştirmek için yapılan en son Alman girişimiydi. Bu tür ekipmanların üretim hacimlerinin gösterdiği gibi, bu girişimin en başarılı olduğu ortaya çıktı. Mevcut teknolojideki birkaç güncellemeden sonra Alman uzmanlar, müşterinin gereksinimlerini en iyi şekilde karşılayan bir makine geliştirmeyi başardı. Bununla birlikte, aynı zamanda, düşük mobilite ve yetersiz koruma gibi önceki benzer tekniklerin karakteristik bazı sakıncaları korunmuştur. Ancak bu, kendiliğinden çalışan silahların savaşın sonuna kadar aktif olarak kullanılmasını engellemedi ve küçük kayıplara neden oldu. Bununla birlikte, Grille Ausf.M makineleri cephelerde durum önemli ölçüde değişmeye başladığında nispeten geç göründü. Dört yüzden fazla motorlu silah "İki Kriket" artık savaş boyunca ciddi bir etkiye sahip olamazdı.
Göre:
http://militaryfactory.com/
http://aviarmor.net/
http://achtungpanzer.com/
http://historyofwar.org/
http://tehnikapobedy.ru/
Chamberlain P., Doyle H. İkinci Dünya Savaşı'nın Alman tankları ve kendinden tahrikli silahlarının referans kitabını oku. - M: AST: Astrel, 2008.