Yazar, küratör ve 20. yüzyılın başlarındaki Craft Revival’ın sadık savunucusu Allen Eaton, psikolog G. Stanley Hall’dan alıntı yaparak, el sanatlarıyla “atalarımızın faaliyetlerinin provasını yapıyoruz” dedi. Oyun oynama ya da bir keşif biçimi olarak yapma imgesi, sanat daha geniş anlamda ondan kopmaya çalışsa bile, zanaatın geleneği yüceltmek için nasıl çalıştığını da yakalar.
Kuzey Karolina, Asheville’deki Zanaat Merkezindeki “Mįhą́pmąk” birçok yönden bir provadır. Sergi, Kuzey Dakota’daki Üç Bağlı Fort Berthold Kabilesinin (Mandan, Hidatsa, Arıkara) kayıtlı bir üyesi olan Cannupa Hanska Luger’ı Mandan atalarının seramik uygulamalarını kurtarmaya çalışırken buluyor. Mandan çanak çömlek gelenekleri, köylerin kendilerine kadar uzanır. Az sayıda ağırlıklı olarak kadın yapımcı tarafından uygulanmakta olup, doğrudan akrabalar aracılığıyla aktarılmıştır. İnce kenarları ve yivli desenleriyle karakterize edilen – erken bir ticari marka biçimi – öncelikle yemek pişirmek için kullanılan bu ayırt edici taş eşya türü, topluluğun kültürünün ayrılmaz bir parçası olmuştur. Yine de modern arkeologlar, 18. yüzyılın sonlarında seramiklerin “kalitesinde ani bir bozulma” olduğunu kaydetti. Bu süre zarfında, bir çiçek hastalığı salgını Kızılderili topluluklarını kasıp kavurdu; öncelikler ve beceriler, nüfusun katledilmesi ve devam eden sömürgeleştirme şiddetinin ardından değişti. Acemi yapımcılar, yoğun bir rehberlik olmaksızın bir sanat formunu tercüme etmede ilerlediler; çanak çömlek yapmak, yönetmen olmadan kostümlü prova yapmaya benzer hale geldi.
Müze koleksiyonlarındaki ilgili varlıkları inceleyen, Missouri Nehri kıyılarından kil toplayan, toplum yaşlılarıyla birlikte çalışan ve tüm bu bilgileri çağdaş üretim yöntemleriyle birleştiren Luger, bu geleneği yeniden ele almanın karmaşıklığını ve önemini anlatmak için her ikisini de sunuyor. ilham verici egzersizinin izleri ve sonuçları. Metodoloji, nihai ürünler kadar yankı uyandırır.
Center for Craft’ın bir köşesinde yer alan Luger’ın sergisi, üstlenilen emeğin bir parçasını temsil eden üç eserden oluşuyor. Solda, girintili bir rafta klinik cam kavanozlarda korunmuş çeşitli kayalar, bir avuç çömlek ve işaretleme aleti ve bitmiş seramik kaplar bulunur. Her ikisi de bu yıl yapılan bir büyük çömlek ve bir küçük çömlek, toplu olarak sade ve zarif bir şekilde isimlendirilmiştir. nąąxįįhe (Nene). İkisi biçim olarak benzerdir ve üretilen ve daha sonra arkeologlar tarafından birlikte bulunan çeşitli boyutları temsil eder. Her ikisi de, tarihi tasarımlara kulak veren, kenar ve gövde etrafına bastırılmış, kordonla oluşturulan çapraz çizgiler ve gökkuşağı hash işaretleri gibi işaretlerle doludur. Gösterinin metodik havasına rağmen, izleyiciler bu işleri yapmak için ne derecede yeniden icat gerektiğini merak edebilirler.
Arka duvar boyunca ve sergi alanının sağ tarafında bir dizi fotoğraf uzanıyor, EVE GİTMEK (2020–22), süreci ters sırada belgeliyor: Bir geminin yaratılışı, Luger’ın kıyılardan çıplak elle kili toplamasıyla başlayarak, kabı haddelenmiş kil bobinleriyle şekillendirmeye ve çömleği şekillendirmeye ve süslemeye kadar sağdan sola doğru ilerliyor. miras alınan bir teknikte bir demir örs ve yivli kürek. Eğitici olmaktan çok sinematik, bir kılavuzdan çok bir montaj. Daha çarpıcı ve akılda kalıcı görüntülerden biri, Luger’ın kollarındaki önceden ateşlenmiş sağlam kabı tutması ve ona saygıyla bakmasıdır: neredeyse gövdesi kadar geniş ve göğsü kadar uzundur.
EVİN YOLU (Video Şiir)2022, kil kaynağı bulma ve stüdyo yapımı arasına girerek belgeleme hattını bozuyor. 3 dakikadan biraz daha uzun olan video, Fort Berthold Indian Reservation’daki Lucky Mound yakınlarındaki Missouri Nehri kıyılarında çekilmiş yavaş bir izleme çekimi içeriyor. Luger’in 10 yaşındaki oğlu, bu görüntüye eşlik ederken, sanatçının yazdığı ve yapma eylemini yansıtan bir şiir okuyor: “Hayatın kaydı senin için sıkıştırıldı,” diye okuyor ses, fısıltıdan biraz daha yüksek bir sesle. “Senin tarafından tutuldu. Sen arşivsin.” Kil gelenekleri mecazi olarak da ima ediliyor. “Suyun ve kayanın çocuğu. Sen yumuşak ve sertin ortasısın. […] Anma zamanısın, ”diye okur çocuk.
Bir kalp atışını düşündüren düşük bir davul atışıyla desteklenen konuşma sesi teneke gibi ve boğuk, görünüşe göre bir telefon ahizesinden okunuyor veya bir tarih müzesinin modası geçmiş teknolojisiyle oynuyor. Genç anlatıcının daha önceki tereddütü moleküler ve yanlış telaffuz amorf Bu meditatif parçada hassas anlar haline gelin. Teslimat bir provadır; tonlama öğrenmeyi yansıtır.
Genel olarak, Luger’ın gösteriye yaklaşımı, eğitimci olarak zanaatkar değil, araştırmacı olarak sanatçı yaklaşımıdır; seyrek sergi, yıllarca süren araştırma, keşif ve deneyleri sözlü olarak özetliyor. Bir çırağa öğretirken kilin nasıl karıştırılacağı, kabın şeklinin nasıl elde edileceği veya düzgün bir şekilde nasıl ateşleneceği gibi aktarılacak ayrıntılar azdır. “Günümüzde (modern zamanlarda)” ve “işte buradayız” anlamına gelen “Mįhą́pmąk”, yaratıcı bir şekilde ilham verir, ancak Luger’ın uygun gördüğü şekilde iletmesi için teknik becerileri ve ince noktaları bırakır.
Kaynak : https://www.artnews.com/art-in-america/aia-reviews/cannupa-hanska-luger-center-for-craft-asheville-1234647749/