Soho - Soho
|Soho|


Soldan üstte: Soho'da Bar; Soho Meydanı'ndaki bahçıvanın kulübesi. Soldan ortada: Greek Street; Ronnie Scott'ın Caz Kulübü. Soldan alttan: Comptons; Kingly Court.
|İşletim sistemi ızgara referansı|
|• Charing Cross||0,51 mil (0,8 km) GD|
|Londra ilçesi|
|Tören ilçe||Büyük Londra|
|Bölge|
|Ülke||İngiltere|
|Egemen devlet||Birleşik Krallık|
|Posta şehri||LONDRA|
|Posta kodu bölgesi||W1|
|Telefon kodu||020|
|Polis||Metropolitan|
|Ateş||Londra|
|Ambulans||Londra|
|İngiltere Parlamentosu|
|Londra Meclisi|
Soho , Londra'nın West End bölgesinin bir parçası olan Westminster Şehri'nin bir bölgesidir . Aslen aristokrasi için gözde bir bölge olan burası, 19. yüzyıldan beri başkentin ana eğlence bölgelerinden biri olmuştur .
Alan, bir kraliyet parkı haline geldiğinde, 1536'da Henry VIII tarafından tarım arazisinden geliştirildi . 16. yüzyılın sonlarında , 1680'lerde Soho Meydanı'nın döşenmesi de dahil olmak üzere, üst sınıflar için binalar geliştirilmeye başlandığında, kendi başına bir cemaat haline geldi . St Anne Kilisesi 17. yüzyılın sonlarında kuruldu ve önemli bir yerel simge yapı olmaya devam ediyor; diğer kiliseler Varsayım Meryem Ana Kilisesi ile Soho Meydanı'ndaki Aziz Gregory ve Aziz Patrick Kilisesi'dir . Soho'nun 1854'te bir kolera salgınından özellikle kötü bir şekilde etkilendiği 19. yüzyılın ortalarında aristokrasi çoğunlukla uzaklaştı . 20. yüzyılın büyük bir bölümünde Soho , gece hayatına ek olarak seks endüstrisi için bir üs olarak bir üne sahipti. ve önde gelen film şirketlerinin genel merkezleri için konumu. 1980'lerden bu yana, bölge önemli ölçüde soylulaştırmaya uğramıştır . Şu anda, seks endüstrisi mekanlarının sadece küçük bir kalıntısı olan, ağırlıklı olarak lüks restoranlar ve medya ofislerinden oluşan modaya uygun bir bölge. Londra'nın gey topluluğu, Soho'daki Old Compton Caddesi'ne odaklanmıştır .
Soho'nun Londra'nın büyük bir eğlence bölgesi olarak ünü , Great Windmill Street'teki Windmill Theatre ve girişimci Paul Raymond'un sahibi olduğu Raymond Revuebar gibi tiyatrolardan ve 2i's Coffee Bar ve Marquee Club gibi müzik kulüplerinden kaynaklanmaktadır . Trident Studios , Soho'da bulunuyordu ve yakındaki Danimarka Caddesi , 20. yüzyıldan itibaren çok sayıda müzik yayınevi ve enstrüman dükkanına ev sahipliği yaptı. Bağımsız İngiliz film endüstrisi, Twentieth Century Fox'un İngiliz genel merkezi ve British Board of Film Classification ofisleri dahil olmak üzere Soho'nun merkezindedir . Bölge, çok sayıda ünlü tarafından ziyaret edilen uzun süredir devam eden Kettner'lar da dahil olmak üzere 19. yüzyıldan beri restoranlar için popülerdir. Soho'nun yakınında, Londra'nın Çin Mahallesi , merkezi Gerrard Caddesi üzerinde yer alır ve içinde birkaç restoran bulunur.
İsim Soyisim
Soho adı ilk olarak 17. yüzyılda ortaya çıktı. İsim muhtemelen eski bir av çığlığından geliyor olabilir. Monmouth'un 1. Dükü James Scott, adının Londra'nın bu bölgesi için kullanılmasından yarım yüzyıl sonra, 6 Temmuz 1685'te Sedgemoor Muharebesi'nde adamları için bir miting çağrısı olarak "soho" yu kullandı.
Soho adı gibi diğer eğlence ve restoran bölgelerinin yeniden yapılmış Soho, Hong Kong eğlence bölgesi ve kültürel ve ticari alanda Soho'da içinde Malaga . New York mahalle SoHo, Manhattan , konumu Houston Street South adını alır, aynı zamanda Londra'nın Soho bir referanstır. Pittsburgh mahalle Uptown da eskiden kurucusu büyük olasılıkla o eğitim gördü Londra mahalle sonra tarafından seçildi olan Soho denirdi.
yer
Soho 1 mil kare (2,6 km hakkındadır 2 içinde kalan bölgede), Shaftesbury Caddesi'nde güneye, Oxford Caddesi kuzeye, Regent Street batıya ve Charing Cross Road doğuda. Bununla birlikte, Oxford Street dışında, tüm bu yollar 19. yüzyıl büyükşehir gelişmeleridir ve Soho hiçbir zaman resmi olarak tanımlanmış sınırları olan bir idari birim olmamıştır. Batıdaki alan Mayfair , kuzey Fitzrovia , doğu St Giles ve Covent Garden ve güneyde St James's olarak bilinir . Soho Topluluğu'na göre , güneydeki Leicester Meydanı ile kuzeydeki Shaftesbury Bulvarı arasındaki bölge olan Chinatown , bölgenin bir parçasıdır. Soho, Westminster Şehir Meclisine üç meclis üyesi seçen West End seçim koğuşunun bir parçasıdır .
Tarih
Erken tarih
Sırasında Ortaçağ'da , şimdi Soho olduğu alan Abbot ve Abingdon Manastırı ve efendisine ait tarım arazisi oldu Burton St Lazar içinde Hastanesi Leicestershire yönetilen, cüzamlı hastaneyi Alanlarında St Giles . 1536 yılında kara tarafından çekildi Henry VIII için bir kraliyet parkı olarak Whitehall'a Sarayı . Şimdiki Shaftesbury Bulvarı'nın güneyindeki bölge, Kraliyet mülkiyetinde uzun süre kalmadı; Queen Mary 1554'te yaklaşık 7 dönümlük (2.8 hektar) sattı ve geri kalanının çoğu 1590 ile 1623 yılları arasında satıldı . 1676'da II . Charles tarafından satılana kadar 2 dönümlük (0.81 hektar) küçük bir arazi parçası kaldı .
1660'larda, Soho Fields'ın mülkiyeti , 22 dönümlük (89.000 m 2 ) arazinin 19'unu Joseph Girle'ye kiralayan St Albans'ın 1. Kontu Henry Jermyn'e geçti. Kendisine mülk geliştirme izni verildi ve kira ve geliştirmeyi hızla duvarcı Richard Frith'e devretti. Çok arazi tarafından 1698 yılında Freehold verildi William III için William Bentinck, Portland 1 Earl Soho güney kısmı kısmen, 16. ve 17. yüzyıllarda parça parça satıldı ederken, Robert Sidney, Leicester Kontu .
Soho, Westminster Özgürlüğünün bir parçasını oluşturan , Tarlalardaki St Martin eski cemaatinin bir parçasıydı . Nüfus büyümeye başladığında yeni bir kilise sağlandı ve 1687'de bunun için yeni bir St Anne cemaati kuruldu. Mahalle kuzeyde Oxford Caddesi'nden güneyde Leicester Meydanı'na ve doğuda şu anda Charing Cross Yolu olan yerden batıda Wardour Caddesi'ne kadar uzanıyordu. Bu nedenle, Chinatown bölgesi de dahil olmak üzere tüm çağdaş doğu Soho'yu içeriyordu. Modern Soho'nun Carnaby Caddesi çevresindeki batı kısmı, 1686'da St Martin'den ayrılan St James cemaatinin bir parçasıydı .
Soylulaştırma
Bina, 17. yüzyılın sonlarında Monmouth House ( James Scott, Monmouth'un 1. Dükü , Charles II'nin en büyük gayri meşru oğlu için inşa edildi ), Leicester House , Fauconberg House, Carlisle House ve Newport House gibi büyük mülklerle hızla ilerledi .
Soho Meydanı ilk olarak 1680'lerde eski Soho Tarlalarında yapıldı. Firth meydanın etrafına ilk evleri inşa etti ve 1691'de 41'i tamamlandı. Başlangıçta II. Charles'ın onuruna Kral Meydanı olarak adlandırılmıştı ve onun bir heykeli merkeze dayanıyordu. Richard Graham, 1. Viscount Preston ve Carlisle 2. Kontu Edward Howard'ınkiler de dahil olmak üzere birçok üst sınıf aile bölgeye taşındı . Meydan 1720'de Soho Meydanı olarak biliniyordu ve bu noktada her tarafta şık evler vardı. Bu dönemden sadece No 10 ve No 15 21. yüzyıla kadar ayakta kalabilmiştir.
Earls of Leicester ve Portland , Soho'yu Bloomsbury , Marylebone ve Mayfair ile karşılaştırılabilecek bir üst sınıf mülk olarak tasarlamış olsa da , asla böyle gelişmedi. Göçmenler bölgeye 1680'den itibaren, özellikle 1688'den sonra Fransız Huguenot'lardan itibaren yerleşmeye başladılar. Bölge, Londra'nın Fransız mahallesi olarak tanındı. Soho Meydanı'ndaki Fransız kilisesi Huguenots tarafından kuruldu ve 25 Mart 1893'te Aston Webb tarafından tasarlanan renkli tuğla ve pişmiş toprak bir cephe ile açıldı .
Kolera salgını
Epidemiyoloji ve halk sağlığı tarihinde önemli bir olay , Dr. John Snow'un Soho'daki 1854 kolera salgını üzerine yaptığı çalışmadır . Salgının nedenini Broad Street (şimdi Broadwick Street ) ve Cambridge Street (şimdi Lexington Street) kavşağındaki , bugün John Snow halk evinin arka duvarına yakın olan kamu pompasından gelen su olarak tanımladı .
Snow, hastaların adreslerinin haritasını çıkardı ve bunların çoğunlukla suya en yakın erişimi Broad Street pompası olan insanlar olduğunu belirtti. Yetkilileri pompanın sapını çıkarmaya ikna etti ve böylece enfekte olmuş suyun daha fazla toplanmasını engelledi. Pompanın altındaki yayın daha sonra kanalizasyonla kirlenmiş olduğu anlaşıldı. Bu, epidemiyolojinin , halk sağlığı tıbbının ve bilimin - hastalıkların mikrop teorisinin - gerçek hayattaki bir krizde uygulanmasının erken bir örneğidir . Bilim yazarı Steven Johnson , kolera salgınıyla ilgili değişiklikler hakkında yazdı ve 1854'te sokakta bulunan hemen hemen her binanın değiştirildiğini belirtti. Anıt plakalı ve sapsız (Snow'un salgını durdurma eylemini belirtmek için) pompanın bir kopyası, 1992'de orijinalin bulunduğu yere yakın bir yere dikildi.
Reddet
18. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, Soho Meydanı'nda veya Gerrard Caddesi'nde yaşayan aristokratlar, Mayfair gibi daha moda alanlar ortaya çıktıkça uzaklaştılar . Tarihçi ve topograf William Maitland , cemaatin "Fransızcayla o kadar bol olduğunu ve bir Yabancı için kendini Fransa'da hayal etmesi kolay bir mesele" olduğunu yazdı. Soho'nun karakteri kısmen zengin ve modaya uygun Londra'nın müteakip ihmalinden ve komşu bölgeleri karakterize eden yeniden geliştirme eksikliğinden kaynaklanıyor.
Aristokrasi, 19. yüzyılda Soho'dan çoğunlukla ortadan kayboldu, yerini fahişeler, müzik salonları ve küçük tiyatrolar aldı. Nüfus önemli ölçüde arttı ve 1851'de dönüm başına 327 kişiye ulaştı ve bölgeyi Londra'nın en yoğun nüfuslu bölgelerinden biri haline getirdi. Evler, kronik aşırı kalabalık ve hastalıklı apartmanlara bölündü. 1854 kolera salgını, geri kalan üst sınıf ailelerin bölgeyi terk etmesine neden oldu. Sağlık sorunuyla baş edebilmek için çok sayıda hastane inşa edildi; 1851 ve 1874 yılları arasında altı tanesi inşa edildi. Aynı zamanda ev ihtiyaçlarının karşılanması için işletmeler kuruldu.
Soho'daki restoran ticareti, 20. yüzyılın başlarında önemli ölçüde gelişti. Shaftesbury Bulvarı ve Charing Cross Yolu boyunca yeni tiyatroların inşası bölgenin itibarını artırdı ve tiyatro seyircileri için bir yemek yaygınlaştı. Soho'daki halk evleri 1930'larda popülaritesini artırdı ve mücadele eden yazarlar, şairler ve sanatçılarla doluydu.
Yakın tarih
1980'lerde Soho'daki seks endüstrisinin düşüşünden bu yana, bölge daha konut haline geldi. Soho Konut Derneği, makul bir kiralık konaklama sağlamak için 1976'da kuruldu. 21. yüzyılda yaklaşık 400 daire satın almıştı. Dean Caddesi'ndeki Aziz Anne Kilisesi, onlarca yıllık ihmalden sonra yenilenmiş ve bir Soho Müzesi kurulmuştur.
30 Nisan 1999'da, Old Compton Caddesi'ndeki, gey topluluğuna hizmet veren Amiral Duncan pubı, üç ölü ve 30 kişinin yaralandığı bir çivi bombasıyla hasar gördü . Bomba, bir dizi bombalama gerçekleştirerek etnik ve homofobik gerilimleri körüklemeye çalışan bir neo-Nazi olan David Copeland tarafından yerleştirilen üçüncü bomba oldu .
Özellikleri
Tiyatro ve film
Yeldeğirmeni Tiyatrosu Büyük Yeldeğirmeni Caddesi'nde dayanıyordu ve 18. yüzyılda yıkılmış bu konumda bir yel değirmeni almıştır. Başlangıçta Palais de Luxe olarak 1910'da küçük bir sinema olarak açıldı, ancak daha büyük mekanlarla rekabet edemedi ve Howard Jones tarafından bir tiyatroya dönüştürüldü. Aralık 1931'de yeniden açıldı, ancak yine de başarısız oldu. 1932'de genel menajer Vivian Van Damm öğleden sonra ve akşam boyunca aralıksız bir varyete şovu başlattı. O zamanlar yürürlükte olan sansür yasalarından kaçınmak için modellerin hareketsiz kalması gereken çıplak tableaux vivantlarıyla ünlüydü . Tiyatro, 4 ile 16 Eylül 1939 tarihleri arasında zorunlu olarak kapatılmasının yanı sıra, Londra'daki II.Dünya Savaşı sırasında kapanmayan tek tiyatro olduğunu iddia ederek "Asla kapatmadık" sloganına yol açtı. Harry Secombe , Jimmy Edwards ve Tony Hancock gibi birçok tanınmış komedyen kariyerlerine Yel Değirmeni'nde başladı. 31 Ekim 1964'te kapandı ve yeniden sinemaya çevrildi.
Raymond Revuebar sayılı 11'de Walker'ın Mahkemesi striptiz ve çıplak dans uzmanlaşmış küçük bir tiyatro oldu. Paul Raymond'a aitti ve 1958'de açıldı. Cephe, "Dünya Erotik Eğlence Merkezi" olduğunu ilan eden parlak bir şekilde aydınlatılmış bir tabelayı destekliyordu. Raymond daha sonra Yel Değirmeni'nin kira kontratını satın aldı ve 1981'e kadar burayı "çıplak eğlence" mekanı olarak işletti. Üst kat Boulevard Theatre olarak tanındı ve 1980'de küçük bir grup alternatif tarafından " The Comic Strip " adlı bir komedi kulübü olarak kabul edildi . dahil komedyenler Rik Mayall , Dawn French , Jennifer Saunders , Alexei Sayle ve Adrian Edmondson onlar serisi ile daha geniş tanıma bulmadan önce, Comic Strip Presents üzerinde Channel 4 . Adı ve tiyatro kontrolü 1996 yılında Raymond iş ortağı Gérard Simi tarafından satın alınmış (ama özelliği olmayan) tiyatro O oldu 2004 yılında kapanmasına neden kira artan nedeniyle mali zorluklar yaşadı gay bar ve kabare mekan Too2Much denir; 2005'te Elton John , uzun süredir ortağı olan David Furnish ile medeni birliktelikleri beklentisiyle ortak bir bekarlığa veda partisi düzenledi . Mekan daha sonra Soho Revue Bar olarak yeniden adlandırıldı, ancak 2009'da kapatıldı.
Soho, bağımsız film ve video endüstrisinin yanı sıra televizyon ve film post prodüksiyon endüstrisinin merkezidir . Sesli post ikilisi White Lightning (Robbie Weston ve Rick Dzendzera) 1986'da Soho'nun farklı yerlerinde iki ses postası tesisi açtı: 13 Berwick Caddesi'ndeki İpek Ses ve 55-57 Great Marlborough Caddesi'ndeki Köprü Tesisleri . Silk Sound hala çalışıyor, ancak The Bridge 2009 yılında Miloco Studios'a satıldı ve Greater London'daki 36 Leroy Caddesi'ndeki Orinoco Kompleksi'ne taşındı. White Lightning, 1995'in sonlarında 16 Dufours Place'de Uzay Tesisleri adlı üçüncü bir stüdyo açtı, ancak aynı yıl The Bridge satıldı. Soho Meydanı'ndaki Twentieth Century House, Twentieth Century Fox için 1937'de inşa edildi . İngiliz Film Sınıflandırma Kurulu eskiden Film Sansür İngiliz Kurulu olarak bilinen, 1950 Soho'nun anahtar lif iletişim ağı tarafından yönetilen beri meydanda dayalı olmuştur Sohonet bağlayan 1995 yılından bu yana, Soho medya ve üretim sonrası topluluğuna karşı Pinewood ve Shepperton gibi İngiliz film stüdyolarının yanı sıra dünya çapındaki diğer yerler arasında HBO ve Warner Brothers bulunmaktadır . 2010'larda, Westminster Şehir Meclisi tarafından yaptırılan araştırma, Soho'daki işgücünün yüzde 23'ünün yaratıcı endüstrilerde çalıştığını gösterdi.
Restoranlar ve kulüpler
19. yüzyılda Soho'da özellikle Yunan ve İtalyan göçünün bir sonucu olarak çok sayıda küçük ve uygun fiyatlı restoran ve kafeler açıldı. Restoranlara ilk başlarda pek bakılmamış, ancak 20. yüzyılın başlarında itibarları değişmiştir. 1924'te, bir rehber "son yılların, Soho'nun ucuz restoranlarının olağanüstü bir moda yaşadığını" bildirdi. Arthur Ransome 'ın Londra Bohemya (1907) Mağribi Café ve Cezayir dahil Soho kahvelerde ilgili ayrıntılar da dahil olmak üzere, Eski ve Yeni Soho bahseder.
Kettner's, Napoleon III'ün şefi Auguste Kettner tarafından 1867'de Romilly Caddesi'nde kurulan bir restorandı . Sık sık Galler Prensi Albert (metresi Lillie Langtry ile yemek yediği iddia edilen yer ) ve Oscar Wilde tarafından ziyaret edildi . Restoran, her iki Dünya Savaşından da olaysız olarak kurtuldu ve Agatha Christie ve Bing Crosby tarafından düzenli olarak ziyaret edildi .
20. yüzyılda, birkaç Soho barları ve özel üye kulüpleri hem sahipleri hem de müşterileri için ün kazandı. Clive Jennings, Jeffrey Barnard ve Francis Bacon gibi sıradan müşteriler için şöyle diyor: " The French , The Coach & Horses ve The Colony'nin ölümcül üçgeni Dean Street karmaşasının sahneleriydi ve ara sıra The Gargoyle veya The Mandrake ... The Groucho veya Blacks ". Christopher Howse , bohem ağır içicilerin zümresinden "Soho'da emekli maaşları konusunda endişelenmiyordu. İnsanlar o kadar uzun yaşamadılar" diyor.
Gargoyle Kulübü, 1925'te 69 Dean Caddesi'nde açıldı. Sosyetik Hon David Tennant tarafından, yazarların, sanatçıların ve müzisyenlerin önümüzdeki otuz yıl boyunca üst kabuğa karışıp uygun fiyatlarla yiyip içebilecekleri bir yer olarak kuruldu . Mayıs 1979'da Gargoyle'un en üstteki odası, Cumartesi günleri Comedy Store adlı haftalık bir kulüp gecesine ev sahipliği yapmaya başladı ve bu, Birleşik Krallık'ın yaklaşmakta olan " alternatif komedyenlerinin " çoğunun itibarını kazandı . Buradaki orijinal kadrolar arasında Alexei Sayle , Rik Mayall ve Adrian Edmondson , Channel 4'teki The Comic Strip Presents dizisi ile daha geniş bir tanınırlık bulmadan önce Raymond's Revue Bar'da The Comic Strip ekibini kurmak için 1980'de ayrıldılar . Gargoyle'un başarısı ve Bohem müşterileri, Eyfel Kulesi ve Bellotti'ler de dahil olmak üzere Soho çevresinde başka restoranların kurulmasına yol açtı.
1970'lerde 69 Dean Caddesi'ndeki bina, mahzenlerinde, başlangıçta Billy's olarak bilinen ve Soho'nun tek Jamaikalı kulüp sahibi Vince Howard tarafından işletilen başka bir gece kulübüne ev sahipliği yaptı. Blitz Çocuklar , öncülük Londra clubgoers bir grup Yeni Romantik 1980'lerin başında hareketi, başlangıçta Billy'nin buluştu. Kulüp adını Gossip's olarak değiştirdi ve 1980'lerde İngiliz müziğini ve modasını etkileyen birkaç haftalık kulüp gecesi yaratarak Londra'nın kulüp bölgesi mirasının bir parçası oldu .
Gerrard Caddesi , Londra'nın Çin Mahallesi'nin merkezidir ve Lisle Caddesi ve Little Newport Caddesi ile birlikte, ithalat şirketleri, doğuya özgü yiyecek dükkanları ve restoranların bir karışımını barındırır. Yıl boyunca, özellikle Çin Yeni Yılı'nda sokak festivalleri düzenlenmektedir .
Radyo
Soho Radyo , Windmill Tiyatrosu'nun yanında, Great Windmill Caddesi'nde bulunan bir internet radyo istasyonudur . Mayıs 2014'ten bu yana, aynı zamanda bir perakende alanı ve kahve dükkanı olarak da işlev gören tesislerinden canlı ve önceden kaydedilmiş programlar yayınlamaktadır. İstasyon, web sitesinde "canlı ve çeşitli içeriğimizle Soho kültürünü yansıtmayı" hedeflediğini belirtiyor. Oynatma listesi politikası yoktur ve sunum yapanların beğendikleri herhangi bir müziği çalmalarına izin verilir. 2016 yılında, Mixcloud'un Çevrimiçi Radyo Ödülleri'nde dünyanın en iyi radyo istasyonu seçildi.
Din
Soho, çok sayıda dini ve ruhani gruba ev sahipliği yapmaktadır. Wardour Caddesi'ndeki St Anne Kilisesi , muhtemelen Sir Christopher Wren veya William Talman'ın tasarımına göre 1677 ve 1686 yılları arasında inşa edildi . Ek bir kule 1717'de Talman tarafından inşa edildi ve 1803'te yeniden inşa edildi. Kilise, 1940'ta II. Dünya Savaşı sırasında bir V1 uçan bombasıyla hasar gördü , ancak kule hayatta kaldı. 1976'da John Betjeman binayı kurtarmak için kampanya yürüttü. Kilise 1980'lerin sonunda tamamen restore edildi ve 12 Mart 1990'da Princess Royal tarafından resmen yeniden açıldı . Warwick Caddesi'ndeki Meryem Ana Kilisesi ve Aziz Gregory 1788'de inşa edildi ve geriye kalan tek 18. yüzyıl Romalı. Londra'daki Katolik elçilik kilisesi ve Walsingham Meryem Ana Kişisel Nizamnamesi'nin ana kilisesi . St Patrick Kilisesi içinde Soho Meydanı'nda alana taşınmıştı İrlandalı göçmen karşılamak için 1792 yılında inşa edilmiştir.
Soho'daki diğer dini yapılar arasında , kısmen George Harrison tarafından finanse edilen ve 1979'da açılan Soho Meydanı'ndaki Hare Krishna Tapınağı yer alıyor. Berwick Caddesi'ndeki küçük bir cami, 2016 yılında kapasite sorunları nedeniyle kadınları kabul etmeyi bıraktığında tartışmalara yol açtı. Londra Fransız Protestan Kilisesi , Flaman Gotik tarzında inşa şehirde sadece kendi türünün tek ve, 1893'den No.. 8-9 Soho Meydanı'nda olmuştur.
Müzik
Soho'daki müzik sahnesi 1948'e kadar uzanıyor ve genel olarak Birleşik Krallık'ta modern cazın veya bebop'un icra edildiği ilk mekan olarak kabul edilen Club Eleven . 1950'de bir uyuşturucu baskını sonrasında kapandı. Harmony Inn, 1940'lar ve 1950'lerde Archer Caddesi'nde faaliyet gösteren müzisyenlerin uğrak yeriydi.
1951'de Great Newport Street'te geleneksel caz mekanı olan Ken Colyer Band's 51 Club açıldı. Blues gitaristi ve mızıka sanatçısı Cyril Davies ve gitarist Bob Watson , Roundhouse'un birinci katında Londra'nın ilk skiffle kulübü olan London Skiffle Centre'ı kurdu. 1952'de Wardour Caddesi'nde bir pub. 1950'lerin sonunda London Blues and Barrelhouse Club olarak yeniden adlandırıldı ve 1964'te kapatıldı.
1950'lerin başında Soho , Londra'daki beatnik kültürünün merkezi haline geldi . Açılan ilk kahve barı Frith Caddesi 29 No'lu Moka oldu. 1953 yılında film yıldızı Gina Lollobrigida tarafından resmen açılmış ve paslanmaz çelik makinelerden üretilen köpüklü kahve, İngiliz kültürünün öncüsü olmuştur. Wardour Caddesi'ndeki Le Macabre , tabut şeklinde masalara sahipti, ritim şiirlerini teşvik etti, jive dansı ve siyasi tartışmalar vardı. Archer Caddesi'ndeki The Goings On, 1960'ların ortalarında aktif olan beat şair Pete Brown tarafından düzenlenen bir Pazar öğleden sonra kulübü idi . Haftanın geri kalanında yasadışı bir kumarhane olarak faaliyet gösterdi . Pink Floyd , kariyerlerinin başında kulüpte oynadı.
2i's Coffee Bar , Avrupa'daki ilk rock kulüplerinden biriydi. Başlangıçta, 1956'da Gerard Caddesi No. 44'te açıldı, ancak kısa süre sonra daha ünlü olan 59 Numaralı Old Compton Caddesi'ne taşındı. Soho hızla Londra'daki acemi rock sahnesinin merkezi haline geldi. Kulüpler dahil Flamingo Kulübü , düzenli konser Georgie Fame , Ronan O'Rahilly 'ın Sahne 1963 yılında açıldı ve yiyecek ve içecek, Mod hareketinin düzenli dahil katılımcılarla Steve Marriot ve Andrew Loog Oldham gibi ve caz kulüpleri Ronnie Scott , 1959'da 39 Gerrard Caddesi'nde açılan ve 1965'te 47 Frith Caddesi'ne taşınmıştır.
Perry Haines ve Terry Jones'un yönettiği, Soho'da çekilen "Careless Memories" için Duran Duran videosu.
Soho's Wardour Street, 1958'de açılan Marquee Club'ın eviydi. 1960'larda, Temmuz 1962'de Rolling Stones'un erken performansları ve 1964'ün sonlarında The Who , Jimi Hendrix , David'in de aralarında bulunduğu çok sayıda büyük rock grubu çaldı. Bowie , Led Zeppelin , Pink Floyd , Jethro Tull , AC / DC ve Iron Maiden . Eric Clapton ve Brian Jones bir süre Soho'da yaşadılar ve geleceğin rock yayıncısı Tony Brainsby ile aynı daireyi paylaştılar .
Trident Studios , Soho'daki 17 St Anne's Court'ta bulunuyordu ve Londra'nın büyük bir kayıt stüdyosuydu. 1968'de Norman ve Barry Sheffield tarafından, müzik dükkanlarının üzerindeki küçük stüdyodan genişlemek isteyenler tarafından kuruldu. Tesisler Abbey Road stüdyolarından daha iyi olduğundan The Beatles , The White Album'e birkaç parça kaydetmeye karar verdikten hemen sonra başarılı oldu . Queen , ilk olarak Sheffields tarafından yönetildi ve ilk dört albümünü kaydetti ve Trident'te Bohemian Rhapsody'nin videosunu filme aldı. Trident'te kayıt yapan diğer sanatçılar arasında David Bowie , Elton John , Free ve Thin Lizzy bulunmaktadır . 1981'de genel amaçlı bir kayıt stüdyosu olarak kapandı, ancak o zamandan beri, televizyon için ses ve miksaj hizmetleri de dahil olmak üzere çeşitli şekillerde yeniden açıldı.
Teknik olarak Soho'nun bir parçası olmasa da, bitişikteki Danimarka Caddesi , İngiliz popüler müziğiyle olan bağlantılarıyla biliniyor ve müzik enstrümanları satan çok sayıda dükkanından dolayı İngiliz Kalay Pan Sokağı olarak adlandırılıyor . Sex Pistols No 6 altında yaşamış ve orada ilk demoları kaydetti. Jimi Hendrix , The Rolling Stones ve David Bowie , Denmark Street'teki stüdyolarda kayıt yaptı ve Elton John , " Your Song " şarkısını sokakta yazdı . Led Zeppelin'in 1968'deki ilk provası Gerrard Caddesi'ndeki bir bodrum stüdyosunda yapıldı.
Seks endüstrisi
Soho bölgesi 200 yıldan fazla bir süredir Londra seks endüstrisinin kalbinde yer almaktadır ; 1778 ile 1801 yılları arasında 21. Soho Meydanı , sulh hakimi Henry Mayhew tarafından "kötü şöhretli kötü şöhretli bir yer" olarak tanımlanan bir genelev olan Beyaz Saray'ın yeriydi. Birinci Dünya Savaşı'ndan kısa bir süre önce, biri Chan Nan ("Brilliant Chang" olarak da adlandırılır) ve diğeri Eddie Manning liderliğindeki iki rakip çete, Soho'da uyuşturucu ve fuhuşu kontrol etti. Her ikisi de sonunda tutuklandı ve hapsedildi; Manning, 1933'te üç yıl hapis cezasının ortasında öldü. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, çeteler bölgede Brewer Caddesi ve Rupert Caddesi çevresinde yoğunlaşan fahişe çeteleri kurdu. Fotoğrafçılar ayrıca fahişeleri ziyaret etme eylemine yakalanan insanlara şantaj yapabilmek umuduyla Soho'yu ziyaret etti .
Ne zaman Sokak Suçları Yasası 1959 sokaklardan fuhuş sürdü, böyle Blue Lagoon olarak birçok kulüp sayılı 50 Carnaby Caddesi'nde bunun için cephede oldu. Çeteler kulüpleri ve fahişeleri kontrol etti ve polise rüşvet verildi. 1960 yılında Londra'nın ilk seks sineması Compton Sinema Kulübü (üyelere özel hukuku aşmak için bir kulüp) 56 Old Compton Street'te açıldı. Daha sonra Repulsion (1965) dahil olmak üzere iki erken Roman Polanski filmi yapan Michael Klinger ve Tony Tenser'a aitti . Savaş sonrası kemer sıkma politikası "sallanan 60'lara" doğru gevşerken, klipsli eklemler de su yüzüne çıktı; Bu ruhsatsız kuruluşlar, seks vaadiyle renkli suyu şampanya olarak satarak, "iyi vakit geçirmek" isteyen turistleri kaçırdı. "Büyüleyici bir fotoğrafçı" ve kız dergisi yayıncısı olan Harrison Marks , Gerrard Caddesi'nde bir fotoğraf galerisine sahipti ve 1950'ler ve 60'larda birkaç dergi yayınladı. Pamela Green modeli , çıplak fotoğrafçılığa başlamasını istedi ve işlerinde yaratıcı güç olarak kaldı.
1970'lere gelindiğinde seks dükkanları, 1960'ların başında Carl Slack tarafından açılan bir avuç doludan büyümüştü. 1976'dan 1982'ye kadar Soho'da 54 seks dükkanı, 39 seks sineması ve sinema kulübü, 16 striptiz ve gözetleme şovu, 11 cinsiyet odaklı kulüp ve 12 lisanslı masaj salonu vardı. Seks dükkanlarının çoğalması, bazı insanları Soho'yu ziyaret etmekten caydırdı. Bu süre zarfında Soho'daki seks endüstrisinin büyümesi kısmen Büyükşehir Polisi'ndeki yolsuzluktan kaynaklandı . O zamanki ekip , bölgede organize suçları uygulayan polis memurlarından zarar görürken aynı zamanda rüşvet alıyordu. Bu durum, Robert Mark'ın yolsuzluğa karşı önlem almaya başlayan baş emniyet müdürü olarak atanmasının ardından değişti . 1972'de yerel halk , bölgedeki seks endüstrisinin artan genişlemesini kontrol etmek ve kapsamlı bir yeniden geliştirme planıyla onu iyileştirmek için Soho Topluluğu'nu kurdu. Bu, 1975'te bir dizi yolsuzluk davasına yol açtı ve ardından birkaç üst düzey polis memuru hapsedildi. Bu, Soho'da Paul Raymond'un orada mülk satın almaya başladığı sırada emlak değerlerini düşüren küçük bir durgunluğa neden oldu.
1980'lere gelindiğinde, Soho Topluluğu'nun baskısıyla birlikte polis gücünün tasfiyesi ve Westminster Şehri tarafından yapılan yeni ve daha sıkı lisans kontrolleri , yasadışı binalara baskı yapılmasına yol açtı. Seks endüstrisi tesislerinin sayısı 1982'de 185 iken 1991'de 30 civarına düştü. 2000 yılına gelindiğinde, genel sansürün önemli ölçüde gevşemesi, ticari olmayan seksin hazır bulunması ve ruhsatsız seks dükkanlarının ruhsatlandırılması veya kapatılması kırmızı ışığı azaltmıştı. Berwick Caddesi çevresindeki küçük bir alana. 2000'li yılların ortalarında Shaftesbury Bulvarı'na giden caddelerde birkaç yürüyüş satın alınıp kapatılmış veya başka kullanımlar için yenilenmiş olsa da, fuhuş hala Soho'nun bazı kısımlarındaki yürüyüşlerde yapılıyor ve bazı sokak köşelerinde uyuşturucu ticareti yapılıyor . İşin büyük kısmının Arnavut çeteleri tarafından yönetildiği bildirildi. 2014'ün sonunda, soylulaştırma ve internet üzerinden rekabet, Soho'da fuhuş için kullanılan daire sayısını azalttı, ancak bölge Londra'daki bir kırmızı ışık bölgesi ve seks endüstrisinin merkezi olmaya devam ediyor .
Sağlık ve Refah
Ulusal Kalp ve Felç Hastalıkları Hastanesi, 1874'te 32 Soho Meydanı'nda kuruldu. Mülk daha önce doğa bilimci ve botanikçi Sir Joseph Banks'a aitti . 1914'te Westmoreland Caddesi'ne ve 1991'de Fulham Road'a taşındı .
Temmuz 2019'da Soho'nun Britanya'da yaşanacak en sağlıksız yer olduğu bildirildi. Liverpool Üniversitesi'nden araştırmacılar , bölgenin paket servislere, barlara ve ruhsatsızlara en büyük erişime sahip olduğunu ve bunların yüksek düzeyde hava kirliliği ve düşük seviyeli parklar ve yeşil alanlarla birleştirildiğini keşfettiler.
Sokaklar
Berwick Caddesi , 1687 ve 1703 yılları arasında inşa edilmiş ve muhtemelen , İngiltere Kralı II. James'in gayri meşru oğlu Berwick'in 1. Dükü James FitzJames'in adını almıştır . 1892'den beri resmi olarak organize edilen 18. yüzyılın başlarından beri bir sokak pazarı düzenledi.
Carnaby Caddesi , 17. yüzyılın sonlarında kuruldu. Adını caddenin doğu tarafında 1683 yılında inşa edilen Karnaby House'dan almıştır. 19. yüzyılda mağazalarla doldurulmadan önce Huguenots için popüler bir konuttu. 1957'de bir moda butiği açıldı ve Carnaby Street , kısa sürede kalitesiz " kitsch " ürünleriyle tanınmasına rağmen , 1960'ların Swinging Londra'sının moda merkezi haline geldi .
D'Arblay Caddesi , 1735 ile 1744 yılları arasında inşa edilmiştir. Aslen Portland Caddesi olarak bilinen, 2.Portland Dükü William Bentinck'ten sonra şu anki adı 1909'da Fransa'da yaşamış olan Frances Burney , Lady D'Arblay'ın anısına verilmiştir . sokak. 1 No'lu George halk evi 1889'da açıldı, ancak bu sitede 1739'dan beri bir taverna var. Orijinal evlerin birçoğu 21. yüzyıla kadar ayakta kaldı.
Dean Caddesi 1680'lerde inşa edilmiş ve aslen Fransız göçmenler tarafından yerleştirilmiştir. Soho Tiyatrosu'na ve İkinci Dünya Savaşı sırasında sürgündeki Fransız Hükümeti arasında popüler olan The French House olarak bilinen bir pub'a ev sahipliği yapmaktadır . Karl Marx , 1850 civarında 64 Dean Caddesi'nde yaşıyordu. Koloni Kulübü , Muriel Belcher tarafından 1948'den 2008'e kadar 41 Dean Caddesi'nde kuruldu . Francis Bacon , Lucian Freud ve Frank Auerbach gibi birçok önemli sanatçı tarafından sıkça ziyaret edildi .
Frith Caddesi , yerel bir inşaatçı olan Richard Frith'in adını almıştır. Roque'un Londra Haritası üzerinde Thrift Street olarak işaretlenmiştir. Diğer sokaklar kadar yabancı sakinleri olmasa da, popüler bir aristokrat ikametgahıydı. Prens Edward Tiyatrosu'nun sahne kapısının üzerindeki bir levha, Mozart'ın 1764 ile '65 yılları arasında çocukken yaşadığı yeri tanımlıyor . John Logie Baird ilk kez 1926'da 22 numaralı laboratuvarında televizyonu gösterdi. Bina şimdi Bar Italia'nın yeri . Ronnie Scott'un Caz Kulübü , 1965'te Gerrard Caddesi'nden taşınan No 46 Frith Caddesi'nde bulunuyor.
Yunan Sokağı ilk olarak 1680 civarında yapılmış ve adını yakınlardaki bir Rum kilisesinin adını almıştır. Başlangıçta Arthur Annesley, Anglesey'in 5. Kontu ve Peter Plunket, 4. Fingall Kontu dahil olmak üzere birçok üst sınıf kiracı barındırıyordu . Thomas De Quincey , 1802'de Manchester Dilbilgisi Okulu'ndan kaçtıktan sonra sokakta yaşıyordu. Josiah Wedgwood , ana çömlek deposu ve galerilerini 1774 ile 1797 yılları arasında 12-13 Nos. 18. yüzyılın başları hala ayaktadır.
Gerrard Caddesi , 1677 ve 1685 yılları arasında , Askeri Zemin olarak adlandırılan Macclesfield'ın 1. Kontu Charles Gerard'a ait araziye inşa edildi . İlk gelişme , daha sonra 4. Manchester Kontu Charles Montagu , Baron Wharton ve Scarbrough'un 1. Kontu Richard Lumley tarafından işgal edilen Devonshire Kontu'na ait büyük bir ev içeriyordu . 19. yüzyılın sonunda Gerrard Caddesi'nde Hotel des Etrangers ve Mont Blanc dahil olmak üzere birçok yabancı restoran kurulmuştu. Ronnie Scott'ın Caz Kulübü 1959'da 39 Gerrard Street'te açıldı ve 1965'te No 47 Frith Street'e taşınana kadar orada kaldı. kira kontratı 1967'de bitti. 43 Kulübü Gerrard Caddesi'ne dayanıyordu. Soho'daki en kötü şöhretli kulüplerden biriydi, organize suç ve mesai saatleri dışında yasadışı alkol satışı için bir örtü olarak çalışıyordu ve bir polis soruşturmasının ardından, sahibi Kate Meyrick 1928'de hapse atıldı. 1950'lerde Gerrard'da ucuz kiralar. Sokak, çoğu Poplar'dan taşınan Çinli Londralıları cezbetti . 1970 yılına gelindiğinde, cadde Londra'nın Çin mahallesinin merkezi haline geldi ve yayalaştırıldı ve bir Çin geçidi ve fenerlerle süslendi. 21. yüzyıla kadar çok sayıda Çin restoranı ve mağazasına ev sahipliği yapmaya devam ediyor.
Altın Meydan , Soho'nun güneybatısındaki bahçeli bir meydandır. Eskiden otlatmak için kullanılan arazi üzerine inşa edilmiş olan bu ad, bir gelding bozukluğudur . Bina 1675'te başladı ve 18. yüzyılın başlarında tamamlandı. Başlangıçta Barbara Villiers, Cleveland Düşesi , James Brydges (daha sonra 1. Chandos Dükü olacak ) ve Henry St John, 1. Viscount St John dahil olmak üzere birçok üst sınıf sakinine ev sahipliği yapıyordu . 18. yüzyılın ortalarında, aristokrasi batıya, Mayfair'e doğru hareket etti ve meydanın çevresinde bir dizi yabancı elçilik kuruldu. 19. yüzyılda, yerel müzisyenler ve enstrüman üreticileri için popüler bir konut haline gelirken, 20. yüzyılda yünlü tüccarların yerleşik bir merkezi haline geldi. Meydanın ortasında John Van Nost tarafından tasarlanan ve 1753'te inşa edilen Kral George II'nin bir heykeli yer alıyor .
Great Marlborough Caddesi ilk olarak 18. yüzyılın başlarında yapılmış ve adını Marlborough 1. Dükü olan askeri komutan John Churchill'den almıştır . Sokak başlangıçta modaydı ve çok sayıda akrana ev sahipliği yapıyordu. Londra Müzik Koleji mağaza ederken, 1896 ile 1990 yılları sayılı 47'de dayanıyordu Liberty Regent Street ile köşesindedir. Cadde, Philip Morris'in orijinal Londra fabrikasının yeriydi ve adını Marlboro markalı sigaralara verdi. Marlborough Caddesi Sulh Ceza Mahkemesi 20-21 Nolu Mahkemeye dayanıyordu ve 19. yüzyılın sonlarında ülkenin en önemli sulh ceza mahkemelerinden biri haline gelmişti. Queensbury ait Marki 'ın iftira yargılandığı davada Oscar Wilde burada gerçekleşti 1895 Rolling Stones ' Mick Jagger ve Keith Richards arkadaşı grup üyesi ile, 1967 yılında mahkemede uyuşturucu bulundurmaktan yargılandı Brian Jones benzer bir yıl sonra şarj ediliyor.
Büyük Yel Değirmeni Caddesi , bu konumdaki 17. yüzyıldan kalma bir yel değirmeninin adını almıştır. İskoç anatomist William Hunter , anatomik tiyatrosunu 1766'da 16'da açtı ve 1783'teki ölümüne kadar yönetti. 1831'e kadar anatomik derslerde kullanılmaya devam etti . Komünist Manifesto'nun ilkeleri, 1850'de Karl Marx tarafından ortaya atıldı. Red Lion barında bir toplantı.
Eski Compton Caddesi adını Londra Piskoposu Henry Compton'dan almıştır ve ilk olarak 1670'lerde ortaya konmuştur ve tamamen 1683'te geliştirilmiştir. 18. ve 19. yüzyılların sonlarında, Fransız sürgünler için popüler bir buluşma yeri haline gelmiştir. Sokak, Avrupa'nın rock kulübü devresinin ( 2i'nin kulübü) doğum yeriydi ve İngiltere'deki ilk yetişkin sinemasını (The Compton Cinema Club) içeriyordu. The Beatles'ın ünlü terzisi Dougie Millings , 1962'de açılan 63 Old Compton Street'teki ilk mağazasını açtı. Old Compton Street, şu anda Londra'nın eşcinsel topluluğuna hizmet veren birçok işletmenin bulunduğu ana gey köyünün çekirdeğidir. .
Wardour Street , Commonhedge Lane olarak bilindiği ve Oxford Street'i King's Mews'e (şimdi Trafalgar Meydanı'nın bir parçası ) bağladığı 1585 yılına kadar uzanıyor . 1680'lerde inşa edilmeye başlandı ve yerel toprak sahibi Edward Wardour'un adını aldı. Orijinal evlerin çoğu 18. yüzyılda yeniden inşa edildi ve cadde antika ve mobilya satıcılarıyla tanındı. 20. yüzyılın başlarında Wardour Caddesi boyunca, Novello ve Co'nun 152-160 numaralı telefonlarındaki dahil olduğu birkaç müzik yayıncısı kuruldu . Marquee Club'ın en ünlü yeri 1964 ile 1988 yılları arasında No. 90 Wardour Street'teydi. Yetmişli yılların bir başka rock mekanı da, aslen Charles James Fox'a adanmış (97/99 Wardour Street) The Intrepid Fox pub'dı (bir binanın dışında kabartma). Daha sonra 2006'da kapanmadan önce Goth alt kültürü için bir sığınak haline geldi .
Kültürel referanslar
Kurguda, Robert Louis Stevenson , Dr.Henry Jekyll'in romanı Strange Case of Dr Jekyll ve Mr Hyde'da Edward Hyde için Soho'da bir ev kurdurdu . Charles Dickens , çalışmalarının birçoğunda Soho'dan bahsetmiştir; içinde İki Şehrin Hikayesi Golden Square belirtilen süre Lucie Manette ve babası Dr Alexandre Manette, Soho Meydanı'nda canlı Nicholas Nickelby Ralph Nickelby meydanda da bir evi var olduğu, ve merkezde George II heykeli "kederli" olarak nitelendirildi. Joseph Conrad , pornografi dükkanı işleten Fransız bir göçmen olan The Secret Agent'ın evi olarak Soho'yu kullandı . Dan Kavanagh'ın ( Julian Barnes ) 1980 romanı Duffy , Soho'da geçiyor.
Lee Ho Fook's, daha önce Gerrard Street'te, Warren Zevon'un " Werewolves of London " şarkısında bahsediliyor . Yine Elton John tarafından seslendirilen Who şarkısı " Pinball Wizard ", başlık karakterinin sıkça kullandığı yerlere atıfta bulunarak "Soho'dan Brighton'a , hepsini çalmış olmalıyım " satırını içeriyor .
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
Alıntılar
Kaynaklar
- Allen, Carl (2016). London Gig Mekanları . Amberley Publishing Limited. ISBN 978-1-445-65820-9 .
- Banham, Martin, ed. (1995). Cambridge Tiyatro Rehberi . Cambridge University Press. s. 400 . ISBN 978-0-521-43437-9 . CS1 bakımlı: ref varsayılanı çoğaltır ( bağlantı )
- Clayton, Antony (2003). Londra'nın Kahve Evleri: Uyarıcı Bir Hikaye . Tarihsel Yayınlar. ISBN 978-0-948-66786-2 .
- Conte, Joseph (2008). Spagetti'mde uçar, Duvarın Üzerindeki Çikolatalar . Tate Yayıncılık. ISBN 978-1-604-62251-5 .
- Sırasında, Simon (30 Haziran 2009). Modern Büyüler: Seküler Büyünün Kültürel Gücü . Harvard Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-674-03439-6 .
- Girling Brian (2012). Soho & Theatreland Through Time . Amberley Publishing. ISBN 978-1-445-63091-5 .
- Glinert, Ed (2012). Londra Özeti . Penguin UK. ISBN 978-0-718-19203-7 .
- Gorman, Paul (2001). Görünüm: Pop ve Rock Modasında Maceralar . Barınak.
- Haslam, Dave (2015). Life After Dark: İngiliz Gece Kulüpleri ve Müzikli Mekanların Tarihi . Simon ve Schuster. ISBN 978-0-857-20700-5 .
- Hutton, Mike (2012). Soho'nun Öyküsü: Yel Değirmeni Yılları 1932–1964 . Amberley Publishing Limited. ISBN 978-1-445-61231-7 .
- Johnson, Steven (19 Ekim 2006). Hayalet Haritası: Londra'daki En Korkunç Salgının Hikayesi - Bilimi, Şehirleri ve Modern Dünyayı Nasıl Değiştirdi . Penguin Publishing Group. ISBN 978-1-101-15853-1 .
- Kirby, Dick (2013). Soho'nun Belası: SAS Kahraman Dedektif Çavuş Harry Challenor MM'nin Tartışmalı Kariyeri . Kalem ve Kılıç. ISBN 978-1-781-59350-9 .
- Mee, Arthur (30 Temmuz 2014). King's England: Londra . Amberley Publishing Limited. ISBN 978-1-4456-4239-0 .
- Moore, Tim (2003). Gitme . Nostaljik. ISBN 978-0-099-43386-6 .
- Nicholson, Virginia (2003). Bohemyalılar Arasında: Yaşayan Deneyler 1900–1939 . Penguin UK. ISBN 978-0-141-93340-5 .
- Room, Adrian (15 Aralık 1983). Büyük Britanya ve İrlanda'daki Modern Yer Adlarının Kısa Bir Sözlüğü . Oxford University Press. ISBN 978-0-19-211590-4 .
- Weinreb, Ben; Hibbert, Christopher; Keay, Julia; Keay, John (2008). Londra Ansiklopedisi . Pan MacMillan. ISBN 978-1-4050-4924-5 .
|Wikimedia Commons, Soho ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Wikivoyage'da Londra / Soho için bir seyahat rehberi var .|