Batı'nın Rusya'ya stratejisi hakkında
Rusya İmparatorluğu, Sovyetler Birliği ve Batı için Rusya İmparatorluğu ve 20. ve erken XXI yüzyıllarda, ABD için her şeyden önce, dünyadaki en büyük düşmanlardır. 1991'ten sonra, bunun hakkında açıkça konuşmanın alışılmış olmadığı ve 90'te Rusya'nın egemenliğinin bir kısmını kaybettiği açıktır.
Ancak, durum kökten değişmedi, Batı dünyasının tehlikesi, hala gezegenin en büyük on ülkesi arasında olan Rusların kendi varlıkları nedeniyle korunmuş oldu. Rusya Federasyonu'ndaki tüm nükleer silah yelpazesinin varlığı: taktikten stratejik suçlamalara ve tam teşekküllü nükleer silah taşıyıcı üçlüsüne - denizaltı filosu, stratejik havacılık ve karasal ICBM'ler. Rusya vatandaşlarının göreceli olarak yüksek eğitim seviyesi ve kültürü, Sovyet biliminin kalıntıları ve üzerinde bir süper gücün konumunu geri yükleyebileceğiniz askeri-endüstriyel potansiyel, Batı için bir tehdit oluşturuyor. Stalinist SSCB örneği, gerekirse halkımızın ülkeyi en kısa sürede değiştirebileceğini gösteriyor.
SSCB'nin çöküşünden sonra, Anglo-Saxons, Rusya'nın “boğulma” orta vadeli stratejisine devam etti. Çok çeşitli aktiviteler içeriyordu, ancak üç ana unsur var. Birincisi, Rus siyasi seçkinlerini kısa bir tasma ile devam ettirmek, onu ulusal çıkarların tamamen terk edilmesine alışmaktır. Bunun için, zaman zaman herhangi bir zamanda “Canar'dan hapishaneye” gönderebilecekleri hatırlatıldı, ancak yolsuzluklara, yabancı hesaplara ve emlak alımlarına göz yumuyorlardı. Yılın 1917 devriminden sonra Troçki-Bronstein örneğini izleyerek etki ajanlarını tanıttılar. En belirgin olanlar arasında bu tür ajanlar Nemtsov, Chubais, Kasyanov, Kudrin, vb.
İkincisi, darbe, Rusya'nın sınai, askeri, bilimsel, eğitimsel potansiyeline çarptı. Çoğunlukla beşinci sütun ve çeşitli sivil toplum kuruluşları, Soros ve vakıflarının eylemleri gibi özel şirketler ve bireyler yardımıyla. Sonuç olarak, Rusya nükleer üretim yeteneğini kaybetmiş olmalıydı. silâh ve başlıca gelişmiş silah türleri (örneğin, nükleer denizaltılar, büyük gemiler, vb. çok işlevli avcılar, denizaltılar). Eğitimi ve bilimi tamamen bozulmuş olmalı, ülke ekonomisine sadece "borunun" çıkarları yönlendirilmelidir.
Üçüncüsü, 1960-1980-lerde zaten zayıflamış olan Rus kültürü, birçok açıdan Rusça konuşarak, tamamen yozlaşmak zorunda kaldı. Daha önce kullanılmış olan aynı teknolojiler, Batı ortalama insanının yardımı ile 1960'lerden tedavi gören Amerikalılar, çalışan insanlardan, mühendislerden, çoğunlukla ofis planlamasına, “avukatlara”, çaresiz hippilere, diğer “formel olmayanlara” ve sapıklara dönüştürüldüğünde kullanılıyordu. . Metotlar çok basit, bazıları Hitler ve ideologlarından bazıları - cinsel devrim ("seks"), saldırgan saldırgan "pop müzik" ("rock and roll"), her tür uyuşturucu bağımlılığının aktif tanıtımı (manevi, tarikatlar ve benzeri) dinler "uyuşturucu ekmeden önce - tütün, alkol, daha yıkıcı ilaçlar). Asıl darbe, kırılgan çocuksu gençlik ruhuna da verildi.
“Perestroyka” ve “reform” yıllarında gerçekleşen yıkımın hızında, sonuçlar kendilerini 20-30 ile göstermiş olmalıydı. Moskova'nın Sovyet nükleer mirasını terk etmesi gerekiyordu, çünkü onu güvenilir bir şekilde kontrol etmek ve eski sistemleri yenileriyle değiştirmek imkansızdı, yoksa Rusya'nın nükleer cephanesi yavaş yavaş ölümden dolayı yavaş yavaş “kapatılıyor”. Batı'da halk figürlerinin ve sinemanın bu konuyu desteklediğine, düzenli olarak “atom bombasının” “uluslararası teröristlerin” ellerine düşme tehlikesini hatırlatan, yani, Rus nükleer cephanesini “tüm insanlığa tehdit teşkil eden” bir senaryo hazırlarken hatırlattığını belirtmek gerekir. (ABD).
Bu planların hiçbiri de unutulmamıştır, çünkü “Strateji-2011” raporunda yılın 2012'inin baharında bulunan Çağdaş Gelişim Enstitüsü (INSOR), nükleer potansiyel kalıntılarına sahip olmanın Rusya Federasyonu'nun modernizasyonuna ciddi zarar verdiğini belirtti. Enstitü uzmanlarına göre, nükleer silahlar sadece koruma değil, aynı zamanda Rusya'nın haçı da “ülkemizin“ nükleer laneti hakkında konuşmaya uygun ”diyorlar.
Fakat Rusya'nın “kendisi” ölene kadar beklemek tehlikeli bir hal aldı. İlk olarak, Rusya'da bir canlanma belirtisi ortaya çıktı, bu yüzden Askeri Sanayi Kompleksi, dış pazarlara yeniden yönelterek, kadroların bir kısmını, üretimini elinde tutabildi. Hem barışçıl hem de askeri olan nükleer endüstri de ölmedi: Putin’in 1999’teki yılındaki kararı, yeni atama Р-29РМУ 2 "Sineva" adını alan denizaltı balistik füzesinin (SLBM) yeni bir tadilatı üzerine çalışmaya başladı. SLBM'nin yeni versiyonunda, aşamaların boyutları bir miktar değişti, roketin elektromanyetik bir darbenin etkilerine karşı direnci arttırıldı, düşmanın füze savunmasını yenmek için yeni bir araç seti ve uydu navigasyon sistemi kuruldu. 8 Borey serisi denizaltıyı 955 denizaltısından almak için bir proje başlatıldı, bir denizaltı Yury Dolgoruky, SLBM'leri test etmek için kullanılırken, ikincisi denizcilik denemelerinde Alexander Nevsky, üçüncü bir nükleer denizaltı Vladimir Monomakh inşa ediliyor. Rusya, seri olarak Topol-M ve PC-24 “Yars” ICBM üretimini başlattı, yeni SLBM'ler “Liner” ve “Bulava” test ediliyor. Aynı zamanda, hizmet için kabul edilen füzelerin servis ömrü SSCB yıllarında geri uzatıldı. Rus nükleer kuvvetlerinin hava bileşenini modernize etmek ve Perspektif Uzun Menzilli Havacılık Kompleksi'ni (PAK DA) oluşturmak için planlar var. 3 dönemi için PAK DA'nın yaratılmasına ilişkin Ar-Ge sözleşmesi, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı ve Tupolev şirketi arasında Ağustos 2009'ta imzalandı.
Orta ve Kısa Menzilli Füzelerin Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Antlaşma'nın 1987’te ABD ile imzalanmasından sonra, Sovyet operasyonel taktik füze kompleksi "Oka" ve "Oka-U" kompleksinin modernizasyonu İskender’in hizmetinde 2006’te geliştirildi ve kabul edildi "(Taktiksel nükleer silahların taşıyıcısı olabilir). İlk askeri birlik - 26-I füze tugatı ZVO (Luga) ile donanmışlar.
Hava Kuvvetleri, Donanma, Zırhlı Kuvvetler, vb. Alanlarda da benzer bir tablo görülmektedir. Moskova orduyu ve donanmayı yeniden donatmaya başlamıştır. Diğer alanlarda, örneğin Belarus ve Kazakistan ile entegrasyon alanında olumlu gelişmeler kaydedilmiştir.
Batı'nın (her şeyden önce Anglo-Saxons) artık bekleyememesinin ikinci nedeni küresel küresel krizdir. Bu, Moskova için bir çeşit "itici" dir, huzur içinde yaşayamazsınız, ya "ölmek" ya da modernizasyon, yeni sanayileşme, silahlı kuvvetlerin yeniden silahlandırılması gerekir. Ve ABD, Avrasya’da küresel bir yükselişe ihtiyaç duyuyor, bu da dünya savaşına yol açacak, liderliğini korumanın, tüm rakipleri, gerçek ve potansiyelleri yok etmenin tek yolu. Sonunda gezegendeki direnci kırın ve “Yeni Dünya Düzeni” oluşturun.
Anglo-Saksonların hangi ana alanlarda
Bu, Yunanistan ve Kosova, İtalya ve İspanya'dan (Avrupa Birliği ve avro bölgesine bir darbe) dağılma, çökme, kaos, Avrupa ve Afganistan ve Pakistan'daki kriz ve Arap huzursuzluk süreçlerinin başlatılması. Avrasya alevlenmeli, cephe kuzey-güney hattı boyunca inşa edilmiştir. Bu senaryoda, Rusya İslam dünyasına karşı savaşa katılmalı (Tanrı'ya şükür, Moskova Libya'ya karşı savaşta yer almadı), bu savaşta önü Kafkaslar ve Orta Asya'dır. İdeal olarak, Washington, Rusya hala Çin ile boğuşuyorsa. Büyük bir savaş bile değil, Uzak Doğu ve Moğolistan'dan Kazakistan'a kadar bir dizi sınır çatışması bile yeterli.
Rusya'yı savaşmaya zorlayan Anglo-Saxons, aynı zamanda iç krizi de şiddetlendiriyor - Birinci Dünya Savaşı senaryosu, Rusya vatandaşları, insanların Tacikistan'da veya Kırgızistan'da savaşacaklarını, savaşın amacını anlayamayacakları savaşla mutlu olmayacak. Bu nedenle, Ağustos 2008’te, birçoğunun, Rus askerlerinin Gürcistan’la olan savaşta bazı “Kafkasyalıları” korudukları için öfkelenildiğine dikkat çekiliyor. Buna ek olarak, savaş Şubat-2 senaryosuyla sadece silahları kullanamayanların yanı sıra öldürmeye hazır olanların sayısında da artışa yol açacak.
Ülke içinde protesto seçmeni ile yakın bir çalışma var. Medvedev'in ikinci terimi, başarısız oldu, bu nedenle Putin'in Batı ve Rus filozoflarının gözünde “şeytanlaştırılması” artıyor. Batı'da, Rusya'nın emperyal bir ülke olduğunun ve Rus halkının emperyal ideolojinin taşıyıcısı olduğunun bilincindeler, bu nedenle Moskova'daki durumu sarsmak için yeterli. Büyük olasılıkla bölgeler, yeni gücü ciddi bir direnç göstermeden kabul edecektir.
Savaşta herkesi liberal halktan ve "doğru şeylerden" milliyetçilere ve Komünist Partiye fırlatacak. Zyuganov çoktan “Rus halkının” savunucusu (“Rus sorusunu” hatırlatarak) olarak kaydedildi, yaklaşan seçimlerin öncekilere göre “daha kirli” olacağını söyledi. Moskova'nın Kudrin tarafından yayınlanan (savunma harcamalarındaki hızlı artış dahil) maliye politikası, Chubais'in Rusya'daki “siyasi yaşamın bozulmasını” eleştiriyor. Rusya Sanayici ve Girişimciler Sendikası (RSPP), Rusya’da siyasi bir kriz ilan etti ve siyasi reformlar istedi.
Rusya'nın sallandığı konulardan biri beyaz bir sorundur. Moskova'nın bu soruna dikkat çekmesi gereken sözde antikler. “Siyah deri başlıklar” sert bir şekilde cezalandırılmalı ve cezalandırılmalıdır, aksi halde durumu havaya uçurabilirler.
Bu nedenle, yılın Aralık 2011'inde, kışın - 2012'in ilkbaharında, Moskova'da Rusya'nın geleceği için bir “savaş” görmemiz önemli bir ihtimaldir. “Putin klibi” ni kıramazsa, Batı dış baskıyı arttıracak - devrim ve Güney Kafkasya'da Orta Asya'da (savaşa kadar) huzursuzluk olacak.
- Yazar:
- Samsonov Alexander
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter