Belgesiz İncelemeİran ve Yunanistan'da başlayan küresel göçmen krizine ilişkin bu dörtlü kısa öykü, alaycı bir şekilde sömürücü insan tacirlerine güvenmenin içerdiği tehlikeleri inceliyor. Bununla birlikte, Birleşik Krallık kuralları çok katı ve bazen de duyarsızca uygulandığından, yolculuğun sonunda sonsuza dek mutlu olmanın garantisi yoktur.
Devam eden göçmen krizi hakkında çok sayıda etkileyici belgesel olmasına rağmen, duruma kurgusal yaklaşımlar nicelik ve nitelik olarak daha az olmuştur. Britanya'nın önde gelen sosyal realistlerinden hiçbiri konuya tam bir özellik ayırmadı ve London Film School mezunları Amin Bakhshian ve Kyla Simone Bruce gibi yeni gelenler, izleyicilerin dikkatini kıtada meydana gelen insanlık dışı ve adaletsizliğin günlük örneklerine çektikleri için övgüye değer. haber başlıkları.
Gerçekte, bu özellik 2012'den beri çeşitli aralıklarla yapılan kısa filmlerden bir araya getiriliyor ve kurgusal bir göçmenlerin ilerlemesini şekillendirmek için ortamlarının coğrafi çakışmasından yararlanıyor. Bakhshian'ın katkıları daha önce 'Soğuk Doğum' ve 'Derin Nefes' olarak biliniyordu ve sırasıyla İran'ın karlı dağ sınırını geçmeye çalışmadan önce hamileliği için ne yapması gerektiğini düşünen Afgan bir kadın olan Leila (Marjan Khaleghi) ve Parsa'ya (Parsa Bahadori) odaklanıyor. , acımasız bir insan kaçakçısı yaralı bir yol arkadaşının durumunu değerlendirirken, genç bir çocuk bir Yunan sığınağına kapandı.
Dürüst insanlar acımasız haraççılar ve göreve bağlı memurlarla karşı karşıya kaldıkça, dört hikayeye de bir hüzün duygusu nüfuz eder.
Her ikisi de Londra'da geçen Bruce'un ikilisi daha önce 'Home' ve 'The Interpreter' olarak gösterilmişti. İlk film, Cezayirli erkek arkadaşının vize süresinin dolması konusunda endişelenirken veterinerlik sınavına hazırlanırken Polonyalı bekar anne Laura'ya (Julia Krynke) odaklanırken, ikincisi, mahkeme tercümanı Ramzi'nin (Ako Ali) bir aldatmacayı keşfettikten sonra karşı karşıya kaldığı ahlaki ikilemle ilgilidir. zaten ikamet eden oğluyla tekrar bir araya gelmeyi uman bir kadın tarafından işlendi.
Dürüst insanlar acımasız haraççılar ve göreve bağlı göçmenlik görevlileri ve yargıçlarla karşı karşıya kaldıkça, dört hikayeye de bir hüzün duygusu nüfuz eder. Ortak tema, göçmenlerin büyük ölçüde kendi başlarına olmaları ve bu nedenle açgözlü suçlulara ve onlara karşı ağırlıklı bir hukuk sistemine karşı kendilerini korumaktan aciz olmalarıdır. Ancak bağlantıların gevşekliği, dörtlünün gücünü kısıtlıyor.İyi niyetlerle dolu ve yakınlık ve şefkatle sahnelenen bu göçmen deneyimine ilişkin içgörüler kendi bireysel değerlerine sahiptir, ancak istenen politik-duygusal etkiyi yaratacak bütünlükten yoksundur.