Biyologlar, yılan zehiri gelişmesi sorununa dişlerini batırmışlar ve bu zehirli iğneleyicilerin normal dişlerden nasıl evrildiğini açığa çıkarmışlar ve yılanların böyle şampiyonlar haline gelmelerine izin vermişlerdir.
Araştırma, zehirli yılanlarda hem arka hem de ön dişlerin, zehirli olmayan yılan dişleri ve insan dişlerinin durumundan farklı olarak ağızın arka tarafındaki ayrı diş oluşturucu dokudan geliştiğini göstermektedir. Bu bulgu, derginin 31 Temmuz sayısında ayrıntılı olarak açıklandı. Doğa60 milyon yıl önce, niçin yabani olmayan dinozorların soyu tükenmeden kısa bir süre önce, yılanların neden geliştiğini açıklayabilir.
Hollanda'daki Leiden Üniversitesi'nden araştırmacı araştırmacı Freek Vonk, “Yılan zehir sistemi, doğal dünyadaki en gelişmiş biyo-silah sistemlerinden biridir” dedi. "Gelişmiş bir yapı, sofistike olarak gelişmiş, örneğin bir çıngıraklı yılan ve zehir bezi gibi değil."
Fang faktörleri
Yılan dişleri, bir çenenin ağzının önünde veya arkasında bulunan üst çene boyunca bulunan ve zehir bezlerine bağlanan keskin, genişletilmiş dişlerdir. Sadece gelişmiş yılanlar olarak kabul edilen zehirli yılanlar, bu tür dişleri spor ederken, pitonlar gibi zehirli olmayan yılanlar sadece normal diş sıraları ile donatılmıştır.
Ve bazen zehirli bir yılan bile güçlü zehiri vermeyen “kuru” bir ısırık verir.
Çivi yılanları da dahil olmak üzere en zehirli yılanların ağzının arkasına yerleştirilmiş dişleri vardır; çıngıraklı yılanlar, kobralar ve viperler de dahil olmak üzere birkaç grup ağzının önündeki üst çenelerinden aşağı doğru sarkan dişleri vardır.
"Eğer çok keskin bir sıçan gibi çok tehlikeli bir av yiyecekseniz, o zaman dişlerinizi ağzınızın önünde tutmak daha avantajlı olur, böylece sadece hızlı bir şekilde ısırırsınız ve bırakabilirsiniz" Vonk anlattı WordsSideKick.com, "ısırmak ve tutmak ve daha sonra zehiri dokuya çiğnemek yerine, o zaman sıçan geri ısırır.
Diş geliştirme
Her iki yılan dişi çeşidinin dişsiz türlerden nasıl oluştuğunu anlamak için, Vonk ve meslektaşları sekiz canlı yılan türünden 96 embriyoda diş geliştirmeye baktılar. İşte isimleri:
Zehirsiz yılanlar:
Zehirli açık yılanlı yılanlar:
Arkadan diş açan zehirli yılanlar:
Ekibin analizleri, ön ve arka dişlerin üst çenenin arkasında ayrı bir diş oluşturan dokudan geliştiğini gösterdi. Tüm açık ağızlı yılan yılanı türleri için, ön dişler embriyonik üst çenelerin hızlı büyümesi ile embriyo gelişimi sırasında öne doğru yer değiştirmiştir. Arka dişler oluşturdukları yere konmuştu.
Bu, pitonlar gibi insanlar ve zehirsiz yılanlar için diş geliştirme senaryosundan farklıdır. Bir embriyo olarak, alt çenede dişlerimizin tümü diş oluşturan bir dokudan çıkar, tüm alt dişler diş oluşturan başka bir dokudan gelişir.
Vonk, "Diş oluşturucu dokunun ayrılmamış arka kısmı, zehirli bezle yakın ilişki içinde gelişti ve bundan sonra da diş eti kompleksini oluşturdu." Dedi. “Ayırıcılık bunun olmasına izin verdi, çünkü diş oluşturan dokunun arka kısmı ön kısımdan artık kısıtlamalara sahip değildi.”
Süper yılanlar
Dokunun arka kısmının ayrı gelişmesi, Vonk, yılanların bugün dünya genelinde bulunan 3.000 türe ayrılma yeteneklerinde önemli bir rol oynamış olabilir.
"Herpetolojide nüksetmekte olan sorulardan birine ışık tutuyor - yılanlar arasında fang türlerinin çeşitliliği nasıl gelişti?" araştırmaya dahil olmayan New York Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'ndeki bir herpetolog olan David Kizirian.
Araştırma Hollanda Bilimsel Araştırma Kurumu, Hollanda hükümeti, Hollanda Teknoloji Vakfı, Küratör fonu, LUSTRA fonu, Avustralya Araştırma Konseyi, Avustralya Bilim Akademisi, Whitman Koleji ve Leiden Üniversitesi Fonu tarafından finanse edildi.