Adam Smith‘in 1776 yılında yazdığı “Ulusların zenginliği” isimli kitabıyla birlikte başlayan bu dönem liberal düşüncenin hakim olduğu ekonomik ve sosyal hayatın piyasa güçleri ile düzenlenmesi gereğinin ön plana çıktığı, ekonomik ve sosyal amaçlı devlet müdahalesinden kaçınıldığı bir dönemdir.
Mali Gelenekçilik devletin ekonomiye müdahalesinin en az olması gerektiğini savunmuştur. Mali gelenekçilik, mali konularda bazı temel prensipleri benimsemiştir.
Bunlar aşağıdaki gibidir;
- Kamu harcamaları hacimce küçük olmalıdır.
- Devlet Bütçesi denk olmalıdır.
- Kamu giderleri dolaylı vergilerle karşılanmalıdır.
- Bütçe açıkları uzun vadeli borçlanmalarla karşılanmalıdır.
- Bütçe açıkları kısa vadeli borçlarla karşılanmamalıdır.
Mali Gelenekçiliğin temel mali düşünceleri aşağıdaki gibi özetlenebilir;
- Ekonomi her zaman ve kendiliğinden dengededir. Ekonominin müdahaleye gerek yoktur.
- Ücretler esnek olduğundan ekonomi olası bir dengesizlik halinde yeniden ve kendiliğinden dengeye gelir.
- Faiz ekonomide yatırım-tasarruf eşitliğini sağlar.
- Kamu Harcamalarının minimal olabilmesi için devletin üstlendiği görevlerinde minimal olması gerekir.
- Borç gelecekteki vergilerin bu güne iskonto edilmiş halidir. Bu nedenle bugün ki borçlanma gelecek nesiller üzerinde bir yük oluşturur. Dolayısıyla borçlanma olağanüstü bir kamu geliridir. Diğer yandan yatırımların finansmanı için borçlanmaya gidilebilir. (Altın Kural)
- Devlet bütçesi denk olarak hazırlanmalıdır. Açık veya fazla verilmesi ekonomiyi etkiler.
Her arz kendi talebini oluşturduğundan, ekonomiye arz yanlı bakılır.