-uyandırdım seni özür dilerim
-evet uyandım
-nasılsın?
(bu arada çok garip bir şekilde, uyku sersemliğiyle sanki tanıdığım biriyle konuşuyor gibiyim, sanki uykuda da değil, narkozdan yeni çıkmış bir hastanın sorulan sorulara bilinçsiz cevap vermesi gibi... kim olduğunu bilmiyorum ama yarı uykulu cevaplar veriyorum)
-iyiyim, sen
-seni çok özledim, evdemiydin bütün gün?
(hala ayılamıyorum - arka planda rüzgar sesi geliyor, ama ne dediğini tam anlamadığım için tekrar ettiriyorum
-ne.... anlamadım?
-seni çok özledim, seni çok seviyorum.
Ayılmaya başlıyorum yavaş yavaş ve telefonu hiç bişey söylemeden kapatıyorum...
hemen ardından telefonum tekrar çalıyor;
açar açmaz soruyorum, ama hala bilincim yerinde değil tam olarak....
-kafan mı güzel senin?
-hayır, iyiyim seni istiyorum sadece
-????? (o uykulu halime kal geliyor)
-benim ikinci ismi mi söyler misin? ( ona kimsin diye sormak yerine, beni gerçekten tanıyan biri olup olmadığını anlamaya çalışıyorum çünkü bana sadece ikinci ismimle hitap ediyor....)
-boş ver şimdi bunu, yarın Bodrum'a gel, yanıma gel, bütün masraflarını ben karşılayacağım!!!!!!!!!!
işte burda ayılıyorum,
-Ne Bodrum'u lannn, ne masrafı karşılaması manyak mısın???
-Lütfen, buraya yanıma gel, şu an yatağındasın biliyorum, beni hayal et, ben hep seni hayal ediyorum!!!!
Kan beynime sıçrıyor, yataktan fırlıyorum;
-Kimsin ulan sen, tanıyor musun beni?
-Evet, S.....
İyice deliriyorum,
-Bana bak bir daha arayacak olursan senin canına okurum!!!
Saçma salak bi tehdit savurup korkuyla kapatıyorum telefonumu....
Bir anda ter içinde buluyorum yatağın içinde kendimi, saçımı başımı yolacak haldeyim sinirden. Hala kabus mu gördüm yoksa bu telefon konuşması gerçek miydi anlayamıyorum. Telefonumun tekrar arama kayıtlarına bakıyorum, telefon numarasına ve aradığı saatlere bakıyorum. Gerçekti bu kabus değildi. Adamın sesi öyle korkunç öyle psişik öyle sapıkçaydı ki, sanki her an kapıyı açıp üzerime atlayacakmış gibi bir his kapladı içimi. Oturup bir sigara yaktım, kafamı toparlayıp düşünmeye başladım. Kim olabilirdi bu? Kim, kim?? sıradan bir telefon sapığı değildi, İsmimi biliyordu. Saate baktım 6 olmasını bekledim ve Zeyno'yu aradım.
Benim hiç aklıma gelmeye birini hatırladı. Bu kişi benim bir ay önce kadar yaptığım iş başvuruları için CV mi ele geçiren birinin oradaki bilgilerimle beni önce msn den eklemiş, ve sanki beni tanıyormuş gibi konuşup esrarengiz takılan, ama durmadan hakkımda sorular soran öğrenmeye çalışan adamdı. Çalıştığım işyerleri hakkında sorular sorup kendince yorumlar yapıyordu, en çokta muhabirlik yaptığım haber ajansı hakkında konuşuyordu. Bilgilerime nereden ulaştığını sormama rağmen cevap vermiyordu. Delirmiştim o zamanda. Eğer gerçekten biri Cv mi eline geçirmiş ve buradaki bilgilerimle bana kafayı taktıysa gerçekten tehlikedeydim. Ona sorduğu soruların hiç birine cevap vermeyeceğimi bana gerçekten kim olduğunu ve beni nerden tanıdığını söylemesi için son bi süre verdiğimi eğer söylemezse sileceğimi söylediğimde; "lütfen silme, söyleyeceğim herşeyi anlatıcam ama bana biraz daha süre ver, şu an sadece bodrumda olduğumu söyleyebilirim, geldiğimde anlatabilirim, ama istersen sen buraya gel" demişti. Baktım iş uzayacak, bişey söylemeye niyeti yok ve giderek tuhaflaşmaya başladı, engelleyip silmiştim. aradan belki de yirmi gün geçti neredeyse, tamamen aklımdan çıkmıştı. Zeyno'ya telefon görüşmesini anlattığımda hiç düşünmeden söylediği bu adam olmuştu. Bana internet yoluyla ulaşamayınca, telefon numaramdan ulaşmaya başlamıştı ve bu durumda takıntılı ruh hastası biriydi. Şimdilik ne yapacağımı bilmiyorum ama eğer tahmin ettiğimiz gibi CV mi ele geçirmiş biriyse bu ruh hastası adam, gerçekten tehlikedeydim çünkü EV ADRESİM bile yazıyordu. Bana önce msn den, daha sonra internetten ulaşamayıp cep telefonumdan ulaşmaya çalışmıştı bunca zaman sonra. Korkuyorum ama nasıl önlem alacağımı da bilemiyorum. Birazdan hazırlanıp çıkmam lazım. Ama içim hiç rahat değil bir huzursuzum.... KOR KU YO RUM!!!