apne
Apne , uyku süresince solunumda karakteristik bir duraklama halidir ve bu durum, ağız boşluğu ve burun seviyesinde on saniyeden az bir süre boyunca hava akışında yokluk veya önemli bir azalma ile karakterizedir. Geçici solunum durması belirli bir azaltılmış süreçtir oronazal hava akışı veya solunum hareketleri genliği, oksijen saturasyonunun yüzde dört oranında azaldığı ilk torakoabdominal hareketsizliklerin 10 saniyede tersine, yüzde otuz kadardır. Birçok solunum olayı 10 ila 30 saniye sürer, ancak bazen bir dakikadan fazla sürebilir.
Birkaç apne çeşidi vardır: obstrüktif, merkezi ve karışık. Obstrüktif uyku apnesi için, inspirasyon sırasında üst solunum yolunun kapanması, oronazal akış kaybolduğunda ve solunum emisyonunun devam ettiği karakteristiktir.
Merkezi karakterli bir apne, solunum uyarısı eksikliği ile ortaya çıkar ve aynı anda oronazal akım ve solunum hareketleri yoktur. Karışık bir tipte, solunum dışı obstrüktif ve merkezi formların bir kombinasyonu belirtilir ve bugün obvüsif apnenin özel bir örneği. İkincisinin bölümleri aktivasyonla tamamlanır. Bu durumda, uyanıklık döneminde kısa süreli serebral aktiviteyle geçici bir uyku durumu meydana gelir, ancak temelde bu tam bir davranışsal uyanış değildir.
Sebep Apnesi
Bu patolojik durum en sık görülen ve her yaş grubunda görülür. Ancak, genel olarak, çeşitli anketler temel alınarak, insanların neredeyse% 5'inde otuz ila altmış yıl arasında bir apne şikayeti olduğu sonucuna varabiliriz. Bu durumda, geçici bir solunum durması olasılığı, vücut ağırlığı ve yaşına göre orantılı olarak artar.
Ek olarak, orta yaş grubundaki erkeklerde obstrüktif uyku apnesi, kadın yarıya göre üç kat fazla yaygındır. Uzun süredir apne başlangıcının orta yaşlı erkeklerin aşırı kilolarından doğrudan etkilentiği varsayılmıştır. Ancak son on yıllarda obstrüktif uyku apnesinin yaşlı insanlarda gençlerden daha yaygın olduğu gösterilmiştir. Buna ek olarak, daha yaşlı bir yaş grubu için, apne gelişiminde, cinsiyete, yaşa ve vücut ağırlığına önemsiz bir rol verilmekte ve asgari bir semptomatik resim eşlik etmektedir.
Kural olarak, birçok apne nedeni vardır. Ana nedenden dolayı, farinks seviyesinde üst solunum yolunun lümeninde belirgin bir daralma veya tamamen düşme sürecine atıfta bulunulabilir. Nefes daralması sırasında serbestçe asılı duran yumuşak damak, havanın geçtiği kanalda yeterince titremeye başlar ve böylece horlama oluşur. Apne gelişimini etkileyen faktörler arasında birinci sırada ikinci derece obezite , üçüncü derece obezite var . Kural olarak, bu predispozan gruba ait hastalar, ağırlığı çok uzun zaman alıyor olsalar bile, halihazırda çok şiddetli apnenin biçiminde nitelikli yardım istemektedirler. Ancak merkezi sinir sisteminde kas gevşetici etkiye sahip olan alkollü ve güçlü uyku hapları, uzun ve sık durmalar şeklinde nefes alma sürecinde duraklamaya neden olur.
Oluşum nedeninin kaynağına bağlı olarak, apne anatomik ve işlevsel olabilir. Apnenin anatomik nedenleri, lümenin organik olarak fiziksel olarak daralmasını tetikleyen anatomik nedenlerdir. Bu öncelikle obezite ve adenoidler biçiminde farenks etrafındaki yağlı tortuların oluşumudur ve bunlar çocukluğun önemli bir patolojisi olarak düşünülür. Şu anda oksijen yetim açlığı, horlamayla bağlantılı olarak ve rüyada hafif bir nefes almanın engellendiği ve bu da çocuğun entelektüel gelişiminin büyümesi, oluşumu ve bozulmasına neden olabilir.
Doğumsal farenks ve burun patolojisi, apne gelişiminin etiyolojik faktörlerinden biridir. Bunlar arasında farenks ve burun kanallarının lümeninin konjenital daralması; Bazı uzatma ve kalınlaşma ile palatal dil; bir malokluzyona (retrognathia, micrognathia) sahip küçük, geriye kaymış bir alt çene.
Edinilen nedenler arasında kavisli bir nazal septum varlığı, mukozanın alerjik rinitin arka planına karşı şişkinliği ve burun kıkırdaması genişlemesi vardır. Buna ek olarak, uyku bile kendisi solunum kaslarının rahatlamasına yol açar ve sonra apne oluşur. Menopozun başlamasının zemininde veya tiroid bezini ihlal ederken, yumuşak damağın kas tonusunu etkileyen belirli hormonların eksikliği veya eksikliği sonucunda apne ortaya da çıkmaktadır. Bazen uyku apnesi, yukarıdaki tüm anormalliklere sahip olmayan genç nesiller arasında bile ortaya çıkar; böylece nefes almanın geçici bir durması, yatmadan önce alkol ve sigaralı sigara içebilir.
Ek olarak, uykusuzluğun bir sonucu olarak, bir kas gevşetici etkiye sahip alınan hipnotikler, farinkste kas tonusunda bir düşüşe neden olabilir ve bu da apneye neden olur.
Apne Belirtileri
Apne, birçok semptom ile karakterize, uyku esnasında obstrüktif solunum durması sendromudur. Nefes almayı durdurma, yani apne sendromu nedeniyle uyanma sonrasında, bir kişi huzursuzca kollarını ve bacaklarını hareket ettirir. Bu, oksijen eksikliğinden ve gündüz uykusuzluğun artmasına, ruh hali değişimlerine, hafıza kaybına ve depresyona yol açan uykunun hızlı evresi sırasında ortaya çıkar. Apne sendromu olan insanlara genellikle yanlış tanı konur - uykusuzluk. Ayrıca, genellikle uyku apnesi neredeyse asemptomatik olarak gelişir, bu nedenle hastaların artmış yorgunluğunun yanlışlıkla yaşlanma belirtisi olduğu düşünülür.
Gece apnesi varlığında hastalar uykudan sonra canlılıktan şikayet ederler, geceden sonra sabah yorgunlukları ve güçsüzlük yaşarlar. Aynı zamanda sürekli gün boyunca yorgun ve uykulu hissederler. Buna ek olarak, bu tür hastalar işyerindeki bir moloz sırasında uykuya dalabilir ve bir araba kullanabilir. Sabahları, başta boyun ve boyun arkasında gündüz tekrar eden ağrı var. Apne hastalarının çoğunda sinirlilik çok fazla, duygusal karakter kaybı, hafıza azalması var. Ayrıca bu tür hastalarda kas ağrısı, yani huzursuz bacaklar sendromu vardır ; cinsel isteği azalttı ve cinsel doğada bir zayıflık geliştirdi.
Gece şikayetlerinin karakteristik semptomları şunlardır: Uyku ve bruksizm sırasında motor aktivitesinin artmasıyla birlikte horlamanın güçlü bir reprodüksiyonu, rüyada konuşma, gece gündüz uyanışlarının atakları ve bazen enürezis var. Apne ile horlamanın periyodik özelliklere sahip olduğunu ve sessiz dönemlerden sonra apnenin sessiz fazlarının meydana geldiğini hatırlamak önemlidir.
Nesnel bir karakter araştırırken, açıklanamayan etyolojinin hipertansiyonu bulunur. Doku ve organlarda azaltılmış bir oksijen içeriğinin damarların ve damarların kemoreseptörlerinin uyarılmasına neden olduğuna inanılmaktadır ve bu da nöronların heyecan verici bir etkisine neden olmakta ve arterioller ve arterler üzerindeki sinirlerin vazokonstriktör etkisini arttırmaktadır.
Gece apnesi sıklıkla kalp ritim bozuklukları eşlik eder. Bu durumda, hastaların% 95'inde sinüs aritmi,% 35'inde sinüs bradikardisi ve% 25'inde atrioventriküler ve sinoaurik blokaj görülür.
Taşikardi, ventriküler ve supraventriküler ekstrasistoldeki bulgular patolojik kalp hastalıklarına sahip yaşlı insanlarda daha sık gözlenir. Gece apnesi öyküsü olan bir çok kişi inme, kalp krizi ve bazen ani bir ölüm geçirir. Kalbi dinlerken akciğer hipertansiyonunun gelişmesi ile LA'daki ikinci tonudan bir vurgu ortaya çıkar.
Apne teşhisi konan birçok hasta aşırı vücut ağırlığına sahip olduğundan, Pickwick sendromunu gündüz hipoksemi ve hiperkapni, arteriyel hipertansiyon, polisitemi, pulmoner kalp, hipotoleamik obezite şeklinde tespit eder. Boyundaki boy artışı ile SSA (uyku apnesi sendromu) oluşumu riski vardır.
Geceleri apneyi teşhis etmek için Rovinsky yöntemi kullanılır.
Bir rüyadaki apne
Bu patolojik duruma solunum durması denir. Kural olarak, eğer gerekirse kendiniz nefesinizi tutmanız tehlikeli değildir. Örneğin, eğitimsiz bir kişi yaklaşık 40 saniye nefes alamaz. Ancak uyku apnesi solunumun bilinçsiz kesilmesidir. Ortalama olarak, otuz saniyeye kadar sürebilir ve bazen üç dakikaya ulaşabilir. Çoğu hastada böyle bir nefes kesilmesi bir saat uykudayken 10-15 kez olur. Uyku apnesinin yeniden ortaya çıkmakta olan bir belirtisi, zaten bu durumun bir sendromuna neden olur.
Uykuda, apne, bu dönemde beynin bir süre solunum kaslarına sinyaller göndermediği merkezi bir tip olabilir, bu nedenle bunlar pasiftir ve solunum aynı anda durur.
Obstrüktif uyku apnesi tipi, beynin sinyal aldığı anda gelişir ve hava akımı, hava yolunun daralan lümeni tarafından kesilir.
Karışık bir tipte, başlangıçta merkezi apne oluşur ve bu da obstrüktif apneye dönüşür.
Uyku apnesi olan hastalar sabah çok ağrıyorlar, sabahları acı çekiyorlar, çalışma yeteneklerini kaybediyorlar, sürekli yorgun hissediyorlar, dikkatleri ve hafızaları kötüye gidiyorlar, gün boyunca uyumak istiyorlar, sinirlilik duyuyorlar, cinsel isteği azaltıyor, iktidarsızlık gelişiyor. Uyanıklık döneminde bu durumun hepsine dikkat çekilir ve uyku apnesi güçlü horlamayla, nokturnal enürezis, noktüri, bruksizm, uyku konuşması, ağır bacaklar, karıncalanma ve bazen ağrı, somnambulizm ve hipnogojik halüsinasyonlarla kendini gösterir.
Bir rüyadaki apne, kalp krizi, felç, kalp ritim bozukluğu ve ani ölüm neden olabilir.
Risk faktöründe altmış yaşın üzerindeki insanlar var. Bunun nedeni yaşla birlikte farenks yumuşak dokularının elastikiyetinin kademeli olarak kaybolmasıdır. Buna ek olarak erkekler nefes almayı bırakır ve kadınlarda genellikle uyku apnesi menopoz sırasında görülür. Tipik olarak, bu progesteron seviyesinden kaynaklanmaktadır. Uyku apnesinin gelişmesinin nedenlerinden biri obezitedir (% 70), çünkü nefes alan kaslar ve kendisini nefes alma sürecine katılanlar ve ağız ve farenkste görülen kaslar yağ tabakası ile kaplıdır ve bu akciğerlerin fonksiyonel bozulmasına yol açar. Böylece, solunum yetmezliği gelişir ve episodik uyku apnesi uykudaki artışı değil, aynı zamanda uzun süre kalır, bu da fazla kilolu bir arka plan üzerinde sendromu daha ağır yapar.
Akromegali , hipotiroidizm , alkol bağımlılığı, huzur vericiler, hipnotikler ve sedatifler, çeşitli deformiteler ve ayrıca ağız boşluğu, farenks ve burun patolojileri ile endokrin sistemdeki bozukluklar uyku apnesine neden olur.
Bu patolojik durum bir hastanın anketine dayanarak ve ayrıca nabız oksimetre, oksikapnografi, empedans pletismografi, pnömotakografi, elektrokardiyografi, elektromiyografi, elektrokülografi ve elektroensefalografi içeren kompleks polisomnografik bir çalışma yürütmek suretiyle belirlenebilir.
Uyku apnesinin tehlikesi hipoksi oluşumudur. Aynı zamanda hava akışı kesilir ve oksijen kandaki yetersiz olur ve sadece horlamış olan kişi durur, sonra maviye dönüşür. Sonuç olarak, hasta sürekli olarak uyanır ve bu uyku homojenliğini bozar, yani derin uyku evresinde kasların gevşemesi not edilir, kan basıncı azaltılır ve bazı hormonlar üretilir. Sıkça uyanma vücudun derin uykuya dalmasına ve bir gecede iyileşmesine izin vermez.
Buna ek olarak, ortaya çıkan hipoksinin, göğüste uyku apnesi sırasında ortaya çıkan basınç dalgalanmalarının, uyanmanın veya uykunun yüzeyel fazının sinir sisteminin sempatik bölümünün, vasospazmın ve artmış kan basıncının önemli bir aktivasyonuna neden olduğuna dair bir öneri var.
Uykuda uyku apnesinin tedavisinde hipnotikler, sedatifler ve alkolden ve yatmadan önce alınan gıdanın kullanımı kaldırılır ve gerekirse aşırı kilo azaltılır. İyi pozitif havayolu basıncı aygıtı kullanan yöntemle iyi bir sonuç gösterilmektedir. Bu yöntem, apne hastalarını iyileştirmese de, ancak uykuyu geri getirmesine rağmen bu durumdaki komplikasyonların önlenmesine atıfta bulunmakla birlikte evde kolayca uygulanmaktadır. Gerekirse, bu cihaz hastalar tarafından her gece kullanılır.
Farinks ve burun anatomik defektleri cerrahi bir tedavi yöntemine başvurulduğunda.
Obstrüktif uyku apnesi
Uyku esnasında obstrüktif uyku apnesi veya solunum durması, korkunç bir nefes durgunluğuyla horlamanın ani bir horlamasında oluşur ve bundan sonra bir kişinin yüksek horlaması, o da dönmeye başlar ve sonra tekrar nefes alır. Bazen obstrüktif uyku apnesi bir gece 350 kat artabilir ve bu bozukluklar hastanın uyku kalitesinde bozulmaya neden olur. Bu nedenle, uykulu bir kişi baş ağrısı, sürekli uyuşukluk, dikkati, hafızası, erkeklerdeki potensi düşürülmesinden yakınıyor ve sinirlilik oluşuyor.
Obstrüktif uyku apneli insanlar gece uyandıklarını hatırlamazlar. Bu patolojik durum, posterior farenkusta yumuşak dokular düştüğünde ve hava yollarını kapattığında ortaya çıkan en yaygın hastalıktır ve bunun sonucu olarak hava akciğerlere giremez. Tüm bunlar, farengeal kasların gevşemesinden dolayı olur.
Obstrüktif apne, on saniyeden fazla hava akışı eksikliği ile karakterize belirli bir olaydır. Bir hayallerdeki daralmış üst solunum yolu obstrüktif apne gelişimini provoke eder. Bazen nefes alma işleminin engellenmesi tamamlanmamıştır, bu nedenle obstrüktif hipopne gelişir ve bu sürekli, yavaş ve sığ solunum yol açar.
Obstrüktif apne, kandaki oksijen içeriğini azaltır ve bu akciğerlerde bir eksikliğe neden olur. Aynı zamanda hastanın burnu tıkar bir ses bulutu boğuyor olabilir. Bu patolojik durum, hastanın uykusundan bir saat sonra beş veya daha fazla sayıda apne atağı ile karakterizedir ve gün boyunca belirgin uyuşukluk halindedir.
Obstrüktif uyku apnesinin görünümü boynun, kafatasının ve yüzün bazı özelliklerinden etkilenir. Örneğin, geniş bir boyun ile, obstrüktif uyku apnesi riski artar. Ayrıca, kafatasının ve yüzün mikrognatia, retrognathia, dar üst çene, genişleyen dil, bademcikler ve damak şeklinde çeşitli anormallikleri obstrüktif apnenin oluşumuna katkıda bulunabilir.
Nefes alma yolunu çevreleyen kasların zayıflığı veya patolojisi bazen tıkanma uykusu apnesini şiddetlendirir.
Bu patolojik durum için risk faktörleri arasında cinsiyet, yaş, genetik yatkınlık, obezite, alkol bağımlılığı, sigara içimi bulunur. Tipik olarak, bu durum erkeklerde daha sıktır, ancak menopoz sırasında kadınlarda uyku apnesi riski artar. Buna ek olarak, ağırlıklı olarak yetişkinlerde kırk ile altmış yaş arasında oluşturulur, ancak yenidoğanlarda bile ortaya çıkabilir. Ancak obezite, bu patolojinin oluşumunda temel predispozan faktördür. Bunun nedeni boğazdaki dokuların yağ birikintileriyle doldurulmasıdır.
Ayrıca obstrüktif uyku apnesinin gelişimini tetikleyebilecek bazı hastalıklar da vardır. Bunlar arasında şunlar bulunur: diabetes mellitus , gastroözofageal reflü hastalığı ve polikistik över.
Obstrüktif uyku apnesinin belirtileri, gündüz uyku hali, sabah baş ağrısı, sinirlilik, psiko-duygusal işlev bozukluğu ve horlamadan ibarettir. Bu kural olarak, kesilen bir gece uykusunun bir sonucu olarak ortaya çıkar. Ayrıca, horlama esas olarak sırt üstü boğulma veya nefes darlığı sonucu ortaya çıkar. Ek olarak, çoğunlukla gece uykusu sırasında hastanın uyanmasına neden olur.
Bu sendromun semptomları her zaman fark edilemez, bu nedenle tanıyı doğrulamak için polisomnografi veya split-gece polisomnografi gibi ilave tanı yöntemleri kullanılır.
Çocuklarda apne
Çocuklarda, zamanın ani olan uyku döneminde solunumun aniden durdurulması, apne sendromu olarak adlandırılır. Bu noktadaki nefes hareketleri on saniye durur. Patolojik sürecin hafif bir formunda solunum otomatik olarak eski durumuna getirilir. Aynı zamanda, kanda oksijen eksikliği nedeniyle, çocuğun organizmasının istikrarlı hayati aktivitesi bozulmuştur. Bu durumda çocuklar solgunlaşır, parmakları ve dudakları maviye döner, kalp atışı yavaşlar ve kas tonusu azalır. Bu bilinç kaybını kışkırttırır ve zamanında tıbbi yardım sağlamadığı takdirde ölüme yol açabilir. Genellikle, bu gece, ebeveynler de uyurken olur ve sadece solunum durmasını fark etmeyebilir.
Yenidoğanların apnesi, fizyolojik bir durumla karakterizedir ve bunun sonucunda doğum esnasında solunum hareketleri yoktur. Bu, aşırı miktarda kanda oksijen ile açıklanmaktadır. Apne, gebeliğin 34. haftasında doğan veya daha erken dönemdeki çocuklarda ortaya çıkabilir, çünkü merkezi sinir sistemi tam bir gelişme sürecine girmediğinden nefes almayı yeterince kontrol edemez.
Çocuklarda apne çeşitli nedenlerden kaynaklanabilir. Bunlardan en önemlisi, merkezi sinir sisteminin bozulmuş çalışmasıdır. Sonuç olarak, beynin solunum yollarının kaslarına ait sinyali yoktur ve nefes durur. Kural olarak, bu erken doğan bebekler ile olur. Buna ek olarak, farklı genetik, anemi , omurilik travması veya intrakranyal, ilaçlar, sepsis, büyümüş bademcikler, artmış bilirubin, obezite ve tavşan dudakları gibi enfeksiyonlar apne oluşumunu etkiler.
Nefes almak için ventilatör bazen kullanılır ve tıkanıklıkla trakeostomi yapılır.
Bir çocuğa teşhis koyulurken öncelikle apne sendromu nedeni ortadan kaldırır ve bu da ani nefes kesilmesine neden olur ve tedaviye devam eder. Bunu yapmak için, gerekirse, bademcikleri çıkarın, aritmiyi veya anemiyi düzeltin (göstergelere göre). Nöbetler olduğunda, onları durduran ilaçlar reçete edilir.
Buna ek olarak, obstrüktif uyku apnesinin oluşması sonucunda çocuklar zihinsel gelişme ile yavaşlayabilir ve bu gelecekte akademik başarı ile okulda sorunlara neden olabilir. Ayrıca, uyku süresi boyunca böyle bir solunum bozukluğu sıklıkla S.S.S.'nin işinde komplikasyonların gelişmesine katkıda bulunur. Bu nedenle çocuklarda bu patolojik durum, geri döndürülemez süreçleri önlemek için acil tedavi gerektirir.
Bunu yapmak için, çocuğa aynı seviyede olacakları böyle bir baş ve boyun pozisyonunu sağlamak gereklidir. Solunum sistemini uyarmak için ilaçlar atayın, CPVD ve oksijen tedavisini uygulayın.
Tam süreli olarak doğan çocuklarda apnenin genellikle kendiliğinden geçtiğini düşünmek önemlidir. Solunum durmasının hipoksi olmadan geçmesi durumunda, bu normal kabul edilir.
Apne tedavisi
Günümüzde, CIPAP'ın öncelikle uygulandığı bazı cihazlar uykuda uyku apnesinin tedavisinde en etkili yöntemlerdir. Solunum yollarında sürekli olarak pozitif basınç sağlar ve bu patolojik durumu tedavi etmek için en iyi sistem kabul edilir. CIPAP, çocuklar için bile etkili ve güvenlidir. Bu cihaz, gündüz uykusuzluğunu azaltır, hafızayı ve konsantrasyonu artırır, yüksek basınç olasılığını azaltır. Genellikle, CIPAP gecede yaklaşık yedi saat kullanır ve ağız boşluğunda burun tıkanıklığı ve kuruluğu önlemek için modern cihazlar ısıtma ve nemlendirme ile donatılmıştır.
Bu hastalığın tedavisinde önemli bir rol pozisyonel tedaviye ayrılmıştır, çünkü vücudun konumu apnenin şiddeti üzerinde güçlü bir etkiye sahiptir. Pratik olarak iki katı sıklıkla, yan taraftaki vücudun pozisyonunda solunum durur. Bu, larinks dokularında daralmaya bağlı olabilir, ancak sırt üstü pozisyonda olduğunda solunumu durdurma riski biraz azalmaktadır. Her ne kadar bu her hastanın fizyolojik özelliklerine bağlıdır. Bu nedenle, öncelikle vücudun pozisyonunu değiştirmeniz gerekir. Ancak aşırı kilo vermek için düşürmeye başlamanız önerilir, ancak bunu hızlı bir şekilde yapmak imkansız olduğu için ve apne atağının durdurulması gerektiği için hastaların dik olarak uykuya dalması gerekir; yüksek oksijen seviyesine ulaşabilir veya yükseltilmiş yatak başı ile erişilebilir.
Gece uykusundan uyku apnesi, duman, içki içmek veya uyuşturucu içmekten çekinen insanlar, kesinlikle nefes almayı artıran zararlı alışkanlıklardan vazgeçmelidirler. Ve bunun için, yatmadan dört saat önce alkol almayınız, sakinleştiriciler ve uyku hapları.
Özellikle apneye yönelik ilaç tedavisi yararlı bir tedavi şekli değildir, ancak bazı durumlarda son derece gereklidir. Modafinil'in CIPAP ile standart tedaviyle birlikte verildiği ilaçlar arasında. Ancak uyuşturucu narkotik grubu uyuşukluk belirtileri tedavi etmek için kullanılır.
Obstrüktif uyku apnesinin tedavisinde bağırsak kortikosteroidleri reçete edilir. Ancak, bu patolojik durumun terapötik tedavisinde sakinleştiricilerin yanı sıra uyku hapları kullanılamaz.
Bazı durumlarda, nefes almayı durdurmak için kontrendikasyonlar, diş hekimliği ekipmanı, cihazları veya dişçilik özellikli cihazların kullanılması. Bunlar, kural olarak, obstrüktif apnenin derecesinde önemsiz derecede uygulanırlar.
Ortodontik tedavi metodu, üst çeneyi hızla genişletip nefes almasını ve burun üzerinde düşük basınç oluşturmasını sağlar.
Cerrahi tedavi yöntemleri apneayı içerir: uvulopalatofarinkoplasti, uvulopalatoplasti lazer yardımı ile, palatine implantasyonu ve trakeostomi sütunları. İlk vakada, farenksin arkasındaki yumuşak dokunun yanı sıra mevcut adenoidler ve bademcikler de çıkarın. Bu işlemle solunum borusunun genişliğini açık boğaz ile arttırın, nefes alıp veren kasların bir kısmını çıkarın, yumuşak damağın hareketini ve kapanmasını iyileştirin. Bununla birlikte, uvulopalatofaringoplasti, bir dizi komplikasyon ve hatta apnenin nüksetmesi ile karakterizedir.
Hastanın horlamasını azaltmak için bir lazer kullanılarak üvülopalatoplasti kullanılır. Bu durumda, posterior faringeal duvardan az miktarda doku çıkarılır, ancak bu tedavi yöntemi, gece uyku apnesinin uzun süre ortadan kalktığını garanti etmez. Bu durumda, bu tür cerrahi tedavi planlı bir müdahale olarak yapılması önerilmez, çünkü bu işlem hastalığın semptomlarını kötüleştirir.
Palatin implantasyon sütununda, hafif ve orta şiddette apnenin invaziv olmayan cerrahi tedavisi ile karakterizedir. Bu prosedürün odağı horlamayı azaltan süreçtir. İmplant damağın titreşimini ve hareketini önemli ölçüde azaltır. Bu yöntemi uygulamak için, lokal anestezi kullanılır; ağrı azalır ve kısa sürede vücut iyileşir. Bununla birlikte, bu tür tedavilerin olumlu etkilerini destekleyecek yeterli kanıt yoktur.
Ancak trakeostomi bugün nadiren, sadece endikasyonlarda, tıbbi ve psikolojik problemlerle bağlantılı olarak kullanılmaktadır. Bazen radyofrekans ablasyon ve genioplasti kullanabilirler.