Geçen gün gittiğim pozitif disiplin seminerinde uzmanın görüşlerini ancak yazabiliyorum.
Pozitif disiplinin temel prensibi:
''İlk üç yaşta yaşanılanların etkisi ömür boyu kalır''
Beyin gelişimi doğuşta yüzde 25 seviyelerinde iken, 3 yaşına gelindiğinde yüzde 90'a çıkar.
Diyor ki uzman, basit şekliyle onlara yaptıklarımızı çocuklar unutsa da ruhundaki hasarlar kalır.
Çocuğunuza kötü davranmak ve sözle ya da fiziksel olarak onu incitmek, gelişimini ve ilerideki başarısını negatif etkiler.
Çocuğunuza sabırlı, destekleyici ve pozitif bir şekilde yaklaşmak ise gelişimini ve ilerideki başarısını olumlu etkiler.
Bunun için ilişkilerinizdeki alışkanlıklarınızı ve stilinizi gözlemleyin, eğer aşağıdakiler varsa bunlardan vazgeçin:
-Çocuklara yalan söylemek
-Çocukları korkutmak
-Çocuklara bağırmak, kötü davranmak
-Çocukları dövmek, aşağılamak
-Çocukları cezalandırmak, kandırmak
-Çocuklara zorla yemek yedirmek ve uyutmak
Çocuklar nasıl davranacaklarını kendilerine bakan yetişkinleri izleyerek, dinleyerek ve onlarla konuşarak öğrenirler. Davranışlarında yetişkinlerin sırf kendilerine değil, başkalarına davranışlarını da örnek alırlar. Değerlerini kendilerine söylenenlerden daha çok uygulamalarındaki gözlemlerine göre oluştururlar.
Genel olarak ebeyenler için yukarıda bahsedilen davranışların yer almadığı, çocuğa sürekli olarak gösterilen ve durumlara göre sıksık değiştirilmeyen davranış biçimleri öneriyor.
pozitif disipline göre çocuk eğitilirken aşağıdaki yöntemler kullanılmıyor
-Ödül veya ceza yok
-Şımartmak yok
-Her istediğini yapmak yok
Çocuğunuz yanlış yaptığı zaman bunun onu bildirilmesi gerekir ama bunu acı vererek, bağırarak, aşağılayarak yapmak gerekmez, çünkü bunların etkisi kısa vadeli ve geçicidir. Yapılan hareketin doğru olmadığını bildirmek yeterlidir.
Asla ama asla 18 aylıktan küçük çocuklara hafif bir şaplak ya da sarsma gibi fiziksel bir hareket yapılmamalıdır. Sarsılan bebeklerden ölen ya da sakat kalanlar olmuştur.
Ayrıca bu yaştaki çocuklar ödül ile ceza arasındaki bağlantıyı kuramazlar.
Türkiye'de verilen eğitimi genel olarak şu şekilde özetliyor uzman:
-Karnı doysun
-Uyusun
-Ağlamasın
Çocukların bu temel ihtiyaçları dışında ufuklarının genişletilmediğini, dışarı çıkartılmadığını, sosyal ortamlarda bulundurulmadığını, alabildiğine şımartıldığını ve beraberinde cezalandırıldığını.
ÇOCUKLAR RUTİNİ SEVER
Çocukların çok uzun yaşlara kadar rutin davranış ya da uygulamaları sevdiklerini, sınırlarını bildikleri zaman kendilerini güvende hissetlerini anlatıyor. Rutin uygulamalar ile disiplinsiz davranışların önemli biçimde azaldığının altını önemle çiziyor.
OYUN VE OYUN VE OYUNNN....
çok sıkıldığımız o sürekli oyun oynama halinin çok önemli olduğunu, bundan sıkılınmaması gerektiğini, çocuğun beraber oynama isteğinin geri çevrilmemesi gerektiğini belirtiyor.
ÖFKE NÖBETLERİ
Öfke nöbetlerine cevap vermeyin, eğer çocuk çok fazla ağlıyor ya da tepki de bulunuyorsa bir süre sonra kendisinden ona sarılmanızı isteyin ama bunu yaparken, ''Çok üzülüyorum senin için neden bu kadar ağlıyorsun" gibi değil, ''Tamam artık geçti, biraz sakinleşelim,gel birbirimize sarılalım, seni seviyorum'' şeklinde yapın. İlk istemeniz de gelmeyebilir ama emin olun kayıtsız kalmayacaktır.
ÖNEMLİ BİR NOKTA
Çocuklar ebeveynlerinin dikkatini ve ilgisini çekmek için onların negatif hareketlerinden de faydalanırlar. (özellikle 2 yaş ve ergenlik) O yüzden sorun ne olursa olsun SAKİN kalmaya çalışın. Sorunları anında çözmek yerine zamana yayın. VE ONLARIN ÇOCUK OLDUĞUNU ASLA VE ASLA UNUTMAYIN.
Geçen gün gittiğim pozitif disiplin seminerinde uzmanın görüşlerini ancak yazabiliyorum.
Yorum yapmak için üye ol