Bunu düşünmeyi bıraktığınızda, insanlar oldukça şaşırtıcı hayvanlar. Sadece milyonlarca yıldır çeşitli şekillerde yapışmayı başarmakla kalmayıp, aynı zamanda gezegenin hemen hemen tümünde dağılmış 7 milyardan fazla bir nüfusa da büyüdük. Ve oldukça kırılgan yaratıklar olmasına rağmen bunu yaptık. Özellikle güçlü değiliz; Bizi öğelerden korumak için zor bir saklanma ya da kürk eksikliği; düzenli bir gıda ve su kaynağı olmadan çok iyi yapmayız; ve birçok bulaşıcı hastalığa karşı savunmasız kalıyoruz.
Öyleyse, bizi başka bir günü görmeye çalışıp yaşamayacağımız konusunda endişe verici her anı harcamadığımız noktaya kadar gelişmemizi sağladı. Tasarruf lütfumuz, belki de, bizim çok gelişmiş beynimiz ve deneyimleme kabiliyetimizdir, hayati tehlike arz eden tehditlere karşı yaratıcı çözümler üzerinde hayal kurar ve işbirliği yapar. Modern insanların varlıklarını sürdürebilmelerine dayanan çok sayıda icat vardır, ama burada yaşamaksızın yaşamak son derece zor olacaktır.
Tekerleğin en eski kullanımlarından biri Mısırlı savaş arabalarıydı. iStockphoto / Thinkstock
Hepimiz “tekerleği yeniden icat etmeye gerek yok” ifadesini duyduk, yani eldeki problem için zaten bir çözüm var. Bu söz, tekerleğin insan yaşamını geliştirdiği birçok yolu ve insanlığın ne kadar uzun ömürlü yaşadığını düşündüğünüzde anlam kazanmıştır.
Arkeologlar, tekerlek ilk icat edildiğinde tartışırlar. İnsanlık tarihinde bir tekerleğin en erken kanıtı yaklaşık 3500 B'de gerçekleşir. Mezopotamya'da bu kanıt, çarkın tekerlek taşımacılığındaki kullanımıyla ilişkilidir, ulaşım aracı olarak değil. Mezopotamya halkı için, tekerleğin, olayları bir yerden bir yere taşımasına yardımcı olabileceğini fark etmesi 300 yıl daha sürdü [kaynak: Gambino].
Tekerlekler, taşıma işlemini kolaylaştırmak ve merdaneleri bir dingil üzerinde dönen tekerleklerin değiştirilmesi ile devam etmek için makaralar olarak günlüklerin kullanılmasından başlayarak birkaç aşamada gelişmiştir [kaynak: ThinkQuest]. 2000 yılına gelindiğinde, eski Mısır'da arkeolojik kayıtlarda tekerlekli tekerlekli arabalar var. Sadece o zaman tekerlekler konuştu ve onları daha güçlü ve daha hafif hale getirdi.
Tekerlek, muhtemelen tüm zamanların en önemli mekanik icadıydı. Hemen hemen tüm modern mekanik aygıtlar tekerleği bir şekilde kullanır - arabalar, otobüsler, bisikletler, fabrika makineleri, oyuncaklar, kol saatleri, film makaraları ve daha fazlası. Tekerleğin, çömlekçilik ve malların araba ile taşınması için kullanılmaya devam edilmesinden bahsetmemek gerekir - her ikisi de eski halkların takdir etmiş olması gerekir.
Bıçağın ilk günleri bu bıçak kadar cilalanmamıştı. iStock / Thinkstock
Tabii ki, tekerlek, eski insanlar için muhtemelen bir cankurtaran yarışıydı, ama onun yanında bir tekerleği taşıyarak bir yaban domuzu avlayamazsın, ve bir tekerleği çalıştırarak bir ayıböceği derisi yüzmek için zor bir zamanın olacak. Timsah Dundee'nin dediği gibi, "Bu bir bıçak değil."
Bu yüzden bıçaklara - ve onun bir balta, bir bıçak gibi yinelemelerine - gerçek anlamda insanların hayatlarını kurtarıcı bir atılım olarak geliyoruz. Aslında yeni araştırmalar, bir bıçak gibi taş aletlerinin insanların daha iyi yemek yemesine, daha iyi koruyucu kıyafet giymelerine ve "Batı Yakası Hikayesi" nde iyi bir dövüş sahnesi yapmasına izin vermediğini gösterdi. 1,7 milyon yıl önce, insan atalarının araçları oluşturmaya başladığı ortaya çıktığında, aslında ellerimizin nasıl çalıştığının [kaynak: Reardon] evrimine katkıda bulundular.
Bundan önce bile, erken insanlar ete kesmek için keskin taş yongaları ve el eksenleri kullanıyorlardı. Etiyopya'nın Afar bölgesinde yapılan bir kazıda, antropologların 2012 yılında insanın atalarının yaklaşık 3,4 milyon yıl önce (kaynak: Viegas) kangal araçları kullandıklarını ilan etmesine neden oldu.
İnsanlar giyim üzerine çekmeye başladıklarında, daha soğuk iklimlere doğru hareket etmekte özgürdüler. iStock / Thinkstock
İnsan modasına geldiğinde ilk atılımla başlayalım: Kürkümüzü kaybettik. Tabii, çıplak deri bugünlerde her şeyden öte, ama her zaman tarz değildi. Araştırmacılar şimdi insanların milyonlarca yıl önce daha az Robin Williams tipi bir görünüm geliştirmiş olabileceğini öne sürüyorlar. Erken insanların, terleme ile cildini soğumamış olmaları halinde beynini aşırı ısınma riski altında olduklarını öne sürüyorlar; karışık, yoğun kürkle uğraşırken çok daha kolay bir hile (kaynak: Connor).
Ancak, vücut kazaklarımızı kaybettiğimizde, elementlere daha fazla maruz kalma riskiyle karşı karşıya kaldık, bu yüzden bazı kıyafetler giymemiz gerekti. İnsanların örtüyü giymeye tam olarak ne zaman başladığını belirlemek zor; hayvan derileri iyi eserler yapmazlar çünkü [kaynak: Upton]. (Gömme ve giydirme dışında diğer kullanımlar için kullanılmış olan gizemlerden bahsetmemek gerekir.)
Yani Florida Üniversitesi'ndeki araştırmacılar oldukça havalı bir şey yaptı. Giyim bitlerinin genetik olarak baş bitinden [kaynak: Toups ve ark.] Ayrıldığını görmeye karar verdiler. (İkisinin de farklı olduğunu biliyor muydunuz?) 83.000 ila 170.000 yıl önce - bir buz çağı çevresinde - ortaya çıktığı gibi, kıyafetlerin giydiği kıyafetler de var oldu. Yüzbinlerce yıldır, etrafta çıplak koşan bir top var. Ama ister peltin isterse pashmina olsun, giysiler, o zamandan beri [kaynak: Viegas] 'dan beri hayatımıza sayısız zaman kazandı.
Türkiye'nin Kapadokya bölgesinde eski, insan yapımı mağaraların warren bir parçası.Kapadokya'yı ziyaret ederseniz, bir mağarada (veya mağara tarzı bir konaklama) kalabilirsiniz. iStock / Thinkstock
Artık tekerleklerimiz, bıçaklarımız ve kıyafetlerimiz var, tüm insanlarımızla olan erken insanlar neydi? Sadece tüm gün boyunca taşıyalım mı? Hayır. İnsan varoluşunu gerçekten kurtarmazsak, hayatı biraz daha kolay hale getirmek için bir adım daha atmamız gerekiyordu. (Ayrıca, açıklama: Bu keşiflerin hiçbiri bu sırada gerçekleşmedi.)
Bu bizi barınağa getiriyor. Şimdi, barınağın sadece insanların keşfettiği eşsiz bir atılım olduğunu iddia etmeyelim. Biz kesinlikle hayvanların çoğu gibi başladı - sadece gizlemek için iyi bir yer bulmak. İlk atalarımız için, muhtemelen ağaçlarda yuvalarda yaşamak anlamına geliyordu. Tabii ki, mağaralar ve kaya mostraları da muhtemelen popüler seçimlerdi.
2.6 milyon yıl kadar önce, erken insan gruplarının onları, en sevdikleri sulama deliklerine ya da uyku noktalarına geri götürmek için yiyecek ve aletler toplamaya başladıklarına dair işaretler vardı [kaynak: Smithsonian]. Yaklaşık 800.000 yıl önce, karışıma eklenen ateş ve ocakları görmeye başlıyoruz. Ancak, insan yapımı bir barınak hakkındaki en eski kanıtımız, 400.000 yaşındaki postholes ve Terra Amata, Fransa [kaynak: Smithsonian] 'daki diğer arkeolojik kanıtlardan gelmektedir. Barınaklar inşa ederek insanlar çevrelerine karşı savunmasız değildi ve daha sert şartlardan kurtulabilirdi.
Kanalizasyon arıtma ve bertaraf dahil olmak üzere temizlik, uygarlık ve kolera gibi hastalıkların yayılması üzerinde büyük bir etkisi olmuştur. Doring Kindersley RF / Thinkstock
Bir sonraki hayat kurtarıcı atılımımız için daha modern zamanlara hızlı bir şekilde ilerleyelim. British Medical Journal bir grup uzman ve okuyucunun son 150 yıldaki en büyük bilimsel ilerlemeden ne istediğini sorduğunda, cevap açık kalp ameliyatı ya da akıllı telefonlarda bul-telefon uygulaması değildi. Antibiyotik ve anestezi uygularken, çoğunluk sanitasyondaki ilerlemeyi seçti [kaynak: Katz].
İdrarın ve dışkıların uygun şekilde bertaraf edilmesinin hayat kurtaracağı keşfi çok uzun zaman önceydi. Eski gazeteci ve avukat Edwin Chadwick'in, hijyen önlemlerinin bir onsunun tifüs, kolera, grip ve diğer pek çok mikropların tedavi edilmesine kesinlikle değeceğini kararlaştırdığı, Thames Nehri'nin sokaklarda taşan atık ve kanalizasyonla dolu olduğu Victoria İngiltere'sindeydi. Bu kanalizasyona maruz kalma ile geldi.
Chadwick, atıkların giderilmesi için hidrolik kanalizasyon sistemleri ve drenaj pompaları için planlar hazırladı (doğrudan Thames'e giden yollardan biri). Tabii ki, uygun bir atık su tahliyesi hala küresel olarak mevcut değildir ve büyük sonuçları vardır: Bir milyar insan - dünya nüfusunun yüzde 15'i - hala açık bir savunma uygulamak ve 2.4 milyar 2015 yılına kadar onaylanmamış sağlık tesislerini kullanacaktır [kaynak: WHO / UNICEF].
Su arıtma, küresel su kaynaklı hastalık yükünü önemli ölçüde azaltmıştır, ancak hala devam etmek için uzun bir yolumuz var. iStock / Thinkstock
Kontamine sudan bahsetmek, bir şeyleri içmek, gelişmekte olan dünyada seyahat eden birçoğumuzun kanıtlayabileceği gibi, mide ağrısının ve gevşek bağırsakların sefaletine yol açabilir. Fakat suyla ilgili hastalıklar, seyahatleri mahvetmekten daha fazlasını yapar. Dünya Sağlık Örgütü'nün 2005'te bildirdiği gibi, bu tür hastalıklar dünyadaki en büyük ölüm sebebidir ve yılda 3,4 milyon kişinin hayatını kaybetmesi, savaş, terörizm ve kitle imha silahlarının toplamından daha fazladır. Zayıf bağışıklık sistemleri zaten yetersiz beslenme ve diğer stresler tarafından zayıflatılmış yoksul ülkelerdeki çocuklar özellikle risk altındadır [kaynak: VOA].
Daha kötüsüydü bile. Yüzyıllar boyunca, gelişmiş ülkelerde bile, su bazlı koleraların gizemli, periyodik salgınları binlerce insanı düzenli olarak öldürdü [kaynak: Encyclopaedia Britannica]. 1854 yılında bir kolera salgını sırasında, İngiliz bilim adamı John Snow, hastalığa, su kaynağını kirleten kanalizasyondaki mikroorganizmalardan kaynaklandığını tespit etti. Diğer öncü halk sağlığı fikirlerinin yanı sıra, mikroorganizmaları öldürmek için suya klor kullanma önerisi geldi ve hastalık oranı düştü. O zamandan beri, içme suyunuzu daha güvenli hale getirmek için ek kimyasal ve filtreleme teknolojileri geliştirilmiştir [kaynak: Lenntech].
Yangının yapılması ve kontrolü, insanlığın hayatta kalması ve yayılmasındaki en önemli gelişmelerden biriydi. iStockphoto / Thinkstock
Afrika'daki Acheulian kültüründeki deneycinin ya da denemenin kimliğini, 790.000 yıl önce yangının nasıl başlatılacağını, kontrol edileceğini ve kullanacağını keşfettik. Ancak hızlı bir oksidasyon konusundaki ustalıkları, insanlığın insana yakışma ve kontrol etme konusundaki en eski kanıtlarını gösteren bir İsrail arkeoloji ekibinin üyesi olan Nira Alperson-Afil'e göre, insanlığın hayatta kalmasını ve yayılmasını sağlayan en önemli gelişmelerden biriydi. will [kaynak: Kudüs İbrani Üniversitesi].
Bu buluş, erken insanlara korkunç bir caydırıcı - ateşli meşalelerle donatıldı - onları ve savunmasız gençlerini yırtıcılardan korumak için. Ayrıca, sıcaklık düşüşlerini yaşamalarına yardımcı olan bir sıcaklık kaynağı da sağladı. Buna ek olarak, hayvan eti ve bitki örtüsü pişirebilme yeteneği, insanlar için besin seçeneklerini artırdı ve yetersiz beslenmeyi önlemek için onlara yardımcı oldu. Belki başka herhangi bir buluştan daha fazla yangın, insanların gezegenin yüzeyinde çoğalmasını ve yayılmasını sağlayan bir atılımdı.
Bugün, kamp ateşi etrafında toplanmanın ve kömürleşmiş mamut hanedanlarının kemiklerini kemirmenin ötesinde ilerledik, fakat yakıt yakma yeteneği, varlığımızın önemli bir parçası olmaya devam ediyor.
Bu buğday bitkisi, bir dizi bilimsel ve teknik atılımın sonucudur. iStock / Thinkstock
Bizim için yiyecek üretmek için çiftliklerimiz olmasaydı, hepimizin vahşi bitkileri toplayıp, avcı-toplayıcıların binlerce yıl önce yaptığı gibi hayatta kalmak için hayvanlarını kovalamak için zamanımızın çoğunu harcamak zorunda kalırdık. Avcılık ve toplanma mutlaka gitmek için kötü bir yol değildir. Örneğin, kendi içsel esnekliği, insanların mevcut kaynakları bir dizi yaşam alanlarında verimli bir şekilde kullanmalarını sağlar ve ekosistemi modern uygarlığın yaptığı gibi ortadan kaldırmaz [kaynak: Washington State University]. Fakat sürekli olarak hareket halinde olmamızı ve kendimizi nispeten küçük gruplarla sınırlamamızı gerektirir. Çağdaş uygarlık - ayakta duran militanlardan fabrikalara, alışveriş merkezlerine - pratik olmazdı. Bu yüzden tarımın gelişmesi hayatta kalmamız için çok önemlidir.
Tarım gerçekten de bir değil, binlerce yıldır meydana gelen sulama teknolojileri ve sulama ve gübrelerin buluşu gibi bir dizi bilimsel ve teknik atılımdır. Ama her şey, insanlar tohumların yabani bitkilerden nasıl toplanacağını, bitkiyi nasıl üreteceğini ve onlara yönelip onları topladığını anladığında başladı. Modern gıda maddelerinin DNA analizine göre, “kurucu ürünler” in (buğday, arpa, nohut, mercimek, keten ve diğerleri) gelişimi, güneybatı Asya'da 9,000 ila 10.000 yıl öncesine dayanmaktadır [kaynak: Harris].
Antibiyotiklerin kullanımı bazı hastalıklara bağlı ölüm oranını önemli ölçüde azaltmıştır. iStock / Thinkstock
İnsanlık tarihinin çoğu için, gezegendeki hemen hemen herkes, bazen birden fazla kıtayı harap eden bakteriyel hastalıkların salgınlarında ölme riskiyle karşı karşıya kaldı. Böyle bir hastalık, hıyarcıklı veba - "Kara Ölüm" - tek başına 14. yüzyılda tahmini 200 milyon insanı öldürdü [kaynak: BBC].
Daha sonra, 1920'lerin sonunda, bir antibakteriyel ajan geliştirmeye çalışan Dr. Alexander Fleming adında bir Londra doktoru, bir petri kabının kontamine olduğu küfü incelediği bir patojenin büyümesini engellediğini fark etti. Fleming, 1929'da keşfiyle ilgili bir bilimsel makale yayınladı ve bir öğrencisi olan Dr. Cecil Paine, sonunda, insan hastalarda bakteriyel hastalığa karşı, külden elde edilen bir ilacın, penisilin etkisini gösterdiğini gösteren ilk klinisyen oldu [kaynak: Wong]. O zamandan beri, penisilin ve diğer antibiyotiklerin kullanımı, sifiliz, septisemi ve tabii ki, bubonik veba gibi bazı enfeksiyonlardan ölüm oranlarında azalmaya yol açmıştır [kaynak: Hemminki ve Paakkulainen]. İlginç olsa da, antibiyotikler genel bakteri hastalıklarında mortalite oranlarının azalmasıyla ilgili tüm kredileri talep edemez. Listemizdeki temiz su gibi diğer atılımlar da büyük bir rol oynamaktadır [kaynak: Hemminki ve Paakkulainen].
Yiyecekleri konserve ve diğer yollarla muhafaza etme yeteneği olmadan, insanlar kendilerini yeterince besleyen çok daha zor bir zaman geçirirlerdi. iStock / Thinkstock
Kilerinizin içindeki çürümüş fasülyelerin tenekeleri, medeniyette mütevazi bir ilerleme gibi görünse de, sivil savunma yetkililerinin herkesi bir arzma sürdürmeleri için bir neden var. Gıda maddelerini uzun süre soğutmadan koruyabilme yeteneği, insanların elektrik beslememizi bozan ve taze yiyecek tedarik etmeyi zorlaştıran doğal ve insan kaynaklı felaketlerden korunmalarını sağlar.
Canning, 18. yüzyılın sonlarında askeri zorunluluktan icat edildi. Napolyon'un askerleri, açlıktan ve kazazededen, zarara karşı savaşmaktan çok bir zayiattan daha fazla zayiat çekiyorlardı ve Fransız hükümeti, bölgedeki askerlerin hükümlerini korumak için bir yöntem geliştirebilecek herkese 12,000 frank ödül verdiler [ Kaynak: Can Üreticileri Enstitüsü]. Çeşitli şekerleme, şef ve bira bira fabrikası olarak görev yapmış olan Nicholas Appert adlı bir Parisli, yiyecekleri kısmen pişirmek, mantar tıpaları ile şişelerde sızdırmaz hale getirmek ve ardından şişeleri kaynar suya daldırmak için içerideki havayı dışarı atmaktı.. Havanın bozulmasına neden olduğuna inanıyordu. (Louis Pasteur'ün, bu ısıyı gıda bozan ve hastalığa neden olan mikroorganizmaları gerçekten öldürdüğünü keşfeden bir yarım yüzyıl daha olurdu.)
Fransız askerleri, Appert'ın kümes hayvanları, sebzeleri, sosları ve diğer maddeleri denizaşırı bir yolculukta gönderildikleri sırada yanlarında götürdüler ve dört ay sonra yenilebilir olduğunu bildirdiler. 1810 yılında İngiliz mucit Peter Durand, mantar yerine lehimli bir kapağı olan geliştirilmiş bir gıda kabı için bir patent aldı. İki yıl sonra, Durand'ın iki vatandaşı olan Bryan Donkin ve John Hall, yiyecekleri şişeler yerine metal kutulara koyan bir fabrika açtı [kaynak: Can Manufacturers Institute].
Bir girişim, yaşlılarda transfüzyon yapan gençlerin kanının yaşlanma karşıtı etkilerini tolere ediyor. Araştırmanızı Bilmenizi İsteyen Şeyler.