Çocukluktaki kafa vuruşları nadir değildir, ancak kalıcı olumsuz etkileri olabilir. Yeni araştırmalar çocuklukta sarsılma ile yetişkin olarak olumsuz tıbbi ve sosyal sonuçlar arasında bir bağlantı buldu.
Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri ve İsveç'ten araştırmacılar, 1973 ile 1982 arasında doğan bazı İsveç nüfusunun (1.1 milyonlarca kişi - bazı 25) yaşamının ilk XNUMX yılında travmatik bir beyin hasarı yaşamanın etkisini analiz etmek için verilere baktı.
Yaralanma geçirmeyenlere kıyasla, çocukluk çağında en az bir travmatik beyin hasarı yaşayan insanlar - çalışılanların yaklaşık% 9'u - yetişkinler olarak erken yaşta ölmek ya da psikiyatrik bir hastalık için tedavi edilmek ve sakatlık almak daha muhtemeldi. Emekli maaşı ve ortaöğretimi tamamlama olasılığı daha düşük.
İlk bakışta, bulgular şaşırtıcı görünmüyor: sağduyu, örneğin, bir araba kazasında ağır beyin hasarı geçirmiş bir çocuğun, sahip olmadığından daha fazla eğitimsel engelle karşılaşacağını öne sürüyor.
Buna göre, çalışma beyin hasarı ne kadar şiddetli olursa yetişkinlikte sonuçların o kadar kötü olduğunu tespit etti (bu aynı zamanda tekrarlanan beyin yaralanmaları için de geçerliydi). Ancak araştırma aynı zamanda beyin sarsıntısı - en hafif ve en sık görülen beyin hasarı şekli - ve sonraki sorunlar arasında da anlamlı bir bağlantı buldu.
Çalışmada beyin sarsıntısı kaydedilen çocukluk çağı beyin yaralanmalarının% 75'inden fazlasını oluşturuyordu. Bir beyin sarsıntısına veya hafif beyin hasarına maruz kaldığını belirten araştırmacılar,% 18 -% XXUMX ile erken ölüm, düşük eğitim durumu ve refah dahil olmak üzere olumsuz sonuçların artması riskini ilişkilendirmişlerdir. Riskte en belirgin artış, psikiyatri yatan hasta yatışı ve sakatlık maaşı için belirlendi.
Travmatik beyin hasarı ve sarsıntısı - aynı şey?
Travmatik beyin hasarı, beyin düşme, araba kazası, saldırı gibi harici bir kuvvet tarafından hasar gördüğünde veya spor sırasında oluşabilecek bir cisme çarptığında meydana gelir. Genellikle şiddetine göre veya yaralanmanın anatomisine göre sınıflandırılır. Orta ila şiddetli travmatik beyin hasarı, beyinde geri dönüşü olmayan yapısal hasara ve bazı durumlarda ölüme neden olabilir.
Beyin hasarı spektrumunun ılımlı ucunda bir sarsıntı, kuvvetin beynin kendi üzerine bükülmesine veya kafatasına çarpmasına neden olduğunda ortaya çıkar. Çürük ve hücre hasarı meydana gelebilir, ancak yaralanmadan kaynaklanan yapısal hasar MRI veya BT görüntüleme ile tespit edilemez, bu da tanıyı zorlaştırabilir. Bununla birlikte, fonksiyonel MRG (fMRI) gibi özel görüntüleme yöntemleri kullanıldığında, beyin sarsıntısı modellerinde değişiklikler sarsıntının hemen ardından görülür.
bazı kanıtlar Tekrarlanan sarsıntıların kronik travmatik ensefalopati adı verilen nörodejeneratif bir hastalığın sonraki yaşamındaki gelişimi ile ilişkili olabileceğini. Tek bir beyin sarsıntısından sonra kalıcı ya da geri dönüşlü beyin değişikliklerinin belirlenmesi için daha uzun süreli araştırmalara ihtiyaç vardır.beyin sarsıntısı olarak nitelendirilemeyecek kadar masum bir vuruş bile beyin fizyolojisindeki değişiklikleri tetikleyebilir ve nöronların çalışmasını etkileyebilir. Var
Yeni çalışma ilk kafa travması yaşı ile sonrasında sağlık ve sosyal sonuçlar arasında bir ilişki buldu. Daha büyük olan çocuklar ve özellikle de 15'tan daha büyük olan çocuklar, yetişkinlikte problem yaşama olasılığı daha yüksektir.
E-posta ile son alın
Çalışma bulguları henüz çoğaltılmamasına rağmen, yazarlar daha yüksek nöroplastisite - beynin ağlarını ve davranışını adapte etme ve değiştirme yeteneği - uzun yıllar boyunca koruyucu olabilirler.
Genç beyinleri korumak
Beyin sarsıntısı söz konusu olduğunda hala bilinmeyen birçok şey olmasına rağmen, son bulgular çocukluk çağında kafa travmasını en aza indirmenin önemine işaret ediyor. Çocukların yetişkinlerden daha zayıf boyunları ve gövdeleri olduğundan, beyin hasarına neden olmak için daha az kuvvet gerekir. Yeni yürümeye başlayan çocuklar ve okul öncesi çocuklar için çalışmanın yazarları, ebeveynlerin gözetiminin iyileştirilmesinin, çocuklarda travmatik beyin hasarının en yaygın nedeni olduğundan düşmenin önemli olduğunu öne sürmektedir.
Daha büyük çocuklarda, sporla ilişkili sarsıntıların görülme sıklığını azaltmak daha zor olabilir. Sporda kask takmak genellikle kafatasının kırılması ve kafatasının içinde kanama gibi ağır kafa travması riskini azaltır, ancak dönme kuvvetlerine karşı etkisizdir - kafanın hızla dönmesine ve beynin kendi üzerinde bükülmesine neden olan kuvvetler Örneğin kırbaçla - bu sarsıntıya neden olabilir. Bazı Avustralya futbol yasalarında giyilen yumuşak başlığın beyin hasarına karşı koruyabileceğine dair bir kanıt yoktur.
Bir çok sarsıntı oryantasyon bozukluğu veya konuşma bozukluğu gibi gözle görülür işaretler olmadan ortaya çıkar ve bu nedenle tanı konulmaz. Daha sonraki beyin sarsıntısı için bir oyuncuyu öne süren spor sahasında tanınmayan bir beyin sarsıntısı tehlikesi, kalıcı hasar riskini artırmasıdır. Farkındalık eksikliği sarsılma semptomları, tedavisi ve yönetimi hakkında bilinmeyen bir halk sağlığı problemidir.
Sporun sağlığa faydaları iyi oluşturulmuştur ve desteklenmelidir. Bununla birlikte, temas sporlarının doğası, kafa vuruşlarının bazen kaçınılmaz olduğu anlamına gelir.
Avustralya'nın güçlü spor kültürü göz önüne alındığında, çözüm, bu sporların temel kurallarını değiştirmek veya çocukların onları oynamasını engellemek olmayabilir. Daha ziyade, taban seviyesindeki araştırmalara ve farkındalığı artırarak, çocuklarda beyin sarsıntısı olaylarının teşhisini ve yönetimini iyileştirebiliriz.
Yazarlar Hakkında
Pankaj Sah, Direktör - Queensland Beyin Enstitüsü, Queensland Üniversitesi
Donna Lu, Queensland Beyin Enstitüsü'nde bilim yazarı.