Küçük bebek Isaac bir Lilliputian İngiliz köyünde doğduğunda, prematüre ve bir kuart tencereye sığacak kadar küçük, hayatta kalması beklenmiyordu.
Dünya üzerindeki bazı uydurulmuş matematik ve fizik öğrencilerine karşı duydukları rahatsızlıktan dolayı, Isaac Newton sadece yaşamıyordu, büyüdü ve 17. yüzyılın en etkili bilim insanı olmak için yeterince uzun yaşadı.
Newton'un optik teorilerinden hareket ve yer çekimi kanunları üzerindeki çığır açan çalışmalarına kadar birçok keşif, modern fiziğin temelini oluşturdu.
Uzmanlar düşüncesinin gerçek dehası, en sonunda bu teorileri nasıl aldıkları ve onları Güneş'e ve gezegenlerin hareketlerini daha önce hiç yapılmamış bir şekilde açıklayan büyük ölçüde evrene uyguladıklarıdır.
Vebada doğan yasalar
Isaac Newton'un ortak imajı, bir ağacın dibinde çömelmiş beyaz saçlı bir bilim insanıdır. Düşen bir elma tarafından kafasına çarptıktan sonra, Newton, yerçekimi yasalarını havaya uçurur ve gerisi, dedikleri gibi, tarihtir.
Tarihçiler, elma efsanesine sadece bir parça gerçeklik var, ama Newton, Cambridge Üniversitesi'nde meyve iddiasıyla karşılaşmadan önce çok önemli keşiflerin ortasındaydı.
Isaac Newton, Galileo'nun ölüm yılı olan 1642'de doğdu ve genç yaşlardan itibaren, örgün eğitimden ziyade, o çağda verilen değil, tarımdan çok ilgi gösterdi. Siyah veba, öğrencisi olduğu Cambridge Üniversitesi'ni kapattığında, iki yıl boyunca 1665'te başlayıp, karmaşık matematik, fizik ve optik dersleri alarak evde uzun süre kilitlendi.
Bu verimli zaman zarfında, bir kristal prizmanın yardımıyla, Newton'un beyaz ışığın bir renk spektrumu oluşturduğunu ilk keşfeden kişi oldu. Aynı zamanda, mühendislik ve istatistik bilginleri tarafından günümüze kadar çalışılan bir tür korkutucu matematik olan sonsuz seriler matematiği kavramını geliştirdi.
Newton, 1666'ya kadar, üç fizik kanunu için planlarını bile koymuştu, yine de her yerde fizik öğrencileri tarafından okunuyordu:
Newton'un bu noktayı anlamadığı ve gelecek yirmi yıl boyunca okuyacağı şey, Dünya, Ay ve Güneş ile ilgili hareket yasalarının "yerçekimi" dediği bir kavramdı.
Sadece evreni açıklamak
Cambridge'de, şu anda ünlü bir kuyruklu yıldızın yolunu gözlemleyen astronom Edmond Halley tarafından çağıran ve finanse edilen Newton, 1670 ve 80'lerde yerçekimi kuvveti incelemesine girdi.
Newton'un araştırmasının sonucu, 1687'de yayımlanan seminal eseriydi. PrincipiaBirçok kişi tarafından şimdiye kadar yazılmış en büyük bilim kitabı olarak kabul edildi.
Sayfalarının karşısında PrincipiaNewton, güneş sisteminin çalışmalarını "basit" denklemlere indirerek, gezegensel yörüngelerin doğasını ve göksel bedenler arasındaki çekişi açıklıyor. Ay'ın Dünya'yı neden tersine çevirdiğini ve tam tersini değil (Dünya çok daha ağır olduğu için), kitap, insanların evreni nasıl gördüklerini tam anlamıyla değiştirdi.