Eric the King... Cantona !
Şimdi bizler, yani yapay futbolun inorganik seyircileri, tutkuyu çoktan unutmuş, hepimiz birbirimize benzemiş, herkesleşmişken bundan 50 yıl önce bir "kral" doğdu.
Hepimiz o olmak isterdik. Bir erkek çocuğunun olmak istediği her şeyi kendisinde barındırırdı. Yetenek, güç, karizma. 7 numarayı kutsal yapandı. Herkes 10 numara giymek isterdi ama 7 en çok ona yakışırdı.
Faul yaptıysa itiraz etmezdi. Penaltı almaya çalışmazdı. Faul yapar, kırmızı kart yer, yüreğinde bir çocuk cebinde bir revolver. Futbolcu döven taraftarlardan çok daha önceydi, kendisi döverdi yeri gelince. Şiddeti meşrulaştırmıyorum, yok öyle bir şey. Herkese hak ettiği gibiydi demek istediğim. Mahallenin abisiydi. Ne zaman başımız derde girse ilk aranan adamdı. Büyüktü. Büyüklüğü cüssesinden gelmezdi. Forma bile bol gelirdi, şortların bağcıkları dışarda. Güzel durmak dudak bükerek fotoğraf çektirmekten çok başkaydı. Bu zamanların ince kaşlı feminen şovmenleri gibi değildi, gerçekti. Asiydi. Yakalar hep dik, bakışlar hep dik, hep ileri.
1966 yılında İngiltere Dünya Kupası'nı almıştı. İlk ve yek. Bir kez aldı İngilizler Dünya Kupası'nı. Hepsi bu. O kadar futbolu biz bulduk triplerine bakmayın. Bir baya büyük sayıdır aslında küçümsediğim yok ama şunları da söyledi aynı İngilizler: "1966 was a great year for England cause it was the year Eric Cantona was born." (1966 harika bir yıldı çünkü Cantona doğdu.) Kendisi Fransızdı.
Öyle bir adamdı çünkü Cantona. Bir kupadan, şampiyonluktan, derbi galibiyetlerinden çok daha ötedeydi kattıkları.
Old Trafford henüz Hintli zenginlerin fotoğraf çektirmek için geldikleri bir yer olmamışken, endüstriyel futbol cep telefonlarımıza indirim-fırsat mesajları atmazken, daha David Beckham kızların sevgilisi bile değilken buraların kralıydı o ve hep öyle anılacaktı.
Kırmızı Şeytanların formasına kırmızı rengini veren herifti. Yaptığı herhangi bir davranış, örneğin top sürmesi, yüzde yüz ruh ve inanç taşırdı. Duygularıyla oynardı bu oyunu. Futbol tanrıları elinden tutmuş gel biraz dünyada yürüyelim iştemişler gibiydi.
Şimdi izleyeceğiniz golü anlatmaya gerek yok. Estetik, zeka, çeviklik, güç, denge. Hepsi mevcut bunlarda hiç şüphe yok. Ama o nasıl sevinmedir? Napılır, nasıl anlatılır bilemem. Buraya bırakır giderim.