İbrahim Havvas hazretleri anlatır:
Bir sene hacca gitmeye niyet ettim. Bu niyetle yola çıktım. Maksadım Kâbei şerif tarafına gitmek olduğu halde, istemeyerek ters yöne gidiyordum. Allahü teâlânın iradesi beni batı tarafına çekiyordu. En sonunda İstanbul'a gitmeye karar verdim. Şehre girdim. Yüksek bir köşk gördüm. Kapı önünde bir kısım insanlar, bir araya toplanmışlardı. Yaklaştım ve
Niçin toplandınız?"
Diye sordum.
Rum Kayseri'nin kızı delirdi. Çare bulmak için doktorları toplandı.
Dediler. Bunda bir hikmet olsa gerektir, dedim ve içeri girdim. Orada Kayser'in kızını parlak ay gibi gördüm. Bana bakıp dedi ki:
Hoş geldin, ey İbrahim Havvas!
Beni nereden tanıyorsunuz?
Canımı, Cânâna teslim etmek istedim ve Hak teâlâdan sevdiği bir kulunu yanımda bulundurmasını niyaz ettim. Rüyamda buyuruldu ki:
Yarın İbrahim Havvas sana gelecek!
Hastalığınız nedir?
Bir gece dışarı çıkıp ibret nazarıyla gökyüzüne baktım. Kendimden geçtim. "La ilahe illallah Muhammedü'r Resulullah" kelimesi dilime, manası ise kalbime geldi. Bu kelimeyi dilimden düşürmez oldum. Gecem, gündüzüm, yemem, içmem, otururken, yatarken, kalkarken hâlim hep bu oldu. Bana da deli dediler.
Bizim diyara gelmek ister misin?
Sizin diyarda ne var?
Mekke, Medine ve Beytülmukaddes (Mescidi Aksa) oradadır.
Sağ tarafına bak!
Baktım bir düzlükte Mekke, Medine ve Beytülmukaddes karşımda duruyor, gördüm. Az sonra dedi ki:
Vakit yaklaştı. İstek ve arzu haddi aştı....
Ve, tekrar Kelimei şehadet getirip ruhunu teslim etti...