Ev
Öncüllerinizin nereden geldiğine dönme, ruhunuzda derin bir şeyi, var olana kadar var olduğunu bile bilmediğiniz bir seviyeye bağlayan temel bir şey var. Günümüzü İrlanda topraklarında, atalarımızın ülkesi olan Cork'ta geçirmenin nasıl bir şey olduğunu açıklamanın en iyi yolu budur. Bunun tek bir yol olacağını hayal edersiniz, ama gerçekte hayal edebileceğinizden çok daha farklı, daha iyidir. Bu deneyimle değiştiğimi biliyorum - gerçekten, her deneyim bizi biraz değiştiriyor, bazıları diğerlerinden daha derin ve bu ikincisi.
Gemiden çıktık, 'Cork'ta güneşli bir günde iki kez, bu yılın 40'ında bir yazdan daha fazla olduklarını öğrendik. Birkaç hafif katman giyecek kadar serin, gün geçtikçe dış katmanı soyun. Bu liman durağı için, karada yürümenin ve evrenin bizi olduğu gibi yönlendirmesine izin vermenin ötesinde gerçek bir planımız yoktu. Bir araba kiralamayı ve sadece araba sürmeyi düşünüyorduk, belki de Blarney Kalesi'ni bulmaya ve oradaki ünlü taşı öpmeye çalışıyorduk, ancak umduğumuz kadar kolay olmayacağını çabucak fark ettim. O zaman Trevor'la karşılaştık.
İskelede, aracını, bir istasyon vagonunu, bizi ve tekerlekli sandalyeyi tutacak kadar büyük durduk. Trevor gün için rehberimiz olmayı teklif etti, hizmetleri için makul bir fiyat pazarlığı yaptık ve bizi nereye götüreceğine dair birkaç seçenek tarttıktan sonra Kinsale ve Yaşlı Başı seçtik.
Resimler kendileri için konuşabilir. Harika bir gündü. Trevor, burada arazi, bölge ve İrlandalıların mirası hakkında bilgi doluydu ve hatta mükemmel bir öğle yemeği noktası, muhteşem manzarası, şahane taze yemekler ve iyi bir şirket olan bir yer vardı. Öğle yemeğinde, Bill ve Dr. Bob isimleriyle tanıdığımız birkaç arkadaş olan Trevor'la ortak birkaç arkadaşımız olduğunu öğrendik.
Gemiye döndükten sonra Kathy yerleştiğinde, liman duraklarında her zaman yaptığım şeyi yaptım, en yakın olan Cobh ("Cove" olarak telaffuz edilir) olarak bilinen küçük kasabayı kendi başıma keşfetmek için dışarı çıktım. gemi. Bu, Sihir'in ilk Cobh, Cork ziyareti olduğu için, geminin yanaşma noktasının yakınındaki küçük bir parkta büyük bir festival düzenlediler ve ben de yerlilerle ve gemideki diğerleriyle birlikte katıldım. Harika bir zamandı. Sonra sokaklarda ve tepelerde, arka sokaklarda yürüdüm ve buranın hissini aldım, kemiklerime ve İrlanda ruhuna, manzaralara, kokulara, daha önce hiç bilmediğim derin “ev” duygusuna kapıldım.
İrlandalı olmak için iyi bir gün. Kutsanmış olarak St. Colman Katedrali'ne dik bir tırmanış yaptığımı hissettim, sonra o tepeye indim ve gemiye geri döndüm, bir su vakası, birkaç İrlandalı hatıra aldım ve sevgiyle bunun anılarını tuttum günü özel bir yere, asla unutmayacağım bir yere.
Yayınlanan 22-04-2020