Öğrenciler, Londra Üniversitesi’nin bir bölümü olan Goldsmiths’te, siyah, Asya ve azınlık etnik (BAME) öğrencilerinin deneyimlerini baltalamakta olduklarını söyledikleri ırkçılıkla mücadele için kurum çapında bir strateji talep eden önemli bir binada bulundular.
Kuyumcularla Mücadele Eylemine mensup protestocular, bir haftadan daha fazla bir süre önce Deptford belediye binasına işgal etmeye başladılar. Öğrenci seçimlerinde yer alan bir aday, ırkçı tacize maruz kaldığından şikayet etmişti.
Üniversite yetkililerine, seçim afişinin, aksanını alaycı ırkçı grafiti ile çizildiğini ve afişinin kaldırıldığını bildirdi, ancak protestocular üniversiteyi yetersiz cevap vermekle suçladılar.
Olayla ilgili öfke o zamandan beri, öğrenci popülasyonunun %40’ını oluşturan Goldsmiths’teki BAME öğrencilerinin deneyimlerini protestoda yer alanlar arasında uzun süredir devam eden kaygıları körüklemiştir.
Öğrenci birliği refah ve kurtuluş memuru Mona Mounir, şunları söyledi: “Sınıflardaki tacizden zihinsel sağlık sağlama eksikliğine, Avrupa merkezli bir müfredat ve çirkin bir BAME kazanma boşluğuna, her gün öğrenciler ve renk personeli kişilerarası ve kurumsal ırkçılığa maruz kalıyor.
Bu üniversite ondan yeterince destek sağlamamıştır. Yeterince yaşadık; Mesleğimiz, ırkçılığı ciddiye almayan bir kurum karşısında son bir çaredir.
Kampanyalılar, ortaya konan sorunların çoğunun, BAME öğrencileri arasındaki okuldan ayrılma oranının yüksek olduğu ve akademik sonuçların beyaz akranlarına göre daha düşük olduğu yüksek öğrenim sektöründeki herhangi bir yerdeki öğrenci deneyimleriyle uyuşacağını söylüyor.
2017-18 yıllarında, Kuyumcular için verilen rakamlar, BAME mezunlarının %71,6’sını, aynı yıl beyaz lisans öğrencilerinin %89,7’sine kıyasla birinci veya ikinci dereceden derece aldığını göstermektedir.
Geçen ay, üniversite, BAME öğrencilerinin beyaz akranlarıyla karşılaştırıldığında deneyim ve sonuçlarındaki tutarsızlıkları ele almak üzere Goldsmith’in akademik lideri olarak Dr Nicola Rollock’u atadı. Ancak protestoculara, sorunun ölçeğini ele almak için yeterli zaman veya kaynak verilmediğini savunuyorlar.
Üniversitelerin Goldsmiths’te bir BAME öğrencisi olarak ırkçılık ve yaşamın gerçekleriyle nasıl başa çıkmayı planladıklarını, BAME öğrencilerine büyük ölçüde etkisiz ve erişilemez olarak gördükleri şikâyet prosedürlerinde yapılan değişiklikleri de içeren bir kurum çapında stratejik plan talep eden bir manifesto hazırladılar. .
Ayrıca öğrencilerin yüz yüze gelebilecek tüm personeli için çeşitlilik ve ırk bilinci konularında zorunlu eğitim çağrısında bulundular. Kuyumcular o zamandan beri Eylül 2019’da bir sonraki akademik yılın başından itibaren bu tür bir eğitimi başlatmaya söz verdi.
İşgalin dokuzuncu günü Çarşamba günü, Deptford belediye binasındaki protesto hala güçlü bir hal alıyor. Afişler, yolcuları ırkçılık karşıtı işgaller hakkında bilgilendiren prestijli II. Sınıf listesinde yer alan binanın dışına asıldı ve bir megafonla silahlandırılan öğrenciler taleplerini dile getirdi.
Üniversite, protestocuların mesleğe verdiği yanıtta ağır ele alındığına dair iddialarını reddetti ve çok sayıda protestocu talebini kabul ettiğini söyledi.
Mesleğe katılan öğrencilere yazdığı bir mektupta, kayıt memuru ve sekreter Helen Watson, şunları yazdı: Öğrencilerimizin yaklaşık %40’ı siyah, Asya ya da etnik azınlık olarak tanımlanırken, Goldsmith’ler farklı ve kapsayıcı topluluğumuzla ve herhangi birinin önyargısıyla gurur duyuyor. Kampüsümüzde türün yeri yoktur.
Herhangi bir ırkçılık veya diğer ayrımcı davranış raporları hızlı bir şekilde denenir ve uygun olduğunda polise yönlendirilir. Ayrıca, bu tür bir suçun mağdurunu olayları doğrudan polise bildirmesi için aktif olarak teşvik ediyoruz.
Üniversite, Goldsmith’lerin nefret suçu raporlama süreçlerini gözden geçirmek için öğrenciler birliği ile çalışmayı taahhüt etti. Üniversite, ırk farkındalığı eğitimi alan zorunlu personellerin yanı sıra, öğrenci refah hizmetlerine büyük bir ek yatırım yapmayı kabul ettiğini de belirtti.
Bir üniversite sözcüsü Guardian’a şunları söyledi: Bu alanda yapılacak daha çok iş olduğunu biliyoruz, ancak bu adımların BAME öğrencilerimizin deneyimlerini ve sonuçlarını iyileştirme taahhüdümüzü gösterdiğini umuyoruz.
Birmingham City Üniversitesi’nde siyah araştırma profesörü olan Kehinde Andrews, şunları söyledi: Üniversiteler, öğrenci ırkçılığı ile ilgili deneyimlerle ilgili korkunç bir geçmişe sahip. Bazen kurumlar, bu tür sorunları yanlış yönlendirmeye ayarlanmış gibi gözüküyorlar, kanıt yükünün kötüye kullanılmasının ırkçı olduğunu kanıtlamak için kurban olduğunu gösteriyorlar.
Bu, üniversitelerin tarihi veya liderliğin ve politikaları yazanların neredeyse tamamen beyaz olduğu gerçeği göz önüne alındığında sürpriz olmamalıdır. Neredeyse denemekten vazgeçtiğim bir şeyin nasıl ırkçı olduğunu açıklamaya çalışmak konusunda çok fazla tecrübem oldu ve bu kadar çok insanın neden sinirlendiğini görebiliyorum.