Kesinlikle yenilmez hava savunma sistemi yakında ülkesine, vatandaşlarına ve silahlı kuvvetlerine tam koruma sağlayacak mı? Aslında, hızlı teknolojik ilerleme sayesinde, özellikle bir ülkenin insanı olan İsrail'e yaklaşmakta olduğumuzu söyleyebiliriz. Sürekli düşmanca ve sıkça agresif komşularına meydan okuyan, bu alanda lider olup, aynı zamanda ülkesinin sürekli yeryüzüne dayalı hava savunma sistemini sürekli savaşa hazır olma konusunda destekleyen çok yaratıcı ve operasyonel savunma endüstrisi tarafından da desteklenmektedir.
Yangın kontrol operatörü ve MIM-104 Patriot teknisyenleri, bu Ocak ayında Polonya'da yapılan Panter Güvencesi taktik alıştırmaları sırasında direklere antenlerle sarıldılar
Aralık 2010’te yapılan testler sırasında Vandenberg Hava Üssü'nden balistik hedef füze yönünde bir önleyici füzesinin fırlatılması
İran’ın ve bazı Arap ülkelerinin açıkça İsrail’in dünya haritasından tamamen silinmesini teşvik ettiği gerçeğinden dolayı, 70 yaşındaki Yahudi devletinin, kıtalararası balistik füzelerden gelen bu şiddetli ve motive olmuş rakipleriyle, gagaları ve pençeleriyle kendisini savunmaktan başka çaresi yok. ve garajda teröristler tarafından toplanan ev yapımı roketlerden. Bu durum, çok sayıda ABD ordusunun ve yoğun Patriot füze kemerlerinin ülkesinde bulunması nedeniyle, saldırgan ve militan olan Kuzey Kore'nin daha genişleyen ve tahmin edilemeyen askeri eylemlerinden korunan Güney Kore ile benzerlik gösteriyor. Bu sorunun aciliyeti bir kez daha vurgulandı; Kuzey Kore, Alaska’ya ulaşabilecek yeni bir balistik füze görmeden, Amerikan halkına ve özellikle de Başkan Donald Trump’a yönelik bu halka açık saldırılara katkıda bulundu. Adalet olarak, Trump'ın borçta kalmadığını söylemeliyim ...
Bir sonraki Kuzey Kore roket fırlatma serisinin ardından ABD ordusu, Mayıs 2017’ta, Güney Kore’nin kuzeydoğu vatandaşlarının saldırılarına karşı savunmasını geliştirmeyi amaçlayan bir anti-balistik füze savunma sistemi gerçekleştirdi. Kaliforniya'daki Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü'nde yapılan testler, ABD'li yetkililer tarafından, yükseltilmiş uzun menzilli Patriot avcısı füzesi, kıtalararası bir balistik füze (ICBM) modeli olan hedefi vurduktan sonra başarılı olarak kabul edildi.
Bugün birçok uzman, Kuzey Kore'nin ABD anakarasına ulaşabilecek bir ICBM geliştirdiğine inanıyor. Dünyadaki son komünist (resmi olmayan ama gerçek) rejim, Amerika Birleşik Devletleri, Güney Kore veya Japonya yönünde bir roket fırlatırsa, Amerikalılar kesinlikle aşağı indirmeye çalışacaktır. Fakat bu görev bu kadar basit mi?
Raytheon'un MIM-104 Patriot'u, şu anda NATO ülkelerinde en yaygın uçaksavar füzesi sistemidir. Fotoğraf bir MAN 104x8 kamyonda standart MIM-8D Patriot fırlatıcıyı gösteriyor. Patriot pilinin kalbi, AN / MPQ-53 veya AN / MPQ-65 radar istasyonlarından, AN / MSQ-104 savaş kontrol istasyonundan, OE-349 mast grubundan ve EPER-Sh'den oluşan bir yangın kontrol sistemidir. Füzeler, dört PAC-2 füzesi veya on altı adete kadar PAC-3 füzesi taşıyabilen ağır bir kamyonda bulunan bir fırlatıcıdan taşınır ve fırlatılır. Patriot Division ayrıca, Division'ın başlatılmasını koordine etmek ve Patriot'u JTIDS veya MIDS bilgi dağıtım ağlarına bağlamak için bir takas istasyonuna ya da yönetim istasyonuna sahiptir.
NORAD - ilk radar savunma kemeri
A2 / D2 (erişim önleme / alan reddi - felsefesi - “bir bölgeye erişimi engelleme / engelleme;” erişimi engelleme ”felsefesi, düşman kuvvetlerinin bir savaş tiyatrosuna konuşlandırılmasını yavaşlatma veya engelleme veya bölgeyi çok uzak bir operasyon için bir köprübaşı oluşturmaya zorlama anlamına gelir; »Manevra özgürlüğünü sınırlamak, operasyonel verimliliği azaltmak ve tiyatrodaki dost güçlerin operasyonları ile ilişkili riskleri artırmak için yapılan eylemleri kapsar) NATO ordusunun bilincinde olarak, her şeyin yaklaşık 60 yıl önce başladığı bu demokrasi kalkanının durumunu tartışalım. Kuzey Amerika'yı Sovyet füzelerinin beklenmedik saldırılarına karşı korumak için 1958'de oluşturulan NORAD (Kuzey Amerika Havacılık Savunma Komutanlığı) olarak bilinen Kuzey Amerika havacılık savunma komutanlığı, sürekli savaşa hazır ilk entegre hava savunma sistemiydi. 1960 yılında, kalkıştan sonra 60 dakika boyunca havada nesneleri yakalayabilen 50 savaş filosundan (10 Amerikan ve 15 Kanada) oluşurken, Kuzey Amerika hava sahasına giren bilinmeyen bir uçak tespit edilebildi. 5 dakika boyunca, Arctic'de bulunan uzun menzilli radar istasyonları. NORAD, düşmanın tüm sürünmelerini kontrol altında tutarak varlığını haklı çıkardı havacılıkancak bu, uzay çağının başlamasından önceki, uyduların Evrenin genişliklerini ve devrimci iletişim sistemlerini sürmeye başladığı ilk on yıldı ve kıtalararası balistik füzeler, daha önce geleneksel bombardıman uçaklarına cevap vermeden oluşan hava savunma önceliklerinde bir değişikliğe katkıda bulundu.
Oyunun kurallarını değiştiren gerçek bir faktör haline gelen kıtalararası balistik füze tehdidi, ABD'yi, Ronald Reagan'ın Mart 1983'te ilk kez açıkladığı SDI programı (stratejik savunma girişimi) ile sona eren güçlendirilmiş bir hava savunması yaratmada bir adım daha atmaya zorladı. Yeni oluşturulan füze savunma sisteminin amacı, ABD'yi balistik stratejik nükleer saldırılara karşı korumaktı. оружия (ICBM'ler veya denizaltı fırlatılan balistik füzeler) potansiyel bir düşmanın. Yakında ikinci adı "Yıldız Savaşları" alan sistemin, yörüngede bulunan yer birimlerini ve anti-balistik füze savunma platformlarını birleştirmesi gerekiyordu. Bu girişim, stratejik savunmaya, ilerleyen stratejik taarruzun doktrinine - kitle bilincinde "karşılıklı güvence imha edilme" doktrinine daha fazla odaklanmıştı. SDI program uygulama organizasyonu, SDI ve onun uzaydaki güçlü füze savunma bileşenini denetlemek için 1984'ta kuruldu. Bu iddialı Amerikan savunma sistemleri aslında SSCB'nin sonunun başlangıcı oldu. Nihayetinde Birleşik Devletler silah yarışını kazandı ve bir süre gezegende tek süper güç kaldı.
PIO'nun uzay anti-füze bileşeninin başarılı bir şekilde geliştirilmesi durumunda, Amerika Birleşik Devletleri birçok ciddi problemi çözebilir. Eğer engelleyiciler yörüngeye yerleştirilirse, bazıları Sovyetler Birliği'ne her zaman yerleştirilebilirdi. Bu durumda, füzelere saldırmak, sadece aşağıya doğru bir yolda uçmak zorunda kalacaktı, bu nedenle yerden fırlatılmak zorunda olan önleyici füzelere kıyasla çok daha küçük ve daha ucuz olabilirdi. Ek olarak, önemli kızılötesi radyasyonları nedeniyle ICBM'leri takip etmek çok daha kolay olacaktır ve bu imzaları gizlemek küçük radar tuzakları yerine büyük füzelerin yaratılmasını gerektirecektir. Ek olarak, her avcı füzesi bir ICBM'yi devrederken, bireysel rehberlik bloklarıyla ayrılabilir savaş başlığı görevini tamamlamak için zamana sahip olmayacaktı. Bütün bunları ve ayrıca bir füze füzesinin nispeten ucuz bir araç olduğu gerçeğini göz önüne alarak, avantaj, ağ merkezli yıkım sistemlerinin ortaya çıkmasıyla daha da güçlenecek olan savunma tarafında açıkça görülecektir.
Ocak 2017'te Polonya'da gerçekleştirilen Polonya-Amerikan Panter Güvencesi tatbikatı sırasında, hava savunmasının 7 Tugayı askerleri, sitenin Patriot radarını kurarken “temiz” olduğunu işaret ediyor. Bu alıştırmalar, 5-7 kurulumlarının birimlerin hazır olduğunu teyit etmek için kullanıldığını göstermeyi amaçlıyordu. Panter Güvencesi tatbikatları NATO’nun bölgelere hızlı ve özgürce asker göndermesini ve bölge genelinde serbest dolaşımını sağlama yeteneğini göstermektedir.
NORAD’daki radar uyarı servisinin başkanı Brian Likhani, radarların geliştirilmesindeki “sistem sistemleri” yaklaşımının bugün NORAD’ın “gökyüzüne bakması ve bir tehdit öngörmesi” için yardımcı olduğuna inanıyor. Hizmetin amacı, yeni platformları NORAD'ın radar altyapısına entegre etmek ve ufukta radar ve uzun menzilli radarın mevcut platformlarını yükseltmektir.
ABD Füze Savunma Ajansı'nın direktörü Jim Siring, yaptığı açıklamada, Amerikan Uçuş Temsilciliği Kara Uçuş Midcourse Midcourse (GMD) misyonuna "ülkemizi korumak için hayati" misyonunu verdi. Son testler “gerçek tehditleri caydırmak için güçlü ve güvenilir bir yolumuz olduğunu” göstermiştir. Sistemin verimliliği, bir ICBM modeline dayalı gerçek bir füze füzesi sisteminin ilk test lansmanı sırasında da doğrulandı. Önceki sistem testleri 2014 yılında yapıldı. Geçmişte, ICBM'lerin ele geçirilmesi, bir merminin uzun mesafeden diğerine çarpmasına benzer şekilde, aslında çok zordu. 1999'ten beri GMD roketi yalnızca 9'in başlattığı 17'teki hedeflerine ulaştığında, mekanik alt sistemlerde de pek çok sorun yaşandı. Bu rakamlara güvenirseniz, Amerikan füze karşıtı kalkan sadece% 50% etkili ... veya% 50% istediğiniz gibi etkisiz görünüyor.
İstatistiklere dayanarak, en son testler dikkate alınsa bile, uzmanlar GMD sisteminin ilerlemesinden şüphe ediyor. Çok uzun zaman önce, Silah Kontrol Merkezinde kıdemli bir araştırma görevlisi olan Phillip Coyle, müdahale testlerinin “iki kez üst üste başarılı olduğunu, biraz da iyimserliği teşvik ettiğini” belirtti ancak son beş girişimden sadece ikisinin başarılı olduğunu ekledi. Coyle, "Okulda,% 40 bir not değildir" dedi. - Test raporlarına bakarak, Amerika Birleşik Devletleri'ni Kuzey Kore füzelerine karşı korumak için bu füze savunma programına güvenemeyiz. Özellikle de nükleer füzeler söz konusu olduğunda ... ”
2016'te, benzer bir sonuçla bir Pentagon raporu yayınlandı. “GMD, Amerikan topraklarını Kuzey Kore veya İran'dan başlatılan az sayıdaki basit orta menzilli füzelerden veya kıtalararası balistik füzelerden korumak için sınırlı yetenekler gösterdi.” 2002'ten bu yana, ABD füze savunması ülkeye 40 milyarlarca dolara oldukça kuruşa mal oldu. 2018'taki Trump yönetimine sunulan bütçe teklifinde, Pentagon, GMD sistemi için bir buçuk milyar dolar da dahil olmak üzere, Füze Savunma Ajansı için bir 7,9 milyar dolar daha istedi.
ABD yetkililerine göre, ABD roket saldırılarını engellemenin ek yollarını geliştiriyor, diğer şeylerin yanı sıra siber güvenlik değerlendirmesini de yapıyor. Bir Pentagon sözcüsü, son testlerin sadece "olası tehditlerle mücadele etmek için kullanabileceğimiz daha geniş bir füze savunma stratejisinin unsurlarından biri" olduğunu söyledi. Amerikan füze karşıtı sistem THAAD, kısa menzilli, orta menzilli ve uzun menzilli füze tehditleriyle mücadele etmek için tasarlanmıştır. Son füze savunma testlerinin çoğu gibi, program da Kuzey Kore füzelerini yürüyüş yörüngesinde yakalamayı amaçlıyor. Mart ayında, 2017, THAAD kompleksleri Güney Kore'de konuşlandırıldı; eski başkan Park Geun-hye ofisini terk etmeden kısa bir süre önce gerçekleşti. Güney Kore'nin yeni başkanı Moon Hu Ying, son Amerikan denemelerinin ardından soruşturma başlattı. Ülkenin yeni cumhurbaşkanı olarak Mun, Kuzey Kore'ye karşı daha samimi bir duruş sergileme sözü vererek iki ülke arasında ulusal bir diyalog çağrısında bulundu. Bu arada Kuzey Kore, Amerika Birleşik Devletleri'ne geçti.
“THAAD kompleksi, ABD’nin bölgesel istikrara kayıtsız, dünyayı ihlal eden ve yok eden bir delil olduğunu kanıtlıyor.” Toplam Pat ...
Geçtiğimiz 15 yıllarında ABD Savunma Bakanlığı, Amerikalıları ve müttefiklerini tehdit eden güdümlü füzeleri etkisiz hale getirmek için bir sistem kombinasyonu elde etmek için 24 milyar dolardan fazla harcadı. Savunma Bakanlığı'nın ısrarına rağmen, bu yatırımlar, çok sayıda balistik füzenin, seyir füzelerinin ve Sam Amca'nın şu anki düşmanlarının yapabileceği hassas güdümlü silahların voleybolu mücadelesinde yeterli kapasiteye sahip, tam teşekküllü bir uçaksavar ve füze savunma sistemi oluşturulmasına yol açmamıştır.
Test başlatmak anti-füze Ok 2. Balistik füzelerle savaşmak için İsrail ordusunun lehine olmayan MIM-104 Patriot kompleksinden daha etkili olacak, balistik füzelere karşı mücadelede daha etkili olacak bir anti-balistik füze savunma sistemi ihtiyacını karşılamak için Rafael tarafından geliştirilen Arrow (Hetz) balistik füze ailesi. İsrail ve ABD tarafından finanse edilen sistemin gelişimi, 1986 yılında başladı ve halen devam ediyor
Demir Kubbe uzun menzilli algılama radarı, Elta EL / M-2084 aktif faz dizi antenine dayanmaktadır. Demir Kubbe şu anda İsrail tarafından geliştirilmekte olan umut verici bir çok seviyeli füze savunma sisteminin bir parçasıdır (Arrow 2 ve Arrow 3, Barak 8 ve Iron Beam ve David'in Sling füze savunma sistemlerini de içerecektir) ve 2018 yılında konuşlandırılmalıdır. Ülke, İran veya Şii uydularının üst atmosferde veya uzayda fırlattığı balistik füzeleri yok edebilecek kapsamlı bir hava sahası savunma sistemi alacak.
Washington’daki birçok uzmana göre, bu durum kısmen, Savunma Bakanlığı’nın uzun zamandır süren havaya uçma füzelerinin veya İran ve Kuzey Kore gibi devletler tarafından fırlatılan balistik füzelerle tahrip edilebilecek küçük mesafeli havadan havaya müdahale yeteneklerinin konuşlandırılması konusundaki uzun süredir devam eden vurgusundan kaynaklanıyordu. Bu aynı zamanda ABD ordusunun, asla uzak hedeflere isabet etme konusunda yüksek hassasiyette araçları olan bir düşmanla hiç karşılaşmadığı gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Bununla birlikte, gelecekteki ihtilaflarda, Washington’un en muhtemel muhalifleri, Amerikan askeri üslerini ve birliklerini koruyan azgelişmiş hava savunma sistemlerinin üstesinden gelmek için büyük olasılıkla çok sayıda kara, hava ve deniz güdümlü silah kullanacak.
Şu anda, hava savunma ve füze savunması alanındaki son Amerikan girişimlerinin bir tartışma var; bu, ülkenin askeri gücünü dünya çapında projelendirme yeteneğini tehdit eden güdümlü füzelerin ardışık lansmanlarıyla mücadeledeki yeteneklerini artırabilir. Bu da sadece kıtalararası balistik füzeleri ilgilendirmez. Özellikle, silahlı kuvvetlerin yüksek hassasiyetli güdümlü muharebe araçlarının geliştirilmesi süreci ve gelecek vaat eden operasyonel kavramları değerlendirmek ve hava savunma ve füze savunması için potansiyel potansiyeli değerlendirmek için yüksek hassasiyetli grevlere karşı koyma kabiliyetleri incelenmektedir.
David’deki Sling’in (David’in Anvil) İsrail’deki Stunner roket kompleksinin test edilmesi. Bu roketin kavisli burnu onu bir tür yapar. İsrailli şirket Rafael ve American Raytheon tarafından ortaklaşa geliştirilen David Sling (veya Kelah David) kompleksi, sonunda İsrail'deki MIM-23 HAWK ve MIM-104 Patriot sistemlerinin yerini alacak. 40'tan 300 km'ye kadar olan mesafelerde başlatılan uçak, uçak, taktik balistik füze, orta ve kısa menzilli füze ile seyir füzelerinin araya girmesi için tasarlanmıştır. Bu kara entegre hava savunma sistemine büyük ilgi Hindistan ve Körfez ülkeleri tarafından gösterildi.
Bir SAMP / T fırlatıcıdan bir Aster 30 roketinin lansmanı. Aster 30 roketlerinin uçuş hedeflerine karşı düzenli test çalışmaları, İtalyan ve Fransız SAMPT hesaplamalarının hazır olduklarını test etmelerine ve bu modern entegre hava savunma sisteminin güvenilirliğinin yanı sıra mesleki becerilerini geliştirmelerine izin veriyor.
Avrupa ve NADGE
Kuzey Amerika kıtasının Birleşik Hava Savunma Komutanlığı'nın kurulmasından hemen sonra, NORAD, Aralık 1955’ta NATO Askeri Komitesi, NATO Hava Savunma Sistemi NADGE (NATO Hava Savunma Toprakları Çevresi) olarak kabul edildi. Sistem, SACEUR veya Avrupa'daki NATO kuvvetlerinin Yüksek Komutanı tarafından koordine edilen dört hava savunma sorumluluğu alanına dayanıyordu. Yeni hava savunma sistemi için uçaksavar füzesi sistemleri, İttifak'ın tüm üyeleri tarafından sağlandı, çoğu için bunlar Nike Ajax sistemleriydi. Dünyanın ilk uçaksavar füze sistemlerinden biri olan MIM-3 Nike Ajax'ın 1954 yılında kabul edildiğine dikkat etmek önemlidir.
Amerikan Patriot ve Aster selefi, uçaksavar füzesi sistemi Nike Ajax, 15 km üzerindeki yüksek ses altı hızında ve irtifalarda uçan olağan bombardıman uçaklarıyla savaşmak için yaratıldı. Nike başlangıçta Sovyet bombardıman uçaklarının saldırılarına karşı korunmak için Amerika Birleşik Devletleri'nde konuşlandırıldı ve daha sonra bu kompleksler yurtdışındaki Amerikan üslerini korumak için konuşlandırıldı ve ayrıca Belçika, Fransa, Batı Almanya ve İtalya da dahil olmak üzere birkaç müttefike satıldı. Bazı sistemler, yeni Nike Hercules sistemleriyle birlikte 90'lere kadar hizmette kaldı. Modern Patriot veya SAMP / T sistemleri gibi Nike Ajax kompleksi de birkaç radar, bilgisayar, füze ve fırlatıcıdan oluşuyordu. Fırlatma pozisyonları üç ana bölüme ayrılmıştır: idari bölge A, L roketli fırlatıcılar bölgesi ve radar ve operasyon merkezi ile entegre yangın kontrolü IFC bölgesi. IFC bölgesi, fırlatma rampasından 0,8-15 km uzaklıkta, ancak görüş alanı içinde, radarların fırlatma sırasında füzeleri görebilmeleri için yerleştirildi.
Her SAMP / T başlatıcısı, yeniden yüklemeden önce sekiz Aster 30 roketi başlatabilir. Eurosam'ın beyni olan SAMP / T, birçok uzman NATO ülkelerindeki en iyi hava savunma sistemini ele alıyor. Airbus A400M Atlas uçağında taşınabilir ve İtalyan ve Fransız silahlı kuvvetleri için gerekli olan dünyanın herhangi bir yerine yerleştirilebilir.
1956'te oluşturulan erken uyarı bölgesi, 16 radar istasyonlarıyla neredeyse tüm Batı Avrupa’ya genişletildi. Sistemin bu bölümü 1962 yılı tarafından inşa edildi, mevcut ulusal radarı birleştirdi ve Fransız istasyonlarıyla koordine edildi. 1960’te, NATO ülkeleri savaş durumunda tüm güçlerini SACEUR hava savunması komutalarına tabi tutma konusunda anlaştılar. Bu güçler operasyonel kontrol sistemlerini, radar kurulumlarını, havadan havaya füzelerin fırlatıcılarını ve aynı zamanda önleyici uçakları içermiştir.
Tek bir Avrupa hava savunma sisteminin geliştirilmesi devam etti. 1972 ile NADGE, 84 radarlarından ve ilişkili kontrol merkezlerinden (CRC) oluşan NATINADS'a dönüştürüldü. 80’te NATINADS, AEGIS entegre hava füzesi yönlendirme sistemi (Havadan Erken Uyarı / Zemin Çevresi Entegrasyon Segmenti) ile değiştirildi (bu AEGIS sisteminin, ABD Donanması’nın AEGIS’in (Iegis) entegre deniz savaş sisteminin eşcinsel adıyla karıştırılmaması gerektiğini unutmayın). Artık EU-121 uçağını ve daha sonra E-3 AWACS uzun menzilli radar algılama ve kontrol uçağını birleştirmenin yanı sıra, sonuçtaki radar görüntüsünü ve sistem ekranlarındaki diğer bilgileri görüntülemek mümkündür. NATO AEGIS sisteminde, bilgiler, 5118-s'nin 3118-x başlangıcının sonunda NADGE konumunda kurulu H60М bilgisayarlarla değiştirilmiş olan Hughes H70ME bilgisayarlarında işlendi. Böylece, bilgisayar kapasitesindeki artışla birlikte NATINADS veri işleme yetenekleri artmıştır. H5118M bilgisayarı etkileyici bir 1 megabayt belleğe sahipti ve saniyede 1,2 milyon talimatı işleyebilirken, önceki model sadece 256 kilobaytlık bir hafızaya ve saniyede 150 bin talimatın bir saat frekansına sahipti.
Batı Almanya'da NATINADS / AEGIS, Alman Hava Savunma Kara Ortamı (Alman Hava Savunma Kara Ortamı) olarak adlandırılan bir kuvvet ve tesis kontrol sistemi ile desteklendi. Batı Almanya'nın güney kesiminin güncellenmiş radar ağı ve Danimarka kıyı radar sistemi CRIS (Kıyı Radar Entegrasyon Sistemi) ortak Avrupa sistemine bağlandı. NATO, 90-s'in ortasındaki ekipmanın eskimesine karşı koymak için, NATO, özel ekipmanlı NATINADS / AEGIS iş istasyonlarının (5118 bilgisayarlar ve çeşitli IDM-2, HMD-22 ve IDM operatör konsolları ile birlikte olduğu AEGIS Site Emulator (ASE) programını başlattı. -80) ticari sunucular ve iş istasyonları ile değiştirildi, bu da sistemin işletme maliyetini düşürdü.
21 yüzyılın ilk yıllarında, ASE programının ilk yetenekleri yeni donanım ve yazılımlarla genişletildi. Aynı ekipman üzerinde farklı sitelerin emülatör programlarını çalıştırmak mümkündü, bu yüzden sistemin adı Muiti-AEGIS Site Emulator (MASE) olarak değiştirildi. Yakın gelecekte, MASE sistemi NATO Hava Komuta ve Kontrol Sistemi (ACCS) ile değiştirilecektir. Bu arada, siyasi durumdaki değişiklikler, Kuzey Atlantik ittifakının genişlemesi ve mali kriz nedeniyle üye ülkelerinin çoğu savunma bütçelerini azaltmaya çalışıyor. Sonuç olarak, NATINADS sisteminin modası geçmiş ahlaki ve fiziki istasyonlarının çoğu kademeli olarak hizmet dışı bırakılıyor. Avrupa ülkelerinin savunma bütçelerinin bugün nadiren GSYİH'nın% 1'ini aşması nedeniyle (Fransa, Birleşik Krallık ve bazı Doğu Avrupa ülkeleri hariç), Avrupa hava savunma sistemini güncellemek için resmi bir konsept geliştirmek gerekmektedir. Sürecin dolaylı olarak hızlandırılması, Avrupalıları sürekli olarak askeri harcamalarını ikiye katlamaya çağıran Amerikan Devlet Başkanı Donald Trump'a yardımcı olabilir, çünkü Birleşik Devletler, Eski Dünya'nın savunması için daha fazla ödeme yapmayacaktır.
Devam edecek ...