Bölüm 237 - Kurban
Yang Chen odasından çıktı ve yer altı garajına doğru ilerledi.
Işıkları açtıktan sonra, garaj gündüz gibi aydınlandı. Garajdaki lüks otomobillerin düzenli bakımları nedeniyle, ışıkla temas ettikleri anda hepsi parlak bir şekilde ışıldadı.
Yang Che'nin sıradan insanların çığlık atmasına neden olabilecek bu popüler arabalara karşı hiçbir ilgisi yokmuş gibi görünüyordu. Bir köşeye yürüdü ve yeşil bir tuğlaya dokunmak için uzandı.
Yeşil tuğlayı Yang Chen dikkatlice duvardan çıkardı. Kimse duvardan görünüşte sıradan bir yeşil tuğlanın çekilmesini asla beklemezdi.
Küçük bir boşluk ortaya çıktı. Yang Chen elini boş alana uzattı, elini dışarı çıkardığında orada avuç içi büyüklüğünde siyah bir kasa vardı. Siyah kasanın neyden yapıldığı belli olmuyordu. Parladığında, bazı parlak çizgiler garip bir şekilde ortaya çıktı.
Bu, Yang Chen'in buraya gelmeden önce almak için dairesindeki duvarı kırması ile aldığı kasanın aynısıydı.
Yang Chen, acı bir şekilde gülümsemeden önce kasaya birkaç kez daha baktı. Sonra dedi ki, "Bu şey bana çok fazla sıkıntı çıkarıyor, değil mi?"
Başını sallayan Yang Chen, benzer şekilde siyah bir bez ortaya çıkararak kasayı dikkatlice açtı. Kumaşın merkezinde, elmas gibi görünen bir başparmak büyüklüğünde bir taş vardı ancak içinde siyah desenleri olan şeffaf bir kristaldi.
Kristali çıkardıktan ve pantolonunun cebine koyduktan sonra, Yang Chen yeşil tuğlayı yerine koymadan önce siyah kasayı deliğe geri attı.
Yarım saat araba sürdükten sonra Güney Botanik Bahçesi'ne geldi.
Burada sabahın erken saatlerinden itibaren çoğu insan çalışmaya başlardı. Ek olarak uzak konumunda kimse yoktu. Issız bir alan olarak kabul edilebilirdi.
Yang Chen daha önce hiç buraya gelmemişti. Sonbahar-kış mevsimi olduğu için, Yang Chen'in doğrudan bahçeye girmesine izin veren giriş ücretini toplamak için kimse yoktu.
Asfalt yol boyunca sürüş yapan Yang Chen, tam olarak Tengu'nun atıfta bulunduğu alan olan ‘Xinglin’ belirten bir tabela gördü. Dışarıda arabasını durduran Yang Chen, soğuk havada ormana girdi.
Dolambaçlı terk edilmiş arnavut kaldırımlı yolda yürürken, Yang Chen yavaş yavaş Xinglin'in derinliklerine girdi.
‘Yaşayan fosiller’ olarak adlandırılan ginkgo ağaçları bu bölge üzerinde olağanüstü bir yoğunluğa sahipti. Sepalleri olabildiğince açık olan ağaçlar yere doğru uzandı ve anında bir zemin oluşturdu.
10 metrekareden fazla boş bir alana yürüdüğünde, Yang Chen hareket etmeyi bıraktı ve başını kaldırdı.
İki Ginkgo ağacının zirvesinde, görünüşte tüy kadar hafif olan siyah giyimli iki erkek ninja, asılı bir şekilde ayakta bekliyordu. Biri kısa ve sıska iken diğeri uzun boylu ve güçlüydü. Onlar tam olarak Yamata Mezhebi, Tengu ve Tanuki'deki üç büyük ninjadan ikisiydi.
Yang Chen'in arkasında Hannya, kırmızı tırnaklarıyla oynuyordu. Uzun saçlarını sağa sola sallayarak boş alandan çıktı. Yüzü siyah ve kırmızı desenli bir maske ile kaplıydı. Su gibi gözleri çeşitli duygular içeriyordu.
"Onlar nerede?” Yang Chen doğrudan sordu.
Tiangou konuşmak için kaba sesini kullandı, "Kudretli Pluto, sabırsız olmayın. Onları görmek istiyorsanız, Tanrı'nın Taşı'nı görmeliyiz.”
"Tanrı'nın Taşı pantolonumun cebinde ama rehinelerin güvenliğini doğrulamak istiyorum,” Yang Chen yanıtladı.
"Hehe," Tanuki son derece yüksek sesli bir kahkaha attı. "Kudretli 'On Bin İnsanın Boynunu Vuran' gerçekten de unvanına layık. Beklenmedik bir şekilde sayısız yaşamı katleden Ölüm Tanrısı Hades, Tanrı'nın Taşı'nı kullanarak sıradan bir kadının hayatı için pazarlık etmeye geldi.”
Hannya'nın büyüleyici gözleri dikkatini Yang Chen'in cebine çevirdi. "Majesteleri Pluto, ben de bir kadın olarak kıskanmadım değil,” Diye söyledi.
Yang Chen kaşlarını çattı ve konuştu, "Bu sadece sıradan bir kadın meselesi değil. Siz çocuklar iki kişiyi kaçırdınız."
Tengu konuşmadan önce mırıldandı, "Emin olun, Tanrı'nın Taşı'nı bize ilettiğiniz sürece, yaşlı kadını size geri vereceğiz. Bizi takip etmeden bir kilometre kaçmamıza izin verirseniz, karınızın nerede olduğunu özel bir iletişim yöntemi ile size söyleyeceğiz. Tabii ki, eğer harekete geçmeye ya da bize yalan söylemeye cesaret ederseniz, o zaman peri gibi güzel karının kafatasını ezmemiz gerekir.”
"Beni tehdit mi ediyorsunuz?" Yang Chen soğuk bir sesle sordu.
Tengu kurnazca güldü. "Majesteleri Pluto'nun insanların kendisini tehdit etmesinden nefret ettiğini biliyoruz. Ancak, lütfen iyice düşünün. Kadınınız, aileniz... Hala bizim ellerimizde. Bir hata yapar yapmaz, bizimle birlikte defin törenine gitmek zorunda kalacaklar.”
Yang Chen yumruklarını sıkıca tuttu ama sonunda yavaşça gevşetti.
Derin bir nefes alarak, Yang Chen cebine uzandı ve bir parmak ucu büyüklüğünde yansıtıcı, siyah kristali çıkardı.
Üç büyük ninja kristali görür görmez hepsi birlikte heyecanlanmaya başladı.
"Gerçekten de sizin elinizde!” Tengu yüksek sesle güldü.
Hannya'nın gözleri de Yang Chen'in elindeki kristale odaklanırken parladı.
"Majesteleri Pluto, onu bize verin!” Tanuki gülümseyerek haykırdı.
"Önce Wang Ma'nın güvenliğini sağlamama izin ver!” Yang Chen avucunun içindeki kristali tutmadan önce yüksek sesle söyledi.
"Japonya'daki savaşçıların onuru üzerine yemin ediyoruz, bize Tanrı'nın Taşı'nı verdiğiniz sürece, kesinlikle iki rehineyi size güvenli bir şekilde teslim edeceğiz!” Tengu ciddi bir ifadeyle söyledi.
"Onurun hiçbir şeye değmez.” Yang Chen kafasını salladı.
"Bize karşı yanlış beyan da bulunuyorsun!" Tengu öfkeyle söyledi. "Ne düşünürsen düşün, bize Tanrı'nın Taşı'nı vermezsen rehineleri sana geri vermeyeceğiz! Eğer bize dokunmaya cesaret edersen ve zamanında kurtarılmazlarsa, ikisi de ölecek!”
Yang Chen gözlerini kapatmadan önce başını kaldırdı. Bir çözüm bulmaya çalışıyormuş gibi görünüyordu.
O anda, Tengu ve Tanuki ağaçlardan aşağı atladı.
Suk! Suk!
İki ışık izi, ikisinin durduğu yerlerden geçti.
"Kim o?!"
İkisi aniden gizli silahlarla saldırıya uğradı ve gizli silahların uçtuğu yöne baktıklarında öfkelendiler.
Beyaz bir kazak ve bir çift soluk kot pantolon giyen uzun ve zarif bir kadın dışarı çıktı. Pembe yanakları vardı ve kaşları hilal gibi şekillenmişti. Yalnızlık ve soğukluk aurası yayıyordu.
"Yine sensin... Çiçek Yağmuru..."
Hannya onun kim olduğunu belirledi. O Cai Yan'ın ablası, Cai Ning, Sekiz Grup'tan, Çiçek Yağmuru idi.
Cai Ning'in ifadesi son derece ciddiydi. Yang Chen'e bakışları bir bıçak kadar keskindi. "Yang Chen, General bir emir verdi, Tanrı'nın Taşı'nı veremezsin!”
Tibet'teki deneyimden sonra, Yang Chen doğal olarak 'General'in kim olduğunu biliyordu. O, Lin Ruoxi'nin tanımayı reddettiği büyükbabası Lin Zhiguo idi.
"Bu benim kararım," Yang Chen omuz silkti. "Tanrı'nın Taşı onun elinde değil, benim elimde.
"Bu doğru, Bayan Çiçek yağmuru, bizimle Majesteleri Pluto arasındaki anlaşmayı durdurmaya çalışmadan önce bunu düşünseniz iyi olur,” Tanuki gülümseyerek söyledi.
Cai Ning onlara soğuk bir şekilde baktı ve şöyle dedi, "Nerede olduğunuzu unutmayın. Size dokunmadığımız, hepinizi katledecek yeteneğimizin olmadığı anlamına gelmez!"
"Humph! O zaman Majesteleri Pluto'nun karısını ve ailesinin hayatını feda edip etmeyeceğini göreceksin,” Hannya bir gülümseme ile söyledi.
Cai Ning onları görmezden geldi ve Yang Chen'e bakmak için döndü. Dedi ki, "Yang Chen, Tanrı'nın Taşı'nı yanında taşıdığını biliyorum. Bizim Sarı Alev Demir Tugay'ından olan insanlarımız bunca zamandır bunu biliyordu. Bunu senden istemememizin nedeni, kötülükle güçlerini birleştirmeyeceğine olan güvenimizdir. Sen bizim müttefikimizsin. Tanrı'nın Taşı'nı zorla istemeyiz ancak... Onu Yamata Mezhebi'ne veremezsin. Yamata Mezhebi'ne teslim etmenin sonuçlarını biliyor musun?! Sadece Çin için bir tehdit oluşturmakla kalmayacak, tüm dünya için büyük bir tehlike olacak!”
Yang Chen konuşmadan önce bir an için düşündü, "Ruoxi'nin kimliğini biliyorsun. Ağzında gevelediğin 'General’ ile arasında nasıl bir ilişki olduğunu da biliyor olmalısın.”
Cai Ning şok oldu. Dedi ki, "Biliyorum. Bu yüzden General'e tarafsız tavrı için çok saygı duyuyorum.”
"Oh, demek bunu biliyorsun, öyle mi?” Yang Chen gülmekten kendini tutmadı, "Neyi biliyorsun? Ruoxi ona büyükbaba demeyi ve onun ona biraz yüz vermesini istiyor. Ancak böyle anlarda, kendisine ait olmayan küçük bir taş için insanların kendi torununu kurtarmasını engellemek mi istiyor?!”
"Doğruluk ve kişisel ilişkileri ayırt edemez misin?! Bunlar birlikte nasıl tartışılabilir?! Milyarlarca vatandaşın iyiliği için kendi aile üyesini feda edebilir. Bunda utanç verici bir şey mi var!? Saygımızı hak etmiyor mu?!” Cai Ning öfkeyle bağırdı.
"Üzgünüm, böyle dik niteliklere sahip değilim. Tek bildiğim, tüm dünyanın pahasına olsa bile kendi aile üyelerimden ve kadınlarımdan vazgeçmeyeceğim gerçeğidir. Sarı Alev Demir Tugayı'ndaki insanlar ülkeyi korumak için aile üyelerini satmaya güveniyorlarsa, kaç aile üyeniz kaldığını gerçekten merak ediyorum.”
"Sen..." Cai Ning'in sesi kasvetleşti. Dişlerini gıcırdatarak, bağırdı, "Mantıksız davranıyorsun!"
"Ben mantıksız mıyım?!" Yang Chen soğukça gülümsedi. Dedi ki, "Mantığına göre, askerler ve komutanlar hepsi ülkeyi savunmak istiyor ve kendilerini bundan ayrı tutuyorlar, öyle mi? Ailelerinde sevdikleri birini korumak için Çin'i korumak istemiyorlar mı? Eğer dünyada sevdiğin biri kalmazsa, onların evi nerede olurdu? Ev olmadan, ülke nerede olurdu? Ülkeyi bu şekilde nasıl koruyorlar? Aile üyelerini feda etmek zayıfların eylemidir. Kurtarabileceğin birinden vazgeçmek acınası bir şeydir! Bir süre önce, Baş Rahibe Yun Miao'nun eylemlerini rasyonelleştiremedim. Ancak şimdi anlıyorum, Lin Zhiguo'nun oğlu ve kayınbiraderinin cephede ölmesine izin verdiğinde Baş Rahibe Yun Miao'nun nasıl hissettiğini anlıyorum. Bunun için yetersiz ise zorlanmamalıydı. Saygınlık kazanmak için kendi aile üyelerini feda edecek başka ülkelerden gizli kuruluşlar duymadım.”
Cai Ning'in ifadesi karardı. "Ne dersen de, General bana Tanrı'nın Taşı'nı onlara iletilmesini engellememi emretti. Desteğimiz de yakında burada olacak. O zaman, bu üç insanın da buradan kaçması imkansız olacak! Ancak bundan önce, isteklerini kabul etmemelisin. Ruoxi ölse bile, bu onun ülkeye olan fedakarlığıdır!”
"Yaşayan bir girişimci, hala ülke için ölü bir insandan çok daha işe yarardır,” Yang Chen kristali çıkarırken konuştu. "Ruoxi'nin hayatını riske atamam. Bu kırık taşı karımın hayatı için takas etmekten şikayet etmeyeceğim.”
Konuşmayı bitirir bitirmez Yang Chen kristali doğrudan Tengu'nun yönüne attı.
Tengu, kristalle temas kurarken son derece memnun oldu. "Majesteleri Pluto gerçekten bilge bir adam!”
Hannya ve Tanuki de rüya gördüklerini hissetti. Tengu'nun elindeki kristali görünce çok sevinmişlerdi.
"İnsanları serbest bırakın," Yang Chen ciddiyetle söyledi.
Cai Ning, Tanrı'nın Taşı'nın Tengu'nun eline düştüğünü görünce, ifadesi hemen değişti. Yang Chen'in olduğu yöne doğru dönerek bağırdı, "Sen çıldırdın mı?! Onlara gerçekten Tanrı'nın Taşı'nı mı verdin?!"
"Çıldırmış olan sizlersiniz! Aptal bir taşı kullanarak karımı kurtarmamı engellemeye çalışma!” Yang Chen öfkeyle cevap verdi.
"Lin Ruoxi gerçekten çabana değer mi?!”
"Değer! Kadınlarımın her biri bu taş parçasından daha değerli!”
Yang Chen'in çok sayıda sağır edici bağırışından sonra, gözyaşları Cai Ning'in gözlerini doldurmaya başladı.
"Hehe... Majesteleri Pluto gerçekten takıntılı bir adam. Aradığınız insanlar kağıt üzerinde. Biraz daha oyalanırsan... Korkarım çok yakında zaman tükenecek...” Hannya, kağıdı hafifçe öpmeden ve Yang Chen'in ellerine atmadan önce konuştu.
Anında, Hannya, Tengu ve Tanuki ormanda birlikte ortadan kayboldu ve geride hiçbir iz bırakmadı.
Ninjalar için ormanda gizlenmek, bir parça keki saklamak ile aynıydı. Yang Chen onları kovalamak isteseydi bile kolay olmazdı. Dahası, Yang Chen rehineleri onları kovalamak için yalnız bırakmazdı.
Cai Ning nihayet kendine geldi ve bir takip başlatmak istedi. Ancak, hepsi için çok geçti. Döndü ve öfkeyle Yang Chen'e bakarak şöyle dedi, "Hepsi senin suçun! General seni kolayca affetmeyecektir! Sen Sarı Alev Demir Tugay'ına meydan okuyorsun!"