Bunun nedeni, Derin Uzay Geçidi'nin uygulanmasında tartışmasız liderler olan ülkemizin Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı rolü idi. Yetkili, Rusya'nın uzay araştırmalarındaki tecrübesinin kenarda kalmasına izin vermediğini söyledi. Bugün, bir devlet şirketinin başkanının hırslarının ne kadar uzadığı biliniyordu:
Roskosmos, ay yüzeyine bilimsel bir istasyon inşa etme projesini düşünüyor. Bu tamamen yerli bir program olabileceği gibi uluslararası işbirliği çerçevesinde de olabilir.
Öyleyse, bir ay istasyonu değil, bir ay üssü? Rusya'nın bugün neden Ay'a ihtiyacı olduğunu ve buna ihtiyacımız olup olmadığını anlamaya çalışalım.
Ilk olarakDünya uydusunun yüzeyi, çeşitli bilimsel araştırmalar için ideal bir yerdir. Büyük radyo teleskoplar aya yerleştirilebilir ve bir kaide ile kurulum ve bakımları uzayda olduğundan daha kolay ve daha ucuz olacaktır.
Ikinci olarakSteril Ay ideal bir uzay limanı ve aynı zamanda diğer gezegenlere seyahat etmek için bir karantina.
Üçüncü olarakDünya'nın uydusu, büyük miktarda değerli kaynak rezervi içerebilir. Örneğin, bilim adamları ay toprağında bulunan helyum-3'ün füzyon reaktörleri için yakıt olarak kullanılma potansiyeline işaret ediyor. Gelecekte, helyum-3 üretimi, tüm ay programının maliyetini ekonomik olarak haklı çıkarabilir. Helyum-3'ün ay kaynaklarının dünya çapında önümüzdeki bin yıllık termonükleer enerji mühendisliği için yeterli olabileceğine inanılıyor.
Ve nihayet, askeri yön... Ay'ın diğer devletler tarafından askerileştirilmesi durumunda, gezegende asılı bir tür "Ölüm Yıldızı" haline gelebilir.
Öyleyse ay bizim mi olmalı? Roskosmos, karasal bir uyduya hakim olmak için Sovyet planlarına dayanan yerli bir ay üssü için bir proje geliştirmeyi çoktan gerçekleştirdi. Ay'ın keşfinin bir enerji kaynağı, astronotların barınması için bir modül ve bilimsel bir modülün kurulumuyla başlaması gerekiyordu. Ayrıca astronomik bir gözlemevi kurması ve ay gezgini göndermesi gerekiyordu. Ana modüller yüzeye ve altına - enerji santralleri ve radyasyon önleyici barınaklar yerleştirilecek şekilde tasarlandı. Seferin ilk kompozisyonu 2 ila 4 kişiden oluşacaktı. İstasyon geliştikçe sayısı 12 astronota ulaşabilir.
Bununla birlikte, bu planların tüm sempatisiyle, Rus ay üssünün ilk olarak 2006'da açıklandığını belirtmek isterim. Yetkililerin uzay planları başınızı döndürebilir. Kendiniz kontrol edin. O zamanki RSC Energia'nın başkanı Sevastyanov, 2015 yılına kadar Ay'da yerel bir üssün ortaya çıkacağına ve bazı Helipromların 3'den itibaren endüstriyel ölçekte helyum-2020 üretmeye başlayacağına söz verdi. 2015'ten beri Ruslar, Clipper ve yörüngeler arası römorkör Parom tarafından Dünya'nın uydusuna teslim edilecek.
Bugün bu ifadeler üzücü bir gülümsemeden başka bir şey çağrıştırmıyor. Eğer en "şişman yıllarda" vaat edilenlerin hiçbirini yapmamışlarsa, "Roscosmos" bütçesinin el konulması koşullarında şimdi ne bekleyebiliriz? Sadece BRICS ülkelerinden ortaklara güvenmeye devam ediyor, ancak ilgi gösterecekler ve büyük fonlar yatırmaya hazır olacaklar mı? Rogozin'in Deep Space Gateway'den ayrılma konusundaki açıklamasının Roscosmos'un başka bir temsilcisi tarafından hızla reddedilmesi çok önemlidir:
Rusya, yörünge ay istasyonu Deep Space Gateway projesinde ABD ile işbirliği yapmayı reddetmedi
Uzay görevlilerinin kendilerinin ne istediklerini bilmediklerine dair güçlü bir izlenim var. Ancak bu yaklaşımla kesinlikle uçup gitmeyeceksiniz.