Nahit Duru'dan 'Arayış'
Gazeteci dostum Nahit Duru, 12 Eylül darbesinden bir yıl sonra rahmetli Bülent Ecevit'le çıkardıkları Arayış dergisinin ilginç öyküsünü 'ARAYIŞ' adlı kitabında anlatmış.
Gönderdiği kitabı bir solukta okudum. 1980 darbesi ile başlayan karanlık dönemde, bir mum yakmak için yola çıkma cesareti gösteren bir avuç insanın direnişini anlatıyor. Nahit Duru, Ecevit'in başyazarlığını ve yayın danışmanlığını yaptığı bu dergide yazı işleri müdürlüğünü yürütmüş.
Gerek anlattıkları ve gerekse kitabına koyduğu belgelerle bir dönemin acımasızlığını sergilemekle kalmıyor, Arayış dergisi içinde yaşanan mutlu ve mutsuz olayları, vefa ve vefasızlıkları da açık yüreklilikle sergiliyor. Darbe sonrasının en ateşli günlerinde, demokrasi ve basın özgürlüğü askıya alınmışken böyle bir dergiyi çıkarmaya çalışmak için demokrasi inancının ve gazetecilik onurunun çok yüksek olması gerekir. Ama elbette bunun bedeli de çok ağır olmuş Bülent Ecevit ve Nahit Duru için. Her dönemin gazetecileri(!) darbeyle birlikte hemen askerlerin yalakası oluvermişler.
Beklendiği gibi Arayış'ın çıkarılarak bir özgürlük ışığının yakılması da en çok bu yalakaları rahatsız etmiş. Nitekim sıkıyönetim komutanlığı en çok onların şikayetleri nedeniyle Arayış'a ve Ecevit'e yüklenmiş... Demokrasiyi savunan Arayış, sıkıyönetim koşullarına rağmen yine de 54 hafta çıkarılabilmiş. Kitabı okuyunca bu başarıda; Ecevit'in büyük gazeteciliğini, Nahit Duru'nun kıvrak yazı işleri müdürlüğünü ve Arayış'ın avukatı Şahin Mengü'nün hukuk bilgisini görüyorsunuz. Ve elbette gönlünü ve emeğini Arayış'a açan daha başka bir avuç insanı...
****
Kitabın 80. sayfasında, Ecevit'in Arayış'ta yazdığı bir başyazı var. Onu okuyunca, bugünkü Silivri geldi aklıma. Ne de olsa işkence her zaman ve her yerde aynı... 'İşkence' başlıklı yazının bir bölümünde Ecevit şunları söylüyor; "...Demokratik toplumlar genellikle işkence deyince yalnız insan vücuduna belirgin bir biçimde zarar verici uygulamaları anlamıyorlar. Bir sanığı beş gün beş gece dursuz duraksız sorguya çekmeyi de, mecali tükendiği zaman önüne getirilen bir tutanağı imzalatmayı, gözleri bağlatmayı da, işkence gören bir insanın çığlıklarını başka bir odadan dinletmeyi de işkence sayıyorlar..." Ecevit bu yazıyı bugün yeniden kaleme alsaydı, herhalde yeni 'psikolojik' işkence yöntemlerini de eklerdi saydıkları arasına...
****
Arayış'ın öyküsü, en güç koşullarda bile onurlu gazetecilik yapılabileceğini göstermesi bakımından genç gazeteciler için ders niteliğinde... Hele de koşulların olağan sayıldığı bugün bile Arayış'ın yürekliliğini gösteren gazete sayısı iki üçü geçmezken... Eline ve beynine sağlık, sevgili Nahit Duru...
Prof. Dr. Suat Çağlayan
Odatv.com