İngiliz Seferi Kuvvetleri 14 Ağustos 1914'te Fransa'ya geldi. Fransız Ordusu ile Charleroi'de buluşma yolunda, 70.000 kişilik BEF, Mons'ta ilerleyen Alman Ordusu ile karşılaştı. İngiliz Komutan Sir John French, General Horace Smith-Dorrien liderliğindeki İngiliz piyade kolordusunu Mons'un doğu ve batısında 40 km'lik bir cephede konuşlandırdı. General Edmund Allenby ve süvari bölümü yedekte tutuldu.
İlerleyen Almanları durdurmak için, bir grup Kraliyet Piyadesine Mons-Conde Kanalı üzerindeki köprüleri yok etme emri verildi. Adamlar ağır Alman ateşi altında kaldı ve operasyon sırasında Er Sidney Godley, Kaptan Theodore Wright ve Onbaşı Charles Jarvis de dahil olmak üzere beş adam Victoria Cross'u kazandı.
23 Ağustos sabahı General Alexander von Kluck ve 150.000 askeri İngiliz mevzilerine saldırdı. Alman Birinci Ordusu, İngiliz tüfek ateşinden ağır kayıplar vermesine rağmen, Sir John French, sayıca az olan kuvvetlerine geri çekilmeleri talimatını vermek zorunda kaldı. Fransızlar kıyıya çekilmeyi tercih etti, ancak İngiliz savaş bakanı Lord Kitchener, İngiliz Seferi Kuvvetlerine Marne Nehri'ne geri çekilmesini emretti.
Birinci Dünya Savaşı: Mons Savaşı
Mons Muharebesi, Birinci Dünya Savaşı (1914-1918) sırasında 23 Ağustos 1914'te yapıldı ve İngiliz Ordusunun çatışmaya ilk katılımıydı. Müttefik hattının en solunda faaliyet gösteren İngilizler, bu bölgedeki Alman ilerlemesini durdurmak amacıyla Belçika'nın Mons kenti yakınlarında bir pozisyon aldı. Alman Birinci Ordusu tarafından saldırıya uğrayan, sayıca az olan İngiliz Seferi Kuvvetleri, kararlı bir savunma yaptı ve düşmana ağır kayıplar verdi. Büyük ölçüde gün boyunca devam eden İngilizler, artan Alman sayıları ve Fransız Beşinci Ordusunun sağlarında geri çekilmesi nedeniyle nihayet geri çekildi.
Mons Savaşı
Mons Muharebesi, Birinci Dünya Savaşı'nın ilk büyük savaşıydı ve siper savaşı başlamadan önceki savaş sırasında gerçekleşen tek gerçek "hareket savaşı"ydı.
Savaş, 3 Ağustos 1914'te Alman birlikleri tarafından Belçika'nın işgali tarafından başlatıldı ve bu, İngiliz Seferi Kuvvetleri'nden (BEF) İngiliz birliklerinin 14 Ağustos'ta anakara Avrupa'ya geçmesine yol açtı. Sir John French liderliğindeki BEF, Belçika'ya ulaştıklarında zaten programın gerisindeydi ve Fransızları Charleroi'de Fransız Beşinci Ordusu (General Lanrezac liderliğindeki) ile buluşana kadar temkinli bir yaklaşım sürdürmeye zorladı.
22 Ağustos'ta BEF, Alman Birinci Ordusu'ndan süvari devriyeleri buldu ve yakınlarda olduğunu varsaydığı Alman kuvvetlerine saldırmak için planlar yapmadan önce onlarla çatışmaya girdi. Ancak İngiliz istihbaratı, Alman kuvvetlerinin sayıca az olduğunu gösteren hiçbir kanıt olmadığı için Fransızların temkinli olmaya devam ettiğini ileri sürdü.
Fransızlar, adamlarına yakındaki Alman Birinci Ordu komutanı Kluck'u şaşırtan Mons Kanalı yakınında savunma pozisyonları kazmalarını emretti. Lanrezac'ı (Sambre Savaşı) yeni meşgul eden Kluck, Fransız ordusunu güneye doğru takip ediyordu ve BEF'i almaya karar verdi.
Savaş, 23 Ağustos'ta Fransızların adamlarını 40 km'lik bir cephede konuşlandırmasıyla başladı. Başlangıçta, İngilizlerin sadece 70.000 adamı ve 300 topçu silahı varken, Almanların 160.000 adamı ve 600 topçu silahı olduğu için, oranlar BEF'e karşı görünüyordu.
Ancak Almanlar, II. Kaiser Wilhelm'in “aşağılık” olarak nitelendirdiği adamların aslında profesyonel askerler olduğunu anlayınca kötü bir başlangıç yaptı. Aslında askerler standart Lee Enfield tüfekleriyle o kadar iyi iş çıkardılar ki Almanları makineli tüfeklerle ateş ettiklerine ikna ettiler. Alman istihbaratı, Mons'ta, gerçekte sahip oldukları ikisinden çok uzakta olan 28 makineli tüfek taburuna sahip olmaları gerektiğine karar verdi. Bu yeteneğin bir sonucu olarak Kluck, BEF'i “uyumsuz bir ordu” olarak yeniden tanımladı.
"İyi yerleşik ve tamamen gizlenmiş düşman, öldürücü bir ateş açtı. can kayıpları arttı. aceleler kısaldı ve sonunda tüm ilerleme durdu. kanlı kayıplarla, saldırı yavaş yavaş sona erdi."
Mons'ta İngiliz asker ateşinin bir Alman hesabı
Hızlı ve etkileyici taarruz sonucunda XI Brandenburg Grenadiers Kraliyet Batı Kent Alayı 1.
Savaşın ilk gününün akşamı Fransızlar, Alman ordusunun beklediklerinden çok daha büyük olduğunu fark etti ve Lanrezac da ordusuyla birlikte savaş alanından sessizce geri çekildi. Sonuç olarak, Fransızlar ordusuna geri çekilmelerini emretti ve Almanları birçok yaralarını sarmaladı.
Kluck'un yaralı askerlerini ayırması birkaç gün sürse de, 26 Ağustos'ta BEF'in geri çekilmesini koruyan artçılara bir saldırı daha başlattı ve bu da Le Chateau Savaşı'nda 8.000 zayiatla sonuçlandı.
Fransızlar ordusunu kıyıya çekmeyi umuyordu, ancak Lord Kitchener bunun mümkün olmayacağını belirtti ve bunun yerine İngilizlerin Marne Nehri'ne çekilirken Fransız ordusuyla temas halinde kalmalarında ısrar etti.
Mons Savaşı - Tarih
Mons Savaşı'nın Yaralı Gazileri
Mons Savaşı, İngiliz Seferi Kuvvetlerinin savaştığı ilk savaştı ve aslında İngiliz birliklerinin 1854'ten ve Kırım Savaşı'ndan bu yana Avrupa'da ilk kez savaştığı savaştı. İngiliz kuvvetlerinin amacı, Alman ilerlemesini durdurmak veya yavaşlatmaktı. İngiliz kuvvetleri küçüktü. Hem Almanlar hem de Fransızlar bir milyon kişilik ordulara sahipken, İngiliz Seferi Kuvvetleri sadece 80.000 kişiden oluşuyordu. Hepsinin son derece iyi eğitilmiş profesyonel askerler olmaları bir avantajı vardı. İngiliz birlikleri bir Süvari Tümeni ve Süvari Tugayı ile iki piyade tümeninden oluşuyordu. İngilizler üzerine ilerleyen Almanya 1. Ordusu oldu. 1. ordu, dört aktif kolordu ve her biri iki tümen olan üç yedek kolordudan oluşuyordu.
İngilizler, Mons-Conde Kanalı boyunca ve Mons-Beaumont yolu boyunca dik bir açıyla savunma pozisyonu oluşturdular. 21 Ağustos 1914'te İngiliz birlikleri ile ilerleyen Alman birliği arasında ilk temas gerçekleşti. 23 Ağustos'ta Almanlar, İngiliz hatlarına sürekli bir saldırı başlattı. İlk saldırı başarısız oldu ve Almanlar geri çekilmek zorunda kaldı. İkinci saldırıları daha başarılı oldu ve sonunda İngiliz birliklerini ileri konumlarından geri çekmeye zorladı. İngilizler, yalnızca Fransız Beşinci ordusunun geri çekildiğini keşfetmek için ikincil konumlarına çekildiler. İngiliz kuvvetleri, tüm askeri manevraların en zoru olan Almanlarla çatışmaya girerken düzenli bir şekilde geri çekilmek zorunda kaldı. İngiliz ordusu, ağır kayıplara rağmen hattan ayrılmayı ve Büyük Geri Çekilme'de bilinen şeye başlamayı başardı. İngiliz kıyılarında 1.800 adam savaştayken, Almanlar 2.145 ölü ve 4000 artı yaralandı. Sayıları bire bir olan İngiliz ordusu, Almanları 48 saat oyalamayı başardı ve ardından düzenli bir şekilde geri çekildi. Elbette, kuvvetleri savaştan sonra Fransa'nın derinliklerine ilerlerken, savaşın taktiksel sonuçları bir Alman zaferiydi. Ancak Almanlar, İngiliz birliklerinin savaşta geri çekilmesi sayesinde planlarının gerektirdiği kadar hızlı ilerlemediler.
İçindekiler
1944 yılının Temmuz ve Ağustos ayının sonlarında, Müttefik kuvvetler Normandiya sahilinden ayrıldı ve Fransa'yı hızla geçerek ülkeyi Alman işgalinden kurtardı. [1] Şu anda Müttefik kuvvetlerin en önemli hedefi, Almanlar adam ve Fransa ile Almanya arasındaki sınır boyunca uzanan Siegfried Hattı savunmasını yeniden etkinleştirmeden önce Ren nehrine ulaşmak için yeterince hızlı ilerlemekti. 27 Ağustos'ta, Kuzey Fransa'daki On İkinci Ordu Grubu'nun ana ABD Ordusu kuvvetinin komutanı General Omar Bradley, komutası altındaki ordulara ikmal hatlarını geçene kadar "mümkün olduğunca ileri gitmelerini" emretti. [2] ABD Ordusu, birimleri yüksek düzeyde motorlu olduğundan ve büyük ölçekli mobil operasyonlar yürütmek üzere eğitildiğinden, bu tür savaş için çok uygundu. [3]
Fransa'daki Alman kuvvetleri, Normandiya'daki çatışmalar sırasında ağır kayıplar verdi ve Müttefik kuvvetlerin önüne geçmeye çalıştı. Bunu yapma yetenekleri, hızlı Müttefik ilerlemesi, yol tıkanıklığı, yıkılan köprüler ve Müttefik hava saldırıları ile sınırlıydı. [4] Almanya Ordusu'nun piyade birlikleri, motorlu taşıtları olmadığı için Müttefik muadillerinden çok daha az hareketliydi. [3] Müttefiklerin kaçışının başlangıcında Alman diktatör Adolf Hitler, kuzey Fransa'daki Somme ve Marne nehirleri boyunca savunma mevzilerinin hazırlanmasını emretti. Bu pozisyonların geciktirici bir eylemle mücadele etmek için kullanılması amaçlandı. [5] Ancak, Alman kuvvetleri Somme ve Marne boyunca savunma mevzilerine ulaştıklarında ciddi bir direniş gösterecek durumda değillerdi. demoralize". [5] Ağustos sonunda kuzey Fransa ve Belçika'daki Alman kuvvetleri kargaşa içinde geri çekiliyordu. OB West, Schelde nehri ağzı, Albert Kanalı ve Meuse Nehri boyunca tutarlı bir çizgiyi yeniden kurmaya çalışıyordu. [6]
Müttefik avans Düzenle
Ağustos ayının sonlarında Bradley, Birinci Ordu'nun Ren'e ulaşmak yerine kuzey Fransa ve Belçika'daki Alman birliklerinin geri çekilmesini geçici olarak kesmeye öncelik vermesi gerektiğine karar verdi. Ordunun komutanı Korgeneral Courtney Hodges, 31 Ağustos'ta Lille ile Brüksel arasındaki otoyolu kesmek için kuzeye ilerlemeye yönlendirildi. Ordunun ana hedefi, 2 Eylül gece yarısına kadar kurtarılması emredilen Belçika'daki Tournai kasabasıydı. [7] XIX Kolordusu 2 Eylül'de saat 22.00'de şehre ulaştı. Bu ilerleme sırasında 1.300 Alman'ı ele geçirdi. [8] Birinci Ordu hattının merkezinde bulunan V Kolordusu, aynı anda Landrecies'e doğru ilerledi ve 2 Eylül'de onu ele geçirdi. [9]
Alman geri çekilme
Ağustos ayının sonlarında çok sayıda Alman askeri personeli, Mons'un güney batısındaki bölgeden geçiyordu. Bunlar esas olarak LVIII Panzer Kolordusu, LXXIV Kolordusu ve II SS Panzer Kolordusu üyeleriydi. Bu birlik, beş muharebe bölümünün kötü hırpalanmış kalıntılarının yanı sıra daha küçük birimler ve birçok destek personelini içeriyordu. Kolordu karargahının üst komutanlarla teması kesilmişti. [10]
31 Ağustos'ta üç Alman kolordu komutanı, güçlerini LXXIV Kolordu komutanı General der Infanterie Erich Straube tarafından yönetilen geçici bir ordu olarak gruplandırmaya karar verdi. [10] Bu komuta Ordu Görev Grubu Straube adı verildi. [11] Straube, bölgedeki daha geniş koşullar hakkında hiçbir bilgi kaynağına sahip değildi, ancak Müttefik radyo yayınlarından ve diğer bilgi kaynaklarından komutanlığının kuşatılma tehlikesi altında olduğunu belirleyebildi. Buna karşılık, kuvvetlerini, kanalların ve bataklık koşullarının savunma çabalarına yardımcı olacağı Mons yakınlarındaki bir bölgeye çekmeye karar verdi. [10]
VII Kolordusu, Birinci Ordu'nun operasyon bölgesinin doğu sektöründen sorumluydu. Tümgeneral J. Lawton Collins tarafından komuta edildi ve 3. Zırhlı Tümeni, 1. Piyade Tümeni ve 9. Piyade Tümeni'ni içeriyordu. [12]
Collins'e 31 Ağustos'ta birliklerinin kuzeydoğuya gidişini durdurması ve kuzeye Avesnes-sur-Helpe, Maubeuge ve Mons'a dönmesi emredildi. 3. Zırhlı Tümen, kolordu solunda 1. Piyade Tümeni ve hattın sağında 9. Piyade Tümeni ile bu ilerlemeye öncülük etti. 4. Süvari Grubuna, güneydeki Üçüncü Ordu ile teması sürdürme sorumluluğu verildi. [12] Kolordu başlangıçta yalnızca Alman ileri karakollarıyla karşılaştı. [13] 3. Zırhlı Tümen hızla ilerledi ve iletişim sorunları, Collins'in 2 Eylül'de Hodges'tan Mons'u durdurmak ve yakıt kaynaklarını korumak için emir almadığı anlamına geliyordu. [12] O sırada Collins, Mons'a yaklaşan Alman kuvvetinin boyutunu takdir etmedi. [14] 3. Zırhlı Tümen Mons'u 3 Eylül sabahı kurtardı, o sırada 1. Piyade Tümeni Avesnes'te ve 9. Piyade Tümeni Charleroi'deydi. [12]
VII Kolordu'nun ilerlemesi ve Birinci Ordu'nun diğer iki kolordusu, Alman kuvvetlerini Straube'nin altında hapsetti. 3. Zırhlı Tümen Mons ve Avesnes arasındaki yolda barikat kurdu ve 1. Piyade Tümeni Avesnes'ten kuzeybatıya Alman kuvvetlerine saldırdı. XIX Kolordusu cebin batısında, V Kolordusu güneyindeydi ve İngiliz kuvvetleri, Almanların kuzeye kaçışını engellemek için hızla ilerliyordu. Alman kuvvetleri fena halde dağınıktı ve yakıt ve mühimmattan yoksundu. [10] Cebinde yaklaşık 70.000 Alman mahsur kaldı. [15]
2/3 Eylül gecesi Amerikan ve Alman kuvvetleri arasında bazı çatışmalar yaşandı. Bu savaşın bir parçası olarak, 3. Zırhlı Tümen'in bir tank birimi, bir mil uzunluğundaki Alman araçlarını imha etti. [10] Amerikan hava birlikleri de Mons cebindeki Alman kuvvetlerine saldırdı ve ağır kayıplar verdi. [16] 3 Eylül'de çok sayıda Alman askeri Amerikalılara teslim oldu ve 1. Piyade ve 3. Zırhlı Tümen 7.500 ila 9.000 arasında esir aldı. [17]
3. Zırhlı Tümen, VII Kolordu'nun doğuya ilerlemesini sürdürmek için 4 Eylül'de Mons cebinden ayrıldı. 1. Piyade Tümeni, Belçika Direniş savaşçılarının yardımıyla Alman mevzilerini ortadan kaldırmaya devam etti ve çok sayıda esir aldı. Bu, ertesi gün 26. Piyade Alayı'nın Wasmes yakınlarında 3.000 Alman esiri almasıyla devam etti. [18] Savaş, 5 Eylül akşamı sona erdi. [15]
Genel olarak, Mons bölgesinde yaklaşık 25.000 Alman ele geçirildi. [17] Alman kayıpları arasında yaklaşık 3.500 kişi öldü. Üç kolordu karargahının kurmayları da dahil olmak üzere Alman birliklerinin geri kalanı, kuşatma tamamlanmadan önce kaçmayı başardı. [15] [19] Alman kuvvetleri ayrıca 40 zırhlı savaş aracı, 100 yarım palet, 120 topçu silahı, 100 tanksavar ve uçaksavar topu ve yaklaşık 2000 araç da dahil olmak üzere büyük miktarda ekipman kaybetti. [15]
VII Kolordusu birkaç kayıp verdi. 3. Zırhlı Tümen 57 kişiyi kaybetti ve 1. Piyade Tümeni 32 kişi öldü ve 93 kişi yaralandı. Ekipman kayıpları da hafifti ve iki tank, bir tank avcısı ve diğer 20 aracı içeriyordu. [14]
ABD Ordusu resmi tarihçisi Martin Blumenson daha sonra şöyle yazdı: "Mons'taki kafa kafaya karşılaşma, taktik açıdan her iki taraf için de bir sürprizdi. Ne Amerikalılar ne de Almanlar diğerinin yaklaşımının farkında değildi ve her ikisi de kısa, hazırlıksız bir savaşla sonuçlanan öngörülemeyen bir toplantıya tökezledi." [17] 3 Eylül'de Batı'daki Alman Yüksek Komutanı Generalfeldmarschall Walter Model, kuzey Fransa ve Belçika'da mevzi tutmanın imkansız olduğuna ve kuvvetlerinin Siegfried Hattına çekilmesi gerektiğine karar verdi. Bu zamana kadar birçok Alman birimi Müttefik kuvvetlerle karşılaştıklarında savaşmıyordu. [4]
Mons cebinde yakalanan Almanların sayısı, batıdaki 1944 kampanyası sırasında herhangi bir çatışmanın ikinci en yüksek sayısıydı ve sadece Ağustos ayında Falaise cebinde yaklaşık 45.000'in ele geçirilmesiyle aşıldı. [20] Amerikalılar daha hızlı ilerleseydi veya komutanları Alman kuvvetlerinin büyüklüğünü anlayıp çatışmaya öncelik vermiş olsaydı, çok daha fazlası esir alınabilirdi. [14]
Mons'taki zafer, Alman cephe hattında 75 kilometrelik (47 mil) genişliğinde bir boşluk açtı. [21] Bu, Birinci Ordu'nun Siegfried Hattı'na ilerlemesinin yolunu açtı ve Belçika'nın İngiliz kuvvetleri tarafından kurtarılmasına yardımcı oldu. [19] [22] 6 Eylül'de Hodges asasını tutarsa, hava koşullarının devam etmesi halinde savaş 10 gün içinde sona erecekti. [22] Bunun fazla iyimser olduğu ortaya çıktı: lojistik sorunlar, zorlu arazi ve Alman Ordusunun ulusal sınıra yaklaştıkça toparlanması Müttefiklerin ilerlemesini yavaşlattı. [23] Mons cebindeki kayıplara rağmen, Kuzey Fransa ve Belçika'daki Alman kuvvetlerinin çoğu Almanya'ya ulaşmayı başardı. 10 Eylül'e kadar Alman yüksek komutanlığı, Kuzey Denizi'nden İsviçre'ye kadar sürekli bir cephe hattı kurmayı başarmıştı. [24] Müttefikler, Mart 1945'e kadar Ren'i geçmeyi başaramadılar. [25]
Mons cebinde yakalanan çok sayıda Alman olmasına rağmen, nişan o sırada çok az basında yer aldı. O zamandan beri çok az tarihçi bunu ele aldı. [20] 1999'da yazan Peter Mansoor, savaşı ABD Ordusunun "hızlı hareket etme ve sert vurma" yeteneğinin bir örneği olarak verdi. Kobra Operasyonu ve Güney Fransa'nın işgalini takip eden Normandiya'dan kopuşla birlikte angajmanın, bazı yorumcular bunu başaramadığını iddia etmesine rağmen, ABD Ordusunun 1944'te manevra savaşı yapabildiğini gösterdiğini savundu. [26]
21 Ağustos 1914 İlk İngiliz Birlikleri Mons'a girdi 21 Ağustos 1914'ün öğleden sonra sıcağında, ilk İngiliz Birlikleri Mons'a geldi. Uzun yol yürüyüşünden bitkin, güneşten yanmış ve ayakları yaralanmış, Nimy banliyösünde kısa bir süre dinlendiler, sonra demiryolu hattını geçtiler ve yerel halkın sunduğu yardımı reddederek, ancak minnettarlıkla yiyecek ve içecek tekliflerini kabul etmeye başladılar.
21 Ağustos 1914 4. Middlesex Mons'a varıyor 21 Ağustos 1914'ün öğleden sonra sıcağında, 4. Middlesex hedeflerine ulaştı ve 'Nokta' olarak belirlenmiş tek bir adamla, düşman ateşini çekmek için yolun ortasında tek başına yürüyen tek bir adamla, zaman onurlu bir şekilde tahsis edilen sektöre girdi, yoldaşları elli yarda aralıklarla küçük gruplar halinde tek sıra halinde takip ediyorlardı. Olaysız bir şekilde hatta ulaştılar ve hızla gözcüler kurdular. 4. Tabur Middlesex Alayı'ndan bir bisiklet keşif ekibi, Mons-Conde Kanalı'nın hemen kuzeyinde, Obourg yakınlarında bir Alman birliğiyle karşılaştı. Bisikletçilerden biri olan Er John Parr, Alman Sniper tarafından vurularak öldürüldü ve savaşın ilk İngiliz ölümü oldu.
22 Ağustos 1914 4. Middlesex Mons'ta nişanlandı Nimy'nin kilise çanları yerlileri ayine çağırırken, Uhlan'ın atlı bir devriyesi, ormandan L/Cpl Alfred Vivian ve terk edilmiş bir kulübede ileri bir karakolda bulunan 4. İngiliz tüfeklerinin hızlı ateşi, düşmanın sekizini ve atlarını seksen yarda bir mesafeden kesti.
Kilisede rahip, biraz duraksayarak Ayini söylemeye devam etti, ancak vaazını atladı ve cemaati eve gönderdi.
23 Ağustos 1914 Mons'ta Alman saldırısı Mons Muharebesi, sabahın erken saatlerinde, Mons kasabası yakınlarındaki kanaldaki bir kıvrımın yakınında yoğunlaşan İngiliz hatlarının bir Alman topçu bombardımanı ile başladı. Sabah 9:00'da, Mons-Conde kanalını geçen dört köprüyü geçmeye çalışırken Alman piyade saldırısı başladı. Düşman keskin nişancılarının ateşi altındayken, yıkım hücumları Kraliyet Mühendisleri tarafından köprülerin altına yerleştirilmişti.
Dört Alman taburu, 4. 4. Kraliyet Piyadeleri, iki köprü arasındaki kanal boyunca yerleştirildi, döner köprü geçişi önlemek için çevrildi. Alman piyadeleri "geçit töreni alanı" düzeninde ilerlerken ağır kayıplara uğradılar, iyi eğitimli İngiliz tüfekçiler 1.000 yardadan isabetler yapıyorlardı Savaş boyunca İngiliz tüfek ateşi o kadar ağırdı ki Almanlar makineli tüfeklerle karşı karşıya olduklarını düşündüler.
Kraliyet Piyadeleri, 4. Tabur, Middlesex Alayı ve 1. Tabur'un sağında, Gordon Highlanders Alman saldırısına karşı ağır kayıplar veriyordu. İrlanda Kraliyet Alayı'ndan (tümen rezervi olarak hareket eden) takviye ve tümen topçularından ateş desteği ile köprüleri tutmayı başardılar. Almanlar daha sonra saldırılarını Mons-Conde kanalının Mons'un batısındaki düz bölümü boyunca İngiliz savunmasına genişletti. Bir köknar ağacı plantasyonunun yardımıyla, kayıplarına rağmen Almanları geri püskürtmeyi başaran 1. Tabur Kraliyet Batı Kent Alayı ve 2. sabah.
Geri çekilme emri, bir Alman askerinin yüzerek döner köprüye çıkıp mekanizmayı çalıştırarak yoldaşlarının kolayca geçmesine izin vermesinin ardından öğleden sonra 3'te verildi. Doğuda Almanlar kanalı geçmiş ve İngiliz kanadında ilerliyorlardı. 3. Tümen'e, akşamın erken saatlerinde 5. Tümen tarafından benzer bir geri çekilmeyi gerektiren Mons'un güneyinde kısa bir mesafedeki mevzilere çekilmesi emredildi ve akşama doğru Montråul, Boussu köylerinde yeni bir savunma hattı kuruldu. Wasmes, Paturages ve Frameries.Almanlar öğleden sonrayı kanal üzerinde duba köprüleri inşa ederek geçirmişlerdi ve çok sayıda yaklaşıyorlardı.Fransız Beşinci Ordusunun da geri çekildiği ve gece çöktüğünde İngiliz sağ kanadını tehlikeli bir şekilde açığa çıkardığı haberi geldi.
23 Ağustos 1914 57. Saha Coy Kraliyet Mühendisleri Mons'ta 57. Saha Coy Kraliyet Mühendisleri, 23 Ağustos 1914 Pazartesi günü Mons Savaşı sırasında Mons-Conde kanalı üzerindeki köprüleri yıkmakla görevlendirildi. ancak durum kötüye gidiyordu ve geri çekilme emri verildi. Düşman keskin nişancı ateşi altında tehlikeli bir görev olan Kraliyet Mühendisleri tarafından yıkım suçlamaları zaten uygulanmıştı, Onbaşı Alfred Jarvis RE'ye suçlamaları patlatma görevi verildi. Başından yaralanan Yüzbaşı Theodore Wright, fünyeyi ve kurşunları kaldırdı, ancak köprünün altındaki kurşunları bağlamak için her ulaşmaya çalıştığında keskin nişancı ateşine maruz kaldı ve birçok denemeden sonra başarısız oldu. Cpl Jarvis sonunda ipuçlarını birleştirmeyi başardı, köprüyü havaya uçurma ve düşman ilerlemesini kontrol etme eylemlerinden dolayı Victoria Cross'u aldı. Kaptan Wright, bu eylemi ve 14 Eylül 1914'te Vailly'de ateş altındaki bir duba köprüsünün onarımını üstlendiği için Victoria Haçı ile ödüllendirildi.
24 Ağustos 1914 Mons Savaşı 24 Ağustos'ta sabah saat 2'de, II. Kolordu'ya Valenciennes - Maubeuge yolu boyunca bir pozisyonu savunmak için Fransa'ya çekilmeleri emredildi ve takip eden Almanlara karşı bir dizi keskin arka koruma eylemi gerektirdi. 5. Tugay'a artçı olarak görev yapmaları emredildi ve özellikle Tugay topçularıyla Paturages ve Frameries'de bir tutma eylemi yaptı ve Almanlara ağır kayıplar verdi.
Wasmes'te, 5. Tümen birimleri Alman topçularının ağır bir saldırısıyla karşı karşıya kaldı ve bu saldırı gün ağarırken köyü bombalamaya başladı, ardından sabah 10'da sütunlar halinde ilerleyen ve İngiliz Tüfeği tarafından "çim gibi biçilen" Alman III. ve Makineli Tüfek ateşi. 1. West Kents, 2. King's Own Yorkshire Hafif Piyade, 2. Wellington Alayı Dükü ve 1. gün ortası.
24 Ağustos 1914 1. Cheshires, Audregnies'de 1. Tabur Cheshire Alayı, Fransa-Belçika sınırındaki Audregnies'de, 5. Tabur, 1. Norfolks'un üç Bölüğü ile birlikte, Audregnies ve Elouges köyleri arasındaki açık alanlarda yakın düzende ilerleyen dört Alman alayıyla savaştı. Hareketleri, Mons'tan geri çekilme sırasında BEF'in geri kalanı için değerli zaman aldı.
1. Cheshire'ın Savaş Günlüğü şöyle diyor: "Les Bavay'daki Bivouac'taki yoklamada 6 Subay, bir Asteğmen ve 199 adam vardı - 24. tur sabahı sabah 7.30'da yürüyen kuvvet 27 Subay, 1 Asteğmen ve 933 idi. erkekler - Çoğunluğu geri çekilmeden kaynaklanan %78'lik bir kayıp."
24 Ağustos 1914 Audregnies'teki Hücum 9. Lancers ve 4. Dragoon Muhafızları, Alman birliklerinin ilerlemesiyle karşı karşıya kalan ve düşman topçularından ağır acı çeken 5. Tümen'e yardım etmek için yetiştirildi. Lancer'lar ilk başta İngiliz Piyade ile birlikte atından inerek savaştı, ancak durum daha umutsuz hale geldikçe, Lancer'lara hücum etmeleri emredildi. Ağır ateş altında, 9. Lancer'lar Compiegne Wood'a yerleştirilmiş on bir Alman silahından oluşan bir bataryayı doldurdu. Silahlar İngiliz piyadelerine korkunç kayıplar veriyordu.
O sırada İngiliz Basınındaki hesaplar, harekete gülen bir dönüş yaptı. "9'uncusu öfkeli bir hücum yaptı, bataryaya ulaştı, tüm topçuları kesti ve silahları devre dışı bıraktı". 9 Ekim 1915'te The War Illustrated'da dürüst bir açıklamanın basılması bir yıldan fazla sürecekti: "24'ünde 5. Tümenimiz çok dar bir yerdeydi ve süvari yardımına gönderildi, 2. önce eylem sahnesi Almanlar büyük kitleler halinde ilerliyorlardı, bu yüzden Audregnies köyünün yakınında General De Lisle adamlarına atlarından inmelerini ve onlara ateş açmalarını emretti.Bunu yaptılar, ama düşman yine de iyi bir şekilde geldi. General daha sonra bir hücuma karar verdi ve bunun için komuta sözüyle atlarına binen ve sürekli olarak düşmana giden 9. Süvarileri seçti.
Yine Balaclava'ydı. Filolar ölüme gitti ve albay, bize söylendiğine göre, tek bir mızraklının geri dönmesini asla beklemediğini söyledi. Silahlardan ve tüfeklerden gelen mermi ve mermi seliyle karşılaşınca, kendilerini adamların ve atların her yöne düştüğü iki sıra dikenli telin arasında bulana kadar koştular. Bu suçlamayı sona erdirdi. Hayatta kalanlara sığınağa dönmeleri emredildi ve ata binen dört yüzden fazla kişiden ilk başta sadece yetmiş ikisi isimlerini yanıtladı, Daha sonra iki yüz kadar kişi geldi, ancak alay ağır bir şekilde kaybetti. Binbaşı V.R. Brooke D.S.O. öldürülenler arasındaydı. Ancak, suçlama tamamen sonuçsuz değildi. Mızraklılar düşmanın ateşini çekmişlerdi ve bu yüzden tacize uğrayan 5. Tümen'e yardım etmek için bir şeyler yaptılar."
L/4653 Er Henry Warr da dahil olmak üzere, 9. Lancer'ların Kırk Bir üyesi, saldırılarından sonra açıklanamadı, hayatta kaldığı 6 Kasım 1914'te Batı Gazetesi'nde bildirildi: "9. ünlü suçlamada bulunan ve ağustos ayının sonundan beri kayıp olan, düşman tarafından esir alındı.Almanya'nın Münster kentinde esir olduğunu ve Almanlar tarafından iyi muamele gördüğünü yazdı.Mektup yazılmıştır. Eylül ayında, bu yüzden geçişte çok uzun zaman oldu. Warr'ın burada birçok arkadaşı vardı ve onun güvenliğiyle ilgili haberlerden büyük memnuniyet var." Er Warr savaşın geri kalanı için esaret altında kaldı.
24 Ağustos 1914 4 Ejderhalar Audregnies'de 24 Ağustos'ta Casteau'daki çarpışmadan iki gün sonra, 4. B Sqn'in bir kısmı 9. Lancer'larla bir görevde yer aldı ve alayın diğer sökülmüş kısımları piyade ile Audregnies köyünü savundu. Pte AH Page o gün öldürüldü ve yakındaki Elouges köyündeki mezarlıkta yatıyor. Bu, Mons'tan Geri Çekilmenin başlangıcıydı ve alay, 28 Ağustos'a kadar Le Plessis Patte d'Oie'de yeniden toplanmadı.
Mons Savaşı - Tarih
Genel bakış
Avrupa 1914'te savaşa girerken, Birleşik Krallık Hükümeti İngiliz Seferi Kuvvetlerini harekete geçirdi ve 4 Ağustos gece yarısından hemen önce savaş ilan etti. Kuzey Fransa'ya iyi petrole sahip bir konuşlandırma bunu izledi; burada WF Planı (Fransa ile) uyarınca BEF, General Lanrezac'ın Beşinci Fransız Ordusu'nun sol kanadında savaşacaktı. Bununla birlikte, Mareşal Sir John French ve müttefik mevkidaşı, başlangıçtan itibaren kötü geçindi ve İngiliz ilerleyişi Mons'a ulaştığında ve 22 Ağustos'ta Mons civarında Alman devriyeleriyle karıştığında, BEF'in niyeti müttefikleriyle birlikte Belçika'ya doğru ilerlemeye devam etmekti, ancak Lanrezac, BEF'e Charleroi'den çekildiğini ancak günün geç saatlerinde bildirdi. Sonuç olarak, savunmalarını hazırlamak için çok az zamanları olan İngilizler, von Kluck'un BEF'ten üçe bir üstün olan Birinci Alman Ordusu ile beklenmedik bir karşılaşma savaşına girmek zorunda kaldılar. Neyse ki o da bir bilgi boşluğunda çalışıyordu.
23 Ağustos'ta Mons çevresindeki kasvetli sanayi bölgesinde sonuçlanan savaşta, arkalarında Boer Savaşı'nın sıhhatli tecrübesine sahip BEF'in 3. ciddi anlamda sayıca fazlaydılar. Eğitim sayıldı ve kanal hattını savunmak için poligonda geçen günler "bir dakika" tüfek ateşi pratiği yaptı ve Alman ordusu akşama kadar kanala kapanıp geçiş noktalarını güvence altına alırken, raylarında durduruldular.
24 Ağustos'ta Alman ilerleyişi yeniden başladı, ancak Almanların onları kuşatma tehdidiyle BEF geri çekilecekti. Ancak 5. Tümen'in geri çekilme emri ertelendi ve sonuç olarak, Wasmes ve Hornu'nun ortalama endüstriyel caddeleri, demiryolu hatları ve cüruf yığınları aracılığıyla temas halinde bir geri çekilme mücadelesi verdi. Sol kanatta İngiliz süvarileri, Almanların tehlikeli bir kuşatma hareketine karşı harekete geçti.
BHTV ekibi, hikayeyi anlatırken silahları, taktikleri ve ham kahramanlığı incelemek için izleyicileri aksiyonun kalbine götürüyor. Haritalar ve konum sahneleri ile resmedilmiş, bu en karmaşık İngiliz savaşlarını kolayca anlaşılır hale getiriyorlar.
Belçika'nın Kurtuluşu
Eylül 2019, Belçika'nın dört bir yanındaki insanlar, İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanya'sından kurtuluşunun 75. yıldönümünü kutluyor.
75 yıl önce Belçika vatandaşları, dört yıl boyunca baskıcı, diktatör bir rejim altında yaşadıktan sonra Müttefik kurtarıcılarını ilk kez karşıladılar.
Almanya'nın Falaise'deki yenilgisinden sonra dağınık bir şekilde geri çekilmesi ve Belçika direnişinin yardımı nedeniyle, Müttefik kuvvetler ülkenin her tarafına orman yangını gibi yayıldı. Ancak, tarihin daha büyük hikayelerinde kaybolmaya meyilli birçok olay ve şiddetli savaşlar meydana geldi.
Bu makale iki bölüm olarak yapılandırılmıştır. İlk olarak, Eylül 1944'te Belçika'nın kurtuluşu sırasında meydana gelen ana olayları anlatacağım.
Normandiya harekâtının sona ermesinden ve Pazar Bahçesi Harekâtı'nın başlamasından itibaren tüm gelişmelerin tam bir özetini vermek niyetinde değilim.
Daha çok kampanyanın ana eylemlerini ana hatlarıyla anlatacağım ve hikayenin en bilgili olduğum kısımlarına odaklanacağım.
Makalenin ikinci bölümünde, Belçika'nın kurtuluşunun 75. yıldönümü için düzenlenen bazı etkinlikler ve anma törenleri yer alıyor.
Belçika'nın kurtuluşu: Kısa bir tarihçe
Brüksel'e doğru hızlı bir İngiliz ilerlemesi
Belçika'nın kurtuluşu 2 Eylül 1944 sabahı başladı. Tek bir Amerikalı motorcu La Glanerie yakınlarında küçük bir dereyi geçtikten sonra, Belçika bayrağı taşıyan coşkulu bir kalabalık tarafından karşılanır.
Az önce yanından geçtiği “L’Elnon” adlı küçük derenin Belçika-Fransa sınırını belirlediğini fark etmemişti.
Bu köylülere neden Fransız mavi-beyaz-kırmızı pankart açmadıklarını soran G.I, sınırı geçme emri almadığı için hemen sağa döndü ve geldiği yoldan geri döndü!
Sadece birkaç dakika sonra, Amerikan kuvvetlerinin unsurları, Henegouwen eyaletindeki Fransız-Belçika sınırını geçmeye başlar ve kalan Alman direnişini hızla temizler.
İngiliz Muhafız Zırhlı Tümeni'ne 3 Eylül'de Belçika'nın başkenti Brüksel'e ilerleme emri verildi. Belçika-Almanya savaş ilanından tam beş yıl sonra, İngiliz motorlu birlikleri 14 saatlik 120km'lik ilerlemeye başladı.
Aynı gün Brüksel'de kalan Alman birlikleri ve yetkilileri, şehri aceleyle terk etmeden önce suçlayıcı kanıtları ve belgeleri yakmaya çalıştı.
Gün boyunca direniş ve geri çekilen Mihver kuvvetleri arasında küçük çatışmalar yaşanırken, İngiliz tanklarının 3 Eylül akşamı başkente girmesiyle Brüksel'in kurtuluşu nihayet tamamlandı.
Geri çekilirken, kaçan Almanlar Belçika Adalet sarayını ateşe verdi. Bu anıtsal yapı, Belçika'nın hukuk merkezini simgeliyor ve savaştan sonra Alman yetkilileri ve işbirlikçilerini suçlayabilecek birçok belge içeriyordu.
Tugay Piron
Belçikalı bir filo olan Piron Tugayı da Brüksel'in kurtuluşuna katılıyor ve vatandaşları tarafından sıcak bir şekilde karşılanıyor.
Bu tugay tamamen dört yıl önce Dunkirk'ten kaçan veya Belçika hükümetinin dünyanın dört bir yanındaki vatandaşlarına silah çağrısına cevap veren Belçikalı askerlerden oluşuyordu.
Eskiden “ilk Belçika Bağımsız Grubu” olarak bilinen şirketin adı, Binbaşı Jean Piron'un komutayı devralmasından sonra “Tugay Piron” olarak değiştirildi.
Birim yaklaşık 2200 kişiydi ve İngiliz komutası altına girdi. İlk eylemi Ağustos 1944'te Normandiya seferi sırasında çeşitli muharebe eylemleri gerçekleştirdikleri ve birkaç köyü kurtardıkları sırada gördüler.
Müttefik ilerlemesi Paris'in ele geçirilmesinden sonra Belçika'ya doğru ilerlediğinde, İngiliz komutanlığı Brigade Piron'a başkentleri Brüksel'i kurtarma onurunu verdi. 4 Eylül'de şehre girdiklerinde sıcak bir şekilde karşılandılar.
Tugay Piron Brüksel'e muzaffer bir giriş yapıyor.
Kısa bir süre sonra tugay, Market Garden Operasyonu kapsamında Hollanda'ya doğru yola çıkar. Birim nihayet rahatlayana kadar, 100 aktif muharebeden sonra güney Hollanda'da operasyonda kalır.
Tugay takviye edildikten sonra yeniden yapılandırılır ve “1. Birim, Nisan 1945'te Hollanda'nın kurtuluşu sırasında ikinci bir kampanyada yer aldı.
İngiliz saha Marshall Montgomery, Brüksel'deki resmi törende binbaşı Jean Piron'u selamlıyor.
Anvers: Ani Ölümün Şehri
İngiliz Muhafız Tümeni Brüksel'i kurtarmakla meşgulken, 11. İngiliz Zırhlı Tümeni stratejik olarak önemli bir yere doğru gidiyordu: Anvers şehrine.
Okyanusta seyahat eden büyük gemileri barındırabilecek derin limanları nedeniyle, Antwerp'i bozulmadan ele geçirmek Müttefiklerin tedarik sorunlarının çoğunu çözecektir.
Müttefik kuvvetler hala Normandiya'daki ilk tedarik yollarına bağımlıydı ve kısa, verimli bir tedarik zincirinin olmaması müttefik ilerlemesini yavaşlatmaya başlamıştı.
Birçok Fransız liman kenti hala Alman kontrolü altında olduğundan veya kullanılamayacak kadar tahrip edildiğinden, Antwerp'in limanı, Nazi-Almanya'ya yapılacak son saldırı için asker, ekipman ve mühimmat sağlamak için planlandı.
İngiliz öncüsü Belçika'yı hızla geçerken, Belçika direnişi limanın tahrip edilmesini önlemek için önlemler ve sabotaj eylemleri almıştı.
BBC'de şifreli bir mesajla uyarıldılar ve bunun sonucunda limanın yaklaşık %90'ının mucizevi bir şekilde bozulmadan ele geçirildi.
Antwerp'in kurtarılan halkı, kalan Alman askerlerine ve işbirlikçilerine karşı kızgınlıklarını, onları yargılanmadan önce Hayvanat Bahçesi'nin aslan kafeslerine kapatarak gösterdi.
Bu zafer ne kadar tatlı olursa olsun, Scheldt nehri ağzı hala Almanya'nın sıkı kontrolü altında olduğu için Antwerp'e giden nakliye yolunun açılması iki ay daha aldı.
Daha önce Hitler tarafından ölümüne kadar savunulması gereken bir “Festung” olarak ilan edilen ağır tahkim edilmiş Walcheren adası, Scheldt Nehri boyunca tüm nakliye yollarını kontrol ediyordu.
Birçok amfibi saldırı ve sular altında kalan topraklardaki ilerlemeleri içeren uzun bir kampanyadan sonra, Kanada Birinci Ordusu sonunda herhangi bir Mihver direniş alanını temizleyebildi.
Bu rota güvence altına alındıktan sonra, ilk Müttefik konvoyları 1944 Kasım'ının sonunda boşaltılabildi.
Almanlar, yeni V-silahlarıyla şehre karşı yıkıcı bir bombardıman kampanyası başlatarak Antwerp'teki kayıplarına misilleme yaptı.
Nazi Almanyası'nın V-1 jet güdümlü uçan bombası ve V-2 güdümlü füzesi ilk olarak 1944 yazında Londra'ya karşı kullanıldı. Müttefiklerin Normandiya'yı işgalinden ve Antwerp limanını ele geçirmesinden sonra, şehir yeni bir bombardıman kampanyasının hedefi haline geldi. .
Hitler'in 12 Ekim 1944'te saldırıları başlatma emri ile Mart 1945'te son fırlatma sahasının ele geçirilmesi arasında, Antwerp eyaletine Londra'yı vurduğundan daha fazla V-bombası düştü.
V-silahlarının terörü, 16 Aralık'ta bir V-2 roketinin Cinema Rex'e çarparak içeride 570'den fazla insanı öldürmesiyle doruk noktasına ulaştı.
“Antwerp-X” uçaksavar projesinin ince ayarından sonra, 22.000 uçaksavar topçusundan oluşan bir ekip, şehri V-1 roketlerine karşı etkili bir şekilde savundu.
Ne yazık ki, fırlatma alanlarının ele geçirilmesinden başka hiçbir şey Belçika şehirlerini saatte 3000 km'den daha yüksek bir hızla çarpan V-2 roketlerine karşı koruyamazdı. Önemli bir sanayi ve ulaşım merkezi olan Belçika'nın Liege şehri de V-silahların terörünün ortasında bir hedefti.
Nazi-Almanya'nın V-silahları, tüm şehir bloklarını harabeye çeviriyor.
Belçika direnişi kurtuluşa hazırlanıyor
Müttefik kuvvetler Ağustos 1944'ün sonunda Belçika sınırına doğru ilerlediğinde, Belçika direniş birimleri varışlarına hazırlanmak için daha aktif hale geldi. Mihver birliklerinin daha iyi silahlanmasının ve sivil misilleme korkusunun farkında olarak temkinli hareket ederken, gruplar kırsalda toplandığında birçok olay meydana geldi.
Direniş gruplarındaki kayıplar, kurtuluş için daha uzun süre beklemek zorunda kalan ülkenin daha uzak bölgelerinde özellikle yüksekti.
Bunun bir örneği, 5 Eylül'de “Geheim leger” (Gizli Ordu) direniş grubunun yaklaşık 1500 üyesinin kırsal bir ormanda toplandığı Dilsen-Stokkem'deki olaydır. Beş gün sonra, çoğu katılımcı Müttefik kuvvetler henüz gelmediği ve kötü hava nedeniyle ayrıldı.
Alman kuvvetleri kalan 200 partizanı kuşattı.Direnişin birçok üyesi çıkan şiddetli çatışmalar sırasında öldürüldü, bazıları ise daha sonra idam edildi veya toplama kamplarına gönderildi.
Direniş gruplarının Müttefik birliklere yardım ederken pervasız oldukları veya açıkça sabotaj eylemleri gerçekleştirdikleri zaman ülke çapında başka olaylar meydana geldi.
Ancak, Eylül 1944'teki eylemleri çok yararlıydı ve ülkenin hızlı kurtuluşuna katkıda bulundu.
Önemli köprülerin ve Antwerp, Zeebrugge ve Ghent rıhtımlarının bozulmadan ele geçirilmesini sağladılar, Mihver malzemesini yok ettiler ve kalan Alman birliklerini ele geçirdiler.
Yerel kırsal bölge hakkındaki mükemmel bilgileri nedeniyle, Müttefik birliklerinin sağlam köprüler bulmasına ve Alman mevzilerinden kaçmasına yardım ettiler.
Toplamda, Belçika direnişi yaklaşık 20.000 Mihver askerini ele geçirdi ve Ağustos ayının sonundan bu yana binlercesi yaralandı veya öldürüldü.
Başarıları, Belçika'nın kurtuluşu sırasında yaklaşık 1000 Belçikalı partizan öldürüldü. Karşılaştırıldığında, yaklaşık 2000 ila 3000 Müttefik askeri Belçika üzerinden ilerlerken hayatlarını kaybetti.
Mons Savaşı: Bir Belçikalı Stalingrad
Hızlı Müttefik ilerlemesi Belçika'nın kuzey kesimini geçerken, Fransız sınırına yakın Mons şehri çevresinde sert Alman direnişiyle karşılaşıldı. Bu şehir, büyük bir Alman geri çekilme rotası üzerindeydi.
ABD 3. Zırhlı Tümeni'nin hızlı ilerlemesi bu yolları kapatmakla tehdit ettiğinde, birçok Alman tümeni Mons'un içinde ve güneyinde tuzağa düştü.
2 ve 5 Eylül 1944 tarihleri arasında bölgede şiddetli çatışmalar yaşandı. Net bir cephe hattı yoktu, ancak izole edilmiş birçok Alman cepleri pozisyonlarını savundu veya doğuya doğru ilerlemeye çalıştı.
Amerikan Sherman tankları, geri çekilmeyi kapatan Alman panzer kuvvetleriyle çatışırken, ABD Hava Kuvvetleri'nin Yıldırımları, Mihver mevzileri arasında ölüm ve yıkım yağdırdı. Bu kanlı savaşın sonucu yıkıcı oldu.
Birçok Alman kuvveti mevzilerini ölümüne savunurken ve muazzam miktarda ağır teçhizat imha edilirken, Amerikan 3. Zırhlı Tümeni 10.000 civarında savaş esiri saydı. Son direniş ceplerini temizlerken 17.000 kişi daha ABD 1. Tümeni tarafından etkisiz hale getirildi. Bölgedeki yollar ve tarlalar, tahrip olmuş araçların enkazlarıyla doluydu.
İngilizler kuzey Belçika üzerinden Brüksel ve Anvers'e doğru ilerlerken, Amerikalılar ülkenin güney ve orta kısımlarına odaklandılar. Alman stratejisi, güney Belçika'daki birçok nehir boyunca savunma hatlarına odaklandı. Bununla birlikte, hızlı Amerikan ilerlemesi, iyi organize edilmiş Alman direnişinden ziyade yakıt ve malzeme eksikliği nedeniyle yavaşladı. Bir haftadan biraz fazla bir süre içinde Belçika ve Lüksemburg'un doğusundaki Alman sınırına ulaştılar.
Alman Tiger II tankı, Mons, Jemappes kasabasında terk edildi.
Albert Kanalı'nda sert Alman direnişi
Müttefik öncüler Belçika üzerinden büyük ilerlemeler kaydettikten sonra, Alman birlikleri Albert kanalının arkasında yeniden toplandı. Bu büyük su yolu, Belçika'nın doğu sınırını geçerek Antwerp ve Liege'yi birbirine bağladı ve Nazi Almanyası dört yıl önce Belçika'yı işgal ettiğinde aynı savunma amacına hizmet etti.
Alman general Chill, kanalın yakınındaki Herentals şehrine ulaştığında, su yolunu geçen tüm geri çekilen Alman birliklerini durdurmaya ve onları savunma pozisyonlarında kanalın arkasına yeniden yerleştirmeye karar verdi. Kampfgruppe Chill doğdu. Kanalın köprülerini havaya uçurdular ve Müttefik kuvvetlerin gelişini beklediler.
Savunan Alman kuvvetleri yeni kurulan 1. Falschirmarmee ile takviye edildi. Bir zamanlar korkulan bu paraşüt kuvvetleri, öncüllerine pek benzemiyordu, yalnızca sınırlı sayıda gazileri vardı ve esas olarak fazla savaş tecrübesi olmayan yeni oluşturulmuş taburlardan oluşuyordu.
Bunlara, ağır jagdpanthers dahil olmak üzere Hollanda'dan transfer edilen tank avcısı birimleri katıldı. İngiliz baş komutanı Montgomery, zırhlı birliklerinin 4 ve 6 Eylül 1944 arasında, hızlı ilerlemeleri nedeniyle tedarik hatlarının zayıf olması nedeniyle durmalarını emretti.
Ancak bu, geri çekilen Almanların kesilmekten kaçmalarını ve kanalın arkasını kazmalarını sağladı. İngilizlerin hala daha da ilerleme kapasitesine sahip olup olmadığı konusunda tarihsel görüşler farklılık gösterdiğinden, bu durma emri, Hitler'in 1940'ta Müttefik birliklerinin Dunkirk'ten geri çekilmesine izin veren “Halt Befehl”ine benzer şekilde, genellikle stratejik bir gaf olarak algılanır. İngiliz öncülerinin Mihver kuvvetlerini Hollanda ve Almanya sınırlarına doğru geri itmeyi başarmaları biraz zaman aldı.
Almanlar, geri çekilen birliklerini örten bu savunma bariyerinin önemini anladığından, köprü başları için yapılan savaşlar vahşiydi. Bu nedenle, birkaç yoğun karşı saldırıya giriştiler. Bir örnek, Belçika'nın kurtuluşu sırasında meydana gelen en büyük ve en kanlı savaşlardan biri olan Geel köprübaşı için yapılan savaştır.
İngilizler, iki gün süren şiddetli çarpışmalardan sonra kanal boyunca mevzilerini ele geçirdiler ve sonunda birliklerin ve zırhların hırpalanmış birlikleri geçip takviye etmesine izin verdi. Ancak, Falschirmjäger ve tank avcısı birimleri tarafından tekrarlanan Alman karşı saldırıları Geel'i geri aldı ve İngiliz birliklerini ilk konumlarına geri itti.
Müstahkem mevzileri temizlemek için vahşi bir ev-ev muharebesi meydana geldiğinden, şehrin nüfusu büyük ölçüde acı çekti. İlk başarılarına rağmen, Almanlar karşı saldırılarını çok fazla bastırdı ve ağır kayıplara katlandıktan sonra ikinci kez şehirden geri çekilmek zorunda kaldı. Ancak Almanlar, diğer köprü başlarının kuşatmasından korktuktan sonra Maas-Scheldt Kanalı'nın arkasına çekildikten sonra bu bölgede daha fazla toprak kazanımı elde edildi. Şehir nihayet ele geçirildikten sonra, savaş yakındaki Ten Aardf kasabasında devam etti.
Geel'de Alman jagdpanther tank avcısını yok etti
İngiliz birlikleri, Albert Kanalı'nın diğer tarafında Beringen'de bir köprübaşı kurduktan sonra, yeni hedefleri Hollanda sınırına doğru ilerlemekti. Küçük Hechtel kasabası, doğrudan Hollanda'ya giden yolların üzerindeydi. Önemli bir kavşak olarak Mihver kuvvetleri bu şehrin stratejik önemini anladı ve geri çekilmemeye kararlıydı.
7 Eylül'deki ilk İngiliz saldırısı, yoğun Alman tanksavar ateşi tarafından püskürtüldü. Hechtel'i ele geçirmek altı gün sürdü, ardından yanmış, harap şehir tank enkazlarıyla doluydu. Birçok sivil partizan oldukları şüphesiyle idam edildiğinden yerel halk çok acı çekti.
Hechtel'deki çatışmalar hala devam ederken, İngiliz “İrlandalı Muhafızlar” tümeni bölgeyi pas geçmeyi başardı ve sürpriz bir şekilde yeni Alman savunma hattı olan Maas-Scheldt Kanalı üzerindeki sağlam bir köprüyü ele geçirdi. Lommel kenti yakınlarındaki bu köprü, İrlanda Muhafızları komutanı John Ormsby Evelyn Vandeleur'un (baş harfleri J.O.E.) ardından “Joe's Bridge” olarak adlandırıldı.
Bu köprünün ele geçirilmesi, Hechtel'de kalan Alman birliklerinin ikmal ve takviyeden kesilmesi anlamına geliyordu. Birkaç denemeden sonra, bu önemli stratejik önemli köprüyü yeniden ele geçiremediler.
Bir hafta sonra, Joe'nun köprüsü, İngiliz birliklerinin Market Garden Operasyonu kapsamında Hollanda'ya yönelik taarruzda ayrıldığı köprü başı oldu. Hollanda sınırına Müttefik birlikler tarafından ulaşıldıktan sonra, takip eden haftalarda hepsi kurtarılana kadar sadece birkaç bölge Alman kontrolü altında kaldı.
Yine de, Belçika için savaş bitmekten çok uzaktı, Aralık 1944'te olduğu gibi, Nazi Almanyası bir kez daha Belçika Ardenleri üzerinden umutsuz bir saldırı başlatacaktı. Ancak bu saldırı püskürtüldükten sonra ülkede barış nihayet sağlandı.
Polonya 1. Zırhlı Tümeni askerleri, Hechtel'de tahrip edilmiş bir Alman jagdpanther ağır tank avcısı ile poz veriyor. Schwere Panzerjäger Abteiling 559'un komutanı Binbaşı Erich Sattler, bir İngiliz Cromwell tankı pusuya düşürdüğünde jagdpanther'ini Hechtel'e sürüyordu. Daha büyük Alman aracından bir darbeden kurtulduktan sonra, Cromwell rakibini geride bırakmayı başardı ve motoruna yakın mesafeden dört el ateş ederek onu yere serdi. Müttefik birlikler, Londra İmparatorluk Savaş Müzesi'nde sergilenen bu Sattler'ın aracını kurtardı.
Belçika'nın Kurtuluşunun 75. Yıldönümü
Eylül 2019'da Belçikalılar, ülke genelinde kutlama ve ticari faaliyetler düzenleyerek Belçika'nın kurtuluşunu onurlandırıyor. Antwerp gibi büyük şehirler hava ve tekne gösterileri, canlandırma kampları, konferanslar ve araç geçitleri gibi inanılmaz etkinliklere ev sahipliği yaparken, Belçika'nın daha küçük kasabaları da kurtarıcılarını onurlandırıyor ve yaşayanların kişisel tarihlerini hatırlıyor. içinden.
Hollanda sınırının yanında yer alan Limburg eyaleti, Alman kuvvetlerinin işgali ve geri çekilmesi sırasında büyük zarar gördü. Başkenti Hasselt, sert bir baskı rejimine dayandı ve Normandiya kampanyasına hazırlık olarak demiryolu sistemini hedef alan Müttefik uçakları tarafından birkaç kez bombalandı.
7 Eylül'de Hasselt halkı, ABD'nin 2. Zırhlı “tekerlekli Cehennem” Tümenini şehirlerine kollarını açarak karşıladı. Bölünme, Ardennes'deki Eksen ilerlemesini durdurmak için varlıklarının gerekli olduğu Aralık ayına kadar şehirde kaldı. Hasselt'te kaldıkları süre boyunca Amerikan G.I'leri yerel halkla iyi ilişkiler geliştirdi ve yardımlarından dolayı onur duydular.
7 Eylül 2019'da, Avrupa'nın her yerinden reaktörler, 75 İkinci Dünya Savaşı aracı ve G.I'ler ve siviller gibi giyinmiş 250 kişinin yer aldığı bu etkinliği yeniden yarattı. Anma törenleri düzenlendi ve şehirde bir zafer sütunu geçit töreni yapıldı.
As near Genk gibi küçük kasabalar bile Eylül 1944'te meydana gelen olayları hatırladı ve kurtuluşunun büyük ölçekli bir yeniden canlandırmasına ev sahipliği yaptı. Büyük bir reenaktör grubu küçük kasabada ilerledi ve işgalin son günlerinin her olayını tekrarladı. Belçikalı direniş savaşçıları yakalandı, siviller Amerikalıları sokaklarda yönlendirdi veya geri çekilen Almanlar tarafından rehin alındı. Kasaba kilisesinin önünde de son bir savaş meydana geldi.
2. Zırhlı Tümen'in canlandırıcıları Hasselt'e varıyor.
Hasselt'ten geçen otantik İkinci Dünya Savaşı araçlarının zafer geçit töreni.
Tarihi araçların sütunu As sokaklarında ilerlemektedir.
Amerikan birlikleri, kasabanın kilisesinin önünde yerleşik Almanlara saldırdı.
Belçika'nın Kurtuluşu etkinliklerinin resmi 75. yıldönümü kapsamında, tarihi II. Dünya Savaşı araçlarının bir sütunu Belçika'yı geçti ve şehirlerini bir kez daha özgürleştirdi. Brüksel'deki Savaş Mirası Kurumu'nun tarihi araçları, özel mülkiyete ait araçlar ve Belçika ordusunun modern araçları gruba katıldı.
Bunların çoğu aslında kurtuluşa katıldı. Kolon, Mons'tan Brüksel ve Anvers'ten geçerek nihayet Leopoldsburg'a ulaştı. Belçika şehirlerine girerken, araçların etrafında büyülenen kalabalıklar toplandı ve birçok anma etkinliği ve zafer yürüyüşü düzenlendi.
Anvers eyaleti Geel'deki Grote Markt'ta sergilenen M4 Sherman tankı.
Kurtuluş sütununun araçları motorlarını gün doğarken çalıştırıyor. ©Savaş Mirası Enstitüsü'nden resim
Kurtuluş sütununun katılımcıları, sütunun Daimler Dingo araçlarından birinde bakım yapıyor.
Kurtuluş sütunu nihayet Leopoldsburg'a ulaşana kadar Belçika'yı geçti. Bu şehir, Eylül 1944'te Market Garden Operasyonunun başlangıç noktası olarak önemli bir rol oynadı.
. İngiliz subay Brian Horrocks, gişe rekorları kıran “A Bridge Too Far”da anılan ünlü brifingini “Splendid” adlı yerel sinemada verdi.
Ayrıca Eylül 2019'da şehir hem Belçika hem de Hollanda'yı anma programında önemli bir rol oynadı. Büyük bir Özgürlük balosu ve zafer geçit töreni düzenlendi. Hollanda Operasyonu Market Garden girişimi “OMG2019” da bu şehri başlangıç noktası olarak seçti. OMG2019, orijinal kampanyanın Hollanda'ya giden yolunu izleyen yüzlerce tarihi araçtan oluşan büyük bir sütuna sahiptir.
Yerel olarak düzenlenen Uluslararası Sanicole Airshow bile, Belçika'da II.
'Operation Market Garden 2019' büyük sütununa katılan birçok tarihi araçtan biri.
Sanicole hava gösterisinde seyirciler B-17 'Sally-B' uçuşunu izliyor.
Spitfire, "istila işaretleri" taşıyan iki Belçikalı F16 savaş şahiniyle çevrili.
Mons Savaşı
yarışmacılar: Alman Birinci Ordusuna karşı İngiliz Seferi Kuvvetleri (BEF).
Mareşal Sir John French, İngiliz Seferi Kuvvetlerine (BEF) komuta ediyor, Korgeneral Sir Douglas Haig I Kolordu komutanı ve General Sir Horace Smith-Dorrien II Kolordu komutanı Alman Birinci Ordusuna komuta eden General von Kluck'a karşı.
Orduların Büyüklüğü:
BEF, 2 kolordu piyade, I ve II Kolordu ve bir süvari tümeni 85.000 erkek ve 290 silahtan oluşuyordu.
Her ne kadar savaşın büyük kısmı Smith-Dorrien'in II. Kolordusu tarafından Mons Kanalı (Le Canal du Center veya Le Canal de Condé) boyunca gerçekleştirilse de, BEF'in her iki birliği ve Süvari Tümeni harekete geçti. II Kolordu yaklaşık 25.000 kişiden oluşuyordu.
General von Kluck'un 1. Ordusu, 4 kolordu ve 3 süvari tümeni (160.000 erkek) ve 550 silahtan oluşuyordu.
İngilizler, sağdaki Fransız müttefiklerinin geri çekilmesine uymak ve kuşatmaktan kaçınmak için Mons kanalı hattını Alman elinde bırakarak geri çekilmek zorunda kaldılar. Bununla birlikte, Alman piyadelerine İngiliz mevzilerine yönelik saldırıları sırasında ağır kayıplar verildi, ancak sayılar savaşın sonraki savaşlarında verilen kayıplarla karşılaştırıldığında önemsizdi.
Ordular, üniformalar ve teçhizat:
1914'teki Büyük Savaş'ta Batı Cephesi'ndeki ordular, Fransızlara, İngilizlere ve Belçikalılara karşı Almanlardı. 1918'de Batı Müttefiklerine Amerika Birleşik Devletleri katıldı. Diğer milletler Batı Cephesinde Batı Müttefiklerinin yanında az sayıda yer aldı: Portekizliler, Polonyalılar ve Ruslar. 1915'ten itibaren önemli sayıda Kanadalı, Avustralyalı, Newfoundlandlı ve Hint Ordusu üyesi İngiliz savaş hattında savaştı. Hint Ordusunun ilk alayları 1914'ün sonunda Ypres bölgesine geldi.
Büyük Savaş Ağustos 1914'te başladı. İngiltere, Belçika sınırının güneyindeki müstahkem Mauberge kasabası çevresinde toplanma alanı olan Fransız ordularının solunda bir pozisyon almak için İngiliz Sefer Gücü'nü (BEF) Fransa'ya gönderdi.
19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başında İngiliz Ordusunun günlük görevi, dünya çapında bir imparatorluğun "polisliği" idi. Avrupa kıtasında artan gerilimle birlikte, 1900'den itibaren İngiliz Hükümeti, kıta savaşında yer alabilecek bir saha kuvveti sağlamak için İngiliz ordusunu yeniden şekillendirdi. Bu kuvvet 6 piyade tümeni ve bir süvari tümeni oluşturacaktı. Başlangıçta, Ağustos 1914'te BEF, Fransa'ya sadece 4 piyade tümeni aldı ve kalan 2 piyade tümeni yılın ilerleyen saatlerinde takip etti.
1870'lerin sonlarında, İngiliz Savaş Bakanı Edward Cardwell, yurtdışındaki garnizonda 1 taburla İngiltere veya İrlanda'da evde bir destek taburu sağlamak için tasarlanmış 2 tabur alay sistemini kurdu. 4 hat alayı 4 taburdan, 3 eski Piyade Alayı ise 3 taburdan oluşuyordu. 1899 ve 1901 yılları arasında Güney Afrika'daki Boer Savaşı'nın kaba şoku, İngiliz Ordusunun eğitimini küçük silah nişancılığının ve silah kullanımının önemini vurgulamak için yeniden düzenlemesine neden oldu. Düzenli silahşörlük kursları, becerileri, İngiliz piyadelerinin dakikada 20 veya 30 mermiye kadar isabetli tüfek ateşi atabilecekleri bir düzeye getirdi, standart dakikada 12 mermiydi. Bu atış hızı, Almanları Büyük Savaş'ın ilk muharebelerinde şoke edecek ve İngilizlerin gerçekte sahip olduklarından çok daha fazla makineli tüfekle donanmış olduğu izlenimini yaratacaktı. Bu hızda açılan voleybollara 'çılgın dakika' adı verildi. İngiliz süvarileri ayrıca ateşli silah kullanımı konusunda kapsamlı bir eğitim aldı ve gerektiğinde attan inmiş bir rolde etkili bir şekilde savaşmalarını sağladı.
Düzenli İngiliz Ordusu, yaklaşık 200 piyade taburu ve 30 süvari alayından oluşuyordu. Kraliyet Topçusu, tarla ve at topçu bataryalarından oluşuyordu. Kraliyet Garnizon Topçusu, 60 librelik ağır silahları yönetti.
Ordu reformlarının bir parçası olarak eski "yaşam için hizmet" kavramı terk edildi. Askerler 7 yıl renkli, 14 yıla kadar uzatma seçeneği ile başarılı astsubaylar dışında nadiren görev yaptı ve daha sonra asker sivil hayata döndükten sonra 7 yıl yedekte hizmet etti. Orduya alınma her zaman yetersiz olduğundan, ev taburları yoğun bir şekilde insansızdı. Büyük Savaş'ın patlak vermesiyle birlikte, birlikler çoğu tabur ve süvari alayının önemli bir bölümünü oluşturan, bazı durumlarda %70'e varan yedeklerle doldu.
Hem piyade hem de süvari olan İngiliz birlikleri tarafından taşınan tüfek, .303 Lee Enfield cıvata aksiyon dergisi tüfeğiydi. Lee Enfield, 1960'lara kadar İngiliz Ordusu ile hizmet vermeye devam eden sağlam ve doğru bir silahtı.
İngiliz Kraliyet Topçusu, 18 librelik hızlı ateş eden sahra topu ve daha küçük eşdeğeri 13 librelik topa sahip Royal Horse Artillery ile donatıldı, her ikisi de Büyük Savaş'ın geri kalanı için İngiliz saha topçularının dayanak noktası olarak kaldı.
Kraliyet Topçu ayrıca 4,5 inç obüs ile donanmış saha pillerini çalıştırdı.
Kraliyet Garnizon Topçusu tarafından işletilen İngiliz ağır silahı 60 pound idi. İngiliz Ordusu, savaşın ilk döneminde Almanlar ve Fransızlar tarafından kullanılan silahlarla karşılaştırılabilir daha ağır silahlardan yoksundu.
Her İngiliz piyade ve süvari alayına 2 makineli tüfek verildi. Bu silahlar hemen Büyük Savaş savaş alanına hakim oldu.
Alman Ordusu:
1870-1871 Fransa-Prusya Savaşı'ndan sonra Almanya'nın Alsace ve Lorraine'i ilhak etmesinin ardından Fransa ve Almanya arasındaki savaş kaçınılmaz olarak kabul edildi. Her ülkenin orduları 1871'den itibaren böyle bir savaş düşünülerek örgütlendi. Fransa ve Rusya arasındaki paktla, Almanya'nın müttefiki Avusturya-Macaristan ile doğu cephesinde Rusya'ya karşı olduğu kadar batı cephesinde de Fransa'ya karşı savaşması gerektiği açıktı.
Alman Ordusu, tüm ana Avrupa ordularıyla aynı temelde oluşturuldu ve seferberlikteki yedekler tarafından kitlesel olarak artırılacak renklerdeki bir kuvvetle. Bu yedekler, renklerle görev yaptı ve daha sonra sivil hayata dönüşte rezerv katıldı. Seferberlik sırasında Alman ordusu yaklaşık 5 milyon kişilik bir kuvvete yükselirken, Fransız ordusu yaklaşık 3 milyon kişiden oluşuyordu.
Almanya'da tam zamanlı askerlik hizmeti erkekler için evrenseldi ve 2 yıl süvari ve 3 yıl süvari ve atlı topçuluktan oluşuyordu. Daha sonra Rezerv'de 5 veya 4 yıl hizmet, ardından Landwehr'de 11 yıl vardı. Ordu, her biri 2 bölümden oluşan 25 aktif kolordu ve aktif oluşumları desteklemek için bir dizi yedek kolordu ve bölümden oluşuyordu.Her biri jäger piyade destek birimlerine sahip 8 süvari tümeni vardı.
Krupps'un Alman silah şirketi, Alman ordusuna her ağırlıkta oldukça etkili bir dizi topçu tedarik etti. Makineli tüfekler yaygın olarak yayınlandı. Alman ordusu, radyo iletişiminde ve keşif ve topçu tespitinde uçak kullanımında oldukça ilerlemişti.
Bu erken aşamada savaşa katılan orduların hiçbirinin, konuşlandırdıkları modern silahların ve özellikle makineli tüfeklerin ve yoğun topçu ateşinin etkisini öngörmediği açıktır.
Büyük Savaş'ın veya Birinci Dünya Savaşı'nın tetikleyicisi, Avusturya tahtının varisi Arşidük Ferdinand ve düşesinin 28 Haziran 1914'te Saraybosna'da Sırp Milliyetçileri çetesinin bir üyesi olan Gavrilo Princip tarafından öldürülmesiydi. Avusturya'nın Bosna-Hersek'i ilhakına karşı çıktı. Suikast karşısında Avusturya, Sırbistan'a savaş ilan etti, ardından Rusya, Sırbistan'daki Slav kardeşlerini desteklemek için Avusturya'ya savaş ilan etti. Almanya Avusturya ile yaptığı antlaşma uyarınca Rusya'ya savaş ilan etti ve Rusya ile yaptığı antlaşma uyarınca Fransa Almanya'ya savaş ilan etti.
Savaşın başlıca sahnelerinin Fransa ile Almanya arasındaki Batı Cephesi ve Almanya ile Avusturya ve Rusya arasındaki Doğu Cephesi olacağı Büyük Savaş'ın başlangıcından belliydi. Avusturya'nın Sırbistan'a karşı harekatı, sembolik olarak önemli olmakla birlikte, askeri açıdan daha az önemliydi.
1890'larda General von Schleiffen, Fransa'yı işgal etmek için Alman planını tasarladı. Schleiffen planı, diğer Alman birlikleri Fransız ordularını İsviçre sınırından Belçika sınırına kadar bir hat üzerinde tutarken, Belçika'dan geçerek, Paris'in batı yakasını dolaşarak Fransız ordularını geride bırakan bir dizi Alman oluşumu sağladı.
Almanların Belçika'yı işgal ettiği açık olunca, Büyük Britanya Almanya ve Avusturya'ya savaş ilan etti. 1900'den 1914'e kadar olan dönemde İngiltere ve Fransa, resmi bir anlaşma imzalanmamasına rağmen, 2 ülkenin Almanya ile müttefik olarak savaşacağı varsayımıyla 'Entente Cordiale'i geliştirmişti.
Savaşın başlangıcında her milliyet, savaşın 1914 Noeline kadar kendi zaferleriyle biteceği beklentisine sahip görünüyor. Savaşın uzun ve zorlu olacağını öngören birkaç kişiden biri, 6 Ağustos 1914'te İngiliz Savaş Bakanı olarak atanan Lord Kitchener'dı.
Rusya 29 Temmuz 1914'te seferberliğe başladı. Fransa ve Almanya 1 Ağustos'ta seferberliklerine başladılar.
Savaşın başlangıcında Alman Başkomutanı Kaiser II. Wilhelm'di. Gerçek komutan, Alman Genelkurmay Başkanı General von Moltke idi. Alman stratejik planı, Rus seferberliğinin yavaşlığından yararlanarak Alman kuvvetlerinin Fransa'ya karşı üstünlüğünü sağlamak ve Fransa yenildiğinde onları Doğu Cephesine geçirmekti. Almanlar, Fransızların yenilgisinin hızla elde edilmesini bekliyordu. 1870'de Prusya'nın Fransa'yı yenilgiye uğratmasının hızı, Almanları aynı şeyin bir sonraki savaşta da başarılabileceğine inandırdı.
Schlieffen Planı'nı nominal olarak uygularken von Moltke önemli bir değişiklik yaptı. Değişiklik şuydu ki, dönen Alman orduları, von Schlieffen'in amaçladığı gibi batıya değil, Paris'in doğusuna geçecekti. Bu, Alman sağ kanadının Fransız sol kanadından yeterince uzaklaşamayacağı sonucunu doğuracaktı.
Von Schlieffen'in niyeti, Paris kuşatmasından çok uzakta olan Alman solundaki orduların zemin vermesi ve onlara karşı çıkan Fransız güçlerini geri püskürtmek için herhangi bir girişimde bulunmamasıydı. Planın bu önemli unsuru, Alman sol kanadındaki komutanların Fransızlara saldırmalarına ve onları geri püskürtmelerine izin verilmesi yönündeki yaygaraları karşısında da terk edildi.
Almanya 3 Ağustos 1914'te Fransa'ya savaş ilan etti. Ertesi gün Alman birlikleri sınırı geçerek Belçika'ya girdi. Almanya'nın Belçika'yı işgali ışığında İngiltere aynı gün Almanya'ya savaş ilan etti ve seferberliğe başladı.
6 Ağustos 1914'te, Mareşal Sir John French komutasındaki 2 Kolordu ve bir süvari tümeninden oluşan İngiliz Seferi Kuvvetleri'nin (BEF) Fransa'ya gönderilmesine karar verildi. Korgeneral Sir Douglas Haig tarafından komuta edilen I. Kolordu, 1. ve 2. Tümenlerden oluşuyordu. Korgeneral Sir John Grierson tarafından komuta edilen II. Kolordu 3. ve 5. Tümenlerden oluşuyordu. Süvari Tümeni Tümgeneral Allenby tarafından komuta edildi. 4. Tümen Britanya'da, 6. Tümen ise İrlanda'da kalacaktı.
Kraliyet Uçan Kolordu'nun önemli bir unsuru BEF'e eşlik etti ve erken bir tarihten itibaren keşif uçuşlarından Alman hareketleri hakkında faydalı bilgiler sağladı. Bu bilgi, savaşın erken döneminde yüksek komuta tarafından genellikle yetersiz bir şekilde kullanıldı.
Fransa'da, savaşın ilk haftalarında, yarı zamanlı askerlerden oluşan tam alaylardan oluşan İngiliz Bölgesel Gücü konusunda herhangi bir taahhüt yoktu, ancak kısa süre sonra iletişim hattı birlikleri olarak hareket etmek üzere Fransa'ya gönderildiler ve savaşa atıldılar. Lord Kitchener, Bölgesel Kuvvet alaylarına karşı bir antipatiye sahipti ve daha sonra 'Mutfak Ordusu' olarak tamamen yeni taburlar yetiştirmeyi seçti.
Hint Ordusu'ndan birlikler, 1914'te, Ypres çevresindeki vahşi çatışmalarla sonuçlanan 'Denize Giden Yarış' zamanında Fransa'ya geldi.
BEF'in ileri partisi 7 Ağustos 1914'te Fransa'ya geçti ve BEF'in kendisi 12-17 Ağustos arasında Fransız limanları Le Havre, Rouen ve Boulogne'a geçti ve Belçika yakınlarındaki Mauberge ve Le Cateau arasındaki toplama alanına ilerledi. 20 Ağustos'ta toplandığı sınır.
16 Ağustos 1914'te Almanlar, Belçika Ordusu tarafından kahramanca bir savunmanın ardından Liége'yi ele geçirdi.
19 Ağustos 1914'te Alman Kayzeri, Britanya'nın 'Azalet küçük ordusunun' imha edilmesini emretti (Almancadan yapılan çeviri, 'Azalet derecede küçük orduya' da izin verebilir. 19. Yüzyılda Alman Şansölyesi Bismarck, unutulmaz bir şekilde 'İngiliz Ordusu olsaydı Almanya kıyılarındaki toprakları tutuklaması için bir polis göndereceğim.')
Almanlar, BEF'in güneydoğu yönünde hareket etmeden önce Calais bölgesine inmesini bekliyordu ve bu tehdidi karşılamak için von Kluck'un Birinci Ordusu görevlendirildi. Alman donanması, Mons Savaşı'ndan kısa bir süre önce Alman ordusu komutanlığına İngilizlerin henüz Fransa'ya inmediğini bildirdi. Von Kluck, BEF'in güneye Fransa'ya ilerleme yolunda olduğunu bilmiyordu.
Fransız Ordusu, İsviçre ve Belçika sınırları arasında sağdan sola doğru sıralandı: 1. Ordu, 2. Ordu, 3. Ordu, 4. Ordu ve 5. Ordu (Lanrezac altında). BEF'in sol kanattan gelmesi bekleniyordu. Fransız Süvari Kolordusu (Sordet altında) Belçika'ya taşındı.
Fransız Başkomutanı General Joffre idi. BEF, Fransız Komutanlığına bağlı değildi, ancak onunla işbirliği yapması bekleniyordu. İngiliz Başkomutanı Sir John French ve General Joffre arasındaki ilişki kötü tanımlanmış ve yetersizdi.
Schlieffen Planı'nın uygulanmasına hazırlık olarak Alman orduları, sağda von Kluck komutasında Birinci Ordu ile oluşturuldu, Belçika'dan geçerek İkinci (Bulow komutasında) ve Üçüncü (Hausen komutasında) Beşinci Ordu, Güney Lorraine'deki Altıncı ve Yedinci Ordularla birlikte Thionville ve Metz'den Verdun'da ilerliyor, sol kanadı İsviçre sınırına kadar tutuyor.
Batı Cephesi'ndeki 3 Ordu, yedek birlikleriyle ilgili olarak farklı politikalar uyguladı. İngiliz politikası yukarıda belirtilmiştir. Yedekler mevcut düzenli formasyonları doldurdu. Fransız ve Alman orduları için yedekler düzenli oluşumları tamamladılar, ancak aynı zamanda tümen ve kolordu gücüne kadar yedek birimler oluşturdular. Fransızlar bu birimlere güvenmek niyetinde değildi ve onları yedekte tuttu.
Buna karşılık Almanlar, Doğu Cephesi'ndeki taahhütlerine rağmen, Fransızlardan önemli ölçüde daha güçlü bir kuvvet konuşlandırmaları sonucu yedek birliklerini savaş hattına koydular.
17 Ağustos 1914'te İngiliz II. Kolordu Komutanı Korgeneral Sir John Grierson, Fransa'da bir trende kalp krizinden öldü. Komutası, 22 Ağustos'tan itibaren General Sir Hubert Smith-Dorien DSO tarafından devralındı.
20 Ağustos 1914'te İngiliz Başkomutanı Sir John French, Fransız Başkomutanı General Joffre'ye BEF'in konsantrasyonunun tamamlandığını bildirdi.
Fransız Ordusu için işler iyi gitmiyordu. Fransız 1. ve 2. Orduları, Fransız hattının en sağındaki Alman Altıncı ve Yedinci Ordularının ellerinde ciddi tersliklere maruz kaldı.
BEF, 22 Ağustos 1914'te Belçika sınırına doğru ilerledi. Sir John French'in niyeti, BEF'in sağında Fransızlarla Charleroi'den Mons'a giden yüksek yol boyunca bir savunma hattı kurmaktı. BEF'in sol işgali altındaki Charleroi'ye yönelik Alman hareketi ve Lanrezac komutasındaki Fransız Beşinci Ordusu sağda geri düştüğü için bunun pratik olmadığı kanıtlandı. BEF, Mons kanalı hattı boyunca İngiliz II. Kolordusu ve sağda I. Kolordusu ile kanal hattından geriye doğru açılı pozisyon aldı.
BEF, Mons bölgesinde yerini alırken Süvari Tümeni, ilerleyen piyade tümenlerinin önünde bir ekran oluşturdu.
22 Ağustos 1914:
İngiliz süvarileri, Mons'un doğusundaki 2 İngiliz piyade birliği arasındaki boşluğu kapattı. Binbaşı Tom Bridges tarafından komuta edilen 4. Ejderha Muhafızları filosu, harekete geçen ilk İngiliz birliğiydi. Bridges'in adamları, Obourg'un kuzeyindeki yolda 4. Cuirassiers'ın Alman süvarileriyle karşılaştı. Almanlar, Teğmen Hornby tarafından 2 askerle takip edilerek geri çekildi. Hornby, Obourg'un kuzey doğusunda yer alan ve haritada görünmeyen Soignies yakınlarında süvarilere yetişti ve sert bir çarpışmadan sonra onları kaçmaya zorladı. Takip eden İngiliz Ejderha Muhafızları, bir Alman Jӓgers alayının ateşi ile yetersiz kaldı. İngilizler atlarından indiler ve Bridges alayına geri dönme emri alana ve savaş sona erene kadar ateş açtılar. 4'üncü Ejderha Muhafızları filosu, tugayın alkışları arasında ele geçirilen Alman askerleri, atları ve teçhizatı ile tugay hatlarına geldi. Teğmen Hornby, DSO'yu aldı.
İngiliz hattının sol ucunda, 19. Hussar'lardan oluşan bir filo, 5.
Diğer İngiliz süvari alayları, İskoç Grileri ve 16.
22 Ağustos 1914 gecesi, Süvari Tümeni, daha az 5. Süvari Tugayı, II. Kolordu'nun sol kanadına, yaklaşık 20 millik bir yürüyüşle Thulin-Elouges-Audregnies bölgesine geçti. 5. Süvari Tugayı, BEF'in sağında Haig'in I. Kolordusu ile kaldı.
Mons pozisyonları:
Mons Kanalı ("Le Canal du Centre" veya "Le Canal de Condé") doğuda Sambre Nehri üzerindeki Charleroi'den Scheldt veya L'Escault Nehri üzerindeki Condé'ye kadar uzanır. Mons'tan Condé'ye kadar olan kısım için kanal doğudan batıya uzanan düz bir çizgiyi takip eder. Mons'un hemen doğusunda, kanal kuzeyde yarı dairesel bir çıkıntı veya çıkıntı oluşturur, çıkıntının kuzey batısında Nimy köyü ve kuzeydoğu tarafında Obourg bulunur.
Mons kanalı 1914'te önemli bir kömür madenciliği alanı olan bölgeden geçiyordu ve güzergahı, BEF tarafından işgal edilen bölgede neredeyse sürekli olarak inşa edildi ve bir mil kadar küçük muhafazalar, çukur başlıkları ve cüruf yığınlarıyla kaplandı. kanalın kenarı. Condé ve Obourg arasındaki kanalın uzunluğu boyunca, göze çarpan 3 köprü, Nimy'de bir demiryolu ve bir karayolu köprüsü ve Obourg'da bir karayolu köprüsü dahil olmak üzere yaklaşık 12 köprü ve kilit vardı.
22 Ağustos 1914'te İngiliz II. Kolordusu, Mons Kanalı'nın Obourg ve Condé arasındaki bölümüne, 3.
3. Tümen'den 8. Tugay, kanalın çıkıntısının doğu tarafında ve güneyindeki alanı işgal etti, taburlar sağdan: 2. Kraliyet İskoçları, 1. Gordon Highlanders, her ikisi de kanalın güney doğusunda, Yüksek bir yer özelliğini işgal eden Gordons, I Kolordu 4. Middlesex'e bağlantı taburu olarak Kraliyet İskoçlarıyla Bois La Haut'u aradı ve 2.
9. Tugay, Mons boyunca kanal çıkıntısını sıraladı ve taburlar sağdan sıraya girdi: 4. Kraliyet Piyadeleri, 1. Kraliyet İskoç Piyadeleri (1. RSF) ve 1. Lincolns yedekte olan 1. Northumberland Fusiliers.
5. Tümenin 13. ve 14. Tugayları, BEF'in konumunu batıya doğru genişleten Mons Kanalı'nı sıraladı. 3. Tümen'in sol kanadından: 1. Kraliyet Batı Kentleri (1. RWK) ve 2. Kralın Kendi İskoç Sınır Muhafızları (2. KOSB) ile 2. Kralın Kendi Yorkshire Hafif Piyade (2. KOYLI) ve 2. Wellington Alayı'ndan (2. DWK) oluşan 13. Tugay yedekte. 14. Tugay: Kanalın kuzeyinde yer alan 1. Doğu Surreyler, 2. Manchesterlar ve 1. Cornwall Hafif Piyade Dükü (1. DCLI) kanal boyunca yedekte 2.
5. Tümenin solunda, bağımsız 19. Tugay, 23 Ağustos'ta, sağdaki 2. Royal Welch Fusiliers (2. RWF), 2. Middlesex ve 1. Cameronians ile 2. Argyll ve Sutherland Highlanders (2. ASH) ile Mons Kanalı'na geldi. ) yedekte. Bu tugay, kanaldaki 6. Ejderha Muhafızları, Karabinalara katıldı.
7. Tugay, Cipley bölgesinde II. Kolordu rezervini oluşturdu.
İngiliz I Kolordusu'ndan, 1. Tümen Mons-Beaumont Yolu boyunca pozisyonları işgal etti ve 2. Tümen Harveng (4. Tugay), Bougnies (5. Tugay) ve Harmignies (6.
"Savaşın Resmi Tarihinde" Tuğgeneral Edmonds da dahil olmak üzere birçok yetkili, Mons Kanalı'ndaki İngiliz mevzilerini bir "ileri karakol hattı" olarak tanımlıyor ve niyetin bir mil kadar daha yüksek ve daha açık bir zeminde mevziler tutmak olduğunu belirtiyor. kanalın güneyinde.
Kanala çıkan İngiliz taburları, değişen derecelerde başarı ile 'kazdı'. Yüksek komutanın, kanalı Alman ilerleyişine bir engel olarak kullanmak niyetinde olduğu açıktır. Kraliyet Mühendislerine kanaldaki tüm mavnaları batırmaları ve köprüleri yıkım için hazırlamaları emredildi.
Kanalın İngiliz hattının kapsadığı bölümünde 12 veya daha fazla köprü ve kilit vardı ve bu, mevcut birkaç saat içinde uyulması zor bir emirdi. Avansın karmaşasında bazı önemli yıkım depoları eksikti. İstihbaratçılar bu şartlar altında ellerinden geleni yaptılar.
Kraliyet Mühendisleri kanal üzerinde çalışırken, piyadeler ve topçular, karışık bir banliyö sanayi bölgesini, kanalın hem kuzeyinde hem de güneyinde mevzileri olan uygulanabilir bir savunma hattına dönüştürmek için ellerinden geleni yaptılar. Özellikle topçu bataryaları, makul bir atış alanına sahip topları için pozisyon bulmakta ve pratik gözlem noktaları oluşturmakta zorlandı. Çok sayıda cüruf yığınının iyi görüş noktaları sağlaması gerektiği varsayıldı, ancak bunların sayısı görüş hatlarını engelledi ve birçoğunun üzerinde durmak için çok sıcak olduğu bulundu.
İlginç ve üzücü bir özellik, Belçika nüfusunun büyük ölçüde evlerinin bir savaş alanına dönüştürülmek üzere olduğundan habersiz olmasıydı. 23 Ağustos 1914 bir Pazar günüydü ve çanların çalmasıyla başladı, nüfusun çoğu kiliseye acele etti, trenler şehirlerden tatilciler getirdi. Bu sivillerin çoğu günün çatışmasına kapıldı.
23 Ağustos 1914:
Savaşın açılış bölümleri, her iki tarafın da diğerinin konuşlandırılması konusunda sahip olduğu bilgi eksikliğiyle karıştı. Von Kluck'un Birinci Ordusu, yolundaki durumu değerlendirmek için çok az zaman tanıyacak bir hızla güneybatı yönünde Belçika üzerinden yürüdü. Görünüşe göre Alman Yüksek Komutanlığı, BEF'in hala Fransa'da olmadığını varsayarak İngilizlerin önlerinde olduğundan habersizdi. ve bir İngiliz uçağı düşürüldü ve yakalandı.
BEF, Mauberge süvari devriyeleri ve Kraliyet Uçan Kolordu tarafından yapılan keşif uçuşları çevresindeki toplanma alanından kuzeye doğru ilerlerken, büyük Alman birliklerinin yoğunlaştığı konusunda uyarıda bulundu, ancak 3 tümenli BEF II Kolordusu'nun 6 piyade ve 3 süvari tarafından saldırıya uğramak üzere olduğu bildirildi. von Kluck'un I. Ordusu'nun tümenleri, Sir John French tarafından indirime alınmış görünüyor.
Mons Kanalı hattında ilerleyen Alman kuvvetleri, Alman 3., 4. ve 9. Kolordusu ile Alman 2. Bu, Smith-Dorrien'in II. Kolordusu'nda ilerleyen başka bir süvariden oluşan 3 kolorduydu. Süvari tümeni kanalın karşısında Mons'un doğusundaydı ve tümen kanal hattına doğrudan saldırıda yer almadı.
23 Ağustos'ta von Kluck'un 9. Kolordusu'nun 17. Tümeni kanalı, çıkıntının doğusundaki İngiliz savunma hattının ulaşamayacağı kadar aştı ve Bois La Haut'ta yüksek zemini tutan Gordon'lara saldırdı, böylece sadece bir meseleydi. Alman 9. Kolordusu'nun kuzeyden kanala saldıran alaylarına karşı eylemlerinin başarısına bakılmaksızın, kanal çıkıntısı İngilizler tarafından savunulamaz hale gelmeden önce.
23 Ağustos 1914 sabahı erken saatlerde Mons Kanalı hattına Alman saldırısının ilk olaylarından birinde, 4 askeriyle bir Alman süvari subayı, kanalın ½ mil kuzeyindeki 1. DCLI karakoluna kadar sürdü. sisin içinden görünen Ville Pommeroeul'a giden yol. Bir İngiliz nöbetçi subayı ve 2 askeri daha kaçamadan vurdu.
9. Kolordu'nun 18. Tümeni tarafından kanal hattına yapılan ilk Alman saldırısı, 4. Middlesex, 4. Kraliyet Piyadeleri ve 1. RSF tarafından savunulan Mons şehrinin kuzey doğusundaki kanal çıkıntısına düştü. Kanalın kuzeyindeki yüksek yerden ağır Alman topçu ateşi, İngiliz ve Fransızlar tarafından henüz benimsenmemiş yeni bir teknik olan savaş alanı üzerinde uçan gözcü uçaklardan verilen ateş yönü ile saldırıyı destekledi. Alman piyadeleri, öncülüğünde avcı erlerinin oluşturduğu kitlesel oluşumlar halinde kanal üzerinde ilerledi.
Almanlar, İngiliz birliklerinin tüfeklerini kullandıkları tesisle ilk kez, bireysel askerlerin .303 Lee Enfield tüfeklerinden bir dakikada 30'a kadar nişan alabilecekleri "Çılgın Dakika" ile karşılaştılar. Bu ateş, destekleyici makineli tüfeklerle birleştiğinde, ilerleyen Alman oluşumlarını yok etti.
1899'dan 1901'e kadar olan Boer Savaşı, İngiliz Ordusuna ateş altındayken gizlenmenin önemini ve savaş alanında gizli hareket sanatını öğretti. İngiliz piyadeleri, ilerleyen Alman piyadelerine yıkıcı bir ateş döktükleri kentsel peyzajda iyi gizlenmiş siperlerde ve pozisyonlardaydı.
Büyük Savaşın Resmi Tarihi'nde Tuğgeneral Edmonds, savaştan önceki yıllarda Alman manevralarına katılan İngiliz subaylarının Alman kitlesel piyade saldırısı tekniğini izlediğini ve İngiliz piyadelerine karşı böyle bir avans kullanıldığında ne olacağını öngördüğünü söylüyor.
Mons çevresindeki kentsel alanı savunmaya çalışmanın açık dezavantajları olsa da, kanal İngiliz alaylarına savunulabilir bir engel sağladı. Kanal mavnaları ve tekneler Kraliyet Mühendisi saha şirketleri tarafından batırılmıştı. Kanal, Almanların karşıya geçmesini engelleyecek kadar derindi, öyle ki İngiliz hatlarına erişim ancak kalıcı köprüler ve kilitler ya da saldıran birlikler tarafından getirilen ve yerleştirilen köprü birimleri aracılığıyla elde edilebilirdi, böyle bir durumda uygulanabilir bir teklif değil. ağır ateş. Kanalı birkaç karayolu ve demiryolu köprüsü geçti ve bunların her biri Alman saldırılarının odak noktası oldu.
Günün modeli, doğudan batıya kanal hattı boyunca tekrarlandı, toplu piyade oluşumları tarafından parçalara ayrılan ilk Alman saldırıları, ardından daha dikkatli, ancak giderek daha ağır saldırılar, topçu ateşi ile desteklenen açık piyade oluşumları kullanılarak arttı. gün boyunca ve makineli tüfeklerle ağırlık ve doğrulukta.
İngiliz piyadelerine topçu desteği, Royal Field Topçu bataryaları ile kanal arkasına yerleştirilmiş 18 librelik hızlı ateş eden toplar ve tekli silahlarla sağlandı.
Her iki taraf için savaşın bu açılış günleri, hızlı ateşlenen silah ateşinin ilk deneyimiydi ve birlikler, top ateşinin her yanı saran etkisi karşısında şaşkına döndüler. Alman toplarının İngiliz hattında menzile girmesi biraz zaman alırken, bunu yaptıktan sonra İngiliz mevzileri sürekli olarak patlayan mermiler tarafından boğulmuş gibi görünüyordu. Efsane, Alman bataryalarını "gören" sivil casus ordularından doğdu. Karadan ve havadan yapılan sofistike topçu gözleminin silahları yönlendirdiğinin gerçeği kabul etmesi zaman aldı.
Alman saldırısının ilk odak noktası, 4. Middlesex tarafından tutulan Obourg Köprüsü ve Nimy Köprüsü ve Kaptan Ashburner'ın 4. Teğmen Maurice Dease tarafından.
Kanalın sağ tarafında, Almanlar, Obourg Köprüsü'ndeki 4. Middlesex'e bir dizi ağır saldırı düzenledi. Köprünün etrafındaki pozisyonlar Binbaşı Davey'nin şirketi tarafından tutuldu ve Binbaşı Abell'in altında ikinci bir şirket destek vermeye geldi ve bu süreçte gücünün üçte birini kaybetti.
Kanala ilk Alman ilerlemesi, Alman 18. Tümeni'nin yakın şirket oluşumlarındaydı ve Middlesex tüfeklerine ve makineli tüfeklere iyi bir hedef sunuyordu. Açılış saldırılarında önde gelen Alman şirketleri kanal köprüsüne ulaşmaya çalışırken yerle bir edildi. Almanlar tekrar sipere çekildiler ve yarım saat sonra daha açık bir düzende taarruza devam ettiler.
Yakın sütunlarda eşit derecede ağır Alman piyade saldırıları, Teğmen Dease'in 1 makineli tüfeğiyle desteklenen Nimy Köprüsü Kaptanı Ashburner'ın şirketini tutan 4. Kraliyet Piyadelerine düştü. Bu sütunlar kırıldı ve Almanlar kanalın kuzey tarafındaki tarlalara geri döndüler. Yarım saatlik yeniden düzenlemeden sonra saldırı daha açık bir düzende yenilendi. Kraliyet Piyadeleri saldırıları düzenlerken, Alman piyadelerinin birikmesi ve destekleyici topçu ateşinin ağırlığı ile baskı arttı.
Kraliyet Piyadeleri'nin diğer müfrezeleri Ashburner'ın şirketini desteklemek için geldi, hepsi ağır subay ve adam kayıplarına uğradı. Dease, üç kez yaralanmasına rağmen makineli tüfeğini çalıştırmaya devam etti.
Nimy Köprüsü'nün solunda, Almanlar, Er Godley'nin taburun ikinci makineli tüfeğini kullandığı Ghlin Demiryolu Köprüsü'nde Kraliyet Piyadelerine saldırdı. Almanlar köprüyü zorlamaya çalışırken yine ağır kayıplar verdiler. Tabur, 107th Battery, Royal Field Artillery tarafından destek ateşi ile sağlandı.
Mons'un batısında, kanalın düz kısmına yapılan Alman saldırısının gelişmesi daha uzun sürdü ve daha az yoğundu.
Alman 6. Tümeni, 1. RSF'ye ve 1. Northumberland Fusiliers'ın kanalın kuzey kıyısındaki mevzilerine karşı bir saldırı başlattı, Jemappes'in batısında ise Almanlar, Mariette'deki köprüde ilerleyerek dörtlü sütunlar halinde köprüye yürüdüler. . Kalabalık Almanlar, kanalın kuzeyindeki mevzilerinde bekleyen Piyadeler tarafından vuruldu. Saldırı daha açık bir düzende yenilendi, ancak tekrar püskürtüldü.
Alman piyadeleri, Fusilier'lerin mevzilerine ateş etmek için silahlar çekilirken gizlice bekledi. Alman saldırısı daha sonra yenilendi. Belçikalı okul çocuklarından oluşan bir kalabalık, kasten veya kazayla, İngiliz piyadelerinin ateş etmesini önleyerek Alman ilerleyişine yöneldi. Almanlar, çocukları ezerek, Fusilier'leri kanalın karşısına, Alman saldırısının tekrar geri püskürtüldüğü güney tarafına doğru zorladı.
Batıdaki İngiliz hattındaki bir sonraki tabur, 1. RWK'ler, Mons Kanalı'nın kuzeyinde, 19. Hussar'ların tümen süvari filosuna destek sağladıkları yerden savaştı. 1 RWK'lar sonunda kanalın arkasındaki pozisyonlarına geri düştü. Saldıran birlikler, Brandenburg Grenadiers, daha sonra St Ghislain Köprüsü'ne odaklandı, ancak kanal çekme yoluna yerleştirilmiş 4 adet 120th Battery RFA topuyla desteklenen RWK'ler tarafından püskürtüldü. Silahlar geri çekilmek zorunda kaldı, ancak Brandenburger'lara getirilen ağır ateş, alayın 3 taburunu etkili bir şekilde mahvetti.
RWK'ların batısında, 2. KOSB kuzey kanal kıyısını elinde tutuyordu, taburun 2 makineli tüfeği, kanalın güney tarafında bir evin en üst katına yerleştirilmişti. Tabur, kuzey kıyısındaki ormanlık bir alanın kenarında oluşan Alman piyadelerine, kanaldan geri çekilmek zorunda kalana kadar ağır bir ateş dökebildi.
2. KOSB'a saldıran alaylardan biri de Alman 52. Piyade Alayıydı. KOSB, kanalın güney tarafına geri döndüğünde, bu alay, 1. Bu 2 tabur, gizli İngiliz piyadelerinden tüfek ve makineli tüfek ateşiyle kesilen Mons Kanalı hattına yönelik tüm Alman kitlesel saldırılarıyla aynı kaderi paylaştı.
Sabahın sonunda, Mons Kanalı boyunca savaşan 8 İngiliz taburu, 4 Alman tümeninin çabalarına rağmen hala yerindeydi.
Öğleye doğru Alman piyadeleri, Mons'un batısındaki kanalın düz bölümünün tüm hattı boyunca saldırmaya başladı ve sayısız köknar tarlasını ve köyü siper olarak kullanarak ilerlemeye başladı.
Saat 3 civarında İngiliz 19. Tugayı Valenciennes'e trenle geldi ve tek süvari alayı olan 6. Kısa süre sonra Alman saldırısının şiddeti arttı.
Günün mücadelesinde BEF için ana kriz alanı, BEF'in gelecekteki konuşlandırılması üzerindeki ana etki, Lanrezac'ın 5. Ordu doğu kanadında.
Öğlen saatlerinde Alman IX Kolordusu Mons Kanalı çıkıntısına yönelik saldırılarını iki katına çıkardı, topçuları İngilizleri hattın kuzey ve doğusundaki mevzilerden bombaladı. Alman 17. Tümeni, kanalı kanalın çıkıntısının doğusunda, kanal hattındaki İngiliz savunmasının ulaşamayacağı kadar geçtikten sonra, kanalın güneyinde konumlanmış ve doğuya bakan 1. Gordon'lara ve 2. Kraliyet İskoçlarına saldırdı. Saldırı geri püskürtüldü, ancak artan tehdit açıktı.
Artık kanalın üzerinde güçlenen Almanlar, 4. Middlesex'in yan ve arka tarafını tehdit ediyorlardı. 2. RIR'a Middlesex'i desteklemek için harekete geçme emri verildi. Bunu yaptılar, ancak ağır Alman topçu ateşi nedeniyle kanal çıkıntısındaki herhangi bir hareket zordu ve ilerlemeleri biraz zaman aldı. RIR'in makineli tüfek bölümü bir Alman süvari saldırısını dağıttı, ancak daha sonra açılan ateş sonucu tamamen yok edildi.
Almanlar kanalı İngiliz hattının doğusundan geçerken, Fransız V Ordusu İngiliz sağında geri çekilirken ve Almanlar BEF'in solunda ilerlerken, BEF II Kolordusu'nun artık kanal boyunca bir pozisyonu koruyamayacağı açıktı. Mons'un güneyinde ve Haines Nehri'nin arkasında hazırlanan mevzilere çekilmeleri için II. Kolordu'ya emir verildi.
Öğleden sonra 3 civarında, Middlesex ve RIR, kanal çıkıntısından çekilmeye başladı. Kraliyet Piyadeleri ve RSF zaten bunu yapıyordu. Kraliyet Piyadelerinin geri çekilmesi, hala makineli tüfeğini demiryolu köprüsüne ateşleyen yaralı Er Godley tarafından karşılandı. Godley'nin çekilmeyi takip etme zamanı geldiğinde makineli tüfeği parçaladı ve parçaları kanala attı. Godley sürünerek yola çıktı ve ilerleyen Almanlar tarafından yakalandığı bazı siviller tarafından Mons hastanesine götürülünceye kadar orada yattı.
Saat 16:00 civarında, hala kanalın kuzeyinde konumlanmış olan 1. DCLI, Ville Pommeroeul'dan yolda ilerleyen büyük bir Alman süvari müfrezesini vurduktan sonra kanalın karşısına geri düştü.
Diğer İngiliz taburları, genel geri çekilme başlayana kadar kanalın kuzeyindeki mevzilerini korudu.
Akşam İngiliz 5. Tümenine kanal hattından çekilme emri verildi. Kanal boyunca İngiliz taburları, bölükler ve müfrezeler tarafından geri çekilmeye başladı. Köprülerin olduğu yerlerde onları yok etmek için umutsuz girişimlerde bulunuldu. Kraliyet Mühendisleri, St Ghislain'deki karayolu ve demiryolu köprülerini ve batıdaki 3 köprüyü daha yok etmeyi başardı.
Jemappes'te Kraliyet Mühendislerinden Onbaşı Jarvis, RSF'nin Özel Heron'unun yardımıyla köprüyü yıkmak için Alman ateşi altında bir buçuk saat çalıştı ve kendisine Victoria Cross ve Heron'a bir DCM kazandı.
Mariette'de Kaptan Wright RE, ciddi şekilde yaralanmasına rağmen köprüyü yıkmaya çalışmakta ısrar etti ve kendisine bir Victoria Cross kazandı. Northumberland Fusiliers şirketleri, Wright'ın girişimlerini gizlemeye devam etti.
Saat 17.00 civarında IV. Alman Kolordusu geldi ve kanal hattının batı ucundaki 19. Tugay'a saldırdı.
Almanlar saldırılarını hızlandırırken İngiliz alayları da geri çekildi ve kanalı geçmek için köprü dubalarını kaldırdı.
Sağda, Middlesex ve RIR, Alman piyadeleri Mons'tan şehrin güneyindeki açık araziye sızarken, göze çarpanlardan kendilerini kurtarmakta büyük zorluk yaşadılar. Gordons ve Royal Scots'a Bois la Haut'ta yapılan güçlü bir Alman saldırısı, ağır Alman kayıplarıyla geri püskürtüldü. Mons boyunca ilerleyen Alman piyadeleri, geri çekilen 23. Batarya RFA'sını pusuya düşürdü, ancak püskürtüldü.
Sonunda, Alman ordusu komutanlığı, İngilizlerin daha fazla müdahale olmadan geri çekilmesine izin vermeye karar verdi ve İngilizler'i şaşırtan bir şekilde, Alman hattı boyunca 'Ateşkes' sesini duydular.
Gece boyunca BEF'in 2 kolordu yeni pozisyonlarına geri döndü. 8. Tugay kendini kanal çıkıntısından kurtardı ve Almanların daha fazla müdahalesi olmadan geri çekildi.
Başlangıçta II. Kolordu akşamları Montreuil-Wasmes-Paturages-Frameries hattına geri döndü. 24 Ağustos'un erken saatlerinde, II. Kolordu'ya, Mons Kanalı'nın 7 mil güneyinde batıdan doğuya uzanan Valenciennes - Mauberge yoluna çekilmeye devam etmesi emri verildi (haritanın altında, güneyde). Bavai).
Bu geri çekilmenin gerekliliği, Alman saldırılarını püskürttüklerini düşünen İngiliz birlikleri tarafından kolayca anlaşılmadı, ancak BEF'in sağındaki Fransız 5. sollarında.
Bu geri çekilme, 5 Eylül 1914'te Marne'nin güneyinde sona eren "Mons'tan Geri Çekilme"nin başlangıcıydı.
İngiliz kayıplarının gerçekte olduğundan çok daha büyük olduğu düşünülüyordu. Bunun nedeni, İngiliz hattına yüksek zayiat beklentisi veren yoğun topçu ateşi ve geri çekilmenin karışık doğasıydı. Müfrezeler ve bölükler gece boyunca ayrıldılar, ana taburlarına saatler sonra veya ertesi gün yeniden katıldılar. Günün savaşında toplam İngiliz zayiatı 1500 ölü yaralı ve kayıptı. Kayıplar II. Kolordu ve özellikle 3. Tümen tarafından verildi. 4. Middlesex ve 2. Royal Irish sırasıyla yaklaşık 450 ve 350 kayıp verdi.
Alman kayıpları kesin olarak bilinmiyor, ancak Mons Kanalı Hattı boyunca savaşta yaklaşık 5.000 ölü, yaralı ve kayıp olduğu düşünülüyor.
BEF, Lanrezac'ın sağındaki 5. Fransız Ordusuna uygun olarak geri çekildi. Geri çekilme, Fransızların Paris'ten Marne'a karşı saldırısının gerçekleştiği ve Müttefik ordularının dönüp Almanları Aisne Nehri hattına kadar takip ettiği 5 Eylül 1914'e kadar devam etti.
BEF'in çeşitli olaylardaki eylemleri sonraki bölümlerde açıklanmıştır.
Dekorasyonlar ve kampanya madalyaları:
1914 Yıldızı, İngiltere'nin Almanya ve Avusturya-Macaristan'a savaş ilan ettiği tarih olan 5 Ağustos 1914 ile Birinci Ypres Muharebesi'nin bitişi olan 22/23 Kasım 1914 gece yarısı arasında Fransa veya Belçika'da görev yapan tüm rütbelere verildi. . Madalya 'Mons Star' olarak biliniyordu. Ateş altında görev yapan tüm rütbelere "5 Ağustos - 23 Kasım 1914" şeklinde bir bar verildi.
Alternatif bir madalya 1914/1915 Yıldızı, 1914 Yıldızı için uygun olmayanlara verildi.
İngiliz Savaş Madalyası ve Zafer Madalyası ile 1914 Yıldızı 'Pip, Squeak ve Wilfred' olarak biliniyordu. Sadece İngiliz Savaş Madalyası ve Zafer Madalyası 'Mutt ve Jeff' olarak biliniyordu.
Mons Savaşı - Tarih
Genel bakış
Avrupa 1914'te savaşa girerken, Birleşik Krallık Hükümeti İngiliz Seferi Kuvvetlerini harekete geçirdi ve 4 Ağustos gece yarısından hemen önce savaş ilan etti. Kuzey Fransa'ya iyi petrole sahip bir konuşlandırma bunu izledi; burada WF Planı (Fransa ile) uyarınca BEF, General Lanrezac'ın Beşinci Fransız Ordusu'nun sol kanadında savaşacaktı. Bununla birlikte, Mareşal Sir John French ve müttefik mevkidaşı, başlangıçtan itibaren kötü geçindi ve İngiliz ilerleyişi Mons'a ulaştığında ve 22 Ağustos'ta Mons civarında Alman devriyeleriyle karıştığında, BEF'in niyeti müttefikleriyle birlikte Belçika'ya doğru ilerlemeye devam etmekti, ancak Lanrezac, BEF'e Charleroi'den çekildiğini ancak günün geç saatlerinde bildirdi. Sonuç olarak, savunmalarını hazırlamak için çok az zamanları olan İngilizler, von Kluck'un BEF'ten üçe bir üstün olan Birinci Alman Ordusu ile beklenmedik bir karşılaşma savaşına girmek zorunda kaldılar. Neyse ki o da bir bilgi boşluğunda çalışıyordu.
23 Ağustos'ta Mons çevresindeki kasvetli sanayi bölgesinde sonuçlanan savaşta, arkalarında Boer Savaşı'nın sıhhatli tecrübesine sahip BEF'in 3. ciddi anlamda sayıca fazlaydılar. Eğitim sayıldı ve kanal hattını savunmak için poligonda geçen günler "bir dakika" tüfek ateşi pratiği yaptı ve Alman ordusu akşama kadar kanala kapanıp geçiş noktalarını güvence altına alırken, raylarında durduruldular.
24 Ağustos'ta Alman ilerleyişi yeniden başladı, ancak Almanların onları kuşatma tehdidiyle BEF geri çekilecekti. Ancak 5. Tümen'in geri çekilme emri ertelendi ve sonuç olarak, Wasmes ve Hornu'nun ortalama endüstriyel caddeleri, demiryolu hatları ve cüruf yığınları aracılığıyla temas halinde bir geri çekilme mücadelesi verdi. Sol kanatta İngiliz süvarileri, Almanların tehlikeli bir kuşatma hareketine karşı harekete geçti.
BHTV ekibi, hikayeyi anlatırken silahları, taktikleri ve ham kahramanlığı incelemek için izleyicileri aksiyonun kalbine götürüyor. Haritalar ve konum sahneleri ile resmedilmiş, bu en karmaşık İngiliz savaşlarını kolayca anlaşılır hale getiriyorlar.