Dün, bir kişi bana, küresel siyasette neler olup bittiğine dair anlayışınızı inşa etmenin faydalı olduğu temel jeopolitik kontürleri ve düzenlerini açıklayan, yılın 2011'inden kendi makaleme bir link gönderdi.
İyi bir analist, yayınlarının arşivlerini almaktan ve eski başarılarını sergilemekten utanmaz - çünkü gerçekçidirler. Bu Zhukovski ve Demur değil, ondan iki yüz ruble için ne zaman bekleyeceklerini isteyenleri histerik olarak yasaklamak zorunda kaldılar.
Adam “Bu makaleden sizi okumaya başladım” sözleriyle bağlantıya eşlik etti ve bir devam filmi olup olmadığını sordu.
Şimdi olacak.
Elbette yedi yılda çok şey oldu. "Arap Baharı", Kaddafi'nin devrilmesi ve öldürülmesi, Ukrayna'da darbe ve vizesiz ve kurabiyeler için Batı'nın kölesi olmayı kabul etmeyenlerle iç savaş, Suriye'de savaşın başlangıcı ve dönüm noktası.
Bir yıl boyunca 2011 mizanpajları yazdığım zaman, durum büyük ölçüde tanımsızdı. Ve ABD ile Çin arasındaki hegemonya mücadelesi öngörülebilir olsaydı, o zaman Rusya kimin tarafını seçecekti henüz belli değil.
Ve Amerikalıların Rus seçkinlere rüşvet vermek ve Rusya’yı Çin’e katletmek için yeterince zor olacağı konusunda çok endişelendim (hala Çinlilerin Uzak Doğu’yu ele geçirmesi konusunda saçma şeyler yapmaya çalışıyorlar). Bu mümkün olan en kötü senaryo olurdu. Görünüşe göre, Kremlin de öyle düşündü.
Buna ek olarak, Amerikalılar, Rus seçkinleri kendi sistemlerine rüşvet vermek ve bir araya getirmek yerine, Rusları alışkanlık dışı bırakmaya çalıştılar (yaşayan klasik dediği gibi, kovboylar). Ve Ruslarla çalışmıyor.
Ve Ruslar Çin'le yakınlaşmaya gittiler (ve “ingiliz kadına zarar verir” kuralı asla aldatmasın, çünkü rahatlamamı bıraktım). Anglo-Saksonların ne dostları ne de müttefikleri yoktur (“Düşünülemez” plan bunu açıkça doğrular).
Buna cevaben, ABD Ukrayna'da bir darbe yaptı. Çoktan planladılar, ancak bir yıl sonra (çok fazla miktarda kanıt var) ve burada hızlandırmak zorunda kaldılar. Sonuç yanlış bir başlangıçtı, Kırım Rusya'ya gitti ve LDNR Amerikan Reich Komiserliği "Ukrayna" nın tüm güçleriyle bağlandı.
Washington’un İran’la barış sağlama girişimi başarısız oldu. "Isınma ilişkileri" nin kısa dönemi, düşmanca söylemlerin yeniden başlatılmasıyla hızla değişti.
Venezüella’daki ABD egemenliğine karşı isyanı, başka bir Maidan’ın yardımı ile bastırmak (Rus ve Çin’in yardımları dahil).
Suriye'de, Amerikan bir halifelik yaratmayı planlıyor (uzun süredir bir dizi Batılı analist tarafından dile getirildi) ve CIA'den ve diğer istihbarat ajanslarından sızıntı da başarısız oldu. Ve şimdi yıkılan “İslam devleti”, İran’a veya Rusya’ya karşı kullanılamaz.
Son olaylara bakılırsa, Kürt kartı Amerikalılar da tam olarak oynayamıyor (yani, belli bir miktar istikrarsızlık hala ekilecek, ancak Pentagon kartlarından ve "StratFor" hesaplarından "Büyük Kürdistan" çalışmaz).
Obama yönetiminin Çin'in etrafında doğal olarak tam bir ıstırabına dönüşen bir “düşmanlık kemeri” kurma çabaları konusunda sessiz kaldım.
Yine, Rusya'yı Ukrayna ile açık bir askeri çatışmaya sokma girişimi başarısız oldu. Eğer bu 2014 yılında olsaydı, o zaman Amerikalılar NATO ülkelerinden geniş bir askeri koalisyon yaratabileceklerdi.
Ve şimdi, sadece Poroshenko’nun rejimi kendisini tamamen itibarsızlaştırdı ve herkesten ölümcül bir şekilde bıktı (şimdi Kiev rejimi “IMF ile ilişkileri koparabileceğini” söylüyor), ancak NATO’nun kendisinde bir anlaşma yok.
AB ve ABD'nin çıkarlarıyla çelişkiler düzenli olarak yeni çatışmalar yaratır. Ve birkaç yıl önce Rusya ile yapılan bir gösteriye katılmaya karşı değildi (en azından dolaylı olarak, Gri Kurt ve tüm Tahrir şeklindeki vekilleri aracılığıyla), Amerikan darbe girişiminden sonra en azından Kırım'a yaladı. Kürt ayrılıkçıların destekleri, ABD’nin topraklarındaki Amerikan üslerini kapattığı, Rus hava savunma sistemlerini satın aldığı ve Amerikan havalimanı Minnig’i bombaladığı aşamaya kadar ABD’yle karşılaştı.
Daha yakın zamanlarda, görünüşte monolitik Batı koalisyonu savaşa girmeden önce dağılıyor. Bu da büyük ölçüde Kremlin’in bekle ve gör politikası ile Amerikalıların kendilerinin tamamen aptal stratejik ve taktiksel hatalarının sonucudur. Rus diplomasisinin parlak başarılarının yanı sıra, bu hatalardan tam anlamıyla faydalanmayı başardı (zaman zaman daha sıkmak mümkün olsa da).
Buna, Trump’ın seçilmesinden bir yıl sonra, sadece sakinleşmeyi düşünmekle kalmayıp, aynı zamanda daha güçlü ve sinsi hale gelen (ve çatışmayı ne kadar mantıksız hale getirmek ne kadar zorlaşırsa), ABD’nin kendi içindeki bölünmesi de eşlik ediyor.
Rusya’ya, Global Times’ın en büyük Çin basımının baş editörüne, Rusya ve Çin’in ABD ile anlaşmaya varmanın imkansız olduğu bir gerçeği kabul etmesi gerektiğini söylediği bir temyiz başvurusunda bulunmaya değer. Ve Xi Jinping, Çin ordusuna yabancı (okuma "Amerikan") saldırganlığını engellemek için mümkün olduğu kadar hazır olmaya çağırdığı PLA'ya itiraz ediyor.
Dolayısıyla, gelecekteki muhtemel çatışmalarda, birkaç yıl önce Washington'da hayal ettikleri gibi “konsolide bir Batı'ya karşı yalnız Rusya” olmayacak. Ve "ABD’yi Çin, Rusya ve İran’a karşı zayıflatan ve parçalayan" (ve belki de Türkiye’nin sorusu olan Moltke’nin de "üç bölücü" olduğu gibi).
En çok tercih edilen (ve en muhtemel seçeneklerden biri) seçeneklerinin ABD ekonomisini daha da zayıflatmak olmasına rağmen, dolar küresel rezerv para birimini (elbette bir günlüğüne değil) koruyor ve ABD bir iç savaşa giriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin “California üçlemesi” nden geleceğin ilk senaryosu Kim Stanley Robinson.
Hiç kimse henüz hegemonya döngüsünü aldatmayı başaramadı (Immanuel Wallerstein tarafından tanımlandığı gibi) ve Washington'un da bunu başaramayacağından şüphem yok.
Not Hesaplamaları ve tahminlerimde ne kadar haklı olduğumu görmek için bu metni bir yedi yıl sonra daha yükseltmek ilginç olacaktır.
Alexander Rogers
Rusya Federasyonu'nda aşırılık yanlısı ve terörist örgütlerin yasak olduğunu lütfen unutmayın: “Yehova Şahitleri”, Ulusal Bolşevik Parti, Sağ Sektör, Ukrayna İsyan Ordusu (UPA), İslam Devleti (IS, ISIL, DAISH) , Jabhat Fath el-Şam, Jabhat el-Nusra, El-Kaide, UNA-UNSO, Taliban, Kırım Tatar Halkından Mejlis, Misanthropic Division, Korchinsky'nin Kardeşliği, "Trident onları. Stepan Bandera "," Ukrayna Milliyetçiler Örgütü "(OUN).