Merhaba arkadaşlar bu bencede neden en çok kendimizi sevmemiz gerektiğini anlatmaya çalışacağım.
Size kısa bir hikaye anlatacağım, sizin bakımlı bir sevgiliniz var ve size aşık yani her fırsatta size sevgisini belli ediyor ve sizde ona her fırsatta sevginizi belli ediyorsunuz ama siz sevgiliniz kadar kendinizi sevmiyorsunuz!
Dişlerinizi fırçalamıyorsunuz, giyiminize kuşamınıza önem göstermiyorsunuz (nasılsa beni seven var düsüncesi ile) günler böyle geçip giderken bir bakıyorsunuz ki artık sevgilinizin sizi eskisi kadar sevmediğini görüyorsunuz neden mi?
Cünkü asıl sevmeniz gereken kişiyi unutuyorsunuz yani kendinizi sevmeyi unutuyorsunuz :(
Olaya biraj objektif bakalım, sizi kendisinden daha çok sevdiğini öğrendiğiniz insanı, eskisi kadar sevebilir misiniz? (olay kendini unutup, sadece karşı tarafa kitlenmeye varacakcasına)
Size kısa bir hikaye daha anlatmak istiyorum :)
Siz anne ya da babasınız!
Sizin çalışmak zorunda olan bir çocuğunuz var ve çocuğunuz size sevgisini, annecim babacım sizi çok seviyorum diyen, bir lafınızı iki etmeyen saygılı 'ama' çalışmayan, evde yan gelip yatan bir çocuğunuzmu kendisini daha çok seviyordur, yoksa;
İşinde gücünde, hayalleri olan ve size saygıda kusur etmeyen çocukmu kendisi daha çok seviyordur?
Bence insan çevresine yararlı olmak istiyorsa önce kendisine yararı olacak!
Bence bir insan dünya'yı değiştirmek istiyorsa önce kendisini değiştirecek!
Unutmayın değişmeyen tek şey değişimdir ... (Son söz alıntıdır, idare edin)
Ya sizce?