|Doğum adı
|Giovanni boccaccio
|Diğer adıyla
|Boccacio
|Doğum


16 Haziran 1313
Certaldo , Floransa Cumhuriyeti
|Ölüm


21 Aralık 1375
Certaldo , Floransa Cumhuriyeti
|ana iş
|Yazar , öykü yazarı , şair , biyografi yazarı , mit yazarı , çevirmen ve diplomat
|Yazma dili
|Latince ve Toskana
Birincil işler
Boccaccio gayrimeşru önemli iş adamının oğlu olan Boccaccino di Chelino aslen Certaldo gelen ve yaşayan Floransa ve kim ile bağlantılı Bardi firması , özellikle güçlü Napoli için çeşitli geziler yaptı, Paris . Boccace onu 1327'de kilise hukuku çalışmaları için bu şehirde takip eder . Hukuk ve ticaretle pek ilgilenmemesine rağmen , Napoli Kralı Robert'in sarayına kolayca entegre oldu ve burada Anjou Hanedanı'nın soylularıyla bağ kurma fırsatı buldu . Orada da edebi bilgisini geliştirmeye başlar, Latin klasiklerini, Fransız şövalye edebiyatını, Dante ve Petrarch'ı okur . Ayrıca, saraydan ilham alan ilk metinlerini Filocolo gibi düzyazı veya Teseida gibi manzum olarak yazmaya başladı . Ayrıca Truva Savaşı hakkında destansı bir şiir yazdı : Filostrato . Sonunda, Fiammetta lakaplı bir bayanla ilk aşk ilişkisini Napoli'de gördü .
1340 yılı sonunda Bardi'nin iflası üzerine Floransa'ya döndü. Dönüş acı vericidir: Boccaccio Napoli'den ayrıldığı için üzgündür ve kendisini zor bir ekonomik durumda bulur. Ancak, arkadaş olduğu Petrarca ile tanışır. Gençliğinden itibaren şiirle ilgilendi; Dante'ye hayranlığı, şairler arasında birinci sıraya talip olmasına izin vermediği için, ikinciliği elde etmek için kendini pohpohladı, ancak Petrarch'ın şiirlerini öğrenir öğrenmez, tüm umudunu kaybeder ve lirik dizelerinin, sonelerinin büyük bir bölümünü fırlatır. , şarkılar ve diğer romantik şiirler. Bununla birlikte, yazmaya devam ediyor: La commedia delle Ninfe , bir su perisi ve onun çobanının aşklarını , diğer eserleri, Amorosa vizyona , Ninfale d'Ameto ve daha alegorik Ninfale fiesolano'yu anlatıyor , Leydi'nin Elegy Fiammetta'sı otobiyografik tarzı bir hikayedir. sevgilisi tarafından ihanete uğrayan genç bir Napolili.
In 1348 , Boccace yıkıma tanık kaynaklanan Kara Ölüm Avrupa çapında. Belki de başyapıtını yazmaya karar veren bu salgındır: Decameron . Eser başarılı olmuş ve 1353'ten sonra çok geniş bir alana yayılmıştır . Akranlarının takdirini kazandı ve ona Floransa belediye yönetimi aracılığıyla yeni ve ilginç görevler teklif etti . Bu şehirde, Dante'nin açıklaması için yeni yaratılmış sandalyeyi işgal edecek.
In 1362 , bir Carthusian keşiş lanetini ardından Boccaccio derin dini krizini yaşadı ve Certaldo baba etki alanına tek başına emekli oldu. Tüm el yazmalarını yok etmeyi planlayacak kadar ileri gider, ancak Petrarch, şiir için yaptığını düzyazı için yapması gerektiğine ikna ederek onu vazgeçirir. Yakında, Boccaccio, eserleriyle, uzun bir süre model olarak kalacağı İtalyan yarımadasının tüm nesir yazarlarının üzerine çıkacaktır. Aynı yıl, tarafından karşılandı Niccolò Acciaiuoli de Castello di Montegufoni .
1365 ve 1366 yılları arasında Boccace , kadın düşmanı hiciv geleneğini ahlaki bir şekilde ele alan bir eser olan Corbaccio'yu yazdı . Bu onun Toskana'daki son çalışması . Sürekli mektuplaştığı Petrarca'nın cesaretlendirmesiyle Latince'ye döndü ve çeşitli incelemeler , biyografiler , ekloglar ve mektuplar yazdı . Dante'ye hürmet eder ve ona bir Trattatello in laude di Dante ve Esposizioni sopra la Commedia di Dante ayırmıştır .
Certaldo'da emekli, hayatının sonunu yoksulluk içinde gördü. Son olarak, içinde 1373 - 1374 , o kadar Floransa kentinde tarafından davet edildi kamu okuma ait İlahi Komedya Santo Stefano di Badia kilisesinde Dante. Ancak kötü sağlığı onu durmaya zorladı ve Petrarch'ın ortadan kaybolmasından bir yıl sonra 1375'te Certaldo'da öldü .
Dante İtalyan şiirinin kurucusu olarak kabul edilirse, Boccaccio genellikle İtalyan nesirinin yaratıcısı olarak kabul edilir.
Certaldo Alto kilisesinin orta koridorunda onu temsil eden mermer bir stel, yazıları onu zamanında nüfusun suçlamalarına ithaf etmesine rağmen, ona saygı gösterir.
2011 yılında , kısa öykü edebi türünün öncülerinden biri olan Boccace'nin adı , geçen yıl Fransızca dilinde yayınlanan kısa öyküler koleksiyonunu ödüllendiren bir Fransız edebiyat ödülü olan Boccace Ödülü'ne verildi . .
1334 civarında Napoli'de yazılan La caccia di Diana , tercet'lerden oluşan on sekiz şarkıdan oluşan kısa bir erotik şiirdir . Olay şu şekilde özetlenebilir: Şair, aşk acısı içinde boğulurken, tanrıça Diana'nın gönderdiği bir ruh , Napoli'nin en güzel kadınlarından bazılarını adlarıyla çağırarak " dell'alta idea " sarayına çağırır. , ilk isim ve hatta ikiyüzlü isimleri . Şairin meçhul sevgilisinin rehberliğinde hanımlar bir vadiye gelir ve nehirde yıkanır. Sonra Diane dört grup oluşturur ve av başlar. Bir çayırda toplanan av, tanrıça kadınları Jüpiter'e kurban etmeye ve kendilerini iffet kültüne adamaya davet eder . Boccaccio'nun sevgili isyancıları ve herkes adına, onun eğiliminin çok farklı olduğunu ilan ediyor. Diane cennette kaybolur, donna gentile (şairin sevgilisi) Venüs'e bir dua okur . Bu, yakalanan hayvanları - bir geyik şeklindeki şair de dahil olmak üzere - ortaya çıkar ve büyüleyici genç adamlara dönüştürür. Şiir, aşkın kurtarıcı gücünün imgesini yücelterek sona erer (Boccaccio'nun eserindeki ana motif).
Bu şiir daha yakın getirir şehrin kadınların güzellikte bir övgü için Dante'nin Vita Nuova . Bununla birlikte, İskenderiye şiirinden belirgin etkiler içerir ve ele alınan tema, saray Fransız ve Provençal edebiyatlarının neşeli kahramanlık konularını ele alır.filokolo
Filocolo , Fransız geleneğinin Floire ve Blancheflor efsanesini anlatan ve Orta Çağ'da çeşitli versiyonlarda yaygın olarak dağıtılan uzun ve karışık bir nesir romanıdır. Boccaccio Toskana çalışmalarını ilham çok mümkündür O Cantare di Fiorio e Biancofiore , bu bir Fransız şiirinden dayanmaktadır XII inci yüzyıl.
Boccace'nin önsözde belirttiği gibi, eser muhtemelen Fiammetta'nın isteği üzerine 1336 ile 1338 yılları arasında bestelenmiştir . Yazar tarafından icat edilen başlık, kötü Yunanca'da "aşk yorgunluğu" gibi bir anlama geliyor.
Hikaye, iki genç aşığın talihsizlikleri etrafında şekilleniyor. İspanya Kralı Felix'in oğlu Fiorio ve bir yetim olan Biancofiore, Santiago de Compostela'ya yaptıkları hac ziyareti sırasında ölen Romalı soylu bir ailenin kızı olan dindarlık nedeniyle mahkemede karşılandı . İki genç birlikte büyüdüler ve bir genç olarak aşık oldular. Kral, birleşmelerini engellemek için Biancofiore'u İskenderiye Amiraline teslim eden tüccarlara köle olarak satar . Florio çaresizlik içinde Filocolo adını alır ve sevgilisini aramaya çıkar; onu bulduğunda kimliği ortaya çıkar ve esarete düşer. Amiral iki genci ölüme mahkum eder. Ancak idamlarından hemen önce, amiral Florio'daki yeğenini tanır ve Biancofiore'nin asil kökenini keşfeder. İki aşık daha sonra İtalya'ya dönüp birleşebilir.
Çalışmanın önsözünde , Napoli krallığının kökenini birçok mitolojik imayla betimledikten sonra Boccaccio, Fiammetta ile karşılaşmasını ve ona olan sevgisinin nasıl doğduğunu, onu Kutsal Cumartesi günü manastır kilisesinde gördüğünü anlatıyor. Ondan "kaba" bir şiir, yani bir roman yazmasını isteyen oydu. Filocolo'yu Bizans romanının edebi türü içinde sınıflandırabiliriz .Filostrato
Filostrato , klasik tema etrafında oluşturulmuş bir anlatı şiiridir. Ottava rima ile yazılmış sekiz şarkıya bölünmüştür . Yunanca bir kelime ve bir Latince kelimeden oluşan başlık, kabaca "Aşktan Düşmüş" olarak çevrilebilir.
Şiirin teması alınır Yunan mitolojisindeki : Boccace aşkını anlatan Troilos , oğlu Priamos'un doğru Cressida , kızı Calchas , Yunan diviner yardımcı Agamemnon . Troïlos, arkadaşı Pandare'nin yardımıyla Cressida'nın sevgisini kazanır . Ancak, bir mahkum değişimi sırasında Cressida, Yunan kampına gönderilir. Orada Yunan kahramanı Diomedes ona aşık olur ve genç kadın da ona aşık olur. Troïlos, sevgilisinin ihanetini, Truva Deiphobe'un kendisine bir savaş sırasında aldığı, Cressida'ya ait bir broşla süslenmiş Diomedes giysisini getirdiğinde anlar. Öfkelenen Troïlos, rakibiyle yüzleşmek için savaşa girer; Yunan birliklerine kayıplar verdirir, ancak Diomedes'i bulamadan Akhilleus tarafından vurulur .
Hikaye doğrudan efsane esinlenerek değil, Truva Romantik , yazdığı Truva efsanenin Fransız ortaçağ gelişme Benoît de Sainte-Maure ( XII inci Boccaccio'dan İtalyan versiyonunu okumak yüzyıl) Guido delle Colonne . Şiir Boccaccio sonra yankılandı Troilus ve Criseyde ait Geoffrey Chaucer .
Filostrato'nun hikayesi, Fiammetta ile olan aşklarının edebi transkripsiyonu olarak okunabilir. Şiirin atmosferi Napoli sarayını andırıyor ve karakterlerin psikolojisi ince notlarla anlatılıyor. Kompozisyonun tarihi konusunda herhangi bir anlaşma yoktur: bazıları metnin 1335'te yazıldığına inanırken, diğerleri 1340'a ait olduğunu düşünür.Teseida
Bazı yazarlara göre, Teseida (tam adı Teseida delle nozze di Emilia - “Emilia'nın düğününden Teseida”) İtalyanca yazılmış ilk epik şiirdir . Filostrato'da olduğu gibi , kullanılan uyak “ottava rima”dır. Boccaccio, Yunan kahramanı Theseus'un Amazonlara ve Thebes şehrine karşı yürüttüğü savaşları anlatıyor . Şiir taklit oniki şarkı ayrılmıştır Aeneid ait Virgil ve Thebaid ait Statius .
Destan ana konudur, ancak Boccaccio aşk temasını tamamen terk etmez. La Teseida, Thebes'in iki genç sakini olan Palemon ve Arcita arasındaki, Hippolyte'in (Amazonların kraliçesi) kız kardeşi Emilia'nın sevgisini kazanmak için yüzleşmesinin hikayesini anlatıyor . Eser, Fiammetta'ya uzun ve dolambaçlı bir mektup ile şiirin on iki şarkısını özetleyen on iki sone içerir.Comedia delle ninfe fiorentine
Comedia delle Ninfe fiorentine ( Floransalı perileri Komedyası olarak da bilinir), Ninfale d'Ameto veya basitçe Ameto , ana karakterin adından sonra, muhtemelen arasında bestelenmiştir 1341 ve 1342 . Bu, düzyazıyla yazılmış, birbirini izleyen parçalar halinde zincirleme olarak yazılmış pastoral bir alegorik masaldır . Bu form yeni bir şey değil, bu tür birçok ortaçağ eserleri, bunu bulmak olarak Dante'nin Vita Nuova veya De nuptiis Philologiae et Mercurii tarafından (Merkür ve Filoloji Evlilik), Martianus Capella . Yine Boccaccio'nun teması, insanın cehaletten ilahi gizemi bilmeye ve anlamaya geçmesini sağlayan aşkın kurtarıcı gücünde yatmaktadır.
Çalışma, Etruria ormanlarında dolaşan çoban Ameto ile başlar ve burada bir grup muhteşem perinin Lia'nın şarkısının sesiyle banyo yaptığını görür. Perinin şarkısına hayran olan Ameto, ona aşık olur ve kendini perilere ifşa eder. Venüs'e adanan günde, yedi peri Ameto'nun etrafında toplanır ve ona aşk hikayelerini anlatır. Ameto, onların hikayelerini dinledikten sonra, tanrıçanın emriyle, perilerin (teolojik ve temel erdemleri temsil eden) alegorik anlamını, Lia ile karşılaşmasının (kendi hayvandan insana durumun dönüşümü, Tanrı'yı bilme olasılığının açılması).
Ancak tema ve atmosfer çok farklıdır; bu çalışmanın yapısı zaten onun ana eseri olan Decameron'u duyuruyor .Amorosa vizyon
Amorosa visione gibi, oluşan zincirleme tercets içinde alegorik şiiri Ameto yazar Floransa'da yaşarken, erken 1340s içinde. Elli kısa şarkıya bölünmüştür. Visio in somnis ("rüyalarda vizyon") yapısını takip ederek , Cupid'in şaire gönderdiği çok güzel bir kadının, gerçek mutluluğu bulmak için onu "boş zevkleri" terk etmeye nasıl davet ettiğini anlatır . Kadın şairi, eşiği geçmeyi reddettiği bir kalenin dar kapısına (erdemleri temsil eden) yönlendirir, büyük kapıdan (zenginlik ve dünyevi zevklerin sembolü) erişmeyi tercih eder. Kalenin İki oda layık fresklerle süslenmiştir Giotto : İlk odasında olanlar Bilgelik zaferlerini temsil - ait bilimlerinin alegori çevrili Trivium ( gramer , diyalektik ve retorik ) ve quadrivium ( geometri , aritmetik , astronomi ve müzik ) -, Zafer, Zenginlik ve Sevgi. İkinci oda Fortune'un Zaferini temsil eder. Fresklerde birçok tarihi, İncil ve mitolojik figür, ünlü edebiyatçılarla omuz omuza vermektedir. Resimler üzerinde tefekkür ettikten sonra şair bahçeye çıkar ve burada diğer kadınlarla tanışır: “güzel Lombard” ve “Siculum Perisi” (ki bu Fiammetta olabilir ). Şiir kısa bir süre sonra aniden sona erer.
Amorosa visione birçok benzerlik vardır İlahi Komedya . Eleştirmenler ayrıca onu alegorik bir karaktere sahip başka bir eserle , Petrarch'ın Zaferleri ile karşılaştırdılar . Bazı yazarlara göre bu alegorik kalenin modeli, odaları Robert d'Anjou döneminde Giotto tarafından fresklerle süslenmiş Castelnuovo di Napoli'dir .Elegia di Madonna Fiammetta
Muhtemelen 1343 ve 1344 yılları arasında yazılan Elegia di Madonna Fiammetta , eleştirmenler tarafından " psikolojik roman " olarak adlandırıldı - ancak "psikoloji" terimi, kendi zamanında henüz icat edilmemişti. Düzyazıda uzun bir mektup gibi görünüyor. Ana karakter Fiammetta , Napoli şehrinin fonunda Pamphile'ye olan gençlik aşkını anlatıyor. Bu ilişki, Pamphile'ın Floransa'ya gitmesi gerektiğinde sona erer. Kendini terk edilmiş hisseden Fiammetta kendini öldürmeye çalışır. Çalışmanın sonlarına doğru, kahramanı Pamphile'nin Napoli'ye döndüğünü öğrendiğinde ümidini yeniden kazanır, ancak onun aynı ada sahip bir kişi olduğunu acı bir şekilde keşfeder. Yazar, eserini “aşık kadınlara” ithaf etmiştir.
Güçlü otobiyografik bileşen rağmen - esrarengiz yazarın ilişkisi Fiammetta nispeten farklı bir şekilde gerçekleşti - tutku onun tedavisi gibi edebi eserlerde anımsatır Heroides arasında Ovid , Pamphilus de amore anonim yazar veya tarafından De Amore tarafından Andreas Capellanus .Ninfale fiesolano
Ninfale fiesolano arasında yazılmış, 1344 ve 1346 , bir olan etyolojik masal içinde iki nehir isimlerini açıklamak amaçlanmıştır Toskana Africo ve mensola:. Pastoral ilhamdan - Ameto gibi - ottava rima'da yazılmıştır ve Afrika ile peri Mensola arasındaki aşkın hikayesini ve çocukları Proneo'nun doğumunu anlatır.
Bu çalışmaya göre, Fiesole tepelerinde Diana kültüne ve avlanmaya adanmış periler yaşıyordu . Afrikalı çoban onlardan birine, Mensola'ya aşık oldu, ancak perilere her yaklaştığında korkudan kaçtı. Africo'nun babası Girafone, Mugnone'nin hikayesini anlatarak onu vazgeçirmeye çalıştı, bir periyi sevmeye cesaret ettiği için nehre dönüştü. Ancak Afrika, sebat etti ve Venüs'ün yardımıyla sevgilisiyle birleşti. Hamile olan Mensola, Afrika'nın şirketinden kaçar. Sevdiği tarafından hor görüldüğünü düşünerek kendi adını taşıyan nehre atlayarak intihar etti. Diane, Mensola'nın doğumunu keşfetti ve onu lanetledi; genç kadın, adını alan derede intihar etti. Afrika'nın ebeveynleri tarafından büyütülen oğlu, Fiesole kasabasının ilk sakinlerinden biri oldu.olgun işler Dekameron
1348'de Floransa şehrini vuran ve yazarın tanık olduğu veba sırasında, Santa Maria Novella Kilisesi'nde üç genç erkek ve yedi genç kadın buluşur ve vebadan kaçmak için uzak bir villada kendilerini tecrit etmeye karar verirler.
Bu yerde, görülen dehşetleri yeniden düşünmekten kaçınmak için gençler birbirlerine hikayeler anlatırlar. Cuma ve Cumartesi günleri bir hikaye anlatmadan villada on dört gün kalıyorlar. Bu nedenle başlık, bu on günlük hikaye anlatımından geliyor. Her gün bir katılımcı "kral" rolünü üstlenir ve masalların temasına karar verir. Ancak birinci ve dokuzuncu günlerde bu kural uygulanmaz. Toplamda, eser eşit uzunlukta olmayan yüz hikayeden oluşuyor.
Boccaccio tarafından kullanılan kaynaklar çeşitlidir: Greko-Romen klasiklerinden ortaçağ Fransız masallarına kadar.Il Corbacio
Il Corbaccio 1354 ve 1355 yılları arasında yazılmıştır. Güzel ve yapay çerçevesi, ahlaki ve hicivsel bir tartışma düzenlemek için yalnızca bir bahane olan bir hikaye hakkındadır. Tonu ve amacı bakımından eser, kadın düşmanı edebiyat geleneğinin bir parçasıdır . Başlık kesinlikle kötü alamet ve kontrolsüz tutkunun sembolü olarak görülen kargaya atıfta bulunuyor; diğer eleştirmenler için bunu İspanyol corbacho'ya (ustabaşı tarafından kadırga kölelerini azarlamak için kullanılan çubuk) borçluyuz . Eserin alt başlığı Laberinto d'Amore , labyrinthe d'amore. İlk baskı 1487'de Floransa'da yapıldı.
Kompozisyon kaynağını Boccaccio'nun meyvesiz aşklarında bulur. Kırklı yaşlarında güzel bir dula aşık oldu ve ona arzusunu ve sevgisini ifade eden mektuplar gönderdi. Hanımefendi, bu mektupları akrabalarına göstererek, mütevazi kökeni ve yaşı nedeniyle onunla alay etti. Bu kitap, yazarın yalnızca dul kadına değil, tüm daha adil cinsiyete yönelik intikamıdır.
Yazar, kendisini birdenbire içinden çıkılmaz bir ormanda (Venüs'ün Domuz Ahırı olarak da adlandırdığı Aşk Labirenti) bulduğunda, büyüleyici yerlere (aşkın iltifatlarına) seyahat ettiğini hayal eder. Orada hayvana dönüşen, kadın sevgisine aldanan bahtsızların günahlarına kefaret ederler. Dul kadının rahmetli kocası bir hayalet gibi görünür ve karısının sayısız kusurlarını ve kusurlarını ona ayrıntılı olarak anlatır. Kefaret olarak, Boccaccio gördüklerini ve duyduklarını açıklamalıdır.Diğer önemli eserler
Boccaccio'dan da birinin yazar Dante Alighieri'nin erken biyografilere , Trattatello içinde yüksek başarı derecesiyle di Dante , yanı sıra bir açıklamada zincirli tercets bölgesi Dante'ait kullanılan dörtlük yapısı İlahi komedi ( Argomenti terza rima alla Divina Commedia ).
Bize aynı zamanda onun söz edelim Rimes , bir aşk konulu şiir koleksiyonu ve onun on yıllardır III İtalyanca içine çeviri ve IV Titus Live'da .
On beş kitaba bölünmüş olan Genealogia deorum gentilium ("Paganların tanrılarının soykütüğü "), Boccaccio'nun alegorik ve felsefi bir yorum verdiği Yunan mitolojisinin efsanelerinin en eksiksiz antolojilerinden biridir . Bu çalışmaya 1350'den önce , kitabın adandığı Kıbrıs Kralı Hugo de Lusignan'ın isteği üzerine başladı . Ölene kadar düzeltmeye devam eder. Bu başvuru kitabı en çok geç kadar yazarlar tarafından ziyaret biriydi XIX inci yüzyılın.casibus virorum illustrium'dan
De casibus virorum illustrium , bu dünyanın mallarının eskidiğini ve talihin keyfi doğasını göstermeye çalışır. Yazar, amacını tüm çağlardan karakterlerin yer aldığı bir dizi biyografik öyküyle örneklendirir: Adem'den çağdaşlarına kadar öyküler dokuz kitapta yapılandırılmıştır. Çalışma Mainardo Cavalcanti'ye ithaf edilmiştir. Boccaccio kesinlikle 1355 civarında yazmaya başladı, ancak işi 1373-1374'e kadar tamamlamadı.claris mulieribus'tan
İle De mulieribus Claris biyografileri toplanması modeline inşa De viris Illustribus tarafından Petrarch'ın 1361 ve 1362 arasında oluşan, Boccaccio sadece ünlü kadınların biyografilerini bir dizi. Altavilla Kontesi Andrea Acciaiuoli'ye adanmıştır. Canterbury Masalları'nın yazarı Geoffrey Chaucer dahil olmak üzere birçok yazar için temel teşkil etmiştir . Bu eser, Signeur Luc-Antonio Ridolfi tarafından Latince'den İtalyanca'ya, daha sonra da yine Lyon'da matbaacılık yapan Guillaume Rouville tarafından İtalyanca'dan Orta Fransızca'ya çevrildi . Fransızca tercümesi yayınlandı12 Eylül 1551(Lyon'da Guill. Rouville'de Venedik'te Escu'da) Des Dames de Renom başlığı altında .Latince Diğer eserler
Genealogia deorum gentilium'un aynı satırında Boccace , Latin edebiyatının klasik eserlerinde görülen yer adlarının alfabetik bir repertuarını yazar ve bunlara De montibus, silvis, fontibus, lacubus, fluminibus, stagnis seu paludis, et de nominibus maris liber ; Bu repertuar yazar da onaltı oluşan 1360. yayımlandı eclogues modelleri aşağıdaki Virgil , Dante ve Petrarca , Bucolicum carmen 1347 ve 1369 yılları arasında yazılmıştır; yirmi dört mektubu unutmadan , sadece iki İtalyanca çevirisi korunmuştur.
In De Canaria et insulis reliquis ultra Ispaniam repertis noviter Oceano , Boccaccio harfleri toplayan hangi Floransalı tüccar rapor Niccolò de Recco en seferi için Kanaryalar Boccaccio tarafından yapılan uyarlama bulunabilir 1.341 yılında zibaldone Magliabechiano o metinleri kopyalanan ilgi, onun edebi ve bilimsel üretimini beslemesi muhtemeldi.
Boccaccio'nun çeşitli eserler yayımlandı Florence doğrusu Napoli In 1723 ve 1724 , 6 in-8 ciltlik; Bir folyonun en eski baskısı (Venedik, 1471 ) ve en kesini in-4 olan (Floransa, 1597 ) Decameron'u eklemeliyiz .
Yayıncı Guillaume Rouville , 1551 Des Dames de renom'dan, İtalyanca'dan Fransızca'ya yeni çevrilmiş , Lyon, (393 sayfa) ( çevrimiçi okuyun ). Marguerite de Cambis , 1556'da aynı yayıncı için Epistola consolatoria a Messer Pino de Rossi'yi tercüme etti .
Hâlâ Jean Martin'in 1757'de Paris'te yeniden basılan eski Fransızca çevirisini arıyoruz (8 ciltte 5 cilt); Abbot Sabatier de Castres , stili 1779'da yeniden canlandırdı (18 ciltte 40, 1804'te yeniden basıldı ).
Mirabeau adıyla yayınlanan bir çeviri (Paris, 1802 , 8 ciltte 4 cilt) başarısız oldu. Francisque Reynard'ın çevirisi, 2 cilt. (XV-423, 503 s) 1879'da G. Charpentier sürümleri tarafından yayınlandı.Modern sürümler
Decameron , adını İtalyanca olarak sinematografik bir türe verdi: decamerotico , genellikle ortaçağ hikayelerinden alınan bir erotik film türü; Bu filmlerin yaklaşık ellisi 1970'lerde çekildi ve aralarından en az 10'u aşağı yukarı Boccace'nin çalışmasından alındı.