J.-B. Söyle
J.-B. Söyle , dolu Jean-Baptiste Say (5 Ocak 1767, Lyon, Fransa – ö. 15 Kasım 1832, Paris), Fransız iktisatçı, en çok kanunlarıyla tanınan Fransız iktisatçı. pazarlar olduğunu ileri süren arz kendi talebini yaratır.
Say, eğitimini tamamladıktan sonra bir süre sigorta şirketinde, ardından gazeteci olarak çalıştı. 1794'te Fransız Devrimi'nin fikirlerine adanmış yeni bir derginin editörü oldu; daha sonra derginin baş editörü oldu. 1799'da konsolosluğun altında Tribünlüğe atandı, ancak daha sonra Napolyon tarafından görevden alındı. 1807'de bir pamuk eğirme fabrikası kurdu ve 1813'te sattı. Daha sonra 1817'den 1830'a kadar Sanat ve El Sanatları Konservatuarı'nda endüstriyel ekonomide bir kürsü yaptı ve Collège de France'da politik ekonomi profesörüydü. 1830'da ölümüne kadar. Onun en önemli yayını Politik Ekonomi Antlaşması (1803; Politik Ekonomi Üzerine Bir İnceleme ).
Say, ekonomik depresyonu talepteki genel bir zayıflığa değil, bazı pazarlarda geçici olarak aşırı üretime ve diğerlerinde yetersiz üretime bağladı. Herhangi bir dengesizliğin otomatik olarak ayarlanacağına inanıyordu, çünkü aşırı üreticiler ya müşterilerinin tercihlerini karşılamak için üretimlerini yeniden yönlendirmeli ya da işten atılmaya zorlanmalı.
Say yasasının iki versiyonu vardır - birinin doğru olduğu kanıtlandı, diğeri yanlış. Gerçek versiyon, mal üretiminin üreticileri diğer malları satın almaya motive edeceğinden, bir mal bolluğunun uzun vadede devam edemeyeceğini belirtir. Say'ın sözleriyle, Ürünler her zaman ürünlerle değiştirilir. Bu, önemli bir yeni pazar anlayışını temsil ediyordu çünkü Say'dan önceki ekonomistler uzun vadeli bir bolluk olasılığı konusunda endişeliydiler. Bununla birlikte, Say yasasının, Say'ın da inanmış gibi göründüğü yanlış bir versiyonu vardır; kısa vadede aşırı mal üretimi olamayacağını belirtir. İngiliz ekonomist Thomas Malthus Say'ın tanıdığı , 20. yüzyılda John Maynard Keynes'in yaptığı gibi 19. yüzyılda bu versiyona saldırdı.
Say, Adam Smith'in görüşlerinin hem Avrupa'da hem de Amerika Birleşik Devletleri'nde en bilinen yorumcusuydu. Ancak Smith'in emek değer teorisiyle aynı fikirde değildi. Say, bir malın değerinin, onu üretmek için kullanılan emekten değil, kullanıcıya sağladığı faydadan kaynaklandığını anlayan ilk ekonomistlerden biriydi. Bu anlayış, 1870'lerin başlarına kadar, Carl Menger'in, William Stanley Jevons , ve Friedrich von Wieser buna daha fazla önem verdi.