Clorindo Testa (1923-2013) birçok bina inşa etti ve tasarladı, ancak Buenos Aires şehir merkezinde bulunan Banco Macro Tower değil. Ancak bina mimar tarafından inşa edilmiştir. Cesar Pelli, ilkinin derin hayranı. Bugün Pelli Testa’ya sarılıyordaha doğrusu sergiye Clorindo Testa-Ben hayattayım. Geçmişin, bugünün ve geleceğin mimarları, sizi keşfetmeye davet eden bir örnek sanatçı-mimarın yansımaları tüm kariyeri boyunca.
İle birlikte gerçekleştirilen Clorindo Testa Vakfı, Sergi üç bloktan oluşuyor: Geçmişin Mimarları, Bugünün Mimarları ve Geleceğin Mimarları. Sergide seramik parçalar, kağıt üzerine mürekkep, tuval üzerine akrilik, enstalasyonlar, Macro binasının bir bölümünde yer alan meşhur aksesuarlarından biri olan 21. Yüzyıl Şehri ve çeşitli yarışmalardan modeller de dahil olmak üzere 30’dan fazla eser sergileniyor.
“Serginin genel fikri, babamın birçok eserindeki ifadelerden biri olan ‘yaşıyorum’dur” diyor. Clarín Kültür Joaquina Testa. Yönetici Julio Suaya ile birlikte, babasının vakfının başındalar ve bu vakfın, tarihsel olarak stüdyosunun bulunduğu Santa Fe ve Callao ofislerinde mimar ve sanatçının arşivini oluşturmak için yoğun bir şekilde çalıştığı bu günlerde çalışıyorlar.
Bu büyük çalışmaya geri dönme çalışmasında KAFA büyük ölçekli çizimler ortaya çıktı sitede Córdoba’da o şehir için planlanan bir Kent Konseyi hakkında. Gerçek ve kurgunun bir karışımı olan hikayede, Clorindo’nun binanın inşası için düzenlenen yarışmaya katıldığı ve başka bir projeye karşı kaybettiği iddiası anlatılıyor. Gerçek ile icat arasındaki ince çizgi, sanatçının sık sık yaptığı bir çalışmaydı. işlerine gizemli bir hava katıyor.
çizimleri Konsey Bunlar aynı zamanda Mısırlı mimarlara ve Kendi Akropolisini İnşa Et projesine adanmış çalışmalardan oluşan Geçmişin Mimarları ekseninin bir parçasıdır. İlk durumda, inşaatı ifade eden bir çalışma sergileniyor. piramitler ve her ikisi de aynı ölçekte inşa edilen, gerçek oranlardan çok farklı olan işçilerin/kölelerin çalışmalarını öne çıkarıyor.
“Bu küplerin etrafını saran meseleyi açıklayan bir kaynağımız yok ama okuduğum şeylerden biri, bunları yapmayı bitirdikleri zaman işçileri öldürdükleri. Ben bunu biraz şöyle yorumluyorum: Piramit inşa edildi ve onların kendi mezarları var” diye açıklıyor. Testa’nın kızı.
Kendi Akropolisini İnşa Et ise Buenos Aires’teki bir sanat galerisi için yürütülen bir projeydi. Farklı sanatçılardan kendi versiyonlarını yapmaları istendi ve KAFA üç boyutlu uzayda yer kaplayan nesnelerin düz bir yüzeye çizilmesine olanak tanıyan bir temsil tekniği olan monge düzleminde kağıt üzerinde yaptı.
Parçalar daha sonra kesilip bir araya getirilerek Akropolis’in kendisi oluşturulabildi. Bir süre sonra aynı versiyonu daha küçük boyutta yaptı ve ziyaretçiler bunu şapka olarak kullanabildi.
Bu seri, temsil eden iki seramik eserle tamamlanıyor. Mısır kralları. KAFA Bunları düşündü, çizdi ve şekillendirdi ama seramik tekniği, bu sanatta uzman olan eşi Teresa Bortagaray’ın sorumluluğundaydı. Clorindo pek çok tekniğe hakim olabilirdi ama seramiğin çok özel olduğunu ve çok fazla hassasiyet gerektirdiğini biliyordu ve pişirme işlemini bir uzmanın ellerine bıraktı.
Geleceğin Mimarları’nda kendisi ile çağdaş olan bilimsel gelişmeleri tekrarlıyor ve bunların belirsiz ve güvensiz bir ufkunu öneriyor. Bu sektördeki en önemli çalışma gözden kaçmıyor; Mimarların planlarını sergilemek için kullandıklarına benzer uzun bir masanın üzerinde.
1993 yılında Clorindo geleceğin şehrinin nasıl olacağını hayal etti. Onun için işinin karakteristik özelliği olan çimento geride kalacak ve cam ön plana çıkacaktı. Sivri uçları ahşap bloklara çivilenmiş ve içlerinden çiviler çıkan cam dikdörtgenler, dikkatli kullanılmadığı takdirde tehlike ve tehditten söz eder.
“Burası geleceğin şehri, oldukça misafirperver olmayan, iç karartıcı, az renkli, çok sayıda cam binalı bir şehir ve o da bizim buna doğru gittiğimiz fikrine kapıldı. Belki de hiç karamsar bir insan değildi, gerçekçi bir insandı” diyor Joaquina. Model çalışması, Buenos Aires şehrinde olmaması gerekenler konusunda bir tür uyarı görevi görüyor.
Testa, Buenos Aires şehrinden bir adamdı. Tüm hayatını Callao ve Santa Fe’deki stüdyosundan birkaç blok uzakta yaşadı ve işyerinden yarım blok ötedeki kafede gün içinde ikinci kez kahvaltı yapmak, günü evde öğle yemeği yemek için bölmek gibi bir rutini sürdürdü. ve sonra stüdyoya geri dönün. Öğleden sonra çağdaşlarının ya da dikkatini çeken yeni sanatçıların sergilerinin açılışlarına katıldı.
Clorindo metropoldeki yeni yaşam tarzlarına dikkat çekti. Torre Macro’da sergilenen resim serilerinden birinde, malzeme ve dağıtım kalitesi şüpheli olan yeni inşaatlardan ironik bir şekilde bahsediyor.
“Babamın dediği şu ki, her ne şartta olursa olsun, orada olanın iyiliğini almaya çalışırsınız” diye belirtiyor ve babasının yaşam tarzını gösteren resimlerden birini anlatıyor: “Burada komşunun yanında uyuyan adam var. banyoda ve tuvaletin sifonunu çektiklerini duyuyor ve diyor ki ‘Ne kadar tatlı, komşunun tuvaleti küçük bir dereye benziyor’. “Şehirde yaşamaya dair sahip olduğu ironik vizyon bu.”
Kulenin giriş salonundaki geniş alan, sanatçının geniş formatlı tuvallerinin sergilenmesine olanak sağladı. Ziyaretçi, esere kapsamlı bir şekilde bakmak için uzaklaşabilir ve detayları, malzemeleri ve fırça darbelerini algılamak için yaklaşabilir. Kumaşlar ve kağıtlar nadiren çerçevelenir. Bunun yerine, raptiyelerle asılıyorlar veya duvarlara zar zor yapıştırılıyorlar; her şeyden önce şunu unutmamak gerekiyor: Clorindo bir mimardı ve mesleğin ahlaksızlıklarını sürdürdü.
Gelecek ekseninde 90’lı yıllarda yapılan Clonados serisi de sergileniyor: “Koyun Dolly temasıyla başlıyor, bunlar dikkatini çeken tarihi ya da güncel temalardı ve bunları alıp hayal gücüne göre üzerinde çalışıyordu. . İngiltere’de klonlanan koyun Dolly’nin hikayesi ortaya çıktığında dikkatini çekti ve insanların klonlanabileceği bir gelecek hayal etti” diyor Joaquina.
Resimlerinde klonlama deneyi tam olarak etkili olmuyor çünkü her versiyon orijinalinden biraz daha kötü. Klonlanmış deneklerin lekeleri, tek bir gözü veya tam tersine üç gözü vardır. Bu resim setinde Clorindo’nun çağdaşı olan modern Arjantinli sanatçıların etkisi görülmektedir. Eğer işini biliyorsan Carlos Alonso, Ernesto Deira veya “Yuyo” Noé Eserlerinde bunlara ait unsurları ve teknikleri algılamamak mümkün değildir. KAFA.
Serginin son ekseni ise klasik temellerin bir versiyonunun öne çıktığı Günümüzün Mimarları. Bunlardan ilki, 1968’de Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi’nin, kaynak ve resmi destek eksikliği nedeniyle kültür kurumlarının desteklenmesi gerektiği yönündeki çağrısı üzerine gerçekleştirildi.
Ahşap sergi alanlarına göre dağıtıldığından her bir payanda yerinde bir çalışmadır. Bu vesileyle, kulenin merdiveni, önceki çalışmalardan yeniden kullanılan ve Clorindo’nun çalışmasını karakterize eden ana renklerle boyanmış ahşaptan yapılmış desteklerin yerleştirilmesi için kullanıldı.
Günümüzün ekseni, Buenos Aires şehrinin tarihi alanının bloklarını sınırlayan gridlere gönderme yapan çalışmalar ve hem kazanan, hem de kaybeden projelerin maketleriyle tamamlanıyor. Testa’nın katıldığı bir yarışmayı kaybettiğine inanmak zor olsa da, bu gerçekleşti ve kızına göre mimar büyük bir dram yaratmadı.
Hasergi için özel olarak yapılmış modeller ve modeller, Ulusal Kütüphane binası, Londra Bankası ve Güney Amerika ve Misiones eyaletindeki bir sağlık merkezi gibi.
Ayrıca gerçekleştirdiği son projelerden biri olan ancak yapımını hiç görmediği Andreani Vakfı binası. Yapılmayanlar arasında minyatürler de var. UBA İktisadi Bilimler Fakültesi’nin genişletilmesiEzeiza bölgesindeki Aerolíneas Arjantins şehri ve Merkez Bankası’nın genişletilmesi.
Dosya
Clorindo Testa-Ben hayattayım. Geçmişin, bugünün ve geleceğin mimarları
Nerede: Makro Kule, Eduardo Madero Bulvarı 1172.
Ne zaman: Pazartesiden cumaya, 10 Kasım’a kadar sabah 10’dan akşam 6’ya kadar.