Bölüm 1393: Görev
''He Ling...'' Yun Che yavaşça başını salladı. Zihni sakinleştikçe gözleri derinleşti. “Eğer hayatıma tanık olma fırsatın olsaydı, yürüyen bir felaket gibi olduğumu fark ederdin. Nereye gidersem gideyim engeller ve felaketler her zaman ayak izimi kesintisiz olarak takip eder.”
He Ling: “Ah?”
“Bir ölüm yaşadıktan ve tüm güçlerimi kaybettikten sonra bile felaket hala kapımı çalmayı bırakmadı.”
''Hepsi on altı yaşımda Kötü Tanrı'nın mirasını aldığımda başladı.'' Yun Che dürüstçe cevap verdi. “Son birkaç yıldır bana ilahi güçlerini veren her İlahi Ruh, bana bir kereden fazla Kötü Tanrı'nın gücünün miras aldığım tek şey olmadığını, geride bıraktıkları ‘görevi’ miras aldığımı hatırlattı. Başka bir deyişle dünyadaki her şeyden farklı bir güç elde ettim ama karşılığında o güce eşit bir sorumluluk taşımalıyım.”
“...” He Ling onun ne söylediğini anlayamamıştı.
''Dedikleri her şeyi ezberlememe rağmen onları bilinçaltında ciddiye almamıştım. Aslında yorumlarının biraz gülünç olduğunu bile düşündüm.”
"Shen Xi, Samsara'nın Yasaklı Diyarı'na ilk geldiğimde bana bir soru sormuştu: 'Şimdi bir dileğini yerine getirseydim, bu ne olurdu?' O zamanki cevabım onu büyük ölçüde hayal kırıklığına uğratmıştı. Tüm yıl boyunca tek Yaratıcı Tanrı gücünün taşıyıcısının, bu gücü diğer tüm canlıları aşmak için kullanması gerektiğini çeşitli yollarla anlatmaya çalıştı.”
''Hatta o... Erm, Kıdemli Ejderha Hükümdarı'nın hayranlığını vurguladı ve onu aşmamı istedi.''
''Öyleyse... Usta Shen Xi'nin sözlerini anladın mı?'' He Ling usulca sordu.
''Hayır.'' Yun Che cevap olarak başını salladı. ''Ama bana neyi bulmamı istediğimi ve kavramam gereken her şeyi tam olarak anlamamı sağladı."
"Güç hayatta böyle önemli bir şeydir.'' Yun Che'nin gözleri karanlık ve okunamaz bir hale geldi. ''Güç olmadan, kendimi veya çevremdeki herkesi koruyamam. Güç olmadan, o zamandan beri rakiplerim olmaya layık olmayan birkaç solucan bile beni çıkmaza sokabilir ve hatta Xin'er'e zarar verebilir... Phew.”
Bunu söyledikten sonra derinden nefes aldı.
Yun Che dişlerini hafifçe sıktı ve bu dört kaynak gelişimcisini hatırladığında kaşlarını çattı... Şimdi sakinleştiğinde onların neden Mavi Kutup Yıldızı'na geldiklerini sorgulamadığını fark etmişti!
Ruhlarını Kaynak Kulpuyla aramış olsaydı istediği bilgiye ulaşabirdi ancak o vücutlarında bir ruh kristalinin olup olmadığını dahi kontrol etmemişti... Neyseki öldüklerinde anormal bir ruh aktivitesi sezmemişti, aksi takdirde sonuçları düşünülemez olabilirdi.
Sigh... Hatırlayabildiği kadarıyla bu, kendini bu kadar iyi kontrol edemediği ilk seferdi.
“Sahip olduğum güçler çok özel. Sadece sayısız insan onları arzulamakla kalmaz, onların varlığı kaderin öngörülemeyen sıkıntılarının kaynağıdır. Bu nedenle tüm bunların tekrar olmasını önlemenin tek yolu, dünyanın tepesinde duran, tüm kuralları dikte eden kişi olmaktır... Tıpkı o zamanlar bu kıtanın tepesinde durduğum gibi. Tek fark şu ki bu sefer Tanrı Alemi'nin zirvesinde de durmalıyım.”
Yun Che, He Ling'i görünce gülümsedi. "Bu başka birisi için belki bir hayalden daha fazlası olamaz ama benim için... Bu benim ulaşabileceğim bir şey. Ona ulaşmalıyım. Bugün ve bundan sonra asla bir kez daha acı çekmek istemiyorum! İhtiyacım olan tek sebep bu!”
“O zaman... Tanrı Alemine geri dönüp Usta Shen Xi'nin evinde mi yetişim yapacaksın?” He Ling sordu. Çünkü Shen Xi'nin yeri güvenliydi ve Yun Che'nin kendi görüşüne göre amacına ulaşmasının en hızlı yoluydu.
"Hayır." Yun Che başını yine salladı. "Geri dönmemin nedeni... Gücümle gelen ‘görevi' tamamlamam gerekiyor.”
"Görev mi? Ne görevi?” He Ling sordu.
“Şu anda sadece gerçek hakkında bir ipucu olmasına rağmen eminim ki Doğu İlahi Bölgesine döndüğümde birisi bana bundan bahsedecektir.” Cennetsel Cehennem Ayazı Gölünün altındaki Buz Ankası kızı, doğuya bakmadan önce Yun Che'nin zihninde parladı... Uzak Doğu'da, uzak gökyüzünde yanıp sönen kırmızı yıldız ışığı, etrafındaki her şeyden daha göz kamaştırıcıydı.
Bir süre önce, bazen gökyüzünde ortaya çıkan bir parlaklıktı. Ama şimdi gündüz veya gece gökyüzünde kalıcı olarak kalmaya başlamıştı.
''Seni bilgilendirmem gereken bir şey daha var." Yun Che gözleri biraz puslu hale geldiğinde devam etti: "Xin'er gücümü geri kazanmada rol oynayan tek kişi değildi. He Lin de yardım etti.''
“Ah?” He Ling dondu. ''Demek istediğin şey... Lin'er?''
"Anka Ruhu, ölü Kötü Tanrı'nın kaynak damarlarını uyandırmak için Xin'er'in kaynak damarlarında bulunan Kötü Tanrı'nın ilahi aurasını kullanmaya çalıştı ancak başarılı bir operasyona rağmen başarısız oldu. Bu yüzden Kötü Tanrı'nın ilahi aurası kaynak damarlarımı uyandırmadı... ama He Lin'in bana verdiği Kraliyet Orman Ruhu Küresini uyandırdı.”
“...” He Ling'in göz bebekleri bunları dinlerken şiddetle ayrıldı.
"Orman Ruhu Irkı Hayatın Yaratıcı Tanrıçası Li Suo tarafından yaratıldı ve bir Kraliyet Orman Ruhu Küresi içinde yaşayan ışık kaynak enerjisinden beslenir. Yaşam enerjisi serbest bırakıldığında, Yaşamın İlahi Mucizesi aktifleşerek yankılandı. Ve Yaşamın İlahi Mucizesi sayesinde tüm kaynak damarlarım uyandı.''
Anka Ruhu Kötü Tanrı'nın kaynak damarlarının bir Yaratıcı Tanrı'ya ait olduğunu söyledi. Onları uyandırabilecek tek şey eşit düzeyde başka bir yüksek varoluştu. Bu, Yun Wuxin'in kaynak damarlarında yaşayan tüm dünyadaki son Kötü Tanrı'nın ilahi aurasına atıfta bulunuyordu.
Bununla birlikte, Anka Ruhu, Yun Che'nin, Yaşamın İlahi Mucizesi'ne sahip olduğunu bilmiyordu.
Işık kaynak enerjisi kişinin kaynak damarlarına ve hayatına bağlı olan bir şeydi. Yaşamın İlahi Mucizesi ile aynı kaliteye sahipti. Bu yüzden Yun Che'nin yaralanmalarını iyileştirdi ve Kraliyet Orman Ruhu Küresi onun hayatını tetikledikten sonra uykudaki kaynak damarlarını uyandırdı.
Bu bir mucizeydi, belki de Yaşamın Yaratıcı Tanrıçası'nın bile açıklayamayacağı bir mucizeydi.
“Ben çok gençken... Annem ve babam... Orman Ruhu Özümün son derece özel olduğunu ve bunun 'Mucize Tohumu' olarak çağrıldığını söylemişti. Umarım bir gün... Ağabey Yun Che'ye... Mucizevi bir güç verir.…”
O zamanlar He Lin ağlarken ve ruh küresini ona sunarken o sözleri söylemişti... Yun Che'nin gözleri bulanıklaştı ve fısıldadı. “Bana getirdiğin mucize için teşekkür ederim... He Lin.”
Dudaklarını sıkıca ısırdı ve uzun bir süre sonra gözyaşlarının akmasını durdurabildi. "Lin'er bunu öğrenirse çok memnun olurdu.”
“...” Yun Che Orman Ruhu Özü'nü hissetmek için göğsüne eliyle bastırdı. Kötü Tanrı'nın kaynak damarlarına sahip olarak bir sürü sıkıntıya gebe kaldığının farkındaydı ancak bunların yanında birçok iyilik ve sevgiyle ödüllendirilmişti.
He Ling gözyaşlarını temizlemek için elinden gelenin en iyisini yaptı. ''Peki ne zaman geri döneceksin, Usta?''
Yun Che tereddüt etmeden cevap verdi: "Bir İlahi Kral Tanrı Alemi'nde güçlü olarak kabul edilebilir, ama bana gözlerini diken insanlar bundan çok daha güçlüdür. Bu yüzden dönmek için iyi bir zaman değil.”
"Bu durumda, güçlerin tatmin olana kadar burada yetişim mi yapacaksın, Usta?” He Ling sormasına rağmen bu dünyanın sahip olduğua auranın ne kadar ince olduğunun farkındaydı. Sonuçta burası o seviyede yetişim yapmak isteyeceği bir yer olarak kabul edilemezdi.
''Hayır.'' Yun Che beklendiği gibi reddetti. ''Mavi Kutup Yıldızı'nda yetişim yapmam yalnızca hedefimi daha da geriye çekecektir. Dahası burası Doğu İlahi Bölgesi'ne oldukça yakın ve orada benim gücüme ve aurama aşina olan çok fazla insan var. Bu yüzden böylesi bir risk daha fazla sorunu doğuracaktır.”
"Gerçeği söylemek gerekirse, dönüşümün belirleyici faktörü ben değilim, sensin.'' Yun Che dönüp He Ling'e baktı.
''Ben miyim?'' He Ling başta şaşırmıştı ama hızla Yun Che'nin neyden bahsettiğini fark etti. ''Demek istediğin şey... Gökyüzü Zehri mi?''
"Doğru.'' Yun Che başını salladı. "Tanrı Alemi'ne geri dönmeliyim ama buraya ilk geldiğimde olduğu gibi sokak köpeği gibi saklanmak ve etrafta dolaşmak gibi bir niyetim yok.”
''Gökyüzü Zehir Sedefim bir kral alemini tehdit edebilecek bir seviyeye geldiğinde geri döneceğiz.'' Yun Che soğuk gözlerle söyledi. Kötü Tanrı'nın ilahi gücü onun tek kozu değildi. He Ling, Gökyüzü Zehir Sedefi'nin zehir ruhu haline geldiğinden beri diğer kozu da tamamen uyanmıştı.
Her ne kadar tercih ettiği zamandan önce dönmek zorunda kalabileceği bir şans olsa da... Yun Che, batıda tekrar asılı olan kırmızı “yıldız”a baktı.
"Mn, elimden geleni yapacağım." He Ling de bir o kadar kararlılıkla başını salladı. Ona şaşkınlıkla baktı ve sordu: ''Bekle. Demek istediğiniz şey... Gökyüzü Zehir Sedefi'nin varlığını açığa çıkartacağınız mı Usta?''
“Mn!” Yun Che tereddüt etmeden başını salladı, "Aklım bu gece oldukça bulanıktı ama yine de bir çok şeyi anlamayı başardım. Tanrı Âlemi'ndeki dört yılım boyunca, tüm sırlarımın açığa çıkmasını önlemek için elimden geleni yaptım. Ama sonunda Qianye, Kötü Tanrı'nın ilahi gücüne sahip olduğumu öğrendi ve hatta o yaşlı piç Tumi, Jasmine ile olan ilişkimden dolayı bunun farkına vardı... Buna karşılık, Gökyüzü Zehir Sedefi hala gizli. Jasmine ve ben burada ilk tanıştığımızda hemen Gökyüzü Zehir Sedefi'ni tanımıştı. Tanrı Alemine gitmeden hemen önce adını da anında çağırabilmişti.”
“...” He Ling dediklerini haklı buluyordu. Gökyüzü Zehir Sedefi'nin zehirlemesi ve arındırma yeteneği bazı zehirleri üretebilecek veya iyileştirebilecek tek şey olduğu anlamına geliyordu. Böylece Tanrı Âlemi'ndeki kişiler için oldukça kolay bir bağlantı olmuştu.
"Tanrı Alemi devasa ve onların tarihi ve temeli eşit derecede derin. Kadim sırlar hakkındaki bilgileri alt alemlerden gelenlerle kıyaslanamaz olmalıdır. Bu, Tanrı Alemine dönmeye karar verdiğimden beri sırlarımın tamamen çözülmesinin sadece bir zaman meselesi olduğu anlamına gelir.” Yun Che bunu söylediği gibi şaşırtıcı derecede sakin görünüyordu. “Bu durumda, onları kendi şartlarımla açığa çıkarabilirim. Onları gizlemeye devam edersem sadece benim prangalarım olacaklar, kendime dayattığım prangalar tıpkı Tanrı Alemindeki dört yıla benzeyecek.”
“Bundan sonra geri dönüş olmadığı doğrudur, ancak onları düşmanlarıma korku veren bir şeye dönüştürmenin bir yolunu bulabilirim.” Soğuk bir parıltı, gözlerini hafifçe daraltırken parladı.
Geçen yıl zamanının her anını acelesiz ve endişesiz geçirmişti, çoğunlukla dünyevi zevklere dalmıştı. Başka bir kişiye göre artık hiçbir şeyle ilgilenmiyormuş gibi görünebilirdi lakin gerçekte sadece onu önemseyenlerin onun hakkında endişelenmesini önlemek için bunu yapıyordu.
Ne de olsa çözülmemiş tüm sevgi, şefkat, düşmanlık ve kinlerini nasıl bu kadar kolay unutabilir ya da bırakabilirdi?
Geçen yıl boyunca sayısız düşünce oluşturmuştu. Baştan tekrar başlayabilseydi, ne yapması gerektiğini ve nasıl yapması gerektiğini tekrar tekrar merak ederdi...
Yun Che, gözlerini kapatmadan önce ”Dört yılımı Tanrı Alemi'nde neredeyse körü körüne her adımda aceleyle geçirdim. Bu yüzden nihayet geri dönmeden önce adımlarımı dikkatle planlamalıyım." dedi. Geleceği düşündüğü tek şey değildi. Aldığı her adım, tanıştığı her insan, rastladığı her düzlem ve hatta dört yıl boyunca duyduğu her konuşulan çizgi, hepsinin üzerinde planlarını kuracaktı.
Fikrini uydurup Mu Bingyun ile Tanrı Alemi'ne gittiğinde, tek amacı Jasmine'i bulmak olmuştu. Orada kalmayı ya da oranın insanlarıyla derinden bir bağ kurmayı hiç düşünmemişti.
Ama planı Tanrı Alemi'ne tekrar dönmek olursa her şey farklı ilerlerdi.
“Sormam gereken bir sorum daha var.” Gözleri hala kapalı Yun Che'nin sesi aniden cevabından korktuğu bir soruyu dile getirirken yumuşadı. ''He Ling... Hong'er'i gördün mü?''
“...” He Ling'in gözleri aniden döndü.
Zehir ruhu bir an beklemesine rağmen Yun Che'nin sorusuna cevap vermedi. Sonunda, dönmeden ve Yun Wuxin'in uyuduğu odaya doğru yürümeden önce ona zorla bir gülümseme verdi. Ancak kapıyı açıp onu görmek için içeri girmedi. Sadece gece boyunca onu korumaya ve duygularını toplamaya odaklandı.