Sovyet hafif tank T-50
Diğer modellere kıyasla, T-50 tankıbüyük umutlar. En başından beri bu proje, yabancı teknolojilerin kullanımı ve Sovyet endüstrisinin kapasiteleri nedeniyle bir atılım olarak tasarlandı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı arifesinde sanayinin durumu
XX yüzyılın 30'lu yıllarda hızla inşatüm dünyada gelişti. Askeri sanayide nispeten yeni bir endüstriydi ve devletler gelecek vaat eden gelişmelere çok para yatırdı. Sovyetler Birliği, sanayileşme sürecinin ardında, yerli tankların sıfırdan yaratıldığı bir yerde kalmadı. Bu on yılda, ışık sınıfı arasındaki lider pozisyon T-26 tarafından işgal edildi. Piyade savaş meydanında desteklemek için mükemmel bir araçtır.
Ancak, çok geçmeden gelişmiş ülkelerin ordularıUcuz tanksavar topçusu var. Sovyet oluşumlarından önce amaç, yeni silah türlerine karşı kendini savunabilecek bir makine yaratmaktı. Ordu, mevcut tankın temel dezavantajlarının motor gücü yetersizliği, süspansiyonun tıkanıklığı ve muharebe operasyonları sırasında düşük hareketlilik olduğunu belirtti.
Yeni prototipler oluşturmak için aktif işlemlerAynı zamanda Kızıl Ordu'nun eski komutanlığının neredeyse tamamının 1930'ların sonlarında bastırılmasından dolayı başladı. Genç kadrolar mümkün olan her yerde inisiyatif almak istedi.
Ayrıca, Sovyet-Fin savaşı başladı,Bir kez daha eski kurşun geçirmez zırhın topçu saldırılarına dayanamayacağını gösterdi. Modernizasyon için önemli bir proje, Seven Ginzburg'un önderliğinde tasarım bürosuna verildi. Ekibi zaten bu alanda önemli deneyime sahipti.
Yabancı tankların etkisi
İlk olarak, uzmanlar bir değişiklik yapmaya karar verdilerT-26. Özellikle tasarımcılar, Çek tankları Skoda'da kullanılan modellerin prototiplerini askıya aldılar (model LT vz. 35). Sonra Sovyet hükümeti bu ekipmanı satın almayı planladı, ancak sonunda kararını revize etti.
Teknik çözümleri etkileyen başka bir modelyerli uzmanlar, Alman PzKpfw III idi. Böyle bir tank 1939'da Polonya kampanyası sırasında Kızıl Ordu tarafından bir askeri kupa olarak yanlışlıkla ele geçirildi. Bundan sonra, Üçüncü Reich hükümetiyle anlaşarak Wehrmacht'tan başka bir kopyası resmen alındı. Makine, Sovyet modellerine göre daha manevra kabiliyetli ve güvenilirdi. Voroshilov'un yetkilileri, Kızıl Ordu'nun yeniliklerini geliştirirken bu teknolojileri kullanmanın yararlı olduğunu not ettiler.
Henüz bir T-50 tankı değildi, ancak gerçekleşen fikirlerin çoğu, sonunda yeni makinenin ayrılmaz bir parçası haline geldi.
üretim
Savaş yaklaşıyordu. Şu anda, Alman otomobilleri zaten muzaffer bir şekilde Fransa'nın etrafında dolaşıyordu. Hafif bir tank T-50 alacak olan tasarım hakkındaki nihai kararlar, 1941 gibi erken bir tarihte kabul edildi.
Halk Komiserleri Konseyi, yeni bir modelin üretiminin Temmuz ayında başlayacağı bir kararname yayınladı. Ancak, bir savaş patlak verdi ve planlar aceleyle değişmişti.
Öldürülen Leningrad Fabrikası No. 174Yeni bir modelin seri üretimini yapmak, aceleyle arkaya boşaltıldı. Uzmanların çaresizlikleri ve hazırlıksız koşullarda çalışmaya başlama ile ilgili büyük organizasyon zorlukları, T-50'nin üretiminin 1942 ilkbaharında sona ermesine neden oldu. Kitle ürünü işe yaramadı.
enderlik
Diğer iyi bilinen ve yaygın olarak kullanılanların aksineBu serideki yaygın makineler, T-50 tankı az sayıda kopya ile gerçekleştirildi. Uzmanlar, montaj hattından çıkan yaklaşık 75 adet hazır parça üzerinde anlaştılar.
Nadir olmasına rağmen, bu model, çeşitli özelliklerin kombinasyonu nedeniyle sınıfında en etkili ve en iyi biri olarak kabul edildi.
kullanımı
İlk başta üretim fabrikası olduğu içinLeningrad'da, Sovyet T-50 tankı çoğunlukla kuzey batı cephesinde kullanıldı. Bazı örnekler Fin birimleriyle savaşan Karelian Isthmus'a çarptı. Savaşın en zorlu döneminde, Moskova yakınlarındaki savaşlar sırasında Sovyet hafif tank T-50'nin kullanıldığı ön-hat askerlerinin hatıraları korunur.
Çatışmanın başlangıcındaki karışıklık yüzünden,belirli bir rotada otomobilleri teslim etmek için net bir sistem yaratmak mümkündü. Daha sık her bir tankın kararı tek tek kabul edildi. Bazıları personelin eğitimine gitti, diğerleri emekli T-26'nın yerini almak için hemen savaşa girdi. Bu nedenle, genellikle "elliler" diğer modellerle birlikte hareket etmek zorunda kaldı.
Makineler hemen savaşlarda kullanıldıklarından berifabrikalardan sevk ediliyor, onların tasarımlarının pek çok unsuru anında değiştirilmek zorundaydı. Örneğin, Leningrad altındaki ilk operasyon motor çalıştırma sistemi, bazı arıtma gerektirdiğini gösterdi.
dizayn
T-50 tanklarının üretimi yapıldı.klasik parça, her parça ayrı ayrı oluşturulduğunda ve bitmiş makinenin montajı, yaydan kıç kısmına doğru ilerledi. Dışsal olarak, model, gövdenin ve kulenin aynı açılarından dolayı, ünlü 34 serisine çok benziyordu.
Tankların özellikleri dört kişilik olarak tasarlanmıştır.ekip üyeleri. Üçü özel bir kuledeydi. Komutan, yükleyici ve topçuydu. Sürücü, sol tarafta hafifçe kapalı olan kontrol bölümünde ayrı bir yere yerleştirildi. Topçu, sağ taraftayken, yükleyici sağ tarafta otururken silahın solundaydı. Komutan kulenin arka bölümünde idi.
silâhlar
Tank T-50'nin tüfeği varyarı otomatik tip. 30'lu yıllarda yeniden geliştirildi ve küçük değişikliklerle yeni makinenin kurucu unsuru olarak kabul edildi. İki makineli tüfek, tabancaya çiftleştirildi ve gerektiğinde kolayca çıkarılabilir ve tank tasarımından ayrı olarak kullanılabilir. Merminin atış menzili 4 kilometreye ulaşabilir. Rehberlikten sorumlu mekanizmalar manuel bir sürüş ile kontrol edildi. Standart mühimmat 150 mermiden oluşuyordu. Mürettebatın kabiliyetine bağlı olarak otomobilin hızı dakikada 4 ila 7 mermi arasında değişiyordu. Makineli tüfekler, içinde yaklaşık 4 bin kartuş bulunan 64 diskle donatıldı.
şasi
Tankın motorunun kalbinde altı silindir yatıyordudizel cihazı Gücü 300 beygir gücü idi. Savaş alanındaki duruma bağlı olarak, mürettebat aracı çalıştırmak için çeşitli yöntemlere başvurabilir. İlk önce, bir manuel marş mevcuttu. İkincisi, hava tankları çalıştı ve bu da motoru basınçlı havayla çalıştırdı.
Yakıt depolarında 350 litre yakıt vardı. Hesaplamalara göre, bu iyi bir yol boyunca 340 kilometre yürümek yeterliydi. Tankların bir kısmı, savaş bölümünde, diğer kısmı ise şanzımandaydı.
Uzmanlar bu cihaz hakkında uzun zamandır tartıştılarmakinenin parçaları. Son olarak, iki diskli bir kavrama, dört vitesli bir şanzıman ve iki son tahrikin mekanik şanzımanının takılmasına karar verildi.
Silindirlerin her biri için kendi süspansiyonunu yarattı. Çelik parçalar küçük halkalardan oluşuyordu ve açık metal menteşeleri vardı. Üç küçük pistle desteklendiler.
avantajları
Küçük kullanımına rağmen, personelbu tankla çalışanlar, diğer ev ekipmanlarıyla karşılaştırıldığında olumlu özelliklerine dikkat çekti. Örneğin, şanzıman ve süspansiyonun yüksek güvenilirliği övünür. Bunların sonuncusu genellikle Sovyet endüstrisi için yenilikçi bir yapıya sahipti.
Bundan önce, mürettebat sık sık aşırı şikayetçi oldukabin içindeki sızdırmazlık ve rahatsızlık. Alman araçlarının inşası esas alındıktan sonra ergonomiyle ilgili sorunlar çözüldü. Bu, her ekibine savaş alanındaki etkili çalışma için tüm koşulları vermeyi mümkün kıldı, bu da kabinin içindeki rahatsızlıktan dolayı rahatsız olmayacaktı.
Sovyet İkinci Dünya Savaşı tankları sık sık acı çektimürettebata mutabakata varılmış kötü bir inceleme. T-50 bu eksiklikten mahrum kaldı. Selefi modelleriyle karşılaştırıldığında Elli Düzineler, hafif ağırlık ve gereksiz balastlardan kurtulma nedeniyle daha büyük bir dinamizm ve manevra kabiliyeti ile ayırt edildi. Yukarıda motor gücü vardı.
Savaşın başında en yaygın Almantanksavar silahları 37 milimetrelik bir kalibre idi. T-50 ile donatılan Zırh, hiç bir sorun yaşamadan bu tehdidi ele alıyor. Güvenilirlik göstergeleri, ilave sementasyon nedeniyle orta tankların değerlerine yakındı.
eksiklikler
T-50'nin temel dezavantajının silahı olduğuna inanılıyordu. 45 milimetrelik bir tabanca, alan tahkimatlarına ve düşman ekipmanlarına karşı artık etkili değildi.
Sorun, mermilerin kalitesi idi. Doğru üretim ile ciddi hasar verebilirler, ancak savaşın ilk yılındaki yıkım, bitkilerin yetersiz ürünler üretmesine neden oldu. Bu kısmen, siviller de dahil olmak üzere, kısmen profesyonel olmayan işçi kullanımından kaynaklanan ekipman ve parça eksikliğinden kaynaklandı.
Sadece 1941'in sonunda yeni bir tane geliştirildi.Mermi, oluşturulması Gartz'ın tasarım ofisinde çalıştı. Ondan sonra sorun çözüldü. Ancak o zamana kadar, tankların serbest bırakılması pratikte durmuştu.
Sovyet endüstrisi başarısız olduT-50'nin düzenli üretimini yapar. Bir niş oluşturulmuştur. Yüksek maliyete rağmen T-34 modelindeki tanklarla doluydu. Ancak 50 model, yeni teknoloji prototipleri oluştururken tasarımcılar için bir rehber olarak kaldı.
Hayatta kalan örnekler
Bugüne kadar sadece üç T-50 hayatta kaldı. Aynı zamanda, hiçbiri kullanıma uygun değildir. Kubinka'daki tankların müzesinde iki nüsha var.
Hayatta kalan bir diğer makine ise Finlandiya idi. Bu ülkenin ordusu savaş sırasında ele geçirdi. Parol'daki tank müzesi hala bu T-50'yi gösteriyor.