AGORAFOBİ: Yardım sağlanamayabileceği veya kaçmanın zor olabileceği kalabalık cadde, pazar yeri, sinema, tiyatro, köprü, tünel gibi yerlerde bulunmaktan duyulan korkudur. Kişi genellikle tek başına böyle yerlerde bulunmaktan kaçınır, utlaka bulunması gerekiyorsa yanına aileden birisini veya bir arkadaşını alır.
ÖZGÜL FOBİ: Hayvanlar, yükseklik, kapalı yer, uçak, asansör, kan?yara görme gibi belli nesne veya durumlardan anormal korkudur. Zarar verici bir hayvandan herkesin duyduğu korku fobi değildir. Hayvan fobileri arasında kedi, köpekten kelebeğe kadar çok çeşitli hayvanlar bulunabilir.
SOSYAL FOBİ: Topluluk içinde yemek yeme, konuşma yapma, yazı yazma, genel tuvaletleri kullanma veya görüşme gibi durumlarda küçük düşeceği veya utanç duyacağı bir biçimde davranacağı korkusudur. Sosyal fobi, yukarıda sayılan durumlard~|~a pekçok kişide görülen hafif heyecanlanma ile karıştırılmamalıdır. Sosyal fobide kişi korkusu sebebiyle sosyal etkinliklere katılmayabilir, işiyle ilgili bir terfiden vazgeçebilir. Her on kişiden birinde fobik bozukluk görülmektedir. Psikiyatrik hastalıklar içinde en sık görülen bozukluklardandır. Kadınlarda erkeklere oranla daha sıktır. Hangi tip olursa olsun fobisi olan kişiler, başlangıçta genellikle fobik nesne veya durumdan kaçınarak yaşamlarını devam ettirmeye çalışırlar. Sıklıkla, fobiler iş, okul veya sosyal hayatlarında sıkıntı yaratmaya başladığında tedavi için başvururlar. Agorafobi genellikle 20'li yaşların ortalarında, özgül fobiler genellikle çocuklukta, sosyal fobi ise genellikle ergenlik çağında başlar. Fobiler tedavi edilmediği takdirde genellikle kalıcı olma eğilimindedir. Yıllarca evinin ya da kendince güvenli hissettiği alanların dışına çıkamamış agorafobili kişiler, uçak fobisi sebebiyle yüzlerce kilometrelik mesafeyi otobüsle yolculuk edenler bulunmaktadır. Yalnız psikoterapi ya da ilaç tedavisiyle birlikte psikoterapi etkili olabilmektedir. Fobilerin tedavisi hastaneye yatış olmaksızın, ayaktan yapılabilir.