Galatasaray'ın sorunu oyuncu kalitesi değil, 'emeklilik' moduna girmiş 'kaşar futbolcu sendromu'dur. Yeteneğin ruhla, aşkla, heyecanla yoğrulması meselesi
Saha sonuçları, tribünleri havaya sokar, taraftar da takımı ateşlerse Riekerink'e rağmen şampiyonluğun en büyük adayı olurlar.
Zirvedeki takımların hepsinin puan kaybettiği haftada Galatasaray'da biraz olsun bu kıvılcımı çakmaya istekli oyuncular vardı. Örneğin Sneijer
Henüz üçüncü dakikada kaptırdığı topu müthiş bir enerjiyle pres yapıp geri kazandı. 3 dakika sonra da Poldi'ye golü attırdı. Bu tablo, Galatasaray'ın 'diriliş' için istekli olduğunun resmiydi. Ama golden sonra yine 'atalet'e dönüş başladı.
Galatasaray'ın hali, Serengeti'de ceylanı avladıktan sonra ağaç gölgesinde karnı acıkana kadar yan gelip yatan Aslan'a benziyor. Eduok'un golü alarm zili oldu. Sonra heyecan, coşku, baskı ve Bruma ile gelen harika gol. Ve yeniden, ağaç gölgesinde şekerleme
Oysa Galatasaray öndeyken Kasımpaşa savunması çok boşluk bıraktı. Ama bunları kullanacak ne organizasyon ne azim vardı Galatasarayın hızlı oyuncularında.
"Ayı vurmadan postu satılmaz" diyen Riekerink ve öğrencileri şunu görmeli ki bu işi bir 'Sürek Avı'na çeviremezlerse yakında postu sererler. 10 kişiye karşı aciz kaldılar, zar-zor kazandılar.
Son sözüm Serdar Aziz'e
Futbol sert bir oyundur. Taraftar da bu işi 'erkekçe' yapanı sever. Öyle sinsice topa çıkıyormuş gibi Adem'in omurgasına vurmak yakışmadı. Sakatlıktan çok çekmiş biri olarak bu işten senin gibi ekmek yiyen meslektaşlarınla empati yapmalısın. Fenerbahçe maçında yaptığın 'futbol hatası'dır ama Adem'e yaptığına 'zihniyet yanlışı' derler. Ucuz kurtuldun. Bu yüzden takımını 10 kişi bıraksaydın hesabını veremezdin.