“Bebeğini kucağına aldığın anda çektiğin tüm acıları unutursun” lafını kim bilir kaç defa işitmişsinizdir.
Her ne kadar doğum sancısı hemen unutulmasa da, anısı, en azından doğumla ilgili olumlu deneyimleri olan kadınlarda zamanla hafifler. Doğum deneyimlerini iki ay sonra da negatif olarak tarif eden kadınların pozitif deneyimi olanlara nazaran, o doğum sonrasında daha az sayıda doğum yaptıkları ve bir sonraki çocuklarını daha geç doğurma eğiliminde oldukları görülmüştür.
Yakın zamanda yapılan bir araştırmada, İsveçli araştırmacılar kadınlardan doğumdan iki ay, bir yıl ve beş yıl sonra, sancılarını yedi dereceli bir skalada değerlendirmelerini istediler. Doğurduktan iki ay sonrasında deneyimlerini çok olumlu veya olumlu olarak nitelendiren kadınlar, anılarının zamanla değiştiğini gösteren bir şekilde, ayların geçtikçe sancılarını gittikçe daha az yoğun olarak değerlendirdiler; halbuki doğumu baştan olumsuz bir deneyim olarak tanımlayanların değerlendirmeleri ileri tarihlerde de hiç değişmedi. Önemli olan, kadınların deneyimlerini olumlu veya olumsuz diye nitelendirirken çektikleri sancının yoğunluğunu dikkate almıyor olmalarıydı. Doğum sırasında kendilerine bakan doktor ve ebelerden gördükleri destek gibi bambaşka faktörlere önem veriyorlardı.
Ayrıca doğum deneyiminin anılarını bulanıklaştıran fiziksel bir mekanizma da vardır. Hamileliğin son zamanlarında ve doğum sırasında bolca salgılanan oksitosin hormonu, anıların nasıl sunulduğunu değiştirmektedir. Her ne kadar kimse bu hormonun, özellikle doğum anılarını nasıl etkilediğini araştırmış olmasa da, hafıza testi almadan önce oksitosin soluyan kişiler, onun kelime veya resim listelerini hatırlama yeteneklerini azaltabildiğini, ayrıca hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar da oksitosinin hayvanlarda anı birleştirme ve hatırlama konularında kargaşalık yaşamalarına sebep olduğunu düşündürmektedir. Eğer bu doğru ise, hamileliğe bağlı unutkanlık veya annelik-amnezisinin bir de iyi tarafı var demektir: bu da, kadınlara doğum sancısını unutturmaktır.