Otokrat Omar el-Bashir’in devrilmesinden yaklaşık iki yıl sonra Sudan, uzun süredir dışlandığı uluslararası topluma yeniden katılmak için adımlar atıyor. Buna film endüstrisi de dahildir.
Sudan’ın tarihinde ilk kez Akademi Ödülleri için bir başvurusu var. Avrupalı ve Mısırlı şirketlerden oluşan bir konsorsiyum tarafından ancak Sudanlı bir yönetmen ve oyuncu kadrosuyla yapılan “You Will Die at Twenty”, En İyi Uluslararası Uzun Metraj Film kategorisinde yarışacak.
Hikaye, 20 yaşında ölümü doğumundan kısa bir süre sonra kehanet edilen, biçimlendirici yıllarına gölge düşüren ve Sudan’ın genç neslinin üzerindeki yüklerle paralellik gösteren genç bir adamı konu alıyor.
Eleştirmenler, Sudanlı romancı Hammour Ziyada’nın kısa öyküsüne dayanarak, ülkenin kültürel sahnesinin onlarca yıllık baskıdan sonra yeniden uyandığını gösterdiğini söylüyor.
Film, yaklaşık 30 yıldır ülkeyi yönettikten sonra Nisan 2019’da ordu tarafından devrilen El Beşir’e karşı kitlesel gösteriler sırasında çekildi.
Film yapımcısı Amjad Abu Alala, The Associated Press’e verdiği demeçte “Bu bir maceraydı”, “Çekimler başladığında sokaklarda bir devrime dönüşen protestolar vardı.”
Sudan’ın ayaklanması 2018’in sonlarında patlak verdi ve çoğu genç olan sokaklardaki insan sayısı arttıkça ordu devreye girdi ve cumhurbaşkanını devirdi. O zamandan beri ülke, sanatçıların özgürlüklerini kısıtlayan yıllardır süren teokratik yönetime son vererek, demokrasiye kırılgan bir geçiş başlattı.
Filmin gönderimi, ayaklanmanın başlamasının ikinci yıldönümünden bir ay önce, ülkenin kültür bakanlığı tarafından Kasım ayında duyurulmuştu.
2000’lerin başında Ziyada tarafından Mavi ve Beyaz Nil nehirleri arasında bulunan uzak bir köyde 1960’larda bir çocuğun hayatını anlatan bir anlatıyı takip ediyor. Sakinlere büyük ölçüde, İslam’ın mistik bir türü olan eski Sufi inançları ve gelenekleri rehberlik ediyor.
Film, bir anne olan Sakina’nın yeni doğan oğlunu yakındaki bir tapınakta bir nimet olarak Sufi törenine götürmesiyle başlar. Bir şeyh kutsarken, geleneksel kıyafetli bir adam meditatif bir dans yapar, 20 tur sonra aniden durur, yere düşer – kötü bir alamet. Korkmuş anne bir açıklama yapması için Şeyh’e başvurur ama “Allah’ın emri kaçınılmazdır” der. Bu noktada kalabalık, bunun çocuğun 20 yaşında öleceğini öngören bir kehanet olduğunu anlıyor.
Şaşkın ve hayal kırıklığına uğrayan baba, kaderleriyle baş başa kalmak için Muzamil adlı karısını ve oğlunu terk eder.
Muzamil, erken ölümü beklentisiyle siyah giyen aşırı korumacı annesinin gözetimi altında büyür. Kehanet ona musallat oluyor – diğer çocuklar bile ona “ölümün oğlu” adını veriyor.
Buna rağmen Muzamil, hayat dolu meraklı bir çocuk olduğunu kanıtlar. Annesi onun Kuran’ı incelemesine izin veriyor. Ezberlemesi ve ayet okuması için övgü alıyor. Sonra bir dönüm noktası gelir.
Bir görüntü yönetmeni olan Suliman, yurtdışında yıllarca çalıştıktan sonra köye döner. Şimdiye kadar köy esnafının asistanı olarak çalışan Muzamil, onu sosyal bir tabu olan alkol dağıtarak tanımaya başlar.
Bir fahişeyle yaşayan Suliman, Muzamil’in gözlerini dış dünyaya açar. Tartışmalarıyla şimdiye kadar hayatını yöneten ve ailesini parçalayan kehanetten şüphe etmeye başlar.
Muzamil, 19 yaşına geldiğinde, ölüm çağırsa bile hayatta olmanın ne anlama geldiğine kendisinin karar verir.
Film, uluslararası eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Filmin prömiyeri, 2019 Venedik Uluslararası Film Festivali’nin paralel bölümü olan Venedik Günleri’nde yapıldı. En İyi İlk Film dalında Geleceğin Aslanı ödülünü kazandı – bunu yapan ilk Sudan filmi. O zamandan beri dünya çapında film festivallerinde en az iki düzine ödül kazandı.
Abu Alala, ekibinin filmin yapımındaki engelleri, tasvir ettiği muhafazakar çevrede ortaya çıkan engelleri aştığını söylüyor. 1989’da askeri bir darbeyle iktidara gelen Beşir’in yarattığı ortamı suçluyor. Onun yönetimi altında, sınırlı kişisel özgürlükler, sanata pek çok kişi tarafından şüpheyle bakıldığı anlamına geliyordu.
En büyük zorluklardan biri, ilk çekim yerindeki yerel halkın varlıklarına itiraz etmeleriydi. Mürettebat hareket etmeye zorlandı, ancak sebat ettiler.
“Her koşulda yapılması gerektiğine inandık” diyen Ebu Alala, filmin yapım döneminin ayaklanmanın kültürel dönüm noktası ile aynı zamana denk gelmesinin şanslı olduğunu söyledi. Önceki hükümet onun taraftarı olmazdı. iş.
Film, bölge içinden de övgüler aldı.
Mısırlı film eleştirmeni Tarık el-Shenawy, “İzleyiciye tüm ayrıntılarını her zaman ve kim olursa olsun hissettiren çok gerçek ve yerel bir film,” diye yazdı.
Film, Sudan’da yapılacak sadece sekizinci film. Abu Alala, seçiminin Sudan’ın anlatılmamış sayısız hikayesi olduğunu gösterdiğini söylüyor.
“Sudan’da bir film endüstrisi yoktu, sadece bireysel girişimler … (Sudan’ın yöneticileri) sinemayla ilgilenmiyorlardı. Sadece yanlarında sanatçı olmasıyla ilgileniyorlardı” dedi.
Şimdi, kendisinin ve diğer film yapımcılarının Sudan’ın hikayelerini dünyayla paylaşma özgürlüğüne sahip olacağını umuyor.