Yang Chen ve Rose gülerken, Situ Mingze ve Zhou Guangnian’ın yüzleri yeşile döndü. Zhou Dongchen…..ehh hayır, Bayan Chanel’in çarpıcı görünümü ve kusursuz performansı iki zorba mafya babasının balonlarının havasını boşalttı.
“Lanet olası, beni öfkeden öldürmeye mi çalışıyorsun……” Zhou Guangnian parmağıyla Chanel’i işaret etti, “Defol git! Derhal önümden kaybol! Beni daha fazla utandırma!!”
“Neden bu kadar telaşlısın baba? Böyle çok güzel bir gecede, hâlâ Bay Yang ile dans etmek istiyorum.” Haksızlığa uğramış gibi cilveli şekilde cevap verdi.
Konuklar gülümsemelerini tutamadılar fakat bunu çok pişkin bir şekilde yapmaya cesaret edemediler. Sonuçta Zhou Guangnian oradaydı. Ancak bu sahne çok dramatikti. Bir suç çetesinin prensinin, nefes kesici, zarif ve sevimli bir crossdresser olarak görüneceğini kim düşünebilirdi?!
[ÇN]: Crossdresser: Karşı cinsin kıyafetlerini giymekten hoşlanan kişiler.
Rose, Yang Chen’e acayip bir şekilde baktı ve yumuşak bir şekilde sordu, “Kocacığım, sen ve Zhou Dongchen şey yapmış olamazsınız değil mi……………………”
“Ne düşünüyorsun sen!” Yang Chen hemen düşünceyi reddederken yüzü değişti. “Onun böyle olacağını nasıl bilebilirdim? Onunla tesadüfen bir kez karşılaştım.”
Rose bunları duyduğunda göğsünü okşadı, “Gerçekten erkeklerden hoşlanmaya cesaret edersen, seni terk ederim!” Açıkça, sevdiği adamın bunu başka bir kadınla yapmasını kabul edebilirdi ancak bunu bir erkekle yapsaydı, bu bir kadın olarak onu delirtirdi.
Zhou Guangnian karanlık ve sert bir yüzle Chanel’in önüne gelmek için uzun adımlar attı, konuşurken dişlerini çıkardı, “Bugün buraya bana karşı çıkmak için mi geldin, kendi babana!?”
“Neden böyle şeyler söylüyorsun, canım babam? Kızının çok güzel olmasını istemiyor musun?”
“Sen bir erkeksin! Benim spermlerimin ürünüsün!!!” Zhou Guangnian aniden bağırdı. Bu konukların refleks olarak birkaç adım geri atmalarına neden oldu.
Chanel zarafetle altın bukleleriyle oynadı, “Kim benden daha iyi bilebilir kadın mıyım yoksa erkek miyim? Eğer efendi babam benim kadın olmadığım hakkında ısrar etmek istiyorsa, o zaman yapabileceğim tek bir şek var gibi görünüyor, herkesin önünde iç çamaşırımı çıkartmak…………..”
Bunu söylemesiyle, etrafındaki kadınlara ve erkeklere anlamlı bakışlar attı. Onların şaşkına dönmüş bakışlarıyla, kabarık eteğini kaldırıp pürüzsüz tıraşlı bacaklarını ve nefes kesici baldırlarını ortaya çıkardı………
(Gerçekten iç çamaşırını çıkaracak!!!)
Fakat kimse bakışlarını çevirmedi çünkü Chanel’in güzel bacakları, uzun ve göz kamaştırıcı bir yeşim gibiydi kusursuz podyum mankenlerininkine benziyordu, bu diğerlerinin büyülenmesine neden oluyordu. Konukların erkek ya kadın olması önemli değildi, onların hepsi içlerinde utandılar çünkü crossdress olan bir adamın bacaklarından gözlerini alamıyorlardı……ve onun iç çamaşırını çıkarmasını görmeyi sabırsızlıkla bekliyorlardı!
“Saçmalık!”
Zhou Guangnian daha fazla dayanamadı ve Chanel’in sol yanağına tokadı yapıştırdı.
*Slap!!*
Chanel’in tokatlanan yanağında anında kırmızı bir el izi çıktı. Sadece o zaman kalçalarına kadar kaldırdığı eteği yavaşça bıraktı. Vücudunu doğrulttu, Zhou Guangnian’a acı bir ifadeyle bakarken yanağına dokundu. Tıpkı bir profesyonel aktris gibi gözleri doldu ve göz yaşları düştü. “Baba, gerçekten bana vurdun………. ben……. Seni artık umursamıyorum!” Hıçkırırken konuştu.
Konuşmasını bitirdikten sora, pembe bir bulut gibi görünen Chanel eteğinin altınını tutup gözyaşlarını silerken ziyafet salonunun ana çıkışına doğru koştu!
Gelişen olaylar herkesi şok etse de, Chanel’in birden ayrılması çok garip hissettirdi. (Neler oluyor! Yeni geldi ve şimdiden ayrılıyor mu!?)
Zhou Guangnian’ın yüzü oğlunun ziyafet salonunun çıkışına küçük bir kız gibi hıçkırarak koştuğunu gördükten sonra öfkeden yeşile döndü. Öncesinde sahip olduğu ılımlı ifadeyi artık sürdüremedi. Kasvetli bir ifade takınmış olan Zhou Guangnian, Situ Mingze’ye şiddetli bir bakış attı ve yüksek sesle konuştu, “Bu Zhou bugün kötü bir ruh halinde. Saygısız oğlumu disipline etmek için erken ayrılıyorum, lütfen herkes devam etsin!”
Dongxing korumalarından on taneyi aşkın elit aniden Zhou Guangnian’ı çevreledi ve görkemli bir tavırla ziyafet salonunu terk ettiler.
Kısa bir süre içinde, Zhou ailesinin baba ve oğul çifti ayrılmıştı. Oradaki konukların pek çoğu üzgün hissetseler de, büyük bir oyuna şahit olduklarını düşündüler.
Yang Chen Zhou Dongcheng’in bu karışıklığı kasten yapıp yapmadığını bilmiyordu ancak bu durumu daha az gergin hale getirdi. Sadece Situ Mingze’nin kalmasıyla, artık daha fazla Dongxing kuvvetlerine karşı endişelenmesine gerek yoktu.
Situ Mingze de açıkça bunu biliyordu ama onlarca yıldır tecrübe ettiği zorluklar, bu yaşlı entrikacının sakin ifadesini korumasını sağlamıştı. Kasvetli gözlerle Rose’a ve Yang Chen’e bakıp, konuştu, “Bay Zhou ayrılmış olabilir, ancak bizim konularımız devem ediyor. Burada bulunan herkesin Situ ailesinin ve Zhou ailesinin evlilikle birbirlerine bağlanmasını görmekten mutlu olacağına inanıyorum, haklı mıyım?”
Bu soruyu konuklara doğru yönlendirmiş görünüyordu ancak konukların hepsi oy birliği içinde sessizce kafalarını eğmeyi seçtiler.
Situ Mingze bu tepkiden dolayı garip hissetmiş gibi görünmüyordu ve konuşmaya devam etti, “Kızım, birlikte uygun bir eve sahip olmamızı istemez misin?”
“Başkan Situ kendimi zaten açıkladım, Bayan Chanel güzel bir kadın olduğundan niyetlerini bırakmalısın.” Rose uygun bir şekilde gülümsedi.
“Genç efendi Zhou’nun meselesi beni de çok şaşırttı.” Situ Mingze, Rose’a cevap verirken öfkeli değildi. İç çekip konuştu, “Genç efendi Zhou’nun biraz fazla şakacı olduğuna inanıyorum. Gençler bunun gibi hataları sık sık yaparlar. Bir hata yaptığında birinin sadece kendini düzeltmesi gerek ancak hatadan sonra hata yapmaya devam ediyorsa biri, bu korkunç olur.”
“Ya herhangi bir pişmanlık duymadan yanlışa devam etmek istiyorsam?” Rose ışıl ışıl gülümsedi.
“O zaman senin pişmanlık duymana yardım edeceğim.” Sessizce onu takip eden sağlam bir adama eliyle işaret yaparken Situ Mingze’nin yüzü karanlıktı. Bu adam yeni terfi ettirilen Batı İttifak Cemiyeti büyüğü Zhang Hu’ydı.
Zhang Hu anlamış bir şekilde başını salladı ve bütün konuklara bağırdı, “Bay Zhou erken ayrıldı, bu yüzden bugün ki ziyafet burada sonlandı. Elbette, sonraki gösteriyi izlemek için kalmak istiyorsanız, biz de çok mutlu oluruz!” Bunları söylediği gibi Zhang Hu’nun dudakları kötü bir niyetli sırıtışla kıvrıldı.
Konuklar aniden panikledi ve hepsi ana kapıya doğru koştu. Bu gösteriyle neyi kast ettiğini nasıl olurda anlayamazlardı. Onlar aslen buraya katılmaya zorlandıkları için geldiler. Kim burada gerekenden bir saniye fazla oyalanmaya cesaret edebilirdi?
Göz açıp kapama süresinde bütün konuklar ayrıldı. Büyük ve parlak salonun içinde kalanların hepsi bir grup Batı İttifak Cemiyeti üyesi ve Rose’un dört kişilik grubuydu.
Garson üniforması giyen Küçük Zhao, Rose’un yanına geriledi. Ölümden korkusu olmayan öfkeli bir ifadeye sahipti. Bu durumun ne kadar umutsuz olduğu genç için açıktı.
Chen Rong’a gelince birkaç sahne önceki şokta kalmıştı. Saf kız kendi çevresinde böyle yaşayan bir grup insanın olacağını asla düşünmezdi. Daha sonrasında ne olacağını bilmiyordu ama yine de iki eliyle gergin bir şekilde eteğini kavramıştı.
Rose’un grubunun etrafını gururla çevirirken, Batı İttifak Cemiyeti’nin birkaç alt mafya lideri astlarını getirmişti. Yeterince uzun süredir devam eden bu savaş nihayet bu gece sona gelmek üzereydi. Bu büyükler için harika haberden başka bir şey olarak yorumlanamazdı.
Situ Mingze ve Rose, baba ve kız birbirlerine baktı. Onların birbirlerine bakışları pek çok anlamla doluymuş gibi görünüyordu.
Rose “Bu hareketi ne kadar zamandır planlıyordun?” diye sordu.
Situ Mingze kesilmiş olan bir puro çıkardı. Bir nefes çekti, sinirlerini yatıştırdı ve konuştu, “Aslında başından beri Bay Zhou ile temas halindeydim ve ikimiz de birbirimize bir şey söylemeden anlaşmıştık.”
“Siz aynı kuşun tüylerisiniz.” Rose sırıttı ve konuştu, “Zhou Guangnian başlangıçta mali durumunu büyütmek için uyuşturucu ve insan ticareti yaptı. Senin son birkaç yılda yaptığın işler onunla eşit düzeyde.”
“Tch tch, nasıl böyle şeyler söylersin.” Situ Mingze kafasını iki yana salladı ve konuştu, “Kızım, böyle şeyler söylüyorum çünkü sen benim tek kızımsın. Herhangi bir meslekte, o mesleğe uygun şeyler yapmalısın. Yeraltı dünyasından biri uyuşturucu ve silah satmıyorsa, o beceriksiz görülür. Senin bahsettiğin insan ticaretine gelince, iki tarafın da gönüllü olması gerekir, diğerlerine sadece iyilik yaptığım için suçlanamam……….”
“Neyin sana kaybettirdiğini bilmek ister misin?” Situ Mingze kazanmış bir tonla sorarken, puroyu ağzında tuttu.
Rose’un cevap vermesini beklemeden, Situ Minge genişlemiş gözlerle konuştu, “Çok insancıl olmaktan kaybettin!”
“Biraz insan merhametine sahip olmak önemlidir fakat çok fazlası iyi değildir. Uyuşturucu satmanın ve insan ticaretinin dünya için zararlı ve kötü olduğunu düşünüyorsun. Ancak eğer kimse almasa, bunları neden satayım ki? Eğer kimse satmazsa, potansiyel alıcılar ne yapardı? İşlere farklı bir perspektiften bak ve bu çocukça bakış açısından kurtul.” Situ Mingze önemli bir konu üzerinde ders veren bir profesör gibi etrafta dolandı, “Geçmişte bana ihanet ettiğin zaman beni bir canavar olarak çağırdın, aramıza bir çizgi çekmek istedin, bunu reddettim mi? Hayır! Bunu reddetmedim! Bunun nedenini merak ettin mi!? Çünkü ben bir canavarım! İnsancıl olmayı umursamıyorum!!!”
Situ Mingze elindeki Küba purosunu coşkuyla ve sertçe yere fırlattı, ayağıyla hamura dönene kadar ezdi. Tuhaf bir gülümsemeyle kafasını kaldırdı ve konuştu, “Anladın mı, insancıl olmanın ne kadar işe yaramaz olduğunu, sadece bir kez üstüne basarak mahvoldu.”
“Bu geceki ziyafetteki şeyleri Kardeş Zhou ile görüşmüştüm, eğer gelmeseydin, bu bize karşı bir savaş bildirimi olacaktı. Aslında buraya gelmene hiç gerek yoktu. Er ya da geç savaşacaktık ancak sen astların için kesinlikle bu riski alarak buraya gelecektin. Dahası buraya adamlarını getirmedin, bunu neden yaptın? Çünkü onları feda etmekten korkuyorsun. Ne kadar insancıl olduğuna bak….. ama insancıl olmak ne işe yarıyor? Benim eşiğim olmak için kendini hediye etmedin mi?”
“Bu benim seçimim, dersine ihtiyacım yok” Endişesiz bir şekilde Rose konuştu.
K.N: Baba sözü dinle. Adamın haklı olduğu noktalar var.
Situ Mingze küçümseyerek konuştu, “Biliyorum, sen bunun bir konuğu öldürmek için bir ziyafet olduğunu tahmin ettin. Herkesin düşündüğü şeyi yaparsam, bu fırsattan yararlanarak kendi kızımı öldürürsem, bu çok tatsız ve ahlaktan yoksun olurdu. Ben, Situ Mingze uzun yıllardır sahnesinde bulunduğum Zhonghai’de tanınmış ve saygı duyulan bir figür olarak dikkate alındığımdan kesinlikle böyle bir şey yapmayacaktım……... fakat bunu yapacağım! Tüm beklentilere karşı geleceğim ve bunu yapacağım!! Canavarlar asla kuralları takip etmez, yüz ya da saygı kaybetmekten korkmuyorum. İnsancıl olmayı umursamıyorum, beni durduracak ne var!?”
Rose ona biraz acıma ile baktı, “Ne kadar talihsiz, bütün bu zaman boyunca rakibimin bir insan olduğunu düşünmüştüm.”
“Talihsizce bulman gereken şey, kanının ve vücudunun yarısının bu canavardan gelmesidir.” Situ Mingze’nin sesi gitgide yükseldi, bakışları Rose’a saplanan iki keskin bıçak gibiydi, “Bugün, itaatkar bir şekilde beni dinlemeyi seçebilirsin ya da seni şahsen cehenneme yollayacağım……..”
Söyledikleriyle birlikte, Situ Mingze belinden yavaşça bir Glock çekti ve siyah namlusunu Rose’un gururlu başına doğrulttu!
K.N: Devamı akşam gelir. Herkesin yorumunu bekliyorum.