Amerikan demokrasisinin şafağı 1776'da Bağımsızlık Bildirgesi ile gelmedi. Anayasanın eyaletler tarafından onaylandığı 1788'de veya George Washington'un göreve geldiği 1789'da gelmedi. Göre Harry Rubenstein , Siyasi Tarih Bölümü başkanı ve küratörü Amerikan Tarih Müzesi , hükümet sistemimizin sembolik doğuşu, asil idealleri gerçekten test edilene kadar gelmedi. 19 Eylül 215 yıl önce Washington, onun veda adresi , Amerikan tarihindeki ilk barışçıl güç transferlerinden birini işaret ediyor ve ülkenin istikrarlı, demokratik bir devlet statüsünü sağlamlaştırıyor.
Rubenstein, bu anın, sahip olduğumuz giriş-çıkış hükümet sistemini yaratmak için çok önemli olduğunu söylüyor. Ve bu benzersiz. O zaman ve çağda politikacılar iktidara gelirdi ya da krallar ölene kadar görevde kalırdı. Amerikan tarihinin bu yeni ortaya çıkan aşamasında, iki dönem sınırı gibi emsaller bile belirlenmeden önce, çoğu kişi Washington gibi heyecan verici bir figürün görevden ayrılmasından sonra ne olacağı konusunda kararsızdı. Ancak bu kritik noktada, Washington ve diğerlerinin liderliği demokrasiyi korumak için fazlasıyla yeterli olduğunu kanıtladı. Rubenstein, geri adım atmak benzersizdir, diyor. Washington ve Amerikan demokrasisi hakkında güçlü bir açıklama.
Görevden gönüllü olarak ayrılmanın sembolik önemine ek olarak, Washington'un ülke çapında gazetelerde ve broşür olarak yayınlanan veda konuşmasının içeriği, hızla olgunlaşan Amerikan demokrasisinin değerlerini yerleştirmede önemliydi. 51 paragraftan oluşan belge, Washington'un emekli olma kararını, birleşik bir ulusal hükümetin önemini, dış ilişkilere karışmanın aptallığını ve diğer konuları kapsıyordu. Rubenstein, veda konuşmasının yapmayı amaçladığı şey, ulusal birlik çağrısı yapmaktır: Partiler, Federalistler ve Cumhuriyetçiler arasındaki çekişmeye ve Batı, Kuzey ve Güney'in bölücülüğüne son vermek, diyor Rubenstein. Yerel çıkarlardan daha büyük bir şey oluşturmaya çalışmak için bir çağrı. Birkaç yıl önce Konfederasyon Maddeleri uyarınca daha çok bağımsız devletlerin gevşek bir birliğine benzeyen bebek bir ulus için bu birlik mesajı önemliydi.
Elbette, Washington'un yüksek yazılı standartlarına gerçek hayatta her zaman ulaşılamadı. Rubenstein, ulusal birlik arzusunun, insanların harekete geçmesi zor olsa da, en çok arzu edilen bir şey olduğunu düşünüyorum. Sadece herkes, herkesin kendi konumuyla hemfikir olmasını istedi. Washington'un başkanlığı sırasında bile, hükümetimizi karakterize edecek partizan siyasetin oluşumu başlıyordu. Rubenstein, özellikle ikinci yönetimi sırasında partilerin doğuşunu yaşamaya başlıyorsunuz: iki parti arasındaki, Hamilton ve Jefferson arasındaki çekişme, diyor Rubenstein.
Ancak Washington'un temel mesajı, ülkenin birleşik bir ulus olarak algılanmasının merkezinde kalacaktı. Rubenstein, niyetinin insanları farklılıklarını bir kenara bırakmaya ve uluslararası toplumun çekişmelerine kapılmamaya teşvik etmek olduğunu söylüyor. Bir yönetici olarak, tüm bu çekişmelere tanık oldu ve bu onun son önemli ifadesi. Bunlar, insanların takip etmesini umduğu inançlardır. Denetleme ve denge mekanizmalarının önemi, yabancı ittifakların tehlikesi, Anayasa'nın otoritesi ve ulusal birlik ihtiyacı, siyasi yelpazedeki yasa koyucular tarafından sonraki yıllarda inançla benimsendi.
Amerikan Tarih Müzesi, veda konuşmasının kritik bir kalıntısına ev sahipliği yapıyor. Rubenstein, aile geleneğine göre, Washington'ın veda konuşması üzerinde onun ışığıyla çalıştığını söylüyor. bu mumluk . Elektrik öncesi dönemde, geceleri bir mumun ışık çıkışını artırmak için genellikle reflektörlü mumluklar kullanıldı ve okuma lambasına benzer bir şekilde masalarda kullanıldı. Bu pirinç stand, 1878'de hükümete satılmadan önce Washington'un torunları arasında geçti.
Veda konuşması üzerine düşünürken, tam da Washington'un odaklandığı konuların -siyasi rekabet, dış ilişkilerdeki karışıklık- hâlâ gündemde olduğunu fark etmek pek mümkün değil. Rubenstein, bu tartışmaların bugün hala geçerli olduğunu söylüyor.
Ancak, ulusun emekleme döneminden itibaren bile, Anayasa'nın yüksek fikirli standartlarına her zaman evrensel olarak ulaşılmadığını hatırlamakta fayda var. Demokrasimiz her zaman karmaşık bir deney olmuştur. Bununla birlikte, Washington'un vedasındaki fikirler, hem milletvekillerine hem de sıradan vatandaşlara rehberlik etmeye hala yardımcı oluyor. Rubenstain, özünde, Washington'un bu belgede dile getirdiği özlemlerin çoğunu hala arzuladığımızı düşünüyorum, diyor. Sonuçta, insanların ulusun iyiliğini düşünmelerini istiyoruz.