Mülakat, samimi olmayanların elinde müthiş bir tuzak haline gelebilir. Bazı meseleleri anlamış ama samimiyetinde zafiyet olan insanlar, mülakat yoluyla ciddi hileler yapabilmekte, ciddi tuzaklar kurabilmekte, böylece efkar-ı umumiyeyi tahrik ve teşvik etmek yerine mayınlı bir arazi haline getirmektedir.
Gerçekten mülakat, tuzak kurmak için en elverişli münasebet şeklidir. Çünkü her soru, fikir sahasında bir nükleer füzedir. Fikirle biraz meşgul olmuş birisi, mülakatı tuzak olarak hazırlamak isterse o tuzaktan kurtulmak kabil değildir. Hangi mevzuda olursa olsun, allamelerin bile cevaplayamayacağı sorular terkip etmek mümkündür. Mesele niyet ve maksatla ilgilidir, niyet ve maksat temiz değilse her soru bir bubi tuzağıdır, niyet ve maksat temizse her soru bir keşif hamlesidir.
Mülakatla tuzak kurulabildiği gibi, mülakatın tuzak olduğunu düşünenlere de rastlanmaktadır. Bir mevzuda zor soru sormak tuzak kurmak değildir, aksine o meselede mesafe almış bir kişinin ciddi soru sormasıdır. Bir meselede derinliğine tefekkür sahibi olmayanların o mevzuda otorite gibi görünmesi, hak etmediği böyle bir görüntüyü de üstlenmekten imtina etmemesi, zor soru sorulduğunda yalpalamasına ve tuzak kurulduğu hissine kapılmasına sebep olmaktadır. Bu iki ihtimali birbirinden maharetle tefrik etmek şarttır.