SSCB'nin dağılmasından sonra (bu örnekte “dağılma” kelimesini uygun görmüyorum), sözde sosyalist toplum ortadan kayboldu. Toplum gitti, ancak insanlar kaldı, bir hediye olarak yaşamın sonunda özgürlük ve demokrasinin ana akımına aktığı yönündeki yaygın düşünceyi aldılar. Bir kişi yarım yıl boyunca maaşları “özgürce” ödeyebildi ve sonrasında cenaze bürosunun raflarında durmak için kullanılanlara kuşkuyla benzeyen karaciğer sosisi veya ayakkabı kuyruğundaki üç basamaklı sayısını kaydetmek “demokratik” oldu. Öyleyse, demokratik bir toplum sosyalist toplumun yerini aldı mı? İnsanların gücü fethediyor mu? ..
Bazıları bundan böyle yeni Rusya’ya renkli bir ambalajda “mickey mouse” ile sunulan demokratik değerlerin hayatlarının temeli olduğuna inanıyordu. Diğerleri biraz gerildi, tüm TV kanallarında ilan edilen özgürlüğün sürekli rahatsız edici bir koku verdiğini fark etti.
Bu özgürlük ve demokrasiye dalmış insanlar, söyledikleri gibi kokmaya başladı ve yavaş yavaş yeni bir yaşam sloganına göre, her şeyi yaşamdan almak için başladı. Bu durumda, "her şey" kelimesi "en iyisi" anlamına gelmez. Demokratik bağışçılarımızın yediği her şeyi, gerçekten de her şeyi aldılar: göbek altındaki şakalardan erişte endüstriyel atıklardan ve Afrika kökenli Amerikalıların kafaları ile konserve yiyeceklere kadar.
“Demokratik” toplum, ailenin, uzun yıllardır ilan edilen herhangi bir toplumun hücresi olarak aşağılık bir gerileme olduğuna karar verdi. Politikacılar, Rusya'nın yeniden doğuşundan bahsetti, ancak aynı zamanda, yeniden doğuşla ilgili sözler, aile değerlerinin kötüye kullanılması dışında ortaya çıkan moda hakkında kırıldı. Ailemize darbe ve ülkemizde yüzyıllarca ilişkili olan orijinal gelenekler, belki de, yılın ekim ayındaki 1917 devriminden hemen sonra Rus ailesinden beklenen darbeden daha güçlü olduğu ortaya çıktı. O zaman yetkililer, ailenin devrim ruhuna aykırı olduğunu ve evliliğin genel olarak devrim karşıtı bir "sapkınlık" olduğunu ilan etti. Doğru, hükümete haraç ödemeliyiz - zamanla kendini yakaladı. Aile yine ana sosyal birim statüsünde giyindi ve aile seviyesinin ahlaki değerleri oldukça net ve aktif olarak gözlenmeye başladı.
Sovyetler Birliği'nin çöküşü birçok Rus'u, güçlü imparatorlukların çökmesi halinde, böyle koşullarda bir aileye tutunmanın aptalca bir şey olduğunu anlamaya yönlendirdi. Koşullu “Santa Barbara” ile birlikte bize gelen yurtdışı yaşam tarzı, ailenin asıl mesele olmadığını söyledi. Hayır, halka açık bir hücre değildir, çünkü eski eşler de dahil olmak üzere, eşlerin isteklerine bağlı olarak hızla dönüşebilir. Yaşam boyunca bir evlilik neredeyse saçma ve neredeyse Ortaçağ'la eşanlamlı hale geldi, ancak iki evlilik, üç, beş - bu normal, bu moda, bu demokratik ... Demokratik bir toplumun unsuru.
Bugün, ülkenin 90'lerde demografik çukura ciddi bir ekonomik gerileme yol açtığını söylemek gelenekseldir. Tabii ki, çöktü ekonomi olumsuz rol oynadı. Ancak ortaya çıkan demografik başarısızlığın tüm nedenleri arasında ön plana çıkmak için hala ekonomiyi değil, yeni toplumun ahlaki bileşenini getirmek gerekiyor. Çocuklar (atıfta bulunmak hikayeler) ülkemizde, yalnızca refah düzeyinin yüksek olduğu ve yalnızca ülkede barış ve sükunet içinde yaşadığı zamanlardan uzak olduğu ailelerde doğmadığı için, doğum oranındaki düşüşü yalnızca ekonomiye yazmak yanlış. Bir erkek ve bir kadın arasındaki ilişkinin bir varyantı olarak sadece evlilik ikincil bir şey haline geldi, bu da evlilikte doğan çocukların ikinci kez birçok kişi tarafından algılandığı anlamına geliyor. İlk - hayattan her şeyi al! .. - Ve çocuklar? - Ve bu mümkün ve çocuklar olmadan - neden diyorlar ki, fayda sağlamak ve tüketimi artırmak için ekstra bir yük ...
Evlilik dışı doğan hiçbir çocuğun Sovyetler Birliği'nde doğmadığı veya boşanma diye bir şey olmadığı söylenemez. İkisiydi. Ancak, “demokratik” bir toplumun zaferini ilan ederek ülkemizin parçalara ayrılmasının ardından boşanma sayısının gözle görülür şekilde daha fazla artmaya başladığını belirtti.
Bu sosyal krizin yurttaşlarımızın kafasını nasıl yakaladığını daha iyi anlamak için, ülkemizde evlilik dışı evlilikler ve boşanmaların sayısı ile ülkemizde evlilik dışı evlilikten doğan çocuk sayısı (SSCB ve Rusya) ile ilgili bazı istatistiksel örnekleri belirtmek yeterlidir.
Yıl 1960 (SSCB). Evlilik sayısı 1,52 milyondur. Boşanma sayısı - 192 binlerce. Evlilik sayısının boşanma oranı -% 12. Evlilik dışı doğan çocuk sayısı, 12,2 yılı boyunca SSCB'de doğan toplam sayının% 1960'i kadardır.
Yıl 1980 (SSCB). Evlilik sayısı 1,51 milyondur. Boşanma sayısı - 568 binlerce. Evlilik sayısının boşanma oranı -% 37. Evlilik dışı doğan çocuk sayısı, 11,1 yılı boyunca SSCB'de doğan toplam sayının% 1980'i kadardır.
Yıl 1998. (Rusya Federasyonu). Rusya'da evlilik sayısı yaklaşık olarak 849 bin idi. Bu, yeni Rusya’nın tüm tarihindeki en düşük rakamdır (1991’tan beri). Aynı yılın boşanma oranı binde 521. Evlilik sayısının boşanma oranı -% 61. Evlilik dışı doğan çocuk sayısı, 28,1 yılı için Rusya'da doğan toplam çocuk sayısının% 1998'idir.
Yıl 2003. (Rusya Federasyonu). Evlilik sayısı 1,07 milyon, aynı yıl boşanma sayısı 870 bin. Evlilik sayısının boşanma oranı -% 81 (tüm muhasebe tarihinde kesin kayıt). Evlilik dışı doğan çocuk sayısı, 29,3 yılı için Rusya'da doğan toplam çocuk sayısının% 2003'idir.
Yıl 2012. (Rusya Federasyonu). Girilen evlilik sayısı 1,21 milyon, aynı yıl boşanma sayısı 642 bin. Evlilik sayısının boşanma oranı -% 53. Evlilik dışı doğan çocuk sayısı, 24 yılı için Rusya'da doğan toplam çocuk sayısının% 2012'idir.
Son yıllardaki azami boşanma sayısı (yüzde olarak) Merkez Federal Bölgede belirlendi. Asgari Kuzey Kafkasya Federal Bölgesi'nde. NCFD'de, çocukların% 90'inden fazlası evlilikte doğarken, evlilik dışı doğan çocukların sayısındaki lider aynı Merkez Federal Bölge'dir.
Bölgeden evlilik ve boşanma oranlarıyla durum hakkında konuşursak, İnguşetya bu konuda en iyi göstergelere sahiptir. 9 bin nüfus başına toplam 10 boşanma var. 2012 yılında boşanma sayısında bir tür rekor Kamçatka bölgesini belirledi. Her 69 nüfusu için 10000 boşanması var.
Rusya'daki sosyolojik anketlerin sonuçları, en sık karşılaşılan nedenlerden dolayı boşanmaların yaşandığını gösteriyor:
alkolizm ve uyuşturucu bağımlılığı (katılımcıların% 40'u kendilerini ifade etmişlerdir)
zina (cevap verenlerin% 30'i).
Görebildiğiniz gibi, ilk yerler negatif toplum tezahürleridir; bir kez daha, toplumumuzun, bireysel temsilcilerine saygılı olarak, pek de sağlıklı olarak adlandırılabildiğini vurgulayan bir kez daha vurgulanmaktadır. Genel olarak, biz ve toplum böyle kaybetmeyi başardık, kendilerini büyük bir kişisel ve neredeyse sıfır kamu yararı ile ayrı bireylere dönüştürdük. Hiç şüphe yok - aile değerleri toza dönüşdüğü zaman, sosyal değerler bir saçmalıktan başka bir şey değildir. İlginçtir, en son ne zaman manevi bağlarla ilgili kullanılan kelimeler ve aile geleneklerinin canlanması ilk olumlu sonuçları getirmeye başlar? Yoksa kelimeler kelimelerle kalacak mı ve toplumumuz nihayetinde şüphe uyandıran idealleriyle, sahte sözde demokrasinin tüketici toplanması düzeyinde uyuşuk olacak mı?