Araştırmacılar, yalnızlığa bağlı sinirsel aktiviteye ilişkin yeni içgörüler, onu tedavi etme şeklimizi iyileştirmemize ve yalnızlık duygularıyla ilişkili sayısız fiziksel ve zihinsel sağlık etkisini azaltmamıza yardımcı olabileceğini söylüyor.
Beynimiz yalnızlığa, duygularına tepki verme şekline neredeyse tam tersi şekilde tepki verir. bilgelik, yeni bir araştırmaya göre. Bu, ne kadar akıllı olduğumuzu düşündüğümüzü, daha az yalnız hissettiğimizi öne süren araştırmaların büyümesine katkıda bulunuyor.
Yalnızlık-bilgelik ilişkisi daha önce tespit edilmiş olsa da, bilim adamları ilk kez sinir seviyesindeki görünen bağlantıya bakabildiler.
California San Diego Üniversitesi’nden (UCSD) sinirbilimci Jyoti Mishra, “Yalnızlık ve bilgeliğin duygusal önyargılarla nasıl ilişkili olduğu, yani farklı olumlu ve olumsuz duygulara nasıl tepki verdiğimizle ilgilendik” diyor.
Mishra ve meslektaşları, 18 ila 85 yaşları arasındaki 147 katılımcının ve elektroensefalogram (EEG) beyin kayıtlarının yardımıyla, dikkatlerini iç ve dış bilgilerin toplandığı ve daha sonra işlendiği bir beyin merkezi olan temporal-parietal kavşağa (TPJ) odakladı.
Gönüllülere yalnızlık ve bilgelik duygularını değerlendirmek için bir öz değerlendirme anketi verildi ve ardından olumlu (mutlu), olumsuz (üzgün), tehdit edici (kızgın) veya nötr ifadeler içeren bir dizi yüz seçerken basit bir bilişsel testi tamamlamaları istendi. arka planda görüntülendi.
Kendini değerlendiren yalnız bireylerin dikkati en çok öfkeli yüzlerden rahatsız oldu – TPJ bilişsel süreçleri yavaşladı. Bununla birlikte, daha bilge bireyler, TPJ bilişsel süreçlerini hızlandıran mutlu yüzlere daha fazla tepki verdiler. Sinirsel tepkiler, birisinin yalnız mı yoksa bilge mi hissettiğine bağlı olarak birçok yönden zıttı.
Araştırmacılar ayrıca, yalnız öfkeli reaksiyonun beynin sol üst paryetal korteksinde daha fazla aktiviteye neden olduğunu (dikkat dağıtmak için önemli), bilge mutlu reaksiyonun ise beynin sol insulasında (empati gibi sosyal özellikleri idare eden) daha fazla aktiviteye neden olduğunu buldular. .
UCSD’den nöropsikiyatrist Dilip Jeste, “Bu çalışma, önceki klinik çalışmalarımızda bulduğumuz yalnızlık ve bilgelik arasındaki ters ilişkinin en azından kısmen nörobiyolojiye gömülü olduğunu ve yalnızca öznel önyargıların bir sonucu olmadığını gösteriyor” diyor.
Ekip, insanları daha uzun bir süre boyunca analiz etmek de dahil olmak üzere çok daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulacağını söylese de, çalışma yalnız bireylerin beyindeki bilgiyi nasıl işlediğine dair yararlı bir gösterge sağlıyor.
Yaşın bu bilgi işlemede herhangi bir etkisi yok gibi görünüyor, ancak yalnızlık araştırmacıların sözleriyle artık “salgın” seviyelere ulaşırken, tıp uzmanlarının bu duyguları yönetmede alabilecekleri herhangi bir yardım (ve bunların zihinsel ve fiziksel üzerindeki etkileri) sağlık) yararlı olmalıdır.
Beynin TPJ kısmı, işitsel halüsinasyonlar ve kulak çınlaması gibi durumları tedavi etmenin bir yolu olarak da araştırılıyor ve bir tür nöral uyarımın da güçlü bir yalnızlık hissini hafifletmeye yardımcı olması mümkündür.
Mishra, “Beyinde ölçebileceğimiz biyolojik belirteçlere sahip olmak, etkili tedaviler geliştirmemize yardımcı olabilir” diyor.
“Belki de ‘Bir kişiyi daha akıllı veya daha az yalnız yapabilir misin?’ Sorusunun yanıtlanmasına yardımcı olabiliriz. Cevap yalnızlık riskini azaltmaya yardımcı olabilir. “
Araştırma yayınlandı Beyin zarı.
.