Düşünmeye başlamış bir toplum veya bir insan, eğer düşünmeyi terketmez ise, giderek kendisini düzeltir, bugün değilse yarın düzeltir…
Ercümend Özkan: Öze-dönüş düşünceyi geliştiriyor. Çünkü Kur’an, başından sonuna kadar bir anlamda düşünce kitabıdır. Üzerinde düşünülmesi gereken kitap, okuyanını düşündüren kitap, düşündükçe okutan, okundukça düşündüren; dolayısıyla da fikrî seviyeyi sürekli artıran bir kitaptır. Böyle olunca, ister istemez, iş esasından ele alınmış oluyor. Çünkü insan davranışlarının temelinde yatan şey -doğru veya eğri- hep düşüncelerdir. Düşüncesiz davranışlar istisnai, fevrî davranışlardır. Bir-iki veya üç kere rastlayabilirsin ama bir hayat boyu rastlayamazsın. Olsa olsa sigara tiryakiliği gibi bazı alışkanlıklarda olur böyle davranışlar. Biyolojik bağlılıklarla açıklanabilecek ‘sürekli hareketler’ hariç, muhakkak davranışların temelinde düşünce yatar. Sen insanların hakkına riayet etmiyorsan, ölçüp-biçerken eksik ölçüp-biçiyorsan senin düşünce temelinde ‘hak’ kavramı belirmemiş demektir, bu açıktır ve başka bir şeyle izah edilemez.
Soru: Peki, insanımızın bu düşünce yoğunluğundaki gidişatını ne yöne doğru görüyorsunuz? Olumlu mu yoksa olumsuz mu bir yöneliş var?
Ercümend Özkan: Olumlu görüyorum. Bir sürü defosuna rağmen olumlu görüyorum. Çünkü, düşünmeye başlamış bir toplum veya bir insan, eğer düşünmeyi terketmez ise, giderek kendisini düzeltir, bugün değilse yarın düzeltir. Özetlersek eğer, düşünenin yanlışları, düşünmeyenin doğrularından daha efdaldir, benim kanaatime göre..
İslami Hareket Üzerine söyleşi, 1.baskı, s.276