İran’da iki yılı aşkın bir süredir tutuklu bulunan İslam araştırmaları akademisyeni Kylie Moore-Gilbert, Avustralya’ya döndükten iki yıl sonra hala hayatına nasıl devam edeceğini bulmaya çalışıyor. Onun deneyimi, Brittney Griner ve benzer sıkıntılardan geçmiş diğerlerinin gözaltı sonrası hayata geçişlerinde neler yaşayabileceğine dair bir fikir veriyor.
Rusya’da 10 ay alıkonulduktan sonra Cuma günü Amerika Birleşik Devletleri’ne dönen Bayan Griner, artık dünyanın dört bir yanından yurtdışında tutukluluktan evlerine dönen ve çoğu birbirini destekleyen insanların oluşturduğu “tuhaflar kulübünün” bir parçası. Moore-Gilbert Cumartesi günü söyledi.
Dr. Moore-Gilbert eve gittikten sonra kaldığı yerden devam edemedi. Melbourne Üniversitesi’ndeki işinden ayrıldı ve tahliyesinden birkaç ay sonra cezaevindeki deneyimi hakkında yazmaya başladığını ve bunun şifa bulduğunu söyledi. Bu yılın çoğunu seyahat ederek ve ortaya çıkan “Kafessiz Gökyüzü” kitabını tanıtmak için etkinliklere giderek geçirdi.
Bu düşüşle birlikte, “Hayatımı yeniden değerlendirmek ve kendimle ne yaptığımı anlamaya çalışmak zorundayım” dedi.
Moore-Gilbert, Şii İslam üzerine bir seminere katıldıktan sonra İran’dan ayrılmaya çalışırken 2018’de Tahran havaalanında tutuklandı. Gizlice yargılandıktan sonra casusluk suçlamasıyla 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve zamanının çoğunu Evin Cezaevi’nde tutuklu olarak geçirdi. Tayland’da hapsedilen üç İranlı erkek karşılığında Kasım 2020’de serbest bırakıldı.
Masumiyetini korumuştur. İran’ın yabancı ve çifte vatandaşları sahte casusluk suçlamalarıyla alıkoyma ve onları yurtdışında hapsedilen İranlılar ile değiştirme sicili var.
Moore-Gilbert için çetin sınavla başa çıkmak zamanla değişti ve taburcu olduktan sonraki ilk aylara göre daha zor hale geldi. Hapishanede kendisi için her şeye karar verdikten sonra hangi şampuanı alacağı ve hangi arkadaşlarıyla takılacağı gibi birdenbire sonsuz seçeneklere sahip olduğu için ilk günleri şok ve felç halinde geçirdiğini anlattı.
Ancak aylar süren şokun etkisi geçtikten sonra tutukluluğu onun için gerçek oldu. Bu noktada, etrafındaki insanların desteğe ihtiyacı olup olmadığını soran telaşı ortadan kalktı.
İnsanlar onun hapsedilmesinden bahsetmekten veya İran’dan bahsetmekten kaçındı, şöyle dedi: “Bu sinir bozucuydu çünkü bunun hakkında konuşmak istiyordum. Sadece bir çukur kazıp gömmek istemedim.”
Hapishanede geçirdiği süre, insanların sandığı gibi amansız bir ıstırap değildi; hücre arkadaşlarıyla neşeli ve eğlenceli anları içeriyordu. Karakteri ve zor durumlara nasıl tepki verdiği hakkında bir şeyler öğrendi.
İlerlemek ve hapsedilmesinin hayatını tanımlamasını önlemek için, “keyfi gözaltı ve rehine diplomasisinin diğer kurbanları” için savunuculuk yaptı.
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/12/10/world/australia/griner-iran-prisoner.html