Genişleme Blue Jays, 1977’de 54-107’ye, ana dallardaki ilk sezonlarına gitti ve sonraki beş yılın üçünde 100’den fazla kayıp klibinde oynadı. Kızakla kaymak zordu ama köşeyi 1983’te, takımın altıncı sezonunda ve Bobby Cox’un kulübün menajeri olarak ikinci sezonunda döndüler.
Jays, 24 Ağustos’ta Orioles’a karşı maçlarına 70-55’lik bir rekorla girdi, sıkı çekişmeli NL Doğu’da sadece 1 1/2 oyun birincilik dışında (beşinci sıradaki Yankees ilk sıranın sadece 3 1/2’siydi). ). Bu arka plan, Baltimore’da önemli bir Çarşamba gecesi olanları daha da acı verici hale getiriyor.
Aslında, Orioles medya rehberi gelecek yıl oyun hakkında şunları söyledi: “Orada olan veya o oyunu radyoda dinleyen hiç kimse onu asla unutmayacaktır.”
DAHA: O zaman bir oyuncu aynı gün iki şehirde iki takım için bir vuruş aldı
Sadece Jays, 69-52 yaşında olan Orioles’a bir evden kaçma yarışında kaybetmedi. Ve sadece Perşembe gecesi Baltimore’da bir yürüyüşte tekrar kaybetmeleri ve Cuma gecesi Detroit’te tekrar kaybetmeleri ve Pazar gecesi Detroit’te tekrar kaybetmeleri değil – evet, dört yürüyüş beş maçlık bir aralıkta kayıplar – o Çarşamba gecesi Orioles’a böyle düştüler, “bin kağıt kesiğiyle ölüm” modası.
Şey, belki sadece üç kağıt kesiği, ardından büyük bir yumruk yumruğu.
İşte senaryo. Jays dokuzuncu sıraya 3-1 önde girdi, ancak Baltimore, oyunu ekstra vuruşlara göndermek için Benny Alaya ve Al Bumbry’nin bir çift RBI single’ında oyunu bağlamak için toplandı. Alaya vuruşu, yalnızca RBI temel vuruşunu sağladığı için değil, oyuna yedinci sırada yakalayıcı Rick Dempsey için bir tutam vurucu olarak giren yakalayıcı Joe Nolan için bir tutam vurucu olarak getirildiği için önemliydi. atış.
İşte olay şu: Orioles’ın kadroda sadece iki yakalayıcısı vardı ve hem Dempsey hem de Nolan, tutam vuranlar lehine ayrılmıştı. Bu, profesyonel beyzbolda yakalayıcı olarak tam olarak sıfır oyun deneyimine sahip orta saha oyuncusu Lenn Sakata’nın 10. vuruşu yakalamak için gelmesi gerektiği anlamına geliyordu. İki yakalayıcı stratejisinin yumurtadan çıktığı bahar eğitiminden beri acil durum yakalayıcısı olduğunu biliyordu, ancak muhtemelen bunun “yaralanma durumunda acil durum” anlamına geldiğini ve “kıskaç çarpması durumunda acil durum” anlamına gelmediğini düşündü. Ayrıca, ağustos ayının sonlarıydı ve henüz cehalet araçlarını kuşanmamıştı, bu yüzden bir playoff yarışının hararetinde bir bölüm rakibine karşı oynanan beraberlik maçının son devrelerinde böyle bir şey olmayacaktı, değil mi?
Sakata’nın ikincilikten yakalayıcıya geçmesiyle, dış saha oyuncusu John Lowenstein ikinci kaleye geçti; Lowenstein 36 yaşındaydı ve 1975’ten beri ikinci kalede oynamamıştı. Gary Roenicke üçüncü kaleci Rich Dauer için dokuzuncu vuruşta isabet aldı, bu yüzden üçüncü kaleyi oynamak zorunda kaldı. 1976’dan beri majörlerdeydi ve ilk kalede bir avuç oyun dışında, iç sahada hiçbir yerde tek bir vuruş oynamamıştı.
The Sporting News’in 5 Eylül 1983 tarihli sayısında yazdığına göre, Baltimore yöneticisi Joe Altobelli daha sonra “komik çiftlik dizisi” olarak bahsetti.
1983’te bugün, Orioles sürahi Tippy Martinez aynı vuruşta ÜÇ Blue Jay’i seçti.
— Ryan Fagan (@ryanfagan) 24 Ağustos 2021
Şu anda duraklıyoruz ve Ağustos ayının sonlarında bir playoff kovalamacasının sıcağında bir menajer böyle bir şey yapmaya çalıştığında Twitter tepkisini hayal ediyoruz. Saf kaos, değil mi?
Tamam, oyuna dönelim.
Blue Jay’ler, açıkçası, Sakata’daki üsleri çalma ihtimali konusunda çok heyecanlıydılar. Ve neden olmasınlar?
Cliff Johnson, Toronto’ya 4-3 öne geçmek için tek başına bir ev koşusu ile 10. sıranın zirvesine çıktı ve ardından Tim Stoddard, Barry Bonnell’e yürüdü. Altobelli, sol kanat oyuncusu Tippy Martinez’i getirdi ve Cox, sağ elini kullanan bir güç vurucusu olan Jesse Barfield’ı, hızlı bir anahtar vuruşu olan Dave Collins ile değiştirerek karşılık verdi.
TSN’ye göre o sırada Martinez, “Koşacaklarını biliyordum çünkü Lenny plakanın arkasındaydı ve kimse onun duruma nasıl tepki vereceğini bilmiyordu. Asla ilk kaleye bu kadar sık atmam. yılda üç tane almak çok fazla.”
İlk çıkan…
Collins, Sakata’nın dikkatini dağıtmak için, normalde soldaki Martinez’e karşı yaptığı gibi sağ taraf yerine sol taraftaki vurucu kutusuna girdi. Collins, plakanın sol tarafından bir adım bile görmedi.
Sakata, “Sanırım stratejimiz, ışıklar sönene kadar ilk atışa devam etmekti” dedi.
Bonnell iyi bir hıza sahipti – 1982-83’te toplam 24 çalıntı üs – ama gergindi. Böylece, 90 fit ilerlemeye hevesli, Martinez atmaya başlamadan önce ikinci sıraya yükseldi. Martinez, Bonnell’i kovalayan ve onu etiketleyen ilk kaleci Eddie Murray’e attı.
İkinci çıkış…
Collins plakanın sağ tarafına geri döndü ve bir yürüyüş yaptı. Bonnell’den çok daha başarılı bir alçak hırsızdı ve ikinci ve muhtemelen üçüncü olması kaçınılmaz görünüyordu. Collins’in kariyerinde bu oyuna giren 237 çalıntı üssü vardı, 79’u 1980’de Reds içindi. 1984’te Jays için 60 sayı attı.
“John Sullivan ilk temel antrenördü” Buck Martinez, olaydan sonra bu videoda hatırladı. “Ve diyor ki, ‘Dinle, bir tane aldın, şimdi yakalanma.’”
Ne olduğunu biliyorsun. Martinez hamlesini yaptı, Collins birinci yerine ikinciliğe irkildi ve Murray Collins’i ikincilik için etiketledi.
Üçüncü çıkış…
Willie Upshaw, Lowenstein’ın ikinci olarak sahaya çıktığı ancak bir oyun yapamadığı bir saha içi single’a ulaştı – neredeyse on yıldır bu pozisyonu nasıl oynamadığını hatırlıyor musunuz? – ve aynı vuruş hakkıyla üçüncü kez olmasına imkan yok. Doğru?
Buehler?
Upshaw ilk kaleciydi, ancak sağlam bir hızı vardı – kariyerinde beş farklı sezonda en az 10 üssü kaydırdı – ve kim hayatında ilk kez yakalanan dönüştürülmüş bir iç saha oyuncusuna karşı ikinci kaleyi çalamaz ki?
Ama evet, Upshaw da seçildi. Bu mutlaka onun hatası değildi. İkinciliğe koşan Bonnell’in veya “eğilirken yakalanan” Collins’in aksine, Upshaw Murray tarafından elendiğinde birinciye geri dönüyordu. Martinez’in hamlesi gerçekten çok iyiydi. İnanılmaz derecede iyi, Cox’un vuruştan sonra itiraz etmesi gibi.
Martinez, “Aranan kimse yoktu,” dedi. “Yani bence oldukça iyi bir iş çıkardım.”
Tekmeleyen…
Cal Ripken Jr., maçı berabere bitiren bir ev koşusu ile 10. sıranın dibinde liderliğini sürdürdü ve Murray’e doğru yürüdü ve John Shelby, iki koşucuyla iki koşucu koydu. Bil bakalım tabağa kim çıktı?
Evet, Sakata. Ana dallardaki ilk altı sezonunda 14 kariyer homers, .226 ortalama ve 69 OPS+ ile iç saha oyuncusu, üç koşuluk bir homer’ı hemen tutturdu. Videoyu bulamadım, bu yüzden üslerin etrafında yarıştı mı bilmiyorum, ama özellikle ilk kaleden hevesle atlamadığından emin olmak için zaman ayırdığını düşünmek hoşuma gidiyor.
Blue Jays’in kayıp kayıpları sona erdiğinde, NL Doğu’da beş maç gerideydiler. Son 37 maçlarında 19-18 yaşlarındaydılar ama Orioles alev aldı, 29-12’lik bir rekorla lig şampiyonluğunu talep etti ve ardından Ekim ayında 7-2’ye gittiler. Dünya Serisi taç.
Martinez son sezonda harikaydı ve 9 istekada 1.00 ERA elde etti. Yine de Ekim ayında bir seçim yapmadı.