Geçen haftaki gönderide, devlet üniversitelerinin bulundukları topluluklara sağladıkları hayati katkılar söz konusu olduğunda anlatacak iyi bir hikayeleri olduğuna olan inancımı paylaşmıştım. Profesörlerinden biri olan Richmond Eustis’ten böyle bir üniversitenin hikayesini paylaşabildiğim için çok mutluyum. —JW
Hebert’ler ve Richard’lar, önce deneyimsizleri tuzağa düşürürler. Tahmin edebileceğiniz gibi, hiç telaffuz edilmiyorlar. Bu, Guillots, Naquins ve Bergerons, Fontenots ve Trahans’ı sınıf listesinde denemeden önce. Bir Guidry veya Landry’ye gelene kadar, bu büyük bir rahatlamadır.
Nicholls Eyalet Üniversitesi’ndeki roll ile ilk karşılaşmanın üstesinden gelmek, bayou bölgesinden olmayan yeni eğitmenler için bir tür geçiş ayinidir. Üniversitem çok ama çok bölgesel ve soyadları bunun sadece bir göstergesi. Kültüre ve coğrafyaya, öğrenci demografisine, kemer sıkma ve paranın kesilmesine değinen başkaları da var.
Anne Kim olarak notlar bir Washington Aylık 2020’den bir hikaye, bölgesel bir devlet üniversitesinin ne olduğuna dair resmi bir tanım yoktur, ancak bunlar iki yıllık okullar ile R-1 amiral gemisi devlet üniversiteleri arasındaki basamakta yer alan dört yıllık okullardır. Araştırmadan çok öğretime daha fazla önem verme eğilimindedirler. Ve nadiren üniversite kampüs kültürünün ulusal kapsamına girmelerine rağmen, ülkedeki tüm lisans derecelerinin yaklaşık yüzde 40’ını veriyorlar. Birçok açıdan ABD’li lisans öğrencileri için en yaygın üniversite deneyimidir. Ve daha iyi finanse edilen meslektaşlarının çoğu gibi, ekonomik ve kültürel baskı altındalar.
Oakland Üniversitesi profesörü Jeffrey Insko’nun 19 Mayıs’ta attığı bir tweet’e yanıt olarak, bölgesel devlet üniversitelerinin yüksek öğrenimdeki konumlarını benimsemelerinin nasıl görünebileceğini düşünmeye başladım. merak“Bölgesel bir devlet üniversitesi, bir pazarlamacının veya danışmanlık firmasının genel üniversite fikrinin iki parçalı taklidi olmaya çalışmak yerine, ‘bölgesel’ ve ‘kamu’ kelimelerini ciddiye alsa ne olur?”
Bu rolü ciddiye almak benim üniversitemin oldukça iyi yaptığı bir şey, ancak bu rolü benimsemesi en az kültür ve kurumsal tercih kadar kemer sıkmanın bir işlevi.
Nicholls, New Orleans’ın yaklaşık 60 mil güneybatısında, Thibodaux, La.’dadır. 2022 baharında, 5.531 lisans ve yüksek lisans öğrencisi saydı. Başvuranların yaklaşık yüzde 94’ünü kabul ediyor. Öğrenci nüfusunun yaklaşık yüzde 65’i kadın ve yüzde 35’i beyaz olmayanlardan oluşuyor. Yaş biraz daha yaşlı eğilir. Eski silahlı kuvvetler mensuplarından oluşan büyük bir nüfus var. Nicholls öğrencilerinin yüzde 3’ünden daha azı eyalet dışından geliyor ve yaklaşık yüzde 1’i uluslararası. Nicholls, öğrencilerinin yaklaşık yarısını çekiyor Lafourche ve Terrebonne Parishes’tenNew Orleans, Atchafalaya Havzası ve tecavüz eden Meksika Körfezi arasında.
Üniversitenin “vizyon beyanı”, Nicholls’un “Bayou Bölgesinin entelektüel, ekonomik ve kültürel kalbi olma” niyetini ortaya koymaktadır. En büyük kayıtlar bilim ve teknolojide, ardından iş ve liberal sanatlarda. Nicholls, bölgesindeki öğretmen ve hemşirelerin yüzde 80’ini mezun ediyor. Mutfak sanatları lisans programı, öğrencileri Lyon’daki Bocuse Enstitüsü’ne ve ülke çapındaki restoranlara gönderiyor. Mezunlardan biri olan Meg Bickford, New Orleans’taki Commander’s Palace’ın ilk kadın şefidir. Yerel endüstrinin taleplerine uygun olarak, jeomatikte bir program, petrol mühendisliğinde bir başka program var. Kıyı ekolojisi ve restorasyonu konusunda kapsamlı araştırmalar var. Hızla yok olan bir bölgenin ekolojisini ve kültürünü korumayı amaçlayan Bayou Araştırmaları Merkezi var.
Nicholls, 2021-22’de yılda yaklaşık 8.700 dolara mal oluyor – Louisiana Üniversitesi sistemi için paketin yaklaşık ortası. Bu maliyet 2011–12’de yaklaşık 4.700 $’dan. Bunun nedeni, yüksek öğrenim için devlet finansmanında ani bir düşüş.
2007-08 ve 2016 yılları arasında, Louisiana, yüksek öğrenimi yüzde 44 oranında finanse etti. Bunlar Bobby Jindal yönetiminin yıllarıydı. Devlet, yüksek öğrenim için finansmanın yaklaşık yüzde 70’ini sağlıyordu. 21-22 akademik yılında 56 milyon dolarlık toplam gelir ve harcamadan, devlet 11,9 milyon dolar sağladı – yaklaşık yüzde 21. Ayrıca, Nicholls bunun çoğunu devlete zorunlu maliyetler şeklinde geri öder. 2018 gibi yakın bir zamanda, Nicholls, devlete devlet fonundan aldığından daha fazlasını zorunlu maliyetlerle geri ödüyordu.. 2017’den bu yana, finansman kanamayı durdurdu ve bir miktar istikrar kazandı, ancak Louisiana yüksek öğretiminde kalıcı rejim kemer sıkma. Mümkün olanın sınırlarının bir dolar işareti vardır.
Nicholls’da bu kemer sıkmanın birkaç anlamı var. Birincisi: Öğrenim ücretindeki bu büyük artış, öğrenciler ve mezunlar üzerinde mali baskı oluşturuyor. Devlet, devlet yüksek öğreniminin maliyetini üstlenirken, şimdi bireysel öğrenciler üstleniyor. Bu, daha az profesör, daha az ders çalışması ve çok fazla dikkat gerektiren fiziksel bir bitki anlamına gelir. Standart bir 4/4 öğretim yükü, zamsız on yıl geçiren ve başka türlü kalifiye olacak kişiler için bir gerçeklik ya da beklentiden ziyade, ücretli izinlerin hayallerin ya da hüzünlü şakaların konusu olduğu bir fakülte anlamına gelir.
Nicholls’da mümkün olan, finansmanla sınırlıdır. Ve eksikliğine yaratıcı tepkiler vererek. Daha azıyla daha fazlasını yapmak sürdürülebilir bir çözüm değildir. COVID ve birçok öğrencimizi evsiz bırakan, güvenilir internete erişemeyen, derse gidemeyen Ida Kasırgası sonrasında bir araya geldi. Fakülte, yaratıcılık ve enerji konusundaki bu olağanüstü talepleri karşılamak için elinden gelenin en iyisini yaptı.
Kısacası, Nicholls, daha fazla kaynağa sahip üniversitelerin yapabileceği şeyleri yapmayı göze alamaz ve bu, üniversitenin ödediği bir yönetim disiplini rejimini içerebilir. Nicholls, pek çok açıdan kendi kaynaklarına ve yaratıcılığına bağlıdır. Şu anda Amerika Birleşik Devletleri’ndeki herhangi bir girişimden iş tarafı, yönetim-danışman türlerinin ne ölçüde uzak tutulabileceği, bu yazının ele alabileceğinden çok daha büyük bir sorudur. Bununla birlikte, bir kuruluş kemer sıkmaya bu kadar maruz kaldığında, fonları bu kadar kıt olduğunda, onu mükemmel bir genel üniversite haline getirmeye çalışmaya değmeyebileceği sorusunu gündeme getiriyor. Kendi sınırlı kaynaklarına geri çevrildiğinde ne olur?
Nicholls gibi bir yerde, bölgesine şiddetli bir bağlılık gibi görünüyor. Bütçemiz bizi birçok yönden bölgesel olarak kısıtlıyor. Kültür, aslında, amansızca yereldir – kısmen öğrenciler ve bazı öğretim üyeleri tarafından yönlendirilir, ancak aynı zamanda birçok açıdan yerel ve bölgesel ile sınırlı olduğu için. Bu, birkaç şey anlamına gelir; uzmanlarımız bulunduğumuz yerde uzmandır. Olmak zorundayız. Okul, yerel kültürün içine dalar ve onu kutlar, çünkü dış baskılar bunu gerektirir. Pirogue yarışları ve kerevit günleri ve kıyı çalışmalarına erişilebilir. Kültür, yaratıcılık ve pedagojik deney ve destekten olduğu kadar zorunluluktan da gelir. Sezonda okulu kapatan kaçınılmaz fırtınalar için takvimimiz sonbahar tatillerinde oluşturulur.
Burada kemer sıkma rejimleri altında nelerin mümkün olduğuna dair cesur bir mesaj göndermek niyetinde değilim. Ancak kemer sıkma, üniversiteleri, bazı danışmanların herhangi bir yerde genel bir üniversite fikrinden ziyade, kendilerine uyan yaklaşımlara ve politikalara zorlayabilir. Buradaki fikir, belki daha fazla kaynağa sahip olan diğer bölgesel üniversitelerin de aynı şeye bakabileceğidir.
Nicholls’un istediği tüm finansmana sahip olsa bile bunları yapacağını, yoğunlaştıracağını düşünmek isterim. Kimliğini bölgesel bir özel üniversiteden başka bir şeye dönüştürmeye çalışmaktansa, bu neye benzerdi? Sorunun, yine de rahatsız edici görünen ve devlet politikacılarının gözlerini devirmeye teşvik eden anodyne bir yanıtı var: finansman. Üniversiteyi gerçek anlamda halka açık hale getirmek için onlarca yıl önceki düzeyde finansman.
Öğrenim ücretini yirmi yıl veya daha önceki oranlara indirebilir ve halka açık bölgeleri finansal ve akademik olarak erişilebilir hale getirebiliriz. Üniversite, standart öğretim yükünü 4/4’ten azaltmak için yeterli sayıda profesör işe alabilir. Öğrenciler daha küçük sınıflardan yararlanır ve öğrenciler ile profesörler arasındaki etkileşim gelişir. Daha fazla kaynak öğrencileri tutabilir ve derecelerini bitirmelerine yardımcı olabilir.
Nicholls’u -ya da herhangi bir bölgesel kamu üniversitesini- Ulusal Rekabetçi bir Üniversiteye dönüştürmezdi. Bu tür üniversitelerin amacı bu değildir. Ancak bölgeye ve kendisini bölgenin merkezi olarak gören bir üniversiteye çok büyük bir yatırım olur.
Bir “kamusal” ve “bölgesel” misyon, bir üniversiteyi sadece coğrafi veya ekolojik olarak değil, aynı zamanda kültür ve dil açısından da bölgesinin insanlarına bağlar. Bu, peyzaj konusunda bilgili okulların, “herhangi bir yerde” olan Walker Percy’yi yeniden tasarlamak için, öylece olmak yerine yaşamayı seçebilecekleri bir şey.
Richmond Eustis, Thibodaux, La’daki Nicholls Eyalet Üniversitesi’nde İngiliz, İspanyol ve karşılaştırmalı edebiyat doçentidir. Öğretimi ve araştırması, haritalar, uzay ve sömürge sonrası vahşi doğaya özel bir vurgu yaparak, dünya edebiyatı olarak çoğunlukla Amerikan edebiyatına odaklanır. Ayrıca Ulusal Açık Hava Liderlik Okulu’nda uzun süredir saha eğitmenliği yapıyor ve çoğunlukla Alaska’da sırt çantasıyla seyahat, çantacılık ve akarsu kanosu dersleri veriyor.
Kaynak : https://www.insidehighered.com/blogs/just-visiting/guest-post-taking-%E2%80%98regional%E2%80%99-and-%E2%80%98public%E2%80%99-seriously