Maine Coon (Mane’nin Rakun Kedisi)
Güçlü ve sakin olan Maine Coon, ağır kürkünün en zengin hale geldiği kışın en güzel halinde olur. İnsan ya da hayvan ailesini, karşılamakta kullandığı cıvıltılı sesi, cinsin ayırt edici özelliklerindendir. Maine insanların arkadaşlığından hoşlanır ama ne onlara bağımlıdır ne de bir kucak kedisidir.
Geçmişi
Olası ataları ilk yerleşimcilerle gelen Britanya ve Maine limanlarına yanaşan gemilerdeki uzun tüylü Rus ya da ilgi çeken siyah-beyaz Captain Jenks’i ”ilk” Maine’dir. Popülerliğini İran kedisine kaptırmasına karşın Maine Coon, çiftçilerin mükemmel avcılık yeteneğini keşfetmelerinden dolayı bir cins olarak varlığını sürdürdü. 1950’lerde bu cinse ilgi tekrar arttı ve 200’den itibaren CFA’nın en popüler ikinci uzun tüylü türü oldu.
Temel Özellikleri
Bulunduğu Yer
ABD
Bulunduğu Tarih
1860’lar
Ağırlığı
4 – 10kg
Huy
Nazik bir dev.
Cins Rengi
Geniş bir renk ve desen çeşidi kabul görür.
Fiziksel Karakteristikler
Baş: Genişliğinden hafifçe daha uzun, köşeli bir burna sahip.
Gözler: Dolgun, yuvarlak ve hafifçe yana yatık.
Kulaklar: Büyük, dik ve başın iyice tepesinde.
Gövde: Orta ya da iri, iyi bir kas yapısına sahip.
Kürk: Uzun ve parlak.
Kuyruk: Uzun, akıcı bir kürk.
- Seven bir kedi.
- Çok girin.
- Ağır bir kürkü vardır.