Fotoğraf: Getty Images aracılığıyla Wolfgang Kaehler/LightRocket
Carole Osterink, Hudson’daki komşularından sık sık, yıkılan bir köprüde bir kanepenin terk edildiği veya Warren Caddesi’ndeki bir Çin restoranının kapandığına dair ipuçları alır. Bu ipuçları, okul yönetim kurulu seçimlerinden kayıp köpeklere kadar her şeyi ayrıntılı bir şekilde ele aldığı The Gossips of Rivertown adlı blogunu oluşturmasına yardımcı oluyor. Ancak Ocak ayında, özellikle sulu bir şey geldi. Yeni bir Hudson Airbnb listesi vardı: Union Street’te üç yatak odalı, geceliği 200 dolardan. Tanımlama gelenekseldi: mekanda bir “kır mutfağı, bir plak çalar ve rahat bir bölmeli kanepe” vardı. İlginç olan, Osterink bir gönderide şöyle yazdı: “Daire, soylulaştırma ve turizmin büyük eleştirmeni, uygun fiyatlı konut savunucusu ve kısıtlama yasasının mimarı olan eski Birinci Koğuş kızılağaç Rebecca Wolff’a ait bir evde bulunuyordu. Hudson’da kısa süreli kiralamalar.” Korkunç, diye yorum yaptı biri. Bir diğeri: “Dürüst olmak gerekirse, bundan sonra Rebecca Wolff’un Warren Caddesi’nde yürürken başını nasıl dik tutabileceğini bilmiyorum.”
Wolff, Hudson’a 2005’te geldi. Şair ve editör olarak Chelsea’de büyüdü, daha sonra Union Caddesi’ndeki evi satın almadan önce yıllarını ülkenin dört bir yanındaki kolej kasabalarında dolaşarak geçirdi. Taşındıktan kısa bir süre sonra, alanın yarısını uzun vadeli bir kiracıya piyasa fiyatının altında kiraladı. Wolff, Hudson’a taşınmasını “Soylulaştırıcı bir insan olduğumu anlıyorum” diyor. “Şimdiye kadar yaptığım herhangi bir soylulaştırma karşıtı konuşmada bunun hakkında konuştum, ki bu bir milyar gibi. Açıkçası buna oldukça takıntılıyım.”
O taşındıktan birkaç yıl sonra, bir çift kendisine bağlı olan evi satın aldı. Orada yaşamak gibi bir planları olmadığını çabucak anladı. “Sırf Airbnb için aldılar” diyor. Dönen bir tatilci kadrosu yan binadan bisikletle geçmeye başladı, kapıları açık bıraktı ve ışıkları açık bıraktı: “Sefil bir durumdu.”
2019’da ilk kez politikacı olarak şehrin ortak konseyine aday olmaya karar verdiğinde Wolff, şehirde açık sözlü bir Airbnb eleştirmeni olarak zaten iyi biliniyordu. Bir kişi, bir konut forumunda onun Airbnb karşıtı bir şiir okuduğunu duyduğunu anlattı. Avrupa’daki şehirlerin Airbnbs’i nasıl etkili bir şekilde düzenlediğini Facebook’ta sık sık yayınladı ve konuyla ilgili halka açık forumlara ev sahipliği yaptı. Kısa süreli kiralamalardan bahsederken insanlar onu “kararlı” ve “şiddetli” olarak tanımladı. Ama en vokali olsa da, yalnız değildi.
Hudson’da çok sayıda Airbnb var; Yerel raporlara göre, sadece 6.000 sakinin yaşadığı şehirde 2019’un sonuna kadar 143 kayıtlı kısa vadeli kiralama yapıldı. Ve kesinlikle şehrin en ciddi konut sorunu olmasa da, hassas bir konu. Şehir dışından zenginlerin diğer zenginlere kiralamak üzere ev satın almaları konusu, hızla soylulaşan ve “altıncı ilçe” olarak bilinen bir şehirde sinirleri bozuyor. Zumper’a göre, Hudson’ın medyan kira fiyatları, Mart 2015’te tek yatak odalı bir oda için 875 dolardan 2022’de 1.787 dolara yükseldi. Bu değişimler, şehrin uzun vadeli Siyah ve göçmen sakinleri tarafından keskin bir şekilde hissediliyor. “Warren Caddesi’nde, State ve Columbia’da bir aşağı bir yukarı dolaşıyorsunuz ve bir Siyah kişi görebilirsiniz – o kadar. Yedi yıl boyunca belediye meclisinde çoğunluk lideri olarak görev yapan Tiffany Garriga, renkli olmayan insanlar tamamen dışlanıyor” diyor.
Ancak, Airbnb’lerin yaygınlaşmasından rahatsız olanlar, değişen Hudson tarafından itilenler değil. Wolff’un bir blog yazısında ifade ettiği gibi, daha önceki soylulaştırıcılar, bu daha da yeni soylulaştırıcıların şehri daha az “havalı” hale getirdiğini düşünüyorlar. (“Şahsen benim için,” diye yazdı, “Hudson Şehri sadece ekonomik olarak baskıcı olma ve tek kültürlü sömürgeci ziyaretler tarafından kasvetli bir şekilde yozlaşma riskiyle karşı karşıya değil, aynı zamanda sadece zevksiz olma riskini de taşıyor. alışveriş alışveriş otel otel otel buji bougie bougie saçmalığı.) Çok havalı değil.”) Diğerleri bunun çoğunlukla sadece olduğunu söylüyor sinir bozucu günlük düzeyde. Yerel bir kişi bana kısa süre önce bir Airbnb’den check-out yapıp yapmadığını sormak için caddenin karşısına koşan şehir dışından bir kişi tarafından yakıldığında evinden bir bavulla ayrıldığını söyledi: “Şey, aslında , hayır. Burası benim evim.”
2020’de pandemi vurduğunda, Hudson 1 numara oldu. 1 metro alanı ülkede oraya hareket eden insanların oranındaki değişim açısından. Yabancıların algısı yeni bir hal aldı. Bir konsey toplantısında Garriga, şehir dışından gelenlerin maskesiz dolaşmaları konusunu gündeme getirirken, Wolff insanları “evde kalmaları gerekirken şehrimizde küçük bir tatil yapmaya çalışmakla” suçladı.
Tüm bunlar, Wolff’un konseyde yeni kazanılan koltuğunu mülk sahibi olmayan kişilerin durumunu düzenlemek için kullanma kararlılığını güçlendirdi. Airbnbs ve konut çözümleri için baskı yapın. Uygun fiyatlı konut projeleri için lobi yaparak ve birden fazla komitede yer alarak kendini işine verdi. O zamanlar Hudson’da yaşayan bir yerel olan John Paul Kane, ses tonunun çok “Benimle değilsen, kesinlikle bana karşısın” olduğunu söylüyor. 2020 yazında konsey, Wolff ve yerel bir marangoz ve senarist olan diğer belediye meclisi üyesi John Rosenthal’ın öncülük ettiği, kısa vadeli kiralamaları düzenlemeye yönelik mevzuatı tartıştı. Sanal toplantılar bazı şeyleri yavaşlattı, ancak konuşma güçlü tepkileri kışkırtmayı başardı. Rosenthal, “Duygular ısındı ve insanlar birçok şey söyledi” diyor. “Çok basit bir yasa tasarısını geçirmek biraz zaman aldı.” Muhalifler, düzenlemelerin “ekonomiyi boğacağından” şikayet ederken, taraftarlar, “Hepiniz zengin piçler topluluğumuzu boğuyorsunuz” yanıtını verdi.
Sonbaharda, kısa vadeli kiralama yasası konseyden oybirliğiyle geçti ve o yıl belediye başkanı tarafından imzalandı. Kiralamayı “vergi paketi başına üç birim” ile (sakinler orada yaşadığı sürece) ve kişisel evlerin kiralanmasını yılda 60 günle (sahipleri Hudson’da yılda en az 50 gün yaşadığı sürece) sınırlandırıyor. Yasanın kendisi ılımlıydı ve tümü kısa vadeli kiralamalarını sürdürmeye devam etmek için başarılı bir şekilde değişiklik talebinde bulunan yalnızca dokuz mevcut Airbnb operatörünü etkiledi. Ancak, herhangi bir yeni Airbnb’nin kısıtlamalara uyması gerekeceğinden, gelecekteki yabancıların gelip yatırım olarak birden fazla Airbnb mülkü satın almasını da kısıtladı. Ortalık sakinleşmiş gibiydi. Ardından, bir yıl sonra Wolff’un Airbnb listesi ortaya çıktı.
“Benim gibi olduğum bir dakikam vardı, Evimi Airbnb’de listelemem herkesten çok komik değil mi?Wolff diyor. “Ama bana büyük bir ikiyüzlülük gibi gelmedi.” Ne zaman Times Birliği – Albany, Troy, Schenectady ve Saratoga’yı kapsayan bir gazete – bu ayın başlarında tartışmalar hakkında haber yapan Wolff, yayına Airbnb’de listeleme kararının tesadüfi olduğunu söyledi. Yazmaya odaklanmak için ailesinin Cape Cod’daki ikinci evinde kalmaya karar vermişti ve bir alt mektup bulması gerekiyordu. (Wolff, o zamandan beri birçok kişinin suçladığı gibi, bir vakıf fonu olmadığını ve Cape’de kaldığı evinin “muhteşem bir sahil evi olmadığını” belirtmek istedi. Ormanda küçük bir ev; tamamen mütevazı.”) Hızlı bir şekilde kiracı bulamayınca en az direnç gösteren yolu seçip bir süre Airbnb’ye koydu. Bunların hepsi onun gözünde adildi. Sahibi tarafından işgal edilen bir Airbnb olarak, yeni yasanın ilkelerini izliyordu. O, kendisi geçmek için çok uğraşmıştı.
Bu mantığın hiçbiri, Airbnbs’e karşı en az beş yılını dinleyerek geçiren Hudson sakinlerine iyi gelmedi. “Airbnb’de kendi yerini listelediğinde herkes hemen gördü. Eski bir kızılağaç ve Airbnb operatörü olan Rich Volo, güvenilirliğini kaybetti” diyor. “İşçi sınıfının şampiyonu olduğunuzu söylerken şimdi burada kendi kazancınız için bir şeyler yapıyorsunuz.” (Birçoğu bana Wolff’un bir zamanlar Airbnbs’e ve yatırım amaçlı gayrimenkullere sahip olduğunu söyleyen yerel bir emlakçının Instagram biyografisinin ekran görüntüsünü yayınladı ve şu yorumu yaptı: “Şu duşa bakın. Kafasını koparıp bir #aslana yedireceğim.” Daha sonra sildi.) Güçlü bir Schadenfreude duygusu vardı – görünüşe göre kasabada uzun zamandır Wolff tarafından yargılandıklarını hisseden birçok kişi onun yalan söylediğini görmekten heyecan duyuyordu. Diğerleri durum hakkında daha tarafsızdı: “Rebecca çok çalıştı ama bazen iyi işinin önüne geçiyor” diyor Rosenthal.
Konut durumu her yerde daha kötü olduğundan, kısa vadeli kiralamalar ve bunların nasıl düzenleneceği konusu, genellikle güçlü fikirleri olan siyasi yeni gelenler tarafından kaçınılmaz olarak küçük, yetersiz personel bulunan bölgelerde ateşli bir şekilde tartışılmaya devam edecek. “Bence konuşmanın çoğu çok dolu çünkü Amerika’nın her yerinde bariz bir konut krizi var – bir gelir ve kirayla yaşamak zor ve ilk kez ev alacak biri olarak bir şey satın almak istiyorsanız yapacak bir şey yok. satın al, ”diyor Rosenthal. “Ve bu, yerel yönetimde kaynaklarınızın ve kapasitenizin çok ötesinde bir sorunla başa çıkmayı gerçekten zorlaştırıyor.”
Wolff’a gelince, birkaç pişmanlığı var. “Dairemi Airbnb’de listelemenin benim için ne kadar dikkat, zaman ve enerji emeceğini bilseydim, muhtemelen yapmazdım” diyor. “Gerçek durumdan büyük bir dikkat dağıtıcı gibi hissediyorum.” Ama çoğunlukla yanlış anlaşıldığını hissediyor. Olayın ardından bir blog yazısında, “Yazmak için zamana sahip olmanın, gerçekten de bir lüksün, tartışmasız iyi işlerimden bir dereceye kadar kazandığım bir lüks olduğuna dair kişisel bir hesaplama yaptım” diye yazdı. “En önemlisi, sahibi tarafından kullanılan kısa süreli kiralamaların, sahibi tarafından kullanılmayan kısa süreli kiralamalar gibi konut mevcudiyeti veya şehrin karakteri için bir tehdit oluşturmadığını ve bu nedenle yüzüncü kez açıklayacağım. geçmesine yardım ettiğim yasa onları yasaklamıyor.”