Katılım ve yaratıcılık, öğrenme sürecinde çok önemli roller oynar, ancak sayısız diğer gereksinimler ve yükümlülüklerle, son tarihler ve yetkiler uçurumunda kolayca kaybolabilirler. Yaratıcılık, daha derin bir öğrenme duygusu geliştirmeye yardımcı olur, ancak durum testi bitene kadar “yaratıcı” birimlerimizi koruruz. Son zamanlarda, İki eğitim lideriyle görüştüm yaratıcılık yoluyla öğretmen ve öğrenci katılımının nasıl geliştirilebileceğini tartışmak.
Yaratıcılık neden önemlidir?
Sir Ken Robinson, “Yaratıcılık, değeri olan orijinal fikirlere sahip olma sürecidir” diyor. Okullarda, matematik gibi temel konu alanlarında yaratıcılığı hayal etmek daha zor olabilir ve beşeri bilimler ve sanatla ilişkilendirmek daha kolaydır. Ancak, yaratıcılık sadece bu içerik alanlarına ayrılmamalıdır. Daha fazla yaratıcılık oluşturmak, öğrencilere kendi seslerini bulmayı öğretmek olan öğrenci temsilciliğine bağlıdır.
Adobe’de eğitim girişimlerinin kıdemli direktörü Ben Forta, “Öğrencileri kendilerinde benzersiz olanı bulmaları, kendi seslerini ve hikayelerini bulmaları için güçlendirmekle ilgili” diyor. “Öğrenmenin zevkini keşfetmelerine izin veriyor.”
Nihayetinde, öğrencilerimizin sınıf duvarlarının ötesinde başarılı olmalarını istiyoruz. Geleceğe hazır olmak, sadece üniversiteye hazır olmaktan veya bir iş bulmaktan daha fazlasıdır; toplum olarak karşılaştığımız sorunlar hakkında yaratıcı bir şekilde düşünmektir. Yaratıcılık, öğrenme üzerinde büyük bir etki yaratmakla ilgilidir. göre bir Gallup makalesiyaratıcılığı teşvik eden okullar, standartlaştırılmış testlerde iyileştirilmiş puanlar ve daha derin anlayış sonuçları görüyor.
Yaratıcılık, öğrencilerin öğrenme materyallerinde problem çözmeyi, eleştirel düşünmeyi, yinelemeyi, işbirliğini ve derin bağlantılar kurmayı teşvik eder. Okullar, arzulanan bir sonuca çok fazla odaklandıklarında, çok kuralcı olduklarında ve bireyselliğe ve öğrenci eylemliliğine izin vermediklerinde yaratıcılığı geliştirmekte zorlanabilirler.
Öğrenme ayrıca biraz rahatsız edici olmalıdır. Dünyanın en yaratıcı fikirlerinin çoğu, uyumsuz bir mücadelenin sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Uyum ve uygunluk yerine yaratıcı risk almaya izin veren bir alanda çalışan personel ve öğrenciler ilk başta zorlanabilir. Gerçek, doğru bir cevap olmadan bir proje sunmak, geleneksel olarak daha uyumlu öğrenci veya öğretmeni sarsabilir. Yaratıcılık, bireysel öğrencilerin farklı şekillerde ve farklı hızlarda büyüyebileceğini kabul ederken, öğrencilere oyun oynamaları ve büyümeleri için alan vermekle ilgilidir ve bu aslında arzu edilen bir durumdur.
Pandemi yaratıcılığı nasıl etkiledi?
Pandemi sırasında, çevrimiçi öğrenime geçmek için altyapıya sahip okullar daha hızlı başarı elde etti. Halihazırda öğrenci cihazlarına ve ev ile öğretmen arasındaki dijital işlemler için yerleşik bir yönteme sahiptiler. Ancak altyapıdan daha önemli olan bir zihniyettir. Pandemiden önce sınıflar ne kadar esnekti? Öğrencilerin projelerini nasıl tamamladıkları ve anlayış gösterdikleri konusunda iradeleri ve seçenekleri var mıydı? Düzenli bir çalışma durumu olarak çevik ve esnek kalmak, bir salgın gibi büyük bir öğrenme kesintisi sırasında daha yüksek bir başarı olasılığına sahiptir.
Yaratıcılığın okullarda daha fazla gerçekleşmesi için aşılması gereken engeller nelerdir?
Öğrenmek için güçlü olduğunu biliyorsak, neden daha fazla okul yaratıcı bir zihniyeti zorlamıyor? Çeşitli faktörler, sınıflarda meydana gelen yaratıcılığın önünde engeller oluşturur.
Bazen, yaratıcı projelerin hafta sonuna, hatta dönem sonuna saklanması gerektiğine dair bir inanç vardır. Georgia’daki Fulton County Okullarında bir okul kütüphanesi ve öğretim teknolojisi lideri olan Martha Bongiorno, yaratıcılığın bazen yalnızca ana kursta ustalaşan öğrencilere sunulan “tatlı” içerik olduğunu anlatıyor. Pandemi sırasında, okullar geleneksel temel içeriği öğrencilere ulaştırmak için çabalarken yaratıcılığın bir kenara itildiğini gördü. Öğretmenler, öğrencilerine sanal olarak ulaşmak için yaratıcı problem çözmeyi modelleseler de, bir beceri olarak yaratıcılık için sınırlı zaman vardı. Bongiorno, müfredatta yaratıcılığın sonradan düşünülemeyeceğini savunuyor. Yaratıcılığın, öğrencilerle yaptığımız her şeye dahil edilmesi gerekir; okul kültürünün bir parçası olmalıdır.
Forta, bunun genellikle önceliklendirmeye bağlı olduğunu belirtiyor. Öğretmenler bunalmış durumda, şimdi her zamankinden daha fazla. Yapmaları gereken çok şey var ve yaratıcılık diğer tüm girişimlerde arka planda kalıyor. Zaman her zaman bir endişe kaynağıdır. En ilginç ve karmaşık proje tabanlı derslerden bazılarının hazırlanması ve puanlanması saatler alır. Yaratıcılık açısından derecelendirilen projeler, öğrencinin hangi cevapları doğru veya yanlış yaptığını görmek için bir çalışma sayfasını kontrol etmekten daha zorlayıcı olduğundan, değerlendirme daha kapsamlıdır. Bu, göz korkutucu ve zaman alıcı olabilen, öğrendiklerinin sürecini ve ürününü değerlendirmekle ilgilidir. Tüm bunlara standart testlerin, yukarıdan aşağıya zorunlulukların, geleneksel not vermenin ve ebeveyn baskısının dış baskılarını ekleyin; öğretmenler sadece geleneksel öğretim uygulamalarını kullanırken daha az tartışma yaşarlar.
Yaratıcılığın tüm içeriğe dahil edilmesi yerine ayrı olması gerektiğine dair bir yanlış anlaşılma var. Forta, öğretmenlerin katılımı ve öğrenme çıktılarını artırmak için halihazırda yaptıklarına yaratıcılığı dahil etmenin yollarını bulmalarına yardım etmemiz gerektiğinde ısrar ediyor. Amaç, daha mutlu ve daha ilgili öğrenciler ve öğretmenlerimiz üzerindeki yükü azaltmaktır. Kulağa imkansız gibi geliyor ama dışarıda bunun işe yaradığını kanıtlayan eğitimciler ve okullar var ve Bongiorno gibi eğitimciler bu konuda öncülük ediyor.
“Yaratıcılık Yoluyla Öğretmen ve Öğrenci Katılımını Geliştirme” web seminerinin tamamını talep üzerine şimdi izleyin.
Sınıfta daha fazla yaratıcılığın geliştirilmesine yardımcı olmak için profesyonel öğrenme nasıl olmalıdır?
Forta, profesyonel gelişimin (PD) “mekanik hakkında çok fazla endişelenmeden empatik, anlamlı ve pedagojik açıdan sağlam” olması gerektiğini öne sürüyor. Belirli araçların nasıl kullanılacağına ilişkin adım adım ayrıntılarla daha az ilgilenir ve eğitimcilerin bu araçların neden değer kattığını, bunları derslere entegre etmenin doğru yolunu ve nasıl anlamlı ve alakalı hale getirileceğini anlamalarını sağlamakla ilgilenir. Öğrenmenin öğrenciler için anlamlı olması gerektiği gibi, yetişkinler için de olması gerekir.
Bazen profesyonel öğrenim sağlayan kişiler ile bu eğitimi alan kişiler arasında bir kopukluk olur. Bongiorno ve Forta, PD’nin öğretmenler tarafından öğretmenler için oluşturulması gerektiği konusunda hemfikirdir. Öğrencilerde teşvik etmemiz gereken aynı eylem, öğretmenlere sağlanmalıdır. Mümkün olduğunda, uygulayıcı olan bir meslektaştan çok daha etkili olabileceğinden, diğer eğitimcilerden öğrenmeye liderlik etmelerini isteyin.
Bongiorno bölgesi, profesyonel öğrenimi kolaylaştırmaya yardımcı olmak için çeşitli okullardan eğitimcilerden oluşan bir Vanguard ekibi kullanır. Öncü öğretmenler, meraklı bir zihniyete sahip olmalarına ve yeni araçlar ve stratejiler öğrenmek için risk almaya istekli olmalarına ve bu tür teknikleri meslektaşlarına aktarmalarına göre seçilir. Bongiorno, yaratıcılığın öğretilebileceğini iddia ediyor. Bu, bireysel güçlerden yararlanma ve onları gelişmeye teşvik etme meselesidir.
Yaratıcılığı nasıl ölçeklendirebiliriz?
Öğrenciler ve personel için, yaratıcılığın aşılanmasının bazen küçük ölçekte yapılması gerekir. Herkes kendini yaratıcı hissetmez ve hissedenler bile bazen yaratıcılıklarını engelleyen engellere sahiptir. Bununla birlikte, tüm öğrencilerin ve eğitimcilerin, etkinleştirildiğinde yaratıcılık için kullanılabilecek farklı güçleri vardır. Aşağıdakiler gibi çeşitli meydan okumaları kullanmak Adobe Eğitimci Değişimi başlamak için bir yer olabilir. Bongiorno, bu araçların güven oluştururken “topluluk oluşturma, oynama ve tasarlama” için başlangıç noktaları olarak hizmet edebileceğini belirtiyor. gibi araçları kullanmak Yenilikçinin pusulası, öğrenciler topluluk sorunlarını çözmek için tasarım odaklı düşünmeyi kullanmanın değerini görebilirler. Bongiorno, “Otantik bir dinleyici kitlesinin olması ve öğrencilerin yarattıkları şeylerin bir fark yarattığını görebilmeleri önemlidir” diye ekliyor.
Çoğu okul, kampüslerinde bazı gerçekten yenilikçi fikirlerin ortaya çıktığı bir veya iki sınıfa işaret edebilir. Bu yaratıcılık ceplerinin kutlanması ve modellenmesi gerekiyor. Yaratıcılığın yayılmasına gerçekten yardımcı olmak için, yaratıcı fikirleri genişletmek için gerçekten dışarı çıkıp akranlarıyla konuşabilen yerel ve sesini duyuran insanların olması gerekir. Forta ekliyor: “Hikayeyi bizim için anlatmaları için kendi topluluklarındaki tutkulu eğitimcileri güçlendirmemiz gerekiyor. Eğitimciler diğer eğitimcilerden haber alırken eşleştirilemeyecek bir özgünlük var.”
Ve yaratıcılığın etrafındaki bu enerji daha sonra öğrencilere yayılır. Günlük sınıf rutininize ne kadar çok yaratıcılık katabilirseniz, öğrenciler o kadar ilgili hale gelir. Sorumluluk duygusuna sahip ilgili bir öğrenci, yaratıcı potansiyellerinin sınır tanımadığı bir atmosfer yaratır.
Kaynak : https://www.edsurge.com/news/2023-03-09-improving-teacher-and-student-engagement-through-creativity