Varangian Muhafızlarının seçkin karakteri, komutana en geniş taktik imkânlar sağlayarak, hüküm süren duruma bağlı olarak çeşitli varyasyonlarda savaşta kullanmasına izin verdi.
1081'ta Dyrrachia Muharebesinde, Warangs, 2 hattında, Bizans ordusunun kanadının ön tarafında inşa edildi. Anna Komnina, babası Alexei I Komneny'nin, Komutan Nambit başkanlığındaki Vikingleri ilerleyen Bizans birimlerinin emrinden küçük bir mesafede nasıl hareket ettirdiğini hatırladı. Bu uygulama, ilginç bir taktik manevra olan Alexei Comnenus'un bir örneğidir. Shegfe'deki 1022 savaşında, aynı zamanda saldırıya öncülük eden Varanglılar Gürcistanları uçurdu.
Çok sık, Varang ordunun savaş düzeninin temelini oluşturuyordu - ağır piyadelerin temel işlevini uyguluyordu. Bu görevi 1019'te Cannes'ın muzaffer Cannes savaşında, 1167'ta Sirmium savaşında ve diğer birçok savaşta yaptı.
Varanga, komutanın elinde bir yedek (genellikle sonuncuydu). Böylece, Drastara savaşında, Latin paralı askerlerin ağır piyade arkasında yoğunlaşan Varangalılardan bir rezerv kuruldu. Böylece, üç “yabani tavşan” bir kerede “öldürüldü” - savaş oluşumunun merkezi yoğunlaştı, Bizans ordusunun daha az güvenilir birimleri sağlandı ve vagon treni korundu. Bu durum, Bulgar arkeologların Varangyan'ın kalıntılarını buldukları gerçeğini açıklıyor оружия ve zırh.
Varangian Muhafızlarının önemli bir görevi, ordudayken egemenliği korumaktı. Bu işlev umutsuz bir durumda bile - örneğin, Manzikert ve Miriokefale savaşları sırasında gerçekleştirildi.
Koruma ve silahlanma için, Varangian Muhafızı mükemmel bir ağır piyadeydi. Varangi'nin savaş taktikleri de bu gerçeğe karşılık geliyor - örneğin, Anna Comnina, Dirrahii savaşında yakın oluşumuna dikkat çekti. Varanga'nın ana savaş sistemi falankstı - sözde. 5 ve daha fazla satırdan oluşan bir “kalkan duvarı”. Bu sistem özellikle savunmada etkiliydi. Her zamanki gibi, Kalkanlar Duvarı, düşman süvarilerinin saldırılarına, hatta ağır olanlarına bile başarıyla dayanabiliyordu. Böyle bir savaş oluşumunu düzene sokmak için, düşman savunan yoğun piyade formasyonu üzerinde ok ve dart yağmuru getirdi. Bombardımanı düşmanın hafif piyade - örneğin Dirrahii savaşında, yol açtı.
Sınır ne kadar yakınsa, hem savaşçı hem de ünite için o zaman kullanılan taktik ve silah koşulları altında hayatta kalma şansı o kadar fazlaydı. Kaynaklar birbirlerine yakın duran Vikingleri canlandırıyor - komşuların kalkanları neredeyse yarısı kadar üst üste biniyor (yani savaşçıda yarım metreden daha fazla yoktu). Ancak böyle yoğun bir sistem (yoğunluğu çoğu zaman öldürülmesine izin vermeyecek şekilde yapıldı), yalnızca düşmanla yakınlaşma sürecinde tutuluyordu - kalkanların üzerinde dart ve okların bir kalkanını alıyordu. Düşmana yaklaşınca, baltaları ve diğer silahları kullanmak için, baltaların yapısı daha da özgürleşti.
Varangian Muhafızlarının savaşçıları, birliklerinin ortaya çıkmasından bu yana, tek bir sistemde rol almaya ve katı bir disipline alışkınlar. Bu Varanga okulu, imparator savaşçı - Bulgaristan'ın sert Vasili II'sinin önderliğinde yapıldı. Kaynağın belirttiği gibi, savaşa girerken imparator Fesleğen, Bizans taktikleri kurallarına göre ordusunun rütbelerini sıkıştırdı, sanki bir duvarla sarılıyordu, piyadeleri süvari ile kapattı, hafif piyade ağır ("hoplites"). Kimsenin çizgiyi kırmasına izin verilmedi. Kazanan güçlü ama uzak savaşçılar bile, aynı zamanda, emirlerin aksine, düşmanla savaşa girmiş, ödüllerle onurlandırılmamış, aksine cezalandırılmıştır. II. Basil'in kırılmaz askeri yapısı, zaferin temel güvencesini sayıyordu - ancak kendisine yalnızca Romen ordusunun yenilmez olduğuna inanıyordu. Ve bu sertlikten memnun olmayan savaşçılar homurdandı ve hatta bazen fesleğen hakaret ettiğinde Basil sakince alaylarına dayandı, makul ve kaygılı bir şekilde cevap verdi: “Görüyorsun, savaşı asla bitiremeyiz” [Psellos M. Kararnamesi. Op. C. 18].
Kullanılan yoğun sistem ve dairesel savunma işgali. Harald’ın savaşçıları Stamford Bridge Savaşı’nda sıraya girdi: “uzun bir sıradaki birkaç sıra - böylece kanatlar dokunuyordu”. Tabii ki, Hardrada, savaş kariyeri boyunca bu inşaatı başka koşullarda da kullanabilirdi.
Saldırıyı gerçekleştirirken, Varangu şiddetli bir ilk saldırıdan ayırt edildi - hareket halinde, Varangian phalanx “buharlı silindir” e benziyordu. Bir kama veya domuz burnu (svynfylking) oluşturmak - saldırı amacıyla tasarlanmış Seçenek falanks. Kama 1 serisinde iki, savaşçı 2'ta beş, 3'ta beş, vb. Savaşçı vardı. Falanks, tek bir kama ya da birkaç kama şeklinde sıraya girebilir (ortak arka sıralarla birleştirilmiştir). İkinci durumda, kamanın ilk çizgisi testere dişlerine benziyordu. İnşaat, maksimum çabanın uygulama alanını değiştirmeyi ve en iyi savaşçıları etki noktasına maruz bırakmayı mümkün kılmıştır.
Ancak yakın mesafedeki falanks, özellikle de yanlardan ve arkadan, atıcılar için savunmasızdı. Süvarilere karşı savaşmak zordu.
Sonuçlarına rağmen, Dyrrachia Savaşı, Warangas'ın mükemmel taktiksel becerilerinin bir örneğidir: İmparator Alexey, Guiscar'daki Normanlar'da okçu okçuları okçu atmaya başladığında, Varangian'lara ileri geri adım atıp atıcıları atlamalarını ve ardından sıraları kapatmalarını ve ileri doğru hareket etmeye başlamalarını emretti. okçular sıralarına geri dönecekler [Komnina A. Kararnamesi. Op. C. 150]. T. Varanga, çeşitli karmaşıklık seviyelerinde yeniden yapılandırma ve taktik manevralar yapabiliyordu.
Varang'ın seçkin piyadeleri büyük ölçekli savaşlarda, özel operasyonlarda yerel düşmanlıklarda kullanıldı. Yerel taktiksel görevleri çözen Varangian Muhafızlarının küçük birimleri Bulgaristan'da kullanıldı ve 1034'ten (Harald'ın gelmesinden) beri savaşçıları denizde etkili bir şekilde hareket etti ve Doğu Akdeniz'de polis işlevlerini yürüttü. Deniz savaşında, Varanglılar aşağıdaki gibi davranıyorlardı. Karşılıklı sıraya giren gemiler birbirleriyle boğuşmaya başladı ve uçağa biniş savaşı başladı. Ama yakın dövüşe başlamadan önce, düşman ok ve dart yağmuru ile çöktü. Savaşın bu aşamasında zayiat vermemek için, özgür savaşçılar kalkanları kalkanlarla kapattı. Düşmanın savaşçılarıyla çarpışmadan önce, Varyag kalkanları o kadar sıkı kapatıldı ki, ikincisi arasında “çatlak olmaz”.
Üst düzey bir ordu subayı ve Sicilya Bizans K kampanyasının emektarı Kekavmen, Rusların ve Varangian müfrezelerinin oluşan piyade birimlerini denizcilerin görevlerini yerine getirerek ayırdı. Sonuncusu amfibi operasyonlar yaptı, şimşek baskınları, koy ve plajlara mobil gruplar çıkardı.
Varanglılar ve kuşatma eylemleri etkili bir şekilde yürütüldü. Bu bakımdan, Harald savaşçıları özellikle Sicilya'da kendilerini ayırt etti. Kaynaklar, 1035’te Varangs’in Berkri Ermeni kalesini aldığını ve 1068’te de Hirapolis’in kalesini aldıklarını göstermektedir. Küçük Asya İmparatoru II. John Comnenus'un kampanyası, 30 kalelerinin ve şehirlerinin ele geçirilmesine yol açtı - ve bu sonucu elde etmek için verilen kredinin çoğu savaşçı alıcılarına aitti.
Varyags'ın geleneksel kalitesi hareketlilikti. Doğal atlılar olmamasına rağmen, aktif olarak yakalanan atları kullandılar. Varangian Muhafızlarının özelliklerinden biri, kupa atının kullanılması nedeniyle operasyonel mobilitenin artmasıydı. (Daha fazla ayrıntı için Varangi'nin savaş rotası hakkındaki makalelere bakın.). Ancak Vikingler atları sadece hareket için kullandılar - ve kavga etmeden önce çıkardılar. T. Varanga, Yeni Zaman'ın itici piyadelerinin prototipi olan ejderhaların sürdüğü bir piyadedir. Nitekim, ejderhaların altında başlangıçta atlara monte edilen ilgili görevleri çözmek için geçici olarak piyadeleri anladım. At sırtında savaş alanına gelen ejderhalar başlangıçta dövüş için çıkarıldı. Bu arada, "ejderha" adı, önceden adı geçen süvari standardı olan "ejderha" teriminden türemiştir. Yine ilginç bir benzetme ortaya çıkıyor. Bazı durumlarda, kertenkeleler de at sırtında hedeflerine ulaştılar - düşmana doğru zamanda kesin bir savaş vermek için. Canlı bir örnek, yılın 1000 kampanyasıdır.
Varangi'nin bir tarla savaşındaki eylem planı aşağıdaki gibiydi.
Bir savunma savaşında, “Kalkanlar Duvarı” şeklindeki Varangian falanksı, Bizans ordusunun askeri inşaatının temelini oluşturuyordu. “Kalkanların duvarı”, düşmanın tüfek saldırısına direnmeyi ve ayrıca bir mızrak veya kılıçla hareket etmeyi mümkün kıldı. Gerekirse, böyle bir sistem çok yönlü savunma alabilir.
Varyağ'ın görüntüsü. Fildişi kutusundaki oyma. Baltanın toplam uzunluğunu gösterir - insan büyümesine eşittir.
Falanks'in saldırgan savaşında (kalkan koruması altında), metal düşmana sıçradı ve (veya) son savaşa girdi - yakın çatışmalara girmek için. Bir kalkan savaşçının elinde kaldıysa, serseri bir kılıçla ya da mızrakla ya da (çok daha etkili olan) kalkanla geriye doğru atıldı ve savaşçı bir balta kullanıyordu. Sistem geometrik bir şekle sahipti (ve hızlı saldırı sırasında en sık kullanılan bir kama).
Saha mücadelesinde, Varang çeşitli görevleri çözdü - özel veya genel bir rezervdi (Draster ve Eski-Zagre altında), bir grev işlevi uyguladı (Shegfe ve Dyrrahii'nin altında) ve savaş düzeninin temeli (Sirmio ve Cannes altında). Kuşatmalar sırasında, kale ve şehirlerin savunmasında bir denizci olarak kendini gösterdi.
Böylece, Bizans Varang, gerekirse özel görevleri de çözebilecek evrensel bir mobil ağır piyadedir.