68 milyon yıllık yumuşak dokudaki kemiklerin Tyrannosaurus rex Sonunda fiziksel bir açıklaması var. Yeni araştırmaya göre dinozorun bedenindeki demir, çürümeden önce dokuyu korudu.
North Carolina State Üniversitesi'nde moleküler bir paleontolog olan Mary Schweitzer tarafından yönetilen araştırma, proteinlerin ve hatta DNA'nın binlerce yılda nasıl yaşayabileceğini anlatıyor. Schweitzer ve meslektaşları ilk olarak 2005 yılında bu soruyu, imkansız gibi gördüklerinde ortaya çıkardılar: bir ergenin ayağının içinde korunmuş yumuşak doku T. rex Montana'da ortaya çıkarıldı.
Schweitzer WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, "Bulduğumuz şey sıradışıydı, çünkü hala yumuşak ve hala şeffaf ve hala esnekti."
T. rex doku?
Buluntu da tartışmalıydı, çünkü bilim adamları yumuşak doku oluşturan proteinlerin en iyi şartlarda 1 milyon yıldan az bir sürede düşmesi gerektiğini düşündüler. Çoğu durumda, mikroplar, ölü hayvanın yumuşak dokusunda, haftalar içinde yok olurlar. Eleştirmenler, doku başka bir şey olmalı, belki daha sonraki bir bakteri istilasının ürünü olmalıydı.
Daha sonra, 2007 yılında, Schweitzer ve meslektaşları kimyayı analiz etti. T. rex proteinler. Proteinlerin gerçekten dinozor yumuşak dokudan geldiğini bulmuşlar. Doku kollajen idi, Science dergisinde haber verdiler ve kuş kollajeniyle benzerlikler paylaştılar - bu da modern kuşların theropod dinozorlardan evrimleştiği gibi mantıklı. T. rex.
Araştırmacılar, yumuşak doku varlığı için diğer fosilleri de analiz ettiler ve Schweitzer, 145.5 milyondan 199.6 milyon yıl öncesine kadar süren Jurassic Dönemi'ne geri dönen örneklerinin yaklaşık yarısında bulunduğunu belirtti.
“Sorun şu ki, 300 yıldır, 'Organikler hep gitti, o yüzden neden orada olmayacak bir şey aramalıyız?' ve kimse bakmıyor "dedi.
Açık soru ise, yumuşak, esnek dokuların milyonlarca yıl boyunca nasıl ayakta kalabileceğiydi. Bugün, Kraliyet Topluluğu B: Biyolojik Bilimler Prosedüründe yer alan yeni bir çalışmada (26 Kasım) Schweitzer, cevabı bulduğunu düşünüyor: Demir.
Demir Bayan
Demir, vücuttaki bollukta, özellikle de kanda, akciğerlerden dokulara oksijen taşıyan proteinin bir parçası olan bir elementtir. Demir ayrıca diğer moleküller ile de yüksek oranda tepkimeye girer, bu yüzden vücut dokulara zarar vermesini engelleyen moleküllere sıkı sıkıya bağlı kalmasını sağlar.
Öldükten sonra demir, kafesinden serbest bırakılır. Küçük boyutlu demir nanopartiküller oluşturur ve ayrıca yaşlanmaya karıştığı düşünülen yüksek oranda reaktif moleküller olan serbest radikaller üretir.
Schweitzer, "Serbest radikaller proteinleri ve hücre zarlarını düğümlere bağlamaya neden olur." Dedi. "Temelde formaldehit gibi davranıyorlar."
Formaldehit, elbette, dokuları korur. Proteinleri oluşturan amino asitleri bağlayarak veya çapraz bağlayarak, bu proteinleri çürümeye karşı daha dirençli hale getirir.
Schweitzer ve meslektaşları, dinozor yumuşak dokusunun her ikisinde de demir nanopartikülleriyle yakından ilişkili olduğunu bulmuşlardır. T. rex ve başka bir yumuşak doku örneği Brachylophosaurus canadensisBir çeşit ördek gagalı dinozor. Daha sonra demir-koruyucu düşünceyi modern devekuşu kan damarlarını kullanarak test ettiler. Bir grup kan damarını, kırmızı kan hücrelerinden ve diğer bir grup sudan oluşan demir bakımından zengin sıvıya batırdılar. Suda kalan kan damarları günler içinde iğrenç bir dağınıklığa dönüştü. Kırmızı kan hücrelerinde ıslatılan kan damarları, iki yıl boyunca oda sıcaklığında oturduktan sonra tanınabilir kalır. [Paleo-Sanat: İllüstrasyonlar Dinozorları Hayata Getiriyor]
Yumuşak doku aranıyor
Dinozorların demir zengini kanı, fosilleşme için iyi bir ortamla birleştiğinde, yumuşak dokuların (yaklaşık 65.5 milyondan 145.5 milyon yıl öncesine dayanan) ve hatta daha erken olan yumuşak dokunun şaşırtıcı varlığını açıklayabilir. Örnekler Schweitzer, cilt dahil olmak üzere, mükemmel koruma kanıtı ile çalışır. Bu çeşitli örneklerin kemikleri eklemlidir, dağınık değildir, hızlı bir şekilde gömüldüklerini gösterir. Ayrıca, gözenekli olan ve kemiği bozacak olan bakterileri ve reaktif enzimleri uzaklaştırabilecek kumtaşı içine gömülürler.
Schweitzer, bu yaz daha fazla dinozor yumuşak doku aramaya hazırlanıyor. "Büyük bir çapkın bulmak istiyorum T. rex Bu hala toprakta ya da benzer bir şey tamamen eklemlenmiş "dedi. O, potansiyel yumuşak doku kimyasını korumak için, çoğu fosil kemiklerin olduğu gibi, koruyucu veya yapıştırıcı ile tedavi edilmemelidir dedi. Yumuşak doku, modern havaya ve neme maruz kaldığında bozunabileceğinden hızlı bir şekilde test edilmelidir.
En önemlisi, Schweitzer ve meslektaşları demiri örneklerinden nasıl çıkaracaklarını bulmuşlar ve bu da orijinal proteinleri analiz etmelerini sağlar. DNA'yla tutarlı kimyasallar bile bulmuşlardı, ancak Schweitzer gerçekten DNA olduklarını kanıtlamadığını not etmekte zorlanıyor. Demir çıkarma teknikleri paleontologların yumuşak doku için daha etkili aramalarını ve bulduklarında test etmelerini sağlamalıdır.
Schweitzer, "Kimyayı bu yumuşak dokuların arkasına koyabildiğimizde, eski organizmalardan isteyebileceğimiz her türlü soru var," dedi.
Editörün Notu: Bu makale, proteinler ve DNA ile ilgili net olmayan dilleri düzeltmek için 28 Kasım sabahı güncellenmiştir.
Stephanie Pappas'ı takip et heyecan ve Google+. Bizi takip et @wordssidekick, Facebook & Google+. WordsSideKick.com hakkındaki orijinal makale.