Bir ilişkideki incitici sözler, bir bardak suya düşen bir damla kırmızı boya gibidir; bütün camı pembeye çevirir. Bir kişiden diğerine bir dil sürçmesi, küçük bir hafiflik olarak başlayan şey, bir ilişkiye yavaşça (ya da hızla) nüfuz eden ve onun tonunu belirlemeye başlayan bir süreci harekete geçirir.
Eleştirinin yapıcı bir süreç olduğunu düşünmek kolaydır – bir ilişkinin bir üyesi diğerini içten ve dıştan tanıdığını hisseder ve diğerinin nasıl değişebileceği veya gelişebileceği konusunda “önerilerde” bulunurken, yalnızca diğerinin üstesinden gelmesine yardımcı olur. onun kusurları ve eksiklikleri.
“Yakışıklı bir adamsın” diyebilir, “ama o eski püskü tişörtler yerine bir gömlek giymeyi tercih etmez misin?” “Arkadaşlarına sürekli telefonda konuşuyorsun, sessiz olmalısın – kitap falan oku” diyebilir.
Bazen bu işe yarar. Belki diğer kişi tavsiyeye uyar ve sizi mutlu etmek için davranışını ayarlar. Diğer zamanlarda bu işe yaramaz – “Giysilerimi beğenmezse, en çok nefret ettiği kıyafetleri giyeceğim.”
Eleştiri her zaman kelimelerin şeklini almaz. Bir dokunuş, parlama, göz yuvarlama veya havaya atılan iki el olabilir. Ancak ortaya çıkan mesaj, bir kişinin üstün ve diğerinin aşağı olduğudur. Bir kişi yukarıda, diğeri aşağıda. Bazen kertenkele beynimiz olarak adlandırılan, beynimizin hayvana benzer kısımlarında kökleri olan bir duyguya sahip kişi için hoş olmayan bir duygudur.
Sert sözler bir endişe duygusu uyandırır. Kaygı, kökünde, bir tehlike uyarısına – savaş ya da kaç tepkisine – tepki veren sinir sistemidir. Eleştirilen kişinin tepkisi de şu şekillerden birini alır: kaçabilir, boyun eğen bir duruşta ölü numarası yapabilir veya suçlayana karşı savaşarak karşı koyabilir.
Eleştiri ister yumuşak bir dille, ister zalimce ifade edilsin, aynı yargı yerinden gelir. Eleştirmen bilinçsizce kendi görüşünün tek doğru olduğuna inanır. Dünyaya bakış şekli, onu görmenin tek makul yoludur ve eğer partner farklıysa, duygusu veya zevki olmamalıdır – aslında, o delidir! Diğer kişi, bir bakıma, kişi olmaktan çıkar ve bunun yerine eleştirmenin dünyaya bakış açısına göre şekillendirilecek bir nesnedir.
Bununla birlikte, diyalogsuz, bir kişinin endişesini ifade edemediği bir ilişki de sağlıksız bir yerdir. Bastırılmış düşünceler ve duygular, pasif-agresif davranışa veya birbirlerine olan sevginin kademeli olarak çözülmesine yol açar.
Bu ilişkisel tuzaktan çıkış yolu, öncelikle sıfır olumsuzluk yaklaşımını benimsemektir: her iki taraf için de kesinlikle aşağılamalardan, olumsuz yorumlardan ve davranışlardan kaçınmayı taahhüt eder. Bir çiftin her iki üyesinin de bu yaklaşıma sıkı sıkıya bağlı kalması zorunludur. Sadece geçici olarak değil, her zaman.
Özellikle sağlıksız bir ilişkide, bu aslında her iki insanın da uzun süre birbirlerine söyleyecek hiçbir şeyi olmadığı anlamına gelebilir. Bu durumda, ortaklar arasındaki dinamik o kadar zehirli hale geldi ki, bir-yukarı, bir-aşağı davranış döngüsüne o kadar sıkıştı ki, her iki üyenin de güven ve emniyet duygularını ihlal etti.
Nihayetinde, tüm bağlı ilişkiler, ne kadar küçük görünse de, anlamlı bir sevgi ve şefkat tohumu içerir. Sıfır olumsuzluk yaklaşımı esasen bir sessizlik yeminine yol açsa bile, sonunda korku örtüsü dağılacak ve her iki taraf da birbirlerine karşı bir zamanlar sahip oldukları sıcaklığı bulacaktır. Söyleyecekleri tarafsız ve nihayetinde olumlu şeyler bulacaklar.
Kertenkele beynindeki aktif korku azaldıkça, her iki insan da sağlıklı bir ilişkinin birincil ve en önemli temeli olan birbirleriyle güvende hissetmeye başlayacaktır.
Sıfır olumsuzluk yaklaşımı, ortakların bir ilişkide davranış değişikliği için endişelerini veya arzularını ifade etmelerine izin verilmemesi gerektiği anlamına gelmez. Her şey sunulma şekliyle ilgili. Aniden incitici bir yorum veya pasif-agresif bir aşağılama kabul edilemez. Ancak dikkatli ve hassas bir şekilde ifade edilen biri, istenen etkiye yol açabilir.
Güvenli bir sohbeti çerçevelemenin bir yolu, “Bir konuda zorlanıyorum ve bunu sizinle paylaşmak istiyorum. Konuşmak için iyi bir zaman mı?” gibi bir ifadeyle başlamaktır. Diğer kişinin bunu duyması için uygun bir zaman değilse, istekte bulunan kişi bunu kabul etmelidir. Ancak diğer kişi de endişelerinizi duymaya daha açık olacağı bir zaman sunmalıdır.
Kritik bir şeyi ifade edeceğinizi bilmek, diğer kişideki şaşkınlık ve savunmacılık unsurunu ortadan kaldırır ve endişenizi düşünceli, nazik bir şekilde ifade etmenize olanak tanır. Bu, onların taviz vermeye istekli olmalarını ve çitin sizin tarafınıza yaklaşmasını çok daha olası kılar.
Bu, değişim için sağlıklı, yapıcı bir ortam yaratmanın ikinci adımıdır. Ama yine, ilk adım sıfır olumsuzluktur. Bu, hatırlaması kolay bir kuraldır, ancak ilk başta takip etmesi zor olabilir. Zamanla, bilinçsizce eleştirel olmanın tüm yollarını fark etmeye başlayacaksınız – diğerinin pahasına şakalar yapmak, onlar hakkında başkalarına olumsuz konuşmak, pasif agresif düşünceler düşünmek. Bu farkındalığın kendisi değişimi motive edebilir.
Denemeniz için size meydan okuyorum – bir kelime değil, bir yorum değil, olumsuz bir yöne bir bakış değil. Sizi sadece sıfırdan altmışa götürebilir.
YourTango’da daha fazlası:
Bekar? Çiftlerin dünyasında aklı başında kalmanın 5 yolu
En sağlıklı benliğiniz için üç basit adım
Maria Shriver’a söylemek istediğim üç şey