"Ne kadar önemsiz ve sıradan olduğunun farkına varmak, devasa bir oyunun minik bir piyonu olduğunu apaçık görmek başlangıçta sarssa da sonrasında rahatlık veriyor insana. Seninle birlikte sorunların, sorumlulukların, kaygıların da küçülüyor. Öğretilenin aksine, küçüldükçe özgürleşiyorsun. Nasılsa öleceğini bilmek üstündeki baskıyı kaldırıyor. Baskı yaratanların da öleceğini bilmek durumu daha da hafifletiyor. Yalnızca insanların değil, sınavların, mesleklerin, binaların, kuralların, devletlerin, sınırların ve dünyanın da bir gün öleceğini düşünmek yükselişini hızlandırıyor. Tuhaf ama ölümle bu kadar yüz göz olmak insanı yaşama bağlıyor. Adam gibi yaşamaya! Bir gün öleceğinin farkında, hayatın tadını çıkararak, her anı doya doya yaşamaya."