"1 Mayıs İşçi ve Emekçi Günü; işçi ve emekçiler tarafından dünya çapında kutlanan birlik, dayanışma ve haksızlıklarla mücadeledeki en önemli günüdür. Dünya üzerindeki birçok ülkede resmi tatil olarak kabul edilmiştir. Türkiye'de ilk kez 1923 yılında resmi olarak kutlanmıştır. Nisan 2008 de " Emek ve Dayanışma Günü" olarak kutlanması kabul edilmiştir. 22 Nisan 2009 da Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edilen yasa ile 1 Mayıs resmi tatil ilan edilmiştir.
Amerika'da 1886 Nisan sonunda başlayıp 4 Mayısa kadar işçi katliamına ve polislerin ölümüne kadar süren gösteriler sonunda 1889 da 1.Enternasyonalde 1 Mayıs İşçilerin Birlik, Mücadele, Dayanışma Günü olarak kabul edilen bir gün oldu. Artık tüm dünyada işçilerin taleplerini dile getirdikleri ve dayanışmaya girdikleri gündür. 1976 yılında uzun yıllar sonra ilk defa geniş katılımlı 1 Mayıs kutlaması Taksim'de Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu'nun organizasyonu altında gerçekleşti. 1977 yılında İstanbul Taksim Meydanı'nda yaklaşık 500.000 kişiyle en geniş katılımlı 1 Mayıs düzenlendi. Fakat işçilerin üzerine ateş açıldı ve 34 kişi yaralanarak ve üstlerine ateş açılması sonucu çıkan izdihamda öldü. Tarihe kanlı 1 Mayıs olarak geçmiştir. 12 Eylül 1980 Darbesi, işbirlikçi, tekelci sermayenin patronlarının egemenliği ve kârlılığın devamı için, işçi sınıfının yükselen mücadelesini önüne set çekmek amacıyla yapılmıştır. Bunun sonucunda da sendikalaşmaya karşı birçok engellemeler olmuştur. Taşeronlaştırmayla işçiler köleden biraz daha iyi hale getirilmiş, " esnek çalışma" yasası gibi yasalarla sermaye karşısında emek daha da güçsüzleştirilmeye çalışılmıştır. İşçi temsilcileri, sendikalar ve işçiler doğrudan saldırıya uğramış ve katledilmişlerdir.
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi verilerine göre; 2013 yılında 1235 işçi hayatını kaybetti. 103'ü kadın, 1132'si erkek, 59'u çocuk, 22'si yabancı uyrukluydu. En çok ölüm inşaat sektöründe yaşandı. 2014 yılı ilk üç ayında iş kazalarında 276 işçi hayatını kaybetti.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın açıkladığı istatistiklere göre, Türkiye'de 11.600.554 işçiden 1.096.540'ı sendika üyesidir. Sendikalaşma oranı % 9.45'dir. İşçilerin % 10 u bile sendika üyesi değildir. Türkiye'deki sendikalaşma oranı dünya ülkelerine göre çok düşük düzeydedir. Türk-İş'in 770.000, Hak-İş'in 192.000, DİSK'in 108.000, bağımsız sendikaların 26.000 üyesi bulunmaktadır. Buna karşın ülkemiz ucuz emek cenneti haline gelmiştir. Açlık sınırının 1000 liradan fazla olduğu Türkiye'de asgari ücretin net 846 lira olması, daha da önemlisi asgari ücretin altında sigortasız işçi çalıştırılması kabul edilemez.
Günden güne eriyen, 1 Mayıs'ı birlikte kutlaması gereken sendikalar parçalanmış durumdadır. Her sendika yurdun çeşitli illerinde farklı alanlarda olacaklar. Her geçen gün gücü kaybettirilen, birçoğu kapanma noktasına gelen sendikalar ayrışmayı bırakıp güçlerini birleştirmek zorundadırlar.
1 Mayısta Türkiye'ye yakışmayan görüntüler ve yasaklamalar olmamalıdır. 1 Mayıs; gerginlik, yasaklama günü değil, barış, kardeşlik, emek ve dayanışma günü olmalıdır. 1 Mayıs işçinin hakkını aradığı, ekmeğinin mücadelesinde, özgürlüğünün peşinde olduğu sembol bir gündür. Haklar için, özgürlükler için, demokrasi için, adalet için, saygın bir iş için, baskısız insan onuruna yaraşır bir yaşam için meydanlarda olmalıyız.
1977 yılında katledilen ve çeşitli iş kazalarında hayatını kaybeden bütün işçilerimizi rahmet ve saygı ile anıyorum. Sadece işçi hakkı değil tüm haksızlıkların dile getirildiği, güçsüzün sesini duyurduğu bu gün bütün dünya işçilerine, emekçilerine kutlu olsun. Yaşasın 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü."