Fransız şirketi "Leduc", sıradışı uçaklarıyla ün saldı ve bir dizi benzersiz prototip yayınladı. Bu durumda, ilk uçak 1929 yılında göründü ve son, gelecek vaat eden önleyici Leduc 0.22, zaten 1950-lerde yaratıldı.
Dünyada geçen yüzyılın 20'lerinde aktif olarak ramjet motorunun (ramjet) geliştirilmesi üzerinde çalışıyorlardı. Fransa'da, uzun yıllar boyunca böyle bir motorun yaratılmasında tasarımcı tasarımcı Leduc çalıştı. Teknikte ayrıca “aerodinamik kanal” olarak da bilinen ve içinde dönen eleman bulunmayan bir ramjet motoru oluşturmak istedi. Bu tip bir motor, yalnızca kompresör kullanmadan hava girişinde sıkıştırılan yaklaşmakta olan hava akışlarının kinetik enerjisi pahasına çalışır. Bu tür bir motorun yanma odasında, yanmış yakıt toplam enerjiyi arttırır ve genişleyen gazlar, motorun jet egzoz memesi boyunca atmosfere büyük bir hızda bırakılarak serbest bırakılır.
Rene Leduc'un fikirleri kısa sürede Fransız ordusunun dikkatini çekti. 1934’te tasarımcı bu alandaki araştırma için ilk sözleşmeleri aldı. Ve Mayıs 26, 1937, René Leduc, Fransız hükümetinden, böyle bir motorla donatılacak olan ilk uçağın yapımı için resmi sözleşmeyi aldı. Uçak modeli ilk olarak Paris Hava Şovunun bir parçası olarak 1938'te halka tanıtıldı. Zamanın fütüristik görünümüne rağmen, Leduc 010 gövdesindeki çalışmalar oldukça hızlı bir şekilde tamamlandı, ancak İkinci Dünya Savaşı ve Fransa'nın Hitler'in kuvvetleri tarafından işgal edilmesi projenin daha fazla uygulanmasını engelledi.
Bu nedenle, uçağın yaratılmasıyla ilgili tüm çalışmaları sadece 1945 yılında tamamlamak mümkün olmuştur. Bu uçak Leduc 010-01 ismine sahipti. Hava denemeleri Kasım ayının ortasındaki 1946 yılında başladı (planör uçuşları yapıldı). İlk defa, uçak yalnızca motor 1949’ta çalıştığında gökyüzüne doğru yükselebildi. Bu durumda, Leduc 010, ramjet ile donatılmış ilk insanlı uçaktı. Ayrıca, monoblok bir uçak yaratma fikrine uygun olarak uçağın uygulandığını da belirtmek ilginçtir. Bu fikrin özü, santralin ayrı bir uçak düzeneği değil, uçak gövdesinin ayrılmaz bir parçası olacağı bir uçak yaratmaktı. Leduc 010 uçağı iyi uçuş verisini gösterdi. Araba, 808 ile binlerce metre yükseklikte 11 km / s hıza ulaşırken, motor itişi hesaplananın sadece% 50'i kadardı.
Mart ayında 1950, Fransa'da, Leduc 010-02'in ikinci prototipi hazırdı. Gelecek yılın kışında, test sırasında uçuş kazaları sonucu her iki prototip de kayboldu. Şubat ayında 1951, üçüncü numune Leduc 016 olarak belirlendi. Bu uçak, kanatlarının ucuna monte edilmiş olan 2 kN ile ek bir 2,97 turbojet motoru "Marbor" şirketi "Turbomeka" aldı. Üç motorun yönetiminin çok zor olduğu ve makinenin bağımsız çalışmasının çok zor olduğu ortaya çıktı. Aynı zamanda, ilave kanat motorları yerine yakıt tanklarının monte edildiği prototip uçağı, Leduc 020 adını aldı. Bu uçak aktif olarak Ocak 1954'e kadar test edildi. Bir dizi sınavı tamamladıktan sonra müzeye transfer edildi.
1953'in başlangıcında, serinin dördüncü uçağı Fransa'da inşa edildi (Leduc 021-01 ismini aldı) ve bir yıl sonra beşinci uçak inşa edildi (atama Leduc 021-02 ismini aldı). Çalışan ramjet motorlu uçuş testleri sırasıyla Ağustos 1953 ve March 1954'te yapıldı. İlk uçuş testi programının tamamlanmasından sonra, Leduc 021-01 uçağının değiştirilmesine karar verildi. Ramjet monteli turbojet motoru içinde "Marbor" II, 3,73 kN ile. Bu motorun kalkış, iniş ve geçici uçuş koşulları sırasında uçağa gerekli itişi sağlaması gerekiyordu. Test sırasında, uçak 0,87M hızını geliştirebildi ve uçuşun maksimum rakımı 20 binlerce metre idi.
Bu sesaltı uçak modellerinin hepsinin ortak noktası vardı. Düz kanatlı sredneplanov şeklinde yapılmışlar ve 0,85M'de hızlanabiliyorlardı. Aynı zamanda, bu uçakların piyasaya sürülmesi, yalnızca rolü değiştirilmiş bir dört motorlu uçak olan "Languedoc" SE161 olan bir uçaktan yapıldı. Uçak, küçük tabanlı bir bisiklet tipi iki tekerlekli şasi kullanarak indi. Uçağın karaya inmesi için kanat uçlarında dengeyi kaybetmemesi ve kuyruk bölümüne ilave desteklerin yerleştirilmesi.
Bu serinin son uçağı, başlangıçta hafif süpersonik bir avcı uçağı avcısı olarak oluşturulan Leduc 022 idi. Uçağın 2 M hızına çıkması gerekiyordu. Bunun üzerine çalışmaya 1952 yılında başlandı, 1953 yılında bir prototip yakalayıcısının oluşturulması başladı. Aynı zamanda, uçağın inşası ertelendi ve uçuş testleri yalnızca Ekim 1956'ta yapıldı. Testin ilk aşamasında, sadece turbojet motoru kullanıldı, SNECMA Atar TRD uçağa kuruldu ve ramjet'in fırlatma hızını bağımsız olarak çıkarmasına ve hızlanmasına izin verdi. Aynı zamanda, dava ramjet üzerindeki uçuşa ulaşmadı, hükümetin fonu durdurması nedeniyle proje kapatıldı.
Leduc 022 süpürülmüş tip kanatlı orta kanatlı bir uçak olarak inşa edildi. Kanadın ön kenarı, 35 derecelik bir süpürgeye sahipti. Kanat pozitif enine açıyla monte edildi ve flaplar ve aileronlarla donatıldı. Yatay kuyruk, düzlemlerin küçük bir negatif kesiti olan kontrollü bir dengeleyici formunda yapıldı. Uçağın dikey kuyruğu, direksiyon simidleriyle birlikte geleneksel bir görünüme sahipti. Leduc 022 ve kokpitin önü, kıvrım oluşumlu bir koni idi. Savaşçının geri kalan kısmı, yaklaşık iki metre kesitli bir 12 metre silindiriydi. Bu silindir ramjet'in "kasası" rolünü üstlendi. Uçakta, her rafta bir tekerlek bulunan üç direkli iniş takımı bulunuyordu. Ön iniş takımı kokpitin arkasında bulunan bir niş içinde temizlendi ve yan destekler kanat içine katlandı.
Öncü kabin, konturunun her yerine cam takılıyken pilot içeride oturmuyordu, ancak yaslanmıştı. Uçağın geçmiş sesaltı versiyonlarında, kokpitteki pilot yatar pozisyonda kaldı. Gemide beklenmedik ve olağandışı durumlar söz konusu olduğunda pilot, paraşütle yere inen kabinin yanı sıra aracın gövdesinden ayrılabilir. Bu nedenle, pilot pilotun küçük bir hızına ve yüksekliğine ulaşır; bunun ardından kokpitten çıkar ve bireysel bir paraşütle iner.
Deneysel Leduc 022 avcı uçağı, bir ramjet motoru (ramjet) ve SNECMA'dan bir 1010 kgf yükü ile SNECMA'dan Atar 3-2700 turbojet içeren bir kombine tahrik sistemi kullandı. Bu durumda, TRD ramjet içindeki ön alıcı ekseni boyunca monte edildi. Kalkış sırasında ve bir ramjet motoru çalıştırmanın mümkün olduğu ana kadar (0,4M hıza kadar) hızlanma için kullanıldı. Yakıt stoğu, kanat monte edilmiş keson tanklarında ve ayrıca iç kısımda (ramjet kasası) ve uçak gövdesinin dış astarlarında oluşturulmuş özel bir dairesel tankta bulunuyordu.
Uçuş performansı Leduc 022 (tasarım):
Kanat açıklığı - 9,96 m, kanat alanı - 22,1 kare. m, uzunluk - 18,2 m, yükseklik - 4,86 m.
Boş kütle - 6380 kg, kalkış kütlesi - 11 000 kg.
Yakıt beslemesi - 4200 l.
Enerji santrali: TRD SNECMA Atar 1010-3, baskı 1x2800 kgf, ramjet Leduc-6, baskı 1x16 000 kgf.
Maksimum uçuş hızı 2500 km / s'e kadar.
Pratik tavan - 25 000 m.
Uçuş süresi - 0,15-1 h.
Mürettebat - 1 kişi.
Bilgi kaynakları:
http://www.airwar.ru/enc/xplane/leduc.html
http://www.dogswar.ru/oryjeinaia-ekzotika/aviaciia/6064-opytnyi-istrebitel-p.html
http://ru-aviation.livejournal.com/2132084.html
http://survincity.ru/2012/08/opytnyj-obrazec-francuzskogo-istrebitelja