16. Yüzyılın sonları ve 17. Yüzyılın başları özgür düşünür veya bilim adamı olmak için tehlikeli bir zamandı. Kültürünün metafiziksel paradigmasını sorgulamanın bedelini ödeyen tek kişi İtalyan Giordano Bruno idi. Bruno, eşit derecede filozof, şair, matematikçi ve kozmolog olan entelektüel bir dev olan gerçek bir rönesans adamıydı. Copernicus'un güneşin Güneş Sistemi'nin merkezi olduğu teorisini kabul etti, bütün doğanın ruhla canlı olduğu ve aynı zamanda reenkarnasyona inandığına dair bir panpsistçi görüşü aldı. Kilise liderleri söz konusu olduğunda, temel ilkelerinin çoğuna aykırı davrandılar ve bu yüzden otoritelerini baltaladılar. 1593’te sapkınlıktan yargılandı, birkaç çekirdek Katolik doktrinini reddetmekle suçlandı ve 1600’taki hissesinde yandı.
Galileo, kilisenin elinde acı çeken başka bir İtalyan özgür düşünürdü. Galileo'nun astronomik araştırmaları, onu Dünya'nın evrenin merkezi olmadığı ve gezegenimizin güneş etrafında döndüğü konusunda ikna etti. Bununla birlikte, Katolik Kilisesi 'heliocentrism'i' sapkınlık 'olarak gördü ve sonuç olarak Galileo hayatının son bölümünü ev hapsinde geçirdi ve kitapları yasaklandı.
Benim görüşüme göre, kilise yetkililerinin bilim insanlarına ve özgür düşünürlere karşı bu kadar düşmanca olmalarının nedeni, sadece bilinçsizce metafizik paradigmalarının ciddi bir tehdit altında olduğunu bilmeleriydi. Onların acımasız cezaları, iktidardaki tutumu azalırken, katil bir öfkeye karışan yozlaşmış bir lider gibi kültürel değişimi geri alma girişimleriydi. Ama elbette boşuna bir savaşla savaşıyorlardı. Değişim devam ediyordu ve basit, incil temelli dünya görüşlerinin yerini alması kaçınılmazdı.
Ve şu anki kültürel durumumuzla paralelliklerin olduğuna inanıyorum.
Şu anda kültürel bir değişimin meydana geldiği ve materyalizmin metafizik paradigmasının ortadan kalkmakta olduğu tartışmasını öne sürmek istiyorum. Ayrıca, kendi türümüzün geleceği ve bir bütün olarak gezegenimiz için - bu kaymanın tam meyveli geldiğinin ve materyalist paradigmanın manevi bir dünya görüşü tarafından aşılmasının ne kadar önemli olduğunu vurgulamak istiyorum.
Tehdit Altındaki Materyalizm
Tıpkı 17. Yüzyıldaki kilise gibi, materyalizm de tehdit altında. İlkeleri ve varsayımları artık geçerli değil ve yerini alacak yeni bir paradigma ortaya çıkıyor. Materyalizm de kilisenin yaptığı gibi bu zorluğa agresif tepki veriyor. Metafizik paradigmaların varoluşsal tehditlere tepki vermesinin üç ana yolu vardır: daha katı dogmatik olmak, heretikleri cezalandırmak ve istenmeyen kanıtları görmezden gelmek (ya da açıklamak veya bastırmak). Bu, köktendinci dinlerin kendilerini yirmi birinci yüzyıl laik kültürünün ortasında sürdürmelerinin yoludur. \
Fundamentalist Hristiyan ve Müslümanlar - ya da herhangi bir dini mezhep ya da tarikat için - her bir taraftarın tamamen kabul etmesi gereken son derece katı ve özel inanç ve inançlara sahiptir. Bu inançlardan kaçan herkesi dışlayarak ve cezalandırarak korkuları aşıyorlar ve inançları ihlal eden kanıtların varlığını kısıtlamaya çalışıyorlar.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Maalesef, materyalizm inanç sistemine bağlı olan bazı kişiler, dünya görüşlerine karşı çıkacakları zorluklara benzer bir şekilde yanıt vermektedir. Materyalizm prensiplerinden herhangi birini sorgulayan özgür düşünenler sahte bilimsel olmakla suçlanır. Özellikle, eğer psi fenomeninin varlığını kabul ederlerse ve hatta araştırırlarsa, araştırma için fon almayı, çalışmalarını dergilerde yayınlamayı veya konferanslarda sunmayı ya da bir üniversitede akademik bir görev almayı zor bulabilirler. Gülünç olabilirler, İnternet sayfalarını doktorlu hale getirebilir ve videolarını İnternet'ten çekebilirler (2013’taki Rupert Sheldrake’de olduğu gibi, TED konuşması önde gelen Amerikan şüphecilerin emriyle silindiğinde).
Burada oyunda güçlü psikolojik faktörlerin olduğunu hatırlamak önemlidir. Bazı materyalistler irrasyonel ve önyargılı bir şekilde davrandıklarının farkında bile olmayabilirler. Davranışları kesinlik ve kontrol için güçlü psikolojik ihtiyaçlara dayanır. Bir inanç sistemi olarak materyalizm, yaşamı mantıklı kılan tutarlı bir açıklayıcı çerçeve sağlar. İnsan hayatının birçok büyük sorusuna ikna edici cevaplar veriyor gibi görünüyor ve bu nedenle bize şüphe ve kafa karışıklığını azaltan bir yönelim ve kesinlik duygusu veriyor.
Dünyanın nasıl çalıştığını anladığımızı hissetmek bize bir yetki duygusu veriyor. Doğanın gizemli ve kaotik güçlerine bağlı hissetmek yerine, dünyayı iktidarda aştığımızı hissediyoruz. Tamamen anlayamayacağımız ya da açıklayamayacağımız, dünyanın düşünebildiğimizden daha tuhaf olduğunu kabul etmek, gücümüzü ve kontrolümüzü zayıflatmak. (Bu, birçok insanın kuantum fiziğinin etkilerini kabul etmekte isteksiz olmasının bir nedenidir: çünkü dünyanın hayal edebileceğimizden çok daha gizemli ve karmaşık bir yer olduğunu ortaya koyuyor ve bu yüzden tehditler kontrol ve güç duygusudur. anlamadığımız bir dünyayı anlayamıyorum.)
Yukarıdakiler tüm inanç sistemleri için geçerlidir, ancak materyalizm söz konusu olduğunda, bu kontrol hissi, doğal dünyanın geri kalanına karşı bir baskınlık tutumu ile geliştirilmiştir. Kendimizi doğadan ayrı olarak tecrübe ettiğimizden ve doğayı temelde cansız ve mekanik olarak tecrübe ettiğimiz için, bilinçaltında onu egemen olma ve sömürme hakkına sahip olduğumuzu hissediyoruz.
Tüm bunlar, bir kişinin inanç sisteminin tehdit altında olduğunu hissettiği zaman, genellikle büyük bir düşmanlıkla tepki gösterdiği anlamına gelir. Dünya görüşünüzün ilkelerinin yanlış olduğunu kabul etmek - ve dünya üzerinde düşündüğünüzden çok daha az güce ve kontrole sahip olduğunuzu kabul etmek - bilinmeyenin içine atılan tehlikeli bir adımdır.
Materyalizmin kendisini şimdi bulduğu durum budur. Bu, baltalanıyor ve yerine geçme sürecinde. Ve taraftarları hem tarihin hem de psikolojinin tahmin edeceği gibi tepki gösteriyorlar.
Materyalizmin Başarısızlığı
Materyalizm başarısızlıkla aynı zamanda, materyalizm sonrası bakış açıları gelişmeye başlıyor. (Bu, materyalistlerin kendilerini tehdit altında hissetmelerinin ve daha dogmatik olmalarının bir başka nedenidir.) Elbette, bu iki gelişme birbiriyle bağlantılı değil - materyalizmin başarısızlığı alternatif bakış açılarını daha geçerli hale getirdi ve teorisyenleri onları benimsemeye teşvik etti. Örneğin, bilinci nörolojik terimlerle açıklamaması, her ikisi de bilincin evrenin temel bir niteliği olduğunu öne süren, piskimizme ve idealizme olan ilginin artmasına neden olmuştur.
Benzer bir şekilde, vücudu bir makine olarak gören ve zihinsel bozuklukları ilaçlar yoluyla düzeltilebilen nörolojik sorunlar olarak gören materyalist fiziksel ve zihinsel sağlığa yaklaşımın ciddi biçimde kusurlu olduğu konusunda giderek artan bir fikir birliği var gibi görünmektedir. Artan sayıda tıp pratisyeni, çevresel ve psikolojik faktörlerin önemi ve zihnin vücut sağlığını nasıl etkileyebileceği konusunda daha fazla farkındalık ile daha bütüncül yaklaşımlara doğru ilerlemektedir. Özellikle, anti-depresanlar gibi psikotropik ilaçların etkinliğinin olmadığı ve bilişsel-davranışçı terapi, farkındalık ve ekoterapi gibi daha bütünsel tedavilere doğru bir hareket olduğu konusunda artan bir farkındalık vardır.
Ve daha genel anlamda, manevi pratiklerin ve yolların artan popülaritesi post-materyalizme doğru kültürel bir hareket olduğunu göstermektedir. Manevi gelişim, materyalist dünya görüşünün bize söylediğinden daha fazla “yaşam” olduğu duygusuyla başlar, biz - ve tüm canlıların - bilincini bir tür halüsinasyon ve doğal fenomen olan biyolojik makinelerden daha fazlası olduğunun sezgisiyle dünyayı paylaştığımız nesnelerden daha fazlası. Maneviyat, materyalizmin kültürel transını kırma ve ilişkili olduğu sınırlı, yanıltıcı görüşü aşma çabasıdır.
Tüm Yanlış Yerlerde Mutluluk Arayışı
Materyalist dünya görüşü kasvetli ve kısırdır; bize yaşamın temelde amaçsız ve anlamsız olduğunu, sadece birkaç on yıldır burada olduğumuzu ve ne yaptığımızın gerçekten önemli olmadığını söylüyor. Bu kadar çok insanın, “endişeli” bir zamana sahip olmaya çalışarak, dünyadan elde edebilecekleri tüm sonuçları kaygılanmadan, başkalarını da şaşırtmaktan uzaklaştırarak, buna cevap vermeleri şaşırtıcı değil. televizyon veya alkol ve diğer uyuşturucularla kendilerini uyuşturmak.
İnsanların materyalist olarak yaşayarak, kendilerini alabilecekleri kadar eğlenceli ve çok sayıda tüketici ürününe davranıp, servetlerini ve statülerini ve güçlerini geliştirmeye çalışarak materyalizmin açıklığından sıyrılmaya çalışması kaçınılmaz görünüyor.
Ancak, manevi dünya görüşü bize evrenin kasvetli bir boşluk olmadığını söylüyor. Bize evrenin doğasının mutluluk olduğunu söylüyor. Bunun nedeni, bilincin kendisinin temel niteliği mutluluktur. Bunun için defalarca kanıt gördük - örneğin bireysel bilinçlilik daha yoğun ve zarafetli olduğunda, evrensel bilinçle güçlü bir şekilde birleşmiş gibi görünen ve derin bir barış ve coşku duygusu olduğunda, yoğun ölümcül uyanma deneyimlerinde .
Bu mutluluk da içimizde, çünkü biz bireysel bilinç ifadeleriyiz. Sayısız manevi öğretmenin bize söylediği gibi, dışarıdaki mutluluğu aramaya gerek yoktur - maddi mallarda veya zevklerde ve güçte - çünkü mutluluk bizim gerçek doğamızdır.
Manevi dünya görüşü ayrıca bize insan doğasının temelde kötü niyetli değil, iyi huylu olduğunu söyler. Bencillik ve zulüm, doğal değildir, anormaldir. Sadece bağlantı duygumuzu yitirdiğimizde ortaya çıkarlar; temel birliğimizin, anormal bir ego-ayrılık duygusu tarafından gizlendiği zaman. Özünde, rekabetten ziyade işbirliği içinde varız ve bencilden ziyade özgeciliz. Aslında biz biriz. Biz kelimenin tam anlamıyla birbirimiziz.
Ve nihayet, manevi dünya görüşü bize hayatımızın anlamlı ve amaçlı olduğunu söyler. Hayatımızın amacı evrimin kendisiyle aynıdır - empati ve fedakarlık yoluyla başkalarıyla olan bağlantı anlayışımızı derinleştirmek, elimizden geldiğince doğuştan gelen potansiyelimizi ortaya çıkarmak ve farkındalığımızı genişletmek ve yoğunlaştırmak. Hayatımızın amacı bizi söyleyebiliriz, Kendi kendineevrim.
Bilincin Dönüşümü
Şu anda, kendini evrimi sorunu çok önemlidir. Sadece kendi isteklerimiz için değil, tüm insan ırkının iyiliği için mümkün olduğunca öz gelişim göstermemiz şarttır.
Materyalizmin metafizik paradigması çok fazla felakete yol açtığında ve sahip olmaya devam ettiğinden, bir bütün olarak kültürümüzün post-materyalist bir manevi dünya görüşünü en kısa zamanda benimsemesi esastır. Sonuçta - birçok Amerikan Yerlisi liderinin işaret ettiği gibi
Kıtalarını aramaya gelen Avrupalılar - materyalizm çevresel yıkıma yol açar. Hayata bir yaklaşım olarak, umutsuzca doğa ile uyum içinde değildir. Dünyanın kaynaklarının dikkatsiz yağmalanmasına, umutsuzca tüketici malları ve hedonistik maceralar yoluyla memnuniyet arayışı ve hatta diğer insanların sömürülmesi ve zulmünü teşvik eder. Bu nedenle, materyalizm sürdürülemez. Bunun yerine geçmediği sürece, potansiyel olarak türümüzün soyunun tükenmesi durumunda bile, feci bir kültürel bozulma ve büyük ekolojik yıkım deneyimlememiz olasıdır.
Materyalizmin ötesine geçmek, kültürümüzün edindiği bilgeliği sorgulamak ve ondan aldığımız varsayımları incelemek için cesaret anlamına gelir. Bu, modası geçmiş bir dünya görüşünü korumak için boş bir savaşla savaşan köktencilerin alay ve dışlama riskini taşıyacak kadar cesur olmak demektir. Fakat belki de her şeyden çok, materyalizmin ötesine geçmek, dünyayı farklı deneyimlemek demektir.
En temel düzeyde, materyalizm dünyayı algılamamızdan kaynaklanmaktadır. Dünyayı cansız bir yer olarak ve doğal olayların atıl nesneler olarak algılamasından kaynaklanır. Kendimizden edindiğimiz deneyimlerden, dünyadan ve diğer insanlar ve canlılardan ayrı olarak kendi zihinsel alanımızda yaşayan varlıklar olarak kaynaklanır.
Materyalizmi aşacaksak, bu yüzden bu algı biçimini aşmamız gerekir. Materyalizmin ötesine geçmek, etrafımızdaki dünyanın canlılığını ve kutsallığını algılamak demektir. Bu, doğa ve diğer canlılarla olan ilişkimizi deneyimleyebilmemiz için ayrılık duygumuzu aşmak anlamına gelir.
Manevi pratikler ve yollar farkındalığımızı genişleterek ve böylece dünyayla ilgili potansiyel bilgimizi artırarak bize yardımcı olabilir. Fakat materyalist dünya görüşüne yol açan sınırlı farkındalığı aşmamıza yardımcı olarak bize daha da büyük bir fayda sağlayabilirler. Bu, manevi pratiklerin ve yolların temel amacıdır: dünyaya yönelik otomatik vizyonumuzu ve ayrılık duygumuzu oluşturan psikolojik yapıları 'geri almak'.
Zamanımızın En Önemli Sorunu
Maneviyat bizi uyandırır, bizi canlılığa, kutsallığa ve doğaya açar ve dünyaya yeniden bağlar. Dünyayı bu şekilde deneyimlediğimiz zaman, materyalizmin ötesine geçiyoruz.
Bu zamanımızın en önemli konudur. Dış dünyayı daha ayrıntılı olarak keşfetmemize gerek yok; İçeri dönüp kendi varlığımızı keşfetmemiz gerekiyor. Dünyayı daha fazla manipüle etmek için yeni teknolojiler şu anda çok önemli değil; farkındalığımızı genişletmemize ve dünyanın yeni bir vizyonunu edinmemize yardımcı olmak için 'manevi teknolojileri' kullanmamız daha acildir.
Her insan birbirine bağlı olduğu için, bireyler olarak ne kadar evrilirsek, bütün türlerin evrimleşmesine yardımcı olacağız. Materyalizme yol açan 'uyku' vizyonunu bireysel olarak aşarken, bütün türlerimize aynı şeyi yapmada yardımcı olacağız. Ve nihayetinde, bu sınırlı vizyon bir serap gibi kaybolur ve topluca kim olduğumuzu ve gerçekte nerede olduğumuzu hatırlarız. Artık kendimizi ruhsuz biyolojik makineler olarak algılayamayacağız, ama ruhun parlak ve amaçlı tezahürleri olarak algılayacağız. Artık dünyayı ruhsuz bir fiziksel makine olarak değil, ruhun parlak ve anlamlı bir tezahürü olarak algılayacağız. Dünya ile olan birlikteliğimizi hissedeceğiz ve hak ettiği özeni göstererek saygı göstereceğiz.
Dünyayı açıklamaya ek olarak, maneviyat aslında onu kurtarmaya yardımcı olabilir.
© 2018, Steve Taylor tarafından yapılmıştır. Tüm hakları Saklıdır.
Watkins Media Limited'in bir baskısı olan Watkins tarafından yayınlandı.
www.watkinspublishing.com
Makale Kaynağı
Manevi Bilim: Neden Bilim Dünyayı Anlamak için Maneviyat Gerektirir?
Steve Taylor tarafından
Manevi Bilim Hem modern bilim hem de eski manevi öğretilerle uyumlu, dünyanın yeni bir vizyonunu sunar. Her ikisinden de dışlanan geniş bir fenomen yelpazesini bütünleştiren, geleneksel bilim veya dinden daha gerçek ve bütünsel bir gerçeklik hesabı sağlar. Materyalist dünya görüşünün dünyayı ve insan yaşamını nasıl bozduğunu gösterdikten sonra, Manevi Bilim daha parlak bir alternatif sunar; dünyanın kutsal ve birbirine bağlı olduğu, insan yaşamının anlamlı ve amaçlı olduğu vizyonu.
Yazar Hakkında
Steve Taylor, Leeds Beckett Üniversitesi'nde psikoloji alanında kıdemli bir öğretim görevlisi ve psikoloji ve maneviyat üzerine en çok satan kitapların yazarıdır. Onun kitapları Uykudan Uyanma, Düşüş, Karanlığın Dışına, Akıl Sağlığına, ve onun son kitabı Sıçrama (Eckhart Tolle tarafından yayınlanan). Kitapları 19 dillerinde, makaleleri ve yazıları 40'in üzerinde akademik dergilerde, dergilerde ve gazetelerde yayınlandı. Adresindeki web sitesini ziyaret edin stevenmtaylor.com/
Bu Yazarın Diğer Kitapları
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Steve Taylor; maxresults = 3}