Neon 1898'de William Ramsey ve M.W. Travers tarafından keşfedildi. Neon, argon, ksenon, radon, helyum ve kripton ile birlikte soy gaz olarak sınıflandırılır. Soy gazlar reaktif değildir ve kararlıdır. Peki neon ışığı nasıl oluşur ve yapısı nasıldır?
Neon ve soy gazlar
Neon, ışık üretmek için kullanılan ilk gazdır. Bu yüzden günümüzde gazla doldurulmuş tüm tüplere neon ışık deniyor. Bu gaz dolu tüpler 8 ila 15 yıl boyunca çalışabiliyor. Neon ışıkları, çoğunlukla neon tabelalar olarak kullanılır, ancak dekorasyon için de kullanılırlar; bazı insanlar neon ışıkları arabalarının altına koyar veya çocuk odalarında gece lambası olarak kullanır. Amerika Birleşik Devletleri'nde reklamcılık için kullanılan ilk neon tabela 1925 tarihinde görüldü.
Bir neon tabela, tasarlayan kişinin istediği kadar renk içerebilir; düz gaz, karışık gazlar ve elementler, renkli cam tüp ve flüoresan tüp kombinasyonuna sahip olabilir. Tabelanın her harfi veya elemanı ayrı ayrı yapılır ve tabelanın geri kalanından bağımsız tutulur. Bu da tek bir tabelada birçok farklı rengin yer almasını sağlar.
Neon ışık nasıl üretilir?
Bir neon ışık tüpüne elektrik akımı uygulandığında, gaza ait atomlar yörüngelerinin dışına taşınır. Serbest elektronlar birbirleriyle çarpışır ve atomlara geri gönderilir. Serbest elektronlar atomlar tarafından emildiği için enerji üretirler. Bu enerji ışığı açığa çıkarır.
Neon ışığı rengini nereden alır?
Neon ışıklarında kullanılan her gazın kendi rengi var. Neon kırmızı, helyum turuncu, argon eflatun, kripton gri veya yeşil, cıva buharı açık mavi ve ksenon gri veya mavi görünür. Gazları ve neon ışığa eklenen elementleri karıştırmak farklı tonları açığa çıkarıyor. Cam tüplerin iç çeperlerinin flüoresan tozla fırınlanması, neon tabelasının renklerini ve gölgelerini değiştirir. Aynı etki için renkli cam tüpler de kullanılmaktadır.