Bu akşamın etkisi geçmeden yazmalıyım...
Birkaç senedir "şöyle güzel bir senfoni orkestrası konserine gitsek, popüler, romantik şeyler çalsalar, Brahms, Shumann, Tschaikovsky filan, içimden nehirler aksa, gülümseyerek dinlesem" diyorum, tembellikten bir türlü bir konser bileti alamadım. Bazen programlar elime geçti, ama hayal ettiğim gibi değillerdi, bir popüler parça varsa, bir çağdaş Türk, yanında Mahler veya Wagner. Zorla değil ya, yaşım ilerledikçe klasik müzik rafineleşeceğine hafifledi. Aynı okuyabildiğim kitaplar gibi. Artık yorgunum. Oysa ortaokul-lise yıllarında AKM'deki İDSO konserlerini kaçırmazdım, kimseye burun da kıvırmazdım.
Gelelim bu akşama. Shrek geçen gün gazetede Prag Senfoni Orkestrası'nın Akatlar MKM'de konseri olduğunu görmüş, hatta gitsek diye içinden geçirmiş. Ertesi gün Beşiktaş Belediyesi'nden aramışlar, bu konsere belediyenin kontenjanından davet etmişler, girişte iki kişilik davetiyenizi alabilirsiniz demişler. Çok şaşırdım. Ama ne de iyi etmişler. Gerçi MKM'nin giriş-çıkış yolları, otoparkı, yürüyen merdiveni bu kalabalığı kaldırmadı; belediyeye ayırılmış bloktaki koltukların üstüne üstünde davetli isimleri yazılı kağıtlar iliştirmişler, ama adınızı bulmanın imkanı yok; herkes şaşkın şaşkın yerini arandığı için de biraz geç başladı falan filan... Hiçbiri bu akşama gölge düşüremez. Program tam istediğim gibiydi, Smetana-Ma Vlast, Mozart Re Majör piyano konçertosu (Solist: Paul Kaspar) ve Dvorak-Slovak Danslarından seçmeler. Şef de Petr Altrichter isimli bir Çek'ti. Çok hoşuma gitti. Tamam, biraz fazla neşeli ve popüler olduğunu kabul ediyorum, ama ben evrenden öyle ısmarlamıştım. Aynı Shrek'i ısmarladığım gibi; yalnız ve kaybolmuş hissettiğim zamanlarda "karşıma biri çıksa, sarılıp omzunda ağlayabilsem" demiştim. Ha ha, ne istediğinize dikkat edin, öyle birini omzunda ağlamak için nedenlerle birlikte verdi işte. (Bunu daha önce de yazmıştım galiba, tekrarlamış oldum)
Sonuç olarak, konser çok güzeldi; belediyenin böyle bir etkinliğe önayak olması ayrıca hoşuma gitti. Ben bu hevesle yarın akşam piyanomun kapağını bile açarım. Shrek de "yün öreceğine piyano çalsana" diyor.
Bu yazının süsü de konuyla ilgili bir çocukluk fotoğrafı olsun... Burada 6-7 yaşlarındayım. Belediye Konservatuarında Rana Hanım'ın öğrencilerinin sene sonu konseri. Sahnede karatahtanın ne işi var acaba?