2008’te, Güney Osetya’daki Gürcistan saldırganlığı, askeri risklerin abartılmasının gerekli olduğunu, askeri tehdidin varlığını ve vatandaşların% 52’inin gerekli olduğunu belirtti. İki yıl önce, 2006'te, yalnızca% 40. Bu nedenle, bu göstergenin büyümesinin NATO karşıtı propaganda ile ilişkili olması muhtemel değildir. Bu gerçek olaylara bir cevaptır: Suriye’deki olaylara Batı’ya müdahale, Amerikan füze savunma sisteminin kurulması, Irak, Afganistan.
Neredeyse yıldan yıla, vatandaşların en az% 60'i, Rus ordusunun diğer ülkelerden gerçek bir askeri tehdit durumunda ülkeyi koruyabileceğine inanıyor. Fakat aynı zamanda, hizmetin para için, yani tamamen profesyonel bir ordunun güvenirliğinden şüphe etmeye başladılar. Ve “Aile üyelerinizden herhangi biri orduya alınacak olsaydı, askerlik için bir yıl ya da bir sözleşmede iki yıl hizmet etmesini mi tercih edersin?” Sorusuna 54%, askerlik için bir yıl seçmeyi tercih eder. Akrabaların sadece% 31'u sevilen kişiyi sözleşme olarak görmek istedi.
Elbette, her şeyden önce, oğluyla (torun, erkek kardeş, yeğeni) daha kısa bir süre için ayrılma arzusu, kaderi hakkında endişelenmeyen, burada görülür.
Bununla birlikte, “Askeri yaştaki genç erkekler için genel askeri görevlerin gelecekte sürdürülmesinin gerekli olup olmadığını kişisel olarak mı düşünüyorsunuz, yoksa orduda bir ücret karşılığında hizmet etmek isteyenlerden, sözleşmeli olarak bir ordu kurmaya devam etmenin gerekli olduğunu düşünüyor musunuz?” Yanıtlayanların% 'si. 40 yılında, bunların% 2011'i vardı, o zamandan beri fahri görevin destekçisi sayısı giderek azaldı.
Ancak sözleşme ordusu için her zaman bir çoğunluk vardı, ancak şimdi bu işe alma yönteminin destekçilerinin yarısından daha azı var -% 48. Ayrıca, sözleşmenin destekçisi sayısı 50 için ve hatta% 60 için bile ölçeklenmeden önce önemli ölçüde azaldı. 2002 yılında -% 64.
Vatandaş para için hizmetin güvenilirliğinden şüphe etmeye başladı. Ve bu her şeyden önce düşük prestijinden bahsediyor. İlk Çeçen kampanyasının yıllarında ortaya çıkan tefsir "kontrbas" ı hatırlamak yeterlidir. Aslında, sözleşme işe alım için bir yedek olarak kabul edilir. Hane düzeyinde bir değişimin daima orijinalinden daha kötü olduğu kabul edilir. Ayrıca, paralı askerlere hiç saygı duymadık, onlara güvenmedik.
Çok “sözleşme” kavramı Boris Yeltsin başkanlığında ortaya çıktı ve yeni Rusya'nın pazar karakterini yansıtıyordu. Aynı zamanda, askerlik politikasında köklü bir değişiklik vurgulandı. Sovyet zamanlarında, ek bir işe alım kaynağı, görevliler ve varant memurlarının görevlerinin yanı sıra uzun hizmet için gönüllü olarak bir resepsiyon görevi gördü.
İnsanlardaki önyargılar ve önyargılar son derece tehlikelidir. Gönüllülere yönelik tutum en sadıksa, sözleşmeli askerler kendilerini tehlikeye attılar. Özellikle sözleşmeler büyük ölçüde kırıldığında, bir kısmının Çeçenya'ya gönderildiğini öğrenmiş olmak. Yani, para için hizmet etmeye hazırlar, ama savaşıp ölmek değil.
Temyiz edilmeyen devletlerin 30'inden daha fazla bir dünyada, yasal olarak burada gönüllü hizmet verilmektedir. Elbette, gönüllüler bir sözleşme imzalarlar, ancak ordudaki maaşlar ortalamayı geçmez. Oradaki müteahhitlere çok farklı insanlar denir. Örneğin, ABD'de, bunlar Pentagon ile bir sözleşme kapsamında, askeri personel kadar maaş alan özel askeri şirketlerin (PMC) çalışanlarıdır. Fakat en tehlikeli bölgelerde kullanılıyorlar. PMC çalışanları, Irak’taki Afganistan hükümetini ve ABD’li diplomatları koruyor, kargo konvoylarına eşlik ediyor ve petrol sahalarını koruyor. Ve zarar istatistiklerinde dikkate alınmazlar. Ve ölüm halinde bir milyon doların tazminatı akrabalarına ödenmez. Sivil Amerikan toplumu bu tür müteahhitler için üzücü değil.
İngiliz halkının sözleşmeli askerleri için üzücü değil - Nepal Gurkhas. Irak ve Afganistan'da kendilerini ayırt etmiş, fedakarlık etmekten korkmazlar, ancak kahraman sayılmazlar. Para için savaşıyorlar. Ve konvoyun savunması sırasında birkaç Nepallinin ölümü hakkında basında çıkan haberlerde bile, İngiliz askeri personeli olduklarını yazmıyorlar.
Bu yüzden, Rusların gözünde, sözleşmeli çalışanlar da annesi olmayan köksüz yabancılar olarak algılanıyor. Öyleyse onlara söylesinler ve oğlanlarımız yerine kavga etsinler. Ve her nasılsa, vatandaşlara kutsallık, bağımsızlık ve genel olarak Rusya'nın varlığı ile ilgili olmadı. Ve tuhaf bir bilinç patlaması var: Silahlı Kuvvetlerle gurur duyuyoruz, ancak mesleği gönüllü olarak seçen askerlere saygı duymuyoruz - vatanlarını korumak için.
Son yıllarda, askeri personelin para ödeneği keskin bir şekilde arttığında, bir sözleşme yapmak isteyen binlerce kişi işe alım istasyonlarına ulaşmıştır. Ancak resmi istatistikler, yalnızca 6 - 7 adaylarından birinin hizmet için bir öneri aldığını göstermektedir. Çünkü sadece tıbbi nedenlerden dolayı hizmet etmek isteyenler kontrol etmekle kalmıyor, aynı zamanda özel bir psikolojik seçim de yapıyorlar. Bu, bakmadan, evsiz insan ve alkoliklerin alındığı, 40'e getirilen yılların yaşını yükselten ilk Çeçen dönemi değil. Şimdi her şeyden önce Anavatana hizmet etmek isteyen gönüllülerin kabulüne benziyor. İyi bir maaş bu arzuyla çelişmez. Rusya Federasyonu Anayasası ve yasalarına uygun olarak, sıkı bir askeri çalışma için bir ödül ve hizmetin zorluklarını ve bir takım medeni hakların reddedilmesini telafi ediyor.
Bu yüzden aniden Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinin gönüllü olarak işe alındığını duymak istiyorum. Sonunda, "sözleşme" kelimesi kendi yolumuza gelmiyor. Bize göre, gönüllü bir vatansever.