Blog
Küçük Ölçekli Vegan Çiftliklerin Gerçekleri ve Yaşayabilirliği
15 Mayıs 2023 | Jimmy Videle
Belki de küçük ölçekli bir vegan çiftliği kurma olasılığına dalmayı düşündünüz? Bu hayal ne kadar şaşırtıcı olsa da, girişimin gerçeklerini ve uygulanabilirliğini araştırmak önemlidir. Aşağıda kendinizi neyin içine sokabileceğinize dair bir fikir ve nasıl ilerleyebileceğinize dair çözümler yer almaktadır.
Meyve, sebze ve bitki satışı için doğrudan satışlar her zaman en karlı olanıdır. Topluluk destekli tarım (CSA), ortak bir ailenin haftalık mevsimlik ürün teslimatı için ödeme yaparak veya takas ederek çiftliği desteklediği bir uygulamadır. Belki on (en düşük seviyede) ila kırk (en büyükler için) satıcının haftada bir veya iki kez çeşitli ürünler sattığı çiftçi pazarları aracılığıyla. Nüfusa yakınlığa bağlı olarak, çiftlik içi büfeler de çok kazançlı seçenekler olabilir.
La ferme de l'Aube 2022'de haftalık çiftlik büfesi (Fotoğraf: Jimmy Videle)
Bazen restoranlara ve/veya kaliteli marketlere doğrudan satış, bir çiftliğin mezclun salata karışımı veya çeri domates gibi belirli bir üründen haftalık olarak bol miktarda (veya bol miktarda) üretmesi durumunda bir çıkış noktası olabilir. En az karlı yöntem, ancak israfı ortadan kaldırmanın bir yolu olabilir, doğrudan büyük ölçekli market zincirlerine satış yapmaktır, ancak küçük yetiştiricilerin aldığı fiyat, TDT'lerden veya çiftçi pazarlarından alabileceklerinin yalnızca yarısı olabilir.
Eğer belirli bir çiftlik beceri setine sahipse, kişisel ev bahçeleri için çiftlikte saklanan tohumların ve/veya fidelerin satışı gibi başka üretim alanları da mevcuttur. Konserveler, konserve ürünler (domates, salsalar, acı sos gibi), kurutulmuş ürünler ve lahana turşusu ve kimchi gibi giderek daha popüler hale gelen lakto-fermantasyonlar gibi dönüşümlerin yanı sıra.
Bahçelerdeki çeşitlilik, bazen yetmişe varan farklı ürün, daha sürdürülebilir bir gelir akışı sağlıyor, çünkü her küçük ölçekli çiftçinin her yıl başına geldiği gibi bir ya da iki ürün başarısız olsa bile, meyve veren çok daha fazla ürün var. Gelir elde etme yollarının çeşitliliği de aynı derecede önemlidir, çünkü bir çiftçi pazarında yağmurlu bir Cumartesi günü varsa, en azından TDT ortaklarına veya diğer satış noktalarına fazladan satış yapma fırsatı vardır.
Gider Kontrolü
Ancak kâr yalnızca gelir değil, gelirden giderlerin çıkarılmasıdır. Üretim verimi ve satışlar hedeflere ulaşmak için önemli olsa da, nasıl sağlam bir iş insanı olunacağını ve giderlerin nasıl kontrol edileceğini (veya düzeltileceğini) öğrenmek de aynı derecede önemlidir.
Jean-Martin Fortier tarafından yazılan ve oldukça etkili olan "The Market Gardener" adlı kitapta, küçük ölçekli çeşitlendirilmiş organik çiftliklerde gelirin dönüm başına 32.400-64.800 $'a ve %40 kâra ulaşabileceği belirtilmiştir. Québec'te ½ dönümden daha az bir vegan çiftliği olan La ferme de l'Aube, %60 kârla 47.000 $/ dönüm gelir elde etmiştir. Veganik küçük ölçekli tarım, giderleri sınırlama avantajına sahiptir, böylece kârı daha da artırır. Buna karşılık monokültür mısır veya soya çiftliklerinin brüt geliri dönüm başına 800 $'ı geçmez ve kar marjı %30 civarındadır.
Mont Tremblant Çiftçi Pazarı (Fotoğraf: Jimmy Videle)
Veganik yöntemde, verimliliğin büyük kısmı bitki bazlı kompostlar, örtü bitkileri ve sezon sonu yatak içi kompostlama yoluyla çiftlikte sağlanmaya çalışılır. Kompost satın alma ihtiyacını ortadan kaldırarak ve artan teslimat maliyetlerini ödeyerek çok tasarruf edilebilir. Organik çiftlikler birincil gübre kaynakları olarak kompost gübre (inek, koyun) ve gübreler (kurutulmuş tavuk, deniz kompostları, kan ve kemik unları) getirmektedir. Bunlar için içselleştirilmeyen dışsal maliyetler söz konusudur, örneğin bu hayvanları yetiştirme, kesme ve elbette acılarına fiyat etiketi koymanın imkansız olduğu yaşamları gibi. Bu hayvanları beslemek için gereken arazinin tamamı şu anda sübvanse edilmekte, bu da hayvan ürünlerini gerçekçi olmayan bir şekilde daha ucuz hale getirmektedir. Buna ek olarak, veganik yöntemde böcek ilacı, herbisit ya da mantar ilacı kullanılmadığından bu maliyetler ortadan kalkmaktadır. Bir dönüm ya da daha küçük ölçekli işletmelerde, iki işletme sahibi tek başına ve son derece verimli bir şekilde işletebilir, bu da ekstra personel maliyetini ortadan kaldırır. Kâr doğrudan işletme sahibi çiftçilere gider.
Pazar Yerinin Değişkenliği
Montréal fide satışı 2019 (Fotoğraf: Jimmy Videle)
Daha büyük metropollere veya kentsel alanlara daha yakın olan çiftlikler, daha yüksek gelir ve kâr için en yüksek doğrudan satış potansiyeline sahiptir. Daha uzakta (iki saatten fazla) bulunan ve daha küçük belediyelere bağımlı olan çiftliklerin gelir ve kârı daha düşük olacaktır. Ancak, La Ferme de l'Aube örneğinde olduğu gibi, bu küçük pazarlarda bile çiftlikler yine de çiftçilere önemli bir gelir sağlayabilir.
Küçük pazar çiftliklerinden doğrudan satışın zorlaştığı nokta, gelirin haftadan haftaya değişkenliğinin, özellikle çiftçi pazarı ve açık hava festivali satışları söz konusu olduğunda, satış günlerindeki hava durumuna bağlı olmasıdır. La ferme de l'Aube, 2018-2019 yıllarında her yıl bir Cumartesi günü Montréal'de (iki saat uzaklıkta) bir fide satışı gerçekleştirdi. Her iki günde de hava elverişliydi ve satışlar bir günde 6.000 doları aştı. Eğer hava kötü olsaydı, satışlar dramatik bir şekilde düşerdi. Aynı durum haftalık çiftçi pazarları ve çiftlik içi kiosklar için de geçerli olabilir. Havanın açık olduğu günlerde çiftlik her hafta meyve, sebze ve ot satıyordu. Yağmur yağdığı günlerde ise çiftçiler ya yemek, ya toplum gıda bankasına dağıtmak ya da aşırı durumlarda kompost yapmak üzere eve ürün götürüyorlardı.
Değişim Çağrısı ve Beş Çözüm Önerisi
La Ferme de l'Aube için başlangıç maliyetleri 64.000 $'dı ve buna kalıcı sera, iki tünel, ahır ve soğuk oda inşaatı, sulama, çit ve küçük aletler dahildi. İnşaattan bahçecilik malzemelerine kadar her şeyin maliyeti hızla arttığı için bu değer bugün muhtemelen 100.000 $ civarına yükselmiştir. Peki, ziraat okulundan yeni mezun olan ya da meslek değiştirmek isteyen biri işe nasıl başlayabilir? Satın alınması astronomik bir şekilde artan ve kiralanması neredeyse imkansız olan araziden bahsetmiyorum bile. Müdahale edilmesi gerekiyor.
1. İlk kez vegan tarım yapan tüm çiftçilere başlangıç altyapısı için faizsiz, sonsuza kadar geri ödemeli bir kredi sunun.
Kırsal kesimde dolaşırken, öncelikle hayvan yemi için kullanılan geniş saman ve monokültür ekin tarlaları görülüyor. Geniş çim ön veya arka bahçeleri olan mülkler var. Bunlar, mümkün olan en iyi veganik yöntemleri kullanan ilk kez yetiştiriciler için arazi bulunabilirliği açısından altın fırsatlardır.
2. Bu büyük çiftliklerin arazilerini bu genç çiftçilere kiralaması için hükümet girişimleri olmalıdır.
Mısır, soya (700-800 $/ dönüm) ya da samanın (200-300 $/ dönüm) dönüm başına ortalama geliri, çeşitlendirilmiş küçük ölçekli veganik bir çiftliğin elde edebileceğinden çok daha azdır. Kentsel alanlarda aynı durum, yetiştirme faaliyetlerine dönüştürülebilecek geniş bahçelere sahip olanlar için de geçerli olabilir.
En son yapılan tarım sayımına göre Kanadalı ve ABD'li çiftçilerin yaş ortalaması sırasıyla 56 ve 58'dir. Çiftlik işletmecilerinin sayısı Kuzey Amerika genelinde düşmeye devam ediyor. Bu trendle devam edersek, şimdi bir şeyler yapmazsak önümüzdeki on beş yıl içinde çiftçilerimiz tükenecek.
3. Genç nesillerimizi çiftçi olma geleneğini keşfetmeye teşvik edin ve çiftçilere özgü emeklilik yaşını 55'e indirin.
Yirmi beş, otuz yıldır çiftlik işleten çiftçiler kamu hizmetinden paylarına düşeni almışlardır. Hükümetler bu mesleğe bu gözle bakmıyor ve bu utanç verici bir durum, çünkü bir ülkenin vatandaşlarının, sakinlerinin ve göçmenlerinin sofralarına yiyecek koyanlar özel muameleyi hak ediyor.
Çoğu çiftlik sahibinin, harcadıkları tüm emeği hesaba katarak saatte 5-6 dolar kazanması alışılmadık bir durum değil. Çiftçileri kaybetmemizin en büyük nedenlerinden biri de bu; saat başına bunun iki katını kazanabilecekleri komşu bir çiftlikte bile olsa, başka biri için çalışmak zamanları için daha uygun maliyetli.
4. Sübvansiyonların hayvansal üretim yapan çiftçilerden bitkisel üretim yapan çiftçilere aktarılması
Çiftçilere, kişisel masraflarını karşılamaya yetecek kadar kazanamıyorlarsa, iyileşmek için zamana ihtiyaç duydukları kısa sezon dışında başka bir yerde çalışmak zorunda kalmamaları için, hayvan tarımından tamamen yönlendirilmesi gereken geniş para havuzundan sübvansiyon sağlayın.
La ferme de l'Aube haftada 40-50 aileye satış yapıyordu ve bunların sadece %20-25'i 10 km içindeydi, geri kalanı ise bazıları tek yön 40 km'ye kadar uzaktaydı.
5. Halkı yerel çiftçilerden alışveriş yapmaya teşvik eden ulusal, il ve eyalet çapında reklam kampanyaları yürütmek
Eğer bölge sakinlerine sezon boyunca meyve, sebze ve otlarını yerel olarak satın almaları için vergi indirimi sağlanırsa, çiftçiler çiftlikte daha fazla zaman geçirebilir ve müşteri aramaya daha az zaman ayırabilir. Ayrıca daha fazla küçük çiftliğin kurulmasını da teşvik edebilir. Zira her 1 dönümlük çiftlik yılda 40.000$+ gelir elde edebilse ve 80-100 aileye mevsimlik ürün sağlayabilse, gerekli çiftçi sayısı ve fırsatlar önemli ölçüde artacaktır.
Bu, neyin mümkün olabileceğine dair bir taslaktır. Tarım sistemimizi %100 bitki temelli bir sisteme dönüştürmek, gezegenin sağlığı ve milyarlarca hayvanın çektiği acıları ortadan kaldırmak için elzemdir. Bizi besleyen, şu anda besleyen ve gelecekte de besleyecek olan bu canlılara zihinsel, fiziksel ve finansal olarak bakmak bir zorunluluktur. Tek bir gün daha beklemeye tahammülümüz yok.
Jimmy Videle, Vegan Yetiştiricinin El Kitabı (The Veganic Grower's Handbook- Lantern (lanternpm.org) kitabının yazarı ve NAVCS-Certified Veganic North American Veganic Certification Standard - Serving USA, Canada, and Mexico (certifiedveganic.org) kurucularındandır.
Blogdan daha fazlası
Bu Dünya Gününde Yapabileceğiniz 7 Şey!
James O'Toole tarafından
İskoçya Bitki Bazlı Süt Devrimine Nasıl Öncülük Edebilir?
Nicola Harris tarafından
Yavaş ve acımasız bir ölüm: Bilim insanları dünyanın ilk ahtapot çiftliği önerisini kınıyor
Sanatçı: Natasha Maria