Baraj kapağının açılmasıyla tünelin diğer tarafındaki duvarda bir yol açıldı. Zheng bir ses duydu ve sonra herkese dedi: ''Acele edin, çıkış yolu açıldı. O'Connell, sen eşini taşı!''
Zheng, deliğe doğru yöneldi ve kenarda yeni bir yol gördü. Hiç tereddüt etmeden oraya girdi ve sonra aniden sol omzunda bir ağrı hissetti. Tüm omzu birden uyuştu. O sırada tüneldeki büyük akrebi fark etti. Kuyruğu Zheng'in kolunu sokmuştu.
"Kahretsin!"
Sol elinden baltayı alacak zamanı bile yoktu. Film karakterleri ve su birikintisi arkadan geliyordu bu yüzden arkaya gidemezdi. Tüm Qi'sini kan enerjisini alevle birleştirmek için aktardı ve akrebe doğru atladı. Akrep Zheng'in omzunu ısırdı ancak aynı zamanda alevler yüzünden yandı. Akrebin iskeleti kırıldı ve parçalandı.
Diğerleri tam o sırada o yola girmişti. Akrebin vücudunu görür görmez su birikintisi onlara ulaştı ve onları yolun derinliklerine doğru taşıdı. Ancak önlerinde bir duvar vardı ve grupta sessizlik hâkimdi.
Zheng, bu duvarın arkasında ilk girdikleri ana kısım olduğunu biliyordu. Asıl filmde, kazayla bir sütuna çarpıp duvarı kıran kişi Evelyn'in çocuğuydu. Ancak Evelyn'in çocuğu şu anda doğmamıştı bile. Başka bir yol düşünmek zorundaydı.
Zheng, yine fazla düşünmeden Osiris'in Mızrağı'nı çıkarttı. Az önce çok miktarda Qi ve Kan Enerjisi kullanmıştı, ancak başka çaresi yoktu. Duvara yaklaştıkça dişlerini sıktı ve enerjiyi mızrağa aktarmaya başladı. Zheng, duvara on metre kala mızrağı fırlatabildi. Altın bir ışık parıldadı ve duvarda iki metre genişliğinde bir delik açıldı. Su, grubu deliğe doğru itti ve yere indirdi.
Bir süre daha delikten su aktı ve sonrasında kesildi. Sanki suyun geçtiği baraj kapısı kendisini kapatmış gibi görünüyordu. Hepsi parmaklarını kıpırdatamadan yerde yatıyordu. Hepsi yorgun olduğu için kimse etrafta ne olduğunu kontrol etme zahmetine girmedi. Bu ölümün kıyısından dönme hissi, piyangoyu on kere tutturma hissinden daha güzeldi.
Ardeth de yerde sessizce yatıyordu. Zheng'in kolunun mosmor olup şiştiğini fark etti. Zheng, sağ koluyla boyutsal çantayı çıkarmaya uğraşıyordu. Ardeth, hemen onun yanına koştu ve çantayı çıkardı. Zheng, çantadan bir şırınga çıkarttı ve koluna batırdı. Sonunda rahat bir nefes alabilmişti.
''Bu çok kötü bir şanstı. Yola girer girmez bir akrep tarafından tuzağa düştüm. Neyse ki yanımda bu panzehirleri getirdim.'' Zheng, mırıldandı. Kolundaki şişlik indi, kolundaki koyu renkli kan ise sızmaya başladı. Ardeyt de Zheng'in kolundaki zehirli kanın çıkması için birkaç kez bıçağı omzuna batırmıştı.
Yere bir sürü siyah kan aktıktan sonra Zheng'in kolu normale döndü. Ama hala kırmızı görünüyordu, sanki kaynar suda yanıyor haşlanıyor gibiydi.
''Zehir çok güçlüydü. Neyse ki beni soktu. Bu fiziksel değerlerimle bile bunun etkisini geçirmek için panzehire ihtiyacım var.''
Diğerleri de yere oturmaya başladı. Jonathan, konuştu: ''Bu macera o kadar ilginç değildi. Su dışında başka bir şey göremedim.''
Zheng, güldü: ''Kim demiş? Anubis'in Bileziği oldukça iyi bir eşya. Belki bunu anlamayabilirsin ama Akrep Kral'ın Hazinesi’ni ele geçirirsek içeride büyük bir elmas bulabilirsin. Elmas altından kat kat daha değerlidir. Ha ha.''
Jonathan, heyecanla konuştu: "Elmas? Ne kadar büyük? Bir güvercin yumurtası kadar büyük mü? Hayır, biraz daha büyük gibi görünüyor. Bir serçe parmağından büyük mü?''
Zheng, eliyle bir daire çizdi: ''Bir futbol topu boyutunda, hatta ondan biraz daha büyük olabilir. Ha ha, dünya üzerinde o boyuttaki tek elmas.''
Jonathan, hiç heyecanlanmadan cevap verdi: ''Benimle dalga mı geçiyorsun? O kadar büyük bir elmas sadece efsanelerde olur.''
Zheng, gülümsedi: ''Üzgünüm ama Akrep Kral da bir efsane. Hadi zepline geri dönelim. Yoksa bu yeri çok mu sevdiniz?''
O'Connell, Evelyn'i tuttu ve güldü: ''Sonunda korkunç maceraların nasıl olduğunu görebildin mi? Geri döndükten sonra Ölüler Şehri'nin bizim için geri dönmesini bekleyeceksin. Anladın mı?'' Zheng'i mezarlığın dışına kadar takip etti.
Evelyn, gülümsedi: ''Sen yanımdasın. Senin yalnız kalmanı istemiyorum. Bu sefer tehlikeli olmasına rağmen güvenle kurtulduk, bu yüzden dikkatli olduğumuz sürece iyi olacağız.''
Zheng, onların muhabbetini duyunca acı bir şekilde gülümsedi. Dürüst olmak gerekirse Akrep Kral'ı ararken kimsenin güvenliğini garanti edemiyordu. Tanrı, ona birden sürpriz yapmaya karar verirse, özellikle önceki senaryoya girildiği için zorluğu baya bir arttırırsa, hazineyi tek başına arayabilecek miydi?
Şöyle bir düşündüğünde bileziği ele geçirmek bile çok zordu. Mumya'nın Dönüşü filminin tüm senaryosunu tamamlamak nasıl olurdu acaba? Hatta en yüksek zorluk seviyesinde? Güvenebileceği bir yoldaşı da yoktu. Film karakterleri normal insanlardan daha güçlü olabilirdi ancak yine de yeni başlayanlarla aynı seviyedelerdi. Bu takımla Akrep Kral’ın karşısına çıkacak güveni yoktu. Ancak bunu yapmazsa hayatının sona ermesine altı gün kalacaktı. Bileziği aramaya başladığında artık bu işten geri dönüş yoktu. Demek klonun yaşadığı şey de buydu he? O kadar güçlü olmasına şaşmamalı.
Zeplin'e döndükten sonra Zheng, ciddi bir ses tonuyla konuştu: ''Herkes dinlesin, Akrep Kralı aramaya ben tek başıma gideceğim. Çünkü çok tehlikeli. Sizi riske sokamam. Etrafımdaki en ufak sorunun bile ölüme yol açabileceğini bu macerada görmüş olmalısınız. Sizden çok daha güçlüyüm. Eğer ben ölürsem sizin canlı dönmeniz mümkün olmayacaktır.''
Ardeth, konuştu: ''Hayır. Sen istemesen bile ben seninle gelmek zorundayım. Çünkü sen başaramazsan, kabileme dönüp haber vermek zorundayım. Sonra Akrep Kral'ı öldürme sorumluluğunu biz üstleneceğiz. Bu zor bir durum ancak seninle gelmek zorundayım.''
Zheng, minnetle Ardeth'e baktı. Bunun doğru olduğunu biliyordu ancak Ardeth, bunları kendi başına yapmak zorunda değildi. Kabilenin lideriydi, bu yüzden kendisi yerine başka birini gönderebilirdi.
Jonathan, tereddüt etti: ''Kahretsin. O iki futbol topu büyüklüğündeki elması kendi gözlerimle görmeliyim. Onu gördükten sonra ölsem bile pişmanlık duymam.''
''Üzgünüm ama elmasın büyüklüğünün bir futbol topu boyutunda olduğunu söyledim.'' Zheng, dedi.
O'Connell de başını salladı: ''Sana yardım etmeye söz verdim, bu yüzden endişelenme. Akrep Kral'ın Hazinesi’ni gidip bulacağız ve canlı bir şekilde geri döneceğiz.''
O'Connell romantik bir şekilde Evelyn'e baktı. Evelyn bir süre düşündü ve konuştu: ''Şuna ne dersin. Ben piramidin içine girmeyeceğim ancak en azından bakmama izin verin. Ben zeplinde bekleyeceğim. Lütfen benim de bir bakmama izin verin.''
O'Connell'in başını salladığını gören Zheng ve Jonathan da başını salladı.