We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Geçmişte, çoğunlukla kitle iletişim araçlarının yansıttığı klişelere (gözlükler, çirkin kazaklar, dağınık yüz kılı, gergin kişilik, çatık kaşlar, Ethan Hawke, vb.) Dayanan “yazarların” neye benzediğine dair bir algı vardı. Klişeler son zamanlarda büyük şehirlerde yaşayan ve internette yayın yapan havalı, Kafkasyalı 20- veya 30'lu insanların imgelerine dönüştü. Daha olumlu bir değişim görmek güzel, ancak bir sorun var - bu karakterlerin% 99,9'u gerçek hayatta asla başaramayacak.
İşte bugünlerde serbest yazmanın "yeni" imajının neye benzediğine dair bir inceleme:
Larry Bloom - Turuncu yeni siyahtır
Jason Biggs (diğer adıyla pastayla-çalan ahbap Amerikan Pastası) NYC'de nişanlısının sabun satan, devam eden / ebeveynlerinin parasıyla yaşayabilen, Whole Foods'ta varlığını sürdüren, her zaman şehir dışına çıkan ve hip barlara giden bir "yazar" oynuyor, ancak aslında sadece yazıyor ve tek parça yayınlamak.
Gösteride, Larry sadece bir New York Times editörün ofisi ve bir fikir öne sürüyor (muhtemelen adına hiçbir gerçek yazı etkisi yok) ve bir ödev almayı başarıyor. Hatta kelimenin tam anlamıyla editöre bir iş için yalvarıyor (yüze bir kağıt ağırlığı almanın iyi bir yolu). Keşke girmek gerçekten o kadar kolay olsaydı NYT ve ardından gelen bir NPR şovuna rastladım. Ama gerçekte, iyi bir hikayeden daha fazlasına sahip olmalısınız - aslında sürekli yazmalı ve bunu pazarlamalısınız, sadece büyük bir yayında bir adamla bir kez konuşup şansınızı yakalamamalısınız. Cameron Crowe olmadığınız sürece, bu durumda her yazar sizden nefret eder.
(Gerçek hayattaki Larry aslında zaten başarılı bir yazardı - Forward'da bir göz atın.)
Zoe Barnes - House of Cards
Sırada başka bir Netflix orijinali var, ama bu sefer aslında onu muhtemelen dostça kurgunun sınırlarının dışına çıkaracak kurgusal bir karakter. Muhtemelen. Kate Mara’nın karakteri genç, inatçı, çekici, yetenekli, azimli, tutkulu, bilgili, becerikli ve Kevin Spacey ile seks yapmaya isteklidir - hemen hemen herkesi başarılı bir yazarlık kariyerine götürecek bir denklem.
Tek sorun, sosyal medyanın biraz fazla abartılı gücüne güvenmesidir. Yorumun yapıldığını anlıyorum ve çoğunlukla uygun, ancak gerçekte yeni ortaya çıkan bir gazete yazarının tek bir tweet'inin (cidden - basılı haberlerdeki siyasi gazetecilik izleyicilerini düşünün) kıdemli bir editörün kovulmasına ve onu almasına neden olması pek olası görünmüyor. bir TV kişiliği olsa bile istediği her yerde bir iş.
Diyelim ki, bu tür bir sosyal şöhrete hiç ulaşamadım ve belki de gerçekte bu tür şeyler oluyor, ancak tüm bu başarı, özel bilgileri sızdırmaya istekli olan hedonist, güç veren bir Kongre Üyesi'ne bağlı. Unutmak kolaydır ki, o bilgi olmadan, o gerçekten de bir DC hücre deposunda kaybolan başka bir çamur habercisidir.
Hannah Horvath - Kızlar
Son olarak, herkesin en sevdiği orta sınıf, şehirli-Y kuşağı anti-kahramanımız var. Hannah, büyük olasılıkla, başarılı New York City sanatçılarından doğarak yazarın hayalini gerçekleştirmeyi başaran ve filmiyle orta derecede ünlü olan yaratıcısı / aktris mevkidaşı Lena Dunham'ın bir tür karikatürü. Minik Mobilyave sonra 20'li yaşlarının ortalarına kadar istediği her şeyi yazmaya devam ettiği için son derece ünlü olmaya başladı. Biraz kıskandıysam, hepimizin öyle olduğundan oldukça emin olduğum içindir.
Yaratıcısının aksine, Hannah'nın sorunu Larry Bloom'un sorununa çok benziyor: ısrar eksikliği (bir bölümde gizemli bir şekilde bahşedilmiş e-Kitap anlaşmasını kaybediyor çünkü aşırı basitleştirmek için yazarının engelini aşarak yazmaya başlayamıyor), şık New York City dairesini ve ılımlı - varsa - nüfuzuna dayanan gerçekçi olmayan başarısını (yine kitap anlaşması) desteklemek. Burada, görünüşte nadiren herhangi bir şey yazan ve gerçek bir işi olmayan (yazar klişelerini pekiştiren…) ve yine de muhtemelen benim yaşam maliyetimin iki katı ve ünümün birkaç katı olan bir "yazar" vakası var.
Nişanlımın hapse girmesine ya da Kevin Spacey ile yatmasına izin vermekten hoşlanırım ve yine de burada her gün görüntülemeden daha az alan bir blog çalıştırıyorum ve insanların görmezden gelmesi için spam içerikli reklam metni yazıyorum. Ünlü olmak neden bu kadar zor?