İşçiler sahipsiz, örgütsüz
İşyerindeki arkadaşların çoğu, işçi haklarından; sosyal haklardan, çalışma saatlerinden habersiz. Oysa o kadar işçi hakkı var ki sayfalar doldurur. Bizim işyerinde bunların hiç biri bilinmediği gibi uygulanmıyor da. Bir kaçını sayalım:
Sabah işbaşı saatimiz belli ama akşam paydosumuz belli değil. Resmi bayramlarda tatil olmasına rağmen, sadece bir gün kullanıyoruz, çalışıyoruz. Gece vardiyası sürekli gece çalışıyor, dönüşümlü değil. Ücretler bankaya yatıyor ama sadece asgari ücret kadarı, geri kalanı kaçak. Hem SGK’dan çalıyorlar hem da işçinin tazminatından, emekliliğinden. Çocuk parası, vergi iadesi, eğitim yardımı diye bir şey yok. Emekliler, sağlık sigortası ve destek pirimleri ödenmeden, kaçak çalıştırılıyor.
Emekli olan bir işçiye 20 senelik çalışmasının karşılığı olarak 14 bin lira tazminat verdiler, onu da 5 taksite böldüler. İşçiler, yemek üretiyor ama ürettiğinden yiyemiyor. Müşterilerden gelen iade ya da atık, üstelik iki, üç günlük yemekleri yiyoruz.
Eski işçiler üzerinde kurulan bu düzene karşı yeni işçiler bir şey yapamıyor. İşçiler arasında birlik olmayınca, düzenin kokuşmuş yasaları bile uğramıyor. Oysa birlik olursak birçok şeyi değiştirebiliriz. (Bir işçi)