Bildiğimiz her şey öldükten çok sonra, atomlarımız Orion'unki gibi bir yıldız kreşinde geri dönüştürülecek.
Yerçekimi kuvveti, yıldızların doğumdan ölüme kadar evrimini yönlendirir. Bu süreç sırasında, periyodik tabloda bildiğimiz elementlerin çoğu hidrojen ve helyumdan yapılmıştır. Bu elementler ya yıldız rüzgarları ve gezegenimsi nebulalar yoluyla ya da daha dramatik olarak süpernova dediğimiz devasa patlamalar yoluyla yıldızlararası uzaya geri döndürülür.
Evrenin yaratılmasından bir ila üç dakika sonra, sıcaklığın bir yıldızın iç kısmına yakın olduğu ve hidrojenin helyuma dönüştüğü kısa bir zaman vardı. Üç dakika sonra hızla genişleyen evren çok soğuktu ve reaksiyonlar durdu, her 1000 hidrojen için 98 atom helyum ve çok az miktarda lityum kaldı.
Belki de bin milyon yıl sonra, şimdi serin olan ilk gaz bulutları çökerek ilk nesil yıldızları oluşturdu. Bu yıldızlardan bazıları birkaç milyon yıl içinde süpernovaya dönüşecek ve ilk ağır element saçılımıyla bozulmamış gaz bulutlarını kirletecekti.
Bundan sonra durum, gaz ve toz bulutlarının bir dizi kütleye sahip yıldızlar oluşturmak üzere çöktüğü, bugün bulduğumuz gibi oldu. Ağır yıldızlar ve çift yıldızların bazıları süpernovaya, daha hafif yıldızlar ise gezegenimsi bulutsulara dönüşür. Her biri bulutlardaki ağır elementlerin oranını sürekli olarak artırır ve bunlardan yeni yıldızlar doğar.
4560 milyon yıl önce Güneşimiz ve güneş sistemimiz doğmadan önce bu süreç yaklaşık 8000 milyon yıldır devam ediyordu. Eğer Güneşimiz çok daha erken doğmuş olsaydı, o zaman çevremizde gezegenimizi ve kendimizi oluşturacak kadar ağır elementler olmayabilirdi.
Her şey geri dönüştürülmez, olmayan şey 'kozmik kül yığınına' dönüşür. Tip II süpernovaların kalbindeki nötron yıldızları ve kara delikler de buna girer. Ayrıca kahverengi cüceler de var, o kadar küçük yıldızlar ki, mukaddes bir şekilde parlamaya ve sonra yavaş yavaş kaybolmaya mahkumlar. İlk olarak 100.000K sıcaklıklarda gezegenimsi bulutsuların merkezlerinde ortaya çıkan beyaz cüceler de yavaş yavaş kaybolacak. Bazı gezegenler kozmik kül yığınına gönderilir, ancak ana yıldızlarına çok yakın olanlar, yıldızları kırmızı dev haline geldiğinde yıldızlararası uzaya geri döndürülür.
Yıldız doğum ve ölüm süreci neredeyse evrenin yaşı boyunca, yaklaşık 13.000 milyon yıldır devam ediyor olsa da, şimdiye kadar doğmuş tüm yıldızların sadece %5'i, hidrojeni helyuma dönüştürme aşamasını geçerek evrimleşmiştir.
Eleman üretim süreci de oldukça yavaştır. Bugün, her bir milyon hidrojen atomu ve 98.000 helyum için 850 oksijen, 400 karbon, 120 neon, 100 nitrojen, 47 demir ve 2 sodyum ve 100'den az diğer tüm elementlerin toplamı vardır.
Sonunda yıldız doğum ve ölüm döngüsü sona erecek. Yerçekimi kazanmış olacak, yıldızların nükleer füzyon kaynaklarını kullanma yeteneğiyle ertelenen bir zafer. Ama nihayetinde, yerçekimi tüm yıldızları kara delikler, nötron yıldızları veya soğuk beyaz cüceler gibi süper yoğun bir duruma indirecektir. Yıldızların hepsinin oldukça yaşlı göründüğü ve artık yeni yıldızlar oluşturacak yıldızlararası gazın olmadığı galaksileri zaten görüyoruz.
Galaksimiz bu aşamaya gelmeden çok önce en yakın komşumuz Andromeda galaksisi ile çarpışacak. 6000 milyon yıl sonra meydana geleceği tahmin edilen bu çarpışmada, iki gökada birleşerek taze toz ve gaz getirecek ve şu anda Orion'da gördüğümüz gibi birçok yeni yıldız oluşumu patlamasını harekete geçirecek.
Kitap biletleri