ÇEVİRMEN:SNBURAK
EDİTÖR:BLACKLOTUS
Thomas Andre’nin kaşları hafifçe titredi.
Önemsiz bir Avcı bunu ona söyleseydi o aptalı hemen küçük parçalara ayırırdı.
Ne de olsa Birleşik Devletler hükümeti, Özel Otorite Seviyeli Avcı olan onu bu kadar kolay yargılayamazdı. Bir ülkeninkine eşit haklara sahip biriydi.
İnsanlık tarihindeki en kötü felaketten 300 milyon Amerikalının hayatını kurtarmanın ödülü olarak, Thomas Andre mutlak güce sahip oldu. Bu güç onun istediği her şeyi yapmasına izin veriyordu.
Ancak, durum bu olsa bile, hemen harekete geçemezdi. Çünkü bu sefer rakibi ‘Seong Jin-Woo’dan başkası değildi.
Thomas Andre öfkesini tamamen bastıramadı ve elleri göz açıp kapayıncaya kadar hareket etti. Yine de kendini tutmayı başardı. Hwang Dong-Su'ya baktı ve dişlerini gıcırdattı.
‘Ve ona o adamı kışkırtmamasını söyledim…’
Beklendiği gibi, Seong Jin-Woo yüzleşmesi kolay bir rakip değildi. Onu şahsen görmek bu gerçeği doğruluyordu. Thomas Andre bu duyguyu kelimelerle anlatmak zorunda kalırsa o zaman bir bataklığa adım atmaya çalışmak gibi tanımlayabilirdi.
Seong Jin-Woo’nun tüm vücudundan karanlık ve uğursuz bir sihirli enerji sızıyordu ve Thomas Andre, burada yanlış bir adım attığında kaçamayacakmış gibi hissetti.
Ne yazık ki, o bile artık geri adım atmadı. Çöpçü Loncası’nın as bir Avcısı şu anda bu adam tarafından dövülüyordu ve en önemlisi, Özel Otorite Seviyeli bir Avcı olarak gururu da tehlikedeydi.
Yüzü acımasızca buruşmuş olan Thomas Andre bir soru sordu.
“...Sen, bir ihtimal kim olduğumu bilmiyor olabilir misin?”
Jin-Woo kibarca cevap verdi.
“Kim olduğun önemli değil.”
O anda oldu – Hwang Dong-Su bir şekilde bilincine kavuştu ve Thomas Andre'yi gördükten sonra bağırdı.
“Usta! Bu orospu çocuğunu öldür! Acele et!”
Boom!
Jin-Woo’nun yumruğu Hwang Dong-Su’ya vurdu ve adamın bayılıp tekrar gevşemesine neden oldu. Bu arada, Thomas Andre’nin alnındaki damarlar şişti.
“Nasıl cesaret edersin…”
‘…Kim olduğumu biliyorsun, yine de benim huzurumda buna benzer bir şey yapmaya cesaret ediyorsun?’
İfadesi daha önce çoktan çirkin bir şeye dönüşmüştü, ama şimdi, bir şeytanın yüzüne benzeyecek kadar çok çarpıtılmıştı.
Kişisel deneyimi sayesinde vücudu, boyun eğmek istemeyen bir rakiple nasıl başa çıkılması gerektiğini biliyordu.
‘Beyaz çöp, düşük sınıf bir beyaz adam.’
Thomas Andre fakir bir göçmen ailede büyümüştü.
Afrikalı gençlerle dolu en fakir gettoda bulunan okul, hiç kimseyi tanımayan, arkadaşı ya da tanıdığı olmayan yalnız bir beyaz çocuk için düşmanca bir yer olduğunu kanıtlamıştı.
Her yer düşmanlarla doluydu. Sadece göz göze gelmekten kavgalar patlak veriyordu. Ve çoğu zaman, rakipleri tehlikeli silahlar da taşıyordu. Birden fazla düşmanla savaşmak zorunda kaldığı anları sık sık yaşamıştı.
Ancak gökler, görünüşte hiçbir şeye sahip olmayan bu beyaz çocuğa eşi görülmemiş bir hediye vermeyi uygun gördü.
Fiziksel güç için ezici yetenek – başkalarını çiğnemesine izin veren güç!
Çelişkili bir şekilde, çocuğun çevresi kendi yeteneklerini doğrulaması için mükemmel bir oyun alanı haline geldi. Sonsuz, sürekli kavgalar sayesinde çocuk, sahip olduğu yeteneği doğruladı.
Güçlerinin kendisine karşı düşmanca duygular besleyenleri nasıl değiştireceğine açıkça tanık oldu. Ve böylece bir kral gibi hüküm sürdü.
Güç – yetkili güç, mali güç ve fiziksel güç. Bu dünyada var olan birçok gücün bir adamı ya bir krala ya da bir köleye dönüştürebileceğini çok erkenden öğrenmişti.
Ve bu dünyada tamamen farklı bir ‘güç’ türü ortaya çıktığında, fırsatı kullandı ve gerçek bir kral statüsüne yükseldi.
Bir rakip dinlemeye isteksizse gücünü ona boyun eğdirmek için kullanırdı. Yolunu tıkayan biri merhamet gösterilmeden yok edilirdi.
Ve ona bakan herkesi yere diz çöktürürdü. Fiziksel güç hakikatti!
Thomas Andre bildiklerine ve aşina olduğu şeylere sadık kaldı.
Zaman donmuş gibiydi. Şimdi kötülük ve yıkıcı bir arzu ile dolu olan Thomas Andre öne atıldı. İki adam arasındaki mesafe bir anda kayboldu.
Burunlarının dokunmasına yetecek kadar yaklaştığı için gözleri Jin-Woo’yla buluştu.
‘Kendi cehaletini suçla!’
Thomas Andre elini uzattı. Jin-Woo’nun kafasını tutmayı planlıyordu.
Anlaşılmaz kavrayıcı gücü, gizli yeteneklerinden biriydi. Rakibi birinci sınıf bir Avcı olsa bile, o kişinin kafatasını kolayca parçalayabilirdi.
Artık o aptal, saldırı menzilinde olduğuna göre, zafer onun sayılırdı. Thomas Andre’nin dudaklarının köşeleri kıvrıldı.
Ne yazık ki…
‘Ne...?!’
O anda, gözlerinin önünde bir ışık parlaması vardı.
***
Şanslı bir zamanlamayla Çöpçü Loncası Avcıları bölgeye ulaştı. Ve hepsi tuhaf bir şeye tanık oldular. Kullanılmayan fabrikanın duvarından korkutucu bir hızla fırlayan ‘bir şey’e şahit oldular.
Boooom-!!
Bu ‘bir şey’ duvarı yıktı ve yere çakıldı. O zaman bile, uzun bir süre sürüklenmeye devam etti.
Chuwuuuuk…
Ve bu ‘bir şey’ sonunda gözlerinin önünde sürüklenmeyi bıraktığında, Avcılar onun kimliğini anladılar ve aşırı şaşkınlıklarını gizleyemediler. Önce kimin bağırdığını kimse anlayamadı.
“Thomas Andre?!”
“Usta, iyi misin?!”
Kim Goliath'ı böyle uçurmayı başardı?
Sadece buna inanamadılar.
Çarpmanın gücü o kadar büyüktü ki Thomas Andre’nin tüm vücudundan sıcak buhar yükselmeye devam ediyordu.
Ama yine de sıradan bir insanın derisi yerde öyle sürüklenirken paramparça olurdu. Hayır, ondan önce bedeni duvara çarptığında birçok parçaya bölünürdü.
Ancak, Thomas Andre tamamen iyiydi. Kamish’in Nefesini çıplak vücudundan başka hiçbir şey olmadan atlatmayı başaran bir tankçıya yakışır bir şey değil miydi?
Sadece, ayağa kalkarken yaptığı ifade hiç de mükemmel değildi. Ayağa kalkarken yüzü bir kaya parçası gibi sertti. Ardından Avcılarına kapsamlı bir şekilde baktı.
Aynı tarafta olsalar bile, bu Avcılar, Özel Otorite Seviyeli bir Avcı’nın ölümcül bakışlarına maruz kaldıktan hemen sonra soldu.
“…”
Thomas Andre başka bir şey söylemeden fırlatıldığı terk edilmiş fabrikaya geri döndü. Tüm vücudundan baş döndürücü miktarda öldürme isteği çıkıyordu.
Pat, pat.
O manzaraya şaşkınlıkla bakan Usta Yardımcısı aceleyle aklını topladı ve Lonca’nın Avcılarını çağırdı.
“Hepiniz ne yapıyorsunuz? Hemen harekete geçin!”
Yüz kadar birinci sınıf Avcı, terk edilmiş fabrikaya doğru koştu.
***
Thomas Andre'yi uçurduktan sonra Jin-Woo yumruğunu daha da sıktı.
Sadece bir saniye sonra, Yu Jin-Ho’nun hayatı büyük bir tehlikeye girecekti. Hwang Dong-Su Yüce Ork askerinin gözünden çocuğun kafasını yere çarptığını görünce kanının kaynadığını hissetti.
Ama o adam şimdi ne istiyordu?
Hwang Dong-Su serbest bırakılırsa bunların hiçbiri olmamış gibi mi yapacaktı? Ne kadar aptalca bir öneriydi bu.
Jin-Woo kendini mutlak sınırına zorladı ve daha da büyümeye devam etti, böylece güçlü varlıklar tarafından itilmeyecekti. Yani, böylesine aptalca bir talep, dikkate almaya değer bile değildi.
Ama sonra, Thomas Andre'nin tepkisi, öldürme niyetiyle ağzına kadar dolu bir saldırı oldu.
Bu savaş bitmemişti.
Thomas Andre uzak bir mesafeye fırlatılmış olabilir, ancak eskisinden daha güçlü bir öldürme niyetiyle geri döndü. Jin-Woo, hala bilinci yerinde olmayan Hwang Dong-Su'yu fabrikanın bir köşesine attı. Ve sonra Kaisel ile İgris’i dışarı çağırdı.
Shururuk...
Siyah bir Gök Ejderhası ve siyah bir şövalye kendilerini ortaya çıkardı. Jin-Woo, Yu Jin-Ho'yu dikkatlice kaldırdı ve çocuğu İgris’e teslim etti.
“Jin-Ho'yu en yakın hastaneye götür. Gerekli tedaviyi aldığından emin ol. Anladın mı?”
İgris anladığını göstermek için eğildi ve
fabrikadan uçmak için Kaisel'in arkasına atladı.
Kii-ahk!
Thomas Andre kaçan Gök Ejderhasını umursamadı. Hayır, gözleri yalnızca Jin-Woo'ya sıkıca kilitlendi. Aynı şekilde, Jin-Woo’nun bakışları da Amerikalıya yöneldi.
Ve Thomas Andre'nin omuzlarının ötesinde koşan birinci sınıf Avcıların buruşuk ifadelerini gördü. Sayıları yüz civarındaydı.
Görünüşe göre bu adam, çoğu kez dünyanın en iyi Loncası olarak anılan Çöpçü Loncası'nın tüm elitlerini harekete geçirip bir araya getirdi.
Mesele şu ki…
‘…Askerlerin sayısını karşılaştırmak istiyorsan bende de fazlasıyla var.’
Jin-Woo hemen gölgesinde saklanan ve emirlerini bekleyen Gölge Askerlerini çağırdı. Karanlık ayaklarının altından yavaşça yayıldı ve Gölge Askerler teker teker yerden yükseldi.
Thomas Andre'nin adımları, tüm o askerleri keşfettikten sonra durdu. Sayı bine yakındı. Terk edilmiş fabrika bir anda tamamen doldu, ama o zaman bile, asker sütunları arkaya kadar uzanıyordu.
Thomas Andre gözlerini kıstı.
‘Sadece inanılmaz rakamlar da değil.’
Hatta S-Seviyeli Avcılar ile benzer bir seviyede olan birkaç çağrılmış yaratığı bile gördü. Büyük bir kalkan tutan şövalye veya siyah cüppe giyen Büyücü ve hatta arka hattı dolduran Devler gibi.
Sihir enerjisi yayımlarının, oradaki en yüksek rütbeli Avcıların bazılarından geri kalır yanı yoktu.
Kesinlikle, bunlar gerçekten mükemmel çağrılmış yaratıklardı ve katılan Çöpçü Loncası'nın tamamı bile bir zaferi garanti edemiyordu.
Ürperti, ürperti…
Seong Jin-Woo’nun sağduyu bozucu çağrılanları gören Thomas Andre, bu güçlü titremenin tüm vücudunda dolaştığını hissetti. Aynı zamanda gerçekten mutlu hissediyordu.
‘Doğru.’
Rakibinin seviyesi bu kadar yüksek olduğu için artık dövüşten gerçekten zevk almaz mıydı?
Thomas Andre dudaklarını yalarken yüzünde bir gülümseme belirdi. O aptal Hwang Dong-Su'nun artık bu dövüşte önemi yoktu.
Yıpranmış gururunu geri kazanmanın tek bir yolu vardı. Ve bu...
‘…O küstah şerefsizi öldürün…’
Ama bunu yapmadan önce, Thomas Andre son merhamet teklifini yaptı.
“Hatalarını kabul eder ve geri çekilirsen söz veriyorum hayatını bağışlayacağım.”
Sözlü bir cevap yerine, Jin-Woo ona orta parmağını kaldırdı.
“…”
Thomas Andre’nin alnında kalın damarlar şişti.
“Seni aşağılık herif, sonuna kadar…”
Riiip!
Thomas Andre gömleğini yırttı – canavarlardan çıkarılan birinci sınıf malzemeden yapılmış bir gömlek, ucuz bir kağıt parçası gibi parçalara ayrıldı.
Ve sonra…
Wududuk-!
Wuduk!
Tüm gövdesindeki kaslar şişti ve tüm vücudunu kaplayan bir zırh gibi sertleşti. Sihir enerjisi o kadar büyüktü ki, ayaklarının altından sızan enerji yakınlardaki insanların tüylerini diken diken etti. O kadar geniş ve güçlüydü ki, omuzlarından altın renkli buhar yavaşça yükseliyor gibiydi.
Dünyanın en büyük Tankçısı gücünü bir kez daha açığa çıkardı.
Jin-Woo da kendi sihir enerjisini serbest bırakmadan önce Thomas Andre’nin dönüşümünü sessiz bir şekilde izledi.
Shuwahaahk-!!
Tamamen farklı alemleri işgal eden iki canavardan yayılan sihirli enerji, çevredeki elit Avcıları nefeslerini tutmaya zorladı.
‘Heok!’
‘Goliath'ı kimin havaya uçurduğunu merak ediyordum, ama şimdi...’
Bakışları tek bir yere yönlendirildi – Seong Jin-Woo'ya.
Elbette, Japonya'daki tüm o Dev canavarları avlamayı başaran Seong Jin-Woo ise bu başarı makul görünüyordu.
Çöpçü Loncası Avcıları, Jin-Woo'ya bakarken gergin bir şekilde tükürüklerini yuttu.
Onlardan ve artan gerginlik durumlarından farklı olarak Jin-Woo tamamen sakin ve aklı başındaydı. Şimdiye kadarki büyümesini test etmek için bunun mükemmel bir fırsat olduğunu hissetti. Şimdi kesinlikle tamamen her şeyiyle karşı çıkabileceği bir rakiple karşı karşıyaydı.
Birden Jin-Woo, Ejderha Kamish'in ona söylediklerini hatırladı.
‘Hükümdarların güçlerini ödünç alan dört kişi var, değil mi?’
Kamish baskınından sağ kurtulan beş kişiden dördü – Dört Özel Otorite Seviyeli Avcı olabilir miydi?
Bu doğruysa, Thomas Andre'nin Hükümdarların güçlerini ödünç alan bir insan olma ihtimali çok yüksekti.
Jin-Woo ilk hamleyi yaptı.
“İlerleyin.”
Egemenleri bu emri verdikten hemen sonra, Gölge Askerler oldukça korkutucu bir güçle ilerlemeye başladılar.
Thomas Andre de yüksek sesle bağırdı.
“Geliyorlar!”
Bir Lonca'ya karşı bir adam. Bugün neredeyse bin ‘çağrılan’ ve neredeyse yüz elit Avcı şiddetli bir şekilde çarpışacaktı.
Boom-!!
Thomas Andre, sürünün önünde duran Demir'i havaya uçurdu ve gözlerinden parlak bir parıltı fırlarken hızla Jin-Woo'nun nerede olduğuna baktı.
İnanılmaz bir hızla ona doğru koşan birini gördü.
‘İşte orada-!!’
Thomas Andre arkasını döndü ama Jin-Woo daha hızlıydı. Jin-Woo, bir anda Thomas Andre’nin alanına girdi ve ‘İblis Kralın Kısa Kılıcı’ ile belinden bıçakladı.
Ne yazık ki, bıçak Thomas Andre'nin sertleşmiş derisinden geçemedi.
‘…!’
Jin-Woo’nun gözleri büyüdü.
Pat!
Amerikalı, yüzünde oluşan bir sırıtma gibi rakibini dirseğiyle uzaklaştırdı.
Bu, Özel Otorite Seviyeli Avcı’nın gerçek gücüydü. Jin-Woo oldukça iyi bir hıza sahip olabilir, ancak Thomas Andre’nin savunmasını aşmasının hiçbir yolu yoktu.
‘Gücümü hisset ve gerçek umutsuzluğun nasıl bir şey olduğunu tat!’
Thomas Andre avantajın artık onda olduğuna karar verdi. Saldırılarını durdurmadı ve elini uzattı.
Wuuonng-!
Bunu yaptığında, elinden güçlü bir çekme kuvveti oluşturuldu ve fırlatılan Jin-Woo'yu hızla geri aldı.
‘Görünmez el.’
Bu, Ejder Kamish'i havadan yere sürüklemeyi başaran Thomas Andre’nin yeteneğiydi.
Jin-Woo, korkutucu bir hızla Thomas Andre'ye çekildi, ancak sonra gözleri tekrar açıldı.
‘Hükümdarın Otoritesi!’
Koo-woong!
Thomas Andre’nin omuzları, yukarıdan aşağıya çarpan görünmeyen bir kuvvetten titredi.
‘Ne?!’
Rakibinin de, yalnızca Özel Otorite Seviyeli Avcıların sahip olduğu güce sahip olduğunu tüm vücuduyla doğruladıktan sonra tamamen şaşkına döndü.
Jin-Woo bu fırsatı kaçırmadı, yumruğu bugün ikinci kez Thomas Andre’nin yüzüne çarptı.
Ka-boom!!
Ve bir Avcı olduktan sonra ilk kez, Goliath lakaplı adam ağzından kan tükürdü.
“Keo-heok!!”
***
Avcı Bürosu da arkasına yaslanıp parmaklarını emmiyordu. Avcıları taşıyan Büro'ya ait düzinelerce araç, Çöpçü Loncası üyeleriyle aynı hedefe gidiyordu.
Ancak, hemen öndeki iki araba aniden hedeflerinden çok uzakta olmayan bir yerde durdu.
Son derece endişeli olan Adam White, rastgele manzarayı izliyordu ve ani frene hazırlıksız yakalandı.
“Neler oluyor?”
Aracın sürücüsü Adam White'a baktı. O, Avcı Bürosu'na bağlı tek S-Seviyeli Avcı idi.
“Ajan White. Sanırım bize burada neler olduğunu açıklamanın zamanı geldi.”
“Her şeyi açıklamak için zaman...”
Adam White cümlesini bitiremedi.
Çünkü o sırada S-Seviyeli Avcı'nın teninin oldukça hızlı bir şekilde solduğunu gördü. Hayatında her türlü sıyırıp geçmeyi deneyimledikten sonra şekillenen, çelik bir kalbe sahip olmasıyla ünlenen bir adamın yüzünde böyle bir ifade oluştuğunu ilk kez görüyordu.
Oldukça ciddi bir şey olduğunu anlayan Adam White hemen sordu.
“İleride… Bir şey mi oldu?”
S-Seviyeli Avcı donmuş bir suratla cevap verdi.
“Devam edersek hepimiz hayatımızı riske atmak zorunda kalacağız.”
Egemenler Listesi
1) Gölge Egemeni-Ölülerin Kralı ( Seong Jin-Woo)
2) Beyaz Alevlerin Egemeni - İblis Kralı ( Baran) (öldü)
3) Başlangıç Egemeni- Devlerin Kralı (Reghia) (öldü)
4) Yıkın Egemeni- Vahşi Ejderhalar Kralı
BL: Biliyorum geç geldi ama yapacak bir şey yok . Anca müsait olup eve geldim. Birde yarın sorun çıkmazsa yine aynı saatte atılacaktır. Büyük kapışma başladı. Yorum atmayı beğenmeyi ve İfade koymayı unutmayın.