Lena Dunham’dan vazgeçmiş olanlarınız için kimse nedenlerinizin olmadığını söyleyemez. Çığır açan HBO dizisi yüzünden olsun, kızlar, 2017’de sona erdi ya da yaratıcı bir durgunluk döneminden acı çekiyorsa, Dunham’ın kültürel sohbetteki yeri büyük bir darbe aldı. Temmuz 2022 tiyatro açıklaması Keskin Çubuk2010’lardan bu yana ilk uzun metrajlı yönetmenlik çalışması Minik Mobilya, sadece endişeleri artırdı. Ancak Dunham, kadınların güçlendirilmesi ve kendi kaderini tayin hakkıyla ilgili sık sık dile getirdiği endişelerini alıp onları 13. yüzyıl İngiltere’sine 13. Catherine Birdy AradıDunham’ı yakın zamanda pek olası olmayan bir şekilde yeniden tanımlayan büyüleyici, zeki ve tamamen lezzetli bir geri dönüş filmi.
Dunham, Karen Cushman’ın 1994 tarihli romanına aşık olduğunu söylüyor. Catherine, Birdy Denilen, 10 yaşındayken ve coşkusu hemen belirgin ve bulaşıcıdır. 14 yaşındaki Birdy, muhteşem Bella Ramsey (Game of Thrones) sinsi düşüncelerin ve sinsi planların kaynağını gizleyen muzip bir gülümsemeyle. O bir kırbaç akıllı asi, ama her zaman düşündüğü kadar akıllı değil. Arkadaşlarıyla neşeli (faaliyetlerinin çoğu neşeli olarak tanımlanabilir) bir bahçe oyunundan sonra çamura bulanan Birdy ile tanıştığımızda, bebeklerin nasıl yapıldığına karşı duyduğu en büyük tiksintiyi aktarıyor, kendisine söylendiğine göre, “ısıtılmış demir” almayı içeriyor. poker ve burnuma sokmak.”
Hem saygısız hem de modern bir dokunuştan daha fazlası olan mizahı ve tutumu, onu birçok belaya sokar ve kurtarır. Sonuncusu, Birdy’nin ilk adetini gördükten sonra (“Ölüyorum. Görülmesi çok açık”) sonra çok önemli hale gelecek, bu da babası Lord Rollo’yu (komik bir şekilde berbat bir Andrew Scott) kendisinden kurtulmak için onu evlendirmeye teşvik ediyor. borçlarından. kadınlardan çok gibi kızlar 21. yüzyılın adetlerine ve varsayımlarına bağlıydılar.Yüzyıl toplumu, Birdy, genç bayanları madeni paralarla dolu kadife bir çuval için satmayı düşünmeyen ataerkil bir sistem tarafından tuzağa düşürülür.
Rollo’nun sürekli canını sıkacak şekilde Birdy, potansiyel taliplerinin her birini korkutmak için büyük acılar çeker, ta ki “mağarada yaşayan trol” ile tanışana kadar Shaggy Beard’ı (harika bir Paul Kaye, her satırı çiğneyen) vaftiz edene kadar. Shaggy Beard kovalamayı sever, bu yüzden Birdy burnuna yumruk attığında veya ağrıyan eklemleri için dışkıdan yapılmış bir merhem hazırladığında korkmaz. Onların tek taraflı flörtleri, Cushman’ın romanından önemli ölçüde sapan bir sona yol açar ve filmin sonu biraz gergin olsa da, kendini özgürleştiren Birdy’ye kendi geleceğini seçme seçeneği sunar.
Dunham, Cushman’ın çalışmasını beyaz perdeye uyarlarken, kesin nokta doğruluğundan neşeyle kaçınmaktan çekinmeyen, sonsuz alıntı yapılabilir bir senaryo hazırlıyor. Birdy, hikayeyi bir günlük girişi olarak anlatıyor ve neredeyse sürekli bir seslendirme normalde araya giren ve sinir bozucu bir koltuk değneği olsa da, Birdy’nin arkadaşları, ailesi ve müstakbel kocaları hakkındaki düşüncelerini dile getirmesi için herhangi bir fırsat memnuniyetle karşılanıyor. Kimsenin onun “iğrenç” kızıyla evlenmek isteyeceğine inanamayan, nefret ettiği babası için özellikle seçilmiş sözcükleri var. Birdy, Haçlı Seferlerinde hizmet ettiği zamanı romantikleştirmeyi reddetmesine ve sözde iyi ve kahramanca işleriyle ilgili kayıtları düzeltmesine rağmen, idolleştirdiği George Amcası’na (Joe Alwyn) daha yatkındır. Birdy’nin annesi Lady Aislinn (Billie Piper) güvenilir bir rahatlık kaynağıdır, ancak son derece zor bir hamilelik Birdy’nin gelecekte kaçınmayı tercih edeceği sorumlulukların bir hatırlatıcısı olarak hizmet eder.
Filmin zengin, iyi çizilmiş karakterlerinin çoğu, dönemin aşk ve evliliğe karşı genellikle fırsatçı tutumlarını temsil ediyor. Birdy’nin arkadaşı Aelis (Isis Hainsworth), dük olan 9 yaşındaki bir çocukla evlenirken, George’un Ethelfritha (ışıklı Sophie Okonedo) ile olan evliliği kesinlikle işlemseldir: istediği unvanı kazanırken o parasını alır. Sonra Birdy’nin en iyi arkadaşı Perkin (Michael Woolfitt), Dunham’ın “bir neslin sesi” önemine ulaşma eğilimiyle uyumlu bir ilerlemecilik notu ekleyen nedenlerle mücadele dolu bir hayata mahkum edildi. Ancak Alicia Keys’in “Girl On Fire” ve Mazzy Star’ın “Fade Into You” gibi şarkıların sadece emo-güncellemeleri ile, özellikle bir YA filmi için işe yarıyor.
Aksi halde, Catherine Birdy Aradı feminist ve çeşitlilik gerçekliğini hafife alıyor ve Birdy’nin içinde bulunduğu korkunç durumu görmezden gelmeden maskeliyor. Ortaya çıkanların çoğu, zamanının bir ürünü, ancak puanlarını böyle güçlü bir irade ve eğlenceli bir şekilde kanalize ederek. acerbic genç kahraman, Dunham bugüne sağlam bir bağlantı kuruyor. Cushman’ın romanında Birdy’nin annesi, kızının “kafesinin parmaklıklarına vurmayı bırakması ve halinden memnun olması” gerektiğini söylüyor. Dunham’ın harika yeni filminde, gözüpek bir genç kız bize kafesinizin parmaklıklarına çarpmanın küçük kuşların nasıl özgürleştiğini hatırlatıyor.
.