Ağustos 1953'te Deniz Kuvvetleri Komutanı Nikolai Kuznetsov, SSCB Savunma Bakanı Nikolai Bulganin'e görevler ve kalkınma hakkındaki görüşlerini özetleyen bir rapor sundu. filove ayrıca yeni savaş gemilerinin inşası için öneriler oluşturdu. Raporda, "savaş sonrası koşullarda, Donanma'da uçak gemilerinin varlığı olmadan filonun ana görevlerinin çözümünün sağlanamayacağı vurgulandı."
O zamandan bu yana, 50 yıldan daha uzun bir süre geçti ve ulusal filonun bir parçası olarak sadece az kalpli uçak gemisi Amiral Kuznetsov var ve gerçek bir savaş durumunda yüksek denizlerde Rus askeri filosunun yaşam süresi birkaç dakika içinde hesaplanıyor. Yerli uçak gemisi filosunun trajik kaderi üzerine, Popular Mechanics, 1160 projesinin atomik uçak gemisi projesinin baş tasarımcısı, 1153 projesinin uçak gemisi baş tasarımcısı ve ağır uçak gemisi kruvazörü Arkady Morin tarafından anlatıldı.
Gün batımı savaş gemileri
Geçen yüzyılın 20'lerinde ortaya çıkan uçak gemileri, başlangıçta yalnızca filo savaş gemilerinin ana grev kuvvetinin savaş operasyonlarını destekleme aracı olarak görüldü. Bu, Japon taşıyıcı filosunun Pearl Harbor'daki Amerikan savaş gemilerini batırdığı 7 Aralık 1941'e kadardı. Saldırıdan hemen sonra, Amerikalılar Essex tipi bir dizi 24 uçak gemisi attılar; hikayeler dünya gemi inşası ne önceden ne de sonraydı. Diziden 17 uçak gemisi savaş sırasında hizmete girmeyi başardı ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Pasifik'teki savaşı kazanmasına izin verdi. Şimdiye kadar yapılmış en güçlü savaş gemilerinin en güçlüsü, savaş sırasında düşman gemilerine ciddi zarar veremeyen dokuz 457 mm silahlı Japon Yamato'nun Amerikan uçak gemilerinden gelen uçaklar tarafından Nisan 1945'te batırılmış olması dikkat çekicidir.
Savaştan sonra, tüm ülkelere açık denizde yeni bölünmüş sahiplerin - uçak gemilerinin - ortaya çıktığı belli oldu. SSCB hariç herkes. Ancak, donanma komutanlığının nisan 2'inde atanan yeni türdeki gemilerin ateşli bir destekçisi olan Nikolai Kuznetsov, Deniz Kuvvetleri Komiserinin Nisan 1939'inde atanan Donanma'nın 1938 filosunun amiral gemisi oldu. Çabaları sayesinde, üçüncü beş yıllık 1942 - 1940 planının planları, her biri Kuzey ve Pasifik filoları için olmak üzere iki uçak gemisinin döşenmesini içeriyordu. Bununla birlikte, Ocak 17'in başlarında, deniz planı ikiye bölündü ve içinde uçak gemisi yoktu. Stalin'in devasa savaş gemilerine açıklanamaz bir tutkusu vardı ve çok azı ona itiraz etmeye cesaret etti. Ancak Kuznetsov buna izin vermedi - TsKB-62’teki talimatlarında V.V. Ashika, uçak gemileri geliştirmeye devam etti. Çalışma iki yönde gerçekleştirildi: 72 uçağında iki katmanlı hangarlı büyük bir uçak gemisi (32 projesi) ve 71 uçağında küçük bir seviye (9 projesi). Güverte avcısının yerini, ünlü Yakovlev avcısı Yak-71K'nın gemi modifikasyonu alması planlanıyordu, Tupolev Tasarım Bürosu, PT-MXNUMX gemi torpido bombardıman uçaklarını geliştiriyordu. Uçağın uçak gemilerinden kalkış yapmasının ana yolu, uçuş güvertesi üzerinde serbestçe koşmaktı, mancınıkların kullanımı yalnızca maksimum kalkış kitlesi ve olumsuz hava koşulları ile sağlandı.
1945'in başında Kuznetsov tarafından oluşturulan savaş sonrası filo oluşumu için gerekli gemilerin seçilmesi komisyonu önce iki tip uçak gemisi yaratma ihtiyacına geldi: Filolar (büyük) - Kuzey ve Pasifik filoları ve küçük - Baltık ve Karadeniz için. Komisyonun bulgularına dayanarak, Ana Denizcilik Karargahı, Donanmanın savaş sonrası gelişmesi için muhtemel bir plan için öneriler hazırlanırken, dokuz büyük uçak gemisinin (Pasifik için altı ve Kuzey filoları için üç) ve Kuzey filosu için altı küçük inşaatının yapılmasını öngördü. Hükümetteki uçak gemisi sayısının dörde düştüğü göz önüne alındığında, Stalin şöyle özetledi: "Peki, iki küçük parça inşa edelim." Ancak, planın son halinden de kayboldular: Narkomsudproma liderleri “henüz temelde yeni gemiler inşa etmeye hazır olmadıklarını” söyledi. Paradoks, böyle gemiler olmadan, başkalarının inşasının tüm anlamlarını yitirmesiydi. Böylece SSCB'de anlamsız bir filo inşa etmeye başladı.
Düşük maliyetli uçak gemisi
Büyük stratejistin planına göre, savaş sonrası on yıl boyunca dört ağır ve 30 hafif kruvazör inşa edilmesi planlandı ve 1953 - 1956 yıllarında üç daha ağır ve yedi hafif kruvazör yerleştirilmesi planlandı. Aynı zamanda Stalin, savaştan önce 23 projesinin üç savaş gemisinden birinin yapımına devam etmeyi ve 1955'teki daha gelişmiş 24 projesinde iki tane daha inşa etmeye başlamayı amaçlıyordu. Tüm dünyada böyle planlar aptalca kabul edilir, SSCB'de parlak olarak adlandırılırlar.
Bu bağlamda, 72 filo uçağı uçak gemisi projesi üzerindeki çalışmalar sona erdi ve bunun yerine kabul edilemez olan Kuznetsov, kıyı bölgesinde küçük bir filo uçağı uçak gemisinin geliştirilmesi, denizaltı savunmasına katılım, konvoyların dağıtılması ve karaya inişin kuvvetlendirilmesi görevlerini yerine getirebilecek küçük bir filo uçağı uçak gemisinin geliştirilmesi için yeni bir teknik görevi onayladı.
Böyle bir "bütçe" uçak gemisi hangarlarda 30-40 uçak taşımak zorunda kaldı. Lansmanı kolaylaştırmak için, burun ekstremitesine bir mancınık kurulması planlandı. Bir seçenek olarak, tamamlama projesi, ağır kruvazör Kronstadt'ın uçak gemisi veya yakalanan Alman uçak gemisi Graf Zeppelin'in tamamlanması olarak kabul edildi. Kronstadt düşük teknik hazırlığa sahipti (% 10-15), tamamlanması yaklaşık beş yıl gerektirdi ve sonuç olarak hurdaya çıkarıldı. Bir Alman uçak gemisi üç yıldan az bir sürede tamamlanmış olabilir, ancak sorumluluk alanında "Kont Zeppelin" için çok sayıda hazır ekipman ve silah bulunan müttefikler, bu planın uygulanmasına şiddetle karşı çıktı ve ekipmanın imha edilmesinde ısrar etti. Üçlü komisyonun müzakereleri hiçbir şeye yol açmadı ve "Sayım" değişken bir hedef olarak vuruldu havacılık ve filosu 16 Ağustos 1947'de. Bundan önce bile, Ocak 1947'de Kuznetsov, yanlış ihbarlarla Donanma Başkomutanlığı görevinden alındı ve SSCB'deki uçak gemileri üzerindeki çalışmalar tekrar durduruldu.
Çok küçük uçak gemisi
1951'te, Kuznetsov yine SSCB deniz bakanı olarak atandı ve yine uçak gemisi temasını canlandırdı. Ancak, Stalin'in ölümünden önce veya sonra tüm raporlarında başarılı olamadı. Başarmayı başardığı tek şey, hafif bir uçak gemisini (proje 85) 1955 - 1960 yıllarında gemi tasarımı açısından kurtarmaktı.
Bu arada, jet uçağı dönemi. Tahmini hafif uçak gemisi, 40 avcı uçağı, iki helikopter, 24 000 t'nin standart bir deplasmanına ve 5000 milinden bir seyir mesafesine sahip olmak zorundaydı. Ancak böyle bir geminin yaratılması, sadece Gıda Sanayi Bakanlığı ve Mintyazmaş'tan değil, projeyi sabote eden Minaviaprom'dan da kaynakların toplanmasını gerektiriyordu. Nisan ayında, 1955, Kuznetsov, Yakovlev, Mikoyan ve Sukhoi'yi projeye dahil etme isteği ile doğrudan Kruşçev'e hitap etti. Bu Kuznetsov’un bir uçak gemisini kurtarma girişimi oldu - bir ay sonra kalp krizi geçirerek çöktü ve Savunma Bakanı Zhukov tarafından “kötü deniz yönetimi için” görevinden alındı ve indirgendi. Ölümünden yalnızca 14 yıl sonra, yetenekli deniz komutanı Sovyetler Birliği filosunun Amiral rütbesine geri döndü.
Taşıyıcılar korunmadan kaldı. Donanma şefindeki yeni komutan Amiral Gorskov, tek görevinde tamamen emildi - kendi koltuğunu korumak (ve başardı - tam olarak otuz yıl boyunca komutan olarak kaldı), bu yüzden kimseyle kavga etmemeyi tercih etti. Ve Kruşçev roketi modaya girdiğinde silâhDüşman gemilerinin imha edilmesinden hava savunmasına kadar hemen hemen bütün görevleri çözmek için tasarlandı. Uçak gemileri üzerindeki çalışmalar kesintiye uğradı, ancak bunun yerine TsKB-16, aynı zamanda inşa edilmeyen bir hava savunma füzesi gemisinin (proje 81) geliştirilmesine de hükmedildi. Gorshkov tarafından 1958 için geliştirilen askeri gemi inşa programı - 1965, gemilerin sadece roket silahlarıyla okyanustaki düşman uçaklarından korunmasını sağladı. Askeri-cahil program kariyer açısından mükemmeldi - Kruşçev füzeler konusunda deliriyordu. "Uçak gemisi" kelimesi tabular kategorisine girmiştir.
Yeraltı işçileri
Bununla birlikte, uçak gemileri olmadan filonun hiçbir yerde olmadığını anlayan insanlar vardı. 1959 - 1960’te, TsKB-17 (şimdi Nevskoye PKB), Gemi İnşa Etme Komitesi adına, “uçak gemisi” terimini kullanarak işini kaybetmek kolay olduğu için “savaş uçakları kayan üssü” (PBIA) hakkında bir tasarım çalışması yaptı. PBIA'nın işleyişi, karşılıklı olarak birbirini tamamlayan hava savunma gemisiyle eşleştirilmekti. Yaklaşık 30 000 T deplasmanlı taban, 30 savaşçılarını, radar devriyesinin dört uçağını ve iki helikopteri taşıdı ve aşağıdaki görevleri gerçekleştirdi: düşman gemilerinin bağlantılarını ara, uzun mesafeli yaklaşımlarda düşman uçağının imhası, ufukta alçaktan uçan hedeflerin tespiti. Bununla birlikte, çalışmanın ilgili endüstrilerden desteği yoktu ve uçak gemileri üzerinde daha fazla çalışmak için çoğu denizcilik uzmanının hiç şüphesiz göründüğü tasarım personeli eğitmeni olarak görev yaptı. Ancak Gorshkov'u küçümsemediler - yayınlarındaki bu önde gelen stratejist, uçak gemilerini “saldırganlık silahı” olarak parçaladı, bir yandan feci baloları da dahil olmak üzere füzelerden hayali kırılganlıklarına atıfta bulundu. Doktrinindeki asıl pay sualtı stratejik filosunda ve deniz stratejik havacılığında yapıldı.
Şanssız Tekne Avcıları
15 Kasım İlk savaş devriyesinde yılın 1960'i, Amerikan füzesi taşıyan denizaltıların isimsiz serisinin ilki olan 16 nükleer balistik füzeleri Polaris A1 ile donanmış nükleer denizaltı "George Washington" idi. Kısa menzil göz önüne alındığında ("Polaris A1" - 1200 mil, "Polaris A3" - 2500 mil) füze uçuşu, devriye bölgeleri Kuzey Atlantik ve Akdeniz'deydi. Gorskoviç'in fikrine göre, devriye gemileri, denizaltı avcıları ve devriye gemilerini korumak olan füze avcılarından oluşan arama ve saldırı grupları oluşturuldu. Gorshkov’un özel gururu, 58 serisi roket avcıları - “Grozny”, “Amiral Fokin”, “Amiral Golovko” ve “Varyag”, başkomutanın “kruvazörünün yaratılışı” ilan edilmesine izin verdi; yabancı analogları yoktu. Bu arada, Amerikalı avcılar 1970-x kruvazörlerimizi neredeyse iki kez yerinden etti. Fakat asıl mesele bu değil - devriye görevleriyle kronik olarak başa çıkmadı.
Bu zamana kadar Kruşçev, Brejnev'in yerine geçti ve Andrei Grechko Savunma Bakanı oldu. Gorshkov, rotasını hemen 180 derecesine çevirdi ve tuhaf bir şekilde kesilmiş versiyonunda da olsa, okyanusa giden bir filo oluşturmak için Kuznetsov'un fikirlerine geri döndü. 1967'te Karadeniz Filosu, bir sonraki “dünyada benzersiz” Gorshkov - uzak bölgenin grup dışı helikopterlerle uzak bölgedeki denizaltı karşıtı savunma gemisi olan "Moskova", denizaltı karşıtı kruvazör (ASM) “Moskova” ile yenilendi. Underdeck hangar, denizaltıları devriyelerden çok daha verimli bulma görevleriyle başa çıkan 14 helikopterlerini barındırıyor. “Moskova” nın ana görevi, gemiden 50 km uzaklıktaki dört helikopterin sürekli havada olduğu tekneleri 24 saat aramaktı. Bir yıl sonra, bayrak aynı tip gemi karşıtı füze "Leningrad" üzerine çıkarıldı. “Moskova” ve “Leningrad” ın ilk uzun zamları, bu gemilerin, ikincisinin artan savaş nitelikleri nedeniyle, Amerikan denizaltılarını engelleyemediğini gösterdi. Ayrıca, Akdeniz'deki Amerikan uçak gemisi grupları, son derece kibirli davrandılar, helikopter taşıyıcılarımızın güvertesinde meydan okurcasına uçuşlar yaptılar ve hatta doğrudan gemi çarpışmalarına neden oldular.
Turbolety
Temmuz ayında, yalnızca sıradan vatandaşlar tarafından değil, aynı zamanda birçok askeri adam tarafından da görülen, Temmuz ayında Domodedovo Havalimanı'ndaki hava gösterisinde, 1967’in deneysel “turbo silahlarının” halefi olan Yak-36 dikey kalkış ve iniş uçakları tarafından şaşırtıcı bir cihaz gösterildi. İlk olarak, Yak-1950, doğrudan orman karakollarından çıkan tahrip ön hat hava limanları koşullarında askerlere destek sağlayabilecek bir ön saldırı saldırı uçağı olarak geliştirildi. Ordu uçağı uçağı tatmin etmedi ve Yakovlev filoya tutturmaya çalıştı, çünkü 36'te bile pilot Bill Bralford, İngiliz deneysel Hawker (Harrier öncüsü) L uçağının sularını kullanan uçak gemisi “Arc Royal” in güvertesine dikey iniş yaptı. Kanal. Yakovlev, Dmitry Ustinov (o zamanlar SSCB Bakanlar Konseyi başkan yardımcısı) tarafından desteklendi ve Gorshkov direnemedi - Moskova serisinin üçüncü gemisinin inşası Nikolaev'de askıya alındı. Bunun yerine, dikey kalkış ve iniş uçaklarıyla (VTOL) 1963 "Kiev" serisi füzelerin yapımına başlanmasına karar verildi. Dahası, Amerikan uçak gemilerini korkutmak için altı P-1127 "Bazalt" dev gemi karşıtı füzenin fırlatıcısı sağlandı. Yeni geminin teknik projesi mümkün olan en kısa sürede Nisan ayının 1143'sinde yapıldı ve Aralık ayında da “Kiev” yılın 500'inde başlatıldı. Gorshkov yeni bir gemi ve yeni bir isim icat etti - ağır bir uçak gemisi, TAVKR. Söylemeye gerek yok, SSCB dünyanın ilk TAVKR'sını yarattı. Ve 1970 yazında, beş savaş seri VTOL Yak-31972M ve bir eğitim Yak-31976MU olan bu TAVKR, Avrupa çapında Kuzey Filosundaki dağıtım yerine geçiş yaptı. SSCB dışında ilk Yak-36M uçuşu Akdeniz'de Girit adası yakınında gerçekleşti. Amerikalılar bu sefer gemiden uzak durdular - "Bazaltlar" için özel savaş birimleri olabileceği konusunda uyarıldılar.
Üç yıl sonra, bir ikiz daha gelişmiş uçaklarla - Yak-38 ile Afrika'yı - TAVKR “Minsk” i geçerek Pasifik Okyanusu'na gitti. Tropik uçuşlarda nihayet uçağın VTOL ile ilgili mitleri - hava sıcaklığı yükselen motorların yüksek sıcaklık ve nem koşullarında - çalışması durduruldu. Ve fırlatıldıklarında bile, yalnızca silah çıkarılmış ve eksik yakıt ikmali ile uçabileceklerdi. Yine de, bu pahalı gemilerin yapımı devam etti: 1982 yılında Novorossiysk TAVKR ve Bakü'de 1987 piyasaya sürüldü. Sadece Ustinov’un 1984’teki ölümü ve bir yıl sonra gelen büyük deniz komutanı Gorshkov’un istifası, Sovyet mucizesi gemileri olan TAVKR’lerin üretiminin durdurulmasına yol açtı.
1927 yılı. "Komsomolets" Eğitim Gemisinin Uçak Gemisine Dönüştürülmesi Projesi
1925’e geri döndüğünde, Kızıl Ordu Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, bitmemiş savaş gemisi İzmail’i ve savaş gemisi Poltava’yı uçak gemilerine dönüştürmeyi teklif etti. Ancak, savaş sonrası ülke için bu mümkün değildi. Geminin hangarda ve uçuş güvertesinde 42 savaşçılarına ve bombardımanlara taşınması gerekiyordu. Proje kağıt üzerinde kaldı.
Bir hafif kruvazöre dayanan 71 uçak gemisi projesi Şubat 1938'te Deniz Kuvvetleri Genel Merkezi, açık denizde ve düşmanın kıyılarında keşif, bombardıman ve uçaksavar hedefleriyle çalışacak gelecek Sovyet uçak gemisinin gereksinimlerini onayladı. 45 savaşçıları ve hafif bombardıman uçakları, sekiz 130 mm silahı ve sekiz ikiz uçaksavar silahı taşıması gerekiyordu. Bu TTX TSNII-45 için taslak küçük uçak gemisi 71 hazırladı.
Hafif kruvazör uçak gemisi 71 projesi
Şubat 1938’te, Deniz Kuvvetleri Genel Merkezi, keşif, bombardıman ve uçaksavarlık hedefleriyle açık denizde ve düşmanın kıyılarında yapılacak operasyonlar için gelecekteki Sovyet uçak gemisi için gereklilikleri onayladı. 45 savaşçıları ve hafif bombardıman uçakları, sekiz 130 mm silahı ve sekiz ikiz uçaksavar silahı taşıması gerekiyordu. Bu TTX TSNII-45 için taslak küçük uçak gemisi 71 hazırladı.
1942 yılı. Alman uçak gemisi "Graf Zeppelin" 1938'in sonunda kurulan Alman uçak gemisi, emsallerinden oldukça farklıydı. Gemide, eğimli bir "seyir" zırhlı güverte, teknenin genel kuvvetini sağlamak için uçuş güvertesinin yapıcı katılımı ve gövde boyunca uzun bir dikey kalınlık ayırması vardı. Güverte taşıtlarının lansmanının sadece uçuş güvertesinin ön kısmında yer alan iki polis-pnömatik mancınık yardımı ile gerçekleştirilmesi gerekiyordu.
1942 yılı. Alman uçak gemisi "Kont Zeplin"
1938'un sonunda kurulan Alman uçak gemisi, emsallerinden oldukça farklıydı. Gemide, eğimli bir "seyir" zırhlı güverte, teknenin genel kuvvetini sağlamak için uçuş güvertesinin yapıcı katılımı ve gövde boyunca uzun bir dikey kalınlık ayırması vardı. Güverte taşıtlarının lansmanının sadece uçuş güvertesinin ön kısmında yer alan iki polis-pnömatik mancınık yardımı ile gerçekleştirilmesi gerekiyordu.
1944 yılı. 72 uçak gemisi projesi Ağır uçak gemisi projesi savaşın ortasında TsKB-17 tarafından, avcı uçağı için seri 1943 ön uç makinelerin performansı ve güverte monteli torpido bombardıman uçağı için yabancı meslektaşları performansı dikkate alınarak geliştirilmiştir. Bir savaşçı rolünde, Yak-9K'nin bir modifikasyonu planlandı ve PT-M71 gemi torpido bombacısı Tupolev tasarım bürosunu geliştirecekti. İki kademeli bir hangar, 62 uçağının uçak gemisine yerleştirilmesine izin verir.
1944 yılı. Proje uçak gemisi 72
Ağır bir uçak gemisi projesi, savaşın ortasında TsKB-17 tarafından, savaş uçağı için seri 1943 ön hat uçağının ve güverte torpido bombacısı için yabancı meslektaşlarının uçuş özellikleri dikkate alınarak geliştirilmiştir. Bir savaşçı rolünde, Yak-9K'nin bir modifikasyonu planlandı ve PT-M71 gemi torpido bombacısı Tupolev tasarım bürosunu geliştirecekti. İki kademeli bir hangar, 62 uçağının uçak gemisine yerleştirilmesine izin verir.
1945 yılı. Savaşın ortasında 69Even ağır bir kruvazör projesinin uçak gemisine dönüşen Donanma Akademisi, denizdeki filo operasyonlarını analiz ederek yerli gemi yapımının geliştirilmesi için önerilerde bulundu. Onlardan yola çıkarak, Bilimsel ve Teknik Komite, 1939'ta inşa edilmiş olan Kronstadt tipi ağır kruvazörlerin uçak gemileri olarak tamamlanmasını önerdi. Teklif destekle karşılanmadı.
1945 yılı. 69 ağır kruvazör uçak gemisine dönüşüm
Savaşın ortasında, Deniz Harp Okulu denizde deniz operasyonlarının bir analizini gerçekleştirerek, yerli gemi yapımının gelişimi için önerilerde bulundu. Onlardan yola çıkarak, Bilimsel ve Teknik Komite, 1939'ta inşa edilmiş olan Kronstadt tipi ağır kruvazörlerin uçak gemileri olarak tamamlanmasını önerdi. Teklif destekle karşılanmadı.
1143 kruvazörü “Bakü” 1143 projesinin kruvazörünü taşıyan üçüncü ağır uçak, 1975'a “Bakü” adı altında atıldı ve Birlik cumhuriyetlerinin başkentlerinin onuruna uçak gemisi adlandırma geleneğini sürdürdü. Ancak daha sonra, Savunma Bakanı Grechko'nun önerisinde, kruvazör, Leonid Ilyich’in kitabı “Malaya Zemlya” nın onuruna “Novorossiysk” olarak değiştirildi. Teslimat sırasında yeni Yak-41 uçağı altında oluşturulan gemi, eski Yak-38'in kadrosuna zorlandı. 1983'te, Yak-38 kesildi ve yeni Yak-41 hiçbir zaman görünmedi. Sonuç olarak, gemi Pasifik'teki görevine basit bir helikopter gemisi olarak hizmet etti. Novorossiysk'ın denizde son lansmanı Mayıs 1991'ta gerçekleşti.
Kruvazör 1143 "Bakü"
1143 projesinin üçüncü ağır uçak gemisi kruvazörü, Birleşmiş cumhuriyetlerin başkentlerinin onuruna uçak gemileri adlandırma geleneğini sürdürerek, “Bakü” adı altında 1975'a atıldı. Ancak daha sonra, Savunma Bakanı Grechko'nun önerisinde, kruvazör, Leonid Ilyich’in kitabı “Malaya Zemlya” nın onuruna “Novorossiysk” olarak değiştirildi. Teslimat sırasında yeni Yak-41 uçağı altında oluşturulan gemi, eski Yak-38'in kadrosuna zorlandı. 1983'te, Yak-38 kesildi ve yeni Yak-41 hiçbir zaman görünmedi. Sonuç olarak, gemi Pasifik'teki görevine basit bir helikopter gemisi olarak hizmet etti. Novorossiysk'ın denizde son lansmanı Mayıs 1991'ta gerçekleşti.
Sovyet birliklerinin en ilginç kupalarından biri, pratik olarak tamamlanmış Alman uçak gemisi Graf Zeppelin. Bu geminin yol kenarındaki 1945'taki Nisan ayında Stettin'i fırtınası sırasında, Sovyet birlikleri Alman elçilerinin zarar görmesini engelleyemedi. Yeterli olarak yerleştirilmiş ücretler, uçak gemisini geri kazanım için uygun hale getirmedi.