Araştırmalar, Down sendromlu çocukların erken yaşlardan itibaren sosyal etkileşime ve çeşitli deneyimlere maruz kalmalarının, bilişsel, duygusal ve dil gelişimlerini destekleyebileceğini göstermektedir. Bu çocukların, tipik gelişim gösteren akranlarıyla birlikte olmaları, iletişim becerilerini güçlendirebilir ve özgüvenlerini artırabilir.
Ayrıca, sosyal ortamlarda büyüyen Down sendromlu çocukların, empati, işbirliği ve sosyal beceriler gibi önemli yaşam becerilerini öğrenmeleri daha olasıdır. Bu, ilerleyen yaşlarda daha bağımsız olmalarına ve topluma daha iyi entegre olmalarına yardımcı olabilir.
Uzmanlar, Down sendromlu çocukların eğitim ve sosyal yaşamda dahil edilmesinin önemini vurgulamaktadır. Bu çocukların ayrımcılıkla değil, kabul ve destekle karşılanması gerektiği belirtilmektedir. Ailelerin ve eğitimcilerin, bu çocukların potansiyellerini en üst düzeye çıkarmak için erken müdahale ve uygun destek sağlamaları önemlidir.
(Dilvin Altıkardeş)
Kaynak: Dilvin ALTIKARDEŞ