12.03.2003 - 01:00 | Son Güncelleme: 12.03.2003 - 01:00
General Myers
Nedendir bilmiyorum, ABDli generaller bana hep laubali, lakayt adamlar gibi görünür.. Geçen gün General Myersi ekranda görünce, yahu bu adam asker elbisesi giymiş bir sivil mi? diye tereddüt ettim. İleri geri biraz ahkam kestikten sonra İbrahim Binbaşımla yaşı konusunda iddiaya girdik.. Ben 60ın altı dedim, o üstü dedi..
Nedendir bilmiyorum, ABDli generaller bana hep laubali, lakayt adamlar gibi görünür.. Geçen gün General Myersi ekranda görünce, yahu bu adam asker elbisesi giymiş bir sivil mi? diye tereddüt ettim.
İleri geri biraz ahkam kestikten sonra İbrahim Binbaşımla yaşı konusunda iddiaya girdik.. Ben 60ın altı dedim, o üstü dedi..
Myersin yaşı konusunda iddiayı kaybettim ama onun yaşını öğrenmek için siteleri dolaşırken başka birşeyi farkettik.
ABD Genelkurmay Başkanı Myersin makina mühendisi olduktan sonra yedek subay okulunu bitirmiş bir havacı general olduğunu.
Powelldan sonra Genelkurmay Başkanı olan Shalikashvilinin durumu çok daha ilginç.
Adam Varşovada doğmuş. Sonra Amerikaya göç edip makina mühendisi olmuş.
Üniversiteyi bitirdikten sonra Amerikan vatandaşlığına geçerek er olarak orduya yazılmış.
Subay Adayı Okulunu bitirmiş.
993te Genelkurmay Başkanı olmuş.
Bizde sivilden geçen bir adam tümgeneralden öteye gidemez. Tümgeneralden ötesi için Harb Okulu mezunu olmak gerekir. Bu da yetmez muharip sınıflardan birinden olmak lazımdır (piyade, tank, top, jandarma, istihkam, muhabere). Genelkurmay Başkanı olmak için ayrıca karacı general olmalıdır.
Ülkemize geldikten 6-7 sene sonra subay olan, 40 sene sonra en tepeye tırmanan bir Polonyalı düşünebilir misiniz?..
DÖRT İŞLEM
923ten 2003e kaç yıl geçmiş abi? 80... 80 yılda 59 hükümet.. 80i 59a bölerseniz 1.3 yıl eder. Hükümetlerin ortalama ömrü 1.3 yıl. Başkanlık sistemi olsaydı bu kadar yılda 15. Başkanımızla tanışacaktık.. Bazılarının iki dönem yapabileceğini de hesaba katarsak.. Belki de 10.
GÜLE GÜLE
Şartlar onu devletin tepesine oturttuğunda, memnuniyetle karışık heyecanını saklamakta zorlanıyordu.
Bir televizyonun programcısı yanındaki koltuktan kalkıyor, hemen öteki oturuyordu.
Yapay korkuları izale etmek için anlattıkça anlatıyordu.
Mütebessim bir yüzü vardı.
Ağırbaşlı, oturaklı, cana yakın... Nasıl derler, bizden biri.
İç ve dış hareketliliğin ortasına düşmüştü ama dengeleri iyi koruyordu.
Bir gün Avrupada Chiracın, ertesi gün Kayseride Süleyman dedenin yanındaydı.
Gülerken ortaya çıkan gamzeleriyle daha sempatik oluyordu.
Güven veren bir tipi vardı.
Kısa sürede gideceğini bilerek geldi, kısa sürede gitti.
Oy vereni de vermeyeni de keşke kalsaydı diyecek ama, bu dileği oturtacak zemin -şimdilik- yok.
Güle güle Abdullah bey, tekrar görüşmek üzere...