Latin lakartusundan bir kertenkele, Saurilerin düzenine ait karasal bir sürüngendir . Oval bir kafaya, keskin dişlerle dolu büyük bir ağza, bir prolog gövdesine, dört kısa ve ince bacağına ve pul benzeri lamellerle kaplı bir cilde sahiptir.
Kertenkeleler genellikle beş ila sekiz santimetre uzunluğundadır, çok çeviktir ve çoğu durumda böceklerle beslenir. İnsanlara zararsız oldukları için tarım için zararlılarla savaşmaya yardımcı olduğu için çok değerli bir hayvandır.
Kertenkele kavramı, iguanalar, bukalemunlar, kertenkeleler ve kertenkeleler gibi türleri içeren sürüngenlerin bir parçası olarak anlaşılabilir. Kertenkeleler, yılanlar ve kör zona Scaly'lerin sırasını ( Squamata ) oluşturur.
Örneğin: "Oğlum hayvanat bahçesine gitti ve kertenkelelerle büyülendi", "Komşumun evcil hayvan olarak büyük bir kertenkelesi var", "Hayvanları seviyorum, ama kertenkelelerin itme yarattığını itiraf etmeliyim" .
Bukalemun, koşullara göre rengini değiştirme yeteneğine sahip olduğundan, en şaşırtıcı kertenkelelerden biridir. Bu şekilde çevre ile karışmayı başarır ve bir avcının varlığında fark edilmeden gidebilir. Bukalemun dikkat çekici başka bir özelliği de, gözleri birbirinden bağımsız olarak hareket ettirebilmesidir.
Komodo ejderi dünyadaki en büyük kertenkeledir: üç metreye kadar ölçebilir ve yaklaşık 70 kilogram ağırlığındadır. Bu büyüklük küçük memeliler ve kuşlar ile beslenmelerini sağlar.
Kertenkelenin kuyruğu
Kertenkelenin kuyruğu genellikle oldukça uzun, hem vücudu hem de bacaklarından farklı. Bu hayvan grubunun en etkileyici özelliklerinden biri, tehlike anında diğer türlere karşı savunmak için çok etkili bir kaynak olan kuyruklarını geride bırakma yetenekleridir.
Kertenkelenin kuyruğunun yararları çoktur, çünkü koşarken dengenizi korumanıza, avcılarından kaçmanıza, tırmanmanıza, takılmanıza ve yüzmenize izin verir. Öte yandan, yiyeceklerin az olduğu dönemlerde, bu hayvanların bazılarının, ayakları üzerinde durmaları için ihtiyaç duydukları enerjiyi verdiği için ölümle baş etmek için kendi kuyruklarını yedikleri bilinmektedir.
Genel olarak kertenkelenin kuyruğu, vücudunun diğer kısımlarından daha çarpıcı ve parlaktır; bu nedenle doğal avcıları, izlerini kaybetmemek için ona odaklanır; Tehdit karşısında kuyruktan kurtulmak, temposu hafifletmeye ve aç avcılarını kaçacak kadar karıştırmaya yardımcı olabilir.
Her kertenkele türünün bu savunma mekanizmasına ilişkin özel kısıtlamaları vardır: bazıları gençlik sırasında ve bazıları yaşamları boyunca kuyruklarından kurtulabilir; Bazı türler, sadece bir kısmını kaybedebilecek olanların aksine kuyruğun tamamını terk etme kabiliyetine sahiptir. Kertenkelenin ne kadar hızlı ve hızlı olduğu, kuyruğunun o kadar uzun süre kaybedebileceğine inanılmaktadır.
Kertenkele tarafından kullanılan kuyruğun iki kayıp mekanizması bilinmektedir:
* intravertebral otonomi : vertebralarında kuyruk ve kasları çevreleyen bağ dokusuna ulaşan bazı zayıf alanların varlığı göz önüne alındığında, eğer bir avcı kertenkelenin kuyruğunu yakalarsa, onu çevreleyen kası kırmaya yetecek kadar kuvvet uygular. omur ve kaçabilmek;
* İntervertebral otonomi : Kertenkele, omur içinde kuyruğunu kırar ve bu durum, yenilenme şansını azaltır.