Simetrik Yükselteç
Resim 1: Bir simetrik yükseltecin prensibi
Resim 1: Bir simetrik yükseltecin prensibi
Simetrik Yükselteç
Radarlarda yarıiletken yükselteçlerin kullanılmaya başlandığı yıllarda en çok simetrik yükselteçler kullanıldı. Her bir yükselteç modülünde iki eş transistör katını paralel çalıştırabilmek için girişte ve çıkışta bir 90° hibrit (yönlü bağlaştırıcının bir özel türü) bulunmaktaydı. Literatürde bu tür hibritlere –3 dB bağdaştırıcı, hibrit bağdaştırıcı veya „kuadratik bağdaştırıcı” denilir. Bu bağdaştırıcıların özelliği girişteki sinyali iki eşit parçaya bölerek çıkışlara aktarmasıdır. İç geçiş hattı daha uzun olan sinyalin fazı, kısa hattan geçen sinyale göre 90° kayıktır. Paralel çalışan yükselteçlerde keza sinyaller arasında 90° bir faz farkı bulunur. Hibritin çıkışında girişen bu sinyaller birbirine eklenirler veya diğer çıkışta birbirlerini sıfırlarlar.
Bu tür yükselteçlerin üstünlükleri şunlardır:
- uygun empedans uyumu sayesinde bir iyi duran dalga oranı;
- kolayca birbiri ardına bağlanabilen yükselteç katları imkânı;
- kolay empedans uyumu;
- iyileştirilmiş güç yükseltme kapasitesi.
Sakıncaları ise:
- maliyetlerinin yüksek oluşu ve her katta çok fazla sayıda transistör bulunması nedeniyle yükselteç boyutlarının küçültülememesi;
- hibrit modül oluşu nedeniyle girişteki sinyal kaybının yükseltecin gürültü katsayısını kötüleştirmesi;
- sınırlı bant genişliği (geniş bantlı 90° hibritlerin imalatındaki sorunlar nedeniyle).