Gansu, Guizhou, Ningxia, Qinghai, Shanxi, Sichuan, Tibet, Xinjiang, Yunnan ve Chongqing gibi 10 eyalet, kent ve özerk bölge de dahil ve Çin'in toprak yüzölçümünün üçte iki oranındaki batı bölgelerinde toplam nüfusun yüzde 22.8'i yaşıyor. Çin'in batı bölgelerinde zengin maden kaynağı rezervi bulunurken enerji kaynağı (hidrolik enerji dahil), turizm ve toprak kaynakları gibi alanlarda büyük bir üstünlük mevcuttur. Birçok nehrin başlangıç yeri olan Batı Çin, 10 ülkeyle de komşu. Uzunluğu 3500 kilometre olan kara sınırı dışa açılan “ikinci altın kuşak” olarak nitelendiriliyor.
2000 yılında Çin'in batısında büyük kalkınma stratejisi uygulanmaya başladı. Çin hükümetinin sermaye, yatırım, içe ve dışa açılma, bilim ve eğitimin gelişmesi, yetenekli elemanın çekilmesi gibi alanlarda batı bölgelerine imtiyaz politikası uygulaması nedeniyle burası dinamik bir bölge haline geldi. 2000 yılından bu yana, Çin hükümeti batı kısmında toplam yatırım hacmi 1 trilyon yuanı bulan onlarca önemli projeyi yürürlüğe soktu.
Çin hükümeti, Batı Çin'in kalkındırılmasına ilişkin genel bir proje hazırlıyor (Çin'in batısında bulunan 10 eyalet, özerk bölge ve kentten başka İç Moğolistan Özerk Bölgesi ve Guangxi Zhuang Milliyeti Özerk Bölgesi de genel projeye alındılar) ve yabancı işadamlarının batı kısmına yatırım yapmalarını teşvikle ilgili bir dizi imtiyazlı politika saptadı. Çin hükümetinin kararına göre, batı kısmında kurulması teşvik edilen yabancı sermayeli işletmeler mevcut imtiyazlı politika süresinin sona ermesinden sonraki üç yıl içinde yüzde 15 oranında gelir vergisi verirler. İhracat yapan işletmelerse gelir vergisinden muaf tutulur. Asgari vergi oranları yüzde 10'dur. Bunun yanı sıra, batı kısmında bulunan eyaletler, bölgeler ve kentler deniz sahili bölgelerindeki eyaletler ve kentler gibi 30 milyon ABD dolarından az yabancı sermayeli projeleri onaylama yetkisine sahiptirler. Çin'in batı kısmı, hızla dışa açılan ve yabancı işadamlarının öncelikle seçtikleri yeni bir kalkınma alanı haline getiriliyor.