HAYTAP'ın Facebook sayfasında paylaştığı bir söz çok hoşuma gitti. Kaynağını bilmiyorum ama söz şöyle: "Akıllı bir insanın iyilik yapmanın erdemini görebilmesi için cennet vaatlerine ihtiyacı yoktur." Ne kadar doğru ve güzel bir söz, değil mi?
Benim gözümde iyilik yapmak, ihtiyaç sahibine yardım kadar, insanın kendisine de iyi gelen bir şey... İnsan kendini iyi hissediyor, hayattaki varlığının bir kanıtı oluyor... Bir insana, hayvana, ağaca yardım ettiğinizde kendinizi işe yaramış, mutlu ve huzurlu hissediyorsunuz. Bu mutluluk ve huzurun ise cennetle, sevapla hiç alakası yok... Bilinçli ve akıllı insan, cennete gidebilmek için iyilik yapmaz. Yaptığı iyiliğin ilk önce kendisine, karşısındakine, topluma, kişisel huzuruna ve yaşam varlığına kattıklarını görür ve bunlar için iyilik yapar... Düşünmez bile bunları, sadece sonuçlarını farkeder...
Cennete gidebilmek için kendilerince belirledikleri sevap düzeyini tutturmaya çalışan insanların ise yaptığı şey tamamen pazarlıktır... Kim, kimle pazarlık ediyor... Madem inandığın varlık-güç (adını ne koyuyorsan) bu kadar büyük ise, senin bu küçük insancıl hesapların ve pazarlıkların karşısında nasıl düşünür? Aksine seni kötü bir insan yapmaz mı bu hesaplı iyiliklerin?
Özünde konuyu bağlayacağım ve bu Pazartesi gününde bu satırları okuyan herkese iyilik yapmanın huzurunu, mutluluğunu hatırlatmak istiyorum. Hem kendinize, hem de ihtiyaç sahiplerine mutluluk verin, huzur verin, destek verin. Sonunda göreceksiniz ki onlara yardım ettiğiniz kadar ya da daha çok bir oranda kendinize de yardım etmiş olacaksınız.