Avrupa, Kuzey Amerika ve Asya hükümetleri tüm biyoyakıt ve biyoenerji gelişimini içeren bir enerji politikasına uygun.
Ormanları ile, British Columbia odun bazlı biyoyakıt üretimi için önemli bir varlığa sahiptir. British Columbia Üniversitesi (UCB), Uygulamalı Bilimler Fakültesi bünyesinde temiz enerji konusunda bir araştırma merkezine sahiptir. Merkez biyoyakıt ve odun bazlı kimyasal bileşiklerin geliştirilmesi için bir süreç geliştiriyor. Teknik açıdan bakıldığında, biyoyakıt üretim platformları mevcut olmakla birlikte, yine de katma değerli ürünler üretme konusundaki verimlilikleri açısından geliştirilmeleri ve karşılaştırılması gerekmektedir. Biyokütlenin, liflere, enerjiye ve çeşitli kimyasallara (polimerden pulpaya) bölünmüş birden fazla ürüne dönüştürülmesi için "biyo-rafineriler" oluşturulmalıdır. Biyokütlenin etanole dönüştürülmesi ilkesi, her biri hem bir sonraki adım için gerekli olan bir bileşiği hem de doğrudan kullanılabilir olan bir ürünü üreten üç aşamaya ayrılır. Böylece ilk aşamada lignin ve selüloz üretilir; bu, ikinci aşamada etanolün üçüncü aşamasında fermente edilen şekerlerin üretilmesidir. Lignin, şekerler ve etanol doğrudan kullanılabilir ürünlerdir.
"Biyolojik rafineri" kavramı, ahşabın tüm bileşenlerini kullanarak ekonomik ve çevresel açıdan optimumdur. Örneğin, çam böceklerine musallat olan ve sadece haşhaş bir böcek olan 25% 'in hasat edilmesi, Britanya Kolombiyası'nın benzin ihtiyacını beş ila on yıl kapsayabilir. Dendoctron'un neden olduğu hasar, ormanın pazar değerini azaltır. Ayrıca, birikmiş ölü odun büyük yangın riskini büyük ölçüde artırır. Biyoenerjinin gelişimi, bu fenomeni, ağaçlandırma ve ağaçlandırma maliyetini haklı çıkararak, böylece orman yönetimini geliştirerek başarabilir.
Daha fazla: CEA tarafından biyokütle sıvılaştırılması.