İsraillilerin Hamas ve diğer Filistinli direniş örgütleri tarafından ayrım gözetmeksizin vurulması, sivillerin kaçırılması, İsrail'e roket bombardımanı, tanklardan otomatik makineli tüfek yuvalarına kadar çeşitli hedeflere insansız hava araçlarıyla saldırılar, İsrailli işgalcinin tanıdık dilidir!
İsrail, Siyonist milislerin tarihi Filistin'in yüzde 78'inden fazlasını ele geçirmesinden, 530 kadar Filistin köy ve şehrini yok etmesinden ve 70'ten fazla katliamda yaklaşık 15 000 Filistinliyi öldürmesinden bu yana Filistinlilere bu kanlı şiddet dilini konuşuyor. 1948'de İsrail devletinin kurulması amacıyla 1947 ile 1949 yılları arasında yaklaşık 750 000 Filistinli etnik temizliğe tabi tutuldu.
İsrail'in bu silahlı saldırılara tepkisi Gazze'ye soykırımsal bir saldırı olacaktır. İsrail, öldürülen her İsrailliye karşılık onlarca Filistinliyi öldürecek. Cumartesi sabahı başlatılan ve 700 İsraillinin ölümüyle sonuçlanan “El Aksa Tufanı Operasyonu”ndan bu yana İsrail'in hava saldırılarında yüzlerce Filistinli hayatını kaybetti.
Başbakan Netanyahu Pazar günü Gazze'deki Filistinlileri "hemen ayrılmaları" konusunda uyardı çünkü İsrail "Hamas'ın saklandığı tüm yerleri moloz yığınına çevirecek."
Peki Gazze'deki Filistinliler nereye gitmeli? İsrail ve Mısır kara sınırlarını ablukaya aldı. İsrail'in kontrolü altındaki bölgede havadan veya denizden çıkış yok.
SÖMÜRGE YÖNETİCİLERİNİN TAKTİĞİ
Masumlara karşı kolektif intikam, sömürge yöneticilerinin kullandığı tanıdık bir taktiktir.
Bunu Yerli Amerikalılara karşı, daha sonra da Filipinler ve Vietnam'da kullandık.
Almanlar bunu Namibya'daki Herero ve Namaqua'ya karşı kullandı.
İngilizler Kenya ve Malaya'da.
Naziler bunu Sovyetler Birliği'nde, Doğu ve Orta Avrupa'da işgal ettikleri bölgelerde kullandılar.
İsrail de aynı taktikleri izliyor. Ölüme ölüm. Vahşet karşılığında vahşet. Ancak bu korkunç dansı başlatan ve ceset yığınlarını daha yüksek ceset yığınlarıyla değiştiren kişi her zaman işgalcidir.
Bu, her iki tarafın da savaş suçlarını savunmak anlamına gelmiyor. Saldırılara sevinmek değildir. Yedi yıl boyunca çatışmayı haber yaptığım İsrail işgali altındaki bölgelerde şiddetten nefret edecek kadar şiddet gördüm.
Ancak bu, tüm yerleşimci- sömürgeci projelerin tanıdık sonucu. Şiddet yoluyla yerleştirilen ve sürdürülen rejimler şiddeti doğurur. Haiti'nin kurtuluş savaşı. Kenya'daki Mau Mau. Güney Afrika'daki Afrika Ulusal Kongresi. Bu ayaklanmalar her zaman başarılı olmuyor ama tanıdık kalıpları takip ediyorlar.
Tüm sömürgeleştirilmiş halklar gibi Filistinliler de uluslararası hukuka göre silahlı direniş hakkına sahiptir!
İsrail'in Filistinlilerle adil bir çözüme asla niyeti olmadı. Bir apartheid devleti kurdu ve yavaş çekimdeki etnik temizlik kampanyasıyla giderek daha büyük Filistin topraklarını emdi. 2007 yılında Gazze'yi dünyanın en büyük açık hava hapishanesine dönüştürdü.
İsrail ya da dünya toplumu ne bekliyor? Gazze'de yarısı işsiz olan 2,3 milyon insanı nasıl 16 yıl boyunca dünyanın en yoğun nüfuslu bölgelerinden birinde hapsedebilir, yarısı çocuk olan sakinlerinin hayatlarını geçimlik seviyeye indirebilir, nasıl mahrum bırakabilirsiniz? Onlara temel tıbbi malzeme, yiyecek, su ve elektrik sağlıyorlar, saldırı uçakları, toplar, mekanize birimler, füzeler, deniz silahları ve piyade birliklerini silahsız sivilleri rastgele katletmek için kullanıyorlar ve şiddetli bir karşılık beklemiyorlar mı? İsrail şu anda Gazze'ye dalga dalga hava saldırıları gerçekleştiriyor, karadan işgale hazırlanıyor ve genellikle günde yalnızca iki ila dört saat çalışan Gazze'nin elektriğini kesti.
İsrail'e sızan direniş savaşçılarının birçoğu şüphesiz öldürüleceklerini biliyordu. Ancak diğer kurtuluş savaşlarındaki direniş savaşçıları gibi, nasıl yaşayacaklarını seçemiyorlarsa, nasıl öleceklerini seçeceklerine karar verdiler.
İkinci Dünya Savaşı'nda Varşova Gettosu ayaklanmasında silahlı direnişin bir parçası olan Alina Margolis-Edelman'ın yakın arkadaşıydım. Kocası Marek Edelman ayaklanmanın komutan yardımcısıydı ve savaştan sağ kurtulan tek liderdi. Naziler 400 000 Polonyalı Yahudiyi Varşova Gettosu'na kapatmıştı. Kapana kısılmış Yahudilerin binlercesi açlıktan, hastalıktan ve ayrım gözetmeyen şiddetten öldü. Naziler geri kalan Yahudileri imha kamplarına nakletmeye başladığında direniş savaşçıları karşılık verdi. Hiçbirinin hayatta kalması beklenmiyordu.
Edelman, savaştan sonra Siyonizmi, Filistin topraklarının çalınmasını meşrulaştırmak için kullanılan ırkçı bir ideoloji olarak kınadı. Filistinlilerin yanında yer aldı, onların silahlı direnişini destekledi ve Filistinli liderlerle sık sık görüştü. İsrail'in Filistin halkına yönelik baskısını meşrulaştırmak için Holokost'u sahiplenmesine karşı çıktı. İsrail, getto ayaklanmasının mitolojisini yerken, hayatta kalan tek kişiyi tedavi etti.
Polonya'dan ayrılmayı reddeden ayaklanmanın bir parya lideri Edelman, Holokost ve getto ayaklanmasından çıkarılan dersin, Yahudilerin ahlaki açıdan üstün ya da ebedi kurbanlar olmadığını anlamıştı. Edelman, tarihin herkese ait olduğunu söyledi. Filistinliler de dahil olmak üzere ezilenlerin eşitlik, onur ve özgürlük için mücadele etme hakkı vardı.
Edelman, "Yahudi olmak her zaman ezilenlerin yanında olmaktır ve asla zalimlerin yanında olmak anlamına gelmez" dedi.
Varşova ayaklanması uzun süredir Filistinlilere ilham kaynağı olmuştur. Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) temsilcileri, Polonya'daki ayaklanmanın yıllık anma töreninde Varşova Gettosu anıtına çelenk koyardı.
Sömürgeci, işgal edileni bastırmak için ne kadar şiddete başvurursa, o kadar çok canavara dönüşür. İsrail'in mevcut hükümeti, İsrail demokrasisini ortadan kaldıran ve İsrail'de yaşayanlar da dahil olmak üzere Filistinlilerin toptan sınır dışı edilmesi veya öldürülmesi çağrısında bulunan aşırı Yahudiler, fanatik Siyonistler ve dindar bağnazlardan oluşuyor.
Isiah Berlin'in "İsrail'in vicdanı" olarak adlandırdığı İsrailli filozof Yeshayahu Leibowitz, İsrail'in kilise ile devleti ayırmaması halinde Yahudiliği faşist bir tarikata dönüştürecek yozlaşmış bir hahamlığın ortaya çıkacağı konusunda uyardı.
1994'te ölen Leibowitz, "Nasyonal Sosyalizm sosyalizm için ne ise, dini milliyetçilik de din için odur" dedi.
Özellikle Mısır'ın Sina, Gazze, Batı Şeria (Doğu Kudüs dahil) ve Suriye'nin Golan Tepeleri'ni ele geçiren 1967 savaşından sonra orduya körü körüne saygı gösterilmesinin tehlikeli olduğunu ve İsrail'in nihai yıkımına yol açacağını anlamıştı.
"Durumumuz ikinci bir Vietnam durumuna, nihai çözüm ihtimali olmayan, sürekli tırmanan bir savaşa dönüşecek" diye uyardı.
Lleibowitz şunu öngörmüştü: “Araplar çalışan insanlar, Yahudiler ise idareciler, müfettişler, memurlar ve polis (çoğunlukla gizli polis) olacak. 1,5 ila 2 milyon yabancıdan oluşan düşman bir nüfusu yöneten bir devlet, eğitim, ifade özgürlüğü ve demokratik kurumlar açısından zorunlu olarak bir gizli polis devleti haline gelecektir. Her sömürge rejiminin yolsuzluk özelliği İsrail Devleti'nde de geçerli olacaktır. Yönetimin bir yandan Arap isyanını bastırması, diğer yandan da Arap Quisling'leri ele geçirmesi gerekecekti. Şu ana kadar bir halk ordusu olan İsrail Savunma Gücü'nün, işgal ordusuna dönüşmesi sonucunda yozlaşmasından ve askeri vali olacak komutanlarının birbirine benzemesinden korkmak için de haklı nedenler var.”
Filistinlilerin uzun süreli işgalinin kaçınılmaz olarak “toplama kampları” doğuracağını gördü.
"İsrail" dedi var olmayı hak etmeyecektir ve onu korumaya da değmeyecektir.
Bu mücadelenin bir sonraki aşaması, İsrail'in Gazze'de halihazırda başlamış olan büyük bir endüstriyel katliam kampanyası olacaktır. İsrail, daha yüksek düzeydeki şiddetin sonunda Filistinlilerin isteklerini yok edeceğine inanıyor.
İsrail yanılıyor. İsrail'in uyguladığı terör, alacağı terördür.
CHRİS HEDGES KİMDİR?
Chris Hedges, Pulitzer ödüllü bir gazetecidir ve The New York Times'ın on beş yıl boyunca dış muhabirliğini yapmış ve gazetenin Orta Doğu Büro Şefi ve Balkan Büro Şefi olarak görev yapmıştır. Daha önce yurtdışında The Dallas Morning News, The Christian Science Monitor ve NPR için çalıştı. Emmy Ödülü'ne aday gösterilen RT America programı On Contact'ın sunucusudur.
Chris Hedges
(Monthly Review)
Gerçekedebiyat.com