Geçen haftanın bir gecesi, The Guardian'da İklim Krizi hakkında bir makale okuduğumu hatırlıyorum. O yazı beni başka bir yazıya, o yazı da başka bir yazıya götürdü, ta ki karamsar bir karamsarlık bulutuna dalana kadar.
O haftanın ilerleyen saatlerinde, birçok sosyal etki kuruluşunun katıldığı SHIFT adlı çevrimiçi bir etkinliğe yardımcı oldum. Bu konferanslar bende iki ucu keskin bir kılıç etkisi yarattı. İlki umuttu. Toplumu daha iyi hale getirmeye çalışan birçok kuruluş görmek beni neşelendirdi. Bununla birlikte SHIFT olayı, özellikle iklim krizi açısından da üzücü bir etki yaptı. İklim çöküşü boyun eğmez bir canavar gibi görünüyor. Ya da belki, savaşmak için yeterli istek ve cesaretin olmadığı bir canavar mı?
Gerçekten kimsenin umurunda değil gibi görünüyor. Konuyu konuştuğum arkadaşlarım, konuyu açmaya çalıştığımda benimle alay etmeyen birkaç kişi istifa etmiş görünüyor. Biri çözemeyeceğim konulara odaklanmamam gerektiğini söyleyerek beni teselli etmeye çalıştı. Benim için endişelenmesine gerçekten minnettarım ama daha fazlasını yapabileceğimi düşünmeden edemiyorum. Diğer arkadaş, daha da istifa etti, az önce öleceğimizi ve bu konuda yapacak pek bir şey olmadığını söyledi.
Yapacak pek bir şey olmadığını kabul etmeyi reddediyorum. Bunu gerçek olarak kabul etmeyi ve istifa etmeyi reddediyorum. Ama beni endişelendiren, birçok insanın umursamıyormuş gibi görünmesi. Hayatlarıyla uğraşmakla oldukça meşgul olduklarını anlıyorum. Birçoğu pandemiden ve onun yan etkilerinden ezici bir şekilde etkilendi ve yeni bir sorun eklemek istemiyorlar. Ama bu beni büyük bir bilinç yaratmak için ne yapmam gerektiğini düşündürdü.
Ben bireyin gücüne inanıyorum. Bana hayalperest deyin, ancak bireysel değişikliklerin büyük bir etkisi olabileceğine inanıyorum, ancak bu bireysel değişiklikler çok büyük olmalı. Küçük eylemler çarpı milyarlar eşittir devrim. Ama mesele bu. Herkes bitkin ve yıkılmışsa, iklim krizlerinin etkilerini azaltmak için aynı yöne iten birçok kişinin görevi nasıl yerine getirilir.
Emisyonları azaltmak ve iklim krizinin etkilerini azaltmak için çok az zamanımız var. Ancak çoğu insan için alakalı görünmüyor. Bu beni meraklandırıyor: Umut var mı?
En deneyimli tüccarlar, kafalarındaki sesin onlara ne yapmalarını söylediğini ifade etmenin bir yolunu bulmadıkça işlemlerini otomatikleştiremezler. Verilen verilere ve deneyime ve ayrıca bazı dış bilgilere dayalı olarak mantıklı gerekçelerle ifade edin.
Uygun Eğitim Daha Kapsayıcı Bir Yere İzin Verir… ve Kilise Böyle Olmalı Değil mi? Geçenlerde Facebook'ta engelli bir çocuğun annesine Pazar okulu öğretmenleri onunla başa çıkamadığı için kendisinin ve çocuğun kiliseden ayrılmak zorunda kaldıklarının söylendiğini okudum. Şimdi şunu söyleyerek başlamak istiyorum: hayır, çocuk diğer çocuklara, öğretmene vs. şiddet uyguluyor mu bilmiyorum.
Yüksek Mahkeme'nin Roe v Wade'i bozmasıyla birlikte bir tepki dalgası yaşandı. Bu kararın acımasız, yanlış olduğunu ve ABD'yi en az bir asır geriye taşıdığını düşündüğümü hemen söyleyeceğim.
2019'da dur işareti için hiç durmayan başka bir sürücü bana çarptı. Sana ne olduğunu bile söyleyemem.
Projeye aşina olmayanlar için, DeFi Kingdoms liderlik ekibi toplulukla birlikte discord sunucusunda haftalık AMA'lar düzenliyor. Herkesin kaydı dinlemeye zamanı yok ya da sadece okuyabilecekleri bir şey istiyor, bu yüzden bu yazılı özetleri yazıyorum (çoğunlukla bir transkript tbh).
Norinauts Giovanni Sornatale ve Christianne Taylor tarafından yazılmıştır. Nori'de, çevremizdeki dünyada gördüğümüz sorunları çözmek için insanları bir araya getirmenin gücüne kesinlikle inanıyoruz. Dürüstlüğü, yaratıcılığı, girişimci ruhu ve elbette işbirliğini teşvik eden bir iş yeri kurmak için çok çalıştık.