Tahir Şilkan
Karadeniz gezisine giderken yanında Muzaffer Hanımı da götüren Fakir Baykurt, gitmeden önce karısıyla pazarlık yapar! Beni koruyacaksın bak!' Muzaffer Hanımın yanıtı, Korurum korkma!' olur. Fakir Baykurt uçaktan görünen Trabzonu şiirsel bir dille anlatır. Lacivert maviliklerin üstünde ak köpükler deviniyor. Karadenizin o derece derin olduğunu nerden bileyim? Üç damla yaş salsam gözlerimden aşağı: Görünmüyor On Beşlerin boğulduğu belirsiz nokta. Görünmüyor sabrın ucuz alınıp satıldığı çarşılar. Görünmüyor hamsinin tanımı zor erdemi...'
Trabzonda, toplantıya Akçaabat yargıcı iken yazdığı kitap nedeniyle meslekten atılan ve yedi buçuk yıl ceza verilen, kitabı yasaklanan Ali Faik Cihan da katılır. Sosyalist Türkiye kurulduğu zaman yaşamın nasıl değişeceğini, yurdumuzun nasıl güzel bir düzeye ulaşacağını, çok başarılı ve etkileyici bir dille anlatan Sosyalist Türkiye' kitabının yazarı ile yemekte bir ara yan yana düşerler. Ali Faik Cihanın sorduğu bir soru, Fakir Baykurtun içine ateş dolduracaktır. Fakir Baykurt, sendikacılık iyiden iyi gidiyor; ama romanlar ne oluyor?'
Fakir Baykurt sorunun kendisine cankurtaran' gibi geldiğini söyleyerek ekleyecektir.
Elbette kafamda epey roman konusu oluştu. Hangi zor koşul içinde olursam olayım, yazma tutkum sönmeyecektir... Ben sürekli not alırım. Biriken notları birbirine eklerim. Böylece çıkan roman konularının zarfını yolculuklarda yanıma alır, fırsat buldukça okur, zihnimi tazelerim...'
Ali Faik Cihan, Öyleyse bir soru daha: Bu kez hangi romanın zarfını aldın yanına?' Fakir Baykurt bu soruyu şöyle yanıtlar: Tırpanın...'
Ali Faik Cihanın, Adı Tırpan mı? Yahu şunu biraz anlatsana!' demesi üzerine, Tırpan romanında neleri anlatacağını, nasıl bir roman kurguladığını anlatan Fakir Baykurt, romanın son cümlesine kadar her ayrıntıyı belirlediğini söyleyecektir. Bunun üzerine Ali Faik Cihan, cebinden defter kalem çıkarıp soracaktır. Söyle ben onu buraya yazacağum! Kitap çıkar çıkmaz bakacağım, son cümlesi böyle mi, değil mi?'
Fakir Baykurt soruyu Karadeniz ağzıyla yanıtlayacaktır.
Ha bu yazacağum romanın son cümlesi şudur arkadaşlar: Bu dünya kalmaz boyle!'
Tırpan romanını okumayan, ya da anımsamayanlar için yazmak isterim. Tırpan romanın sonunda Uluguş Nine şöyle seslenecektir Hürünün annesine : Ağlama! Kalk işine gücüne sahip ol! Karakolsa, ben giderim! Mahpusluksa, ben yatarım! İpse, uzatır boynumu, ben asılırım! Kalk işine! Kalk kadınım! Kalkıver; BU DÜNYA KALMAZ BÖYLE!'
KAFASI ÇATLAK BİR KADIN
Fakir Baykurt, Karadeniz gezisinin son durağı olan Çorumda toplantı bittikten sonra saldırıya uğrar. Toplantı bittikten sonra TÖS şube lokaline yürürken yapılan taşlı saldırıda pek çok kişi kanlar içinde kalmıştır. Muzaffer Hanım, Fakir Baykurta yola çıkmadan önce verdiği sözü anımsayıp korumaya çalışırken atılan taşlardan biri Fakir Baykurtun sırtına, biri de Muzaffer Baykurtun kafasına gelir.
Fakir Baykurt, Çorumda yediği taştan ötürü Muzafferi hastaneye götürmek zorunda kalır. Muayenede Muzaffer Baykurtun kafatasında hafif çatlak olduğu ortaya çıkacaktır. Fakir Baykurt, Dr. Mustafa Şerif ve Dr. Leziz Onarana, Böyle kafası çatlak bir eşle ben ne yaparım? Buna bir çare bulun!' dediğini, doktorların da Kaygılanmaya gerek yok; zamanla kapanır!' dediklerini anlatır.
VERESİYE BİR İŞ: ROMAN YAZARLIĞI
Karadeniz gezisinden sonra, İzmir-Manisa gezisine çıkan Fakir Baykurt, tüm yurttan şubelerin Safa Hocayı sıkıştıran çağrılar yaptığını, kendisinin de Sen hiç sözünde durmaz mısın? Hani bana izin ayarlayacaktın? Yalancı, ne zaman ayarlayacaksın?' diyerek Safa Hocayı sıkıştırdığını anlatır. Safa Hoca, Malatyaya git gel sana bir ay izin, ama roman yazmaya gideceğini söyleme! Bir ayda roman yazılmaz! Gülerler, sanatına gölge düşer!' diyecektir.
Fakir Baykurt, Tırpanın notlarını yanına alarak 15 saatlik Malatya yolculuğuna çıkar. Yolda notlarını açar; önüne kâğıt kalem alır. Öndeki koltuğun ardına boş bir torba asar ve notların yazılı olduğu küçük kâğıtları okuyup içine koymaya başlar. Arada yeni notlar alarak elindeki kâğıda çıkıntılar yapar. Yanındaki yolcu merakla ne yaptığını izler. Fakir Baykurt, Darendeye varırken notlarını bitirir. Yanındaki yolcuya dönerek merakını giderir: Ben bir büyük alışverişçiliğe daldım. Ama verdim veresiye. Onları toplamaya gidiyorum. Kimde kaç var, adresleri filan tamam mı, bakıyorum...'
(DEVAMI VAR)