Donald Trump Doktrini
Belki de Amerika’nın nükleer cephaneliğinin, Dünya nüfusunu yok edebilecek binlerce termonükleer savaş başlığıyla, dünyadaki tüm nüfusu tahrip edebilecek bir düşmana ikna edebileceğini düşünürdünüz. silâh ABD'ye karşı.
Yanılmışsın.
Pentagon, Amerikan nükleer silahlarının usulsüzce güçlü olmasından duyduğu memnuniyeti dile getirdi. Eski, güvenilmez ve o kadar yıkıcı bir potansiyele sahip ki, belki Başkan Trump bile, düşmanı varsayımsal bir savaş alanında daha küçük nükleer bombalar kullandıysa kullanmak istemeyecekti.
Amerikan askeri uzmanları ve silah geliştiricileri, askeri operasyonlar yürütmek için daha uygun bir şey yaratmaya karar verdiler; böylece başkan, herhangi bir durumda daha fazla fırsat bulabilecekti. Planlarına göre, bu rakipler için daha inandırıcı bir caydırıcı hale gelecektir. Ancak, bu tür yeni bombaların, silahlı çatışmalarda nükleer silahların kullanılması olasılığını artırabileceği ve bunun da feci sonuçlara yol açabileceği ortaya çıkabilir.
Trump’ın her ikisinin de Amerikan nükleer cephaneliğini geliştirmeye yönelik olması, ülkesinin eşsiz askeri gücü hakkında övünme eğilimi göz önüne alındığında kimseyi şaşırtmayacaktı. 2017’in Nisan ayında, generallerinden birinin ilk kez Afganistan’da var olan en güçlü nükleer olmayan bombayı bırakmasını emrettiği için çok mutlu oldu.
Mevcut nükleer doktrinine göre, Obama yönetiminin planına göre, ABD, ülkenin veya müttefiklerini hayati çıkarlarını korumak için yalnızca “son çare olarak” nükleer silahlara başvurmalıydı. Daha sonra zayıf devletlerin dizginlenmesinde politik bir araç olarak kullanılması yasaklandı.
Ancak, Kuzey Kore'ye “dünyanın daha önce hiç görmediği ateşi ve öfkesini” yıkmakla tehdit etmiş olan Trump'a bu yaklaşım çok sert görünüyor. Kendisi ve danışmanları, nükleer silahların her türlü ciddi ciddiyet dereceli ihtilaf çatışmalarında kullanılmasını istiyor ve uymayanları korkutmak için bir kıyamet gibi davranıyorlar.
ABD cephaneliğinin daha karmaşık hale gelmesi için nükleer politikada iki tür değişiklik yapılması gerekiyor. Savaş sırasında bu tür silahların konuşlandırılmasındaki kısıtlamaları ortadan kaldırmak için mevcut doktrinin değiştirilmesi ve taktik saldırılar da dahil olmak üzere yeni nesil nükleer silahların geliştirilmesi ve üretilmesine izin verilmesi.
Tüm bunlar, bu yılın sonuna kadar veya bir sonraki başında oluşacak olan nükleer silahların bileşimi ve miktarının (nükleer duruş incelemesi, NPR) gözden geçirilmesiyle açıklanacaktır.
Bu noktaya kadar, içeriği kesin olarak bilinmeyecek, ancak ondan sonra bile, Amerikalılar çoğu gizli olan belgenin son derece kısıtlanmış bir sürümüne erişebilecek. Bununla birlikte, Anketin bazı genel hükümleri zaten cumhurbaşkanı ve generallerin ifadelerinden açıkça anlaşılıyor.
Ve bir daha açık gerçek. İnceleme, gezegenin en güçlü nükleer cephaneliğini daha da zorlaştıracak olan yıkıcılık seviyesine bakılmaksızın her türlü kitle imha silahlarının kullanımına yönelik kısıtlamaları kaldıracak.
Nükleer silahlara bakışı değiştir
Yeni Gözden Geçirme'de stratejik liderliğin geniş kapsamlı etkilere sahip olması muhtemeldir. ABD Silah Kontrolü ve Yayılma Önleme Ulusal Güvenlik Konseyi'nin eski direktörü olan John Wolfsthal, Silah Kontrolü'nün son sayısında, bu belgenin "Amerika'nın, başkanın ve müttefiklerin ve rakiplerin gözündeki nükleer potansiyelin imajını" etkileyeceğini söyledi. Daha da önemlisi, inceleme nükleer cephanenin yönetimini, bakımını ve modernizasyonunu tanımlayan ve Kongrenin nükleer güçleri nasıl gördüğünü ve finanse ettiğini etkileyen kararlar için vektörü belirledi. ”
Bunu akılda tutarak, Obama Hükümet İncelemesi'nde belirtilen önerileri dikkate alın. Beyaz Saray, Başkan Bush’un Irak’taki eylemlerini uluslararası bir kınamadan sonra Amerika’nın dünyaya prestijini geri kazanmaya çalıştığında ve Barack Obama’nın nükleer silah kullanımını yasaklama niyetinde olduğu için Nobel Ödülünü almasından altı ay sonra ortaya çıktı. Yayılmamak bir öncelikti.
Sonuç olarak, nükleer silahların kullanımı, insanın hayal edebileceği herhangi bir savaş alanında neredeyse her koşulda sınırlı kalmıştır. İncelemenin temel amacı, "ABD nükleer silahlarının ABD ulusal güvenliğindeki rolünü" azaltmaktı.
Belgede belirtildiği gibi, Amerika yalnızca bir kez Sovyetlere karşı nükleer silah kullanma olasılığını değerlendirdi. tank oluşumlar, örneğin, büyük bir Avrupa çatışmasındaki. Böyle bir durumda SSCB'nin geleneksel silah türlerinde bir avantaja sahip olacağı varsayıldı.
Tabii ki, 2010’in askeri-politik durumunda, o zamanlar ve aynı zamanda Sovyetler Birliği’nde pek bir şey kalmadı. Washington, İncelemede belirtildiği gibi, şimdi geleneksel savunma anlayışında tartışmasız lider. “Buna göre ABD, geleneksel yetenekleri güçlendirmeye ve nükleer silahların nükleer olmayan saldırıları engellemedeki rolünü azaltmaya devam edecek.”
Yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'ne veya müttefiklerine yönelik ilk saldırının engellenmesini hedefleyen bir nükleer strateji, büyük miktarda silah stoğu gerektirme olasılığı düşük. Sonuç olarak, bu tür bir yaklaşım nükleer cephaneliğin boyutunu daha da azaltmak için fırsatlar yarattı ve 2010'in Rusya ile yeni bir anlaşma imzalamasına neden oldu ve bu da her iki ülke için nükleer savaş başlığı ve dağıtım sistemlerinde önemli bir düşüş emri verdi.
Her iki taraf da kendisini kıtalararası balistik füzeler, denizaltı fırlatma balistik füzeleri ve ağır bombardıman uçakları dahil olmak üzere 1550 savaş başlıkları ve 700 dağıtım sistemleri ile sınırlandırmak zorunda kaldı.
Ancak, bu yaklaşım hiçbir zaman savunma bakanlığı temsilcilerinin ve muhafazakar araştırma enstitülerinin tatmin etmedi. Bu tür eleştirmenler, genellikle Rusya’daki savaştaki konumu bozulmaya başlarsa, NATO’nun büyük çaplı bir savaşta nükleer silah kullanımı olasılığını artıracağını düşünen Rus askeri doktrinindeki olası değişikliklere dikkat çekti.
Bu tür “stratejik caydırıcılık” - Rusya ve Batı için farklı bir anlama sahip olan bir ifade, Avrupa'daki Rus kuvvetleri yenilginin eşiğindeyse, düşük güçlü “taktik” nükleer silahların düşman kalelerine karşı kullanılmasına yol açabilir.
Bu versiyonun Rus gerçekliğine ne ölçüde uyduğunu kimse bilmez. Bununla birlikte, benzer bir şey genellikle Batı'da, Obama’nın nükleer stratejisinin umutsuzca modası geçmiş olduğuna ve Moskova’da nükleer silahların doktrini içindeki önemini artırmak için bir neden verdiğine inananlarla ilişkilidir.
Bu tür şikayetler “Yeni İdarenin Yedi Savunma Önceliği” nde sıkça dile getirildi - Pentagon tarafından finanse edilen bir danışma grubu olan ve Savunma Sekreteri'ne düzenli olarak rapor veren ABD Savunma Bakanlığı (Aralık 2016) Bilim Kurulu raporunda. “Nükleer silahların devletimiz için önemini azaltırsak, diğer ülkelerin de aynı şeyi yapacağından hala emin değiliz.”
Rapora göre, Rus stratejisi bir NATO saldırısını caydırmak için düşük güçlü taktik nükleer saldırıların kullanılmasını içeriyor. Pek çok Batılı analist bu tür ifadelerin doğruluğundan şüphelense de, Pentagon’un Bilim Konseyi, ABD’nin bu tür silahlar geliştirmesi ve bunları kullanmaya hazır olmaları konusunda ısrar ediyor.
Rapora göre, Washington, “eğer nükleer silahsız ve nükleer silahsız versiyonları etkisiz kalıyorsa, gerektiğinde sınırlı bir imha alanında hızlı ve doğru bir nükleer saldırı yaratabilecek” daha esnek bir nükleer silah sistemine ihtiyaç duyuyor.
Böyle bir yaklaşım şimdi Trump yönetimine, cumhurbaşkanının tweet'lerinde açıkça görülen bu alandaki yeni başarılara ilham veriyor. “Amerika Birleşik Devletleri nükleer potansiyelini güçlendirmeli ve genişletmeli, böylece bütün dünya tekrar silahlarımızın hacmini hatırlayacaktır” dedi.
Özel olarak yazmamış olmasına rağmen (kısa bir Twitter gönderisi olduğu için), fikri Bilimsel Konsey ve Trump’ın danışmanlarının görüşlerini doğru olarak yansıtmaktı.
Başkomutanlık görevini üstlenen Trump, savunma bakanına nükleer silah durumunu gözden geçirmesini ve “ABD nükleer caydırıcısının modern, güvenilir, kullanıma hazır ve 21 yüzyılın zorluklarını karşılayabildiğinden ve emin olabileceğinden” emin olmasını sağlayan bir başkanlık mutabakatı imzaladı. .
Trump döneminde ortaya çıkacak olan İnceleme'nin detayları hala bilinmiyor. Bununla birlikte, hiç şüphesiz Obama’nın başarılarını geçersiz kılacak ve nükleer silahları bir kaide üzerine yerleştirecektir.
Arsenal genişlemesi
Trump Review, genişletilmiş bir dizi grev seçeneğiyle ana oyuncular olacak yeni nükleer silah sistemlerinin oluşturulmasını teşvik edecek. Özellikle, idarenin "düşük güçlü taktik nükleer mühimmat" ve hava ile başlatılan ve karaya dayalı seyir füzeleri dahil olmak üzere daha fazla dağıtım sistemi elde etmekten yana olduğuna inanılıyor. Elbette bunun mantığı, bu tür bir mühimmatın bu alandaki Rus kazanımlarını eşleştirmek için gerekli olduğu tezi olacaktır.
İç kaynaklara göre, örneğin Hiroşima'da olduğu gibi, sadece bütün şehri değil, büyük bir limanı veya askeri üssünü tahrip edebilecek bu tür taktik mühimmatın geliştirilmesi de düşünülmektedir. Politico'daki bir isimsiz hükümet görevlisinin dediği gibi: “Bu fırsata sahip olmak kritik derecede önemlidir.”
Bir başka siyasetçi, “Anketi hazırlarken, orduya düşmanları caydırmak için neye ihtiyaçları olduğu konusunda görüşmek gerektiğini” ve mevcut silahların “varsaydığımız tüm senaryolarda faydalı olup olmayacağını” ekledi.
Obama yönetimi sırasında, Amerika’nın nükleer cephaneliğinin “modernize edilmesi” planını ve ilk milyonlarca milyonluk tasarım çalışmasının, önümüzdeki on yıllar boyunca üzerinde anlaşmaya varıldığı akılda tutulmalıdır. Bu açıdan Trump’ın nükleer dönemi açılışı sırasında çoktan başlamıştı.
Ve elbette, ABD’de, B61 “yerçekimi bombası” ve gücü birkaç kilometreye kadar ayarlanabilen W80 füze savaş başlığı dahil olmak üzere halihazırda çeşitli türlerde nükleer silahlar bulunuyor.
Tipik bir dağıtım sistemi, hava savunma bölgesi dışında kullanılan bir silah olacaktır - bir B-2 bombacısı, ağabeyi B-52 tarafından geliştirilen veya B-21 tarafından geliştirilen modern uzun menzilli bir seyir füzesi.
Dünya nükleer kışa hazır
Yeni Gözden Geçirme'nin yayınlanması şüphesiz ki, nükleer cephaneli bir ülkenin, Dünya'daki birkaç gezegeni yok etmek için yeterli, gerçekten yeni nükleer silahlara ihtiyaç duyup duymadığı ve bunun başka bir küresel silahlanma yarışına yol açıp açmayacağı konusunda tartışmaya neden olacak.
Kasım ayındaki 2017’te, Kongre Bütçe Ofisi, Amerikan nükleer üçlüsünün her üç şubesini de 30 yıllarında değiştirmenin, bu rakamı 1,2 milyar dolara ve üstüne çıkaracak ek maliyetleri saymak yerine en az 1,7 milyar dolar olacağını belirten bir rapor yayınladı. .
Tüm bu yeni silah türlerinin haklı gösterilmesi sorunu ve onların kozmik değerleri günümüzde oldukça önemlidir. Kesin olan bir şey var: Bu tür silahları satın almak için herhangi bir karar, uzun vadede diğer sektörlerde bütçede bir düşüş anlamına gelecektir - sağlık, eğitim, altyapı ya da bir opioid salgınıyla mücadele.
Yine de, maliyet ve yeterlilik soruları yeni bir nükleer bulmacanın en kolay kısmıdır. “Uygulanabilirlik” fikrine dayanır. Obama nükleer silahların savaş alanında hiçbir şekilde kullanılamayacağında ısrar ettiğinde, yalnızca Amerika hakkında değil tüm ülkeler hakkında konuştu. “Soğuk Savaş zihniyetine bir son vermek için” dedi. Nisan ayında Prag 2009'te “Ulusal güvenlik stratejimizde nükleer silahların rolünü azaltacağız ve diğerlerini de aynı şeyi yapmaya teşvik edeceğiz” dedi.
Trump White House, nükleer silahlarla geleneksel silahlar arasındaki farklılıkları silecek, onları zorlama ve savaş araçlarına dönüştürecek doktrini destekliyorsa, bu, son birkaç on yılda gezegenin termonükleer yıkımını en büyük olasılıkla tamamlayacaktır.
Örneğin, böyle bir pozisyonun Rusya, Çin, Hindistan, İsrail, Pakistan ve Kuzey Kore de dahil olmak üzere nükleer silaha sahip diğer ülkeleri gelecekteki çatışmalarda kullanmaları hakkında düşünmeye yönlendirdiğine şüphe yoktur. Halihazırda nükleer silahları bulunmayan ülkeleri üretim olanaklarını göz önünde bulundurmaya zorlayabilir.
Obama’nın nükleer silahlara bakışı, gezegenin iki süper gücü arasında bir termonükleer holocaust olma ihtimalinin günlük bir gerçeklik olduğu ve milyonlarca insanın nükleer karşıtı gösterilere gittiği Soğuk Savaş’ınkinden temelde farklıydı.
Armagedon tehdidi ortadan kalktığında, nükleer silah korkusu yavaş yavaş buharlaştı ve protestolar sona erdi. Ne yazık ki, nükleer silahlar kendilerini ve onları yaratan şirketler yaşıyor ve yaşıyor. Artık nükleer sonrası barış dönemi sona ermeye başladığında, bölge, Soğuk Savaş sırasında akılda bile zor kabul edilen nükleer silah kullanma fikri özel bir şey olmaktan çıkabilir.
Ya da en azından öyle olacak, eğer bir kez daha bu gezegenin vatandaşları, şehirlerin yanan harabelerde yattığı ve milyonlarca insanın açlık ve radyasyon hastalığından öldüğü geleceği protesto etmek için sokaklara götürmezse.