Yunan imago eikōn ve fantasma karşılık gelen fantasma imago'dan kaynaklanır ve başlangıçta görsel olarak algılanan şeyin şekli anlamına gelir. temsil Demek istediğim. Aynı zamanda fotoğraflar ve baskılar, hayali ürünler, rüyalar ve hayal kurma gibi yeni yaratılmış zihinsel temsiller gibi somut temsilleri de ifade eder. Görüntüler görsel görüntülerle sınırlı değildir, aynı zamanda işitsel görüntüler, koku alma görüntüleri, tat görüntüleri ve dokunsal görüntüler de vardır, ancak ortada iyi entegrasyon gücüne sahip iki duyuyla ilgili görsel görüntüler ve işitsel görüntüler vardır. Böylece görüntü şu şekilde tanımlanır: <Görüntü, daha önce algılanan ve bazı duyusal özelliklere sahip bir nesnenin zihinsel bir temsilidir>. Burada, “bazı duyusal özelliklere sahip”, örneğin, bir üçgenin temsili duyusal özelliklerden tamamen ayrılırsa, artık herhangi bir görüntüye sahip olamaz ve öznenin duyusal özellikleri ise, çünkü tüm özellikler korunursa, görüntünün değil duyusal izlenimin bir kopyası olur.Görüntü ve fikir
Yukarıda açıklandığı gibi, görüntüler duyusal izlenimlere ve duyarlılık algısına dayanmaktadır. Fikir Ve kavram Bu nedenle, duyarlılık tanıma ile entelektüel tanıma arasında bir kavşak noktasında bulunur. Görüntünün kaynağı duyusal izlenimden kaynaklanır, ancak duyusal izlenimde olduğu gibi, izlenimcinin sonunda bir heyecan yoktur ve sadece öznel bir durum değildir. Peki algıdan farkı nerede? Algı, görüntüdeki düşünce çalışmalarından yoksundur. Algılamada, geçerli nesne varsayılır, ancak görüntüde nesne yoktur. Öte yandan, entelektüel tanıma ve imgelerle ilgili fikir ve kavramlar arasında farklılıklar ve ilişkiler vardır. Fikir ve kavramlardan, imgelere daha karşıt bir kavramdır. Kavramın entelektüel, evrensel ve soyut olduğu söylenebilir, oysa görüntünün duyusal, bireysel ve somut olduğu söylenebilir. Felsefe, evrensel bilgiyi hedefleyen bir kavram olarak kabul edilmiştir. Fakat kavram ya da saf fikirle düşünebilir miyiz? Bir süredir böyle düşünme olasılığı konusunda ısrar eden hiç kimse olmasa da, şimdi deneysel psikoloji açısından reddedildi. Bu şekilde, bir görüntü olmadan düşünmek imkansızdır, ancak öte yandan, yukarıda belirtildiği gibi, görüntüde bir düşünce çalışması vardır ve bu nedenle, düşünmeden, asla hayal edilmez. Ve burada önemli olan bir kavram kadar soyut olmayan, ancak bireysel duyarlılık ve deneyimle bağlantılı bir fikirdir. Belirli bir şey hakkında bir fikre sahip olmak, o şey hakkında belirli bir entelektüel anlayışa sahip olmak, o şeyi anlamak, bir şeyi bir imgeyle temsil etmemek demektir. Ancak bu, fikir ve görüntünün tamamen ilgisiz olduğu anlamına gelmez, aksine fikri görüntüden ayırmak çok zordur. Çünkü tüm duyusal temsillerimiz hem algıda hem de anılarda fikirlerle karıştırılır. Aşağıda bu bağlantıyı anladıktan sonra ikisi arasındaki fark gösterilmektedir. <Fikir, görüntüden farklı bir grup potansiyel yargıdan oluşur>. Ve bu kararın unsuru güçlendirildiğinde ve fikirde yer alan imge doğası kaldırıldığında, kavram orada elde edilir. Kavram olarak temsil, nesnel bakış açısı altında var olan ve bu nedenle evrensel olan herkes için geçerlidir.İmge ve felsefe
Görüntüler ve kavramlar yukarıda açıklanan ilişki içindeyken hatırlanması gereken önemli bir fikir vardır. Başka bir deyişle, her felsefe kategorisi çeşitli aşamalardan geçti. Görüntü, görüntü = kavram, kavram. Bu son kavramsal aşamadan sonra, felsefe kategorileri tükenir veya ilk fırsat, imge ile temas, yeni bir adım için yeni bir güç verir. Bu nedenle, kavramı olduğu gibi tüketmeden görüntüyle yeni bir bağlantı kurarak bir görüntü olarak kavramı etkinleştirmek gerekir. Kavramlar insanın teorik algılarına ve pratik çıkarlarına hizmet ederken, görüntüler eksik olanları, potansiyelleri ve dünyayı sunar. Kavram özel olarak insanken, görüntü dünyayla ilgilidir. Aynı zamanda, kavram soyutlaması nedeniyle insanlık dışıdır, oysa görüntüye yaklaşmak, tanıdık ve dolaylı olarak konuşmak kolaydır> (H. Lefevre, sum ve fazlası). Bu, bugün kavramın imajla olan bağlantısını yeniden kurması gerektiği konusunda iyi belgelenmiş bir felsefedir.İmge ve modern bilgi
Felsefe merkezli Batı bilgisinde, eski Yunanistan'ın doğalcı görüşünde imajlara saygısızlık ve dışlanma da bulunmuştur. Bilgi yok. Bir yandan, algılanan özneyi algılanan nesneden, yani görülen ve görülenden ayırır ve soğuk bir muhalefet yapar ve egonun varlığının temelini kaybeder. Getirmekti. Şimdi fark ettiğimiz şey, modern bilginin dışladığı görüntünün yalnızca zihinsel bir görüntü ya da figür değil, aynı zamanda yaşayan fiziksel ve kozmolojik bir şey olduğudur. var mı. Başka bir deyişle, modern bilgelikte, yoğun bir görüntü, kutsal görüntü yıkımı ve sınır dışı etme vardır ve insanlar doğa ve şeylerle yaşayan organik bağlarını kaybederler. Bu şekilde, modern imgeleri ya da imge bütünlüğünü geri kazanma girişimlerinin büyük bir medeniyet anlamı vardır.
→ Hayal gücü