José María Velasco Ibarra, ülkesinin başkanlığını beş farklı olayda düzenleyen Ekvadorlu bir politikacıydı. Ibarra, 1893'te Quito'da doğdu ve yirminci yüzyıl boyunca Ekvador'da halk hayatının en büyük kahramanlarından biriydi. Velasco Ibarra, siyaset alanındaki kariyerine başlamadan önce Hukuk alanında doktora yaptı.
Ayrıca El Comercio'daki gazetecilik işbirliğinin yanı sıra hayatı boyunca yayınladığı kitapları da vurguladılar. İlk başkanlık görevini 1934 yılında daha önce Kongre başkanı gibi başka görevlerde bulundurarak başladı. Bu ilk görev, bir askeri darbe tarafından devirildiği için sadece bir yıl sürdü.
Bu durum, cumhurbaşkanı seçildiği günlerin kalanında tekrarlanan bir şeydi. Sadece bir keresinde yasama meclisini tamamlamayı başardı, gerisinde kaldı. Ek olarak, bu dönemlerin birçoğunda cumhurbaşkanlığı, kendisi tarafından kurulan bir diktatörlükle sonuçlandı.
biyografi
José María Velasco Ibarra, 19 Mart 1893'te Quito'da (Ekvador) doğdu. Babası Alejandrino Velasco Sardá, kentin Politeknik Okulu'ndan ilk mühendislerden biriydi.
Annesi Delia Ibarra, ona ilk harfleri öğretmekten sorumluydu. Daha 16 yaşındayken, bir baba olarak yetim kaldı.
çalışmalar
Gelecekteki başkan, 1905'te San Luis seminerine arkadaş olarak katıldı. Çalışmalarını tamamladıktan sonra lisans eğitimini aldığı San Gabriel Okulu'nda eğitimine devam etti.
Velasco Ibarra kariyerine hukuk alanına yöneldi ve 1922'de Hukuk Üniversitesinde Hukuk Üniversitesinde doktora derecesini aldı. Aynı kurumda profesör olarak çalışıyordu.
Politikacı 1923'te evlendi. Çok yakında Devlet Konseyi'ndeki konuşmaları ve El Comercio de Quito'da yayınlamaya başladığı makaleler için bir isim vermeye başladı.
Labriolle takma adı altında, bu iletişim ortamında sayısız görüş yazısı yazdı. Mükemmelliği onu Ekvador Dil Akademisi'ne girmesine neden oldu.
1931'de Sorbonne Üniversitesi'ne girmek için Paris'e taşındı. Orada Uluslararası Hukuk ve Sanat Felsefesi üzerine uzmanlaştı. Halen Fransız başkentinde iken, Pichincha eyaletine milletvekili seçildiğini bildirdi.
Ulusal politikaya giriş
Velasco Ibarra, 1933'te Kongreye katılmak için Ekvador'a geri döndü. Muhafazakar kampa seçildi ve birkaç ay içinde Milletvekilleri Odası başkanlığına atandı.
Bu rolü yerine getirmek, Juan de Dios Martínez liderliğindeki hükümete karşı muhalefetin liderlerinden biriydi. Cumhurbaşkanına karşı manevralar çok zordu.
Velasco Ibarra, seçim kanıtı olmamasına rağmen suç duyurusunda bulundu. Ancak, baskı amacına ulaştı ve hükümet istifasını sundu.
İlk başkanlık dönemi
Başkanın istifası sonrasında genel seçimler yapıldı. Muhafazakarlarla ortaya çıkan Velasco Ibarra, büyük bir farkla oy kullandı. Bu şekilde 1 Eylül 1834'te göreve başladı.
Vaat edilmiş olan cumhurbaşkanının hükümet planı, kamuya açıklıklara saygı duyup artırma, katolik bir saldırıya uğramaksızın laik bir eğitim sunma ve ülkenin yargı yapısını reform etme sözü verdi. Ayrıca Ekvador hesaplarını iyileştirmek için ekonomik bir plan sundu.
İlk andan itibaren Milletvekilleri Odasının muhalefetiyle tanıştı. Ne ekonomik ne de uluslararası politika kongre üyelerini memnun etmedi ve ek olarak, Velasco farklı nedenlerle sosyalistlerin, liberallerin ve muhafazakârların düşmanlığını kazandı.
Muhalefetin başında, büyük siyasi desteğe sahip bir liberal olan Arroyo de los Ríos vardı. Başkanın tepkisi çok otoriterdi ve birkaç muhalifi tutuklamasını emretti.
Kongre'nin Çözümü
Velasco diktatörlüğe doğru bir adım daha attı ve kendisini tek otorite ilan eden Kongreyi feshetti. Bunu muhalefet milletvekillerinin çoğunluğunun tutuklama dalgası izledi.
Salıverilen şiddet birçok popüler ayaklanmaya neden oldu. Olayların gelişmesinde kilit unsur olan ordu halkın tarafını tuttu. Velasco Ibarra tutuklandı ve 20 Ağustos 1935'te istifa etmek zorunda kaldı, kısa bir süre sonra sürgüne gitti.
Önce Kolombiya'ya, sonra da Arjantin'e gitti, bu onun için ikinci bir ev olacaktı. Buenos Aires'te üniversitede profesör olarak çalıştı ve çeşitli eserler yayınladı.
İkinci başkanlık dönemi
Ülke dışında olmasına rağmen, Velasco Ekvador gerçeğinin farkında kaldı. 1939'da yeni seçimler yapıldığında, adaylığını yeniden sundu, ancak Arroyo del Río tarafından mağlup edildi. Bu vesileyle dolandırıcılık daha belirgin görünüyordu ve Hava Kuvvetlerinin başarısız bir isyan gerçekleştirmesine neden oldu.
Velasco, Kolombiya'da sürgünde kalmak zorunda kaldı. 1941’de Peru’ya yapılan savaş ve Ekvador topraklarının kaybolduğu varsayılan Rio de Janeiro Antlaşması, 28 Mayıs 1944’teki Devrim’i farz eden en önemli sebeplerden ikisi olarak sonuçlandı.
Birçok siyasi güç tarafından iddia edilen ve büyük halk desteği ile Velasco daha sonra Ekvador'a döndü.
Bu vesileyle, sol partilerin hüküm sürdüğü, 1944-1948 dönemi için seçilen koalisyonlu seçimler için koştu. Yaptığı ilk şey, yeni bir anayasa çıkarmak için bir anayasa toplantısı yapmaktı.
Hükümet kısa bir süre dayanacaktı. Velasco tüm hassasiyetlerini kabinesine entegre etmeye çalıştı, ancak tutarsızlıklar çok yakında ortaya çıktı. Solcu ve muhafazakarlar, her biri kendi sebepleriyle, liberallerin yaptığı gibi kendilerini başkandan uzaklaştırdılar. Öte yandan, enflasyon büyümeyi durduramadı, sokaklarda protesto gösterileri başlattı.
İlk döneminin tarihi neredeyse yeniden üretildi. Mart 1946'da, kendisini devirecek bir komplo gerçekleştiğini iddia etti ve yine bir diktatör oldu. Sol gruplara yönelik baskı, ülkeyi düzensizliğe sürükleyen çok şiddetliydi.
Popüler bir ayaklanma, Ağustos 1947’de, savunma bakanı Albay Carlos Mancheno’nun, onu istifaya ve ülkeden kovmaya zorlamasını sağladı.
Üçüncü başkanlık dönemi
1 Haziran'da yapılan 1952 seçimlerinde Velasco Ibarra, ilerici siyasi güçlerin ve bazı muhalif muhafazakârların desteğini aldı. Zaferi o zamana kadar kaydedilen en büyük zaferdi.
Hükümeti, eğitim reformlarını ve teşvik ettiği yol planını vurgulayarak oldukça verimli geçti. Tamamen bitirmeyi başaran ve gerçekte popüler desteğini koruyan tek cumhurbaşkanlığı dönemi oldu.
Son katılımının olacağını söylese de, destekçileri onu 1960'ta görev için tekrar göndermeye ikna etti.
Dördüncü başkanlık dönemi
Velasco Ibarra, 5 Haziran 1960’ta yapılan seçimlerde tekrar uygulandı. Ancak, önceki dönemden farklı olarak, bu sefer istikrarsızlık hükümeti bir yıldan biraz daha uzun sürdürebildi.
Bir yandan ekonomi, kötü bir şekilde yaptığı için, cumhurbaşkanının teşvik ettiği büyük projelerin düzeltilmesine yardımcı olmadığı bir şeydi. Öte yandan, ciddi yolsuzluk vakaları ortaya çıktı ve cumhurbaşkanı yardımcısıyla olan ilişkisi açıkça ortaya çıktı.
Yine Velasco, 7 Kasım 1961'de bir darbeyle sınırlandı ve Buenos Aires'teki sürgününe geri döndü.
Beşinci cumhurbaşkanlığı dönemi
75 yıl boyunca Velasco Ibarra, Ekvador’a geri dönme ve şimdiki yeni seçimlere dönme cesaretine hala sahipti. 1968’de yapıldı ve beşinci kez seçildi. Bu vesileyle, Radikal Liberal Parti'nin eski rakiplerine hükmetti.
Bu dönem, birçoğunun hükümetin geliştirdiği politikaları suçladığı ekonomik krizle belirlendi. İşçi solunun tepkisi çok güçlüydü, birçok kez şiddet olaylarına maruz kalan grev ve gösterilerle.
Velasco'nun cevabı diğer durumlarda da aynıydı: Kongreyi feshetmek ve kendini diktatör ilan etmek. Ayrıca, Anayasa'yı yürürlükten kaldı ve ülkeyi 1946'ya kadar yönetti.
Düşüşüne katkıda bulunan bir diğer faktör, Küba ve Şili'ye olan yaklaşımıydı. Soğuk Savaş'ın ortasında, Fidel Castro ve Salvador Allende ile yaptığı toplantılar, Amerikalıları veya ülkesinin muhafazakar ve askeri sektörlerini memnun etmedi.
1972'de ABD'nin desteklediği bir ordu darbesi, Velasco Ibarra'yı devirdi. Daha önce olduğu gibi, Arjantin’de sürgüne gitmek zorunda kaldı.
Son yıllar ve ölüm
Ekvadorlu siyasetçi Buenos Aires'te birkaç yıl yaşadı, ders vererek ya da kendisini yazılı çalışmalarına adadı. 70’li yılın sonunda, Yüksek İdare Meclisi tarafından seçimlere görünmeye geri dönmelerini önerdikleri bir durum vardı. Velasco'nun cevabı şöyle oldu:
“84 yaşındayım, daha az böbreğim var, kalıcı hafızam ve hayal gücüm bozuluyor […] Yaşım, beni sıkıcı bir şekilde sürdürmeme zorluyor, kibirli kibirden feragat ediyor».
Şubat 1979'da karısı tarafından yaşanan ölümcül kaza, Velasco'nun Ekvador'a dönmesine neden oldu. Kendi sözleriyle, “meditasyon yap ve öl” e döndü. Döndükten yalnızca bir ay sonra, 30 Mart 1979'da Quito'da 86 yaşında öldü.
eserler
Onu Ekvador'un en önemli (ve tartışmalı) kahramanlarından biri yapan politik kariyerine ek olarak, Velasco Ibarra da politik ve yasal meselelerle ilgilenen teorik çalışmasıyla tanındı. Eleştirmenler, doğruluğunu ve düşüncesinin derinliğini vurgulamaktadır.
En göze çarpan eserler arasında Demokrasi ve Anayasalcılık (1929), Amerikan Sorunları (1930), Vicdan veya Barbarlık (1936) ve Anayasa Hukuku (1939) sayılabilir. Sonuncusu hala Arjantin üniversitelerinde ders kitabı olarak kullanılıyor.
Velasco'nun diğer önemli başlıkları Hispano-Amerikan Politik İfadesi, Amerika'nın Hukuki Deneyimleri , Siyasi Hukuk Dersleri ve Geleceğin Uluslararası Hukuku'dur. Velasco'nun tüm eserleri, 15 ciltlik bir baskıda toplandı.