Birçoğumuz için, ceza ya da sosyal reddetme korkusu, bizi kabul edilemez sayılan davranışlardan alıkoyuyor ve suç işlemememize engel oluyor. Fakat kaçabileceklerini bilselerdi kaç kişi harekete geçecekti?
Psikoloğa göre Albert Bandura'nın sosyal kavramsal teori, o kadar değil. Bunun nedeni, çocuklar olarak toplumumuzun davranış standartlarını özümsemiş, yaşamımızın geri kalanında içselleştirilmiş ahlaki sınırlamalar olarak işlev görüyoruz. Bu, antisosyal veya cezai davranışların, suçluluk, utanç ve kendine güveninin azalmasına neden olacağı anlamına gelir. Bununla birlikte, ahlaki pusulalarını etkisiz hale getirme stratejileri öğrenen kişiler var ve bu, daha sonraki yaşamlarda topluma risk oluşturabilecek kişilerdir.
Örneğin, ahlaki ayrılma - etik standartların bazı bağlamlarda geçerli olmadığına inanma süreci - suç eylemlerini veya başkalarına zarar verenleri rasyonalize etmemize izin verir. Araştırmalar ahlaki olarak ayrılmanın antisosyal davranışa ve daha fazla saldırganlığa yol açabileceğini tespit etti. sosyal davranış ve suçluluk duygularını azaltmak. İlginçtir ki, ahlaki ayrılmanın psikopatik özelliklerin artmış olduğu bireylerde daha fazla olduğu öne sürülmüştür - özellikle başkalarıyla empati kuramayanlar.
Bunların yapımı
Yeni bir derlemede deneysel çalışma Ciddi çocuk suçlularının, meslektaşlarım ve ben, psikopatik özelliklerin artmasıyla, ahlaki olarak ayrılma gösterenler olma eğiliminde olduklarını bildirdik. Ahlaki ayrılmanın en belirgin belirleyicisi, sığ etki, empati eksikliği ve manipülatif olma gibi duygusal açıkları ifade eden bir psikopati boyutuydu.
Fakat insanlar ilk başta bu yüksek ahlaki ayrılma ve psikopatik özellikleri nasıl geliştirir? Bu özellikler, şiddete tanık olmak ve örneğin bir çeteye üye olmakla ilişkilidir. Bunun önerdiği şey, çocuk veya genç bir yetişkin olarak şiddetli ve anti-sosyal bir çevreye maruz kalmanın, gençleri ahlaki olarak sakıncalı bir tutum ve muhakeme yolunda sertleşen bir yolda yol açabileceğidir. Ayrıca bazı çocuklar için mağduriyetin şiddetin ahlaki olarak kabul edilebilir olduğu inancı.
Çevrenin muhakeme üzerindeki etkisi ve ardından bir suçlu sosyal kimliğin geliştirilmesi ilginç bir konudur. Huddersfield Üniversitesi’nden Prof. Daniel Boduszek’in Bütünleşik Psikososyal Kriminal Sosyal Kimlik Modelipsikolojik ve sosyal faktörlerin, insanları suç davranışına yönelten süreçteki rolünü ifade etmeye çalışan bir model. Argüman, sosyal kimliğin, bir kişiye sosyal dünyamıza ait olma duygusunu sağlayan grup üyeliğine dayandığıdır. Grup üyeliği, aynı zamanda pozitif öz imajı sürdürmek için de önemlidir ve bu, ilişkileri ve arkadaşlıkları kurmamızın nedenlerinden biridir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Suçlu ya da saldırgan davranışın ortak olduğu bir grup, aileleri veya daha iyi davranan akranları tarafından reddedilen ergenler için alternatif bir kimlik sağlayabilir. Akran reddinin sonucu olan öfke, hayal kırıklığı ve düşmanlık duyguları, yıkıcı veya sorunlu ebeveynler veya yetersiz ebeveyn denetimi ile daha da yoğunlaşabilir. Sonuç olarak, bir çete veya suçlu sosyal grubundakiler arasında oluşan bağlar, duygusal boşluğu doldurmakta ve bireylerin olumlu benlik kimliklerini arttırmaktadır. Ebeveynlerin sevgisizliği başka bir nedenden dolayı tehlikeli olabilir, çünkü ahlaki yargılarda bulunmak için gereken suçluluk ve empati gibi duyguların gelişimini engelleyebilir. Bu, iyi davranmak için motivasyonun azalmasına yol açar.
Doğa, beslenmesi
Araştırma bulgularına dayanarak, anahtarın gençleri antisosyal yaşantılardan uzağa yönlendiren eğitim programları olduğu ortaya çıkmıştır. çocuklar arasında sosyal yanlı davranışları teşvik etmek. Ayrıca, zaten antisosyal eğilimler geliştirmiş olan genç insanlar arasındaki tutumları da değiştirmemiz gerekiyor. Örneğin, Üçte Yok Huddersfield Üniversitesi'nden Profesör Adele Jones'un başkanlık ettiği AB tarafından finanse edilen proje, çocuklara bu tür şiddetin kabul edilemez olduğuna dair açık bir mesaj içeren, özel olarak tasarlanmış sosyal yanlı bir video oyunu vererek kadına yönelik şiddeti önlemeyi hedefliyor.
İhtiyaç duyulan, ebeveynlerine veya akranlarına bu duygusal bağlılığı olmayan çocukları tanımaya yardımcı olabilecek, dolayısıyla ev dışından kabul görmeye daha fazla ihtiyaç duyan ve onu suç ağları arasında bulabilen ve bulabilen daha fazla stratejidir. Erken müdahale anahtarıdır, çünkü böyle bir “ihtiyaç”, aidiyet duygusu ve öz saygıya hemen katkıda bulunan örgütlü çeteler tarafından kolayca sömürülmektedir.
Son olarak, bazı veliler çocuklarına karşı şefkatli olmayabilir, çünkü sevgiyi nasıl ifade edeceklerini bilmiyorlar. Kendileri, duyguların seyrek iletişim halinde olduğu ailelerden gelebilir. Bu veliler, çocuklarla iletişimi geliştirme ve olumlu ilişkiler kurma teknikleriyle donatılacak olan ebeveynlik becerileri atölyelerinden faydalanacaktır.
Eğer nesiller arası suç ve şiddet döngüsünü kıracaksak, suçluluk tohumlarını ekebilecek duygusal acıyı azaltmak için hem çocukları hem de ebeveynleri hedeflememiz hayati önem taşır.
Yazar hakkında
Agata Debowska, Araştırma Psikoloğu, Liverpool John Moores Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = çocuk gelişimi; maxresults = 3}