

Bu seneki Graspop festivalinin üçüncü günü. Sandviç ve Jagermeister gereksinimimi gidermek için çadırıma gitmiştim. Hızlı olmalı ve Def Leppard'ın ana sahnedeki performansını kaçırmamalıydım. Çadırımdan ana sahneye doğru depar attım. Festival alanının girişinde mevkilenen parti çadırının yakınlarında önüme çıkan siyah tişörtlü insanların arasında slaloma devam ediyordum ki duyduğum sesle duruverdim. Nispeten küçük veya umut veren grupların çaldığı sahneden gelen muhteşem gitar melodileri adeta belime bir kement dolamıştı. Bir an "acaba Bruce Dickinson sürpriz solo konser mi veriyor?" diye düşünmeme sebep olan vokal ise adeta hemen oraya gitmemi emrediyordu. Çadıra girdiğimde geçen sene aynı yerde vuku bulan Volbeat konserine benzer bir atmosfer beni bekliyordu. Büyük sahnelerde çıkan ünlü gruplara rağmen binlerce heavy metal sever Firewind’e sahip çıkmış, büyük bir coşkuyla çadırı inletiyorlardı. Ben de onlardan biri oldum ve Def Leppard ile randevumu İstanbul'a saklayarak bir saate yakın bir süre Yunanistan'dan yükselen power metal grubuna teslim oldum. Şimdi aylar sonra Gus G'ye bu anımı anlatarak röportaja start veriyorum. Genç gitarist oradaki konserlerinde hakikaten "sihirli" bir şeyler olduğunu söylüyor. "Kariyerimdeki en iyi konserlerden biriydi" diyor. 28 yaşındaki Yunan bir gitaristin kariyeri ne olabilir ki diye soruyor olabilirsiniz. Yanıtlayalım öyleyse. Kostas Karamitroudis (Gus G'nin gerçek adı) 18 yaşında meşhur Berklee kolejine girmeyi başarmış. Orada usta gitarist Joe Stump'ın ilgisini çekmiş ve beraber takılmaya başlamışlar. Gus G bir süre sonra Berklee'nin bir heavy metal gitaristine çok bir şey veremeyeceğini fark edip okuldan ayrılmış. Firewind'in temellerini de Amerika'da atmış. Bu arada gitaristin yeteneğinden haberdar olanlar hemen kadrolarına dahil etmişler Gus'ı. Arch Enemy, Dream Evil, Nightrage, Mystic Prophecy ile Firewind'i bir arada götüren Gus'ın konuk olarak destek verdiği bir sürü grup daha var.(Net'ten bakarsınız) Peki sadece 28 yaşında olan birinin tüm bu başarıları elde etmesi nasıl bir duygu? Gus gülerek "Hey signature gitarım olduğunu söylemeyi unuttun!" diyor önce. ESP firması usta gitarist için signature gitar üretmişti, onu kastediyor. "Şaka bir yana, şimdi bunları sıralamasaydın, bunları aklıma bile getirmezdim! Ben her gün ileriye bakan ve yaratıcı olmaya çalışan biriyim. Geçmişe dönüp neler yaptığıma bakmıyorum. Haklısınız, orada kısa sürede gerçekleşen epey bir şey var. Kesinlikle pek çok hayalimi gerçekleştirdim ve bugün her şey bir anda sona erse bile yaptıklarımla mutlu olabilirim. Ama yine de yapmak istediğim o kadar çok şey var ki, bu sadece bir başlangıç!" diye devam ediyor.


Yakın bir süre önce diğer tüm grupları bırakıp sadece Firewind'e konsantre olmaya karar verdin. Bu yaratıcılığını ve finansal durumunu nasıl etkiledi?
Çok olumlu bir karar verdiğimi görüyorum. Son 3 senede grubum inanılmaz bir ivmeyle büyüdü ve büyümeye devam ediyor. Finansal olarak ise; bu tarz bir müzikle zengin olan herhangi bir metal müzisyeni tanımıyorum. En azından ben değilim. Ama en azından faturalarımı ödeyebiliyorum ve rahat bir hayat sürebiliyorum.
Şarkı sözlerinin içeriğini açıklayabilir misiniz? Firewind için şarkı sözlerinin önemi nedir?
Sözleri esas olarak ben, Apollo ve Mark birlikte yazıyoruz. "Premonition" (önsezi) bizim gruba ama özellikle de insanlığa gelecekte ne olacağı hakkındaki hissiyatımızla ilgiliydi, daha evrensel bir düzeyde ele almak isterseniz. Şarkı sözleri kesinlikle önemlidir. Tabii müziğin kendisi kadar değil ama söylenecek sözünüzün olması gerekir. Şair olmak zorunda değilsiniz ama bana bir mesaj verseniz iyi olur.
Albümdeki çeşitlilik olağanüstü. 'Mercenary Man', 'Into The Fire', 'My Loneliness' gibi birbirinden çok farklı şarkılar bir arada ama birbiriyle çok uyumlular...
Biz iyi şarkılar yazmaya çalışıyoruz. Bir numaralı önceliğimiz bu. Elbette parlak bir death metal şarkısını harika bir ballad'ın yanına koymayacağız. Aynı doğrultuda olması gerekir ama biz tempoda, şarkılarda çeşitliliği seviyoruz. Bütün şarkıların açılış şarkısına benzediği albümleri beğenmiyorum. Bu çok sıkıcı.
Bazıları son birkaç yılda, power metal'in kendi kalıpları içinde sıkışıp kaldığını düşünüyor. Mesela Edguy'dan Tobias Sammet yeni albümünü "öngörülebilir sıkıcı bir türün koluna sıkılan bir vitamin iğnesi." diye tanıtıyor. Bu tanımlamaya katılıyor musunuz?
Kesinlikle katılıyorum. O alanda çok fazla vasat grup ve vasat şarkı var. Metal fanlarının buna ihtiyacı yok. Onların rock/ metal müzikte kaliteli albümlere ve taze açılımlara ihtiyacı var. Biliyorum biz, dünyayı sarsan bir grup değiliz. Ama iyi şarkılar yazıyoruz ve bugünlerde eksik olan da bu. Hangi şarkıların kalıcı olup "klasik" haline gelebileceğini ancak zaman gösterecek.
Power metal/ klasik metal türünde iyi ve orijinal solist bulmak gerçekten çok zor ama siz her şarkıcı değiştiğinizde, daha iyisi geliyor. Bunu nasıl başarıyorsunuz?:) Apollo Papathanasio'yu nereden buldunuz?
Her solist değiştirdiğimizde "tüh be" diyorum ve bir daha sefere daha iyisini bulmaya çalışıyorum. Bu yüzden öyle solistler bulmak istiyorum ki, o güne kadar yaptığımız her şeyi unuttursun. Bu beni motive ediyor. Apollo'yu İsveç'te yaşadığım günlerden beri tanırım. Hep birlikte bir şeyler yapmaktan söz ederdik ama Chity 2005'te gruptan ayrılıncaya kadar bir araya gelemedik.
"Guitar Hero" oyunu hakkında ne düşünüyorsunuz?
Gençleri gitar veya başka bir enstrümanı ellerine alıp nasıl çalındığını öğrenmeye yönlendireceğini umut ediyorum. Belki de gelecek kuşağın gitar kahramanı, şimdi televizyonun karşısında bu oyunu oynayan çocuklardan biri olacaktır.


BONUS MATERYAL


• Grubun ismi Uli Jon Roth'un 1981 tarihli "Fire Wind" albümünden geliyor.


• "Premonition"da Michael Sembollo'nun icra ettiği meşhur dans hit'i 'Maniac'ın cover'ı mevcut. Daha önce grup ikinci albümü "Between Heaven And Hell"de Scorpions'tan 'Pictured Life'ı coverlamıştı. Ayrıca Century Media'nın 20.yıl toplama albümü için Nevermore'un 'Believe In Nothing'ini uyarladılar.
• Ocak'ta Yunanistan'da verdikleri konseri DVD olarak yayınlayacaklar.
• Firewind albümleri dışında en çok onur duyduğu albümler Dream Evil'ın "DragonSlayer" ve Nightrage'in "Sweet Vengeance" albümleri.
• Çok büyük bir Yngwie Malmsteen fan'ı olmasına karşın son 3 albümü vasat olarak nitelendiriyor. En son beğendiği Malmsteen albümü "Alchemy"imiş.(Katılıyorum!)
• En sevdiği beş albüm: Black Sabbath "Ty", Scorpions "Taken By Force", Yngwie Malmsteen "Live In Leningrad", Iron Maiden "Piece Of Mind", Firewind "The Premonition"


Türkiye'deki metal camiasında şöyle bir tartışma var. Bazı gruplar Türkiye'nin etnik ezgilerini kullanma taraftarı. Diğerleri heavy metal'in evrensel bir dili olduğunu ve yerel öğelere gereksinimi olmadığını düşünüyor. Yunanistan'dan çıkıp dünyaya açılan bir grubun kurucusu olarak ne düşünüyorsun?
Ben asla "buzukiyi kullansam, Yunanlılar bizi daha çok sever, ya da Almanlar bizi egzotik bulur" gibi düşünmem. Müzik bana kendiliğinden gelir, ben onu iteklemem. Türk müzisyenlere de tavsiyem, kendi yüreklerinin sesini dinlesinler ve ne isterlerse onu çalsınlar. O eğer doğruysa ve kalbinizden geliyorsa ve siz her şeyi müziğiniz için feda etmeye hazırsanız başarılı olursunuz. İnsanların neyi sevip neyi sevmeyeceğini düşünmeyin. Sizi mutlu eden müziği çalın :)
Pentagram'ı (Mezarkabul) duydun mu?
Evet, Mezarkabul'ün (Pentagram) bir albümünü dinledim. Olağanüstü olduğunu düşünüyorum. Hala devam ediyorlar mı, bilmiyorum.
Türkiye ve Yunanistan arasındaki politik sorunlar hakkında ne düşünüyorsunuz?
Politikayla hiç ilgilenmiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Rotting Christ Türkiye'ye defalarca geldi. Türk seyircisiyle çok sıcak bir ilişki kurdu. Siz de konser vermeye gelirseniz Firewind'le metal fanları arasında sıkı bir dostluk kurulabilir. Ne dersiniz?
Gerçekten isterim! Eğer bir organizatör bunu okuyorsa, lütfen ajansımızla irtibat kursun. Bu kadar yakın komşu olduğumuz halde hiç Türkiye'ye gelmiş olmamamız komik. Asya'da, Afrika'da ve Amerika'da bile konser verdik. Bir gün Türkiye'ye gelmeyi umut ediyorum.
Röportaj: Doğu Yücel