Oscar Pistorius röportajı


Londra'yı sadece birkaç ay süren Olimpiyatlarla ziyaret ediyorsunuz - bu nasıl hissettiriyor?Londra'da olmak sinir bozucu ama aynı zamanda heyecan verici. Yapacak çok iş var. Aralık ayında 20 gün içinde 42 eğitim seansımız vardı, bu yüzden Noel'e bir hafta ara verdiğim zaman buna ihtiyacım vardı. Yoğun bir yıl olacak ama iyimserim.Eğitiminizin en zorlu unsuru nedir?Haftada bir kez oksijen açlık eğitimi yapıyoruz. Bu boktan. Oksijen, sprinter için bu kadar önemli değil, bu yüzden su altı veya sınırlı oksijen ile antrenman yapıyoruz. Vücudunuz onu yoksun bırakmaya alıştırır ve kaslarınızdaki besinleri kullanır. O zamanlar kendini daha fazla hissetmiyor ama bir saat sonra uyanık kalamazsın. Ayrıca kruvazörlük dünya şampiyonu Sebastia Rothmann ile antrenman yapıyorum. Beni öldüren çok fazla plyometric iş yapıyoruz. Buna geldiğinde sadist biri - ama köşemde harika bir adam var. 2008 Olimpiyatları için kalifikasyondan bu kadar eksik olan bu yana ne öğrendiniz?Çok. 2009'da bir tekne kazası geçirdim ve bundan sonra çok şey değişti. Ben büyüdüm. Risk alıyordum. Motosiklet yarışıyordum ve% 100 odaklanmadım. Değişiklikler yaptım, sert olmayanları değil, küçük ayarları yaptım. Yaşam tarzındaki küçük değişiklikler, performans açısından en büyük farkı oluşturmaktadır. Diyetimi biraz değiştirdim ve ağırlığım neredeyse 10 kilogramdı.Kariyeriniz için en gurur verici an hangisidir?Geçen yıl Pekin Paralimpik Oyunları ve dünya şampiyonalarım - 4x400m'lik rölenin bir parçası olarak ulusal rekoru kırdık. Üç üç dakika sürdük, çok büyük bir başarı. Gümüş madalya kazandım ama daha yavaş koştukları finalde koşamadığım için üzüldüm.Bir çok insana ilham kaynağı oldun. Kim sana ilham verdi?[Namibyalı sprinter] Frankie Fredericks, [İngiliz engelli] Colin Jackson ve [İtalyan motosikletçi] Valentino Rossi. Büyük bir başarı elde ettiler, ancak tanıştığınız en mütevazi insanlardan bazıları. Colin eğlenceli bir adam ve harika bir rol modelidir. Valentino çok havalı. O bir profesyonel ama aynı zamanda çok eğlenebilir. Bunu sevdim. Hayatı çok ciddiye alamazsın.Spordaki duruşunuz, engelli sporculara karşı mücadelenin engellenmesinden bu yana nasıl değişti?2008'deki davadan beri insanlar beni daha ciddiye alıyor. İnsanlar ne kadar çok eğlendiğimi gördüler. Benden önce, diğer sporcular benim yaptığım aynı protez bacakları kullandılar ve hiçbiri aynı zamanlara ulaşamadı. Eleştirmenler ve politikacılar her zaman hikâyemde denemeler ve sıkıntılar ararlar, ancak diğer rakiplerim her zaman çok destekleyici olmuştur. Bu benim için biraz fazla anlamına geliyor.Son olarak, "Blade Runner" takma adından ne yapıyorsunuz?Takma adlar olumsuz çağrışımları olmadığı sürece umrumda değil. Sevmediğim şey “Bacaklarda En Hızlı Adam”. Bence bu çöptü. Ama Blade Runner iyi. Son zamanlarda bir İngiliz gazetesi, oldukça sert olduğunu düşündüğüm “Titan Of The Track” i kullandı, ama arkadaşlarımın büyümesi beni her zaman Oz diye çağırdı. En iyi sporcularla daha fazla görüşme içinMF - sana vereceğiz5 £ için beş sorun. En son sayının dijital sürümünü indirinİşte,ya da iTunes.