Barış sözcüğü tarihe karışabilir mi?
Ya da bir gün utanç verici bir anlam kazanabilir mi?
Barış, Aydın, Umut isimlerini özellikle, eskiden beri çok severim, hem kız hem erkek adı olarak. Çocukluk ve gençlikte bunların çokça olumlandığı bir çevrede yetişmekten belki. Bu isimleri işitmek, içimi ışıltır, ısıtır.
Sözlük anlamında uzlaşılmış bir çok kavramın kişilerde uyandırdığı duygular öznel olabilir, kuşkusuz. Ama sanırım, “Barış”, hepimizde benzer duygu ve düşüncelerle eşleşir; kolaylıkla ortak bir barış tanımı yapabiliriz.
Ve ilginçtir ki, bazı kavramlar, başka kavramlar nedeniyle/aracılığıyla var edilmiştir. Aslında, “Barış” da böyle bir kavramdır. Bir düşünsek; “Savaş” diye bir şey olmasa artık, silinse yeryüzünden yüzlerce yıl boyunca; hâlâ barışı tesis etmeye, dolayısıyla sözcüğünü günlük hayatta kullanmaya gerek kalır mı? Hattâ belki bir gün, insanlık tarihindeki o kötü, yüz karası dönemleri çağrıştıracağı için, utanç verici bir sözcük olabilir mi? Yeni doğanlara isim olarak koymak şöyle dursun, ağza bile almak ayıplanabilir mi?
Gerçeküstücü bir bakış mı? Oysa, insanın elinde değil midir aslında, tarihin yönünü değiştirmek?
MM