“İnsanlar neden geçmişlerini incelemeyi seviyorlar? tarih? Muhtemelen, aynı sebepten ötürü, neden bir sıyrılmanın tökezlemiş olduğu, neden yükseldiğini, düşüştüğü yere bakmayı sevdiğini, ”diye ekledi.
(V.O. Klyuchevsky'nin aforizmasından)
(V.O. Klyuchevsky'nin aforizmasından)
Kendini bir şekilde Penza'da bulursan, o zaman ... ilk gelen sor, Sura yüzme havuzunun nerede olduğunu sor. Gösterilecek, daha sonra kalkmanız gerekecek, böylece giriş sağda kalacak. Sonra karşınızdaki, “gemi benzeri” ana hatların - Kuznetsky Bank'ın bu garip binasına dayandığını gösteriyor. Ama ona bakmamalısın, ama biraz sağa bak, orada eski ahşap evlerden inşa edilmiş, yukarı doğru uzanan bir cadde göreceksin.
Banka "Kuznetsky" - para için yelken bir gemi.
Üzerinden geçin, tekrar sağa doğru bakın, ve çok yakında birbiriyle bağlantılı iki veya daha az düzgün görünümlü ev üzerine yanılacaksınız, bunlardan biri yazıtla işaretli olacak - “V.O. Kliuchevskoi". Oraya gitmek ve pişman olmayacaksınız.
İşte bu cadde ...
İşte bu ev ... ve çok önemli olan eski bir elektrik direği.
Ve bu da öyle ve arkasında modern ve etkileyici bir şey var!
Elbette özellikle orada hiçbir şey görmeyeceksin. O yılların bir kısmı maalesef hayatta kaldı. Ama yine de o uzak yılların hayatının bir parçası ve aynı zamanda ve bence bu harika kişiye bir hediye. Gerçekten gurur duymamız gerekenlerden biri.
VO Klyuchevskii. L. Pasternak (1909) tarafından boyama.
Peki, müzede kendiniz için bir tur sipariş edebilirsiniz ve sonra VO'nun doğduğu söylenecek. Klyuchevsky 16 (28), yılın Ocak 1841'inde, yine Penza altında, serveti ayırt edilmeyen bir bölge rahip ailesinin Voskresensk köyünde. Ve 9 yaşındayken, Ağustos 1850'ta babasını kaybettiği ve ailesinin Penza'ya olan ihtiyacı ile taşınması gerektiğinden dokuz yaşındaydı. Kocasının arkadaşlarından biri fakir bir duluğa şefkat göstermiş ve ona yaşaması için küçük bir ev vermiş. “Annenin kolları tarafından yetim kaldığımızda bizden daha fakir olan biri var mıydı?” Klyuchevsky bir keresinde çocukluğunu ve ergenliğini aç yıllarını hatırladığında kız kardeşine yazmıştı. Ancak Penza'da Klyuchevsky, bölge ilahiyat okulunda öğrenim gördü ve ardından bölge din okuluna ve ardından seminere girdi. Ve o zamandan beri, halen dini bir okulda okurken Klyuchevsky, tarihçilerin eserlerini okudu ve tarihle o kadar ilgilenmeye başladı ki, yetkililer başarısı için kendisini seçti ve kariyerini din adamı olarak tanımlasa da, ardından teolojik bir akademiye kabul etti. Bununla birlikte, Kliuchevskiy dini bir lideri çekmedi, o kadar ki seminerin son yılında onu bırakmaya karar verdi ve bağımsız olarak Moskova Üniversitesi'nde bir yıllığına hazırlandı.
Ve işte müzede görülebilen bronz büstü.
1861’te Kliuvsky’nin rüyası gerçek oldu ve o bir öğrenci oldu. F.I. tarafından derslere katıldı. Buslaeva, N.S. Tikhonravova, P.M. Leontiev - zamanın ünlü profesörleri. Ama özellikle SM'yi severdi Solovyov: “Solovyov, dinleyiciye, genelleşmiş bir gerçekler zincirinden, Rus tarihinin gidişatına bir bakışla yürütülen mükemmel bir bütünleyici, ince bir iplik verdi ve bilimsel çalışmaya başlamanın, bilimsel bir konuya bütünüyle bakmak gibi hissetmenin genç zihn için ne kadar zevk aldığı bilinmektedir”.
Böyle bir makine "Şarkıcı" anne Kliuchevskogo olup olmadığı bilinmiyor, ama daha sonra, o para aldığında, o olabilir. “Kendi araçları dahilinde” yaşamaya alışmış, o zamanın birçok insanı kendilerini dikmiş ve sevmişlerdi, sadece kumaş ve iplikler satın almışlardı. Ve bazıları sipariş için dikilmiş kazandılar.
Kliuchevski'nin çalıştığı dönem fırtınalıydı - ülkede önemli bir olay yaşandı - serfliğin kaldırılması ve Rusya'yı kapitalist kalkınmanın raylarına sokan 1860'lerin başlangıcına ilişkin bütün burjuva reformları başladı. Dahası, hükümetin hoşnutsuzlukla ilgili olarak izin verdiği aşırı önlemlerin bir rakibi idi, ancak aynı zamanda öğrenci taleplerini siyasi taleplerle onaylamadı. Mezuniyet ödevinin teması çok ilginçti ve biri biraz sıradışıydı: “Moskova devletiyle ilgili yabancıların efsaneleri” (1866) ve Klyuchevsky, 40'tan daha fazla okudu ve yabancıların XV-XVII yüzyılların Rusyası hakkında bıraktığı notları okudu. bol miktarda tarihsel kaynak sunar. Araştırmanın kalitesi için, altın madalya ve “profesör unvanına hazırlanmak için” bölümünde kalmak üzere bir davet aldı. Yani, zavallı üç pencereli Penza evinden, bu adam bilim adamının kariyerinin zirvesine adım attı, imparatorluğun en iyi üniversitesinde bilim yapma ve ders verme fırsatı buldu.
O yıllarda mobilya, bizim "bugün" uzak.
O zaman işlenmiş, hatta ikonların maaşları. Penza müzesi Klyuchevsky'de böyle bir simge sergileniyor.
Klyuchevsky, yüksek lisans tezi “Eski Rusların Rusların Tarihsel Bir Kaynağı Olduğu Tarihi” (1871) tezi ile kaynaklara karşı çok ciddi bir tavır sergiledi. Konu ona görünüşte sadece laik değil, aynı zamanda genç toprakların manevi bilgisini kullanarak, Rus topraklarının gelişmesinde Ortodoks manastırlarının rolünün önemli konusunu incelemek isteyen Solovyov tarafından önerildi. Ve Klyuchevsky onu hayal kırıklığına uğratmadı, en az beş bin canlı liste okudu ve gerçekten çok titanik bir çalışma yaptı. Özellikle Batı ve Vatikan’ın kötü niyetli ajanları tarafından yapılan sahte, yazışma ve gizli dolandırıcılık, özellikle Rus kroniklerinde tutarsızlıklar bulamadığı için onlarda bulamadı. Ayrıca, tezini hazırlarken, “Beyaz Deniz Bölgesinde Solovetsky Manastırının Ekonomik Faaliyeti” (1866-1867) gibi çalışmaları içeren altı tane daha ilginç bağımsız çalışma yazmayı başardı. Fakat bütün bu gerçekten muazzam çabalar beklenen sonucu vermedi. Metinler monotondu, detaylar eksikti, yani bu eser onu tatmin etmiyordu. Ama sonra 1872 - 1875'ta öğretmenlik yapma fırsatı buldu. Moskova'daki Yüksek Kadın Kurslarında Rus tarihi üzerine ders vermeye başladım. En eski zamanlarından Peter I dönemine kadar Rusya'nın tüm tarihinin en eksiksiz ve popüler ifadesi oldular. Bütün uzmanlar, yazarların tarihsel sürecin seyrini açığa çıkardığı derinliği etkilemeyen ancak etkileyemeyen istisnai materyal zenginliğine dikkat çekti ve kaydetmeye devam etti. Rusya'da
Müzede çok sayıda eski kitap var. Bu İncil dahil.
Bu onun başlık sayfası.
Sonra 1879, V.O. Klyuchevsky, rahmetli tarihçi Solovyov'u Rus Tarihi Bölümünde değiştirdiği Moskova Üniversitesinde ders vermeye başladı. Tüm 36 yıllarını (1871-1906'ten) bu üniversitenin duvarlarına harcadı, burada ilk önce bir öğrenciydi, sonra bir yardımcı doçent, ve 1882'tan itibaren bir profesör. Ayrıca, Moskova İlahiyat Akademisi'nde (Sergiev Posad'da) Rus sivil tarihi üzerine dersler verdi ve ayrıca Moskova kadın kurslarında 15 yıllarını öğretti. Hatta Aleksandrovsky Askeri Okulu ve Resim, Heykel ve Mimari Okulu'nda ders verdi. Yani çok çalıştı.
Kitaplık kitapları ile.
Saatler
Inkwell.
Semaver.
Bu çalışma Klyuchevsky'nin ününü hak etti. Zamanında nasıl keskin bir kelime atılacağını bilen bir kişi, seyirciyi elinde tutan bir usta, mükemmel bir alim, her zaman dikkat çekti. Her nerede ders verdiyse seyirciler her zaman kalabalıktı.
O yılların yemekleri ile gardırop. Şahsen bu müzede göründüğümde, Proletarskaya Caddesi'ndeki eski evimi her zaman hatırlıyorum. Ve onlar benzerdi. Ayrıca, caddeye üç pencere, ayrıca büyük bir soba ve sadece o zaman, erkek kardeşinin büyükbabasının ölümüyle birlikte altı pencere vardı. Bu müzede olduğu gibi ...
"Eski Rusya'nın Boyar Duma" (1880) adlı doktora tezi daha da önemliydi, ardından Rusya tarihi üzerine bir dizi bilimsel çalışma yapıldı: "On altıncı ve on sekizinci yüzyılların Rus ruble. şimdikiyle (1884), “Rusya'da Serfdom'un Kökeni” (1885), “Hizmet Verecek Parfüm ve Rusya'da Serfdom'un Kaldırılması” (1886), “Eugene Onegin ve Atalarının Gösterimi” (1887), “Zemstvo'daki Temsilciliğin Kompozisyonu” eski Rusya'nın katedralleri "(1890), vb. Onları ilk ayıran neydi? Kaynakların çokluğu kullanılmış ve onlara karşı çok dikkatli ve düşünceli bir tutum kullanılmıştır. Ve yine, belgelerin orjinalleriyle çalışmış olmasına rağmen, “Almanların komplolarını” bulamadığını vurguluyoruz.
Nedir bu, tahmin etmek hiç de kolay değil. Ve bu da fırın kapısı! Sonra demirden döküm yaptılar ve bazen oldukça tuhaf bir şekilde dekore edildiler.
Klyuchevsky’nin bilimsel otoritesi 1893-1895’te o kadar yüksekti. İmparator Alexander III onu Grand Duke George Alexandrovich için ulusal tarih dersini okumaya davet etti.
Kliuchevskii bu kitapta okudu ...
Ve bunun için de ...
Manevi seminer üniforması.
Ancak, dünya çapında tanınan Kliuchevskii'nin en etkileyici bilimsel araştırması, otuz yılı aşkın bir süredir çalıştığı beş bölümdeki “Rus Tarihi Kursu” idi. İlginç bir şekilde, Klyuchevsky, kolonizasyon faktörünü, tüm ana olayların ortaya çıktığı en önemli nokta olan Rusya tarihindeki en önemli faktör olarak görüyordu.
Etkileyici bir masa, değil mi?
Ona göre, ülkenin bütün tarihi sömürgecilik tarihiydi - yani, Rusya'nın asırlık genişlemesi. Bu açıdan bakıldığında, ulusal tarihi dört tarihi döneme ayırdı. İlk sekizinci yüzyılda başladı. ve XIII. yüzyıla kadar sürdü. Rusların orta ve üst Dinyeper'da kolları ile birliklerinin yoğunlaşma zamanı. Ekonomide, daha sonra dış ticaret hakim. Nüfus şehirler arasında parçalandı. İkinci dönem 13. yüzyıldan kronolojik bir çerçeveye sahipti. ve XV yüzyılın ortasına kadar. Şimdi nüfusun büyük bir kısmı Volga ve Oka nehirleri arasında taşınmıştır. Ülke hala parçalandı, fakat şimdi sık sık birbirine düşman olan ilkel miraslara bölündü. Beylikler ekonomisinin temeli köylülerin sürgünlerinin serbest emeğiydi. Üçüncü dönem, bence, 15. yüzyılın ortalarından itibaren gerçekleşti. ve Don ve Orta Volga kara topraklarının ustalaştığı 17. yüzyılın ikinci on yılına kadar; tüm Rusya devleti ortaya çıktı; köylülerin köleliği başladı. Son olarak, son dönem - XIX yüzyılın ortasına kadar. (ayrıca "Kurs ..." tarihi kapsamıyordu), Rus halkının Baltık ve Beyaz Deniz'den Kara'ya ve Doğu'dan Urallara kadar bölgedeki yayılma zamanı oldu. Rus asaleti olan asıl şeyin askerlik sınıfı olduğu otokratik bir Rus imparatorluğu doğdu. Bu toplumun ekonomik temeli, serflerin emeği artı fabrika endüstrisi idi.
Müze avlusunu terk ederken, orada eğlenceli bir "eylem" buldum - müze personeli, bazı okul kamplarındaki bir grup çocuk önünde oynadı, bu ilk yılların hayatından bir eskiz ve atalarımızın nasıl çay içtiği hakkında konuştu. Onları Rus çay içme geleneği ile tanıştırdılar ... ... onlara çay ve tatlıları tedavi ettiler.
Bu nedenle, çocuklarımızın “büyüyen Ivanas'lar olduğunu, akrabalıkları hatırlamadıklarını” duyduğumda, orijinal Rus kültürünü bilmediklerini, bu yönde çalışılmadıklarını, gerçekte bunun durumdan çok uzak olduğunu biliyorum. En azından Klyuchevsky Müzesinde düzenli ve düzenli olmak. Ve bu arada, sadece onunla değil!
Çay, donut ve zencefilli ve tam da müzenin avlusundaydı. Orada duyduğum ve gördüğüm her şeyi şahsen beğendim.
1900'te Klyuchevsky bir akademisyen oldu ve 1908'ten St. Petersburg Bilimler Akademisi onursal bir akademisyeni seçildi.
Aile fotoğrafı. Bir kapakta Klyuchevsky.
Oğlu Boris ile bir eş portresi.
1905’te, Klyuchevsky, Komisyon’un basın toplantısında ve toplantılarda (Nicholas II’nin başkanlığında) ve Devlet Duma’nın kuruluşunun taslağını ve yetki alanını gözden geçirme konusunda çalışmalarına katılmak üzere resmi bir davet aldı.
Şimdi çocuklar neden bu tür sahiplere ihtiyaç duyduklarını açıklamak zorunda ...
1906'te, başka ilginç bir olay gerçekleşti: Paris'te, bazı tarihçiler ve Cadet partisine ait olan ünlü Rus halk figürleriyle birlikte İskoç Kuralı Köşkü'ne kabul edildi ... İşte o zaman birisi komplo teorisini koklayacak. ”, Ancak o zaman böyle bir üyelik, bir insanın yalnızca sosyal ve mesleki öneminin bir göstergesiydi. Çok kabul edildi ve hiçbir şekilde faaliyetlerini etkilemedi. Rus profesörü öyle bir maaş aldı ki, bir ofisi, kendi ayrılışı olan, tiyatroda bir kutuya, bir memura abone olan iki katlı bir konak sahibi olabilirdi ve öğrencileri evinde götürdü. Egemen imparator kendisini sarayında aldı, burada Büyük Dük Georgy Alexandrovich'e ders verdi - bundan daha yükseğe nereye gidebilirdi?!
Penza Klyuchevsky Anıtı.
Klyuchevsky 12, Mayıs 1911'te Moskova'da öldü ve Donskoy Manastırı mezarlığına gömüldü.