Baskı grupları ve ulaştırma paydaşları arasındaki güç ilişkileri.
Anahtar kelimeler: ulaşım, gizli anlaşma, lobiler, lobicilik, Brüksel, korporatizm, finansal çıkarlar.
1998'de "Autoroute-Avenir" derneğini oluşturan iki Fransız parlamenter girişiminin mesleğinde gülümseyebiliriz. Akranlarıyla konuşan MM. Pirene-Atlantik bölgesinin eski vekili Vendée ve Inchauspé'den RPR senatörü Oudin, aynı zamanda Güney Fransa Otoyolları yöneticisi ve bankacı, s. ulaşım lehine: raportörü J. Franois-Poncet'e göre, "kırsal alanların gerekli izolasyonu yeni yolların inşasını gerektirir".
Zaman bağlamında, her şeyden önce, Bakan D. Voynet tarafından savunulan Bölgenin Planlanması ve Sürdürülebilir Kalkınması için Oryantasyon Yasası'na (LOADDT) karşı oylama sorunuydu, aslında senato çoğunluğuyla aynı siyasi renk. Ancak, “seçilmiş yetkililerin (…) Departmanın başkentine, Bölgeye veya başkente dışarıdan erişilebilirlik koşullarını iyileştirme ihtiyacında ısrar ettiklerini yazan lezzetli Brua raporunu da hatırlıyoruz. Bu gereklilik (…) ayrıca seçilmiş temsilcilerin kişisel seyahat ihtiyaçlarına da karşılık gelir (…) ”.
Ulaşım açısından, lobiler hem yeni altyapıların oluşturulmasını teşvik etmek hem de diğerlerinin yanı sıra otomobilin kullanımını desteklemek için ajite edilir. Karar verme zincirine müdahale ederek kurumlara baskı uygulayarak basında yüksek ve net olduğunu iddia ediyorlar.
Ulusal Bayındırlık Federasyonu (FNTP) Devletten "karayolu yatırımları lehine özel bir çaba" talep ettiğinde bu böyledir. Ya da Union Routiére de France'ın gürleyen başkanı C. Gerondeau "hava kirliliğinin geçmişte bir fenomen olduğunu" ve " yola makul bir şekilde yatırım yaparsak, tıkanıklık azalacaktır ”.
Lobiler aktive oluyor ve kişilerarası becerileri elbette ulaştırma sektörünü bakanlık kabinlerine oturtmak ve kamu kararlarını etkilemek için oluşturan önemli ekonomik ağırlıktan ilham alıyor.
Şu anda kendini kurumsal (ve ona göre adaletli) ile çevreleyen Avrupa Komisyonu'nda olduğu gibi, genellikle profesyonel olan lobicilerin varlığı ve tavsiyesi de açıktır. . Bu nedenle, Brüksel'de 3 şirket temsilcisi, 000 Avrupa koalisyonu da dahil olmak üzere yaklaşık 400 ulusal veya bölgesel boyutta ilgi grubu olduğu tahmin edilmektedir. işletmeler, 750 danışmanlık şirketi, 500 dernek veya yaklaşık 200 tam zamanlı kişi.
Sonuç: Komisyon 1992 yılında, incelenmekte olan 400 taslak metnin sadece 100'ünün yönetiminin girişiminden kaynaklandığını tahmin etmiştir. Ancak dikkat edin, iklim değişikliği ile mücadele ve sürdürülebilir ulaşım da dahil olmak üzere Brüksel'de ele alınan tüm alanlarla kesinlikle ilgili oldukları için bu rakamlara dikkatle bakılmalıdır!
Aynı şekilde rüya görmeyelim. Ulaştırma ve Çevrenin, örneğin Avrupa Çevre Bürosu ve WWF-Avrupa Politika Ofisinin, bu temalar üzerinde birkaç düzine üye ile çalışan diğer STK'ların yanı sıra, Avrupa Yuvarlak Masası'nın gücüyle nasıl rekabet edebileceğini görmek zordur. endüstriyel (ERT). Bu "beşinci sütun", dünyanın değilse bile, Avrupa'nın en güçlü kırk firmasının temsilcilerinden oluşan ve 1996'da 550 milyar euro ciro ve 3 milyon iş buldu, n ' tavsiyesiyle asla cimri olmadı. Avrupa organlarının en üst düzeyine, yani Komisyon Başkanlığına müdahale eder.
Piyasaların açılışı ve ekonomik serbestleşme, ücretlerin tasarrufunda emeklilik fonlarının yürürlüğe girmesi ve özelleştirilmesi okul eğitimini tercih ettiği alanlardan birkaçı olarak adlandırmak, kesinlikle enerji, hareketlilik ve ulaşım ile ilgili sorunları göz ardı etmez ve Tabii ki iklim değişikliği.
Sera gazı emisyonlarını azaltmaya yönelik herhangi bir düzenleme önlemine şiddetle karşı çıkan ERT, devlet meslektaşlarıyla omuz omuza buldu. emisyon izinleri prensibini savunmaya geldiğinde 2000 yılında Lahey iklim değişikliği konferansına katılın.
Ulaşım konusunda, benzinli araçların tüketimi veya CO2 emisyon standartları açısından Brüksel'in soğuk kararları üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğundan şüpheleniliyor. Bununla birlikte, ERT'nin Avrupa Komisyonu Başkanı zamanında J. Delors ile doğrudan merkezi bir rol oynadığını biliyoruz. TransEuropean Network'ün Ulaşımda 90'lı yılların başında. Bununla birlikte, bu ağ 12 km ek otoyolun tamamlanmasından daha azını sağlamaz (Fransa 000 başlarında 10 km'ye sahipti), 771 yeni yüksek hızlı demiryolu hattı bir düzine büyük navigasyon kanalı, İskoçya'dan Türkiye'ye ve Cebelitarık'tan Varşova'ya kadar yeni uluslararası havalimanları yeni uluslararası havaalanlarının serpilmesi.
ERT üyeleri arasında kimleri buluyoruz? BP-Amoco, Fiat, Lufthansa, Pirelli, Renault, Royal Dutch Shell, Repsol, Mol Hungarian Oil ve Gaz Company, Volvo, Total-Elf-Fina'nın yöneticileri. Asla kendimiz kadar iyi servis edilmediğimiz gibi, sadece doğru masayı seçmek için var!
Bu metin rapordan çıkarıldı: Ulaştırma ve iklim değişikliği: yüksek riskli bir kavşak İklim Eylem Ağı tarafından Nisan 2004'te yayınlanmıştır.
devamı