Koyun Kızartma
Bilbo yatağından fırlayıp sabahlığını giyerek yemek odasına gitti. Orada kimseyi değil, ama büyük ve acele bir kahvaltının tüm belirtilerini gördü. Odada korkunç bir dağınıklık, mutfakta ise yığınla bulaşık vardı. Neredeyse sahip olduğu tüm tencere ve tavalar kullanılmış gibiydi. Yıkanacak bulaşıklar öylesine kasvetli bir hakikatti ki, Bilbo önceki gece gerçekleşen partinin ümit ettiği gibi kâbuslarının bir parçası olmadığına inanmak zorunda kaldı. Aslına bakılırsa her şeye rağmen onu uyandırmaya zahmet etmeden, onsuz gittiklerini düşününce (“gerçi teşekkür bile etmediler,” diye düşündü) rahatladı; yine de elinde olmadan kendini bir bakıma hayal kırıklığına uğramış hissetti. Bu duygu onu şaşırttı.
“Ahmak olma, Bilbo Baggins!” dedi kendisine, “senin yaşında ejderhaları ve bütün o dışarlıklılara özgü saçmalıkları düşünmek!” O da önlüğünü taktı, ateşleri yaktı, su kaynattı ve bulaşıkları yıkadı. Sonra yemek odasına gitmeden önce mutfakta kendi başına küçük ve hoş bir kahvaltı etti. Güneş o arada parlamaya başlamıştı ve açık duran ön kapıdan içeri ılık bir bahar meltemi süzülüyordu. Bilbo yüksek sesle ıslık çalmaya ve önceki geceyi unutmaya başladı. Aslına bakılırsa, tam mutfakta, açık pencerenin yanında küçük ve hoş ikinci bir kahvaltıya oturmak üzereydi ki, Gandalf yürüyerek içeri girdi.
“Sevgili dostum,” dedi Gandalf, “sen ne zaman geleceksin? Yola erken çıkmaya ne oldu? –Burada oturmuş on buçukta kahvaltı ya da adına ne diyorsan onu ediyorsun! Seni bekleyemedikleri için not bıraktılar.”
“Ne notu?” dedi zavallı Bay Baggins bocalayarak.
“Büyük Filler!” dedi Gandalf, “bu sabah hiç kendinde değilsin –şömine rafının tozunu almamışsın!”
“Bunun ne ilgisi var? On dört kişilik bulaşığı yıkamakla uğraşıyordum!”
“Şömine rafının tozunu almış olsaydın saatin hemen altında bunu bulacaktın,” dedi Gandalf, Bilbo’ya bir not (elbette Bilbo’nun kendi not kâğıdına yazılmış) uzatarak.
Notta şöyle yazıyordu:
Thorin ve Kafilesi Hırsız Bilbo’ya selam eder!
Konukseverliğiniz için en içten teşekkürlerimizi, profesyonel yardım öneriniz karşısında da şükran dolu kabulümüzü ifade ederiz. Şartlar: Teslimat durumunda, toplam kârın (varsa) on dörtte birine varan ve bu oranı aşmayan meblağ nakden ödenecektir; tüm yolculuk giderlerinin her durumda karşılanacağı garanti edilmiştir; gerek olması ve başka bir düzenleme yapılmamış olması durumunda cenaze masrafları biz veya temsilcilerimiz tarafından ödenecektir.
Saygıdeğer dinlencenizi bozmaya gerek görmediğimizden, gereken hazırlıkları yapmak üzere önceden yola çıktık ve muteber zatınızı Sukıyısı’ndaki Yeşil Ejderha Hanı’nda saat 11’de bekleyeceğiz. Zamanında geleceğinize itimat ediyoruz.
Eksilmediğinden onur duyduğumuz
Derin saygılarımızla,
Thorin ve Kafilesi.
“On dakikan kaldı. Koşman gerekecek,” dedi Gandalf
“Ama-” dedi Bilbo.
“Ona zaman yok,” dedi büyücü.
“Ama-” dedi Bilbo yine.
“Ona da zaman yok! Koş bakalım!”
Bilbo nasıl olup da yanına şapka, baston ya da para veya dışarı çıktığında genellikle yanına aldığı şeylerden herhangi birini almadan dışarıya fırlayıp; ikinci kahvaltısını yarım, bulaşıklarını kirli bırakarak, anahtarlarını Gandalf’ın eline tutuşturup tüylü ayaklarının elverdiği en yüksek hızda yoldan aşağı, büyük Değirmen’in yanından, Nehir’in üzerinden geçip bir mil daha koştuğunu yaşamının son gününe kadar asla hatırlayamayacaktı.
Sukıyısı’na saat tam on biri vururken vardığında ve yanına mendil bile almadığını fark ettiğinde soluk soluğaydı.
“Bravo!” dedi han kapısına çıkmış, onu beklemekte olan Balin.
Tam o anda diğerleri de köyden gelen yolun köşesini dönerek göründüler. Midillilere binmişlerdi ve her bir midillinin sırtına türlü türlü torbalar, paketler, koliler ve öteberi asılmıştı. Görünüşe bakılırsa Bilbo’ya ayrılmış, çok küçük bir midilli vardı.
“İkiniz binin de gidelim!” dedi Thorin.
“Çok özür dilerim,” dedi Bilbo, “ama şapkamı almadan geldim, mendilimi evde bıraktım ve yanımda hiç para yok. Kesin konuşmak gerekirse notunuzu ancak 10:45’te aldım.”
“Kesin konuşma,” dedi Dwalin, “endişelenme de! Yolculuğun sonuna gelmeden önce mendiller ve daha bir sürü şey olmadan idare etmek zorunda kalacaksın. Şapkaya gelince, eşyalarımın arasında fazladan bir kukuletayla pelerin var.”
İşte böyle hep birlikte yola düştüler, Mayıs’tan önce, güzel bir sabahta, yüklü midilliler sırtında sarsılarak; Bilbo’nun üstünde Dwalin’den ödünç alınmış, koyu yeşil bir kukuleta (ıslanıp kurumak yüzünden biraz lekeliydi) ve koyu yeşil bir pelerin vardı. Ona hayli büyük gelen bu giysiler yüzünden biraz komik bir görüntüsü vardı. Babası Bungo onu görse ne düşünürdü diye düşünmeye cesaret edemiyorum. Onu avutan tek şey, sakalı olmadığından cücelerle karıştırılma ihtimalinin bulunmamasıydı.
Yola çıkalı çok olmamıştı ki Gandalf ak bir atın sırtında, muhteşem bir şekilde yanlarına vardı. Yanında bir sürü mendille birlikte Bilbo’nun piposunu ve tütününü de getirmişti. Bu sayede kafile yola büyük bir neşeyle devam etti ve bütün gün midilli sırtında yol alırken öyküler anlatıp şarkılar söylediler, verdikleri yemek molaları dışında elbette. Molalar Bilbo’nun istediği kadar sık olmasa da, hobbit maceraların o kadar da kötü olmadığını düşünmeye başladı.
shf: 38, 39, 40, 41, 42