Albert Bandura, bizim davranışlarımızın çocuklarımız üzerinde nasıl bir etkiye yol açtığını ispatlamak için bir deney düzenlemiştir. Sosyal öğrenme deneyinde bazı çocuklara bir film izletiliyor. İzletilen filmde, “Bobo doll” adı verilen bir oyuncağa bağırıp küfür eden, onu tekmeleyen bir yetişkin görülüyor. Bunu izleyen çocuklar, daha sonra teker teker oyuncakla dolu bir odaya alınıyorlar. Tam oyunlarının ortasında, biri gelerek bu oyuncaklarla artık başka bir çocuğun oynayacağını söylüyor. Oyuncak dolu odadan çıkarılan ve hayal kırıklığına uğratılan çocuk, içinde daha az oyuncağın bulunduğu bir başka odaya alınıyor. Bu odadaki oyuncakların arasında “Bobo doll” da bulunuyor. Filmi izleyen gruptaki çocukların,“Bobo doll”a daha saldırgan davrandıkları gözlemleniyor.
👀Çocuklar erken yaştan itibaren çevrelerini gözlemleyerek bir şeyler öğrenirler. Bu önce bir bebeğin taklit etmesi yoluyla gerçekleşir. Daha sonrasında ise bu taklitler ne zaman ve nerede o ifadenin yapılacağını keşfetmeyle devam eder.
👀Çocuklardaki beyin gelişimi de tüm bu öğrenme süreciyle paralellik göstermektedir. Yani çocuğun karşısında yapılan bir davranış, söylenen bir söz, herhangi bir ifade onun gelişiminde yerini almaktadır.
👀Böyle bakıldığında ebeveynler olarak bizlerin çocuklarımız üzerinde çok büyük bir etkisi olduğunu görebiliyoruz. Bu yüzden çocuklarımızın herhangi bir şeyi davranış olarak benimsemesini istiyorsak, değişime önce KENDİMİZDEN başlamalıyız🤗