Ancak doğrudan Ekim olaylarını izleyen yabancıların görüşleri vardı. Onların sözleriyle durum paradoksaldı. Sarayın önündeki meydanda tutkular yaşanıyor, barikatlar hazırlanıyordu ve silahlı kitleler toplanıyordu. Bu arada, başka bir sorun vardı. Her şeyin nasıl biteceğini görmek için gelen izleyicilerin kalabalığı toplandı. Bunlar arasında Kerenski'nin destekçileri ve rakipleri de vardı. Bolşevikler için çevredeki bütün sokakları büyükşehir sakinlerinden kurtarmak çok fazla işe değerdi.
Başka bir gizem, dolgu tarafından Kış Sarayının savunmasının ve buna bağlı olarak çevresinin tamamen bulunmadığı gerçeğinde yatmaktadır. 25 ekim gecesi olayların zirvesinde, Fransız askeri misyonunun subayları Majors Marcel Oblay ve Etienne du Castel yürüyüşe çıktı. Kuşatılmış Kışlık Sarayın arkasından set boyunca özgürce yürüdüler. Dolguda yaşayan Lord Davie'yi ziyarete gittik. Sadece dönüşte, saldırı tehdidi bahanesi altında Millionnaya Caddesi'ndeki devriyeler tarafından gözaltına alındı. Boş Neva Dolgu boyunca tekrar Trinity Köprüsü'ne dönmek zorunda kaldılar.
Aynı zamanda, İngiliz İngiliz Buchanan büyükelçisi, Ekim 25’te, sarayın bombardımanının gecenin 10 saatlerine kadar aralıksız devam ettiğini belirtti. Sonra yaklaşık bir saat ara verdikten sonra bombardıman devam etti. Ekim ayının sabahı sadece iki buçukta 26, asiler sarayı tamamen ele geçirdi. Aynı zamanda, söz konusu mektubunda, söz konusu Fransız büyük Etienne du Castel, yakalanan kadın askerlerin sadece iki gün sonra ve daha sonra İngiliz askeri atağının müdahalesinin ardından serbest bırakıldığını belirtti. Kim tartışıldı, belli değil. Bilindiği gibi, sarayda yakalanan bütün şok işçileri, aynı gün pratik olarak Bolşevikler tarafından serbest bırakıldı.
Gönüllülerin hayatı ve kadın onuru için tehditler
Davulcular acımasız katliamı hakkında konuşmak neredeyse Ekim 26 1917 sabah başladı. Bu kadar hassas ve çok kafa karıştırıcı bir soruyu anlamak, sonuna kadar mümkün değil. Bazı kanıtlar bizim tarafımızdan çoktan bahsedilmiştir. Tekrar etmeden, benzer gerçekleri ve bariz çelişkileri tanımlamak için yabancı tanıklar da dahil olmak üzere bazı tanıkların hikayelerini karşılaştırmaya çalışacağız.
Belki de, o zamanlar ölümcül tehlikedeki etkileyicilere en yakın olan Kış Sarayının savunucularının ifadesiyle başlayalım. Daha önce verilen sertifikalardan bazılarını ekleyelim. “Askerler, kraliyet mahzenlerine sızdı, içleri sarhoş oldu” diye hatırladı, daha sonra, Preobrazhensky alayının kışlalarına getirilenler arasında bulunan Peterhof Şelaleleri Okulu'nun 2'inin eski uygarlığı - en son teslim edilen şok şirketinin kadınlarına tecavüz edildi. Kendi gözleriyle Teğmen Sinegub, Preobrazhensky alayının kışlalarında şiddet sahnesini gördü. Daha önce bahsettiğim Kuzey Cephesi toplulukları okulunun müdürü Albay von Prussing, yakalanan mahkumların büyük ölçüde kötüye kullanıldığını hatırlattı.
Ancak, 2 yarı ömürlerinin gözaltına alınan gönüllülerinin kötüye kullanımının gerçekleri, M. Bocharnikova'nın anılarında bile belirtilmemiştir. Yine de kışladaki gergin durum hakkında yazdı, ancak ilk yerleştirildikleri yer. Sarayın konvoyu altındaki sarayda yakalanan mahkumlar, Pavlovski alayı kışlasında tutuklandı. Bocharnikova, “Tehditler başladı, küfürler“ “Askerlerin havası giderek değişti” dedi. Yüksekler koştular ve bizimle kadın olarak baş etme niyetlerini gizlemediler. ” Askerlerin saldırgan ruhunu gören, komisyon komitesi üyeleri, gönüllüleri, tarafsızlığı olan ve savaşlara katılmayan Grenadier Alayı kışlasına aktarmaya karar verdiler. Orada kadınlar beslendi ve onlara sempati ile tedavi edildi.
Bu nedenle, ünlü Rus şair ve yazar Zinaida Gippius'un iddiaları kategorik niteliklerinden şüphe uyandırıyor. 1929 yılında Belgrad'da yayınlanan günlüklerinde, Ekim 27 yılı için 1917'e giriş yaptı. “Bir dakikalığına Kış Sarayına döneceğim ..” diye yazdı, “Hayır, yazmak çok utanç verici ... Ama her şeyi bilmek zorundasın: yaralı taburu Pavlovsk kışlasına sürüklendi ve orada tecavüze uğradılar ...”
Ancak, bu türden hiçbir şeyin olmadığını gösteren başka kanıtlar vardı. Bu bakış açısı, özellikle Amerikalı muhabirler John Reed ve Albert Williams tarafından paylaşıldı. 25’tan Ekim 26’a kadar geceleri Kış Sarayı oldular, her şeyi kendi gözleriyle gördüler ve sözleriyle gönüllülere yönelik herhangi bir şiddet olgusu gözlemlemediler. Bolşeviklere sadık olan bu sol Amerikalıların daha sonra Sovyet propaganda kurumlarında görev yaptıkları belirtilmelidir.
Ancak, her şey çok iyiyse, John Reed'in “dünyayı sarsan 10 günleri” adlı kitabındaki notlarda, kadınların taburuna yönelik şiddet konusunu neden vurguladığının tam olarak net olmadığı açık. Ancak, Bolşeviklere muhalif olan Petrograd Kent Konseyi'nin bu konuda aktif olarak yer aldığını belirtti. Amerikalı gazeteci olaylarla ilgili soruşturmasına atıfta bulunuyor.
“Şehir Duma atadı” notunu, Reed’in kitabına, “olayı araştırmak için özel bir komisyona bakınız. 16 (3) Kasım ayında bu komisyon, kadınların taburunun çeyrekleştiği Levashov'dan döndü. Bayan Tyrkova, kadınların ilk olarak bazılarının kötü muamele gördüğü Pavlovsk kışlasına gönderildiğini, ancak şimdi çoğu Levashovo'da olduğunu ve geri kalanının Petrograd'daki özel evlere dağıldığını bildirdi. Komisyonun bir diğer üyesi olan Dr. Mandelbaum, Kış Sarayının pencerelerinden tek bir kadının atılmadığını, üçünün tecavüz edildiğini ve intihar ettiğini ve “ideallerinde hayal kırıklığına uğradığını” yazdığını belirten bir not bırakmadığını şiddetle söyledi.
Bu bilgilerin, annesinin anılarına atıfta bulunarak A. Tyrkova-Williams'ın oğlu tarafından onaylandığını söylemeliyim. Sorunun çözüldüğü anlaşılıyor. Ancak, zaten bildiğimiz gibi, bu durumda, yine, bu sadece Ekim 25-26'in olaylarıyla ilgilidir ve yalnızca Levashova'ya nispeten güvenli bir şekilde ulaşan kadın taburunun yalnızca 2-inci yarısını etkiler. Ayrıca, Kasım ayına kadar 3 - komisyonun çalışma zamanı - önemli sayıda gönüllü birimlerini çoktan terk etti.
Yukarıdaki Tyrkova ifadesinde, kadın dişinin kaderiyle ilgili yeni bilmeceler var. “Gönüllülerin çoğunun ulaştığı” Levashovo ve “diğerleri Petrograd'daki özel evlere dağılmış” sözlerini nasıl anlayabilirim? Kimden bahsediyoruz ve kaç tane var? Başkentte kalanları kimsenin sorgulamadığı ortaya çıktı. Silahlı kadın doğum adamlarının eşliğinde nasıl kalabilirler?
Görünüşe göre Rus’un bu kadar küçük bir bölümü hikayelerKışlık Saraydaki kadın savunucuların kaderiyle ilişkili olarak, neredeyse tamamı tarihi bilmeceler, ihmaller ve çarpıtmalardan oluşur. Bazı nedenlerden dolayı, o günlerde herkes yalnızca gönüllüleri silahsızlandırırken şiddetin olup olmadığına dair gerçeklerle ilgilendi. Başka bir deyişle, Ekim 1917’in sonunun iki-üç gününün ötesindeki kaderi kimseyle ilgilenmedi. Ancak boşuna, sonraki olaylar gösterdi.
Daha sonra bilindiği gibi, önümüzdeki Kasım günlerinde, eve seyahat süresinin eski kadın davulcular için en tehlikeli olduğu kesindi. 2 gönüllüleri arasında, şirketin yarısı, takım komutanının bahsettiği Kış Sarayının yakalanması sırasında ölen tek şirketti. “Fakat çoğumuz daha sonra silahsız eve geldiğinde öldü. - Bocharnikova'yı hatırladı. “Askerler ve denizciler tecavüz ettiler, tecavüz ettiler, üst katlardan atıldılar, hareket halindeyken trenin pencerelerinden boğuldular.” Çok acı olan payı bitti. Doğru, Bolşevikleri tutuklamak için ziyaret etmek ve başkentin Vyborg tarafındaki kadın cezaevinde zaman geçirmek için bir kereden fazla gerekliydi.
ABD Senatosu Komisyonunun İncelenmesi
Amerikalıların iç Rusya'ya müdahale etme konusundaki belirsizlikleri yalnızca günümüzde değil, her zaman kendini gösterdi. Şubat ve Mart aylarında, Senatör Overman başkanlığındaki ABD Senatosu Komisyonu, Amerikan karşıtı etkinlikleri araştırmak için 1919 üzerinde çalıştı. ve Bolşevikler. John Reed ve Albert Williams da dahil olmak üzere 20'tan daha fazla tanık duyuldu. Ekim olaylarının versiyonlarını anlattılar ve her ikisi de Batı Sarayında, Kış Sarayının ele geçirilmesinden sonra gönüllülerin tecavüzüne ilişkin iddialara ilişkin sahte yayınlara işaret etti.
Overman Komisyonunun resmi raporu Rusça olarak yayımlandı. Doğru, tam olarak değil, yalnızca 12 tanıklarının ifadesiyle. Tüm katılımcılar arasından, yalnızca üçü Rusya’daki olaylara sadık kaldı. Geri kalan her şey Bolşeviklerin gücüne karşıydı.
Bununla birlikte, Ekim ayındaki 1917 olaylarından bir buçuk yıl sonra bile, Reed ve Williams'ın ifadesi bu kafa karıştırıcı durumu çok netleştirmedi, aksine tam tersine daha da karıştırdı. Tartışmaya girmeden, tanıklıklarından sadece önemsiz faturalarla küçük parçalar veriyoruz. Okuyucunun kendisinin, bu tanıkların sözlerindeki gerçeklerin, yanlışlıkların ve tutarsızlıklara dikkat edeceği anlaşılmaktadır.
“Kadın taburu,” dedi John Reed, “Kışlık Sarayındaydı. Kerensky'ye bağlılık sözü verdi. Sarayda ... bu kadınların yanında 250 vardı ... Juncker sarayın arkasındaki kadın taburunu mahzende kilitledi, böylece kadınlara hiçbir şey gelmedi. Kızıl Muhafızlar… Kadın taburunun yerini bulduktan sonra, ona ilk kez uyarılma zamanı geldiği için kendisine zarar vermeyi bile düşünmediler. Kırmızı Muhafızlar uzun süredir kadınlarla nasıl başa çıkacaklarını bilmiyorlardı.
Kadınların çoğu Finlandiya İstasyonuna ve oradan Levashovo'ya gönderildi; fakat birçoğu şehirde kalmayı seçti ve Bolşevikler neredeyse bütün gece şehirle birlikte yanlarında kalabilecekleri bir ev bulmayı başarabilmişlerdi. Üç hafta sonra, bütün kadınlar şehre getirildi, bir kadın elbisesi verildi - tabur dağıldı. Bu kadınların çoğunun tecavüze uğradığı, bazılarının camlardan atıldığı ve dördünün intihar ettiği söylendi. Bolşeviklere karşı çıkan Petrograd Duma'nın raporu, bir kadına tecavüz edildiğini, birinin öldürülmediğini, birinin pencereden atılmadığını ve sadece bir kadının intihar ettiğini, bunun bir not bırakarak olduğunu belirtti. ideallerinde hayal kırıklığına uğradı. ”
Albert Williams ifadesine göre, Reed’in kadın tabur şoku kadınların kaderi hakkındaki konuşmasını tamamladı. Sarayda farklı sayıda gönüllüden bahsettiği ve o günlerin olaylarının detayları hakkında daha az ayrıntıya sahip olduğu belirtilebilir. New York Evening Post gazetesinde muhabir olarak Rus başkentindeydi. Williams şunları söyledi: “... kadın taburundan 200 kadınların Bolşevikler tarafından tecavüz edildiğine dair bir mesaj yayınlandı. İngiliz gazetesi "Daily News" geninin defalarca olduğunu bildirdi. İngiliz misyonundan Knox (Knox), bu 200 kadınların tecavüzünü protesto etmek için Smolny'ye geldi. Aslında, çok kibar davrandılar. Örgütü kapatmaları ve eve gitmeleri söylendi. Hiçbiri hakaret etmedi. Bunu söylüyorum, çünkü tüm Petrograd, kadın taburunun tecavüzüne dair bir söylenti yaydı. "
Sadık Amerikan muhabirlerinin bu bakış açısı, Sovyet Rusya'nın yetkilileri ve tarihçilerinin resmi bakış açısıyla neredeyse tamamen çakıştı. Fakat tarihsel gerçekleri yansıtıyor mu ve güvenilir gerçeklere ve kanıtlara dayanıyor mu?
Zamanla gizlenmiş ve insanlar tarafından çarpıtılmış
Bir asır öncesindeki olaylarla ilgili kısa bir görüşe varıldığında, yılın Ekim 1917 olaylarının ve kadın taburu 2 şirketlerinin kaderinin yeterince çalışılmadığı belirtilmelidir. O günlerle ilgili birçok detay ve gerçek kayboldu. Şimdi hepsi tamamen geri yüklenemez. Ve sadece zaman, nesiller boyu çok fazla zaman harcandığı için değil. Bu sadece doğru, ve şimdi de herkes farklı. İnsanlar hala bu olayları tanıdık kırmızı ve beyaz renklerde boyarlar. Bu nedenle, birçok bakımdan katılımcıların hatıraları ve aynı tarihsel olayların görgü tanıkları birbiriyle örtüşmemektedir. Evet ve insan hafızası güvenilmez.
Ancak belgeler çeşitli nedenlerle saklanmadı - bu hızlı değişikliklerin bir dizi sırasında yok edildi, yakıldı, kayboldu. O günlerin devrimci rutininin çoğu belgelenmedi. Daha önce değil. Dev ölçekli bir güç mücadelesi açıldı. Belirli insanların kaderi için zaman yoktu.
Ve yine de, bu kısa yayınlarda Ulusal Tarih Okurları ve Bilinenleri ile birlikte, TARİH'in perde arkasına bakmayı başardık. Askerlik görevini sona erdiren ve yemin etmeye sadık kalan, bazen isimsiz kadın askerleri hatırladık. Ebedi hafıza ve onlara yay!