YAZI BOYUTU
Çevirmen: Fantastica
Editör: Fantastica
***********************
Yumruk kadar büyük mücevherleri olan bir kılıcı reddederken neden bu kadar parlak gülüyordu ki?
Haven'ın güç arzusu yoktu. Zenginlikle de ilgilenmediği belliydi.
Güçlerimi toplayamayacağına ya da paramı alamayacağı için mutluydum. Ama bu isteğini anlamadım.
"Günde bir saat falan olursa bu zor değil, ama neredeyse tüm gün hep birlikteydik bu yüzden bununla ne demek istediğini anlamıyorum."
"Neden sadece rahatlayıp birbirimizi dünkü gibi tanımıyoruz?”
Dünkü konuşmanın birbirimizi yavaşça tanıma süreci olduğunu ancak şimdi fark ettim.
Bana şunu ve bunu sorup sorduğunda beni nasıl anlayacaktı . Evlenirken birbirinizi anlamak önemliydi.
Nişan töreninden bir gün önce, nişanlım hakkında bildiğim tek şeyin Haven'ın işinde iyi olması ve sıcak dudakları olduğu gerçeğini düşündüm.
“İyi. Öyle yapalım. Ama bir hediye seçmeye çalış. Çünkü sana bir şey vermek istiyorum.”
"Eğer öyle diyorsan, bunu alacağım.”
Haven, Woljo'nun kalan kırmızı gözünü koparmıştı.
Yakut ya da Garnet olabilirdi ,parlak kırmızı bir mücevherdi, ama ona her şeyi verirdim, ancak o -Haven- sadece bir göz aldı.
Nişanlım tutumluydu ama tuhaf bir zevki vardı.
İşten ve akşam yemeğinden sonra Haven ile bahçede yürüyüşe çıktım. Yürümeyi öneren oydu ve bedenimi hareket ettirmekten nefret eden ben de onu isteksiz bir yürüyüşle takip ettim.
Ancak sallanan çiçeklerin sesini duyan bahçe yürüyüşü beklenenden daha iyiydi. Serin esinti beni bahçede gezdirmeye devam etti.
Haven bacaklarımın ağrımaya başladığını fark ederek bana çardağı gösterdi. Hoşgörülü bir tavırla orada otururken bana güldü.
"Majesteleri, egzersize ihtiyacınız var.”
"Gerek olmadığından sorun değil.”
"Sağlığınız için iyi değil.”
“Ne kadar ilaç aldığımı gördün, değil mi? Uzun bir hayat süreceğimi söylemiştin.”
"Bu kadar zayıf olduğunu bilmiyordum.”
“Böyle görünsem bile, yapmam gereken her şeyi yapabilir ve yaşayabilirim.”
Kafamı çevirip cevap verdim.
Egzersizden nefret ederdim.
"Eddy bugün tekrar gelmeyecek mi ?”
Güneş batarken kırmızı gökyüzüne baktığımda, doğal bir şekilde konuyu değiştirdim. Haven bakışlarımı takip edip gökyüzüne de bakarak sordu.
"Endişeli misin?”
Kardeşin olmasına izin ver. Onu göremezseniz, kendinizi su kenarında gibi hissediyorsunuz. "
"Kont Sutton'un bu kadar sakin olduğunu sanmıyorum.”
"Haven, endişelendiğim şey o çocuk değil.”
"Anladım.”
Haven ciddi bir yüzle başını sallarken güldüm.
"Bir erkek kardeşin veya kız kardeşin var mı?”
"Ben tek çocuğum.”
Nişanlım işinde iyi, sıcak dudakları ve tutumlu bir zevki olan tek çocuktu.
İyi. Birbirimizi tanımak o kadar da büyük bir uğraş değildi.
"Peki , şimdi Dehart Düklüğünü kim yönetiyor?”
"Amcam Dük gibi davranıyor.”
"Bölgeni ona bırakıyorsan amcana çok güvenmelisin.”
"Eminim ki Philland'da ölmemi istiyor, ama mülkü yönetme yeteneğine inanıyorum.”
“Bu ne tür bir adam ? Sizin ölümünüz İmparatorluk için bir kayıptır. Uzun bir süre yaşayın. Amcan ilk etapta senin ölmeni nasıl bekler ? Onu azarlamamı ister misin ?”
"Sanırım onun yeğeni olduğumu düşünmediği içindi.”
"Bu ne demek oluyor?"
Haven parmağını kaldırıp kendi kafasına işaret etti.
Gri saç.
Dehart Dükü'nün siyah saçları ve siyah gözleri vardır.
“Bu çok saçma. Bu saç rengi. Farklı renkleri karıştırabilirsiniz.”
“Annem beni uzun süreli hasta bakıcılık sırasında doğurdu, bu yüzden aile kayıt defterine ancak iki yaşından sonra girdim. Annem ve babamın ikisi de siyah saçlıydı, bu yüzden Dehart'ın kanına sahip olmadığımı söyleyen birçok insan vardı. Bunlardan biri amcamdı. "
"Küçük bir çocuk karşı kötü niyetli. O kişileri azarlayacağım ve onlara güzel bir tekme atacağım.”
“Önemsemiyorum.”
Haven sakince söyledi.
İster meşruiyetine güvendiği için ister uzun süredir devam eden bu saçmalığa alıştığı için olsun Haven'ın sessiz bakışları sözlerinin doğruluğunu kanıtladı.
Sorun olmadığını ve önemli olmadığını söylediğinde kendimi kötü hissettim.Kocamın adaylığını saç rengi nedeniyle yargılamadım.
Tüm o adamları yakalayıp saçlarını yolacağım. Bildiğim kadarıyla kuzeyden gelen kutlama konukları yarınki nişan töreni için Philland'a çoktan geldi. Haven'ın amcasını içeriyorlar mı bilmiyorum ama ilk gelenleri seçip onları İmparatorluk Emri adı altında çağırabilirim
Güven bana, Haven. Senin nişanlın İmparator.
“Hayır. Bu sözler sana ve annene bir hakarettir. O kişileri güzelce azarlayacağım, böylece bir daha asla böyle bir saçmalık duymayacaksınız.”
"Ama bu doğru.”
Haven bir omuz silkme ile cevap verdi.
Bu doğru derken ne demek istiyorsun?
Konuşmayı bırakıp Haven'a baktım. Rahat bir sesle söyledi.
“İkisi tarafından da evlat edinildim.”
Sonra ailesi vefat etti, bu yüzden onun -Haven- dışında bunu bilen tek kişi bendim.
Nişanlım tek çocuktu ve evlat edinildi, işinde iyi, sıcak dudaklı, tutumlu ve kendine has bir zevki vardı.
En sonki bilgi işe yaramazdı. Ve bu bir çocuğa zulmetmenin bir nedeni değildi.
Ben de omuz silktim.
"Bunun o kişilerin ağızlarını bükmemle ne ilgisi var? Amcanın ağzını kafasının arkasına ulaşana kadar germeliyim, böylece kendimi daha iyi hissedebilirim.”
"Sabırlı olun Majesteleri. Eşiniz olduğumda düklüğü ona teslim edeceğim, ama böyle olması gerektiğini düşünmüyorum. "
Haven gülümsedi. Acaba amcasının ağzının ensesine kadar gerildiğini hayal etti mi?
Serin bir kahkaha duymama rağmen kendimi daha iyi hissetmedim.
Kocam olduğunda Dük unvanını bırakmak istediğini yeni öğrendim. Uzak kuzey bölgesini kontrol etmenin zor olabileceğini biliyordum çünkü her zaman ona bağlıydı, ama bunu yapmak zorundaydı.
Evlat edinildiği gerçeğini gizledikten sonra dükün konumunda olduğu için kendini yük hissetti mi?
Hayır, önemli değildi.
Nasıl böyle bir çocuk yetiştirdin? Sen sadece unvanını selefinden miras alacağını ve iyi yöneteceğini umuyorsunuz.
Haven ciddiyse elimden bir şey gelmezdi ama hoşuma gitmedi.
Dudaklarımı somurtarak şunu sordum.
"Bu yüzden turnuvaya katıldınız ? Babanın öz kardeşine Dük pozisyonunu vermek için mi?”
“O yüzden değil. Daha önce birinden bir şey öğrendim. Bir şey için nitelikli olmanın kanıtı, sorumluluğun ağırlığını taşımaktır. Kuzeyin başı olarak, kuzeyi korumaya geldim.”
"Bunun doğru olduğunu kim söylediyse.”
“Onlar harika insanlardı.”
Haven gururla gülümseyip başını salladı. Ben de gülümsedim, çünkü cevabını sevdim.
Benim için önemli olan, başka niyetleri olup olmadığına ya da güvenini yitirip kaçıp gitmediğine bakılmaksızın çalışma yeteneğidir.
Hayır, ama yine de ruh hali sorundur.
Yarın benimle nişanlanacak olan nişanlımın, soyundan korkan ve kendi unvanını bile koruyamayan çirkin bir adam olmadığı gerçeğini sevdim.
"Endişelenme, Haven. Sen benim eşim olacaksın. Dahası, Dehart Düklüğü benim İmparatorluğumun toprakları, bu yüzden seni koruyacağım.”
"O zaman seni koruyacak kılıç ben olacağım.”
"Eddy bunu bir alışkanlık gibi söylüyor. Sayenizde çift kılıç sallayacağım.”
İki elimde kılıç tutup sallıyormuş gibi taklit ettim. Edwin'in hareketlerini taklit ettim ama Haven'ın gözünde, sadece bocalamış olmalıydım.
Haven ağzını kapalı tutup yürüyüşümü ana saraya doğru kaydırırken aceleyle uzun bacaklarıyla beni takip etti.
Hızlı bir şekilde yürüdüm ve odama döndüğümde alnımda ter vardı. İstemeden bile egzersiz yapmıştım, ama oldukça keyifli bir yürüyüş oldu.
Eddy ertesi gün de gelmedi.
Yine de, ablasının nişan törenine zamanında geleceğini düşündüm.
Batıya giden Edwin beni endişelendirmeye başlamıştı.
Ahh, tam olarak Edwin için değil, Batı için.
Sonunda, Cecil Edwin'i bulmak için çağrıldı.
Yokluğuyla ilgili bir sorun daha vardı. Brundell Nehri'ne seferber edilecek bölükleri yönetmesi için bir komutan atamak zorunda kaldım, ancak askeri işler hakkında hiçbir şey bilmiyordum çünkü hepsini ona bırakmıştım.
O yokken komutanları emrime alamadığımdan endişelendim.
Şimdilik, yeni atanan komutanlardan ikisini seçtim. Böyle bir zamanda, Genel Komutanın yüzünü görmemiş olan yeni komutanlar, emirlerimi gerginlik ve ürkeklikle kabul ettiler.
Biraz güvenilmez olsa da, şu an için yapmaları gereken tek şey benim olan askerleri yönetmektir.
Bu sadece toprak set inşa etmek için bir bahanedir, bu yüzden bir olay çıkarmak zorunda kalacaklardı.
Gelecekte askerleri Edwin'e bırakacağım, böylece bunalacak ve sonunda bunun nasıl olduğunu öğrenecekti.
Bu, Pagos'u haritadan çıkarma planımın ilk adımıydı.
Dehart Dükalığı da dahil olmak üzere dört dükalık, uzun zamandır neredeyse bağımsız bir ülke gibi muamele görüyordu bu yüzden onlara dokunulursa sorun çıkaracaklardır.
Törene kimse gelmedi. İmparatorun çağrısını bile reddedebilecek büyük güçlerini gösteriyorlardı.(Ç/N: Buradaki tören Laviel'in taç giyme töreni.)
Ama bu benim için önemli değildi.
Bununla birlikte, sadece dört dük aileye uygulanan vergi oranını düşündüğümde, neredeyse vergiden muaf olmak kadar iyi olması midemi ağrıtıyor.(Ç/N: Burada kullanılan mide zenginlik için argo olarak kullanılmış. Bu, İmparatorluğun fonlarının etkilendiği anlamına gelir.)
Ne kadar biriktirdiğini anlayamadığım Dük Pagos'un malını almayı düşündüğümde içimde kıpır kıpır bir ses duydum.
********************
Çev.Notu: Bence bu delilik sadece Eddyde değil Lavielde de var. Sadece kabul etmek istemiyor gibi.
Bölümü değiştirmek için My Younger Brother Forces My Flower Path 18 manga simgelerine tıklayabilirsiniz. Klavyede ok tuşları ile bölümler arası geçiş yapabilirsiniz.