Üsküdar musiki cemiyetinin kurucularından Selahattin Pınar, ömrü boyunca unutamadı Afife?yi…
Huysuz ve tatlı kadın dedi, anladım sevmeyeceksin beni dedi, hatıralar dedi, doktorlar yasak etmesine rağmen, Todori?nin meyhanesinde yasak olan ne varsa donattı sofrayı ve Afife?nin hatırasıyla can verdi.
Afife öldüğünde henüz otuz dokuz yaşındaydı ve cenazesini sadece dört kişi kaldırdı. Turnelere çıktı, maddi ve manevi olarak yaşadığı zorluklar, genç yaşında omzuna çok ağır yükler bindirdi. Selahattin Pınar, Afife?yi morfinden kurtarmak isterken, kendisi de morfin kullanmaya başladı ve Afife ona onu terk etmesi için yalvardı. Git dedi git!
Yoksa benimle birlikte yok olacaksın. Bugün Afife Jale, Türk kadınının ve Türk tiyatrosunun sembol isimlerinden Biri ve Hüseyin Suat?ın deyişiyle; evet o bir fedai
Ve Selahattin Pınar; kuşdili çayırında tanıştıkları günden Beri sevdi Afife?yi ve Türk müziğinin en büyük isimlerinden Büyük bir bestekâr olarak, kalbinde Afife?nin aşkıyla öldü.