Düşük gelirli bölgelerde yaşayan insanların çoğu, genel nüfusun sağlıklı olmayan yeme alışkanlıklarına sahiptir. Yale Üniversitesi tarafından 2008’de yayımlanan Rudd Raporuna göre, düşük gelirli bireyler, azınlıklar ve kırsal kesimde yaşayan insanlar, sağlıksız beslenme alışkanlıklarıyla bağlantılı önlenebilir, diyetle ilgili hastalıkların en yüksek oranlara sahipler.
Yale Üniversitesi’ndeki 2008 Rudd Raporu’na göre, düşük gelirli alanlarda, daha yüksek gelirli alanlara kıyasla sağlıklı gıdaları taşıyan daha az süpermarket ve bakkal bulunur. Buna ek olarak, düşük gelirli topluluklardaki mağazalar, daha az üretmek ve düşük kalitede ürünler üretmek eğilimindedir. Bu topluluklardaki toplu taşımacılık, bazı insanlar için sağlıklı gıdalara erişim için bir engel olabilir ve sağlıklı gıdaları satın almakla ilişkili maliyet, düşük gelir grubundaki topluluklarda sağlıksız yeme davranışlarının bir başka nedenidir.
Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), 2009 yılında Amerikalı nüfusun üçte ikisinin kilolu ya da obez olduğunu belirtti. Düşük gelirli topluluklar ve özellikle de azınlıklar, daha yüksek obezite ve diyabet oranlarına sahiptir. ABD Sağlık ve İnsan Hakları Servisine göre, uygun fiyatlı, sağlıklı gıdaların eksikliği doğrudan düşük gelirli toplumlarda obezite ve diyabetle bağlantılı. Fast food lokantaları düşük gelir grubundaki toplumlarda yaygın olarak görülmekte ve birçok kişi ucuz, kullanışlı yiyeceklerden dolayı bu tür restoranlara yönelmektedir; ancak fast food yalnızca sorunu arttırmaktadır.
Amerikan Diyetetik Derneği Dergisinde yayınlanan bir araştırmaya göre, düşük gelirli aileler, beş ila dokuz porsiyon meyve için Diyetetik Rehberi önerilerini yerine getirmek için haftalık yiyecek bütçesinin yüzde 43 ila 70’ini meyve ve sebze ayırmaları gerekecek. ve sebzeleri her gün. Sorun daha büyük ölçekte hissediliyor. 2009 CDC araştırmasına göre, Birleşik Devletler’deki obezite ile ilişkili yıllık sağlık masrafları 147 milyar dolara ulaştı.
“American Journal of Preventive Medicine” de yayınlanan 2007 tarihli bir araştırmaya göre, düşük gelirli topluluklarda süpermarketlere erişimin artması, çocuklarda BKİ’nin (vücut kitle indeksi) daha düşük ve obezite ile ilişkili; tipik olarak görülen marketlere erişim artışı sağlandı düşük gelirli topluluklarda, çocuklarda BKİ ve obezite yüksektir. Düşük gelirli bölgelerde sağlıklı gıdalara erişim artışı ile diyet sağlığındaki düzelme arasında pozitif bir korelasyon vardır.
Eyalet ve federal düzeyde, yasa koyucularını süpermarketlere vergi teşvik politikaları uygulamaya, uygun fiyatlı ve verimli toplu taşıma sistemleri geliştirmeye ve taze yerel yemeklere erişim imkânı tanıyan daha fazla çiftçi pazarını teşvik etmeye teşvik edin. Kentsel çiftçilik, potansiyel olarak kısır olan araziyi düşük gelirli insanlara besleyecek tarım alanlarına dönüştürmenin başka bir yoludur. Topluluk tarafından desteklenen tarım veya “CSA” grupları, insanlara bir araya gelmelerini ve maliyetleri düşürmek için haftalık sağlıklı ürünler paylaşım gruplarını satın almalarını sağlar.