Edward Moore Kennedy çoğu insanın düşündüğünden daha çok çalışıyor ve bu sabah basit ama çok önemli bir görev için çok çalışıyor. Günle yüzleşmeye çalışıyor. 26 Eylül, sabah 9:30 ve Kennedy, yeni ve daha iyi öğretmenleri cezbetmek için bir yasa tasarısı sunmak için Dirksen Senato Ofis Binasının 138 numaralı odasında. Bu tür bir şey, herhangi bir deneyimli politikacı için dondurma ve pasta, birkaç zor soruyu ve en azından birkaç onaylayıcı başyazıyı kışkırtacak basit bir iş parçası. Ancak Kennedy için büyük bir meydan okuma gibi görünüyor ve hiç eğlenceli değil. Bir mahkeme stenografının yargıca verdiği ifadeyi tekrar okuması gibi, hazırlamış olduğu ifadeyi tonsuzca aceleyle bitiriyor. Sıradan ve kolay soruların çoğunu, kendisine katılan diğer politikacılara ve eğitim-kuruluş figürlerine aktarıyor ve diğer adamlar işi yaparken boşluğa bakıyor. Konuşmacı arkadaşlarını tanıtmak için podyuma çıktığında, tıpkı Steve McQueen'in hücreden çıkmasına izin verildikten sonra yaptığı gibi, gergin, temkinli bir karışıklıkla yürüyor. Kelebek . Onlarca yıldır tanıdığı erkeklerin tanıtımlarını okumak için beyaz kağıt parçasını uzattığında, hareketsiz havada çırpınır ve sallanır.
Yakından, yüz bir şok. Cilt kırmızı güllerden cin çiçeklerine dönüştü. Şişmiş, benekli yanakları kaplayan pullu kırmızı lekeler arasında patlayan kılcal damarların izi hafifçe parlıyor. Bir zamanlar düz ve dar olan burun şimdi şişmiş ve şişkin, açık gözenekler ve ucuna yakın yara dokusuna benzeyen bir yumru var. Derin oluklar alın ve burun deliklerinden açıyı ve ağzın aşağı kıvrık köşelerini kırıştırır. Chiclet dişleri eski piyano tuşlarının rengidir. Gözleri de sararmış ve o kadar kanlı ki ağlamış gibi görünüyor.
Edward Kennedy bir zamanlar yakışıklı Kennedy erkeklerinin en yakışıklısıydı, gururla çıkıntı yapan bir çenesi, Nelson Eddy çenesi ve kestane rengi saçların altında Cupid'in fiyonklu dudakları vardı. Diyet yaparken ve vagondayken, bu hareketsizliğe bir bakış atıyor, bu da onu daha sık olduğu gibi görmeyi daha da zorlaştırıyor. Kardeşlerini andığımız gibi onu da anmak için büyük bir istek var. Hyannis Limanı'nın Dorian Gray'leri, John ve Robert, sonsuz gençliğe, güzelliğe ve stile sahiptir ve yüzleri, bizden daha iyi, daha klas ve daha zengin olan her şeyin aynasıdır. Ted, gerçek, çok uzun süre çok fazla ziyafet çeken ve çok az kısıtlamayla ziyafet çeken bir adamın 57 yaşındaki canlı resmi, hiçbir şeyin aşırılık gibi olmadığının görünür kanıtı.
Basın toplantısından sonra, muhabirler takip soruları için Kennedy'nin etrafında koşuştururken, bugün özellikle dürttüğü ve ovuşturduğu sol gözünde bir şeylerin yanlış olduğu ortaya çıkıyor. Kontak lensini kaybetmiş. Oda için hareket ederek yavaşça yeri arar. Bir muhabir lensi görür ve işaret parmağıyla alır. Kennedy bir kontak kutusu çıkarır ve muhabirin merceğin içine düşebilmesi için vidalayarak açar. Ama bir problem var. Senatörün sağ eli o kadar şiddetli titriyor ki davayı sabit tutamıyor. Muhabir parmağını kasanın üzerinde gezdirerek merceğin yolunu kasanınkiyle koordine etmeye çalışıyor - ancak dava haritanın her yerinde, yukarı, aşağı, sola, sağa sallanıyor. Bir saniyeliğine, Kennedy sakinleşir ve muhabir içeri girer - ama el tekrar gider ve dava kapanır, Kennedy elini hareket ettirmeden ve muhabir lensi düşürmeden önce birkaç acı verici saniye daha sağa ve sola koşar. ev, güvenli. Senatör, dirseğinde duran ve patronun Visine şişesini tutan genç bir yardımcının bariz rahatlığına, yavaşça üst kısmı geri vidalıyor.
Kennedy'nin kızların reşit olmadıklarını veya sayfa olduklarını ve dolayısıyla Kongre'nin koruması altında olduklarını bilmemesi mümkündür. anne baba yerine .
Kennedy Demokratlarının oğlu ve Kennedy mitlerinin şekillendirdiği bir çağın çocuğu olan Capitol Hill'de büyüdüm ve bir sonbahar günü Capitol sahasında oynadığımı, genç Senatör Kennedy'nin önemli bir şekilde yanından geçtiğini izlediğimi hatırlıyorum. Harika bir adama benziyordu: uzun boylu, geniş omuzlu, ileri atılırken bir geminin pruvasını andıran büyük, derin bir göğsü vardı. Şimdi önümdeki adam, yazar Henry Fairlie'nin birkaç yıl önce tanımladığı gibi, kurumuş ve içi boş bir 'kabuk' gibi görünüyor.