Choi Hyuk Barhalole’un Tepesin'de bir kader ve özel eşya dükkanı açtığında, herkes ne seçeceğine mutlulukla karar verdi. “Ölümsüz Bir”, “Savaş Bağımlısı” ve “Öfkeli Bir” arasından seçilebilecek üç kader vardı. Ayrıca, karma özellikleri kaderlerden çok daha farklıydı. Seçtikleri her ne olursa olsun daha güçlü olacaklardı. Ancak, hepsinden daha da güçlü hale gelmelerini sağlayacak bir karışım vardı. Ne seçmeliydiler? Bir özellik ya da kader seçildiğinde, (duruma bağlı olarak) bu değişimin maliyeti çok fazla olacaktı, bu yüzden akıllıca seçim yapmak zorundaydılar.
Ancak, her şey yeni olduğu için, kimse neyin iyi ya da neyin kötü olduğunu söyleyemiyordu. Bu durum, Choi Hyuk’un seçtiği kaderin ve, ‘Savaş Bağımlısı ’ve‘ Akıl Gözü ’özelliklerinin popülerleşmesine yol açtı.
Yine de, Chu Youngjin, lideri olan Choi Hyuk'dan farklı bir özellik ve kader seçti ve kendi olağanüstü tarzını yarattı. Böylece Vahşi Savaşçıların dövüş tarzı iki ana stile ayrıldı.
Choi Hyuk’un stili ve Chu Youngjin’in tarzı.
Gürültü! Gürültü!
Büyük bir makineye çıkıyormuş gibi, Chu Youngjin’in vücudundan çıkan gürültülü sesler daha derine inmişti. Karma özelliği olan “Patlayıcı Kanı” harekete geçirdi.
Patlayıcı Kan, Kontrol haricinde, aktive edildiğinde Güç, Hız, Dayanıklılık, ve İyileştirmeyi keskin bir şekilde artıracaktır. Güç koşulları içinde bir numaraydı. Sadece, bazıları tarafından yararsız bir özellik haline getirilen bir yan etkisi vardı.
Gürültü!
Vücuduna tıkılmış olan karma karıştırıldı ve fokurdamaya başladı. Vücudunu koruyan karma tersine döndü ve ona saldırmaya başladı. Her bir hücresinin dilimlenip ayrıldığını hissettiren bir acı, vücudunu zayıf düşürdü.
Yine de, Chu Youngjin gözünü bile kırpmadı. Dahası, onunla birlikte doğuştan gelen “Vahşi Savaşçı” yeteneğini bile aktive etti. Onun karması Güç, Hız ve İyileşme özellikleri arttığı için daha da vahşi hale gelmişti. Daha sonra kasları küçülmeye başladı ve eklemleri saldırgan karmaya orantılı olarak yıprandı. Tüm vücudu bir motor haline gelmiş gibi, kaynamaya, ısı ve acı yaymaya başlamıştı. Chu Youngjin’in vücudu, karması ile aynı anda iyileştiği için defalarca hasar gördü. Bu acı, normal bir insanı deli etmek için yeterliydi. Her türlü zorluğu aşan Vahşi Savaşçılar bile, bu acıya katlanmak için sabretmeyi zor buluyordu.
Bundan dolayı, Patlayıcı Kan herkesin seçemeyeceği bir özellik haline gelmişti çünkü güçlüydü.
Yine de, Chu Youngjin hiçbir şey hissetmiyor gibi görünüyordu. Sadece yanan gözleri kızarmıştı
{Şiddetli öfke nedeniyle, ücretsiz karma puan 1 arttı.}
Chu Youngjin acıyı hissetmese de, bu hiçbir şey hissetmediği anlamına gelmez. Çünkü onun içi sürekli olarak kayıp ve acı ile doluyordu, bu acıyı çok fazla hissetmiyordu.
‘Öfkeli Bir’ onun için en uygun kaderdi. Onun yeteneğini % 96 oranında büyüttü!
"…Ne? Chu Youngjin? Bana söyleme ... Kılıç Şeytanı? ”
Köleler bu ismi duyduklarında dona kaldılar. Benizleri ölümcül solgun bir renge döndü. Ancak, çok geç oldu. Gürültü! Gök gürültüsünün bir sonraki sesiyle, önündeki köle tüccarı ezildi ve bir domates gibi havaya uçtu.
"Kahretsin!"
Şaşırtıcıydı, ama yine de deneyimli savaş gazileriydi. Hemen savaşa hazırlandı ve Chu Youngjin'i hedef aldı. Biri mızrakla bıçaklandı, diğeri ise bıçak attı.
Vızıldamak!
Silahlar havalanarak, mavimsi bir renk tonuyla yükseldi ve ferahlatıcı bir ses çıkardı. Karma özellik ‘Esneklik’. Birinin karması esnekliğe ulaştığı zaman daha iyi vurur, ve onu daha iyi koruyarak karmanın nüfuz gücünü arttırır. Faydalı ve iyi bir performansa sahip olduğundan , özel yetenekleri olmayan birçok bilinçli (uyanık) tarafından seçilen bir özellikti.
Aniden, Chu Youngjin’in göğsüne bir mızrak yönelirken, atılan bıçaklar onun alnına fırladı.
Gürültü!
Bununla birlikte, bir başka gök gürültüsü duyuldu ve Chu Youngjin'e yönelen mızrak ve fırlatılan bıçaklar çıkıp gitti.
Chu Youngjin’in Karma Bariyeri, Choi Hyuk’unki gibi süreklilik arz etmiyordu. Aksine, daha fazla patlayıcı güce sahipti. Gerektiğinde kullanılırsa, karma Chu Youngjin ile merkezde patlayacak ve etrafındaki her şeyi geri çekecek.
Düşmanın mızrağı, farklı yönlerde yalpalamadan önce önemli ölçüde büküldü.
“Ne piçler!”
Bir bölgeden gelen bir gürültü, tüm marketi gürültüye boğdu. Farklı yerlerden gelen köle tüccarları toplanmaya başladı.
Ryu Hyunsung bu sefer harekete geçti.
“Hey… Hayal kırıklığına uğradım. Hepiniz sadece Chu Youngjin'i hedef alıyorsunuz. Şaşırtıcı değil miyim? Ben Ryu Hyunsung. Vahşi Savaşçı Ryu Hyunsung. ”
“Şövalye Kaptanı Ryu Hyunsung?”
“Evet, bana da böyle diyorlar!”
Şıpırdı!
Ryu Hyunsung memnunmuş gibi gülümsedi. Kılıcından dışarı yaqyılan 30 cm'lik bir karma bıçak. İnsanlarla karşı karşıya iken daha uzun olmasına gerek olmadığı için, bu yeterliydi.
Ryu Hyunsung, Choi Hyuk tarzını uygulayan Choi Hyuk’dan sonra, Vahşi Savaşçılar arasındaki en iyi uzmanıydı. Onun kaderi Savaş Bağımlısı ’ydı ve özelliği‘ Akılların Gözü ’idi. Choi Hyuk’unkiyle aynıydı.
“Önce güçlerini ortaya çıkarmak için silahlarını taç atışı kullandı!”
Beklendiği gibi, birçok alakadarın toplandığı bir köle pazarında, güç önemliydi. Bıçakları ve mızrakları eş zamanlı olarak fırlatan 5 bilinçlinin(uyanığın) baskısı güçlüydü. Ancak, Ryu Hyunsung’ın gözlerinde saldırıların tüm izleri açıkça görülüyordu.
Karma özellik “Akıl Gözü”, karmayı kontrol altına almayıçak daha kolay hale getirdi ve karmayı çevresi hakkında bilgi toplayabilecek hassas bir araca dönüştürdü. Doğrudan 'Patlayıcı Kan' veya 'Dayanıklılık' gibi saldırganlık gücünü yükseltmemiş olmasına rağmen, olağanüstü hisleri olan biri için bundan daha iyi bir silah yoktu.
Ryu Hyunsung’ın kılıcı zarifçe havada süzüldü. Çabukca yaklaşan fırlatma silahları ağır çekimde hareket ediyordu ve onun hisleri tarafından yakalanmış gibi görünüyordu. Saldırının yönüne bakarken, en iyi yolu seçti. Kılıcını uzattı ve en yakın mızrakı hafifçe itti. Daha sonra, bileklerini çevirdi ve aynı anda iki atış bıçağının yönünü saptırmak için kılıcını çevirdi. Daha sonra kılıcını bir kez daha döndürdü ve bir sonraki mızrağın kafasına vurdu.
Çın!Çın!Çın!
Kafasına çarpmış olan son mızrak, fırlatma bıçağının arkasından döndü ve sekti. Beş silahı titiz bir şekilde temizledikten sonra, düşmanlar artık Ryu Hyunsung’un menzili içindeydiler.
“GAHK!”
“Ahh!”
Kılıcıyla karşı karşıya gelen hiç düşman yoktu. Ryu Hyunsung, Kore Ulusal Spor Üniversitesi'nde ulusal kılıç sporcusuydu. Dünya standartlarındaki kılıç becerilerine “akıl gözü” olarak adlandırılan bir silahın eklenmesiyle, hiçbir şey yoluna çıkamaz ve onu engelleyemezdi.
Birinin kafasını parçalamak üzereyken, birisinin bileğini çevirdi ve bir diğerinin bileğini kesti. Yaklaşan bir düşman kılıcınının hamlesini engellemek üzere olan kılıcını indirdi ve düşmanın baş kaldıran boynuna doğru itti.
Köle tüccarlarının kesilmiş kolları ve boyunları yere yuvarlandı. Onlarca insan ona koşarken bile sonuç aynıydı. Ya Chu Youngjin tarafından ikiye ayrıldılar ya da Ryu Hyunsung tarafından parçalara ayrıldılar.
"Sıkıcı. Karma savaşımı böyle yükseltemem. ”
"Savaş Bağımlıları" nın kaderi, bir kişinin karmasını daha yoğun bir savaşta kullandığında arttmasıdır. Ryu Hyunsung daha yoğun savaşlara girmeyi tercih ederdi.
Chu Youngjin ve Ryu Hyunsung, kimliklerini gizlemeye çalışmadılar, ama düşmanlarının hiçbirine de izin vermediler.
Çevresinde başka izleyiciler de vardı, ama doğrudan savaşa katılanları yok ettiklerinde, olanların gerçekliğini anlamak diğerleri için daha uzun zaman alacaktı. “Ejder” de elektronik olarak iletişim kurmak imkansız olduğu için, bunun merkeze bildirilmesi, merkezin bir soruşturma partisini gönderilmesi ve araştırmacıların soruşturulması ve rapor edilmesi oldukça zaman alacaktır.
Kimliklerini ortaya çıkarmak daha iyi oldu. Ancak, kaçmak için zaman yaratmaları gerektiğinden, kimliklerini çok hızlı bir şekilde açığa vurmak istemediler. Bunlar, bu faktörler dikkate alındıktan sonra yapılan eylemlerdi.
“Neden… Neden Vahşi Savaşçılar…”
Son kalan köle tüccarı bir kafese yaslanmış ve hızlı bir şekilde nefes alırken sordu. Ryu Hyunsung onun önünde çömeldi.
“Sizler uyarılarımızı birkaç kez göz ardı ettiniz. Geçen hafta bir görevde olan iki Vahşi Savaşçıyı bile öldürdünüz. ”
“onlar biz değildik…”
“Bu lanet değildi.”
Pat.
Yanında duran Chu Youngjine Ryu Hyunsung parmaklarıyla işaret ettiği gibi, köle tüccarının boynunu tereddütsüz bir şekilde dilimlendi. Kanlı kokusu. Hoş olmayan bir manzara. Bu manzara, daha sonra gerçekleşecek olan şeyin ne olduğunu anlamaya çalışan gruplara açık bir uyarı olur. Neden "Vahşi Savaşçılar" vahşi savaşçı olarak adlandırıldı. onların damarlarına basarsan ne olur?
Ryu Hyunsung başını kaldırdı ve gökyüzüne baktı. Süt gibi bir gökyüzüydü. Hava güzeldi. Belki de bir kaplıca şehri olmalıydı, ama hoş bir nem hissetti ve kafeslerin ötesindeki küçük binaları görebiliyordu.
“Şimdi, daha fazla karışıklığa neden olmamalı mıyız?”
Güm! Çınlama!
Chu Youngjin ve Ryu Hyunsung, göçmenlerin kilitlendiği kafesleri parçaladı. Ara sıra “Şimdi ne yapmalıyım?” Soruları soruluyordu, ama her ikisi de her seferinde “Ne istersen” diye cevap veriyordu. İkisi de kafesleri parçalara ayırdıktan hemen sonra oradan ayrıldı. Göçmenlerin kaçması veya orada kalması umurlarında değildi.
Eskiden ‘Pyungryu’ şehrini terk ettiklerinde, Chu Youngjin uzandı ve sonra mutlu bir ses tonuyla şöyle söyledi.
“Neredeyse bizim görevimiz bitti. Topoğrafyayı inceledikten sonra geri dönebiliriz, değil mi? ”
“Hızlı geri dönmek mi istiyorsun?”
"Evet. Ev güzeldir. ”
“Kay. Hemen bitirelim ve geri dönelim. ”
İlk uyarılarıyla bitirmişlerdi. Ancak, orada durdularsa, "Vahşi Savaşçı" olarak adlandırılmazlardı. Ve bu türden uyarılar Karanlık Sırların Egemeni Lao Ban'a hislerini getirmek için yeterli değildi.
Ryu Hyunsung ve Chu Youngjin bir sonraki hamleleri için topografya sınavlarına başladılar.
**
Choi Hyuk da dahil olmak üzere birkaç Vahşi Savaşçı, gözleri kapalı kamplarında yavaşça dolaşıyordu. “Akıl Gözü”nü faydalı hale getirmek için ellerinden gelenin en iyisini yapmaklı ve yerlilerin yeraltındaki dünyasına bakmalıydılar.
Choi Hyuk ve Baek Seoin, “Akıl Gözü”nü kullananların en iyisiydiler, bu yüzden yöneticileri aramada bir gerginlik(zorluk) olmayacaktı.
“Akıl Gözü” ün yerine “Patlayan kan” ı seçen Lee Jinhee, onların yanında sıkıldı.
“Ryu hyung ve Youngjin’in iyi olup olmadığını merak ediyorum.”
Yapacak hiçbir şey olmadığı için, işinde zorlu bir kişilik olan Baek Seoin'in yanında yürüdü ve sürekli ona sorular sordu.
“2 gün önce birlikte yaptıkları bir görevele ilgili raporlarını aldık. Her şey yolunda gitti. ”
Rahatsız olmasına rağmen, Baek Seoin henüz cevap verdi.
“O zamandan beri 2 gün oldu. 2 gün boyunca hiçbir şey olmadığını nasıl biliyorsun? ”
“Sadece biraz bekle. Bundan 3 gün sonra geri dönmeleri bekleniyor. ”
“Baek hyung, endişelenmiyor musun? Onları düşman kampına gönderdikten sonra? ”
"Endişeli mi? Kimin hakkında? Bu sadece Chu Youngjin'i veya sadece Ryu Hyunsung'u göndermedik, onları birlikte gönderdik, kim için endişeleniyorum? ”
“Yine de, düşman kampı…”
“Merak etme. Sadece kenar mahallelerde karışıklığa neden olmaya karar verdik. portala yakın alanlarda insanların birbirlerini öldürdükleri bir dünyaya yardım edemezler ancak kenar mahallelerde ( varoş) meydana gelen olaylarla uğraşırken yavaş olabilirler. Bizim gibi hızlı bir infaz yaptırmadıkça. ”
Cevabı ile Lee Jinhee'nin itirazını durdurdu ve sessizce yanına geldi. İlk etapta onlar için endişelenmekten daha sıkılmıştı.
Baek Seoin’in alnı buruşmuştu. Yapabileceği en iyi şey "AKIL Gözü" nü kullanmaktı, ancak sonuçlar iyi değildi.
Onun yüz ifadesine baktığızda, Lee Jinhee sırıttı.
Onun yüz ifadesine baktığızda, Lee Jinhee sırıttı.
“Akıl Gözünü kullanmak açısından kaybetmeyeceğin hakkında lidere karşı hep övünüyorsun, ama neden bu kadar kötüsün? "Akıl Gözü" için optimize edilmiş doğuştan gelen becerine ne oldu?
Onun alay eden sözlerinde, Baek Seoin bir sızlanma hissetti.
Gerçekte, Baek Seoin, Choi Hyuk'un sezdiği gibi “Akıl Gözü” ün kullanımının tam olarak idrak edildiğinden emin oldu. Gerçekten bu konuda doğal bir yeteneği vardı.
Karma özellik , nötr karmanıza özel özellikler kattığınız anlamına geliyordu.
Ancak, onlara yapay olarak sunmadan önce, karması doğal olarak belirli özelliklere sahip olan bazı insanlar vardı. “Doğuştan yetenek” olarak bilinen özel bir gücü uyandıran uyanıklardı.
Ayrıca, “doğuştan yetenekli” bir kişi, kendi doğuştan yetenekleriyle uyumlu bir karma özellik kullandığında,karmasının etkinliğini büyük ölçüde artıracaktır. Karma özellikler kavramının “doğuştan gelen beceriler” e bir referans olarak yaratıldığına dair bir hipotezin bile mevcuttu.
Chu Youngjin’in “Vahşi Savaşçı”sı ve “Patlayıcı Kan”ı bir set gibi bir araya getirildi.
Choi Hyuk’un “Ayrım Gözleri” ve Baek Seoin’in “Önsezi”si gibi doğaçlama yetenekleri, bir algılama yeteneğine sahip “Akıl Gözü” ile çok uyumluydu. Bu nedenle, herkesten daha iyi hisleri olan Baek Seoin, algılama yeteneği açısından Choi Hyuk'un kaybetmeyeceğinden emindi.
Yine de… sonuç yoktu.
“Gerçekten garip… Yerlilerden bize doğru gelen tepkinin nereden geldiğini kontrol ettik, ama hala yerini bulamıyoruz…”
Bu keşifin sadece bir gün süreceğini düşünmüşlerdi. Yine de yarım gün sonra hiçbir sonuç yoktu… keşif yapmayı öneren kişi olarak Baek Seoin endişeliydi.
Baek Seoin'e bakarak, Lee Jinhee aniden sordu.
“Belki de öyle mi?”
"Ne?"
“Sihirli. Fantazi romanlarında böyle şeyler var. Girişi kapatan yanıltıcı bir sihir. ”
“Ehh… Bu sadece romanlarda…”
Fikrini reddetmek üzere olan Baek Seoin, aniden durdu.
İnsanların karmalarını kurgu romanlarındanki sihir gibi çeşitli yöntemlerde kullanmaları kesinlikle imkansızdı. Ancak, insanlar için imkansız olması, buradaki yerliler için de imkansız olduğu anlamına mı geliyor?
“Ha?”
Bu hipotez doğruysa, arama metotları yanlıştı. Bulmak zorunda oldukları şey, bir yeraltı tüneli değil, tüneli saklayan garip bir karmaydı.
"Bekleyin. Gerçekten böyle mi? ”
"Gerçekten? Haklıyım değil mi? ”
“Bir an için sessiz ol.”
Baek Seoin, sınıra konsantre olduğu için sessiz kalmasını söyledi. Her yöne karma dokunaçlarını uzattı. Dünya sayısız karma ile doluydu.Doğal ve garip parçalar arasında ayrım yapmaya çalıştı. Doğal karmanın hangisi olduğu ve neyin doğal karma olmadığı konusunda daha önce hiç tecrübesi olmadığı için ilk başta zorlandı. Yine de, yakında bir ipucu buldu.
“… Eureka…”
Baek Seoin'in ağzından titreyen bir ses çıktı.