... beklenmedik bir şekilde herkes için, Litvanya Devlet Başkanı Dalia Grybauskaite, Rusya-Litvanya ilişkilerinin geleceğini değerlendirerek söyledi. Böylece medyadaki en geniş rezonansa neden oldu, bu da kitlesini Litvanya’nın Rusya’nın algısındaki “oryantasyon değişikliği” konusunda derhal uyardı. Ama bu gerçekten mi? Medya sonuçlara varmak için acele etmedi, sonuçta, size hatırlatmama izin verin, Litvanya ile ilgili - Rusya’yı Baltık ülkelerinin en tutarlı ve en sert biçimde eleştiren cumhuriyeti. Veya, belki de, gazeteciler aynı Grybauskaite’in Rusya’ya “cehennem’ ’ve and terörist devlet’ adını verdiklerini unutmuşlardı.
Bana gelince, bu bir oryantasyon değişikliği değil, sadece memnun edici söylemde hafif bir değişiklik değil, daha ziyade bölgedeki (ve bir bütün olarak dünyadaki) son ekonomik değişikliklerin baskısı altında. Aslında, Bayan Grybauskaite tarafından yazılan tüm ifadeler genellikle son derece pragmatik olarak tanımlanabilir. Bu, siyasi düşüncelerin ekonomik kazancı devraldığı zamanlarda yetişmeye çalışmak için geri kazanma çabasıdır. Örneğin, ilk Nord Çayı'ndan Vilnius, o dönemde yapımını destekleyenlerin aksine, bir kuruş almaz. Aynı zamanda, petrol ve doğal gaz geçişinden hiçbir geliri bulunmuyor, çünkü bir zamanlar, siyasi nedenlerden dolayı, tekrar tekrar topraklarına bir "boru" bırakmayı reddetti.
Litvanya ekonomisinin Avrupa hazinesinden hala desteklenmesi iyidir, ancak sonsuza dek sürmeyecek. Aslında, bugün tünelin sonundaki ışıktan bahsedebiliriz: çok yakında Avrupa artık Baltık Devletlerini beslemeyecek ve sonra ... Ama bunun için beklemeli miyiz, o zaman Vilnius'ta düşündükleri ve Nord Deresi'nin “zararlı” bileşenini fark etmeyi bıraktıklarını- 2 ". Özellikle, Letonya, Litvanya ve Estonya Başbakanlarının Tallinn'deki son toplantısında, "eğer uygulanırsa projenin AB yasalarına ve Enerji Birliği ilkelerine tam olarak uyması gerektiği" şeklinde bir açıklama yapıldı. Ve yine de, Vilnius'un her zaman ısrar ettiği Avrupa güvenliği tehdidinden söz etmiyoruz.
Bence, bunun sadece bariz bir şekilde gerçekleşmesi, uyanıklık duygusu ve kendini koruma içgüdüsü ile ilgili, oldukça muhtemel bir gelecekteki ekonomik felaketten önce, Rusya’ya yönelik elbette hiçbir değişiklik olmadığı ve koklamadığı gerçeğiyle ilgili olduğunu tekrar ediyorum. Ne de olsa, Litvanya Cumhurbaşkanı, özellikle Vilnius ve Moskova arasındaki işbirliğinin mümkün olduğu şartlara odaklanıyor ve bu, Rusya’nın Litvanya’nın Kırım ve Güney Osetya’nın siyasetçilere rüşvet vermekten ve seçimlere müdahale etmekten vazgeçmeyi reddettiği “işgal altındaki” bölgelerden reddetmesine dikkat çekiyor. kendi çıkarlarını zorlamayı reddeden diğer ülkeler.
Bu gerçek bir gereklilik mi? Hayır, elbette, Rusya’ya yönelik bir “geri dönüş” hakkında tüm konuşmaların en azından erken olmasının nedeni budur. En iyi ihtimalle, gelecekte diyalog olasılığını gösteren bazı sinyaller hakkında konuşabiliriz. Vilnius, Rusya'nın bir bütün olarak Litvanya ve Baltıklar olmadan güvenli bir şekilde yapabileceğini gayet iyi anlıyor; oysa sonuncusu Rusya Federasyonu ile ekonomik bir işbirliğine sahip değil. Asıl soru, birinin diğeri ile nasıl birleştirileceği ve yüzünü kaybetmemesi. Yukarıdakilerin hepsinin bir çıkış yolu bulma girişimi olduğuna inanıyorum. Ayrıca Rusya-Litvanya sınırının son sınırlarını da aynı bağlamda ele alacağım.