250-500 gramdan daha fazla yenildiği zaman, fazla artıklar vücutta hastalık yapıyor. Gençlere de maalesef çocukluktan itibaren doğal olmayan ve vücuda hazm sürecini zorlaştıran gıda takviyesi yapılıyor ve tahribat oluyor ve beden çok daha erken çökmeye, bağışıklık bozulmaya başlıyor.
Vücut hastalıklarla değil yemeklerle uğraşıyor. O zaman ölçülü biçimde sadece aç kalınarak hastalıklardan kurtulabilinir.
Vücut aç kaldığı zaman hasta hücreleri yemeye başlıyor. Yani hasta hücreleri ve yağları kendisine yemek yapar. Kireçleri de eriterek kısmen kullanır, kısmen çıkarır.
Hasta insan aç kaldığı zaman vücut 1 günde 360 gr hasta hücreyi yiyor.
Eğer açlık zamanında su içilmemiş olsa o zaman su bulmak için daha çok hasta hücreyi yemeye yöneliyor. 1 günde 1.5 kiloya kadar kullanıyor.
3 günde 4.5 kilo, 3 günden sonra bu yeme yönelimi azalmaya başlıyor.
6. günden sonra bünye kendi kendini 350 gr. en fazla 500 gr. tüketiyor.
Açlık ne kadar uzun sürse hasta hücreler daha azalıyor ve hastalıklar bitiyor. Hastalık bittiğinde oruçlu insanın iştahı çoğalıyor, hastalıklar bitmemiş olsa hiç iştahı olmuyor.
Açlığa yönelindiğinde beyin vücudu bu maksada göre programlıyor. Vücudun programını bozmamak için artık kararlılık bozmamalıdır. Bütün bu açlıklara başlamadan önceki akşam bağırsak boşaltıcı bir şeyin içilmesi gerekir.