Usta bir ressamın öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta, ona “Yaptığın son resmi, şehir meydanına koy. Resmin yanına bir de kırmızı kalem bırak. İnsanlara, resmin beğenmedikleri yerlerine bir çarpı koymalarını rica eden bir not ekle” demiş.
Öğrenci, birkaç gün sonra resme bakmaya gitmiş. Resmin çarpılar içinde olduğunu görmüş. Üzüntüyle ustasının yanına dönmüş. Ustası üzülmeden yeniden resme devam etmesini tavsiye etmiş. Öğrenci resmi yeniden yapmış. Usta, yine resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş. Fakat bu kez yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça koymasını söylemiş. Yanına da, insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını önermiş.
Öğrenci denileni yapmış. Birkaç gün sonra resmine hiç dokunulmadığını görmüş. Sevinçle ustasına koşmuş. Usta demiş ki; “İlkinde, insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız eleştirilerle karşılaşılabileceğini gördün. Hiç resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. İkincisinde, onlardan yapıcı, olumlu olmalarını istedin. Yapıcı olmak eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi.”
– Emeğinin karşılığını, ne yaptığını bilmeyen insanlardan alamazsın.
– Değer bilmeyenlere sakın emeğini sunma.
– Asla bilmeyenle tartışma.
1
0
Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.