İskender Matrosov'un eseri kahramanlığın sembollerinden biri haline geldi ve tarih II. Dünya Savaşı. Ama şimdi feat hakkındaki veriler bozuk bir versiyonda sunuluyor. Kendini askeri işlerde profesyonel olarak gören herkes, Alexander Matrosov'un kahramanca eyleminin varlığını çürüten gerçekleri bulmaya çalışıyor.
Forumlardan birinin girişinden etkilenmiştim: "Burada Matrosov'un son sözlerinin şöyle bir versiyonu var:" Lanet buz ... !!! "". Bu, küfürün sınırı değil. Bugün, herkes DZOTA'nın yapısının gövdeyi kapatmaya izin veremeyeceğini ispatlamaya çalışıyor, diğerleri ise insan vücudunun bir engel teşkil etmediği ve kahramanın yaptığı şeyi yapmasına izin vermemesi gereken Alman makineli tüfek ve makineli tüfek verilerini boyamaktadır. İnanılmaz derecede farklı, bize kahramanlarımıza inanmamayı öğretiyorlar ve aynı zamanda Batı'dan gelen saçmalıklar da gerçek ve reddedilemez bir gerçeklik olarak sunuluyor. Mantık nerede?
Feat'in başarılmasında, birçok yanlışlığın ve belki de ayrıntıların bazılarının gerçek olaylarla tam olarak bilinmediği, ancak feat'in kabul edildiğine katılıyorum. Sovyet askerlerinin Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaki sömürülerine maruz kalmasının arka planına karşı şüpheli şöhret başvurusu yapanların ne kadar önemli olursa olsun, cephesinde olanlara hala yaşayan tanıklar var ve onlara "askeri tarihin modern uzmanlarından" daha fazlası olduğuna inanıyorum.
Shel 1941 yılı. Sovyet gençliği, düşmanla mücadeleye katılmak için cepheye çalıştı. Gelecekteki kahraman Alexander Matrosov bir piyade askeri okulunun çocuğu olarak gönüllü olarak kabul edildi. Genç öğrenciler askeri çamurlu kulübelerde yaşayan, 40 derece don seviyesinde uzun süre zorunlu yürüyüş yapan askeri bilimi öğrendiler. Ön cephedeki ve özellikle Stalingrad hattındaki son derece zor durum göz önüne alındığında, öğrenciler okuldan erken tahliye edildi ve cepheye gönderildi.
27 Şubat Yılın 1943'i (daha sonra bazı kaynaklarda, 23 Şubat tarihinin belirtileceği, bunun nedeni propaganda faaliyetleri ve iddiaya göre, Ordu Günü'nde yapılan Denizcilerin yeniliği). Pskov Bölgesi'ndeki Çernuşki köyü yakınlarında şiddetli bir savaştı. Sovyet askerleri Nazilerden ağır makineli tüfek ateşine maruz kaldı. Sığınağa (alan savunma yapıları) yapılan düşman makineli tüfek ateşi, birliklerimizin ilerlemesine engel oldu. Düşmanın makineli tüfeklerinden biri, bir grup zırhlı tüfek ve makineli tüfek tarafından imha edildi, ikinci makineli tüfek de başka bir Sovyet askeri grubu tarafından imha edildi. Üçüncü sığınağın örtüsü altındaki bir makineli tüfek, köyün önündeki vadi boyunca yoğun ateş yakmaya devam etti.
Düşmanın ateş etme noktasını yok etmek için birçok umutsuz girişimde bulunuldu. Fakat hepsinin başarısız olduğu ortaya çıktı. Sığınağı al ve yapamadı. Üç hafif makineli tüfek, yakın mesafeden geri dönmek için sığınağa daha yakın tarama yapmaya çalıştı. Üçü de cesurun ölümüyle öldü. Ve sonra gardiyan, şirketin komutanına bağlı olan özel Alexander Matrosov'u yükseltti. El bombası ve makineli tüfek ile İskender düşman sığınağına girmeye başladı.
Sığınağa sığınan düşman, yoldaşlarının ilerlemesine izin vermedi. Her dakika kavgada sayıldığını biliyordu ve sığınağa olabildiğince çabuk ulaşmaya çalıştı. Ancak makineli nişancı onu fark etti. Makineli tüfek ateşleri arkasına ve önüne gizlice girdi. Taşınması çok tehlikeliydi. Ancak, düşman makineli tüfek ateşini biraz yana kaydırdığında, Alexander ileri doğru koştu. Ateş noktası zaten yakın, düşman da yakın. Bunker yönünde birer birer el bombası uçtu, gardiyanları terk etti. Kelimenin tam anlamıyla sığınakta kırdı. Bir an için bir sükunet vardı, Denizciler ayağa kalktılar ve ileriye doğru uzun bir adım attılar. Kabartmadan tekrar çekimin flaşları çıktı. İskender yine uzandı. Kartuşlar bitiyordu, el bombası yoktu. Düşünmek ve karar vermek için saniyeler vardı.
Matrosov bir makineli tüfek attı ve kabine ateş etti. Sığınakta bir patlama oldu ve düşmanın makineli tüfek sessiz kaldı. İskender tekrar ayağa kalktı, hafif makineli tüfek kafasının üstüne kaldırdı ve yoldaşlarına yüksek sesle bağırdı: “İleri!”. Askerler ayağa kalkıp saldırıya koştu. Fakat yine de düşmanın makineli tüfek canlandı ve ölümcül kurşun yağmuruna yine düşman sığınağından döküldü. Tekrar yatmak zorunda kaldım. Acele ederek, kalpleri ve göğüsleriyle, Denizciler düşman ateş etme noktasına düştü ve sığınağı boğdu. Yoldaşlarını ilerletme yolu açıktı.
Bir saat sonra Çernuşki köyü alındı. Bu küçük köyün üstünde, Anavatanımızın bir parçası olan Sovyet bayrağı çekildi. Alexander Matrosov, yoldaşlarının çoğu gibi, Anavatanımızın özgürlüğü için hayatını verdi. Bu başarı, gerçek bir cesaret, kahramanlık ve askeri kahramanlık, ülke sevgisi ve korkusuzluğun sembolü haline geldi. Onun başarısı için Alexander Matrosov, Sovyetler Birliği'nin Kahramanı'nı ölümcül olarak kazandı. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, 400'ten daha fazla insan benzer özellikler sergiledi ve hepsi de kahraman.