Frank Sinatra'nın Aralık ayındaki 100. doğum günü 12 gerekli tüm hayranları ile kutlanıyor: Alex Gibney'in HBO belgeseli Sinatra: ya hep ya hiç 'deki tüm, CBS ' Sinatra 100 All-Star Grammy Konseri, Lincoln Center ve Grammy Müzesi’ndeki sergiler Londra Paladyum gösterisi ve birkaç kitap yayını.
Fakat Sinatra, Amerikan popüler müziğinde olağanüstü bir yaratıcı güç olmasına rağmen, film kariyeri genellikle bir çift kariyer sanatçısı tutarsızlıkları nedeniyle lanetlenmiş bir düşüncedir.
Yine de Sinatra'nın daha geniş kültürel öneminin bulunduğu ekranda.
Eğer 20. Yüzyıl, Time yayıncısı Henry Luce olarak onu adlandırdı“Amerikan Yüzyılı”, ardından Hollywood, ekonomik ve kültürel yükselişinde canlanan bir ulusun hikayesini anlattı.
Hollywood anlatıyı sağladıysa kahramanı, genellikle orta sınıflı, evli bir banliyö olarak betimlenen beyaz Amerikalı erkekti.
Sinatra, filmlerinde bu kimliğin temel ilkelerini araştırdı. Fakat çağdaşlarının çoğunun aksine, o çarpıcı, alternatif bir fikir önerdi Erkeklik
Erkeklik, Yeniden Tanımlandı
1940'lerde çok az kişi Frank Sinatra'nın ekran kariyerinin her türlü kalıcı etkiye sahip olacağını düşünürdü. Sinatra genellikle RKO ve MGM müzikallerinde alçakça saf karakterlerle oynamakla sınırlıydı ve her iki stüdyo da Sinatra'nın genç hayran kitlesi arasında histeriyi uyarmak için müzisyen olarak kullandığı güçlü cinselliği bastırmaya çalıştı. bobby soxers).
Ancak bu müzikallerde bile, alışılmadık ekran kişiliğinin köklerini görüyoruz. Askerî zafer ve erkek cesaret anlayışı herkesin aklında taze iken, Sinatra en büyük korkunun karşı cins olduğu kıyı izninde denizciler oynadı (Çapa Aweigh ve Şehirde). Topla Oyununa Me Me'de, tam teşekküllü bir çekici kız gibi izleyici tüketimi için aydınlatılmış bir şarkı söyleyen beyzbol oyuncusu canlandırdı.
Sinatra'nın ekran görüntüsü sürekli olarak normlara meydan okudu ve savaşın orta sınıftaki beyaz erkeğe olan savaş sonrası takıntısını bozdu. Mad Men. Gregory Peck'in Gri Fanila Takımındaki Adam'ın antitezi, Amerikan Rüyası'nın hem tuzaklarını hem de tuzağını sembolize eden bir karakterdi.
E-posta ile son alın
Gerçekte, ülke, azınlıklara ve yoksulların kültürel bir hinterland'a çekilmesine rağmen, sınıfların, ırkların ve etnik kökenlerin bir karışımıydı. Ünlü bir İtalyan-Amerikalı olan Sinatra, Amerika'nın savaş sonrası banliyö başarı öyküsünden dışlanan adam bu yabancıyı bir araya getirdi.
Sınırlarını test eden 1955'in Altın Kollu Adam'da rol aldı. Sinema Filmi Üretim Kodu çığır açan eroin bağımlılığı tasviri ile sansür. Frankie Machine adında poker işleyen bir bağımlıyı oynayan Sinatra, Amerika'nın daha karanlık bir görüntüsünü, uyuşturucu, alkol ve duygusal şantajı kaçış aracı olarak kullanan bir şehir kaybedenler dünyası, bir karakterin koyduğu bir yer olarak “Herkes bir alışılmış bir şey. ”
Amerika'nın savaş sonrası erkeksi ideali her zaman gerçeklikten daha fazla efsaneydi ve Sinatra bize bunu şaşırtıcı yerlerde hatırlatıyor. 1954 Warner Bros müzikal Young at Heart atın. İlk 30 dakika boyunca, Doris Day ve Gig Young birbirlerini pastoral bir Connecticut ortamında birbirlerine bağladıkları için iyimser bir güvenceyle doludur. Ancak, Sinatra'nın işçi sınıfı müzikal düzenleyicisinin gelişi - “biraz daha fazla İtalyan” olan bir isim olarak değiştirildi - filmi, noir melodram ziyafetine dönüştürdü.
Sınırlardaki Hassas Loners
Bu arada, Sinatra'nın savaş sonrası yabancılar hakkındaki tasviri genellikle savaş gazisinin savunmasızlığına bağlıdır. 1950'lerde duygusal olarak etkileyici erkek yıldızlığı, James Dean'in gençlik hayranı veya Marlon Brando'nun “Hey Stella” diye bağırçocuksu bir yoğunlukla erkek kırılganlığını gösteren.
Sinatra bunun yerine, emektar deneyiminden doğan dünyadaki yorgunluğu ileten daha olgun bir deneyime sahiptir. Bazı Koşu Koşusu'nda (1958), çaresizlik içinde, Shirley MacLaine'nin tatlı sersemliği ile evlenen bir savaş kahramanı yazarı oynuyor (“yalnız olmaktan bıktım, hepsi bu”). Ve Mançurya Adayında bir arıza ortasında bir Kore savaş gazisi ustalıkla canlandırıyor.
Sinatra'nın playboy karakterleri bile, Playboy'un ilk sayısında 1953'te tanıtım yapmaya başladığı orta sınıf erkek idealine doğrudan bir meydan okuma oldu. Dergi, Sinatra'nın cinsel açıdan özgürleşmiş erkek yaşam tarzına duyduğu hayranlığı defalarca dile getirirken, onu tanımlamak “Kesinlikle kalçanın en yakını”, işçi sınıfından bir kişi olan Sinatra, Pal Joey (1957) gibi bir filmde sızdı.
Playboy için, bir erkeğin inceliği, eğitimi ve sade bir Ivy League tarzı ile işaretlendi. mülkiyeti yanında “Maun konsoluna yerleştirilmiş hi-fi” ve “ açık saçık küçük TriumphÖte yandan, Sinatra Joey Evans, Rita Hayworth'un zengin duluyla bir gece kulübünde yer almak için seks yapan bir MC. Ancak Joey'in sofistike girişimi - bir sigara ceket ve monogramlı terlikler takma - bir jigolodan daha fazla kalmamasını sağlar.
Önemli bir şekilde, Amerika'nın nihai yabancılarına bir selam vererek, Sinatra, filmlerini zamanın yanan sorununa bağlamakta tereddüt etmedi: sivil haklar.
ABD Ordusu ayrı kalırken, Sinatra'nın 1945'i kısa Ev İçinde Yaşadığım Genç nesile ırksal tolerans öğretmeyi amaçladı. Haber kameralarının Little Rock, Arkansas'ta bir okulun ayrılmasını protesto eden öfkeli beyaz güneylileri yakalamaları aylar sonra, Sinatra'nın Kralları Go Forth ırkçılığın ve eşitsizliğin sadece Güneyli sorunlar olmadığını, ülke çapındaki rahatsızlıklar olduğunu öne sürdü.
Böylece Sinatra'nın 100'inci doğum gününü haşhaşla kutlarken Swingin 'Lovers Şarkıları or Wee Small Hours içindeFilmlerinin ve ekrandaki karakterlerin kültürel mirasının önemli bir bölümünü oluşturduğunu hatırlamak önemlidir.
Savaş sonrası, orta sınıf Amerika'nın temizlenmiş parlaklığını soymakla Sinatra, Hollywood'un büyük ölçüde görmezden geldiği, erkekliğin “aşağı ve kirli” tarafını açığa çıkarmayı başardı (Frankie Machine'den ödünç almayı).
Yazar hakkında
Karen McNally, Film ve Televizyon Çalışmaları Öğretim Üyesi, Londra Metropolitan Üniversitesi. Yayınlarım çeşitli dergi makaleleri, kitap bölümleri ve aşağıdaki kitapları içermektedir: Billy Wilder, Film Yapımcısı: Filmler Üzerine Eleştirel Denemeler (McFarland, 2011) ve Frankie'nin Hollywood'a Gittiği Zaman: Frank Sinatra ve Amerikan Erkek Erkek Kimliği (University of Frank Illinois Press, 2008).