Marissa Mayer’in 130 Saatlik Çalışma Günleri Neden Çalışan Anneler İçin Gerçekçi Olmayan Bir Standart Belirliyor?
Marissa Mayer bir çok şey: ülkenin en büyük şirketlerinden birinin CEO’su, zekice bir iş kadını, bir eş, bir milyon millet ve henüz bir yaşında olmayan ikizler de dahil olmak üzere üçlü bir anne. Ben de pek çok şeyim – bir milyoner olmamasına rağmen (çok daha az bir milyoner), aynı zamanda çalışan bir anne benim. Yani Mayer, birçok kadına karşı bir kahraman, iş-yaşam dengesi hakkında konuştuğunda, ben dinlerim. Henüz Bloomberg’le yaptığı son röportajda söylediği bir şey beni derinden sarstı..
Röportajının amacı Yahoo’yu nasıl satmaya çalıştığını tartışırken aynı zamanda satın almak isteyen bir şirkete dönüştürmeyi de tartışmaktı. Ancak, çalışan bir anne olduğu için, konuşma kaçınılmaz olarak iş ve aileyi nasıl dengelediğine döndü. Okuduğumda kulağa hoş geliyor ….
Başarının en önemli unsuru, dedi, zor bir iş. “Google’daki (önceki işvereni) gerçek deneyim” Haftada 130 saat çalışabilir misiniz? ” Cevabınız evet, uyuduğunuz zaman, eğer duş yaparken ve ne sıklıkla banyoya gittiğiniz konusunda stratejik iseniz, “dedi. “Şekerleme odası vardı çünkü 3 am arabaya yürümek daha ofiste kalmak daha güvenli oldu. İlk beş yıl için, ben tatildeyken hariç en az bir all-nighter bir hafta yaptım – ve tatiller az ve çok uzaktı. “
Çalışan bir anne olarak, bu, açıkçası, sağlıklı değil.
Muhtemelen haklıdır, en azından iş başarısı söz konusu olduğunda. Muhtemelen şimdi olduğu pozisyona nasıl geldi. Ama bu gerçekten başarı mı? Çocukları 130 saatlik çalışma haftasına nerede sığar, kocası, hobileri veya kendisiyle daha az zaman geçirir? Evde kalan kocası ve dış çocuk bakımıyla bile, bu hala çılgın. Ve bundan ne kadar delice olduğunu bile kabul etmediğinden nefret ediyorum. Sadece normal olduğunu söylemiyor, aynı şekilde olduğunu söylüyor gerekli.
Umarım bu doğru değildir. Zaman sınırlı bir kaynaktır. İşinize evet derken, çocuğunuza hayır diyorsunuz (kızımın saçlarını yaptırmak için sabırla beklediğim ve onu geç derse götürdüğüm gibi, bu makaleyi bitirmek için acele ettiğim gibi). Çocuğunuza evet derken, işinize hayır diyorsunuz (bu yüzden bunu ilk gün içinde bu kadar geç kalmamın sebebi var – okul bir hafta içinde başlıyor ve arkadan koşmam gerekiyordu. okuldaki eldivenler). Bunu itiraf etmem uzun zaman aldı, ancak kadınların gerçekten hepsine sahip olamayacağı çok açık bir hale geldi..
Her şeye nasıl sahip olabileceğimizi merak etmek yerine, hayallerimize ulaşmak için fedakarlık yapmaya istekli olduğumuz şeye gelir. Makalede, Mayer’in sağlık ve ilişkiler de dahil olmak üzere her şeyi feda etmeye istekli olduğu anlaşılıyor. Başarı kavramını yeniden tanımlamayı tercih ederim. Benim için, bu (çok) daha az para ve beğeni ve muhtemelen eşit miktarda hüsran ve suçluluk, ama aynı zamanda çok daha fazla aşk notları, yapışkan öpücükler ve aile masasının etrafında akşam yemekleri içerir.
Mayer acıma, tavsiye ve hatta anlayış istemiyordu. Sadece doğru olduğunu bildiğini söylüyordu. Ama doğruyu bildiğim şey şu: 130 saat iş günü için vaktimiz yok. Şimdi, eğer bana izin verirseniz, mutlulukların ışıltılı bir tutu olduğu altı yaşındaki çocuklarla dolu bir dans sınıfına gitmeliyim… ve anneleri onları neşelendiriyor.