Seramik Kolektifleri Sanatlarını Paylaşmayı İstiyor
Çanak Çömlek, “böyle görünür, paylaşılabilir bir sanat formudur” diyor, 2016 yılından beri seramik sanatçıları için bir çalışma topluluğu olarak hizmet veren BKLYN CLAY’in kurucusu Jennifer Waverek. Dokunsal, daha az teknolojik, daha yavaş tempolu. Çömlekçiler, dijital dikkat dağıtıcılarına yenik düşemezler. Ellerinizi pişmiş topraklara veya başka tür killere ve lazer odaklama ile şekillendirmelidirler. Pek çoğu Brooklyn, New York’ta bulunan çömlek kolektifleri, sanatçıları canlı ve güçlendirici bir topluluğa getiriyor. Gelişmekte olan seramikçiler ve yerleşik seramikçilerin kaynakları paylaşmalarına izin veriyorlar – fırınlardan fikirlere – ve geleceklerini birlikte şekillendiriyorlar. Özel seramik sanatçılar için el yapımı çanak çömlek bir geçiş tarzı değil, bir yaşam biçimidir. Sanatçıların çalışmak için fiziksel bir yere ihtiyaçları var ve pek çoğu kendi stüdyo masraflarını karşılayamıyor. Dominic Sparano kil, fırın, tekerlek ve diğer malzemelerin maliyetinin “şaşırtıcı olabileceğini” söyledi. “Bu maliyetin bir kısmı için herkes, dünyanın en eski sanat formlarından birini öğrenmek üzere tam bir stüdyoya ve eğitime erişebilir” diyor.
Bazı üyeler, bir kolektifin parçası olmanın, bu işi yapmaktan kaynaklanan zorluklarla başa çıkmalarına yardımcı olduğunu söylüyorlar. New York’un Greenpoint mahallesinde Choplet Seramik‘in kurucusu ve sahibi Nadeige Choplet için el yapımı ve tekerlek atma terapiye benzer. “Başarısızlığı kabul etmeli ve devam etmelisiniz” diyor. Destekleyici bir topluluk tarafından çevrildiğinde başarısızlığın kabul edilmesi kesinlikle daha kolay bir görevdir. Choplet, üretkenlikten ödün vermeden sosyalleşmek istedi, bu yüzden 2005’te, sanatçıları onunla çalışmaya, öğretmeye ve materyallerini paylaşmaya davet etti. Sanatçı olarak değil, bir iş adamı olarak tanımlandığını söylüyor. “Kesinlikle çok pratik bir iş değil” diyor. “Ben, ‘Bu kil var ama benim için sadece’ demeye başlamamıştım … Onu herkesin emrinde görüyordum.” Choplet, “sanatçı arkadaşlarımla olanları paylaşmayı” istediğini söylüyor.
Not: Alessandra Boutze’nin yazısından kısaltılarak alınmıştır. Erişim