Aragon Krallığı bu dönemde hırslı ve büyük ölçüde başarılı olan bir Akdeniz yayılma politikasına girdi. Fakat Aragon Krallığı’nın başlattığı bu politika 1462 yılında krallıkta patlak veren bir iç savaş dolayısıyla kısa sürdü. Aragonlular tarafından gerçekleştirilen bu yayılma hem siyasi hem de ticari yöndeydi. Sicilya 1283 yılından itibaren Aragonluların, 1308 yılından sonra da 1204 yılında IV. Haçlı Seferi’nin hemen başında Latinler tarafından kurulan Atina Düklüğü’nün kontrolü altındaydı. Atina Düklüğü döneminde daha sonra Sicilya’da kontrolü bir grup paralı Katalan asker ele aldı. On üçüncü yüzyılın sonları ve on dördüncü yüzyılın başlarından itibaren Aragonlular ve özellikle de Katalan tüccarlar Venedik hâkimiyetindeki Girit’e, Kıbrıs Lusignan Krallığı’na ve Rodos’taki Hospitalier Şövalyeleri’ne ekonomik olarak nüfuz ettiler. Katalanların uyguladığı bu ekonomik yayılma hareketi hem Müslüman hem de Hıristiyan gemilerine karşı yürüttükleri politik ve ekonomik çıkarlara dayanan korsanlık faaliyetleri ile alakalıydı. Aragonluların daha doğrusu Katalanların etkisi kültür alanına da yayıldı. Bu durum Fransiscan rahibi Ramon Lull'un misyonerlik ve Haçlı seferberlik faaliyetlerinde, canlı tasvirlere dayalı ama zaman zaman da tarihsel olarak yanlışlıklar içeren Katalan paralı asker Muntaner’in Yunanistan’daki Katalan seferlerini anlatan Mora Kroniklerinde, Mora Kroniğinin Aragonca çevirilerinde ve Rodos’taki Hospitalierlerin Aragonlu üstadı Juan Fernandez de Heredia’nın yönetiminde derlenen tarih metinlerinde ifade edilmiştir. Aragonluların Doğu Akdeniz'deki siyasi, ekonomik ve kültürel anlamdaki genel etkisi bu makalenin konusunu oluşturmaktadır.