Buradan şuraya geçelim: Kur'an'da malumunuz ‘Nahl' isminde bir süre var.
Anlamını çoğunuz bilirsiniz ya ben yine de zikredeyim: Nahl 'arı' demek. Süreye bu ismin verilmesinin sebebi içinde arılardan bahsedilmesi. Hakkında bilgi veren hemen her metinde yazıyor bu. (İnternette de kolaylıkla bulabilirsiniz.)
Fakat meselenin oralarda pek bulunmayan yönü şu: Bu isim süreye sadece 'arılardan bahsettiği için' verilmemiş olabilir. Ya? Nahl belki de burada bir sembol.
Bir kanunun ucu. Bir uyanışın dikkat çekici başlangıcı.
Tıpkı Newton'un başına düşen elma gibi arkasında saklanan büyük bir düsturdan haber veriyor.
Peki neymiş bakalım o?
eI-Hâdî isminin kanun şeklindeki tecellisi.
Allah 'hidayet verici'dir. eI-Hâdî özetle bunu söylüyor. Hidayet ne demek peki?
En kısa şekliyle 'doğru yol' diyorlar. Bunu 'şimdilik' kaydıyla kabul edelim. Girmeye çalışalım. Bu makamda merhabamız bir sualle olacak: "Yol bulan sadece biz miyiz?" İşte, bu suali sormayı başardığınız an, sürede verilen bütün misaller havada uçuşmaya başlıyorlar. Nihayet birbirlerini bulmuş kardeşler gibi sarılıyorlar. İpe dizilen inci taneleri gibi gülümsüyorlar. Aynen. Yani farkediyorsunuz; Hak Teala arının yol buluculuğundan bahsediyor. Çünkü kendisinin 'yol göstericiliğini' görmemizi istiyor. Bunu gördükten sonra, eI-Hâdî ismini okuduktan sonra, artık kainatın her köşesi de onun renginden bir renk almaya başlıyor. Nihayetinde inandığımız tevhid değil mi? Hepsinin ilahı aynı Allah değil mi? Çiçekler başkalaşsa da güneşleri bir değil mi? Mesela: Başka bir ayetinde diyor: "Yolunuzu bulmanız için de ırmakları ve yolları yarattı!" Hadi bakalım. Oldun mu sen de şimdi bir arı? Maşaalllah sana. Çırp akıl kanatlarını. Duyalım neşeli vızvızlarını. Demek bu mübarek süreye 'Nahl' isminin verilmesi 'içinde arının zikredilmesinden' değil sadece. Ya?
Herşeyin bir parça arı olduğu farketmesi için.
-- Ahmet Ay