Dizi sektörü, kitap yazarlarının projelerini ekranlara getirmeye devam ediyor. Bunlardan birisi de daha önce başarılı romanlar yazmış -hatta bunların kimisi beyaz perdeye taşınmış- Amerikalı yazar Philip K. Dick oldu. Bıçak Sırtı -ki herkesin bileceği ismi ile Blade Runner- Türkçe çevirisi pek tutmamış, iki defa çevrilmiş Gerçeğe Çağrı ve Azınlık Raporu bunlardan birkaçı. Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri (Philip K. Dick’s Electric Dreams), Channel 4'ün Black Mirror dizisini Netflix'e verip yeni bir arayışa girmesi sonucu Amazon ve Sony iş birliği ile ortayaçıktı. Karavan ile daha önce "Love, Death and Robots"a seyahat etmiştik. Bu gezimizde Black Mirror'a da az değinmiştik. Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri'de bu iki dizimizin tarzına çok benziyor. Yani daha önce diğer iki diziyi izleyip beğendiyseniz, Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri'ni de mutlaka beğeneceksiniz. Ama küçük bir not düşelim çünkü Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri diğer dizilere göre biraz daha düşünmeye teşvik edici. Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri, futurist antolojik bir dizi olarak tanımlanabilir. Yani ana bir konu her bölümde farklı şekilde işleniyor ve olaylar gelecekte geçiyor. Şimdi sırasıyla ilk sezondaki favori bölümlerime kısaca değinelim.
"Inceptionvari" bir bölüm "Real Life"
Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri dizisinde, farklı kurgular göreceğiz. Mesela gelecekte bir ürün alıp onu kullanacaksınız. Bu sayede farklı bir yaşamı deneyimleme şansınız olacak. "Tatil" ismi verilen bu teknolojiyi kullanan kişi, gerçek hayatta arzuladığı yaşamı rüyasında deneyimliyor. Yalnız bir sorun var; rüya kuralları burada da geçerli. Bilinç altımız tatili şekillendiriyor. Ama güzelliği, kısa sürmemesi ve daha özgür olmamız. Bir kadın polis, yaşadığı travma sonrası tatili kullanır. Tatilde kendisi ünlü ve zengin bir iş adamıdır. İş adamı olduğunda, kendi hayatından benzerlikler ve farklılıklar görür. İş adamı da tatili kullanmaya başlar. Kafanız karıştı değil mi? İzlerken daha çok karışacak. "Hangi hayat gerçek hayat? Şimdi rüyada olan kim?" sorularını soracaksınız kendinize.
"Robotlar dünyayı ele geçirecek" temalı "Autofac"
İnsanların robotlar ile girdiği ve kaybettiği büyük bir savaş sonrası post-apokaliptik bir zamandayız. Autofac isimli yapay zeka, dünya kontrolünü ele geçirmiş. İnsanlara, ihtiyacı olanı üretip dronlar ile veriyor ama dünyaya da zarar veriyor. İnsanlar ise kontrolü geri almak için planlar yapıyor ve fabrikaya saldırıyor. Fabrika içinde ise hiç düşünmedikleri bir olay oluyor. Sürpriz bozan vermemek için daha fazla anlatmıyorum ama dizinin son dakikaları ağzınız açık kalacak. Emin olun.
Bu bölümde Norton ve Andrew, uzay olaylarına tur düzenleyen iki kişi. Bir akşam iş bittikten sonra kapı çalınır. Kapıda, işitme engeli bulunan ve Dünya'ya gitmek isteyen bir kadın ve ona refakat eden bir robot vardır. Norton ve Andrew, kadının teklifini başta kabul etmese de parayı görünce iş değişir ve kabul ederler. Andrew, kadını dünya yerine daha kısa olan başka bir gezegene götürmeyi planlar. Yolculuk boyunca Norton, yaşlı kadın Irma'ya hayran olur. Robot ne kadar planı öğrense de Norton'un Irma'ya davranışı yüzünden bozuntuya vermez. Gezegene geldiklerinde kadın yeryüzüne inmek ister. Andrew buna karşı gelir ama Norton kadınla birlikte yeryüzüne iner. Kadının amacı orada ölmektir. Norton ise Irma'ya olan hayranlığı yüzünden, işi kabul etmesindeki etmen olan nişanlısını bile unutur. Onunla birlikte ölüme yürür. Yoksa onunla birlikte yeni bir yaşama mı yürür? Sonunu tamamen size bırakıyor ve susuyorum.
"Distopik bir evrende Ey Özgürlük şarkısı" duyacağınız "Kill All Others"
Bu dünyada ise Amerika, Kanada ve Meksika birlik olmuş -Mexuscanve kendilerine meganation diyorlar. Seçimlikten çıkan bir seçimle ki nedeni, tek bir adayın olması ve onun seçilmesi- işleyiş devam ediyor. Tek aday olan Vera Farmiga "Mexuscan, yes us can!" sloganı ile seçim propagandasını yapıyor -ne işe yarayacaksa? Zaten seçileceği garanti. Burada "Obama'nın da sloganı "Yes, we can"; neredeyse aynı" demeyin ki siyasete girmeyelim. Evden işe, işten eve gidip gelen bir fabrika işçisi olan Philbert, başkan adayının konuşmasını dinlerken "Kill All Other" dediğini duyar. "Böyle şey mi olur? Herkes umarım bunu duymuştur" diye düşünür ama kimse duymaz. Çünkü diğer herkes teknolojiyi aktif bir biçimde kullanırken Philbert, eski kafa bir insan olup mümkün mertebe uzak durur. Evde beliren reklam hologramları,bünyenize saatle verilen ilaçlar ve sürücüsüz araç sadece bunlardan bazıları. Reklam panolarında dahi yazılan "Kill All Other" yazısı hiç birinin dikkatini çekmez. Konu hakkında konuşmaya başlayan Philbert, birden "other" -yani "diğeri"- olur ve en yakınları tarafından dışlanır. Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri bu bölümünde paranoya sınırlarını zorluyor.
"Mutsuzluklarınızı değiştirme şansınız olsa karşılığında ne verbilirdiniz?" sorgulaması yaptıracak "The Commuter"
"Çok gülen insana iyi davranın çünkü bir yerlerde hep tek başına ağlar." der Can Yücel. Ed Jacobson da, istasyonda çalışan ve aynen böyle bir insan. Herkese karşı sahte bir gülümsemesi var. Mutlu görülmek istiyor ama aslen mutlu değil. Ed'in evde, şiddet sorunları olan zihinsel engelli bir oğlu vardır. Yani ne işinden ne evinden mutludur. Ed, bir yolcunun resmiyette olmayan bir yer olan "Macon Heights"a bilet istemesi ile şaşırır. Araştırma yaptıklarında haritalarda Macon Heights'ı bulamazlar. Yolcu tekrar gelip "Bu duraktan 28 dakika sonra" deyince Ed, trene atlayıp bahsedilen yere gider. Gördüğü bu yer, tam bir ütopyadır. Herkes mutludur. Eve geldiğinde ise büyük bir sürpriz ile karşılaşır. Sorunlu olarak gördüğü oğlu, aslında hiç var olmamıştır. Yani evde, artık huzur vardır ama ne karşılığında? Philip K. Dick'in Elektrik Düşleri dizisinden en çok hoşuma giden bölümler bunlar. Aslında şöyle bir düşününce "Safeand Sound" ve "Human is" bölümleri de oldukça güzeldi. En iyisi siz karar verin ve bana söylemeyi de unutmayın. Dizinin karavan puanı,I reviewed Philip K. Dick's Electric Dreams series for you. Everything is here. Let's talk part by part.