Bowes Road Band’in 1973’de yayınladığı ‘Back in the HCA’ adlı albümü 1 Eylül’de tekrar yayımlanıyor.
Bandcamp hesabındaki tanıtım yazısından ;
Jakarta Records ve Uno Loop, Bowes Road Band’in genişleyen LP’si ‘Back in the HCA’yı 1 Eylül’de duyurmaktan heyecan duyuyor.
1972’de, Londra’da şu anda feshedilmiş olan Hornsey College of Art’ta (HCA) dört tasarım öğrencisi bir kayıt yapmaya karar verdi; ne doğmakta olan yıldız olma hayallerinin ne de titizlikle geliştirilmiş müzisyenliğin sonucu. Bowes Road Band’in tek LP’si, yaratma dürtüsünün sonucuydu. Orijinal olarak basılmış yalnızca elli kopya ile, LP’nin Berlin bit pazarı keşfi, psiko-trip erimeleri, zengin caz doğaçlamaları ve akortlu halk stillerinin hassas bir şekilde dengelenmiş dünyasına bir baskını ortaya çıkardı. ‘Back in the HCA’da Mark Fry’ın ‘Dreaming With Alice’, Donovan’ın tatlı halkı, Kinks’in coşkulu blues rock’ı ve daha fazlasının yankılarını duyun.
‘Back in the HCA’, türü büken bir sürekliliğe ilişkin tekil anlayışında tek başına duruyor – tanımdan kaçıyor. Bununla birlikte, LP, tasarlandığı sonik ortama kolayca yerleştirilebilir. 60’ların sonunda İngiltere, prog rock bölgesine girmeye başlayan blues temelli rock grupları ile kaynıyordu. Bu popüler gürültüyü LP’nin daha çılgın tarafında duyabilirsiniz. Ancak Bowes Road Band, müzisyen olmamalarıyla donanmıştı: motive edici ama nihayetinde felç edici bir yıldız olma arzusundan tamamen kurtulmuş olarak var oldular. Bowes Road Band gürültü yapmakta tamamen özgürdü. Bu özgürlük, tatlı halk tarzlarının (‘Grass is Grass’) ortasında uzayan saksafon araları ve bir boşluğa dönüşen Shaggs benzeri tüylü ucubeler (“Doctor, Doctor”) anlamına geliyordu. Bu özgürlük aynı zamanda, ‘Goodbye Rosie’ gibi, dokunaklı lirizmin ortasında, yolun ortasında büyük ölçüde bozulmuş oto-organ eşliğini bariz bir şekilde tanıtan, dolaysız akortlu kesintiler anlamına geliyordu. Bowes Road Band, birleşik bir ses oluşturur ve ardından onu kırarak açar.
Grup, rekorun yalnızca 50 kopyasını bastı – her biri için 10 ve Kolej için 10. Grubun ömrü orada sona erecekti ya da onlar öyle düşündü. ‘Back in the HCA’, DJ ve Habibi Funk & Jakarta Records’un kurucu ortağı Jannis Stürtz tarafından Berlin’de yapılan bir bit pazarı kazısının tesadüfi meyvesiydi. LP’yi bulup birkaç meslektaşıyla paylaştıktan sonra Stürtz, grupla iletişime geçmeyi, Ted Rockley’nin tavan arasında toz toplayan ana kasetleri bulmayı ve grup üyeleriyle işbirliği içinde yeniden yayınlama sürecini başlatmayı başardı. Plak, hem geçmiş okul günlerini hem de dünkü Zoom görüşmelerini, kısacası yeniden birleşmeyi anımsatan, Alan Pescod tarafından tasarlanan orijinal kapak resmiyle hâlâ bezenmiştir. Yeniden keşfi tesadüftü ve bu şekilde dinlenmesi gerekiyordu. Yani ‘Back in the HCA’ geniş bir ölçekte dinlenecek şekilde yapılmadı veya en azından bu amaç düşünülerek yapılmadı; ne kendi zamanında ne de zamanındadır. Okunabilir etkilerinin ötesinde, ‘Back in the HCA’ her zaman hem geleneksel müzisyenlik hem de geleneksel metalaştırma alanının ötesinde var oldu. Bowes Road Band’in kendin yap müzikalliği, ‘Back in the HCA’ boyunca tek renkli olarak ışıldıyor.
Dave Pescod / El. ve Akustik Gitarlar, Vokal
Ted Rockley / Alto Saksafon, Klarnet, Piyano, Synth
Phil Rawle / Bas Gitar, Baş Gitar, Vokal
Alan Lewis / Davul, Vokal
1. Grass is Grass
2. Tomorrow’s Truth
3. Goodbye to Rosie
4. I Hear a Knocking
5. Doctor Doctor
6. Two Fingers