Fransa’da Tarım ve Hayvancılık, Fransa’da ekili alanlar kadastrolu ulusal toprakların % 60’ını (yaklaşık 34,5 milyon hektar) kaplar; bu da ekilebilir topraklar (17 M ha), otlaklar (14 M ha), bağlar, meyve bahçeleri ve kavaklıklar arasında paylaşılmıştır. Alp, Pirene, Jura ve Vosges dağlarında, ülkenin doğu kesiminde Provence’ta ve Landes’larda yer alan ormanlar, 13,5 M ha’lık bir alanı kaplar. Tarımsal yapı iki tipe ayrılabilir. Tarlaların birbirinden ayrılmadığı (ayrımlar basit sınırlarla belirlenmiştir) openfield diye adlandırılan birinci tipte, evler ortada toplanmıştır; çevrelerinde meyvelikler ve bahçeler yer alır (openfield Kuzey ve Doğu Fransa’da yaygındır). İkinci tipse, dikenli bodur ağaççıklardan oluşan canlı çitlerle çevrili tarlalarda görülür. Bu tür görüntülere özellikle Bretaene’da rastlanır. Tarlalar düzensiz olmakla birlikte, gene de dikdörtgen biçimi ağır basar; konutlar dağınıktır. Bu tarım yapıları, parsellerin büyümesini sağlayan birleştirme çalışmalarıyla biraz değişikliğe uğramıştır. Gübre kullanımı ve makineleşmeyle tarımda verimin artırılması sağlanmıştır.
Tarım üretiminde tahıllar önde gelir. Buğday, arpa, mısır, yulaf ve pirinç başlıca ürünlerdir. Fransa’da bağlar
0 3 5 5 000 hektarlık bir alanı kaplar ve üretim gitgide, nitelikli şaraba yönelmektedir. Beslenme rejimindeki değişiklikler nedeniyle, yaş meyve ve sebze sürekli artış halindedir. Sanayi tarımında iki ürün önemli yer tutar: Şekerpancarı; devlet tekelinde olan tütün.
Hayvancılık çok önemlidir; çünkü Fransa özellikle et ve çok sayıda değişik süt ürünleri üretir. Hayvan topluluğu büyükbaş hayvanlar, domuz türleri, küçükbaş hayvanlar ve atlardan oluşur. Kuzeydeki Paris havzasındaki ve Normandiya’daki ovalarda buğday, şekerpancarı yetiştirilir ve hayvancılık yapılır; doğudaki küçük işletmelerde de tahıla dayalı çeşitli tarım yaygındır. Batı bölgeleri otlaklara ve hayvancılığa ayrılmıştır; yalnızca Leon ve Tregorrois bölgelerinde sebze yetiştiriciliği yapılır. Ülkenin güneybatı kesiminde bağcılık gibi bazı uzmanlaşmalara karşın, pek verimli olmayan çeşitli tarım gerçekleştirilir. Güneydeki Akdeniz ıcesiminde aşağı Rhöne bölgesinde sebze ve meyve yetiştiriciliği gelişmektedir; ancak Languedoc’ta yalnızca bağcılık yapılır.
Ortalama olarak yılda avlanan balık miktarı aşağı yukarı 875 000 tona ulaşır (1992); ama balıkçılık çok sayıda küçük limana dağılmıştır: Buzhanelerle donatılmış büyük tonajlı gemilerle yapılan sanayi balıkçılığı ilerlemekte ve Boulogne, Lorient ve Concarneau limanlarının gelişmesini sağlamaktadır. Bretagne limanları sardalya, ton ve kabuklu deniz hayvanları avcılığında uzmanlaşmıştır. Fecamp ve Bordeaux, morina avının gerçekleştirildiği açık deniz balıkçılığının yapıldığı limanlardır.