Medine'ye hicret ettikten sonra Hz. Fâtıma (ra)'yı Hz. Ebû Bekir (ra), Hz. Ömer (ra) ve daha başka sahâbîler babasından istediler. Ancak Peygamberimiz (sav) bu istekleri nazikçe geri çeviriyor ve bekliyordu.
Hz. Ali (ra) de Fâtıma (ra)'ya tâlib oldu ve Peygamberimiz (sav) kızının bu konudaki görüşünü alarak, Allah'ın vahiyle izin vermesinden sonra Ali (ra) ile Fâtıma (ra)'nın evlenmelerine karar verildi. Daha sonra nikâhları da Mescidde kılındı.
Mehir olarak Hz. Ali'den dört yüz dirhem gümüşü uygun gören Efendimiz (sav), onun zırhı ve atından başka bir şeyinin olmadığını öğrenince zırhını satmasını söyler. Hz. Ali (ra) dört yüz seksen dirhem gümüşe zırhını satar ve bunun dört yüz dirhemi mehir olarak Hz. Fâtıma (ra)'ya verilir.
Ancak Fâtıma (ra) bu mihri çok bulur; kendisine en güzel mihrin kıyamet günü İslâm ümmetinin Peygamber (sav)'in şefâatiyle affedilmesi olacağını söyler ve bu konuda dua eder. Ancak kendisi için ayrılan dört yüz dirhemi düğün masraflarına harcanmak üzere hibe eder.
Nikâh mescidde Peygamberimizin (sav) bir hutbesi ile ilân edilir:
Hz. Fatıma (ra) babasından ayrılıp Hz. Peygamber (asm) mescidine bitişik, zemini toprak eve yerleşirken çeyiz ve ev eşyası olarak şunları götürmüştü:
Üç adet minder, bir halı, bir yastık, iki el-değirmeni, bir su tulumu, bir su testisi, meşinden bir su bardağı, bir elek, bir havlu, bir koç postu, eski bir kilim, hurma yaprağından örülmüş bir sedir, iki elbise, uzunlamasına öttüklerinde ayakları, enlemesine öttüklerinde başlarını açıkta bırakan bir küçük yorgan.
Hz. Peygamber (sav) kızını evlendirmekle ondan kopmadı, ilişkileri azalmadı; yine her sabah onları namaza kaldırır, bir yolculuğa, sefere çıkacağı zaman en son vedâlaşacağı kişi Fâtıma olur; döndüğünde ise, hanımlarından önce ona uğrardı.
Hz. Peygamber (sav) bu yeni yuvaya çok önem veriyor; İslâm ümmetinin geleceğini bu yuvanın etkileyeceğini bilerek onları yönlendiriyor, eğitiyordu. Hz. Ali (ra) ve Hz. Fâtıma (ra) arasında iş bölümünü bizzat kendisi yapmıştı.
Câhiliye geleneğinde ağır işlerde ezilen kadınların aksine Hz. Fâtıma (ra) sadece evin iç işlerinden, Hz. Ali (ra) de dış işlerinden sorumlu olacaktı.
Müslümanların çektiği sıkıntılar ve savaşlar bu aileyi de etkiliyor, Hz. Fâtıma (ra) da diğer Müslümanlar gibi yarı aç yarı tok yaşıyordu; peygamber kızı olmasından dolayı hiçbir ayrıcalığı yoktur. Hz. Ali (ra)'nin ekonomik durumu genelde iyi olmamasına rağmen, Beytü'l-Mal'den haklarından fazla bir şey almadılar.
Hz. Ali (ra) ticaret yapıp dünya malı biriktirme yerine Hz. Peygamber (sav)'in kâtipliğini yapıyor, İslâm ümmeti için ilim biriktiriyordu. Hz. Fâtıma (ra) ise avuçları kabarana kadar un öğütüp kendi işini kendi yapıyordu.
Bu yuvada katı kurallar yoktu; Hz. Ali (ra) ev işlerinde Hz. Fâtıma (ra)'ya yardımcı oluyordu; Hz. Fâtıma (ra) da Hz. Ali (ra)'ye. Fâtıma'nın ev işlerinde çok yıprandığını gören Hz. Ali (ra) Peygamberimize (sav) gelerek bir hizmetçi verip veremeyeceğini sorduğunda Hz. Peygamber (sav), Ya Fâtıma, Allah'tan kork;
Rabbinin farzını ifâ et; eşinin hizmetine bak. Yatağına girdiğinde otuz üç defa tesbih oku, otuz üç defa hamd et, ve otuz dört defa tekbir getir. Bunların toplamı yüzdür; bunları okuman senin için daha hayırlı olacaktır."
diyerek bu isteği geri çevirdi; onlar da razı oldular.
Gerçekte, Fâtıma (ra) isteseydi çok lüks bir hayat sürebilir, bir değil birçok hizmetçisi olurdu. Müslümanlar Hz. Peygamber (asm)'in biricik kızı razı olsun, iyi bir hayat sürsün diye tüm varlıklarını onun önüne sürebilirlerdi.
Ama o lüksün yerine çileyi seçti; tıpkı İslâm toplumunun diğer fertleri gibi. Fakirlere kölelere, zayıflara baktı, zenginlere değil. Hz. Fâtıma (ra) annesi Hatîcetü'l-Kübrâ (ra)'dan kalan bütün mirası İslâm yolunda Allah için Resulullah (asm)'a vermiş ve evlendiği zaman sıkıntılarla karşılaştığında da bunda hiçbir pişmanlık duymamıştı.
Hz. Fâtıma (ra) ve Ali (ra) örnek bir İslâm ailesi oluşturdular.
İhtiyaçtan fazlasını elde tutmadıkları gibi ihtiyaçları olduğu halde muhtaçlara verdiler, kendileri sabrettiler. Bir elbiseleri olurdu genellikle ve onu gece yıkayıp gündüz tekrara giyerlerdi. Hatta bir defasında Hz. Fâtıma (ra) babasının yanına üzerinde kısa, başını örtse ayağı, ayağını örtse başını açıkta bırakan bir elbise ile çıkmıştı...
Onun kısa yaşantısında gösterişe, giyim kuşama, eşyaya, leziz yemeklere, ayıracak zamanı olmadı. Onun ve Peygamber (sav)'in terbiyesinde yetişen diğer kadınlar gözünde giyim, iffeti koruyacak, tesettürü sağlayacak bir örtüden ibaretti. Hattâ tesettür farz kılındığı zaman üstlerine elbise örtmeye bulamayan kadınlar yatak çarşafları ve perdelerle tesettür emrini yerine getirdiler.
Hz. Fâtımâ (ra)'nın evine normal ziyaretlerini yaptığı bir günde Hz. Peygamber (sav) bir köşede nakışlı bir örtü görür, kapıdan geri döner ve ardından Fâtıma (ra)'ya şu ikazı yapar:
Fâtıma (ra) o örtüyü derhal kaldıracak, bir daha da bu görüntüleri evine sokmayacaktır.
Hz. Fâtıma (ra) ve Ali (ra) ailesi cömert bir aile idi.
Oruçlu oldukları bir günün akşamı, iftar için hazırladıkları bir miktar yiyeceği sofraya koymuşken kapıya gelen bir yoksula verirler ve suyla iftar edip ertesi gün yine oruç tutarlardı...
O akşam bir yetim, üçüncü akşam bir esir gelir ve her defasında bir parça yiyeceklerini aç oldukları, canları çektiği halde yoksula, yetime ve esire yedirirler, kendileri de sadece su ile üç gün oruç tutarlar. Kur'an-ı Kerim'de İnsan suresinin şu ayetleri bu olay üzerine nâzil oldu.
Hz. Fâtıma (ra)'ya Hz. Ali (ra) de o derece değer verirdi ki, dönemin şartları gereği Müslüman erkekler birden fazla kadınla evlenmek durumunda kaldıklarında Hz. Fâtıma (ra) da Hz. Ali (ra)'nin diğer erkekler gibi başka bir kadınla evlenmek isteyebileceğini düşünerek, ona eğer evlenmek isterse bu konuda kendisinden yana bir problemin olmayacağını söylemiş, ısrar etmiş, Ali (ra) ise Peygamber (asm) kızının üzerine herhangi bir kadın almayı kendisine yakıştıramadığı için buna yakışmıştı.
Hz. Fâtıma (ra) bizzat babası Resulullah (asm)'a çıkmış ve Ali'nin bir başka kadınla daha evlenmesi gerektiğini söylemiş, ama Rasûlullah (asm) kızının bu isteğini geri çevirmiştir. Hz. Fâtıma (ra) İslâm'a yararlı olacağını varsayarak Hz. Ali'den kendi üzerine herhangi bir kadını almasını isteyecek derecede, fedakâr, kendi çıkarını değil ümmetin geleceğini düşünen bir örnek İslâm kadınıydı.
Hz. Ali (ra) ile evliliği vefatına kadar süren Hz. Fâtıma ra'nın, Hasan, Hüseyin, Muhsin, Ümmü Gülsüm ve Zeynep adında üçü erkek ikisi kız beş çocuğu oldu. Resulullah'ın soyu Hasan ve Hüseyin kanalıyla devam etti. Çocuklarının herbirini İslâm ahlâkı ve üstün ilimle yetiştiren Hz. Ali (ra) ve Fâtıma (ra) kendilerinden sonra İslâm bayrağını dalgalandıracak Hz. Hüseyin (ra) ve Zeynep (ra) gibi fertler kazandırdılar ümmete...