En çok merak edilen ve ilgi uyandıran ezoterik topluluklardan biri de Tapınak Şövalyeleridir. Tapınakçılar ya da Tampliyeliler olarak da anılırlar.Herkesçe bilinen adıyla Tapınak Şövalyeleri 1118 yılında Kudüste kuruldu. Tam adları "İsa'nın ve Süleyman Tapınağı'nın Yoksul Şövalyeleri" idi ve kurucuları 9 şövalyeden oluşuyordu: Hugues de Payens, Godfrey de St. Omar, Godfrey Rossal, Gundemar, Godfrey Bisol, Payen de Montdidier, Archibald des St. Aman, Andrew de Montbard ve Provins Kontu.Ortaçağ Avrupasının en güçlü, en etkili ve hakkında en çok konuşulan örgütlerinden biri olacak bu tarikat böyle sessiz bir şekilde tarih sahnesine çıktı.. Örgütün katolik kilisesi tarafından resmen tanınması ise 1129 yılında gerçekleşti. Kurucu şövalyeler dönemin Kudüs Kralı II. Baldwin'in huzuruna çıktı ve Birinci Haçlı Seferi'nin ardından Kudüs'e akın eden Hıristiyan hacıların mallarını ve canlarını koruyacaklarını ilan ettiler. Kral Tapınakçıların ilk "Büyük Üstadı" olan Hugues de Payens'i kişisel olarak tanıyordu. Kendilerine tam destek verdi. Bir zamanlar Süleyman Tapınağı'nın yer aldığı (Mescid-i Aksa'yı da kapsayan) bölge de Tapınakçılara tahsis etti. 70 yıl süresince "Tapınak Tepesi", Tapınakçıların merkezi oldu. Kendilerine Tapınakçılar denmesinin sebebi buydu. Özellikle burasını kendilerine üs olarak seçmeleri bir rastlantı değildi. Tapınak, Hz. Süleyman'ın gücünün bir simgesiydi; pek çok ezoterik anlam ve giz içeriyordu. Başlangıçta Tapınakçıların çok basit bir örgütlenme düzeni vardı.Ancak örgüte katılanların sayısının artmasıyla sistem gelişti aynı zamanda da karmaşıklaştı.Tarikat hem dinsel hem de ezoterik özelliğini korumaya gayret gösterdi.Tarikatta üç grup vardı: a.Şövalyeler b.Rahip ve Papazlar c.Destekçi Kardeşler: Askerler, mimarlar ve tarikata gerek politik koruma, gerekse parasal destek sağlayan kişiler Tarikatın yönetimi tamamen şövalyelerin elindeydi.Tarikatın başkanı olan şövalye uzun ve karmaşık bir yolla seçilirdi.Bir kere seçildi mi tarikatın tek egemen yetkilisi olurdu. Tarikatın lideri "Büyük Üstat" unvanını taşırdı. Tapınakçılar hem katolik kilisesinden hem de soylular tarafından büyük destek gördüler ve pek çok şövalye bu tarikata katılmayı tercih etti. Tapınakçılar kuruldukları tarihten beri ezoterik bir karaktere sahip olmuşlardır.Bunun en büyük kanıtı Ezoterizm için büyük anlam içeren bir merkezi kendilerine mesken tutmuşlarıdır. Bu yüzden tapınakçıların gerçek amaçları konusunda kesin birşey söylemek zordu.Yaygın görüş asıl amacın Hz. Süleyman'ın Sarayının harabelerini araştırmak olduğunu söyler. Gerçekten Tapınakçıların hacıları korumak gibi bir işle uğreaştığına dair hiçbir kanıt yoktur ancak Herod Tapınağı (Süleyman Tapınağının yeniden inşa edilmiş hali)'nın yıkıntıları altında yoğun araştırma kazıları yaptıklarına dair son derece ikna edici kanıtlar vardır. Mason kökenli kaynaklarda bu bilgiyi doğrular ve amaçlarının Ezekiel'in haber verdiği modele uygun olarak Süleyman Tapınağını yeniden inşa etmek olduğunu aktarır. Tarihçiler, Tapınakçıların bu araştırmalarının sonuçsuz kalmadığını, bu tarikatın gerçekten de Kudüs'te, "dünya görüşlerini değiştiren" önemli bir şeyler bulduklarını yazmaktadırlar. Pek çok araştırmacı da aynı kanıdadır. Tapınakçıların keşfettiği sırların Kabala ile ilgili olabileceği düşünülmekte. Kabala, Tevrat'ın ve diğer Yahudi dini kaynaklarının gizli manalarını araştıran ezoterik ve mistik bir öğretidir.Kabala yüzyıllarca maji ile uğraşanların ilgilendiği bir sistem olmuştur.Yahudi olmayan pek çok insan da Kabala'nın gizeminden etkilenmiş, bu öğretiyi kullanarak büyü ve ayinler yapmıştır. Tapınakçıların da "majikal güçlere sahip olmak" için Kabala üzerinde çalışmalar yapmış olabileceği düşünülüyor.