Kevin Killian, seni alacağı hurdacı ile San Francisco Uluslararası Havaalanından uzaklaşıyordu - ben arabaların markasını bilen bir gey değilim, bu yüzden aklımın gözünde bu sadece belirsiz, kahverengi bir istasyon vagonu zaman zaman seslerle ilgili yapılan. Bir gece önce, gözlerden uzak Minna Caddesi'nde yastığının hemen yanında bir park yeri bulmuştu, ne şans, ama dudaklarında bir ıslık çalarak ön basamaklardan aşağı indiğinde, anahtarlar bu için için yanan sabah parmağında dönüyor. Kaliforniya eyaleti uzaktan yanıyordu), bagajın arkasında, pantolonu ayak bileklerine dolanmış yırtık pırtık bir takım elbise giymiş, rahatsız bir kişi keşfetti.
Zavallı adam, iki eliyle aracın tamponunu kavrıyordu, beyaz boğulmuş, yüzü gergin bir halde, lastiklerden birinin arkasındaki ılık asfalta saplanan cepli kıçından şişkin bir bok sarıyordu. Adam eski lanetler mırıldandıktan sonra, Kevin bir gecede birisinin arka koltukta bıraktığı derecelendirilmemiş kağıt yığınını dürtmek için bir pencereyi kırdığını fark etti. Küçük cam parçaları kaldırımı konfeti gibi doldurdu. Arabasında hiçbir zaman değerli bir şey bulundurmadı, radyo tekrar değiştirilemeyecek kadar çok çalınmıştı, ancak yine de davetsiz bir misafir en azından birkaç ayda bir kırılacaktı.
Toplumsal bir çöküş durumunda yaşamak için bir vergi gibiydi. Google için çalıştıysanız, 1-800'lü bir numarayı arayabilirdiniz ve Alphabet Inc., pencereyi sizin yerinize değiştirmesi için belgesiz bir işçi gönderir, onu dükkana götürmenize gerek kalmaz. Ancak Kevin ve ortağı Dodie Bellamy, bu distopya dedesi olan basit yardımcılardı. Her yeni talihsizlik oluştuğunda kumbarayı çekiçle açmak zorunda kaldılar.
Pencerelerden biri eksik olduğu için yolculuk inkar edilemez derecede havadaydı, yolcularının fazla rahatsız olması değil. Kevin, havaalanında arkadaş edinmekten zevk aldı; Üzerinde adınızın yazılı olduğu bir tabela yazdırır ve görevine bağlı bir şoför gibi bagaj tesliminin dışında tutar. Bugün, birkaç ünlü tanıdığını, Jack Spicer'ın kullanılmayan columbarium'daki nişini ziyaret etmek için doğrudan Colma'daki mezarlık olan Cypress Lawn'a götürüyordu. Dost Hayalet Casper yolcu koltuğundaydı. Arka tarafta Ramon Novarro, arabanın yan tarafındaki pencerenin bulunduğu delikten fırlayan geniş bir ipek fularla kaplı Isadora Duncan'ın yanına oturdu.
Rüzgardaki dumanı tadabilirsin. Kevin, dikiz aynasından Ramon'a bakmaya devam etti. Ne güzel! Genç adamı daha sonra bir fotoğraf için poz vermek için o pantolondan çıkarabilir mi diye merak etti. Ramon, Isadora'ya seks oyuncaklarını havaalanı güvenliğinden, özellikle de ona Rudy Valentino tarafından hediye edilmiş olan bu bej mücevherli kurşun yapay penis elde etmenin ne kadar zor olduğunu anlatıyordu. TSA ajanları, bunun bir tür silah veya patlayıcı cihaz olabileceğini düşündüler ve ancak kalp çarpıntısı onlara kullanımının bir gösterisini verdikten sonra, bunun dışında ikna oldular, diye açıklıyordu (normalden biraz daha yüksek sesle, içinden geçen ıslık havasıyla rekabet ederek) araba).Şair, bu yoğun duyguları sinematik boyutlara üfleyerek, toplumsal travmayı ve hayatta kalanların suçluluğunu ifade ediyor.
Isadora boynuna sıkıca sarılan atkıyı okşayarak yavaşça başını salladı. 'Bu kırmızı ve ben de öyleyim!' ilan etti. “Hayatın ve canlılığın rengi. Kevin, bir zamanlar burada vahşiydin. Seni evcilleştirmelerine izin verme! Tanrıya şükür Amerikalı eleştirmenler benden hoşlanmıyor. Eğer yaptılarsa, kendimi umutsuz hissetmeliyim. Sana kalbimden bir şey veriyorum. Sana gerçek bir şey getirdim Hayatın gerçek olmadığı burada pek dans edemiyorum. ' Dürüst olmak gerekirse, Kevin yolun gürültüsü yüzünden ne dediğini gerçekten anlayamıyordu. Casper küçük kıçının üzerinde yuvarlanıyor, şapşal gibi gülümsüyordu. Hayalet çocuk, 'Aman Tanrım,' dedi, 'İhtiyar Spicer ile tanışmak için sabırsızlanıyorum. Gerçekten dedikleri kadar yalnız mı, Bay Killian?
Kevin çocuğa emniyet kemerini gerçekten takması gerektiğini söyledi. Ah, benim için endişelenmeyin efendim! diye cevapladı Casper, yarı saydam beyaz elini Kevin’ın bileğinin çıplak etine indirerek. Aniden her şey kırmızıya döndü. Omurgasından fırlayan bir acı göğsüne sıçradı. Hayaletin dokunduğu yerde derisi diken diken oldu. Oksijen için nefesi kesilirken görüşü çarpıklaşmaya ve bulanıklaşmaya başladı. Isadora’nın pencereden dışarı fırlayan kıpkırmızı eşarbının kenarı, aniden arka tekerleğin altına çekildi ve dingile takıldı. Dansçı, kumaşın boğazının etrafında gerildiğini hissetti. 'Je vais à l'amour!' koltuğundan çıkıp otoyola çıkmadan önce nalları dikti.
Kevin'in duyduğu son şey boynunun kırılmasıydı. Baş aşağı uyandı, emniyet kemerine bağlıydı, araç etrafında buruştu. Casper ve Ramon parçalandı. Kevin ağzını açtı ama ses çıkmadı. En son Kylie Minogue single'ı, çalınan radyonun bulunduğu boşluktan çalındı. Bana yardım et, bu bir aşk saldırısı! Asla geri dönmeyeceğim. ' Hayatın çenesine… ihtiyaç duyacaklar.
Kevin 2001'de Krupskaya Books'ta editör oldu ve o yıl ilk şiir koleksiyonunu yayınladı. Silver Serisi . Yayıncının nüshası, kısmen şunu okuyan bir zaman çizelgesi sağlar: '1987, terör saltanatı, AZT FDA tarafından onaylandı, ACT UP NYC'yi kurdu, 1988 Sam D'Allesandro öldü, George Bush seçimi, 1989, Dennis yazıyor 'AIDS mahvoldu ölüm, '1990, boş, beyhude, acayip hayat, Kevin ölmüş Richmond VA'yı sevmiş ilk çocuk, 1991 Kevin donmuş, AIDS krizi hakkında yazmanın bir yolunu bulamıyor, 1992 Kathy Acker, içinden geçerek Dario Argento'nun filmlerini öneriyor. AIDS döneminde yaşamanın ve ölmenin dehşetini, Clinton'ın seçilmesini, Steve Abbott'ın ölümü, Argento Series doğumlu, 1993 David Wojnarovicz'in ölümü, Bo Huston'un ölümü, 1994 FDA, geniş kapsamlı proteaz inhibitörlerini onayladı, 1997 Acker'ın ölümü, ' Hatırlayamadığım önemli bir şey gördüm. ''
Kevin bir röportajda Acker'ın 'Argento'nun filmlerinin AIDS'in vücutta ve sosyal sistemde işleyişi için alegorik işlevler yerine getirmesini önerdiğini' söyledi. Silver Serisi 'Kristal Tüylü Kuş', 'Kedi o 'Dokuz Masal', 'Suspiria', 'Opera' ve 'Cehennem' de dahil olmak üzere, adını verdiği korku ustasının filmlerinin adını taşıyan birçok şiir içerir. Kevin, satırlarını çaldığı yazarların bir sayfasını listeler: Tim Dlugos, Agatha Christie, Harvey Milk, John Wieners, Lisa Jarnot ve devam ediyor.
Kevin'den alıntı yaptığımı düşündüğümde başka birinden alıntı yaparsam beni affetmelisin, kesinlikle bu hatayı daha önce yapmıştım. “Tracking Shot” şiirinde, “Katilin POV” sinden, kameranın bir sarışına sinsice yaklaşması gibi, “Şu an ile uykuya dalma arasında hayaletlerin içeri girmesi gibi. 45 yaşındayım, hayalet zamanı, atkılarını çırpınan ölüler. / Isadora gibi. Duncan. Çek. ' Kevin kendini bir giallo filmine sokar. Katil, duvara kanla baş harflerini yazıyor: 'H-I-V.'
Şair, bu yoğun duyguları sinematik boyutlara üfleyerek ve onları İtalyan korkularının gösterişli biseksüel ışıklandırmasında yıkayarak toplumsal travmayı ve hayatta kalanların suçluluğunu ifade ediyor. Bunlar bıçak yaraları mı yoksa KS lezyonları mı? Ticari marka kara kediler bile kedi AIDS'e karşı güvende değil. Udo Kier, filmlerdeki gibi hayatta çok büyük bir kamera hücresi yapıyor. Her şey olabilir. 'Bu tramvayda altı kişiyiz / Minna Caddesi'ne varmadan / birimiz öldürülecek!'Şair, gölgelerde gizlenen, bekleyen görünmez bir güç haline gelir. Gözlerini üzerimde hissedebiliyorum, sesini kafamda.
Eğer 'AIDS ölümü mahvetti' Dennis Cooper'ın özdeyişi ise kapınızın önündeki şeyi romantikleştiremeyeceğiniz anlamına geliyorsa, belki de Kevin burada canavarı başka bir dünyaya yansıtıyor, mezarın cazibesini hâlâ koruyan ışıltılı bir estetiğe dönüştürerek geri kazanıyor. Onun gücü, kızın içine düştüğü o jilet teli odası gibi nefes darlığı . Kevin, 'Operadaki Hayalet' in en sevdiğim şiirlerinden birinde, Matthew Shepard'ın nefret suçu cinayetini eşcinselin sosyal şehitliği için bir alegoriye dönüştürüyor. Kevin, deforme olmuş bir opera hayaleti, karanlıkta yüzen bir yeraltı gölünde yüzen bir müzik meleği haline gelir ve üzerindeki zalim dünyayı ikiyüzlü bir coşkuyla parçalayan ve yutan zalim dünyayı incitir.
'Küçük ayakları yeşil' olan Matt'e, 'haydutlar tarafından kurulan' çaresiz çocuk ve 'güzel kuşları' kovalayan bir korkuluk gibi bir çitlere bağlanan Matt'i övüyor. Çocuğun saldırganlarını şöyle adlandırıyor: 'Russell Henderson, 21 / Aaron McKinley, 22, / kendileri küçücük, / seni iç çamaşırından kim soydu.' Ve sonra kendisini şöyle adlandırıyor: 'Doğru, Christine // Ben bir Melek değilim, ne deha, ne de hayalet // Ben Erik'im.' Ve o da Kevin, bir efsane değil, yanlış yerleştirilmiş bir adam, bodrumda gece müziğinde kaybolmuş, dünyanın kendini öldürmesini izliyor.
Kevin dedi ki Silver Serisi “HIV virüsü nasıl ortaya çıktı?” diye soran bir cinayet gizemidir. Bizim neslimiz neden bu kadar çok canı mahveden ve bu kadar çok insanı öldüren bu veba ile lanetlendi? Bu veba, muhteşem dünyamızın perdesini nasıl kapatabilir? AIDS'ten önceki günleri, duyuların kesintisiz bir cenneti olarak hatırlıyorum. ' Şair, gölgelerde gizlenen, bekleyen görünmez bir güç haline gelir. Gözlerini üzerimde, sesini kafamda hissedebiliyorum: 'Seni / çocukluğundan beri / Okul bahçesinin köşesinde top oynayıp Wayne Koestenbaum okuyorum.'
Kevin, “AIDS salgını boyunca yaşamanın, pek çok arkadaşını kaybetmenin ve bu konuda yazılı olarak hiçbir şey yapamamanın hayal kırıklığından bahsetti. Ne zaman bir şey yazmaya çalışsam kulağa gülünç geliyordu - hokey, duygusal ya da poz veriyormuşum gibi. Her durumda, krizin muazzamlığı, herhangi bir bireysel yanıtı gölgede bıraktı. Yine de bu konuda hep kötü hissettim. Sarah Schulman, gelecekte Tarihin hepimizi o dönemde yaptıklarımızla yargılayacağını söyledi. 'Uh-oh!' Gibiydim çünkü yeterince yapmamıştım. '
'Ben kahraman bir insan değilim' diye yakındı. Ancak yazılarında krizi ele almak için bulduğu yol hiç de maudlin değil, bir eğilimi takip ediyor ya da bir zorunluluk duygusundan bir şeyi zorluyormuş gibi hissetmiyor. Argento'nun çalışmasında, portalları ölümcül hakikat alemlerine açan iskelet anahtarı keşfetti. 'Karanlığa Giden Kapı' da Kevin, unutulmanın, uzayan bir el imgesinde kalan bir kapı tokmağı olduğunu hayal etti. Bu şiirler kıpkırmızı kalıntılar tarafından büyülendi. 'Çaresizlik içinde çocuk diyor ki, elimden gelen her şeyi yapacağım ama yine de yeterli olmayacak! Sevgiler, Kevin. '
__________________________________
Bu, Lonely Christopher’ın yeni sayısında tam olarak yer alan 'Kevin Killian: I Can Explain Everything' adlı makalesinden alıntılanmıştır. Evergreen İnceleme .Telif Hakkı 2020, Lonely Christopher.