Çevirmen: Dnightshade
Ahşap kuklanın yüzü, sıradan bir palyaçonunki gibi kırmızı ve sarı boyanmıştı. Dudaklarının kenarı yukarı doğru kıvrıktı ve anormal derecede gülünç bir şekilde gülümsüyordu.
Dudakları aralıktı ve koyu, derin ağzı görünüyordu. Bakışları ona kenetlenmiş olan Klein kontrol edilemez bir şekilde dehşete kapılırken tüylerinin diken diken olduğunu hissetti.
Gözlerinin önündeki her şey donuklaşmıştı, sanki her şeye kalın, kahverengi bir camın ardından bakıyor gibiydi.
Klein'ın düşünceleri yavaşladı, yardım istemeye çalışıyordu ancak boynu bir halatla bağlanmış gibiydi. Tek bir ses çıkaramıyordu.
Dunn o anda Klein'ın hareketlerinin yavaşladığını fark edip onu sertçe itti.
Klein'ın gözlerinin önündeki kahverengi cam bir anda parçalandı. Boğazında takılıp kalan 'yardım' kelimesini bağırdı. Ses, arabanın içinde panikle yankılandı.
''Güçleniyor," dedi Klein, oldukça kesin bir tonda.
2-049 gibi tuhaf bir Mühürlü Eser'in yanında olmak, dikkatli olmadıkları takdirde gerçekten de korkunçtu. Hayır, ona karşı kendini savunmak neredeyse imkansızdı. Bundan yalnızca başka yöntemler aracılığıyla kaçınılabilirdi!
''Bu normal,'' dedi Aiur Harson başını sallayarak.
Lorotta kıkırdadı.
''Sana öyle mi görünüyor? Endişelenme. Bu nispeten daha az tehlikeli bir 2. Sınıf Mühürlü Eser.''
Eklemleri bir insanın eklemlerini yansıtan kukla ayağa kalktı. Soluna doğru dönmeye başladı.
Eylemi, yağlanmadığı için paslanan bir buhar motoru gibi anlaşılmazdı.
Robot dansı... Klein'ın zihninde birkaç Çince kelime belirmişti. 2-049'un tehlikeleri ile alakalı yeni bir tahmini vardı.
Kontrolünü ele geçirdiği canlıları asimile ediyor?
Diğerleri beni zamanında uyandırmasa, insan boyutlarında bir kukla, canlı bir Barbie bebek mi olacaktım?
Klein bunları düşünürken Aiur Harson, Dunn tarafından uyandırıldı. Aiur kollarını, kuklanın yavaşça yürüdüğü yöne doğru uzattı. Arabayı süren Leonard'a döndü, ''Orada!''
Leonard arabayı binadan geçiremeyeceğinden dolambaçlı yoldan gitmek zorundaydı. Arabanın yönü değiştikçe 2-049 da sürekli olarak baktığı yönü değiştiriyordu. Antigonus ailesini işaret eden bir pusula gibiydi.
Bunu gören Klein, gerginliğin de etkisiyle neredeyse kahkahalara boğulacaktı.
2-049'un Antigonus ailesi tarafından yapıldığını duydum... Bu bir sadakat eylemi mi yoksa işleri batırmanın mükemmel bir örneği mi?
Leonard arabayı Aiur Harson'ın talimatlarına göre sürdü.
Tuhaf kukla 2-049 ne zaman aracın kenarına yürüse Aiur Harson onu geri çekip yeniden başlıyordu.
Bu her olduğunda kuklanın ağzı açılıyor ve aynı anda iki insanı etkisi altına alıyordu.
Klein'ın gerginliği yavaş yavaş yumuşamaya başlamıştı. Mühürlü Eser 2-049'un artık o kadar korkutucu olmadığını fark etmişti. Üç kişiden fazla insan olduğu, sürekli kollarını hareket ettirdikleri ve birbirlerinin hareketlerini gözlemledikleri sürece, 2-049'un eşsiz özellikleri olan bir kukladan pek de farkı yoktu.
Araç hızla ilerliyordu, kısa sürede depoların kümelendiği limana varmışlardı.
Birkaç kez dolaştıktan sonra 2-049'un en içteki grimsi-beyaz depoyu gösterdiğini doğruladılar. Aiur Harson'ın ifadesi ciddileşmişti. Dikkatli bir şekilde kuklayı aldı ve siyah sandığın içine koydu.
Pat! Pat! Pat!
Durmaksızın devam eden vahşi yumruklar eşliğinde, Aiur büyük bir çabayla mekanizmayı aktive ederken Borgia ve Lorotta'nın yardımlarıyla tekrar tekrar uyandı. Sonra maneviyatını enjekte ederek, sandığın üzerindeki yıldız ve kızıl ay sembollerini aktive etti.
Biçimsiz mührün yeniden ortaya çıkmasıyla, Aiur Harson derin bir nefes aldı.
''Hadi aşağı inelim,'' dedi Dunn Smith kısık ve yumuşak bir sesle. ''Leonard, atları buraya bağlamak yeterli olacaktır.''
Altılı araçtan ayrılıp en içteki depoya yürüdü. Yürürken uyum içinde kollarını uzatıp bükmeye devam ediyorlardı.
Bu, oldukça gergin olan duruma komik, gülünç bir hava veriyordu.
Gece Kuşları Tuhaf Dans Ekibi... Klein gerginliğini azaltmak için içten içe kendisini eğlendirmeye çalışıyordu.
Ancak başka seçeneği yoktu. Gözlemlerine göre, 2-049 önce üst bedenini etkilemişti. Bu nedenle daha tehlikeli bir durumun oluşmasına mani olmak için kollarını uzatıp bükmekten, boyunlarını ya da bedenlerini sallamaktan başka seçenekleri yoktu. Ancak bedenini sallamak, insanı bir holigan gibi gösteriyordu.
Gözleri kırpıştırmak ya da kaşlarını çatmak gibi eylemlere gelince, bunlar ya çok göze çarpan, ya da hiç dikkat çekmeyen eylemlerdi. İkisi de iyi bir seçenek değildi.
Bu tuhaf dans ekibi Causeway Bay üçlüsü üyelerinden iyidir... Klein iç çekerken Dunn Smith ve diğerlerinin peşinden gitmeye devam ediyordu.
Deponun kapısına yaklaştıkça endişeleri de artıyordu.
Defterin Ray Bieber'ın üzerinde ne tür bir etkisi olduğunu kimse bilmiyordu!
Korkunç bir şey olursa, Klein yeniden ruh göçü yapamazdı.
Dahası, yemek yapmak için malzemeleri doğrarken hala yaralanıp kanayabileceğini fark etmişti. İyileşme hızı da normaldi. Dövüşe ya da ölüme dayanıklı bir canavara dönüşmemişti.
Yürümeye devam ederlerken Dunn aniden hareket etmeyen elini indirdi ve herkesin deponun kapısından on metre uzakta durması için bir işaret yaptı.
''Klein, depoda tehlikeli bir şeyler olup olmadığına bakmanı istiyorum. Tehlike seviyesini söyleyebilirsen daha da iyi olur,'' dedi Dunn Klein'a dönüp.
Gri gözleri her zamanki kadar derindi; bakışlarında korku yoktu.
Klein belli belirsiz bir şekilde başını salladı ve elini hareket ettirmeyi bıraktı. Sağ elini sol bileğine uzatıp gümüş zinciri çıkardı.
Hâlâ kollarını hareket ettirdiğinden Dunn onun hareketlerinin yavaşladığını fark edip onu dürterek uyandırdı.
Klein gümüş zinciri sol eline alıp topazın doğal bir şekilde sallanmasına izin verdi. Aynı zamanda sağ elini de hareket ettiriyor ancak bunu daha dar bir aralıkla yapıyordu.
Topaz stabilize olduğunda gözlerini yarı kapatıp bir ışık küresi hayal ederek trans durumuna girdi. Sonra mırıldanmaya başladı, ''Depoda tehlike var.''
''Depoda tehlike var.''
…
Yedi kez tekrarladıktan sonra gözlerini açtı ve topazın saat yönünde hafifçe döndüğünü gördü.
Gittikçe hızlanıyordu, sonunda Klein elini çekmesi gerektiğini hissetti.
''Tehlike, büyük boyutta bir tehlike,'' dedi Klein doğrudan.
Saat yönüne hareket, ifadenin onaylandığı anlamına geliyordu, tam tersine dönmesi ise ifadenin onaylanmaması demekti.
Diğer Beyonderlar, hatta bir Gizemli Gözetçi bile, ruh sarkacı kullanarak yalnızca tehlike olup olmadığını tespit edebilirdi ancak tehlikenin seviyesiyle alakalı bir bilgi elde edemezdi.
Ancak Klein, ruh sarkacını kullanırken, sarkacın hızının cevabın derecesine göre değiştiğini fark etmişti.
Çok isabetli olmasa da, durum hakkında kaba bir fikre sahip olmaya yardımcı oluyordu.
Bir Kahin iksirinden bekleneceği gibi... Klein sonuçtan oldukça memnundu.
Tam topaz sarkacını kaldıracaktı ki uzun süredir sessiz olan Leonard Mitchell aniden araya girdi.
''Çevremizde tehlike olup olmadığına da bak.''
Dunn da onaylarcasına başını salladı. ''Evet, Gizli Düzen'in pes etmeyeceğinden ve Ray Bieber'ın evini sürekli gözetim altında tuttuğundan endişeleniyorum. Bizi takip etmiş olabilirler ve kritik bir anda başımıza bela olabilirler.''
Klein derin bir nefes aldı ve yeniden sakin, eterik aşamaya girdi.
Gümüş zincir yeniden stabilize olduğunda içinden tekrar etti, ''Çevremizde tehlike var.''
…
''Çevremizde tehlike var.''
…
Klein ifadeyi tekrarladıktan sonra gözlerini açıp gümüş zincire baktı.
Topaz sarkacı önce zorlukla saat yönünün tersine doğru hareket etti. Sonra aniden durup saat yönünde dönmeye başladı.
''Çevremizde tehlike var.'' Klein dikkatle konuşurken kalbinin sıkıştığını hissetti.
Dahası, biri onun kehanetini engellemeye çalışmış ancak görünmez savaşta, ona yenilmişti!
Sohbet ederlerken turuncu-sarı renkli, yumruk büyüklüğünde bir ateş topu onlara doğru uçtu.
İnanılmaz bir hızla grubun ortasına düştü.
Klein kehanetini yapmadan çoktan uzun namlulu tabancasını çıkarmış olan Dunn Smith hemen elini kaldırıp nişan aldı ve tetiği çekti.
Bang!
Ateş topu silahtan etkilenmiş gibi görünmüyordu, herkesin kaçmasını istiyormuş gibi orijinal yörüngesinde devam etti.
Klein başlangıçta, onları bir şeylerin takip etmediğini düşünüyordu. Sonuçta toplamda altı Beyonder vardı burada. Dizi 8 ve Dizi 7 uzmanlar bile vardı aralarında. Bu, Tingen gibi ufak bir şehirde resmen durdurulamayacak bir sıralamaydı.
Ancak ateş topu geldiğinde aniden fark etmişti.
Onlar için en tehlikeli düşman takip eden ya da baş belası olan değildi, bilinmeyen bir durumda deponun içinde duran Ray Bieber bile değildi, Mühürlü Eser 2-049 idi!
Etrafa dağıldıklarında ve savaş başladığında, birbirlerini uyandırmak için zamanında yetişemeyebilirlerdi. Böylece birer birer canlı kuklalara dönüşeceklerdi!
Kafası bu kaotik düşüncelerle dolu olan Klein, ateş topundan korumak için Leonard'ı kenara çekti.
Kıyafetlerine üzülecek zamanı bulamadan Gece Kuşları'nın iki ekibe ayrılıp kaçtığını gördü. Bu, oldukça düzenli yapılmıştı.
Puf!
Turuncu-sarı ateş topu yere kondu ancak tek bir toz parçası bile kalmamıştı. Sanki hiçbir şey olmamış gibi anında kaybolmuştu.
Bir illüzyon mu? Klein tam bunu değerlendirirken Aiur Harson'ın siyah sandığı kaldırıp on metre ileri fırlattığını gördü.
''Ondan uzak durun! Dikkat edin!'' Diye bağırdı Aiur.
Leonard ve Borgia da farklı yönlerden ona yaklaştılar. Sandıkla aralarında en az yedi metre bırakmışlardı, diğerlerinin ona yaklaşmasını bu şekilde önleyeceklerdi.
Dunn ve Lorotta ise silahlarını çekmişlerdi. Elinde ince, gümüş bir kılıç olan Aiur Harson'ın yanında duruyorlardı. Ateş topunun geldiği yöne doğru ilerlerken, hilale benzeyen bir şekil almışlardı.
Bu sahneyi gören Klein hemen rahat bir oh çekti. Önemli bir konuyu gözden kaçırdığını fark etmişti.
2-049'un sınırlı bir etki alanı vardı. Ondan yeterince uzak oldukları sürece tehlike için endişelenmelerine gerek yoktu.
Klein yuvarlanıp ayağa kalktı. Bir eliyle topaz sarkacını cebine koyarken diğer eliyle tabancasını çıkarmak için kılıfına uzandı.