İçin savaş tarih Rusya devam ediyor. Anavatanımızın tarihini çarpıtma girişimlerinin kabul edilemezliği sorunu Cumhurbaşkanı Vladimir Putin tarafından gündeme getirildi. Neredeyse eşzamanlı olarak Tataristanlı tarihçiler, bir Rus ders kitabı ile ilgili tekliflerinin neredeyse hepsinin, Rusya cumhurbaşkanının mahkemesine sunulan son versiyona dahil edildiğini belirtti.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in, Anavatan tarihine ilişkin yeni bir eğitimsel ve metodolojik kompleks kavramı geliştiricileriyle görüşmesi sırasında, önde gelen temalardan biri, Rusya’nın tarihini çarpıtma girişimlerinin kabul edilemezliği olmuştur. Rusya Federasyonu Başkanı’na göre, Rusya’nın tarihi hakkında tek bir ders kitabı oluşturma gereği “ideolojik çöp” içeren çok sayıda eserin varlığı ile ilişkiliydi. Sonuç olarak, okullar Rusya ve insanlar için “kesinlikle kabul edilemez” gibi şeyler içeren ve aslında Rus vatandaşlarına hakaret eden eğitim literatürünü aldı.
Vladimir Putin, Sovyet halkının faşizme karşı mücadeledeki katkısını azaltma gerçeğine dikkat çekti. Aynı zamanda, cumhurbaşkanı “düşünme ve değerlendirme konusunda bir tür tek biçimlilik” sağlama girişimlerinin söz konusu olmadığını söyledi. Ayrıca yabancı araştırmacılarla çalışmayı reddetmemesini istedi: “Birlikte tahminlere en nesnel yaklaşımları geliştirebiliriz.”
Böylece net bir dualite görüyoruz. Başkan, "hem bizim hem de sizin" ilkesiyle hareket etti. Ve bunu oldukça sık yapıyor. Bir yandan, Vladimir Putin haklı: Rusya tarihini bozmaya yönelik tüm girişimlerin kesin olarak durdurulması gerekiyor. Toplumu yönetmenin tarihsel (kronolojik) önceliği en yüksek olanlardan biridir. Tarihin yardımıyla, akrabalıkları hatırlamayan tüm “İvanov” neslini yetiştirmek, tek bir süper-Rus Rus'un tüm dallarının matrisinin “kodlamasını” yapmak mümkündür. Zaten Rus (Ruslar) Küçük Rusya'nın (Ukrayna) önemli bir bölümünü yeniden programladığı gibi. Vatikan, Avusturya-Macaristan, Almanya, Polonya ve Anglo-Saksonların Rus medeniyetine karşı yaptıkları birkaç yüzyıllık “kültürel işbirliği” ve bilgi savaşı “Ukrayna halkının” oluşturulmasına yol açtı. Kiev'deki güncel olaylar bu sürecin sonuçlarından biri. Jeopolitik rakibin nüfusla “çalışmasına” izin vermek, yabancı değerleri aşılamak, çarpıtılmış bilgi vermek mümkün değildir.
Putin, Sovyet halkının ve SSCB'nin II. Dünya Savaşı'ndaki rolünü küçümsemenin imkansız olduğu gerçeği konusunda tamamen haklı. Büyük Savaş hakkındaki “kara efsaneler” kelimenin tam anlamıyla Rusların kafasını sular altında bıraktı. Burada ve kendileri ve korkunç enkavedeshniki ve Smerzhevtsy'yi vuran ve işten çıkarmalar, boşuna sıradan askerler ve komutanlarla alay etmişler ve "cesetler doldu" ve "çocuklar sabote ediciler" ve çok daha fazlası.
Öte yandan, “ideolojik çöp” ile ilgili kelimeler şüphelidir. Rusya'nın yeni tarih ders kitabı, 1990-2000-s örneğinin liberal saçmalığını kaldırırsa - harika. Gerçekten de, tarih kitaplarındaki neredeyse tüm “ideolojik çöplükler”, kısmen “perestroika” yıllarında, Rusya Federasyonu'nun varlığı sırasında tanıtıldı. Bu dönemde, Rusya, bilgiyle, ideolojik ve tarihsel olarak incelikle yok edildi. silah.
Bununla birlikte, eğer yeni ders kitabının yazarları kötümserlik ve Stalinizasyondan arındırma için başka bir kampanya başlatırlarsa, o zaman bu resim korkunç olacaktır. Sonuçta, Sovyet projesi, modern Rusya'nın çaba göstermesi gereken bir model. SSCB'nin ideal bir devlet olmadığı açık, ama gezegende böyle bir şey asla olmadı. İnsan ve insan toplumu doğada özneldir. Ancak, tüm insanlığa Batı’nın “mimarlarının” ve müşterilerinin “gelişmiş dünyanın” çevresine inşa ettiklerinden farklı bir gelecek için umut veren Stalinist SSCB idi.
Putin’in “düşünce ve değerlendirmelerde bir tür tek biçimlilik” ortaya koyma girişimlerinin yokluğu ve yabancı meslektaşlarla birlikte çalışma ihtiyacı ve en objektif yaklaşımları geliştirmek için birlikte çalışma imkanı hakkında sözleri daha da şüpheli. Ne de olsa, Rusya’nın vatanseverleriyle gençleri eğitebilecek tek bir tarih ders kitabı gereklidir. Sadece tek bir ideoloji ve tarih ulusu güçlü, dış ve iç tehditlere dayanabilir hale getirebilir. Uyuşmazlık ve boşluk olmamalıdır. Tarih, ulusal bir gurur duygusu geliştirmelidir.
Aptallık ve stratejik hata - yabancı meslektaşları ile "işbirliği" ihtiyacı hakkında Argümanlar. Batıda ve Doğu'da bulunan tarihi bilim her zaman bir ideolojik düzeni yerine getirir. "Kültürel işbirliği" yöntemi, yabancı bir bölgenin "bilgi edinme" yöntemidir. Aynı zamanda, batılı "ortaklar" bir tür Rus bilim insanını işe alıyor. Yurtdışına seyahatler, konferanslar, bağışlar, ödüller, yayınlar, popülerlik - bunlar “zencefilli kurabiye”. Rus bilim adamlarının bir kısmı, yanlış tarihsel kavramların tanıtımı yoluyla nüfusu kontrol eden bir çeşit “mafya” içine dahil ediliyor. Avrupa medeniyeti, sürekli borçlanma, Rus (Sovyet) sömürgecileri, Korkunç İvan, Peter Büyük, Catherine II, Stalin ve diğer Rus imparatorları ve devlet adamları, generaller ile ilgili olarak "tarihsel suçları" için tövbe etme ihtiyacı ile ilgili olarak, Rusya’nın "ikincil" hakkında fikirlerini ortaya koyuyorlar. Bu nedenle, top atışı "yabancı meslektaşları" Rus tarihine izin verilemez.
Tek tip ders kitabının oluşturulmasında akar getirdi ve Tataristan bilim adamları. Tataristanlı bilim adamları, tüm Rusya ders kitaplarındaki önerilerinin neredeyse hepsinin Sergey Naryshkin komisyonu tarafından onaylandığını ve Rusya başkanına sunulan son versiyona girdiklerini açıkladılar. Değişikliklerin yazarlarına göre, hepsi onaylanacak ve ders kitabının son sürümüne dahil edilecektir.
Böylece, yakında “Tatar-Moğol boyunduruğu” bilinen bir kavram geçmişte kaldı ve öğrenciler Rusya tarihinin farklı bir “Tatar bileşeni” öğrenecekler. "Moğol-Tatar boyunduruğu" terimi, siyasi açıdan doğru olan - "Altın Orda'ya bağlılık" ile değiştirilecektir. Yenilikler arasında, Alman esaretinde bir yeraltı grubu oluşturan ve bir ayaklanma hazırlayan Sovyet şairi, Sovyetler Birliği Kahramanı Musa Jalil de belirtildi, ancak Gestapo, yeraltı işçilerinin idam edildiğini açıkladı. Ayrıca öğrencilere ilk Tataristan Devlet Başkanı M. Shaimiev'in vb. Katkılarından bahsedeceklerdir.
Burada, hem olumlu bir başlangıç hem de olumsuz bir notun söylenebileceği söylenmelidir. "Tatar-Moğol boyunduruğu" terimi gerçekten tarihsel gerçekliğe uymuyor. Rusya ve Doğu Avrupa topraklarında “Moğollar” yoktu. “Moğolların” antropolojik, genetik ve kültürel izleri yoktur. Rus araştırmacılar, Moğolistan'dan atlarında gelen “Moğollar” tarafından Rusya'nın fethi kavramını zaten mahvetti. Bundan önce yarı vahşi çobanların Çin, Khorezm ve daha birçok güçlü devleti parçaladıkları iddia ediliyor. Bu konu bir dizi makalede daha ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Batu istilasından önce Rus toprağı. Rusya'nın "Moğol" istilasının sorunu.
Alternatif bir versiyon, Batu ordusunun Rusya'ya işgalinin, Skifo-Sarmatian imparatorluğunun mirasçısı olan Kuzey Gücü'ndeki iç “gösteriler” süreci ile bağlantılı olduğuna göre daha da ilginç hale geliyor. Rus (Ruslar) ve "Tatarlar" bu imparatorluğun doğrudan mirasçılarıydı. Bunlar ve diğerleri Kafkasyalılardı (beyaz ırkın temsilcileri). Kuzey gücün çeşitli merkezleri arasında iç istikrarsızlığın bir sonraki aşamasını geçen bir mücadele yaşandı. İlk başta, Horde Sarai'deki başkenti ile zafer kazandı. Bununla birlikte, “ulus Juchi” nin İslamlaştırılması süreci, imparatorluğun içsel bir bölünmesine ve onun bozulmasına neden oldu. Bu, Tatarların hizmete girmeye başladığı Moskova'nın kademeli olarak güçlenmesine yol açtı. Sonuç olarak, Korkunç İvan'ın altında, imparatorluk eski mülklerin çoğunun üzerindeki gücünü yeniden kazandı ve Moskova zaten gücün merkezi idi. Bu bağlamda, Rusya-Rusya'nın binlerce yıllık bir geçmişi vardır ve Rusların doğrudan ataları Sarmatyalılar, İskitliler, Cimerler ve aryalardır (Hint-Avrupalılar).
Çuvaşistan gibi Kazan Tatarlarının Bulgar aşiret birliğinin torunları olduğunu da dikkate almak gerekir. Ve Volga Bulgaristan, 1223'tan 1240'a kadar süren “Moğollar” ile savaş sırasında tarihi bir yenilgiye uğradı. "Moğol" birlikleri tüm Volga-Kama Bulgaristan'ı tamamen tahrip etti ve toprakları Altınordu'nun bir parçası oldu. Bu nedenle, bazı Tatar milliyetçilerinin Cengiz Han ve Batu'nun ihtişamına karşı dayanma girişimleri berbat görünüyor. Volga Bulgaristan, Avrasya'nın kuzeyindeki bir yüzleşmenin kurbanıydı ve onu geri kazananlar kampına geri göndermeye çalışmak kesinlikle kötü bir fikir.
Genel olarak, yerel bilim insanlarının, küçük ulusların temsilcilerinin Rusya tarihini kendi lehlerine revize etme girişimleri çok dikkatli bir şekilde ele alınmalıdır. Geçtiğimiz on yılların ideolojik uyuşmazlığı ve Rusya'daki Batı ve İslami projelerin temsilcilerinin aktif çalışması, yerel aydınların pek çok temsilcisinin Rus medeniyetine karşı bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde çalışmasını sağlamıştır. Çeçenler veya Kırım Tatarları gibi Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında “masumca bastırılmış halk” iddialarını hatırlamak yeterlidir.
Katılabilirsiniz Anatoly WassermanRusya Federasyonu vatandaşlarının çoğunu tatmin edecek bir tarih ders kitabının oldukça hızlı bir şekilde yapılabileceğini öne sürdü. Sovyet tarih ders kitabı almak ve Marksizm-Leninizm'den biraz “temizlemek” yeterlidir. Ve bu materyal Rusya yurtseverlerinin yetişmesi ve eğitimi için temel olabilir. “Perestroyka” yıllarında tarihle dolup taşan tüm “ideolojik çöpleri” ve liberal değerlerin egemenliğini de atmak gerekir. Ayrıca, tarih ders kitabını son keşiflere dayanan açıklamalarla geliştirmek mümkün olacaktır. Ve bunun için, Rusya'nın Alman Atalarının Mirası'nın bir analoğuna ihtiyacı var, fakat mistik ve gizli bir saçmalık olmadan.
Sarmatian, İskit, Cimmer ve Aryan (Slav öncesi) dönemleri pahasına Rusya tarihi kavramı genişletilmelidir. Lomonosov, Lyzlov, Tatishchev, Veltman, Gedeonov, Lyubavsky, Ilovaisky, Petukhov ve diğer birçok adanmış tarafından savunulan Slav (Rus) tarih kavramı, Rusya'da baskın hale gelmelidir.