Abdul Sattar Edhi, Pakistan'ın her yerinde hastane, yetimhane, evsiz barınağı ve rehabilitasyon merkezi işleten Edhi Vakfı'nı kuran efsanevi bir Pakistan hayırsever ve insani idi. Ülkenin en saygın figürlerinden biri, terkedilmiş, hasta, yoksul ve dışlanmış olanlara bencilsiz hizmetiyle “Merhamet Meleği” olarak biliniyor. Hayatında, kocasıyla aynı insani değerlere bağlı bir hemşire olan eşi Bilquis Edhi tarafından yardım edildi. 1920'lerin sonlarında Hindistan'da doğdu, daha az imtiyazlılara karşı şefkatli olmak için büyüdü. Ergenlik yıllarını felçli ve akıl hastası annesine bakarak geçirdi, bu da hasta için bir şeyler yapma tutkusunu geliştirdi. Hindistan'ın bölünmesinden sonra Pakistan'a genç bir adam olarak taşınmaya zorlanan savaşın dehşetine ve onu izleyen devasa insan acılarına tanık oldu. Çevresindeki yaygın acı ve sefalet yüzünden hareket ederek, bir gün Edhi Vakfı olacak şeyin temellerini atmaya başladı. Hayır işine tek başına başladıktan sonra, kısa bir süre sonra ülke çapında hastane ve yetimhane kurmasına yardımcı olan bazı akraba ruhlarıyla tanıştı. Sade ve açık fikirli bir birey, dini hoşgörü sağladı ve kadınların evlerinin dışında çalışma haklarını savundu.
Çocukluk ve Erken Yaşam
Abdul Sattar Edhi, 1 Ocak 1928'de Bantva, Guvarat, Bantva Manavadar, İngiliz Hindistan'da bir Memon ailesine doğdu. Genç yaşlardan itibaren, muhtaçlara ve daha az ayrıcalıklı olanlara yardım etmek için yetiştirildi.
Annesi felç geçirdi ve genç çocuk 11 yaşında felç oldu ve bundan sonra zamanının önemli bir bölümünü annesine bakmaya adadı. Bu deneyim, hasta, akıl hastası ve meydan okuyan insanlar için duyarlılık ve empati kurdu. Annesi 19 yaşında öldü.
Hindistan'ın bölünmesi 1947'de oldu ve Edhi ve ailesi Pakistan'a göç etti. Milyonlarca insanın öldürdüğü yaygın şiddet ve yıkımla dolu korkunç bir zamandı.
Sonraki yıllar
Edhi hayatta kalmayı başarırken, Pakistan'ın Karaçi kentinde hayatını yeniden inşa etmek için büyük mücadelelerle karşılaştı. O zamanlar 20 yaşlarında, genç adam parasız ve fakirdi. Ancak kişisel sorunları, ailesinin ait olduğu İslami dini topluluk olan Memons tarafından yönetilen bir hayır kurumuna katılmasını engellemedi. Ancak, yardım kuruluşunun sadece Memon topluluğundan gelenlere hizmet ettiğini, başkalarına hizmet etmediğini hayal kırıklığına uğrattı.
Başlangıçta bir toptan satış mağazasında iş buldu ve daha sonra Karaçi'deki toptan satış pazarında kumaş satan bir komisyon acentesi oldu. Bu süre zarfında hastalara ve muhtaçlara hizmet etmek konusunda çok ciddileşti ve gece geç saatlerde gelenlere bile bakım sağladığı küçük bir tıp merkezi kurdu.
1951 yılında, evsiz ve yoksul kadınlara yönelik muhtaç ve doğum tesislerine 24 saat acil tıbbi yardım sağlamak için Karaçi'de Edhi Vakfı'nı kurdu.
Asya gribi salgını 1957'de patlak verdi ve Edhi, acil olarak hizmetlerini genişletme ihtiyacını fark etti. Salgın Karaçi ile birlikte, hasta sayısı, onlara hizmet etmek için çok az doktorla istikrarlı bir şekilde büyüdü. Elinden gelenin en iyisini yapmaya kararlı olan, artan sayıda hastayı tedavi etmek için sokaklarda bağışlar için yalvardı ve tıp öğrencilerine hizmetlerini gönüllü hale getirmek için başvurdu.
Sonunda zengin bir işadamı tarafından ilk ambulansını almasına yardımcı olan cömert bir bağış aldı. Sonraki yıllarda özverili hizmeti kamuoyunun dikkatini çekti ve yakında bağışlar akmaya başladı ve sadece Karaçi'de değil, Pakistan'ın diğer şehirlerinde de birkaç hastane, yetimhane, kadın sığınma evi ve rehabilitasyon merkezi kurmasını sağladı.
Tıbbi bakım ve acil durum hizmetlerine ek olarak, kuruluş ayrıca ihtiyacı olan kadınlara ve çocuklara yardım sağlar ve kayıp kişilerle ilgili vakalara yardımcı olur. Felaket zamanlarında da hak talebinde bulunulmamış ve kimliği belirsiz organların mezar ve mezarlık maliyetlerinin karşılanmasına yardımcı olur. Vakıf ayrıca uluslararası topluluklara ulaşmakta ve 2005 yılında Katrina Kasırgası'nın ardından yardım çabalarına 100.000 $ yardım sağlamıştır.
Büyük işler
Abdul Sattar Edhi, bugün dünyanın en büyük ambulans hizmetini (1.500'ü işleten) işleten ve 24 saat acil servis sunan Edhi Vakfı'nı kurdu. Aynı zamanda hayırsever hastaneler, yetimhaneler, evsiz sığınma evleri, kadın sığınma evleri ve uyuşturucu bağımlıları ve akıl hastası kişiler için rehabilitasyon merkezleri işletmektedir.
Ödüller ve Başarılar
Abdul Sattar Edhi 1986 yılında Ramon Magsaysay Kamu Hizmeti Ödülü'nü aldı.
Ayrıca Lenin Barış Ödülü (1988), Rotary International'dan Paul Harris Üyesi (1993), eski SSCB'den Barış Ödülü (1998) ve İtalya'dan Uluslararası Balzan İnsanlık, Barış ve Kardeşlik Ödülü (2000) .
Aldığı ulusal ödüller arasında Pakistan Sivil Toplumundan Pakistan Sivil Ödülü (1992), Jinnah Derneği (1998) tarafından Pakistan'a Üstün Hizmetlerden Jinnah Ödülü ve Bacha Khan Aman (Barış) Ödülü (1991) dahildir.
Birkaç kez Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterildi.
Kişisel Yaşam ve Miras
Abdul Sattar Edhi, 1965 yılında Bilquis ile evlendi. Karısı Edhi dispanserinde çalışan ve kocasının insani inançlarını paylaşan bir hemşireydi. Hayatta olduğu sürece onunla birlikte çalıştı ve ücretsiz bir doğum evi işletiyor ve terk edilmiş bebeklerin evlat edinilmesini organize ediyor. Çiftin dört çocuğu vardı.
Edhi sade bir hayat sürdü ve her türlü tanıtımdan kaçtı. Çok sayıda uluslararası onur sahibi olmasına rağmen, dikkat çekenlerden uzak durmayı tercih etti.
2013 yılında böbrek yetmezliği çekti ve hayatının geri kalanında sağlıksız kaldı. 8 Temmuz 2016'da 88 yaşında öldü. Organlarını bağışlamak istedi, ancak hastalığı nedeniyle sadece korneaları uyguntu.
Pakistan Başbakanı Nawaz Sharif, Edhi'nin ölümünün ertesi günü ulusal yas ilan etti ve onun için bir devlet cenaze töreni ilan ederek Muhammed Ali Jinnah ve Zia ul Haq'tan sonra tarihi devlet silah taşıma cenaze töreni alan üçüncü Pakistan'ı ilan etti.
Hızlı gerçekler
Doğum günü 1 Ocak 1928
milliyet Pakistanlı
Ünlü: İnsani Yardımcılar
Yaşında Ölüm: 88
Burç: Oğlak burcu
Doğum yeri: Bantva
ÜnlüHayırseverAile: Eş / Eski-: Bilquis Edhi Ölüm Tarihi: 8 Temmuz 2016 Kurucu / Kurucu Ortak: Edhi Vakfı