Fidel, “Batista rejimine savaş ilan ettikten sonra” yeraltı mücadelesini düzenlemeye başladı. Üniversitede kaldığı son yıllarda, Fidel zaten çalışmalarıyla onu desteklemeye hazır, benzer düşünceli bir halkayı oluşturdu. Grup sadık insanları genç çalışanlar, işçiler, köylüler arasından çekmeye başladı.
Yavaş yavaş, direnişin liderliğinin askeri çekirdeği. Fidel'in erkek kardeşi Raul, General Motors Jesús Montana'nın yerel şubesinin çalışanı, Pontiac, Abel Santamaría, Pedro Miret, José Luis Tasenda ve Renato Guitart Rosell'in çalışanı. Mühendislik öğrencisi ve amatör оружия Pedro Miret, tüfek eğitimi ekibine liderlik etti. Komploya çok dikkat edildi, grup üyeleri sadece komutanlarını tanıyan onlarca gruba bölündü. Tüm takma isimler. Sonuç olarak, dava gizli tutuldu. Dekolte çalışmaları iki yönde gerçekleştirildi: 1 (üyelerin politik eğitimini arttırmak ve 2) küçük silahlarla başa çıkma becerilerini geliştirmek (atış mesafesi üniversitenin tabanında yapıldı).
En büyük sorun, operasyonun finansmanı, silah alımı ve mühimmattı. Gençler tam anlamıyla mülklerini sattılar, silah para kazmak için yetersiz tasarruf sağladılar. Büyük zorluklarla birlikte, askeri tesislerden birine saldırmak için seçilen 165 halkına silah satın almak için para topladılar. Yeraltının halihazırda 2'e kadar olmasına rağmen, Batista rejimine karşı çıkmak için silahlarla hazır olan binlerce insan. Silah alırken aydınlatılmaması için, av tüfekleri, küçük kalibreli tüfekler satın aldık, satışları mağazalarda tamamen serbest kaldı. Bu silah kayıt için gerekli değildi. Bir asker olan ve “Columbia” askeri kampında görev yapan hareketin katılımcılarından biri vasıtasıyla, yaklaşık yüz asker ve çavuş tedarik edildi. Askerler genellikle köylülere üniforma satıyorlardı (zirai işlerde güçlü giysiler kullanıyorlardı). Tipik ordu kumaşından kadınlar tarafından başka kitler yapıldı.
İsyancılar Moncada'yı Santiago de Cuba'da fırtınaya karar verdi. İspanyol sömürgecileri Guillermo Moncada'ya karşı ulusal kurtuluş hareketinin bir üyesi olan ünlü Küba kahramanı seçildiler. Ordunun ordusu ve süvari filosu alayına orada konuşuldu. Santiago, Küba'nın başkentine yaklaşık 8 km uzaklıktadır ve oraya hızlı bir şekilde asker göndermek imkansızdı. Şehrin Sierra Maestra'nın yarı halka dağ silsilesiyle kaplı olduğu göz önüne alındı. Santiago'daki başarının Oriente eyaletinde bir isyan olacağı düşünülüyordu. Santiago banliyölerinde üs organize etmek için küçük bir "Siboney" çiftliği satın alındı. Silah ve mühimmat getirdi. Konuşma Temmuz 800'te özetlendi. Bu günlerde kentte geleneksel karnavallar yaşandı ve bu sayede çok sayıda yabancının soru sormadan şehre gelmesi mümkün oldu. Ayrıca, ordunun savaş yeteneği düştü, birçok subay işten çıkarmaya gitti.
Temmuz 25 akşamı, operasyondaki tüm katılımcılar çiftlikte toplandı - sadece 134 insanlar. Birkaç kişi son anda tereddüt etti ve onları çiftlikte bıraktı. Bir grup savaşçı - Juan Almeida, Jesús Montana, Renato Guitarta ve José Suárez, kapıda bulunan nöbetleri kaldıracak ve konvoyun kompleksin içine girmesine izin vereceklerdi. Saldırı grubu komutanları garnizonu şaşırtarak aldılar ve çok fazla kan dökmeden uyuyan askerleri tutukladılar. Ana operasyonun ilerleyişini korumak için iki yardımcı ayrılma tahsis edildi. Abel Santamaria'nın 24 numaralı adamının öncülüğünde ilk kişi hastane binasını işgal etmekti. Bina kışlaların arkasındaydı ve düşmanın arka tarafını kontrol etmesine izin verilmişti, ayrıca grup yaralıların alınmasını sağlamak zorundaydı, bileşiminde bir doktordu. 10 erkeğinde Raul Castro'nun komutasındaki ikincisi, barakaların kenarlarından birine bitişik olan Adalet Sarayı'nın binasını almak zorunda kaldı. Bina yüksekti ve kışlaların çatısında bulunan düşman ateşi noktalarında ateş etmek mümkündü.
Temmuz 5 sabahı saatlerinde 26 civarında, 26 makinelerinin bir sütunu çiftlikten ayrıldı. Hedefe 15 dakika uzaktaydı. Operasyonun başlangıcında, saldırının sonucunu kesin olarak etkileyen bir kaplama meydana geldi. Dış turu gerçekleştiren ayak devriyesi, otomobil konvoyuna dikkat etmedi, ancak nöbetçilerin çekildiği kapıda bir şeylerin yanlış olduğunu fark etti. İlk çekim bitti. Devriye nötralize edildiğinde, kışlaların içinde alarmı çoktan yükselttiler. Savaş en elverişsiz koşullar altında gerçekleştirilmeliydi: sürprizin etkisi yoktu, düşmanın sayısal üstünlüğü vardı ve savaş kışla binasının dışına çıkıyordu. Kavga yaklaşık iki saat sürdü. Bunun nedeni garnizon memurlarının ne olduğunu anlamadıklarını, uzun zamandır kaybettikleri gerçeğinden kaynaklanıyordu. Başlangıçta, garnizon sadece geri ateş etti, ancak daha sonra karşı saldırıya geçti ve isyancıları yanlardan korumaya başladı.
Saldırının başarısız olduğunu anlayan Fidel, geri çekilme sinyali verdi. Raul Castro'nun grubu ana güçlerin geri çekildiğini görene kadar savaştı. Ana güçlerin geri çekilmesi, Pedro Miret başkanlığındaki komutanın en iyi atıcılarını kadrosunu kapladı. Çoğu, operasyon için terk ettiği araçların çiftliğine geri dönebildi. Çiftlikte toplanan birkaç düzine insan, ölmeyen diğerleri dağılmış durumda. Onların ruh hali depresyondaydı. Bütün rüyalar çöktü. Ancak, Fidel pes etmeyecekti. Ayırt edici özelliği, zafer inancıydı. Savaşa devam etmeyi önerdi. 18 insanlar tarafından desteklendi. Gran Piedra Sıradağlarına gittiler ve neredeyse hepsi hayatlarını kurtardı. Kalanlar terörün volanının altına düştü ve vahşice öldürüldü. Yetkililer, isyandaki katılımcılar için gerçek bir avlanma organize ettiler, çoğu öldürülmeden işkence gördü.
Moncade, devrimcilerin saldırısından hemen sonra kışlalar 26 Temmuz 1953
Aynı gün, isyan hareketinin yardımcı bir operasyonu olan Bayamo'da saldırı başarısız oldu. Bir grup 25, Bayamo'daki kışlaya saldırdı. Başarılı olursa, asiler halkı bir ayaklanmaya çağırmalıydı ve Santiago'ya giden yolu kapatıp ana güçlerin karakolu haline gelmeliydiler.
Fidel'in grubu dağlarda birkaç gün dolaştı, insanlar yorgun ve aç kaldılar. Hasta ve yaralı - 6 insanlar, Santiago'ya gitmeye karar verdiler, dördü devriyeler tarafından ele geçirildi, ikisi yerel köylülerden kaçabildi. Fidel dağlardan inmeyi ve Santiago Körfezi'ni geçerek tekneyle geçmeyi teklif etti ve partizan savaşı için bir üs haline getirilebilecek Sierra Maestra'nın ana dağlık alanına çarptı. Grubun yarısı Fidel'in peşinden gitti, gerisi Grand Piedra'da kaldı (hayatlarını kurtardılar, çünkü yetkililer vatanseverlerin zulmündeki şiddetini düşürdü). 29 Temmuz Raul tutuklandı, Santiago'dan çok gözaltına alındı, bu yüzden ordu tarafından öldürülmedi.
1 Ağustos askeri devriyesi Fidel'in grubunu gözaltına aldı. Asiler şanslıydılar, adil bir karaktere sahip olan Teğmen Pedro Sarria tarafından gözaltına alındı. Askerlere ve ardından diğer isyancıları olay yerinde öldürme yolunda izin vermedi. Sarriya da isyancıları öldürülecekleri Moncada'ya değil sivil cezaevine götürdü. Fidel'in adalet makamlarına devredilmesi resmen tescil edildi. Ağustos 2'te tutuklananların tümü Boniato İl Hapishanesine transfer edildi.
21 Eylül ayında deneme başladı, Santiago'daki Adalet Sarayı binasında yapıldı. 30 katılımcıları mahkemeden önce bastırdı. Fidel Castro malzemeleri hazırladı ve kendini savundu. Yetkililer, Fidel'in kendisini koruduğundan rahatsız edildi. Fidel'in hastalığı bahanesi altında, sağlıklı olmasına rağmen, davası ayrı yasal işlemlere çevrildi. Genel süreçte artık görünmedi. Ekim 16 1953, Fidel Castro dünyaca tanınan konuşmasını “Öykü Beni haklı çıkar. " Devrimci sözlerin en parlak örneklerinden biri oldu. Fidel, bir 15 yıl hapis cezası aldı, Raul ve üç asi daha 13 yıl hapis cezasına çarptırıldı, 20 kişi 10 yaşında, üçü 3 yıl hapse atıldı ve her iki kadın da filo 6 aydı.
İsyancılar Pinos adasındaki bir hapishanede bir cümleye hizmet ediyordu. İsyancılar, cezaevinde, siyasi ve diğer bilgilerin ikmali ile meşgul oldukları bir okul düzenlediler. Eğitimde lider rolü Fidel oynadı. Akrabalar ve yoldaşlar onlara ilgili literatürü gönderdi. Mayıs ayında 1955, Castro ve yoldaşları, kamuoyu baskısı altında, genel af kapsamında serbest bırakıldı.
Fidel Castro yargılanıyor.
Temmuz 26 Hareketi (M-26) ve Oriente'ye iniş
Pinos adasından ayrılışta, Batista rejimine karşı mücadeleye devam edecek olan “July 26 Hareketi” nin yaratılmasına karar verildi. Önce Raul, sonra da Fidel Castro Küba'dan ayrıldı, çünkü adanın öldürülmüş bir bahaneyle öldürülme olasılığı ya da yeni bir siyasi süreç vardı. Devrimciler Meksika'ya gitti. Bu ülke o zaman Latin Amerika'daki en demokratik ülkelerden biri olarak kabul edildi. Geleneksel olarak siyasi mültecilere sığınma sağladı. Fidel, Meksika'da Küba'nın işgali için bir grev kuvveti oluşturmayı ve hazırlamayı umuyordu.
Kurtuluş seferinin hazırlanmasının merkezi Küba'dan göç eden Maria Antonia Gonzalez Rodriguez'in dairesiydi. Temmuz ayında, 1955, Ernesto Che Guevara devrimci kadroya katıldı. Doktor olarak kabul edildi, çünkü eğitimde tıbbi bir doktordu. 8 Ağustos 1955, Fidel Manifesto No'yu imzaladı. 1 - tüm Küba halkına yönelik ilk siyasi belge. Belge, tüm dürüst Kübalıları Küba'da demokrasinin ve sosyal adaletin restorasyonu olan Hareketi ile işbirliği yapmaya çağırdı. Hareket'in ilk şartı, büyük toprak mülklerinin (latifundia) yasaklanması, topraklarının onları devredilemez mallara alan köylüler arasında dağıtmasıydı. İşçiler, tüm büyük sanayi ve ticaret işletmelerinin kârlarının çoğuna hak kazanmış olmalıydı. Ülkeyi tek bir plan temelinde sanayileştirmek, tüm nüfusa hizmet eden sanayileri (elektrik, gaz, telefon şebekeleri) kamulaştırmak, insanları kazancının üçte birine kadar alan kirayı büyük ölçüde azaltmak, ücretsiz olarak öğrenebilecekleri ve yiyebilecekleri on çocuk kampı yaratabilecekleri önerildi. 200’e göre işçi ve köylülerin çocukları. Devlet aygıtının dar ve varlıklı vatandaş grupları çıkarmayacak şekilde halkın çıkarları doğrultusunda yeniden örgütlenmesi önerildi. Tüm yolsuzluk görevlileri ve zimmete geçirilenlerin mülklerine el kondu.
Temmuz Hareketi Bayrağı 26.
Yavaş yavaş, ortodoks parti üyelerinin çoğunun semptomları Temmuz 26 Hareketi'ne yaslandı. Devrimin hazırlanmasında büyük rol Juan Manuel Marquez, Camilo Cienfuegos tarafından oynandı. Küba'da yeraltındaki liderlerden biri Frank Pais Garcia idi. Yavaş yavaş, yılın 1953 isyanına katılanlar, diğer Fidel destekçileri Meksika'ya geldi. Meksika şehrinin çeşitli yerlerinde, bireysel savaş hücrelerinin yaşadığı apartmanları kiralamaya başladılar - 7-10. Birlikte yemek yediler, eğitildiler, edebiyat okudular, vs. Hareketi için para dünya ile bir ipte toplandılar. İspanya Cumhuriyet Ordusu eski Albay Albert Bayo askeri profesör oldu. Madrid'deki Kara Kuvvetleri Akademisi'nden ve İspanya'daki Askeri Pilotlar Okulu'ndan mezun oldu. Fas partizanlarına karşı savaş açtı. Yavaş yavaş, bu yaşlı adam öylesine kovuldu ki ödemeyi reddetti, mobilya şirketini sattı ve Hareketi para verdi. Askeri eğitim, Bayo tarafından iyi bilinen İngilizcenin dersleri altında kamufle edildi. Askeri emekli, partizan ve gerilla karşıtı yöntemler, askeri spor eğitimi, atış, vb. İçin, taktiklerin temellerini öğrenmek için çok yoğun bir program hazırladı.
Eğitim, Chalco bölgesindeki Mexico City'nin güneyindeki 40'de Santa Rosa çiftliğinde gerçekleşti. Meksika Devrimi Erasto Rivera'nın emektarına aitti. “Santa Rosa”, deniz seviyesinden yaklaşık 3000 metre yükseklikte, tarım için uygun olmayan, ancak zor koşullarda savaşçıların eğitimi için iyi bir eğitim alanı olduğu ortaya çıkmış dağlık bir bölgede bulunuyordu. Uygulama sınıflarında lider olan Ernesto Guevara ve Raul Castro. Silahlar, Mexico City'deki silah dükkanı sahibinin yardımıyla - Antonio del Conde Pontones, silah fabrikası çalışanlarından silahı şirketten ve ABD'deki silah dükkanlarından taşıyan işçilerden aldılar.
Ekim-Aralık 1955’ta Fidel, Amerika Birleşik Devletleri ve Bahamalar’ı ziyaret etti. Küba'daki durumun bir analizi ile hareketin amaçlarını açıklayan Küba'dan gelen göçmenlerle konuştu. Nassau’da Fidel Castro, 2 “Temmuz 26 Hareketi” Manifesto’sunu Küba halkına derledi, insanlara para ile yardım etmelerini istedi, ne kadar yapabilirler: “Başkaları kendilerine para ister ve rehin veren evler, arsalar, kıyafetler istiyoruz Küba'ya para ve rehin olarak hayatımızı veriyoruz. ” Gönüllülerin ve para akını arttı.
Şu anda, Küba'daki durum tırmandı, devrimci bir durum gelişti. Bazı politikacıların Batista'yı iktidardan gönüllü olarak bırakmaya ikna etme girişimleri başarısız oldu, askeri personel komploları da başarısız oldu. 29 Nisan 1956, bir grup genç insan Matanzas'taki ordunun kışlalarına saldırdı, ancak saldırıları püskürtüldü. Grubun bir kısmı Haiti büyükelçiliği topraklarında saklandı. Genel olarak kabul edilen diplomatik normları ihlal eden Batista hükümeti, elçiliğe saldırmak için bir polis ekibi gönderdi. Tüm asiler öldürüldü.
Ayrıca, Küba hükümeti Temmuz 26 Hareketi ile ilgili faaliyetlerini hızlandırdı. Federal Güvenlik Müdürlüğü (Meksika gizli servisi) tarafından saldırıya uğradı. Aramalar başladı, tutuklamalar. Bazı belgeler, broşürler, bazı silahlar bulundu. Tutuklananlar arasında Fidel ve Che Guevara da vardı. Ancak, önde gelen pek çok Meksikalı politikacı, eski cumhurbaşkanı General Lazaro Cardenas da dahil olmak üzere Küba devrimcilerine karşı durdu. Şefarat ve yetersiz kanıtları, güvenlik güçlerini Fidel ve yoldaşlarını serbest bırakmaya zorladı. Komplo sistemi de yardımcı oldu. Tüm 23 adamı gözaltına alındı. Bu olaydan sonra, komplo önlemleri daha da güçlendirildi, halktan bazıları başka şehirlere taşındı.
Sonbaharda, 15 bin dolar için, yat Granma (Granus) bir Amerikan vatandaşından satın alındı. Sefer için bir 82 adamı seçildi. İnsanlar, Kasım gecesi Tuxpan'da yılın 24 1956 gecesinde toplandı. 25 Kasım gecesi yat demir attı. Büyükanne, devrimcilerin tahmin ettiğinden daha yavaş bir hızla hareket ediyordu. 30 kasım ayında Küba'ya inmeyi planlıyorlardı, adada bir ayaklanma o gün için planlanmıştı. Gecikme konusunda yoldaşları uyarma fırsatları değildi. Kasım 30'te Frank País komutasındaki birkaç yüz kişi Santiago de Cuba'da önemli nesnelere saldırmaya başladı. Birkaç saat süren savaşın ardından ordu ve polis isyanı bastırabildi, tutuklamalar başladı. Yat devriye botuna rastlarken, huzurlu görünümünde zengin bir adamdan zevk teknesi gibiydi, devrimcileri kurtardı.
Yat "Granma".
2 Aralık 1956'da Oriente eyaletinin Los Colorados bölgesindeki Belik köyü yakınlarında karaya indi. Devrimciler acele ediyorlardı, bir devriyenin ortaya çıkmasından korkuyorlardı havacılık ya da Donanma gemileri, bu nedenle, daha uygun bir yer bulmak için değil, bataklık bir mangrov ormanına indi. Bataklık büyük zorluklarla aşıldı. 5 km bataklık çalılıklarının üstesinden gelmek için müfrezede 1,5 saatten fazla muazzam çaba gerekiyordu.
Büyükanne Rotası Kasım 25 - Aralık 2 1956
Gerilla savaşı ve devrimin zaferi
Yolculuğun en başından beri yaşadığı zorluklar nedeniyle, dikkat çekmeden geç kalmak, bazı silahları ve mühimmatı atmak zorunda kalmaktan, yiyeceklerden uzaklaşma, saldırı eylemleri hakkında düşünmedi (başlangıçta Nikero kasabasını yakalamak istediler). Ölü yorgun ve aç savaşçılar Sierra Maestra masifi yönünde hareket etti. Aralık ayının sonunda 5'in bitmesi, kamp görevlisi alanında affedilmez hatalar yaparak durdu. Devrimciler üzerine bir bölge askerine tökezleyerek bölgeyi ovaladılar. Asiler şaşkınlıkla ele geçirildi, mağlup edildi ve dağıldı.
Geri çekilme sırasında üç ana grup ortaya çıktı: Fidel Castro, Raul Castro ve Che Guevara ile birlikte Juan Almeida (yaralandı). Sierra Maestra'nın mahmuzlarına ulaşabildiler. Yolda, Fidel bir rehber sağladı, yerel sakinler tarafından desteklendi. 18 Aralık rehberleri, bir grup Raul Castro'yu yönetti. Aralık ayına kadar, keşif gezisinden 21 adamı, Ramon Peres Çiftliği'nde toplandı. İlerleme hareketi sırasında, birkaç kişi daha bir araya geldi. Kadroların büyüklüğü 15 insanlara büyüdü. 29 Ocak 16, isyancılar ilk muharebe operasyonunu gerçekleştirdi, La Plata Nehri'nin ağzında, kıyıdan bir posta görevine saldırdı. Garnizon, 1957 askeriydi. İlk kupalar ele geçirildi - bir makineli tüfek, 12 tüfekler, yaklaşık 9 bin kartuş, yakıt, bıçak, üniforma ve bazı hükümler. Mahkumlar serbest bırakıldı.
Ocak ayındaki 22'ta isyancılar saldırdı ve devrimcileri arayan bir hükümet güçleri konvoyuna başarıyla saldırdı. Bu ilk zafer, askeri açıdan önemsizdi, ancak büyük bir siyasi, kamu tepkisi yarattı. Görevlilerin rütbe ve dosyası ile bir kısmı dağlarda operasyon yapmayı reddetmeye başladı. Dağlık alanların nüfusunu tahliye eden askeri ve sivil otoritelerin eylemleri, yerel köylülerin tahriş olmasına neden oldu. 17 Şubat Yılın 1957 Fidel Castro ilk röportajını Amerikan gazetesi The New York Times Herbert Matthews'in gazetecisine verdi. Şubat 24 gazetesi, "Küba isyancılarını ziyaret etmek" başlıklı ilk makaleyi verdi. Çok büyük bir etki yarattı. Tüm Küba Fidel'in yaşadığını ve savaştığını öğrendi (daha önce bir grup devrimcinin ölümü hakkında yanlış bilgi yayılmıştı).
Devrim ivme kazanmaya başladı. Ülke genelinde mitingler, protestolar, itaatsizlik kampanyaları düzenlendi. Castro, Santiago de Cuba ve Havana'da faaliyet gösteren yer altı işçileri M-26 ile iletişim kurabildi. 13 Mart Çoğu öğrenci olan bir grup 1957 grubundan oluşan 50, Batista'yı öldürmeyi umarak başkanlık sarayına saldırdı. Kahramanlar cumhurbaşkanlığı makamına gitti, ancak diktatör kaçtı. İsyancıların ayrılma kalıntıları geri çekildi, sonraki baskınlarda gençlerin çoğu yakalandı ve idam edildi. Bu saldırı halk arasında büyük bir sarsıntıya neden oldu. Aynı zamanda, Genel Sekreteri José Antonio Echeverria önderliğinde “Devrimci Müdürlük” ten bir grup genç daha bir radyo istasyonunu ele geçirdi ve halkı isyana çağırdı. Neredeyse tüm cesur adamlar öldü.
Mart ayında, Fidel'in ekibi takviye aldı - Santiago de Cuba'dan 50 gönüllüleri. Nisan ayında, Fidel'in askeri olarak hala çok zayıf olan (80 savaşçıları) kadrosunda başka bir bilgi atılımı vardı. Asilerle ilgili film, Columbia Broadcasting Systems muhabiri Robert Taber'ı operatör Wendell Hoffman ile birlikte çekti. Sinema büyük bir etki yarattı. Bundan böyle, Fidel ile görüşmek isteyen gerçek bir gazeteci akışı gitti. Devrimciler, Batista rejimini bilgi açısından daraltmaya başladılar, Küba nüfusunun çoğunluğu tarafından desteklendiler.
18 isyancıları yeraltından ilk önemli silah grubunu aldı - 3 ağır makineli tüfek, 3 hafif makineli tüfek, dokuz karabina ve 6 bin kartuş. 28 Mayıs 1957, isyancılar Uvero kasabasındaki kışla garnizonunu Karayip kıyılarında (53 adamı) yendi. 3 saatlik savaş sırasında garnizon 11 insanını öldürdü, 19 yaralandı ve 14 insanını ele geçirdi. Birkaç kişi kaçmayı başardı. Bir isyancı dekolmanı, 7 insanını öldürdü ve 8 yaralandı. 1 hafif makineli tüfek, 44 tüfekler, 6 bin kartuş ve diğer özellikleri kupa olarak ele geçirildi. Bu savaş gerilla savaşında önemli bir aşama oldu - ordu komutanlığı küçük görevlileri ve garnizonları uzak bölgelerden ana güçlere yönlendirmeye başladı. İsyancıların kontrolü altında geniş toprakları geçti.
Fidel'in otoritesi daha da büyüdü. Temmuz ayında, ortodoks parti başkanı Raul Chibas ve devrik Cumhurbaşkanı Batista Prio Socarras'ın temsilcisi Felipe Pasos ona geldi. 16 Temmuz 1957, Batista rejimine karşı çıkan tüm ilerici güçlerin birliğini isteyen Sierra Maestra Paktı tarafından kabul edildi. Temmuz 26’ta, Che Guevara’nın yönettiği “Sütun No. 2” adlı yeni bir ekip kuruldu. Turkino Zirvesi'nin doğusundaki alanda düşmanlık yapmak için görevlendirildi.
5 Eylül 1957 temsilcileri filo ve 26 Temmuz Hareketi Cienfuegos şehrinde ayaklandı. İsyancılar şehri ele geçirdi, ama sonra Hava Kuvvetleri deniz üssüne saldırdı ve kara birimleri şehre girdi. Ayaklanma ezildi. Birkaç deniz üssü aynı anda yükselecekti, ama bu olmadı.
Savaşın ilk yılının sonunda durum oldukça istikrarlıydı. İsyancıların ayrılması, 200 insanlarına büyüdü. Hükümet güçleri asi bölgeyi engelleyerek dağlara tırmanma riskini almadı. Hükümet hareketi açlıkla boğmak istedi. Gerillalar hızla köylülerle temas kurarak özerk bir yaşam destek sistemi yarattı. Arka servislerini, hastanelerini, cephanelerini, dikişlerini yarattılar. Dekolte katı disiplini sürdürdü, tüzüğünü kabul etti.
1957-1958 döneminde. isyancılar düzinelerce küçük ve birkaç büyük operasyon gerçekleştirdiler. Bir asi ordusu kuruldu. 1958'in başlarında, R. Castro liderliğindeki partizanların ayrılması Sierra del Cristal masifine geçiş yaptı. İkinci Cephe açıldı. Batıda Pinar del Rio'da isyancılar Üçüncü Cephe'yi açtı. 24 Mayıs 1958 hükümet birlikleri 14 bin kadar asker toplayarak genel bir operasyon düzenlemeye çalıştı. 11-21 Temmuz 1958'de El Higue muharebesi gerçekleşti, partizanlar Binbaşı Quevedo komutası altındaki bir piyade taburunu teslim ettiler ve zorladılar. 28-30 Temmuz 1958'de Santo Domingo muharebesinde, isyancılar büyük hükümet güçlerini yenerek iki ışık yaktı tanka, 10 harç, 30'dan fazla makineli tüfek ve diğer kupalar. Savaşta stratejik bir dönüm noktası oluştu.
Yaz sonunda - 1958’in sonbaharında partizan ordusu bir saldırı başlattı ve diğer zaferlerden sonra yerleşim ve bölgeleri işgal etmek için birini kazanmaya başladı. Ordu neredeyse savaşma kabiliyetini tamamen kaybetti, ordunun çoğu isyancıların yanına geçti. Aralık 31 1958, Batista Küba'dan kaçtı. Ocak 1 1959, devrimci güçler Santiago'ya girdi, Ocak 2 - Havana'da. Tam bir zaferdi. Geçici Hükümet, Manuel Urrutia (Başkan), Miro Cardona (Başbakan) ve Fidel Castro (Savaş Bakanı) tarafından yönetildi. Fidel "ülkeyi yere çevirme" fırsatı buldu.