İstenmeyen Atom Bombalarının Şaşırtıcı Sonuçları
Eski atom bombaları kullanıldığında ne olur? Geçen ay, Biden yönetimi ülkenin en güçlü silahını ABD nükleer cephaneliğinden çıkarma niyetini açıkladı.
Bombanın adı B83. Bu, 1983’te Başkan Reagan’ın Rusya’yı “şeytani bir imparatorluk” olarak kınadığı zaman ortaya çıkan hidrojen bombası. Hükümet, hızlı bombardıman uçakları tarafından teslim edilmek üzere 660 ölümcül silah geliştirdi. B83 12 fit uzunluğundaydı, kanatları vardı ve Hiroşima bombasının yaklaşık 80 katı patlayıcı gücüne sahipti. Görevi, Moskova da dahil olmak üzere sertleştirilmiş askeri tesisleri ve komuta sığınaklarını yok etmekti.
Ve şimdi B83 için mi? Kaç tanesinin hala var olduğu federal bir sır, ancak nükleer silahlardan kurtulmanın, silahın olası kaderi değil, dünyanın yüzünden yok olacağı anlamına geldiğini düşünen herkesi şaşırtabilir.
Tipik olarak, ABD cephaneliğinden çıkarılan nükleer silahlar eritilmez, toz haline getirilmez, ezilmez, gömülmez veya başka bir şekilde yok edilmez. Bunun yerine, titizlikle demonte edilirler ve ölümcül plütonyum çekirdekleri de dahil olmak üzere parçalar, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki bir sığınak ve ambar labirentinde depolanır. Bu devasa kompleksteki rastgele bir nesne, yeni silahların üretilebileceği kullanılmış parçalardan oluşan bir tür süper mağaza görevi görebilir.
Washington’daki özel bir araştırma grubu olan Amerikan Bilim Adamları Federasyonu’nun Nükleer Bilgi Projesi direktörü Hans M. Christensen, “Dev bir Safeway gibi” dedi. “Barkodla gir ve ihtiyacın olanı al.”
Nükleer planlamacıların geri dönüştürülmüş parçalardan ve tasarımlardan yapmak istedikleri silahlardan biri, Soğuk Savaş’tan bu yana ülkenin nükleer cephaneliği için ilk yeni savaş başlığı olarak tanıtılan W93. Biden yönetimi, Mart ayında silahın doğuşunu duyurdu ve 15,5 milyar dolara mal olacağını tahmin etti. Bitmiş savaş başlığı, 2034’te veya civarında başlayan denizaltı füzelerine monte edilecek. Yeni olarak tanımlanmasına rağmen, hükümetin resmi planı, silahın yeni patlayıcılar yerine “önceden test edilmiş nükleer bileşenlere demirleneceğini” belirtiyor.
Bay Christensen, “Bu şeylerin nasıl döndüğü garip,” dedi. “Bu bir nükleer saldırı. Birine vurursan, biri çıkar.”
ABD Silahlı Kuvvetleri hakkında daha fazla bilgi
Yeniden kullanılan patlayıcılar genellikle yeni silahlardan ziyade yedek silah yapmak için kullanıldığından, geri dönüşümün bir ülkenin nükleer cephaneliğinin genel boyutu üzerinde doğrudan bir etkisi yoktur. Eski su altı savaş başlıklarını değiştiren veya tamamlayan W93’lerde durum böyledir.
Bununla birlikte, bu tür geri dönüşüm, daha fazla silah kontrolü için savunucuları alevlendirir. Uzun süredir, diğer ulusların patlayıcı silah bileşenlerinin stoklanmasını ABD’nin yeni savaş başlıkları geliştirme seçeneğini istediğinin bir işareti olarak gördüklerini tartıştılar. Bu algının yeni silahlanma yarışlarını ve nükleer silahlanmayı teşvik edebileceğini ekliyorlar.
Clinton Beyaz Saray’a danışmanlık yapan ve şu anda Princeton Üniversitesi’nde ders veren nükleer fizikçi Frank N. von Hippel, “Onlardan kurtulmak iyi bir şey olurdu” dedi. “Cephaneliğimizi yeniden inşa etme beklentimiz olmadığını gösterir.”
Ancak şahinler, stokları nükleer bahisleri korumak için gerekli görüyor. Çin’in son zaman içinderda büyüyen nükleer cephaneliğine, nükleer yeniden silahlanmayı gerektirebilecek gelişmekte olan bir tehdit olarak işaret ediyorlar.
2005’te devlet hizmetinden ayrılmadan önce otuz yıl federal görevlerde bulunmuş bir nükleer uzman olan Franklin C. Miller, “Bu parçaları ortalıkta tutmak önemli,” dedi. eski parçalara güven”. Diğer nükleer güçlerin yeni atomik parçalar yaratabileceğini ve yarattığını da sözlerine ekledi.
Silah tartışmasının ötesinde, nükleer yeniden işlemeyi eleştirenler, nükleer depolama kompleksinin gerçekleşmeyi bekleyen bir felaket olduğu konusunda uyarıda bulunuyor. Nükleer bir felakete yol açabilecek kazaların, güvenlik açıklarının ve güvenlik başarısızlıklarının uzun bir geçmişi vardır.
1993’ten 1999’a kadar Clinton yönetimi sırasında ülkenin nükleer altyapısını yöneten Enerji Bakanlığı’nın politika danışmanı olan nükleer uzman Robert Alvarez, “Bu tehlikeli” dedi. “Ve depolardaki miktarlar arttıkça daha tehlikeli hale geliyor.”
Bay Alvarez ve diğerlerine göre, eski hidrojen bombalarının plütonyum çekirdekleri özellikle endişe verici. Greyfurt büyüklüğündeki bu çekirdeklere genellikle çukur denir. Şu anda Amerika Birleşik Devletleri’nde en az 20.000 depo var. Pantex olarak bilinen Texas panhandle boyunca yayılmış bir bitkide barındırılıyorlar. Plütonyum, küçük miktarlarda insanlar için öldürücüdür ve depolanmasını çok daha zorlaştırır.
Geri dönüştürülürse, B83 bombalarından çıkan çukurlar, zaten kalabalık ve aşırı yüklenmiş Pantex’teki plütonyum sığınaklarına girecekti. Bay Alvarez, 2010 ve 2017 yıllarında şiddetli yağmurların Pantex tesisindeki ana plütonyum depolama alanını sular altında bıraktığını söyledi. Ona göre onarım yüz milyonlarca dolara mal oldu.
Clinton, Bush ve Obama yönetimleri, Soğuk Savaş sonrası silahların sökülmesiyle hızla artan plütonyum stoklarından kurtulmak için -milyarlarca dolara mal olacak- planlar yaptılar. Ancak şu ana kadar hiçbir strateji başarılı olamadı.
Capitol Hill’deki Cumhuriyetçiler istediklerini yaparlarsa, B83’ün parçalarını geri dönüştürme planları suya düşebilir. Bu yılın başlarında, Biden yönetiminin sert ve derin hedefleri vurmak için gerekli olduğunu söyledikleri güçlü bombayı hurdaya çıkarma planını eleştirdiler.
Ancak bilim federasyonundan Bay Christensen, Cumhuriyetçilerin Meclis’i geri aldıktan sonra bile B83’ü kurtaramayacaklarını, bunun da onlara askeri bütçeleri ve öncelikleri belirlemede yeni nüfuz sağlayacağını söyledi. Silahın ABD cephaneliğine girdikten 40 yıl sonra depolama labirentinde ölümden sonraki yaşamına başlamasının daha muhtemel olduğunu söyledi.
Cumhuriyetçilerin B83’ün geri alınmasını önlemeye yönelik çabaları hakkında “Yönetimin boğazına tıkmaya çalıştılar, ancak ordu buna gerek duymadı” dedi. “Muhtemelen emekli olacağını düşünüyorum. Bence öldü.”
Pentagon eski silah için rastgele bir kamuoyu desteği vermedi. Yetkililer, silahın ömrünü uzatmak için yapılacak revizyonların pahalı olacağını ve her halükarda bombacıları tehlikeye atacağını çünkü hedeflere çok yakın uçmak zorunda kalacaklarını söylüyorlar.
Daha yeni silahlar uydu rehberliğini kullanır, böylece bombardıman uçakları silahlarını uzaktan bırakabilir. Örneğin, B61 modelinin 12 bilgisayar beyni ve derine gömülmüş hedeflere odaklanmasını sağlayan manevra kabiliyetine sahip dört kanadı vardır. Bu yılın sonlarında Avrupa’da konuşlandırılması nedeniyle, B83’ün yerini alacak. Evet, patlayıcı parçaları bir nükleer geri dönüşüm kutusundan geliyor.