Son Cemaat Yeri Terimi Hakkında Bilgiler
Arkeoloji Terimi Olarak Son Cemaat Yeri:
14. yüzyıldan itibaren cami ve mescitlerde yaygın olarak kullanılan, ana mekanın dışında yarı açık hazırlık bölümü.
Sanat Terimi Olarak Son Cemaat Yeri:
1- XIV. yüzyıldan itibaren cami ve mescitlerde yaygın olarak kullanılan, ana mekânın dışında namaza geç gelenlerin ibadetlerini yapabilmeleri için yapılmış yarı açık hazırlık bölümü.
2- Osmanlı camii mimarisinde namaza geç gelenlerin ibadetlerini yapabilmeleri için yapının kuzey duvarını paralel olarak uzanan sütun ve kemer dizilerinden oluşmuş mekân.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
Solidus: Roma'da kullanılmış altın paralara verilen ad.
Prytaneion: Ocağında sürekli ateş yanan, seçkin yabancıların, yabancı ülkelerden gelen elçilerin, savaşta ya da Hellenler arası oyunlarda kazandıkları başarılarla
Latifundium: Devletten bağımsız olan, ilkel yöntemlerle ve düşük verimle işletilen geniş tarım alanlarına verilen ad.
Sakıf: Camilerde son cemaat yerinin dışında ek bir bölüm. Özellikle iç avlusu olmayan yapılarda, cemaatın hava şartlarından korunması amacına yöneliktir.
Neron: M.S. 54-68 yıllarında Roma İmparatoru.
Phrygia Pacatiana: Phrygia Bölgesi içinde yer alan antik kentlerin yönetim birliğinin olduğu kent merkezi.
Pieta: İsa'nın betimleniş türlerinden biri. Bu türde ölü ısa'nın gövdesi annesinin kucağında ya da kolları arasındadır. Kökeni 14. yüzyıl Almanyası olan bu k
Praefectura: Roma İmparatorluğu'nda, eyaletler (=dioceese)den oluşan en büyük yönetim birimlerine verilen ad.