Arminius Hayatı
Ms. 18’de doğan, Arminius, Cherusci şefi Segimer’in en büyük oğluydu. Roma ile barışı sağlamak için Segimer’in hem Arminiusu hem de küçük kardeşi Flavus’u Roma’ya çocuk rehineleri olarak teslim ettiği düşünülmektedir. Soylu Romalılar gibi yükselen kardeşler Latin ve Roma savaş yolunu öğrendi. Muhtemelen her iki kardeş de, İmparator Augustus’un üvey oğlu Tiberius Claudius Nero’nun altındaki lejyonların yanında, 7-9 yıllarındaki büyük Pannonian ve Illyrian ayaklanmaları bastırıyorlardı.
Roma Komutanı Varus Ortak Harekatı
Vali Publius Quinctilius Varus komutası altında hizmet vermek için yaklaşık Ms.8’de Ren’e transfer edildi. Varus’un misyonu Ren nehrinin doğusundaki kabile toprakları olan Germania Magna’yı (Büyük Almanya) tam teşekküllü bir Roma eyaletine dönüştürmek oldu. Kabileler büyük ölçüde Tiberius’un Ms. 4-5 seferlerinde pasifize edilmişti.
Varus, karizmatik yardımcı komutanı olan Arminiusa da güvenerek aşiret asaleti ile yararlı bir irtibat kurdu. Ms. 9’un yaz mevsimi boyunca Varus, ordusunu üç lejyonunu yürüttü ve Ren’deki Vetera’dan (Xanten) yardımcı Alman destekçilerine yardımcı oldu. Varus ordusu, Lippe Nehri boyunca ve kuzeyden Weser Tepeleri’nin batı bölgelerini aldı. Cherusci topraklarının tam ortasında, Yukarı Weser Nehri üzerinde bir kamp kurdu. Varus haraç topladı ve Roma adaleti ve hukukunu yerleştirdi. Ve kabileler büyük Roma kampında ticarete geldi . Ancak Arminius için, ailesiyle yeniden bir araya gelme şansı doğdu. Arminius ve Segimer, Varus’un masasına oturdu
Arminius ve Segimer’in iyi niyetleri, Roma boyunduruğundan vazgeçme zamanı gelene kadar Varus’u kandırmak anlamına gelen bir işti. Cherusci imparatorluk içinde federal statü almış olsa da, Arminiusa halkının eşit muamele görmediği açıktı. Romalılar, antik ve kutsal ormanların kerestesini keserek toprağın kendisini bile tahrip etti. Romalılara karşı gizli bir şekilde şeflerle tanıştı.
Ms. 9’da, Varus’u üç lejyonunu, yardımcılarını ve destek ekibini Teutoburg Ormanı’ndaki bir pusuya soktu.
Varus’a daha fazla takviye toplamak için ayrıldığını söyledikten sonra, Roma kolonundan ayrıldı. Güçlendirme sadece Cherusci’den değil, aynı zamanda Marsi’den, Bructeri’den ve diğer kabilelerden de geldi. Amaç Romalılara yardım etmek değildi. Onları yok etmekti. Ancak Segestes, Roma’ya sadık kaldı. Hatta bir süre esir tutmaya çalıştı ama onu serbest bırakmak zorunda kaldı.
Varus, Arminiusun kendisine ihanet ettiğini ve büyük bir ayaklanma ile karşı karşıya kaldığının farkındaydı. Ancak, öndeki yol, Lippe’ye geri dönmekten çok daha kısa görünüyordu. Ertesi gün Varus, yükünü hafifletmek için ağır ve fazla ekipmanının çoğunu terk etti. Varus, daha sonra kendisi yakalanmamak için intihar ederken askerleri de son adamına kadar yok edildi.
Sonraki Roma Komutanı Germanicus
Germanicus, Arminiustan birkaç sene daha gençti. Augustus’un ölümü ve Tiberius’un gelişi ile Germania Inferior (aşağı Ren) lejyonları ayaklandı. Germanicus isyanı bastırdı, lejyonlar geri çekilmek zorunda kaldı. Germanicus, sefere; tehlikeli aşiretlere karşı saldırı düzenleyerek başladı.
Bu arada Arminius, kendisini Roma için yeniden savaşan Segestes ile karşı karşıya buldu. Ms. 15’in başlarında Arminius, Segestes’in kalesini kuşattı ancak Roma lejyonları Segestes’in yardımına geldiğinde çekilmeye zorlandı. Segestes ve ailesi, Ren’deki Roma kalelerinin güvenliğine eşlik etti. Arminiusun, güçlü amcası Inguiomerus sonunda Roma’ya karşı savaşa katıldı.
Germanicus’un bir sonraki saldırısı, dört lejyon, 40 ek kohort ve iki mobil sütun içeren, Bructeri’ye karşı tamamen saldırı oldu. Topraklar harap edildi, Teutoburg’da kaybedilen lejyon ve Varus felaketinin yeri bulundu. Düşmüş bütün kemikleri gömülür. İntikam arayışında olan Germanicus, doğuyu Cherusci’ye doğru ilerletti. Arminius Roma süvarisini bir bataklıkta ölümcül bir pusuya soktu, ancak lejyonlar zamanın sonunda kurtarmaya geldi.
Germanicus, seferden ayrıldı. Aulus Caecina Severus’un komuta ettiği ordunun diğer yarısı, 18 yıl önce Lucius D. Ahenobarbus’un öncülük ettiği ‘Uzun Köprüler’ olarak bilinen eski Roma kara yolu ile geri döndü.
‘Uzun Köprüler’, Arminius’un pusuları için mükemmel bir zemindi. Arminius kişisel olarak saldırıya öncülük etti. Kabileler yağmaya başladıklarında Caecina’ya tam bir yenilgiye uğramaya yaklaştı. Caecina, gece dışarı çıkmak için çıkış yolunu bulup kuru zemin bulmayı başardı. Arminius, Caecina ordusunun tekrar yürüyüşe ve savunmasız hale gelmesine kadar akıllıca beklemek istedi. Ancak Inguiomerus, Romalılara karşı gece saldırısına teşvik etti. Ancak savaşın yönü bu düzensiz saldırı ve dağılan kabileler yüzünden ters yöne döndü.
Durdurulan Sefer
Germanicus’un protestolarına karşı, İmparator Tiberius sonuçsuz ve maliyetli seferlere son vermeye karar verdi. Ms. 17’de savaş yeniden başlatılmayacaktı. Germanicus, zengin bir zafer yürüyüşü ile onurlandırıldı. Gösterilen esirler arasında Arminius’un karısı Thusnelda ve yürümeye başlayan oğlu Thumelicus vardı.
Arminius Kral Olmak İçin Büyüyor
Arminius artık Almanyanın büyük bir kısmını elinde tutuyordu. Tek rakibi Marcomanni Kralı Maroboduus’du.
Arminius ve Maroboduus, ordularını savaşta buluşmaları için bir araya getirdiler. Savaş öncesi konuşmasında Arminius, lejyonlara karşı kazandığı zaferden övgüyle söz etti ve Maroboduus’u hain olarak adlandırdı. Maroboduus, sırayla Tiberius’un lejyonlarını tuttuğunu, ancak gerçekte Pannonian isyanı tarafından yönlendirildiğini söylemişti. Maroboduus, aynı zamanda, Arminius’un zaferini ortaya çıkaran Inguiomerus’un sahte olduğunu iddia etti. Her iki ordu da standartlara uygun, Roma tarzında konuşlandırıldı ve savaştı. Zorlu bir savaştan sonra, tepelere kaçan Maroboduus’du. Toprakları diğer kabileler tarafından kuşatılmış, Maroboduus Roma’da sığınacak yer buldu.
Ölümü
Arminius kral olmayı arzuluyordu, ancak birçok kabile grubu otoritesine karşı çıktı. Akrabaları tarafından ihanet edilen Arminius, Ms. 19’da zehirlenerek öldürüldü.