Cesar David Gonzalez, ev boyamadan marangozluğa kadar her şeyden biraz yapıyor. 56 yaşındaki serbest meslek sahibi Los Angeles’ın en sıcak bölgelerinden biri olan San Fernando Vadisi’nde yaşıyor. Haftanın altı veya yedi günü, sıcaklıklar 40°C’yi aştığında ve orman yangını dumanı havayı tıkadığında bile çalışıyor.
Ancak beton dökerken gerçekten ısının etkisini hissediyor.
Tipik olarak, Bay Gonzalez ve ekibi, güneşin konumuna göre nerede duracaklarını planlamaya çalışmak için yola çıkmadan önce hava durumunu kontrol eder.
Temmuz ve ağustos aylarında her zamankinden bir saat erken saat 07:00’de çalışmaya başlarlar ve mümkün olduğunca gölgede çalışacak şekilde yer değiştirirler.
Ancak beton döşerken gölgeye dalmak, varsa bile mola vermek zor.
Bazen, Bay Gonzalez’in iş arkadaşları o kadar baygın hissedecekler ki, klima açıkken arabada oturmak zorunda kalacaklar ve hatta bazıları bir iş sahasından erken ayrılma ihtiyacı bile duyacaklar.
Los Angeles’ta kavurucu sıcağa uyum sağlamak zorunda kalan tek açık hava çalışanları Bay Gonzalez ve çalışkan meslektaşları değil.
Buzlu tatlı satan bir satıcı, gölgede dinlenebilmek için arabasını bir parkın etrafında hareket ettiriyor. Güneş tamamen ortaya çıkmadan önce bir geri dönüşümcü bir meşale ile yola çıkar. Günde 10 milden fazla yürüyen bir posta teslimat görevlisi, sakinlerden soğuk içecekleri minnetle kabul ediyor.
İş günlerine bu tür uyarlamalar sadece gerekli olmakla kalmaz, aynı zamanda hayat kurtarıcı da olabilirler. Isı öldürebilir. Araştırmalar, bir işçinin konsantre olma yeteneğini düşürür ve işyeri yaralanmalarında kayda değer artışlara yol açar.
Yetersiz uyku , ısıya bağlı hastalıkları daha olası hale getirir ; ve yüksek sıcaklıklar da uyumayı zorlaştırabilir. Ağır makine kullanan işçiler için bu ölümcül bir kombinasyon olabilir.
Ancak insan kaynaklı iklim değişikliğiyle bağlantılı yükselen sıcaklıklar, ekonomilere acil sağlık etkilerinin ötesinde zarar veriyor . 20-25°C’lik bir eşiğin üzerinde, her ek derece, görev verimliliğinde yaklaşık %2’lik bir düşüşle ilişkilendirilir.
2030’a kadar, ısı nedeniyle düşük emek üretkenliğinin küresel maliyetinin yılda 1,8 trilyon sterline ulaşacağı tahmin ediliyor : Batı Afrika özellikle sert darbe alacak.
Yine de, finansal ihtiyaç, işyeri baskısı ve yüksek sıcaklıkların sağlık üzerindeki etkileri konusunda farkındalık eksikliği gibi nedenlerle, birçok insan ısı toleransını aşarak çalışmaya devam ediyor .
Dış mekan çalışanları, özellikle inşaat ve tarım endüstrisindekiler, yükselen ısıdan en çok etkilenenler.
Birim başına ücret alan belgesiz tarım işçileri , çok az gölge ve çok az şikayet fırsatı olan zorlu koşullar altında çalışarak özellikle savunmasız olabilir .
Kendi hesabına çalışanlar, kayıt dışı çalışanlar ve sıfır saat sözleşmesi olanlar da her saat çalışmaktan başka seçeneklerinin olmadığını hissedebilirler.
Tokyo’nun kavurucu sıcağında ve nemi altında çöken Olimpiyat atletleri gibi , dünyanın en zinde insanlar bile hassastır .
Bazen kariyer basamaklarını tırmanmayı başaran işçiler aslında daha fazla ısı yükü riski altında olabilir. Bu, Kuzey Karolina İklim Araştırmaları Enstitüsü’nde çevre epidemiyoloğu olan Dr Jennifer Runkle ve meslektaşları tarafından açık havada çalışanlarla ilgili bir araştırma bulgusuydu.
Dr Runkle, “Bu, büyük ölçüde, daha fazla eğitime sahip işçilerin tipik olarak yönetim pozisyonlarında bulunmalarından ve çalışma haftalarının daha azını sıcakta dışarıda geçirmelerinden kaynaklanmaktadır” diye açıklıyor. “Sonuç olarak, bu işçiler sıcakta açık havada çalışmaya tam olarak alışkın değiller ve genellikle bunu yalnızca aralıklı olarak yapmaları gerekiyor, bu da bu grubu daha yüksek risk altına sokuyor.”
Isı gerilimini azaltmak için bazı kolay kazançlar vardır. Güneşin en sıcak olduğu zamanlarda çalışanların dışarı çıkmaması için çalışma saatlerini optimize etmek , çalışan sağlığı üzerinde en büyük etkiye sahip olabilir .
İspanya ve Yunanistan gibi sıcak ülkelerde, günün en sıcak saatlerinde dinlenme kültürü zaten var. Hindistan Ulusal Afet Yönetim Otoritesi de 12:00 ile 15:00 saatleri arasında yorucu çalışmalardan kaçınılmasını tavsiye etti.
Kişiselleştirilmiş, giyilebilir sensörler, olası ısı gerilimini belirlemek için yararlı bir araç olabilir. Dr Runkle, bu teknolojinin özellikle inşaat, madencilik ve tarım gibi sektörlerde faydalı olacağına inanıyor.
Dr Runkle’a göre bu cihazların erken benimsenmesi bir kazan-kazan olacaktır: “yaşlanan bir iş gücünün sağlık ve güvenliğini sağlarken ve ısı gerilimi riskini ortadan kaldırırken” üretkenliği artırmak ve yaralanmaları azaltmak.
Giyilebilir ısı sensörlerinin çalışanlar, işverenler ve sağlık hizmeti sağlayıcıları tarafından daha geniş çapta kullanılması, ısı farkındalığındaki boşlukların giderilmesine de yardımcı olacaktır.
Dr Runkle, “Açık havada çalışan işçilerle yaptığımız araştırmada keşfettiğimiz önemli bir bulgu, çalışanların ısı riski algısı ile giyilebilir cihazlar tarafından yakalanan aşırı ısıya maruz kalmaları arasında bir uyumsuzluk olduğudur” dedi.
Başka bir yardım, giyilebilir soğutma teknolojisi olabilir, ancak bu tür cihazlar, esas olarak araştırma ve geliştirme aşamasındadır veya temin edilebilirliği sınırlıdır. Böyle bir cihaz, Nisan ayında piyasaya sürdüğü Sony’nin Reon Pocket 2’sidir. Giysilerin içine giyilen giyilebilir bir soğutma veya ısıtma cihazı, içinden elektrik geçtiğinde ısıyı ileten elektrik iletkenlerini kullanır.
Şirket nihayetinde ürünü denizaşırı ülkelerde piyasaya sürmeyi planlarken, şu anda yalnızca Japonya’da mevcut.
İlk Reon Pocket modeli, lansmanından sonraki iki gün içinde 10.000 adet sattı. Yeni modelin golf oyuncularını serin tutmak için özel bir modu olsa da, görünüşe göre bazı dış mekan çalışanları tarafından da kullanılıyor.