Birinci Dünya Savaşı. Rusya savaşta
Giriş
Rusya, dünya hakimiyeti için kanlı mücadeleye, İtilaf'ın ikinci sınıf bir üyesi olarak girdi. Rus İmparatorluğu'nun askeri gücü, iç çelişkilerini ve temel zayıflıklarını gizledi. Rus çarlığı, emperyalizmin saldırgan özellikleri ile güçlü bir şekilde yabancı sermayeye bağımlı yarı-feodal, yarı-sömürge bir ülkenin unsurlarını birleştirdi.
Ancak, Rusya'nın askeri hedefleri bölgesel ve bölgeseldi ve göreli zayıflığını yansıtıyordu. Çarlık Avrupa'da hakimiyet kurmak için değil, Türk boğazlarını ele geçirmek için uğraştı. Bu, Karadeniz'i bir "Rus gölüne" çevirecek ve Rus donanmasına izin verecekti. filo Akdeniz'e serbestçe geçer. Ayrıca çarlığın özlemleri Polonya Galiçyası, Balkanlar ve Türk kontrolü altındaki Kafkasya topraklarına kadar uzanıyordu.
Büyük Britanya ve Fransa, zafer durumunda bu toprakları Rus İmparatorluğu'na vermeyi vaat etmekten oldukça mutluydu. Tutmayacakları sözler.
Ancak bu vaatler karşılığında belirli bir bedel ödenmesi gerekiyordu. Görünüşte durdurulamaz Alman saldırısından korkan Fransız emperyalistleri ısrarla, Fransa üzerindeki baskıyı hafifletmek ve Alman birliklerini Paris'ten uzaklaştırmak için Rus ordusunun Doğu'ya saldırmasını talep ettiler.
Fransız emperyalizmi, Alman birliklerini Doğu'ya yönlendirmek için Rusya'nın askeri operasyonlar başlatmasında ısrar etti. Çarlık Rusyası, Fransız mali sermayesine çok borçlu olduğundan, aslında daha çok doğrudan bir emir gibi görünen Paris'in talebini yerine getirmeyi reddetmesi söz konusu olamazdı. Paris'teki insanlar şimdi borçlarını geri ödüyordu. Rusya, emperyalist kulübe üye olma hakkını halkının kanıyla ödedi.
gizli zayıflık
Kağıt üzerinde Rusya müthiş bir askeri güçtü ve Rus yönetici çevrelerinin havası iyimserdi. Mart 1914'te Rus basınında Savaş Bakanı Sukhomlinov'un eseri olduğuna inanılan bir makale çıktı. O dedi:
Bu sözlerin acımasız ironisi, yıl sonundan önce bile tamamen ortaya çıktı.
Rus ordusu, Kafkasya ve Orta Asya'nın daha geri halklarıyla savaşmak için kullanılıyor. Bu, modern endüstriyel Almanya'nın zorlu güçleriyle yüzleşmeye hazır olmayan Rus askerlerini ahlaki olarak "silahsızlandırdı". Rus ordusunun doğal zayıflığı, 1904-1905'te Japonya ile doğrudan 1905-1906 devrimine yol açan savaş tarafından vahşice ortaya çıktı. Devrimin yenilgisini takip eden karşı-devrim yıllarında monarşi, burjuvazinin desteğiyle orduyu reforme etmeye ve modernize etmeye çalıştı. Ancak bu reformlar, Rusya'nın çok daha ciddi bir sınavla karşı karşıya kaldığı 1914'te eksik kaldı.
Her ordu, içinden çıktığı toplumun bir yansımasıdır ve Rus ordusu da bir istisna değildi. Aleksei Alekseevich Brusilov gibi çok yetenekli Rus subayları vardı. Yıllar sonra, İngiliz Mareşal Bernard Montgomery, Brusilov'un Birinci Dünya Savaşı'nın yedi seçkin askeri komutanından biri olduğunu belirtti. Ancak Rus ordusundaki her yetenekli subay için, adam kayırma ve aile bağları yoluyla liderlik pozisyonlarına terfi eden bir düzine aylak, korkak ve beceriksiz aristokrat vardı.
Toplumdaki derin çelişkiler, yalnızca sıradan askerleri ve çavuşları subaylarına karşı döndürmekle kalmayıp, hatta bazılarını İç Savaşta Bolşeviklerin tarafına geçmeye zorlayan savaşla son derece ağırlaştı.
Birinci Dünya Savaşı boyunca, ordu liderliği, her fırsatta saray kliğinin, özellikle de yetenekli adamları çıkarmak ve onları favorileriyle değiştirmek için sürekli olarak manipüle eden ve entrika çeviren kraliçenin zehirli etkisine maruz kaldı.
Rus saldırısı
Büyük Dük Nicholas komutasındaki Rus ordusu, Alman ordusundan sayısal olarak daha fazla olmak üzere toplamda 1,5 milyon insan ve 3 milyon yedek askerle savaşa girdi. Ağustos 1914'te iki Rus ordusu Doğu Prusya üzerinden Almanya'ya ve Karpatlar üzerinden Avusturya'ya girdi. Başlangıçta Rus ordusu hem Almanlara hem de Avusturyalılara karşı başarılı oldu.
Mühimmatları bittiğinde süngülerle savaşan Rus askerlerinin cesaretinden kimse şüphe edemezdi. Ancak modern savaşta, bireysel askerin cesareti mutlaka belirleyici faktör değildir. Tüm cesaretlerine rağmen, Rus askerleri top mermisinden başka bir şey değildi. İlk başarıları sadece Rus ordusundaki derin sorunları maskeledi.
Modern savaşta gerçek güç dengesi sadece sayılarla değil, aynı zamanda teçhizat ve malzemeler, modern silahlar, birliklerin eğitimi ve subay ve çavuşların kalitesi ile de belirlenir. Bu faktörler, sırayla, her ülkenin göreceli endüstriyel, teknolojik ve kültürel gelişmişlik düzeyi tarafından belirlenir. Rusya'nın daha az gelişmiş sanayi üssü ve etkisiz askeri liderliği, gelişen olaylar sırasında canlı bir şekilde gösterildi.
Rusların ilk saldırısı Alman sivil nüfusu arasında paniğe neden oldu. Her taraftan bir çığlık koptu: "Kazaklar geliyor!" Endişe kısa sürede Batı Cephesinden Doğu Cephesine iki tümen aktaran Alman Genelkurmay Başkanlığı'na yayıldı. Bu, Fransızların, Almanların Paris'teki ilerlemesini durdurmak için Marne'da ihtiyaç duydukları molayı vermelerine yardımcı oldu. Ama Almanlar bu kadar endişelenmemeliydi.
Binlerce Rus askeri uygun teçhizat olmadan cepheye gönderildi. Her şeyden yoksunlardı: оружия, mühimmat, ayakkabı ve yatak takımları. Rus askerlerinin üçte biri tüfek almadı. 1914'ün sonunda, Rus Genelkurmayı her ay 100 yeni tüfek gerektiğini bildirdi, ancak Rus fabrikaları bu miktarın yarısından daha azını (ayda 000) üretme kapasitesine sahipti. Rus ordusunun altmış ağır topçu bataryası vardı, Alman ordusunun ise 42'i vardı. Rusya'nın tabur başına iki makineli tüfeği vardı ve Almanya'da otuz altı tane vardı.
Aralık 1914'e kadar Rus ordusu 6 kişiye ulaştı. Ancak, sadece 553 tüfekleri vardı. Eğitimsiz birliklere uygun silah veya mühimmat olmadan savaşa girmeleri emredildi. Rus ordusunda her 000 kişiye yaklaşık bir cerrah düşüyordu. Sağlık personeli cepheye dağılmışken, herhangi bir Rus askerinin herhangi bir tıbbi tedavi görme olasılığı sıfıra yakındı.
Rus kapitalizminin geri kalmışlığı, askeri malzeme ve finansman sıkıntısı ile mühimmat sıkıntısı olarak kendini gösterdi. Fabrikaların sayısı üretimleri için çok azdı, demiryolu hatlarının olmaması ise birliklerin taşınmasını zorlaştırıyordu.
Tannenberg Savaşı
Doğu Prusya'daki iki Rus ordusu, General Rennenkampf ve Samsonov'un komutası altındaydı. Rennenkampf'ın 1. Ordusu, Alman 2. Ordusuna karşı ikide bir sayısal üstünlük sağlamak için Samsonov'un 8. Ordusu ile çatışacaktı. Plan iyi başladı. Ancak iki general arasındaki zayıf ilişkiler ve ordular arasındaki iletişim güçlükleri nedeniyle Doğu Prusya'daki operasyon felaketle sonuçlandı.
Ludendorff komutasındaki Alman ordusu karşı saldırıya geçti ve 29 Ağustos'a kadar üç kolordudan oluşan Rus merkezi Almanlar tarafından kuşatıldı ve Tannenberg Ormanı'nın kasvetli ve geçilmez derinliklerinde kapana kısıldı, kaçamadı. Tannenberg Savaşı üç gün sürdü. General Samsonov geri çekilmeye çalıştı, ancak kendisini Rus birliklerini bir mengenede tutan devasa bir Alman kordonuyla çevrili buldu. Askerlerinin çoğu öldürüldü veya esir alındı. 10 Rus askerinden sadece 000'i kaçabildi. Felaketin boyutu karşısında şaşkına dönen General Samsonov kendini vurdu.
Rus Genelkurmayının Tannenberg'deki davranışı tarif edilemez derecede korkunçtu. Telsizde şifrelenmemiş savaş planları gönderildi ve saldırıya liderlik eden generaller Samsonov ve von Rennenkampf birbirleriyle iletişim kurmayı reddetti. Almanlar Rusları geride bıraktılar ve generallerin beceriksizliği ve iletişim ve ulaşımın geriliği nedeniyle bir seferde bir Rus ordusuyla başa çıkabildiler. Tannenberg altında, Ruslar bir günde 100 adam kaybetti. Savaşın sonunda, Almanlar neredeyse tüm Rus 000. Ordusunu yok etmişti.
Savaşta sadece 13 kişiyi kaybeden Almanlar, 800'den fazla Rus'u ele geçirmeyi başardı. Tannenberg'deki Alman zaferi, bir hafta sonra, güçlendirilmiş Alman 92. Ordusunun şimdi 000. Bölgedeki sayısal üstünlüğün üç katından fazla olmasına rağmen (8 Alman, 1 Rus'a karşı), Rus kayıpları Almanlarınkinden dokuz kat daha fazlaydı.
Ölen Ruslar arasında tören üniformalarıyla savaşa nezaketle giren ve Alman keskin nişancıları ve makineli tüfekçiler için mükemmel hedefler haline gelen çok sayıda subay vardı. 1915'te bir Rus subayının öldürülme olasılığı yüzde seksen ikiydi. Cephenin bazı bölgelerinde yaşam beklentisi sadece dört ila beş gündü. Alman makineli tüfekçi bir mektupta şunları yazdı:
August von Mackensen liderliğindeki Alman Dokuzuncu Ordusu, Lodz ve Varşova'yı birbirine bağlayan demiryolu hattı üzerinde bulunan Polonya'nın Bolimów köyü yakınlarında General Smirnov komutasındaki Rus İkinci Ordusuna saldırdı. Bu savaş, büyük ölçekli bir zehirli gaz kullanımına yönelik ilk girişimdi.
Yılbaşı gecesi Almanlar, Ruslara on sekiz bin ksilil bromür gazı mermisi ateşledi. Ancak zehirli bulut onları kendi konumlarına geri taşıdı. Gaz, eğer varsa, çok az can kaybına neden oldu, çünkü soğuk hava onu dondurarak etkisiz hale getirdi.
Gaz saldırısının başarısızlığı, Alman komutasını onu iptal etmeye zorladı. Buna karşılık, Ruslar on bir tümenle bir karşı saldırı başlattı. Alman topçuları tarafından ateş edildi. Sonuç olarak, 40 kişi öldü. Hiçbir ordu, savaşın ilk on ayında Rusya'nın maruz kaldığı bu kadar büyük kayıplara dayanamadı.
Toplamda, kayıplar yaklaşık 350 kişinin yanı sıra çok miktarda askeri teçhizattı.
Böylece, Doğu Prusya'daki Rus saldırısı utanç verici bir yenilgiyle sonuçlandı.
Varşova'nın Yıkılışı
Rusların güneybatı cephesindeki saldırı operasyonları daha başarılıydı ve Karpatlar üzerinden Galiçya'ya ilerlemelerine izin verdi. Bu etkileyici şanlı zaferler, diğer cephelerdeki feci yenilgilerle keskin bir tezat oluşturuyordu. Ancak burada Rus ordusu, modern Alman birlikleriyle değil, zayıf Avusturya-Macaristan ile karşı karşıya kaldı. Rusya'nın Avusturya-Macaristan'a karşı başarıları, Rusya'nın gücünden çok Avusturya-Macaristan'ın zayıflığıyla açıklanıyor.
General Brusilov liderliğindeki Rus taarruzunun başarısı kısa sürdü.
Mayıs 1915'te Alman takviye kuvvetlerinin gelişi, Rusları tekrar geri çekilmeye zorladı. 1915 baharında Ruslar Galiçya'ya çekildi ve Mayıs ayında merkezi güçler Polonya'nın güney sınırlarını aştı. 5 Ağustos'ta Varşova'yı ele geçirdiler ve Rusları Polonya'dan ayrılmaya zorladılar.
Doğu Prusya'nın işgali Ruslar için kanlı bir başarısızlıktı. Ama en kötüsü henüz gelmemişti. Doğu Cephesinde, Avusturya-Almanların Ruslara karşı ortak saldırısının bir sonraki aşaması, Avusturya-Almanlar Varşova'ya doğru ilerlerken kuzey Polonya'da başladı. Rus ordusu, kronik erzak kıtlığı ve moraldeki düşüş nedeniyle her gün zayıflıyordu.
Taarruzun başlamasından sonraki beş gün içinde, Avusturya-Alman kuvvetleri Rus hatlarını kırdı ve Rus 3. ve 8. ordularını daha doğuya itti. Rus kayıpları kısa sürede 400'i aştı. 000 Ağustos 5'te Varşova'nın kendisi Avusturya-Alman birlikleri tarafından alındı ve şehir üzerindeki Rus kontrolündeki yüzyıl sona erdi. Başarılarından ilham alan Avusturya-Alman birlikleri, saldırılarını sürdürdü ve Ivangorod, Kovno, Brest-Litovsk, Bialystok, Grodno ve Vilnius'u ele geçirdi. Eylül ayının sonunda, Rus birlikleri Polonya ve Galiçya'dan 1915'te savaşa başladıkları orijinal çizgilerin çok ötesine sürüldü.
Rus saldırısı felaketle sonuçlandı, ancak Fransız ordusu üzerindeki baskıyı hafifletmeye yardımcı oldu ve şüphesiz Almanların Paris'teki ilerlemesini durdurmada önemli bir rol oynadı. Fransız istihbaratının başı Albay Dupont şunları yazdı:
Şimdilik, hırpalanmış Rus ordusu, Doğu Cephesi'nde bir saldırı tehdidi olarak etkili bir şekilde ortadan kaldırılarak Almanların Batı Cephesinde yeniden yoğunlaşmasına izin verdi.
Ev cephesindeki kriz
Galiçya ve Polonya'daki Avusturya-Alman taarruzlarının bir sonucu olarak Rusların toplam kayıpları, 1'i esir alınan 800'den fazla kişiyi buldu. Yakalama oranları, felaketin en belirgin belirtisiydi. Bu korkunç kayıpları telafi etmek için, savaş boyunca tekrarlanan bir süreç olan, zar zor eğitilmiş acemi askerlerin aktif hizmete çağrılması gerekiyordu.
Aynı durum, özellikle alt kademelerde, subay sınıfı için de geçerliydi. Nitelikli subay ve çavuşların kaybından kaynaklanan boşluklar, kariyer basamaklarını genellikle köylü veya işçi sınıfından yükselen eğitimsiz askerler tarafından hızla dolduruldu. Birçoğu 1917'de birliklerin siyasallaşmasında büyük rol oynayacaktı. Cephede, Rus askerleri tüfeksizdi ve bu silahları ancak öldükten veya yaralandıktan sonra diğer askerlerden alabildiler. Sadece 1 Temmuz 1915'te, Rusya'da, üretimi denetlemek ve akut top mermisi ve tüfek kıtlığı sorununu çözmek için Savaş Endüstrisi Merkez Komitesi kuruldu.
Askeri felaket haberi iktidar çevrelerinde paniğe neden oldu. Savaş Bakanı Polivanov, cephedeki durumdan endişe duyan meslektaşlarına yanıt olarak şunları söyledi:
4 Ağustos 1915'ti. Bir hafta sonra General Ruski şunları itiraf etti:
Büyük Geri Çekilme olarak bilinen şey genellikle düzensiz bir uçuşa dönüştü. Kaçış yaygındı. Rus generalleri, sivil halkı kendi cezai ehliyetsizliklerinin bedelini ödemeye zorladı. Polonyalı sivil nüfusun tamamen tahliyesi için acımasız bir emir yayınladılar. Bu, evlerini terk edip doğuya yönelmek zorunda kalan, yolları kapatan ve Rus birliklerinin hareketini engelleyen insanlara korkunç acılar yaşattı. Büyük araziler harap edildi. Bu tür vakalarda her zaman olduğu gibi, askerlerin öfkesini çektikleri acıların gerçek suçlularından uzaklaştırmanın uygun bir yolu olarak Yahudilere karşı kanlı pogromlar başlatıldı.
Polonya'dan geri çekilen Rus birlikleri ve sivil kitlesi, Rusya'da giderek artan bir şekilde çara ve onun yozlaşmış ve yozlaşmış saray kliğine karşı yönelen siyasi ve toplumsal huzursuzluğun için için için yanan alevlerine yakıt ekledi. Çar, ordunun başkomutanı Nikolai Nikolaevich'i görevden alarak ve savaş yürütme veya savaşta piyade ve topçu komuta etme konusunda pratik deneyimi olmamasına rağmen ordunun komutasını devralarak yenilgiye duyduğu öfkeyi dile getirdi.
Rus ordusunun kişisel komutasını alan Nicholas, morali bozuk birliklerini toplamayı umuyordu. Ancak, çar nadiren müdahale ettiği veya generallerinin kararlarını geri aldığı için bu kararın Rusya'nın askeri çabaları üzerinde en ufak bir etkisi olmadı. Ona gerçekten Başkomutanlık pozisyonunu veren şey, her askeri başarısızlık için kişisel sorumluluğuydu. Ayrıca, artan sosyal ve politik kriz döneminde Rus hükümetini hırslı ve sinsi karısı Alexandra'nın ellerine bıraktı. İmparatorluk hükümetindeki yolsuzluk ve beceriksizlik kokusu halk arasında yayılmaya başladı.
İçimdeki yıkım
Savaşın tahribatı sadece cephedeki askerleri etkilemedi.
1915'in sonunda, ekonominin savaş taleplerinin dayanılmaz baskısı altında çökmekte olduğuna dair açık işaretler vardı. Gıda kıtlığı ve fiyatlarda artış oldu. Enflasyon, gelirleri endişe verici bir hızla aşındırdı ve özellikle arz kaynaklarından uzaklığın ve zayıf ulaşım ağlarının işleri daha da kötüleştirdiği St. Petersburg'da, karşılanabilecek mallar bile yetersizdi.
Rusya, Polonya'nın endüstriyel ve tarımsal üretiminin kaybı nedeniyle ekonomik olarak daha da zayıfladı. Milyonlarca erkeğin zorunlu askere alınması, köylülerin toprak sahipliklerinde işgücü sıkıntısına ve sonuç olarak gıda üretiminde azalmaya yol açtı. Çok sayıda köylü de sanayi sektörüne transfer edildi, bu da üretimde küçük bir artışa yol açtı, ancak Rusya'nın askeri ihtiyaçlarını karşılamaya yetmedi.
Sonuç olarak, tarımsal üretim keskin bir şekilde düştü ve sivil nüfus ciddi gıda kıtlığı yaşamaya zorlandı. Dükkanlarda ekmek, şeker, et ve diğer ürünler tükendi ve kalanlar için uzun kuyruklar oluştu.
Ağustos 1914'te savaşın patlak vermesi, başlangıçta düşmanlıkları ortak bir dış düşmana karşı odaklayarak artan sosyal ve politik protestoları bastırmaya hizmet etti, ancak bu sahte vatansever birlik uzun sürmedi. Savaş bitmek bilmeyen bir şekilde devam ederken, savaş yorgunluğu yavaş yavaş kitleleri ele geçirmeye başlayınca, yurtsever sarhoşluğun sisleri insanların zihinlerinden dağılmaya başladı.
En ağır yükü taşımak zorunda kalanlar işçilerin eşleriydi. St. Petersburg'daki işçi sınıfı kadınlarının, yemek kuyruğunda beklerken soğuktan titreyerek haftada yaklaşık kırk saat harcadıkları bildiriliyor. Aç çocuklarını beslemek için birçokları dilenciliğe ya da fuhuşa başvurmak zorunda kaldı.
Halkın morali ve savaşa desteği azaldı ve insanlar savaş karşıtı propagandaya daha açık hale geldi. 17 Eylül 1915'te, eski bir savaş bakanı ve grenadier kolordu komutanı Alexei Kuropatkin şunları yazdı:
1915'in ortalarından bu yana grevlerin sayısı amansız bir şekilde arttı. Rusya devrimci olaylara hazırlanıyordu.
- Vladimir Zyryanov
- https://189131.selcdn.ru http://vnikitskom.ru https://rusplakat.ru
- Marksist analiz. Birinci Dünya Savaşı. Savaşın ilk salvoları
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.