Yırtıcı hayvanlar ve doğal afetler hakkında ilkel ruhla gerçekten sinir bozucu bir şey var. Bir tür olarak, bizden bir ısırık alan besin zincirinde üstümüzde olan bir şey için endişelenmemize gerek kalmayacak noktaya geldik. Ancak yine de korku devam ediyor. Bu aynı zamanda gerçek hayattaki hayvan saldırılarının neden bu kadar haber değeri taşıdığını da açıklıyor. Bir ayı veya köpekbalığı birine her saldırdığında, bu bir manşettir. 2003'te üç genç insanın Kuzey Avustralya'nın vahşi doğasına çıkıp kendilerini doymak bilmez bir timsah tarafından kuşatma altında bulduğunda olduğu gibi. Bu, 2007 filminin temelini oluşturdu. Black Water. Şimdi, yaklaşık 13 yıl sonra, taşradan bir devam filmi ortaya çıkıyor. Kara Su: Uçurum.
Ayarı Kuzey Avustralya'ya geri götüren Jennifer (Jessica McNamee), cesur erkek arkadaşı Eric (Luke Mitchell) ve arkadaşları Yolanda, Viktor ve Cash (Amali Golden, Benjamin Hoetjes, Anthony J. Sharpe) tarafından teşvik edildi. el değmemiş doğa. Yeni oluşmuş ve görünüşte el değmemiş bir mağara sistemine iniyor. Talihsizliğin getireceği gibi, bir fırtına vurur, mağaraları sular altında bırakır ve onları içeri kapatır. Ve bu yeterince kötü değilse, başa çıkmaları gereken çok aç sürüngen misafirleri vardır.
Yönetmen Andrew Traucki, Timsahın hayatta kalmasına dair orijinal hikayenin ortak yönetmenliğini yaptı. Black Water ve benzer hayvanlardan izole edilmiş tehlike üzerinde çalıştı. Reef yüzücülere karşı köpekbalıkları. Şimdi tek başına dönerken, bu ruhani devam filmiyle köklerine geri döndü. Maalesef, ortamın ve planın potansiyeline ve timsahların sonsuz dehşetine rağmen, film o kadar da büyüleyici değil. Gibi filmlerin ardından Tarama ve 47 Metre Aşağı bu, riskleri gidebilecekleri en yüksek seviyeye çıkarmayı başardı. Öyleyse Kara su: Uçurum çok fazla tehlike vaat eden ilginç bir önermeye sahip, timsah düşmanlarının eylemi ve dehşeti üzerine kafa yorma eğilimindedir.
Hikâyenin ana odağı, hayatta kalmak için mücadele ederken çoğu kez karakterlere birçok işlevsizlik ve kavga düşüyor. Karakterlerinin derinliklerini daha fazla doldurmak iyi ama aynı zamanda drama gibi pembe diziye de düşüyor. Viktor'un kanserden iyileşmesi ve karakterlerin ilişkilerinde ve ifşalarında oldukça açık olan bazı katlanmalar ve dönüşler gibi. Ve gerçeklerle yüzleşelim, canavarlar için buradayız, bu durumda timsahlar. Filmin çekilme şekline baktığımızda, istediğimiz kadar film çekemiyoruz ve korkular tam anlamıyla etkili değil.
Filmdeki en sevdiğim sahnelerden bazıları aslında bir tür önsözün başlangıcında. Birkaç Japon turist (Louis Toshio Okada, Rumi Kikuchi) kazara aşağıdaki croc mağara sistemlerine çarptığında taşrada çekişiyor. Kısa olmasına rağmen gerçek bir adrenalin patlaması yaratır. Ve film, Ağız Ne kadar az görürsen inan, o kadar korkutucu. Daha gergin anlardan bazıları, karakterlerin işgal altındaki sularda yürümek zorunda kaldıkları anlardır, bu pullu canavarlardan birinin ne zaman saldıracağından emin değildir.
Gerçekten çığır açıcı değil, ancak yeraltında timsahlara karşı mağaracıların hızlı bir hikayesi için havasındaysanız, bu tam size göre.
Kara Su: Uçurum 7 Ağustos 2020'de VOD'u vuracak