Bununla birlikte, geçen sefer Moskova'nın Ukrayna meselesi üzerinde oldukça farklı bir konuma sahip olduğu ve sürekli olarak tamamen farklı bir çizgiye baskı yaptığı gerçeği üzerine durduk. Sadece bu durum, çılgınca “bataklık” ın “beşinci sütunu” ve çılgınca yurtseverlerin de dahil olduğu beşinci sütun ”da dahil olmak üzere, Rusya’ya ilgi duyan diğer taraflara atfedilebilecek durumun değil.
Bu nedenle pozisyon var ve sonuç (sonuç mu?) Bilinmektedir. Birinin ve diğerinin oranı bir yenilgi mi?
Anlaşma yapalım.
Herhangi bir güç, dünya politikasını üç düzlemde manevra yaparak gerçekleştirir. Bu uçaklar: kendi çıkarları, kendi yetenekleri ve nesnel dış koşulları.
Neye ihtiyacımız var
Prensip olarak, öncelikli bir Putin projesi olarak Avrasya entegrasyonu bağlamında, Ukrayna'ya yönelik tutum varsayılan olarak açıktır. Ve bir süredir, Putin onu maskelemenin gerekli olduğunu hiç düşünmedi: “bir kişi”, “Rus uygarlığının beşiği”, “bir gün Rusya ve Ukrayna kesinlikle buluşacak.”
Mevcut versiyonda Avrasya entegrasyon felsefesinin, SSCB'nin herhangi bir parçasının Rusya'ya katılmasının, hatta kimseyi Birliğe katılmaya zorlamadığı anlamına gelmediğini hatırlatmakta fayda var. Kesin olarak, tam tersine: Avrasya entegrasyonunun merkezinde, yalnızca kendi çıkarları doğrultusunda benimsenen egemen devletlerin kararları var. Evet, Moskova pozitif devlet kararlarını teşvik etmekte tereddüt etmiyor ve mümkün olan her şekilde uygulanmasını kolaylaştırıyor, ancak zorlama olmadan. Ukrayna istisna değildir.
Moskova'nın tüm taktik adımları, yalnızca bu mantıkla aynı çizgidedir.
Ve bu aynı mantığın ardından Moskova genellikle Ukrayna cumhurbaşkanının adı ve ne tür bir siyasi rejim olduğu gibi davuldadır - elbette, bugünün “devrimcileri” inatla rejiminin tutumunun hala Rekabet'in emrinde olmasını sağlamaya çalışmamalı. Shogiu.
Ne düşünmeliyiz
Bildiğimiz gibi, evrende yalnız değiliz. Rusya, egemen bir devlet ve hatta bir nükleer süper güç olarak, mevcut dünya düzeninin sistemine yerleştirildi. Bu dünya düzeni kusurlu, derin bir krizde ve gerçekten hoşlanmıyoruz, ama var.
Bu dünya düzeni içinde, belirli bir Ukrayna egemen bir devlettir - ve bu gerçek resmi olarak Rusya Federasyonu tarafından tanınır. Ve başka bir egemen devletin Ukrayna ile (Rusya Federasyonu bile) ilgili eylemleri uluslararası hukuk normlarına tabidir.
Dahası, Rusya, türbülans dünyasındaki az sayıdaki ülkeden biri olan ve yerel rejimin Putin veya Obama'yı sevmemesine rağmen, herhangi bir devletin egemenliğine ilişkin olarak, uluslararası hukuk normlarının önceliğini vurgulayan çok egemen bir devlettir.
Bu ilke aşağıdaki gibidir.
Ve bazı prensipleri ilan etmek ve özellikle gizlice icat edilmiş olanlar için pratik olarak başkaları tarafından yönlendirilmek büyük bir güç olacaktır.
Evet, tekrar ediyorum, dünya düzeninin şu andaki modeli kusurlu ve haksız. En azından bazılarının (parmağı işaret etmeyeceğiz) kendilerini "diğerlerinden daha eşit" olarak kabul etmeleri ve herhangi bir uluslararası hukukun herhangi bir kuralını, herhangi bir ahlak kuralını dikkate almamalarına izin vermeleri gerçeği değil - bunu Kiev'de görüyoruz. gerçek zamanlı
Bu agresif kibirin yalnızca “güçlülük hakkı” na dayandığını biliyoruz. Ve bu kuvvet başka bir kuvvet bulmalı.
Neredeyse on beş yıldır “öteki gücün”, yani Rusya'nın ortaklarını, cezasızlıkla berbat bir şekilde yapıcı bir diyaloga alıştırdığını görüyoruz. Fakat - hâlâ bir süper gücün egemen olduğu ve kuralları koyduğu dünya düzeninde hala yaşanıyor: biz sadece “bazı yerlerde” bazen kendimizi bir oyuncu olarak ve terpily olarak tanımamayı, isteksizce ve huzursuzlukla zorluyoruz. Tekrar ediyorum: Tüm bunlar Batılı ortaklarımızın mülkleri olarak gördükleri bir dünyada oluyor - ve aslında gerçeklerden çok uzak değiller. Ne yazık ki.
Ne yapabiliriz
Gerçek olasılıklarımız - politik, ekonomik, askeri, ideolojik - bugün itibariyle rakiplerin yeteneklerinden çok daha sınırlı. Evet, değişik derecelerde - ancak denge hala lehimize değil.
Ancak, esas olarak, Rus devletinin ve Rus toplumunun politik özelliklerini ortaya çıkaran el ve ayağımızı bağlayan Silahlı Kuvvetlerin ekonomik göstergeleri veya savaşa hazır olmaları pek fazla değildir.
Ne toplumda ne de dolayısıyla iktidarda - tek tek uygulamalı bir anlayışa sahip değiliz, özellikle Avrasya entegrasyonunun görevleri ve genel olarak ülkenin kalkınma stratejisi.
Fakat hem toplumda hem de dolayısıyla iktidarda - iyi bir askeri bölge boyutunda “beşinci bir sütuna” sahibiz.
Bu nedenle biz, en azından (ve hatta her şeyden önce!), Hem Rusya Federasyonu hem de Rusya Federasyonu vatandaşlarının hiçbir prodüksiyona gerek kalmadan çekileceği, tutarlı ve dahili olarak tutarlı bir ideolojik projemiz yok. “Karşılıklı menfaat” ve “refah” zorunlulukları, entegrasyonun ilk aşamasında - Gümrük Birliği adımında iyi çalışır. Ancak zorlu ideolojik rekabet çerçevesinde, ikincildirler, sadece tanımları gereği Batı orijinaline göre daha düşük olan bir kopyadırlar.
Bu nedenle propagandamızın propaganda yapacağı hiçbir şey yoktur - gerçekten zafer Olimpiyatı ve bizim durumumuzda, Rusya ve Ukrayna'nın kaderinin tarihi birliği dışında. Ancak, bu yoldaş doğru olarak not ediyor. Marakhovsky, yalnızca düşman propaganda makinesiyle yüzleşmek için değil, en azından Ukrayna bilgi alanında resmi bir varlık için açıkça yeterli. Neden, bir bilgi alanı var - ülkemizde, hem Ukrayna'da hem de Rusya Federasyonu'nda birbirlerini içtenlikle “yabancı” olarak gören nesiller büyüdü.
Herhangi biriniz, sevgili okuyucular, bu kısa listeyi kendi düşüncelerinizle ekleyecektir.
Ve herhangi biriniz, bu listeden verilemez olanı ve şu ana kadar çözülemeyen bir politik görevi bağımsız olarak değerlendirebilirsiniz.
Ve herhangi biriniz burada kıyamet olmadığı sonucuna varabilirsiniz - her şey bizim elimizde ve bizim isteğimizde. Dahil - Ellerinde ve Ukrayna halkının iradesinde.
***
Bu durumlarda - hem öznel hem de nesnel olarak - Moskova politikasının hiç etkileyici görünmediğine dikkat edilmelidir. Özellikle anlık duygular ile değil, çok güçlü olanlar tarafından değil, bir mesafeden değerlendirirseniz. Dahası, mesafenin henüz kapatılmadığını fark ederek henüz bir şey yapılmadı.
Evet, Ukrayna glade Moskova "siyah oynuyor" ve rakipleri - "beyaz oynamak". Ancak, oyun dün başlamadı ve her hareket bir şekilde durumu değiştirdi - sıradan bağımsız olarak. “Euromaidan”, “euro-dernek” in çöküşüne bir cevap olduğu için, Kremlin'in gelecekteki tepkisi kaçınılmaz olarak yeni bir format oluşturacaktır.
Dünya siyasetinin klasiğinde, bu tür bir taktik - çizginizi bükmek, zayıf yönlerinizi ve hatta rakiplerinizin gücünü kullanarak - “Stalinist çarşı” olarak adlandırılır.
Ve "Stalin Çarşısı" sabır ve doğruluk gerektirir. Ve sonuç Mayıs 45 olarak kabul edilir.