ZEKÂT
⇒Zekât: İnsan tabiatı itibariyle medenidir. Birey zekât vererek topluma katılmış olur. Zengin verirken gönülsüz vermeyecek ve başa kakmayacaktır. Çünkü biri borcunu ödüyor, diğeri hakkını alıyor. Zekât insanı ve toplumu kötülüklerden arındırır.
⇒Zekât; Hicretin II. Yılı ramazanın sonunda farz kılınmıştır. Zekâtın kelime anlamı “artma, çoğalma, temizleme(tadhir), arıtma(tezkiye) ve berekettir”. “Doğru söylemek, sözünü tutmak” anlamına gelen sıdk kökünden alınmış olan ve Kur’an ve Sünnet’te zekât anlamında sadaka kelimesi de kullanılmıştır.
⇒Zekât; Müslüman, hür, akıllı, bâliğ, tabii ihtiyaçlarından fazla artıcı vasıftaki mala tam bir mülkiyetle mâlik olan ve bu mâlik oluşunun üzerinden bir kameri yıl geçen kimselere farzdır. Bu farzın sahih olarak ödenebilmesi için de ehline verilmesi ve verilirken de niyet edilmesi gerekir.
⇒Temlik: Zekâtı, ona ehil olanlara vermek yani onların mülkiyetlerine geçirmektir.
⇒⇒Zekâtın vücup sebebi: Zenginliktir.
⇒⇒Zekâtın geçerlilik şartları: Niyet ve temliktir.