Çin’in yıllık parlamento toplantılarında formüle edilen ekonomik büyüme hedefleri ve makroekonomik politikaları, “İki Oturum”, yalnızca iki ay sonra siyasi uyum sorunuyla karşı karşıya.
Bu yılki hükümet iş raporunda, GSYİH büyüme hedefi yaklaşık %5.5 olarak belirlendi. Aynı zamanda şehirlerde 11 milyon yeni iş için bir beklenti belirlerken, Çin’de yıllık olarak araştırılan kentsel işsizlik oranının %5,5 veya daha az olması bekleniyor. Bu arada, tüketici fiyatlarının %3 civarında artması bekleniyor. Ayrıca, sakinlerin gelirlerinin genel ekonomidekine benzer bir oranda artması bekleniyor. Tahminlere göre, ithalat ve ihracat miktarı istikrarlı olacak ve ödemeler dengesi esasen sıfır olacaktır. Maliye politikası açısından, açık oranının bu yıl yüzde 2,8 civarında (3,37 trilyon renminbi) olması bekleniyor. 2021.
Yukarıdaki hedefler ve politikalar “normal” koşullar altında belirlendi ve Rusya-Ukrayna savaşı, COVID-19’un yeniden canlanması ve sıkı pandemik önleme ve kontrol önlemlerinin yeniden başlatılması gibi büyük olayları hesaba katmadı.
Ancak şu anda Çin’in hem içindeki hem de dışındaki mevcut koşullar ülkenin ekonomik kalkınmasına elverişli değil. Rusya-Ukrayna savaşının devam etmesi muhtemel olduğundan, küresel enerji ve gıda piyasalarındaki oynaklık sadece Rusya ve Ukrayna’yı değil, özellikle gelişmekte olan piyasalar olmak üzere dünyanın geri kalanını da etkileyecektir.
Çin’de, pandemi sonrası küresel toparlanma, siparişlerde bir kaymaya ve ihracat büyümesinde yavaşlamaya yol açabilir. Bu arada, sıkı COVID-19 önleme ve kontrol baskısının Çin ekonomisi üzerinde önemli bir etkisi var. Doğu bölgesindeki bazı şehirler yaklaşık bir aydır ve Şanghay’ın bazı kısımları bir aydan fazla bir süredir kapalı. Sıkı önlemler, ülkenin lojistik ağında ve tedarik zincirinde büyük çaplı kesintilere yol açtı. Bazı kısıtlı şehirlerde insanların yaşam tarzı ve tüketim alışkanlıkları önemli ölçüde etkilenmiştir. Ülke ekonomisinin COVID-19 tarafından vurulduğu son birkaç yılda, gelişmiş Güneydoğu Kıyısı bölgeleri diğer bölgeleri ekonomik olarak destekliyor (Şanghay’da olduğu gibi). Mevcut salgının esas olarak güneydoğu kıyısında olduğu göz önüne alındığında, diğer bölgelerin ekonomik açığı kapatmanın bir yolu yok.
Yukarıdaki zorluklar, Çin’in ekonomik karar alma süreci üzerinde yeni baskılar getirdi.
Danıştay yürütme organının 6 Nisan’daki toplantısında “ulusal ve uluslararası bağlamdaki karmaşıklık ve belirsizlik yoğunlaşmış ve bazı durumlarda beklentileri aşmıştır” ifadesine yer verildi. 11 Nisan’da, Başbakan Li Keqiang, Jiangxi’deki bir sempozyuma katılırken, “uluslararası ve ulusal durumlardaki beklenmedik değişikliklere ve aşağı yönlü ekonomik baskıya karşı çok uyanık olmamız ve yeni zorluklara kararlı bir şekilde yanıt vermemiz gerektiğini” vurguladı. Adil bir istihdam ve fiyat istikrarı aralığında destekleyici ekonomik faaliyetler yoluyla ekonomiyi istikrara kavuşturmak ve insanlar için temel yaşam standartlarını sağlamak için, Çin ekonomisinin makroekonomik politika uygulamasını iyileştirmenin yanı sıra politikayı, reformu ve ülkenin dışa açılmasını derinleştirmesi gerekebilir.
Sonuç olarak, ANBOUND analistlerine göre Çin, 2022’de ekonomik ivmeye odaklanan büyük bir ekonomik teşvik stratejisi uygulamak zorunda kalabilir. Politika sorunlarından bazıları aşağıda listelenmiştir.
İlk sayı, Çin’in bazı bölgelerindeki farklı yatırım planlarına bakıyor. Ocak-Şubat döneminde, sabit varlıklara (çiftçiler hariç) ulusal yatırımın yıllık %12,2 artışla 5.076 trilyon RMB olduğu ve 2021’de görülen büyümeden 7,3 puan daha hızlı olduğu bildirildi. Yatırım büyüme hızı yavaş olmasa da , devasa yatırım ölçeği, çeşitli yerlerin tüm yatırım planlarının toplamıdır. Ulusal yatırım verilerinin artımlı bir faydası yoktur ve büyük ölçekli bir teşvik olarak kabul edilemez.
Bu, ikinci endişeyle ilgilidir: yerel kaynaklar genellikle büyük projelerde yoğunlaşmıştır. Herhangi bir büyük proje genellikle devlete ait işletmelerin yegane alanıdır. Devlete ait işletmeler, Çin’in “ikinci merkez bankası” olarak hareket etmekte ve fonlarının bir kısmını, önemli ölçüde artan fayda sağlamada bazı sınırlamaları olan büyük projelere yatırmaktadır.
Üçüncü endişe gayrimenkul geliştirme ve piyasa politikaları ile ilgilidir. Ekonomik baskı altında, Çin’deki 60 şehir, emlak kontrol politikalarını gevşetme etkisinden zarar gördü. Ana hedef, şu anda ülkenin konut piyasası vurulmuş ve yerel halkı ciddi borç altına sokmuş olsa da, konut piyasasını iyileştirmektir. Düzeltici politikaların benimsenmesi bile finansal krizin hafifletilmesine ancak sınırlı ölçüde yardımcı olabilir ve ekonomi için gerçek faydalar sınırlıdır.
Dördüncüsü, doğrudan tüketime yönelik teşvikle ilgilidir. Son iki yılda Çin hükümeti, pandeminin etkilerini hafifletmek ve ekonomiyi istikrara kavuşturmak için birçok yerde tüketici kuponları yayınladı. Sorun karmaşık olabilir, çünkü zorlu mali kısıtlamalara rağmen, tüketici kuponları düzenlemek merkezi ve yerel yönetimlerden önemli miktarda mali kaynak gerektirir.
Beşinci sorun, vergi ve harçların, kiraların ve faizin kesilmesiyle ilişkilidir. Bu yaklaşım sadece toplam sosyal maliyeti düşürmeye yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda işletmelerin operasyonel maliyetlerini de azaltır. Bununla birlikte, aşağı doğru ciddi ekonomik baskılar altındaki firmalar için, bu yaklaşımın gerçek büyümeyi teşvik etme açısından çok az etkisi vardır; esas olarak mevcut durumu korumaya hizmet eder.
Çin hükümetinin trendi tersine çevirmek için bazı seçenekleri var. Yeni başlayanlar için, Çin hükümeti kentsel dönüşümü daha da teşvik edebilir. Kentsel dönüşüm, yılın ikinci yarısında kentleşme gelişiminin anahtarı olacaktır. Kentsel dönüşüm projeleri, ekonomik büyümeyi sağlayacak kentsel mekanların değerini ve üretimini artırmaktadır.
Ayrıca, Çin hükümeti doğrudan finansmanı serbestleştirirken sermaye piyasasını canlandırabilir ve çekiciliğini artırabilir. Sermaye piyasasının gelişimi, Çin ekonomik sisteminde her zaman bariz bir kusur olmuştur. Özellikle borsa, yalnızca geliri artırmak için zor bir platform değil, aynı zamanda yabancı yatırım çekmek söz konusu olduğunda da güvensizdir.
Son olarak, Çin hükümeti, ekonomik açığı hafifletmek için özel koşullar altında genişletici bir maliye politikası uygulayabilir. Ekonomi üzerinde aşağı yönlü baskıyla karşı karşıya kalan sadece merkezi hükümet daha yüksek bir borç tavanını karşılayabilir. Genel olarak, makro politikalar sürekli olarak kaldıraç azaltmayı gerektirir, ancak istisnai durumlarda kaldıraç azaltmayı geciktirmek gerekebilir. Çin’deki mevcut ekonomik durum göz önüne alındığında, borç tavanının aşılması kaçınılmaz görünüyor.
Muazzam bir ekonomik canlandırma politikası önerimiz, son yıllarda tanıtılan kavramlardan farklıdır. Geçmişteki politikalarda, Çin hükümeti bazı sistematik genişleyici para ve maliye politikaları benimsemiştir. Bol likidite sağlayarak, “sermaye fazlası” ekonomik ivme eksikliğinin etkilerini hafifletti. Şu anda önerdiğimiz devasa ekonomik canlandırma politikası, öncelikle salgın sonrası dönemde Çin ekonomisini eski haline getirmektir. Bu dönemde Çin ekonomisi, pandeminin daha sıkı kontrolünün ardından ekonomik ablukadan bir ölçüde zarar görmeye devam ediyor. Çin hükümeti piyasanın uyum sağlamasına izin verirse, ekonomik durgunluk riski vardır.