Birkaç yıl önce, psikoloji uzmanı olan Al Siebert, “Survivor Karakteri: Bazı İnsanların Neden Hayatının Zorluklarını Ele Almada Daha Güçlü, Daha Akıllı ve Daha Yetenekli Olduğunu” yazdı (
susandunnmome-20), bir engelli web sitesi için bir yazı yazdı. Onu kurtardım çünkü hepimiz için geçerli olduğunu düşünüyorum.
İşte burada verdiği stratejilerden bazıları:
“Bağlı kalın. Diğer insanlarla etkili bir şekilde bağlantı kurmak istediğinizi belirleyin.” İnceleme, izolasyonun sağlığımız için yüksek tansiyon, obezite veya sigara içmekten daha zararlı olduğunu tespit etmiştir. Bağlayın. Koçlar bu konuda size yardımcı olabilir ve bağlantılardan biri olabilir.
“Bir” kurban “alışkanlığınız varsa, istediğiniz şeyi alan 1 ile değiştirin.”
“Hayatta kalan hikâyenizi, başkalarına yardım edip onlara ilham vermesi için bilgilendirmeyi öğrenin. Asla duygusal bir crybaby olmayın.”
Hayatımdaki başka bir şeyden çok, diğer insanların “kurtulan” hikayelerinden çok daha fazla ilham aldım. Hayatta kalmak için umutsuzca keşfe ihtiyacımız var, çünkü hepimizin haçlarımıza sahip olması ve sadece geleceğin ne getireceğini asla bilemeyiz.
Aşağıdayken, Müttefikleri zor bir zamanda yöneten iki engelli kişi olan Churchill ve Roosevelt’i hissediyorum. O zamanlar liderler oldukları bir kaza olduğuna inanmıyorum. Her biri, bireysel kavgaları gerçeğinden dolayı esnekliği biliyordu – Roosevelt belden aşağıya felç oluyordu ve Churchill, “kara köpeği” ni yaşam boyu süren depresyonunu elde etti.
Roosevelt ulusa “Kendisinden endişe etmekten korkmamız gereken tek şey” demişti ve esasen orada olduğu için dinledik. Churchill bize “Asla pes etmeyin. Hiçbir koşulda, hiçbir koşulda, hiçbir şekilde, hiçbir şekilde,” verdi.
“Başkalarından istediğini sor. Yanıt verdiyse onlara teşekkür et.” Bu çok nazikçe koydu. “Beklentiler” gerekmeden “olasılıklar” ın bu kabullenme durumuna ulaştığımızda, hayatlarımız çok daha iyi.
“Diğer insanlar için empatiyi arttırarak sürekli olarak kendi kendinize olan meşguliyetinizi değiştirin. Bu, günümüzde insanların etrafınızda olmasının nasıl bir şey olduğunu anlamaktan ibarettir.”
Bir keresinde kiliseyi tanıtıyordum ve bakanla yakın çalıştım. Onu belden aşağıya felç eden ve babasını ve erkek kardeşi öldüren bir araba kazasında olmuş bir hanımefendi vardı. Sağlığa geri dönüşü uzun bir zamandı, hepimiz ızdırapla izlediğimiz bir mücadele ve verebileceğimiz destek. Tek önemli noktada
Bakan bana “zaman” olduğunu söyledi. Katı bir yıl boyunca Büyük bir Kızkardeş olmak için “onu” cezalandırmak için gidiyordu. Anla?
“Victor Frankl’ın uzmanlık alanından hangisinin, bir soykırımdan kurtulan olduğu anlamına gelir.” Onun hikayesini hiç bilmiyorsan, buraya bak. (~ webwinds / frankl / frankl.htm) Frankl’in ölüm kampındaki akımın ana ilham kaynağı Nietzsche’nin ifadesiyle “Beni öldürmeyen bu beni daha da güçlü kılıyor.”
Benlik saygısı, Siebert’in kendini nasıl hissettiğini ve bir şeyin yanlış gittikten sonra ne kadar önemli bir şekilde çalıştığını belirleyen şey olduğunu söylüyor. Bu “sürgüler ve okların okları” na karşı bir tampon görevi görür.
Ve biz oradayız, biz biliyoruz ki, bir çift Shakespeare kadar elverişli ya da olacak. Bu sıkıntı hakkında söyledi:
Tatlı sıkıntılardan yararlanır,
Hangi kurbağa gibi, çirkin ve zehirli,
Henüz kafasında değerli bir mücevher taşıyor
Ve bu hayatımız, kamuoyundan muaf,
Ağaçlardaki dilleri, çalışma kitaplarındaki kitapları bulur.
Taşlardaki vaazlar ve her şeyde harika.
– William Shakespeare, “Beğendiğin gibi.”
Tatlı Sıkıntılardan yararlanıyoruz, eğer orada takılırsak, ustalaşmaya devam edersek, bağlı kalır, geleceğimize olan inancımızı korur ve diğer insanların deneyimlerinden anlarsak.
Birkaç yıl önce, psikoloji uzmanı olan Al Siebert, “Survivor Karakteri: Bazı İnsanların Neden Hayatının Zorluklarını Ele Almada Daha Güçlü, Daha Akıllı ve Daha Yetenekli Olduğunu” yazdı (