Bekr b. Abdullah Müzenî (kuddise sırruhû) şeytanın vesvesesi konusunda dikkatli olmaya davet ederek şöyle diyor: “Eğer şeytan önüne çıkıp ‘sen falanca müslümandan daha üstünsün’ derse, dikkatli ol ve o müslüman kardeşin senden büyükse şöyle söyle: ‘Bu kardeşim benden önce müslüman olup, benden daha çok salih amel işlemiştir. Onun için o benden daha üstündür.’ Eğer senden küçükse ‘Ben günahlarda onu geçtim. Bu bakımdan o benden daha hayırlıdır’ de. Eğer sana ikramda bulunan ve hürmet gösteren müslüman kardeşinle karşılaşırsan ‘Bu, Allah Teâlâ’nın bir ihsanıdır’ de. Eğer onlardan bir cefa görürsen ‘Bu, yaptığım bir günahtan dolayıdır’ de”
İstiğfar ve Tövbe Etmek
İstiğfar, Allah Tealâ’dan affını istemek, bağışlanmayı istemektir. Bu dil ile yapılır, sonuç Allah’a bırakılır. Tövbe ise değişmektir. Ölü kalbi diriltmek, bozuk hali ve kötü arkadaşı terketmek, kötülüklere iyilik diye sarılmış nefsi ıslah etmektir. Tövbe, özü, sözü ve her yönüyle Allah’a dönmektir. Tövbe eden, nefis, şeytan ve bütün kötülük kaynaklarıyla mücadele eder. Yüce Allah’ın seveceği bir hale gelir. Bu ise hem dilin, hem kalbin, hem de bedenin işidir.