En kötüsü
"Bundan en çok etkilenenler, merdivenin en altındaki insanlardır."
Bu veya bu yöndeki sözler, dünyanın dört bir yanındaki ve ABD'deki arkadaşlarla yapılan birçok “check-in” görüşmesinde ve e-postada, COVID 19 pandemisi hakkındaki her konuşmanın bir parçasıydı. En az şeye sahip olanların her bakımdan en çok acıyı çektiği açıktı: enfeksiyon vakaları, ölüm sayısı, özellikle saatlik ücretli çalışanlar arasında ekonomik kayıp, sağlık ve destek hizmetlerinin eksikliği ve ekonomik nedenlerle savunmasız bırakılanlar arasında çok sayıda başka yoksunluk. yapılara, göçmenlik statüsüne, bir azınlığa mensup olma veya kadınlara göre. Bunlar, tüm ekonomik ve politik koşullar altında ve diğer sosyal stres koşullarında diğer biçimlerde düzenli yapısal kırılganlıktan muzdarip olanlar arasındadır. Şimdi, pandemi vurduğunda, virüs dünyaya yayılırken herkesin başına gelen felaketin en şiddetli etkisini hissettiler.
Savunmasızlığın bu yeni tanınması, nihayetinde tüm ulusları, yapısal kırılganlığı ortadan kaldırmaya çalışan pandemi sonrası küresel bir toplum hakkında yeniden düşünme ihtiyacı ve olanakları konusunda uyandıracak mı?
Pandemi, küresel sosyo-ekonomik merdivenin en altındakilerin, onları her türlü felaketten gelebilecek zararlara karşı özellikle duyarlı hale getiren düzenli, sistemik bir yoksunluk durumunda yaşadıkları gerçeğini tamamen ortaya çıkardı. Artık ana medya ve kamuoyu tarafından bile kabul edilen, kronik kırılganlık gerçekleri, bunun nasıl deneyimlendiği ve bu konuda ne yapılabileceği konusunda uzun süredir sönük bir ışık parladı. Bu Corona Bağlantısı, ve önceki bazı gönderiler, pandeminin en savunmasız kişilerin sürekli olarak maruz kaldığı insan güvensizliğini ve marjinalleşmeyi nasıl şiddetlendirdiğini gösteriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde, New Orleans'taki Afrika kökenli Amerikalı topluluğun yeterli acil durum ve kurtarma yardımının olmaması nedeniyle gözlerimizin önünde yok edildiği Katrina Kasırgası sırasında utanç verici ve acı verici bir şekilde açıklığa kavuştuğunu gördük. Ancak bu gözler kısa süre sonra bu yıkımdan döndü ve altta yatan ırkçılığın reformu olmadan “her zamanki gibi” yeniden yapılanmaya döndü. Ve ABD'de bir kez daha, en fazla enfeksiyon ve en yüksek ölüm oranıyla COVID'den en çok Afrikalı Amerikalılar acı çekiyor. Savunmasızlığın bu yeni tanınması, nihayetinde tüm ulusları, yapısal kırılganlığı ortadan kaldırmaya çalışan pandemi sonrası küresel bir toplum hakkında yeniden düşünme ihtiyacı ve olanakları konusunda uyandıracak mı? Corona Bağlantılarının ilki, “Tırnak ProblemiPandemi ile mücadeleye yönelik militarist tepki üzerine eleştirel bir düşünceyi kışkırtmaya çalıştı, bu, “iyileşmenin” planlanması ve yenilenmiş bir dünya yaratmadaki rolü hakkında benzer bir soruşturmayı teşvik etme çabasıdır.
Barış Eğitiminin İlkesi Kavramsal Netlik; Açıklık Aracı Olarak Ayrım
Barış eğitiminin hedefleri arasında, yurttaşlık meseleleri üzerine ortak düşüncelerin, barış ve adaleti sağlayan politikalara yönelik siyasi söylemin temeli olarak eleştirel sorgulama kapasitelerinin geliştirilmesi yer alır. Genel olarak iletişimin netliği ve özellikle tam olarak ne araştırdığımıza dair netlik, siyasi yansımalarımızı paylaştığımız fikirler pedagojimizin ayrılmaz bir parçasıdır. Corona Connections'ın teşvik etmeyi amaçladığı barış-öğrenme pedagojisi hakkında yeniden düşünmeyi kolaylaştırmak amacıyla, burada, her biri farklı – esasen ilişkiliyse – iyileştirici ve yeniden yapılandırıcı stratejiler gerektirebilecek kırılganlık biçimleri olarak gördüğüm bazı kavramları öneriyorum. Artık COVID tartışmasında merkezi bir konu olan “kurtarma”da üstlenilmelidir. Adalet için öğrenme temel bir barış eğitimi hedefiyse, kurtarma planlamasına yönelik sorgulamaya getirdiğimiz temel soru şu olmamalı: “Hangi belirli nedenlerden kaynaklanan hangi zararları kim yaşadı? Bu salgından güvenlik açığı ve nedenleri hakkında ne öğrenebiliriz? Kurtarma planlamasına rehberlik ediyor gibi görünen güvenlik açığı kavramı nedir?
Adalet için öğrenme temel bir barış eğitimi hedefiyse, kurtarma planlamasına yönelik sorgulamaya getirdiğimiz temel soru şu olmamalı: “Hangi belirli nedenlerden kaynaklanan hangi zararları kim yaşadı? Bu salgından güvenlik açığı ve nedenleri hakkında ne öğrenebiliriz? Kurtarma planlamasına rehberlik ediyor gibi görünen güvenlik açığı kavramı nedir?
Tüm canlılar savunmasızdır. Bu nedenle, ekolojik düşüncenin barış sorunsalını ele almak için çoğu politik düşüncenin soyutlamalarından daha uygun olduğunu savunmamla uyumlu olarak, kırılganlığın barış eğitiminde önemli bir konu olması gerektiğini iddia ediyorum. Çeşitlilik ekolojinin ayrılmaz bir yönü olduğundan, tüm kırılganlıkların aynı şekilde tezahür etmediği belirtilmelidir. Bu Corona Bağlantısı, şimdi çok belirgin hale gelen sosyo-ekonomik kırılganlıkta yaşanan farklılıklara odaklanıyor. Güvenlik açığı, temel bir kavram olarak, risk altında olmak, dayatılan risk anlamına geliyor. Bu, tüm yaşamın doğasında bulunan riskler veya örneğin üstlenilen gönüllü risk değildir. Pulluk demirleri nükleer karşıtı aktivistler, önceki iki Bağlantının odak noktası. Sosyo-ekonomik kırılganlık seçilmez ve nadiren savunmasızların kendilerinden kaynaklanır. İnsani bir deneyim olarak, zorlukların zararlarına karşı koyacak araçların yokluğudur; krizler ve felaketler karşısında sınırlı esnekliğe veya “geri dönüş” gücüne sahip olmak. Tarihsel olarak, kırılganlar arasında olmak, krizler ve afetler meydana geldiğinde en yıkıcı etkiye maruz kalmak anlamına geliyordu. Barış eğitimcileri olarak, barış sorunsalının bir bileşeni olarak sosyo-ekonomik kırılganlık hakkında yazdık ve tartıştık, ancak üstesinden gelmek için gerekli öğrenmeye uygun sorgulamaları inşa etmek için henüz yeterince açıklığa kavuşturup kavramsallaştırmadık. Dayatılan kırılganlığı düşünürken, dayanıklılık için araç ve sınır eksikliğinin tezahür etmesinin ve küresel düzende etkileşime girmesinin çeşitli yollarını görüyorum. Tüm dayatılan kırılganlıkların ortak bir kök nedenini, eşitsizliğin, diğer insan sorunları gibi, yaşamın bir verisi olduğuna dair yaygın bir inançtan kaynaklanan genel bir eşitsizliğe tolerans olarak algılıyorum. Burada daha da önemlisi, kırılganlık biçimlerinin nedenselliklerinde, sonuçlarının düzeltilmesi ve nedenlerinin üstesinden gelinmesi üzerine spekülasyon yapılması gerektiğine inandığım bazı farklılıklar görüyorum. Bu tür spekülasyonların, savunmasız kişilere en azından azaltacak, tercihen riskten kaçınacak araçlar ve dayanıklılık geliştirme fırsatları, kırılganlıklarının belirli nedenlerine yanıt veren yollar sağlamanın yollarını araması gerektiğini ileri sürüyorum.
Barış eğitimcileri olarak, barış sorunsalının bir bileşeni olarak sosyo-ekonomik kırılganlık hakkında yazdık ve tartıştık, ancak üstesinden gelmek için gerekli öğrenmeye uygun sorgulamaları inşa etmek için henüz yeterince açıklığa kavuşturup kavramsallaştırmadık.
Bu öğrenme araştırmasının hedefleri olarak riski azaltmak ve dayanıklılığı artırmakla, pandemi sonrası “iyileşme” için planlamada ve yenilenmiş bir dünya için yeniden düşünmeye girişmede ayırt edebileceğimiz üç genel kırılganlık biçimini kavramsallaştırıyorum. Burada ortaya konan genel biçimlere ek olarak, bu biçimlerin içinde ve muhtemelen bunlara ek olarak, açığa çıkarılabilecek ve kırılganlığı ve daha etkili çareleri daha fazla açıklığa kavuşturmak ve daha kesin bir şekilde kavramsallaştırmak için düşünülebilecek başka varyasyonlar olduğuna inanıyorum. Barış eğitimcilerini bu tür formları araştırmaya ve araştırmaya eklemeye teşvik ediyorum.
Nedensellikleri ve nasıl deneyimlendikleri açısından şimdi önerdiğim üçü; dayatılan kırılganlığın “neden” ve “ne”si şunlardır: yapısal/sistemik, koşullu/maddi ve durumsal/periyodik. Farklı olmakla birlikte, üçü ayrı değildir. Küresel sistemdeki diğer her şey gibi, bunlar da birbiriyle ilişkilidir ve savunmasızların yükünü artırmak için sıklıkla birlikte çalışırlar. Buradaki ayrımlar, geçmişte olduğu gibi COVID ve iklim değişikliği ile ilgili bağlantı, kısa vadede daha uygun ve etkili iyileştirme yöntemlerinin planlanması ve uzun vadede uygulanabilir ve pratik reform ve yeniden yapılanma yararına yapılır.
Yapısal/Sistemik Güvenlik Açığı
En büyük ve en tehdit edici biçim, yapısal/sistemik güvenlik açığı küresel düzenin ekonomik ve politik yapıları ve kurumları tarafından, yapıların amaçlarına ulaşmaya yönelik politikaların yürütüldüğü sistemlerle uyum içinde, savunmasız kişilerin riske atıldığı bir sistemdir. (Onu içinde COVID ve iklim değişikliği üzerine Corona BağlantısıUrsula Oswald Spring, birincil amaçlarının kâr elde etmek olduğunu ileri sürdü.) Bazen yapısal şiddet olarak anılan bu kavram hakkında hatırı sayılır bir literatür var. Yoksulların çoğu bu yapısal/sistemik kırılganlığın içinde doğar ve riskten kaçınma ve dayanıklılık oluşturma olanaklarını sınırlayan bu yapılar tarafından orada kapana kısılır; temel, genellikle kısa vadeli hayatta kalmak için harcanan tüm yetersiz kaynakları. Onların durumu, zorunlu göç ve siyasi baskı, bazen zulüm noktasına kadar, yoksulluk ve baskı gibi yasal tazminat olmaksızın eşit derecede sivil suçların kurbanları gibi diğer çağdaş stresler tarafından daha da tehlikeli hale getirildi.
Koşullu/Maddi Güvenlik Açığı
İnsan uygarlığı "ilerlerken", bazıları bu sürekli riskten daha az şiddetli ve sürekli hale geldi. koşullu/maddi güvenlik açığı, burada gelişmek için maddi ihtiyaçların karşılanması, aralarında savaş, ekonomik bunalım, iklim değişikliği olayları, sağlık ve eğitim eksikliği, işsizlik, siyasi kargaşa, ırkçılık, cinsiyetçilik ve salgın hastalıklar gibi belirli koşulların bir sonucu olarak sınırlı olabilir. Koşullu olarak savunmasız kişilerin insan güvenliğine yönelik tehditler, genellikle nedensel koşulları ortadan kaldırma girişimleriyle ele alınmaktadır. Yapılardan etkilenmekle birlikte, bu güvenlik açığı alanındaki hayatta kalma riskleri öncelikle sistemik değildir. Politika değişikliği yoluyla uygulanan orta vadeli çözümlerle riskler azaltılabilir. Yapısal olarak savunmasız olanlar kadar merdivenin en alt basamağında olmayan bu savunmasızlar, şu anda “kurtarma” planlayıcılarının en büyük endişesidir: küçük işletme operatörleri; işten çıkarılan maaşlı çalışanlar; hastalık nedeniyle geliri azalan veya kesilenler; saatlik ücretli çalışanlar ve engelliler, aile içi istismar mağdurları ve dipten bir veya iki basamağa çıkmış bazı ezilen “azınlıklar” gibi sosyal açıdan savunmasız birçok kişi.
Durumsal/Epizodik Güvenlik Açığı
Merdivenin her basamağında bulunan insanlar kendilerini bir durumda bulabilirler. durumsal/epizodik güvenlik açığı, "Hepimiz bu işte beraberiz" dendiği kırılganlık biçimi.Karantinanın, sosyal mesafenin, maskelerin ve eldivenlerin olduğu bu günlerde, inkar eden birkaç ideolog dışında hepsi bu ölümcül virüse karşı risk altında olduklarını biliyorlar. Bu ölümcül savunmasızlık düzeyi, çoğu varlıklı için (bazıları ikinci veya üçüncü evlere sığınan sığınaklara kaçmış), orta sınıfın çoğu, hatta işçi sınıfının bir kısmı için yenidir; sadece, ne kadar uzun görünse de, geçici bir durum olarak algılandığı için tolere edilebilir. "Bunun üstesinden birlikte geleceğiz." Mevcut rahatsızlıklar, kıtlıklar, rahatsızlıklar ve belirsizlikler, yeterli araçlara sahip olanlara yabancı, ancak yapısal olarak tüm ve koşullu olarak savunmasız olanların çoğuna tanıdık ve sabit, orta ve daha yüksek basamaklardaki birçokları için, bu tür bir savunmasızlığın ilk deneyimidir. Pek çoğu, durumsaldan koşulluya düşebileceklerinden korkar, çünkü koşullu olarak savunmasız olanlar merdivendeki normal basamaklarından aşağı kayarlar; Şimdiye kadar verilen yardım tepkisi göz önüne alındığında, haklı korkular. Bu nedenle, bazıları için, henüz yapısal kırılganlık olmasa da en azından koşullu bir uyanış. Diğer biçimlerin kalıcı olarak düzeltilmesinin mümkün olduğuna inanmadığım yapısal kırılganlığın üstesinden gelmek için tüm gerçeklere ve gereksinimlere uyanmak, şimdi barış eğitiminin karşı karşıya olduğu acil bir zorluktur.
Diğer biçimlerin kalıcı olarak düzeltilmesinin mümkün olduğuna inanmadığım yapısal kırılganlığın üstesinden gelmek için tüm gerçeklere ve gereksinimlere uyanmak, şimdi barış eğitiminin karşı karşıya olduğu acil bir zorluktur.
Pandemi, yoksulluk-refah ayrımının tarihte hiç olmadığı kadar geniş olabileceğini açıkça ortaya koydu. Ancak yine de bu bölünmenin kendisi şu anda sistematik olarak ele alınmıyor. Ne de, tarafından belirtilen koşulların istisnaları dışında BM Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri, küresel güvenlik açığının ölçeğinin ve doğasının kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesine yönelik herhangi bir girişim var gibi görünüyor. Şimdiye kadar verilen yanıtların çoğu, yapısal olarak savunmasız olanların ihtiyaçlarına tamamen yetersiz olan durumsal ve koşullu savunmasızlığa yönelik olmuştur. Bu gerçek, şurada netlik kazandı. Aile içi istismarda Corona Bağlantısı, savunmasızların ataerkil yapılara hapsolduğu bir örnek, sunulan herhangi bir rahatlama biçimi tarafından ele alınmayan yapılar. Yapısal güvenlik açığı, koşullu güvenlik açığını gidermek için tasarlanmış yöntemlerle ortadan kaldırılamaz. Ayrıca, güvenlik açıklarının hem genişliği hem de çeşitliliği konusunda talimat veren kapsamlı bir değerlendirme olmadan hiçbir form yeterince ele alınamaz. Bu ihtiyacı karşılamak için, pandemi sonrası yenilenen bir dünya için planlamaya yönelik daha bütünsel ve bütünleşik bir yaklaşım geliştirmeye yönelik ortak eleştirel düşüncenin temel temeli olarak tüm kırılganlık türlerinin dünya çapında ortaya çıkmasını öneriyorum. Böyle bir harita temelinde, yapısal kırılganlığın ortadan kaldırılmasında barış eğitimcileri olarak rolümüzün mücadelesini üstlenmeye başlayabiliriz.
Şimdiye kadar verilen yanıtların çoğu, yapısal olarak savunmasız kişilerin ihtiyaçlarına tamamen yetersiz olan durumsal ve koşullu savunmasızlığa yönelik olmuştur.
Küresel Bir Güvenlik Açığı Haritası Çizmek
Küresel bir güvenlik açığı haritası çizmek amacıyla, savunmasızlar arasındaki çeşitliliğe, savunmasızlık biçimleri arasındaki ayrımlara ve bunların aynı anda deneyimlenen diğer biçimlerle nasıl sıklıkla birleştiğine dair birkaç örnek sunarak bazı “Corona Bağlantısı” hikayelerini derledik. . Afrika'dan, Kamerun'dan barışı koruma konusunda daha önce yayınlanan bir rapor, COVID19: Çatışmalardan etkilenen ortamda barışı korumanın zorluğus bize, COVID'in silahlı çatışmanın yapısal ve koşullu kırılganlığı zaten yoğunlaştırdığı bir alanda barışı sağlama çabalarını tehlikeye attığı böyle bir yakınlaşmayı gösteriyor. Hindistan'dan bir haber, Kilitlenme Çaresizliğinde, Göçmenler Delhi Ölü Yakma Alanı Yakınına Çöpe Atılan Muzları Seçiyor, bu ülkedeki yapısal olarak savunmasız milyonlarca insan arasında hayatta kalma araçlarının eksikliğinin ciddiyetini gösteriyor, bu dünya çapında tekrarlanan bir eksiklik. Katolik kız kardeşlerden bir hesapKoşullu savunmasızlık üzerinde çalışmak, onlara dayanıklılık araçları ve kaynakları sağlamaya çalışan savunmasız ve insani yardım çalışanları arasındaki insan güvenliğinin kırılganlığını göstermektedir. Rekor yüksek işsizliğin bir hesabı tecritten kaynaklanan ekonomik altüst oluşta, koşullu kırılganlık sıralarını artırmayı vaat eden ciddi durumsal kırılganlığa bir örnektir. Bu örnekler hatırlatıyor Anita Yudkin tarafından Corona Bağlantıları, burada insan güvenliğini engelleyen sömürge yapılarının Porto Riko'nun şimdi COVID tarafından daha da kötüleşen Maria Kasırgası'nın ardından nasıl daha fazla koşullu güvenlik açığı ürettiğini görüyoruz. Güvenlik açığı, hem Maria hem de COVID durumunda durumsal güvenlik açığına karşı sınırlı olabilecek şeylere yetersiz yanıtlarla yeniden uygulandı. Amada Benavides'ten Bağlantı Kolombiya'daki silahlı çatışma koşulları altında her üç biçimin de yakınlaşmasının Kamerun'dakine benzer başka bir vakası. Yıllarca süren ölümleri ve akan kanları sona erdirmeyi vaat eden barış anlaşması şimdi COVID tarafından tehdit ediliyor ve yine en savunmasız olanlar en ciddi şekilde etkileniyor.
Tüm bu kırılganlık örnekleri, barış eğitimcilerinin dünyanın her yerindeki her türden savunmasızlık vaka çalışmalarıyla daha da genişletebilecekleri bir haritanın başlangıç noktasıdır. Benim önsezim, böyle bir haritanın yalnızca milyonlarca insanın katlandığı birbirine bağlı kırılganlıklar ağını ortaya çıkarmayacağı, aynı zamanda dünyanın en alt basamaklarında yerleşik olan yaşam şanslarının ve dayanıklılık kapasitelerinin yapısal sınırlarına daha yoğun bir şekilde yeni bir tanıma ışığı yakabileceğidir. sosyo-ekonomik merdiven ve bu basamaklara tehlikeli bir şekilde tutunanların sistemik insan güvensizliği.
Çekiç'in diğer ucu
Kırılganlıklar ağında parlayan ışığın odağını küresel sosyo-ekonomik merdivene kaydırdığımda, onun inşa edildiği çekiç ve çiviler aklıma geliyor. Bir ayrıcalık ve yoksunluk hiyerarşisi inşa etmenin hizmetine sunulan araçlara bakıyorum, çekiç başının militarist gücü, "Tırnak Problemi” Barış eğitiminde bazen ekonomik dönüşüme ve barışa siyasi geçişe atıfta bulunarak bahsettiğimiz yapma ve geri alma süreçlerini düşünüyorum; adaletsizliği ortadan kaldırmak ve silahsızlanmaya çalışmak. Bu nedenle, ilham alan olasılıklardan yola çıkarak Howard Richards'ın düşünceleri Öğretmenlerin ekonomik dönüşüme nasıl katkıda bulunabilecekleri üzerine bakışım marangoz çekicinin diğer ucuna, pençeye kayıyor. Şimdi çekici, merdivenin bileşenlerini gözden geçirmek için çivileri çıkarmak için bir dönüşüm aracı olarak görüyorum. Şimdi, yapısal kırılganlığı ortadan kaldırma sürecinde koşullu savunmasızlığı azaltmak için yeni bir yapı tasarlamaya çalışırken - bu arada, aynı yapıların sömürülmesine karşı Dünya'nın savunmasızlığını da göz önünde bulundurarak - şu tür sorgular yapıyorum:
- (Ekolojik ve ekonomik olarak sorumlu olduğumuz için) bu parçalardan herhangi birini yeniden kullanabilir miyiz?
- Yeni bir yapı tasarlamak için hangi ek bileşenlere ihtiyacımız olabilir?
- Tasarım ve yapım süreçlerinde bize kimler katılacak?
- Gerçekten “hepimiz bu işte beraberiz” diyebileceğimiz bir yapıyı nasıl tasarlayabiliriz?
– Betty A. Reardon (4 Mayıs 2020)