Bölüm 5 – Onun Sevimli Masum Yüzü.
Çağrıyı aldıktan sonra Li Xue, beş yaşına geldikten sonra Li Wei’nin yeni kabul edildiği Mt. Carmel İlkokuluna koştu.
Okul, çocuklar için sağlıklı bir çevreye sahip ve tüm şehirdeki en iyi okuldu. Bu yüzden Li Xue, bu okulun kızı için en iyisi olduğundan oldukça memnun ve kendinden emindi.
Ücretler diğer okullardan biraz daha yüksekti ama miktar, gereksiz harcamalarından bazılarını keserek ayarlayabileceği bir miktardı. Anneler böyle yaşamaya alışmış. Sadece çocuklarına geleceklerini daha mükemmel kılacak bir şey sağlamak için ihtiyaçlarını kesecekler.
Li Xue bekar bir anne olduğunda oldukça genç olmasına rağmen, bu annelik duygusu kişinin yaşına göre olmayan bir şeydi. Kadın, içinde başka bir hayatın büyüdüğünü hissedebildiği anda içinde yerleşen bir duyguydu. Kişinin kendi önemini feda edebileceği türden bir tatmin duygusu.
Li Xue içeri girdiğinde, kendi sınıflarında okuyan birçok çocuğun okuldaki havayı çok daha canlı hale getirdiğini görebiliyordu.
Çok geçmeden Li Wei’nin sınıfının önüne geldi. Sınıfın yakınında güzel bir kadının yaklaştığını gören sınıf öğretmeni onu karşılamaya geldi ve amacını sordu.
Öğretmen, Li Xue’nin kızını bırakmak veya almak için okula nadiren geldiği için onu tanımadı. Genellikle onu okul kapısına bırakır ve içeri girdiğinden emin olduktan sonra giderdi.
Ve derslerden sonra onu almak için Bojing’den yardım isteyecekti, çünkü öğleden sonra geç saatlerde Sweet Delicacy için en iyi zamandı. Müşteriler o zaman dolu ve onun ilgisi çok ihtiyaç duyulan bir şeydi.
Li Wei, yakın zamanda yaklaşık olarak kabul edilen yeni öğrenciydi. bir buçuk ay önce, yani velileri ve öğretmenleri birbirleriyle tanıştırmak için düzenlenen veli-öğretmen toplantıları için hâlâ zaman vardı.
“Günaydın anne! Birini mi arıyorsunuz? Size nasıl yardımcı olayım?” sınıf öğretmeni çok kibar bir şekilde sordu ki bu, ebeveynlerin çocuklarını rehberliğinde bıraktığı birine çok yakışır.
“Evet! Sınıfınızı rahatsız ettiğim için üzgünüm ama ben Li Wei’nin annesiyim. Okuldan bir telefon gelmeden yarım saat önce bir kez ziyaret etmemi istedi. Belki yaramaz kızım burada bir tür baş belası yarattı”, dedi Li Xue. şeytani kızını içeride bulmak için sınıfın içine bakmaya çalıştı.
Ve işte oradaydı, etrafındaki her şeyi görmezden geldi ve tüm dikkatini kitabına odakladı. İfadesi ciddiyet ve özveri doluydu.
Diğer çocuklar sohbet ederek ve oyun oynayarak vakit geçiriyorlardı ama o sanki buraya çalışmaya gelen tek kişiymiş gibi kitabına odaklanmıştı. İyi, zeki ve mantıklı bir öğrencinin özetini sunmak.
Ama Li Xue bu sahnenin tam olarak ne anlama geldiğini biliyordu. İnsanlar kızının ciddi ifadesini sunulduğu kadar basit olarak algılayabilirler, ancak bunun yoluna çıkan daha az hasarı sürdürmek için oluşturduğu bir savunma duvarı olduğunu biliyordu.
O kadar ciddi ifadesine bakınca sevimli yüzüne bir süre daha bakmak istedi ama onu bekleyen önemli bir şey vardı. Buraya müdürle konuşmak için çağrıldığını unutamıyor.
Bakışlarını hocaya çevirdi. Sanki gözlerinin önünde eğlenceli bir uzaylı görmüş gibi ona bakıyordu. “Üzgünüm! Yüzümde bir şey mi var? Acelem vardı o yüzden bakmadım”
“Hayır, hayır… gayet iyi. Az önce alındım. Gözlerime inanamadım. Çok genç ve güzel görünüyorsun, bir kızın olduğuna inanamıyorsun” dedi öğretmen, hala onun yumuşak güzel yüzüne bakarak üzerinde neredeyse hiç makyaj yoktu.
Li Xue bu söz üzerine kızardı. Saçının vahşi dalgalı buklesini nazikçe kulaklarının arkasına itti ve minnettar bir şekilde gülümsedi. Çok küçük yaşlardan beri böyle iltifatlar almasına rağmen kendini asla bu iltifatlara alıştırmamıştı.
Birkaç dakika geçti ama öğretmen hala bir şey söylemedi. Li Xue böyle bir durumda biraz garip hissetti. “Öksürük!” Öğretmeni düşüncelerinden kurtarmak için öksürdü.
“Ahh üzgünüm neredeyse düşüncelerimde kayboluyordum. Önce Li Wei’den gelmesini isteyeyim, sonra sana senaryoyu anlatabilirim”, dedi öğretmen ve sonra Li Wei’yi dışarı çağırmak için geri döndü.
“Li Wei!”
Kız başını kitaptan kaldırdı ve masum yüzü burada tek masumun kendisi olduğunu ve diğerlerinin yalan söylediğini haykırıyordu.
Küçük kız, ifadesini koruyarak öne çıktı ve gözleri annesine dikildi ve ona kaçındığı hiçbir şeyi yapmadığını söyledi.
“Evet öğretmenim!” dedi küçük kızın yumuşak sesi kapıya yaklaşırken. Öğretmenine bakmak için başını biraz daha yukarı kaldırdı. Öğretmeniyle konuşurken boynunu yormayacak kadar küçüktü.
“Annen geldi. Şimdi ona daha önce ne yaptığını söyle”, öğretmen sert çıkmak istedi ama o kadar sevimli, sevimli bir yüze baktı ki, kalbini getiremedi.
Küçük kız öğretmenine iki kez gözlerini kırptı, sanki öğretmeninin sözlerine girmeye çalışıyormuş gibi görünüyordu. Sözlerinden emin olunca annesine bakmak için küçük ayakkabısının topuklarının üzerinde döndü.
Yüz hatları uyuşmasa da, sadece kızın bir çeşit onay içeren gözlerine bakarak, karşı karşıya olduğu kişinin en çok inandığı annesi olduğunu doğrulayabilir.
“Anne, ben yanlış bir şey yapmadım. Sabah bana sorduğun gibi, öğretmenin cevaplayamayacağı bir soru sormadım. Kurallara göre davranıyordum ama başlatan Xiao Che’ydi. önce o”, küçük kızın berrak gözleri, onu kolayca sözlerinin içine sokan bir tuzak gibiydi.
Li Xue, ifadeleri ona haksızlığa uğradığını söyleyen kızına baktı, tersi değil.