Absinthe, yıllar içinde romantik, neredeyse mitolojik bir ün kazandı. yeşil peri - Yeşil Peri bazen bilindiği gibi yazarların, sanatçıların ve bohemlerin, özellikle de Batılıların hikayeleriyle iç içedir. Belle Epoque ve Kükreyen Yirmiler. Ancak, halüsinasyonlara, hatta deliliklere ilham verdiğine dair ateşli efsaneler arasında önemli ve tarihi bir ruh vardır. Gelenekselden, zarif Absinthe Damla New Orleans'ın ikonik Sazerac , otsu iksir barın arkasında tarihi bir role sahiptir ve barmenler bugün yeni bulmaya devam ediyor, bunun için yaratıcı kullanımlar .
Efsaneleri gerçeklerden ayırmaya yardımcı olmak için dünyanın önde gelen absinthe uzmanlarından biri olan Ted A. Breaux'a döndük. Profesyonel bilim adamı ve araştırmacı, Yeşil Peri'yi on yıllardır inceliyor ve Amerika'daki mağaza raflarında absinthe geri alınmasında etkili oldu. O da yarattı Lucid Absinthe ve kuruldu Yeşim Likörleri . Bunlar duyduğu en yaygın beş efsane.
Bazı absinthe pazarlamacıları, ürünlerinin en yaygın ve yasa dışı itibarından yararlanmayı severler, ancak votka, viski veya tekiladan daha fazla şeyler görmenizi sağlamaz. Bazıları Breaux tarafından ortaklaşa yazılan son bilimsel araştırmalar, yasak öncesi absinthes'in hiçbir halüsinojen, afyon veya başka psikoaktif madde içermediğini şüphesiz göstermiştir, diyor. Absinthe'deki en güçlü 'ilaç', her zaman yüksek miktarda özenle gizlenmiş, baştan çıkarıcı parfümlü alkoldür ve her zaman olmuştur.İLGİLİ MAKALE
Peki absinthe halüsinojenik değilse, neden 20. yüzyılın başlarında çoğu Avrupa ülkesinde ve ABD'de yasaklandı? Breaux, Fransız şarap endüstrisi ve ölçülülük hareketi kendi gündemlerini desteklemek için ortak bir günah keçisini hedef aldığında, Absinthe kendi popülaritesinin kurbanı oldu. Gerçekte, Breaux'ya göre, vicdansız üreticiler tarafından satılan içeceğin ucuz, karıştırılmış versiyonlarıydı. Yasak sırasında küvet çırçır - sorunlara neden oldu.
Absinthe Amerikan pazarlarında hala yasaklandığından, 2007 yılına kadar bu efsanenin bazı gerçekleri vardı. Bugün, içki dükkanı raflarında birkaç seçenekten daha fazlası var. Breaux, birkaç istisna bir yana, ABD pazarında bulunan pelinlerin kalitesi ve özgünlüğünün çok iyi olduğunu söylüyor. Ve bu, liköre adını ve lezzetini veren bitki olan Artemisia absinthium, diğer adıyla grande pelin ile yapıldıkları anlamına gelir. Buna karşılık, AB pazarı, aromalı votka ve pelin gibi görünen yeşil boya miktarındaki tekliflerle yoğun bir şekilde kirlenmiş durumda ve birçoğu değerlerinin çok ötesinde fiyatlarla sunuluyor, diyor.
1990'lı yılların başlarından sonra, Kadife devrim , Çek Cumhuriyeti, 'pelin' etiketli herhangi bir şişelenmiş yeşil (veya mavimsi) sıvı için prim ödemeye istekli bir turist dalgası aldı. Gerçek şu ki, ruh İsviçre'de 19. yüzyılın başında icat edildi ve orada ve güneydoğu Fransa'daki sınırın hemen ötesinde üretildi. Breaux, popülaritesinin zirvesinde (1800'lerin sonlarında), dünyadaki absinthe'nin yüzde 95'inden fazlasının bu bölgede üretildiğini söylüyor.İLGİLİ MAKALE
Pelin servis etmenin klasik yöntemi, suyu saplı bir bardağa, genellikle özel bir delikli kaşıkta tutulan bir küp şekerin üzerine yavaşça damlatmayı içerir. İşlem sırasında, ruh louche olacak, bu da bulutlu ve opak hale gelmek anlamına geliyor. Ancak 1990'larda sihirli bir şekilde ortaya çıkan başka bir gelenekte, Breaux, şekerin önce alkole batırılıp kibritle yakıldığını söylüyor. Etkileyici olmasına rağmen, ateş ritüeli, ucuz ve yapay bir ürünün sarkmayacağı gerçeğinden uzaklaştırmak için tasarlanmıştır.