"hepimiz üşüyoruz, hanımcığım" dedi dul bayan, derin derin göğüs geçirerek. "duvarlar terliyor" dedi garip kasvetli bir hoşnutlukla ve gerçekten de meşe duvar kaplamalarına dokunduğunda parmaklarının izi çıkıyordu. sarmaşıklar öyle büyümüşlerdi ki pencerelerin çoğu kapanmıştı. mutfak öyle karanlıktı ki çaydanlıkla süzgeci zor ayırt ediyorlardı. zavallı bir kara kedi kömür niyetine ateşe atılmıştı. aylardan ağustos olduğu halde hizmetçilerin çoğu şimdiden üç dört kat kırmızı pazen etek giyiyordu."
v.woolf / orlando