Vermicomposting, solucan çiftliği
Solucan türleri:
Solucanlar harika küçük yaratıklar, göz yok, akciğer yok, burun yok, diş yok, kulak yok. Bir şekilde cilt bütünlüğü olan bir gastrointestinal sistemdir. Solucanların dış kısımları: bıçakağzına yiyecek vermek için kullanılan flep benzeri bir organ. Ağız: altında bıçakSolucanlar kelimenin tam anlamıyla çevreye doğru yol alırlar. çıkma desteği: Ağız ve kuyruğun ucu arasında oldukça uzun düz bir alan. Somitlerin: bunlar ağızdan kuyruğun ucuna eşit olarak dağılmış, kendilerini çevreye sürüklemek için kullanılan çizgilerdir (segmentler). kirpikler: Kuyruk ucunun önündeki kalın segmentlerin sonuncusu. Kompostlama için yetiştirilen bir tür solucan Kırmızı Wiggler veya Eisenia ThetisKirin üstünde, son zamanlarda düşen yaprakların altında ve organik olarak ayrışmış kir ve yapraklar arasında kısmen ayrışmış bir maddede yaşarlar. Küçük yaşayan solucanlardır. Kompostlama için kullanılan diğer bir tür Eisenia Horsenis veya “Avrupa Nightcrawler”. Ayrıca iyi kompost solucanlardır, ancak daha derin yaşarlar, yüzeyden dens’e 6 feet derinliğe giderler. Birlikte bahçecilik için mükemmel bir ekip oluştururlar.
Güç kaynağı:
Solucanlar neredeyse her şeyi yiyecektir. Gerçekten sevmedikleri birkaç yiyecek var: acı biber, sarımsak, portakal veya çok ekşi bir şey. Yağlardan onlardan kaçınılır. Süt ürünleri salata sosunun yanı sıra onlar tarafından reddedilir. Yumurta kabukları (toz), kahve telvesi, marul, kavun kabuğu, yaprak, kabak ve her türlü sebze tercih edilir. Mideleri vardır, yumurta kabuğu parçalanır, yatakta GHG’yi nötralize eder ve ayrıca sindirime yardımcı olmak için kum sağlar. Yataktaki sıcaklık 60 ila 90 derece Fahrenheit arasında olacağı zaman, günlük ağırlıklarının yaklaşık yarısını yiyecekler. Kış aylarında, yatak sıcaklıkları 34 ila 60 derece Fahrenheit düştüğünde, daha az aktiftirler. Yatağın serin sıcaklığı ile, yiyecekler çok fazla yemedikleri için daha uzun süre dayanır ve serinlik bir buzdolabı gibi davranır. Yiyecekleri parçalayan iyi “böcekler” de daha az aktiftir ve organik maddenin parçalanmasında gecikmeye neden olur. Solucanlar et ve dışkı yiyecektir, ancak dikkatli olunmalıdır. Dökümler patojenlerle kontamine olabilir. Bahçede dökümler (solucan gübresi) kullanılıyorsa patojenler bir sorun olacaktır. Onlara ne yatırım yaptığınızı tam anlamıyla alırsınız. Dökümlerin neden kullanılacağını bilmek daha iyidir, böylece yiyecekleri düzenlenebilir. % 50 protein (sebze) ve% 50 karbon yemeleri gerekir. Karbon kuru yapraklar, rendelenmiş kağıt ve (sevdikleri) kartondan oluşur. Bir avuç basıldığında yatak ıslak olmalı, yatak çok kuru değilse birkaç damla su çıkarılmalıdır.
Bazı gerçekler:
Kuzey Amerika’da solucan yoktur. Bütün türler başka bir yerden geldi; Avrupa, Afrika veya Asya. Son buz çağında tüm türler yok edildi. Büyük olasılıkla, bilmeden ilk Avrupalı yerleşimciler tarafından ithal edildi. Aslında, birçok kuzey eyaleti ve Kanada, iğne yapraklı ormana neden olabileceği yıkım nedeniyle birçok türe izin vermeyecektir. Solucanlar iğneleri sevmez.
Solucanların beyni yoktur. Ağızlarının arkasındaki alanda bir demetle biten bazı duyusal sinirleri var. Kuru, ılık, güneş ışığı (gerçekten sevmedikleri) ve tat hissi veriyorlar. Akıl yürütmeden, düşünmeden ve iletişim olmadan hepsi bu (iletişim yeteneklerini sorgularım, sanırım bir şekilde).
Bu da bizi üremeye götürür. Aynı boyutta ve tipte başka bir solucanla üremelidirler (nasıl biliyorlar?). Vücutlarını kaygan bir filme sararak başından sonuna kadar iki saate kadar uzanırlar. Yumurtalar daha sonra sürünerek filmin altına atılır, kısmen kurutulmuş film yumurta kabuğunun içine yuvarlanır ve kuyruğun ucundan kayar. Her kabukta, bir yetişkinin tam kopyaları olan harekete hazır 1 ila 10 solucan gelişir. Konservatif tahminlere göre, solucan nüfusu 3 ay içinde iki katına çıkacak.
Solucanı ikiye böldüğünüzde popülasyonu ikiye katlayabilirsiniz. Hayır yapamazsın! İkisi de ölüyor. Bazı türler, bir avcı onu yakaladığında kuyruklarını kaybedebilir, ancak diğer durumlarda sadece ölürler. Çok güçlü yaratıklar ve aynı zamanda, özellikle yetiştirildiklerinde çok kırılganlar.
Sonuç: Bazılarımız büyüleyici solucanlar bulur, diğerleri kaba olur, diğerleri dikkat etmez. Solucan yetiştirmenin genel amacı kompost, dökümler ve “solucan çayı” veya ev yapımı gübredir. Dökümler azot bakımından zengindir, ticari gübrelerin aksine bitkilerinizi “yakamaz”. Toprağınıza faydalı bakteriler getirir ve çay demlendiğinde (ve 4 gün boyunca kullanıldığında), yapraklara püskürtüldüğünde böcekler için bir çare görevi görür. Diğer bir yaygın amaç, tüm mutfak atıklarınızı tüketecek kadar büyük bir “sürünün” olması ve plastikten başka sıfır çöp olmasıdır. Vermikompostlamaya adanmış birçok blog ve site var. Bu makale size uygun geliyorsa, biraz araştırma yapın ve başlayın. Eksantriklik, solucan çiftçileri arasında yaygın bir faktör gibi görünmektedir. Solucan yetiştiriciliği, kendine güven ve hayatta kalma becerilerinizi bir sonraki seviyeye taşımanız için kritik öneme sahiptir. Dikkat edin, onlara bağlanabilirsiniz. Nihai hedef, “dairenin yeşillendirilmesi” dediğim şeyi yapmaktır. Solucamların oluşturduğu kompostta sebze yetiştiriyorum, dökümlerini gübreliyorum, sonra kalan sebzeleri mutfaktan besliyorum. Dairesel ekonomi, çoğumuz bunu yapıyoruz.