Eşekarısı, yaklaşık 5.000 farklı türden oluşan büyük bir yaban arısı ailesi olan Vespidae familyası grubundaki böceklerdir. Bu nedenle, eşekarısı aslında bir tür yaban arısıdır. Bunlar gelişmiş sosyal canılardır. Yumurta üreten bir kraliçeleri ve işçi eşekarıları vardır.
Tüm eşekarısı türleri Vespa cinsindendir ve neredeyse hepsi Asya’ya özgüdür. Bununla birlikte, Avrupa eşekarısı (Vespa crabro) Kuzey Amerika, Avrupa ve Rusya’ya özgüdür. Avrupa eşekarısı, Kuzey Amerika’ya özgü tek gerçek eşekarısı türüdür, ancak yakından ilişkili sarı ceketler de Kuzey Amerika’da “eşekarısı” olarak adlandırılma eğiliminde olduğu için bu kolayca karıştırılabilir.
Birçok eşekarısı sarı ve siyah renk tonlarına sahiptir. Bununla birlikte kızımı ve kahverengi ve siyah renklerde eşek arılarıda bulunmaktadır. Eşek arıları diğer arı türlerinden daha büyüktür. Eşek arısının büyüklüğü kendi türleri arasında farklılık gösterir. En büyük eşek arısı 6 cm uzunluğunda olabilir.
Eşek arısı tipik olarak ormanlık habitatlarda ve bahçelerde yaşar, burada “kağıt” bir yuva yapmak için odun çiğneyerek ortak yuvalar inşa ederler. Yuvalar genellikle içi boş ağaçlarda veya diğer benzer alanlarda bulunur. Bununla birlikte, bazı türler yeraltında bile yuva yapar.
Eşek arısı genellikle nektar ve çok fazla şeker içeren başka herhangi bir şeyle beslenir. Bal ve meşe ağaçlarından elde edilen özsuyu özellikle tercih ederler. Bununla birlikte, birçok yetişkin eşek arısı, bal arıları ve çekirgeler gibi diğer böcekleri de avlar. Av genellikle sokularak öldürülür.
Eşek arıları diğer arılardan daha büyük ve agresif böcek türleridir. 5000 den fazla eşek arısı türü olduğu düşünülmektedir. Boyutlar ve zehirlerinin gücü türlere göre değişmektedir.
Eşek arıları halk arasında özellikle renklerine ve yapılarına göre ayrışmaktadır. Bunlar;
Olmak üzere en yaygın ve tehlikeli olanlar değerlendirilebilir. Aşağıdaki başlıklarda bu yaygın ve zararlı eşek arılarını tek tek sizlere açıklamaya çalışacağız.
Asya devi eşek arısı, Katil eşek arısı ünvanı ile ün kazanmış olan bir türdür. Türlerinin sokması oldukça acı vericidir. Bu Eşekarısının Asya’daki ülkelerde yılda 40 kadar insanın ölümünden sorumlu olduğu tahmin ediliyor.
ABD’de 89 kişi 2017′ de yerli eşek arıları sebebiyle öldü.
Asya dev Eşekarısı, Rusya’nın Uzak Doğusundan tropiklere uzanan Asya kıyılarına özgüdür.
Tek bir Asya dev eşekarısı dakikada 40’a kadar bal arısını öldürebildiğinden, bütün bir bal arısı kolonisini kısa sürede tamamen yok etmek sadece birkaç eşekarısı yeter.
Bu eşek arısı türü diğerlerinden daha büyüktür, ortalama Asya dev eşekarısı uzunluğu 2.7 cm ila 4.5cm arasında büyür ve kanat açıklığı yaklaşık 7 cm’dir. Kraliçeler 5.5cm’ye kadar büyüyebilir.
Asya dev eşek arısının sokması esnasında iğnesini bırakmaz ve bu sebeple tekrar tekrar sokabilir. Sekiz farklı kimyasal içerdiği bilinen karmaşık bir zehir enjekte edebileceği anlamına geliyor.
Asya dev eşekarısı Doğu Asya’da Kore, Tayvan, Çin, Nepal, Hindistan ve Sri Lanka’da bulunur, ancak en çok Japonya dağlarında bulunurlar. Hem ılıman hem de tropik bölgelerde, bol miktarda yiyecek ve yuva inşa etmek için uygun yerlerin bulunduğu yüksek irtifa ormanlarında yaşarlar.
Yuva, bir ağacın içi boş gövdesi gibi uygun şekilde korunaklı bir yer seçen döllenmiş bir dişi (kraliçe olarak bilinir) tarafından kurulur.
Asya devi eşek arısı, korkusuz ve son derece saldırgan tavırlarıyla bilinir. Özellikle bal arısını beslenme av için tercih eder. Asya dev eşek arısı, bal arısı larvaları ile kendi yavrularını beslemeyi sever ve bu süreçte tüm arı kovanlarını tamamen yok ettiği bilinmektedir.
Asya dev eşekarısı iğnelerini kullanmak yerine, güçlü çenelerini kullanarak koruyucu arıları aşırı güç ve çeviklikle öldürür. Bir eşek arısının, sadece istediğini elde etmek için her dakika yarım dakikada 40’a kadar bal arısını parçalayabildiği söylenir (bu da bir kez daha “katil eşek arısı” ünvanını destekler.
Asya dev eşek arısı, yiyecek aramak, yuvanın boyutunu büyütmek ve yavrulara bakmak için koloni içinde birlikte çalışan sosyal böceklerdir. İşçi olarak bilinirler ve üreme kraliçenin işidir.
İlkbaharda yuvasını kurduktan sonra, döllenmiş kraliçe bir hafta içinde her hücreye bir yumurta bırakır. Asya dev eşekarısı larvaları, yetişkin formlarına ulaşmak için metamorfoz olarak bilinen beş aşamalı bir değişim sürecinden geçerler. Bu yaklaşık 14 gün sürer.
Bu noktada kovanın koloninin bir bütün olarak iyi durumda olmasını sağlayan ilk nesil işçileri vardır. Yaz sonunda, koloninin nüfusu, çoğu dişi olan yaklaşık 700 işçiyle zirveye çıkar.
Kraliçe daha sonra döllenmiş (dişi) ve döllenmemiş (erkek) yumurtalar üretmeye başlar. Erkekler yetişkin formlarına ulaştıklarında kovanı terk ederler ve genellikle çiftleştikten sonra ölürler. İşçiler ve mevcut kraliçeler sonbaharda ölme eğilimindedirler. Genç döllenmiş kraliçeleri kışın hayatta kalmak ve önümüzdeki baharda süreci yeniden başlatmak için terk ederler.
Asya dev eşekarısı, çevresi içinde baskın bir yırtıcıdır. Esas olarak diğer böcekleri, özellikle de arıları avlar. Asya dev eşekarısı peygamber develeri ve hatta diğer eşekarısı ve eşekarısı gibi daha büyük böcekleri öldürdüğü bilinmektedir. Yetişkin Asya dev eşek arısı katı proteinleri sindiremez ve bunun yerine sadece kurbanlarından gelen sıvıları yiyemez. Ayrıca, avlarını larvalarına (özellikle bal arısı larvalarına) regürjite edilmiş bir macun şeklinde besledikleri bilinmektedir. Larvalar daha sonra yetişkinlerin tükettiği berrak bir sıvı salgılarlar ve onlara biraz enerji artışı sağladıkları düşünülür. Asya dev eşekarısı, avlarını güvence altına almak için ağırlıklı olarak güçlü iğnelerinden ziyade çenelerini kullanır.
Büyük yuvalar veya istilalar yaratmayan, ancak yuvalarını evinizin etrafına kurarak kendinizi, ailenizi veya evcil hayvanlarınızı acı verici sokmaları ile zarar verebilecek siyah eşek arılarını sizler için açıklayacağız.
Büyük siyah eşek arısının bilimsel adı Sphex pensylvanicus olarak bilinir. Bunlar bir tür kazıcı yaban arısıdır.
Büyük siyah eşek arısı, tahmin edebileceğiniz gibi, siyah renktedir. Diğer eşekarısının aksine, çizgileri veya başka işaretleri yoktur. Büyük kanatları, büyük başı ve gözleri, çok küçük, ince bir beli ve daha sonra büyük bir arka ucu olan standart eşek arısı gövdesine sahiptir. Büyük siyah eşek arısı diğerlerinden ayıran şey, 2-4 cm uzunluğa kadar büyüyebilmeleridir. Dişileri daha büyük ve daha güçlü zehire ve iğneye sahiptirler.
Siyah eşekarısı yuva yapar. Ancak, sarıca veya kağıt eşekarısının aksine, büyük siyah eşekarısı yuvalarını toprağa kazar. Genellikle diğer türler gibi büyük koloniler oluşturmayan yalnız eşek arılardır, ancak yuvaları birden fazla larvaya sahip olabilir ve birden fazla yumurta bırakabilirler.
Kara eşek arıları, parazit oldukları ve yumurtalarını diğer böceklere bıraktıkları için Tarantula Şahini eşek Arısına benzer. Tarantula Şahini büyük örümcekleri tercih ederken, büyük kara eşekarısı büyük çekirgeleri kullanır.
Siyah eşek arıları avlarını üç kez sokar. Bu avı felç eder, ama canlı tutar. Dişi daha sonra avlarını yeraltı yuvasına geri taşır ve yeraltına çeker. Orada yumurtalarını mideye ya da av böceğinin altına yada içine bırakır. Sonunda yavrular yumurtadan çıkar ve çekirgeyi yemeye başlarlar. Böylece beslenerek büyümeye devam ederler.
Siyah eşek arısı sokmaları acı vericidir. Siyah bir eşekarısı tarafından sokulması çok nadir ve zordur.
Sokmaları acı vericidir. Böcek sokmaları yada ısırmalarına karşı alerjiniz varsa hertürlü arı sokması sizin için ölümcül tehlikeli olabilir.
Vespula veya Dolichovespula bilimsel adıyla sarıca eşek arısı, böcek sınıfına aittir. Sarıca eşek arıları zaman zaman oldukça tehlikeli olabilecek oldukça tehditkar böceklerdir. Sarıca eşek arısı yuvasını duvarların içi, içi boş kütükler gibi gizli yerlerde kurarlar.
Sarıca kraliçe eşekarısı, yuvasını inşa etmeyi bitirdiğinde ilkbaharda yumurta bırakır ve daha sonra kraliçe yumurtalarla ilgilenirken, diğer sarıca eşekarısı işçileri yuvayı herhangi bir tehlikeye karşı korur.
Sarıca bir eşek arısı (Vespula) kolonilerde yaşayan sosyal bir yaban arısı böceğidir. Bu arılar özellikle arı alerjisi olan bireyler için çok tehlikeli canlılardır.
Sarıca eşek arıları, feromonlar olarak bilinen kimyasalların karmaşık kullanımı yoluyla birbirleriyle iletişim kuran sosyal böceklerdir. Vücutlarında farklı hormonlar üretirler ve bunları yiyeceklerin nerede bulunabileceği konusunda birbirlerine sinyal vermek veya koloniyi davetsiz misafirin varlığına karşı uyarmak için kullanırlar.
Sarıca eşek arısı 48 km / s hıza erişebilir. Onlardan kaçmak bir insan için imkansız olabilir. Aslında, sarıcalar insanların etrafındayken agresif hale gelebilir. Bir insan sarıca eşek arısını korkutursa, haşere o kadar agresif olabilir ki çok sayıda sokabilir.
Sarıca bir yaban arısı, insanların yaşadığı her yerde bulunabilir. Genellikle çayırlarda, meyve bahçelerinde, ormanlık alanlarda, mezarlıklarda ve yuvalarını inşa ettikleri kentsel ve banliyö ortamlarında bulunurlar. Tıpkı yeraltında ya da içi boş kütüklerde ve diğer gizli yerlerde çiğnenmiş ağaç liflerinden yapılmış kağıt benzeri bir yuva inşa ederler.
Sarıca eşek arısı (Vespula) dünya çapında bulunur. İnsanların yanında yaşarlar. Sarıca eşekarısı kraliçesinin yumurta bıraktığı bir yuvada gruplar halinde yaşarlar ve eşek arısının geri kalanı onları herhangi bir tehlikeden korumak için yuvayı korurlar. Vespula makülifronları (doğu sarı ceketleri) insanlara daha yakın yuvalar inşa etme eğilimindedir.
Sarıca bir yaban arısının ömrü birçok faktöre bağlıdır. İşçi ve erkek sarıcalar 12 ila 22 gün yaşama eğilimindeyken, kraliçe eşekarısı bir yuva inşa etmek ve yumurtalarına bakmak için bir yıl yaşar.
İlkbahar mevsiminde döllenmiş bir dişi kraliçe, yumurtalarını bırakacağı bir yuva inşa etmeye başlar. Daha sonra larvalara ve yumurtadan çıkan yuvadaki yumurtalarına, diğer işçi eşek arıları bakar. Görevleri hem onları kormak hemde bakımlarını sağlamaktır. Larvalar, sonunda 1 cm e ulaştıklarında yetişkin sarıca bir eşek arısına dönüşmek için bir dizi farklı aşamadan geçer.
Bu tür genellikle diğer küçük uçan böcekleri ve zararlıları yer. Yetişkin sarıca eşek arıları açık bir kutu meyve suyu, meyve, çiçek nektarı gibi şekerli maddelere ilgi duyarlar! Ayrıca kurtçuklar, tırtıllar ve solucanlar gibi böcekleri de yerler. Tıpkı diğer eşek arıları gibi kışın da yuvalarında yiyecek depoladıkları bilinmektedir.
Bilimsel adı: Vespa oryantalis
Ortak adı: Oryantal-Doğu Eşekarısı
Kırmızı eşek arısı Kuzey Afrika, Orta Doğu ve güneybatı Asya’nın çöl iklimlerinde bulunan tek Eşek arısı türüdür. Boyutları ve yırtıcı alışkanlıkları nedeniyle bazen Vespa mandarinia ile karıştırılırlar. Larvalarını beslemek için bal arıları da dahil olmak üzere böcekleri avlarlar. Kırmızı eşek arısı yetişkinleri nektar ve meyvelerle beslenir.
Bu eşekarısı en çok karnındaki sarı bantlar vasıtasıyla güneş enerjisi toplama kabiliyeti ile bilinir. Bu adaptasyon, sıcak ve kurak ortamlarda gelişmesini sağlar.
Kırmızı doğu eşekarısı, Asya dev eşekarısından biraz daha küçüktür
Vücut; karın üzerinde parlak sarı lekeler bulunan tekdüze koyu kırmızımsı kahverengidir
Baş; kırmızımsı kahverengi ve yüz parlak sarıdır
Uzunluk; 2,5-3,5 cm aralığında boyutlara sahiptir. Kraliçeleri bu boyutlardan daha büyük olabilir.
Kırmızımsı kahverengi bir renge sahiptirler. Karınlarında parlak sarı bantlar vardır.
Gözler arasında sarı renkler olan bir kafaya sahiptirler.
Yetişkinler nektar ve meyve suyu gibi şekerli maddelerle beslenirler. Çekirgeler, sinekler, bal arıları ve hatta sarıca yaban arıları gibi nispeten büyük gövdeli böcekleri avlarlar.
Bu eşekarısı bal arısı zararlıları olarak kabul edilir, çünkü yavrularını beslemek için onların bal, larvaları ve yetişkin bal arılarını tüketmek üzere kolonilere saldırırlar. Ayrıca protein ihtiyaçlarını et ve balık ürünlerinden elde edebilirler. İşçiler, yuvalarını inşa etmek için lif toplamak için dallardan, ağaç dallarından ve çalıların kabuğunu soyarlar.
Kırmızı oryantal eşek arısı kolonileri, bir kraliçe ve çok sayıda işçi arıdan oluşan gelişmiş sosyal canlılardır. Koloniler her yıl yeni kraliçeler tarafından kurulur. Yuvalar genellikle yeraltında inşa edilir, ancak bazıları içi boş ağaçlar, nakliye konteynerleri, park edilmiş araçlar ve hangarlar gibi korunan alanlarda da inşa edilir.
Çiftleşmiş bir kraliçe koloniyi ilkbaharda başlatır ve koloni yıl boyunca büyür ve 1000 li sayılara ulaşır. Sonbaharda kraliçe, yeni kraliçelere ve erkek arılara dönüşecek yumurtaları bırakmaya başlar. Çiftleştikten sonra, erkekler ölür ve genç çiftleşmiş kraliçeler kışlamak için güveli alanlar ararlar.
Eşekarısı genellikle yuvalarını şiddetle savundukları ve tekrar tekrar sokabilecekleri için diğer arılardan daha tehlikeli olarak kabul edilir. Aslında, yuvanın yakınında bir eşekarısı bile öldürülürse, tüm eşekarısı yuvasının bir bütün olarak harekete geçmesine neden olan feromonları serbest bırakır. Bu, tüm işçilerin dışarı çıkıp tehdide saldırmak için yuvadan ayrılmasına neden olur. Eşek arısı tekrar tekrar sokabilirler çünkü iğneleri diğer böceklerinki gibi vücutlarından ayrılmazlar, bu da onu çekip tekrar sokabilecekleri anlamına gelir.
Eşekarısı zehiri, sokmalarının eşekarısından daha acı verici olmasına neden olan çok miktarda asetilkolin içerir. Bazı eşekarısı türleri, tüm dünyadaki en zehirli böceklerden bazıları olarak bile sınıflandırılır!
Eşek arıları kışı geçirmek olumsuz hava şartlarından korunmak için Bina dış kaplamaları, ağaç kabuğu, ağaç kütüğü çatlaklarına yerleşirler. Genellikle yuvalarının bulunduğu yerler büyük ağaç ve açık alanlardaki dallar ve ağaçsı çalılık alanlardır. İlkbaharın sonlarında ağaç dallarında ve saçakların altında kağıt yuvalar yaparlar.Böcekler çoğu zaman açık yemek alanlarının yanındaki artıklara gelirler.açık alanlardaki yuvaları dış kaplamaları tarafından korunur ve ulaşılması zor yerler Eşek arıları için ideal yuvalanma alanlarıdır.yuvaların bulunduğu bu alanlar aynı zamanda çiçekler, çöp kutuları, yol çöpleri gibi beslenme alanlarının bulunduğu yerlere yakındır.
Eşek arıları yuvalarının yakınında tehlike algılarlarsa agresif bir tutum sergilerler ve çok acılı arı sokma vakaları yaşanabilir.Aynı zamanda düşmanlarının gözüne zehir püskürterek geçici körlüğe sebep olabilirler. Sokmaları tipik olarak uzun süreli bir hasara neden olmazken, sokmalardan kaynaklanan acı yoğun ve zehirlerine alerjisi olan kişiler için ciddi tıbbi reaksiyonlara sebep olabilir. Avrupa eşek arıları kel yüzlü eşek arıları kadar agresif değildirler.
Birisi defalarca sokulduğunda veya böcek zehrine karşı çok alerjisi olduğunda, tüm vücudu etkileyebilecek sistemik reaksiyonlar meydana gelebilir.
Bir eşek arısı probleminin en belirgin belirtileri yetişkinlerin ve yuvaların varlığıdır. Yuvalar inşa edildiğinde eşek arılarını ahşap bir çit, eski bir kütük veya boyanmamış ahşap bir binanın üzerinde görmek mümkündür.
Öncelikle problemin doğru tanımlanması çok önemlidir. Sonrasında ise böcek ilaçlama teknisyeni size özel çözüm önerileri sunacaktır.
Çatı katları Sundurmalar, İç duvar boşlukları, Ağaç dalları, Kalın çalılar, Eşek arıları, yuvalarını kağıt karton benzeri maddelere benzer yapılar şeklinde ağızları ile salgıladıkları tükürükleri topladıkları ahşap lifler ile birleştirerek inşa ederler. Yuva konumu Avrupa eşek arılarıyla kel yüzlü eşek arıları arasındaki farklardan biridir. Avrupa eşek arıları genellikle duvar boşluklarında veya çatıların açık kısımlarında yuvalanırken, kel yüzlü eşek arıları genellikle ağaçlarda veya büyük çalılarda gibi açık alanlarda yuvalar oluştururlar. Yetişkin işçi eşek arıları böcekler ve çiçek nektarlarıyla beslenirler.
Büyüyen Koloniler, Koloniler genellikle yıllık yaşam döngüsüne sahiptir. Koloni başarısı, eşek arısı kraliçelerinin kışın soğuk hava koşullarından kurtulma yeteneğine bağlıdır. Doğurgan eşek arısı kraliçeleri ilkbaharda yeni yuvalar inşa etmeye başlarlar ve ayrıca yumurtlamaya başlarlar. Yumurtadan çıkan eşek arısı larvaların sayısı arttıkça, kraliçeler yuvalarını büyütmek için çalışırlar. Larvaların yeterli bir şekilde beslenebilmeleri için onlara besin sağlanır. Zamanla larvalar olgunlaşır, yavru evresine girer ve ilk nesil yetişkinlere doğru gelişir. Bu noktada, kraliçeler yumurtlamaya odaklanmak için yuvayı büyütme işini durdurmaktadır. Eşek arısı işçilerinin ilk ve devamındaki nesilleri, yuva yapım, yuva koruma ve yiyecek toplama rollerini üstlenirler.
Kraliçe eşek arısının yumurta üretimi yaz ortasından sonuna kadar devam eder, yumurtalardan yine bu süreç içinde yavrular çıkar ve çıkan yavrular cinsel olarak oluşacak düzeye gelirler.Bu verimli yetişkinler yuvadan ayrılırlar, çiftleşirler ve kendi yuvalarını ve kolonilerini oluşturarak yaşam döngülerine devam ederler. Bu kraliçeler, koloniler içinde kışın hayatta kalma şansı olan tek üyedir. Bahar ayı geldiğinde kışı atlatan kraliçe eşek arıları buldukları yeni konumda üremeye ve yuvalarını inşa etmeye başlayacaklardır.
Haşere Sorununuz Mu Var?