Hayatının çoğunda bir savaşçı olan Bento Gonçalves da Silva yatakta öldü. Farroupilha Devrimi'nin neredeyse on yılı boyunca savaştığı mason ve liberal fikirlerin savunucusu, çabalarının sonunda merkezi gücün zaferini gördü. Bir cumhurbaşkanı, hayatının çoğunu bir imparatorlukta yaşadı.
Bento Gonçalves da Silva, 1788'de Ensign oğlu Triunfo'da doğdu. Ama yakında toprağını terk etti. 1812'de Doğu Bando'daki (Uruguay) Serro Largo'ya gitti ve burada bir iş evine yerleşti. İki yıl sonra Caetana Joana Francisca Garcia ile evlendi. Bazı versiyonlar, 1811'de Doğu Bandosu'na yerleşmeden önce, o bölgede hizmet veren D. Diego de Souza'nın barışçı ordusuna katıldığını iddia ediyor. Ancak bu bilgiler tartışılmaktadır.
Ancak 1811'de olmasaydı, 1818'de kesinlikle Uruguay kampanyasına katıldığında (bu ülkenin 1821'de Cisplatina Eyaleti olarak Brezilya'ya resmi ilhak edilmesiyle sonuçlanacak) askeri eylemine başladı. Yavaş yavaş, askeri becerisi nedeniyle, 1. Dördüncü Süvari Alayı komutanlığına atandığında 1828'de rütbeden albaylığa yükseldi. hattı kuruldu. Ayrıca, o bölgede sınır komutanı ve Ulusal Muhafız görevini de üstlendi.
Sınır kentlerinde birkaç Masonik loca düzenlediği bildirildiğinden, muhtemelen o zamanlar bir masondu. Bununla birlikte, siyasi etkisinin zaten büyük olduğu kesindir, çünkü Ulusal Muhafız komutanlığı görevi son derece politik bir görevdi.
1832 yılında Rio Grande do Sul Ulusal Muhafız Komutanı olarak eyaletteki en etkili görevlerden birine atanan Benedict, ona Farroupilha Devrimi: emri altındayken nasıl kullanılacağını bildiği stratejik bir pozisyon verdi. 1832'de yaratılan ve memurları her bölgeden seçkin üyelerden oluşan özel bir güç olan Ulusal Muhafızlar birliği.
Ancak bu güven pozisyonu, Benedict'in Uruguaylı arkadaşlarını desteklemeye devam etmesini engellemedi. Bu nedenle, 1833'te, Uruguaylı savaş ağası Lavalleja'nın itaatsiz ve koruyucusu olarak onu, vilayetin komutanı Mareşal Sebastião Barreto Pereira Pinto'ya atanan aynı adam tarafından kınandı.
Kendisini açıklamak için Rio de Janeiro'ya çağrıda bulunan Bento, bölümden muzaffer oldu: eyalete sınır komutanı olarak dönmedi, ancak liberal fikirleri de savunan naip Baba Feijó'dan - yeni eyalet başkanı Antonio Rodrigues Fernandes Braga'nın atanması. Devrim başladığında 1835'te devrilecek olan aynı adam.
Rio Grande'ye döndüğünde, paçavralardan kibirli ve keyfi olarak kınanan Braga'dan uzaklaşırken liberal fikirlerini savunmaya devam etti. Eyaletin Nisan 1835'te kurulan ilk Yasama Meclisi'ne seçilen açılış konuşmasında Rio Grande'yi Brezilya'dan kapatmayı amaçlayan ayrılıkçı bir darbe planlayan milletvekillerinden biri olarak atandı.
O andan itibaren eyaletteki siyasi durum kötüleşti. Gazeteciler tarafından liberaller ve muhafazakarlar arasında karşılıklı suçlamalar yapıldı, Meclis oturumları çalkantılıydı. Bu arada Bento Gonçalves, 19 Eylül'de gerçekleşen darbeyi dile getiriyordu.
21. yüzyılda Bento Gonçalves Porto Alegre'ye girdi. Şehirde kısa bir süre kaldı ve eyalette faaliyet gösteren devrimci birliklere komuta etti. Bu emri, Fanfa adasında (Triunfo'da) diğer düzensiz liderlerle birlikte savaşta tutuklandığı 2 Ekim 1836'ya kadar kullandı. Daha sonra Santa Cruz hapishanesine ve daha sonra Rio de Janeiro'daki Lage kalesine gönderildi, burada hücre arkadaşı, aynı zamanda paçavra Pedro Boticário çok şişman olduğu için vazgeçti. pencereden alamadım. Daha sonra onu Salvador'daki Forte do Mar'a transfer ettiler. Hapsedilse de, 6 Kasım 1836'da Rio Grande Cumhuriyeti'nin cumhurbaşkanı seçildiği için farroupilha hareketi üzerindeki etkisi devam etti.
Ancak, ragamuffin desteğine ek olarak, Bento'nun bir parçası olduğu Masonluk vardı. Bu organizasyon Eylül 1837'de hapishaneden kaçmasını kolaylaştıracaktı. Deniz banyosu yapıyormuş gibi davranan Benedict, gardiyanlarının dikkatsizliğinden faydalanana kadar kalenin önünde yüzmeye başladı. seni bekleyen bir tekne.
Kasım ayında, o zamanlar farroupilha'nın başkenti Piratini'ye gelen ve seçildiği göreve başladığı Aralık ayında Rio Grande'ye döndü. Hemen, farroupilha ordusuna komuta edebilmek için başkan yardımcısı José Mariano de Mattos'a geçti.
O zamandan beri, başkanı olarak kalmasına rağmen, hayatı savaşacak ve kampanya yapacaktı. Bununla birlikte, 1843'te, paçavralar arasında ortaya çıkan ayrışmalardan hoşnut kalmadan istifa etmeye karar verdi. Cumhurbaşkanlığını José Gomes de Vasconcelos Jardim'e ve ordunun komutasını David Canabarro'ya geçirerek sadece bir birlik komutanlığı üstlendi.
Devrimciler arasındaki bölünmeler sonunda hoş olmayan bir olayla sonuçlandı. Başka bir düzensiz lider olan Onofre Pires'in onu bir hırsız olduğunu bile söyleyerek suçladığını söyleyen Benedict, 1844'ün başlarında bir düelloya meydan okudu. Onofre Pires yaralandı ve günler sonra kangren nedeniyle öldü.
Ağustos 1844'te Caxias ile barış görüşmelerine başlamasına rağmen, Benedict onları sonuçlandırmayacaktı. Paçavralar arasındaki bölünme havası devam etti ve ona karşı çıkan grup tarafından müzakerelerden kesildi. Daha sonra kendini kamusal yaşamdan kesin olarak ayırdı. Sonraki iki yılı Cristal'daki tatil yerinde geçirdi ve zaten hasta, 1847'de o yılın Temmuz ayında plörezi nedeniyle öldüğü José Gomes de Vasconcelos Jardim'in evine gitti.