“Gökyüzünde beyaz bir çizgi görüyorum ...”
Hava savaş taktikleri devrimlerinde bir kerede gerçekleşmez: bu çok uzun ve karmaşık süreç. Çarpıcı bir örnek, Amerikalıların Vietnam Savaşı sırasında yeni orta menzilli havadan havaya füzeler AIM-7 Sparrow'un yarı aktif homing radarlı kullanımı. ABD ordusu havadaki son baskınlığı elde etmek için yardımını istedi: işe yaramadı. Vietnam Savaşı sırasında, AIM-7'in yalnızca yüzde 10'u hedefi vurdu. 90'in çekirdeğine kadar tüm yolu silah ABD Hava Kuvvetleri, bir kızılötesi hedefleme kafasına ve modern standartlara göre saçma bir menzile sahip olan AIM-9 Sidewinder olarak kaldı - savaşçı bir hedefe başlatıldığında iyi koşullarda 10-15 kilometre hakkında. 90'lerin başındaki Pers Körfezi savaşı sırasında çoğu Irak uçağını düşüren Sidewinder'dı: on iki Mirage, MiG ve Sushki.
Ancak, özellikle AIM-120 AMRAAM bu savaşta kullanılmaya başlanmış olmasına rağmen, bu savaşta pek kullanılmadığı için ilerleme devam etmiyor. Ürünün potansiyeli herkese açıktı: uçağın sonunda “vur ve unut” ilkesine göre çalışan, uçuş süresi boyunca taşıyıcıdan “aydınlatma” yapılmasına gerek kalmadan etkin bir radar ile bir füze, çok şey vaat etti. Savaş durumunda, bu tür silahlara sahip olmayan Sovyet MiG-29 veya Su-27 çok büyük zorluklarla karşılaşabilir.
Neyse ki, AMRAAM'in bir dizi başka çatışmada kendini göstermesini engellemeyen bir dünya savaşı gelmedi. Şubat ayında, 27'in 2019'inde, bir Pakistanlı F-120 savaşçısı, bir AIM-16C füzesi ile bir MiG-21 roketi vurdu ve Haziran ayında 18, bu türden bir Amerikan 2017 roketi başlattı. Açık kaynaklara göre, Yugoslavya'daki savaş sırasında, AIM-18 altı MiG-22 düşürdü ve AIM-120'in ilk zaferinin 29'ta düşürülen Irak MiG-120 olduğu kabul edildi.
Tommy herkese karşı
Çok mu yoksa çok mu? Her şey görecelidir: Hava savaşlarının nispeten düşük yoğunluğunu hesaba katarak ve sonuç olarak, düşük sayıdaki fırlatılmış füzelerin dikkate alındığında, Soğuk Savaş standartlarına göre neredeyse fantastik verimlilikten bahsedebiliriz. 60's Sparrow bu konuda hiçbir şey yapmadı. Birleşik Devletler orada durmak istemedi ve AIM-120'in en son sürümü, 200 kilometreye kadar tahmin edilen bir maksimum fırlatma menzili aldı. Ancak bunlar sadece formaliteler. Aslında, böyle bir aralıkta fırlatıldığında, özellikle hedef manevra yaparsa, füze hedefe ulaşılmadan çok önce enerji kaybedecektir. Böylece, Amerikalılar hala ellerinde iyi bir rokete sahipti, ancak yaklaşık 30-40 kilometre kadar etkili bir fırlatma menzili ile.
İşin garibi, Avrupalılar ateşe yakıt ekledi. Onların yeni MBDA Meteor havadan havaya füzesi resmen pek iyi olmayan bir maksimum fırlatma menziline sahip: 100 ile 150 kilometre arası. Ancak, uçuş boyunca en yüksek hızın korunmasını sağlayan ramjet motoru sayesinde, Dassault Rafale, Eurofighter Typhoon ve hatta küçük Gripen bile potansiyel olarak önemli bir koz kartına sahip oldu. Özellikle aynı makinelere karşı - yani, 4 + (++) nesil savaşçıları. MBDA Meteor'a sahip değil.
Sonra Amerikalılar, şimdi doğrudan jeopolitik muhalifler - Rusya ve Çin karşısında yeni bir baş ağrısına kavuştu. Cevap Peregrine ya da Amerikalı Raytheon şirketinin Eylül ayında açıkladığı Rus “Sapsan” dır. Projeye göre, yeni havacılık Peregrine füzeleri 1,8 metre olacak ve kütle yaklaşık 22,7 kilogram olacak. Geliştiriciler, füzenin menzili ve savaş başlığının kütlesi hakkında ayrıntıları açıklamıyor, ancak ürün kavramı şu şekilde anlaşılabilir: daha fazla füze - daha fazla hedef vuruldu.
Anlamak için: nispeten küçük Sidewinder neredeyse üç metre uzunluğunda ve AIM-120 neredeyse 3,7. Bu, yeni füzenin AMRAAM'ın yaklaşık yarısı olacağı ve bu nedenle teoride bir savaşçının iki kat fazla füze taşıyabileceği ve iki hedefi daha imha edebileceği anlamına geliyor. Aynı zamanda, ürün yelpazesi AMRAAM ile karşılaştırılabilir ve manevra kabiliyeti Sidewinder ile karşılaştırılabilir. Raytheon Gelişmiş Füze Sistemleri sözcüsü Mark Noyes, “Orta menzilin ötesinde olacak” dedi.
“Peregrine, ABD ve Müttefik savaş pilotlarının hava üstünlüğünü korumak için savaşta daha fazla füze sahibi olmasını sağlayacak. Gelişmiş algılayıcı sistemleri, navigasyon ekipmanı ve motoru, bu sınıfın mevcut silahlanmasından çok daha küçük bir planör ile donatılan Peregrine, havadan havaya füzelerin geliştirilmesinde önemli bir adım atıyor ”dedi.
Şimdi bu bir şaka gibi gözüküyor, ancak AMRAAM'in oldukça eski bir roket olduğunu ve geliştirilmesinden bu yana yıllarca süren teknolojinin hala ayakta durmadığını unutmayın. Bir hedef tarafından doğrudan bir isabet anlamına gelen kinetik durdurma kavramını uygulama olasılığına izin verirsek, roketin bir savaş başlığı taşıması gerekmez. Bu yaklaşım şüphesiz mühendislere “yaratıcılık” için daha fazla alan sağlayacaktır.
Mark Noyes'e göre roket, çok modlu bir ana başlık kafası, yüksek verimli bir motor, hafif bir planör ve yüksek performanslı bir modüler kontrol sistemi alacak. “Raytheon'un Pint-Boyutlu Peregrine'i Havadan Havaya Füzesi Beklemede Oldu mu?” Başlıklı makalesinde The Drive edition, bir radar kaynağı, kızılötesi düzeltme ve bir radyasyon kaynağına kılavuzluk modu kullanma olasılığını anlatıyor. Yani, unutulmuş P-27P / EP'de kullanılan rejimin şartlı bir analoğundan bahsedebiliriz - pasif bir radar güdümlü kafasına sahip bir füze.
Raytheon'un kendisi bu ayrıntılar hakkında yorum yapmadı. Bununla birlikte, Flight Global'e göre Peregrine’in en yüksek manevra kabiliyeti AIM-9X kısa menzilli füze teknolojisine dayanmaktadır.
Raytheon'un gelişiminin Amerikalılar tarafından küçük bir evrensel orta menzilli füze yaratmadaki ilk girişimi olmaması önemlidir. Daha önce, Lockheed Martin Cuda ürününü ya da daha doğrusu sadece bir konsept tanıttı. Füze kinetik müdahale ilkesine göre hareket etmek zorunda kaldı. Sunuma göre, F-35'un iç bölmelerinde oniki kadar füze yerleştirilebilir. Ancak uzun zamandır Cuda hakkında hiçbir şey duymadık. Ve hiç duymayacağımız gerçeği değil.
Peregrine'nin kaderi büyük ölçüde Amerikan yetkililerinin savunma için daha fazla para harcamaya hazır olup olmadıklarına bağlı. Gerçekten de, temelde yeni bir füzenin benimsenmesi, pilotların yeniden eğitilmesini, yeni altyapının tanıtılmasını ve tabii ki füzelerin kendilerinin toplu alımlarını gerektirecektir. Şimdiye kadar filo, Hava Kuvvetleri ve Deniz Piyadeleri, ve böylece haberlerle ilgili yeterince sorun var: F-35'in her üç versiyonuyla da zorluklara (tamamen öngörülebilir) bakın. Bütün bunlar, elbette, yeni bir projenin uygulanması için şans eklemez.