Alessandro Valignano - Alessandro Valignano


Rahip
Fr. Alessandro Valignano SJ


Alessandro Valignano, 1599 dolaylarında.
|Kilise||Roma Katolik Kilisesi|
|Kişisel detaylar|
|Doğmuş|| Şubat 1539


Chieti , İtalya
|Öldü|| 20 Ocak 1606 (67 yaşında)


Makao
Alessandro Valignano , bazen Valignani (Çince:范禮安fan Lǐ'ān) (Şubat 1539 -, 1606 20 Ocak) bir oldu İtalyan Cizvit doğumlu misyoner Chieti parçası Napoli Krallığı ile Katolikliğin giriş denetlemek yardımcı Uzakdoğu ve özellikle Japonya ve Çin'e . Cizvit tarihçisi Thomas J. Campbell , onu " Francis Xavier'den sonra Doğu'daki [Cizvit] misyonlarının en büyük adamı " olarak nitelendirdi.
Eğitim ve komisyon
İlk kez 19 yaşında hukuk doktorasını aldığı Padua Üniversitesi'nde öğrenci olarak başarılı oldu . Roma'da birkaç yıl geçirdikten sonra, 1562'de Hristiyan teolojisi okumak için Padua'ya döndü . Bir yıl hapishanede kaldıktan sonra, 1566'da Roma'ya döndü ve burada İsa Cemiyeti'ne kabul edildi . İçine Valignano en anlayışlar Hıristiyan mesajının içinde birçok ikna Kilisesi'nin o ruhu taşımak için mükemmel bir birey olduğunu Karşı-Reform için Uzak Doğu'ya . İsa Cemiyeti'ne atandı ve 1573'te 34 yaşındayken Hint Adaları Misyonu Ziyaretçisi olarak atandı . Dördüncü yemin mesleğini Cemiyette sadece yedi yıl geçirdikten sonra yaptı.
Hindistan, Makao ve Çin
1574 baharında, Valignano için kalkmıştı Goa yeni Hindistan'ın İl Ziyaretçi atandı olarak. ve sonraki yıl, Goa yakınlarındaki Chorão'da , Hindistan eyaletinin ilk Cemaati olarak adlandırıldı . Portekiz hakimiyetindeki Asya'yı denetlemek için bir Napoliten'in aday gösterilmesi tartışmalıydı ve onun milliyeti, daha sonra adaptasyonist ve yayılmacı politikaları gibi misyon personeli ile çatışmalara yol açtı.
Ziyaretçi olarak Hindistan , Çin ve Japonya'da görev yapılarını ve yöntemlerini incelemek ve gerektiğinde yeniden düzenlemek onun sorumluluğundaydı . Özellikle çok genç birisi için, gecikmeyi ve takdirine çok büyük miktarda verilen ve yalnızca karşı sorumlu oldu Cizvit Üstün Genel içinde Roma . Komutan varlığı, sadece "Avrupa'da baş döndürmeye ve Japonya'da kalabalığı çekmeye" yetecek kadar sıradışı yüksekliği ile arttı. Valignano, genellikle "adaptasyonizm" olarak adlandırılan Katolik din değiştirme için temel bir strateji oluşturdu. Cizvitlerin etkisinin ilerlemesini geleneksel Hristiyan davranışına bağlılığın önüne koydu. Diğer misyonerlerin Katolik değerlerle çeliştiğini düşündüğü yerel geleneklerle uzlaşarak kültürel sürtüşmelerden kaçınmaya çalıştı. Stratejisi, Valignano'nun Japonya'ya girmesini engellemek için çok çalıştığı Fransiskanlar ve Dominikanlar da dahil olmak üzere dilenci emirlerin aksine idi . Bu eylem sonunda Çin Ayinleri tartışmasına katkıda bulundu .
Valignano , Eylül 1578'de Portekiz Makao'ya geldikten kısa bir süre sonra , Makao'da konuşlanmış hiçbir misyonerin Çin anakarasına yerleşmeyi başaramadığını fark etti. Ona göre, Cizvitlerin ülkeye nüfuz etme oranını ve yerel halkı dönüştürme konusundaki başarılarını iyileştirmek için önce Çince konuşmayı, okumayı ve yazmayı öğrenmek gerekliydi . Bu amaçla, Hindistan'daki emir amirine yazdı ve kendisinden bu göreve eşit olacak bir kişiyi, yani Bernardino de Ferraris'i (1537-1584) Makao'ya göndermesini istedi. Bununla birlikte, de Ferraris, Cochin'deki Cizvitlerin yeni rektörü olarak meşgul olduğu için , bir başka Cizvit bilgini, Michele Ruggieri , Makao'ya gönderildi.
Valignano, 1579 Temmuz'unda Japonya'ya gitmek üzere Makao'dan ayrıldı ve birkaç gün içinde varacak olan Ruggieri'ye talimatlar bıraktı. Ruggieri Çince öğrenmeye başladığında ve görevin ne kadar büyük olduğunu anladığında, Valignano'ya yazarak , işi paylaşması için Matteo Ricci'yi Macau'ya göndermesini istedi . Valignano tarafından 1580'de Hindistan'daki Tarikat Başına gönderilen Ruggieri'nin isteği yerine getirildi ve Ricci ona 7 Ağustos 1582'de Macau'da katıldı. İkisi birlikte Çin ve Çin'in ilk Avrupalı bilginleri olacaktı.
1594'te Valignano , Makao'da St. Paul's kolejini kurdu .
Japonya
Valignano, Ziyaretçi olarak konumunu, Asya'daki tüm Cizvit misyonlarını Portekiz'in büyük limanı Makao'dan yöneterek uyguladı. Bununla birlikte, özellikle Japonya'ya odaklandı ve orada 1579–1583, 1590–1592 ve 1598–1603'te üç uzun süreli ziyaret yaptı.
1581'deki ilk ziyareti sırasında, Cizvitler için yönergeler belirlemek üzere Il Cerimoniale per i Missionari del Giappone yazdı . Yazıda, onlardan nefret etse de Cizvit hiyerarşisini Zen Budistlerinin hiyerarşisiyle eşleştirdi . Japonlar tarafından hor görülmemek için her Cizvit'in ait olduğu sınıfa göre davranması gerektiğini iddia etti. Sonuç olarak, Cizvit babalar daimyōin görkemli yemeklerini servis ettiler ve silahlı Japon hizmetkarlarıyla Nagazaki'de dolaştılar .
Japonya'daki Cizvitler arasında böylesine lüks bir yaşam ve otoriter tutumlar, yalnızca rakip dindar emirleri tarafından değil, aynı zamanda bazı Cizvitler tarafından da eleştirildi . Buna ek olarak, gelenek ve görgü konusundaki ayrıntılı talimatları, Japon kültürüne dair anlayışının sadece yüzeysel olduğunu gösteriyor.
Baş General tarafından emredildiği gibi, çabalarını Japon rahipleri yetiştirmeye adadı. Cabral, planlarına karşı çıktığı için Francisco Cabral'ı Japonya'daki Cizvit misyonunun Üst Düzey görevinden istifa etmeye zorladı . Ancak Valignano ile aynı fikirde olmayan sadece Cabral değildi. Aslında Valignano, Japonya'daki Cizvitlerin içinde bir azınlıkta kaldı. Valignano, yerli rahiplerin eğitimi konusunda iyimserdi, ancak birçok Cizvit, din değiştiren Japonların samimiyetinden şüphe ediyordu. Valignano, Japonya'daki ikinci ziyaretinden sonra olumsuz bir görüşe sahipti - umudunu kaybetmemiş olsa da. Valignano'nun ölümünden sonra, Japonya'dan gelen olumsuz raporlar, 1610'larda Roma'daki İsa Cemiyeti'nin karargahının politikalarına yansıdı ve toplum, Japon Katoliklerinin kabulünü ve törenini büyük ölçüde kısıtladı. İronik olarak, Tokugawa şogunluğunun zulmü, Cizvitleri giderek Japon inananlara güvenmeye zorladı. Merkezin politikalarına rağmen, Valignano tarafından kurulan Makao'daki Cizvit koleji bir düzine Japon rahip yetiştirdi.
Japonya'ya ilk gelişinde Valignano, görev personelinin en azından ihmalkar ve en kötü ihtimalle taciz edici ve Hıristiyan olmayan uygulamalar olarak gördüğü şeylerden dehşete düşmüştü.
Valignano daha sonra, misyon Francisco Cabral'ın görev süresi boyunca bazı büyük kazanımlar elde etmesine rağmen, Üstün tarafından kullanılan genel yöntemlerin ciddi şekilde eksik olduğunu yazdı. Japonca öğrenim ve ırkçılığın sorunlarına ek olarak , bazı Cizvitler ve özellikle Cabral, "Japon geleneklerini her zaman anormal olarak görme ve onlardan aşağılayıcı bir şekilde konuşma alışkanlığındaydı. Japonya'ya ilk geldiğimde, bizimki (kalabalık genellikle lideri takip eder), Japon geleneklerini öğrenmeye hiç özen göstermezdi, ancak eğlencede ve diğer durumlarda sürekli olarak onlarla ilgileniyor, onlara karşı tartışıyor ve Japonların büyük üzüntü ve tiksintisine kendi yollarımız için tercihlerini ifade ediyorlardı. "
Ziyaretçinin yazılarında, liderlerin daha düşük rütbeli olanların davranışlarını etkilediğine ve bunlardan sorumlu olduğuna dair üstü kapalı bir inanç vardır. Bu nedenle, Valignano'nun görüşüne göre, görevin Japonlara karşı davranışındaki herhangi bir hata kesinlikle Cabral'ın sertliğinin bir sonucuydu. Derhal görevin birçok yönünü reforme etmeye başladı ve mümkün olan her yerde, Cizvit misyonunun Japonya'daki Üstünlüğü olarak Cabral'ın yetkisini zayıflattı.
Dil eğitimi
Dil eğitimi her zaman misyonun temel sorunlarından biri olmuştur. Ziyaretçi Japonya'ya gelmeden önce, Valignano'nun kişisel olarak atanmış on yedi misyoneri ona dil eğitiminin tamamen mevcut olmadığından şikayet ettiğini yazdı. Cabral Avrupalılar Japonca öğrenmek için ve çalışmanın sonra bile on beş yıl bunun için imkansız olduğunu protesto etmişlerdi padres pek vaaz olabilir vaaz bile Hıristiyan dönüştürür.
Valignano'nun Japonya'ya vardıklarında, eyaletteki tüm yeni misyonerlerin bir dil kursunda iki yıl geçirmeleri ve bu yeni gelenleri Francis Xavier'in ilk hevesli ama tutumlu çabalarından sıçrayışlarla ve sınırlarla ayırmaları, Valignano'nun ilk resmi eylemiydi . 1595'e gelindiğinde Valignano, Cizvitlerin yalnızca Japonca bir gramer ve sözlük değil , aynı zamanda birkaç kitabı (çoğunlukla azizlerin ve şehitlerin hayatları ) tamamen Japonca olarak basmasını sağlayan bir mektupla övünebilirdi . Dilbilgisi ve sözlüğün ana gövdesi 1590-1603 arasında derlendi; tamamlandığında, yalnızca sözlükte 32.798 giriş içeren gerçekten kapsamlı bir ciltti.
Cabral, Japon erkekleri Topluluktaki kardeşlerin ötesine geçmekten dışlamak için çalıştığı yerde, Valignano onlara Avrupalılara her şekilde eşit muamele edilmeleri konusunda ısrar etti ve Japon seminerleri kutsal kullanım için Latince öğrenecekken Ziyaretçi, öğrenmesi gerekenlerin Avrupalılar olduğunu belirtiyor. Japon gelenekleri, tersi değil. Eklenmesi gerekir ki bu, Cabral'ın Japonların Batı fikirlerine ve düşünce tarzlarına uyarlanması gerektiği yönündeki beyanının tam tersiydi .
Seminerlerin Kurulması
Eğitimli bir yerli din adamına olan ihtiyaç Valignano için açıktı ve bu nedenle, 1580'de, Arima eyaletinde yakın zamanda boşaltılmış bir Budist manastırı , yeni doğmakta olan bir ruhban okuluna dönüştürüldü . Orada yirmi iki genç Japon, kutsal emirlere yönelik talimatlar almaya başladı . Süreç iki yıl sonra , seminerlerin otuz üç numaralandığı Azuchi'de tekrarlandı .
İlahiyat okullarında ilk iş emri dil eğitimi olacaktır. Valignano, geçmişleri ne olursa olsun, tüm seminerlerin hem Latince hem de Japonca eğitim alacaklarını açıkça belirtti . Temeller atıldıktan sonra öğrenciler ahlaki teoloji , felsefe ve Hıristiyan doktrini konusunda eğitildiler . Bu tipik bir Cizvit eğitimiydi ve Avrupa'daki Cizvit eğitiminin durumunu yansıtıyordu. Ancak bazı önemli farklılıklar vardı. Birincisi, Arima ruhban okulu dönüştürülmüş bir Budist manastırı olduğundan ve Valignano kültürel uyum ihtiyacını vurguladığından, orijinal dekor büyük ölçüde değişmeden kaldı. Bu model, diğer yerlerdeki diğer seminerlerde de tekrarlandı ve seminer yöntemleri hakkında çok ayrıntılı bilgi veren 1580 Japon Seminerlerinin Yönetimi İlkelerinde , Valignano " tatami paspasların her yıl değiştirilmesi gerektiğini" ve öğrencilerin " katabira (yazlık giysiler) veya mavi pamuklu kimonolar " ve dışarıda " dobuku (siyah pelerin) " giyin . Öğrencilere soslu beyaz pilav ve garnitür balık yemeleri söylenir.
Valignano'nun amacı oldukça açık. Ruhban okulları, insani eğitim ve teolojik keşif için tipik Cizvit kurumlarıydı, ancak yaşam tarzları tamamen Japondu. Japonların hassasiyetlerini Avrupa ideolojisiyle olabildiğince harmanlamak için özenle tasarlandılar. Kısacası, Japon vaizler, hem ailelerine, hem arkadaşlarına hem de Cemiyete hitap edecek adamlar yetiştirmek için mükemmel bir yerdi. Bazı uzmanlar, Valignano'nun aktif olarak Japon dojuku kurumunu kopyalamaya çalıştığını ya da keşişlere yeni başlayanlar olduğunu varsayıyorlar . Bu muhtemelen uygun bir yorumdur, çünkü Katolik ilahiyat okullarının başvurduğu görülüyor, ancak tipik Cizvit tarzında, Budist geleneğinin bir manastırda acemi olarak yaşama geleneği gibi zengin soyluların aynı oğullarının çoğu ile sınırlı değildi. .
Valignano'nun metodik ve organize zihni, görev organizasyonunun her alanında belirgindir. "Japon Seminerlerinin İdaresi İlkeleri" ne ekli bir Japon seminer için eksiksiz bir günlük programdır. Doğru şekilde, planlanan etkinlikler, bir tutam koro ve diğer müzikal performansların yanı sıra hem günlük Latince hem de Japonca eğitimi içerir.
Seminer reformlarının başarısı
Büyük idealizmlerine rağmen, Valignano'nun seminer reformlarının gerçekte ne kadar başarılı olduğu belli değil. Onlar, Japonları kesinlikle Cemiyete katılmaya teşvik ettiler; Valignano'nun ilk ziyaretinden sonraki on yıl içinde, yaklaşık altmış yerli Japon, Cizvitlere acemi olarak katıldı. Ama sorunlar da vardı. Cizvitlerin uyguladığı gibi çok az Budist keşiş katı bir yoksulluk kuralı altında yaşamaya zorlandı ve hediye vermek Japon sosyal ilişkilerinin çok önemli bir parçası olduğu için, acemilerin bu hediyeleri kabul edememeleri şüphesiz onları kendilerinden uzaklaştırmaya yardımcı oldu. aileler.
Buna ek olarak, Ignatian maneviyat tarzı, itiraf ve vicdanın incelenmesine vurgu yapan papaz okullarını korkunç derecede uygunsuz bulmuştur. Valignano, Cabral ve diğerleri, Japon kültürünün duyguların bastırılmasına ve gizlenmesine nasıl vurgu yaptığını sık sık fark etmişlerdi. Bu sorun, Cizvitlerin çoğunun dili akıcı bir şekilde konuşup anlayamaması nedeniyle daha da kötüleşti. Bir kişinin tüm gizli düşüncelerini bir tercüman aracılığıyla diğerine ifşa etmesi , sosyal geleneklerin ciddi bir ihlali olarak görülüyordu .
Son olarak, ama daha da temelde, Japon kültürü, dinî yaşamı, Cizvitlerin anladığı anlamda, seküler yaşamdan tamamen ayrı olarak görmedi ve görmedi. Çoğu Budist cemaatinde, beklenmese de, genç erkek ve kadınların birkaç yıl ya da ay boyunca keşiş ya da rahibe olarak inzivaya çekilmeleri yaygındır . Bir rahibin sınırlı bir süre için yemin edip sonra normal mesleğine dönmesi onursuzluk değildi; buna karşılık Reformasyon dönemi Roma Kilisesi , mesleğe ve ebedi rahipliğe vurgu yaparak bundan daha farklı olamazdı.
Merkantilizm ve Nagasaki Limanı
Misyonun ölçeği hızla genişlemeye başladıkça, mali zorluklar da artmaya başladı. Tüm Cizvit kurumları: ilahiyat okulları, okullar, matbaalar ve misyonlar finanse etmek için paraya ihtiyaç duyuyordu. Valignano'nun "Tanrı ve Mammon" arasında tanımladığı bu ebedi çatışma, görevin tarihinin büyük bir kısmını kasıp kavurdu.
Başlangıçta yerel Japon daimyo , Portekiz ticaret gemilerinin yerel limanlarını daha sık ziyaret etmesini sağlamak için Cizvit yönetiminin gözüne girmeye çalıştı . 1580'de Peder Vilela , Nagasaki limanını kontrol eden daimyo Ōmura Sumitada'yı dönüştürdüğünde tüm bunlar değişti . Bir armağan olarak, o zamanlar sadece küçük bir balıkçı köyü olan liman , limandaki kale gibi Cemiyetin kontrolüne bırakıldı .
Roma'daki Baş General, bu kadar bariz bir mülk edinimiyle ilgili haberler karşısında şok oldu ve Cizvitlerin Nagasaki'deki kontrolünün yalnızca geçici olması gerektiğine dair kesin talimatlar verdi. Ancak Avrupa'dan gelen çoğu öneri gibi, Cabral ve Valignano da onları nazikçe görmezden gelmeyi seçtiler, özellikle de Valignano'nun daha sonra açıkladığı gibi, kasaba hızla yerlerinden edilmiş ve zulüm gören Hıristiyanlar için bir sığınak haline geldi.
Cizvit kontrolü altında, Nagasaki, Goa veya Makao'nun etkisine rakip olan, yalnızca bir caddesi olan bir kasabadan uluslararası bir limana dönüştü . Nagasaki limanının Cizvit mülkiyeti, Topluluğa Japonya'ya gelen tüm ithal mallar üzerinde vergilendirmede somut bir tekel sağladı. Dernek, en çok Japon gümüş ticaretinde aktifti ; burada büyük miktarlarda Japon gümüşü Çin ipeği karşılığında Kanton'a gönderildi ; ancak misyonun üstleri, Topluluğun ticari işlemlere katılımının doğasında var olan hoşnutsuzluğun farkındaydı ve trafiği minimumda tutmaya karar verdiler.
Avrupa Büyükelçiliği
Valignano, Avrupa'ya ilk resmi Japon delegasyonu olan Tenshō büyükelçiliğinin başlatıcısıydı ve Mancio Ito liderliğindeki Japon din değiştiren gruba Nagazaki'den Goa'ya , oradan da Makao'ya döndüğü yerden eşlik etti . Heyet, Lizbon'a yelken açacak ve Portekiz , İspanya , Floransa , Roma , Venedik ve Milano'da onurlandırıldıkları Avrupa'da birkaç yıl geçirecekti .
Roma ve Shogunate ile çatışmalar
Bu dini uygulama ihlali, bölgedeki diğer Avrupa misyonlarının başkanları veya geçimlerini Asyalı ticaret yoluyla sağlayanlar tarafından fark edilmedi. Sonunda, Papa müdahale etmeye zorlandı ve 1585'te Vatikan , Cemiyet tarafından tüm ticari faaliyetlerin derhal durdurulmasını emretti . Valignano, Papa'ya ateşli bir çağrıda bulundu ve yıllık masraflarını karşılamak için gereken 12.000 düka başka bir kaynaktan gelir gelmez tüm ticaretten vazgeçeceğini söyledi . İpek ticaretinden vazgeçmenin, Japonya'daki misyonu terk etmeye eşdeğer olacağını söyledi, ki bu kuşkusuz doğruydu. Valignano Baş General'e yazdığı bir mektupta hoşgörüyü ve her şeyden önce güven istedi: "Babalığın bu konuyu vicdanıma bırakmalı çünkü Tanrı'nın yardımıyla bu konuyu düşünmeye devam edeceğime ve ayrıca düşünmeye devam edeceğim Japonya ve Çin'deki toplumun iyi ismi ve bana bunu yapmak mümkün göründüğünde yavaş yavaş ticareti azaltacağım ve sonunda da bırakacağım. "
Ancak yeterli finansmanın bir yerden sağlanması gerekiyordu. 1580 olarak, toplum 150.000 kişilik bir topluluk muhafaza edildi, 200 kilise yirmi Japon kardeşler ve ek 100 de dahil olmak üzere, 85 Cizvitler ile açıyor acolytes . On yıl sonra, Japonya'da 300 kişiye kadar bakıcı personele sahip 136 Cizvit vardı. Görevin zirvesinde, fon için tamamen topluma bağımlı olan yaklaşık 600 kişi vardı. Bütün bunlar, kiliselerin, okulların , ruhban okullarının ve matbaanın inşası ve bakımına ek olarak, büyük bir paraya mal oldu. Bu dönemde Japonya'yı rahatsız eden yaygın yoksulluk bağlamında , Valignano'nun misyona Nagasaki Limanı tarafından sağlanan vergi gelirine güvenme yetkisi vermesi şaşırtıcı değildir .
1600 yılına gelindiğinde, Cizvit misyonu, hükümdar Toyotomi Hideyoshi'nin ve daha sonra en şiddetli şekilde Tokugawas'ın idaresi altındaki zulüm nedeniyle düşüşe geçmişti. Tokugawa Ieyasu , 1603'te iktidara geldikten sonra, Japonya ile dini veya başka türlü, Japonya ile yeniden temas kurma girişimlerini engellemek için özenle çalıştı. Tüm samurayların ve ordunun üyelerinin Hristiyanlık yemin etmeleri ve Hristiyan amblemlerini veya tasarımlarını giysilerinden çıkarmaları gerekiyordu. Daha sonra, daimyo ve halktan aynı kısıtlamalara uymaları emredildi. 1636'da Tokugawa Iemitsu , dış dünya ile neredeyse tüm teması sona erdiren Sakoku fermanını yürürlüğe koydu . Hiçbir Japon gemisinin ölüm acısı altında ülkeyi terk etmesine izin verilmedi ve yurtdışından geri dönmeye çalışan Japonlar da aynı şekilde uygulanacaktı, bu politikalar American Commodore Perry'nin 1853'te gelişine kadar yürürlükte kaldı .
Ölüm ve Miras
Valignano, 20 Ocak 1606'da Makao'da öldü. St. Paul's kolejine gömüldü .
Cizvit hayranlarından biri, Panegyric kitabında şunları belirtti : "[Tanrı] 'da sadece eski ziyaretçimiz ve babamız değil, bazılarının sahip olacağı gibi Japonya'nın elçisine de ağıt yakıyoruz ." Valignano , tüm insanlara eşit muameleyi savunarak Asya ve Avrupa halkları arasında daha yakın bir ilişkinin yolunu açtı . Japon halkının büyük bir hayranıydı ve Japonya'nın dünyanın önde gelen Hıristiyan ülkelerinden biri olacağı bir gelecek tasavvur etti. Japonların "sadece diğer tüm Doğu halklarını değil, aynı zamanda Avrupalıları da aştığını" yazdı.
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar


Wikisource , Alessandro Valignano tarafından veya hakkında yazılmış orijinal çalışmalara sahiptir.


- Boxer, CR; Japonya'da Hristiyan Yüzyılı, Berkeley: University of California Press, 1951
- Braga, JM; "Alexander Valignano Panegyrici, SJ" In Monumenta Nipponica , Cilt. 5, No. 2. (Temmuz 1942), s. 523–535
- Cooper, Michael SJ; Tercüman Rodrigues, New York: Weatherhill, 1974
- Moran, JF; Japonlar ve Cizvitler, Londra: Routledge, 1993
- Murakami, Naojiro; "Azuchi Cizvit Semineri" Monumenta Nipponica , Cilt. 6, No. 1/2. (1943), s. 370–374
- Schutte, Josef Franz SJ; Valignano'nun Japonya için Misyon İlkeleri, St. Louis: Cizvit Kaynakları Enstitüsü, 1980
- Valignano, Alessandro 1584, "Historia del Principo y Progresso de la Compania de Jesus en las Indias Orientales (1542-64)" ( "History of the Beginnings and Progress of the Society of Jesus in the East Indies (1542-64)" )
- Valignano, Alessandro 1586, Catechismus christianae fidei . Lizbon: Antonius Riberius, 1586, 2 cilt. (çok nadir bir çalışma; ancak tamamen Antonio Possevino, Bibliotheca Selecta Agitur De Ratione Studiorum in Historia, in Disciplinis, in Salutem Omnium Procuranda, Roma: Typographia Apostolica Vaticana, 1593. Bakınız Urs Uygulaması , Oryantalizmin Doğuşu , Philadelphia: Üniversite of Pennsylvania Press, 2010 ( ISBN 978-0-8122-4261-4 ), s. 18–24, 139-146 Valignano'nun bu çalışmasının (Antonio Possevino'nun Bibliotheca seçkisinde yer alan sürüm , 1593) önemli rolü üzerine Asya dinlerinin Avrupa kabulü.
- Valignano biyografisinin zaman çizelgesi
Valignano ve onun Portekiz Asya'ya ilk ziyaretine ilişkin tartışmalar hakkında makale (1573-1580) - [1]