Bu mektup, hacı Muhammed Yusuf Keşmiri için yazılmıştır. Allah adamlarının gönlünde zerre kadar dünya düşüncesi olmadığı bildirilmektedir:
Allahü teâlâya hamd olsun! Onun seçtiği kullarına selam olsun! Kalbinde zerre kadar dünya sevgisi olan veya kalbinde dünya ile zerre kadar ilgisi bulunan yahut kalbine zerre kadar dünya düşüncesi gelen kimseye Allahü teâlâyı tanımak nasip olmaz. Böyle seçilmiş bir kimsenin zâhiri [yani duygu organları ve düşünceleri], batınından [yani kalbinden ve ruhundan] çok uzak ve ayrıdır. Ahiretten dünyaya gelmiş, başkalarına faydalı olmak için, insanlar arasına karışmıştır. Bunun dünya işlerinden konuşması ve dünya işlerinin sebeplerine yapışması kötü değildir. Hatta çok iyidir. Böylece, kul haklarını yerine getirmekte ve insanlara faydalı olmakta ve onlardan faydalanmaktadır. Böyle kimsenin bâtını, zâhirinden daha iyidir. Arpa satanlar pazarında buğday satan kimse gibidir. Herkes onu, kendileri gibi buğday pazarında arpa satıcısı gibi sanırlar. Onun zâhirini de, batınından daha iyi bilirler. Zâhirde Allah adamı görünüyor, gönlü dünya iledir derler. Araf sûresi 89. âyetinde meâlen, (Ey Rabbimiz, bizimle kavmimiz arasında sen hak olanı hüküm et. Sen hüküm edenlerin hayırlısısın!) buyruldu. Doğru yolda bulunanlara ve Muhammed Mustafanın “aleyhi ve alâ Âlihissalevâtü vetteslîmât” izinde olanlara selam ederim.