Dünyanın tüm ülkelerindeki eğitim kurumlarında yaşanan en yeni sorunlardan biri, öğrencilerin baskı ve saldırgan davranışların hedefi olmasıdır.
Bunlardan biri, son zamanlarda sözlükte ortaya çıkan zorbalıktır. Terim ilk olarak 1985 yılında Birleşik Krallık’ta kullanıldı ve konuyla ilgili ilk araştırmanın ardından yirminci yüzyılın başlarında yaygın olarak kullanıldı.
Tüm çocuklar er ya da geç zorbalıkla karşılaşır: ya kurban olarak ya da kurban olarak ya da tanık olarak, hem çevrimiçi hem de gerçekte. Tüm bu rollerin çocuğun kişiliği üzerinde yıkıcı bir etkisi vardır. Hayatınızda başka, daha güçlü veya daha güçlü bir kişi tarafından sistematik taciz veya başka bir şiddet yaşamadıysanız, measurement zorbalık küçük bir şeymiş gibi gelebilir. Bununla birlikte, ABD Eğitim Bakanlığı’na göre, 12 ile 18 yaşları arasındaki her dört çocuktan biri, geçtiğimiz okul yılında zorbalığın kurbanı olmuştur. Batı kaynaklarına göre, 14 yaşın altındaki öğrencilerin% 50’si okulda zulüm görüyor. Ergenlik döneminde bu faiz oranı düşer.
Psikoterapist Jennifer Fried’a göre zorbalık sadece bir öfke ve aşağılama eylemi değildir.
Boğa güreşinin tekrarlama ve kurbanı korku ve stres durumuna sokma eğilimi vardır. Zorbalığın da saldırgan olaylara tanık olanlar üzerinde benzer bir etkisi vardır. Çocuklar birisine karşı müstehcen bir dil kullanır, hatta müstehcen bir dil kullanırsa veya bir kez “takımlarından” atılırsa, bu zorbalık olarak sınıflandırılmaz. Ancak bir çocuğun toplumunda bir cezasızlık kültürü gelişirse, bu onlara başkalarını küçük düşürme olasılığı verebilir. Bulling’in kurbanları, okulu kaçırabilir, okulu bırakabilir ve yaşlılık döneminde çocukken acı çekebilir. Zorbalığın kurbanı olan öğrencilerin daha sonraki yaşamlarında hastalanma ve psikolojik sorunlar yaşama olasılığı daha yüksektir. Sonuçlar en yıkıcı olabilir. Bu yüzden intihar eden zorbalık kurbanlarını hepimiz duymuşuzdur.
Okulda zorbalık nedir ve bununla nasıl başa çıkılır? Zorbalık, son yıllarda okullarda yaygın olan saldırgan bir davranıştır.
Bulling’i ne motive eder?
Öğrenciler arasındaki şiddet her zaman okulun bir parçası olmuştur, ancak şimdi daha görünür hale gelmiştir.
Rus okullarında bu alandaki araştırmalar 2000’lerin sonlarında başladı. Zorbalığın kitlesel bir olay olduğu ortaya çıktı. Böylece, 2010 yılında araştırmacılar, 11 yaşın altındaki erkeklerin% 22’sinin ve kızların% 21’inin akranları tarafından istismar edildiğini buldu. Moskova’da 1.200 öğrencinin katıldığı bir anket, yüzde 78’inin okullarında zorbalığa tanık olduğunu ortaya çıkardı. Ergenler arasında bu rakam sırasıyla% 13 ve% 12’dir.
Norveç’te erkeklerin yüzde 11’i ve kızların yüzde 2,5’i akranlarına zorbalık gibi saldırgan davrandıklarını itiraf ediyor. Halen ABD, Fransa, İngiltere, Finlandiya ve Güney Kore’de zorbalık araştırmaları yapılmaktadır.
Ukrayna’daki durum daha da kötü. Ülkede her 10 çocuktan sekizi zorbalık mağduru. Bunun nedeni alt sınıf öğrencilerine yönelik tutum, örneğin üst sınıf öğrencileri cep telefonlarını onlardan alıyor. Dedikodu, aşağılayıcı şakalar ve boykotlar 11-15 yaş arası çocuklar arasında yaygındır.
Psikolog Svetlana Krivtsova’ya göre, başkalarına karşı saldırgan ve aşağılayıcı davranışlar her zaman bir kişi tarafından itibarını iddia etmek, eğlenmek veya herhangi bir ilgi uğruna yapılır.
Diğer çocuklar, zorbanın hareketlerini gözlemleyerek ya onları görmezden gelir, sinirlenir ya da müdahale etmeye çalışır. Bununla birlikte, kurban direnmediğinde ve öğretmen inisiyatifini desteklemediğinde, çocuklar kendilerini çaresiz hissederler ve ruh halleri kurbana şefkatten sinirlilik ve kayıtsızlığa dönüşebilir.
Zorbalığın ve mobbingin (daha az radikal hakaretler) temel özellikleri şunlardır:
- Saldırgan ile kurbanı arasındaki güç eşitsizliği;
- Şiddetin tekrarlanması;
- Kurbanın akut duygusal tepkisi.
Çoğu zorbalık vakası, öğrencilerin ilgisiz ve hayal kırıklığına uğradıkları, ihtiyaçlarının hiç kimse tarafından tanınmadığı ve karşılanmadığı okullarda meydana gelir. İnsan haysiyetine yönelik hakaretlerin asılsızlık veya vandalizmden daha ciddi olduğu yerlerde zorbalık nadirdir.
Son zamanlarda siber zorbalık – İnternet, e-posta, SMS vb. Zulüm de yaygındır.
Zorbalık kurbanları
Bir yandan neden korktuğumuzu görmek istemiyoruz. Öte yandan, çocuklar çoğu zaman gerçeği bizden saklar ve her şey yolundaymış gibi davranırlar. Bazen ebeveynler çocukları için her şeyin doğru olmadığını düşünürler, ancak bir şey bulamaz ve ona tutunamazlar.
Çocuğun aşağıdaki durumlarda ebeveynler dikkatli olması gerekir:
- sık sık aşağılayıcı mesajlar alır, tekrar tekrar kırılır ve alay edilir;
- diğer çocuklara itaat etme eğilimindedir;
- kendini fiziksel şiddetten koruyamaz;
- eve mavi lekeler, çizikler, yırtık kıyafetlerle gelir ve internet bir açıklama yapamaz;
- grup oyunlarına katılımı asla kabul etmez;
- genellikle bir oyuna veya takıma davet edilen son öğrencidir;
- kalıcı arkadaşları yoktur, her zaman sınıf arkadaşları tarafından “sevilmeyenler” listesinde yer alır;
- molalarda akranlarıyla oynamak yerine yetişkinlerin yanında durmaya çalışır;
- sınıfta yönetim kurulu önünde cevap vermekte güçlük çekiyorsa;
- okula gitmekten korkuyor veya aşırı isteksizlik gösteriyorsa, ders dışı etkinliklere katılmak istemiyor;
- Eğitime olan ilgiyi kaybetti.
Buna ek olarak, zorbalığa maruz kalan çocuklarda stres genellikle fizyolojik bir yönden kendini gösterir: iştahlarını kaybeder, kabus görürler, uykularında ağlarlar ve baş ağrısı çekerler. Bazen fiziksel olarak kendilerine zarar verebilirler.
Güçlü ya da yetenekli her çocuk agresif tacizin kurbanı olabilir. Bununla birlikte, çoğu durumda, bu tür davranışların mağdurları, diğerlerinden daha seçkin olanlardır (garip bir giyim tarzına sahip olmak, garip davranmak, çok fakir veya çok zengin olmak vb.). Potansiyel kurbanlar da çabuk öfkelenebilir ve duygulara kolayca yenik düşebilirler.