4 yazın. 400-mm roketler için Japon başlatıcısı. Ancak aynı kalibrede çubuk harçlar vardı.
Peki, şimdi İkinci Dünya Savaşı döneminin tahrip şehirleri ile çerçeveler - ne var? Ve orada, eğer duvarlar varsa, o zaman bir çatı ve katlar arasında zeminler olmadan! Neden? Fakat o zamanlar Orta Çağ teknolojisine göre inşa edilmişlerdi: tuğla duvarlar diktiler ve döşemeler ahşap kirişler monte edildi. Yukarıdan düşen bomba sık sık içlerinden delindi ve bodrumda patladı, insanların yine beton tavanlı veya metroda özel bomba sığınaklarında saklanmalarına neden oldu. Yangın evin içini alttan üste mahvetti ve genellikle bir şey yapmak imkansızdı.
Katı beton bina - Penza merkezinde otopark.
Şimdi ne Evet, parçalar sevgili kanepeyi ve TV'yi kesti, camı kırdı (bu arada, neden kimse onları içeriye ve dışarıya yapışkan bantla yapıştırmadı?), Soğuk sırasında dairede rahatsız edici olan neden? Ancak, emeğin bu "yıkımını" düzeltmek değildir. İnsanların moralini böylesi bir "kötülük" de kıramaz, sonunda ne var? Kaynak kaybı!
Ve bu da Barselona'daki "Tower Akbar". Ofis merkezi. Ve ayrıca katı beton. Bombardımandan gözlükler elbette düştü, ama siz onu almaya çalışın!
Bu arada, zaten Birinci Dünya Savaşı sırasında uluyan güçler, kabukları ile üç metrelik betonarme bir plakaya nüfuz edebilen 305, 320, 406, 420 ve hatta 500 mm kalibreli ağır silahlara sahip ordularıyla silahlandı!
Bugün, Rus ordusunun topçu içindeki nihai kalibre 240-mm (kendinden tahrikli harç "Lale") ve ... her şeydir. Daha sonra XRSUM mm'lik bir kalibreye sahip MLRS geliyor, fakat hepsi bu kadar. Bu arada, 300-mm kalibreli ve 406 kg ağırlığına sahip bir merminin, yani 800 kg patlayıcıların üzerine düşeceği, ilk darbeyle zemine herhangi bir tuğla evini tahrip edeceği ve betonarme beton yapısının ciddi hasara yol açacağı açıktır. Her durumda, onun savunucuları iyi olmayacak!
Bu bir kalibre! Ama ilk dünya ...
Doğru, bugün hareketlilik tüm askeri doktrinlerin başında geliyor. Ancak bu kadar güçlü mermilerin son savaş yıllarında ve tamamen "mobil" bir şekilde kullanılmasına ilişkin oldukça başarılı örnekler var. Bu yüzden Alman ordusu, yanlara monte edilmiş altı roket, yangın çıkarıcı ve yüksek patlayıcı savaş başlıklarına sahip 251-280 mm kalibreli "320" zırhlı personel taşıyıcı kullandı. Japonlar 220, 305 ve 400 mm kalibreli jet mayınlarını çok orijinal bir şekilde kullandı. Tepsi ve çubuk fırlatıcılardan fırlatıldı. İkincisi, çukurun yamacına yerleştirilmiş bir kütük veya uyuyan sandıktı. Merkezde, üçgen desteklere bir fırlatma borusu takıldı ve ... hepsi bu! 400 mm'lik bir maden boruya konuldu ve çukurun kendisi dikkatle maskelendi. Tipik olarak, bu tür "harçlar" adalara yerleştirildi ve suyun kenarında vuruldu. Bir zamanlar Amerikan inişi tanklar-amfibiyanlar kıyıya koştu ve sudan sahile çıktı, ardından böyle bir kabuk voleybolu geldi ve kıyı, şiddetli bir ateş ve çelik parçalarının denizine dönüştü. Sebepsiz olarak, Taraw atolüne yapılan saldırı sırasında, sıhhi gemiler, yaralıları bile delirmiş oldukları kadar boşaltmak için zamana sahip değildi!
Alman Sturmtigr ayrıca, beş kilometre boyunca 380 kg ağırlığındaki mermileri fırlatan bir 350-mm jet harcı ile de donatıldı (5700 m). Bir kabuğun bu tesisin aynı anda üç Amerikan Sherman tankını imha ettiği ve tabii ki aynı Varşova İsyanını ezerken bu aracın sokak savaşlarında vazgeçilmez olduğu bir durum var.
Ve işte Birinci Dünya Savaşı döneminin bir önceki ve daha da ilginç bir gelişme: 240 mm ahşap Alman harcı “Albrecht”. Zaten ilk testler bunun yüksek verimliliğini gösterdi оружияNeredeyse hemen ardından, 350-mm kalibreli ağabeyi “Albrecht” ve daha sonra “gros” ön ekinin eklendiği 450-mm harcı üretildi.
İngilizler tarafından ele geçirilen Albrecht harcı. Yılın Eylül 1917.
Bu tür harçlardan sıradan harç madenleri ile değil, çok ilkel bir tasarıma sahip çok ince duvarlı silindirik bombalarla ateş etmek gerekiyordu. Atış menzili sadece 600 metredir. Çok uzak değil ama düşmanın kafasına ne bir mermi düştü! Yani, Albrecht harcı için maden 100 kilogram ağırlığındaydı (60 tanesi patlayıcıyı oluşturuyordu!), Ancak grosAlbrecht mermisi 200 ağırlığındaydı ve 114 TNT içindi! Unutmayın ki sırasıyla 2 kat kalibreli büyüme mermi hacmini 8 kat arttırır. Ve karşılaştırma için, patlayıcı yükün kütlesinin havacılık FAB-250 bombaları sadece 100 kilogram ve bu kilogramları hedefe ulaştırmak ne kadar sürer? Ve şimdi bu Alman havanın olması gerektiği gibi ilgili metalden yapıldığını ve ne tür bir kabuk olduğunu ve hangi mesafeye atılacağını hayal edelim. Ve bu durumda bu hesaplamak çok önemlidir, çünkü bugün durum bir ölçüde tekrarlanmaktadır.
Alman ahşap harcı "Niva" dergisinden fotoğraf. Ahşabı çelik ile değiştirin ve ...
Binanın katı betondan çatısı, hem birinci hem de ikinci katlarını 120 mm'den mükemmel bir şekilde korur. Kabukları 122 ve 152-mm howitzers, keskin bir açıyla düşerek yine yapamazlar. Küntün altında - kalibreleriyle karşılaştırılabilir bir delik veya biraz daha fazlası bırakın, hepsi bu. Böylesi bombardımandan korkmamak için ikincide değil, böyle bir binanın birinci katında olmak yeterli. Tek bir binada düz ateşli bir atış yapılabileceği açıktır, ancak yoğun kentsel gelişim koşullarında (örneğin Suriye'de olduğu gibi), böyle bir çekim yapmak çok zordur. Atıcı tankın kendisini ve SPG'yi kaybetmek daha kolay.
Bu durumdan çıkış yolu nedir? Halen yeni bir teknik seviyedeki büyük kalibratörlere dönün! Bugün oldukça banal bir durumda olun. Önümüzde bir yol var ve yolda sadece bir kilometre ötedeki kontrol noktası deniyor. Beton bloklarla inşa edildi ve beton plakalarla kaplıydı ve tek bir atışla imha etmek bizim için en iyi nasıl olurdu? Son derece hafif, üç tekerlekli bir şasi üzerinde ve doğrudan atış menzili için tasarlanmış en basit nişan cihazı ile 280'tan 305 mm'ye tek seferlik bir kalibreli metal namluyu kullanıyoruz. Nereye, doğrudan yönlendirin ve dağıtın. O zaman - bang! Ve büyük mermi bir yöne uçar ve namlulu el arabası diğerine "uçar" ve asıl şey orada hiç kimsenin olmamasıdır! Ancak, uygun kütlenin ve uygun yükün mermisi, herhangi bir kontrol noktasını zeminden süpürür, beton bloklardan en az üç kez ve iki kez beton plakalarla kaplı olsun. Gerekirse, bu varili açılı olarak takabilirsiniz ve ardından atış menzili buna göre artacaktır. Onu bir deliğe gömüp vurabilirsin. Asıl mesele bir otomobilin bile böyle bir “süpergun” çekebilmesi ve onu gizlemenin mümkün olmamasıdır. Aslında, tek kullanımlık bir çekim tüpü ... hepsi bu!
Port Arthur 1905 yılı yakınlarında Japon ahşap harçları.
Aynı sıradan metal boruya dayanarak daha kolay bakılabilir, artık tek kullanımlık değil, tekrar kullanılabilir büyük kalibreli pimli tip harç. Maden kalibresi 400-mm altındaki havanın temeli ve insan boyu ya da öylesine bir yüksekliği ve bu durumda hepsi bir ucunda bilenmiş aynı çelik boru olacaktır. Pratik olarak - silindirik bir yığın! Bir vibratör delici, üzerine yerleştirilip sabitlenerek onu yere tıkar ve gerekli açı bir üçgen yerleştirme kullanılarak ayarlanır. Borunun kendisi iki yerine vidalanır, bu da tüm montajı son derece kompakt hale getirir: borunun iki kısmı, bir delici ve bir yerleştirme ve bu bir mekanizma bir boruya değil, bir çok boruya hizmet edebilir.
Japon harcı "Tip 4" kalibre 203-mm ve buna mermiler.
Sayı attılar ve düşmana meyilli olan boruların bir "engel alanı" nı aldılar. Fakat ondan sonra, her bir boruya bir mayın konuyor ve hepsi kontrol bilgisayarına bağlı. Madenler iki tür olabilir: ilki, hedefin yakınındaki bir dronun yönlendirmesiyle yönetilmeyen ve dönmeyen bir yapıdır. İlk durumda, maden ocağında, Segner çarkı tipinin eğik aralıklı nozulları ile tanıtımı için bir blok bulunmalıdır. Fırlatma sırasında, bu ünite madeni döndürür, ardından ana motor çalışır ve maden hedefe gider. Aynı zamanda, yalnızca 3-5 km'ye tırmanması yeterli olacaktır, böylece oradan düşerken yüksek hız ve buna bağlı şok gücü elde edecektir. Kütlesi ve hızı pahasına böyle bir maden, modern bir binanın herhangi bir beton zeminini delip, üssünde patlayacak. Her durumda, böyle bir grevden sonra, dayanamaz! "Boru" söz konusu olduğunda üzücü değil, çünkü üzerindeki metal ikinci derece kullanıldı! Bu arada, bu tür mermiler düşman alan tahkimatlarına karşı kendi siperlerinden de kullanılabilir, neden olmasın? 15, iki kilometreye kadar uzağa uçan binlerce parça, bu bölgedeki herhangi bir düşmana saldıracak! Sonuç olarak, beton döküm - boru!