İstenmeyen Yankı Sinyalleri
Radarlar örneğin, „melekler” olarak adlandırılan bir dizi istenmeyen yankı sinyalleri alırlar. Bu deyimle; farklı sıcaklık, keza farklı yoğunluktaki hava katmanlarının farklı kırılma katsayısına sahip olmaları nedeniyle meydana gelen yankı sinyalleri kast edilmektedir.
Bu olay, iki veya daha fazla sayıda cam pencere paneli (optik yoğunluğu yüksek ortam) ve bu paneller arasında hava katmanı bulunan (optik yoğunluğu daha az ortam), gibi iki farklı katmanın sınır yüzeylerinde meydana gelen yansıma etkisi ile fark edilebilir.
Bu ise radar için (bulutların olmadığı) bir yükselen kuru hava akımıdır. Bu, yansıma oluşumunun bir başka açıklamasıdır. Söz konusu etki bazı İngilizce yayınlarda „Clear-Air-Echoes” (Açık-Hava-Yankısı) veya „Bragg- Scattering” (Bragg Saçılması) olarakta adlandırılmaktadır.
Yükselen bu kuru ve çoğu kez çok sıcak hava, aralarında keskin bir sınır bulunan ve farklı kırılma katsayısına sahip daha soğuk bir hava katmanı ile karşılaştığında bir burgaç (turbulence) meydana getirir. Burgacın olduğu yerlerde daha yoğun ortamdan daha az yoğun ortama (ya da tersi yönde) elektromanyetik dalgalar birkaç defa gidip gelirler. Bu yerde enerjinin küçük bir bölümü yansır ve hatta bir Doppler frekansa bile sahip bariz bir yankı sinyali oluşur.
Radar ekranında görülen bu hedef işaretleri operatörlerde bir yorum karmaşasına yol açar: Hedefin kimliğinin tanınması mümkün değildir, ilaveten uluslararası uçuş radyo frekanslarda yapılan sorgulamalara da bir yanıt verilmemektedir. Yani bu cismin ne olduğunu anlamak için bir kırmızı alarm verilmesi ve yerinde keşif yapılması gerekmektedir. Ancak avcı uçakları o mevkide güzel bir havadan başka bir şey bulamayacaklardır. Hatalı alarmın ardından yapılan „meleklerin radar vasıtasıyla bu cisimleri oraya yerleştirdiği” gibi ilk kızgın yorumlamalardan sonra herhalde bu hayali cisimlere „melekler (angels)” adı takıldı.