İran’da, 9,000 ton zeytinyağı rekoru ürettiği tahmin edilmektedir. 2018/19 harvest year, Uluslararası Zeytin Konseyi'nden (IOC) çıkan rakamlara göre.
İran Ziraat Bakanlığına araştırmacı ve eski danışman olan Celal Goglani söyledi Olive Oil Times Bu rakamın muhtemelen rekor bir verim olacak olan 7,000 veya 7,500 tona kadar revize edileceği tahmin edilmektedir.
Yetiştiriciler için en zor olan problem, devlet desteğinin olmaması çünkü kendi çıkarlarını düşünüyorlar.
İran'ın tarımsal ekonomisi merkezi olarak planlanıyor, bu nedenle ülkenin zeytinyağı çıktısı büyük ölçüde yeşil zeytin fiyatlarına bağlı. Fiyatı daha iyi olduğunda, zeytin konservesi lehine yağ üretiminden sifonlanır.
Goglani, “İran'daki zeytin ağaçlarının çoğu çift amaçlıdır” dedi. “Zeytinyağı üretimi yeşil zeytin fiyatlarına bağlıdır. Eğer konserve zeytinlerin fiyatı daha yüksekse, [bunun yerine zeytin kullanılır]. ”
Daha fazla gör: Olive Oil News from Asia
Merkezi olarak planlanmış bir ekonomi altında çalışmak, aynı zamanda zeytin üreticilerinin ihtiyaçlarının nadiren dikkate alındığı ve hükümetin çoğunlukla kendi çıkarlarına uygun hedeflere yönelik çalıştığı anlamına gelir. Zeytin ve zeytinyağı, zaman zaman hükümet tarafından bölgesel müttefikleri desteklemek amacıyla stratejik ithalat olarak kullanılmaktadır.
Goglani, “Yetiştiriciler için en zor olan sorun, devlet desteğinin olmaması. Çünkü kendi çıkarlarını düşünüyorlar” dedi. “İran hükümet yetkilileri için yalnızca önemli olan, ulusal olarak üretilen şey.”
Sürekli değişen hedeflere rağmen, İran’ın kendi kendine yeterli hale gelmesine ve gelecekte zeytinyağı ihraç etmesine yol açabilecek olan sektörü büyütme yönünde bir baskı yapıldı. Geçen yıl İranlılar, 12,000 ton ithal edilen 3,000 ton zeytinyağı kullandılar.
Bu kendi kendine yeterlilik seviyesine ulaşma dürtüsünün bir kısmı, İran'ın daha fazla yerli halkının yetiştirilmesi şeklinde olabilir. olive varieties, Akdeniz kökenli olanlardan çok farklı. Dakal, Fishomi, Gelooleh, Rowghani ve Zard, İran'daki en yaygın yerli çeşitlerdir.
Goglani, “Bu türler, Akdeniz kültür çeşitlerinden genetik olarak türetilmemiştir ve Perugia Genetik Araştırma Merkezi'ndeki İtalyan araştırmacılara göre, yeni çeşit çeşit tarlaları yaratabilen gerçekten genetik kaynaklar” dedi.
Bu türlerin özelliklerini Akdeniz gen havuzuna sokmanın, diğer şeylerin yanı sıra, zeytin mahsullerine zarar veren bir olguya, soğuk çıtırtılara karşı daha dayanıklı olan zeytinlere yol açabileceğine inanıyor. Italy, Greece ve California bu yıl.
Goglani, “Bu nadir ekotipler, kuruluk, tuzluluk, soğuk ve sıcak gibi olumsuz çevresel etkenlere karşı dayanıklı çeşitlerin üretilmesinde etkilidir” dedi.
İran şu anda, çoğu Arbequina ve Koroneiki olan ekili zeytin ağaçlarının yaklaşık 297,000 dönümüne sahiptir. Bu alanı 1.2 milyona genişletme planları var. Ülkenin daha kırsal bölgelerinde iş yaratmanın yanı sıra, bu çaba çölleşme ve erozyonun etkilerini hafifletmeye de yardımcı olacaktır.
Bununla birlikte, sektördeki yanlış yönetim ve yolsuzluk, önceki genişleme planlarının başarısızlığına neden olmuş ve zeytincilere ve petrol üreticilerine çok fazla zarar vermiştir.
Goglani, “İthal yabancı fideler hastalıkların (ülkedeki) bulaşmasına neden oldu” dedi. “Bu hatalar nedeniyle ülkedeki zeytinliklerin [neredeyse 250,000 dönümü] yalnızca yüzde 40 üretken oldu”
İran ayrıca son zamanlarda dondan, kuraklıktan ve zeytin sineğinden kaynaklanan zeytin ağacı zararına maruz kaldı.
Goglani, sektördeki sert güdülerle birleşmiş düzensiz havalar olduğu sürece, bunun gibi olayların devam edeceğinin kesin olduğuna inanıyor.
Ancak, bazı umutlar var. Geçen Ekim ayında İran onayladı 2015 International Agreement on Olive Oil and Table Olives Birleşmiş Milletler’in New York’taki karargahında. Bu, İran'ın zeytinyağı sektörüyle ilgili daha şeffaf bir şekilde hareket etmeyi kastettiği anlamına geliyordu.
Goglani, “Konsey üyeliğinin, teknik bilginin İran zeytin endüstrisine aktarılması açısından iyi bir etkisi var, çünkü hükümet yetkilileri maalesef bu konuda çok fazla dikkat etmiyorlar,” dedi.
- Uluslararası Zeytin Konseyi