Boşanma davası; ölüm, gaiplik, cinsiyet değişikliği halleri dışında evliliğin sona erdirildiği bir eda davasıdır. Boşanma davası Türk Medeni Kanununun 2. Kitabında düzenlenmiştir. Hukuk sistemimizde boşanma davası 3 farklı şekilde görülebilir. Buna göre taraflar; özel nedenlere (zina, terk, pek fena muamele, onur kırıcı davranış v.b. yasada belirtilen nedenler) veya genel nedenlerle (evlilik birliğinin temelinden sarsılması, şiddetli geçimsizlik) bu davayı açabilirler.
Anlaşmalı boşanma ise Türk Medeni Kanununun 166/3. Maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre en az 1 yıl süreli evli kalan çiftler mahkemeye başvurarak hazırladıkları protokolün hâkim tarafından onaylanması halinde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kabul edilerek boşanma kararı verilir.
Anlaşmalı boşanma davasının protokolü hazırlanırken taraflar boşanmanın fer’i niteliğinde olan; nafaka, tazminat, mal paylaşımı, ziynet eşyaları gibi hususları tek tek belirlemelidir. Daha sonrasında anlaşılan hususlarda yeniden talepte bulunmak mümkün değildir. Çünkü böyle bir durumda tarafların boşanmanın mali sonuçlarına ilişkin aralarındaki ihtilafı nihai olarak çözdükleri ve ilişkilerini tasfiye ettikleri kabul edilir.
Nitekim bu doğrultuda Yargıtay;
Aynı doğrultuda;