Noel için hazırlanmak: ailemizde bir hafta iyi işler
Noel öncesi zaman her zaman özel bir anlamla doluydu. Bu günler geleneksel olarak yoksullara yardım etti, sadaka uğradı. Sıradan bir ailede bugün bu “iyi işlerin zamanı” neye benzeyebilir? Çocuklarım için “İyi İşler Haftası” ile geldim.
Albüm sayfasında iki sütunlu bir tablo yazdırıldı. İlk sütun haftanın günlerini ve ikincisini gösterir - kendinizle veya çocuklarınızla düşünebileceğiniz iyi işler. Çocuğun görevleri sevmesi ve onları zevkle yerine getirmesi önemlidir.
Yazdırılan masayı uygun çıkartmalarla süsledim ve buzdolabının üzerine astım. Kızım her gün ne yapması gerektiğini okuyor. Kendimi basit bir hatırlatıcı ile sınırlamak istemedim, bu yüzden her gün iyi bir işin hayatı nasıl dekore edeceğini, neden yapmanın önemli olduğunu tartıştık.
Pazartesi: “Baba için bir resim çizin”. Kızım bir resim yaparken, ona babamın ve onun erkek kardeşini çok sevdiğini söyledim: “Babam seninle oynuyor, yürüyüşe çıkıyor, kitap okuyor, gerçekten hoşlandığın sürprizleri getiriyor… Hadi ve memnun olacağız Baba: onu güzel bir çizim çizeceğiz. İşten yorulduğu zaman memnun olacak. ”
Salı: "Bir çiçek dik." Yeni bir saksı aldım ve bir çiçek nakline başladım. “Bak, çiçeğimiz büyüdü ve zaten aynı kapta yaşıyor. Küçük çiçeğin birlikte hareket etmesine yardımcı olalım. Onu dökeriz, yapraklarına ovalarız, böylece nefes alması kolaylaşır. Küçük çiçek bizim umursadığımızı hissedecek, sevinecek ve gelişecek ”dedi.
Çarşamba: "Bir besleyici yap." Pencerenin dışına ne kadar kar yığıldığını gösteriyorum ve şimdi kuşların yiyecek almasının daha zor olacağını söylüyorum. Bence: "Onlara nasıl yardım edebilirim?" Sonya: “Anne, bir besleyici yapabiliriz! Serçeler akşam yemeğinden kalan kırıntıları döker ve memelere yağ verilebilir. ” En basit besleyiciye hakim olun ve bahçeye asın.
Perşembe: “küçük kardeşi bir kitap oku”. Küçük kıpır kıpır okumak için ikna etmek kolay değildir. Fakat biraz hayal gücü göstermek gerekiyor ve çocuk zevkle cevap verecek. Küçük Andryusha'mız henüz konuşmuyor ve Andryusha yerine “çocukça” bir sesle konuşmaya başladım: “Sonya, kız kardeşim, ilginç bir kitap buldum. Bana bir peri masalı oku lütfen. Çok iyi okuyorsun. Annem herkesten daha iyi yaptığını söylüyor. ”
Sonia gülüyor ve onunla birlikte Andryusha. Annenin ne kadar küçük olduğunu söylediklerini komik buluyorlar, ancak yine de ikisi de oyuna dahil edildi. Sonya kitabı alır ve Andrei sevinçle üç kez daha sürükler. Sonya okuyor.
Cuma: "Odayı süpürmek" Bebeklerim odayı kirletti (ancak her zamanki gibi). Eklem temizliği başlatmak için kurgusal bir karakterin yardımına başvurmaya karar verdim - Vrednyushki. Kanepeye oturdum ve ağlıyorum. Andryusha ve Sonya kaçıyor: “Anne, neden ağlıyorsun?”. “Nasıl ağlayamam! Bakın bizim odamıza ne oldu! (İkisi de sessiz, sanki hiç kirletmemişlerdi.) Yine Vrednyushka başvurdu ve bir karışıklık yarattı. Her şeyi kaldırmayı nasıl başarabilirim? ” Sonya cevapta vakumlama yapmayı teklif ediyor. Andryusha'nın en önemli görevi şu: elektrikli süpürgeyi açıp kapatmak.
Cumartesi: "Bake buns". Çörekler yerine, Noel için zencefilli kurabiye pişirmeye karar verdiler - onları akraba ve arkadaşlarına tatil için sunacağız. Hafta sonu için bir kuzen bize geldi ve kızlar zencefilli çörek süslemekten gerçekten hoşlandılar.
Pazar: "Büyükanneni Harcama". Anneannemle ilgili bir ayet okumak arifesinde ve neden yaşlı insanların özellikle dikkat gerektirdiği hakkında konuştum. Büyükannemizin onu sevdiğimizi hissetmesi ve bilmesi için, her gün onu ararız, onun sağlığı hakkında bilgi isteriz. Büyükannemizi ziyaret ettiğimizde, ona her zaman yiyecek ve temel ihtiyaçlar getiriyoruz. Çocuklara verilen ödül, anneannenin güzel sözleri ve onun mutlu gülüşleri.
“İyi İşler Haftası” nı bu şekilde denedik. Çocuklar başkaları için bir şeyler yapmanın ne kadar hoş olduğunu hissediyorlardı ve onlara günlük yaşamda sıkça unuttuklarımızı anlatıyordum: sevdiklerime dikkat işareti.