Tarihte Bu Gün: Bendict Arnold Amerikalılara İhanet Etti (1779)
Arnold'un West Point'teki Genel Merkezi
1780'de bugün Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında, Amerikalı General Benedict Arnold İngilizlerle buluşuyor. Amerikalı, West Point'in stratejik konumunu düşmana devretmek istedi. Arnold, İngiliz ordusunda para ve komisyon karşılığında West Point'i İngilizlere devretmeyi kabul eder. Ancak, neyse ki Amerikalılar için komplo tespit edildi ve bu, Arnold'un komplosunun boşa çıktığı anlamına geliyordu.
Arnold, Connecticut, Norwich'te tanınmış bir ailede dünyaya geldi. Başlangıçta bir eczacı (eczacı) olarak çıraklık yaptı ve çıraklık döneminde yerel milislere katıldı. Genç bir adam olarak, Fransız ve Hint Savaşı'na katıldı ve bazı ayrıcalıklarla hizmet etti. Hizmet ettikten sonra tüccar oldu ve oldukça başarılı oldu. Amerikan sömürgecileri Bağımsızlık savaşlarına başladığında, Arnold Kıta Ordusu'nda subay oldu. Başlangıçta, Arnold çok iyi bir askerdi ve Vatansever davasına büyük bir ayrıcalıkla hizmet etti. 1775'te Fort Ticonderoga'ya yapılan başarılı Patriot saldırısında başrol oynadı. Tuğgeneral rütbesine terfi etti. Champlain Gölü ve Saratoga gibi birçok önemli kampanyada birliklere liderlik etmeye devam etti ve Kıta Ordusu'nun yüksek komutasının saygısını ve hatta George Washington'un saygısını kazandı. Ancak, evrensel olarak popüler değildi ve diğer birkaç memur kadar iyi bağlantıları yoktu. Terfi için defalarca gözden çıkarıldı ve bu onu Patriot partisine çok kızdırdı ve muhtemelen taraf değiştirmeyi düşünmeye başladı. Birçok Amerikalı sömürgecinin Devrim sırasında tarafsız veya İngiliz yanlısı olduğu unutulmamalıdır.
Sonra tekrar evlendi ve ikinci karısı lüksü sevdi ve kısa süre sonra çift borçlandı. Bu ve terfi alamamanın kızgınlığı ve artan borçları onu bir şeyler yapması gerektiğine ikna etti. Borçlarını ödeyemezse, müflis ilan edilecek, rezil olacak ve ordudaki konumunu kaybedecekti. Arnold, ülkesine İngilizlere ihanet etmeye karar verdi. Görünüşe göre İngilizlerle gizli görüşmeler yapmış ve askeri mahkeme tarafından vatana ihanetten yargılanmış, ancak aklanmıştı.
1780'de Hudson Nehri üzerinde bulunan stratejik West Point'in komutasıyla emanet edildi. Burada Arnold İngiliz meslektaşıyla temasa geçti ve West Point ile garnizonunu teslim etmeyi teklif etti. Ancak, arsa tespit edildi ve Arnold İngilizlere kaçtı. Daha sonra Virginia ve New England'daki İngiliz birliklerinin komutasını alacaktı. 1781'de Connecticut'taki iki kasabanın ve birçok çiftliğin yakılmasıyla ünlendi. Ancak, talep ettiği mali yardımın çok azını aldı. Arnold, Amerikan Bağımsızlığının ardından Amerika'yı temelli terk etti ve Londra'da yaşadı ve 1801'de öldü. Bugün bile Amerikan tarihinin en kötü şöhretli haini olarak hatırlanıyor.
Amerikalıların Benedict Arnold'un ihanetine verdiği tepkilerden alıntıları okurken hatırlanması gerekenler:
- İhanetinden önce (1780'de keşfedildi), Benedict Arnold büyük bir Amerikan kahramanıydı. Arnold 1777'de yaralandıktan sonra, George Washington onu yakın zamanda İngilizler tarafından terk edilen Philadelphia, Pennsylvania'nın askeri valisi olarak atadı. Görevleri ağır değildi. Yıllarca süren zorluklardan sonra Arnold, özellikle varlıklı bir aileden gelen güzel, canlı, genç bir kadın olan Peggy Shippen ile yakın zamanda evlendiğinden beri, kaygısız uğraşların tadını çıkarmaya hazırdı.
- Arnoldlar, lükse duydukları sevgi ve imkanlarının çok ötesinde yaşadıkları Philadelphia toplumuyla ünlüydü. Bu arada, Amerikan davasına verilen destek azalıyordu ve savaş uzayıp gidiyor gibiydi ve insanlar bundan bıkmıştı.
Müfredat Boyunca Erdem
Aşağıda, müfredat boyunca bu erdemi öğretmenize yardımcı olacak ilgili literatür ve film önerileri bulunmaktadır. Anahtar karşılık gelen işler için örnek istemler sağlanmıştır. Önerilen diğer çalışmalar veya halihazırda müfredatınızın bir parçası olan diğerleri için kendi benzer istemlerinizi oluşturun.
Harry Potter ve Azkaban Tutsağı J.K. Rowling tarafından
Sirius Black'in eylemlerini Peter Pettigrew'inkilerle karşılaştırın ve karşılaştırın. Siyah hangi erdemleri barındırır? Pettigrew neden bu kadar nefret ediliyor? Severus Snape dürüstlükle mi yoksa onurla mı hareket ediyor? Bir ihanet eylemi hiç erdemli olabilir mi? Not: Ayrıca Alfonso Cuarón tarafından yönetilen 2004 yapımı bir filmdir ve PG olarak derecelendirilmiştir.
julius Sezar William Shakespeare tarafından
Brutus'un komploculara katılma kararı bir ihanet eylemi miydi, yoksa cumhuriyeti olası bir diktatörden korumak için hareket eden dürüst bir adam mıydı? Tüm komplocular aynı motivasyona sahip miydi? Bazıları erdemli davranıyor olabilirken, diğerleri değil miydi? Bu idealler için bir arkadaşınıza “ihanet” edeceğiniz kadar sizin için önemli olan ilkeler var mı?
Rickover: Nükleer Gücün Doğuşu Michael Pack'in yönettiği
Dürüstlük neden Amiral Rickover için özel bir öneme sahip olabilir? Onunla çalışan bazı kişiler tarafından nasıl algılandı? Kusurlu insanlar hâlâ topluma fayda sağlayan erdemlere sahip olabilir mi?
DİĞER İŞLER
Kwai Nehri üzerindeki köprü (1957) David Lean'in yönettiği
Manzanar'a veda Jeanne Houston ve James D. Houston tarafından
Kral Lear William Shakespeare tarafından
Macbeth William Shakespeare tarafından
Bay Smith Washington'a Gidiyor Frank Capra'nın yönettiği (1939)
Mançurya Adayı John Frankenheimer'ın yönettiği (1962)
Kırmızı mektup Nathaniel Hawthorne tarafından
Dr. Jekyll ve Bay Hyde'ın Garip Vakası Robert Louis Stevenson tarafından
4. İlk Amerikan donanma filolarından birini kurdu.
Kıta Avrupası, 1776 yazında Kanada'dan geri çekilirken, İngiliz General Sir Guy Carleton'un, güçlerini Champlain Gölü'nden aşağı seyretmek ve New York'tan bir kırmızı ceket ordusuyla buluşmak için prefabrik gemiler kullanmayı planladığını öğrendi. Arnold, ilerlemeyi durdurmak için hemen bir plan yaptı. Bir deniz tüccarı olarak edindiği deneyimden yararlanarak, gemi yapımcıları ve marangozlardan oluşan bir orduyu 15 yelkenliyi, yelkenliyi ve gambotu bir araya getirmek için kullandı. Ekim 1776'da, derme çatma filosu Valcour Adası Muharebesi'nde Champlain Gölü'nde 25 İngiliz gemisiyle çatıştı. Arnold'un silahsız filosu ağır kayıplar verdi, ancak birkaç gemisi kayboldu ya da suya düştü, ancak İngilizleri planlarını değiştirmeye ve kışlak yer aramaya zorlayacak kadar uzun süre erteledi. Savaş, bir Amerikan donanma filosu tarafından yapılan ilk çarpışmalardan biriydi ve o zamandan beri birçok tarihçi, devrimi kurtardığı için ona itibar etti.
Amerikan Devrimci generali ve hain Benedict Arnold'un İngiliz gemisi Vulture'a kaçışı.
(Kredi: Time Life Pictures/Mansell/The LIFE Resim Koleksiyonu/Getty Images)
Vatana ihanet
Böylece, 1780'de Benedict Arnold, komuta olarak atandığı Hudson Nehri boyunca West Point'teki Patriot kalesini teslim etme niyetiyle İngiliz General Henry Clinton ile gizlice temasa geçme kararı aldı. Arnold'un kaledeki eylemleri en başından beri şüpheliydi. Kaleye hiçbir zaman önemli onarımlar sipariş etmedi ve ayrıca silah göndererek savunmasını zayıflattı. Astlarından bazıları, kişisel kazancı için silahları karaborsada sattığına inanıyordu. Teslim olma müzakereleri Arnold ile John Andrè adlı popüler bir İngiliz ajan arasında gerçekleşti. Diğer şeylerin yanı sıra, Arnold 20.000 Pound ve İngiliz ordusunda bir subay olarak bir komisyon alacaktı. Ancak Andrè, West Point'in planlarını taşırken yakalanacak ve özetle asılacaktı. Andrè'nin yakalanması, Arnold'un bir hain olduğunu hemen açıkça ortaya koydu ve kendisi de yakalanmaktan kıl payı kurtuldu - ancak eşi Peggy'nin dramatik bir "bozulması" sayesinde kurtuldu, bu da Washington ve Hamilton'ı Arnold'un İngilizlere kaçmasına izin verecek kadar uzun süre oyalamayı başardı. yan. Arnold'un baş destekçilerinden Washington'un harap olduğu söylendi.
Yakalandı
Arnold, Hudson kıyısındaki karargahına döndü. İki gün sonra, Yüzbaşı Samuel Shaw ve Binbaşı James McHenry ile kahvaltıya oturdu.
Washington ile birlikte seyahat ediyorlardı ve generalin o gün yapacağı ziyaretten önce gelmişlerdi. Washington, yol boyunca ikizleri incelerken onlara devam etmelerini söylemişti. Ancak Henry Knox, Alexander Hamilton ve Marquis de Lafayette de dahil olmak üzere maiyeti Washington'da kaldı.
Arnold, Shaw ve McHenry'yi onunla kahvaltı etmeye davet ederken Peggy bebekle üst katta kaldı. Sonra Teğmen Solomon Allen, Kıta Ordusu Albay John Jameson'dan Arnold'a bir mesajla geldi.
Phillipstown'dan West Point, 1831
Jameson, John Anderson olduğunu iddia eden şüpheli bir kişinin çorabında suçlayıcı belgeler bulduğunu yazdı. Belgeleri Washington'a göndermişti. Arnold, Andre'yi – “John Anderson”ı – yakaladıklarını fark etti ve yakında maskesi düşecekti.
Arnold mesajı okurken bir an sıkıntılı oldu ama çabucak soğukkanlılığını geri kazandı. Özür diledi ve hizmetçisine bir at bulup mavnacılarını uyarmasını söylemek için dışarı çıktı. Sonra karısına İngilizlere katılmak için hemen ayrılması gerektiğini söylemek için yukarı çıktı. Yatakta bayıldı. Tam o sırada Washington'un hafif atlılarından biri yatak odasının kapısını çaldı ve ona Washington'un birazdan geleceğini söyledi.
Arnold daha sonra kahvaltı arkadaşlarına Washington'un ziyaretine hazırlanmak için nehri geçip kaleye gitmesi gerektiğini söyledi. Atı onu beklemedi, bu yüzden habercinin atını aldı. Kürekçilerin onu nehirden kaleye götürmek için beklediği nehre doğru dörtnala gitti. Ya da öyle zannettiler.
Arnold bunun yerine nehirden aşağı inmelerini emretti ve tüm güçleriyle kürek çekerlerse her birine iki galon rom teklif etti. Yaklaştıklarında Akbaba, beyaz bir mendil uzattı. Arnold ve kürekçiler gemiye bindiler ve Arnold onlara artık mahkum olduklarını söyledi. Adamlar protesto etti, ancak New York'a vardıklarında şartlı tahliye edildiler.
Benedict Arnold'un 1780 ihaneti ve John Andre'nin infazı geri çağrıldı, 1823
Amerikan Devrimi sırasında, General Benedict Arnold'un West Point'i İngilizlere teslim etme planının keşfi, derinden sarsıcı bir vahiydi. Savaştan yaklaşık kırk yıl sonra yazılan bir anıda, General Baron Von Steuben'in yaverlerinden William North, komplo haberlerinin Ordu'ya nasıl kırıldığını hatırladı:
Gece yarısıydı, Atlar, çadırdan çadıra giden eyerleme subaylarıydı, adamlarına, bastırılmış bir sesle, geçit törenini davul çalmadan geçmelerini emrediyordu - birlikler sessizlikte ve karanlıkta oluşuyordu - diyebilirim ki, şaşkınlık içinde, çünkü böyle bir saatte, &, böyle bir şekilde bir araya geldi, & nedenden tamamen habersiz, ama hissetmiş olmalı ve büyük bir şokun yaklaşmasından korkmuş olmalı -
İngiliz başkomutan Sir Henry Clinton'ın yaveri John Andre, General Benedict Arnold'un irtibat kişisiydi. Andre, Amerikan kuvvetleri tarafından alındı ve 2 Ekim 1780'de New York, Tappan'da bir casus olarak asıldı. Her iki tarafta da birçok kişi Arnold'un ihanetten ölmesi gerektiğini düşünmesine rağmen, Washington onun başka seçeneği olmadığına karar verdi. yakalanan İngiliz subayı idam edin. William North infaz yazdı:
Andre idam edildiğinde orduyla birlikte Tappan'daydım, ama idamına katılmadım ve her zaman inandığım gibi çok sayıda seyirci olaya tanık olmaya gitti.
uygulamako talihsiz beyefendinin çıkışı- Bunu hatırlamalısın kimse sevinmediAdalet ve uygunluğuna tamamen ikna olmasına rağmen, hepsi kaderinin yasını tuttu. . . . idamdan sonra, Binbaşı Andre'nin vurulma isteğinin yerine getirilip getirilemeyeceği soruldu- Hayır, cevap d Baron O bir casustu ve hiçbir orduda bir casusa verilen darağacından başka bir ölüm yoktu-
Alıntı
Andre idam edildiğinde orduyla birlikte Tappan'daydım, ama infazına katılmadım ya da her zaman inandığım gibi çok sayıda seyirci olaya tanık olmaya gitmedi.
uygulamak o talihsiz beyefendinin çıkışı- Bunu hatırlamalısın kimse sevinmedi Adaletine ve doğruluğuna tamamen ikna olmalarına rağmen herkes onun kaderine yas tuttu – Baron Steuben mahkemenin tutulduğu evden geldiğinde – ona yargılamanın beklediğim kadar uzun sürmediğini söyledim – Hayır, dedi Baron, bize hayır verdi Mutsuz mahkûm tanık çağırmada bize hiç zorluk çıkarmadı. Her şeyi itiraf etti. idamdan sonra, Binbaşı Andre'nin vurulma isteğinin yerine getirilip getirilemeyeceği soruldu- Hayır, cevap d Baron O bir casustu ve hiçbir orduda bir casusa verilen darağacından başka bir ölüm yoktu- Ben Andre'nin çevresindekilere "Cesur bir adam gibi öldüğüne" tanık olma isteğinin yapılmaması gerektiğini düşündü. Lees'te anlatılan hikaye ile ilgili olarak hafıza Arnold'u alma girişimine saygı duyan Güney Savaşı'nın tarihi, söylendiği veya ima edildiği başka bir Genel Müdür, Başkomutan tarafından şüphelenildiğini söyleyebileceğim tek şey, Arnolds'un ihanetiyle ilgili herhangi birine, endişeye veya herhangi bir şekilde karıştığına dair en ufak bir şüphe duymadığım - Doğru, bu bir alarm ve korku anıydı. , ve ihanetin ne kadar uzamış olabileceğinden şüpheliyim ama sahip olmak Herhangi birinin, hatta daha çok bir Genel Memurun üzerine titrediği şüphesi, buna inanamıyorum – Arnold'un kaçtığının duyurulduğu karanlık anı çok iyi hatırlıyorum.üstü çizili] pers, Gece yarısıydı, Atlar, çadırdan çadıra giden eyerci subaylardı, bastırılmış bir sesle adamlarına dışarı çıkmalarını ve geçit töreninde davul çalmamasını emrediyordu – birlikler sessizlikte ve karanlıkta oluşuyordu – diyebilirim ki, Böyle bir saatte ve böyle bir şekilde bir araya gelen ve nedenin tamamen cehaletiyle bir araya gelen, ancak büyük bir şokun yaklaştığını hissetmiş ve korkmuş olması gereken şaşkınlık -
Amerika Birleşik Devletleri'nde kısa bir ihanet tarihi
"Burada vatana ihanet eden nedir?" Ferdinand'a sorar Aşkın emeği kayboldu. Dış Moğolistan'da bir kayanın altında yaşamıyorsanız, kendinize aynı soruyu soruyor olabilirsiniz. Pazartesi günü, Başkan Trump kendisini eleştirenleri ihanetle suçladı. Cumhuriyetçi cumhurbaşkanlığı adaylığına görünürde meydan okuyan Bill Weld de dahil olmak üzere birçoğu aynı şekilde yanıt verdi. Her iki adam da Amerikan cumhuriyeti kadar eski bir retorik geleneğe katılıyor.
Anayasa'da tanımlanan ve hemen hemen federal bir suç olarak kabul edilen kavram için federal cezai kovuşturmalar anlamında fiili ihanetin tarihi oldukça kısadır. Anayasanın 1789'da onaylanmasından bu yana, sadece 40 federal vatana ihanet davası ve çok daha az mahkumiyet olmuştur. (John Adams, kısmen, vatana ihanetin anayasal tanımı çok dar olduğu için, Uzaylı ve İsyan Kanunları'nın kabul edilmesini sağladı.) Amerikan tarihindeki en ünlü "hainler" bile teknik olarak ihanetten suçlu değildi. Benedict Arnold, Julius ve Ethel Rosenberg'in ihanetten suçlu olanların, aslında casusluk yapmak için komplo kurmaktan suçlu olduklarını makul bir şekilde iddia etmiş olabilir.
Aksi takdirde, kayıt oldukça seyrektir. 1794'te Philip Vigol ve John Mitchell, Viski İsyanı'ndaki rolleri nedeniyle vatana ihanetten suçlu bulundular ve ölüme mahkum edildiler. Her ikisi de Başkan George Washington tarafından affedildi. Altı yıl sonra, adını taşıyan isyanın lideri John Fries, aynı suçtan hüküm giydi ve John Adams'tan bir af aldı. Aaron Burr 1807'de oldukça ünlüydü. 1862 Nisan'ında William Bruce Mumford, Union Marines tarafından New Orleans'ta bir darphane üzerine dikilmiş bir Amerikan bayrağını kaldırdıktan sonra vatana ihanetten suçlu bulundu. Mumford asıldı. Bu dönemde, devletler zaman zaman vatana ihanetten mahkumiyetler de aldılar. John Brown, 1859'da Amerika Birleşik Devletleri'ne değil, Virginia Eyaleti'ne karşı işlediği suçlardan dolayı idam edildi. Joseph Smith, hem Missouri hem de Illinois hükümetleri tarafından ihanetle suçlandı ve 1844'te bir mafya tarafından öldürüldü.
20. yüzyılda, "[Amerika Birleşik Devletleri'ne] karşı savaşmak veya Düşmanlarına sımsıkı sarılmak, onlara Yardım ve Teselli vermek" olarak tanımlanan suçtan dolayı tek bir kişi bile idam edilmedi. Walter Allen, 1922'de Batı Virjinya kömür savaşlarının zirvesi olan Blair Dağı Savaşı'ndaki rolü nedeniyle vatana ihanetten hüküm giydi. 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve para cezasına çarptırıldı, ancak daha sonra Temyiz Mahkemesi'nde temyize gidene kadar kefaletle serbest bırakıldı. Yirmi yıl sonra, birkaç Alman Amerikalı, 1944'te SS'ye iltica eden bir Alman sabouteur Martin James Monti'ye yardım etmekten suçlu bulundu ve ardından 1960'ta şartlı tahliye edilmeden önce 25 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Tokyo Rose, 1949'da mahkum edildi. Axis Sally, eski Gerald Ford tarafından affedildi, ikincisi 12 yıl görev yaptı. Tomoya Kawakita, savaş sırasında Japonya'daki Amerikan savaş esirlerini taciz ettiği için 1952'de ölüm cezasına çarptırıldı, ancak Kennedy yönetimi tarafından sınır dışı edilecekti. Nazi propagandacıları Herbert John Burgman ve Robert Henry Best, aynı Springfield, Missouri hapishanesinde öldüler. 1990'da vatana ihanetten ölüm cezası resmen kaldırıldı. 2015 yılında, Oregon doğumlu El Kaide hype adamı Adam Yahiye Gadahn, Pakistan'da bir drone tarafından öldürüldü.
Bu, ihanetin yasal tarihini aşağı yukarı tüketir. Retorik damarı çok daha zengindir ve asla tükenmeyeceğini düşünmek için iyi bir neden vardır. Washington ve Alexander Hamilton, eleştirmenlerini defalarca ihanetle suçladılar. Thomas Jefferson, 1791'de, yeni kurulan Amerika Birleşik Devletleri Bankası ile iş yapan herkesin vatana ihanetten suçlu olduğu ve "vatan hainliğinden suçlu bulunması ve buna göre ölüme mahkum edilmesi" gerektiği konusunda ısrar etti. Bu olmadı ve 1803'ten sonra bu tür suçlamalar seyrekleşti. İç Savaştan sonra, Konfederasyon liderlerinin ihanetle suçlanmaları için sık sık çağrılar yapıldı, ancak Grant'in Appomattox'taki genel afıyla oluşturulan emsal, sonraki teslimlerde onurlandırıldı ve 1869'da Andrew Johnson tarafından kanunla kutsandı.
Modern retorik ihanet tarihi gerçekten 20. yüzyılın ortalarında başlar. İşte burada vatana ihanetin, partizan muhalifleri için bir tür her şeyi yakalaması olarak yeniden canlandığını görüyoruz; cumhuriyetin erken tarihinde Federalistler ve Cumhuriyetçiler arasındaki mücadelelerde bu şekilde konuşlandırıldı. 1954'te Joseph McCarthy, tüm Demokrat partiyi "20 yıllık ihanetle" suçladı. 6 bin 200 kişilik bir kalabalığın alkışlarıyla karşılandı. Ann Coulter (Wisconsin senatörünün gelecekteki biyografisini yazacaktı) adını taşıyan en çok satan kitabını yayınladığında, İhanet: Soğuk Savaştan Terörizme Karşı Savaşa Liberal İhanet2003'te ihanet, George W. Bush'un solun uçlarındaki muhaliflerinin parolası haline gelmişti.
Barack Obama'nın göreve başlamasıyla birlikte, tüm bahisler kapandı - ya da daha doğrusu, her ihtimale karşı, ihanet ettiği eyleminde hepsi vardı. Obama, Japonya imparatoruna boyun eğdiğinde, bu ihanetti. 2014'te Ted Cruz, Cicero'yu Obama'yı "Anayasa'yı ve bu Cumhuriyeti yok etmeyi açıkça arzulamakla" suçlamak amacıyla beceriksizce yaptı; bu, sözsüz bir ihanettir. Aynı yıl, Florida'daki bir GOP adayı, Obama'nın vatana ihanetten idam edilmesini istedi. Obama, yönetiminin Cumhuriyetçiler arasında bu kelimenin eş anlamlı hale geleceği tek üyesi de değildi. Hillary Clinton, hem dışişleri bakanı olarak görev yaptığı süre boyunca hem de bundan çok sonra defalarca ihanetle suçlandı. Bir New Hampshire milletvekili (ve bazen şu anki başkanımızın danışmanı), onun idam mangası tarafından idam edilmesini bile önerdi. 2011'de, başkanın bu ülkenin vatandaşı olduğuna inanmadığı halde, Obama'nın ABD'ye ihanetten suçlu olduğunu iddia eden George Duff, Tennessee'de bir adliye binasını ele geçirmeye yönelik bir terör planından hüküm giydi.
Cumhuriyetçiler bu etkinlikte yalnız değildi. Yönetimin sonunda, cumhurbaşkanının destekçilerinin, örneğin yönetimin İran'ın ihanete karşı fırçalama politikasına katılmayan GOP senatörlerini suçlamaları yaygınlaştı. Hatta Obama'nın başarısızlığını dilemenin aslında ihanet teşkil edip etmediğine dair meta-tartışmalar bile vardı. (Aynı sıralarda liberaller arasında, görevden alma sürecini çok daha zor hale getirmenin gerekliliği hakkında çok fazla konuşma vardı.) Obama'nın ikinci döneminin sonunda, Cumhuriyetçi senatörlerin bile Merrick Garland'ın Yüksek Mahkeme adaylığını ileri sürmeyi reddetmesi. "ihanetle eşdeğer" idi.
Ancak tüm bunlar, Trump'ın ve onun destekçilerinin büyük bir medya kuruluşunda ortaya çıkmasından ya da onun ihanetinden bahsetmeden tek bir haftanın geçtiğinden şüpheliyim, Trump dönemiyle kıyaslandığında sönük kalıyor. Haziran 2016'nın sakin günlerinde, hala mümkündü. Washington post "Donald Trump, Barack Obama'nın vatana ihanet ettiğini mi ima ediyor?" Köşe yazarının sorusunun o zamandan beri cevaplandığını varsaymanın adil olduğunu düşünüyorum - hem Trump'ın gerçekten Obama'yı, Clinton'u ve sayısız diğer muhalifleri ihanetle suçladığı hem de şüpheye yer bırakmayacak şekilde açık olduğu çift anlamda "cevaplandı" kendi eleştirmenleri, basın toplantıları sırasında şakalar yapmak da dahil olmak üzere, neredeyse her şey için aynı suçlamayı ona yöneltmeye istekli.
Bu, Trump'ın göreve başlamasından sonra da devam etti ve o zamandan beri hızını korudu. 2017'ye gelindiğinde bazı gözlemciler Washington'da diğerleri için bir ihanet kokusu tespit ediyorlardı, "havadaki ihanet kokusu" genel, yaygın ve her yere yayılmıştı. İhanete uygun bir emoji olup olmadığı soruldu. Hatta bayrak fırlatan bir protestocu tarafından bir tür tuhaf ontolojik anlamda "Trump ihanettir" önerisinde bulunuldu. Özel danışmanın Rusya soruşturması öncesinde, sırasında veya sonrasında vatana ihanetle suçlanan Trump dışındaki kişilerin kapsamlı olmayan bir listesi Michael Flynn, Donald Trump, Jr. (diğerlerinin yanı sıra babasının eski başkan yardımcısı rakibi Tim Kaine de dahil olmak üzere) içerir. ve Jared Kushner.
Bu alışılmadık derecede kesin yasal terimin partizan bir sıfat olarak popülaritesini ne açıklar? Düşmanlarını, normal Amerikan siyasi söylemini oluşturduğu varsayılan her şeyin sınırlarının dışına yerleştirmesi. Çatışmanın şartları değişir. Kavga, artık ortak iyiliği güvence altına almanın en iyi yolu hakkında ihtiyatlı bir anlaşmazlık değil, yabancı bir unsuru politik yapıdan söküp atmak için verilen asil bir mücadeledir. Bir hain, eylemlerini tartışamaz veya açıklayamaz, motivasyonlarıyla ilgili sorulara başvuramaz. Aracın neden iki büyük siyasi partimiz tarafından da sıklıkla ve coşkuyla kullanıldığını anlamak zor değil.
Daha önemli bir soru, bu ihanet suçlamalarının tehlikeli olup olmadığıdır. Bir anlamda cevap bence kesinlikle hayır. Para birimi tamamen değersiz hale getirilmiş herhangi bir kelime, neredeyse anlamsızdır. Her biri diğerinin katılma hakkını kaybettiğinde ısrar eden iki fraksiyon arasındaki olası bir fikir yarışmasının - bilirsiniz, tüm demokrasi meselesi - güven ya da iyiye ilham verecek bir şey olmadığı iddia edilebilir. inanç, ortak iyiliği çok daha az korur. Ama bence bu, bir semptomu bir neden ile karıştırmak anlamına gelir.
Doğrudan gelen kutunuza gönderilen bunun gibi daha önemli yorum ve analizler ister misiniz? The Week'in "Bugünün en iyi makaleleri" bültenine buradan kaydolun.
‘Judas sadece bir adam sattı, Arnold Three Millions’: Amerikan Tarihinde Rezil Hainler
Amerikan Bağımsızlık Savaşı kahramanı hain oldu, Benedict Arnold.
Claire Barrett
17 Mayıs 2021
4. Mildred Gillars, AKA “Eksen Sally”
Portland, Maine'de doğan Mildred Gillars, 29 yaşında aktris olmayı umarak, ancak bunun yerine Parisli bir manken olmayı umarak Fransa'ya gitti. Orada, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi propagandasının yönetmeni ve yayıncısı Max Otto Koischwitz ile tanıştı ve sonunda evlendi. Berlin'e taşınarak kocasının yayın kanalında disk jokey oldu. Müttefik askerler tarafından “Bitch of Berlin” olarak bilinen Gillars, Amerikan birlikleri arasında popüler oldu. Stephen Ambrose, "Aksanı ve tatlı, seksi sesi ve en son hit parçaları çaldığı için, erkekleri güldüren kaba propaganda (Neden komünistler için savaşıyorsunuz? Neden Yahudiler için savaşıyorsunuz? vb.)" diye yazıyor.
Ancak, Çifte Çapraz Sistemi nedeniyle, “Axis Sally” de yorumunu erkekler için ürpertici olabilecek gerçeklerle serpiştirdi. Çavuş. İngiltere, Aldbourne'da konuşlanmış ABD 101'inci askerinden Gordon Carson, Axis Sally'nin “Aldbourne'daki E Şirketi, 506. PIR, 101. A/B'nin adamlarına merhaba. Umarım geçen hafta sonu Londra'ya geçişlerinizden keyif almışsınızdır. Ah, bu arada, lütfen kasaba yetkililerine kilisedeki saatin üç dakika yavaş olduğunu söyle.” Memleket özlemi ve korku uyandırmak için tasarlanan Gillars'ın tüyler ürpertici yayınları sonunda onu vatana ihanetten mahkum etti.
Batı Virjinya federal ıslahevinde 12 yıl hizmet veren Gillars, 1961'de serbest bırakıldı ve Columbus, Ohio'da müzik öğretmeye devam etti. 1988 yılında 87 yaşında öldü.
3. Aldrich Ames
CIA'in Sovyet bölümünde bir karşı istihbarat subayı olan Aldrich Ames, CIA tarihindeki en pahalı güvenlik ihlalini gerçekleştirme konusunda şüpheli bir ayrıcalığa sahip oldu.
Üstleri tarafından vasat olarak görülmesine rağmen, Ames yine de Moskova standartlarına göre daha başarılıydı. 1985'ten dokuz yıl sonra yakalanana kadar Ames, 1991'de Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra bile CIA'in en derin sırlarından bazılarını KGB'ye sattı. Hain kaçışı sırasında Ames, "Birleşik Devletler için çalışan" 12 gizli ajana ihanet etti. 1980’ler boyunca Sovyetler Birliği ve Sovyet bloğu içindeki devletler” yazıyor. New York Times. "Hepsi hapse atıldı ve çoğu idam edildi."
Daha sonra, o zamanlar Merkezi İstihbarat Direktörü R. James Woolsey, "Bu çarpık, katil hain daha büyük bir ev ve bir Jaguar istediği için öldüler" dedi.
31 yıllık CIA emektarı Ames, Sovyetlere, nükleer savaş başlıklarını ve ABD'nin Moskova'nın uzay tesisine bağlı iletişimi duymasını sağlayan fiber optik kabloları saymak için kullanılan en son teknoloji hakkında son derece gizli ayrıntılar sağladı. PBS.
FBI, Ames'in planlarını 1992'nin sonlarında yakalamış olsa da, hainin yakalanması 1994 yılına kadar değildi - resmi CIA işi için Moskova'ya seyahat etmesi gereken bir gün önce.
Ames şu anda, şartlı tahliye olasılığı olmaksızın casusluk suçundan müebbet hapis cezasını çekiyor ve 1988'de CNN'e motivasyonlarının basitçe "kişisel, banal ve gerçekten açgözlülük ve aptallık" olduğunu söyledi.
2. Harold “Jim” Nicholson
CIA saflarında hızla yükselen Harold “Jim” Nicholson, önce Manila'ya, ardından Bangkok ve Bükreş'e ve son olarak da istasyon şefi yardımcısı olarak görev yaptığı Kuala Lumpur'a gönderildi. Nicholson, 1994'te Kuala Lumpur'da Sovyet casus servisi SVR ile çalışmak üzere işe alındı. CIA'in "Çiftlik" olarak bilinen eğitim tesisinde eğitmen olarak yeni görevine başladıktan kısa bir süre sonra Sovyetlere bilgi sağlamaya başladı. Nicholson, çoğu denizaşırı gizli görevler için eğitim alan 300'den fazla CIA stajyerinin biyografilerini iki yıl boyunca sızdırdı. Ayrıca, ilk görevleri için denizaşırı ülkelere giden yeni CIA görevlilerinin atama bilgilerini Sovyetlere sattı. FBI'ın karşı casusluk bölümünün eski şefi Michael Rochford, "Nicholson bu kişilerin kimliklerinden vazgeçtiği için bugün bile denizaşırı ülkelerde düşmanca ortamlarda görevlendirilemeyen CIA görevlileri var" dedi.
Nicholson, rutin güvenlik güncellemesinin bir parçası olarak üç yalan makinesinde başarısız olduktan sonra 1995 yılında bayraklar kaldırıldı. FBI yeminli beyanına göre, bilgisayarlı bir inceleme, aşağıdaki iki soruda .97 (1.0 üzerinden) bir aldatma olasılığını gösterdi: (1) Bir Dış İstihbarat Teşkilatı ile ilişkinizi saklıyor musunuz? Ve (2) Bir Dış İstihbarat Teşkilatı ile yetkisiz temasta bulundunuz mu? Yeminli ifadede, CIA denetçisinin üçüncü yalan makinesi sırasında Nicholson'ın "kontrol soruları üzerinde derin nefesler alarak testi manipüle etmeye" çalıştığını gözlemlediği kaydedildi. Nicholson, 1996 yılında terörle mücadele görevi için Güney Afrika ve Roma'ya giden bir uçağa binerken tutuklandı. ABD istihbaratını Sovyetler Birliği'ne satmaktan suçlu bulundu ve 23 yıl yedi ay hapis cezasına çarptırıldı.
Yine de ihanetten mahkum olduktan sonra bile James'in işi bitmedi. 2011 yılında, eski CIA görevlisi bir kez daha yabancı bir hükümetin ajanı olarak hareket etmek ve kara para aklamak için komplo kurmakla suçlandı. Nicholson, en küçük oğlu Nathaniel'i, babasının önceki casusluk çalışmaları için Meksika, Peru ve Kıbrıs'taki Rus yetkililerden yaklaşık 47.000 $ toplaması için işe aldı. 23 yıllık orijinal hapis cezasına sekiz yıl eklendi.
1. Benedict Arnold
Adı, Amerikan sözlüğünde ve iyi bir nedenle ihanetle eş anlamlı hale geldi. Bir Amerikan savaş kahramanı ve generali olan Benedict Arnold, 1779'un başlarında Devrim Savaşı'nda taraf değiştirdi. Terfi için geçildi, yavaş yavaş iflas etti (kendi kişisel servetini Kongre'ye verdi) ve Amerika'nın zafer şansı konusunda karamsar olan Arnold, komplo kurmaya başladı. taraf değiştirmek için.
West Point'in komutanı olarak Arnold, tahkimat planlarını Binbaşı John André'ye verdi ve savunmaları 20.000 £ (bugün yaklaşık 3 milyon dolar) karşılığında teslim etmeyi kabul etti. André, Binbaşı Benjamin Tallmadge tarafından yakalandığında, Arnold'un ihanetine dair lanet olası kanıtları elinde tuttu. Arnold, HMS'de Hudson boyunca kaçtı Akbaba.
1780 kışına gelindiğinde Arnold, İngiliz ordusunda bir tuğgeneraldi ve Virginia ve Connecticut'ta baskınlara liderlik ediyordu. Sadece askerlerine ihanet etmekle kalmamış, Arnold şimdi bir zamanlar komuta ettiği adamlara karşı İngiliz kuvvetlerine liderlik ediyordu. Ben Franklin ünlü bir şekilde “Judas sadece bir adam sattı, Arnold üç Milyon sattı” diye kaleme aldı.
Arnold, İngiliz yenilgisinden sonra İngiltere'ye sürgün edildi ve 1801'de ölümüne kadar burada kaldı.