Piyadelerin tanksavar birimlerine bağımlılığını azaltmak için ABD bir zamanlar oldukça iyi bir çıkış yolu buldu - Deniz Piyadeleri FGM-172 SRAW'ın "hafif cirit" olarak da adlandırılan silahlı parçaları.
FGM-172 SRAW Predator tek kullanımlık bir tanksavar füze sistemidir. Bununla birlikte, daha çok büyük kalibreli bir bombaatar olarak adlandırılır, ancak yalnızca NATO ülkelerinin sınıflandırılmasında silâh yeniden kullanılabilir ve diğer tüm örnekler "roketatar" olarak sınıflandırılır.
Amerikan ordusunda bu tür silahlarla lineer piyade birliklerinin silahlandırılması gereği uzak 1980'lere kadar düşünüldü. Ne de olsa, Amerikan silahlı kuvvetleri piyade mangaları için ağır silahların eksik olduğunu hissetti ve piyade düşmanın zırhlı araçlarını yenme görevlerini bağımsız olarak çözebildi.
Sonuç olarak, 2002 yılında Deniz Piyadeleri Lockheed Martin Corporation tarafından üretilen “hafif ciritleri” satın aldı. Bu nedenle, büyük kalibreli bombaatarlar iyi bir nedenden dolayı takma adlandılar, çünkü aslında, bazı nüanslarla FGM-148 Ciritinin hafif bir modifikasyonu. FGM-172 SRAW tek kullanımlık bir bombaatardır ve 140 mm kalibreli mühimmat kullanır. Etkili atış menzili 400 metredir - böyle bir silah için o kadar da kötü değil.
Binalarda ve yapılarda saklanan FGM-172 SRAW ile donanmış bir piyade, bir hedefi güvenli bir şekilde izleyebilir ve bir füze fırlatabilir. Bu, bu tür ATGM'leri kentsel koşullarda askeri operasyonlar sırasında çok etkili bir silah haline getirir.
"Hafif ciritlerin" artıları
"Hafif cirit" in şüphesiz avantajı atalet kontrol sistemidir. Atıcı, hava sıcaklığı veya rüzgar seviyesi şeklinde ilgili faktörlere dikkat etmeyebilir. Roketin otopilotu, hedef çizgisinde tutulur ve uçuş sırasında otopilot, hedef ile buluşma noktasına olan kurşun açısını yerine getirir. Aslında, Amerikan piyade elinde yüksek hassasiyetli bir silah tutuyor, bu da bir atış yapmasını, bir hedefi vurmasını ve diğer savaş görevlerini daha fazla çözmesini sağlıyor.
Roketin baş kısmında bir kafa sigortası, programlanabilir bir kapsül ve bir şok çekirdeği oluşturan bir huni ile yapılmış bir savaş başlığı bulunur. Savaş başlığı, bir kafa sigortasından gelen bir sinyal veya bir yavaşlama ile zayıflar. Patlama hemen gerçekleştirilirse, yük, hedefin savunmasını kırarak bir şok çekirdeği oluşturur.
Çaptaki delik, roketin gövdesinden daha geniştir, bazı patlayıcılar vücudun parçaları tarafından örtü arkasındaki çarpıcı hedeflere çarpmaktadır. Yavaşlama hakkında konuşursak, o zaman yük, roketin zayıf barınaklara, örneğin siperlere ve diğer toprak işlerine girmesinden sonra aktive edilir.
FGM-172 SRAW'ın belirgin eksileri var
Onlar yüzünden bu silah Amerikan denizcilerine uygun değildi.
Her şeyden önce, bu sağlam bir silah kütlesi - 9 kg. Ek olarak, eylemsiz füze kontrol sistemi nedeniyle, uzmanların bu kalibrenin mühimmatı için yetersiz olduğunu düşündüğü 2 kg 300 g ağırlığındaki savaş başlığının kütlesini azaltmak gerekiyordu.
Diğer bir dezavantaj, teknik değil ekonomik bir nitelikte olsa da, bir defalık ATGM'nin yüksek maliyetidir. Bu durum, Amerikan piyadesinin doğrusal birimlerinin çoğunun bu tür silahlarla donatılmasının önündeki ana engellerden biri haline geldi. Sonuçta, ilk başta hemen hemen her piyadenin bir “hafif cirit” ile silahlandırılacağı varsayıldı. Sovyet ordusunun sahip olduğu büyük tank filosunun "doğu bloğunun" çöküşüyle bağlantılı olarak azalmasından sonra pahalı ve hatta anlamsız olduğu ortaya çıktı.
Sonuç olarak, ABD Deniz Piyadeleri mütevazı bir miktar FGM-172 SRAW ile silahlandırıldı. Yaklaşık 1000 birimdir. Aslında, şirket düzeyinde, Deniz Piyadeleri daha ağır FGM-148 Ciritini tercih ediyor.
“Hafif ciritlerin” çoğu, hafif zırhlı araçları (zırhlı araçlar, zırhlı keşif araçları) ve düşmanın yer tahkimatlarını yok etmek için tasarlanan FGM-172B'ye yükseltilmiş olabilir, ancak görünüşe göre, bu silah Amerikan'ın birçok ve uzun kampanyalarında kullanıldı Yakın ve Orta Doğu'da Ordu.