Diyalog, iki ya da daha çok kişinin karşılıklı konuşmalarıdır. Kelimenin etimolojik kökeni Yunanca'dır. Sözcüğün Yunanca aslı, Türkçe'ye "düşünceyi takip etmek" olarak çevrilebilecek bir anlama gelmektedir.
Bir diyalogdan söz edebilmek için asgari şu unsurların varlıkları gereklidir:
Bir alıcı ve vericinin varlığı
İletilmek istenen bir mesaj.
İletişimde bulunan kişiler görsel ya da işitsel işaretler yoluyla diyalog kurabilirler. Diyalogda ulaştırılmak istenen mesaj belli kodlar (dil, jargon vs.) aracılığıyla iletilir. Mesajın belli bir amacı vardır.
Karşılıklı konuşma; oyun, roman, öykü gibi edebiyat türlerinde iki ya da daha çok kişi arasındaki konuşma; karşılıklı konuşma biçiminde yazılmış yapıt.
Eski Yunan'da özellikle son anlamıyla kullanılmıştır. Yunan düşünürlerinin, felsefî kavramları ve sorunları açıklamak amacıyla yapıtlarını diyalog biçiminde kurdukları, sözlü anlatımın doğallığından ve canlılığından yararlanarak düşüncelerini geliştirdikleri görülür. Platon'un (Eflatun) Türkçeye de çevrilen "Diyaloglar"ı, Sokrates'in soru-cevap biçiminde düzenlenmiş yapıtları bunun en iyi örneğidir. Tiyatroda bir oyunun kuruluşu diyaloga dayanır. Dar anlamda "monolog"un karşıtı olan dramatik diyalogun, sözlü anlatımın, konuşma dilinin bütün özelliklerini taşıması gerekir. Diyalog oyunun sahnelenişi sırasında hareketle bütünleneceği için, doğallıktan uzak bir diyalog kurgusu, tiyatro üslubuna ters düşer.