İçimde Bir Orman Vardı*, nostaljik duyguların gündelik görüngüsünü gerçekliğin sınırlarını zorlayarak yansıtan öyküler.
İçimde Bir Orman Vardı; günlük hayatın aşikâr sırlarını deşer bir neşter, toplumsal erk ilişkilerini sorgular bir manifesto, günahın anatomisini gösterir bir tuval.
Her gün karşılaştığımız alelade yabancıların öykülerine davet.
Eski kokuların burnumuzun direğini sızlattığı: hastane, batakhane, mahalle, okul, ev. En çok ev.
Çocuk hülyaların yetişkin buhranları: İçimde Bir Orman Vardı, artık yok.