8 Mart tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de Kadınlar Günü olarak kutlanıyor.
Paneller, toplantılar, gösteriler yapılarak bu günün anlamı üzerinde duruluyor.
Bazı dünyadan habersiz erkeklerimiz de elinde bir gül yahut çiçek demeti yahut pahalı bir hediye ile kadınına jest yapıp bu günü kutladığını sanıyor. Onların kadınları da bu jeste mest olup kendinden geçiyor.
Yok, hediye vermesinler demek istemiyorum, versinler; hatta bir öpücük bile yeter bunun için.
Sözüm, bu günün adını bile yanlış bilenlere. Bugünün aslında kutlama değil anma olduğunu bilmeyenlere.
Nasıl doğmuş Dünya Emekçi Kadınlar Günü?
8 Mart 1857 tarihinde New York kentinde 40.000 dokuma işçisi greve gider. Polisin işçilere saldırması ve işçileri fabrikaya kilitlemesi sonucu bir de yangın çıkınca içerideki çoğu kadın 129 kişi can verir. 26-27 Ağustos 1910 tarihinde Kopenhag'da 2. Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı toplanır. Alman Sosyal Demokrat Partisi önderi Clara Zetkin, 8 Mart 1857'deki yangında ölen kadın işçilerin anısına bu günün Dünya Kadınlar Günü olarak anılmasını önerir ve bu öneri kabul edilir.
1921'de Moskova'da toplanan 3. Uluslararası Kadın Konferansı'nda bu günün adının artık Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanması kararlaştırılır.
Türkiye'de de ilk kez 1921 yılında kutlanmaya başlamış. 1980 darbesinden sonra 4 yıl hiç bir kutlama yapılmamış, ama daha sonrasında her yıl kutlanmaya devam edilmiş.
Onlar kutlama demiş, biz de öyle devam edelim o zaman.
8 Martta yapılan kutlamalarda kadının kadın olmaktan dolayı karşılaştığı sorunlar, güçlükler dile getiriliyor. Özellikle son yıllarda artış gösteren kadına yönelik erkek şiddeti ön planda. Kendi güçsüzlüklerini, güvensizliklerini kadına şiddet göstererek kapatmaya çalışıyor erkekler. Maddi bağımsızlığı olmayan, kendi ayakları üzerinde duramayan pek çok kadın da bu şiddete katlanmak zorunda kalıyor.
Maalesef...
Dünya Emekçi Kadınlar Günümüz kutlu olsun.