Kings Of Leon’un harika bir hikayesi olduğunu herkes biliyordu. Grup, Caleb, Nathan ve Jared Followill kardeşler ile kuzenleri Matthew’dan oluşan bir aile ilişkisiydi; hepsi genç ve dağınıktı ama aynı zamanda 2000’lerin başındaki garaj rock patlamasının kirli retro tarzında da yakışıklıydı. Daha da önemlisi, Followill kardeşler, gençliklerinin büyük bir bölümünü çadır dirilişlerine katılan pentekostal bir vaiz olan babalarıyla birlikte Güney’i dolaşarak geçirdikleri garip ama derin bir Amerikan geçmişinden gelmişlerdi. 90’ların sonunda, babaları aramayı bırakmıştı ve ebeveynleri ayrılmıştı, bu da Caleb ve Nathan’ın Nashville yakınlarına yerleşmesine ve etrafta alışveriş demoları yapmasına yol açtı. Her şey başından beri rock ‘n’ roll efsanesi yaratmaya batmıştı ve çok geçmeden grup bunu gerçekten yaşayacaktı.
Bu hikayeyi biliyorsun. İnsanlar bunun harika bir hikaye olduğunu bildikleri için, bu yüzyılın ilk yıllarında Kings Of Leon’un gelişiyle ölesiye dövüldü. İkinci albümlerini yayınlarken, zaten huysuz bir şekilde insanların onlar hakkındaki fikirlerini çürütüyorlardı. Bazı Amerikan hipster çevrelerinde hemen yan gözle karşılandılar; O zamanlar indie kredisinin ön koruması olan Pitchfork, grubun tüm “hilesine” karşı sürekli olarak şüpheciydi. Ancak o zamanlar Kings Of Leon’un etrafını saran (veya çamura saplanan) soğukkanlılık siyasetinin bir önemi kalmayacaktı. Tam uzunlukta çıkış yaptıklarında Gençlik ve Genç Erkeklik 20 yıl önce bugün İngiltere raflarında yerini aldı, 21. yüzyılın son büyük rock yükselişlerinden birinin başlangıcıydı.
Büyürken, Followills seküler pop müziğe sınırlı maruz kaldı. Yapabildikleri zaman bir şeyler buldular, ancak rock eğitimlerini daha sonra, grubun başlamasından kısa bir süre önce aldılar. 2000’lerin başında, Caleb ve Nathan plak şirketlerinin ilgisini çekmişti. Onlar için bir grup kurmak isteyen güçler RCA ile imzaladıktan sonra, ancak genç kuzenlerini ve küçük erkek kardeşlerini işe alacaklarını söylediler. Grup bir araya geldiğinde, 2000’lerin başındaki retro rock trendlerine sorunsuz bir şekilde uyan, ancak bir değişiklikle, pis bir garaj rock’ı yaptılar. Bu adamlar ham ve öfkeliydi. Kısa süre sonra, Kings Of Leon’un kısaltması “Southern Strokes” oldu. (Ayrıca aynı A&R tarafından imzalanmışlardı ve daha sonra Strokes için açıldılar. Gençlik ve Genç Erkeklik ortaya çıktı.)
Yaşlı Followills, RCA’ya kanıt olarak Jared ve Matthew’u topladı ve bir ay boyunca bodrumlarında ot içip şarkı yazarak kaldılar. “Molly’s Chambers”, “California Waiting”, “Wicker Chair” ve “Wasted Time” ile birlikte bu dört şarkıyı bir araya getiren bir EP’nin başlık şarkısı olacak “Holy Roller Novocaine” ile ortaya çıktılar. Bunun temelini attı Gençlik ve Genç Erkeklikbu şarkılardan birkaçının önemli taksitler olarak kalacağı yer.
Kings Of Leon’a şüpheyle yaklaşmak için tüm nedenlere rağmen – fazlasıyla mükemmel başlangıç hikayesi, etraflarında dönen ana etiket mekanizması – Gençlik ve Genç Erkeklik Amerika’da kaçak bir hit değildi. Bazı olumlu eleştiriler aldı ve Amerika’da bazı acil işten çıkarmalar aldı; bu arada, her zaman abartılı İngiliz basını tarafından denizaşırı rock kurtarıcıları olarak meshedildiler. Kings Of Leon, Avrupa’da süperstar oldu, ancak kendi ülkelerinde gerçek ticari atılımları için birkaç albüm daha gerekiyordu. Yine de, White Stripes gibi zamanın kutsanmış eylemlerinin ardından KOL, dalganın bir parçası gibi görünüyordu. Her zaman övgü dolu olmayabilirdi, ancak genç dörtlünün etrafında vızıltı dolaştı.
O zamanlar, kesinlikle yeni bir şeyler vardı. Gençlik ve Genç Erkeklik: Takip eden yirmi yıl boyunca KOL’de yöneltebileceğiniz tüm küçümseyici eleştirilere rağmen, ilk çıkışları, rock müzikte doğası gereği kibar bir mikro çağın ne olduğunu etkili bir şekilde yeniden bağlamsallaştırdı. Şarkıları, Güney’de yollarda büyüyen deneyimlerinden yola çıktı; okul için fazla havalı olan Aşağı Doğu Yakası barlarında değil, Tennessee dalışlarında yerel sarhoşların yanında yer alırlar. Her şey pis ve gıcırtılıydı, ancak grup onların da kancaları olduğunu kanıtladı. Bu müzik sizde işe yaradıysa, bugün ayakta kalan o şarkılar – “California Waiting” ve “Molly’s Chambers” ve “Red Morning Light”.
Mesele şu ki, 2003’te New York’ta Interpol ile omuz omuza çalışmadıysanız, Kings Of Leon heyecan verici bir uyuşturucu grubuydu. Belki en başından beri basında bölücüydüler, ancak imajlarının bu kadar sağlam bir aptal haline gelmesi biraz zaman aldı. İlk birkaç albümlerini kapsayan dönemde, hızla genç, vahşi rock yıldızları olarak ün kazandılar. Efsane, önceden belirlenmiş ritimlerine göre oynamaya devam etti ve grubun zorlu parti yollarından veya her zaman kadınlarla çevrili oldukları gerçeğinden bahsetmeden geçen bir profil asla geçmedi. Şarkılar akılda kalıcıydı; ilk coupe albümlerinde fikirlerle dolup taşıyor gibiydiler. Yolunu yeni bulan bir çocuk olsaydın, KOL’a rastlamak, eski okul rock yıldızı ikonografisine kapılmak ve ardından dönemin diğer gruplarına yönelmek kolay olabilirdi.
Akranları ve ataları tarafından da ciddiye alındılar. The Strokes ile yaptığı turnenin ardından Kings Of Leon, ikinci sınıf albümleriyle geri dönecekti. Aha Shake kalp kırıklığıbu da onlara U2 için yuva açmalarını sağladı (hala yüksek Geride Bırakamayacağınız Her Şey/Atom Bombası Nasıl Sökülür? geri dönüş) ve Pearl Jam (kendi adını taşıyan geri dönüşlerinde yeni zirvede). Bob Dylan ile turneye çıktılar ve Dylan’ın “Trani” çaldıklarını duyduğu ve ona “cehennem bir şarkı” dediği hikayeyi aktarmaktan çekinmediler.
Hepsi şunu söylemek içindir: Belki Kings Of Leon’un hikayesinin başka bir yolu olabilirdi. Bu ilk iki albümde, grubun eğlenceli, serbest dönen bir sesi vardı. Dünya görüşleri ve temaları biraz ergen olsa da, bazıları hala gençti ve sizi tam başlıkta uyardılar. Gençlik ve Genç Erkeklik. Grup denemeye başladığında, ilk başta heyecan vericiydi, ancak bu sonik kurcalama hızla kaygan, daha genel olarak marşlı bir alt-rock’a dönüştü. 2008’de “Use Somebody” ve “Sex On Fire” ile büyük hitlerini yaptıklarında, 2003’ten Kings Of Leon çok uzak bir anı gibi görünüyordu. Grup şimdi yeniden ortaya çıktığında, yine de zorunlu kapsamı alıyorlar. Kings of Leon’un piyasadaki sevilen indie gruplarından biraz daha büyük olduğu uzun zamandan beri böyleydi, ancak eleştirmenlerin tanımladığı şekliyle müzik manzarasının anlatımında hiçbir anlam ifade etmiyor gibi görünüyorlar.
Gençlik ve Genç Erkeklik tam olarak bir başyapıt, hatta güçlü bir albüm olarak durmuyor. Ama bu, Kings Of Leon’un gidebileceği başka bir yere dair bir ipucu gibi geliyor – eğer onlar, çağdaşlarının çoğu gibi, büyük plak şirketi sisteminden sağ çıkmasaydı ve onu bir indie grubu olarak bitirmek zorunda kalsaydı. İspanya’daki geçici yerleşkelerinde kalarak özel bir jetle Avrupa’yı gezen bir grup olmak yerine, orijinal değerlerine daha sadık, kaba yontulmuş bir rock grubu haline gelselerdi. Öyle olmadı. Yirmi yıllık Kings Of Leon, o zamanki gibi heyecan verici gelmiyor, bu grup, özgünlük hakkında aptalca bir tartışma olsa bile, gerçekten bir tartışmayı ateşleyebilir. Şimdi, herhangi bir şekilde kendi gençlik bağlılığınız olsa bile Gençlik ve Genç Erkeklik, KOL’u biraz topal olmaktan başka bir şey olarak düşünmek zor, çünkü NFT alanıyla birlikte gelen dingin yeni müziği olan grup piyasaya çıkıyor. Her albüm, sanatsal merakın köz gibi zar zor kalan ipuçlarıyla, onları rahat, dokunulmaz bir başarı markası boyunca uykuda gezdirir. Harika bir hikaye olarak başlayan şey, sonunda karaya oturdu, sadece sıkıcı ve tahmin edilebilir bir hikaye haline geldi.