Marne'ın İlk Savaşı
Marne'ın İlk Savaşı , (6-12 Eylül 1914), Fransız ordusu ve İngiliz Seferi Kuvvetleri (BEF) tarafından I. Belçika ve kuzeydoğu Fransa ve 30 mil (48 km) içindeydi Paris . Fransızlar, büyük Alman ilerlemesini geri püskürttü ve Almanların Batı Cephesinde hızlı ve tam bir zafer kazanma planlarını engelledi.
I. Dünya Savaşı Fransız piyadesi I. Dünya Savaşı sırasında pozisyona giriyor. Encyclopædia Britannica, Inc.
Birinci Dünya Savaşı Olayları klavye_arrow_left Haziran Taarruzu 1 Temmuz 1917 - c. 4 Temmuz 1917 klavye_arrow_right
Marne'a Müttefik geri çekilme
İngiliz Seferi Kuvvetleri, Fransa'nın Maubeuge yakınlarında toplandıktan sonra, Belçika'nın Mons kentine hareket etti. Ağustos 22, taarruzunun bir parçası olarak Belçika'ya doğru ilerlemeye hazır Müttefik sol kanat. Bununla birlikte, Mareşal Sir John French, Varışta, General Charles Lanrezac komutasındaki Fransız Beşinci Ordusunun 21 Ağustos'ta bir Alman saldırısı tarafından kontrol edildiğini ve Sambre'yi geçmekten mahrum bırakıldığını öğrendi. Bu şekilde öne açık bir pozisyonda yer almasına rağmen, Fransızlar Lanrezac'ın solunu korumak için Mons'ta durmayı kabul etti. Ertesi gün Lanrezac, Namur'un düştüğünü ve Gen. Max von Hausen komutasındaki Alman Üçüncü Ordusunun, Meuse'de Dinant yakınlarında açıkta kalan sağ kanadında bulunduğunu haber aldı. Sonuç olarak, o gece genel bir geri çekilme emri verdi.
İlk Marne Savaşı Haritadaki noktalı çizgi, Almanların Birinci Marne Savaşı'ndan önce Fransa'ya ne kadar ilerlediğini gösterir. Savaşın bir sonucu olarak, Almanlar kırmızı ile işaretlenmiş düz çizgiye geri itildi. Ansiklopedi Britannica, Inc.
İngilizler, Mons Muharebesi'nde altı Alman tümeninin saldırılarına direndikten sonra, 24 Ağustos'ta Belçika sınırından Marne'a doğru müttefiklerine uygun olarak geri çekilmeye başladı. Bu geri çekilme, General Alexander von Kluck komutasındaki Alman Birinci Ordusunun geri kalanı, BEF'in açık sol kanadını kuşatmak için daha da batıya doğru ilerlediği için çok kısa bir süre içinde sağlanamadı.
French, John, Ypres'in 1. kontu John French, Ypres'in 1. kontu. George Grantham Bain Collection/Library of Congress, Washington, D.C. (Dijital Dosya Numarası: LC-DIG-ggbain-22111)
Fransız Başkomutan Orgeneral Joseph-Jacques-Césaire Joffre sonunda, planlanan Fransız taarruzu olan Plan XVII ile ilerlemenin aptallığını anladı. Alsace ve Lorraine . Plan XVII, Alman işgal kuvvetlerinin büyüklüğünü büyük ölçüde hafife almıştı ve uygulanması dramatik bir şekilde sonuçlanacaktı. geliştirilmiş Alman Schlieffen Planının etkinliği. Schlieffen Planı, Fransız savunmasına büyük bir yandan saldırı çağrısında bulundu, ancak Plan XVII, Fransız ordusunun büyük kısmını bu savunmaların ötesine taşıyacak ve onu kuşatmaya açık bırakacaktı. Alman saldırısı o zaman Fransız sol kanadına ve arkasına düşecek ve Fransız ordusunun yok edilmesini ve Paris'in düşmesini fiilen garanti altına alacaktı. Joffre enkazdan yeni bir plan yaptı. Sağdan asker çekerken ve emekli orduların taarruza geri dönmesini sağlamak için solunda yeni bir Altıncı Ordu oluştururken, pivot olarak Verdun ile merkezini ve solunu geri döndürmeye karar verdi.
Schlieffen Planı Schlieffen Planı Haritası. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Schlieffen Planının Dağılımı
Joffre'nin iyimserliği yine Alman kararları dışında yersiz olabilirdi. Birincisi Gen. Helmuth von Moltke Maubeuge ve Givet'e yatırım yapmak ve izlemek için yedi düzenli bölümü ayırma eylemi Anvers , kullanmak yerine Landwehr (rezerv) ve değiştirme (yedek) birlikler daha önce amaçlandığı gibi. Moltke, Doğu Prusya'daki Rus ilerlemesini kontrol etmek için dört tümen göndermeye karar verdiği 25 Ağustos'ta Schlieffen Planı'nın etkinliğini daha da baltaladı (bu ilerleme, müstakil birliklerin Doğu Cephesine varmasından haftalar önce Tannenberg Savaşı'nda parçalanacaktı). ). Bütün bu güçler sağ kanattan alındı. Ayrıca, Alman komutanlığı ilerleyen ordularla temasını kaybetti ve cephedeki hareketler kopuk hale geldi.
Helmuth von Moltke Helmuth von Moltke, c. 1907. Sanat ve Tarih Arşivi, Berlin
Le Cateau'daki İngiliz standı (26 Ağustos), Mons'tan geri çekilmeyi kesintiye uğrattı ve Lanrezac'ın Guise'deki (29 Ağustos) tepkisi de Alman kuşatma kanadını kontrol etmede faktörlerdi ve her birinin daha da dolaylı etkileri oldu. Le Cateau, görünüşe göre, Kluck'u İngiliz kuvvetinin listeden silinebileceğine ikna etti ve Guise, General Karl von Bülow'u (İkinci Ordu) Birinci Ordu'yu destek için çağırmaya yönlendirdi, bunun üzerine Kluck, Fransız solunu toparlamak amacıyla içeriye doğru döndü. Sedan'daki kesin zaferin yankıları Alman generallerin kulaklarında yüksek sesle çınladı ve bu onların meyveyi olgunlaşmadan koparmalarına neden oldu. Kluck, Paris'e ulaşılmadan güçlerini zamanından önce yönlendirerek, Alman hakkını bir karşı kuşatmaya maruz bıraktı. En önemlisi olan bir başka faktörden daha bahsetmek gerekir: Almanlar o kadar hızlı ilerlediler, zaman çizelgelerini aştılar, erzakları ayak uyduramadı.
Kluck, 1914 Berlin Devlet Kütüphanesi — Prusya Kültürel Mirası
Sınır Savaşları'ndaki ordu komutanlıklarından alınan ilk, son derece renkli raporlar, Alman Yüksek Komutanlığına kesin bir zafer izlenimi vermişti. Bununla birlikte, nispeten az sayıda mahkûm, Moltke'nin aklında şüpheler uyandırdı ve onu durum hakkında daha makul bir tahminde bulunmaya yöneltti. Moltke'nin yeni karamsarlığı ve ordu komutanlarının yenilenen iyimserliği birlikte, felaket tohumlarını içeren yeni bir plan değişikliği üretti. 26 Ağustos'ta İngiliz sol kanadı Le Cateau'dan kötü bir şekilde hırpalanarak güneye doğru düştüğünde, Kluck tekrar güneybatıya döndü. Kluck'un ilerleyiş yönü kısmen İngilizler tarafından alınan geri çekilme hattının yanlış anlaşılmasından kaynaklanıyorsa, aynı zamanda geniş bir daire çizerek süpürme yürütme rolüyle de uyumluydu. Dahası, onu yeni kurulan Fransız Altıncı Ordusunun ilk unsurlarının Alsace'den geçişlerinden hemen sonra eğitimlerini aldıkları Amiens-Péronne bölgesine taşıdı. Bu, Joffre'nin taarruza erken dönüş planını yerinden oynattı ve Altıncı Ordu'yu Paris savunmasının sığınağına doğru aceleyle geri çekilmeye zorladı.
Kluck, tekrar içeri girmeye ikna edilmeden önce, güneybatıya doğru zar zor dönmüştü. Çünkü İngilizler üzerindeki baskıyı hafifletmek için Joffre, Lanrezac'a durmasını ve takip eden Almanlara karşı geri saldırmasını emretti ve tehditle sarsılan Bülow, Kluck'tan yardım istedi. Lanrezac'ın 29 Ağustos'taki saldırısı, Bülow'un bu yardıma ihtiyacı olmadan durduruldu, ancak Lanrezac'ın geri çekilmesini engellemek için Kluck'tan yine de direksiyona geçmesini istedi. Kluck katılmadan önce Moltke'ye erteledi. Talep, Moltke'nin Fransızların elinden kayıp gitmesi karşısında tedirgin olmaya başladığı bir anda geldi. Özellikle, İkinci ve Üçüncü orduları arasında, diğer kanattaki komşusu olan Dördüncü Orduya yardım etmek için güneybatıdan güneye dönmesinin bir sonucu olarak açılan bir boşlukla ilgileniyordu. Bu nedenle Moltke, Kluck'un yön değişikliğini onayladı - bu, Paris'in uzak ucundaki orijinal geniş taramanın kaçınılmaz olarak terk edilmesi anlamına geliyordu. Şimdi, dönen Alman hattının yan tarafı, Paris'in yakın tarafından ve Paris savunmasının karşısından Marne vadisine geçecekti.
Orijinal plandan vazgeçme kararı kesinlikle 4 Eylül'de alındı ve Moltke, Fransız merkezini ve sağını daha dar bir kuşatma ile değiştirdi. Dördüncü ve Beşinci ordular kuzeyden güneydoğuya, Lorraine'e doğru bastırırken, Lorraine'de güneybatıya doğru saldıran Altıncı ve Yedinci ordular, Toul ile Épinal arasındaki tahkim edilmiş bariyeri kırmaya çalıştılar, böylece çeneler Verdun'un her iki tarafında içeriye doğru kapandı. Bu arada, Birinci ve İkinci ordular dışa dönecek ve Marne vadisinden batıya bakacak şekilde, Fransızların Paris çevresinden teşebbüs ettiği herhangi bir karşı hamleyi durduracaktı. için keder Almanların böyle bir çabası, yeni plan yürürlüğe girmeden önce başlamıştı.
Marne'da Çatışma
Almanlara karşı harekete geçme fırsatı, geri çekilmenin devamını emreden Joffre tarafından değil, Paris'in askeri valisi General Joseph-Simon Gallieni tarafından algılandı. 3 Eylül'de Alman Birinci Ordusu, Paris'in doğusundan Marne'yi geçerken, Gallieni, Kluck'un çarkının içe dönük anlamını fark etti ve General Michel-Joseph Maunoury'nin Altıncı Ordusunu açıkta kalan Alman sağ kanadına saldırmaya hazır olması için yönlendirdi. Ertesi gün Gallieni, biraz güçlükle Joffre'nin onayını kazandı. Joffre ikna olduktan sonra kararlı bir şekilde hareket etti. Tüm sol kanada 6 Eylül'de geri dönmeleri ve genel bir taarruza geçmeleri emredildi. Gallieni'nin ısrarı üzerine, Maunoury 5 Eylül'de zaten hedefin dışındaydı ve Almanların hassas kanadı üzerindeki baskısı arttıkça, Kluck da beraberlik çekmek zorunda kaldı. tehdit altındaki kanat muhafızını desteklemek için ordusunun önce bir kısmını ve sonra kalan kısmını gönderdi. Böylece, Alman Birinci Ordusu (Meaux civarında) ile İkinci (Montmirail'in doğusunda) arasında 30 millik (48 km) bir boşluk yaratıldı - yalnızca bir süvari perdesi tarafından kapatılan bir boşluk.
Joseph-Simon Gallieni Joseph-Simon Gallieni. H. Roger-Viollet
Kluck, karşıt İngilizlerin -ya da daha doğrusu sırtları bu açık sektöre- hızla geri çekilmesi nedeniyle risk almaya cesaretlendi. 5 Eylül'de bile, Fransızlar her iki kanatta da dönerken, İngilizler güneye doğru bir günlük yürüyüşe devam etti. Bu ortadan kaybolmada kasıtsız zafer nedeni yatıyordu. 7 ve 8 Eylül'de Maunoury'nin kuvvetleri yaklaşık 3.000 piyade tarafından takviye edildi ve bu askerler Paris'ten yaklaşık 600 taksi ile savaş tarihindeki ilk otomotiv birlikleri nakliyesi ile savaşa götürüldü. Paris bir kuşatmaya hazırlanırken, Müttefikler Alman Birinci ve İkinci orduları arasındaki boşluktan yararlandılar. 8 Eylül'de General Louis Franchet d'Esperey'nin Beşinci Ordusu, Alman İkinci Ordusuna sürpriz bir gece saldırısı yaptı ve açığı genişletti. İngilizler adımlarını geri çektiklerinde, Bülow'un 9 Eylül'de İkinci Ordusunun geri çekilmesi emrini vermesine yol açan şey, sütunlarının boşluğa doğru ilerlediğinin raporuydu. aynı gün geri düştü.
10 Eylül'de Almanlar, kazdıkları Aisne Nehri'nin kuzeyinde sona eren genel bir geri çekilmeye başladılar ve önümüzdeki üç yıl boyunca Batı Cephesini simgeleyecek olan siper savaşı başladı. Verdun etrafında dönen kısmi bir kuşatma girişimi zaten başarısız olmuştu. Alman Altıncı ve Yedinci orduları tarafından oluşturulan çene, yalnızca Fransız doğu sınırının savunmasında dişlerini kırdı. Veliaht Prens Rupert'in Altıncı Ordusunun Grand-Couronné'ye Nancy'yi kapsayan saldırısı özellikle pahalı bir başarısızlıktı. Alman komutanlığının, savaştan önce soğukkanlı bir hesapla, Belçika üzerinden ilerlemek için önemli bir karar almasına yol açacak kadar umutsuz görünen görevi doğaçlama bir çare olarak gerçekleştirmeye olan inancını makul bir şekilde nasıl sabitleyebileceğini görmek zor. sadece mümkün alternatif .
Sonuç
Almanlar için, Marne Muharebesi'nin sonucu stratejik bir yenilgiydi, ancak taktik bir yenilgi değildi ve Alman sağ kanadı, siper savaşının gerçekleştiği aşağı Aisne ve Chemin des Dames sırtının hattında yeniden birleşmeyi ve sıkıca durmayı başardı. Eylül ayının ikinci yarısında Müttefikler tarafından yapılan saldırılardan sonra kuruldu (Aisne'nin Birinci Savaşı). Müttefiklerin zaferlerinden daha fazla avantaj sağlayamamaları, kısmen Maunoury'nin kanat saldırısının nispeten zayıflığından ve kısmen de İngilizlerin ve d'Espérey komutasındaki Beşinci Fransız Ordusunun aradaki boşluktan hızla geçememesinden kaynaklanıyordu. Alman Birinci ve İkinci orduları açıkken. İlerleme yönleri, sık nehirlerin kesiştiği bir bölgedeydi ve bu dezavantaj, yetersizlik nedeniyle yoğunlaştı. girişim şeflerinin tarafında. Gallieni'nin teşvik ettiği gibi, Kluck'un Birinci Ordusunun cephe yerine arka kanadına saldırmak ve bu amaçla Paris'in kuzeybatısındaki takviyeleri yönlendirmek için daha fazla çaba gösterilmiş olsaydı daha büyük sonuçlar alınabilirdi.
Batı Cephesi; I. Dünya Savaşı I. Dünya Savaşı sırasında Batı Cephesi'nin tarihi haritası. Encyclopædia Britannica, Inc.
Müttefiklerin Almanları Marne'dan önden takip etmeleri, 17 Eylül'de Joffre'den önce Aisne'de zaten kontrol edilmişti, Maunoury'nin Alman kanadını örtme girişimlerinin etkisiz olduğunu görünce, General Édouard de Castelnau komutasında yeni bir ordu kurmaya karar verdi. Alman kanadının etrafında ve arkasında manevra yapın. O zamana kadar Alman orduları uyumu geri kazanmıştı ve Alman komutanlığı böyle bir manevrayı bekliyor ve karşılamaya hazırdı, şimdi aşikar rota. Deniz Yarışı başlamıştı.
Paylaş: