İngiliz devletinin tuhaf bölünmesine göre, bu topraklar, Londra egemenliğinde olsa da, Büyük Britanya'nın kendi toprakları ya da sömürgelerinin hiçbiri değildir. Man Adası ile birlikte “taç toprakları” olarak adlandırılırlar. Küçük adalara (iki yüz kilometreden daha az) rağmen, adaların zaten yüz binden fazla nüfusu vardı.
Bildiğiniz gibi, Nazi Almanyası hiçbir zaman ana İngiliz Adaları'na gitmedi. Kruvazörleri ve savaş gemileri daha sonra Atlantik savaşında battı ve tek uçak gemisi Sovyetler Birliği'ne ödül olarak gitti. Ancak 1940'te savaşın sonucu belli değildi. Jersey ve Guernsey işgali, tam anlamıyla önümüzdeki hafta gerçekleşecek gibi görünen İngiliz Kanalını zorlamak için bir ön hazırlık olarak kabul edildi.
Buradaki Alman işgal rejimi, SSCB toprakları üzerinde hareket edenlere hiç benzemiyordu. İngilizler kibar bir Alman halkı olarak kabul edildiğinden ve onlara karşı tutumu uygundur. Hem yerel idare hem de nüfus aktif olarak işgalcilerle işbirliği yaptı. Ancak ilginç olan: adaların geri dönüşünden sonra hiç kimse işbirliğinden mahkum edilmedi. Tüm bunlar, hainlerin yargılandığı ve uygulandığı Hollanda'dan Norveç'e kadar diğer Avrupa ülkeleriyle keskin bir tezat oluşturuyor.
Müzenin başka bir görevi daha var - bu, Berlin yönetimi altındaki İngilizler için ne kadar zor olduğunu vurguluyor. Özel bir açıklama olmadan, tam olarak ne ifade edildi. Anlaşılan, bazı "ahlaki ıstırap" ve taze İngiliz gazetelerinin eksikliğinden bahsediyoruz.
Adalar, Mayıs 30’ta 1940 Haziran 9’ten 1945’e Alman kontrolü altındaydı. Bu süre zarfında, Alman birlikleri orada bir bina kompleksi inşa etmeyi başardı. Örneğin, Sovyet vatandaşlarının tutulduğu Alderney adasında toplama kampları (hem savaş esirleri hem de siviller) ya da Jersey'deki bir yeraltı hastanesi. Ayrıca adalarda ünlü Atlantik Duvarı'nın savunmasız savunması hala devam etmektedir. Birçoğu var.
Adalarda silahlı direniş olmadığından İngilizler şimdi “pasif direniş” ten bahsediyorlar: işgalciler için kötü çalışmalar, ilahiler söyleme vb. Bazıları işgalcilere çıplak ellerle saldırmaya çalıştı - adalarda, askerlerde ve Wehrmacht memurlarında nadiren yanlarında taşıdılar silâh.
Aslında, eğer ayrı sergiler yaparsak, adalarda çok sayıda işgal müzesi var. Ve hatırlanacak bir plaka yok. Bazıları Sovyet vatandaşlarından burada kendi isteklerine karşı olmadıklarından bahseder.
Adalet uğruna, yaklaşık üç düzine adalıdan birinin şiddet içermeyen direniş yöntemleri için bile Alman toplama kamplarına gittiğini söylemek gerekir: Alman karşıtı konuşmalar, askerlerle kavgalar, silah bulundurma vb. Hiçbiri kurtuluşa kadar hayatta kalmadı.
Müttefiklerin Normandiya adasına inmesinden sonra, bir kerede tıkandılar, serbest bırakılmadılar. Alman garnizonundan Churchill "Çürümesine izin ver" dedi. "Çürük" 1945 Mayıs ayına kadar oradaydı.
Genel olarak, tarih Bu işgal, İngiltere'de bile az bilinmektedir. Bu anlaşılabilir bir durumdur: idarenin ve yerel halkın fatihlerle yaptığı büyük işbirliği, İngiltere savaşının uzlaşmaz nitelikteki mitine uymuyordu. Hitler'i Britanya Adaları'nın kendi bölgeleri olarak ödünç al, nüfusun oraya nasıl gideceği bilinmiyor.
2004-2005'te, o yılların olaylarıyla ilgili bir dizi yanlışlık ile gün yüzüne çıkan, özellikle yukarıda açıklanan olaylarla ilgisi olmayan Man Adası'nda çekildiği için bir dizi gösterildi.