aşta toprak ve kayaç döküntüleri olmak üzere çeşitli yüzey maddelerinin yer kabuğundan ayrılarak doğal etkenlerle başka bölgelere taşınmasıdır. Kayaçların bulundukları yerde ufalanması ile aşınma olayını ayıran tek fark, aşınma artığı maddelerin taşınmasıdır. Aşınma terimi genel anlamıyla rüzgâr, akarsu, deniz ve buzul aşındırması gibi olayları kapsar. Bu geniş tanım daha doğru bir adlandırmayla süpürülme ya da dağılma olarak anılır ve kütle hareketi süreçlerini de içerir. Birbirini tamamlayan aşınma ve çökelme ya da tortullaşma olayları rüzgârın, hareket halindeki suyun ve buzulların neden olduğu ve yeryüzü biçimlerinin değişerek yeni biçimler ortaya çıkması şeklinde gelişir. Aşınma çoğu kez kayacın dağılması ya da ufalanması sonucunda değişime uğramasından sonra ortaya çıkar. Ufalanma artığı kaya parçaları doğal etkenlerle bulundukları yerden ayrılacak ve uzaklara taşınacaktır. Ama aşınmasından önce ufalanmanın olması mecburi değildir.