Belki de bu sadece benim kişisel deneyimimdir, ancak farklı grup ve insan türleriyle ilişkilendiriyorum ve bana öyle geliyor ki karşılaştığım programcıların büyük bir yüzdesi "Hoş değil" ya da daha iyi bir tanımlama denemesi için:
Aynı şeyi fark ettiyseniz, neden olduğuna dair herhangi bir teori var mı? Kibarca veya kibarca kibarca nasıl davranılacağına dair herhangi bir öneri, bu programcılardan birinin nasıl davrandıklarını bilmelerini ve profesyonel olarak çalışmak istedikleri düşünülürse düzeltmelerini önermeyi önerdi mi?
Ya da belki de sadece kötü bir örnekle karşılaştım ve her insan grubunda isimlendirilebilecek kötü tohumlar var.
Kesinlikle katılıyorum Mason Wheeler , orantısız miktarda programcı olduğunu düşünmüyorum aslında Nice değil, ama onunla birlikte çalıştıkları sadece gibi görünebilir .
Her zaman programcı ekiplerinde çalışan bir programcı olarak, hepsinin Güzel insanlar olduğunu söyleyebilirim, ancak doğru olabilir şirketteki diğer gruplarla orantısız miktarda çatışma yaşadıklarını söylüyor.
Başka bir deyişle, iyi niyetler, ama bazen yanlış çıkıyor.
Repose in Rands ile biraz zaman geçirin. Teknik insanları benzersiz, zor, ödüllendirici ve sinir bozucu yapan şey hakkında çok düşündü. Nerd El Kitabı ile başlayın. İneklerin insanları sevmeyecek şekilde çıkabileceğini kaydeder:
İnek bir yabancıya bakarken, tek düşünmesi, "Önümdeki bu dağınık kişiyi anlamak için bir sistemim yok".
Sonra Nerds Yönetimi gidin. Bir tidbit:
Dışarıda kronik olarak negatif inekler var, ancak nerd yönetimi ile ilgili tecrübelerime göre, daha çok nerd acıdır, çünkü dört kez daha önce bu durumu görmüşlerdir ve aynı şekilde oynanırlar.
Açıkçası, geniş bir fırça ile resim yapıyor ve tek bir kişi hakkında varsayımlar yapmak istemiyorsunuz. Yine de, görüşleri kelepçeli değil. İneklerle (veya ineklerle veya bizi aramak istediğiniz her şeyle) benzersiz problemleri en iyi nasıl çözeceğini düşünüyor ve birkaç ilginç sonuca ulaştı. Bir bakın ve mantıklı olup olmadığına bakın.
Tuhaflık ve parlaklık arasında bir ilişki var gibi görünüyor. Onu her gün görürüm. Ne olursa olsun, tuhaflığı götürmek istemem çünkü parlaklığı da kaybedebilirsiniz.
Ama o tuhaflığın mekaniğine gelince ...
Programcılar veya mühendisler olsun tüm teknik insanlar mantıksal sistem ve ekipmanlarla çalışmaya alışkındır. İnsanlar mantıksız.
Buna ek olarak, şirketlerimizin çalışmaya devam edebilmesi için uzmanlığımıza ihtiyacı olduğu gerçeğini de ekleyin.
20 yaşından sonra eskiden çok daha yumuşakım. Başkalarının mantıksız davranışlarının beni rahatsız etmesine izin vermem. İşimi yapıyorum, çok iyi ekleyebilirim, yardım isteyen ve öğrenmeye istekli olan insanlara yardım edebilirim ve her şeyi bilen, yardım istemeyen ve başarısızlığa mahkum olanları görmezden gelirim. En azından izlemek için eğlendiler.
Buna orantısız demezdim. Hemen hemen her yerde Nice olmayan pek çok insan var. Yine başka bir tezahürü Sturgeon Yasası .
Bahsettiğiniz etkinin sadece Sturgeon yasasının bir tezahürü değil, bir dereceye kadar mevcut olduğundan eminim. Gerçek şu ki, programlamada hiç iyi olmak için, doğruluk hakkında büyük önem vermeniz gereken gerek.
Çok sayıda insan, diğer insanların duygularını incitmekten kaçınmak için yanlış olduğunu bildikleri şeylerle "devam edecektir". Programlama ile bu pek işe yaramıyor - yanlış bir şey yaptıysanız, derleyicinin, duygularınızı ve eşinizin çoğunu korumak için sorunu kendi başına tutmaya karar vermesi ihtimali çok fazla değildir. -işçiler muhtemelen de olmayacak (ve genellikle yapmamalı). Sadece berbat olduğunuzda size söyleyemeyecek kadar hoş insanları yok ederek ortalama "Hoş değil" tarafına doğru hareket eder.
Sanırım ikincil bir etkisi de var. Her ne kadar onu iyi örtüyor ve sık sık şeyler hakkında alaycı olsa da, iyi bir programcı olacak kadar uzun süre devam etmesine rağmen, hemen hemen birileri tamamen tedavi edilemez bir iyimser olmak zorunda. Ne kadar derleyici hatası görürsek görelim, hepsini yenebileceğimize ikna olmalıyız. Küçük bir projeyi bile bitirmeden çok önce, kötümserseniz sonsuza dek vazgeçmiş olacaksınız. Bunun etkisi, birçok programcının komik olduğunu düşündüğü yorumların, çoğu insanın düşüneceği --- korkunç olumsuz ve çoğu zaman düpedüz kötü olmasıdır. Birçoğumuz bunu kabul etmese de, çoğumuzun yorumlarımızın diğer insanlara ne kadar olumsuz gelebileceğine (ve göründüğüne) dair hiçbir fikrimiz olmadığı konusunda yeterince kötümseriz.
Sadece bir sebep yok, ama bunlardan biri C.E.S. (Cranky Mühendis Sendromu). Genellikle karar verme sürecinin dışında tutulması ve daha sonra bu kararlardan kaynaklanan karışıklığı düzeltmek için atılır. Bu, endüstride bulunmaması gereken insanlara sahip olmak, bu programcılar üzerinde iktidar pozisyonlarına yerleştirmek, neden henüz düzeltilmediğini sormakla daha da karmaşıklaşıyor. Tüm bunlar, neden bir problemin teknik ayrıntılarını anlamanın yolunun en az üçte birini almaya hazır olmasa da.
Birkaç yıl sonra çoğu programcı, birkaç kez olmasa bile, böyle bir şey yaşayacaktır. Öyleyse böyle görünmeye başlayan bir durum tekrar ortaya çıktığında, iyi huylu olma eğilimindedirler.
"Hoş değil" programcılarının çoğunun erkek olduğunu ve bunların çoğunun bekar olduğunu tahmin edeceğim.
Biyolojik gerekçesi olan deneyimlerim şu ki zun süredir bekar olan erkekler bencil ve düşüncesiz olma eğilimindedir.
İşte küçük bir arka plan. En yakın primat akrabalarımızı, şempanzeleri ve bonoboları ele alalım. Her iki türün de erkekleri doğaları gereği şiddetli, rekabetçi ve bencildir. Şempanze dişileri yalnızdır ve şempanzeler dişiler üzerindeki cinsiyeti zorlar ve onları ısıya getirmek için infantisit yaparlar.
Bununla birlikte, bonobolar farklı çalışır. Genç erkekler bu tür agresif taktikleri dener - ama bonobo dişileri sosyaldir ve birbirlerini korurlar. Bir erkek birkaç kez dişi çeteler tarafından sh-t'i dövdükten sonra, genellikle daha iyi bir yaklaşımın şeker ve çiçeklerin bonobo eşdeğeri olduğunu anlar. Ama elbette, her yeni nesil erkek bonobolarının bunu zor yoldan öğrenmesi gerekiyor.
İnsanlara ulaştığınızda işler hemen hemen aynıdır. Çocukları severim ve daha gençken popüler ve başarılı bir bebek bakıcısıydım. Ama küçük çocuklar kadar sevimli, onlar da uygarlaştırılması öğretilmesi gereken ahlaksız küçük vahşiler. Ergenliğe çarptığımızda, tüm uygarlık izleri hormonlar geldiğinde pencereden dışarı çıkar. Beyin gelişimi ve gençlerin genellikle çılgın ve pervasız olduğu hakkında son zamanlarda bilimsel kanıtlar da vardır, çünkü beyninin katkıda bulunan kısımları iyi yargılama yaklaşık 25 kadar gelişmeyi tamamlamaz.
Ve yüzleşelim: çoğu genç adam gerizekalı. Gerçekten ve gerçekten. Kimin makul insanlar olduğu ortaya çıktı ve hayatlarının detaylarını bildiğim tüm adamları düşündüğümde, her biri düşüncesiz bir pislik olarak başladı. Birçoğu birine aşık oldu, pislik gibi davrandı, “şekil ver ya da gönder” ültimatomunu aldı ve bu kişiyi o kadar çok sevdiklerine karar verdiler. Kesinlikle yaptım. Tanıdığım başka bir adam, akşamları akşam saatlerinde çantasını ön salonda paketlenmiş olarak bulmak için eve geldi - bunu bir daha yapmadı ve uzun yıllardır harika bir baba ve kocaydı. Ve ültimatomu almayan iyi sonuç veren her erkeğin, kendilerine yakın birisinin beklenmedik bir şekilde ölmesi veya ciddi şekilde hastalanan sevilen biriyle ilgilenmesi gibi, önceliklerini gözden geçirmelerini sağlayan başka bir hayat değiştiren olayı vardı. .
70'li yıllarda The Farm adlı bir hippi komününün parçası olan bir adamı tanıyordum. Bunu fark ettiler ve bir tedavisi vardı. "Tumbler" denilen bekarlar için özel bir yurttı - kaya tumbler'ında olduğu gibi. Bir pislik gibi davranan bekar bir adam, diğer pislik adamlarıyla orada yaşamak zorunda kaldı ve komün liderleri sert kenarlarının vurulduğunu ve makul insanların etrafında yaşayacak kadar pürüzsüz olduğunu düşünene kadar orada yaşamak zorunda kaldı.
Her neyse, mesleğimiz ergenlikten beri sosyal olarak beceriksiz (yani "geeks") olan ve zamanlarını bilgisayarla veya çevrimiçi olarak gerçek insanlarla etkileşim kurmak yerine geçiren çok sayıda bekar erkeği çekiyor. Bu yüzden tüm bu biyolojik "Agresif bir düşüncesiz şempanze erkek olmak istiyorum" dürtülerine sahipler ve düşüncesiz oldukları için bejisi onlardan döven bonobo kadın çetelerinin insan sosyal eşdeğeri çok fazla elde etmediler. Yeterince uzun süre sonra, düşüncesiz olmak bir alışkanlık haline gelir ve işte oradasınız.
Bu bazen bir ilişkiye girdikten sonra da devam eder. Pasif kadınlarla evlenen birkaç pislik programcısı tanıyorum ve hala gerizekalılar.
Sadece programcılar da değil. Onaylanmış bir bekar olan ve yaklaşık altmış yıldır yalnız yaşayan bir akrabam var. Birçok yönden gerçekten ilginç bir adam, ama her şey hakkında kendi yoluna sahip olmaya alışkın ve bunu elde etmediğinde çok zor, bazı akrabalarım onu bir ölçüyü içeren aile toplantılarını düşünüyor.
Ve bazı adamlar bundan rahatsız olursa üzgünüm, ama ben bir erkeğim, durmanın avantajım olduğunu görene kadar düşüncesiz bir pisliktim ve bunun kadınlarla aynı şekilde olduğunu görmedim .
İç içe geçme, sosyal kaygı ve duygu üzerinde düşünme tercihinin bir kombinasyonu, tarif ettiğiniz şeylere katkıda bulunduğunu düşündüğüm birkaç faktör olacaktır, ancak programcıların yüzde kaçının bu özelliklere sahip olduğundan emin değilim. Bunlardan bazılarına bakmanın bir başka yolu, programcıların nasıl karşılaştıkları ve dolayısıyla Nice olarak görebilecekleri bir anlamda gereksiz olarak görülmeleri gerekmiyor. Bu bir şekilde Renesis'in cevabı ile de uyumludur.
Bazı insanlarda bunu değiştirmeye çalışırken, kişinin bu değişikliği yapması için ne tür bir akıl yürütmek istediğinizi dikkatlice düşünün. Verebileceğiniz bir "Bu sadece sağduyu" türünde bir savunma olsa da, bu tür eylemlerin neden yapılması gerektiğini açıkladığınız tüm sosyal güzellikleri alamayan birini düşünün. Kibir zaman zaman oldukça kuru bir mizah anlayışına sahip olmanın yanı sıra burada bir faktör olabilir.
Yıllar boyunca taşıdığımız çok fazla duygusal bagaj hakkında bir çok şey var. Çoğu zaman, bizi iş kalitesine sürükleyen insanlarla uğraşırken, mücadelemiz birçok örnek sunmayan bir ortamda becerilerimizde ustalaşmaktır.
Bence o kadar çok olumsuz deneyimlerden sonra o kadar çok alaycı oluruz ki, bizi kötü hissetmemizi, ne yaptığımızı ve bunu kiminle yaptığımızı, sivil olduğumuzu kaybedebileceğimizi söyleyebiliriz.
Ya da çeşitli konularda yıllarca süren alev savaşları bir kişinin güzelliğini yıpratabilir.
Belki tam bir cevap yoktur, her zaman hemfikir olmadığımızda bile birbirimize daha iyi davranmak için ne yapabiliriz. Belki de bu, çok az rahatlık veya destekle çok yalnız olmaktan yorulduğumuz bir işarettir.
Kim bilir?
Bunu sıklıkla kendim merak ettim ve genel önermenize kesinlikle katılıyorum ... bazı kişilik türlerinin çeşitli alanlara yönelme eğilimi gösterdiğini.
Beni şaşırtan şey, programcıların tipik mühendis veya bilim adamlarından bile daha olumsuz ve daha az kişisel olma eğilimindedir. Yani, analitik düşünme bir etken değil gibi görünüyor, ancak bir etkisi olabilir.
Matematik (ve daha sonra fizikokimya) yüksek lisans okulundayken birçok farklı alandan öğrenciler ve profesörlerle temasa geçtim. Kız arkadaşım benim poz daha da genişletilmiş bir İngiliz büyük oldu.
Bilimler içinde, sosyal ve biyolojik bilimler kesinlikle daha toplumlu insanları çekiyor gibiydi. Matematik mezunları özellikle ilginç ve sosyal değildi. Birkaç fizik grad dersi aldım ve onları kibirli ama arkadaşça buldum.
Kibir alanın daha analitik olmasını kesinlikle arttırır, ancak fizik öğrencileri ve fizikçiler (benim gibi), kesinlikle tuhaf olsa da, kaba, alaycı veya ruhlu olduğunu düşündüğüm şey değildi.
Bu özellikler, matematik öğrencileri arasında ve şimdi iş dünyasına girmiş olan programcılar arasında kesinlikle daha yaygındı.
Belki de dünya görüşlerinde bir farktır. Matematik ve bilgisayarlar tamamen rasyonelken, bilim ampirik ve rasyoneldir. Bu rasyonel bakış açısına sahip insanlar genellikle dünyanın rasyonel modellerine uyması gerektiğini düşünürler ve bu olmadığında alaycı ve hayal kırıklığına uğrarlar. Bilimin tüm fikri, rasyonel modelinizi aksi kanıtlar karşısında yeniden işlemektir, bu nedenle görünümlerinde daha esnek olabileceklerini gösterir. Rasyonel modelinize uymak dünyanın işi değil, dünyaya uygun bir model pişirmek sizin görevinizdir.
Ayrıca bazı bilim ve mühendislik kıskançlığı yaşanıyor da. Oldukça eğitimli ve analitik insanlarınız var, ancak halk tarafından mühendisler ve bilim adamları kadar takdir edilmiyor gibi görünüyor. Yani, bu yüzden bilgisayar "bilim" ya da yazılım "mühendisliği" denir! Belli profesyonel kıskançlık var.
Sanırım bunun çoğu yanlış iletişimdir, kendimi başkaları tarafından belirli şekillerde algılanmamak için eğitmek zorunda kaldım. Sosyal becerilerim boktan ve "sığdırmak" için çaba göstermek zorundayım. Örneğin küçük bir konuşma, berbatım, anlamıyorum.
Belki bazı Jung, Meyrs-Briggs öğelerini incelemek, "Hoş değil" olarak algıladığınızı açıklamaya yardımcı olabilir
INTJ olarak test ediyorum.
Ben bir programcıyım ve çoğu zaman kaba değilim. İşteyken sadece kaba davranıyorum.
Çünkü şirketim bir klimayı çalıştırıyor ve sıcaklığı yaz, kış veya aradaki 55F'ye düşürüyor. Sonuç olarak ben her zaman soğuk, aç, şişman ve sinirli oldum. Workimdi iţe geri dön, delik!
Çünkü aynı nedenlerle geliştirici olduk. Bir ortak özellik biz, geliştiriciler var, güvensiz .
Güvensiz olmak kibir yol açar. Kibir, başkalarının korkusu tarafından tetiklenen bir saldırganlık biçimidir. Evet, tekrar kork!
Bu nedenle, bu tür insanlarla uğraşmak zorunda kaldığınızda, egolarını (muhtemelen yıllarca zorbalıktan dolayı zarar) reasürans yapmanız gerekir. Onları ne kadar çok anlamaya çalışırsanız ve onlarla o kadar çok ilgilenirseniz (dürüstçe) (bize), düzenleme yaparsınız ve onlarla sosyal etkileşim mükemmel değilse iyi olur.
Olumsuz noktaya gelince, bunun kod yazmamızla ilgili bir şeyleri olduğunu düşünüyorum. Diyelim ki basit bir formu doğrulamamız gerekiyor, formun geniş bir kullanıcı girişi kombinasyonu ile kırılamayacağından emin olmalıyız. Her zaman bir kodu kırabilecek birçok durum düşünüyoruz.
Gerçek hayatta aynı şekilde düşünün ve olumsuz bir insan edinirsiniz. Çok olumlu bir programcının kod yazma zihniyetini hayal edebiliyor musunuz? Belki de negatif bir programcı programlama ortamı ve gerçek hayat arasındaki çizgiyi bulanıklaştırıyor.
Sistemi kırabilecek senaryolar olan Edge vakalarını bulmalıyız. Aldığımız her karardan kaynaklanabilecek felaketi görmeliyiz. Ne kadar olumsuz düşünürsek, işimizde o kadar iyi oluruz. Bir programdaki “mutlu yol” sıkıcı, öngörülebilir, kolaydır, öğleden sonra bunu kodlayabiliriz. İşin diğer% 99'u işi zorlaştırıyor. Kodumuza koruma davaları koyduk.
Değeri ispatlanana kadar hiçbir veriye güvenmiyoruz. Bizi işimizde harika yapan bu özellik ve düşünce tarzı, gerçek hayatta gerizekalı olarak çıkmamızı sağlar.
Kabul edelim: birçoğumuz sosyal gıda zincirinin dibindeyiz.
Bunun bir nedeni mi yoksa sonucu mu fazla da olsa bilmiyorum, ama kesinlikle kısır bir döngünün parçası.
Görünüşe göre birçok programcı iyi olduklarını düşünüyor. Muhtemelen değiliz ve bilmiyoruz?
İnsanlara programlamanın nasıl olduğunu açıklamak için bir yol bulmaya çalıştım. Geldiğim en yakın şey onlara matematik ve dil finali aldığını hayal etmelerini söylemektir. AT AYNI ZAMAN! Zamanın neredeyse doldu ve biri gelip nasıl olduğunu Muhtemelen kaba, sinsi, küçümseyen bir yanıt alacaksın. Öğle yemeğinde beni gör, ben çok farklı biriyim.
En azından yüzüme göre, çoğu beni "genellikle kötü bir ruh halinde" olarak tanımlıyor. Ben kötü bir zaman (Pazartesi günleri bir vaka?) Gibi küfür ve şikayet sesler biliyorum, ama bir sorunu çözmek için ödül biraz sinirli (değer kızgın daha iyi) değer.
Anlatım çözümünü yaşadım. Kişi imkansız çünkü her şeyin çökeceğini söylüyor. Daha sonra kişi sadece programlama hakkında hiçbir şey bilmiyor öğrendim. Sonra çılgına döndü ve programcıların hoş olmadığını ve öğrenmek istediğini söyledi ama programcılar çözümün öğretmek için zaman vermediğini söylemek istedi. Bu yanlış anlama ve onlara yer olmayan duyguları getirme. Programcılar hassas ve gerçekleri kullanıyor.
Bazı programcıların kibirli olduğunu düşünüyorum. İyi para alıyorlar ve kimseye iyi olmaları gerekmiyor ve sonuç olarak değil. Tıpkı aşırı ücretli spor yıldızları veya şımarık veletler gibi davranan aktörler gibi.