Sovyet denizaltılarının NATO’nun “kokuşmuş inekler” olarak adlandırdığı yıllarda “Squall” ı yarattı. Sonuçta, yüksek hızda, iyi silahlanmış, ancak çok gürültülü. NATO zaten denizaltılarını “gizli” teknolojinin tariflerine (denizaltılar için en az gürültü olan) ve “ilk vuruş” kavramına göre inşa etti. Bu nedenle, Sovyet tasarımcılarının asimetrik bir tepkiye ihtiyaçları vardı. Bununla birlikte, kısa sürede tamamen yeni bir denizaltı serisi oluşturmak ve inşa etmek imkansızdı ve eskileri bir kerede yazmak bir suç israfı olurdu. O zaman “Squall” ın geliştirilmesi, kullanımı için önerilen umut vaat eden programa başladı. 29 Kasım 1977, bir jet torpilli M-111 içeren karmaşık BA-5 "Flurry" SSCB Donanması tarafından kabul edildi)
Nasıl çalışır?
Motoru çalıştırır. Fotoğrafta görülebilir. Bunlar daire şeklinde düzenlenmiş sekiz nozül. 4 yönlendirmesini uzatın. Marş motoru - katı yakıt. Bu motorda roket çalıştırma sonrası dönüşü gerçekleştirir, uçuşun derinliğine gider ve hızlanır. Aynı zamanda, hidro-reaktif yakıt ateşlenir ve bu da susuz bir şekilde yanmaya başlar. Marş motorunda yakıt yandıktan sonra sıfırlanır ve seyir motorunun katı yakıt hızlandırıcısı çalıştırılır. Roket hızlanmaya başlar, parkur dümenleri açıklama sektörünü azaltır. Roketin derinliği, mağara diskini döndüren makine tarafından kontrol edilmeye başlar. Roket hız alır, katı yakıt yükselticisi yanar ve deniz suyu (nozullar yoluyla) kavernöz diskteki delikten yanan hidroaktif yakıta beslenir. Yakıt yoğun şekilde yanıyor, sadece suda yanıyor. Yakıt macunlanır ve bir pistonla beslenir. Roketin burnunda, gaz jeneratörünün dama taşları ateşe verilir. Yanma sonucu oluşan gaz, kapların altına verilir (roketin burnundaki fotoğrafta görülebilir). Bu gaz, bir roket etrafında katı bir akış oluşturmak için gereklidir, çünkü disk tarafından sürekli bir akış için oluşturulan boşluk yeterli değildir. Yol boyunca, nükleer yükü korumak için beş adım kaldırıldı. Şarj, mesafeye bağlı olarak değişen iki güç seviyesine sahiptir. 2-5 km mesafede küçük bir patlama gücü olacak ve 5-10 km daha fazla güç olacaktır (neden böyle?
zorluklar, - daha fazla).
Sovyet denizaltı (SSCB denizaltı) ve Amerikan denizaltı (ABD denizaltı) savaşının yaklaşık şeması:
Hidroakustik istasyonun (GUS) gizli ve kalitesinde bir avantaja sahip olan Amerikalılar, SSCB denizaltısını tespit edip ilk atışı yapan ilk (pasif GAS modu) olma olasılığına sahipti. Tel tahrikli torpido denizaltımıza yüksek hassasiyetle vurmak zorunda kaldı, ancak yanıt torpidosunu hedeflemesine izin vermiyordu. Ancak, bir torpidoyu ateşleyen ABD NPS, maskesini kapattı, USSR NPS, ABD NPS'nin konumunu yüksek hassasiyetle belirlemek için HAS'ı pasif moddan aktif moda dönüştürür; . Hedef üzerindeki tüm verileri aldıktan sonra, Squall, hedefin konumu (koordinatlar) yani ABD NPS ile vurulur. Bundan sonra, SSCB nükleer denizaltı, herhangi bir kısıtlama olmadan torpido saldırısından kaçmak ve bunlara karşı koymak için tüm eylemleri gerçekleştirebilir. Şimdi, ABD NPS HUNTER), oyunun kendisine dönüşüyor, bu da hareket özgürlüğüyle sınırlı. Çünkü torpido, yoğun manevra ile temasını kaybetme ve rehberlik sırasında hız sınırlarının ötesine geçme tehdidinde bulunduğu ince bir kabloya takılıyor. Hız avantajına sahip olan "Squall", hızla hedefe yaklaşıyor, eylemlerinin programına dahil olan müdahaleyi önlemek için basit manevralar yapabiliyor. Belirli bir noktaya ulaşıldığında, 100 km yarıçapındaki modern denizaltılara neredeyse yüzde 1 oranında zarar veren bir sualtı patlamasıyla nükleer bir güç kaynağı zayıflar. ABD denizaltı, "Flurry" atışından hemen sonra torpido işaretini düşürüyor ve etkilenen bölgeden uzaklaşmak için yüksek hız kazanmaya başlasa bile, etkilenen bölgeden çok uzak olmayan bir yerde bırakma veya bozulmadan kalma zamanının olacağının garantisi yoktur.
"Flurry" ABD NPS'nin avantajlarını ve taktiklerini siler.