Felsefede Seçmecilik (seçme > seçmeci’den seç-meci-lik). Fels. Yeni bir öğreti meydana getirmek üzere, çeşitli sistemlerin en kabul edilebilir tezlerini seçip toplamaya dayanan metot.
Bu şekilde meydana getirilmiş öğreti.
XIX. yy.da, seçmecilik adı, özellikle Victor Cousin ile izleyicilerinin felsefesine verilmişti. Cousin’e göre, felsefe tarihi boyunca dört sistem, birbiri ardı sıra ortaya Çıkar ve birbirleriyle sürekli olarak çekişme halinde bulunur. Bunlar, idealizm, duyumculuk, şüphecilik ve mistisizm’dir.
Bundan ötürü, sözü geçen sistemler, birbirini etkileyerek yumuşatır ve ılımlı hale getirir. Zaten felsefî ilerleme de bundan başka bir şey değildir.
Taine ve Renouvier, Cousin’i bu uzlaşmayı gösteren hiç bir kesin ölçüt ortaya koymadığını söyleyerek tenkit ettiler. Taine ve Renouvier’nin yaptıkları tenkitlerin etkisiyle «seçmecilik» deyimi, bazı yazarlarda, kötüleyici bir anlam aldı.