We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Peru kıyısında ve Lima'nın 32 km güneyinde bulunan Pachacamac, İnkalar da dahil olmak üzere birçok antik And kültürünün hacıları tarafından ziyaret edilen önemli bir kutsal yer, kehanet ve mezar yeriydi. 2000 yılı aşkın bir süredir aktif olan siteye, orada tapınılan ve kıyı halkları tarafından 'Dünyanın Yapıcısı' olarak kabul edilen aynı adlı tanrının (Pacha Kamaq) adı verilmiştir.
Pachacamac'ın Kutsal Bölgesi
Lurin Vadisi'nde bulunan Pachacamac, MÖ 1. binyıldan itibaren kutsal bir kehanet alanı olarak kullanılıyor olabilir ve yerleşimi MS 1. binyılın başlarında bir zamanlar başladı. 'Dünyanın Yapıcısı' olarak da bilinen tanrı Pachacamac, depremlerle de ilişkilendirilen yaratıcı bir tanrıydı. Kıyı mitolojisinde, Pachacamac, insanlığın kötülüğünün cezası olarak tüm yağmuru durduran rakip yaratıcı tanrı Con'u yenmişti. Pachacamac daha sonra mevcut insan ırkını hayvanlara dönüştürdü ve yepyeni bir erkek ve kadın ırkı yarattı. Mitlerin bazı versiyonlarında tanrı dünyaya dört yıldız gönderdi, iki erkek yıldız krallar ve soylular olurken, iki kadın yıldız sıradan insanlar oldu.
Tanrı'nın kutsal ahşap heykeline, basamaklı bir toprak platform üzerine inşa edilmiş büyük bir tapınak kompleksi içinde yer alan alanda tapınılırdı. Bu yapı Moche ve Nazca uygarlıkları (MÖ 200 – MS 600) ile çağdaştır. Sütunlu bir plazaya bakan ve doğal bir tepe üzerinde sekiz seviyeli bir platform üzerinde oturan tapınak binaları bölgeye hakim olmalı. Kerpiç tuğla platformun her bir katı yaklaşık bir metre yüksekliğinde olup, bitki ve hayvan desenleri ile parlak renklere boyanmıştır. Rakamlar siyahla ana hatları çizilerek daha çarpıcı hale getirildi. Bir dizi sanatçının fırçası (insan saçı ve kamıştan) ve bir torba pigment, MS 1935'te bölgede gömülü olarak bulundu. Tapınak, bazı dekorasyon alanlarında 16 kata kadar yeniden kaplama gösterdiğinden bakımlıydı. En yüksek platformdaki yapılar bir avlu etrafında düzenlenmiş ve bazıları konaklama yeri olarak kullanılmıştır.
Pachacamac'ın kutsal yeri ve kehaneti, eski Peru'nun Mekke'si olarak tanımlanmıştır.
Pachacamac'ın Kahini
Site, nasıl çalıştığı ayrıntılı olarak bilinmemekle birlikte, kehanetine danışmak için uzaklardan gelen hacıları cezbetti. Bir Baş Rahip'in, kehaneti sadece kendisinin girmesine izin verilen bir odanın mahremiyetinden yorumladığını biliyoruz. Hacılar, kahine danışmaya layık görülmeden önce, haftalarca erginlenme, oruç tutma ve arınma ritüellerinden geçmek zorundaydılar. Ayrıca gıda maddeleri, koka, tekstil ve karşılayabilecekleri diğer değerli mallar gibi tekliflerde bulunmaları bekleniyordu. Gerçekten de, Pachacamac rahipleri, bölge genelinde yerel halktan haraç toplayan bir yan türbe ağı kurdular. Dünyanın her yerindeki eski kahinlerde olduğu gibi, sorulan sorular tarımsal amaçlar, savaşlar, sağlık sorunları, aile sorunları vb. için hava durumuyla ilgili olurdu.
Tarihçi Alden Mason'un Pachacamac'ı 'Peru'nun Mekke'si' olarak tanımladığı sitenin popülaritesi o kadar fazlaydı ki. Lambayeque, Nazca, Wari, Tiwanaku ve Chimu gibi birçok farklı kültürden gelen çanak çömlek ve tekstil mezarlarındaki buluntular bunu doğrulamaktadır. Sonunda, dini yapılar birçok türbe ile daha küçük tanrılara yayıldı ve bir yerleşim alanı 4 mil karelik bir alanı kaplayacak şekilde yükseldi (yaklaşık 10 km kare). Böylece orta ve güney Peru'daki en büyük merkez haline geldi. Yerleşim bölgelerinde, desteklenmiş hasır çatılara sahip olması gereken birçok döşeme ve sütun kaidesi hayatta kalmaktadır.
İnka Kuralı Altında
İnkalar, Thupa Inka Yupanki (1471 - 1493 CE) döneminde bölgeyi devraldı ve tipik bir şekilde onu ve tanrı Pachacamac'ı İnka dinine dahil etti. Pachacamac'ın birlikte verildiği İnka Güneş tanrısı Inti'ye adanmış bir tapınak inşa ettiler, alışılmadık bir şekilde fethedilen halkların tanrıları için eşit statü. Altı katlı bir toprak platform üzerine inşa edilmiş ve kırmızıya boyanmış tapınak, aslında 52 x 23 metre ölçülerinde ve 7,3 metre yüksekliğe ulaşan iki paralel dikdörtgen binaydı. Rahipler için bir konaklama yeri olarak kullanılan duvarlarda birçok niş vardır ve hayvan resimleriyle süslenmiştir. Diğer İnka yapıları, kutsal kadınlar için 'Boyalı Bina' ('Rahibe') olarak bilinen büyük bir sütunlu konut, hacılar için büyük bir yükseltilmiş plaza ve sitenin Tauri Chumbi olarak bilinen yerleşim bölgesini içerir.
Aşk tarihi?
Ücretsiz haftalık e-posta bültenimize kaydolun!
Güneş tapınağının girişinde ve içinde yapılan kazılar, İnkalar tarafından yapılmış, kurban edilmiş 20 genç kadının bulunduğu bir mezar alanını ortaya çıkardı. Onlarla birlikte gömülü olan eserler, kızların kıyı kökenli olduğunu gösteriyor. Ayrıca, bu yeni rakip Inti'nin varlığının ardından onu yatıştırmak için Pachacamac'a insan kurbanları yapıldığını da biliyoruz. Pachacamac halkına, kuşkusuz, kehanetin antikliği ve sitenin birçok And kültürü için önemi nedeniyle, İnka derebeyleri tarafından fethedilen çoğu bölgeden daha yüksek derecede özerklik verildi.
Daha sonra Tarih
Sitenin kahine İnkalar tarafından danışılmaya devam edildi, ancak Washkar'ın MS 1526 ile 1532 yılları arasında Atahualpa'ya karşı iç savaşı kazanacağını yanlış tahmin ettiğinde kraliyetin desteğini kaybetti. Buna göre, ikinci hükümdar Pizarro'nun kardeşini Pachacamac heykelini yok etmesi için göndermesine izin verdi. Bulabildikleri herhangi bir İnka mezarında olduğu gibi, İspanyollar da neredeyse kesinlikle siteyi yağmalayacaklardı.
Pachacamac, yüzyıllar boyunca daha fazla yağma ve çevresel faktörlerden zarar gördü, bu nedenle orijinal formunun oluşturulması zor oldu. Parçaları kazılmış olmasına rağmen, aslında bölge, Peru'da arkeologlar tarafından araştırılan ilk bölgeydi, bölgedeki modern rekonstrüksiyonlardan bazıları, orijinal binaların, özellikle de 'rahibe manastırı' yapısının mutlaka doğru bir kopyası değildir. Yine de, tipik İnka yönteminin harçsız düzgün bir şekilde yerleştirilmiş taşları kullanan iyi yapılmış duvarlarının bölümleri hala hayranlıkla izlenebilir. Bölgenin kuru çöl ikliminde oldukça iyi korunmuş mezarlardan çıkarılan eserler arasında, Nazca'dakilere çok benzeyen, zengin bir şekilde boyanmış çanak çömlekler ve cesur geometrik tasarımlara sahip ince dokumalar yer alıyor.
Pachacamac - Tarihçe
1903'te, M. Uhle, Peru, Lima'nın dışındaki eski bir harabe olan Pachacamac hakkında, Pennsylvania Üniversitesi Yayınları, Folio, Philadelphia'da yazılarını yayınladı ve şunları yazdı:
“Yaratıcı Tanrı anlamına gelen“Pachacamac, eski Peru'da Mısır Tebleri veya Muhammedi Mekke ile karşılaştırılabilir ünlü bir dini merkezdi. Estes'e göre, başlangıçta, Peru'nun üç yüz fersah veya daha fazlasından gelen hacıların akın ettiği "yaratıcı" tanrı Pachacamac'ın bir türbesini içeriyordu. yaylalarda, aynı zamanda ünlü bir Güneş Tapınağı vardı.
Aynı zamanda, Garcilasso'ya göre, Lurin, Rimac, Chancay, Huacho, Supe ve Huanan'ın kalabalık vadilerine hükmeden bir liderin koltuğu olan bir siyasi merkezdi ve düşüşü, II. 1533'te İspanyollar ve başlıca tanrının saygıdeğer heykelinin onlar tarafından yok edilmesi. Calancha'ya göre, on altıncı yüzyılın ellili yıllarının başlarında, Augustinus rahipleri kasabayı vadiye taşıdılar ve on yedinci yüzyılın ilk yarısında şehir zaten ıssız bir harabe yığınıydı.
Pachacamac sakinleri ve hacıları ortadan kayboldu, tarihte neredeyse hiç iz bırakmadılar, ancak arkalarında çok sayıda mezar bıraktılar ve harabelerin içinde ve çevresinde bulunan toplam gömü sayısı 60.000 ile 80.000 arasında tahmin ediliyor. Farklı mezarlıklar olarak kabul edilebilecek altı veya daha fazla mezar topluluğu vardır, ancak genellikle iki derin olan mezarlar, görünüşe göre toprağın her yerinde, tapınaklarda ve hatta konutların çevresinde ve içinde mevcuttu. Bölgenin başlıca harabelerle çevrili orta kısmı ve özellikle ön cephesi
Pachacamac Tapınağı, geniş bir mezar yeri gibi görünüyor. Ve Calancha'ya göre, orada bulunan kafataslarının çoğunda yaralanma, savaş yaraları vb. görülüyordu.
Bugün, Pachacamac, Lurin Vadisi'nde, Peru, Lima'nın yaklaşık 25 mil güneyinde ve batısında, Pasifik Okyanusu'na bakan sakin görünen bir kalıntıdır. Bir dizi piramit içeren geniş bir sitedir ve sitedeki kapsamlı arkeolojik araştırmalarla birlikte İspanyol tarihi kayıtları, MÖ son binyıldaki yükselişine ve en büyük önemine MS 200 civarındaki tarihini ve önemini netleştirmeye hizmet etmiştir. Kompleks yaklaşık 210 dönümlük (85 hektar) bir alanı kaplar ve daha sonra İnka döneminde burada ek binalar inşa edildi.
“Lehi Mesoamerica'yı Asla Görmedim” adlı kitabımda bu antik Pachacamac şehri veya Zarahemla tartışılıyor.
Mezarlıklar
1893'te Bayan Zelia Nuttall Berlin'deydi ve Uhle'nin saha çalışmasının erken başarısını duydu. Pensilvanya Üniversitesi'nin hamisi olan Bayan Cornelius Stevenson'a, Üniversite'nin onun etkinliklerinin sponsorluğunu üstlenmesini önerdi. Ancak Stevenson'ın para toplama çabaları sorunsuz gitmedi ve bu yüzden Uhle Lima'ya yerleşene kadar sıkı bir şekilde Amerikan himayesi altına girmedi.
Şekil 3. Pachacamac Tapınağı ve çevresinin basitleştirilmiş bir zemin planı (Uhle 1903'ten sonra, haritayı ekleyin). 1534'te Hernando Pizarro, hacıların Forecourt III'e girmelerine izin verilmeden önce I. ve II. Forecourts'ta 20 gün oruç tutmaları gerektiğini ve tapınağın iç kutsal alanına gitmeden önce bir yıl boyunca oruç tutulduğunu kaydetti.
Hemen Ancon'da bir kazıya başladı, ancak kıyıdaki Pachacamac (Lima Fig. 2'nin 30 kilometre güneyinde) kısa sürede tüm dikkatini çekecekti. Orada, mekansal planlamalarında Pachacamac'ın sosyoekonomik tarihinin birçok yönünü oldukça iyi koruyan mezarlıklarla birlikte dikkate değer bir derinlik ve kültürel çeşitlilik gösteren bir stratigrafi ortaya çıkardı.
İnka hükümdarı Topa Inca'nın kuvvetlerinin 1465'te bölgeye boyun eğdirmesinden sonra ortaya çıkan Pachacamac kasabasının kesimlerinde ve güneydeki bir tepenin üzerinde yer alan güneş tanrıları Inti'ye adanmış tapınak kompleksinde bir İnka varlığı barizdi. Kompleksin güneydoğu terasında, mezarı için açıkça ayrılmış bir mezarlık vardı. anakuna (“Güneşin Bakireleri”), tapınağın ayinlerinde ayrıcalıklı bir konuma sahip bir grup kadın. Hayatta rahipler tarafından giyilen tekstillerin dokuma sorumluluğunu üstlendiler ve mısır birasını yaptılar. (şika) bu pek çok İnka festivalinde yer aldı. Kurbanlık ölümde, onlara en yüksek ritüel verildi. Pachacamac'taki bütün bu kadınlar boğulmuşlardı -birçoğunun boğazlarında hala pamuklu garrote var- ince bir beze sarılmış ve sonra kalın, taş döşeli mezarlara gömülmüştü. Her biri, Pachacamac'ın başka yerlerindeki mezarlarda bulunan yerel bitki çeşitleri yerine, Peru yaylalarına özgü gıda maddelerinin (koka, kinoa, kırmızı biber) cenaze törenleriyle çevriliydi. Amaç, İnka'nın başkenti Cuzco'da her yıl yapılan insan kurban etme ritüellerini tekrarlamaktı.
Daha kuzeyde ve daha alçak bir yükseklikte, yerel halk için bölgenin kesinlikle dini odak noktası olan şey uzanıyordu: Evrenin Yaratıcısı ve ekinlerin koruyucusu, ancak onlar için deprem getiren Pachacamac'a adanmış genişleyen tapınak. kim onun kültünü ihmal etti. Topa'nın 1493'teki halefi Huayna Capac'ın saltanatı sırasında, tapınağın duvarlarının rengarenk hayvan ve kuş manzaralarıyla cömertçe yeniden dekore edildiği, iç kapısının mercan ve turkuazla kaplandığı ve türbesinin altın süslemelerle süslendiği söyleniyor. Inca tarafından kişisel olarak bağışlanmıştır. (Bu altının sözü, Hernando Pizarro'yu 1533'te Pachacamac'a çeken ve yerel halkın fetihçiler oraya varmadan önce değerli her şeyi ortadan kaldırmayı başardığını öğrendiğinde türbenin yıkımına yol açan şeydi.) Aradaki 16.000 metrekarenin tamamı. tapınağın ana girişi ve iç avlusunun kuzey duvarı, hepsi de nesilden nesile yenilerine yer açmak için yok edilen binlerce mezarın kalıntılarıyla tıkanmış birkaç toprak seviyesinden oluşuyordu (Res. 3) .
Şekil 4. Uhle'nin alan notlarında (cilt 3, bölüm 1, 12) tanımlanan bir çocuğun mumya demeti, buluntu no. 303. Mezarı kısmen örtülüydü ve Pachacamac Tapınağı'nın kuzeydoğu cephesinin duvarları tarafından bir şekilde korunuyordu ve bu nedenle muhtemelen M.Ö. 11. yüzyıl A.D. Bu mumya, ana Pachacamac'ın aksi halde ağır şekilde rahatsız edilmiş bölümünden elimizdeki tek mumyadır: mezarlık. İçerideki vücudun iskeleti dağınık ve düzensizdir. Bu durumda. ölüm nedenini gösterecek herhangi bir metabolik kemik hastalığı yoktur. Üniversite Müzesi, 110. 26630. L. 0.46m.
Bu alanın tapınağın girişindeki bir terasa yakın küçük bir bölümü, ortak bir özelliği paylaşan bireylerin cenazelerini içeriyordu: saçları kısa, genellikle kafa derisinin yarım santimetre yakınında kesilmişti. Daha sonraki İspanyol kaynakları, İnkaların temsilcilerinin saç uzunluğuna sıkı bir düzenleme uyguladığını belirttiğinden, bu kişiler İnka siyasi sisteminde (soyluları olmasa da illere gönderilen) kesinlikle yüksek rütbeli yetkililerdi. en yakından kırpılmış. Bu yetkililer, Pachacamac'ın tapınağının yakınında, öbür yaşamlarında bu tanrıdan ayrıcalıklı bir koruma derecesi aradılar.
Pachacamac'ın daha önceki tapınanları hakkında ne biliyoruz? Uhle'nin tapınak bölgesini özenle kazması, mezar dizileri ve içerikleri için güvenilir bir göreli tarihlendirme planı oluşturmasına olanak sağladı. Bu şemadan, Pachacamac mezarlığının yeniden kullanımının büyük bir kısmının tapınağın tarihinde oldukça geç tarihlere dayandığı, belki de iç kutsal alanındaki cenaze imtiyazlarının yalnızca geç zengin hacılara genişletilmesinden kaynaklandığı anlaşıldı. Uhle, daha önce bahsedilen kuzey terasının altında, çok daha iyi korunmuş bir dizi mezar tabakası buldu; bunların en erkeni MS 6. yüzyılın sonlarına tarihleniyordu. balıkçılık ve tarım aletleri—hepsi, Pachacamac'ın önce Huari'nin, sonra da Çan'ın (MS 9. yüzyılın başlarından itibaren) kontrolü altında olduğu zamanlar boyunca, mükemmel bir günlük varoluş biçimi olarak ölümden sonraki yaşam kavramının yaygın olduğunu göstermektedir. Mezarlardaki mumyaların özenle hazırlanması, ölen kişinin sonsuza kadar korunmasına yönelik kararlılığın göstergesidir (Res. 4).
Kuzey terasının inşası muhtemelen MS 11. yüzyılın sonları veya 12. yüzyılın başlarına, üst mezar katmanı ise önceki üç yüzyıla tarihlenmektedir. Uhle, bu mezarların kötü korunmuş olduğunu, çünkü örülmüş hasır gövdelerden oluşan hafif çatılarının, birikmiş toprak ve sonunda üzerlerine döşenen teras taş işçiliğinin ağırlığı altında her zaman çöktüğüne dikkat çekti. Mezarlardaki mumyaların ve ilgili mezar eşyalarının da buna bağlı olarak zarar gördüğünü belirtti, ancak ne yazık ki mumyaların nasıl hazırlandığına dair hiçbir açıklama yapmadı.
Bununla birlikte, yaklaşık 3 metre aşağıda bir alt tabaka iyi belgelenmiştir. İçerisindeki mezarlar, hem duvarlarında hem de çatılarında sağlam bir şekilde taş ve kerpiçten inşa edildikleri için aşırı yükün baskısına dayanmıştı. Birçoğu, belki de yerel bir mimari geleneğin taklidi olarak, karakteristik bir konik şekle sahipti.
Şekil 5. Bej, siyah ve kırmızı kareli dış örtüsünün ve düz iç pamuklu örtünün hemen altına yerleştirilmiş bir sepet çerçevesi ile sabit tutulan bir çocuğun mumya balyası. Boyun askısının küçük keseleri, kurumuş yapraklar içerir ve şimdi erken Peru halk tıbbında (koka, kinoa, mucuna, vb.) ve boya yapımında (annatto, taya, şike vb.). Müze Obje No: 26626. H. 0.94m.
Bu mezarlardaki mumyalar, her zaman, üstüne sahte bir kafa takılmış bir balya şeklindeydi. Bazı kafalar ahşaptan oyulmuş, gözleri kakma kabuktan, diğerleri çömleklerden yapılmış, kaba toprak rengiyle daha gerçekçi hale getirilmiş ve diğerlerinin ana hatlarını çizen özellikler, yerel Tillandsia bitkisinin sapları ve yapraklarıyla doldurulmuş, basitçe boyanmış minderlerdi. Çekirdeğinde sarılı bir gövde bulunan her balya, yerel meyve ağaçlarının (genellikle paçae ve avokado) yapraklarıyla doldurulmuş ve sepet benzeri bir kamış çerçevesiyle sertleştirilmiştir. Bu çerçeve aynı zamanda üzerine serilmiş olan iki veya daha fazla pamuklu örtüyü gergin tutuyordu.
Üniversite Müzesi'nin Peru mumya koleksiyonunun çekirdeğini ve Pachacamac eserlerinin büyük bir kısmını oluşturan bu erken mezar grubudur. Bu mumyaların çoğu, son 90 yıllık depolamada bir dereceye kadar bozuldu, bir yeraltı mezarının kapalı ortamı, modern atmosfere maruz kalmaktan daha fazla korunmaları için daha elverişli. Ancak bunların birçoğu yakın zamanda koruma tedavisine tabi tutulmuş ve içerikleri bir dizi radyografik inceleme yoluyla kısmen belgelenmiştir. Bu teknik çalışmalar, bir bebek kurban etme örneğini (Müze env. no. tıbbi bir bilmece gibi bir şey.
Bu İnka İdolü İspanyol Fethinden Kurtuldu. 500 Yıl Sonra Arkeologlar Tarihini Açıklıyor
1533 yılı sona ererken, İspanyol fatih Hernando Pizarro, gördüğü harikaların hikayeleriyle dolup taşarak Peru'dan ayrıldı. Yoldaşlarına ve üstlerine İnka İmparatorluğu'nun dört Pizarro kardeşe ve onların kuvvetlerine kolayca yenik düştüğünü açıkladı. İspanyollar yol boyunca yerlilere saldırmış, liderlerini hapse atmış, İnka'nın değerli eşyalarını yağmalamış ve ibadet yerlerine saygısızlık etmişti.
Pizarro'nun övündüğü kutsal bir zayiat, bir zamanlar Lima'nın yakınındaki Boyalı Tapınak'ta barındırılan, insan figürleri ve hayvanlarla karmaşık bir şekilde oyulmuş 8 metrelik bir ahşap idoldü. İnka, en önemli tanrılarından birini temsil eden idolü bir kehanet olarak kabul etti. Ancak Pizarro, eseri çabucak görünüşte "şeytana tapınma" ile ilişkilendirdi ve takipçilerine "idolün bulunduğu mahzeni geri almalarını ve onu herkesin önünde kırmalarını" emretti.
Kısa bir süre sonra, eserle ilgili Batı kayıtları azaldı ve sözde Pachacamac Idol, Pizarro'nun planladığı gibi yok edildi.
Araştırmacılar, kökenini belirlemek için Pachacamac Idol'ün ahşap örneklerini kimyasal olarak analiz ettiler. (Sepúlveda ve diğerleri, PLOS ONE, 2020)
Laura Geggel, yeni araştırmalara göre idolün İspanyol fethinden sağ kurtulduğunu ve son 82 yıldır arkeologların elinde olduğunu gösteriyor. Canlı Bilimi. Dergide dün yayınlanan bir çalışmada yazı yazmak PLOS BİR, bir araştırma ekibi, ilk kez 1938'de ortaya çıkarılan bir Peru eserinin orijinal idol olduğunu, bazılarının şüphelendiği gibi daha sonraki bir sahtekarlık olmadığını öne süren kanıtlar sunuyor.
Şili'deki Tarapac Üniversitesi'nde arkeolog olan Marcela Sep'250lveda liderliğindeki bilim adamları, tartışmayı kesin olarak çözmeye karar verdiler. İdolden küçük bir odun örneği aldıktan sonra, o ve meslektaşları onu kimyasal olarak analiz etti. Ardından, ilk sürprizleriyle karşılaştılar: İnka Wari öncesi insanlar zamanında ve Pizarro'nun gelişinden 700 yıl önceye ait olan malzeme, yaklaşık olarak MS 800 yılına aitti.
Aristos Georgiou'ya göre, muhtemelen el değiştirmiş olsa da, yüzyıllar boyunca idolün korunması ve bakımı için önemli çaba harcanmış olmalıdır. Haber Haftası.
Yüzyıllar boyunca yeraltında kalmasına rağmen, Pachacamac Idol hala kırmızı cinnabar (kırmızı oklar) dahil olmak üzere pigment lekeleriyle kaplıdır. (Marcela Sepulveda/Rommel Angeles/Museo de sitio Pachacamac)
Araştırmacılar, idolün yaratılışındaki bir Wari etkisinin, onun alışılmadık rengini de kırmızılar, beyazlar ve sarılar kombinasyonunu açıklayabileceğini buldu. Paslı tonlar, diğer Wari eserlerinde bulunan cıva bazlı bir pigment olan cinnabar'ın sonucuydu. Çalışmaya dahil olmayan Chicago Field Museum'da antropolog Patrick Ryan Williams, sanatçıların, idolün yaratıcıları için ne kadar değerli olduğunun altını çizerek, pigmenti güvence altına almak için muhtemelen seyahat etmek zorunda kaldıklarını söylüyor.
Zinnabarın keşfi, başka bir yanlış söylentiyi de dinlendirmeye yardımcı olur: Sepveda, Georgiou'ya, idolün kırmızı tonlarının kan izleri olduğunu söyler.
İdolün renginin bu kadar uzun süre hayatta kalması, belki de onun korunmasının bir başka kanıtıdır. Wari, görevi kesinlikle çabaya değer buldu: Sep'250lveda'nın açıkladığı gibi, idol, Dünya'nın o kadar önemli bir tanrısının yaratıcısını temsil etmiş olabilir ki, İnka imparatoru bile bir zamanlar Boyalı Tapınağı ziyaret etmişti.
PachacamacPachacamac, İnka dünyasının ihtişamlarından biriydi, ama aynı zamanda İnka fethinden çok önceye uzanan bir geçmişi vardı. Burada, arka planda İnka Güneş Tapınağı ile dikkat çekici bir binada (B15) kazılar yapılıyor.
Antik Peru'da hac ve güç
Peru'daki Pachacamac'taki kazılar, İnkalar zamanında büyük çaplı haclar için kanıtlar ortaya çıkardı. Devam eden araştırmalar, hacıların motivasyonlarını ve onlar tarafından gerçekleştirilen törenleri araştırıyor. Proje direktörü Peter Eeckhout, ekibinin yaptığı keşifleri ve bunların Kolomb öncesi en büyük imparatorluk hakkındaki anlayışımızı nasıl aydınlattığını anlatıyor.
İspanyol fatihi Hernando Pizarro, Ocak 1533'te Pachacamac'a geldiğinde, önünde İnka İmparatorluğu'nun mücevherlerinden biri vardı. Bu olağanüstü alan yaklaşık 600 hektarlık bir alanı kaplar ve üç eş merkezli alandan oluşur. Denize yakın Kutsal Bölge, İkinci Bölge'nin rampa piramitleri olarak bilinen seçkin konutlar da dahil olmak üzere birçok anıtsal kerpiç binaya ev sahipliği yaptığı başlıca tapınakları, ayrıca bugün en büyük ve en az keşfedilen Üçüncü Bölge'nin sokakları ve görkemli mahkemeleri ve plazalarını içerir. Kum tepeleri Pachacamac'ın banliyölerini oluşturan binaları kaplayan çöl tarafından tüketildi. Pizarro, "Binaların çoğu yıkık durumda olduğu için çok eski görünen bu şehre geldik" diyor. Arkeolojik araştırmalar o zamandan beri onun yargısını doğruladı. Conquistador, şehri 'İspanya'daki gibi teraslara' sahip güzel binalarla son derece büyük olarak tanımladı.
Büyük bir mezar odasında keşfedilen bu güzel erken Ychsma tarzı semaver, balık yakalayan bir pelikanla süslenmiştir. İlginç bir şekilde, kuşun gagasının altındaki cep bir balık ağı olarak temsil edilir.
Yaklaşık 500 yıl sonra, sabah sisi muazzam kalıntıların üzerinde oyalanırken, sitenin ihtişamının zirvesinde nasıl ortaya çıktığını düşünüyorum. Kazılarım boyunca, hem yerleşim yeri hem de sakinleri Ychsma adıyla bilindiği zaman, İnkalar gelmeden önce şehrin nasıl olduğunu anlamaya çalıştım. 25 yıldır, Pizarro'nun anlattığı şehri daha iyi anlamak için Université libre de Bruxelles, ULB Vakfı ve Belçika Ulusal Bilimsel Araştırma Fonu himayesinde Pachacamac'ta araştırmalar yapıyorum.
İspanyolların gözüne çarpan teraslı binalar, şimdi rampalı piramitler dediğimiz yapılar. Bu binaların sistematik kazılarına on yıldan fazla bir süre adadıktan ve Ychsma şefliğinin siyasi güç yapısını bir araya getirdikten sonra, şimdi İnkalar tarafından Pachacamac olarak yeniden adlandırılmadan önce Ychsma olarak da adlandırılan ana tanrısıyla ilgileniyoruz. Ona tapınmayı imparatorluklarının ana kehanet kültlerinden biri haline getirdiler ve tanrının onuruna inanılmaz haclar düzenlediler.
B3 Binası (muhtemelen küçük bir kutsal alan), bu köpek mezarı da dahil olmak üzere çok sayıda vakıf teklifi örneği ortaya çıkarmıştır.
hacı olmak
Conquistadors'a göre bu gelenek son derece popülerdi ve İspanyollar kült hakkında bazı ayrıntılar kaydetti. Sadıklar İmparatorluğun her yerinden geldiler ve ünlü kehaneti görmek için yüzlerce kilometre yol kat ettiler. Pachacamac'a varış, kendilerini uzun süre oruç tutmak, dua etmek ve tanrıya adak sunmak zorunda kaldıkları için yalnızca bağlılıklarının başlangıcını işaret ediyordu. Zamanla hacılar birbirini takip eden mahkemelerden geçerek onları tapınağa daha da yaklaştırdı. Tüm süreç bir yıldan fazla sürdü!
İspanyol fethinden kısa bir süre sonra yapılan bir terk töreni sırasında B15 binasına bırakılan yüzlerce adak arasında, büyük bir hilal başlıklı efsanevi bir varlığı temsil eden bu boyalı kumaş vardı. Pachacamac'tan 800 km'den fazla uzakta bulunan Sicán kültürünün tipik bir örneğidir.
Bu tür davranışlar birçok soruyu gündeme getirir. İnananları ne motive etti? Neden bu kadar katı kurallara boyun eğdiler? Hacılar ne fayda aradı? Ychsma-Pachacamac ibadeti neden bu kadar popülerdi? Sadece bir kahin olarak yetenekleri için mi yoksa başka nedenlerle mi? Hac geleneği kaç yaşındaydı? İnkalar, Ychsma tarafından mı kuruldu, yoksa kökenleri zamanda daha da geriye gidebilir mi? Bu tür sorular, yalnızca kolonyal metinlere başvurularak güvenli bir şekilde yanıtlanamaz ve İnkalar ve onların öncülleri yazılı kayıtlar oluşturmadılar, bu nedenle dönmemiz gereken arkeolojidir.
Koruma altındaki B15 binasından bir duvar resmi. Kırmızı bir arka plan üzerindeki sarı figür, kollarından sarı ve siyah sıvı akıyor gibi görünen, belki de bolluk ve bereket sembolü olan antropomorfik bir varlığı (kafa eksik) temsil eder.
Hacıların takip ettiği protokol, Titicaca Güneşi adası veya Cusco'nun Coricancha adası gibi İnka İmparatorluğu'nun tüm büyük hac yerlerinde de hüküm sürdü. Nitekim, Pachacamac hac ve kehanet ibadeti hakkında bilinen bilgi parçacıkları, siteyi sadece İnkalar zamanında değil, daha önceki dönemlerde de yorumlamak için bir model oluşturmak için kullanılmıştır. Aynı zamanda, zaman ve uzayda az çok uzak olan And Dağları'ndaki diğer bölgelere de uygulandı. Bu yorumun öncelikle fetih dönemi belgelerine ve fatihlerin gördüklerine ilişkin algılarına dayandığı göz önüne alındığında, ifadelerini doğrulamak önemlidir. Oruç ve dua gibi bazı ayrıntılar doğası gereği arkeolojik olarak soyuttur, ancak diğerleri bu metinlerin yorumunu desteklemek, nitelendirmek, geçersiz kılmak veya doğrulamak için test edilebilir. Böylece haccın karakterini, uzun ömürlülüğünü ve popülerliğini daha iyi anlamak için bir kazı programı başlattık. Hedeflediğimiz yerler, hac lojistiği, hacıların gerçekleştirdiği ritüel türleri ve menşe yerleriyle ilgili soruları yanıtlamak için seçildi.
Bu, derginin 92. sayısında yer alan bir makaleden bir alıntıdır. Güncel Dünya Arkeolojisi. Dergiye abone olma hakkında daha fazla bilgi için buraya tıklayın.
Pachacamac
İspanyol öncesi Perulu tanrılara gelince, Pachacamac oldukça ağır bir vurucuydu.
Yeryüzünün yaratıcısı, dünya tanrısını yalnızca yaratılışın değil, aynı zamanda ateş ve depremleri de canlandıran ruh, yalnızca insanların bakamayacağı kadar korkunç bir çehreyle: Pachacamac, şüphesiz büyük bir olaydı. Bu nedenle, tanrının adını taşıyan ve ona adanan bir türbenin etrafında toplanmış bir yerleşimin de büyük bir olay olması şaşırtıcı değildir.
Pachacamac, MS 200 civarında Lima kültürünün bir yerleşim yeri olarak başladı ve yalnızca “Dünyayı Yaratan” tapınağını değil, aynı zamanda geleceği tahmin edebildiğine ve Dünya'nın hareketini kontrol edebileceğine inanılan tanrının kehanetini de içeriyordu. hacılar yardım, tavsiye ve kehanet için danıştı. Başlangıçta sadece yerel öneme sahip bir dini merkez olmasına rağmen, etkisi kabaca 650'de daha geniş Wari kültürünün ve daha sonra Wari'nin çöküşünü takiben 1100'de Yschma kültürünün kontrolüne girdikten sonra yayıldı.
Hem Wari hem de Yschma, Pachacamac'ı dini ve laik bina projeleriyle genişletti ve onu bölgede bir idari merkez olarak kullandı, ancak bunun dışında kompleksin büyük ölçüde özerk çalışmasına izin vermiş görünüyor. Pachacamac'ın önemi o kadar büyüktü ki, fetheden İnkalar bile 1470'te kontrolü ele geçirdiklerinde ona saygı duymak zorunda kaldılar. Eşi görülmemiş bir hareketle İnka, tanrı Pachacamac'ı panteonlarında en üst sıralara kabul etti ve şehirdeki dini faaliyetin devam etmesine izin verdi. İnka devlet dininden bağımsız olarak (güneş tanrıları Inti'ye bir tapınak şeklinde şehre kendi eklemelerini yapmış olsalar da). Bu asırlık dini merkezin önemi buydu.
Sonra 1533'te 15 İspanyol salak burayı yağmaladı. Piramitler ve tapınaklar yıkıldı ve tuğlalar ve taşlar kolonyal şeyler inşa etmek için kullanıldı.
Pachacamac'ın yeniden keşfi ve kazısı 1939'da başladı ve bu güne kadar devam ediyor. Çağdaş ziyaretçiler, yaklaşık 1.500 dönümlük bir alanda çeşitli tapınaklar, türbeler ve diğer ritüel alanlar dahil olmak üzere yaklaşık 20 farklı sitenin kalıntılarını görebilirler.
Gitmeden önce bil
Yılın zamanına bağlı olarak, Pachacamac'ta hava çok sıcak olabilir - aynı şey Peru'nun çöl kıyı bölgeleri için de geçerlidir. Güneşin etkilerinin dünyada en yoğun olduğu ekvatora yakın olduğunuz için ciddi bir yanık olma ihtimaliniz yüksek! Sitede çok az gölge var, bu yüzden yanınızda en az 50 SPF olan ağır bir güneş kremi getirin.
Archie Çizgi Romanları
İçinde Kirpi Sonic Archie Comics tarafından yayınlanan çizgi roman dizisi ve yan ürünleri olan Pachacamac, Albion'dan bir grup Echidna sömürgecisinin savaşçı kastı olan Knuckles Klanının lideriydi. Pachacamac ve Knuckles Klanının Felidae ve Nocturnus Klanı ile toprak savaşı yapmak için geride kaldıkları Soumerca'ya yerleştiler. Savaş Knuckles Klanına karşı sürerken, Pachacamac savaşı kazanmak için yedi yerel Kaos Zümrütünün gücünü kullanmaya çalıştı, ancak sonunda Kaos'un gazabına uğradı ve ardından yaratık tarafından öldürüldü.
Çizgi Roman Sonic
İçinde Çizgi Roman Sonic, Pachacamac'a "Pochacamac" adı verildi. Bu medyada Pochacamac, Galaksiyi fethetmek için Kaos Zümrütlerini kullanmalarını engellemek için halkının Drakon İmparatorluğu'na karşı savaşa girmesine izin veren Kadim Echidnas'ın kadim ruhani lideriydi. Sonunda Pochacamac, gelecekte Drakon'un yeminli düşmanı olacak Kirpi Sonic'in bir vizyonuna sahipti, bu yüzden o ve Tikal, Sonic'i onlara yardım etmek için zamanlarına getirdiler. Ancak, Kaos, Sonic'i neredeyse öldürdüğünde, Pochacamac, Sonic'i hayatını kurtarmak için kendi zamanına geri gönderdi.
Sonik x
anime serisinde Sonik x, much like in the games, Pachacamac was an ancient warmongering chief of a tribe of echidnas and sought the Chaos Emeralds to seize power. Despite his daughter Tikal's attempts to change his mind, Pachacamac attacked the Emeralds' shrine with his men, only to incur the anger of Chaos who killed him when the creature transformed into Perfect Chaos.
Sonic the Hedgehog (film)
Pachacamac as he appears in the Sonic the Hedgehog film.
Pachacamac was among the echidna tribe that tracked down and attacked Sonic and Longclaw in the film's prologue. ⎚]
How to Do It
If you have just a day or two in Lima, visit Huaca Pucllana in Miraflores. Tours are offered in English and Spanish, nearly every thirty minutes, and the whole visit takes no more than an hour. And yes, there are onsite llamas. While your meals in the city will likely be accounted for, the attached restaurant is worth stopping by for a snack. (Order the papas rellenas (stuffed potatoes) and a pisco sour.) Stick around until it gets dark, when you’ll get a lit-up view of the huaca beside you.
Pilgrimage to Pachacamac
After working for several years on pre-Columbian Landscapes of Baures in Bolivia, this summer was the first time that Badler and Erickson focused on Pachacamac, a religious site located southeast of Lima, Peru. Pachacamac was first settled in 200 CE and was an important site of religious pilgrimage that drew large crowds from across the region. Archaeologist Max Uhle excavated the site in 1896 and brought a diverse collection of 7,946 objects back to the Penn Museum, including pottery, stone tools, textiles, food remains, baskets, and mummies, all incredibly well-preserved by the arid desert climate.
RELATED
Before the conquest of the Incas in the 15th century, Pachacamac would have been bustling with crowds and processions. Now, it’s a quiet tourist attraction, devoid of the sounds, smells, noises, and “shock and awe” that one would have felt when entering a place of its significance.
As a starting point toward peopling the site, Badler and Erickson worked with nine research assistants this summer to build a digital Pachacamac. One of the technical challenges is creating realistic-looking human processions using computer graphics models. Typical simulations involve telling a program the number of people and how you want them to move, but with Pachacamac, people need to move and act differently based on where they are—for example, they might need to move slower around a religious site to make an offering. “These are not just pedestrians wandering around,” Badler explains. “They have a motivation, they have some common purpose and direction.”
This summer, Susan Xie, a junior in the DMD program from Marlboro, New Jersey, worked on ways to parameterize Pachacamac crowd simulations. “For instance, in the marketplace you don’t want them to be dancing—they should be talking to each other or walking around,” she explains. Using reference materials from the site’s original excavation, Xie created digital models of Pachacamac buildings and used Houdini, a 3D animation software, to try out different ways that crowds could move through the site.
To help create clothing for the Pachacamac pilgrims, Felicity Yick, a DMD sophomore from Hong Kong, used digital scans of textiles from the Penn Museum, along with motion capture work and 3D modelling software, to animate walking cycles and movements so the clothing would move naturally during the processions. “You don’t want people to halt and be really stiff,” Yick explains. “You want to animate people standing with subtle movements.”
For more detailed views of key rooms at Pachacamac, Adam Canarick, a DMD junior from Woodbury, New York, recreated the interior and exterior of the oracle room, an important place where pilgrims would leave offerings. His challenge was both filling a room with hundreds of unique, realistic offerings while still creating a scene that matched historical descriptions.
“They were describing it as cave-like, so I wanted to convey that feeling but also make sure that the audience could see the composition,” explains Canarick. After studying objects from the Penn Museum to get the right forms and textures for the offerings, Canarick also “sculpted” the wooden oracle statue and added a skylight and a fire to help illuminate the scene.
This preliminary work is not only a starting point toward peopling Pachacamac but can also be used to answer archaeological questions. Digital recreations can help researchers visualize different types of structures for buildings where only foundations remain, see how quickly pilgrims could enter and exit a place if there were a limited number of entry points, or how a speaker located at the far end of the site would have been heard by those standing far away. “The archaeological past is partial,” says Erickson, “The digital realm allows you an infinite number of reconstructions to try different things.”
Similar stories
Señor de los Temblores is celebrated in Cusco during Holy Week, or Semana Santa. On Easter Mond.
There have been so many ancient cultures in Peru who have gone on to create so many citadels, f.
In the heart of Pre-Columbian Lima, at the time of the arrival of the Spanish, a vast city was.
We travelled closer and closer to the imperial city of Cuzco, along a similar route to which In.
The Inca Empire had all but collapsed, the Inca capital of Q'osco had been conquered and a pupp.
Six hours from Arequipa, on the route to the Coropuna volcano, are the ruins of an ancient cere.