O; kutsal biri, bir fatih, dünyanın hakimi ya da kral, padişah vesaire olmak istemedi...
Kaynak: Atatürk Araştırma Merkezi
Hayatı boyunca kendisine "diktatör, cihangir, zorba" gibi yakıştırmalar yapılan Atatürk hem söylem hem de eylemleriyle her defasında bunun tersini kanıtlar.
Kendisini her fırsatta halkın içine atan, sık sık gezilere çıkan Atatürk hangi ile giderse gitsin yoğun tezahürata maruz kalır. İnsanlar ona doğrudan "Atatürk!" der.
Buna benzer bir durumu annesinin mezarı için yapılan mermer sanduka ve uzun yazıtın fotoğrafını görünce yaşar Atatürk.
Bütün bu mütevazılığına rağmen kimileri de onun Dolmabahçe Sarayı'nda oturmasına takar. Aslında ilk bakışta padişahı deviren, yurttan kovan adamın saraya yerleşmesi gerçekten garip görünebilir.
Diktatörü geçtim, zorba derler Atatürk'e zorba! Tabii ki Gazi'nin bu ithama da bir yanıtı olacaktır. Şöyle ki:
Ancak der Atatürk... "Milleti gerçek iyileşme yolunda yürümekten alıkoymak isteyenlere sert ve amansız olmak eğilimindeyiz."
Gelelim dünya liderliği ya da cihangirliğe... Özellikle Cumhuriyet'in ilk yıllarında tabii ki üst üste başarılarından ötürü Atatürk'e cihangir sıfatını yakıştıranlar olur.
Cihangirliği yalnızca kendisinin değil kimsenin arzulamamasını isteyen Atatürk şöyle der: "Efendiler, kendimizi cihanın egemeni sanmak dalgınlığı, artık hiçbir kafada yer bulmamalıdır."
Ona göre millet artık sadece bir şeyi için silaha sarılacaktır: "Millî sınırlarımız içinde yaşamını, bağımsızlığını ve egemenliğini korumak için!"
Fotoğraflar için: İşte Atatürk