Orman Yangını Riskini Artırabilecek İstilacı Otlar: Bromus Tectorum
Orman yangını riskini artıran bu istilacı türe cheatgrass denir çünkü yerli bitkilerden daha erken kurur, besleyici yiyecek arayışında yaban hayatı ve çiftlik hayvanları yetersiz kalır. İşte istilacı otlar(Bromus Tectorum)hakkında bilinmesi gerekenler…
Ne yazık ki bu hayvanlar ve kalabalık yerli bitkiler için, hile otu ve diğer birkaç istilacı yıllık ot, şimdi Oregon, Nevada, Idaho, Utah ve California’nın bölümlerini içeren geniş bir toprak parçası olan Büyük Havza’nın beşte birine hakimdir. Araştırmacılar, 17 Kasım’da 2020’de, bu istilacı otların, iklim değişikliği nedeniyle artık doğal olmayan bitkilerin erişebildiği daha yüksek rakımlı habitatlar da dahil olmak üzere 77.000 kilometrekareden fazla Büyük Havza ekosistemini kapladığını bildirdi.
Egzotik yıllık otların bu istilası, Kuzey Amerika’nın en tehlikeli biyomlarından birini bozuyor, Pronghorn ve Katır geyiğinin dolaştığı ve çiftlik sahiplerinin sığır yetiştirmek için sağlıklı meralara güvendiği geniş bir adaçayı çalıları, kır çiçekleri ve demet otları denizi. Dahası, kuruduğunda oldukça yanıcı olan bu istilacı otlar aynı zamanda daha sık ve daha büyük orman yangınlarıyla da bağlantılıdır. Idaho’nun Snake River Ovası’nın hileli otların hakim olduğu bölümlerinde, örneğin, 60 ila 110 yıllık tarihsel ortalamanın aksine, yangınlar artık her üç ila beş yılda bir meydana geliyor. 2000’den 2009’a kadar Büyük Havza’daki en büyük 50 yangından 39’u hile otu ile ilişkilendirildi.
Bromus Tectorum, orman yangınından sonra yanmış alanları yeniden kolonize etmede yerli bitkilerden daha etkilidir ve kısır bir döngü yaratır. Daha fazla istilacı ot daha fazla orman yangınına neden olur ve daha fazla yangın daha fazla yabani otları besler. Bu, arazi yöneticilerinin genellikle eğrinin gerisinde olduğu, orman yangınlarını önlemek için hileli otların yayılmasını engellemeye çalışırken, aynı zamanda adaçayı ekosistemlerinin istilacı otlardan oluşan bir monokültüre geçiş yapmaması için yangınlardan sonra yerli bitki topluluklarını restore etmeye çalıştıkları anlamına gelir.
Missoula’daki Montana Üniversitesi’nde mera ekolojisi araştırmacısı olan Joseph Smith, “Sürekli olarak sorunu kovalamak yerine, bozulmamış yerli bitki topluluklarını nerede koruyacağımızı belirlemek için mekansal olarak stratejik hareket etmemiz gerekiyor” diyor.
Bunu yapmak için Smith ve meslektaşları, Büyük Havzanın ne kadarının son otuz yılda istilacı yıllık otlara geçtiğini ölçtüler. Araştırmacılar, bitki örtüsünün türünü ve yüzdesini beyzbol elmas büyüklüğünde bir ölçekte tahmin eden, Google Earth Engine tarafından desteklenen bir uzaktan algılama ürünü olan Mera Analiz Platformu’nu veya RAP’ı kullandılar.
RAP’ın dayandığı uydu görüntüleri, Batı’da ilkbahar sonlarında yıllık otların nerede kahverengiye dönüştüğünü veya çok yıllık bitkilerin yazın daha uzun süre yeşil kaldığı yerleri gösterebilse de, teknoloji, yerli ve yerli olmayan bitkileri tanımlayamıyor. Böylece araştırmacılar, ABD Arazi Yönetimi Bürosu’nun değerlendirme, envanter ve izleme stratejisi aracılığıyla toplanan yerdeki bitki örtüsü araştırmalarıyla YYEP verilerini çapraz kontrol etti.
Ekip, 1990’dan bu yana Büyük Havza bölgesindeki alanda istilacı yıllık otların sekiz kat arttığını buldu. Smith ve meslektaşları, çimenlerin hakim olduğu alanların yılda 2.300 kilometrekareden fazla olduğunu tahmin ediyor. Bu, Amazon yağmur ormanlarının son zamanlardaki ormansızlaşmasıyla orantılı bir durum.
Belki de en endişe verici olanı, ekip, çoğu istilacı olan yıllık otların, daha önce minimum istila riski altında olduğu düşünülen daha yüksek rakımlara sürekli olarak hareket ettiğini buldu. İstilacı yıllık otlar, soğuk ve karlı kışların yanı sıra yerli çok yıllık bitkileri tolere etmez. Ancak iklim değişikliğinin bir sonucu olarak, Büyük Havza’da kışlar daha ılıman ve yazlar daha kurak geçiyor. Çok yıllık bitkiler sıcak ve kurak aylarda hayatta kalmak için mücadele ederken, istilacı çim tohumları uykuda kalır ve sonbahar yağmurlarını bekler.
“Birçok yönden, istilacı otlar sadece uzun ömürlülerin etrafında toplanırlar. Farklı yaşam döngüleri nedeniyle iklim değişikliğinin en sert etkileriyle uğraşmak zorunda değiller” diye açıklıyor Smith.
Sorunun boyutu bunaltıcı görünse de, RAP gibi ücretsiz uzaktan algılama teknolojisi, arazi yöneticilerinin bu istilacı otların yayılmasını yavaşlatma çabalarını daha iyi hedeflemesine ve orman yangınıyla olan bağlantılarını keşfetmesine yardımcı olabilir. Örneğin Smith, şimdi ilkbaharda yıllık otların haritasını çıkarmanın yaz orman yangınlarını tahmin etmeye nasıl yardımcı olabileceğini araştırıyor. Bilim haberleri hakkında güncel bilgiler ve çok daha fazlası için sitemizi takip etmeyi unutmayın!
Araştırmaya dahil olmayan Massachusetts Amherst Üniversitesi’nden istilacı ekolojist ve biyocoğrafyacı Bethany Bradley, “Sorunun nerede olduğunu bilmiyorsak, o zaman çözümlere nereye odaklanacağımızı da bilemeyiz” diyor. “İstilacı otların haritasını çıkarmak, insanların onları herbisitlerle nerede tedavi edeceklerini bilerek, ot yangını döngüsünü durdurmalarına kesinlikle yardımcı olabilir.”