Ergenlik, çoğumuz için büyük bir değişim zamanı. Ancak genç T. rexes için özellikle uçucuydu. Korkunç, kemik kıran yetişkinler haline gelmeden önce, birkaç aşamadan geçmek zorunda kaldılar – iki metrelik yumurtadan çıkma, çetrefilli çocukluk, hantal, genç yetişkin. Her aşamada farklı avlar avladılar ve farklı nişleri doldurdular.
Science dergisindeki yeni bir araştırmanın ortaya koyduğu gibi, genç T. rexes ve megatheropod adı verilen diğer büyük etoburların gençleri, kendi fiziksel değişimlerini atlatırken topluluklarını dönüştürdüler. Çalışma, boyut ve rollerdeki hızlı değişimlerinin ekosistemlerini şekillendirdiğini öne sürüyor ve tür çeşitliliğinin göreli eksikliğinden devasa vücut boyutlarının garip üstünlüğüne kadar dinozorluğun kafa karıştıran bazı gizemlerini açıklamaya yardımcı olabilir.
Dinozorların gezegeni 179 milyon yıl yönettiği düşünüldüğünde, tahmin edebileceğinizden daha az sayıda farklı tür vardı. New Mexico Üniversitesi’nde doktora öğrencisi ve bir meslektaşı olan Kat Schroeder, bugünün dünyası memelilerle olumlu bir şekilde belirsiz olsa da – şu anda yaklaşık 7.000 farklı türde – kuş olmayan dinozor türlerinden yalnızca 1.500 kadarını biliyoruz, dedi. yeni makalenin yazarı.
Bayan Schroeder, “toplu dağıtımlarıyla ilgili bazı çok tuhaf şeyler de var” dedi. Çağdaş hayvan sınıfları içinde, küçük gövdeli türler, büyük olanları büyük ölçüde aşma eğilimindedir. (Örneğin, şu anda yirmi tür fil faresi ve sadece üç tür fil vardır.) Ama dinozorlar için bunun tam tersi: “Çoğu büyük,” dedi.
Yıllar boyunca bu dinamikleri inceleyen bazı paleontologlar, geçici olarak gençleri suçladılar. Juvenil T. rexes, daha aşina olduğumuz yetişkinler seviyesine gelmeden önce hafif ve çevikti. (Genç ve yaşlı T. rexler arasındaki fiziksel farklılıklar o kadar büyük olabilir ki, uzmanlar belirli örneklerin farklı yaşlardan ziyade tamamen farklı türler olup olmadığını tartışmışlardır.) Abelisaurlar ve tarbosaurlar da dahil olmak üzere diğer megatheropodlar da hindi benzeri yavrulardan büyüdü. hayatları boyunca otobüs büyüklüğünde devler.
Araştırma başkanı Dr. Marcus Clauss, bu nedenle, bir ekosistemde bu türlerden yalnızca birinin varlığının, orada “çok sayıda farklı boyutta yırtıcı hayvanın var olduğu” anlamına geldiğini ve büyüdükçe giderek daha büyük avlar avladığını söyledi. Bu konsept üzerine teorik çalışma yayınlayan ancak yeni çalışmaya dahil olmayan Zürih Hayvanat Bahçesi Hayvanları Kliniği. Belki de orta büyüklükteki dinozor türleri tarafından doldurulmuş olabilecek ekolojik mülk, bunun yerine bu arada kalanların eline geçmişti.
Modern etobur memelilere karşı dinozor uçurumu. Kruger Ulusal Parkı’ndaki etçil memeliler, üst kısımda, kitlelere göre düzenlenmiştir. En büyük etobur Kruger’deki en büyük memeli etoburla eşit olarak ölçeklendirildiyse, Dinozor Parkı Formasyonunun alt, etçil dinozorları. Nispi büyüme gereksinimi için yetişkinin altındaki en büyük türün bebekleri. Kredi. . . Schroeder vd. , Bilim (2021)
Bu hipotezi test etmek için Bayan Schroeder ve ortak yazarları 43 farklı dinozor topluluğunu inceledi. Bilimsel makaleleri kamuya açık bir paleobiyoloji veri tabanı ile çapraz referanslayarak, hangi türlerin uzay ve zamanda bir arada bulunma ihtimalinin yüksek olduğunu çıkardılar. Daha sonra her topluluktaki türleri boyutlarına göre sıraladılar.
Bayan Schroeder ve meslektaşları megatheropodların bulunduğu topluluklarda “etobur boşluk” dedikleri şeyi buldular: boş olan orta büyüklükte nişlerin büyük bir kısmı. Örneğin, günümüzün Utah’ından Alberta’ya kadar uzanan iyi çalışılmış bir fosil alanı olan Hell Creek Formasyonu, bir zamanlar 630 kiloluk yetişkin dromaeosaurlara, 7 tonluk yetişkin T. rex’lere ev sahipliği yapıyordu ve içinde hiçbir olgun et yiyen yoktu. arasında.
Hell Creek’teki boşluk özellikle aşırı olmasına rağmen, araştırmacıların incelediği megatheropodlu toplulukların çoğunda 220 ila 660 pound arasında etobur yoktu. (Modern bir karşılaştırma için, sanki Güney Afrika’nın Kruger Ulusal Parkı’ndaki yetişkin etoburların tümü ya aslandan büyük ya da yarasa kulaklı bir tilkiden küçüklermiş gibi yazıyorlar.)
Bayan Schroeder, etobur boşluklarının megatheropodlardan yoksun olanlara göre bu bireysel topluluklarda daha belirgin olduğunu ve genç megatheropodların onları doldurduğu fikrini desteklediğini söyledi. Boşluklar otçullar için de geçerli değildi. Bu, genç etoburların yetişkinlerle aynı yiyecekleri avlayamamasının, onları ekosistem üzerinde güçlü bir etkiye sahip olan kendi nişlerini oluşturmaya zorladığını gösteriyor. (Buna karşın, bir yavru sauropod bir ağacın alt dallarını çiğneyebilirken, bir yetişkin üstünü yerdi.)
Dr. Clauss, yeni çalışmanın “bu kavramı test etmede muazzam bir başarıyı temsil ettiğini” söyledi. Teorik olarak, bu aynı dinamiklerin kitlesel bir yok olma olayından sonra dinozorların büyük nişleri yeniden doldurmasını zorlaştırmış olabileceğini söyledi: Büyük dinozorlar öldüğünde, küçük ve orta büyüklükteki türlerin görece yokluğu, memelilerin yönetimi ele geçirmek için daha iyi konumlandırıldığı anlamına geliyordu. .
Ohio Üniversitesi’nde anatomi ve paleontoloji profesörü olan ve çalışmaya dahil olmayan Lawrence M. Witmer, bunun gibi geniş analizlerin paleontolojinin “alanını gerçekten dönüştürdüğünü” söyledi.
Dr. Witmer, “Gençlerin, canavar ebeveynlerinden farklı türde yırtıcılar olduğu fikri,” dedi. Ancak birçok paleontolog bu soruyu ele alırken her seferinde bir türe odaklanırken, bu yeni çalışma bunun yerine “dinozor topluluklarının bütününün nasıl evrimleştiğini göstermek için” binlerce noktayı “birleştiriyor. ”
Bu çok önemli, dedi.
Aynı zamanda, genç dinozor fosillerinin azlığı, gençlerin oynadıkları rolleri tam olarak anlamayı zorlaştırıyor, diyor Londra Queen Mary Üniversitesi’nden zoolog David Hone, dinozor boyut dağılımını incelemek için benzer yöntemler kullanan.
“Çocukların genel bir niş alanı doldurduğunu bilmek ve aslında bu bilgilerle her şeyi yapabilmek iki farklı şey” dedi.
Ms. Schroeder, eski bitkiler, memeliler ve omurgasızlarla ilgili çalışmalarda zaten yaygın olan büyük veri tekniklerinin, tarih öncesi yaşamdaki tür etkileşimleri ve büyüme modelleri hakkında daha fazla bilgi arayan dinozor araştırmacıları arasında giderek daha popüler hale geleceğini öngörüyor.
Genç dinozorlar bunun büyük bir parçasıydı. “Kretase’ye nakledilseydin, büyük bir yetişkin Tyrannosaurus görmek oldukça ender olurdu,” dedi. Ancak çocuklar “her yerde” olacaklar – büyüyecek, değişecek ve izlerini bırakacaklardı.