Başarılı bir uygulama için tüm alaka düzeyi ve bariz şansı ile, Putin tarafından ilan edilen Avrasya entegrasyonu, Ukrayna şeklinde ciddi bir engelle karşılaşabilir
Vladimir Putin programatik makalesini Avrasya Birliği'ne adadı. Toplum bu mesajı çok ciddiye aldı. Makalenin kendisi çok temkinli ve ılımlıydı, bir kez daha ekonomide entegrasyon süreçlerinin Sovyet sonrası ülkeler için önemini vurguladı. Bununla birlikte, konuya aşina olanlar, içinde daha fazla bir şey gördü - çok özel bir stratejik kursun kısa ve özlü bir sunumu.
Putin temel olarak ekonomi hakkında konuşuyor, ancak yine de kendisini ekonomik entegrasyon girişimlerini (Gümrük Birliği, EurAsEC, CES) listelemekle sınırlı tutmuyor ve metnin sonunda, Avrupa Birliği'nin bir analoğuna açıkça işaret eden azgın “Avrasya Birliği” cümlesini yazıyor. Ve bu bir kaza olamaz: Putin, ekonomik entegrasyon süreçleri üzerinde daha yüksek jeopolitik ve politik bir hedef belirliyor. Medeniyete ait bir topluluktan oluşan, Kuzey Avrasya topraklarında yeni bir uluslarüstü varlık oluşturulması.
Avrupa Birliği olarak, Avrupa medeniyetine ait ülkeleri ve toplumları birleştiren, kömürle ve çeliğin birleşmesiyle başladı, kademeli olarak yeni bir uluslarüstü varlığa dönüşerek, nominal, ancak başkan, parlamento, para birimi ve genel sosyo-ekonomik stratejisiyle, Avrasya Birliği, Putin tarafından uzun vadeli bir referans noktası, amaç ve tarihi yolun ufku olarak tanımlamıştır. Ve bu ciddi.
Avrasya Birliği Bildirgesi: anlambilim
Avrasya Birliği'nin 90-ler'in başındaki fikirleri iki ülkede paralel olarak - Kazakistan'da Cumhurbaşkanı N. A. Nazarbayev ve Rusya'da "Avrasya Hareketi" ile geliştirildi. Moskova'daki 1994'teki Nazarbayev, Sovyet sonrası mekanın siyasi entegrasyon projesini dile getirdi ve hatta genel olarak Avrupa Birliği'nin anayasasını yineleyen Avrasya Birliği'nin bir anayasa taslağını önerdi. Genel çöküş ve yoğun ayrılıkçı süreçler çağında, bu abartılı ve açıkça zaman dışı görünüyordu. Ancak Nazarbayev’in anlayışı kıskanılacak, siyasi Avrasya entegrasyonu için gereken anın kesin olarak geleceğini açıkça anladı.
Öte yandan, Avrasya Birliği'nin fikirleri, Rusya'daki Avrasya Hareketi tarafından aktif olarak geliştirildi ve bu politik felsefenin temellerini atan ilk Rus Avrasyacıların çizgisini sürdürdü. Avrasya Birliği'nin kurulması ana tarihselRus Avrasyalıların politik ve ideolojik hedefi, çünkü bu proje Avrasyacılığın tüm temel değerlerini ve ideallerini tam bir politik felsefe olarak somutlaştırdı.
Böylece, Avrasya Birliği'ne atıfta bulunan Putin, devasa siyasi ve jeopolitik anlamda yüklü bir siyasi kavram belirledi.
Avrasya projesinin somut bir düzenlemesi olarak Avrasya Birliği, aynı zamanda üç seviye içermektedir: gezegensel, bölgesel ve yerel.
Gezegensel ölçekte, yalnızca güçlü bir entegre bölgesel varlığın kutup (ölçek aşan, toplam ekonomik, askeri-stratejik ve enerji potansiyeli) olabileceği tek kutuplu veya "kutupsal olmayan" (küresel) bir dünya yerine çok kutuplu bir modelin kurulmasından bahsediyoruz. Ayrı ayrı bile en büyük güçler).
Bölgesel ölçekte, çok kutuplu bir dünyanın kutuplarını temsil edebilecek bir entegrasyon eğitimi oluşturmakla ilgilidir. Batı'da, böyle bir entegrasyon projesi Avrupa Birliği olabilir. Rusya için bu, Sovyet sonrası alanın tek bir stratejik bloğa entegrasyonu anlamına geliyor.
Yerel politik düzeyde Avrasyacılık, Federasyonun öznelerinin temsil ettiği ulusal devletlik prototiplerinin ülkesindeki varlığın ipucuna bile izin vermeyen stratejik merkezciliğin iddiasıyla aynıdır. Ancak aynı zamanda, geleneksel olarak Rusya'ya ait olan etnik grupların kültürel, dilsel ve sosyal kimliğini güçlendirmek anlamına geliyor.
Uluslararası durumu değerlendirmesinde Putin defalarca çok kutupluluk ilan etti. Son yıllarda, Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov düzenli olarak “policentric dünya düzenini” uluslararası ilişkilerin yapısını organize etmek için en çok arzu edilen model olarak adlandırıyor.
Putin, bir ulus (siyasi eğitim) ile iç politikadaki etnik grupları 2011'in ilkbahar-yaz aylarından ayırt etme gereği hakkında konuşmaya başladı ve bu, burada Avrasya modelinin benimsendiği anlamına geliyor.
Bu nedenle, Avrasya Birliği'nden bahsetmek izole bir şey değildir, ancak Putin’in sürekli olarak yeni başkanlığının arifesinde inşa ettiği sistem modeli bağlamına girer. Her üç Avrasya vektörü mevcuttur.
Bu nedenle, Avrasyacılık olduğunu ve liberal demokrasiyi (mevcut Cumhurbaşkanı Dmitry Medvedev'in pek çok destekçisinin beklediği gibi) yakın gelecekte Rusya'da hâkim siyasi felsefe haline gelmesi için hazırlamamız gerekiyor.
Ancak Avrasyalar için bu neşeli ifadeden, atlantistler ve Batılılar için pek de sevinçli değil, bir Avrasya Birliği'nin yaratılmasının gerçek umutları nelerdir? Bu entegrasyon için hangi kaynaklara sahibiz? Bu yolda bizi hangi engeller ve zorluklar bekliyor? Komşu ülkelerden hangisine güvenebiliriz? Kimler karşı çıkmalı ya da kandırılmalı?
Gerçeklerle uzlaşmak
Avrasya entegrasyon sürecini ve ön koşullarını ayrıntılı bir şekilde incelemek mümkündür. Ve böyle bir izleme düzenli olarak ve çeşitli seviyelerde yapılmalıdır. Fakat sorunların hiyerarşisi hakkında konuşursak, o zaman bugün en ciddi ve en derin sorun Ukrayna sorusudur.
Avrasya Birliği, Rusya, Kazakistan, Belarus ve Ukrayna'yı içeriyorsa, çekirdeğinde oluşturulacak. Bu gerekli ve yeterli bir entegrasyonun minimumudur. Bu hiçbir şekilde diğer devletlerin anlamını azaltmaz, ancak bu dört ülke Avrasya Birliği'nin kurulması hakkında güvenle konuşmamızı sağlayacak kritik bir kitle yaratır. Bu ülkeler Birliği gerçeğe dönüştürüyor - geri dönüşümsüz ve kararlı bir şekilde.
Kazakistan ve Belarus ile ilgili olarak, temel bir sorun yoktur. Ayrı detaylar entegrasyonu yavaşlatabilir, ancak bu ülkelerin başkanları sürekli ve istikrarlı bir şekilde Rusya ile tek bir uluslarüstü kuruluşa entegrasyon yönünde bir çizgiyi takip ediyor. Bu, Nazarbayev'in ve Lukashenko'nun siyasi iradesidir. Ayrı zorluklar asıl şeyi gölgede bırakmamalı: Bir bütün olarak ülkelerimiz entegrasyona hazır ve bir bütün olarak siyasi liderlikleri Avrasya'nın konumlarını tam olarak paylaşıyor. Bu konuda onun inisiyatifi ile Putin ilk değil. Ancak Avrasya Birliği'nin kaderi Moskova'ya ve siyasi iradesine bağlı. Rusya'nın kararlılığı, tutarlılığı ve verimliliği olmadan, hiçbir entegrasyon olamaz.
Ancak asıl sorunların başladığı yer Ukrayna'da. Bu, en zayıf entegrasyon noktası ve bir Avrasya Birliği yaratma umutları için en büyük sorun.
Ukrayna sorunu: medeniyet boyutu
Avrasya Birliği'nin yaratılışı ışığında, Ukrayna gerçek bir sorundur. Bu sorun, yalnızca Batı’ya ve Rusya’ya etki yapmayı tercih eden ve bu konuda kendi sermayelerini kazanmayı tercih eden Ukrayna’daki siyasi seçkinlerin kaprisellik, ilkesellik ve mahremiyetleriyle azaltılamaz. Her şeyi Ukrayna milliyetçiliğinin varlığına veya Amerikan etki ağlarının çalışmasına indirgemek de yanlıştır. Bu faktörler mevcuttur, ancak belirleyici değildir. Her şey çok daha karmaşık.
Gerçek şu ki, bölgesel entegrasyonun ortak bir medeniyete dayalı temeli olduğu varsayılmaktadır. Avrupa Birliği ülkelerinin birleşmesi bu ilkedir ve Avrasya entegrasyonunun temelini de oluşturur. Benzer uygarlık koduyla toplumları birleştirin.
Bu anlamda, Ukrayna ikili kimliğe sahip bir toplumdur. Onun içinde Büyük Ruslar ve Belaruslarla aynı tarihi kökene sahip bir Doğu Ortodoks Slav ülkesi görüyoruz. Ancak aynı zamanda, belirli Rusya döneminden bu yana, batı ve doğu Rus prenslikleri arasındaki çelişkiler sadece önemli hale gelmedi, aynı zamanda ilgili toplumların jeopolitik ve sosyolojik temellerini de etkiledi. Vladimir ve Galitsky prensleri için Kiev Büyük Dük'ün tahtı için verilen mücadele, yalnızca Rurik yaşlı kolunun intradynastik meselelerini değil, aynı zamanda kendilerini Antik Rusya'nın doğusunda ve batısında da kuran iki toplum türünü yansıtıyor.
Otokratik modele göre Vladimir Rusya, Galiçya ve Volyn Rus, Doğu Avrupalı komşularının (Polonya, Macaristan vb.) Feodal-aristokrat modelini daha çok yeniden üretiyor. Horde döneminde, bu uygarlık bölünmesi yoğunlaşmakta ve kademeli olarak eski birleşmiş Kievan Rus’un batı bölgeleri, Litvanyalı prensiplerin, Polonya’nın bencilliği, Katolikliği ve tekatizminin güçlü etkisiyle oldukça farklı uygarlık özellikleri kazanmaktadır.
Aynı zamanda, günümüz Ukrayna topraklarının tümü Rus Batısı olarak tanımlanamaz: Bu Batı Rus kimliği gerçekten baskın olduğu Batı Ukrayna'da çok köklü bir yapıya sahipti. Doğu Ukrayna'da, aksine, tüm Rusya tipi, Cossack sosyal geleneği ile karıştırılır. Orta Ukrayna'da karma bir toplum. Kırım ağırlıklı olarak Büyük Ruslar tarafından doldurulur.
Batı-Ukrayna faktörü, temel olarak kendi etrafında bir çekirdek olarak temelde, Rusya ve sosyal kimliği karşısında farklılıklarını teyit eden özel bir “Ukrayna ülkesi” oluşturduğunu iddia ediyor. Ukrayna fikri bu nedenle Rusya karşıtı, Moskova karşıtı bir fikir. Ukrayna toplumunun bu kesimi için Avrupa, doğal bir medeniyet ortamıdır ve Rusya “sömürge gücü” olarak görülmektedir. İşte Ukrayna milliyetçiliğinin kökenleri, tüm Ukrayna toplumu üzerinde bir dereceye kadar etkilenerek ortaya çıkıyor.
Bununla ilgili ne hissedersek hissetmek istersek, ampirik bir gerçeği kabul etmek gerekir: modern Ukrayna'nın bileşiminde, sürekli olarak ve ısrarla Ukrayna'yı Avrupa medeniyetine bağlayan ve Doğu'yla “beşinci Muskoviler altında Ukrayna'nın yeni köleliği” olarak kabul eden önemli bir “zapadensky” bileşeni vardır. Bu sabit bir eğilim, yüzey propagandasının sonucu değil. Bu durumda, Rusya ile ortak bir medeniyet kimliğini tanımayı reddetme ve bu nedenle herhangi bir entegrasyon girişimi için çok ciddi bir itiraz ile karşı karşıyayız. Bu kutup göz önüne alındığında, Ukrayna entegrasyon sürecine tam olarak giremez, bu da Avrasya Birliği yaratma ihtimalinin ertelenmesi anlamına gelir.
Ukrayna'nın değeri
Fakat Avrasya Birliği'nin çok kutuplu bir çok merkezli mimarinin gerçekten güçlü bir dünya kutbu haline gelmesi için, Ukrayna'nın mutlaka içinde olması gerekiyor. Bu, Amerikan dahil jeopolitik tarafından, Rusya ve Avrasya'nın dünyadaki rolünün güçlenmesinin kesin olarak karşı çıkmasına karşı çıkıyor. Bu yüzden, Zbigniew Brzezinski makalelerinde ve kitaplarında, gelecekteki ciddi bağımsız bir güç olma olasılığını, ABD’nin bu bölgedeki çıkarlarını sınırlandırabilecek ve Amerikalılardan bağımsız politikasını sürdürebilecek teorik olasılığını bile engellemek için Ukrayna’yı Rusya’ya dahil etme gereği hakkında uyarıyor. Ukrayna Avrasya bloğuna katılırsa, Susha kazanır. Batı, atlantizmin kontrolü altına alınabilir ve kontrol altına alınabilirse, Batı en önemli koz kartını alır ve Rusya'nın potansiyel jeopolitik canlanmasını caydırmak için güçlü bir kaldıraç alır.
Bu nedenle, Moskova Ukrayna’yı entegrasyon projesinden ve Avrasya Birliği’ni kurma sürecinden tamamen silemez mi? Başarılı olmak için bir şekilde Ukrayna sorununu çözmesi gerekiyor.
Doğu Ukrayna - entegrasyon kartı
Ukrayna toplumunda, Batı çekirdeği ile birlikte, Rusya’ya karşı olan entegrasyon anlamına gelen başka bir sosyokültürel alan daha var, kimliği olmasa da Büyük Rus ve Belaruslularla yakınlıktan haberdar. Bu vesileyle, ortak tarihsel geçmişin faktörleri, baskın din olarak Ortodoksluk ve Rus dili ile toplumların çalışmasının kültürel ve psikolojik yakınlığı. Doğu Ukrayna ve Kırım'da, Doğu ve Kırım sakinleri Rusya ile yakınlaşma vaat eden ya da en azından onunla iyi ilişkiler kuracakları siyasetçilere sürekli oy verdiklerinde, sürekli ve değişmeyen seçim sürecine yansıyan bu kimlik baskındır. Bu, hiçbir zaman ihmal edilmemesi gereken entegrasyon için güçlü bir potansiyeldir.
Bugün Ukrayna'da iki kimlik, iki halktan oluşuyor. Batı çekirdeği, Avrupa'nın bir parçası olduğunun farkında. Doğu ve güney bölgeleri, Rus-Avrasya medeniyetini ifade eder. Doğu, entegrasyona karşı hiçbir şeye sahip değil, Batı inatla ve kasten ona karşı çıkıyor. Ukrayna örneğinde medeniyetler arasındaki sınır devlet sınırlarıyla örtüşmemektedir, ancak bu ülkeyi yaklaşık olarak Dinyeper boyunca geçirerek neredeyse eşit iki kısma ayırır. Avrupa'ya doğru banka, Rusya'ya sol banka ve buna göre Avrasya Birliği ve diğer entegrasyon biçimlerine (ön ve ekonomik - Gümrük Birliği, Ortak Ekonomik Alan, vb.).
Yani, iki Ukrayna var, bir değil, aynı zamanda onların jeopolitik vektörleri doğrudan karşıt.
Ukrayna'nın üç entegrasyon stratejisi
Böyle bir durumda Avrasya Birliği'nin kurulmasına doğru nasıl ilerlemeliyiz, eğer bu amaç basit bir arzu veya seçim retoriği değilse de, bu süreçte ciddi kaynakları kullanmaya hazır ve tarihi ve politik iradesine ve hazırlığına dayalı açık bir şekilde belirlenmiş bir amaç mı?
Gerçekçiliğin uluslararası ilişkilerdeki konumuna bağlı olarak, şeyleri kendi isimleriyle çağırabilir ve özellikle de diplomatik doğruluk kurallarına ve normlarına uymamak için bir dizi senaryo çizebilirsiniz.
İlk senaryo: Ukrayna'nın bölünmesi. Mevcut sınırlardaki bir devlet olarak Ukrayna tamamen yeni bir şey, köklü bir tarihi geleneğe sahip değil ve onu parçalayan siyasi çelişkiler yapay karakterini yansıtıyor. İmkansız olmasa da, birbirini dışlayan iki sosyolojik ve medeniyetçi tutum temelinde milleti birleştirebilecek ortak bir ulusal fikir oluşturmak son derece zordur. Bununla bağlantılı olarak Ukrayna siyasetinin değişkenliği, grotesk ve neredeyse balagan karakter var.
Ulusal fikrin gelişimini başlatanlar Batılılardır, ancak ifadeleri Ukrayna'nın doğusunda ve güneyinde bulunan toplumlar tarafından inatla reddedilmektedir. Bu nedenle, hiçbir fikir ve formüle edilemez. Ve, büyük olasılıkla, başarılı olmayacak. Bu nedenle, bu ülkenin çöküşünü iki bölgeye tahmin etmek mümkündür - batı ve güney-doğu. Bu durumda, güneydoğu bölgesi doğal olarak Avrasya Birliği'ne entegre edilmiştir ve sorun çözülmüştür.
Böyle bir olay dönüşümü için herhangi bir önkoşul var mı? Tabii ki var ve son yıllarda, Ukrayna, özellikle Turuncu Devrimden sonra, sürekli olarak medeni çatışmanın eşiğinde durdu.
Rusya böyle bir meseleyi kolaylaştırmak için kaldıraçlara sahip mi? Vardır ve gerekirse ek olarak da yaratılabilirler. Avrasya entegrasyonunu tüm sorumlulukla ele alırsak, böyle bir senaryo göz ardı edilemez.
İkinci senaryo: kendisini şartların baskısı altında veya ciddi ve somut politik, ekonomik ve enerji yararlarını dikkate alarak entegrasyon projesini kabul etmeye ikna etmek için Ukrayna'nın pragmatik liderliği ile zor bir oyun. Bu senaryo kansız olabilir, ancak Ukrayna çok ciddi sosyo-ekonomik zorluklarla karşılaşırsa, olasılık derecesi artacaktır. Avrupa ve dünya ekonomilerindeki ekonomik kriz ve artan kaos bunun için uygun koşullar yaratıyor. Doğru anı beklerseniz, eğer mümkünse rahatlatmamaya çalışarak zorlukları daha da kötüleştirmeye çalışın, Kiev kendini Avrasya entegrasyonundan başka bir yolu olmayan bir durumda bulabilir.
Bu senaryoyu uygulamak için, diplomatik hizmetler yüksek alarma geçirilmeli, Ukrayna'yı bir şekilde veya başka bir şekilde küresel veya bölgesel ölçekte etkileyen olayların ayrıntılı izlenmesi ve jeopolitik analizini içermelidir. Ukrayna seçkinleriyle yakın çalışma projesi başlatmak, Ukrayna topraklarında ağ işlemlerini Batı’ya benzer şekilde fakat tersine bir jeopolitik işaretle başlatmak - Rusya ile entegrasyon ve yakınlaşma yolunda. Buradaki enerji faktörü, ekonomik ve yasal baskı hiç kuşkusuz önemli bir rol oynayacaktır, ancak sosyal, bilimsel, kültürel, bilgi amaçlı ve diğer projeler de dahil olmak üzere, etki yaratmak için diğer çok faktörlü fırsatları unutmamak gerekir. Bu, Rusya'dan entegrasyon nedenine atılmış en yetenekli ve tutkulu kadroları içeren Ukrayna için gerçek bir savaş olmalıdır.
Kişi, bu planların uygulanmasını kolaylaştıracak sosyal sorunların önemini göz ardı edemez.
Üçüncü senaryo (en avangard), Ukraynalı zapadensky milliyetçiliğinin özü ile yakın çalışmaktır; ideolojik olarak, tanım gereği ve türün yasaları, liberalizmin kültürel değerleri, bireysellik, hoşgörü, çok kültürlülük, insan hakları ideolojisi ve diğer postmodern standartlar ile tam bir uyum içinde olamaz. modern batı toplumunda baskın. Son yıllarda Batı, milliyetçiliği ve her türlü kolektif kimliği neredeyse yasa dışı ilan etti. Ulusal devletler tek bir sivil topluma birleşir. Böyle bir durumda, “Ukrayna ulusunun” inşası, Batı liberal değerler sistemi ile tamamen uyumlu olmayan bir proje haline geldi. Pragmatik ve Rus karşıtı hareketler için, Batı'nın etki ağları Ukrayna milliyetçiliğini desteklemektedir, ancak gerçekte Batı toplumuyla birleştiğinde en kısa sürede (diğer tüm milliyetçilik biçimleri gibi) yasaklanacaktır.
Ukrayna milliyetçiliği, gördüğümüz gibi, Avrasya entegrasyon projesinin uygulanmasının önündeki en büyük engel. Ama zehiri ilaca, düşmanı bir arkadaşa dönüştürmeye çalışabilirsin. Avrasya Birliği, toplumların, etnik grupların ve organik grupların geleneklerini ve kültürel özelliklerini koruyan bir model olarak düşünülmelidir. Sonuç olarak, bir kimlik olarak Ukraynalılar sadece kendi kompozisyonunda korunabilirken, liberal bireyci bir Avrupa toplumunda, kolektif kimlik hızla erozyona uğrayacak ve daha sonra suçlanacak. Tam da bu, Doğu Avrupa ülkelerindeki ulusal hareketlerin, Sovyet kontrolünün dışına çıktıktan sonra kendilerini eşit derecede bağımlı bir durumda bulduklarını, ancak şimdi yeni milliyetçiliğini baskı altına alan liberallerin ancak yeni ideolojik ustalardan bulduklarını kabul ederek karşılaştıkları gibi. önceki Sovyet ideolojik örnekleri.
Putin’in cumhurbaşkanlığının gelecek dönemine meydan okuma olarak Ukrayna
Bu üç strateji arasından biri birini veya ikisini aynı anda paralel olarak yürütebilir ve belirli bir dış politika araçlarına sahip olma becerisiyle, bir Amerikan tarzında tüm yönlerde aynı anda ilerlemeye çalışabilir. İstenirse, buna istihbarat ve azim uygulanırsa başarıya güvenmek mümkündür.
Uzun yıllardır Ukrayna sorunuyla ilgilendiğimden, açıkça şunu açıklamıştım: Moskova, bugüne kadar entegrasyon lehine belirleyici bir seçim yapmadı, bu yönde çaba sarf etmedi, aktif ve tutarlı davranmak için tasarlanmış etkili yapılar geliştirmedi. Tüm politika kararsızdı; zorlu baskılardan (sanki basit bir ekonomik rakip meselesiymiş gibi) adaletsiz ve koşulsuz imtiyazlara dönüştü; Aynı zamanda, çeşitli hileli siyasi danışmanlar tarafından bütçeye hakim olmak için yolsuzluk planları nihayet tutarlılık, tutarlılık ve verimlilik umudunu öldürdü. Vana ve ilk kişilerin kişisel düzenlemeleri temel ve tek tartışma idi. Böyle bir durumda, bugün bu yönde sağlam ve olağanüstü bir başarı elde edilmemiş olması şaşırtıcı değildir. Ve bu hafifçe koyuyor.
Putin'in Avrasya Birliği ile ilgili sözleri gerçek bir içeriğe sahipse, durumun basitçe değişmesi gerekir. Burada her şey oldukça basit: ya Rusya gerçek için entegrasyona giriyor ya da süreci taklit ediyor. İkinci durumda, her şey şimdi olduğu gibi olacak. Karar verilirse, Rusya-Ukrayna ilişkileri alanındaki her şey değişmeli. Ve çok yakın gelecekte.
Avrasya entegrasyonu yapılabilir veya yapılamaz. Kendi içlerinde çelişki senaryolarından kaçan ve kendi içlerinde yer alan tüm ara maddeler, aslında her yöndeki aktiviteyi felç etmek, kendilerini tüketti. Putin için gelecekteki başkan olarak açık ve tutarlı bir stratejiye ihtiyaç var; 2000'in başlangıcındaki çöküş ve çöküşünden kurtardığı ülke için nüfusun eylemsizlik minnettarlığı sınırı tükenmek üzere. Putin, geleceğe yönelik, nüfusun çoğunluğu tarafından anlaşılabilir, tutarlı, kararlı ve etkin bir şekilde uygulanan yeni bir şeye ihtiyaç duyuyor. Avrasya entegrasyonu değerli bir amaç ve ciddi bir tarihi zorluktur. Putin bununla başa çıkacak - meşruiyetini gerçekten güçlendirecek, yeniden yaratacaktır. Başa çıkmayacak - eski hizmetlerden yararlanmaya devam edecek ve kendisi, ülke ve biz için birçok sorun yaratacak.
Putin Kremlin'e Avrasya olarak döner. Devletin başındaki ilk görünüşü, Rusya'nın çöküşünü durdurabileceğine ve SSCB'nin kaderinin tekrarlanmasına engel olup olmayacağına bağlıysa, Sovyet sonrası alanın entegrasyonu mantıklı bir mihenk taşı haline gelecektir. Bununla başa çıkarsa, Rusya tarihinde büyük bir hükümdar olarak aşağı inecek.
İnsanlar sadece harika şeyleri hatırlar. Ve sadece güç ve güç, yöneticiye şöhret, özgürlük, güvenlik ve herkese, hatta düşmanlara saygı göstermesini sağlar.