Haziran 1914'te Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun varisi Arşidük Franz Ferdinand, Silahlı Kuvvetler Genel Müfettişi olarak Bosna'nın başkenti Saraybosna'ya gitti. Ama hem o hem de sevgili karısı Sophie asla eve dönmeyeceklerdi.
Çift, ziyaretleri sırasında Slav milliyetçisi Gavrilo Princip tarafından vurularak öldürüldü ve dünya şoka girdi. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
Margaret MacMillan, yeğeni Dan ile 1914'e giden yol hakkında konuşuyor. Onlar, savaşın oluşumunda erkeksi güvensizliğin oynadığı rolü tartışıyorlar ve ayrıca savaş öncesi yıllarda milliyetçi duyguların yapısını ve etrafındaki mitleri inceliyorlar.İzle şimdi
Avusturya-Macaristan bir varis daha kaybetti
Franz Ferdinand, yalnızca İmparator Franz Joseph'in yeğeniydi ve varis olarak ilk tercihi değildi. Ancak Franz Joseph'in tek oğlu Rudolf 1889'da intihar ettikten ve erkek kardeşi - Franz Ferdinand'ın babası - 1896'da tifodan öldükten sonra, sırada Franz Ferdinand vardı.
Franz Ferdinand 1914'te öldürüldüğünde, kendi çocukları mirastan sorumlu değildi. Sophie soyluydu ama hanedan düzeyinde değildi ve bu yüzden Franz, imparatordan onunla evlenmek için izin alabilmek için morganatik bir evliliği kabul etmek zorunda kaldı.
Bu, çiftin çocuklarının imparatorluğu miras alma haklarını kaybettiği anlamına geliyordu.
Franz'ın Sophie ile evlenme kararı, imparator amcası ile ilişkisini gerdi.
İmparatorluk zaten iç siyasi çatışmalardan muzdaripti ve sadece 25 yıl içinde görünen üç mirasçının kaybı, ölümünü hızlandırdı.
İmparatorluktaki etnik çatışmalar daha da alevlendi
Günümüz Avusturyası, Bosna-Hersek, Çek Cumhuriyeti, Hırvatistan, Slovakya ve Polonya ve kuzey İtalya'nın bazı bölgelerine uzanan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, birçok farklı etnik gruba ev sahipliği yapan birçok bölgeden oluşuyordu.
1908'de ikili monarşi imparatorluğu Bosna'yı ilhak etti ve Avusturya-Macaristan'ın çıkmasını isteyen Slav milliyetçi hareketlerine yol açtı. Ancak Franz Ferdinand, Avusturya ve Macaristan'a eşit olarak görülebilecek Slav topraklarından oluşan üçüncü bir devletle üçlü bir monarşi yaratmayı amaçladı.
Bu hedef, imparatorluktan ayrılmak ve ya bağımsız Sırbistan'a katılmak ya da yeni bir bağımsız devletin parçası olmak isteyen Slav milliyetçileri tarafından bir tehdit olarak görülüyordu.
Ağırlıklı olarak öğrenci olan Genç Bosna devrimci grubunun üyeleri.
Franz'ın öldürüldüğü gün aynı zamanda Sırbistan'ın Ulusal Günü idi ve bu sadece imparatorluğun gelecekteki lideri ile Bosnalı Sırplar arasındaki gerilimi artırmaya hizmet etti.
Nihayetinde, Franz ve Sophie'nin öldürülmesini planlayan ve gerçekleştirenler, Genç Bosna adlı, ağırlıklı olarak Bosnalı Sırp bir öğrenci devrimci grubunun üyeleriydi. Ancak suikastlara başka bir grup da dahil oldu: Birleşme ya da Ölüm ya da daha yaygın olarak bilindiği gibi “Kara El”.
Sırp subayları tarafından oluşturulan bu grup, Belgrad kafelerinde Genç Bosnalı suikastçıları radikalleştirmekten ve onlara arşidükü öldürmeleri için silah sağlamaktan sorumluydu.
Birinci Dünya Savaşı için katalizör görevi gördü
Avusturya-Macaristan, Franz'ın öldürülmesinden Sırbistan'ı sorumlu tuttu ve onun öldürülmesini takip eden ay Temmuz Krizi olarak bilinmeye başladı. 23 Temmuz'da imparatorluk Sırbistan'a altı makale içeren bir ültimatom teklif etti ve bunlardan biri Avusturya polisinin Sırbistan'a girmesine izin verecekti.
Dan Snow, Sanat ve Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi tarafından son dört yılda finanse edilen ve Alman savaş zamanı fotoğrafçılığından Kuzey İrlanda'daki askeri eğitime kadar Birinci Dünya Savaşı tarihinin yeterince keşfedilmemiş yönlerini vurgulayan dört projeyi tanıtıyor.İzle şimdi
Bu makale Sırbistan tarafından reddedildi ve Avusturya-Macaristan'ın Franz'ın suikastından tam bir ay sonra 28 Temmuz'da Sırbistan'a savaş ilan etmesine yol açtı.
İki gün sonra Rusya, Sırbistan'ı savunmak için Avusturya-Macaristan'a karşı birliklerini seferber etmeye başladı. Buna karşılık, Avusturya-Macaristan'ın müttefiki Almanya, 1 Ağustos'ta Rusya'ya savaş ilan etti. Almanya daha sonra 2 Ağustos'ta Lüksemburg'a saldırdı ve 3 Ağustos'ta Fransa'ya savaş ilan etti.
Bir gün sonra Almanya Belçika'ya savaş ilan etti ve İngiltere Almanya'ya savaş ilan ederek karşılık verdi.
37 milyon can kaybına neden olan ve dünyayı sonsuza dek yaralayan Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcı, yalnızca Franz Ferdinand'ın öldürülmesiyle başlamadı. Ancak ölümü kesinlikle çatışmayı ateşleyen katalizördü.
Franz Ferdinand'ın Suikastı
Bradley Bosson'un makalesi. Rob Russell tarafından düzenlendi ve araştırıldı.
28 Haziran 1914'te Birinci Dünya Savaşı'nın ilk kurşunu savaş alanında değil, Bosna'nın Saraybosna kentinde yapıldı. Avusturya-Macaristan tahtının varisi Arşidük Franz Ferdinand, Sırp milliyetçi grubu Birleşme veya Ölüm (genellikle Kara El olarak bilinir) üyesi olan Bosnalı Sırp Gavrilo Princip tarafından öldürüldü. Franz Ferdinand'ın öldürülmesi, Avrupa'nın şimdiye kadar gördüğü en acımasız savaşa girmesine yol açan kıvılcım olması nedeniyle tarihte büyük bir öneme sahiptir. O zamanlar yaygın olarak 'Büyük Savaş' olarak bilinen Birinci Dünya Savaşı, 'endüstriyel' bir savaş tarzına geçişi ve savaş alanında insanları öldürmenin mekanizasyonunu işaret ediyor. Suikast, savaşa yol açan olayların tırmanmasının temel bir nedeni olsa da, suikastın daha iyi anlaşılması için o dönemde Avrupa'nın bağlamını değerlendirmek önemlidir.
Arşidük Franz Ferdinand, Avusturya Arşidükü ve Macaristan Kraliyet Prensi.
Bosna, 1878 Berlin Antlaşması ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlar'dan çekilmesi nedeniyle Avusturya-Macaristan toprakları olduğuna inanılan 1908'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu tarafından ilhak edilmişti. Ancak, Bosna'da Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun bir parçası olmak yerine komşu Sırbistan'a çekilmeleri gerektiğini hisseden büyük bir Slav nüfusu olduğundan, o sırada Bosna'da güçlü bir Sırp milliyetçiliği duygusu vardı. Sırbistan, resmi ittifak sisteminin dışında olmasına rağmen, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile derin bir rekabet içinde olan Rus İmparatorluğu ile çok güçlü bir ilişkiye sahipti. Bosna'daki bir Sırp-milliyetçi grup ile Avusturya-Macaristan İmparatorluğu arasındaki bu münferit olayın, yakında tüm Avrupa'yı nasıl büyük çaplı bir savaşa sürükleyebileceği şimdiden belli.
Suikast, Arşidük Saraybosna'yı ziyaret ederken, Bosna halkına daha fazla federalizm ve daha fazla özerklik getirme niyetini belirtmek için gerçekleşti. Kara El, bunu zalim bir İmparatorluğun haksız işgali olarak gördükleri şeye bir darbe indirmek için büyük bir fırsat olarak gördü. Altı suikastçı, Arşidük'ün bir parçası olacağı Saraybosna'daki geçit törenine gitti. Appel Rıhtımı (otomobilin ineceği yol) boyunca farklı pozisyonlarda sıralanan altı suikastçı, arşidükün gelmesini bekledi. İlk iki suikastçı – Muhamed Mehmedbašić ve Vaso Čubrilović - her ikisi de cesaretlerini kaybetti ve harekete geçemedi. Üçüncü suikastçı olan Nedeljko Čabrinović bombasını atmayı başardı, ancak bomba istenen hedefi vurmadı ve Ferdinand'ın arkasındaki arabaya çarptı. Grubun diğer üyeleri olan Cvjetko Popović, Gavrilo Princip ve Trifun Grabež, konvoy yüksek hızda yanlarından geçerken hareket edemediler. Fırsatlarını kaçırmış gibi görünüyorlardı. Ancak Ferdinand ve eşi Sofia, başlangıçta amaçladıkları resmi programlarını yürütmek yerine yaralıları hastanede ziyaret etmekte ısrar ettiler. Bu ikisi için de ölümcül bir hata olur. Arşidük'ü takip etmek yerine başarısız olduğunu düşünen Princip, Appel Rıhtımı'nın ara sokaklarından birinde bir kafeye gitti. Ferdinand'ın arabasının sürücüsü yanlış bir dönüş yaptı ve geri dönmek için yan sokağa geri dönmek zorunda kaldı, bunu yaparken araba durdu, Princip şansına inanamadı. Tabancasını çıkardı ve arabaya iki el ateş ederek hem Arşidük'e hem de karısı Sofia'ya vurdu. Princip hemen tutuklandı ve Arşidük ve Sofya o günün ilerleyen saatlerinde öldü.
Suikast sonucunda Avusturya-Macaristan, Sırp hükümetine Bosna-Hersek üzerindeki iddialarına saygı göstermelerini ve tüm Avusturya karşıtı grupları ve yayınları bastırmalarını talep eden bir ültimatom yayınladı. Sırbistan'ın suikastla ilgili bir Avusturya-Macaristan soruşturmasını da kabul etmesi gerekecek. Avusturya-Macaristan'ın müttefiki Almanya destek sözü vermişti, bu nedenle Rusya dik durdu ve Sırbistan'a desteğini sürdürdü. Bu, Avrupa'daki ittifak sisteminin küçük bir yerel çatışmanın Avrupa çapında bir olaya dönüşmesine neden olduğu zamandır. 28 Temmuz 1914'te Avusturya-Macaristan Sırbistan'ı işgal etti ve resmen dört yıl sürecek ve Avrupa'nın çehresini sonsuza dek değiştirecek olan Birinci Dünya Savaşı'nı başlattı.
Princip'in Saraybosna'daki kader günündeki eylemleri, Avrupa ve dünya tarihinin akışını tamamen değiştirdi. Bu nedenle 28 Haziran 1914, dünyayı sarsan bir gündür.
Arkaplan
1914'te Avusturya-Macaristan imparatorluğu, topraklarının organizasyonunda bir dizi değişiklik yapmayı düşünüyordu. Sadece birkaç yıl önce, 1908'de Bosna-Hersek'i ilhak etmişti ve Hapsburg tahtının varisi Franz Ferdinand, Slav topraklarının monarşinin üçüncü bir parçası olarak birleştirilmesini sağlayacak olan trialism adlı bir girişimi destekliyordu.
Bu, gizli bir Sırp Milliyetçi topluluğu olan Kara El de dahil olmak üzere bir dizi grup için kabul edilemezdi. Haziran 1914'e kadar olan aylarda grup, Arşidük Franz Ferdinand'ın suikastının temellerini atmaya, silahları ele geçirmeye ve planı uygulayacakları eğitmeye başladı. Operasyondan Danilo Ilić adında genç bir Bosnalı Sırp sorumluydu ve operasyonu yürütmek için altı adam seçildi.
Arşidük Franz Ferdinand, Haziran 1914'te Bosna'nın Saraybosna kentinde öldürüldü. Arşidük bir suikast hedefiydi, çünkü tahtın yanındaydı ve çok zengindi. Bir hedefti çünkü Balkanlar'daki birçok insan Avusturya'nın birkaç yıl önce Bosna'yı ilhakına kızmıştı.
Avusturya'nın ültimatomunun doğrudan nedeni, Arşidük Franz Ferdinand ve eşi Sophie'nin 28 Haziran 1914'te Bosnalı Sırp milliyetçisi Gavrilo Princip tarafından Bosna'nın Saraybosna kentinde öldürülmesiydi. Franz Ferdinand'ın ölümüyle Avusturya, yerlerine daha küçük ve daha zayıf Sırpları koymak istediği bahanesine sahipti.
II. Dünya Savaşı sırasında, Britanya'daki ABD Ordusu askerlerinin yüzde 10'unu, 1944'te toplam 150.000'i Afrikalı-Amerikalılar oluşturuyordu. Çoğu işçi şirketlerinde, mühendislerde, yük gemilerinde ve nakliye birimlerindeydi. Birçoğu, oradaki rıhtımlar nedeniyle Bristol bölgesinde bulunuyordu.
Ulusal Arşivlere göre, I. Dünya Savaşı sırasında Orduda 380.000'den fazla Afrikalı-Amerikalı görev yaptı. Yaklaşık 200.000 Avrupa'ya gönderildi. Ancak konuşlandırılanların yarısından fazlası emek ve stevedore taburlarına atandı.
Avusturya-Macaristan Arşidükü
Avusturya-Macaristan, din ve siyaset konusunda birbirleriyle çatışan ve kendilerine ait olmayan bir bayrakta birleşen farklı etnik gruplardan oluşan çok dilli bir imparatorluktu. Farklı etnik insanların birbirlerinden daha çok nefret ettiği tek şey Hapsburg'lardı. Arşidük Franz Ferdinand'ın kamuya açık kişiliği soğuk, sivri dilli ve asabiydi. Ayrıca Hapsburg ailesinin akraba evliliği nedeniyle delirdiği söylendi. Bir konu açık: Franz Ferdinand, imparatorluğun dağılmakta olduğunu ve dolayısıyla bir şeyler yapılması gerektiğini anlamıştı.
Bir noktada, Franz Ferdinand Avusturya-Macaristan yönetimini, her biri hükümette eşit söz sahibi olan üçlü bir Slav, Alman ve Macar monarşisiyle değiştirmeyi önerdi. Bununla birlikte, bu fikir yönetici seçkinler arasında popüler değildi ve Franz Ferdinand'ın akıl sağlığı konusunda daha fazla şüphe uyandırdı. Ayrıca 16 eyaletten oluşan bir federal hükümet kurmayı düşündü ve buna Büyük Avusturya Birleşik Devletleri adını verdi. Bu fikir, bağımsız bir devlet kurmak için Bosna ve Hersek'ten ayrılma planları olan Sırp milliyetçileriyle doğrudan çelişiyordu. Onların milliyetçi hırslarına pek aldırış etmemesine rağmen, Sırplara karşı dikkatli bir yaklaşımı savundu ve askeri liderlerini onlara karşı sert muamelenin Rusya ile açık bir çatışmaya yol açabileceği konusunda uyardı.
Arşidük Franz Ferdinand Suikastı'na ne yol açtı?
Avusturya-Macaristan tahtının olası bir varisi olan Avusturya Arşidükü Franz Ferdinand ve Franz Ferdinand'ın eşi Hohenberg Düşesi Sophie'nin 28 Haziran 1914'te Saraybosna'da Gavrilo Princip'in onları ölümcül şekilde yaralaması sonucu suikaste kurban gitti.
Arka plan
1878 Berlin Antlaşması'nın ardından Avusturya-Macaristan, Osmanlı İmparatorluğu'nun resmi egemenliğini elinde tutarken, Bosna'daki Osmanlı Vilayetini işgal etme ve yönetme yetkisini kabul etti. Aynı anlaşma uyarınca, Büyük Güçler (Avusturya-Macaristan, Birleşik Krallık, Fransa, Alman İmparatorluğu, İtalya ve Rusya İmparatorluğu), Sırbistan Prensliği'ni tamamen egemen bir devlet olarak resmen tanıdı. Sırbistan’. Kraliyet Obrenović Hanedanı döneminde, Sırbistan hükümdarları Avusturya-Macaristan ile yakın ilişkiler sürdürdüler ve anlaşmanın sınırları içinde hüküm sürmekten mutluluk duyuyorlardı.
Bu, Mayıs 1903'te, Dragutin Dimitrijević liderliğindeki Sırp subaylarının Sırp Kraliyet Sarayı'nı basmasıyla değişti. Karanlıkta şiddetli bir savaştan sonra, saldırganlar Saray Muhafızlarının başı General Laza Petrović'i ele geçirdi ve onu Kral Alexander I Obrenović ve eşi Kraliçe Draga'yı ortaya çıkarmaya zorladı. Kral ve Kraliçe saklandıkları yerden kapıyı açtılar. Kral, Kraliçe'nin on sekizinde otuz kez vuruldu. MacKenzie, "soylu cesetlerin daha sonra soyulduğunu ve vahşice kılıçtan geçirildiğini" yazıyor.' Saldırganlar, Kral Alexander ve Kraliçe Draga'nın cesetlerini bir saray penceresinden atarak, sadıkların karşı saldırıya geçme tehdidini sona erdirdi.' General Petrović Vojislav Tankosić, Kraliçe Draga'nın kardeşlerinin cinayetlerini organize ettiğinde öldürüldü. Komplocular Karađorđević Hanedanından I. Peter'ı yeni Kral olarak atadılar.
Yeni hanedan daha milliyetçi, Rusya'ya daha dost ve Avusturya-Macaristan'a daha az aşinaydı. Önümüzdeki on yılda, Sırbistan gücünü inşa etmek ve 14. yüzyıldan kalma imparatorluğunu kademeli olarak geri almak için harekete geçtiğinde, Sırbistan ve komşuları arasındaki çatışmalar patlak verdi. Bu çatışmalar, Avusturya-Macaristan ile 1906'da başlayan bir gümrük anlaşmazlığını (genellikle "Domuz Savaşı" olarak anılır) 1908–1909 Bosna krizini içeriyordu; bu krizde Sırbistan, Avusturya-Macaristan'ın ilhakını protesto etme tavrını benimsedi. Bosna-Hersek (Mart 1909'da Sırpların tazminatsız boyun eğmesiyle sona erdi) ve son olarak Sırbistan'ın Makedonya ve Kosova'yı Osmanlı İmparatorluğu'ndan alıp Bulgaristan'ı terk ettiği 1912-1913 arasındaki iki Balkan Savaşı.
Sırbistan'ın askeri başarıları ve Avusturya-Macaristan'ın Bosna-Hersek'i ilhakına karşı Sırp öfkesi, Sırbistan'daki Sırp milliyetçilerini ve Avusturya-Macaristan yönetimi altında ezilen ve milliyetçi duyguları Sırp 'kültürel' örgütler tarafından karıştırılan Avusturya-Macaristan'daki Sırpları cesaretlendirdi. . Dikkate değer bir örnek, Milovan Milovanović'in girişimiyle 8 Ekim 1908'de Belgrad'da kurulan Sırp milliyetçisi Narodna Odbrana topluluğuydu. Kültürel faaliyetler kisvesi altında, Sırpların Avusturya-Macaristan'daki Habsburg rejimine olan sadakatini baltalamak için çalıştı. 1914'e kadar olan beş yıl içinde, çoğu Avusturya-Macaristan'ın Sırp vatandaşları olan yalnız suikastçılar, Hırvatistan ve Bosna-Hersek'te Avusturya-Macaristan yetkililerine karşı bir dizi başarısız suikast girişiminde bulundular. Bosna-Hersek'te, amacı Avusturya-Macaristan'ı dağıtmak olan Genç Bosna olarak bilinen yerel bir devrimci hareket vardı.
3 Haziran 1910'da Genç Bosna hareketinin bir üyesi olan Bogdan Žerajić, Avusturya Bosna-Hersek valisi General Marijan Varešanin'i öldürmeye çalıştı. Žerajić, Zagreb Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğrenci olan ve Belgrad'a sık sık seyahat eden 22 yaşındaki Nevesinje, Hersek'ten bir Ortodoks Sırptı. (General Verešanin 1910'un ikinci yarısında son Bosnalı köylü ayaklanmasını ezmeye devam etti). Žerajić'in Varešanin'e attığı beş mermi ve beynine sapladığı ölümcül kurşun, Žerajić'i Princip ve Princip'in suç ortağı Čabrinović de dahil olmak üzere gelecekteki suikastçılar için bir ilham kaynağı yaptı. Princip, Žerajić'in benim ilk modelim olduğunu söyledi. On yedi yaşımdayken, sefil halimize dönüp onu düşünerek bütün geceyi mezarında geçirdim. Orada bir rezalet işlemeye er ya da geç karar verdim.
Mayıs 1911'de, Dimitrijević ve Tankosić de dahil olmak üzere Narodna Odbrana'nın kilit üyeleri tarafından "terörist eylem" yoluyla Büyük Sırbistan yaratmaya adanmış gizli bir toplum olan Kara El kuruldu. Bosna-Hersek içinde, hem Kara El hem de Narodna Odbrana ağları, Genç Bosna gibi yerel devrimci hareketlere nüfuz etti.
1913'te İmparator Franz Joseph, Arşidük Franz Ferdinand'a Haziran 1914'te yapılması planlanan Bosna'daki askeri manevraları izlemesini emretti. Prosedürlerin ardından Ferdinand ve eşi, Saraybosna'yı ziyaret ederek devlet müzesini buradaki yeni üslerinde açmayı planladı. En büyük oğulları Dük Maximilian'a göre Düşes Sophie, kocasının güvenliğinden korktuğu için ona eşlik etti.
Sophie, büyük bir aristokrat kökenli olmasına rağmen, hanedan bir aileden olmadığı için, Habsburg varisi varsayımıyla olan birliği ancak morganatik bir evlilik olabilirdi. İmparator Franz Joseph, torunlarının asla tahta çıkmaması şartıyla evliliklerine rıza göstermişti. Evliliklerinin 14. yıl dönümü 28 Haziran'a denk geldi. Tarihçi A. J. P. Taylor'ın gözlemlediği gibi:
[Sophie] [Franz Ferdinand’s] rütbesini asla paylaşamaz. Askeri bir görevdeyken karısının rütbesinin tanınmasından zevk alabileceği bir boşluk vardı. Bu nedenle 1914'te Bosna'daki orduyu teftiş etmeye karar verdi. Başkent Saraybosna'da, Arşidük ve karısı açık bir vagonda yan yana gidebilirlerdi … Böylece, Arşidük aşk uğruna ölümüne gitti.
Franz Ferdinand, artan federalizmin bir savunucusuydu ve Avusturya-Macaristan imparatorluğunun Slav topraklarını üçüncü bir taçta birleştirerek Avusturya-Macaristan'ın yeniden düzenleneceği yargılanmayı desteklediğine inanılıyordu. Bir Slav krallığı, Sırp irredentizmine karşı bir siper olabilirdi ve bu nedenle Franz Ferdinand, aynı irredentistler tarafından bir tehdit olarak algılandı. Princip daha sonra mahkemeye, Franz Ferdinand'ın planladığı reformları engellemenin motivasyonlarından biri olduğunu belirtti.
Suikast günü, 28 Haziran (Julian takvimine göre 15 Haziran), Aziz Vitus'un bayramıdır. Sırbistan'da buna Vidovdan denir ve Sultan'ın bir Sırp tarafından çadırında öldürüldüğü Osmanlılara karşı 1389 Kosova Savaşı'nı anar.
Kaynak: 1914 Savaşının Kökenleri. II. Oxford: Oxford University Press, Wikipedia, Tetik: Dünyayı Savaşa Getiren Suikastçıyı Avlamak. New York: Grove Basın.
FRANZ FERDINAND'A SUİKAL
*** Bugün tarihin en şanslı suikastçısının doğum günü. Gavrilo Princip, 25 Temmuz 1894'te doğdu. Franz Ferdinand'a yapılan suikastın öyküsü, tarih sevgimin ve özellikle tarih anekdotlarının kısmen sorumlusuydu. Hikayeyi ilk kez Rahibe Vivian'ın verdiği 6. sınıf Amerikan Tarihi dersinde duydum. Hikâye kurmacadan daha tuhaf ve dolayısıyla tarihin nasıl bir roman kadar büyüleyici olabileceğinin bir örneği olmakla kalmıyor, aynı zamanda tarihte şansın bir rol oynadığı temasını da destekliyor.
1908'de Avusturya-Macaristan Bosna'yı ilhak etti. Bu komşu Sırbistan ile gerginlik yarattı. Sırbistan, çoğunlukla Slav olan Bosna'nın Sırbistan'ın bir parçası olması gerektiğini hissetti. Genç Boşnaklar adlı devrimci bir öğrenci topluluğu bunu gerçekleştirmeye kararlıydı. Avusturya-Macaristan tahtının varisinin Bosna'yı ziyarete geleceğini öğrendiklerinde, suikastının tekneyi sallayacağına karar verdiler. Arşidük Franz Ferdinand'a eşi Sophie eşlik edecekti. Onlarınki trajik bir aşktı. Sophie fakir bir soylu aileden geliyordu ve birbirlerine aşık olduklarında İmparator Joseph evliliğe tamamen karşıydı. Franz ısrar etti ve çocuklarının taht için uygun olmamasını kabul etmeye istekliydi. Sophie kraliyet ailesi tarafından dışlandı ve ziyafetlerde kocasından uzak oturmak zorunda kaldı. Ancak evlilik, birkaç çocuğu olan mutlu bir evlilikti. 28 Haziran 1914'te çiftin Bosna'nın Saraybosna sokaklarında bir konvoy yapması planlandı. Genç Boşnakların yedi üyesi geçit töreni güzergahı boyunca konuşlandı. Her biri intihar etmek için bir tabanca, bir patlayıcı ve bir siyanür kapsülü ile silahlandırıldı. Cabrio ilk suikastçıya ulaştığında patlayıcıyı fırlattı. Arabanın arkasından sekti ve bir sonraki aracın altında patladı. İki ordu subayı ve birkaç kişi yaralandı, ancak Franz ve Sophie yaralanmadı. Suikastçı neredeyse kurumuş bir nehir yatağına sıçradı ve siyanürü aldı, ama bu onu sadece hasta etti. Tutuklanmıştı. Bir sonraki suikastçı, 17 yaşındaki Gavrilo Princip birkaç blok ötedeydi. Patlamayı duydu ve olay yerine koştu. Arkadaşının tutuklandığını ve Arşidük'ün çok canlı olduğunu, ancak güvenlikle çevrili olduğunu gördü. Kaçırılan fırsattan ümitsiz olan Princip, gözetleme pozisyonuna geri döndü ve üzüntülerini boğmak için bir kafeye gitti. Bu arada konvoy, bazı konuşmaların yapıldığı Belediye Binası'na doğru ilerledi. Geçit töreni devam ettiğinde, Arşidük, yaralı subayları görmek için hastaneye gitmek istediğine karar verdi. Şoföre planlardaki değişiklik söylendiğinde, geçit töreni rotasında bir dönüş yapmıştı. Arşidük, onun yerine hastaneye gitmesi için ona bağırdı. Sürücü yolun ortasında, kafenin hemen önünde durdu. Princip içkisinden başını kaldırdı ve rüyasının gerçekleştiğini gördü. Hızla arabaya yürüdü ve Ferdinand'ın boynuna bir el ateş etti. Biri kolunu tuttu ve ikinci kurşunu Sophie'nin karnına vurdu. Prens tutuklandı. Çift, Franz'ın çocukları için hayatta kalması için Sophie'ye yalvarmasıyla birlikte hastaneye kaldırıldı. Yolda öldü ve ameliyathanede öldü. Princip, ölüm cezasına hak kazanmak için üç hafta kısaydı, bu yüzden 20 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Tüberküloza yakalandı ve 1918'de öldü. Bosna ve Sırbistan'ı da içeren bir Slav ulusu olan Yugoslavya'nın kuruluşunu görecek kadar yaşamadı. Bunun gerçekleşmesi için bir dünya savaşı gerekiyordu. Bir araba yolun ortasında izinli bir suikastçının önünde durduğu için bir dünya savaşı başladı.
Franz Ferdinand'a suikast
Birinci Dünya Savaşı'nın birçok nedeni vardı. Bu yazıda, Arşidük Franz Ferdinand'ın öldürülmesinin savaşa giden yolda ne kadar etkili olduğunu görmeye çalışıyorum. 28 Haziran 1914'te Gavirilo Princip, Sırbistan'da yaşayan diğer iki öğrenciyle birlikte kalabalığın içinde, Avusturya-Macaristan'ın gelecekteki hükümdarı olacak Franz Ferdinand'ı izliyordu. Öğrencilerden biri bomba attı ve bomba Franz Ferdinand tarafından saptırıldı. Belediye binasına koştular ve ziyaretlerini iptal ettiler. Ayrılmak üzereyken şoförleri yanlışlıkla yanlış bir yola saptı ve tesadüfen Gavilio Princip o yolda elinde tabancayla Arşidük Franz Ferdinand'ı boğazından, karısı Sophie'yi karnından vurdu. Şoför onları bir doktorun olduğundan şüphelendikleri Bosna Valilerinin konutuna götürdü, ancak geldikten kısa bir süre sonra öldüler. Suikast daha sonra Avusturya-Macaristan'ı Sırbistan'a karşı bir savaşa soktu. Avusturya-Macaristan, Sırbistan'a kabul edilemez bir ültimatom verdi ve Sırbistan'dan Kara El gibi Avusturya-Macaristan karşıtı grupları ortadan kaldırmak için harekete geçmesini istedi. Kral Peter bunu kabul etti, ancak ültimatom onlardan Avusturya-Macaristan müfettişlerinin Sırbistan'ı denetlemesine izin vermelerini istedi, ancak Kral Peter Sırbistan'ın bağımsızlığına son vereceği için reddetti. Avusturya-Macaristan, Kral Peter'ın cevabını aldığında, sınıra yakın olan Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ı bombalamaya karar verdiler. Rusya daha sonra dahil oldu ve Sırbistan'ı desteklemeyi kabul ettikleri için ordusunu seferber etmeye başladı. Rusya, Avusturya-Macaristan'a da savaşmak istedi çünkü o zaman Akdeniz'de bir liman alacaklardı, yani donanmaları Karadeniz'de sıkışıp kalmayacaktı. Rusya'nın harekete geçmesi ardından Almanya'yı Rusya'ya bir ültimatom göndermeye ve onlara geri çekilmelerini söylemeye yol açtı. Rusya'nın hükümdarı Çar Nicholas bunu reddedince, Almanya Rusya'ya savaş ilan etti ve ordusunu seferber etmeye başladı. Fransa, Rusya'nın müttefiki olarak Alsace Lorraine'i geri almak umuduyla savaşa hevesle katıldı. İngiltere daha sonra Fransa ve Rusya'ya yardım etmek için katıldı ve ayrıca Almanya, Fransız kale kasabalarının baskısı altında kalmadan Fransa'ya girmenin bir yolu olarak Belçika'nın tarafsızlığını ihlal ettiği için Belçika ile tarafsızlığını koruyacağına dair anlaşmasını yerine getirdi. (schlieffen planı). Suikast muhtemelen kendi başına önemli bir şey yapmazdı. Diğer nedenler etkiyi çoğalttı, özellikle mevcut ittifak sistemi, savaşın kontrolden çıkıp bir dünya savaşına dönüşmesi anlamına geliyordu. Örneğin, Rusya Sırbistan'ı desteklemiyor olsaydı, o zaman Rusya asla harekete geçmeyecekti, yani diğer tüm ülkeler de savaşa katılmayacaktı, yine çoğunlukla ittifaklar nedeniyle.
Benzer şekilde, Avusturya-Macaristan'a 'açık çek' vermesi de Almanya'nın hatasıydı. Avusturya-Macaristan'a bir güvenlik duygusu verdiler ve Rusya ile başları büyük belaya girerse Almanya'nın gelip onlara yardım edeceğini biliyorlardı. Bunu yayınlamamış olsalardı, Avusturya-Macaristan büyük olasılıkla Rusya ile olan ve muhtemelen Üçlü İtilaf anlamına gelen ve Avusturya-Macaristan imparatorluğunu kolayca parçalayacak olan bir savaştan vazgeçecekti. O zamanlar Almanya, özellikle önleyici bir savaş fikri muhtemelen göz önünde bulundurulduğunda, savaşa gitmek istiyor gibi görünüyordu. Almanya, Rusya'nın 1918'de sona eren ordusu için yükseltme programının, daha sonraki bir tarihte savaşamayacak kadar zayıf olacağı anlamına geleceğinden endişeliydi. Militarizm ve Almanya'nın Weltpolitik politikası nedeniyle Almanya, mümkün olduğu kadar çok dretnot (veya Alman eşdeğeri) inşa etmek için mücadele ederek İngiltere ile bir deniz yarışına katıldı. Bu aynı zamanda İngiltere'nin de hatasıydı. İngiltere o sırada kazanıyordu, bu da önleyici bir savaşın akla yatkınlığını artırıyordu çünkü İngiltere çok ileri giderse Almanya kaybedecek ve İngiltere'ye karşı savunmasız kalacaktı. Kaiser tarafından yapılan güç testleri de çok kışkırtıcı görünüyordu, bunlar savaş durumunda neler olacağını test ediyordu - özellikle İngiltere Fransa'ya gerçekten yardım ederse. Daha sonra savaş sırasında Belçika'nın tarafsızlığını ihlal ettiler ve bu da İngiltere'yi içeri çekti. Emperyalizm Almanya'da da bir rol oynadı, çünkü bir Orta Avrupa ya da büyük bir sömürge imparatorluğu istiyorlardı. Afrika ve Pasifik'teki Britanya topraklarına saldırdılar ve buranın kendilerine ait olması gerektiğini iddia ettiler. Bu da İngiltere'nin endişeli olduğu için müttefikler aramasına neden oldu ve özellikle Rusya ve Fransa ile ilişkilerini güçlendirdi. Bu Alman düşmanlığı olmasaydı ve Avusturya-Macaristan ile yaptıkları anlaşmayı yerine getirerek Rusya'ya karşı savaşa katılmaya karar vermeselerdi, savaş muhtemelen Balkanlar'ın çevresini kaplayacaktı. Milliyetçilik, aynı zamanda, insanların kendi ülkelerinin en iyisi olduğunu ve diğerlerinin yanlış olduğunu düşünerek, onu sürdürmek için çok daha kararlı oldukları sürece savaşın devam etmesi anlamına geliyordu. Örneğin Fransa, Alsace Lorraine'i aldığı için Almanya'dan intikam almak istedi ve İngiltere, Almanların korkunç olduğunu söyleyen propaganda nedeniyle çok sayıda askere sahipti. Bu aynı zamanda insanların öldürmeye daha kararlı olduğu ve buna çok uzun süre bağlı kaldığı anlamına geliyordu. Bu aynı zamanda muhtemelen ilk etapta suikasta neden oldu, Sırp milliyetçiliği Rusya tarafından desteklendiği için aşırı bir zirvedeydi. Rusya ayrıca Balkanlar'daki ülkeleri Avusturya-Macaristan'a karşı savaşmaya, imparatorluklarını parçalamaya, böylece Rusya'nın Akdeniz'de bir deniz üssü için toprak kazanabilmesi ve böylece gemilerinin şişelenmesine engel olmak için Balkan Ligi'ni kurmuştu. Karadeniz'de. Bu plan geri tepti ve bunun yerine Osmanlı İmparatorluğu'ndan daha fazla toprak aldılar. Balkanlar'daki sorunlar da suikastın etkisini artırdı. Avusturya-Macaristan, Sırbistan'daki asi Slavları ezmek için bir bahane istedi, bu yüzden suikast muhtemelen kabul edilemez ültimatom için bir bahane olarak kullanıldı, çünkü birçok önemli şahsiyet öldürüldü, ancak savaşları başlatmadılar. Almanya da savaşı umuyor ve imparatorluklarını büyütmek için Berlin'den Bağdat'a demiryollarını inşa edebilmeleri için Avusturya-Macaristan'ı desteklemek istiyor olabilir, bu da emperyalist tutumlarından dolayı mümkün. İtalya bir yıl sonrasına kadar yoldan çekildi, ancak taraf değiştirerek Üçlü İtilaf ile savaştı. Bu, şu anda Avusturya-Macaristan'ın olan Adriyatik Denizi'nin diğer tarafında toprak elde etme umutları için olabilirdi. Sonuç olarak, Arşidük Franz Ferdinand'ın öldürülmesinin Birinci Dünya Savaşı'nın oldukça önemli bir nedeni olduğunu düşünüyorum ve bu açıklamaya kısmen katılıyorum. Ancak savaşın sebebinin suikastın kendisi olduğunu, ittifak sisteminin ve ülkeler arasındaki ilişkilerin en önemli sebep olduğunu düşünmüyorum. Suikast, barutla dolu bir odada kibrit yakmaya benziyordu - Avusturya'nın savaşa gitmesi için bir bahaneydi ve bu Rusya için bir bahaneydi ve ardından Almanya, Fransa için. Ancak İngiltere, müttefiklerine yardım etmek ve itibarını korumak dışında bu savaştan pek bir şey kazanamayacaktı. En kötü durumda, Almanya ve Avusturya-Macaristan savaşı kazanmış olsalardı, bir Orta Avrupa imparatorluğu kurmaları riski vardır ve İngiltere için büyük bir tehdit oluşturabilirler.