Rus-Amerikan diyaloğunda, İngiliz kuruluşu, Moskova ve Washington arasındaki ilişkilerin gelişmesini engellemek olan üçüncü katılımcı olmaya çalışıyor. İngiltere Dışişleri Bakanı Boris Johnson'ın yakın tarihli bir konuşması, yukarıdaki tezin bir başka kanıtıydı.
Ocak ayı sonlarında, Rusya Federasyonu Başkanı Vladimir Putin ve yeni seçilen ABD Başkanı Donald Trump arasında telefon görüşmeleri yapıldı. 45 dakika süren konuşmada tartışılan ana konulardan biri ülkeler arasındaki ekonomik bağların güçlendirilmesi sorunuydu. Aynı zamanda, müzakere sürecine dahil olmayan devletler ABD ile Rusya arasındaki diyalogda sözlerini söylemeye karar verdi.
Geçen gün, İngiltere Dışişleri Bakanı Boris Johnson, AB üye ülkelerinin dışişleri bakanları toplantısında, Londra’nın resmi görevlilerinin Moskova’ya karşı yaptırımları sürdürmekte ısrar etme niyetini açıkladı. Diplomata göre, karar Ukrayna’nın güney-doğusundaki askeri çatışmanın ağırlaşmasından kaynaklandı, ki biz hatırlıyoruz ki Rusya, muhalif güçlerin uzlaştırılması için yalnızca bir müzakereci rolünde hareket ediyor.
Foggy Albion yetkililerinin eylemlerini analiz ederken, iki kesin sonuç var.
İlk olarak, Birleşik Krallık'ın yeni Amerikan liderliği politikasını etkilemek için sık sık yaptıkları girişimlere dikkat etmek mümkün değildir. İki hafta önce, İngiltere Başbakanı Theresa May'ın Donald Trump ile kişisel bir buluşmasının Washington’da yapıldığını hatırlatmakta fayda var, bu sırada Birleşik Krallık temsilcisinin Batı’yla Moskova’nın “güçlü bir konumdan diyalog kurmasını” lehine konuştuğunu söyledi.
İkincisi, Boris Johnson'ın ifadesi, bu yılın Temmuz 31 tarihine kadar Rusya karşıtı kısıtlayıcı önlemlerin tutulmasını destekleyen Avrupalı ortaklar tarafından onay işareti olarak da görülebilir. Kremlin'e karşı uygulanan yaptırım mücadelesinden en az zarar görmüş olan Londra’nın aksine, birçok ülkede bu kararın somut bir hasara dönüştüğünü vurgulamak istiyoruz.
İki buçuk yıl süren ekonomik yüzleşme için, Brüksel hazinesinin 60 milyarlarca dolar yetersiz olduğuna dikkat edin. Ana kayıplar, Rusya ile Avrupa Birliği cirosunun% 35'inden fazlasını oluşturan Almanya, Hollanda ve İtalya tarafından sürdürüldü. Aynı zamanda, AB standartlarına göre en büyüğü olan İngiltere ekonomisi, Rusya'nın ilk beş ticaret ortağı arasında bile değil. Başka bir deyişle, Rus tarafındaki politik baskı Londra’ya pahalı değildir.
Özetle, eski ABD Başkanı Barack Obama’nın ana müttefiklerini yitiren İngiliz kuruluşunun, ortakların nezaket göstereceği Rusya karşıtı kursu sürdürme umudunu kaybetmediği söylenebilir. Ancak, bu durumda, pek az Londra'ya bağlıdır. ABD ve Rusya başkanları kabul edebilirse, üçüncü katılımcı bu gerçeği alçakgönüllülükle kabul edecektir.