Galthar Efsaneleri -Bölüm 3- Umudun Başladığı Yer
Yazma tarihi: 03 Aralık 2012 - 04:16 ÖS
Garener, toplu hafif seyrelmiş saçlarını ve örgülü iri kasalını dalgalandıran rüzgarın eşliğinde kılıç bileyleme işini sonlandırıyordu. Tanrıların saçtığı ışıklar gibi parlıyordu silahı.Her hareketi, kılıcın ihtişamını ve parlaklığını daha fazla gözler önüne seriyordu. Garener, iri cüssesini oturduğu kayanın üzerinden kaldırarak ayaklandı. Kocaman gölgesi, adeta bir ‘ölüm verenin’ ki kadar karanlık bir surette Artheen’in üzerine düştü. Garener, son kez derin bir nefes aldı. Bu kadar düşünceli olması çok gerekli değil idi. Tek bir hamle ile ‘gırtlakkesen’ in kafasını gövdesinden ayıracak ve bu önemli sırrı adamları ile birlikte saklı tutacaktı. Bu planı mahvetmesi imkansızdı.
Bulutlar, çayırların sona erdiği bölgede sanki daha da fazla yoğunlaşmıştı. Güneş ışıkları, Galthar’ı yağmur damlaları kadar ince bir yoğunlukta aydınlatıyordu. Rüzgar tüm şiddetiyle devam ederken, Garener yerde diz çökmekte olan Artheen’e doğru yaklaşmaya başladı. Tepenin hemen bitişiğindeki dev zindan kulesini gözleriyle süzdü. Daha sonra kafasını sağ tarafa çevirerek, çayırların bittiği yerde başlayan toprak ve taş yığınlarından oluşan patikaya gözlerini dikti, hafifçe yutkundu. Kılıcını hafif çe kaldırmaya başlarken, diğer askerlerden iki tanesi Artheen’i daha sıkı tutmaya başladı. Garener, kalın ve tok sesiyle bağırdı
’’ Artheen Gırtlakkesen, Wartholdian’ın düşmüş kralı! Son sözlerini işitmek için Kral namına konuşuyorum’’
Garener, bu sözünün ardından Kulenin muhafızlarının sesini duyduğundan emin olmalıydı.
Artheen, uzun saçlarının arasına gizlediği yüzünü kaldırarak hafifçe sırıttı. Sesi, gerçekten de yeterince etkileyiciydi.
’’ Haydi... Bitir artık şu işi’’
Garener, Artheen’in yanındaki iki muhafıza birden baktı ve ani bir hareketle Artheen’e çok güçlü bir tekme atarak, onun iki muhafızın kolları arasından sıyrılıp tepenin aşağısından yuvarlanmasına sebeb oldu.
Şaşıran muhafızlardan biri sesini yükseltmek amacıyla bağırmak istedi
’’ Hey sen ne yapıyo...’’ Garener, hızlı bir kılıç darbesiyle muhafızın gırtlağını kesti. Kan damlacıkları diğer yanda duran muhafızın yüzüne ve zırhına sıçradı. Öyle bir koyuluktaydı ki gümüş rengi zırh birden renk değiştirmiş sanki. Yeni cilalanmış zırhın üzerinden büyük bir uyumla akan koyu renkli kanı daha fazla görmezden gelen muhafız Garener’in üzerine doğru yürüdü. ‘’ Bu yaptığının bedelini Kral Terron sana ağır ödetecek hain!!!’’ Garener’in altın pelerinli adamları diğer muhafızların Garener’in üzerine koşmasını engelleyerek karşı koydular. Kılıç darblerinin ardı arkası kesilmezmişçesine devam etti. Wartholdian çelikleri birbirine çarptıkça oluşan gürültüyü Kule muhafızlarının duyması an meselesiydi. Muhafız, çaresizce karşısında duran iri cüssesi Garener’e bakıyordu. Diğer yandaşları altın pelerinliler tarafından engellenmişti. Hatta katlediliyorlardı. Son bir çare olarak Garener’in üzerine atıldı.
’’Kral Terron için!!!’’ Garener’in kılıç darbesini eğilerek savuşturdu ve havada kaldırarak Garener’e savurmaya kalktığı an, Garener hızlı bir dabeyle kılıca, kılıçla karşılık vererek muhafızın kılıcını parçalayarak un ufak etti. Geniş ve uzun kılıç, muhafızın kılıcını bir sopaymışçasına doğramıştı. Şaşkınlıktan deliye dönen muhafızın kılıcı düşürdüğü eline bir darbe daha indirerek kopartan Garener, diğer eliyle fışkıran kanları durdurmaya çalışan muhafızın gırtlağına nasırlı elleriyle sarıldı. Hafif bir sesle ‘’ Terron... Benim... kralım... değil!’’ diyerek kocaman kılıcını muhafızın karnından geçirerek aniden geriye çekti. Gözlerindeki korkuyla son nefesini veren muhafızın gözlerinde sanki hala ‘’Neden’’ sorusu var gibiydi. Altın pelerinliler de diğer muhafızlarla işini bitirdikten sonra, Garener Artheen’in üzerine doğru yürüdü. Artheen, olaydan bir haber ve şaşkın halde bakıyordu. Karşı koymaya razı değildi. Büyük gel-git ler yaşayan kafasını toparlamaya çalışırken aniden Garener kılıcını kullanarak Artheen’in önce ellerindeki düğümü daha sonra da ayaklarındaki düğümü çözdü.
Artheen, kollarını sıvazlayarak ayağa kalktı. Hala şaşkınlığını üzerinden atamamışken Garener ve altın pelerinli diğer muhafızlar ‘’Kral için’’ diye bağırarak diz çöktüler. Zırhların gıcırtı seslerinin ardından kılıçlarının uç kısmının çöken dizlerinin yan tarafından geçecek şekilde toprağa sapladılar ve adeta heykelmişçesine öylece durdular.
Artheen, saygı töreninin sırası yokmuşçasına onlara bir el işareti yaptı. ‘’ Bu yaptığınızın sonuçlarını tahmin edebiliyor musunuz Garener?’’
Garener ve ardından diğerleri ayağa kalktılar.
’’Biz topraklarımız uğruna, gerçek Kralımız uğruna ölmeye hazırız... Kral’ım!!’’
’’ Topraklarına geri dönemeyecek ve ölü sayılan bir Kral’dan mı bahsediyorsunuz ?’’
Garener adeta kükredi ‘’Şimdilik, kralım...Ama zamanı gelince...’’
Artheen, bir an kardeşi Aween’i düşündü ve içinde bulunduğu durumu değerlendirdi. Belki de hala nefes alacak bir şansı verken toparlanması gerekiyordu. Aween için güçlü olmalıydı. Zira artık bir umut vardı, en azından şimdilik...
Garener aceleci gibi gözüküyordu. İri kıyım adam çevresini tekrardan kontrol ederek atından yedek bir kılıç çıkardı. Altın pelerinli diğer muhafıza işaret etti. Muhafız da kendisine ait olan atının eyer kısmındaki torpadan kumaşa sarılmış öteberileri çıkardı. Garener, Artheen’e kralken kullandığı, babasından yadigar ‘’Rüzgar dansı’’ lakaplı kılıcı uzattı. Artheen, önce biraz tereddüt ederek kılıcı ağırca eline aldı. ‘’Kılıcı kınından çıkardı ve kontrol etti. Anıları yeniden canlanıyor gibiydi’’
’’ Bu küçük çantada da öteberiler var Majesteleri. Az biraz erzak, her zaman giydiğiniz tuniğiniz ve biraz da...altın. Wartholdian altını doğuya gittiğinizde işinize çok yaramayacak.’’
’’Peki ya siz nereye gideceksiniz Garener?’’
’’ Siz artık kral için ölüsünüz, halkın gözünde de zindanlarda çürümeye mahkum edildiniz Majesteleri. Her halukarda kimse sizi doğuda tanımayacaktır. Bize gelince, görevimizi yapıp sizi öldürdük ve kanıtları ortadan kaldırdık. Ölenler de zahiyatımız olacaktır. Buralar pek tekin topraklar değil’’
’’ Kral Terron çok soru soracaktır’’
’’ Onun gibiler yalnızca amacını düşünür Majesteleri. Biz, iyi olacağız. Halkınız ve Leydi Aween için hayatta kalmanızı diliyorum’’
Garener ve adamları son kez selam vererek, atlarına bindiler. Artheen, kılıcı kınına geri sokarken, Wartholdian çayırlarından esen rüzgar gerçek Kral’a reverans yapar gibi bir incelikle esmeye başlıyor, Artheen’in tüm bedenini tüm sevgisiyle kucaklıyordu.
Garener, krala son selamını atını şaha kaldırarak verdi ve kısa bir süre için yüzüne baktı ‘’Yalvarırım ölmeyin’’ dercesine... Hızla koşan atlar gürültülü sesler çıkararak altın pelerinlilerin zırh seslerine ve hafif esen rüzgarın tatlı şarkısına karıştı, kısa sürede toynak sesleri azalmaya başladı.
Artheen, ölen muhafızların sahipsiz dolanan atları arasından uzun bir yolculuğu kaldırabilecek olan geniş bacaklara ve paçalı toynaklara sahip olanını gözüne kestirdi. Huzursuzca homurdanan atın önce başını okşadı ve ona güven verdi. Kısa bir huysuzluğun ardından sakinleşen atın kayışından tutarak atla birlikte yürümeye başladı. Hızlı olmalıydı; zira meraklı zindan muhafızları oraya geldiğinde çok geç olabilirdi. Savaşacak pek hali de yoktu Artheen’in. Çıkacağı yolculuktan ziyade, yerde cansız yatan muhafızların ölüm sebebini birinin derinlemesine kurcalayıp kurcalamayacağını merak ediyordu. Buralar ıssızdı, yaban orkların pekala av amaçlı ortada cirit atabileceği oldukça açık bir arazi idi. Fakat, ortada ork cesedi olmayışı ise şüpheleri üzerlerine çekebilirdi.Garener’e çok şey borçluydu ve riski göze alarak kanıtları azaltmalıydı.
Cesetleri kule muhafızları gelmeden arkadaki yamaçlardan yuvarlamaya başladı. Onları yan yana,üst üste getirerek öteberi çantasından bulduğu ‘alev taşları’ nın ve etrafta bulduğu odunluk dalların yardımı ile yakmayı başardı. Rüzgar da Artheen’e oldukça yardım etmişti. Alev sonunda güçlendi ve adeta dört insan boyuna yaklaştı. Kuledekilerin bu alevi görmesi çok uzun sürmezdi. Artheen, asilce atına atladı. Kayışları sıkıca kavyarak atı olabildiğince hızlı sürmeye başladı. Kendi topraklarından ayrılmak ne olursa olsun aklına gelmezdi. Bir gün kanı akacaksa, kendi topraklarına dökülmesini isterdi; ama o doğuya gidiyordu.Yeni bir kadere!
-Devam Edecek-
- 1
Yazma tarihi: 20 Aralık 2012 - 10:41 ÖS
- 0
Yazma tarihi: 23 Mayıs 2014 - 03:00 ÖS
Trollenmiş bu yazım işe bakar mısın ? Eksici gençlik yapmış yapacağını :/ Kesin eski topiclerden birinde benle bir munakaşası olmuştur.
- 0
Yazma tarihi: 09 Temmuz 2014 - 01:21 ÖS
Trollenmiş bu yazım işe bakar mısın ? Eksici gençlik yapmış yapacağını :/ Kesin eski topiclerden birinde benle bir munakaşası olmuştur.
Gene eksilemiş hey Allahm ya Rahatladın mı eksileyip kendini ? Keşke çıkıp evet şu sebepten yapmıştım diye eleştiri yapsaydın babalar gibi ortaya çıkıp. Forumda haz etmediğiniz insanları gördüğünüzde görmezden gelin, böyle biraz ayıp oluyor. Adam 'selam' diyor eksileyen oluyor. Abi uyuzsan uyuzsun ,çocuk gibi rep eksiltmelere gerek yok ki. Damage verdiğini mi hissediyosun bu mu olay, çok mu heyecanlı ? Öldüm vurma artık bak çok eksideyim borca girdim foruma karşı. Amacına da kavuştun. Şimdi karşıya geçebilirsiniz
- 0
Yazma tarihi: 09 Temmuz 2014 - 01:48 ÖS
Eskisi iyidi ya kimin eksi verdiğin görüyordun:D Gerçi biri vardı normal yazmışım dalga geçip laf sokmamışım eksi vermiş soruyorum ne oldu niye eksi verdin merak ettim. Herkese veriyorum arada eksi veya artı umrumda değilsin diyor ashgdfasdghs sanki umrundamı diye soruyorum
- 1
Bıraktım yokum
Yazma tarihi: 11 Temmuz 2014 - 09:22 ÖÖ
Eskisi iyidi ya kimin eksi verdiğin görüyordun:D Gerçi biri vardı normal yazmışım dalga geçip laf sokmamışım eksi vermiş soruyorum ne oldu niye eksi verdin merak ettim. Herkese veriyorum arada eksi veya artı umrumda değilsin diyor ashgdfasdghs sanki umrundamı diye soruyorum
Valla ilginç ilginç işler işte
- 0
0 Kullanıcı konuyu okuyor
0 Kullanıcı, 0 Misafir, 0 Kayıtsız kullanıcı