Parasal mistifikasyonun son birkaç on yılda olağanüstü bir hacme ulaştığı gerçeğiyle başa çıkmak için, yeterince uzun bir süre için doğrudan paraya eşdeğer olarak kabul edilen, ancak zaman içinde orijinal pozisyonunu yitiren malzemelerden birine dikkat etmek gerekiyor. Bu malzeme altın. En azından, bu altın, ekonomideki öncelikli konumlarını kaybetti ve insan emeği, üretimin hızı ve hacmi, enerji vb. Gibi parasal ifadelerin yerine geçmesine “yol açtı”, sözde Amerikan-İngiliz ekonomisinin çıkarlarını temsil eden belirli bir halkayı ifade etti. elit.
Bu nedenle, farklı zamanlarda altın eşdeğeri, dünyanın en mali açıdan ilerici ülkesinde kullanılan (yani, ekonomik sistemlerini en ilerici olarak kabul eden ve düşünen seçkin bir ülke kulübünün versiyonuna göre) kullanılan bir veya başka bir devlet (ulusal) para birimi gibi görünüyordu.
Paranın temel işlevlerinden biri malların değerinin bir ölçüsü olduğundan, o zamanki verileri kullanacağız. hikayeler İnsanlığın uygarlığının farklı zamanlarında dünya altın fiyatlarını karşılaştırmak için ekonomi. Değerli metalin kütle birimi olarak, troy ons adı verilen ve genellikle 31,1034768 gramındaki değere eşit olan kullanılır. Genel kabul görmüş normlardan sapmayacağız ve altının değerini ve belirli bir para biriminin finansal ağırlığını karşılaştırmak için temel bir birim olarak troy ons kullanacağız.
Tarihsel kaynaklara göre, "güneş" metalinin fiyatı çok garip bir hızla değişti. Altının karşılaştırılmasının, temel dünya para birimlerinin değeriyle başlamasının zamanından bahsedersek, 19 yüzyılın ikinci on yılı ayırt edilir. 1812’te troy ons (TU) 10 sterline mal oldu. Bu tutarı mevcut Rus ruble veya ABD dolarına aktarmayı denemek bir anlam ifade etmemektedir, çünkü bu, biraz daha düşük sunulacak olan verilere dayanarak, sadece anlamsızdır. Temel olarak İngiliz Sterlini (“yedek”) dünya para birimi, İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar kullanılmıştır. Aynı zamanda, 5,48'in başlangıcında, altın fiyatı ons başına 1946 pound civarındadır. Başka bir deyişle, 8,4 yıldan daha fazla bir süre içinde, altın yalnızca 130 kez fiyatlarda yükseldi. Neden "sadece"? Zira dünya altın fiyatlarındaki değişimler açısından bir sonraki zamanın verileri, halihazırda açıklananlara kıyasla çok etkileyici görünüyor.
Bu arada, bir ürünün fiyat bileşeni yukarı doğru değiştiğinde, “ürün daha pahalı hale gelir” diyoruz. Aslında, mevcut sistem için, mal ve para kolayca dönüştürülebildiğinde, “ürün (mallar) daha pahalı hale gelir” ifadesi yerine, “para daha ucuz hale geliyor” ifadesini oldukça makul şekilde kullanabilirsiniz. Bu ifade tamamen anlamdan yoksun olacak. Ve daha da fazlası yoksun, altın gibi bir üründen bahsediyorsak, uzun bir süre için özellikleriyle ve paranın kendisinin değerini ifade edersek. Altın fiyatı başlangıçtaki ekonomik nokta olarak alırsak, İngiliz Sterlini'nin 130 üzerinden İngiliz Sterlini'ni 1,5 kez düşürmesiyle ilgili konuşabileceğimiz ortaya çıktı.
Dünyadaki 20 yüzyılın kırklı yıllarının sona ermesinden bu yana, ekonomik liderlerin bariz bir değişimi var ve o zamandan beri İngiliz sterlini ana dünya para birimi olan ABD dolarına yol açtı. Ve başka bir para birimi gerçekleştiyse, o zaman altının değeri de ölçüldü. Bu yüzden, 1950'ta, bu kıymetli metalin bir ons onsunun maliyeti $ 34,71 idi. Neredeyse 20 yılların fiyatı, değişmişse, son derece önemsizdir. Ama sonra aynı şeylerin büyük bir mali aldatmaca olarak adlandırılabileceği bir şey oldu. Amerika Birleşik Devletleri'ni temsil eden dünya ekonomik merkezi, aniden altının yalnızca dünya para birimlerinin değerinin bir ifadesi olarak değil, aynı zamanda büyük bir finansal oyun için bir araç olarak kullanılmasının zamanı olduğuna karar verdi. Bu finansal oyun, 70'lerin ortasında, aniden, beklenmedik bir şekilde altın, üç yıl içinde neredeyse 4 zamanının üzerine çıktığında, kendini açıkça gösterdi. 1970’te bir onsun fiyatı, $ 35,94 olarak hesaplandı ve 1974’te, bu değer o zaman tarihsel maksimumuna ulaştı ve zaten 160 dolardı.
Avrupa'dan ekonomistler bunu anlamaya çalıştıklarında ve hangi nesnel değişimlerin temelinde altın fiyatlarında bu kadar etkileyici bir artış meydana geldiğinde, en inanılmaz varsayımlar ABD'den açıklama olarak geldi. Altın fiyatının politik ve ekonomik sebeplerin bir karışımından çıktığını söylüyorlar: Vietnam Savaşı'nın sonundan hidrokarbon pazarındaki değişikliklere, dünyanın belirli bölgelerindeki endüstriyel değişikliklere, vb. Bununla birlikte, sanayi, dünyanın daha önce yaşadığı savaşlarla birlikte değişiyor, ancak yarım yüzyıldan fazla bir süredir, altın fiyatı çok daha az etkileyici bir hızla değişti.
Altın fiyatlarındaki artışın tüm önerilen nedenlerinin büyük bir transatlantik kurgu olduğu ortaya çıktı. Aslında, Amerika Birleşik Devletleri'nde, bugüne kadar çalışmaya devam eden bir sistem başlatıldı. Bu sistem ana rezerv para biriminin gizli devalüasyonuyla ilişkilidir. Bu gizli devalüasyona neden ihtiyacımız var? Evet, en azından aynı şey için, modern Çin'in yuanı sürekli olarak yuanı küçümsemesi - ürünlerinin dünya pazarındaki rekabet gücünü artırmak. Yalnızca Çin nispeten açık bir şekilde oynarsa, ABD altın fiyatlarındaki artışın yapay mekanizmalar olmadan kendini gösteren objektif bir küresel eğilim olduğunu savunarak Vanka'yı oynamaya devam ediyor. Aslında, mekanizmalar vardı ve hala.
Yıllar önce 40 civarında altın fiyatlarındaki beş kat artış (ve aslında doların beş kat yapay suni değeri), Amerikan imalat endüstrisinin Vietnam Savaşı’nın muazzam maliyetlerinden sonra, yalnızca parçalanmamasına değil, aksine tüm gezegenin önünde olduğu ortaya çıkmasına neden oldu. . Bu noktadan itibaren, tüm dünya ekonomisi, altının fiyatını manipüle etme teknolojisi sayesinde büyüyen ve genişleyen bir dolar bataklığında sıkıca tıkanıyor. Aslında, Amerika Birleşik Devletleri belirli bir aşamada, uygun bir zamanda herhangi bir döviz ya da altını değiştirebildi.
Aynı zamanda, bir paradoks doğdu: bir yandan ABD, tüm dünyaya altının çok pahalı bir parasal eşdeğeri haline geldiğini söyledi, ancak diğer yandan, altının diğerlerine ekonomik etkiye yol açtığını söylemişti, diyelim ki, maddeler: kullanımının verimliliği ve verimliliği . Bu paradoks, şu ana kadar dünyanın en azından temel ekonomiler arasındaki bir çerçeve anlaşma şeklinde, genel kabul görmüş altın standartlarına ulaşmadığı gerçeğini vurguluyor. Altın standardının, ekonomik ocaktan dansa temel olarak benimsenmesinin, Amerikan tarafı için kârsız olduğu açıktır. Gerçek şu ki, bir standardın mevcudiyeti artık bir balonda olduğu gibi altın fiyatıyla uğraşmayacak, sonra kritik bir hacme şişecek, sonra beklenmedik bir şekilde ekonomik “havayı” bırakacak ve dünya ekonomisini bir roller coaster binmeye zorlayacak. Finansal istikrar görünecektir. Peki, bu istikrarın büyük dünya oyuncularına ihtiyacı var mı? .. Tabii ki değil. Fiyatlarda ve oranlarda ciddi dalgalanmalara ihtiyaç duyuyorlar, böylece büyük yatırımlar olmadan zenginleşme olasılığı var.
Yetmişlerin ortasında durduk, bir ons altının maliyeti 160. Zaten 5 yıl sonra (1980 tarafından) altın, TU için 620 dolar olarak işarete “atladı”. Ve bu dönemde en büyük artış, fiyatın 1979 zamanlarında artmasıyla 1980-2'te gerçekleşti. Ayrıca, neredeyse 25 yıl boyunca, fiyat ons başına 290-450 dolar dahilinde tutuldu. 20 yüzyılın ikinci yarısının büyük bir siyasi ve ekonomik felaketi olarak adlandırılabilecek SSCB'nin çöküşünün bile altın birimin fiyatını neredeyse hiç etkilememesi şaşırtıcı. Bu, bir kez daha fiyat değişikliği mekanizmalarının nesnel önkoşullar alanında olmadığını, ancak Batı ekonomisinin yapay kollarının çalışmasını temsil ettiğini kanıtlamaktadır.
Altın fiyatlarındaki yeni bir atılım, ekonomik kriz yıllarında kendini gösterdi ve bugün ortaya çıkmaya devam ediyor. Eğer 2004’te, troy ons 410 dolarına maloluysa, 2010’te ilk kez 1000 “yeşil” olarak geçti. Evet, geçti! Hemen 1225 dolara atladım. Bugün, aynı ons altın onsunun maliyeti neredeyse 1690 ABD doları.
Başka bir deyişle, Batı ekonomik modeli kendi elleriyle altın fiyatını aşkın sınırlara yükseltmedi, ancak dünyanın diğer tüm para birimlerinin bir dereceye kadar bağlı olduğu ana dünya para biriminin gizli büyük çaplı amortismanına katıldı. Altının 40'in sonunda ve bugünkü fiyatını karşılaştırırsak, doların 48 kadar çarptığını (veya yapay olarak “battığını”! Gerçekte, dolara dayanan ABD ekonomisinin bize sunmaya çalıştığından on kat daha zayıf olduğu ortaya çıktı. Bununla birlikte, burada bir paradoks da kendini gösterir: yapay mekanizmalar pahasına, Amerikan ekonomisi dolarlarını diğer ülkelerin ekonomilerine “pompalar”, böylece gerçekte dünya ekonomisini desteklenmeyen gri-yeşil kağıtla “enfekte eder”. Büyük modern aldatmaca, 40'in artık dünya parasının değerini gerçekten ifade edemediği doların yayılması nedeniyle, Amerikan finansal sisteminin balonu patlatıldığında ortaya çıkıyor.
Bu bağlamda, Kremlin'e bir not gönderen iktisatçı Sergei Glazyev, büyük dünya para birimlerinin emisyonlarının Rus varlıklarının yabancı sermaye tarafından emilmesine yol açabileceğini söylemektedir. Bunun için, Rusya için mükemmel bir andan çok uzakta, aynı Amerika Birleşik Devletleri altının veya mesela petrolün fiyatını düşürecek kadar tarafsız olacak. Ve dünya ekonomik olarak çok kutuplu olarak adlandırılsa da, büyük ve tek bir kutup hala çok yaygın, işaretli kartlarıyla oynuyor.
Amerikalıların büyük oyununun dünyanın farklı ülkelerinde uzun süredir fark edildiği açıktır. Ancak pek çok devletin (maalesef dahil) bu oyundan çıkması son derece zor. Şimdiye kadar, ekonomideki en üst düzey yetkililerimiz doların gerçek bir temeli olan güçlü bir dünya para birimi olduğunu iddia etmek zorunda. Altın ve döviz rezervlerimiz bile kendimizi daha maddi bir şekilde ifade etmemize izin vermediğinden numara yapmak gerek. 2012’de ABD doları, toplam yurt içi rezervinin% 46,5’ini oluşturur. Diğer bir 40,5% 'si ABD para birimi ile uyumlu olan Avro cinsinden kaydedilir. Başka bir deyişle, Rusya, bu yumurtalar aslında bir sepet içinde olduğu için para tutmaya devam ediyor ve hatta Rusya Merkez Bankası için beklenmedik bir şekilde hacme katkıda bulunan, ardından birikimi acımasızca ezen ağır sıkan bir sepet gibi para tutmaya devam ediyor. Bariz nedenlerden ötürü, Moskova, ABD dolarının finansal sistemimiz için her derde deva olduğuna inanan bir nedenden ötürü, politik düzeyde açıkça ilan edemez. Mesela Çin, uzun zaman önce dolarların derde deva olarak dolar karşısında hayal kırıklığına uğradı ...
Genel olarak, altın fiyatındaki (ve aslında doların fiyatındaki değişiklik) değişim, modern ekonomik modelin haritalarını ideal olarak ortaya koymaktadır. Sadece blöfü temel alan bir model uzun süre bekleyebilir mi? - Soru açıkça retoriktir ...