1928'de bakteriyolog Alexander Fleming, zaten atılmış, kontamine olmuş bir Petri kabından tesadüfen bir keşif yaptı. Deneyi kirleten küfün güçlü bir antibiyotik olan penisilin içerdiği ortaya çıktı. Bununla birlikte, Fleming bu keşifle anılsa da, bir başkasının penisilini milyonlarca hayatın kurtarılmasına yardımcı olan mucize ilaca dönüştürmesi on yıldan fazla zaman aldı.
Kirli Petri Yemekleri
1928'de bir Eylül sabahı, Alexander Fleming, ailesiyle birlikte Dhoon'daki (kır evi) bir tatilden yeni döndükten sonra St. Mary's Hastanesi'ndeki çalışma tezgahına oturdu. Fleming, tatile çıkmadan önce, Stuart R. Craddock'un o yokken tezgahını kullanabilmesi için Petri tabaklarından birkaçını bankın yanına yığmıştı.
Tatilden döndüğünde Fleming, hangilerinin kurtarılabileceğini belirlemek için uzun gözetimsiz yığınları gözden geçiriyordu. Bulaşıkların çoğu kirlenmişti. Fleming bunların her birini bir Lysol tepsisinde sürekli büyüyen yığınlara yerleştirdi.
Harika Bir İlaç Arıyor
Fleming'in çalışmalarının çoğu "harika bir ilaç" arayışına odaklandı. Bakteri kavramı Antonie van Leeuwenhoek tarafından 1683'te ilk kez tarif edildiğinden beri var olmasına rağmen, Louis Pasteur bakterilerin hastalıklara neden olduğunu on dokuzuncu yüzyılın sonlarına kadar doğrulamadı. Ancak bu bilgiye sahip olmalarına rağmen, zararlı bakterileri öldürecek, aynı zamanda insan vücuduna da zarar vermeyecek bir kimyasal henüz kimse bulamamıştı.
1922'de Fleming önemli bir keşif olan lizozim yaptı. Bazı bakterilerle çalışırken, Fleming'in burnu sızdı ve tabağa biraz mukus düşürdü. Bakteriler kayboldu. Fleming, gözyaşlarında ve burun mukozasında bulunan ve vücudun mikroplarla savaşmasına yardımcı olan doğal bir madde keşfetmişti. Fleming şimdi bakterileri öldürebilecek ancak insan vücudunu olumsuz yönde etkilemeyecek bir madde bulma olasılığını fark etti.
Kalıbı Bulmak
1928'de Fleming'in eski laboratuar asistanı D. Merlin Pryce bulaşık yığınını incelerken Fleming'i ziyaret etmek için uğradı. Fleming, Pryce laboratuvarından transfer olduğundan bu yana yapması gereken fazladan iş miktarı konusunda endişelenmek için bu fırsatı kullandı.
Göstermek için Fleming, Lysol tepsisine koyduğu büyük tabak yığınını karıştırdı ve Lysol'ün üzerinde güvenli bir şekilde kalmış olan birkaç tabakayı çıkardı. Bu kadar çok olmasaydı, her biri Lysol'e batırılırdı ve plakaların temizlenmesi ve sonra yeniden kullanılması için güvenli hale getirmek için bakterileri öldürürdü.
Fleming, Pryce'i göstermek için belirli bir yemeği seçerken, bununla ilgili tuhaf bir şey fark etti. O uzaktayken, tabakta bir küf oluşmuştu. Bu kendi başına tuhaf değildi. Bununla birlikte, bu özel küf , tabakta büyüyen Staphylococcus aureus'u öldürmüş görünüyordu . Fleming, bu kalıbın potansiyeli olduğunu fark etti.
O Kalıp Neydi?
Fleming birkaç hafta daha fazla küf yetiştirmek ve küfte bakterileri öldüren belirli maddeyi belirlemeye çalışmakla geçirdi. Küfü Fleming'in altında ofisi olan mikolog (küf uzmanı) CJ La Touche ile tartıştıktan sonra, kalıbın bir Penicillium kalıbı olduğunu belirlediler. Fleming daha sonra küfte bulunan aktif antibakteriyel maddeyi penisilin olarak adlandırdı.
Ama kalıp nereden geldi? Büyük olasılıkla, kalıp La Touche'nin alt kattaki odasından geldi. La Touche, astımı araştıran John Freeman için büyük bir küf örneği topluyordu ve büyük olasılıkla bazıları Fleming'in laboratuvarına geldi.
Fleming, küfün diğer zararlı bakteriler üzerindeki etkisini belirlemek için çok sayıda deney yapmaya devam etti. Şaşırtıcı bir şekilde, küf çok sayıda kişiyi öldürdü. Fleming daha sonra başka testler yaptı ve küfün toksik olmadığını buldu.
Bu "harika ilaç" olabilir mi? Fleming'e göre değildi. Potansiyelini görmesine rağmen, Fleming bir kimyager değildi ve bu nedenle aktif antibakteriyel element olan penisilini izole edemedi ve elementi insanlarda kullanılacak kadar uzun süre aktif tutamadı. 1929'da Fleming, bulguları hakkında hiçbir bilimsel ilgi çekmeyen bir makale yazdı.
12 Yıl Sonra
II.Dünya Savaşı'nın ikinci yılı olan 1940'ta, Oxford Üniversitesi'ndeki iki bilim adamı, muhtemelen kimya ile geliştirilebilecek veya devam ettirilebilecek, bakteriyolojide umut verici projeler araştırıyorlardı. Avustralyalı Howard Florey ve Alman mülteci Ernst Chain, penisilin ile çalışmaya başladı.
Yeni kimyasal teknikler kullanarak, antibakteriyel gücünü birkaç günden daha uzun süre koruyan kahverengi bir toz üretebildiler. Tozu denediler ve güvenli olduğunu buldular.
Savaş cephesi için hemen yeni ilaca ihtiyaç duyan seri üretim hızla başladı. İkinci Dünya Savaşı sırasında penisilinin mevcudiyeti, küçük yaralarda bile bakteriyel enfeksiyonlar nedeniyle kaybedilecek olan birçok hayatı kurtardı. Penisilin ayrıca difteri , kangren , pnömoni, sifiliz ve tüberkülozu tedavi etti .
Tanıma
Fleming penisilini keşfetmiş olsa da, onu kullanılabilir bir ürün haline getirmek için Florey ve Chain'i aldı. Hem Fleming hem de Florey 1944'te şövalye ilan edilmiş ve üçü de (Fleming, Florey ve Chain) 1945 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü almış olsa da, Fleming hala penisilini keşfettiği için itibar görüyor.