“... Ve o masallardan beslenir!”
(Boris Godunov. A.S. Puşkin)
(Boris Godunov. A.S. Puşkin)
Bunu kim savunuyor tarih Babanı bilmen gerekiyor mu? Kimse yok! Ama bunu farklı şekillerde bilebilirsin. Kendinizi bir okul ders kitabıyla sınırlandırabilirsiniz ... ... çöp kamyonunun genç kaşifleri artık gerekli değil. "Gelecek komutanlar okulu" nu daha fazla okuyabilirsiniz. Çok ... uygun yaş kitabı için "gelişmiş". Sırada üniversite geliyor ve kendine has bir özelliği var: yerli tarih “teknolojiler” için bir sömestr okundu ... hepsi bu! Beşeri bilimler onu daha geniş hacimlerde çalışır, ancak çoğu zaman da ... "Avrupa genelinde dörtnala". Fakat hepsinden kötüsü, üniversitede, yardımcı tarihsel disiplinler ve tarihçilik gibi bir disiplin var. Sınıf arkadaşlarımın 1972'tan 1977'a kadar bir yılda nasıl çalıştığını iyi hatırlıyorum. Bunu nasıl yaptık? Ve işte nasıl - “nasılsa!” “Yardımcı” okuyor ... bir bilim insanı, evet, ama “teslim etmeyi” seviyordu. İkinci disiplin - onun içme arkadaşı, hiç de küçük bir adam değil, nefesi altında bir şeyi mırıldandı ve bizi ana şeyden ikna edemedi - sadece size kimin ne ve nasıl yazdığı hakkında bilgi sahibi olan ! Ve, belki de, umarım öyledir, yılın 1982'inden gelen öğretim deneyimi bu belirli konuların öneminin hala en azından öğrenciler tarafından hafife alındığını göstermesine rağmen, tüm bunların bir yerlerde oldukça farklı şekilde çalışıldığını ve çalışıldığını umuyorum.
Bay Samsonov'un makalelerinde "zincirleme şövalyeler" terimi o kadar sık kullanılır ki, kelimenin tam anlamıyla "beyni çıkarır". Bu arada, şövalyelerin bu çok "sertliğini" yazmadan önce kontrol etmek mümkün müdür? Evet, kolayca! Mesela, böyle bir ihtiyaç duyduğumda, İngiliz "Ortaçağ Toplumu" na döndüm ve bana ölümlerinden hemen sonra veya birkaç yıl sonra ... şövalyelerin - mezar taşı heykellerinin fotoğraflarını verdiler. Ama yine de heykeltraşın gördüklerini yansıtıyorlar. Ve onlar, o zamanın aydınlatılmış elyazmalarındaki minyatürlerden farklı olarak, hacimlidir ve hepsi, tasvir ettikleri merhumun ölüm yıllarına dayanmaktadır. Bir tür “zaman yolculuğu” ayarlayalım ve etkinliklerin şövalyeliğin “zırhlı” zırhı nasıl yansıtdığını görelim. İşte ilk ve çok ünlü: William Longspe'nin efekti, zihin. 1226 Tahrik Salisbury Katedrali. Gördüğünüz gibi, postayla baştan ayağa gidiyor. Zırhın değerli olduğu ve 1240 yılında da aynı şekilde giyildiği düşünülmelidir. Yoksa değil mi?
Bu arada, tarih için hangi kaynakların çok önemli olduğu açıktır, çünkü bunların hepsi birlikte tüm tarihsel bilimin temelidir. Ve - sözde gazetecilik için ekleyeceğim. Çünkü, elbette, Ochakov zamanlarının ve Kırım'ın boyun eğimlerinin birkaç banal basımını alıp yeniden yazabilir ve yayınlayabilirsiniz, ancak Voprosy istorii gibi akademik bir dergiye düzenli olarak bakabilirsiniz. Yine en yetkili kaynaklarla olan bağlantılarla, ancak yazarlarının e-postaları da verilmiştir, yani, her zaman onlarla iletişim kurabilir ve sorularına cevap alabilirsiniz.
Bütün şövalyeler böyle mi gitti? Evet! İşte Robert de Roos'un etkisi. Londra Tapınağı'ndan 1227.
Yani ... her şey var, eski Rus ortaçağ koleksiyonunun başından başlayarak (ortak PSRL kısaltması) - eski ve ortaçağ Rusya tarihini incelemek için temel kitap serisi, yine ilgili dergi yayınlarına ve monograflarına kadar. Ve şimdi böyle bir şeyin üniversiteye gelip bana Tarih Soruları'nın bir sonraki sayısını getirip, doktora doçenti Nesterenko AN 'nin bir makalesini getirmem gerekiyordu. “Rus tarihçiliğinde Alexander Nevsky biyografisinin sahte anlatıları”. VI'da iyi malzemeler nelerdir? Kelimenin tam anlamıyla her gerçeği, aslında bir kelime var aslında, kaynak ve kaynak bir referans orada verilmiştir. Yani, git, kütüphanede iyi insanlar, oku, karşılaştır ve çok şey öğren. Yukarıda yazdığım gibi, kaynaklar çok önemli olduğundan, o zaman muhtemelen yıllıklardan başlamalıyız. Ve yine - harika bir iş çıkaran zeki insanlar vardı, “Buz Savaşı ile ilgili yazılı kaynaklar” başlıklı bir makale yazdılar (Yu.K. İkincisi, I. E. Kleinenberg, İP Shaskolsky). Buradaki herkesin size sağlanacağı gibi Google’a “girmesi” yeterli. Ve içinde, yine, PSRL kroniklerine bağlanır. Böylece, eğer biri tamamen Thomas İnanılmaz ise, her şeyi kendisi arayabilir, karşılaştırabilir, karşılaştırabilir ve sonuç çıkarabilir. Son olarak, bir yıl 1942 için Pravda gazetesinin dosyasını almak ve Nisan 5'teki yazıyı görmek oldukça kolaydır. Neva Savaşı ve "Buz Savaşı" nda yer alan makalelerden daha ilginç ve zaman zaman daha da tarihi olduğuna inanıyorum. Ve saatin kaç olduğunu, hangi savaşın gerçekleştiğini ve en önemlisi, Pravda'nın kendisini mavi kalemle kurguladığını hatırlamalısın. Ve ... Yazdığım her şeyi özledim ve bu yüzden onayladım!
İşte umberlein’in William de Sharpenuan’ın çok iyi korunmamış bir etkisi. 1240 Ancak, ne giyiyorsanız hala görünür!
Bu yüzden, ulusal tarihçemizde mevcut olan gerçeklerin bütünlüğüne dayanarak, şimdi aynı Peipsi Gölü'ndeki savaşın ... olduğunu doğru bir şekilde tespit edebiliriz. Prens Alexander'ın önderliğinde Rus birliklerinin (bize söyleyelim) şövalyelerin ordusunu yendikleri. Ve bu kadar! Herhangi bir detay var mı? Evet, farklı kaynaklarda var! "Ölüler çimlere düştü", "kardeşler atıcıları güçlendirdi", "Chud sayısız düştü" ve diğerleri, ama çok fazla değil, ve yine hepsi, aynı zamanda, bu arada, Livonian kafiyeli chronicle'ın içinde Konuşmasında, tarihçi K. Zhukov, aslında, Buz Savaşı hakkında olduğu gibi çok iyi konuşuyor.
Gilbert Marshall, Pembroke Dördüncü Earl, 1241 öldü
Ve tüm bu bilgi birikiminden çıkan sonuç şu: SONUÇTAN BİR KADAR BİR KENDİNE SAHİP OLMADI, KESİNTİŞ KİŞİ OLMADAN hiç kimse, savaşa her iki taraftan da birkaç savaşçı katıldı ve Beskorovnogo ve Razin'ın yeniden yapılanmaları, basit suçlar için tasarlandı. Aynı zamanda, hiç kimse “buzları parçalamak” sonucu şövalyelerin batması gerçeğinin herhangi bir şüphe yaratmadığı gerçeğine itiraz etmiyor, sadece biraz daha önce, Ogovzha savaşında bir kez daha bize söylenen, Buz üzerinde gerçekten tek savaş olmak ... 1270'ta gerçekleşti, bu arada, bu yazıda BO ile ilgili yazımda ayrıntılı olarak yazdım.
Şimdi sözde tarihçilerimiz için sevgili “domuz” hakkında konuşalım ... Tekrardan, K. Zhukov'un ekmeğini kesmek istemiyorum, bunun hakkında ayrıntılı bir şekilde konuşuyor, ama burada A.N. Nesterenko (VI, s. 109-10): “Almanlar savaşa bir ram sıçan ile başladılar” başka bir yaygın yanılgıdır. Sürücülerin derin formasyonu olan "domuz", savaş alanındaki bir koç gibi davranıyor olması bir fantaziden başka bir şey değildir. Aslında, savaşta böyle bir inşaatla, yalnızca ön sırada olan sürücüler, yani mutlak bir azınlık katılabilir. Arkanda duran savaşçılar sadece önde olanlara yardım edemezler; aksine, manevraya müdahale ederler ve bir ezilme yaratırlar. Dahası, derin süvarilerin inşası tanım gereği imkansızdır, çünkü saldırı sırasında at ön atlara baskı yapmaz ve atlılar onları zorlamaya çalışırsa, bu saldırı süvarilerinin saflarında tam bir kaos yaratır ve düşman için kolay bir av olur. .
Ve bu da Galler'deki katedral cephesinden bir şövalye. Sadece XIII'in ortasında, kask Tophel. Surcoat, kask, kalkan ve zincir posta ve ... her şey!
Bundan kaçınmak için, düşmana yaklaşırken "kama" sırasını döndürmek zorunda kaldı. Ancak bu şekilde azami ağır silahlı atlılar aynı anda savaşa girebilir ve aynı zamanda onu saldırganların kanatlarına vurma fırsatından mahrum bırakarak düşmana en büyük hasara neden olabilir. Bu nedenle, "kama" nın inşası, yalnızca düşmanın yakınlaşması için gereklidir. Onun yardımı ile, grevin kitleselliği ve eşzamanlılığı, düşmanın savaş oluşumlarına minimum mesafeye yaklaşırken, kama saldıran bir at lavına dönüşürken elde edilir. Şövalye süvarilerinin saldırısı, derhal organize bir grev yerine, katlanmamış bir çizgiyle başladıysa, şövalyeler tüm savaş alanına dağılmış olacaktı. Sonuç olarak, tarla boyunca rastgele hareket eden ağır silahlı atlılar, uzun menzilli fiyonklarla silahlanan sıradan köylüler için zorlu bir rakipten kolay avına dönüşecek ve uzun millerle zırhla bağlanmış şehir milislerinin yenilgisinden sonra yenilgiye uğrayacaklardı. mızraklar. Ya da yalnız süvarilere her taraftan saldırarak, uzaktan uzaktan vurarak hafif süvari avı olurlardı.
İşte burada - 1350'te ölen ve Ash kasabasının kilisesine gömülen John Leverik, çizgili zırhlı bir şövalyenin gövdesini gördüğümüz ilk etki. Bacakları da anatomik zırh içinde "zincirlenmiş".
“Kama” nın çok daha önemli bir erdemi vardı: dar bir cephe. Sonuçta, yavaş yavaş şövalyeler kadrosu, “adım adım”, düşmana yaklaşırken, okçular için harika bir hedef haline geldi. Bir "kama" inşa ederken, düşman atıcılarının hedefi, en güvenilir koruyucu teçhizatta sadece birkaç sürücü olduğu ortaya çıktı. Gerisini sadece etkisiz sıra dışı dıştan takma ateşe çarptı.
Fakat zırhta az çok “zincirlenmiş” şövalye, 1354 yılında ölen ve Cobham kilisesine gömülen John de Kabham'dır. Doğru, bu effigy değil, kurbağalama aynı zamanda cenaze envanterinin bir öğesidir - pirinç levha üzerine gravür. Ve bu küme ayracında, bu şövalyenin sonuna kadar “zincirlenmemiş” olduğunu görebilirsiniz ...
Bu nedenle, şövalyenin takozu “yaban domuzu başı”, yalnızca düşmanla yakınlaşmaya yönelikti, hiçbir şekilde saldırı ve kesinlikle “ram saldırıları” için tasarlanmamıştı. Ve kamanın ortasındaki piyadelerin kaçamayacağı açık. Şövalyeler hızlıca bir dörtnala gitmek için hız almak zorunda kaldılar (zırhtaki bir saatlik bir Tapınakçıların cezasıydı!) Ve dört nala koşan atın arkasındaki hiçbir piyade kaçmazdı! Bezindeki Lynx - süper kahramanlar için ve bildiğiniz gibi, olmaz!
Bazı başarılar bir kelimeyle, altın renkliydi, bu gerçekten nadir bir anıt ve geçmişe bakmak için ... bir fırsat. Şövalye Peter de Grandissan, dikkat et. 1358, (Hereford Katedrali). Yanındaki “böbrek hançeri” olan kabaca “yumurtalı hançer” olarak da bilinen hanedan çiçeklerinden oluşan bir paltoya dikkat edin. Zaten bacaklarında zırh var, dirseklerinde kalkan var ama artık yok!
1375'te (Hereford Katedrali) ölen Richard Pembridge, aynı zamanda zırh da giyiyor, evet, ama ... aynı zamanda zincirinde bir zincir posta barmitası var, yani sonuna kadar zincirlenmemiş!
Ancak, "domuz" - o kadar da kötü değil. Bazılarımız zırhla kaplı şövalyelere çok düşkündü, Jarl Birger de kendilerine zincirlenmişti (ANNesterenko’ya göre Neva Savaşı’na katılanlar, hem kronik hem de Alexander Nevsky’nin hayatında rapor edilmedi ”. !) ve İskender'in kafatasına rağmen bir mızrakla yaralanan ve kurtulduğunu söyleyenler, kurtulduklarında, heykeltıraş Oscar Nilsson'un 2010'ta tanıklık ettiği herhangi bir yaralanma olmadı. Ancak, Tanrı bir kafatası ile onu korusun. Zırh hakkında gidelim. Ve burada VO'da ve daha önce, tarihçi M.V. Gorelik, 1975 yılında, "Around the World" dergisinde yayınlanan, yılın 1240 askerlerinin zırhını defalarca anlattı. Ve ... sahte zırhları yoktu! Ama ısrarla ... onlar hakkında yazmaya devam ediyorlar. Neden? İnternet çağında, bu en azından garip. Ama ... bu konuda, bu malzemeyi bitirmenin mümkün olduğunu düşünüyorum. VO okuyucularını makalede belirtilen materyalleri tanıma zevkinden mahrum etmek istemiyorum ve bağımsız araştırmalar, şüphesiz ki zaman zaman kendi yeterliliklerini artıracak!
Eh, burada verilen zırh tarihinde fotoğraf gezisi gelince, bu oldukça yeterli olmalı! Söylemesi şaşırtıcı değil: görmek daha iyi, öyle değil mi? Eh, ve bir başkası, “adım adım” kademeli olarak hedefe doğru ilerlemenin gerekli olduğunu söyledi. Büyük olasılıkla, tüm bunları okuyanların birkaçı, tüm akademik yayınlardan sonra, yukarıda belirtilen kaynaklara ve özellikle de Voprosy istorii dergisine dönme gücü bulacak. Ama en azından şövalyelerle, düşündük, öyle değil mi? Ve bir dahaki sefere, bir ya da iki yıl sonra tekrar Neva Muharebesi ve "Buz Savaşı" hakkında bir daha okuyacağımızı söyleyelim, en azından bu gelecekte zırhlı şövalyelerin olacağını umalım. malzemeler olmayacak!
Ve nihayet, tamamen örme zırh - Nicholas de Longford, zihin. 1416 (Longford Kilisesi). Zırhındaki koltukaltıları saran, çok orijinal bir lagunluğun varlığına dikkat ediyoruz. Basagu genellikle yuvarlaktı. Bunlar kabuklara benziyor. Böyle özgün oldu! Şimdi hesaplayalım: 1240 yılı geçti ... 176 yılı!