İlk yazılarından itibaren itibaren insani duyguları dile getirmeye başlamış olan Turgenyev, bunlarla dikkati çekmişti. Berlin’de okurken de Batı dünyasını, özgürlük, eşitlik düşüncesini daha yakından tanımıştı. Batı ise, çarlık Rusya’sı için tehlikeli düşüncelerin gelebileceği bir kapıydı. Onun için, Turgenyev yurduna döndükten sonra, çarın casusları, bütün aydın gençlere olduğu gibi, ona da kuşkuyla bakmaya başladılar. Turgenyev ancak kısa bir süre hükümet kadrosunda görevli olarak çalışabildi. “Bir Avcının Notları“ adı altında topladığı hikayeleri, gözlemleri Rus köylüsünün hayatını, kölelerin acılarını bütün keskinliğiyle gözler önüne sermekteydi. Duman, Turgenyev’in gerek konu bakımından, gerekse işleniş bakımından en üstün değerde romanların biridir. . .