terörizm
Terörizm , bir popülasyonda genel bir korku iklimi yaratmak ve böylece belirli bir politik hedef getirmek için hesaplanan şiddet kullanımı. Terörizm, hem sağcı hem de solcu hedeflere sahip siyasi örgütler, milliyetçi ve dini gruplar, devrimciler tarafından ve hatta ordular, istihbarat servisleri ve polis gibi devlet kurumları tarafından uygulanmaktadır.
Terörizmin tanımı
Terörizmin tanımları genellikle karmaşık ve tartışmalıdır ve terörizmin doğuştan gelen şiddet ve şiddetinden dolayı, popüler kullanımındaki terim yoğun bir damgalanma geliştirmiştir. İlk olarak 1790'larda Fransız Devrimi sırasında devrimcilerin muhaliflerine karşı kullandığı teröre atıfta bulunuldu. Maximilien Robespierre'nin Jacobin partisi, giyotinin kitlesel infazlarını içeren bir Terör Saltanatı gerçekleştirdi. Bu kullanımdaki terör, bir devletin iç düşmanlarına karşı bir şiddet eylemi anlamına gelmesine rağmen, 20. yüzyıldan beri bu terim, politikayı etkilemek veya var olanları devirmek amacıyla doğrudan veya dolaylı olarak hükümetlere yönelik şiddete en sık uygulanmaktadır. rejim.
Terörizm tüm yargı alanlarında yasal olarak tanımlanmamıştır; Bununla birlikte, var olan tüzükler genellikle bazı ortak unsurları paylaşır. Terörizm şiddet kullanımını veya tehdidini içerir ve sadece doğrudan kurbanlar içinde değil geniş bir kitle arasında korku yaratmaya çalışır. Korkuya dayanma derecesi, terörizmi hem geleneksel hem de gerilla savaşından ayırır. Her ne kadar geleneksel askeri güçler düşmana karşı psikolojik savaş yürütse de, esas zafer araçları silahların gücüdür. Benzer şekilde, genellikle terör eylemlerine ve diğer propaganda türlerine dayanan gerilla güçleri, askeri zaferi hedefler ve bazen başarılı olur (örneğin, Vietnam'daki Viet Cong ve Kamboçya'daki Khmer Rouge). Terörizme uygun olarak, korku yaratmak ve böylece politik hedeflere ulaşmak için şiddetin hesaplanmış kullanımıdır,doğrudan askeri zafer mümkün olmadığında. Bu, bazı sosyal bilimcilerin gerilla savaşına “zayıfların silahı” ve terörizmi “en zayıfların silahı” olarak adlandırmasına yol açtı.
Teröristlerin yaygın korku yaratmak için gerekli olan tanıtımları çekmek ve sürdürmek için gittikçe daha dramatik, şiddetli ve yüksek profilli saldırılara girmesi gerekir. Bunlar arasında kaçırma, rehin alma, adam kaçırma, kitle atışları, araba bombalamaları ve sık sık intihar bombaları vardı. Görünüşe göre rastgele olsa da, terörist saldırıların kurbanları ve konumları genellikle şok değerleri için dikkatli bir şekilde seçilir. Okullar, alışveriş merkezleri, otobüs ve tren istasyonları, restoranlar ve gece kulüpleri hem büyük kalabalığı çektikleri hem de sivil nüfusun üyelerinin aşina oldukları ve kendilerini rahat hissettikleri yerler olduğu için hedeflenmiştir. Terörizmin genel amacı, halkın kendilerine en tanıdık yerlerde güvenlik duygusunu yok etmektir.Başlıca hedefler bazen binaları veya büyükelçilikler veya askeri tesisler gibi önemli ekonomik veya politik semboller olan diğer yerleri de içerir. Teröristin umudu, bu eylemlerin yarattığı terör duygusunun nüfusu, siyasi liderleri belirli bir siyasi amaca doğru baskılamaya teşvik edeceğidir.
Bazı tanımlar, siyasi motivasyonlarına bakılmaksızın, tüm terör eylemlerini basit bir suç etkinliği olarak ele alır. Örneğin, ABD Federal Soruşturma Bürosu (FBI), hem uluslararası hem de yerel terörizmi “şiddet içeren, cezai fiiller” olarak tanımlamaktadır. Bununla birlikte, suçluluk unsuru sorunludur, çünkü farklı siyasi ve yasal sistemleri birbirinden ayırmaz ve dolayısıyla bir hükümete karşı şiddetli saldırıların meşru olabileceği durumları açıklayamaz. Sıkça bahsedilen bir örnek, o ülkenin apartheid hükümetine karşı şiddet içeren eylemlerde bulunan ancak dünya çapında geniş sempati komuta eden Güney Afrika Afrika Ulusal Kongresi (ANC). Başka bir örnek, II. Dünya Savaşı sırasında Fransa'nın Nazi işgaline karşı direniş hareketidir.
20. yüzyıldan bu yana, ideoloji ve siyasi oportünizm, birçok ülkeyi, genellikle ulusal kurtuluş hareketlerini destekleme kisvesi altında, uluslararası terörizme yöneltmiştir. (Bu nedenle, “Bir erkeğin teröristi başka bir erkeğin özgürlük savaşçısıdır” demek yaygın bir hal aldı.) Terörizm ile diğer siyasi şiddet biçimleri arasındaki ayrım, özellikle de birçok gerilla grubunun sıklıkla terörist taktikleri kullandığı gibi, yargı ve yasallık konuları bulanıklaştı benzer şekilde gizlenmişti.
Bu sorunlar, bazı sosyal bilimcilerin, suçluluğa değil, terörist şiddet mağdurlarının çoğunlukla masum sivillere dayalı bir terörizm tanımını benimsemelerine yol açmıştır. Bununla birlikte, bu tanım bile esnektir ve bazen terörist eylemlerin gizli veya gizli olması ve terörist eylemlerin ezici bir korku duygusu yaratması gibi çeşitli diğer faktörleri içerecek şekilde genişletilmiştir.
20. yüzyılın sonlarında ekstererizm terimi , siyasi bir hedefi ilerletmek veya İran Körfezi Savaşı sırasında Kuveyt petrol kuyularının Irak ordusu tarafından yakılması gibi bir savaş eylemi olarak işlenen çevresel yıkım eylemlerini tanımlamak için kullanıldı. Terim ayrıca, çevreye zarar verdiği iddia edilen faaliyetleri bozmayı veya önlemeyi amaçlayan kereste ağaçlarının sivrilmesi gibi cezai eylemlere rağmen, çevresel olarak iyi huylu olsa da uygulanmıştır.