27.06.2023 15:21:27 462 Kişi görüntüledi
Gerçek Hayattaki Partnerler için Gerçek Dünya Romantizmi
Romantik bir ilişkide, insanlar ya eşlerini idealleştirmeye ya da diğer yöne gidip onları aşırı derecede eleştirmeye eğilimlidirler. Bu tepkiler, uzun ihtiyaçlar listemizi yerine getirebilecek bir eşe sahip olmanın mümkün olduğuna dair bilinçsiz inançtan kaynaklanır. Örneğin: çekici, zeki, duyarlı, sorumlu, eğlenceli olmalı ve ilgi alanlarımızı paylaşmalıdır. Diğer bir deyişle, 7/24 bize uyum sağlayan, yaşam için tamamen uyumlu bir yol arkadaşı olmalıdırlar.
Hayatımızdaki gerçek örneklerin -ebeveynlerimizin veya akranlarımızın ilişkisi ve hatta kendi ilişkimizin- bunun gerisinde kalmış olması önemli değil, bunlara anormallikler olarak bakma eğilimindeyiz, mükemmelliğimizin olacağı bir gelecek göz önünde bulundurarak.
Kim böyle bir aşk hikayesi istemez ki?
Tipik olarak, insanlar yeni ilişki partnerlerinin mükemmel olduğunu düşünürler ve sonra, onları daha iyi tanıdıktan sonra, onları rahatsız eden alışkanlıkların veya özelliklerin farkına varırlar. Paylaşmadıkları ilgi alanlarının farkına varırlar. Mükemmel partner imajı lekelenir. İnsanlar, partnerlerini idealleştirerek, olumsuz nitelikleri göz ardı ederek ve hatta olumlu olanları hayal ederek bu imajı korumaya çalışabilirler. Örneğin, eşleri gerçekte olduklarından daha komik, daha zeki veya daha ilginçmiş gibi davranabilirler. Bu strateji oldukça zararlıdır çünkü gerçek bir ilişki kurma şansını azaltır çünkü inşa edilen partner görüldüğünü hissetmez ve kişisel öz-değer duygusunu kaybeder.
Veya mükemmel partnerdeki kusurlar ortaya çıkmaya başladığında, insanlar hayal kırıklığına uğrayabilir ve öfkelenebilir. Hak ettiklerini alamadıkları için kendilerini mağdur hissedebilirler. Bu genellikle partneri eleştirmeye, kusurlarına ve eksikliklerine odaklanmaya ve hatta abartmaya yol açar. Bu tür yargılayıcı veya kaba tutum, kişinin eleştirel iç sesi tarafından desteklenir. Kişi, partneri ve ilişkisi hakkında olumsuz bir bakış açısını benimseyerek, samimiyeti caydırabilecek bir kendini koruyucu savunmadır. Kişiye (O ezikle ne yapıyorsun? Bundan daha iyisini hak ediyorsun!) ve partnerine (Çok aptallar/ çekici değiller/ zayıflar/ vb.) ve ilişkilerine (Bu ilişki bitmeye mahkûm! Aşk/tutku/uyum nerede?)
İnsan olduğumuz için kusurluyuz. Güçlü ve zayıf yanlarımız var. Mükemmel insan yoktur, dolayısıyla mükemmel eş de olamaz.
Bunu düşünürken, aklıma şu geldi…
"Yeterince iyi anne". Bu mükemmel olmayan ebeveyn, güvenli bir ortam ve duygusal bir bağ sağlar ve çocuklarının ihtiyaçlarının hepsini olmasa da bir kısmını karşılar. Ebeveyn mükemmel olmadığı için, çocuk uyum sağlar ve hayal kırıklığı ve hüsranla başa çıkmak için beceriler geliştirir. Çocuğa, mükemmellik imajı yansıtan biriyle ilişki kurmaya çalışmak yerine, gerçek bir kişiyle gerçek bir ilişki teklif edilir.
Benzer şekilde bir diğer düşüncem;
"yeterince iyi ilişki" Bu tür bir ilişkide, insanlar tüm ihtiyaçlarının eşleri tarafından karşılanmasını istemezler. İlişkilerinin çatışmasız olacağını varsaymazlar. Tüm anlaşmazlıklarını çözmeyi beklemiyorlar. Uzun vadeli bir partner seçerken ... kaçınılmaz olarak belirli bir dizi çözülemez sorunu seçmiş olacaksınız. “Yeterince iyi ilişkide" insanlar, tüm sorunlarını çözmek veya çocukluk yaralarını iyileştirmek için eşlerine ve ilişkilerine bakmazlar. Kayıp parçalarını aramazlar ilişkinin içinde…
Birbirinize nezaket, sevgi, şefkat ve saygı ile davranın. Duygusal veya fiziksel tacize müsamaha göstermeyin. Yaptığım araştırmalarda; bu zihniyeti seçen partnerlerin, iyi arkadaş olduklarını ve tatmin edici bir cinsel yaşamları olduğunu gözlemledim. Birbirlerine güveniyorlar ve birbirlerine tamamen bağlılar. İşe yarayan karşılıklı anlayışlara ve uzlaşmalara varmak için çatışmayı yapıcı bir şekilde yönetirler. Ve birbirlerini incittiklerinde etkili bir şekilde onarabilirler.
Gerçekçi beklentilerle, mükemmel olmayan, yeterince iyi olan ilişki, çiftin her bir üyesine gerçek olma şansı verir. Her biri, eşinin benzersiz ilgi alanlarını ve niteliklerini takdir ederken ve desteklerken, benlik algısını koruma fırsatına sahiptir.
Bir ilişkide her partnerin bireyselliğini koruması gerektiği hakkında yazıyorum.
İlişkinizin başarısına katkıda bulunan iki temel faktör; bir birey olarak sizin sürekli gelişiminiz ve eşinizin bireyselliğini takdir etmeniz ve desteklemenizdir. Bu amaçla, etkileşimlerinizde yetişkin, açık, savunmasız ve dürüst kalarak bağımsızlığınıza değer vermeyi ve bütünlüğünüzü korumaya çabalamayı öğreniyorsunuz. Ayrıca eşinizin sizden ve ilişkinizden ayrı, egemen bir birey olduğu gerçeğine saygı duymayı öğreniyorsunuz. Bir ilişki, iki güçlü birey, ayırt edici ve çeşitli niteliklerini partnerlerine getirdiğinde gelişir.
Bir ilişkiyi gerçek tutmak için, mükemmel ilişki fantezisine kapılmaktan kaçınmak en iyisidir. Partnerinizi idealize edip etmediğinizin veya onu ezip geçmediğinizin farkına varabilirsiniz. Siz ve partnerinizin, gerçek ve kusurlu bir dünyada gerçek bir bağ kuran iki benzersiz insan olduğunuz ("yeterince iyi bir ilişki") için can atabilirsiniz...
Uzm. Klinik Psikolog
Ömer KurtBu Konuyu Paylaş; Facebook Twitter Linkedin