|Deniz iskelesi|
- Gemi, vapur, tekne, kayık gibi deniz taşıtlarının yanaşması, rampa edebilmesi için ucu karaya bağlı olarak deniz üzerine inşa edilen, uzunluğu suyun sığlığına göre değişen, ahşap yada kagir yapı, yanaşlık. İskelelerin uç kısımları gemilerin altı karaya sürtmeden yaklaşabildikleri noktaya kadar uzar.
- Bu yanaşlıktan gemiye yada gemiden bu yanaşlığa uzatılan iğreti köprü.
- Vapur uğrağı kent yada kasaba.
- İçerlerde bulunan bir yerin kendine en yakın olan deniz taşıtı uğrağı yada demiryolu durağı.
- Bina yapım ve onarımında yapıların dış cephesinde yada yüksek tavanlı yapıların içinde, keresteden yada demir boyu ve kelepçelerle geçici olarak kurulup çalışmak için üstüne çıkılan, amacı çalışılacak yere erişimi kolaylaştırmak olan, sabit ayaklı veya taşınabilir çatkı. Boru iskele.
- Geminin gidiş yönüne göre sol yanı.
- (sinema) Işıkların yerleştirilmesi, ışıkçıların dolaşabilmesi için stüdyolarda tavana yakın yerde, duvarı çepeçevre saran çıkıntı.
|İnşaat iskelesi|
- İskele alabanda: (denizcilik) Dümenin gidebildiği kadar geminin iskele yönüne çevrilmesi için verilen komut.
- İskele almak: (denizcilik) Gemi için iskelesini kaldırıp harekete hazırlamak.
- İskele başı nöbeti: Geminin borda iskelesinin üst tarafına açılan yerde tutulan nöbet.
- İskele kirişi: 1. İskele desteğini yerleştirmek için duvarda açılan delik. 2. Bir duvara gömüler ve iskelenin döşemesini taşımaya yarayan yatay tahtalar.
- İskele vermek: Gemiye girip çıkmak için borda, iskelesini indirmek yada sürmek, iskele uzatmak.