Ben sokakta bulunmuş kimsesiz bir çocuktum. Ne annem vardı ne babam ne de kardeşlerim. Ailemin kim olduğunu bilmiyordum. Sekiz yaşına gelinceye kadar Barberin Ana’yı gerçek annem, Barberin Baba’yı da gerçek babam olarak bildim.
Barbarin Baba, Paris’te geçirdiği talihsiz bir kaza sonrasında sakat kalınca köye, geri döndü. O zamana kadar Barberin Ana, elindeki her şey satıp, sevgili kocasını Paris’e yollamıştı. Evdeki son inek de satılınca aile tamamen fakirleşmişti. Barberin Baba’nın eve döndüğü o gece, ikisinin konuşmalarından kendi hayat hikayemle ilgili acı gerçekleri öğrenmiş oldum. Duydu-klarım beni çok üzmüştü.