“Bir unvan bile mi kazanamadım?”
Heybetli genç bu gerçeği kabullenemiyormuş gibi mırıldandı. Bu, onun için çok büyük bir darbe olmuştu.
Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesinde, değerlendirme sonucu verilebilecek altı farklı unvan vardı. Oradaki herkes, antik Büyük İmparatoriçe’nin yüceliğini bildiğinden hiç kimse en yüksek unvanı kazanmayı beklemiyordu.
Ama heybetli genç, “Nüve” ya da “Bilge” gibi görece yüksek unvanları geç, en düşük unvan olan “Şövalye”yi bile elde edememişti.
Gücü çok kötü olduğundan hiçbir derece alamamıştı.
“Haha, Semavi Işık Adası’nı utandırdın!”
Kalabalığın içinden biri alay etti. O, Semavi Işık Adası’nın düşmanlarındandı. Her ne kadar heybetli gencin kendini küçük durumuna düşürmesiyle alay etseler de, bu aynı zamanda Büyük İmparatoriçe’nin standartlarının onların tahmin ettiğinden çok daha yüksek olduğunu anlamalarını sağlamıştı!
“Bir de ben deneyeyim!”
Bu sefer bir kız ileri çıktı. Elbette ileri çıkmasının sebebi kendine güvenmesiydi.
Ama kristal sütun üzerine kanıyla ismini yazmasının ardından hiçbir mucize gerçekleşmedi. Onun değerlendirmesi de, “Unvan için yetersiz!” idi!
Bunun ardından herkes biraz şaşkınlığa kapıldı. Heybetli gence gülüp onunla dalga geçenler de alaylarını kestiler.
Arka arkaya iki kişinin aynı sonucu alması, bu değerlendirmenin zorluğunu daha iyi anlamalarını sağladı.
Hepsi göklerin gururlu çocuklarıydı ve kendi oluşumlarının en iyi gençleriydi; ama yine de Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesine girdiklerinden beri aksilik üstüne aksilik yaşıyorlardı.
“Buna inanmıyorum. Kadim çağlarda dövüş sanatları yetişimleri daha mı güçlüydü?”
Siyah elbiseli bir kız kaşlarını çatarak konuştu. O, Panter Leydi’ydi.
Panter Leydi’nin yanında, siyah elbiseli bir kadın daha duruyordu. Biraz Panter Leydi’ye benziyordu, ama vücudu daha ateşliydi. Panter Leydi’nin ablası olduğu için ondan daha olgundu.
“Ben de deneyeyim!”
Panter Leydi’nin ablasının denemek için ileri çıktığını görünce, herkes gözünü ona dikti. Çoğu bu kadını tanıyordu. Yeteneği Panter Leydi’den daha yüksekti, bu yüzden kesinlikle aralarındaki en iyilerden biriydi.
Siyah elbiseli kadın keskin tırnaklarıyla avucunu kesti ve ismini yazdı.
Antik kalıntıların ışık hüzmeleri, siyah elbiseli kadının isminin önünde toplandı. Işık akışı parladı ve bu sefer dağılmadı, tam tersine kademe kademe karmaşık bir yazıya dönen bir şekil oluşturdu…
Bunu gören herkesin gözleri parladı.
Nihayet siyah elbiseli kadının sahip olduğu yetenek bir değerlendirme için yeterliydi!
İnsanlar gözlerini kırpmadan baktılar. Bir ölçüt varken kendilerini onunla kıyaslayıp kendi alacakları unvanlar hakkında bir çıkarım yapabilirlerdi.
“Şövalye!”
Gözlerinin önünde bu kelimenin ortaya çıkışıyla birlikte herkes sessizliğe gömüldü. Siyah elbiseli kadın bir Şövalye’ydi sadece…
Gücü siyah elbiseli kadınınkinden daha düşük olanlar bir anlığına öne çıkma arzularını kaybettiler.
“Genç Efendi Nantian, buradakiler arasında en yetenekli olan siz ve Lin Xintong’sunuz! Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesinden oldukça iyi bir unvan almalısınız, değil mi?” dedi birisi Shen Tu Nantian’a.
Bu sözlerle birlikte herkesin gözü Shen Tu Nantian’a çevrildi.
Shen Tu Nantian, Tian Yuan Dünyası’ndaki en üstün figürlerden biriydi. Değerlendirmesi çok iyi olacaktı.
Shen Tu Nantian’ın değerlendirmesini bilirlerse de kendi sonuçları hakkında daha iyi bir fikir sahibi olurlardı.
Shen Tu Nantian hafifçe kaşlarını çattı. O da nasıl bir sonuç alacağı konusunda emin değildi. O anda siyah bir figür hızla kaybolup tekrar göründü. Zayıf bir genç kıkırdayarak bir maymun gibi kristal sütunun yanına atladı. “Deneyelim bakalım! Ha!”
İnsanlar, o kişinin nereden geldiği belli olmayan esmer genç olduğunu anlamak için ona dikkatle bakmak zorunda kaldılar.
“Şu dallama! Bir şeyler mi çevirmeye çalışıyor? Kim olduğunu sanıyor?”
Birçok kişi küfretti. Esmer genç, davranışlarıyla diğerlerinde bir palyaço izlenimi oluşturmuştu. Onların gözünde, Yi Yun’dan bile daha aşağıdaydı.
Esmer genç, diğerlerinin sözlerine karşı kulaklarını tıkadı, parmağını ısırdı ve kristal sütunun üzerine yavaş bir şekilde ismini yazdı.
Yazdığı harfler düzgün değildi. Baskıları ve yazma biçimi bir yengecin yürüyüşü gibi garipti.
Ama asıl önemli olan, yazısının çirkin olup olmaması değil, kimsenin bu yazıyı tanıyamamasıydı.
“Hangi kelime o?”
Genç elitlerin hepsi bilgili ve akıllı kişilerdi ama bunu okuyamadıklarından birbirlerine bakıyorlardı.
“Yanlış yazmış olamaz, değil mi?”
Birisi alay etti.
Yi Yun gözlerini kıstı. Buraya kadar ulaşan biri elbette ismini yanlış yazamazdı. Bu esmer gencin kimliği gittikçe daha gizemli bir hâle geliyordu.
Esmer gencin yazdıkları her ne kadar garip olsa da, kristal sütundaki ışık noktaları isminin arkasında toplandı.
Yi Yun nefesini tuttu. Esmer gencin ne kadar yetenekli olduğunu öğrenmek istiyordu.
Ama ışık noktalarının birkaç saniye parladıktan sonra kaybolması Yi Yun’u şaşırttı.
Değerlendirme sonucu: Unvan için yetersiz!
“Ne?”
Yi Yun şok oldu. Bu esmer gencin sıradan biri olmadığı hissine kapıldı. Belki de böyle hissetmesine neden olan şey enerjiye olan duyarlılığıydı.
Ona göre, esmer gencin yeteneği ‘Şövalye’yi aşmış olmalıydı. Hatta muhtemelen ‘Şövalye’nin birkaç unvan üstüne ulaşmış olmalıydı. Ama bu sonuç onu şaşırttı.
Yanılmış mıydı?
“Üzgünüm, üzgünüm...Bu kadar zor olacağını düşünmemiştim…” Esmer genç başını kaşıdı ve aptalca bir kahkaha atarak geri çekildi. Ama aslında hiç üzgün değildi ve dedi ki: “Bir yeşim parçasını çizmek için bir tuğla kullanmış gibi davrandım! Ha!”
“Şu aptal! Kafasına eşek çiftesi yemiş kesin!”
Bazı insanlar onu izlemeye dayanamıyordu.
“Sadece tribünlere oynuyor! Burada öyle insanlar yok. Onunla ilgilenmeye gerek yok!”
“Bu esmer gencin bu sefere katılması ve buraya kadar gelmesi, değerlendirmemizin onunla aynı olduğunu gösteriyor. Bu, çok utanç verici…”
Onlar gibi bir grup elit, böyle bir geri zekalıyla aynı güce sahipti.
“Böyle insanlar onun hakkında konuşursanız daha da heyecanlanır. Genç Efendi Nantian, lütfen bize neyiniz var gösterin!”
“Aynen öyle, genç efendi. Oraya çıkıp gözlerimizi açın!” Yi Yun’u öldürmek isteyen Shen Tu genci heyecanlı bir sesle diğerlerini onayladı.
Ama o anda, Shen Tu Nantian kasvetli bir bakışla onu susturdu.
Shen Tu Nantian, yetenek değerlendirmesinde kendine çok güvenmiyordu aslında. Geçmişteki hâli olsaydı kendinden çok emin olurdu, ama şimdi…
Yarım yıl önce, Yi Yun’un ona Yedi Zehirli İlahi Yine Hapı yedirmesi gücüne önemli ölçüde zarar vermişti. Bir sürü hazine kullanmış olsa da tamamen iyileşememişti.
Diğerleri ise gelişiyor, yetişimleri günden güne artıyordu.
Ama Shen Tu Nantian henüz gücünü geri kazanamamıştı. Altı ayda, gücünün anca %80’ini geri kazanabilmişti.
“Sonuçta uzun süredir bunun için yetiştiriliyorum...En iyi hâlimde olmasam da, diğerlerinden daha güçlü olmalıyım.”
Shen Tu Nantian derin bir nefes aldı ve kristal sütuna doğru yürüdü. İki parmağıyla avucunu kesti ve ismini yazmaya başladı.
Harfleri zarifti ve Kılıç Qi’si içeriyordu. Sanki her harf bir kılıç tarafından yapılıyormuş gibi...