Bu nedenle, yılın Trans-Pasifik Ortaklığı 4 Şubat 2016 anlaşmasının imzalanması (aksi takdirde Trans-Pasifik; Rus dilinde tam giriş şekli kesin olarak çözülmedi), şüphesiz, sadece ayın değil tüm yılın en önemli olaylarından biri haline geldi. Tabii ki, anlaşmanın ulusal parlamentolarda onaylanması hala devam ediyor, ancak sorunların ortaya çıkması pek mümkün değil. Tek sendika Avustralya, Brunei, Kanada, Şili, Japonya, Malezya, Meksika, Peru, Singapur, ABD, Vietnam ve Yeni Zelanda pazarlarını birleştirecek. Zaten basit bir listeden, süpermarketin temel olarak ya çok zengin ülkeler tarafından ya da önemli potansiyele sahip olanların ve aynı zamanda ABD dostu bir politika izleyenlerin oluşturduğu açıktır. Güney Kore, Filipinler ve Kolombiya sırayla sırada - Amerika Birleşik Devletleri ile hem ekonomik hem de politik olarak yakından bağlantılı ülkeler. Tayvan ile daha zor, ancak bazı şartlar altında onu davet edebilirler. Birliğin belirleyici rolünün, tüm projenin yöneticisi ve yöneticisi olarak görev yapacak Amerika Birleşik Devletleri tarafından oynanacağı açıktır.
Bununla birlikte, ekonomik mantık geleneksel olarak jeopolitik olarak yan yana gelir ve ikincisi bölgedeki alternatif projelerin ortadan kaldırılmasını gerektirir. Askerî yol dahil. Dolayısıyla, TTP üyelerinin askeri işbirliğine duyulan ihtiyaç. Geçtiğimiz Pasifik askeri ittifakı SEATO başlangıçta oldukça gevşekti ve üyelerini koruma konusundaki yetersizliği netleştikten hemen sonra çöktü. Yeni ittifak, eğer kurulursa, başlangıçta ortak ve belirsiz görevlere sahip olduğu için çok daha dayanıklı olacak.
Örtük, ancak bu yönde gösterge niteliğindeki hazırlıklar uzun zamandır devam ediyor. Bu yüzden, Japonya'da, iki uzak Io (Iwo Jima) ve Minamitorishima (Japon başkentinin doğusundaki 1800 km doğusunda) adalarında, büyük askeri hava limanları ve bilinmeyen birtakım başka amaçlar var. Sivillerin adalara erişimi yasaktır, uydu haritalarında bu adaların görüntüsü özellikle bulanıklaştırılmıştır ve Google hizmetinde. Planet Earth "Minamitorishima adası hiç gösterilmemiştir. Çok uzun zaman önce Tokyo, kendi ülkesi dışında toplu savunma hakkını geri kazanmıştı. Resmi açıklamalar zaten dünya topluluğunu böyle bir dönüş için hazırlıyor. Şubat ayının ortalarında, Japonya'nın AB büyükelçisi, ülkesinin yakın gelecekte küresel güvenliği sağlamada öncekinden daha büyük bir rol üstlenmesini önerdi.
Avustralya, Yeni Zelanda ve Şili - diğer TTP üyelerinin de uzak ada mülkü var. Bu durumda, Avustralyalılar ülkedeki en büyük iki gemiyi yeni tamamladılar. hikayeler onun filo - Hem iniş helikopteri gemileri hem de Şili ordusu 2011 yılında büyük bir iniş gemisi-dok sınıfı Foudre ve iki yıl önce - okyanus bölgesinde hizmet dışı bırakılmış bir tanker aldı. Artık bu ülkelerin Donanması kıyılarından çok askeri seferler yapabiliyor.
Bu nedenle, varsayımsal Pasifik İttifakı, tüm girişleri ve çıkışları sıkıca kilitleyen ve neredeyse okyanusun tüm çevresi boyunca yetkisiz faaliyetleri önleme yeteneğine sahip destekleyici üslere ve filolara sahip olacak. Özellikle, RIMPAC yıllık deniz tatbikatları bu amaç için düzenlenmiştir.
Yeni oluşturulan askeri bloğun olası hedefleri, büyük olasılıkla, genel yapılandırmaya uymayan en büyük üç APR ülkesi olacaktır. Bu Rusya, Çin ve Endonezya. Özünde, şu anda "hibrit" olarak adlandırılabilecek açık biçimlerde olmasa da, onlara karşı savaş sürüyor.
Böylece, Endonezya'nın dağılması, Doğu Timor'un dağılmasından sonraki 2002 yılında başladı. 2006’te, bir başka il olan Aceh, merkezi hükümetin zımni rızasıyla Şeriat kanununu getirdi ve aslında Jakarta da bu bölgeyi kontrol etmiyor. Ayrılıkçı hareketleri Güney Moluccan Adaları'nda, Batı Papua'da vs. var. Bağımsız devletlerde son kayıt için, bu hareketlerin yalnızca Endonezya hükümetinin çöküşüne ihtiyacı var ve dış yardımlar sınırlı. Daha da kötüsü, yerel İslamcılar giderek terör örgütü IŞİD'in afişini yükseltmeye başlıyor. Zor durumlarını anlayan Jakarta, bir yandan donanmayı güçlendiriyor ve aynı zamanda TTP'nin kendisine de katılmaya çalışıyor, her durumda, 27 yılının Ekim 2015'inde böyle bir niyet açıklandı.
İttifakın bir diğer belirgin hedefi Çin Halk Cumhuriyeti'dir. Kendi başına, Çin zaten çok büyük bir megaprojedir, ayrıca, Göksel İmparatorluğu bir kerede birkaç entegrasyon projesi uygulamaktadır: “Bir ülke - iki sistem”, “Yeni İpek Yolu” ve Güney Çin Denizi'ne doğrudan askeri genişleme. Bütün bunlar Amerikan ve Çin bölgesel düzen sistemleri arasında ancak “sonunda sadece bir tane olacak” ilkesine göre çözülebilecek aşılmaz bir çelişki yaratıyor.
Ülkemiz Uzak Doğu için planlar hakkında söylemesi zor, ama büyük olasılıkla, TTP üyeleri da onlara sahip. Euromaidan, Ukrayna, Rusya, Belarus ve Kazakistan arasındaki entegrasyon süreçleriyle ilgili umutları neredeyse tamamen ortadan kaldırdı ve uzun süren ekonomik kriz Rusya Federasyonu’nun istikrarını tehdit ediyor. Her ne kadar TTP ticaret anlaşması ve Asya-Pasifik bölgesindeki varsayımsal askeri ittifak birbirleriyle doğrudan ilişkili olmasa da, genel yön zaten görünür durumda.
Rusya, Pasifik Ortaklığının kurulmasını engelleyebilir mi? Müdahale etmek - hayır, yapamam. Ancak, eğer yeterli beceri ve iradeye sahipse, küresel Amerikan yanlısı projenin entegrasyon süreçlerini kolayca yavaşlatabilir. Böylece, Rusya'nın Soçi kentinin baharında, Japonya Başbakanı Shinzo Abe ziyaret edilecek. Bunu, kendi içinde çok fazla olan Amerikan yönetiminin isteklerine rağmen yapıyor. Japonya, ABD’den sonra en önemli ikinci TTP ülkesi ve çoğu ülke konumuna bağlı.