Yetmişlerin ve seksenlerin başında, ABD Ordusu hava savunmasının ana unsurlarından biri, M163 zırhlı personel taşıyıcısına dayanan ve altı namlulu 113 mm M20 topuyla donanmış, M61 kendinden tahrikli uçaksavar kurulumuydu. Altmışlı yılların ortalarında oluşturulan bu muharebe aracı artık tamamen modern gereklilikleri karşılamıyordu. Özellikle, ordu ZSU’yu tüm manzaralarda daha fazla hareket kabiliyeti ve manevra kabiliyeti ile istedi.
Askeri hava savunması için savaş aracının yeni bir versiyonu, seksenlerin başında Dallas, PC'den Standard Manufacturing Company (SMC) şirketi tarafından önerildi. Teksas. Kısa bir süre önce, SMC tasarımcıları, en farklı askeri ve sivil araçların yapımında kullanılabilecek, yüksek manevra kabiliyetine sahip gelecek vaat eden, çok amaçlı bir şasi görünümü oluşturdular. Mümkün olan en kısa sürede, şirket birkaç ön projede çalıştı. Potansiyel müşteriler asıl şasiyi, temelindeki taşıtları ve belirli bir silahla birkaç örneği taşımayı planladı.
Geliştiricilerin ilkeli kararına uygun olarak, her şeyden önce, gelecek vaat eden bir şaside uçaksavar kendinden tahrikli bir kurulum projesinin uygulanması gerekliydi. Bu alanda kendini iyi gösteren bu tür bir makine yalnızca birliklere giremedi, aynı zamanda diğer birleşik tasarımların önünü açtı. Yeni ZSU'daki tasarım çalışmaları en geç 1980-82'ten başlamıştır.
SMC uzmanları, gelecek vaat eden kendiliğinden çalışan bir silahın mevcut makine M163 ile aynı silahları taşımasına karar verdi. M61 Vulcan topunun kullanılabilirliği projenin tanımlanmasında yansıtılmıştır. ZSU, Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı (VWC) adını verdi - "Tekerlekli taşıyıcı" Volkan ". Daha sonra, bu makinenin tek prototipine Excalibur adı verildi.
Projedeki mevcut araçla birlikte, mümkün olan en yüksek özellikleri elde etmeyi amaçlayan en cesur ve yeni fikirlerin kullanılması planlandı. Bu yaklaşımın nihayetinde kayda değer sonuçlara yol açtığı belirtilmelidir. Bitmiş makine, sadece bireysel ünitelerin özel yapımında değil, aynı zamanda tanınabilir görünümünde diğer ekipmanlardan farklıydı. Tüm özel problemleriyle birlikte, SMC VWC kendinden tahrikli tabanca, fütüristik bir dış görünüme sahipti ve fantastik bir parçadan belli bir teknoloji parçasına benziyordu.
Kendinden tahrikli tabanca kumlu arazide hareket eder. Fotoğraf Ftr.wot-news.com
Standart Üretim Şirketi tasarımcıları, bir dizi orijinal fikir kullanarak, karakteristik bir ekip kabini ve özel ekipman montajı için uygun büyük bir kargo platformu ile dört tekerlekli tekerlekli bir savaş aracı yarattılar. Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı projesinde, platform otomatik bir tabanca ile tam döner bir savaş modülünün kurulması için tasarlanmıştı. Genel mimari açısından bakıldığında, yeni askeri teçhizat modeli, o zamandaki bazı gelişmelerden çok az farklıydı.
Perspektif şasisinin ana ünitesi oldukça basit bir yapı haline geldi. Haberlere göre, prototip VWC zırh ile donatılmamış ve sadece yapısal çelikten ve diğer malzemelerden yapılmıştır. Gövdenin önüne büyük bir standart olmayan kabin yerleştirildi ve bunun arkasında motor bölmesi ve şanzımanı takacak hacimler vardı. Motorun arkasında, kulenin ve topçunun işyerinin bazı öğelerini içeren küçük bir dövüş bölmesi yerleştirildi.
Muhtemelen projenin deneysel doğası gereği, yeni bir ZSU tipi, gövdenin önünde bulunan kısmen kapalı bir kokpit aldı. Mürettebatın hacmi, alçak taraflara ve yatay bir tabana bağlı bir çift eğimli alt tabaka tarafından oluşturulmuştur. Üst ön kısımlar eksikti; bunun yerine, hafif bir kafes tavanına tutturulmuş bir çift ayağı vardı. Camlama tam olarak mevcut değildi, bununla birlikte, yola çıkma ve sökülmeyi basitleştirdi.
Ana gövde, alt alanda eğimli olan dikdörtgen bir kesite sahipti. Kabinin hemen arkasında, elektrik santralinin ağ ekleri olan hafif bir kasası yerleştirildi, arkasına kule omuz askılı bir silindirik ünite vardı. Kıçta, katlanır arka duvarı olan büyük dikdörtgen bir kasa vardı. Kenarlar boyunca kanat görevi gören geniş raflar kuruldu.
Potansiyel şasi, 135 hp'ye kadar güç üreten Detroid Diesel markasının sekiz silindirli V şeklinde dizel motoruyla donatıldı. Gövde içindeki hacimleri korumak için, sekiz sürüş tekerleğine tork dağıtan hidromekanik şanzıman kullanıldı. Tüm istenen özellikleri elde ederken tasarımcıların otomobilin yüksekliğini azaltmalarına izin veren benzer bir şanzımandı. Başka bir deyişle, şasi ile ilişkili iç şasi üniteleri, kurulu muharebe modülünü etkilememiştir.
Yeni kasa ailesinde, Standard Manufacturing Company'deki mühendisler, Trailing Arm Drive olarak bilinen orijinal şasi mimarisini kullandılar. Teknenin her iki tarafında Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı'nın TAD süspansiyon tipine dört tekerlek takması istendi. Bu tasarımın ana elemanı, burulma süspansiyon cihazlarına benzeyen dengeleyici geri döndü. Dengeleyicinin bir ucunun gövdeye ve ikinci monte tekerleğe hareketli bir şekilde monte edilmesi önerildi. Yukarıdan, öne doğru belli bir eğim ile, bir denge kolu omzuna bağlı yay kurulmuştur. Yük altında, germe üzerinde çalıştı.
TAD sisteminin dengeleyicisi, benzer cihazlardan artan boyutlarla farklılık gösteriyordu ve aslında içi boş bir kirişti. Dengeleyicinin içinde, uçlarında, bir zincir aktarımıyla birbirine bağlanmış iki dişli vardı. Dengeleyicinin gövdeye süspansiyon tertibatı şaftı, şanzımanın yerleşik şanzımanından, enerjinin bir dişliye, ardından zincire, ikinci dişliye ve ondan tekerleğe beslenmesini içerir. Tüm karmaşıklığı için, şasinin böyle bir tasarımı, dört tekerlekten çekiş ve yüksek verim ile kombine edildi ve çok sayıda dengeleyici sağladı.
Alt takım süspansiyon kontrolleri aldı. Araziye bağlı olarak, sürücü zemin boşluğunu değiştirebilir. Yaylı salıncak dengeleyiciler bu parametreyi 10'ten 22 inç'e (254-559 mm) değiştirdi. Zemin boşluğundaki değişmeye rağmen, süspansiyon her koşulda arazinin düzensizliğini “çözdü”.
Tasarım aşamasında, M61 tabancasının geri dönmesinin yeni şasinin özelliklerine uymadığı ortaya çıktı. Bu bağlamda, hareket halindeyken atıştan vazgeçmek ve savaş aracını krikolarla donatmak gerekliydi. Kabinin önünde ve gövde kıç levhasının yanlarında, yuvarlak destekleri olan üç hidrolik payanda konumlandırılmıştır. Muharebe çalışması sırasında, destekler yere yattı ve makinenin ağırlığını aldı. Geri çekilmiş pozisyonda, ön dairesel destek alt ön tabakanın nişine girdi ve kıç arka tamponun altına yerleştirildi.
ZSU’nun sürücüsü ve komutanı yarı açık tipte bir çift ön kabinde bulunmalıdır. İşleri korunmamıştı ve camlarla bile donatılmamıştı. Bazı dış etkenlerden, sadece başlarının üzerindeki kafes bir çatı ile korunuyorlardı. Kabinin soldaki iş yeri sürücü için sağ taraf içindi - komutan için. Kabinin ön tekerleklerin kanatları ve çatı arasındaki büyük açıklıklar arasından girmesi önerildi. İki iş arasında hidrolik silindir ön jakı vardı.
Aracın arka kargo platformunda omuz askılı özel bir halka yardımı ile uçaksavar silahlarına sahip bir savaş modülü kurulması önerildi. SMW VWC projesi, kısmen mevcut ZNS M163 ünitelerine dayanan orijinal bir kule kulenin kullanılmasını içeriyordu. Bir dereceye kadar, bu birleşme bir prototipin montajını basitleştirdi ve ayrıca ekipmanın daha ileri çalışmasında yardımcı olmalıydı.
Doğrudan kovalamakta, çeşitli cihazlar için montajlı asimetrik bir yatay platform vardı. Platformun önünde, uzunlamasına bir eksende, 20 mm altı namlulu M61 tabanca ile sallanan bir kurulum yapıldı. Nispeten ağır silâh yaylı balans cihazları ile sağlam bir çerçeveye monte edilir. Manuel mekanizmalarla çoğaltılan düşey toplayıcılı elektrikli sürücüler kullanılmıştır.
Platformun sol tarafı, mühimmat için büyük bir kutunun montajı altında verildi. Vulkan topunun yüksek ateş hızından dolayı, savaş aracının büyüklüğünde bir mühimmat ve bunun için bir kutuya ihtiyacı vardı. Büyük kutunun dış duvarının topçu için ek bir savunma olması ve soldan gelen saldırılara tamamen kaplanması çok ilginç.
Sağ tahtaya bir rehberlik aracı yerleştirildi. Kullanım tecrübesine göre kendinden tahrikli M163, AN / VPS-2 radar rehberliği ile donatılmış yeni bir VWC. Bu istasyonun anteni dikey yönlendirme tahrikli kendi rafına yerleştirildi. Antenin hareketi, tabancanın dikey ucu ile eşzamanlı olarak gerçekleştirildi. Radarın ve diğer cihazların çeşitli elemanları platformun kıçındaki kutulara yerleştirildi. Yer belirleyiciden gelen veriler, topçunun görüşünü otomatik olarak kontrol eden bir bilgisayar cihazına aktarıldı.
Dönme kulesinin ortasında bir topçunun iş yeri vardı. Gerekirse, silahı çevreleyen çevredeki hava durumunu “taraftaki” serbest bir şekilde gözlemleyebilir ve ateş açabilir. Mevcut otomasyon ekipmanları ve mekanizasyon, savaş işinde ona yardımcı oldu.
Zırh olmamasına ve azami yapısal rahatlamaya rağmen, ümit vaat eden uçaksavar kendinden tahrikli SMC Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı en kompakt ve hafif değildi. Aracın toplam uzunluğu 5,5-6 m, genişlik - yaklaşık 2-2,5 m'ye ulaşmıştır.Özel şasi tasarımı nedeniyle, önden projeksiyonun boyutunu azaltmak mümkün olmuştur. Uçağın karşıtı silahlanmayı dikkate alan aracın toplam yüksekliği (istifleme konumunda) 2,2-2,5'i aşmadı, savaş ağırlığı 16 bin pound'a (7,26 t) ulaştı.
1982-83'te Standard Manufacturing ilk ve ilk ortaya çıktığı gibi ZSU prototipini üretti. Üstelik, bilindiği kadarıyla, tüm projeler ailesinde üretilen tek gerçek makine oydu. Birleşik veya benzer bir kasadaki diğer prototipler oluşturulmadı ve test edilmedi.
Excalibur kendi adıyla tecrübeli, kendinden tahrikli, kendinden tahrikli bir tabanca aralığına girdi ve mümkün olan en kısa sürede tüm yeteneklerini gösterdi. Belirgin nedenlerden dolayı, test cihazları öncelikle orijinal şasinin parametreleri ve potansiyeli ile ilgilendiler. Araba oldukça eski bir cihazla donatıldı ve parametreleri uzun zaman önce kuruldu. Bununla birlikte, test aşamalarından biri sırasında, yeterince güçlü bir tabanca ile alışılmadık bir şasi tasarımı arasındaki etkileşimi kontrol etmek gerekliydi.
Deniz denemeleri sırasında, tam donanımlı bir ZSU'nun karayolu üzerinde saatte 45 mil kadar (70 km / s'den fazla) hıza ulaşabileceği bulunmuştur. Güç rezervi - birkaç yüz kilometreye kadar. Farklı manzaralarda mobilite parametreleri de belirlenmiştir. Büyük bir döner ve alçak basınçlı tekerleklere sahip süspansiyon, kendiliğinden çalışan tabancanın yumuşak topraklarda ve karda hareket etmesini ve aynı zamanda yüksek dikliğin eğimlerini tırmanmasını sağladı. Bilinen verilere göre, en azından diğer tekerlekli araçlardan daha düşük olmayan, en azından, Hareketli Kol Tahrik Gibi Birimler ile şasi hareketliliği açısından.
Ateş etmeden önce, Excalibur'un, bir dereceye kadar gerçek savaş potansiyelini azaltan, kaldırılması gerekiyordu. Aynı zamanda, işaretleme açılarına bakılmaksızın, kendinden tahrikli tabanca kabul edilebilir bir pozisyonda kaldı ve oldukça kararlı davrandı. Muharebe kullanımı açısından ZSU SMC VWC, seri M163'ten biraz farklıydı.
Genel olarak, iki arabanın birbirleri için rakipleri olduğu ortaya çıktı. Parametrelerden birine göre, yeni tekerlekli kendinden itmeli yeni silah, paletli selefinin önünde duruyordu, ama diğer bakımlardan arkasındaydı. Perspektif numunesinin belirgin avantajları, araziden bağımsız olarak gelişmiş mobilite özellikleriydi. Ayrıca, tekerlekli şasinin çalıştırılması daha kolay ve üretimi daha ucuzdu. Fakat aynı zamanda, yeni araba, herhangi bir koruma ve sınırlı savaş yeteneğinin bulunmayışı nedeniyle dikkat çekiciydi.
Seksenlerin ortalarında, kendi adıyla Excalibur adında prototip Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı, ABD ordusunun temsilcilerine gösterildi ve orijinal tasarımın geleceğini belirledi. Yeni uçaksavar kendinden tahrikli kurulumun benimseme için uygun olmadığı düşünüldü. Tasarımdaki yeniliklerin sağladığı çeşitli olumlu özellikler ve avantajlar tüm dezavantajlara göre daha ağır basamadı.
SMW VWC projesinin en kayda değer problemi, herhangi bir mürettebat korumasının olmamasıydı. İnsanlar sadece mermilerden ve şarapnellerden değil, rüzgardan ve yağmurdan bile korurlardı. Zaten bu sebepten ötürü, araba birlikler için özel bir ilgi değildi. Şasinin yeni tasarımı, tüm avantajları ile üretilmesi ve çalıştırılması çok zordu ve bu açıdan diğer tekerlekli araçlara göre daha düşüktü. Denge çubuğunun içine ayrı bir dişli yerleştirilmesi bakımın yapılmasını zorlaştırdı ve yayların açık montajı bazı risklere yol açtı.
Bir başka ciddi sorun da silah kullanımıydı. M163 kendinden tahrikli tabanca, radar rehberlik araçlarına sahip bir 20 mm otomatik topla donatılmış, bu sırada orduyu örgütlemeye son verdi. Benzer ekipmana sahip olan ve mevcut modele göre hiçbir avantajı olmayan yeni makinenin orduya ihtiyacı yoktu.
Bu kararın ardından Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı projesi üzerindeki askeri çalışmalar durdu. Tek yapılan prototip, kartere gitti. Gelecekte, silah ve teçhizatla savaş modülünden çıkarıldı. Zamanla, kalan şasi kısmen sökülmüş oldu. Açık havada depolama, herhangi bir teknik üzerinde kötü bir etkiye sahiptir ve SMC VWC kendinden hareketli tabanca istisna değildir. Eşsiz makine hala paslanıyor ve restorasyon veya yeniden eritme için gönderilmesini bekliyor.
Uçaksavar kendinden tahrikli birimin, yeni bir şasi tasarımını ve temeline dayanan bütün bir araç ailesini teşvik etmek için Standart Üretim Şirketi mühendisleri tarafından oluşturulduğu hatırlanmalıdır. VWC temasıyla ilgili çalışmalar tamamlandığında, tasarımcılar önerilen şasinin geliştirilmesine dahil olmuş ve çeşitli amaçlar için yeni tasarımlar yaratmaya çalışmışlardır. Şasiyi farklı rollerde kullanma olasılığını araştırmış ve ek olarak, tasarımında iyileştirmeler önerdi.
Gelecek vaat eden şasi konusundaki tüm önemli gelişmeler patentlerin konusu oldu. Toplamda SMC, orijinal fikirlere sahip olduğunu doğrulayan bir düzine belge aldı. Patentler alternatif TAD süspansiyonlarını gösterdi. Özellikle, kullanım olasılığı, yerleşik devrenin güç iletimli zincir iletimi yoluyla iletimi ile birlikte düşünülmüştür. Bir yayı farklı açılarla kurma ve içine ilave bir amortisör yerleştirme olasılığı da incelenmiştir.
Çeşitli versiyonların şaseleri temelinde, hem zırhlı hem de korumasız, insanlar ve kargo için çeşitli taşıma araçları inşa etmek mümkün olacaktır. Şasi, silah veya füze, tanksavar güdümlü kompleksler, vs. şeklinde uçaksavar silahlarının taşıyıcısı olabilir. Genel olarak, 8-10'e kadar tam ağırlığa sahip çok akslı araçlar, çeşitli alanlarda uygulama bulabilir ve ABD Ordusu araç filosunun gelişimi üzerinde gözle görülür bir etkiye sahip olabilir.
Seksenlerin başındaki planlarına göre, alışılmadık bir görünüme sahip, kendinden tahrikli, kendinden tahrikli bir tabanca yardımı ile yeni gelişmeler teşvik edilmelidir. Temel testlerle başa çıkan bu makine, potansiyel bir müşteriden olumlu derecelendirmeler alamadı. Sonuç olarak, terk edildi ve kısa bir süre önce SMC yeni şasinin tüm konusundaki çalışmaları kısmak zorunda kaldı, çünkü şimdi hiç umutları yoktu.
Askerlere girmek için, yeni bir askeri teçhizat modeli sadece yüksek performans göstermekle kalmamalı, aynı zamanda birçok farklı gereksinimi de karşılamalıdır. Standart Üretim Şirketi'nden gelecek vaat eden Vulcan Tekerlekli Taşıyıcı projesi potansiyel müşterinin temel gereksinimlerini karşılamadı ve bu da kapanmasına neden oldu. Özel bir görünüme sahip, uçaksavar kendinden tahrikli bir silahın meraklı projesi, parlak ancak anlamsız bir bölüm olarak kaldı. hikayeler Amerikan askeri teçhizatı.
Göre:
http://ftr.wot-news.com/
https://secretprojects.co.uk/
http://tank-net.com/
https://strangernn.livejournal.com/
http://shushpanzer-ru.livejournal.com/
https://patents.google.com/patent/US4600069A/