İlk Yardım Canlandırma
Belirgin travmalı bütün hastalara ihtiyaç duyulduğu kadar sıvı ve ilaçların verilmesi için derhal geniş çaplı intravenöz bir kateter yerleştirilmelidir. Herhangi bir derecede şok varsa iki intravenöz kateter yerleştirilmeli ve bunların birisi venöz bir cut-down yolu ile yerleştirilmiş geniş delikli bir kateter olmalıdır (ucu kesilmiş 8F veya İOF nolu beslenme tübü iyi çalışır, ucu kesilmiş bir intravenöz uzatma tüpüde kullanışlıdır). Eğer ağır şok, hipovolemik arrest yahut büyük damar lezyonları varsa, geniş delikli olan ikisi cut-down’la yerleştirilmiş üç intravenöz kateter lüzumludur. Herhangi bir derecede şok olduğu zaman sıvı verilirken merkezi venöz basıncın ölçülebileceği bir yere intravenöz yolların birini yerleştirmekte zorunludur.
Majör yaralanmalı veya şoklu bir hastada idrar debisini izlemek için bir Foley sonda da konulmalıdır. Oligüri orta dereceli şokun en değerli işaretidir ve başarılı resüssitasyon idrar debisinin 0.5-1 ml/kg saat’e dönüşüyle dolaylı olarak gösterilir.
Belirgin damar içi volüm kaybı meydana geldiği ve herhangi bir derecede şok mevcut olduğu zaman dengeli tuz solüsyonu (laktatlı Ringer) idrar debisi normal seviyelere geri dönünceye ve şokun belirtileri azalıncaya kadar intravenöz olarak hızla verilmelidir. Fazla sıvı yüklemeden kaçınmak için merkezi venöz basınç özlenmelidir. Ağır şoktaki hastayı resüsite etmek için eğer ihtiyaç duyulursa üç intravenöz yolun ikisiyle hızla kristaloid solüsyon verilebilir. Bu volüm ötesinde aşırı hemodilüsyondan kaçınmak için kristaloidle kombinasyon içinde tam kanda verilmelidir. Resüssitasyon veya şokta protein ihtiva eden solüsyonlann kullanımı gereksizdir ve genel olarak kaçınılmalıdır.
Başarılı resüssitasyon, sıcak, kuru, iyi kanlanmış deri; 30-60 ml/saat’lik bir idrar debisi ve uyanık bir sinir sistemiyle dolaylı olarak gösterilir.