Yang Chen ikinci kattaki en derin park alanına ulaştığında, Mo Qianni’nin kırmızı Audi A4’ü beklendiği gibi oradaydı ama araba kilitliydi. Arabaların pencereleri koyu renkli olduğundan, içerisini göremedi.
Yang Chen yürüdü ve arabanın kapısını çaldı ancak içeride hiçbir faaliyet sesi yoktu.
Derin bir gülümseme ortaya çıkaran Yang Chen numaradan ayrılmak için arkasını döndü……
“Yang Chen!”
Arabanın arka kapısı küçük bir çatırtıyla açıldı, Mo Qianni’ni, Yang Chen’in ismini gergin bir biçimde seslenirken güzel ve pembe yanakları dışarı uzandı.
Yang Chen arkasını döndüğünde şaşırmış numarası yaptı, “Selam, Bölüm Lideri Mo, gerçekten içerideymişsiniz. Bu sabah işe neden gelmediğinizi merak ediyordum. Yani arabanın içinde saklanıyordunuz, saklambaç mı oynuyorsunuz?”
“Kıçını sakla!” Mo Qianni endişelenmekten dolayı delirmişti, faziletli bir kadın tavrı takınmadan ister istemez bağırdı, “Neler oluyor! Neden sebepsiz yere böyle haldeyim?!”
“Ne gibi bir hâl?” Yang Chen sorduğunda sinsice gülümsedi.
Mo Qianni’nin güzel yüzü kızardı, kekeledi, “Bu…..neden….benim…..benim… benim elbiselerim ortadan kayboldu?”
Mo Qianni bir kabusu yaşıyormuş gibi hissetti, bugün aslında iyi bir ruh halindeydi, Yang Chen’in önerisi sayesinde, evdeki bir takım sorunu çözebildi. Ancak şirkete vardığında arabadan inmek üzereyken, aniden baş dönmesi hissetti, sonra görüşü karardı. Kendisine ne olduğunu bilmiyordu.
Tekrar uyandığında, arabanın arka koltuğunda çıplak bir şekilde yattığını fark etti, onun külotlu çorapları bile soyulmuştu! Tek bir parça bile kalmamıştı!
(Lanet olsun! Bir korku filminin kadın ana karakteri değilim, bu nedir!? Böyle garip bir durum fenomen filmlerde bile olmaz!)
Yang Chen onunla dalga geçmeye devam etmedi, güzel bayan üstünün harika bir zihinsel dayanıklılığı vardı ve bu durumda bile kırılmamış gibi görünüyordu. Bu yüzden sakince konuştu, “Bütün bunların nedenini bilmek istiyorsan, sana anlatabilirim ancak bu mesele oldukça garip, bu yüzden buna inanmak size kalmış.”
“Konuş.” Mo Qianni, Yang Chen’in ciddi olduğunu nadiren görmüştü. Hiçbir kıyafeti olmamasına ve arabanın içinde garip bir şekilde saklanmasına rağmen, kapı aralığından Yang Chen’e bakarken zihin durumu hala sağlamdı.
Yang Chen düşüncelerini sıraladı sonra bu sabah olan şeyleri yavaşça anlatmaya başladı.
Hikayenin özü, Yang Chen’den değerli bir şeyi çalmak isteyen kötü bir grup insan vardı fakat Yang Chen gerçekte bu eşyaya sahip değildi, bu yüzden bunu onlara veremezdi. Bu nedenle onlar Yang Chen’e, eşyayı onlara vermeye zorlamak için pazarlık fişi olarak ona yakın insanları kullanmayı düşündüler. Ancak onlar sonunda Yang Chen’i yenememeyi hiç beklememiştiler, bu yüzden onların planı başarısız oldu.
Şirketin girişindeki Zhang Fugui ile olan konuya gelince, bunu açıklaması zordu, bu yüzden Yang Chen bir şeyler daha uydurdu, bu kötü insanlar Mo Qianni’yi kullanmadan önce arka planını çoktan araştırmıştılar. Mo Qianni’yi bayılttıktan sonra, kılık değiştirme uzmanlarından biri yüzünü tamamıyla Mo Qianni’ninkine benzetti ve Mo Qianni gibi davrandı. Hatta onu kusursuzca taklit etti, sonra satranç taşı olan Zhang Fugui’i Yang Chen’e ve Mo Qianni’ye sorun yaratması için kullandı. Onlar sadece Mo Qianni’nin imajını etkilemedi, Yang Chen’in Mo Qianni’nin sevgilisi gibi görünmesini bile sağladılar. Fakat mesele çok kötüye gitmedi, çünkü Yang Chen kadını hızla uzağa sürükledi, tek sorun dedikoduların epey bir süre boyunca dolaşacak olmasıydı.
Tüm bunları duyduktan sonra Mo Qianni uzun bir süre sessiz kaldı, sonra kafasını kararsızlıkla kaldırdı ve konuştu, “Bu şey gerçekten senin elinde değil, değil mi?”
Yang Chen şaşırdı, “Ne şeyi?”
“Onların senden çalmaya çalıştıkları şey, gerçekte senin elinde. Onlara yalan söyledin değil mi?”
Yang Chen başını hemen iki yana salladı, “Bu nasıl olabilir, ben gerçekten ona sahip değilim.”
Mo Qianni ona acayip bir bakış attı, sonra tekrar sordu, “İyi o zaman, sende olduğunu farz edelim ve bugün onları yenemeseydin, benim hayatımla değiş tokuş için bu şeyi kullanacak mıydın?”
Bu ani soruya Yang Chen savunmasız yakalandı, harika bir zihin gücüne sahip olmasına rağmen kalbinin sarsıldığını hissetti.
Kullanır mıydım? Tanrı’nın Taşı’nı bu kadının hayatı için takasta kullanır mıydım?
“Bu…..buna cevap vermem gerektiğini düşünmüyorum, onlar bana rakip olamazlar.” Yang Chen kaçamak cevap verdi.
“Benim sorduğum şey eğer onları yenemeseydin. Şimdi bana cevap vermeni istiyorum, şu anda!” Mo Qianni inatla sordu, yüzündeki renk git gide çekildi, gözlerinde sinirli ve huzursuz bir bakış vardı ancak daha çok bir beklenti vardı.
Yang Chen sessizce ona baktı, aklında tamamen farklı bir görüntü belirdi………
İşe alım süresi boyunca, kendinden emin gülümsemesiyle zarif figür……. onu serseri bir şirkete gönderirken, bu kurnaz ve zalim görünüm……. geri getirdiği çeki aldığında, onun sevimli yüzündeki şaşkınlık…………….. yatağında Lin Ruoxi eşlik ederken, o nazik ve sade sırtının görünüşü……… o Lin Kun tarafından kaçırıldığında, ne kadar güçlü direndi ve lanetledi…………
Yol kenarı tezgahında, bu kadın kendisine güçlü bir alkol döktü ve içti, geçmişinin hikayesini ona anlattı……Şantiyede, bu kadının depresif ve çaresiz gözyaşları, acımasız üvey babası çantasını çekerken onun inatla çantasına tutunması…………
Bir süre önce, bu kadın birden ona sarıldı ve hatta nemli ve titreyen bir öpücük bile verdi. Öpücükte alkolün tatlı tadı vardı.
Bu sahneler kısa ama unutulmaz bir film halini almıştı ve sık sık Yang Chen’in zihninde yüzeye çıktı.
Yang Chen’in derin bir şekilde düşündüğünü gördüğünde Mo Qianni’nin gözleri depresif bir duygu gösterdi ve bakışlarını indirdi.
“Unut gitsin, cevap vermek istemiyorsan………”
“Yapardım!”
Yang Chen aniden parlak bir gülümseme ortaya çıkarıp, kafasını kaldırdı ve konuştu, berrak gözlerle Mo Qianni’ye baktı, “Gerçekten bu şey bende olsa, takas yapardım. Ancak o günün asla gelmeyeceğine inanıyorum, gerçekten onlar benim için bir rakip değil.”
Mo Qianni kalbinin çarptığını hissetti, küt küt atan kalbini duyabiliyordu. Yüzü kulaklarına kadar tamamen kızardı ve gözleri göz yaşlarıyla parlamaya başladı.
*Pat!*
Arabanın kapısı hızla kapandı, Mo Qianni tekrar içeri girdi.
K.N: Bu novel çok iyi ya :D
Yang Chen’in ifadesi oduna döndü. Ne olduğunu merak etti, bu yüzden hemen arabanın kapısı çaldı, “Bayan Mo, ne yapıyorsun? Kaplumbağa değilsin, ne için içeriye çekiliyorsun?”
“Sensin kaplumbağa!” Mo Qianni öfkeyle kapıyı tekrar açtı, kızgın bir biçimde dudak büktü, göz yaşlarını henüz silmiş gibi gözleri kıpkırmızıydı.
Yang Chen’in gözleri hemen Mo Qianni’ye doğru baktı, bu sefer kapı aralığının çok büyük olduğu ortaya çıktı, bu Yang Chen’in arabanın arka koltuğundaki Mo Qianni’nin yumuşak ve iyi gelişmiş vücudunu görmesini sağladı.
Arabadaki aydınlatma çok zayıf olmasına rağmen, onun zarif, pürüzsüz ve kar beyazı derisini hala görebiliyordu. İki büyük etli topuz olgun meyveler gibi sallanıyordu. Çekici dar belinin altında yuvarlak dolgun kalçaları ve güzel uzun bacakları vardı. Mo Qianni’nin vücudu oturma pozisyonunda kıvrıldığından, tüm figürü özellikle zarif ve çekici görünüyordu.
Yang Chen gizlice düşündü. (Bu kadının figürü hiçbir şekilde Rose’dan alta kalır değil. )
Mo Qianni bu durumun doğru olmadığını fark etti. Telaşla çığlık attı, kapıyı tekrar kapattı ve arabanın içinden bağırdı, “Yang Chen hızlıca bana kıyafet bul! Seni seks manyağı! Zampara sapık!!”
Yang Chen’in her yeri titredi. Bu kadının öfkesi hâlâ her zamanki gibi patlayıcıydı, çok sevimsiz, bakılıyor olmaktan hamile kalacak değil ya.
K.N: :D
Başını iki yana salladı ve acı bir nefes saldı, Yang Chen, Mo Qianni’ye bazı kıyafetler almak için nereye gitmesi gerektiği konusunda tereddütlüydü. Sadece bir parça ya da iki parça alamazdı, iç çamaşırı bile soyulmuştu, bir kadın için ilk defa iç çamaşırı satın alacaktı.
O anda Mo Qianni arabanın arka kapısını tekrar açtı, Audi’nin anahtarlarını yere bıraktı.
“Arabanın bagajını aç, siyah bir çapraz askılı çanta var, çantanın içinde değiştirebileceğim kıyafetler var. Git onları al ve bana ver.” Mo Qianni mızmız bir şekilde konuştu.
Affedilmiş gibi Yang Chen hızlıca arabanın arkasına koştu ve bagajı açtı. Beklendiği gibi, geniş bir çantanın içinde elbiseler vardı. Mantıklıydı bu sonuçta, böyle yüksek seviye çalışma ortamında, nasıl değiştirmek için bazı kıyafetler hazırlamaz ki?
Arabanın kapısının yanına çantayı bıraktıktan sonra, Mo Qianni konuştu, “Arkanı dön ve daha uzağa yürü, çantayı almak istiyorum.”
Yang Chen itaatkârca uzak bir mesafeye hareket etti, sonra Mo Qianni’nin çantayı alış sesini duydu.
Ondan altı metre uzaklıktaki arabanın içindeki görkemli güzelliğin figürünü düşündüğünde, Yang Chen aslında ne kadar masum ve nazik bir delikanlı olduğunu düşündü ve buna dayanmayı başardı!
Yaklaşık on dakika sonra, Mo Qianni nihayet kıyafetlerini giymeyi bitirdi, arabanın kapısını açtı ve dışarı çıktı.
O gri bir elbise ve içinde kırışık tasarımlı beyaz çiçek desenli bir bluz giymişti. Saçlarını toplamış ve bir kez daha yetenekli, kendinden emin ve büyüleyici Bölüm Lideri Mo’ya dönüşmüştü.
Mo Qianni’nin Yang Chen’e bakma şekli biraz garipti yine de göz temasından kaçınmaya çalışmadı. Uzun yıllara dayanan çalışma tecrübesi bu kadına hayal edilemez bir psikolojik kontrol seviyesi vermişti. Bir süre önce Yang Chen tarafından çıplak görülmüş olmasına rağmen, hâlâ iyi bir ruh halini sürdürebildi ve Yang Chen’e “Teşekkür ederim” dedi.
Yang Chen bu teşekkürü kabul etmeye cesaret edemedi, çünkü onun yüzünden böyle bir şeyi deneyimlemişti, bu yüzden sadece başını garip bir şekilde iki yana sallayabildi, “Teşekküre gerek yok, benden nefret etmediğin için göklere teşekkür edeceğim.”
Mo Qianni ona baktı, sonra sordu, “Öncesinde, Zhang Fugui’nin şirkete sorun yaratmak için geldiğini söyledin, şimdi nerede o?”
“Beklenmedik bir şey olmamışsa, şu anda hastanede olmalı, ne oldu ki? Seninle onun arasındaki sorun çözülmedi mi?”
Mo Qianni’nin gözlerinde kararlı bir bakış ortaya çıktı, “Senin önerilerini takiben, Zhang Fugui’nin onunla boşanmak istediği yalanını anneme söyledim. Tabii ki öfkelenmedi, bunu hiç umursamadı. Böylece annemin onu hiç sevmediğini doğrulayabildim.”
“O zaman boşanma sözleşmesini imzalaması için Zhang Fugui ile anlaştın mı?”
“Daha öncesinde bana şantiyede verdiğin kanıtlara sahibim, eğer imzalamak istemezse, hapse gider, başka bir seçeneği yok.” Mo Qianni alayla gülümsedi, “Bugün senin bahsettiğin kötü adamlar tarafından kışkırtılarak, buraya gelip kargaşaya neden olduğu için, beni de sıkıntıya soktu ancak bu daha da iyi. Bu şekilde ondan tamamıyla vazgeçebilirim. Bugün ona anlatmak için hastaneye gideceğim, eğer bana daha fazla sorun yaratmaya çalışırsa, onu mahkemede göreceğim.”
“Bu yöntem oldukça iyi.”
Başarılı kariyerli bir kadıdan beklenildiği gibi, işleri hızlı ve kararlı bir şekilde yapıyor. Yang Chen düşünce içinde çenesini ovaladı, sonra sordu, “O zaman diğer konu ne olacak? Sen şu an bir metres oldun, artık sevgiliyiz, bu senin itibarın için iyi değil, değil mi?”
Mo Qianni kızardı ve ince bir sesle konuştu, “Bu sorun değil……”
“Ne sorun değil, bu gerçek bile değil, bir erkek olarak umursamam ama senin gibi genç bir güzellik için sorun olabilir.” Yang Chen ciddi bir şekilde konuştu.
Mo Qianni dudaklarını ısırdı, “‘Yapacağını’ söyledin, bu yüzden umursamıyorum.”
[ÇN]: Mo Qianni burada Yang Chen’in taşı onunla değiştireceğini söylediğinden bahsediyor.
Yang Chen, onun söylediği şeyden hiçbir şey anlamadı. (‘Yapacağımla’ neyi kastediyor, bu yüzden umursamıyor mu?)
Mo Qianni kendisini açıklamak istemiyormuş gibi görünüyordu, zaten otoparkın çıkışına doğru yürüyordu. Fakat birkaç adımdan sonra, aniden durdu arkasını döndü ve Yang Chen’e konuştu, “Yang Chen, annem tamamıyla Zhang Fugui ile ilişkisini kestiğinde, onu buraya getirmek için izin alacağım, bu şekilde ona iyi bakabileceğim. İzin aldığımda benimle memleketime gelmeni istiyorum, reddetme iznin yok!”
Konuşurken cilveli bir tonu vardı. Bir kez isteğini söyledi, zarifçe arkasını döndü ve hızlı adımlarla kaçtı.
Yang Chen şiddetle saçını tutarken bulunduğu yerde yalnız başına kaldı. Aniden bir meseleyi düşündü……
Birkaç yıl önce, ABD’deki bir sunucu dünyanın en zeki bilim adamlarından biri olan Stephen Hawking ile bir röportaj yaptı. Hawking’e sizin gibi zeki bir figürün bile bu dünyada anlamakta imkansız bulduğu şey nedir? diye sordu.
Hawking eğik duran başıyla tekerlekli sandalyede otururken tereddüt etmeden cevap verdi, “Kadınlar!”