Apollo 7: Dünya yörüngesinde Apollo uzay aracı test uçuşu
11 Ekim 1968’de 16:02 CET’de, ABD Başkanı John F. Kennedy’nin ABD Kongresi’nde aya iniş planlarını açıklayan konuşmasından yedi buçuk yıl sonra, ilk insanlı Apollo Saturn IB fırlatma aracıyla havalandı. -Misyon. Apollo programındaki bu ‘C-Misyonu’nun amacı, komuta modülü ve hizmet biriminin performansını ve mürettebat için uygunluğunu göstermekti. Aynı şekilde, mürettebat, uzay aracı ve yer tesisleri, insanlı bir Apollo görevi sırasında test edilmelidir. Son olarak, komuta modülü ile hizmet biriminin buluşma kabiliyeti kanıtlanmalıdır. Daha sonraki ay uçuşlarında olduğu gibi, mürettebat – ilk kez – üç astronottan oluşuyordu. Komutan, Mercury VIII ve Gemini VI-A ile zaten uzay deneyimi olan deneyimli Walter ‘Wally’ Schirra idi. Ay modülü ve komuta modülü pilotları Walter Cunningham ve Donn Eisele daha önce hiç uzayda bulunmamışlardı. On bir günlük görev sırasında, uzay aracının neredeyse tüm sistemleri umulduğu gibi çalıştı. Daha sonra komuta modülünü ay yörüngesine girip çıkacak olan tahrik sistemi, sekiz test yanığının tümü için mükemmel bir şekilde çalıştı. Apollo uzay aracının ikinci roket aşamasından ayrılması ve bu aşamadaki bazı buluşma manevraları mükemmel bir şekilde çalıştı: Sadece gemideki atmosfer gergindi çünkü Schirra erkenden nezle oldu ve iki yoldaşına bulaştırdı; uzayın ağırlıksızlığında soğuk algınlığının hoş olmayan yan etkileri vardır. Apollo 7, dünya çapında 163 yörüngeyi tamamladı. Yörüngeden canlı televizyon yayını yapan ilk görevdi. Milyonlarca insan ilk kez uzayı gördü. Yörüngeden çıkmak, Dünya atmosferine kritik bir şekilde yeniden girmek ve görevi 22 Ekim 1968’de Bermuda Adaları’nın güneydoğusunda saat 12:11 ET’de bitirmek mükemmel bir final oluşturdu.
Apollo 8: Ay’a ilk insanlı uçuş
1968’de işler hızla art arda devam etti: Bir sonraki görev, Apollo 7’den sadece iki ay sonra havalanmaktı. Apollo 8, ABD’nin uzaydaki ‘yarışta’ nihayet liderliği ele geçirdiği bir patlama oldu. İlk kez, insanlar sonunda dünyanın yerçekimini aştılar ve başka bir gök cismi olan aya uçtular. Mürettebat, Frank Borman (komutan), James Lovell (komuta modülü pilotu) ve William Anders’ten (ay modülü pilotu) oluşuyordu. Ancak Apollo 8 ile NASA, teknik açıdan mantıksal bir sonraki adımdan önce ‘sonraki ama bir’ adımı atmaya cesaret etti: Ay modülünün gelişimi henüz tamamlanmamıştı, bu yüzden yanaşma ve yanaşma manevraları yapılamıyordu. henüz Dünya yörüngesinde test edilecek. Sonuç olarak NASA, aya ilk görevi olan Apollo 8’i tercih etti. Ayrıca ABD, gerçekleri ortaya koymak ve psikolojik açıdan önemli olan bu başarının, ilerleyişi belirsiz olan SSCB’nin eline geçmesini engellemek istiyordu. 21 Aralık 1968’de yerel saatle 07:51’de, ‘gerçek’ ay roketi olan Saturn V roketiyle ilk kez insanlı bir fırlatma gerçekleşti. İlk kez, bir Apollo üçüncü aşama uzay aracı Dünya yörüngesinden Ay yörüngesine fırlatıldı. Apollo 8, Van Allen radyasyon kuşağını 24.000 kilometre öteden geçti. Etkiler teorik olarak tahmin edildi; Bununla birlikte, güvenli tarafta olmak için astronotlar ölçüm cihazları taktılar: kapsülün içindeki dozun normal yükleri aşmadığı ortaya çıktı. 69 saat sonra Apollo 8, 24 Aralık’ta aya ulaştı, motorlarını ateşledi ve yörüngeye girdi. Mürettebat, Noel arifesinde Yaradılış Kitabı’ndaki İncil’deki yaratılış öyküsünü okuduğunda ve Dünya’daki milyonlarca insan radyo yayınını dinlediğinde, uzay tarihinin en dokunaklı anlarından birine tanık oldular. 20 saat ve on ay yörüngesinden sonra, Apollo 8 Dünya’ya geri döndü ve 27 Aralık 1968’de Kuzey Pasifik’e güvenli bir şekilde iniş yaptı – muazzam bir başarı!
Apollo 9: Dünya yörüngesinde Ay modülü test uçuşu
1969’un başında, John F. Kennedy’nin belirlediği “on yılın sonundan önce” aya iniş hedefine hâlâ ulaşabilmek için ilk kez bir ay modülüyle uçuş yapılması gerekecekti. Bu nedenle Apollo 9 görevinin en önemli amacı, ay modülünün komuta modülü ve hizmet modülü ile buluşma manevralarının gerçekçi koşullar altında güvenli ve güvenilir bir şekilde gerçekleştirilebileceğini göstermekti. 3 Mart 1969’da James McDivitt (Komutan), David Scott (Komuta Modülü Pilotu) ve Russell ‘Rusty’ Schweickart (Ay Modülü Pilotu), yerel saatle tam 11:00’de görevleri için Cape Canaveral’dan ayrıldı. Yükseliş ve Dünya yörüngesine giriş plana göre gitti. İlk ciddi manevra, komuta modülünü ay modülüne yerleştirmek ve üçüncü aşamadaki Satürn V’den ayırmaktı. Bir sonraki görev, iki uzay aracını ayırmak ve daha sonra onları farklı yörüngelerden yeniden birleştirmekti. Bilgisayar ve radar tabanlı sistemlerin yardımıyla McDivitt, ay modülü ile buluşmayı başardı. Ay modülünün iniş ve çıkış motorlarının ilk testleri de başarılı oldu. İletişimi basitleştirmek için, komuta modülüne ve ay modülüne takma adlar verildi: İniş sahnesinin örümcek benzeri bacakları nedeniyle Gumdrop ve Spider. İlk kez bir Apollo görevinde, aya iniş için tasarlanan uzay giysilerinin ve erzak çantalarının uygunluğunu test etmek için bir uzay yürüyüşü de gerçekleştirildi. Bu test de istenildiği gibi gitti, Russell Schweickart ay modülünün dışında bazı küçük işler yaptı. Ay modülüyle yapılan diğer testlerde McDivitt ve Schweickart, Apollo komuta modülünden yaklaşık 183 kilometre uzaklaştılar ve daha sonra ay yörüngesi için planlanan tam manevrayı gerçekleştirdiler. Mürettebat, Dünya yörüngesinde on günlük bir görevden sonra 13 Mart 1969’da Atlantik’e güvenli bir şekilde indi. En önemli sonuç: Ay modülü başarıyla Ay’da kullanılmaya hak kazandı.
Apollo 10: Ay yörüngesinde Ay modülü test uçuşu
Üç Apollo görevinden sonra NASA, aya inişin başarılı olabileceğinden artık çok emindi. Apollo 9 ile başarılı bir şekilde gerçekleştirilen buluşma manevralarının artık ‘yerinde’ tekrarlanması gereken Ay yörüngesinde başka bir test yapılmaması konusunda ciddi tartışmalar vardı. Sonunda, daha fazla güvenlik bilincine sahip bir strateji seçildi ve 1969 baharında bir “kostümlü prova” planlandı: Aksi takdirde, Apollo 10’un komutanı Thomas Stafford, Neil yerine aya ayak basan ilk kişi olabilirdi. Armstrong. Bununla birlikte, Stafford, ay modülü pilotu olarak Eugene Cernan ve komuta modülü pilotu olarak John Young ile birlikte, aya giden son, büyük adım için nihai olarak vazgeçilmez hazırlık olarak son derece önemli bir görevi başardı. 18 Mayıs 1969’da yerel saatle 11:49’da, komuta modülü, hizmet modülü ve ay modülünün eksiksiz bir kombinasyonu olan Apollo 10, ilk kez aya fırlatıldı. Komuta modülüne ve ay modülüne popüler çizgi roman karakterlerinden – Charlie Brown ve Snoopy – sonra isim verilmesi, NASA liderliğinde ve siyasi çevrelerde bazılarının kaşlarını çatmasına neden oldu, ancak aynı zamanda astronot birliklerinde artan özgüveni de gösterdi. Komuta modülünün ve hizmet biriminin, mürettebatın ve yerdeki tesislerin performansının Ay’da ve tabii ki Ay modülünün Ay ortamına uygunluğunun test edilmesi gerekiyor. Asıl aya iniş dışındaki tüm uçuş aşamaları daha sonra aya gerçekleştirildi: 22 Mayıs’ta Stafford ve Cernan, ay modülü ile komuta modülünden ayrıldı ve yüzeyden 14,5 kilometre yüksekliğe kadar alçaldı. Yeniden yükselme sırasında otomatik iptal kontrol sistemini test ederken meydana gelen plansız bir hızlı dönüş dışında – bir operatör hatası – tüm testler iyi geçti. Ay modülü, ayrıldıktan sekiz saat sonra komuta modülüne yeniden kenetlendi ve mürettebat, Dünya’ya dönüş uçuşunu başlattı. Apollo 10 komuta modülü 26 Mayıs 1969’da Pasifik’e sıçradı.
Bu metinler, Technik Speyer Müzesi’ndeki “Apollo ve Ötesi” sergisi için DLR Gezegen Araştırmaları Enstitüsü ve uzay uzmanı Gerhard Daum arasındaki işbirliğiyle oluşturuldu. Burada, diğer şeylerin yanı sıra, Apollo projesinin tarihi, kelimeler ve resimlerle ayrıntılı olarak sunulmaktadır. Ay manzarasında ayrıca Apollo 11 Ay Modülü “Kartal”ın tam boyutlu modelleri, Apollo 15 ay arabası ve ay gezileri için bir Apollo uzay giysisi ile Apollo 15’ten 3,4 milyar yıllık bir taş sergileniyor. İniş Yeri.