Mısır örneğinde, IAEA'nın eski direktörü, halk arasında "sinsi fare" olarak adlandırılan Muhammed Baradei idi. Kendisini devrimci bir platform haline getirdi, yüzde yüz Washington'un yaratığını oluşturdu ve herkese "Şubat devriminin başarılarının yüzyıllarca devam edeceğini" söyledi. Amerikan dergisi National Review dergisinin yazdığı gibi, “böyle saf idealistler otokratları devirebilir, ancak iktidarı tutamazlar. Birçoğu, yeni rejimin kurulmasından birkaç saat sonra başın arkasında bir kurşun alıyor. ” Kafkasyalılar kafanın arkasına kurşun alamadılar, ama o sırada, İslamcıların Kahire'de iktidara gelmesiyle alay konusu oldu.
Ukrayna'da, Baradea'nın rolü, Yulia Timoşenko'nun emekli olan birkaç politik palyaço tarafından oynanıyor: Baptist vaiz Oleksandr Turchynov ve Arseny Rabbit (Baradei takma adı) Yatsenyuk. Bununla birlikte, elbette, gücü ellerinde tutmayacaklar: sonuçta, devrimin meyveleri genellikle daha iddialı ve istekli politikacılar tarafından elde edilir. Ve bu, daha önce gördüğümüz gibi, Timoşenko’nun “vicdan esiri” değildir.
Hatırladığımız gibi, Mısır dramasının gelişmesi, Müslüman Kardeşler'in ön plana çıkmasına neden oldu - Birleşik Devletler’i uzun süredir terörist olarak tanımlayan ve bir anda ani bir biçimde, yalnızca sosyal ve eğitim hedefleri. " En azından, 2012 yılında, ABD'nin ulusal istihbarat müdürü James Clapper, "kardeşleri" tanımladı.
Ülkede önemli bir değişiklik olmadı ve Tahrir pes etmedi, Mısır'ın siyasi sahnesinde bağımsız bir oyuncu oldu. Sadece “Facebook halkı” yerine, dik İslamcı insanlar meydana girmeye başladı. İlk başta Müslüman Kardeşler cumhurbaşkanlığı adaylarını aday göstermeyeceklerine söz vermiş olsalar da, “halkın acil talebi üzerine” yemin kırılmıştı. İslamcılar muzaffer bir seçim zaferini kazandılar ve Şeriat ilkelerini Mısır'daki ana hukuk kaynağı haline getirmeye çalışarak anayasayı değiştirmeye başladılar.
En can sıkıcı şey, Ukrayna'da Mısır senaryosunun en küçük detaya tekrarlanması. Maidan temyiz etmiyor, sahnede bir değişiklik var: sadece radikal milliyetçiler meydanda kaldı (Müslüman Kardeşler'i destekleyen muhafazakar "köylü" çoğunluğunun aksine, esasen lümen - yani, ana sosyal temel olan stratum Almanya'da Naziler). Ve ideolojilerinin temeli dini aşırılıkçılık değil saldırgan milliyetçiliktir. Şimdi, Rus medeniyetine karşı çıkıyor; bu, bireysel oligark yöneticilerinin dinlenmelerini ve hatta Dnepropetrovsk'taki Moskal için 10 bin dolarlık reklam panoları hakkında reklam panoları asmasını ve hatta bir sonraki hedefi seçmenin beş dakika meselesi olduğunu gösteriyor. Kolomoisky Beni'nin yardımcısı Boris Filatov şöyle demiştir: “pisliğe herhangi bir söz vereceğiz, taviz vereceğiz ve daha sonra asacağız” - bir şekilde bu formülün kendisine ve patronuna kolayca uygulanabileceğini söyledi.
Şimdi, ülkede başlayan iç savaşın arka planına karşı, Nazilerin Kiev’deki Amerikan kuklaları tarafından düzenlenen “meşru” seçimleri kazanma senaryosu gittikçe daha muhtemel hale geldi. Fakat Mısırlı Müslüman Kardeşler’in aksine, Ukrayna’nın batı kesiminde iktidarda kalabilirler (bu durumda Güneydoğu, bu durumda merkezi hükümetin baskınlığından hızlıca çıkacaktır). Mısır'da, bir yıl sonra dini radikallerin iddialı hükümetini deviren güçlü bir ordu var, Ukrayna'da ordu yok: ordu doğu bölgelerinde bir ayaklanmayı bastıramıyor ve koşullarını Kiev'de aşırılık yanlılarına dikte edebilecek durumda değil.