Arctic Monkeys


||Bu madde Vikipedi standartlarına uygun değildir. (Kasım 2008)|
|Arctic Monkeys|


Soldan saat yönünde Nick O'Malley, Jamie Cook, Matt Helders ve Alex Turner.
|Genel bilgiler|
|Köken||Sheffield, İngiltere|
|Tarzlar||Post-punk revival


Indie rock
Garage rock revival
|Etkin yılları||2002 - günümüz|
|Plak şirketi||Domino Records|
|İlişkili hareketler||The Last Shadow Puppets, Mongrel, The Dodgems, The Rascals, Reverend & The Makers|
|Resmî sitesi||www.arcticmonkeys.com|
|Üyeler||Alex Turner


Jamie Cook
Matt Helders
Nick O'Malley
|Eski üyeler||Andy Nicholson


Glyn Jones
2006 yılında 'Whatever People Say I Am, That's What I'm Not ', 2007 yılında 'Favourite Worst Nightmare' ,2009 yılında 'Humbug', 2011' de 'Suck It And See' ve son olarak 2013'te 'AM' adlı albümlerini hazırlamışlardır.
İçindekiler
Kuruluş[değiştir | kaynağı değiştir]
2002’de İngiltere, Sheffieldlı komşu iki genç; 16 yaşındaki Alex Turner ve Jamie Cook, ailelerinden Noel hediyesi olarak gitar istediler. Arkadaşları Matt Helders çat pat davul çalıyordu. Toparlanıp amatörce müzik yapmaya başladılar. İlk konserlerini 2003 Haziranında 13 kişiye verdiler. 2004’ün sonlarında bir arkadaşları, demoları "Beneath the Boardwalk”u internet sitesine koydu ve adresi arkadaşlarına gönderdi. Arkadaşları kendi arkadaşlarına, onlar da başkalarına, oradan MP3 arama motorlarına derken birden herkes onlar hakkında konuşmaya başladı. BBC radyosu ve İngilizlerin meşhur tabloid gazeteleri, şarkılarla değil, Arctic Monkeys’in birden nasıl herkesin konuşma konusu olduğuyla ilgileniyordu.
Arctic Monkeys, müziklerini internette yaymaya devam etmek istiyordu. Londra’daki meşhur Astoria’yı dolduracak kadar hayranları vardı, konserleri kapalı gişe gidiyordu. 2005 Mayısında kendi imkânlarıyla ilk EP’leri “Five Minutes With Arctic Monkeys”den bin tane bastılar. Röportajlarda plak firmaları için “buraya kadar onlarsız geldik, bundan sonra neden onlara ihtiyaç duyalım ki” demişlerdi.
Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)[değiştir | kaynağı değiştir]
Domino Records’un sonunda onları bir anlaşmayla bağlaması için “patronun firmayı kendi dairesinden yönetmesini ve amatör ruhlarını beğendik” deseler de asıl 725,000 poundluk çek ve EMI’nin albüm kayıtlarında ünlülerle çalma sözü etkili oldu. İlk single’ları “I Bet You Look Good on the Dancefloor”, 17 Ekim 2005’te yayınlandı ve çıktığı gün 38,922 adet satarak İngiltere’de bir numara oldu. İkinci single’ları “When the Sun Goes Down” (ki sitelerinde “Scummy” ismiyle yayınlamışlardı), 16 Ocak 2006’da çıktı ve 40 tane fazla, yani 38,962 tane satarak yine bir numara oldu.
Albüm kayıtları Eylül 2005’te bitmişti. 30 Ocak 2006’da çıkması planlanan albüm, “yoğun talep” nedeniyle bir hafta erkene alınıp 26 Ocak’ta yayınlandı. Yine de şarkıların tümü de bir şekilde internette kolaylıkla bulunabilmesine rağmen “Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not” çıktığı gün 118,501, ilk haftasında da 363,735 adet satarak İngiltere tarihinin bir günde ve bir haftada en çok satan albümü rekorunu kırdı. Albüm Amerika’da da indie bir grubun bir haftada en hızlı satan ilk albümü rekoru kırdı. İngiltere’deki kadar etkileyici değil tabii. Albümün ismi ise 1960’ların İngiliz filmi Saturday Night & Sunday Morning’den alıntıdır. Hatta albümde ki birçok şarkının da, filmi anlattığı söylenir.
İlk albümlerinden sonra fazla vakit kaybetmeden hemen 5 şarkılık EP’leri “Who the Fuck Are Arctic Monkeys”i çıkaran grup, ne yazık ki bu EP’yle hiçbir listede yer alamadı. Bunun altında yatan sebep EP’nin ne single ne de albüm listelerine uygun olmamasıydı. Şarkıların içerdiği küfürlü sözler de radyolarda çalınmasına kısmen engel oldu.
Bu süre zarfında ne yazık ki basistleri Andy Nicholson’un gruptan ayrıldığı bildirildi. Ayrılma nedeni olarak da Amerika’ya gitmek istememesi olduğu açıklandı, ama başka nedenler de olabilir. Grup Amerika turnesi için Nick O’Malley ile anlaştı. Ardından resmi olarak gruba katıldığı kesinleşti.
14 Ağustos 2006’da yayınladıkları single “Leave Before the Lights Come On”, listelerde 4. sıra gibi iyi bir yere yerleşirken, grubun ilk 1. sırada yer alamayan single’ı olarak başarısızlıkla adından söz ettirdi. Solist Turner’ın bu single’la ilgili yorumu da akıllarda kalmaya değer cinsten : “Ailemizin kara koyunu”. Buna rağmen grup 2006’nın sonunda İngiltere’nin en prestijli ödülünü; Mercury Ödülü’nün sahibi oldu.
EP, albüm ve single’ların çıkış zaman aralığını kısa tutan Arctic Monkeys, üretmeyi fazlasıyla seviyor ve bu özellikleri üzerine Jamie Cook sert bir dille eklemeden geçemiyor: “Coldplay gibi olabileceğimizi düşünemiyorum. Kahrolası bir albümün turnesini 3 senede tamamlıyorsunuz, her gece aynı dandik şarkılar… Bazı insanlar bundan hoşlanıyor olabilir ama biz değil”.
Favourite Worst Nightmare (2007)[değiştir | kaynağı değiştir]
16 Nisan 2007 tarihinde “Brianstorm” adlı single’ı yayınlayan Arctic Monkeys, 23 Nisan tarihinde de “Favourite Worst Nightmare” adlı 2. stüdyo albümünü hayranlarına ulaştırdı. Albümün prodüksiyonunda James Ford ve Mike Crossey ile çalışan grup, albümün soundunda ilk albüme göre daha hızlı ve funk parçalara imza attı. “Brianstorm” single’ı ile İngiltere listelerinde 2 numara olmayı başardılar.
Bu single’dan sonra uzunca bir ara veren grup, 3. singleları Teddy Picker’ı 3 Aralıkta çıkardılar. Grup 2. albümüyle bir kez daha Mercury’e aday olunca bazı sanatçılar bu duruma karşı çıktı.
Uzun bir turnenin ardından grup 17 Aralıkta Manchester Apollo’da yılın son konserini verdi. Bu konserin DVD olarak piyasaya 2009 Şubat ayında sürüleceği de yayıncı tarafından onaylanmıştır.
Grup, 20 Şubat 2008’de gerçekleştirilen Brit Ödülleri Töreni’nde «En İyi İngiliz Grup» ve «En İyi Albüm» ödüllerinin sahibi oldu. Ayrıca bazı haber kuruluşları, grubun 3. albümü üzerinde çalıştığı için Londra’da olduğu ve Brit Ödülleri Töreninde bulunmalarının nedinin bu olduğunu söyledi. Bu söylenenler dikkate alındığında, 3. albümün 2009’un başında çıkacağı düşünülüyor.Başarısını törenden sonra ki kısa röportajında bahsettiği büyük annesinin şanslı kolyesine bağlayan Alex Turner, batıl inancı yüzünden tepki toplamıştı.
Albüm hazırlıkları sürerken, Alex Turner, grubun vokal-gitar’ı boş durmadı, ve kardeş grup sayılabilecek The Rascals’dan Miles Kane ile The Last Shadow Puppets adında bir grup kurdu. Albümün prodüktörü ise Arctic Monkeys’in ikinci albümünde ki isim ile aynı: James Ford. Durum böyle olunca, bu yan çalışma grubunun Arctic Monkeys’e etki etmesinden korkulurken, Alex dergilere verdiği röpörtajda Arctic Monkeys’e hala bağlı olduğunu, bir dağılma konusunun bulunmadığını söylemiştir. Alex Turner’ı takiben grubun bateristi Matt Helders’da Mongrel adında bir yan çalışma yapacağını onayladı. Hem de grubun eski basçısı Andy Nicholson ile.
The Last Shadow Puppets ile neredeyse Arctic Monkeys kadar büyük bir başarı yakalayan Alex, gruba 2008 yazında geri geldi. Provalar birbirini izlerken Kasım-Aralık aylarında grup, yeni albüm üzerinde çalışmak amacıyla Queens Of The Stone Age'den Josh Hhomme ile Amerika'ya gitti. Bu sırada grubun 2007 turnesinde ki son konserini içeren Arctic Monkeys At The Apollo Dvd'si yayınalndı. Ayrıca konser, İngiltere ve başka ülkelerde ki bazı sinemalarda tek gecelik gösterime girdi.
Humbug (2009)[değiştir | kaynağı değiştir]
Arctic Monkeys, 2009'un ilk konserlerini Avustralya 'da Big Day Out Festivalinde verdi. Bu festival süresince küçük konser mekanlarında kendi konserlerini de verdiler. Bu konserlerde, 4 yeni şarkı ve 1 cover çalındı, ve kısaca 3. albümün yaklaştığı söylendi. Grup, Şubat ayında verdikleri bir röpörtajda albümün 2/3'ünün bittiğini açıkladı.
Yoğun Avustralya konserlerinden sonra Londraya dönen grup, albümleri üzerinde çalışmaya devam etti. Grup, turne ve albümün sürecini, arkadaşları Mark Bull vasıtası ile internet siteleri üzerinden hayranlarıyla paylaştı. Mart ayının sonunda, grup albümün son kısmını tamamlamak için New York'a gideceklerini, burdan sonra albümün prodüksyona gönderileceğini açıkladı.
Bununla birlikte grup, yazın yapacakları Batı Avrupa tur tarihlerini açıklamaya devam etti. Ayrıca Eylül-Ekim gibi küçük bir Kuzey Amerika turu yapacaklarını da bildirdiler. Bu iki tarih arasında, grup İngiltere'nin en önemli festivali sayılan Reading ve Leeds festivalinde sahne alacaklarını açıkladı.
24 Ağustos 2009'da grubun en uzun süredir beklenen 3. albümü "Humbug" çıktı. Albüm 10 şarkı içeriyordu ve Jimi Hendrix, Black Sabbath, Cream etkileşimleriyle grubun diğer tüm kayıtlarından farklıydı. Albüm James Ford/Josj Homme ortak yapımıydı ve ilk single "Crying Lightning" 17 Ağustos tarihinde çıktı.
Suck It and See (2011)[değiştir | kaynağı değiştir]
Albüm 2010-2011 yıllarında, Sound City Stüdyolarında Los Angeles'ta kaydedildi. Dördüncü albümlerinin çıkış parçası, 11 Nisan'da 'Don't Sit Down Cause I Moved Your Chair' olurken, ardından 'Brick by Brick' yayınlanmıştır.
10 Mart'ta grup albümün adını açıkladı ve 6 Haziran 2011'de albüm yayınlandı. Fanların ve eleştirmenlerin albüme yorumu, Humbug'la başlayan müzikteki ağırlaşmanın ciddi bir şekilde hissedildiği şeklinde olmuş, Arctic'in eski neşeli günlerini özlettiğini belirtmişlerdir. Alex Turner bunun üzerine "Bizden kimse eski günlerimize dönmemizi beklemesin, sonuçta biz nasıl olgunlaşıyorsak müziğimiz de bizimle olgunlaşıyor." demiştir.
AM (2013)[değiştir | kaynağı değiştir]
26 Şubat 2012'de yeni şarkıları ''R U Mine'' YouTube kanallarında yayınlandı. Bu şarkı 4 Mart'ta UK Singles Chart'ta 23 numaraya yükseldi. 21 Nisan'da single'nin arkayüzünde ''Electricity'' isimli şarkıyı yayınladılar. 22 Mayıs 2013'te ''Do I Wanna Know'' isimli şarkılarını yayınladılar. 11 Ağustos 2013'te ise albümden önceki son single'ları olan ''Why'd You Only Call Me When You're High?'' yayınlandı.
9 Eylül 2013'te albüm çıktı ve UK Album Charts'a 1.sıradan girdi. Albüm lk haftadan 157,000'den fazla sattı. Grup bu albümle birlikte Mercury Prize'a üçüncü kez aday gösterildi.
Alex Turner albümü ''En orijinal albüm,şimdilik'' diye tanımlamıştır.