Asıl soru, aslında, aslında, aslında, ani ölümün bir cevabı olmadığı için, bir Zen koan olmalıdır. Gerçek dışı, gerçeküstü veya inanılmaz bir üretici hissi yoktur. Ancak, gün içinde ve gün içinde gerçekleşir.
Ne yazık ki, bu hafta, bu gerçekliğin iki dokunaklı hatırlatıcısı vardı.
Haftanın başlangıcında, gerçekleştirilecek bir yerde yardım etmeyi (yaslı-danışma yolunda) aradım. Haftasonu boyunca, genç, tatmin olmuş ve görünüşte sağlıklı bir anne, ikamet ettiği yerde keşfettiği gün boyunca aniden öldü. İki küçük çocuğu ve bir koca uzun süreli iş arkadaşlarının sayısı kadar uygun bir şekilde ayrıldı, hepsi de inançsızlık içinde.
Bu günlerde, çalışma saatleri genellikle evde & ldquoawake & rdquo saatten daha uzundur. Doğru bir şekilde çalışmak, ilerlemek ve çok daha fazlasını kazanmak için bir çalışanın ve motivasyon motivasyonunun bir araya geldiği firmaların basın ve güdüsü var. Kesinlikle, iş arkadaşlarınız sevdiklerinize genişletilmiş olabilir.
Ve aile gibi, onlar kederle iki katına çıkarlar. İş arkadaşlarının ve küçük çocuklarının hiç anne olmayan küçük çocuklarına inanılırsa, kendi küçük çocuklarının ebeveynleri dışında düşüncesini dile getirdikleri için çok fazla konuşulmaz.
Sevilen birinin ölümü, tüm diğer kayıplarımızı hatırlatan bir tetikleyicidir. Sanki hepimiz, genellikle kapalı olan kalbe yakın bir bellek kutusu tutuyormuşuz gibi. Ancak, yeni bir kayıpla, kutu yaylar özel kederimiz ve üzüntülerimizle açılmaktadır. Visseral anılar ve duyular bir geçit var. Hayatta, ölümü ihmal etmiyoruz.
Aniden ölümün ikinci hatırlatıcısı özeldi, genişletilmiş hane halkımın bir üyesiydi. Genç bir adam, 18 yaşında, sadece bir günlüğüne hazır ve ndash, liseden mezun olmak için, göğsüne avlanmayla ilgili bir kitap, sanki yatmadan önce okurken bile uykuya dalmış gibi duruyordu. Haneği, koleji ve kasabası paramparça oldu. Şu anda hiçbir rahatlık söz konusu değil. Hayatının güvencesizliği ve potansiyeli, her şeyden öte bir şey bırakıyor.
Ve onun ölümü, hiç şüphesiz, ebeveynlerin çocuklarını biraz daha sıkı tutacağı ve söylediği gibi, gözyaşlarıyla dolu bir gözle sevdiğiniz sınıf arkadaşlarının ve mezuniyet töreninin davetsiz misafiridir. Ve bu ebeveynler, çocuklarının kaybından nasıl kurtulabileceklerini merak edecekler. Düşünce, anlaşılmazdır.
Ani ölüm kalbe giden devasa mavi bir gök gürültüsü gibi vurur. Bu bağırsak için enayi yumruk. Beynini, bunun doğru olabileceğini düşünerek araştırıyorsunuz. 1 dakika sonra bir sonraki dakika onlar gittiler. Söndürülmüş alev gibi, anlaşılmaz ve normalde çılgın üreten bir karanlığa dalmışsınızdır.
Ve tüm adımlarınızı geri aldığınızdan emin olun. Paylaştığın son bağlantıya kadar zamanda yarışıyorsun. & LdquoGoodnight, bal & rdquo veya & ldquoDon & rsquot çok geç & rdquo bir hane üyesi ya da & ldquoHave iyi bir hafta sonu & rdquo kapı dışarı onun yolunda iş arkadaşına devam et. Her günkü kelimeler, günlük bağlantılar, kayıpların büyüklüğü göz önüne alındığında çok önemsiz ve önemsiz görünmektedir, ama bunlar yaşamın bağ dokusudır.
Ve aklınız, bir Google arama motoru gibi, ilgili tüm anılar ve dernekler ile geliyor. Paylaşılan kahkahayı hızlı bir fincan kahveden daha çok aklınızdan çıkarmayın. Sokağa çıkma yasağını sürdürme ya da süt, kuru temizleme ya da çocuk bakıcısını seçecek keskin sözlere inanıyorsunuz.
Dün, geçen hafta, geçen sene, doğdukları gün, evlendiğin gün, sınıfa, işine, hayatına girdikleri günü hatırlamaya çalıştın. Ne zaman ve ne kesişme noktaları, kahkahalar ve tapınma anları, zor zamanlar, çok güzel zamanlar, daha iyi durumlar, her şeyi aklınızda bulundurmak istersiniz.
Resimler ve kelimeler ön plana çıkıyor. Dizleriniz ona bir yatmadan öyküsü okurken ya da saçlarını fırçalarken imgeliyor. Banyo zamanı, yatma zamanı, oyun zamanı, uyku zamanı, aşk zamanı yaratma, konuşma süresi, önünüzde yayılır, onlarla birlikte hayatınızın bir haritası.
Paylaştığın doğruydu, gerçekten çok doğruydu. Ve kendini yerinden bulmuş sözcükleri, hatıraları ve hislerini bulursun, boğazında ve göğsünde. Derin bir nefes almak karmaşıktır. Hemen hemen her şey şimdi çok kırılgan ve değerli hissediyor. Hiçbir zaman bir kez daha bütünüyle bir milyon küçük parçaya bölünmüş bir şekilde hissedilen bu keşfedilmemiş sularda gezinmek gerçekten zor.
Peki, ani bir ölüm duygusunu nasıl hissediyorsunuz?
İnanılmaz, kendinle son derece nazik ol. Bu duyarlılık ve şefkatle tuttuğunuz bir yaşamı, duyarlı olmayan bir şekilde algılamak ve açmak ve yeniden paketlemek zor, yorucu, yorucu bir iştir.
Kendinizi hissetmeniz gereken herşeyi hissetmek için ihtiyacınız olan her zaman alın.
Akılda tutulması gereken her zaman, yetenekli olduğunuz ve kaybettiğinizle paylaştığınız her şeyi tekrar gözden geçirin.
Ağlamadığınız bir gün olacak.
Küçük bir kahkaha ile kendini şaşırttığın bir gün olacak.
Kalbinizin ve rsquosun ağırlığının kalktığı bir gün olacak.
Ve bir gün olacak, çimentoda bir çatlak ile iterek küçük bir çim parçası gibi, ileriye doğru bir adım atmaya ve güneş ışığında olmaya hazır olacaksınız.
Ve o gün gelene kadar, bizimle, sevdiklerinizle, yakın arkadaşlarla ve iş arkadaşlarınızla birlikte yürümeye ve kaybı paylaşmaya izin verin. Ölümden duyduğumuzda, özellikle de gençlerin ölümlerini duyduğumuzda gerçekten hissettiğimiz bağlantı budur.
Kaybın sürekli genişleyen çevrelerde ortaya çıktığı ve bir kimsenin bir şeyi yapması arzularını kaybeden herkesin duyduğu veya bildiği dalgalanma etkisi vardır. Bir köfte yapın, lazanya fırında pişirin, çağrı yapın, lojistiği organize edin, köpeği gezdirin, omuz alın, kulak verin.
Seni beslemek, beslemek ve sizi tutmak istiyoruz. Kalp kırıklığınızda boğulduğunuzda ayakta kalmanıza yardımcı olmak istiyoruz. Kaybettiğinizi hissedersiniz, kaybınız bizim kaybımız olur.
Ne yazık ki, kayıp evrenseldir ve pratik bir tecrübe deneyimi en yaygın olanıdır; Kaybettiğimizde, dünyayı s-t-o-p’ye ve nafakaya layık isteyen bir yönümüz var. Bir anlayışınız varsa, sevdiklerimizi kaybettik. Yine de, hayat devam eder ve din ve süreklilikten uzaklaşmayı keşfedersiniz.
Kayıp, toplanmak için temasa geçer. Dinle, duy, tüm ev ve arkadaşları, vagonları dönmenin zamanı geldi. Bırakma ve katılma zamanı. Saygı ve anma zamanı.
Jungian analisti, şair ve cantadora (eski hikayelerin koruyucusu), Clarissa Pinkola Estes, ailesinin bilge, büyük hanımlarının söyleyeceğini söyler, & ldquo. Biz sahip olduğumuz tek mucize ilaçtır. & Rdquo Ve böylece, hatta ani ölüm.
N.B. Bu kadar zor bir zamandan geçen tüm ailelere, karanlık günlerinizde huzur ve rahatlık bulabilir misiniz? Ve Şükran Günü yemek masasında benden bir kaç yıl boyunca oturmuş Ürdün’e, siz huzur içinde dinlenebilirsiniz, sevgili bir bekar. Özlenecek ve doğru bir şekilde hatırlanacaksınız.
& Telif Hakkı 2009, Adele Ryan McDowell tarafından kopyalandı.