Volga bölgesinde, Urallarda, Sibirya'da ve Uzak Doğu'da, yılın Mayıs-Ağustos aylarında Çekoslovak Birliği'nin ayaklanması, bu bölgelerde Sovyet gücünün imha edilmesi, Rusya'da Sovyet karşıtı hükümetlerin ortaya çıkması ve büyük ölçekli bir İç Savaşın başlaması için bütün koşulları yarattı. Bu nedenle, Çekoslovak Birliği'nin isyanının hem yurtdışında hem de Sovyet hükümetinde (Leo Trotsky tarafından temsil edilen) ilgilenen kişilerin yer aldığı çok iyi organize edilmiş bir olay olduğuna inanılıyor. Çekoslovak isyanı Rus örgütlü güçlerin iyi organize edilmiş bir operasyonuydu.
tarih öncesi
Savaş öncesi Avusturya-Macaristan imparatorluğunda iki devlet kurucu insan vardı - Avusturyalılar ve Macarlar (Macarlar bu durumu 1867 yılında aldı). İmparatorun altında iki başbakan, iki kabine bakanı, Avusturya ve Macar vardı. Bu “patchwork” imparatorluğundaki insanların geri kalanı “ikinci sınıf” idi - Çekler, Slovaklar, Polonyalılar, Hırvatlar, Sırplar, İtalyanlar, Rutenler, Küçük Ruslar, Hutsüller, vb. haklarının ihlal edildiğine inanıyordu. Çeklerin ulusal kimliği, özellikle 19 yüzyılda, ağırlaştırılmış, ayrılıkçı, milliyetçi, pan-Slavist ve Alman karşıtı fikirler popülerdi. Çek Cumhuriyeti'nin ardındaki fayda, kendi devletinin yüzyıllarıydı ve tarihsel olarak Habsburg İmparatorluğu'na girdi, pek çok alandan biri olarak değil, daha sonra egemenlikten yoksun eşit, özerk bir devlet olarak. Almanlar köleleştirilmiş sayılıyordu ve kültürel düzeyde daha düşük olan ancak daha büyük hakları olan Macarlar bundan hoşlanmadı.
Birinci Dünya Savaşı başladığında, Çekler de dahil olmak üzere çoğu Slav, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun en güvenilmez askerleriydi. İlk fırsatta kitleleri attılar silâh ve esarete teslim oldu. Ek olarak, Avusturya-Macaristan'ın kendisinde, destekçileri imparatorluğun bir parçası olan Slav topraklarının bağımsızlığını savunan Çek ve Slovak ulusal hareketi aktif hale geldi. Rusya'da yaşayan çok sayıda Çek göçmen, Rusya İmparatorluğu ve Sırbistan'ı desteklemek için mitingler düzenledi. Zaten savaşın başlangıcında, Rus İmparatorluğu'ndaki Çek sömürgecilerini birleştiren “Çek Ulusal Komitesi” (ChNK), “Rus Çek'lerinin vatanımızı kurtarmak ve kendi taraflarını kurtarmak için güçlerini vermekle yükümlü olma yükümlülüğü altında olduğunu söyleyen Egemen Nicholas II'ye başvurdu. Rus kahraman kardeşleriyle yan yana ... ".
Kiev’deki Avusturya karşıtı gösteride, Rusya’nın Avusturya-Macaristan’a karşı savaşı için Çek’in gönüllü askeri birlikleri kurmaya karar verildi. Jindřich Jindříš başkanlığındaki Kiev Çek Komitesi, Ağustos ayının başlarında hükümete Çek askeri oluşumlarının bir taslağını sundu. Zaten 12 Ağustos projesi, Rusya devletinin Bakanlar Kurulu tarafından onaylandı. Ağustos ayındaki 20, Kiev askeri bölgesinde Çek taburunun oluşumu hakkında bir emir verildiğinde, zaten 500 insanları gönüllü olarak kaydoldu. Çek Komitesi savaştaki ana görevi belirledi - bir ordu ve bağımsız bir devlet yaratmak. Birimin komutanlığına Teğmen Albay Lototsky atandı - bu, 1620 yılında Beyaz Dağ Muharebesi'nde Protestan Çekler'in ordusunun yenilgisinden sonra oluşturulan ilk Çek askeri birimi idi. Tabur, Moskova ve St. Petersburg'dan gelen gönüllülerle dolduruldu. Gelecekteki Çekoslovak Birliği'nin çekirdeği olacak.
Eylül ayında 1914, Çek ekibi silah ve üniforma aldı, bir Rus askeri birimi olarak eğitime başladı. Çek ekibi Fonu, yaralıların tedariki, yaralanması ve savaşçıların ailelerinin bakımı ile ilgilenmek için kuruldu. Yenilemek için, miktarı mülkün niteliği veya maaş ile belirlenen bir “savaş vergisi” getirildi. Ekim ayında liderlik ekibi Teğmen Albay Joseph Sosentovich'i aldı. Bu noktada, Çek taburu 1 binden fazla kişiden oluşuyordu ve 4 tüfek ve bir yardımcı şirketten oluşuyordu.
Kasım ayında, Çek ekibi Cepheye gönderildi ve 3 Ordusuna katıldı. Mart ayında, Rus Ordusu Üst Komutanı 1915, Büyük Dük Nikolai Nikolayeviç, yakalanan Çek ve Slovak taburlarının saflarına girme emri verdi. 1915'in sonunda tabur, Jan Hus ismindeki İlk Çekoslovak Tüfek Alayına (yaklaşık 2 bin) verildi. 1916'in sonunda alay, üç alaydan oluşan (yaklaşık 3,5 bin kişi) oluşan Çekoslovak Tüfek Tugayı'nda yeniden düzenlendi. Rus imparatorluk ordusunda, Çekoslovak ulusal oluşumlarının yalnızca Rus komutanlarının emri altında savaştığı belirtilmelidir. Çek ekibi, alay ve tugay, Albay Vyacheslav Platonovich Troyanov tarafından art arda komuta edildi.
Batılı "müttefiklerin" (iyiden çok zarar görmüş), eski monarşik-aristokrat imparatorlukların yıkıntıları üzerinde, Avrupa'da yeni devletlerin oluşumu gibi ilginç bir konudaki kontrollerini kaybetme niyetinde olmadıkları açık. Teknik tamamen modern ile aynıydı, Libya, Suriye ve diğer eyaletlerde gördük. Şubat 13 Paris’te, Çekoslovak Ulusal Konseyi, Paris’te “dış direniş” olarak adlandırılan kurumun temsilcisi olarak kuruldu. Organizatörleri ve liderleri Tomasz Masaryk, Josef Dürich, Milan Stefanik, Edward Beneš ve Stephanie Ousky idi. Fransa'daki CNS'den önce, bağımsız bir Çekoslovak devleti kurmak isteyen 1916'te Çek Dış Komitesi kuruldu. CNS halkı, Orta Avrupa’nın siyasi coğrafyasının radikal bir revizyonu fikrini aktif olarak destekledi. Özellikle, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nu parçalamayı ve temel olarak Çekoslovak ve Yugoslav devletlerini yaratmayı önerdiler. Fransa, ABD ve Rusya'dan destek arayan bağımsız bir gönüllü Çekoslovak ordusu oluşturmak için aktif çaba sarf ettiler.
"Ev Planı". Birleşik Devletlerin ve arkalarındaki finansal klanların (“uluslararası finansal”, “küresel sahne arkası”) Avrupa'yı “demokratikleştirmeyi” planladıklarını hatırlarsak, o zaman her şey gerçekleşir. Yılın Şubat 1916'inde bir başka küresel etkinliğin yaşandığı dikkat çekiyor: bankacılar ve finansörler - J. Schiff, F. Warburg, M. Schiff, O. Kan, Guggenheim, D. Hanauer ve diğerleri, Rusya İmparatorluğu'nda devrimi planladılar. Bu tasarım içine girdi tarih "ev planı" olarak ("Ev Planı" nedir?).
"Albay" Edward Mandel House (House), Amerikan Başkanı Woodrow Wilson'a danışmanlık yaparak ün kazandı. Her şey, 1912’te ABD’nin başında Wilson’a yerleştiklerinde, B. Baruch’un başkanlık kampanyasının ana sponsoru olmasıyla başladı. Wilson, Amerika Birleşik Devletleri'ni ve tüm dünyayı kurtarma görevine güvenen, sağlam bir Protestan idi. Wilson'un zaferinde büyük rol oynayan en yakın arkadaşı, Teksas'lı bir finansçı Mandel House'du. Seçimi kazanmasına yardım etmekle kalmadı, aynı zamanda Amerikan devlet başkanının en yakın arkadaşı oldu, aslında Dışişleri Bakanlığı Beyaz Saray aparatını kıran ABD'nin "gri kardinali" oldu. Ona göre, tahtın arkasındaki güçtü. Sırayla House, ABD mali seçkinlerinin çıkarlarına bir rehberdi. Şüphe yok ki Wilson'a "Rothschild kuklası" dendi. House resmen başkanın danışmanıydı ve kendisine "albay" diyordu, ancak orduyla bir ilişkisi olmamasına rağmen (güney eyaletlerinde atalara ait unvan devralındı). Bu "Teksaslı çiftçi" sessizce İngiltere, Fransa, İtalya, Avusturya-Macaristan ve Alman imparatorluklarının siyasi çevrelerinde döndüler. House, ABD'nin dünya egemenliğine giden yolda asıl rakibi olduğunu düşünerek Rusya'dan nefret ediyordu. Onu çeşitli eyaletlere ayırmayı teklif etti.
Dünya savaşı başladığında, "albay" Avrupa'nın iki karşıt kampa çöküşü ve savaşı bitirmek için olası senaryolar konusunda endişeliydi. Almanya'nın önderlik ettiği Merkezi Güçler bloğunun zaferi ABD için istenmiyordu, “Alman sorununu” çözmesi gerekiyordu. Alman İmparatorluğu zafer durumunda çok güçlü olurdu. Rus devletinin İtilafın bir parçası olarak kazandığı zafer, Avrupa’daki askeri siyasi ve gelecekteki ekonomik tahakkümüne ve dolayısıyla da dünyaya yönelmesine neden oldu. Rusya, Boğaziçi ve Çanakkale Boğazı, Konstantinopolis’e stratejik sınırlar getirmek için Polonya’nın Avusturya-Macaristan, Almanya ve ayrıca Galiçya, Doğu Prusya toprakları pahasına genişletilebilir. Rusya İmparatorluğu, Balkan Yarımadası'nda tam hakimiyet aldı. Aynı zamanda savaş, Rusya’nın Avrupa’daki ana rakiplerinin - Almanya, Avusturya-Macaristan, Fransa ve İngiltere’nin güçlerini baltaladı. Rusya ekonomisinin Birinci Dünya Savaşı koşullarında bile büyüdüğü gerçeğini dikkate almak gerekir. Pek çok iktisatçı, Rusya'nın savaş öncesi dönemde olduğu gibi aynı hızla gelişmeye devam etmesi durumunda, yüzyılın ortasına kadar gezegenin finansal ve ekonomik lideri olacağına dair tahminlerde bulundu. Rusya’nın nüfus bakımından yalnızca Çin ve Hindistan’dan daha düşük olduğu (ve nüfusun hızla büyümeye devam ettiği), yani askeri ve ekonomik ihtiyaçlar için insan kaynakları olduğu gerçeğini dikkate almak gerekir. Rusya'da, gezegenin üzerindeki bütün batı parazitizm sistemine açık bir “Rus küreselleşmesi” (“Rus dünya düzeni”) projesinin ortaya çıkmasıyla, yıldızlar yakında çökeceklerdir.
Bu nedenle, "finansal uluslararası" İtilafçı'nın kazanması gerektiğine, ancak Rusya'nın olmamasına inanıyordu. Rus devletinin, Orta Güçlerin kaderini - Alman, Avusturya-Macaristan ve Osmanlı imparatorluklarını - paylaşması gerekiyordu. “Dünya kulisleri” gezegeni “demokrasiler” moduna geçirdi, monarşik-aristokrat devletler geçmişte kaldı. Ayrıca, yabancı küresel projelerin başlangıçlarını - Rus, Alman (özellikle Rusya ile Almanya arasında yeni bir dünya düzeni oluşturmadaki tehlikeli ittifak) ve İslam'ı yok etmek gerekiyordu.
Birinci Dünya Savaşı, ABD için cennetten bir manna oldu. Başlamadan önce, Devletler negatif bir ticaret dengesine sahipti ve ABD'nin başta Latin Amerika ülkeleri olmak üzere diğer ülkelerin ekonomilerine yaptığı yatırımlar dış borçtan daha azdı. 1913'in sonunda Amerika Birleşik Devletleri, 5 milyar dolarlık yurtdışı başkenti koyarak 2 milyar dolar borçluydu. Savaş, ABD’yi dünyanın en büyük borçlusundan en büyük alacaklı yaptı, aksine İngiltere ve Fransa ise dünyanın en büyük alacaklılarından Kuzey Amerika devletinin borçlularına döndü (ABD nasıl zenginleşti?).
House, daha doğrusu “finansal uluslararası”, ABD’nin dünyaya egemenliğini sağlamayı amaçlayan bir strateji oluşturdu. Savaşın ilk yıllarında Amerika Birleşik Devletleri tarafsızlık meyvelerini, mali, ekonomik, askeri (askeri-sanayi kompleksini geliştirme), demografik (kaçaklar nedeniyle, artan nüfusu), bilgiyi (halo gücü "peacemaker") sağladı.
ABD’nin Avrupa’daki savaşa girmesi için işaret Rusya’da bir devrim ve monarşinin çöküşüydü. Bundan sonra, Birleşik Devletler İngiltere, Fransa ve İtalya'nın kazanması için ana umut haline geldi. Merkez Güçleri'ne karşı kazanılan zaferin artık askeri yöntemlerle değil, “yıkıcı güç” - bilgi savaşı, çeşitli yıkıcı güçlerin desteğiyle sağlanması planlandı. Rusya savaşta mağlup güçlerinin kampına düştü ve Finlandiya, Polonya, Ukrayna, Kırım, Kuzey ve Güney Kafkasya, Orta Asya, Sibirya ve Uzak Doğu'yu ayırarak onu parçalayacaklardı. Rus devletinin Moskova Rusya topraklarına daralması gerekiyordu. Tüm "bağımsız" devletler, ABD'nin politik, finansal ve ekonomik etkisi altına girerek, dünyadaki tüm etkilerini yitirmiş, hammadde ekleri ve mal pazarları haline geldi. Rusların dağılmasına, devleti oluşturan etnik grubu mümkün olduğunca zayıflatacak bir iç savaş eşlik edecek - Ruslar.
Tüm “yeniden yapılanmaların” sonucu, ABD ve küçük ortağı Büyük Britanya'nın egemen olduğu bir “dünya hükümeti” nin yarattığı “Yeni Dünya Düzeni” idi. Gezegende “gerçek demokrasi” kuruldu, insanlığın kendisi “demokratik değerler” propagandasıyla “zincirleri” koymak zorunda kaldı. Amerika Birleşik Devletleri'ne barış adaletinin rolü ve herhangi bir çatışmaya sığabilecek bir demokrasi öğretmeni verildi. Ancak, bir dizi hata ve Rus medeniyetinin iç direnci nedeniyle bu plan tam olarak uygulanmamıştır. Tamamen yalnızca 1991 yılına uygulayabiliyor. Fakat daha sonra sorunlar başladı, “bilgi patlaması” çoktan gerçekleşti ve Batı dünya düzeni (küresel kalabalık - “elit” piramit) istikrarı kaybetti. Şu andaki dünya sistemik krizi ve yeni bir dünya savaşının ilk söylentileri, Batı seçkinleri tarafından küresel süreçlerin kademeli kontrol kaybının sonucudur. Batı küresel projesi dikişlerde patlıyor ve yine küresel öneme sahip diğer projeler - İslami, Çince ve Rusça - bir şansı oldu.
Vücut oluşturma
Birleşik Devletler “bağımsız” devletler yaratmayı amaçlayan çeşitli hareketleri destekledi. Bunların arasında Çekoslovak Ulusal Konseyi de vardı. Mayıs ayında, İngiltere, Fransa ve ABD'nin desteğiyle iktidara gelen Rusya Geçici Hükümeti 1917, Tomas Masaryk başkanlığında Rusya için CNS'nin bir şubesinin kurulmasını kabul etti. Haziran - Eylül ayları arasında 1918, Konsey Amerikan, Fransız, İngiliz ve Japon hükümetleri tarafından gelecekteki Çekoslovak devletinin resmi temsilcisi olarak kabul edildi.
Çekoslovak Ulusal Konseyi, tüm Çek kuvvetlerini resmen Doğu ve Batı cephelerinde (Fransa ve İtalya'da) kontrol altına aldı. Böylece, Rus hükümeti Çekoslovak birlikleri üzerindeki kontrolünü kaybetti. Geçici Hükümet, büyük bir askeri oluşumun yabancı siyasi yapılara bağlı olmasına izin verdi. İlk başta, tugay, 1 alaylarının bir parçası olarak 4 Hussite Bölümünde yeniden düzenlendi. Ardından Çek politikacıları daha güçlü ulusal oluşumlar oluşturma iznini aldı. Özellikle Rus ordusunun hızlı bir şekilde ayrışması koşullarında, yapmak tehlikeliydi. Temmuz ayında Baş Komutanı General L. G. Kornilov olan 1917, 2 bölümünün oluşumuna başlamak için izin verdi. Oluşum süreci çok hızlıydı. Bölüm bir 4 alayına sahipti - 5, 6, 7 ve 8, iki topçu teçhizatı ve iki mühendislik firması. 26 Eylül Genel Merkez Genelkurmay Başkanı General Nikolai Dukhonin Genelkurmay Başkanı 1917, iki bölümden ve yedek bir tugaydan oluşan ayrı bir Çekoslovak kolordusu kurma emrini onayladı. Bu noktada, kolordu sayısı 40 bin savaşçıları ulaştı. Kolordu başında Binbaşı General V. N. Shokorov vardı.
Gelecek kaosun koşullarında, Rus ordusunun dağılmasının, devlet yapılarının dağılmasının, Rusya içinde güçlü bir dış savaş birimi yaratmanın en saçma olduğu açıktır. Bununla birlikte, Rusya'da, cephenin çöküşüyle ve Rusya'nın silahlı kuvvetleriyle savaşma kabiliyetini koruyan Çekoslovak Kolordu, bazı kuvvetleri ısrarla yarattı.
Devam edecek ...