Babasının vefatından sonra, bir zamanlar zengin olan bir çocuk, kimse ona bakamadığı için yetimhaneye götürüldü. Aniden, çocuk önünde duran tanıdık bir çocuk gördü. “Neden beni ziyarete geldi?” yetim çocuk merak etti.
Robbie, şehirdeki en iyi araba yıkama ağına sahip zengin bir iş adamının oğluydu. Okuldaki herkes, Robbie’nin yalnızca aynı mali geçmişe sahip çocuklarla arkadaş olmak istediğini biliyordu.
Zengin ebeveynleri olmayan öğrenciler asla Robbie ile arkadaş olmaya çalışmadı. Hepsi onu zavallı çocuklara, özellikle de öğretmenlerinin oğlu Chris’e sürekli zorbalık yapan kötü bir çocuk olarak tanıyordu.
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
“Merhaba Chris!” Robbie sınıfın diğer ucundan bağırdı. “Saç şeklin ne? Bu sabah duş almayı mı unuttun? Başın çok yağlı!”
Chris yüzünü kitabına gömerken Robbie’nin arkadaşları onunla birlikte güldüler. “Hadi ama dostum! Neden saklanıyorsun? Bizden mi korktun?” Onlar Chris’e gülerken Robbie arkadaşına beşlik çaktı.
Aniden öğretmen, Chris’in babası sınıfa girer ve tüm öğrencilere yerlerine oturmalarını söyler. Herkes sessiz kaldıktan sonra, Robbie Chris’e surat asmaya devam ederken o öğretmeye başlar.
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
O akşam daha sonra Chris, babası Stephen’a Robbie’nin davranışlarından şikayet etti. “Bana her gün zorbalık ediyor ve sen ona hiçbir şey söylemiyorsun baba. Bu hiç adil değil!”
Müdür, “Otur, Robbie,” dedi. “Sana söylemem gereken bir şey var.”
Stephen oğluna yanına oturmasını işaret etti ve elini tuttu. “Bak oğlum. Bazen hayat seni harekete geçmeden önce düşünmen gereken zor durumlara sokar.”
“Ne demek istiyorsun, baba?” diye sordu.
“Sana zorbalık yaptığı için Robbie’yi cezalandırmamı istiyorsun ama bence bu iyi bir fikir değil,” Stephen sırtını dikleştirdi. “Kötülüğe kötülüğe karşılık vermek akıllıca değil çünkü bu sadece işleri daha da kötüleştirir.”
“Öyleyse ne yapmalıyız? İnsanların kötülük yaymasına izin veremeyiz, değil mi?” diye sordu.
“Evet, haklısın oğlum. Kötülüklerine devam etmelerine izin vermemeliyiz. Bunun yerine, kötülüğe hep iyilikle karşılık vermeliyiz. Kötü bir insan senin bu iyiliğine baktığında, kalbi otomatikman değişir, hatalarını anla,” diye açıkladı Stephen.
Chris kafasını kaşıdı. “Tamam baba. Şu anda sessiz kalmanın akıllıca olduğunu düşünüyorsan, senden onu cezalandırmanı istemeyeceğim.”
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
Bir hafta sonra Chris ve sınıfındaki diğer öğrenciler Robbie’nin üzgün olduğunu fark ettiler. Teneffüs sırasında herkes sınıftan ayrıldı ama Robbie geride kaldı. Chris bunun sıra dışı olduğunu hissetti ve Robbie’ye yaklaştı.
“Merhaba Robbie,” Chris bir sandalye çekip üzerine oturdu. “Bugün neden bu kadar üzgünsün?”
Robbie ellerini kavuşturdu ve yere baktı. “Bana bu soruyu soran tek kişi sensin. Benimle dalga geçmek için neden üzgün olduğumu bilmek istiyorsun, değil mi?”
“Hayır, Robbie. Seninle dalga geçmeyeceğim,” diye onu temin etti Chris.
Robbie, “Aslında, polis bize ağır cezalar verdiği için babamın araba yıkama işi üç gün önce kapatıldı ve o olaydan sonra kendini pek iyi hissetmedi,” dedi. “Artık zengin çocuklardan biri olacağımı sanmıyorum.”
Chris onu teselli etmeye çalıştı ama Robbie onu rahat bırakmasını söyledi ve başını kollarının arasına aldı. Tam o sırada müdür sınıfa girdi ve Robbie’yi ofisine çağırdı.
Müdür, “Otur, Robbie,” dedi. “Sana söylemem gereken bir şey var.”
Robbie oturduktan sonra müdür ayağa kalktı ve elini çocuğun omzuna koydu. Müdür, “Robbie, babanın artık olmadığını öğrendik. Bir saat önce kalp krizinden öldü,” dedi.
“Ne? Babam öldü mü?” Robbie, öğretmenleri onu teselli etmeye çalışırken müdürün odasında ağlamaya başladı.
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
Birkaç gün sonra Robbie, ona bakacak başka aile üyesi olmadığı için bir yetimhaneye götürüldü. Bir zamanlar cıvıl cıvıl olan çocuk şimdi sessizce bir köşede oturmuş, babasının onu neden bu kadar çabuk terk ettiğini merak ediyordu.
Bir gün yetimhanenin koridorunda tanıdık bir çocuğun yürüdüğünü görünce Robbie’nin gözleri parladı. “Chris?” Robbie haykırdı. “Seni gördüğüme çok sevindim!”
Stephen çocukları uzaktan izlerken, Chris ve Robbie yan yana oturup bir saat konuştular. Yetimhane personeliyle konuştuktan sonra Stephen, buraya geldikten sonra onu ziyaret eden ilk kişinin Chris olduğunu öğrendi. Aksi takdirde, Robbie sadece bir köşede oturur ve diğer çocuklarla asla konuşmazdı.
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
O akşamın ilerleyen saatlerinde Chris, Stephen’a geçen gün söylediklerini hatırlattı. “Kötülüğe iyilikle karşılık vermemiz gerektiğini söylediğini hatırlıyor musun?”
“Evet oğlum,” diye yanıtladı Stephen.
“Baba, neden Robbie için de aynısını yapmıyorsun?” diye sordu.
“Ne demek istiyorsun?”
“Umm, merak ediyordum da Robbie’den sonsuza kadar bizimle yaşamasını isteyebilir miyiz?”
“Ama neden?”
“Yetimhanede yaşarken kendini çok yalnız hissediyor baba. Bence bizimle yaşasa mutlu olur.”
Ertesi gün Stephen yetimhaneye gitti ve bir çocuğu büyütme sürecini sordu. Bunu öğrendikten sonra onlara Robbie’nin üvey ebeveyni olmak istediğini söyledi. Gerekli evrakları tamamladıktan sonra, Stephen kısa süre sonra Robbie’yi evlat edindi.
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
Birkaç gün sonra Chris, Robbie’yi evinde karşıladı ve ona etrafı gezdirdi. “İşte odan, Robbie!” diye haykırdı Chris ama arkadaşının pek etkilenmediğini fark etti.
Robbie tüm hayatını lüks bir evde geçirdiği için Chris’in evinde yaşamak huzursuz bir deneyimdi. Etrafta ona yemek pişirecek, çamaşırlarını yıkayacak kimse yoktu. Artık her şeyi tek başına yapmak zorundaydı.
Robbie şikayet etmek yerine Chris’e baktı ve lüksü olmayan basit bir evde yaşamasına rağmen ne kadar mutlu olduğunu fark etti. Chris’i ilham kaynağı olarak gördü ve ev işlerinin çoğunu nasıl yapacağını öğrenene kadar onun izinden gitti.
Birkaç ay sonra Chris doğum gününü ailesiyle birlikte kutladı. Robbie aniden ayağa kalkıp herkesin dikkatini çektiğinde herkes yemek masasında oturuyordu.
Yalnızca örnekleme amaçlıdır. | Kaynak: Pexels
“Doğum günün kutlu olsun Chris!” cıvıldadı. “Üvey kardeşim olduğun için çok şanslıyım. Bütün yıl sana zorbalık ettiğimi bilmeme rağmen senin evinde yaşamama izin vererek bana nezaketin ne olduğunu öğrettin.”
Sonra Robbie, Stephen’a baktı ve ona üvey ebeveyni olduğu ve onunla ilgilendiği için teşekkür etti. “Hepinize sonsuza dek minnettarım!” Robbie dedi.
Birkaç yıl sonra, Robbie ve Chris mezun olduktan sonra bir oto yıkama açmaya karar verdiler. “Adını ne koyalım, Robbie?” diye sordu.
“Stephen’s Car Wash. Kulağa nasıl geliyor?” Robbie sordu.
“Mükemmel!” Chris yanıtladı.
Bu hikayeden ne öğrenebiliriz?
- Kötülüğe asla kötülükle karşılık vermeyin, onu iyilikle yenmeye çalışın. Stephen’ın dediği gibi, kötülüğe her zaman iyilikle karşılık vermeye çalışmalıyız çünkü kötü olmak asla verimli değildir.
- Zor durumlar, gerçek dostlarımızın kim olduğunu ortaya çıkarır. Okulda pek çok arkadaşı olmasına rağmen, Robbie kimse onu ziyaret etmediği için yetimhanede kendini yalnız hissetti. Sadece Chris onu görmeye geldi ve daha sonra üvey kardeşi oldu.
Bu hikayeyi arkadaşlarınız ve ailenizle paylaşın. Günlerini aydınlatabilir ve onlara ilham verebilir.
Tıklamak burada rahmetli arkadaşının oğlunu söz verdiği gibi evlat edinen bir adam hakkında başka bir hikaye okumak için. Ancak evrakları imzalarken çocuğun mirasıyla ilgili şaşırtıcı bir gerçeği öğrendi.
Bu parça, okuyucularımızın günlük yaşamlarından esinlenerek ve profesyonel bir yazar tarafından yazılmıştır. Gerçek adlar veya konumlarla herhangi bir benzerlik tamamen tesadüfidir. Tüm resimler yalnızca açıklama amaçlıdır. Hikayeni bizimle paylaş; belki birinin hayatını değiştirir. Hikayenizi paylaşmak isterseniz lütfen [email protected] adresine gönderin.
Kaynak : https://news.amomama.com/297961-schools-richest-boy-bullies-teachers-son.html