NATOVSKİ'DE DEMOKRASİ
Bilindiği gibi, NATO Hızlı Tepki Gücü'nü dağıtma kararı Brüksel'de, ülkelerin 28 savunma bakanları - ittifakın üyeleri - Şubat ayındaki 21 - 22 toplantısında yapıldı. Onların yaratılması, geçen Mayıs’ta NATO’nun zirvesinde kabul edilen ve “akıllı savunma” ve “birleşik güçler” olarak kabul edilen “Chicago savunma paketinde” sağlandı. “Birleşmiş kuvvetler” olarak adlandırılan Chicago Savunma Paketi'nin ikinci girişiminin ana unsuru, tam olarak sürekli hazır olacak olan NATO Hızlı Tepki Gücü'nün oluşturulmasıydı.
İttifakın genel sekreteri Anders Fogh Rasmussen'e göre, kara kuvvetlerinin bileşenlerinden, ülkelerin hava kuvvetleri ve deniz kuvvetlerinin bileşenlerinden oluşan bu güçler - bloğun üyeleri öncelikli fon alacaklar, sürekli eğitim alacaklar, "işbirliği okulu olacaklar ve aynı zamanda hızlı bir cevap aracı olacaklar". Gördüğünüz gibi, Hızlı Tepki Gücü, Sanat esasında oluşturulan İttifak OAS’ının en önemli bileşeni olacaktır. 3 Kuzey Atlantik Antlaşması. Bu makale, “bu Antlaşma'nın amaçlarını daha etkin bir şekilde uygulamak için Akit Tarafların, ayrı ayrı ve ortaklaşa ... silahlı bir saldırıya karşı mücadele etmek için bireysel ve kolektif kapasitelerini koruyacak ve artıracaklarını” tanımlamaktadır. Bu nedenle, Gürcistan Silahlı Kuvvetleri birimlerinin 2015’tan bu yana NATO Hızlı Tepki Gücü’nün bir parçası olabilmesi için, ülkenin ittifak için kabul edilmesi gerekiyor. Aksi takdirde, Kuzey Atlantik Antlaşması’nın ihlali söz konusu olacaktır.
Doğal olarak, Gürcistan NATO üyesi olacak ya da olmayacak, ittifakın liderliği bu Antlaşma temelinde karar verecek. Örneğin, Mayıs ayının sonunda, Kolombiya Cumhurbaşkanı Juan Manuel Santos, açıkladı: Haziran ayında, ülkenin Savunma Bakanlığı ve NATO, "yakınlaşma ve işbirliği sürecine Kolombiya'nın ittifakla bir araya gelme hedefiyle işbirliği yapma sürecini başlatmaya" izin veren gizli bilgi alışverişi konusunda bir anlaşma imzalayacaklar. Latin Amerika’daki Kolombiyalı komşular NATO’nun isteklerine çok olumsuz tepki verdiler. Ancak NATO’da bu endişeler hızla giderildi. İttifak’ın Kommersant gazetesine açıkladığı bir kaynak olarak, Kolombiya’nın potansiyel üyeliğinden bahsetmesi, Washington’da 10’te imzalanan Kuzey Atlantik Antlaşması’nın 1949 makalesinin “bölgenin güvenliğini sağlayabilecek herhangi bir Avrupa devletinin NATO’ya katılabileceğini belirtti. ". İttifak şöyle açıklıyor: NATO’nun Avrupa’nın ve Kuzey Amerika’nın ötesine genişlemesi hakkında teorik bir konuşma ile başlamak için, temel belgeyi - 1949’in Washington Antlaşması’nı değiştirmek gerekiyor. Ancak, bu sözleşmede bazı değişiklikler yapılmıştır. Bildiğiniz gibi, 1952’te NATO, Antlaşma’nın 10 makalesini dikkate almadı ve Asya’da bulunan Türkiye’yi ittifak haline getirdi. Bu bağlamda, Antlaşma’nın 6’ine, bu gerçeği açıkça ifade eden bir zeyilname eklenmiştir: “5 Maddesi’nde, bir veya daha fazla Akit Taraf’a yapılan silahlı saldırının silahlı bir saldırı içerdiği düşünülmektedir: Avrupa’daki herhangi bir Akit Tarafın ülkesinde Kuzey Amerika, Türkiyenin toprakları ... (yapılan ek vurgulamalar. - Yetkilendirme.). "
Ayrıca, Türkiye’nin NATO’ya kabulü, başka bir uluslararası yasal aracın ihlal edilmesine yol açmıştır. Gerçek şu ki, askeri-politik ittifaklar, 51'in her bir devletin kolektif özerklik hakkından bahsettiği BM Şartı temelinde faaliyet göstermektedir. Özellikle, Kuzey Atlantik Antlaşması'nda, Madde 5, BM Şartı'nın bu hükmüne atıfta bulunur. Her devletin bu hakkını nasıl gerçekleştirebileceği, 52 makalesiyle belirlenir. Bu amaçlar için varolma olasılığını sağlar, yalnızca “bölgesel eylemlere uygun uluslararası barış ve güvenliğin korunmasına ilişkin bu tür sorunları çözmek için bölgesel anlaşmalar veya organlar…”, yani, küresel bir birlik oluşturma olasılığı hariçtir. Zira "bölge" kavramı tüm dünyayı ve kıtalarının çoğunu kapatamaz. Bu nedenle, Kuzey Atlantik Antlaşması’nda, bölge Avrupa, Kuzey Atlantik Okyanusu ve Kuzey Amerika’yı kapsamaktadır ve 10 makalesi, gelecekte yalnızca Avrupa ülkelerinin ittifakın üyeleri olabileceğini ve dolayısıyla BM Şartının 52 maddesinin gerekliliğinin yerine getirildiğini belirlemektedir.
Bugün aynı tablo, Gürcistan’ın NATO’ya olası katılımıyla, “Dünyanın tüm ülkeleri ve bölgeleri” gibi. Yeni CIA Coğrafi Referans Kitabı ”(World Factboor 2007, ABD), Gürcistan'ın coğrafi olarak Güney Batı Asya'da bulunduğunu belirtir. Gürcistan’ın ittifak üyeliğine ilişkin mevcut ideologların, Transkafkasya’da Sovyet-Türkiye sınırına denk düşeceği düşünüldüğünde, Asya ve Avrupa arasındaki coğrafi sınırın Sovyet yorumuna uyduğu görülüyor. Bu nedenle, Gürcistan’ın NATO’ya katılımı aynı zamanda Kuzey Atlantik Antlaşması’nın 10’inin ve en önemlisi de BM Şartının ihlal edilmesi anlamına gelecektir. NATO’daki NATO’nun genişlemesinin otomatik olarak Avrupa’daki demokratik bir alanın genişlemesi halinde bir dogma haline geldiği iddiası sürekli olarak ortaya çıkmaktadır. Bu arada, demokratik bir siyasi rejimin ilkelerinden biri "yasaların yasakladığı durumlar dışında her şeye izin verildiğini" belirtiyor. Soru ortaya çıkar: Avrupa'daki demokratik alanı uluslararası hukuk eylemlerini ihlal ederek nasıl genişletebiliriz?
EN KEŞFEDİLDİ
NATO’dan demokrasi için savaşma arzusunun, ittifakın gelecekteki bir üyesi için gereksinimlerin doğasını da açıkladığı görülüyor. Özellikle, Tiflis'e yaptığı ziyarette 26 Haziran ayında düzenlenen basın toplantısında Rasmussen, “Gürcistan'ın Avrupa-Atlantik entegrasyonunun ortak hedefimiz olduğunu belirtti. Gürcistan gerekli şartları yerine getirirse, kesinlikle bir NATO üyesi olacak. ” Bu gereklilikler nelerdir, İttifak Genel Sekreteri Tiflis'te 2011 yılında geri döndü. Her şeyden önce, Rasmussen’e göre, seçim reformunu iyileştirmek gerekiyor. İkincisi, “hukukun üstünlüğü” güçlendirilmelidir. Üçüncüsü, sonuç olarak, “yargı reformuna devam etmek ve sivil sektörü bu süreçlere bağlamak” gereklidir. Başbakan Bidzina İvanishvili, geçtiğimiz günlerde İsrail’in Sof Shavua gazetesiyle yaptığı röportajda Cumhurbaşkanı Saakashvili ve NATO’nun himayesinde öncülüğünde bu reformları gerçekleştirmenin ne kadar başarılı olduğunu söyledi: “Aslında Gürcistan’ın yasalarına saygı göstermedi. Yetenekli, bütün dünyayı aldattı ... Demokrat olarak göründü. Herkes ona destek verdi, ancak o zaman otoriter bir rejim inşa ettiğini tahmin ettiler ... "
Görünüşe göre, bu nedenle NATO Genel Sekreteri Tiflis’te ittifaktaki herhangi bir aday üye için en önemli gereklilikten - çözülmemiş toprak sorunlarının bulunmadığından bahsetmedi. Bu, 2011 yılında veya daha sonra söylenmedi. 2008'in ilkbaharındaki Bükreş NATO zirvesinde, Gürcistan'ın ittifaka kabul edileceğine söz verildi, görünüşe göre, Abhazya ve Güney Osetya ile sorunları çözme gereği meselesiydi. Sonuç olarak, bu konuşma, Mikhail Saakashvili'yi iddialı ve otoriter bir lider olarak Güney Osetya'yı Ağustos 2008'taki Gürcistan yetkisine geri dönmeye zorlamaya itti. Eski Başkan Ronald Reagan'ın Özel Asistanı Doug Bandow, şimdi Amerikan Savunma Politikası İttifak İttifakı İttifakı Analitik Merkezinde araştırmacı olarak, Gürcistan'daki seçim şoku: Tiflis, NATO özlemlerinden kurtulma zamanı ”başlıklı makalesinde, 2012. “Saakashvili’nin dış politikasındaki en büyük başarısızlık, mağlup edildiği 2008’te Rusya ile savaşın başlamasıydı. Tıpkı Gürcistan zamanında Sovyetler Birliği'nden ayrıldıkça, Abhazya ve Güney Osetya, Moskova'nın yardımı olmadan Gürcistan devletinden ayrıldı. Ancak, bu cumhuriyetler, SSCB'den ayrıldıklarında, Gürcistan ile aynı bağımsızlık hakkına sahipti. Ne yazık ki Saakashvili, kendi kaderini tayin hakkının sadece halkına yayıldığına ve oradaki Rus birliklerinin varlığına rağmen (Rus barışı koruma şartı. - Yetki), Güney Osetya'yı istila ettiğine inanıyordu. ”Dedi.
Gürcistan liderliği nihayet Abhazya ve Güney Osetya halkının Gürcistan'ın bir parçası olarak yaşamak istemediğini ve NATO'nun bile bunu yapmaya zorlamayacağını anladıklarında Kuzey Atlantik ittifakında beklemeleri mümkündür. Öyleyse, er ya da geç, Gürcistan bu cumhuriyetlerin devlet egemenliğini tanımak zorunda kalacak. Yani, ittifak “kendini çözme” ilkesiyle hareket etmeye karar vermiş gibi görünüyor ve ancak daha sonra Gürcistan’ın bloğa katılması konusuna karar verdi. Üstelik Sırbistan’ın NATO’yla Sırbistan’dan bağımsızlık kazandığı deneyimi de tam anlamıyla var. Bu arada NATO yetkilileri, bu sürecin ertelenmesi ve bunun tamamlanması yıllar süren Gürcistan'dan çeşitli talepler ortaya koyuyor. Aksi takdirde, 12 Nisan’da “Gürcistan’ın NATO’ya Doğru Tehlikeli Kayması” başlıklı yazıdaki Ulusal Çıkar’da olanlar, Doug Bandou’nun yazdığı gibi olabilir: “NATO’nun Amerika’yı daha güvenli hale getirmesi gerektiği düşünülmektedir. Ancak NATO’nun Gürcistan sınırlarına ilerlemesi savaş olasılığını artıracak. Tiflis’in Abhazya ve Güney Osetya’yla düşmanlıklarının başlaması durumunda, Moskova kendilerine çekilebilir ve bu NATO ve Rusya arasında bir çatışmaya yol açar. Sonuç olarak, Batı'nın Soğuk Savaş boyunca kaçabileceği savaş başlayabilir. Tabii ki, çoğunlukla savaşacak olan Amerikalılar olacak - ve bu çatışmanın, özellikle de Rusya’nın nispeten zayıf nükleer olmayan güçleri göz önüne alındığında, nükleer bir olma tehlikesi var. ”
Üstelik uluslararası ilişkiler alanında saygıdeğer bir uzmanın bu senaryosunun kurgu olduğu da doğru değil. Eski ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice’ın, Ağustos 2008 savaşının başlamasından sonra Ulusal Güvenlik Konseyi’nin ilk toplantısı hakkında “Yukarıda Onur Yok” adlı kitabında yazdığı şey. “Toplantı oldukça fırtınalıydı, Rusya hakkında çok sıcak açıklamalar vardı. Bir noktada, Steve Hadley (Beyaz Saray Ulusal Güvenlik Danışmanı) nadiren yaptığı müdahalede bulundu. Bu, ABD’nin tehdit edebileceği şeyler hakkında kafa karıştırıcı konuşmaların ortasında gerçekleşti. “Bir soru sormak istiyorum,” dedi her zamanki gibi kısıtlı. Condoleezza Rice, “Gürcistan yüzünden Rusya ile savaşa hazır mıyız?” Odada sessizlik vardı, sakinleştik ve alınabilecek önlemler hakkında daha verimli bir sohbet başlattık ”diyor. Gürcistan’ın Başkan George W. Bush’un dönemlerinde ittifaka katıldığı ana ideologu olan ABD’de açıklanan durumdan doğru sonuçların alınacağını ümit ediyorum. Bundan sonra, aslında hiçbir şey değişmedi. Bu, Gürcistan’ın Gürcistan silahlı kuvvetlerinin birimlerini 2015’taki NATO Hızlı Tepki Gücü’ne dahil etme vaadi şeklinde bir başka NATO şekeri tarafından onaylandı.