“Güney İlahi Bölgesinde kalmayı mı planlıyorsunuz, Majesteleri?” Yan Tianxiao sordu.
“On Yön Derin Deniz Alemi iyi bir yer olmalı,” Yun Che yanıtladı.
Yan Tianxiao kaşlarını çattı. “Ama Cang Shitian...”
“Endişelenecek bir şey yok. Kuzey İlahi Bölgesinde olduğunuz zamanki gibi davranmakta özgürsünüz,” Yun Che ekledi, “Burada ince buz tabakasında asılı olan biz değil, Cang Shitian.”
“Ve İblis Kraliçesi?”
“Doğu İlahi Bölgesi ile ne yapacağına kendisi karar verebilir.” Yun Che'nin gözlerinde küçük bir parıltı belirdi. Chi Wuyao'nun istihbarat toplama ve yorumlama yeteneğinden hiç şüphe etmemişti ve haber vermeden bile Güney İlahi Bölgesinde meydana gelen olayları ve yeni amacını öğreneceğinden emindi.
Aniden, Yun Che'nin gözleri çelik gibi döndü ve kuzeybatı tarafındaki gökyüzüne baktı.
O yönden ona doğru soğuk bir ışık uçuyordu. En azından 500 kilometre mesafede ortaya çıkmıştı ve o kadar hızlıydı ki, sonik patlama sesini duymadan önce gözüne kestirmişti.
Farklı bir bakıştan, nesne beş yüz kilometre genişliğinde bir alanı ikiye bölmüş gibi görünüyordu. Halihazırda geçtiği mesafeyi göz önünde bulundurarak korkunç derecede hızlı hareket ediyordu ama bunu yapan kişi neredeyse hiçbir aura yaymadı. Ruhsal algısıyla bile, tamamen dağılmadan önce sadece bir şey yakaladı.
Qianye Ying'er yaklaşmadan önce ışığı kesmek için ileri atıldı ancak ağır bir baskı onun adımlarını durdurdu. Şaşırtıcı bir şekilde, şeytani baskısıyla onu kesen Caizhi idi.
“Hmm?” Qianye Ying'er merakla Caizhi'ye baktı ancak konuyu zorlamaya çalışmadı ve hafifçe geri çekildi.
“...” Yun Che, Caizhi'nin tepkisine de şaşırdı. Her şeyden önce, garip bir nesneyi avucuna çekti.
Aura'nın zayıf nabzını daha fazla algılayamadı.
Yun Che'nin bilgi birikiminde hız konusunda kendisi ile dünyada eşit ya da daha iyi olan birinin olduğuna inanmıyordu. Ne de olsa, İlahi Kral yetişimi ile üç ilahi bölgeden Gizli Akan Yıldırım ve Ay Dağıtan Şelale'yi kullanarak Kuzey İlahi Bölgesine kadar kaçmıştı.
Ve tüm bunlara rağmen bu nesneyi ona fırlatan kişi, onu atmak için kullandığı güç göz önünde bulundurulduğunda, neredeyse hiç aura yaymamıştı. Yok olmuştu—hayır, bu gizlenme idi— aurası o kadar hızlıydı ki, nesneyi kasıtlı olarak bir ışık parıltısıyla aşılamamış olsaydı onu fark etmezdi... ve yapsa bile, ona hiç dikkat etmezdi.
Bu, bu kişinin kendini gizleme yeteneğinin neredeyse onun kadar iyi olduğu anlamına geliyordu!
Onun bilgisine göre, bu konuda ona zar zor yaklaşan tek kişi Hua Jin'di ve bu onun gücünün Ebedi Karanlığın Felaketi ile arındırılmasından sonraydı.
“Caizhi, kimdi o?” Yun Che merakla Caizhi'ye baktı.
“Bir düşman değil,” Caizhi aurasını geri çekmeden ve Yun Che'nin bakışından kaçınmadan önce yanıtladı, “Söyleyeceğim tek şey bu, bu yüzden daha fazla sorma.”
Yun Che rahatladı. Böyle birini avlamak için düşünülemez bir çaba harcaması gerekirdi.
“Pekala, sorun değil,” Yun Che yanıtladı, “Caizhi, senden gelen hoş sürprizler hiçbir zaman şaşırtmıyor.”
Muhtemelen bu Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru idi ya da Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı'ndaki bir uzman olmalıydı. Sonunda bu en olası olasılık gibi görünüyordu.
Mutlak Başlangıç Ejderhaları, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru'nun Caizhi için geride bıraktığı tek hediye değil miydi… hayır, o?
“...” Caizhi bir şey söylemedi.
Gizemli uzmanı zihninin derinliklerine attıktan sonra Yun Che avucunu açtı ve elindeki beyaz ışık küresini inceledi. Işık, enerjisini izole etmek ve onu gizli tutmak için tasarlanmış Güney Denizi'nin ilahi enerjisinden oluşan gerçek bir ilahi küreydi. Her kimse çoğunu yok etmiş ve arkasında sadece tek bir katman bırakmıştı.
Yun Che nefes verdi ve beyaz ışık tamamen dağıldı.
Nesneden hemen bir altın ışık ışını parladı. Özellikle güçlü ya da delici değildi ama bir şekilde ışığı Yun Che'nin avuç içi tarafından tanındı. Güneş gibi parladı ve mesafedeki tüm alanı altına boyadı.
Üzerine kazınmış her türlü düzensiz, garip şekilli ilahi rünleri olan altın bir küreydi. Biri hariç hepsi parlıyordu.
“Bu... Güney Denizi İlahi İncisi!” Qianye Ying'er şaşkınlıkla mırıldandı.
Bu Yun Che'in kayıp bir ruh eserinin aurasıyla ilk temasıydı. Parladığı anda Güney Denizi'nin miras ve yaşam soyu eseri olduğunu biliyordu.
Güney Denizi İlahi İncisi!
Üzerine toplam yirmi iki ilahi rün kazınmıştı... On altı Deniz Tanrısı, Dört Deniz Kralı, Nan Wansheng ve Nan Guizhong'u temsil ediyordu. Her şey mükemmel uydu.
Güney İlahi Bölgesinin en güçlü aleminden de beklendiği gibi, miras eserleri bile Yıldız Tanrı Aleminden, Yanan Ay Alemi ve Yama Şeytanlarından çok daha üstündü.
Bir rünün sönük kalmasının nedeni güçlerini verdiği son bir Deniz Tanrısı'nın hala hayatta olmasıydı... geriye kalan son Deniz Tanrısı Nan Qianqiu idi.
“Tebrikler, Majesteleri! Bununla birlikte, tüm Güney İlahi Bölgesi şimdi ayaklarınızın altında! Buradaki işlerin hallolması birkaç günden daha fazla sürmeyecektir!”
Sadece övgü değildi. Yan Tianxiao yürekten konuşuyordu.
Onun arkasında, Yama Şeytanları ve Yama Hayaletleri de dizlerinin üzerine düştü ve çok uzun bir süre bu şekilde kaldı.
Gücünü ortaya çıkarmak amacıyla Güney İlahi Bölgesine gelmişlerdi. En çılgın rüyalarında bile, Güney Deniz Alemini tek bir günde yok edeceklerini ve diğer üç Tanrı İmparatorunu tökezleyecekleri kadar korkutacaklarını düşünmediler.
...Halihazırda Yun Che'nin kendisi de bunu beklemiyordu.
Milyonlarca yıl boyunca, Kuzey İlahi Bölgesi üç ilahi bölgenin elinde acı çekmişti. Utanç, bedenlerini ve ruhlarını asla terk etmeyecekmiş gibi hissettirirdi. Sonra Yun Che ortaya çıktı ve kaderleri o kadar çabuk tersine çevrilmişti ki sonunda bunun bir rüya olup olmadığını doğrulamak için kendilerini tokatlamak zorunda kalmıştılar. İblis Efendisi olduğu gün verdiği sözler bile komik bir hızla yerine getiriliyordu.
Yan Tianxiao, Kuzey İlahi Bölgesi'nin en güçlü Tanrı İmparatoru'ydu. Bugün, Yun Che'nin önünde diz çöktü ve daha fazla bükemeyeceği gerçeğinden nefret etti. Kalbindeki Yun Che'nin ağırlığı, kadim zamanlardaki ibadet ettiği İblis Tanrılarını çoktan aşmıştı.
Yun Che avucunu kapattı ve Güney Denizi İlahi İncisi ses çıkarmadan kayboldu. Güney Denizi'nin yaşam soyu elinde olduğu sürece, yeniden toparlanmaları mümkün değildi.
“Nan Wansheng'i üç nefeste öldürebilen ve kendisini bu ölçüde gizleyebilen biri…” Qianye Ying'er Caizhi'ye bakmadan önce mırıldandı, “Küçük kurt, bu kişi bir insan mı yoksa Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı'ndan antik bir varlık mı?”
Böyle biri tarafından sarsılmamak imkansızdı.
Ama Caizhi ona hiçbir şey söylemedi. Küçümseyerek burnunu çekmeye bile zahmet edemezdi.
Leydi Tanrıça bir cevap alamayacağını gördükten sonra baktı. Bu gizemli uzmanın kimliğinden daha fazlasını bilmek istediği bir şey olsaydı, Caizhi'nin sıkı dudaklarının arkasında sakladığı sebep olurdu.
“Yun Che,” Caizhi aniden sessizliğini bozdu, “Bana gerçeği söylemeni istiyorum. Ejderha Tanrı Alemini yok etme yeteneğinden ne kadar eminsin?”
“Eğer endişelendiğin şey onları küçümsediğimse, onları hiçbir zaman küçümsemedim.” Yun Che, Caizhi'ye yalan söylemek istemedi. Aslında, sert ifadesi, bir kalabalığın huzurunda olsa bile, onunla konuştuğunda dramatik bir şekilde gevşedi. “Kuzey İlahi Bölgesi, sen ve Mutlak Başlangıç Ejderhalarının eklenmesiyle her zamankinden daha güçlü. Bununla birlikte, Ejderha Tanrı Alemini yok etmek temelde hala imkansız bir olgu olmakla birlikte Batı İlahi Bölgesini ve diğer beş alem dikkate alındığında durum daha da karışık bir hâl alıyor.”
“Sadece...” Yun Che aniden ses tonunu değiştirdi ve neşesiz bir kıkırdama bıraktı. “Hayattayım. Ve bu kadarı yeter.”
Başka bir deyişle, Kuzey İlahi Bölgesinin bugün topladıkları tüm güçle bile Ejderha Tanrı Alemini yok etmesi neredeyse imkansızdı.
Ama yapabilirdi!
Her erkeğin ve kadının kalbi kontrolsüz bir şekilde titremeye başladı. Beyan, başka birinin ağzından gelen tam bir saçmalık olarak adlandırılabilirdi ama Yun Che? Her Yama Şeytanı'nın gözünde karanlık alevler yanmaya başladı.
“Özel bir ejderha ruhuna sahip olduğunu biliyorum ama gerçekten başka bir şey yok mu?” Caizhi sert ifadesini korurken sordu.
“Zamanı geldiğinde bileceksin.” Yun Che hafifçe gülümsedi. Benim hakkımda endişelenme. Şansımdan emin olmasaydım, başlamak için Kuzey İlahi Bölgesinden çıkmazdım.”
“Hmph.” Caizhi'nin burnu gözle görülür bir şekilde kalktı, “Ablam uzun zaman önce ‘benim için endişelenme’ dediğinde sana asla güvenmemem için beni uyardığını biliyor muydun?”
“Şey...” Yun Che bilinçsizce burnunu ovuşturdu.
“Bundan sonra ne yapmayı planlıyorsun?” Qianye Ying'er sordu.
“Bekleyeceğiz,” Yun Che gülümseyerek yanıtladı. Chi Wuyao'nun her şeyi duyduktan sonra en iyi kararı ve seçimi yapacağından emindi.
“O zaman... onunla ne yapmak istiyorsun?” Qianye Ying'er Nan Qianqiu'yu yan bakışıyla süzdü. “Yardımıma mı ihtiyacın var? İnsanlara işkence etmede senden daha iyiyim.”
Nan Qianqiu'nun gevşek vücudu neredeyse bir şey hissetmiş gibi seğirdi.
Yun Che'nin yüzündeki yumuşaklık anında kayboldu. Caizhi'nin minik elini tuttu ve dedi ki, “Bana bir dakika ver.”
Whoosh!
Karanlık bir fırtına belirdi ve Nan Qianqiu'nun kafatasını avucunun içinde tuttu. Sonra havalandı ve herkesin gözünden kayboldu.
Güney Denizi'nin başkenti bu noktada tamamen siyah moloz haline geldi. Gökyüzünden bile eski refahının izlerini bulmak imkansızdı.
Yun Che nihayet yere inmeden önce uzun bir yol kat etti. Sonra Deniz Tanrısını sertçe yere fırlattı.
GÜM!
Nan Qianqiu ilahi güçlerini kaybetmemişti ama sinirleri paramparça edilmiş ve kaynak damarları Yan Bir'in gücü etkisi altında ciddi şekilde hasar görmüştü. Onu koruyan neredeyse hiç doğal enerji yoktu. Bu nedenle, basit atış kanını döktü ve anında pek çok kemiğin çatırdama sesinin duyulmasına yol açtı.
Nan Qianqiu sonunda herhangi bir güç etkisi altında olmadığından biraz zihin berraklığı kazandı. Ayağa kalktı ama bir su birikintisi gibi tekrar çöktü. Bir sürü titremeden sonra daha fazla ayağa kalkacak gücü bulamadı.
Nan Qianqiu, Yun Che'nin kasvetli figürü vizyonuna girene kadar yavaşça başını çevirdi. Önündeki yükselen adam, Güney Deniz Alemini ayaklarının altında düzleştiren ve Tanrı İmparatorlarını tökezleyene kadar korkutan gerçek bir iblisti. Cehennemin onun önünde durduğunu hissettiğini söylemek, abartı olmazdı.
“Yun... Che...” Kekeledi, “Senin... senin kaderin... benimkine nazaran... binlerce... binlerce kat... daha kötü olacak! Ejderha Tanrı Alemi... sen ölene kadar durmayacak...”
Ezici korku ve umutsuzluğuna rağmen yalvarmadı. Ölümüne korkmuş ve yarı bilinçli bir haldeydi ama bu durumda bile Yun Che'nin asla serbest kalmasına izin vermeyeceğini biliyordu. Sadece merhamet için yalvarırsa kendini küçük düşürürdü.
Bununla birlikte Yun Che'nin neden ona bu kadar “özel” bir muamele yaptığını anlayamadı. Bugüne kadar Yun Che ile hiç tanışmamıştı ve babası Güney Denizi Alemindeki herkesten en çok nefret ettiği kişi olmalıydı.
Şu anda cevabı bulmak için halihazırda akli dengesi yerinde değildi.
Yun Che ayağını indirdi ve Nan Qianqiu'nun omurgası bir dal gibi koptu. Çığlık attı. Topuğunun arkasında o kadar çok güç vardı ki, vücudunun altındaki zemin gerçekten çatladı. Vücudundan çıkan büyük miktardaki acı yüzünden bir karides gibi kıvrıldı ve kanı hızla yattığı yeri sırılsıklam etti.
Soğuk ter tüm vücudunu ıslattı. Ölümcül soluk teniyle parlak kırmızı kanı arasındaki kontrast onu uzun bir ölü ceset gibi gösterdi. Vücudundaki her kas acı içinde seğiriyordu ve boğazından çıkan kısık sesler insan olarak kabul edilemezdi.
Cehennemvâri bir acı ona işkence etti ve bundan sonra onu bekleyen tek şey ölüm uçurumuydu. Ama bir şekilde—ya da belki de kaybedecek hiçbir şeyi olmadığı için-Nan Qianqiu hayatında topladığı en büyük cesareti topladı ve hızlı bir ölüm için yalvarmaktan kaçındı. Aslında, Yun Che'ye tekrar bakmaya çalıştı, böylece onu bildiği en zehirli kelimelerle lanetleyebildi.
Sonunda tam başarılı olacağı anda, Yun Che'nin yanında duran yeşil bir kız gördü.
Yüzü bir gökselinki kadar güzeldi ve gözleri o kadar saftı ki lekelenemezdi. Ve yine de gözlerindeki parıltı sınırsız acı ve nefretle kaplanmıştı.
Bir orman... ruhu?
Ruhsal algısı dağılmıştı ama yine de eşsiz aurasını hissedebiliyordu.