Bir annenin 14 yaşındaki trans kızına mektubu: "Dünyaya sunacak çok şeyin var ve sen bir isimden çok daha fazlasısın"
Öğrencileri cinsiyet değişimlerinde teşvik etmeleri beklenen öğretmenler okulda zor zamanlar geçiriyor
Erişim Tarihi: 28.03.2023
Kaynak: transgendertrend.com
Bu yazı, çocuklara öğretmek üzere görevlendirildiği transseksüel dersini "iyi finanse edilmiş, tehlikeli bir sosyal ve tıbbi deney" olarak tanımlayan ve insanların bunun Birleşik Krallık'taki ortaokullarda standart bir ders haline geldiğinin farkında olup olmadığını soran bir öğretmenin yazısıdır.
Bir öğretmen hasta olduğunda ya da doğum iznine ayrıldığında, ücretli öğretmen olarak birçok farklı ortaokulda ders veriyorum. Öğrettiğim ana konu din eğitimi, şimdilerde genellikle Kişisel, Sosyal, Sağlık ve Ekonomik Eğitim, Vatandaşlık veya etik olarak adlandırılıyor. Nitelikli bir din eğitimi öğretmeni olarak genellikle öğrenciler için kendi derslerimi hazırlamak bana kalıyor.
Bu yıl, müfredatın bir parçası olarak Transgenderizm (kişinin biyolojik cinsiyetine belli yollarla müdahalede bulunup bir diğer biyolojik cinsiyete bürünmesini savunan ideoloji) ile ilgili dersler eklememi isteyen birkaç okulda öğretmenlik yaptım. Okulların benden örneğin sigara, uyuşturucu, finansal yönetim, kariyer seçenekleri vb. konularda özel dersler eklememi istemesine alışkınım. Bazen materyal sağlanıyor ancak genellikle kendi ders kaynaklarımı oluşturmam isteniyor. Öğretmenlik yaptığım son okulda, müfredatın bir parçası olarak transseksüellik konularında 3 ders verildi. Bu derslerin içeriği beni çok tedirgin etti.
Benden vermem istenen üç ders, cinsiyetleri çocukların kendilerinde karşılık bulamayacağı biçimlere bürümüştü. Animasyonlar çoğunlukla mavi beyinli erkeklerin ve çoğunlukla pembe beyinli kızların diyagramlarını gösteriyordu. Bu pembe ve mavi beyinli figürler arasında pembe beyinli erkek ve mavi beyinli kız çocukları azınlıktaydı. Yapılan bir video röportajda konuk olan doktor, bazen biyolojinin yanlış yaptığını ve çocukların "yanlış" bedende "yanlış" beyinle doğabildiğini iddia ediyordu. Ayrıca artık tıp biliminin bu “yanlışı” "düzeltebildiğini" ve doğru beyni doğru bedene yerleştirebildiğini söylüyordu. Ergenliği durdurmak için ilaç alan ve "cinsiyet değiştirme" ameliyatını bekleyen mutlu "trans çocuklarla" yapılan röportajlar her şeyi son derece sıradan gösteriyordu.
Ders, cinsiyet değiştirmenin artık ne kadar kolay olduğunu iddia eden açıklayıcı diyagramlar ve açıklamalarla devam etti. Sorunlarının "yanlış" bedende olmalarından kaynaklandığını düşünen her çocuk, olası bir çözüm olarak cinsiyet değiştirmeyi keşfetmeye teşvik edildi. Herhangi bir yan etkiden veya böylesine önemli bir adım atmanın uzun vadeli sonuçlarından ise bahsedilmedi.
Normalde tartışmalı bir dersin sonunda öğrenciler konuları tartışmaya istekli olurlar. Müfredat idam cezası, alkol, savaş, kürtaj, uyuşturucu, ırkçılık vb. konuları içerdiğinden dersler genellikle canlı geçer. Her zaman ders içeriğinde her iki tarafın da argümanları sunulur. Bu derste farklı olan şey, sunulan materyalde hiçbir karşıt görüşe yer verilmemiş olmasıydı. Konuları anlamlı bir şekilde tartışma şansı yoktu. Erkeklerin mavi, kadınların pembe beyne sahip olduğu gibi kanıtlanmamış teoriler bilimsel gerçek olarak sunuldu. Sonuç olarak, dersin sonunda hiç soru yoktu, sadece şaşkın bir sessizlik vardı. Öğrencileri konular hakkında eleştirel düşünmeye teşvik etmek istedim ancak verilen zaman ve materyal buna izin vermedi. Ayrıca dikkatle hazırlanmış mesaja karşı çıkmaya yönelik herhangi bir girişimimin işten çıkarılmama neden olabileceğinin de farkındaydım.
Diğer birkaç öğretmenle konuştuğumda, yılın başlarında bir transseksüelin okula gelerek cinsiyetlerini sorgulayan gençlere nasıl davranmaları gerektiğini ve temel sorunların neler olduğunu anlattığı bir eğitim aldıklarını söylediler. Bu konunun müfredata dahil edilip edilmemesi gerektiği konusunda herhangi bir tartışma yaşanmamış, sadece "bundan sonra böyle öğretilecek" denilmiş. Birkaç öğretmen bana bu dersleri 7. sınıf öğrencilerine (yaklaşık 11 yaş) öğretme konusunda kendilerini rahat hissetmediklerini ancak transfobik olarak etiketlenmekten veya daha kötüsü işlerini kaybetmekten korktukları için seslerini çıkaramadıklarını söyledi.
Bu dersler artık öğretmenlik yaptığım çoğu ortaokulda müfredatın bir parçası. Acaba ebeveynler bunun farkında mı? Artık çok daha fazla gencin cinsiyet değiştirmek için cinsiyet kliniklerine başvurmasının nedeni bu dersler olabilir mi? Bu dersleri verdiğim 7. sınıf öğrencileri muhtemelen cinsiyet değiştirmeyi daha önce hiç düşünmemişlerdi ama şimdi kesinlikle düşünecekler. Ergenlik döneminin normal kaygı ve endişelerini yaşayan kaç gencin, iyi niyetli görünen yetişkinler tarafından, tamamen sıradan sorunların kökeninin "yanlış" bedende doğmuş olmalarında yattığına inanmaya itildiğini merak ediyorum.
Her şey iyi finanse edilmiş tehlikeli bir sosyal ve tıbbi deney gibi. Bu tür tıbbi "tedavilerin" uzun vadeli sonuçlarını bilmiyoruz ancak gençler cinsiyet değiştirmenin son derece normal olduğunu düşünmeye teşvik ediliyor. Acaba 20 yıl sonra bu çocuklar ergenlikten önce verdikleri yanlış bilgilendirilmiş bir kararı geri alamayacaklarını fark ettiklerinde bu bir çocuk istismarı skandalı olarak mı kayıtlara geçecek? 10 yıllık bir öğretmen olarak okullardaki meslek içi eğitimlerin ne kadar sıkışık olduğunu biliyorum. Öğretmenlerin yılda bir ya da iki gün aldıkları bu eğitim, genellikle müfredat değişiklikleri ya da tüm okulu kapsayan önemli girişimlerle ilgilidir. Ancak okullar değerli eğitim günlerini bu sapkın eğitim deneyine ayırıyor.