‘Sıkı Yürümek: Dewey Cox Hikayesi’ Yaratıcıları Harika Yapan Saplantılı, Kirli Ayrıntıları Hatırlıyor
Gemma La Mana / Kolombiya / Kobal / REX / Shutterstock
“Rocketman”, bir rock simgesinin şöhret ve servet bulduğu başka bir hikayeyle izleyicileri memnun edecek şekilde ayarlanmışken, diğerlerinden daha iyi yapan filmi hatırlayalım: 2007 filmi “Walk Hard: The Dewey Cox Story”. Gerçek biyopik, The Ringer için yakın tarihli bir sözlü tarih, parodinin gerçek şey kadar parlak bir şekilde parlamasını sağlamak için ne kadar çalışmanın geçtiğini gösterir.
John C. Reilly tarafından canlandırılan kurgusal Johnny Cash benzeri rockerin hikayesini anlatmak için, yedi otel odası ve üç müzik stüdyosu inşa ettiler, müzik direktörü Michael Andrews altı ay içinde 45-50 şarkı yaratmayı denetledi. “John tam anlamıyla bütün gün hazırdı ve sonra geceleri rekor kırdık” dedi. “Bu kayıtları yapmak için 24 saat çalışıyordu.”
Söz yazarı Charlie Wadhams, “Bana 'Suçlu Olarak Suçlu Oldu' için verdikleri açıklama, 'Karısı tarafından terk edildikten sonra bir şişe viski ile çöp kutusuna atılan bir otel odasında Merle Haggard'ı hayal edin.' '(Marshall Crenshaw bir Grammy için aday gösterilen tema şarkısını yazdı.)
Yapımcılar zarfa filmin R derecesinde baskı yaparak daha sonra DVD'de derecelendirilmemiş bir sürüm yayınladılar. Cox'un gelecekteki karısını canlandıran Jenna Fischer, “John ve benle birlikte sahne aldım, iç çamaşırlarıyla üstüne koyuyorum” dedi. “Ama biz sadece arkadaşız. Ve konuşuyoruz. [Yapımcıların] dediğini hatırlıyorum, “; İyileştirebilir misiniz? Sadece en kirli şeyleri söyleyin ama süper sürgü ve ciddi ve gerçek gibi. ”; Ve bunun çok komik olduğunu düşündüm. Bu yüzden aklıma gelen en kirli kirli konuşmayı yaymaya başladım. Ve onlar çatlıyorlardı ve hepimiz çatlıyorduk ve sonra kestiğimizde, bunun ne kadar açığa çıktığını anladım. Sadece bir şeyler söyleyebilirdim, belki de yaptığımdan değil, en azından bildiğimden. 'Vay be, bu sahnede kendimle ilgili bir şey gerçekten açığa vurdum.'
Reilly ve yönetmen Jake Kasdan da, hayranlık uyandıran, erkek ve kadın, tam ön çıplaklık içeren orgy sonrası sahnenin çekildiğini hatırladılar.
'Hepsi çıplaklar, ”dedi Kasdan. “Sahnedeki düğmenin, bu adamın birimi Dewey'in omzunun hemen üzerinde görünmesi gerektiği bize nasıl geldiğini tam olarak hatırlamıyorum.
'İki atış, ”dedi Reilly. “Yüzüm ve bir penis. Bu muhtemelen bir daha asla başıma gelmeyecek. ”
Dewey’in yedek grubu, hiçbiri enstrümanlarını çalamayan kıdemli komedyenler Chris Parnell, Tim Meadows ve Matt Besser'i içeriyordu. Yapım, elektrikli bir parçanın nasıl çalınacağını öğrenmeye zaman harcadıktan sonra Parnell'e dik dört telli bir bas bastı, oysa Meadows davul çalmayı öğrendiğinde “bir filmde yaptığım en zor iş. Davul çalmayı denemek zorunda kaldım. Ofislerdeki stüdyoda bir odada bir dizi elektrikli davul kurmuşlardı ve izin günlerime girip pratik yapardım. ”
Çeşitli departmanlardan insanlar, yapımcı Judd Apatow ve bir dizi diğer oyuncu (Raymond J. Barry!) İle yapılan röportajların tamamı, filmin kutuda bile bir şimşek yakalamayı başardığının bir kanıtıdır. ofis bunu yansıtmadı. Film için hayranlığı olan ya da var olduğu 12 yıl içinde hiç çekim yapmayan herkes için Alan Siegel'in The Ringer'daki tam parçasını okuyun.