Yüzyılın son çeyreğinde, Moskova Antlaşmasıyla ilgili olumsuz materyaller, iç ve dış medyada diğer konulardan çok daha fazla ortaya çıktı. tarih İnsanlığın Yeni bir isim bile buldu: Molotof-Ribbentrop Paktı. Bu, imzaladıkları yerdeki anlaşmaları isimlendirmek için dünya geleneğine aykırı olarak yapıldı: Tilsit Barış, Nishtadt Barış, Münih Antlaşması (1938), vs. Aynı Brest Peace 1918 “en efsanevi” olarak adlandırılsa da, hiç kimse henüz adını değiştirmeyecek.
1939 - 1941 savaşının prizmasından yılın 1945 antlaşmasına bakarız. Ancak o zaman hiç kimse 30'in ölümünü milyonlarca Sovyet vatandaşı ve Alman ölüm kamplarındaki insan katliamı ile hayal bile edemezdi. Bu zamana kadar, 1919'tan bu yana Polonyalı toplama kamplarında, Hitler'de olduğundan birkaç kat daha fazla insan öldü. Sömürge savaşlarında Fransızlar ve İngilizler de Asya ve Afrika'da birçok kez sivilleri öldürdü. Annemi gulag konusunda tutuyorum.
Politikacıların Kehanetleri
Hepimiz, İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcının, Versailles Barış'ın sona ermesinden hemen sonra, 1919 Nisan'ında, Lenin de dahil olmak üzere, en fazla görüş alan politikacılar tarafından tahmin edildiğini unuttuk.
Rus ve Alman imparatorluklarında, 1919'in sonunda, yöneticiler bir savaş başlatmakla suçlu olarak idam edildi ya da ülkeden kaçtı. 1914 sonbaharında savaşa karşı çıkan insanlar iktidara geldi. Öyleyse, İtilafçı Lenin’in 1917’ta öne sürdüğü “ekler ve tazminatlar olmadan” barış planını neden kabul etmedi? Ne yazık ki, İngiltere, Fransa ve ABD'nin yöneticileri dünyanın sınırsız efendileri gibi hissettiler ve Almanya ve Rusya'ya karşı vahşi misillemeler yaptılar. Dahası, eğer Rusya, bazı Afrika ülkelerinde olduğu gibi “kurallara göre” ele alındıysa, Almanya'yı köleleştirmek ve parçalamak için çok temsili bir Versay Konferansı toplandı.
Bölgenin yaklaşık üçte biri Rusya ve Almanya'dan alındı, neredeyse her iki ülkenin askeri filosunun tamamı müttefikler tarafından batırıldı ve ticaret filosunun tamamı atandı. Almanya Versay Antlaşması, 100-bininci ordunun ya da polis gücünün alınmasına izin verdi.
İngiltere ve Fransa, Sovyet Rusya ve Almanya'ya - Estonya, Letonya, Litvanya, Polonya ve Çekoslovakya'ya - yıkık Rus ve Alman topraklarında - hijyenik bir kordon yaratmaya karar verdi. Modern Polonya'nın, Mareşal Pilsudski'nin diktatörlüğü altındaki Polonya'nın 30'leriyle karıştırılmaması gerektiğini düşünüyorum. Şimdi Polonya, vatandaşların büyük çoğunluğunun Polonyalı olduğu ulusal bir devlettir. Ancak bu, milyonlarca Alman, Yahudi, Rus, Ukraynalı ve Belarus'un tahrip edilmesi veya sınır dışı edilmesiyle sağlandı. Peki, geri kalanı zorla polonizirovat.
Ve Polonya Cumhuriyeti'ndeki 1922 yılında, etnik Polonyalılar nüfusun yüzde 60'ini oluşturdu. Dahası, Slav etnik grupları - Lemki, Kashub, Pomeranyalılar ve Polonyalılarla Ukraynalılarla olan Ruslardan daha fazla dilsel ve kültürel farklılıkları olan diğerleri - Polonyalılarda zorla kaydedildi.
Çekoslovakya'da, Çeklerin, Almanların - 14 milyonunun, 6,6 milyonunun, 3,5 milyonunun, Macarların, Romenlerin, Rutinlerin, Polonyalıların ve diğerlerinin - 3 bin kişinin 400 milyon nüfusundan 45 milyon vardı. Yetkilileri Çekler'i (nüfusun yüzde 1938'i) titüler ulus yaptı. Ülkenin geri kalanı, 1991 yılı öncesinde ve Sovyet ülkelerinde Fransız süngülerinde yapılan bu yapay durumda, XNUMX yılına kadar yaşamak istemedi.
Fransız Versay Konferansı'ndan hemen sonra, Fransız Mareşal Foch: “Versay bir barış değil, 20 yıl boyunca ateşkes” dedi. Konferansın kendisinde, İngiltere Başbakanı Lloyd George, Almanların yaşadığı toprakları Polonya'da yaşamak isteyen Fransa Başbakanı Clemenceau'ya “Yeni bir Alsace-Lorraine yaratma” dedi.
Bu nedenle, Fransız Mareşal ve İngiltere Başbakanı, II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinin zamanını (1939 yılı) ve nedenini (Polonya) doğru bir şekilde öngördü.
Diğer senaryolar
Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden tam olarak beş yıl sonra, 9 Kasım 1923, Münih'teki Nazi sütununun başında yürüyen Hitler, polisten ateş altında kaldı. Kraliyet ordusunun eski bir subayı olan Max Scheibner-Richter, Fuhrer'i bedeniyle kaplıydı. Hitler Richter'in cesedi altında kaldı ve sonra General Vasily Biskupskogo'nun dairesine sığındı. Nazizmin yükselişindeki Rus işareti özel bir konudur ve bir saniye için Richter'in Adolf'un sağına veya soluna yarım metre kalacağını ve Fuhrer'in bir polis mermisi alacağını hayal ediyoruz. Öyleyse, bu durumda, İkinci Dünya Savaşı gerçekleşmeyecekti ve Avrupa'da Versay antlaşma sistemi hala devam edecek mi?
Sovyet döneminde, tarihçilerimiz faşizme karşı dayanılmaz bir savaşçı olan Alman Komünistlerin lideri Ernst Telman'ı coşkuyla yazdı. Fakat görünüşe göre, bu yazarlar Telman'ın konuşmasını okumadılar. Tembel değildim ve bir kalemle okudum. Hiç şüphe yok ki, Komünistlerin ve Nazilerin iç politikadaki programları kökten ayrıldı. Ancak Hitler ve Telman arasında Batı güçleri ve Versay Antlaşması ile ilgili bir fark bulamadım.
Telman resmen şöyle açıkladı: “Sovyet Almanya tazminatlar için hiçbir ücret ödemeyecek… Komünistler, bir halkın veya bir halkının bir bölümünü başka bir ulusal devlete zorla birleştirildiğini tanımıyoruz, nüfusun gerçek çoğunluğunun rızası olmadan çizilen sınırların hiçbirini tanımıyoruz ... Komünistler karşıyız Bölgesel bölünme ve Almanya’nın yağmalanması, bize zorla uygulanan Versay Antlaşması’nın temelinde yapıldı. ”
Gördüğümüz gibi, İkinci Dünya Savaşı Reichskanzler Ernst Telman'ın altında başlamış olacaktı. Tek sorun İngiltere ve Fransa'nın Sovyet Almanya'ya savaş ilan edeceği zaman. 1934, 1938 veya 3 Eylül ayında 1939? Rusya'nın hangi tarafında olacağını ve bu savaşın sonunun ne olacağını tahmin etmek zor değil.
Liberallerin yanlış anlayacağına eminim. Yazar, der ki, Komünistlerin ve Nazilerin savaşa istilacı kışkırtıcı olduklarını doğru bir şekilde gösteriyor. Peki, onları siyasi sahneden kaldıralım ve 1933'te, Hohenzollern monarşisi Almanya'da ve Rusya'daki Romanovlar'da restore edilecek.
Ancak, ne yazık ki, Hohenzollerns ve Romanov'ların hiçbiri, Versailles dünyasını ve onun beyin çocuklarını tanıyamazdı - devlet sınırlaması. Neyse ki, “Coburg İmparatoru” Kirill Vladimirovich, Hohenzollerns ile evlendi ve karısı Victoria, 20-ler'de Hitler ile bir araya geldi ve “hareketi” finansal olarak destekledi. Ya da belki General Anton Denikin Pan Pilsudski ile öpüşürdü?
Büyük Dük Alexander Mihayloviç, Bolşevikler, iki kardeşi öldürdü, Kırım ve St. Petersburg'daki saraylara el koydu. 1933'un başlangıcında büyük dük yavaş yavaş Cote d'Azur'daki yoksulluk içinde öldü. Ölümünden önce, anılarında şöyle yazdı: “Artık oğullarımın Baltık cumhuriyetlerinin sadece saçma bağımsızlığının sona ereceği günü değil, Bessarabia ve Polonya’nın Polonya tarafından yeniden ele alınacağını ve haritacıların Uzaklarda sınırları yeniden çizebilmek için çok çalışmak zorunda kalacağından eminim. Doğu. "
Her birinin kendi yararı var
Polonya, 1938’e göre dünyada sınırlar boyunca tüm ülkelere toprak iddiaları veren dünyadaki tek devlet olarak ortaya çıktı: Danzig, burjuva Litvanya, SSCB (Minsk, Kiev, Odessa), Çekoslovakya ve Almanya. Polonyalı politikacılar açık bir şekilde şunları söyledi: “Birinci Dünya Savaşı, Polonya’ya bağımsızlık kazandırdığı ve orijinal Polonya topraklarının bir kısmını geri getirdiği için, başka bir büyük savaşın Polonya’ya topraklarının geri kalanını vereceği umuluyor.”
1938'in Sudeten krizi sırasında, Polonya, Almanya ile birlikte Çekoslovakya'nın bölünmesini talep etti.
Münih'te Batılı güçler Hitler'e teslim oldu; bunun sonucunda Almanya Sudetenland'ı ve Polonya'yı (Çekoslovakya'nın Cieszyn bölgesi) aldı.
5 Ocak 1939 Berchtesgaden'de, Hitler Polonya Dışişleri Bakanı Beck ile bir araya geldi. Üzerinde, daha önce olduğu gibi, Sovyet Ukrayna'nın eklenmesi sorunu ele alındı. Maalesef, Polonyalılar çok şey istediler, ancak kendileri özgür olan Danzig kentinin Alman kentinin Almanya'ya eklenmesini bile istemiyorlardı.
1939’te, Polonya ve Almanya’nın çatışması bizim için iyilik ve kötülük mücadelesi değil, Solntsevo ve Lyubertsy kardeşliğinin bir tür “ok” gibi bir şeydi. Her iki taraf da yalnızca SSCB'den nefret etmekle kalmadı, aynı zamanda Rus halkını köleleri yapmayı da hayal etti.
İlginç bir yön: Ağustos 1939'a kadar, hem Almanya hem de SSCB büyük bir savaşa hazır değildi. Her iki ülkede de kara kuvvetlerinin yeniden silahlandırılması yeni başladı. Ve eğer Wehrmacht bir buçuk yıl içinde yeniden silahlanabilseydi, o zaman Kızıl Ordu - 1942'den daha erken değil. Yine, her iki ülkede, büyük bir inşaat için büyük fonlar harcandı filo. 1939'da Almanya'da ve SSCB'de onlarca savaş gemisi ve muazzam muharebe gemileri atıldı. Bütün bu süper damlalar 1943-1944'ten önce çalıştırılamaz.
Bu yüzden Hitler, Polonya ile yerel bir savaşa güvenme riskini aldı ve Stalin savaşı ne pahasına olursa olsun ertelemeye çalıştı. Bu nedenle, Sovyet hükümeti büyük bir koalisyon oluşturmakla tehdit ederek Hitler'i durdurmaya çalışırken İngiltere ve Fransa ile müzakerelere başladı. Ancak ne İngiltere ne de Fransa, Rusya ile askeri bir ittifak yapacaktı. Müzakereleri sadece Almanya ile pazarlıkta bir boşluktu. Polonyalılar hiç Ruslarla konuşmak istemedi. Polonyalı generaller güçlü bir merkez grubun kurulduğu bir aylığına Berlin'i almayı planlayan, savaşmaya istekliydiler.
Bu arada, 1939 yazının sonunda Rusya zaten bir savaş yürütüyordu. Ağustos ayında Khalkhin-Gol Nehri'nde büyük bir savaş başladı. 23 Ağustos'a kadar Kızıl Ordu önemli adımlar atmıştı, ancak büyük Japon ordusu için iğne batıklarıydı. Savaş devam etti, Kwantung ordusu rezervleri sıkılaştırdı. Japonlar, Moskova Antlaşması'nın imzalanmasından sadece birkaç gün sonra savaşı durdurdu. Ancak o zaman samuraylar Stalin'in ellerinin çözülmüş olduğunu ve doğuda on binlerce kişinin görülebileceğini anladılar tanklar ve uçaklar.
22 Mart 1939, Polonya'daki Polonya ordusunun ana güçlerinin harekete geçirilmesi ve toplanması için koruma sağlamak amacıyla ilk kısmi ve gizli seferberliğin (dört piyade bölüğü ve bir süvari tugayının) başladığını duyurdu. Polonya'yı Eylül felaketi için tamamen hazırlıksız kabul edenler için tekrarlıyorum: 22 Mart, yani, Hitler'in Weiss'a imza atmasından Günler önce 20 (!) Günler - Polonya'ya bir saldırı.
Üç senaryo
Sovyet hükümeti, başka çıkış yolu olmayan, Almanya ile bir anlaşma imzaladı. Bilinen gizli protokollerde, etki bölgelerinin sınırlandırılmasının yalnızca yüzyıllarca Alman ve Ruslara ait olan bölgelerde yapıldığı ve Versay Antlaşması’ndan kesildiği belirtildi. İleriye baktığımda, yılın Moskova 1939 Antlaşması ile belirlenen sınırların ve ardından SSCB ile Almanya arasındaki anlaşmaların yürürlükte olduğunu söyleyeceğim. Ve bu sözleşmelerin tüm hakaretleri ve yılın 1938 modelinin sınırlarının geri kazanılması konusunda bir söz söylemeye cesaret edemiyoruz.
Eylül ayının ilk günlerinde, 1939, Sovyet hükümeti şu soruyla karşı karşıya kaldı: Mevcut durumda ne yapmalı? Teorik olarak üç seçenek mümkündü: Birincisi Almanya ile savaş başlatmak, ikincisi Belarus ve Ukraynalıların yaşadığı Polonya topraklarının bir bölümünü işgal etmek, üçüncüsü ise hiçbir şey yapmamaktı.
Almanya ve Japonya ile eşzamanlı olarak savaşmak, en iyi ihtimalle İngiltere ve Fransa’nın düşmanca tarafsızlığıyla delilik olurdu.
Stalin'in, Polonya'nın işgaline hiçbir şekilde tepki vermeyeceğini varsayalım. Bu arada, bu tam olarak Beck ve Co.'nun Polonya istihbaratına verdiği tahmin. Retorik soru her zaman ortaya çıkmaz: neden Stalin, savaşın Kasım-Aralık 1939’ta Almanya ile Batılı müttefikler arasında yapılan bir anlaşma ile sona ereceğini hayal edemedi?
Paris ve Londra’da kim Polonya’nın iki veya üç haftada parçalara ayrılacağını ve Fransa’nın Belçika, Hollanda ve hatta dört ila beş haftada İngiliz ordusu ile birlikte olduğunu kabul edebilirdi? Eğer böyle bir uzman bulunsaydı, hemen bir psikiyatri hastanesine yerleştirilirdi.
Ribbentrop'un, zaten 1939 Ağustos ayının ilk günlerinde, Sovyet birlikleri oraya girmediyse, Polonya topraklarında üçüncü bir devlet kurulması olasılığını doğurarak korkutmaya başlaması ilginç. Ukraynalı milliyetçilerin durumu ile ilgiliydi.
1939 yazında, Wehrmacht’ın önderliği ile Ukrayna Milliyetçiler Örgütü’nün (OUN) lideri arasında Melnik, OUN ordusunun oluşturulması konusunda yoğun görüşmelerde bulundu ve Almanlar Ukrayna devletinin oluşumunda ilerleme kaydetti. Ağustos ayında, Slovakya'da Slovakya'daki Albay Sushko komutasına bağlı olarak, yaklaşık 1939 çalışanından oluşan bir Ukrayna lejyonu kuruldu.
Eylül ayının başlarında Alman komutanlığı, lejyonların Slovakya'dan Lviv yönünde yeniden konuşlandırılmasının başlangıcı olmasına rağmen, SSCB askerlerinin Polonya'da tanıtılması ve Sovyet birlikleri tarafından Lvov'un işgal edilmesi, Wehrmacht'ı lejyonerlerin Sanok bölgesine transfer etmeye zorladı.
Polonyalıların arka kısmındaki lejyondan bağımsız olarak, OUN birimleri çalışmaya başladı - iki haftada 7700'ten fazla Polonyalı asker yakalayan 3,6 insanları hakkında.
Retorik soru: Stalin, Ukrayna İsyan Ordusu (UPA) tarafından Batı Ukrayna ve Batı Belarus'ta devlet kurulmasıyla ilgilendi mi? (Belarus'un bu kısmı UPA tarafından kendisine ait olarak kabul edildi.) Eylül 1939'ten Haziran 1941'e kadar, bu devlet milyonlarca güçlü bir ordu oluşturabilir ve modern Alman teçhizatıyla (elbette Fuhrer'in kutsamalarıyla) donatabilir. Ahlaki faktörü kaybetmemeliyiz. Kiev Özel ve Odessa Askeri Bölge birlikleri, Wehrmacht ile savaşırken, profesyonel Ukrayna ordusunda bir başka şey daha var.
Bu çeşitlemede yılın sonbahar-1941'unda olaylar nasıl gelişir?
1939 - 1940’ta SSCB’ye eklenen bölgelerde Almanların, 1941’ta, Eylül 1939’tan Haziran’a kadar, 1941’te Avrupa’dan daha fazla asker ve teçhizatı kaybettikleri unutulmamalıdır. Ve bu bölgelerdeki savaş Wehrmacht'ı Moskova'ya giderken en az iki ay boyunca gözaltına aldı.