BATI TARZI LAİK OKULLAR – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
BATI TARZI LAİK OKULLAR ve GENEL AKADEMİ VE MESLEK
Portekizliler ve İspanyollar 16. yüzyılda Baharat Adalarına ayak bastıklarında, Katolik dinini yaymak ve basit okuma, yazma ve aritmetik öğretmek için okullar kuran rahipler getirdiler. Böyle bir okul, 1536’da Kuzey Moluccas’ta Ternate’de kurulan üst sınıf yerli ailelerin çocukları için bir ilahiyat okuluydu. Bir diğeri, Latince’nin ana dilde din ile birlikte öğretildiği Solor’da kuruldu.
Bununla birlikte, Hollandalıların Endonezya takımadalarındaki ticareti tekelleştirme çabalarında Portekizli ve İspanyolları mağlup etmesiyle Katolikliğin yayılması yavaşladı ve ardından tersine döndü. Hollanda Doğu Hint Adaları Ticaret Şirketi altında Hollandalılar, 17. yüzyılın başlarında Ambon’da okullar kurdular ve Hollandalı bir öğretmen, önde gelen yerli ailelerin çocuklarına okuma, yazma, dua etme ve Protestan Hıristiyan doktrini konusunda talimat verdi.
Asıl amaç, Hollanda dilinde eğitim vermekti, ancak öğrencilerin dilde ustalaşmada karşılaştıkları sorunlar, Hollandalı din adamlarını Malayca’nın daha pratik bir ortam olduğuna ikna etti.
Sonraki iki yüzyıl boyunca, Hollandalılar adaların giderek daha fazla bölümünü kontrol altına aldıkça, okullardaki artış yavaştı. Temelde, okullara sponsor olanların amacı, yerel olarak çalışan Avrupalı ve Avrasya ailelerinin çocuklarına ve yerli şeflerin ve prenslerin çocuklarına eğitim fırsatları sağlamaktı.
19. yüzyılın ortalarına kadar Hollanda sömürge hükümeti, Endonezyalıların genel nüfusu için laik eğitim sağlamaya ciddi bir ilgi göstermedi ve sıradan insanlar için okulların sayısı artmaya başladı. 1867’de, okulların geliştirilmesi ve istatistiklerin derlenmesinin giderek daha sistematik hale gelmesi için bir sömürge eğitim departmanı kuruldu.
Yerli ilköğretim okullarındaki öğrenciler 1866’da 16.000’den 1882’de 41.000’e, daha sonra devlet okullarında 1900’de 61.742’ye (yüzde 14’ü kızdı), özel Hıristiyan ve laik okullarda ise ek 36.431’e (yüzde 18 kız) yükseldi. 20. yüzyılın başında Avrupalılar (kamu), Çinliler ve Araplar (özel) için ve devlet hizmeti için yerli yetkilileri eğitmek için ek okullar açıldı.
20. yüzyılın ilk kırk yılı boyunca Batı tipi Hollanda-sömürge okullarının öne çıkan bir özelliği, sosyal olarak tabakalaşmış yapılarıydı. Sömürge toplumunun kendisi dikkatli bir şekilde katmanlara ayrılmıştı; en üstte Avrupalılar, ardından yerli aristokrasi ve önde gelen Avrasyalılar (Indos denilen), bir adım daha aşağıda Çinli işadamları ve geniş taban olarak hizmet eden yerli halkların birkaç katmanı vardı.
Avrupa tarzı okul sistemi, benzer bir modelde katmanlara ayrılmıştı, yalnızca sömürge hükümetinin toplum görüşünü yansıtmakla kalmıyor, aynı zamanda yapının gelecek nesillerde de sürdürülmesine hizmet ediyordu. Sistemin tepesinde, müfredat ve personel bakımından Hollanda’dakilerle aynı olan ve tamamen sömürge hükümeti tarafından finanse edilen Hollanda okulları vardı.
Batı tarzında açılan Okullar
Batı tipi eğitim kurumları
Darülmaarif Nedir
osmanlı’da okul isimleri
19. yüzyılda eğitimde modernleşme yaşayarak diğer ülkelere model olan devlet
osmanlı devleti’nde ortaokul
Osmanlı eğitim sistemi
Osmanlı Devleti’nde modern eğitim kurumları
En altta, yerel lehçede yetersiz bir ders ücreti sağlayan ve yerel prensler tarafından finanse edilen köy ilkokulları vardı. Bu aşırı uçlar arasında, köydeki ilkokullardaki uygun öğrencilerin (devam ederek ve okulları birbirine bağlayarak) Hollandaca lise ve ortaokula geçmelerini sağlayacak, Hollanda dilinde Doğulular için olanlar da dahil olmak üzere başka kurumlar vardı. okullar.
Sömürge zamanlarında, orta öğretimin tamamına yakını Hollandacaydı, böylece Felemenkçede ustalaşmamış herhangi bir gencin laik okul yapısındaki en düşük ilkokul derecelerinin ötesine geçme olasılığını ortadan kaldırıyordu.
1940’ta ilkokula giden Endonezyalıların sayısı 1900’deki sayıdan 20 kat daha fazlaydı. Ancak bu, Hollanda döneminin bittiği 1942 başlarında ne evrensel ilköğretim ne de evrensel okuryazarlık olduğu anlamına gelmiyordu. 6 ila 14 yaş grubundaki çocukların sadece yüzde 20’si İslami olmayan okullarda okuyordu. 10 yaşın üzerindeki kişilerin yalnızca tahmini yüzde 37’si okuryazardı.
Japonlar 1942’de adaları Hollandalılardan aldığında, kısa sürede okul sisteminin yapısını büyük ölçüde değiştirdiler. İlköğretim okullarının katmanlı yapısını ortadan kaldırdılar ve onun yerine tek hatlı, altı yıllık bir ilköğretim programı koydular. Ortaöğretim düzeyinde, genel-akademik ve meslek okullarının Hollanda sömürge modelini, öğretmen eğitimi, gemi inşaatı, tarım ve benzerleri için çeşitli mesleki kurumlara dönüştürdüler.
Japonlar ayrıca okullarda Felemenkçe kullanımını ortadan kaldırdılar ve onun yerine bugün eğitim dili olarak devam eden Malay-Endonezya dilini değiştirdiler.
İkinci Dünya Savaşı’nın sonunda Japonların kovulmasının ve 1949 sonlarında Hollandalılara karşı Devrim’in sona ermesinin ardından, bağımsız Endonezya Cumhuriyeti, 1945 anayasasındaki taahhüt üzerine kurulu kendi eğitim sistemini kurdu: ” Her vatandaşın eğitim alma hakkı vardır.”
Evrensel ilköğretimi sağlamaya yönelik bu resmi taahhüde ek olarak, Endonezyalılar arasında 1950’lerin başlarından beri, neredeyse herkesin daha fazla eğitimi, en azından ortaöğretim düzeyinde bazı sınıfları bitirme fırsatlarını da hak ettiğine dair gayrı resmi, yaygın bir duygu var.
1950’lerde Eğitim Bakanlığı tarafından desteklenen okul sisteminin yapısı, 1942-1945 Japon işgali dönemindeki tek kanallı, altı yıllık ilköğretim okulundan sonra ve ortaöğretim düzeyinde, Hollanda-sömürge zamanlarının lise eğitimi. Hollanda modelinden alınan orta öğretimin iki özelliği özellikle dikkate değerdir.
İlk olarak, yüksek öğretime yol açan genel-akademik bir akım vardı ve paralel bir dizi meslek okulu öğrencileri üniversite eğitimi yerine iş dünyasına hazırladı. İkincisi, hem devlet hem de özel okullar vardı ve birçok özel kurum hükümetten mali yardım aldı.
Etnik önyargı (Avrupalılardan yana olan) Cumhuriyet döneminde orta okullardan kaldırılmış olsa da, akademik ve mesleki eğitim arasındaki statü farkı devam etti. Meslek okulları, genel-akademik okullardan daha az prestijli olmaya devam etti ve bugün de öyle kalmaya devam ediyor.
Ayrıca, 1950’lerin genel-akademik kurumlarında üst orta düzeyde üç müfredat yolu vardı: matematik bilimi alanı, edebiyat dilleri alanı ve sosyal bilimler alanı. Bunlardan ilki en prestijli olanıydı, çünkü öğrencileri tıpta, mühendislikte ve bilimlerde en çok arzu edilen yüksek öğrenim uzmanlıklarına ve bir öğrencinin seçtiği hemen hemen tüm diğer uzmanlıklara yönlendiriyordu.
19. yüzyılda eğitimde modernleşme yaşayarak diğer ülkelere model olan devlet Batı tarzında açılan Okullar Batı tipi eğitim kurumları Darülmaarif Nedir Osmanlı Devleti'nde modern eğitim kurumları osmanlı devleti'nde ortaokul Osmanlı eğitim sistemi osmanlı'da okul isimleri