Kadınların Tarihi Kilometre Taşları: Bir Zaman Çizelgesi
Kadınların 2019 tarihi, Amerika Birleşik Devletleri'nde eşitlik mücadelesinde öncülerle dolu. Amerikan kolonileri için bir hükümet tasavvur ederken kocasına kadınları hatırla diye yalvaran Abigail Adams'tan, kadınların oy kullanma hakkı için savaşan Susan B. Anthony ve Elizabeth Cady Stanton gibi kadınların oy hakkını savunanlara, feminizmin yükselişine ve Hillary Clinton'a kadar. Büyük bir siyasi parti tarafından başkanlığa aday gösterilen ilk kadın olan Amerikalı kadınlar, ulusun 2019'un tarihi boyunca uzun zamandır eşit haklar için savaştı.
Ve bazı cam tavanlar paramparça olurken (bkz: Başlık IX), diğerleri kaldı. Ama ilerleme kaydedilmeye devam ediyor. Clinton'un adaylığını kabul ederken söylediği gibi, “tavan olmadığında, sınır gökyüzündedir.”
Aşağıda, ABD'deki kadınlar x2019 tarihindeki dikkate değer olayların bir zaman çizelgesi bulunmaktadır.
İrlandalı kadınların son 50 yılda değişen rolü ilişkilere yansıdı
Önde gelen bir İrlandalı ilişki uzmanına göre, İRLANDA İLİŞKİLERİ son 50 yılda değişen kültürel normların yanı sıra değişti ve kadınların toplumdaki değişen rolü en büyük değişimlerden birine işaret ediyor.
Relationships Ireland İcra Kurulu Başkanı Brendan Madden, "Geçtiğimiz 50 yılda İrlanda toplumunda ve İrlanda aile yaşamında köklü bir değişiklik gördük, ancak değişmeyen bir şey kaldı - insanların yaşamları boyunca güçlü, sürdürülebilir ilişkiler kurma arzusu" dedi. 50. yılını kutlayan şirketin önünde.
Kadınların rolü
Madden, son 50 yılda İrlanda toplumu üzerindeki en büyük etkilerden birinin, daha fazla kadının işgücüne katılması ve daha fazla profesyonel pozisyona katılmasıyla kadınların rolünün değişmesi oldu - ve bu, ilişki ve aile dinamiklerinin değişmesine neden oldu, dedi.
"Tipik çatışma sorunları, ev işleri ve mali konular etrafında yoğunlaşıyor" dedi. “Her ikisinin de geçimini sağlayan bir çiftin olduğu bir durumda, kimin işe gideceğine ve kimin evde çocuklarla kalacağına karar vermek daha zor. Çok daha fazla seçenek var ve dolayısıyla çok daha fazla stres var.”
Kadınları çevreleyen toplumsal beklentilerin son on yılda önemli ölçüde değişmesine rağmen, erkeklerin algılanan rollerinde eşdeğer değişimin meydana gelmediğini kaydetti. Sonuç, dedi ki, kadınlar genellikle ev işlerinin çoğunu yerine getirirken kariyerlerini dengelemek zorunda kaldılar.
“Önceden toplum ve kültür ebeveynlik rolüne yönelikti ve kadınların daha fazla desteği vardı. Şimdi, kadınların iki rolü olması beklentisi” dedi Madden. “Ancak, kariyerlerinde mola veren erkeklere yönelik aynı miktarda toplumsal bir değişim yok.”
Kadınların artık ülkenin işgücünün aktif bir parçası olmasının yanı sıra, çalışma yaşamının doğası da geçtiğimiz on yıllarda değişti ve insanların özel yaşamlarına müdahale edebiliyor, dedi Madden: “İnsanlardan ayrıca daha çok çalışması ve çalışması bekleniyor. uzun saatler. Daha az boş zaman var” dedi. "Ve insanların artık daha az çocuğu olsa da onlarla daha fazla zaman geçirmeleri bekleniyor."
Madden, aynı cinsiyetten ilişkilerin, yalnız ebeveynlerin ve birlikte yaşamanın artan kabulünün İrlanda'nın kültürel ortamında da dikkate değer bir değişiklik olduğunu söyledi.
Evlilik ve Boşanma
ESRI, Households and Family: Structures in Ireland tarafından yakın zamanda yapılan bir araştırma, İrlanda'daki her üç aileden birinin, her ikisi de ilk evliliğinde olan evli bir çiftin sözde "geleneksel modelinden" ayrıldığını ve 21 yaşın altındaki her dört çocuktan biri bu modele uymayan bir ailede yaşıyor.
ERSI'ye göre, hiç evlenmemiş çiftler, birlikte yaşayan çiftler ve yalnız anneler (hem evlenmemiş hem boşanmış ya da ayrılmış), modern İrlanda'nın “alternatif aile” yapılarına hakimdir. Bu dört aile türü, ilk evliliklerle birlikte ailelerin yüzde 92'sini oluşturuyor.
Trinity College Dublin'in İrlanda'da Aile Oluşumuna Yönelik Tutumlar üzerine yaptığı bir araştırma da aile hayatına yönelik değişen tutumları ortaya çıkardı.
- Yüzde 84'ü evlenmeden önce biriyle yaşamanın daha iyi olduğuna inanıyor
- Yüzde 85'i evliliğin dini nedenlerinin daha az önemli hale geldiğini düşünüyor
- Yüzde 69'u evliliğin sağlam bir aile temeli oluşturduğunu, birlikte yaşamanın da sağlam bir temel oluşturduğunu düşünüyor
- Yüzde 69'u birlikte çocuk sahibi olmaya karar vermenin evlenmekten çok daha büyük bir sorumluluk olacağını düşünüyor
- Örneklemin yüzde 49'u en az bir kez birlikte yaşadı
İnsanların evlenmeyi seçtiği zaman da değişiyor.
Madden, çiftlerin 1960'larda olduğundan daha geç evlendiklerini ve sonuç olarak - bir dereceye kadar - çiftlerin daha iyi seçimler yapmaları olduğunu söyledi.
Ancak çift birbirlerine ne kadar bağlı olurlarsa olsunlar, evlenmek ya da çocuk sahibi olmak gibi büyük kararların ertelenmesi, bir ilişkide olası çatışmaların çok sonrasına kadar ortaya çıkmama ihtimalini de beraberinde getiriyor. Madden, “Çiftlerin çocuğu olmadığında sorunlar çok daha kolay müzakere edilebilir” dedi.
Çocukların ilişkilerde çözülmemiş sorunları ön plana çıkarabileceklerine işaret etti ve “zirve noktaları” şu şekilde oldu:
- Ebeveynliğin ilk 7 yılı
- Çocuklar büyüyüp evden taşındıklarında – ve çiftler bazen ayrı büyüdüklerini fark ettiklerinde
“Genel olarak, insanlar çocuk sahibi olmanın ilişki üzerindeki etkisini büyük ölçüde hafife alıyor” diye uyardı.
Boşanmanın toplum içinde artan kabulünün insanlar için birçok faydası oldu, ancak bir eşin bir evliliği bırakabileceği algısı da çatışma yaratıyor, Madden şunları söyledi: “Geçmişte çiftlerin evlilikten ayrılma konusunda daha az seçeneği vardı, bu yüzden bir çözüm bulmaları gerekiyordu. Sorunları çözmenin yolları – elbette, dezavantajı, birçok insanın zor veya baskıcı durumlarda kapana kısılmış olmasıydı – ama şimdi insanların çok daha fazla seçeneği var ve kalma veya ayrılma konusunda stres var.”
Çok yıllık sorunlar
Madden, ilişkilerdeki ana sürekli çatışma alanının eşler arasındaki iletişim tarzlarındaki farklılık olduğunu söylüyor: tipik olarak, kadınlar eşlerinin "dinlemediğinden" şikayet ederken, erkekler kadınları "dırdır etmekle" suçluyor.
Teknoloji ayrıca insanların yaşamlarında her zamankinden daha fazla yer alıyor ve Madden, kişiler arası ilişkiler için bir tehdit oluşturabileceğini söylüyor. "Elimizde çok fazla iletişim aracı var, ancak ironi şu ki, en çok ihtiyaç duyduğumuz iletişim biçimi - kişilerarası iletişim - her zamankinden daha az. Ortaklar daha eksik görünebilir” dedi.
Bununla birlikte, bir bilgisayar veya telefon gibi teknolojiye "geri çekilme" davranışının yeni bir davranış olmadığını, sadece eski "geri çekilme" cihazlarının yeni bir versiyonu - örneğin kendini bir gazeteye "gömme" olduğunu kaydetti. Temel sorun, bir kez daha iletişime dayanıyor.
1945'ten Bu Yana Kadının Değişen Rolü ve Statüsü Deneme
1945'ten bu yana Kadınların Değişen Rolü ve Statüsü 1. Kaynak A, İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru bir kadın kaynakçı tarafından yazılan olayların bir açıklamasıdır ve bize savaş bittiğinde bazı kadınlara ne olduğu hakkında iyi bir fikir verir. yaklaşıyordu ve erkekler eve gelmeye başladı. Kaynak bize 12 kadın kaynakçının "hiçbir sebep gösterilmeden" "gereksiz" yapıldığını ve kaynak sadece bir kadının tecrübesi olmasına rağmen, birçok kadının işten çıkarıldığı anda işsiz bırakıldığını söylüyor.
Kadının Oy Hakkı Tarihi Zaman Çizelgesi
Aşağıdaki zaman çizelgesi, Kongre Kütüphanesi web sitesindeki Ulusal Amerikan Kadına Suffrage Derneği Koleksiyon Ana Sayfasından alınmıştır.
Oy Hakkına Doğru Yüz Yıl: Genel Bir Bakış
E. Susan Barber tarafından derlenmiştir.
1776
Abigail Adams, Philadelphia'daki Kıta Kongresi'ne katılan kocası John'a, kendisinin ve Bağımsızlık Bildirgesi üzerinde çalışmakta olan diğer erkeklerin "Hanımları Hatırla"masını ister. John mizahla cevap verir. Bildirge'nin ifadeleri, "bütün insanlar eşit yaratılmıştır" diye belirtir.
1820'den 1880'e
Bu dönemde yayınlanan çeşitli basılı kaynaklardan elde edilen kanıtlar - tavsiye kılavuzları, şiir ve edebiyat, vaazlar, tıbbi metinler - Amerikalıların genel olarak kadınların ve erkeklerin toplumdaki rolleri hakkında oldukça basmakalıp fikirlere sahip olduklarını ortaya koymaktadır. Tarihçiler daha sonra bu fenomeni "Evlilik Kültü" olarak adlandıracaklardı.
1821
Emma Hart Willard, New York'ta kızlar için bağışlanan ilk okul olan Troy Kadın Ruhban Okulu'nu kurdu.
1833
Oberlin College, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk karma eğitim koleji oldu. 1841'de Oberlin, ilk akademik dereceleri üç kadına verdi. Erken mezunlar arasında Lucy Stone ve Antoinette Brown bulunmaktadır.
1836
Sarah Grimké konuşma kariyerine kölelik karşıtı ve kadın hakları savunucusu olarak başlar. Sonunda, topluluk önünde konuşmasını bir sorumluluk olarak gören erkek kölelik karşıtları tarafından susturulur.
1837
İlk Ulusal Kadın Kölelik Karşıtı Derneği kongresi New York'ta toplandı. On iki eyaletten seksen bir delege katılıyor.
1837
Mary Lyon, Massachusetts'te Mount Holyoke Koleji'ni kurdu, sonunda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kadınlara özel ilk dört yıllık kolej. Holyoke Dağı'nı 1861'de Vassar ve her ikisi de 1875'te Wellesley ve Smith Kolejleri izledi. 1873'te, Notre Dame Okulu Kız Kardeşleri, Baltimore, Maryland'de sonunda ülkenin Katolik kadınlar için ilk koleji olacak bir okul kurdu.
1839
Mississippi, ilk Evli Kadının Mülkiyet Yasasını kabul etti.
1844
Massachusetts'teki kadın tekstil işçileri, Lowell Kadın İşçi Reformu Derneği'ni (LFLRA) örgütler ve 10 saatlik bir iş günü talep eder. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nde çalışan kadınlar için ilk kalıcı işçi derneklerinden biriydi.
1848
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk kadın hakları sözleşmesi New York, Seneca Falls'ta yapıldı. Pek çok katılımcı, yükselen kadın hareketinin ana konularını ve hedeflerini özetleyen bir "Duygular ve Kararlar Bildirgesi" imzaladı. Daha sonra düzenli olarak kadın hakları toplantıları düzenlenmektedir.
1849
Harriet Tubman kölelikten kaçar. Önümüzdeki on yıl boyunca Yeraltı Demiryolu ile birçok köleyi özgürlüğe götürüyor.
1850
Amelia Jenks Bloomer, adını taşıyan bir kostümle elbise reformu hareketini başlattı. Bloomer kostümü daha sonra, daha ciddi kadın hakları sorunlarından dikkati çekmesinden korkan birçok oy hakkı savunucusu tarafından terk edildi.
1851
Eski köle Sojourner Truth, "Ben Kadın Değil miyim?" Akron, Ohio'daki bir kadın hakları kongresinde büyülenmiş bir seyirci önünde konuşma yaptı.
1852
Harriet Beecher Stowe, hızla en çok satanlar arasına giren Tom Amca'nın Kulübesi'ni yayımlar.
1859
Kauçuğun başarılı vulkanizasyonu, kadınlara ilk kez güvenilir prezervatif sağlar. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki doğum oranı, aşağı yönlü, yüzyıllık sarmalını sürdürüyor. 1900'lerin sonlarında kadınlar, yüzyılın başında yetiştirdikleri beş ya da altı çocuğun aksine, ortalama sadece iki ila üç çocuk yetiştirecekler.
1861'den 65'e
Amerikan İç Savaşı, Kuzeyli ve Güneyli kadınlar, enerjilerini "savaş çalışmasına" yönlendirirken, oy hakkı faaliyetini kesintiye uğratıyor. Bununla birlikte, savaşın kendisi bir "eğitim alanı" olarak hizmet eder, çünkü kadınlar daha sonra bellum sonrası örgütsel faaliyetlerde kullanacakları önemli örgütsel ve mesleki beceriler kazanırlar.
1865 - 1880
Güneyli beyaz kadınlar, "Kayıp Dava"nın anısını korumaya yardımcı olmak için Konfederasyon anma toplulukları kuruyor. Bu aktivite, birçok beyaz Güneyli kadını ilk kez kamusal alana itiyor. Aynı dönemde, yeni özgürleşen Güneyli siyah kadınlar, "ırkı yükseltmeyi" amaçlayan binlerce örgüt kurdular.
1866
Elizabeth Cady Stanton ve Susan B. Anthony, kendini evrensel oy hakkı hedefine adamış beyaz ve siyah kadınlar ve erkekler için bir organizasyon olan Amerikan Eşit Haklar Derneği'ni kurar.
1868
Anayasanın adaletsiz eyalet yasalarına karşı korumasını tüm vatandaşlara genişleten Ondördüncü Değişiklik onaylandı. Bu Değişiklik, "vatandaşları" ve "seçmenleri" "erkek" olarak tanımlayan ilk değişikliktir.
1869
Kadın hakları hareketi, Ondördüncü ve yakında kabul edilecek Onbeşinci Değişiklikler üzerindeki anlaşmazlıkların bir sonucu olarak iki gruba ayrılır. Elizabeth Cady Stanton ve Susan B. Anthony, daha radikal, New York merkezli National Woman Suffrage Association'ı (NWSA) oluşturuyor. Lucy Stone, Henry Blackwell ve Julia Ward Howe, merkezi Boston'da olan daha muhafazakar American Woman Suffrage Association'ı (AWSA) örgütler. Aynı yıl, Wyoming bölgesi bir kadın oy hakkı hükmü ile düzenlenir. 1890'da Wyoming, Birliğe oy hakkı hükmü bozulmadan kabul edildi.
1870
On Beşinci Değişiklik, siyah erkeklere oy hakkı tanıyor. NWSA, bunun yerine, evrensel oy hakkı sağlayan bir Onaltıncı Değişiklik lehine "hurdaya çıkarılacağını" savunarak, onaylanması için çalışmayı reddediyor. Frederick Douglass, NWSA'nın pozisyonu konusunda Stanton ve Anthony'den ayrılır.
1870 - 1875
Virginia Louisa Minor, Victoria Woodhull ve Myra Bradwell dahil olmak üzere birçok kadın, oy (Minor ve Woodhull) veya hukuk uygulama hakkını (Bradwell) güvence altına almak için On Dördüncü Değişikliği mahkemelerde kullanmaya çalışıyor. Hepsi başarısız.
1872
Susan B. Anthony, cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Ulysses S. Grant'e oy vermeye çalışmaktan tutuklandı ve Rochester, New York'ta yargılandı. Aynı zamanda, Sojourner Truth, Michigan, Battle Creek'teki bir oy verme kabininde ortaya çıkıyor ve geri çevrilmesini talep ediyor.
1874
The Woman's Christian Temperance Union (WCTU), Annie Wittenmyer tarafından kuruldu. Frances Willard'ın (1876) başında olduğu WCTU, kadınların oy hakkı mücadelesinde önemli bir güç haline geldi. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kadınların oy hakkının en şiddetli muhaliflerinden biri, kadınların likör satışını yasaklamak için franchise kullanmasından korkan likör lobisiydi.
1878
Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nde bir Kadın Oy Hakkı Değişikliği tanıtıldı. Değişiklik nihayet her iki meclisten geçtiğinde, ifadeler 1919'da değişmedi.
1890
NWSA ve AWSA, Elizabeth Cady Stanton liderliğinde Ulusal Amerikan Kadına Suffrage Derneği (NAWSA) olarak yeniden bir araya geldi. Aynı yıl, Jane Addams ve Ellen Gates Starr, Chicago'nun 19. Koğuşunda bir yerleşim evi projesi olan Hull House'u buldu. Bir yıl içinde, Amerika Birleşik Devletleri'nde, çoğunluğu kadınlar tarafından işletilen yüzden fazla yerleşim evi var. Yerleşim evi hareketi ve bir parçası olduğu İlerici kampanya, binlerce üniversite eğitimli beyaz kadını ve bir dizi renkli kadını sosyal hizmette ömür boyu kariyer yapmaya itti. Aynı zamanda kadınları Amerikan siyasetinde dikkate alınması gereken önemli bir ses haline getirdi.
1891
Ida B. Wells, Tennessee, Memphis'te üç siyah işadamının öldürülmesinin ardından ülke çapında linç karşıtı kampanyasını başlattı.
1893
Hannah Greenbaum Solomon, Chicago, Illinois'deki Kolomb Sergisinde Yahudi Kadın Kongresi'nin bir toplantısından sonra Ulusal Yahudi Kadınlar Konseyi'ni (NCJW) kurdu. Aynı yıl Colorado, kadınlara oy hakkı tanıyan bir eyalet değişikliğini kabul eden ilk eyalet oldu.
1895
Elizabeth Cady Stanton, The Woman's Bible'ı yayımladı. Yayınlanmasından sonra, NAWSA kendisini bu saygıdeğer oy hakkı öncüsünden uzaklaştırmak için harekete geçti çünkü birçok muhafazakar oy hakkı savunucusu onun çok radikal olduğunu ve dolayısıyla oy hakkı kampanyasına potansiyel olarak zarar verdiğini düşündü. Bu andan itibaren, 1892'de NAWSA başkanı olarak istifa eden Stanton, artık NAWSA toplantılarında sahneye oturmaya davet edilmedi.
1896
Mary Church Terrell, Ida B. Wells-Barnett, Margaret Murray Washington, Fanny Jackson Coppin, Frances Ellen Watkins Harper, Charlotte Forten Grimké ve eski köle Harriet Tubman, Ulusal Renkli Kadınlar Birliği'ni (NACW) oluşturmak için Washington DC'de bir araya geldi.
1903
Mary Dreier, Rheta Childe Dorr, Leonora O'Reilly ve diğerleri, çalışan kadınlar için sendikalaşmaya ve kadınlara oy hakkı vermeye adanmış orta ve işçi sınıfı kadınlardan oluşan bir örgüt olan New York Kadın Sendikaları Birliği'ni oluştururlar. Bu grup daha sonra Uluslararası Bayan Konfeksiyon İşçileri Sendikası'nın (ILGWU) çekirdeği haline geldi.
1911
Kadınların Oy Hakkına Karşı Ulusal Dernek (NAOWS) örgütleniyor. Bayan Arthur Dodge liderliğindeki üyeleri arasında zengin, nüfuzlu kadınlar ve 1916'da Washington DC'deki NAOWS kongresine bir adres gönderen Kardinal Gibbons da dahil olmak üzere bazı Katolik din adamları vardı. sahnelerde, "antiler" aynı zamanda kentsel siyasi makinelerden, Güneyli kongre üyelerinden ve "antileri" "savaş sandıklarına" katkıda bulunarak destekleyen şirket kapitalistlerinden (demiryolu patronları ve et paketleyicileri gibi) destek aldı.
1912
Theodore Roosevelt'in İlerici (Bull Moose/Cumhuriyetçi) Partisi, bir kadın oy hakkı tahtasını benimseyen ilk ulusal siyasi parti oldu.
1913
Alice Paul ve Lucy Burns, daha sonra Ulusal Kadınlar Partisi olarak bilinen Kongre Birliği'ni (1916) örgütler. İngiltere'deki radikal, militan Kadınların Sosyal ve Siyasi Birliği'nin (WSPU) taktiklerini ödünç alan Kadın Partisi üyeleri, açlık grevlerine katılıyor, Beyaz Saray'da grev gözcülüğü yapıyor ve oy hakkını ilan etmek için diğer sivil itaatsizlik biçimlerine girişiyor.
1914
Ulusal Kadın Kulüpleri Federasyonu - bu zamana kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde iki milyondan fazla beyaz kadın ve beyaz olmayan kadını içeriyordu - oy kullanma kampanyasını resmen onaylıyor.
1916
NAWSA başkanı Carrie Chapman Catt, Atlantic City, New Jersey'deki bir kongrede oy hakkı zaferi için "kazanma planını" açıkladı. Catt'in planı, hem eyalet hem de yerel birliklerde geniş bir oy hakkı işçisi kadrosu tarafından faaliyetlerin koordinasyonunu gerektiriyordu.
1916
Montana'dan Jeannette Rankin, eyaletini ABD Temsilciler Meclisi'nde temsil etmek üzere seçilen ilk Amerikalı kadın oldu.
1918'den 1920'ye
Büyük Savaş (I. Dünya Savaşı), bazı - ama hepsi değil - oy hakkı savunucularının oy hakkı aktivizmlerini "savaş çalışması" lehine rafa kaldırmaya karar vermeleri nedeniyle oy hakkı kampanyasını yavaşlatmak için müdahale ediyor. Ancak uzun vadede bu karar ihtiyatlı bir karar olduğunu kanıtlıyor ve kadınların oyu neden hak ettiğine bir başka neden daha ekliyor.
26 Ağustos 1920
Ondokuzuncu Değişiklik onaylandı. Zaferi gerçekleşti, NAWSA ortadan kalktı, ancak örgütü Kadın Seçmenler Birliği'nin çekirdeği haline geldi.
1923
Ulusal Kadın Partisi ilk olarak cinsiyete dayalı ayrımcılığı ortadan kaldırmak için Eşit Haklar Değişikliği'ni önermektedir. Asla onaylanmadı.
70:100
Eğitimin tüm seviyelerinde cinsiyet eşitliğinin sağlanmasında önemli ilerleme sağlanmış olsa bile, bazı gelişmekte olan bölgelerde eşitsizlikler devam etmektedir. Örneğin, Sahra altı Afrika'da yükseköğretim düzeyinde her 100 erkek öğrenciye karşılık yalnızca 70 kız çocuğu kayıtlıdır.
Anna Filosofova
Zamanının ötesinde, önde gelen kadın hakları aktivisti ve Rus hayırsever Anna Filosofova, nakit yardım sağlamaktansa yoksulları eğitip eğitmenin daha iyi olduğuna inanıyordu. 1860 yılında, sadece uygun fiyatlı konut değil, aynı zamanda kadınlar için insana yakışır işler de dahil olmak üzere, yoksullara destek sağlamak için bir dernek kurdu.
Yoksulluk, zamanımızın en büyük zorluklarından biridir ve kadınları ve kız çocuklarını sağlıklarını, istihdamlarını ve güvenliklerini orantısız bir şekilde etkiler. Bugün 836 milyon insan hala aşırı yoksulluk içinde yaşıyor.
Kate Sheppard
Yeni Zelanda'nın en ünlü kadınların oy hakkını savunan Kate Sheppard, diğer kampanyacılarla birlikte Parlamento'ya kadınların oy hakkını yaklaşık 32.000 imzayla talep eden “canavar” bir dilekçe sundu - Yeni Zelanda'nın kadınlara ulusal oy hakkı veren ilk kendi kendini yöneten ülke olmasına yol açan araçsal bir hareket 1893'te.
Kadının temsili siyasette hala geride. 2015 yılında, tüm ulusal parlamenterlerin sadece yüzde 22'si kadındı, 1995'teki yüzde 11,3'ten yavaş bir artış.
Raicho Hiratsuka
Öncü bir Japon editör, yazar ve politik aktivist olan Raichō Hiratsuka, 1911'de ülkesinin ilk kadınlardan oluşan edebiyat dergisi Seitō'yi kurdu ve bu sayede kadınların evde geleneksel rollerine meydan okudu. Derginin ilk sayısında, kadınları “içimizde saklı olan dehayı ortaya çıkarmaya” cesaretlendiriyor.
Kadınlar bugün haberlerde ciddi şekilde yeterince temsil edilmiyor. Haberlerde duyduğu veya okuduğu her 4 kişiden sadece 1'i kadın. Ayrıca, kadınlar medya kuruluşlarında üst düzey yöneticilik işlerinin yalnızca yüzde 27'sini elinde tutuyor.
Doria Şefik
Doria Shafik, 1951'de 1500 kadınla birlikte tam siyasi haklar, ücret eşitliği ve kişisel statü yasalarında reform talep ederek parlamentoya baskın yaptığında Mısır'da bir kadın hakları hareketini harekete geçirdi. Bu çabalar, gelecek sayısız başkalarıyla birlikte, 1956'da kadınların oy kullanma hakkının yolunu açmaya yardımcı oldu.
Kanun önünde cinsiyet eşitliği hala her zaman gerçeğe dönüşmemektedir. 140'tan fazla ülke anayasalarında cinsiyet eşitliğini güvence altına alsa da, kadınlar yasalar, politikalar, klişeler ve sosyal uygulamalar yoluyla doğrudan ve dolaylı olarak eşitsizliklerle karşı karşıya kalmaktadır.
Rosalind Franklin
1951'de İngiliz kimyager Rosalind Franklin, devrim niteliğindeki X-ışını kırınımı kullanımıyla DNA'nın çift sarmal yapısının keşfinin yolunu açtı. Franklin, rafine ettiği bir makineden 100 saatlik son derece ince ışınlı X-ışını pozlaması yoluyla kritik fotoğraf kanıtını yakaladı.
Bugün kadınlar, doğa bilimleri, mühendislik ve teknoloji, tıp ve sağlık bilimleri, tarım bilimleri, sosyal bilimler ve beşeri bilimlerdeki araştırmacıların yalnızca yüzde 30'unu oluşturmaktadır.
Rigoberta Mençu
Nobel Barış Ödülü'nü kazanan ilk yerli kişi olan Rigoberta Menchú, Guatemala İç Savaşı (1960–1996) sırasında ve sonrasında sosyal adalet, etno-kültürel uzlaşma ve yerli halkların hakları için kampanya yürüttü. 2006'da kadınların barış, adalet ve eşitlik konusundaki çalışmalarını büyütmek için Nobel Kadın Girişimi'ni kurdu.
Kadınlar kalıcı barışın ayrılmaz bir parçasıdır. Araştırmalar, kadınların katıldığı 15 yıl süren barış anlaşmalarının yüzde 35 daha fazla şansı olduğunu gösteriyor. Yine de kadınlar hala büyük ölçüde barış masasında yer almıyor.
Billie Jean King
Öncü bir Amerikan tenis şampiyonu ve sosyal değişim aktivisti olan Billie Jean King, 1973'te kadınlara eşit para ödülü verilmedikçe ABD Açık'ı boykot etmekle tehdit etti - bu talep karşılandı ve ABD Açık'ı türünün ücretli ilk büyük turnuvası haline getirdi. eşitlik.
AQA geçmişi kontrollü değerlendirme. 13 puanlık soru
TSR'de gördüklerinizi kişiselleştirebilirsiniz. Başlamak için bize biraz kendinizden bahsedin.
Gördün mü.
Y12#039s - Y13'ten sonra ne yapmak istediğinizi planlamaya başladınız mı?
İzlenen Konular
Spot ışığı
Oops, kimse yayınlamadıson birkaç saat içinde.
Neden konuşmayı yeniden başlatmıyorsunuz?
Hata, kimse gönderilere yanıt vermiyor.
Cevaplanmamış bir konuya neden cevap yazmıyorsunuz?
Beğendiklerinizden daha fazlasını görünÖğrenci Odası
TSR'de gördüklerinizi kişiselleştirebilirsiniz. Başlamak için bize biraz kendinizden bahsedin.
TSR Destek Ekibi
- RDKGames
- kömür
- Şaşkın Tıp
- Bay M
- Lemur14
- beyin jimnastiği
- Labrador99
- kesinlikle filiz
- eimmanuel
- Sinnoh
- _gcx
- barror1
- Tolgaş
- ela
- minyonPanda
- _Mia101
- jduxie4414
- yıldız ışığı15
- bamtutor
Başlamak
TSR'yi kullanma
TSR Grubu
TSR ile bağlantı kurun
&kopyala Telif Hakkı Öğrenci Odası 2017 tüm hakları saklıdır
Öğrenci Odası, Öğretmenler Tarafından Revize Edilir ve İşaretlenir, Öğrenci Odası Grubu Ltd.'nin ticari adlarıdır.
Kayıt Numarası: 04666380 (İngiltere ve Galler), KDV No. 806 8067 22 Kayıtlı Ofis: International House, Queens Road, Brighton, BN1 3XE
Yaz Aylarını Ararken, Neye Sahip Olduğumuzun Önemini Hatırlamayı Unutmayın.
Cesur sayesinde özgürlerin yurdu.
"Amerikan bayrağı rüzgar onu hareket ettirdiği için uçmaz. Onu korurken ölen her askerin son nefesinden uçar."
Amerika'daki bu günümüzde, ülkemizi korumak ve hizmet etmek için silahlı kuvvetlerde aktif olarak listelenen 1,4 milyondan fazla cesur erkek ve kadın var.
Şu anda ABD ordusundan 2,4 milyon emekli maaşı artışı var.
Yaklaşık olarak, savaşlarda savaşan 3.4 milyondan fazla asker öldü.
Her yıl, herkes, plajların aşırı kalabalıklaştığı, insanların eğlenceli, güneşli bir barbekü için mangal yaktığı, yaz başlamadan önce bir "oyun öncesi" olarak sadece yaz etkinliklerini artırdığı bir hafta sonu olan Memorial Day Weekend'i dört gözle bekliyor.
Birçok Amerikalı, Anma Günü'nü kutlama ayrıcalığına neden sahip olduğumuzun gerçek tanımını unuttu.
Basit bir ifadeyle, Anma Günü, bugün yapmakta özgür olduğumuz her şeyi koruyarak ve hizmet ederek ölen düşmüşleri duraklatmak, hatırlamak, yansıtmak ve onurlandırmak için bir gündür.
Çoğunluğun geri adım atacağı bir zamanda ileri adım attığınız için teşekkür ederiz.
Benimkini korumak için ailelerinizle birlikte kaçırdığınız zamanlar için teşekkür ederim.
Kendi güvenliğiniz için inancınıza ve başkalarının dualarına güvenmeniz gerektiğini bilerek, kendinizi dahil ettiğiniz için teşekkür ederiz.
Bu kadar özverili olduğun ve onları hiç tanımasan bile başkalarını korumak için hayatını tehlikeye attığın için teşekkür ederim.
Zorlandığınız ve bizi temsil etmek için gönüllü olduğunuz için teşekkür ederiz.
Özveriniz ve titizliğiniz için teşekkür ederiz.
Sen olmasaydın, şimdi bize verilen özgürlüğe sahip olamazdık.
Dilerim o katlanmış bayrağı asla eline almazsın. Bayrak, Amerika Birleşik Devletleri'nin orijinal on üç kolonisini temsil etmek için katlanır. Her kat kendi anlamını taşır. Açıklamaya göre, bazı kıvrımlar özgürlüğü, yaşamı veya Silahlı Kuvvetlerde hizmet edenlerin annelerine, babalarına ve çocuklarına haraç ödemeyi sembolize ediyor.
Yaşadığınız sürece, annesini, kocasını, kızını, oğlunu, babasını, karısını veya bir arkadaşını yeni kaybetmiş biri olarak o bayrağın eline geçen aileler için sürekli dua edin. Her insan birileri için bir anlam ifade eder.
Amerikalıların çoğu hiç savaşta savaşmadı. Botlarını asla bağlayıp savaşa girmediler. Etraflarında silah sesleri patladığından, ertesi güne kadar hayatta kalma konusunda endişelenmeleri gerekmiyordu. Çoğu Amerikalı bu deneyimin nasıl olduğunu bilmiyor.
Ancak bazı Amerikalılar her gün ülkemiz için savaştıkları gibi yapıyorlar. Bu Amerikalılara teşekkür etmeli ve hatırlamalıyız çünkü geri kalanımız evimizde ve savaş bölgesinden uzakta güvende kalırken onlar ülkemiz için savaşıyorlar.
Birisi sizin burada olmanız için savaştığı için burada olduğunuzu asla hafife almayın ve size bu hakkı verdikleri için ölen insanları asla unutmayın.
Bu nedenle, bu hafta sonunu dışarıda kutlarken, bugün bizimle olmayanlara bir içki için ve her yıl Anma Günü'nü neden kutladığımızın gerçek tanımını unutmayın.
"…Ve eğer kelimeler bu adamlara borçlu olduğumuz borcu ödeyemiyorsa, elbette eylemlerimizle onlara olan inancımızı ve onları savaşa ve nihai fedakarlığa götüren vizyona bağlı kalmaya çalışmalıyız."
1945'ten Bu Yana Kadının Değişen Rolü ve Statüsü
Deneme ve eğitim hedeflerinizle ilgili ihtiyacınız olan tüm yardımı almak için bu bölüme erişin.
1. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda kadın işçilere yönelik muamele hakkında Kaynak A'dan neler öğrenebilirsiniz? [6]Kaynak A'dan, İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda birçok kadının işten çıkarıldığını öğrenebiliriz. Bu, onlara savaşa giden adamların yerini almak için çalışmalarını isteyen yıllarca süren propagandadan sonra geldi.
Birdenbire bunun tam tersi oldu ve kadınlar işten atıldı ve eski hayatlarına ev hanımı olarak dönmeleri söylendi. Çoğu, Kaynak A'daki kaynakçı gibi, geçimini sağlayan ve işçi olarak yeni buldukları rolden zevk almış ve savaştan sonra da bu şekilde devam etmeyi ummuştu. Bununla birlikte, kadın işçilerin çoğunluğu bir gecede değerliden vazgeçilebilir hale geldi. Birçok işveren, işe ihtiyacı olan birçok erkeğin İngiltere'ye döneceğini ve bunun yerine onları işe alabileceklerini bildikleri için kadınları işten çıkardı.
Bu bariz cinsiyet ayrımcılığı gösterisi, kadınların sadakatine ve sıkı çalışmasına ve hala 'çok iş' kaldığı gerçeğine rağmen gerçekleşti.2. A, B ve C Kaynaklarını İnceleyin. C Kaynağının kanıtları, A ve B Kaynaklarının İkinci Dünya Savaşı'nın sonundaki kadın işçiler hakkındaki kanıtlarını destekliyor mu? Cevabını açıkla. [8]Kaynak C, İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda kadın işçilere yönelik muamele hakkında Kaynak A'yı birkaç yönden desteklemektedir.
Her iki kaynak da kadınların savaştan sonra eve döndüklerinden bahseder, ancak bunun nedenleri konusunda anlaşamazlar. Kaynak C'deki reklam, kadınların işlerini bırakıp ev hanımı olarak görevlerine devam etmek için acele edeceklerini varsayıyor. Bu, Kaynak A'daki kanıtlarla çelişiyor, çünkü kaynakhanedeki kadınların hiçbiri savaşın sonunda işlerini bırakmak istemedi. Bu oldukça tipik bir tepkiydi, ancak bazı kadınlar Kaynak C'nin önerdiği şekilde davrandılar. Kaynak C, Kaynak B ile hemfikir, çünkü her iki kaynak da kadınların savaştan sonra kadınlara bir hizmet olarak eve ve ev işlerine geri dönmesi gerektiği konusunda hemfikir. hem aile hem ülke.
Kaynak B, kadınları eve dönmeye teşvik eden bir hükümet propagandasıdır. Bu, son altı yıldır söylediklerine aykırıydı ve hükümetin sonunda tamamen yasaklayacağı cinsiyetçiliği gösteriyor. Kaynak B, eve dönmeyi aileye ve ulusa karşı bir görev olarak tanımlar ve Kaynak C, bunu kadınların aceleyle yapması gereken bir şey olarak görür. Genel olarak, her iki kaynak da kadınların ev hayatına dönmesi gerektiği konusunda hemfikirdir, ancak bunun gönüllü olup olmadığı umurlarında değildir.
3. D ve E Kaynaklarını inceleyin. D ve E Kaynakları, kadınların 1950'ler ve 1960'larda neden daha bağımsız olamadıklarını anlamanıza yardımcı olmakta ne kadar faydalıdır? [10] 1950'lerin ve 60'ların savaş sonrası döneminde, birçok kadın değerli işçiler olarak günlerini hatırladı ve işe geri dönmeyi özledi. Bununla birlikte, Kaynak E'deki Janet ve John kitabı ve kadınlara karşı ayrımcılık yapan mevzuat parçaları gibi, sosyal klişeler her türlü incelikli ve pek de ince olmayan yollarla desteklendi. Yüzyıllar boyunca, kızlar geleneksel ev hanımı ve anne rolüne, erkek çocuklar ise eve ekmek getiren ve ev işçisi rolüne itilmişti.
Ev hanımı ve anne rollerinde kadınlar toplum ve Dr. Spock gibi figürler tarafından evde kalmaya zorlandı. Londra'da bir sulh hakimi, 'suçlu' çocuk sayısındaki artışı, 5 yaş altı çocuğu olan annelerin sadece %6'sının çalışıyor olmasına rağmen çalışan annelerdeki artışa bağladı. filmlerde ve televizyonda gençlik kültürünün etkisi. Her iki durumda da, toplumsal baskılar, birçok kadının işe giderlerse kötü anneler olarak etiketleneceklerini ve çocuklarının büyüyüp suçlu olacaklarını hissetmelerine yol açtı. Başarılı bir çalışan anneden Kaynak D, bir kadının nasıl hissettiğini anlatıyor. çocuklarıyla evde olmak zorundaydı. Bu kadının kararının nedeninin toplum ve medya tarafından baskı altında hissetmesi ve diğer kadınların da benzer şekilde baskı hissetmesi olması muhtemeldir.
Ancak bu sadece bir kadın ve kaynaklar başka türlü pek çok kadının ev hanımlığına geri dönmeye karar verdiğini göstermiyor. Ayrıca neden aile evine geri dönmesi gerektiğini hissettiğine dair bir belirti de yok, bu nedenle Kaynak D sadece sınırlı kullanımda. Kaynak E, 1950'ler ve 60'lar boyunca popüler olan Janet ve John kitaplarında erkek ve kız çocuklarına geleneksel rolleri hakkında nasıl öğretildikleri konusunda yararlı bir fikir sağlar. Genel olarak, her kaynak, birçok kişi anlamına gelen toplumsal baskılar ve önyargılar hakkında yararlı kanıtlar sağlar. kadınlar iş, moda ve eşitlik vaat eden hükümet yasalarının kullanımı yoluyla daha bağımsız olamayacaklarını hissettiler.4.
F ve G Kaynaklarını inceleyin. 1970'lerdeki Eşit Ücret Yasası ve diğer mevzuatın neden istenen etkiyi elde edemediğini açıklamak için F ve G Kaynaklarını ve kendi bilginizi kullanın. [12] 1970 yılında, kadınların greve gitmesi ve eşit ücret talep eden gösteriler düzenlemesinin ardından Eşit Ücret Yasası (EPA) kabul edildi. Kadın İstihdam Sekreteri Barbara Castle, daha fazla huzursuzluktan kaçınmak istedi ve yeni yasayı tanıttı. Ancak kapsam dardı ve işverenlerin beş yıllık bir uzlaşma dönemi vardı.
Bu, işverenlerin yasalarda kadınlara karşı ayrımcılık yapacak değişiklikler yapmasına izin verdi. Taktikler arasında, iş için sadece erkeklere yönelik kısa listeler hazırlamak ve aynı işi yapan kadın ve erkeklere “stajyer müdür” ve “mağaza asistanı” gibi farklı unvanlar vermek vardı. It was then perfectly legal to then put these job titles at different positions on the pay scale. Women also found that it was, and still is, incredibly difficult to prove that discrimination had taken place.Source F tells us that “new laws and regulations don’t bring social change.
The most they can do is to create a climate more favourable to change and life more tolerable for some in the meantime”. This turned out to be true, as the resistance by many men to change meant that the EPA made little difference. Women’s pay did increase in relation to men’s, but even today, on average, women only earn 80% of what their male counterparts do, partly due to the fact that many women take low paid jobs, such as cleaning, to fit around childcare.Many women found that housework and looking after their children meant that there was not enough time to do full time work.
Instead they opted for part time work, but this fell completely outside the remit of the EPA. Feminists argued that to help more women go out to work, more nurseries should be set up, preferably 24-hour ones, but these never materialised.Overall, the EPA struggled to make any real difference. This was because, as Source F explains, legislation could not change attitudes towards women in employment and the pay they should receive. Coupled with the fact that there were so many loopholes in the EPA it left women with a piece of legislation which failed to achieve the desired effect.5.
Study all of the sources. ‘Women in Britain are still second class citizens.’ Use the sources and your own knowledge to explain whether you agree with this view. [14]During WWII, women found their feet as working mothers. During the post-war period and 1950s, women began to campaign for equal pay and rights.
During the 1960s women struck for equal pay, and gained more control over their private lives through the pill. The 1970s brought feminism and the “lame duck” EPA. The 1980s and 90s allowed women to break into senior positions, including Prime Minister, with more women that ever before in Parliament and the Cabinet. This was especially true after the 1990 resignation of the first woman Prime Minster, Margaret Thatcher. EU law ensured more gender equality and part time workers were given rights for the first time.In the last 60 years, women have come a long way in the fight for equality.
However, despite reams of legislation promising equality, this has still not been fully achieved. One example of this is in employment: women still receive 20% less than their male counterparts. There is a vast disparity in the numbers of men and women in senior positions, and in roles such as the judiciary. Few women rise to the top of their profession, due to the “glass ceiling” which prevents women from rising above a certain level.
Legislation still prevents women from doing certain kinds of work, such as working at a coal face. However, at the same time women can no longer be sacked because they are pregnant.All of this comes despite the fact that for the last 20 years girls have been outperforming boys at all levels of education. Since the mid-80s girls have become more successful than boys at both GCSE and A level.
There are also more girls in university than boys, up from a third in the 1950s. However, women are still not equal when it comes to employment opportunities.More women that ever before, particularly those who are married are combining employment with having children and housework. However, many men still only have to cope with employment, despite the advent of the “modern man” and paternity leave.
Source H shows us how today’s modern woman must take on the roles of 8 different servants, such as the nanny, cook and maid, who would have helped in the past. However, unlike the servants she does not receive money for her housework as feminists campaigned for in the 70s. Many women still feel pressured into staying at home with their pre-school children: 75% of mothers believe that women should be at home with their young children, despite more married women working at any time since WWII.Overall, women are no longer second class citizens in law due to the reams of legislation brought in to protect women’s rights, such as the Equal Pay Act. Whilst laws have, in some ways, helped significantly – some more than others – in reality they have often not changed anything. New laws and regulations don’t bring social change (Source F) and the nation’s attitudes and values have been the greatest obstruction to gender equality in Britain today.
Women have greater equality today than at any time in history, but full equality has not been achieved, and the archaic values of many of those high up in society may mean that this is never achieved within our lifetimes, if at all.
The political power in the colonial America was determined by an individual’s control over property in which women were disadvantaged by discriminatory property laws of the era. Gender was the sole reason for overreaching women discrimination in the post-colonial America, especially with respect to the denial of women suffrage rights. The denial of the women participation in the voting process worsened the already poor socio-economic status of the American women. The socio-political and economic processes worked against the women’s clamor for personal achievements.
Apart from the economic status that made the women more vulnerable compared to men, gender was effectively used to prevent the women participation in political processes such as voting and holding public offices. Essentially, the men who had property had the right to vote while women, irrespective of their wealth and loyalty in remitting taxes were denied suffrage rights. The assumption of the denial of voting rights for women was that married mothers were vulnerable to coercion by their husbands.
According this assumption, granting the women the right to vote would allow their husbands to vote twice since the women are subjects of their men and could not make independent political or voting decisions. Nonetheless, since even the unmarried women were denied voting rights, it is implicit that something beyond the influence of husbands on their wives’ voting decisions influenced the deprivation. The blatant reality is that discriminatory attitudes born by the legislators prevented them from granting women the ballot.
Through the years of 1790-1865 was a period of time called the Second Great Awakening. With the escalation of “Godless” revolutionary France and the rising anxiety of war and inequality, worries and fears began to develop in New England Pastors. This anxiety prompts a religious movement of varying Christian denominations starting revivals in early America. Revivals taught the Arminian Theory that if one displays honest repentance to God and conversion to Christianity he will find personal salvation
Gender roles refer to the set of social and behavioral norms that are socially appropriate for individuals of a specific sex. Gender roles are never comprehensive, even within a single country, and they are always historically and culturally unpredictable. Gender roles in the United States for one cultural group likely is not true for another cultural group. Similarly, gender roles in the United States have changed drastically over the time period. Gender roles has been the historical evolution from