Topçu. Büyük kalibreli. Savaş tanrısı nasıl geliyor?
Bugün topçu silahı hakkında konuşmak çok zor. Basit bir şekilde, yani, Shirokorad ve hatta topçu meselelerine ilgi duyanlar, diğer Rus ve yabancı topçu tarihçilerinin isimlerinin farkındadır. Bu özellikle. Anket işleri yapmak daha kolaydır ve makaleler kesinlikle çok iyidir çünkü okuyucuları kendi başlarına materyal aramak, bağımsız sonuçlar çıkarmak için zorluyorlar. Sonunda - makalenin konusuyla ilgili kendi görüşlerinin oluşturulmasına.
Fakat öyle oldu ki, birçok okur bir kerede Rus ordusunda Birinci Dünya Savaşı öncesi ve sırasında ağır silahlarla ilgili oldukça ilginç bir soru ortaya attı.
Rusya, 20 yüzyılın başlarında, kesin ağır silahların değerinin güçlendirilmesinin "göz ardı edilmesine" nasıl neden olmuş olabilir? Peki Sovyet Rusya, İkinci Dünya Savaşı öncesi bu tür araçların üretiminde dünya liderleri arasındaydı?
Her iki soruyu da cevaplamaya çalışacağız, özellikle de cevaplar çok ilginç noktalar içerdiğinden.
Aslında, her şey çok, çok doğaldı!
Rusya toplarının ne olduğunu anlamak için, topçu birimlerinin ve alt birimlerinin yapısını açıkça anlamak gerekir. 1910’te Rus topçu örgütü kabul edildi.
Yani topçu bölünmesi:
- Saha, savaş alanı (saha) birlikleri sağlamak için tasarlanmıştır. Işık ve atlı, dağ ve at-dağ, obüs ve tarla ağırlarını içeriyordu.
- Kalelerin (kara ve kıyı), limanların ve baskınların savunması için tasarlanmış kale.
- Kale duvarlarının tahrip olması, düşman tahkimatlarının tahrip olması ve taarruz kara kuvvetlerinin temin edilmesi için öngörülen kuşatma.
Gördüğünüz gibi, ağır silahların varlığı gerekli görünüyor. Saha silah kategorisinde bile.
Peki neden bu anlamda neredeyse silahsız olan savaşla karşılaştık? Kabul edersek, yılın 122 modelinin 1909-mm alan obüs (7 700 m'ye kadar olan atış menzili), yılın 152-modelinin 1910-mm alan obüs ve 152-modelinin 1910-mm kuşatma tabancası, benzer bir ülkenin ordusu için yeterli değildir. Dahası, "yasa mektubunu" izlerseniz, 120 mm'den daha büyük kalibreli üç tabancadan sadece 152-mm ağır toplara atfedilen "yasal olarak" olabilir.
Ağır ordunun, yüzyılın başında Rus ordusundan ortadan kaybolmasından suçlu, Genelkurmay'ın generalleri olarak görülmeli. Hızlı, manevra kabiliyetine sahip bir savaş fikrini aktif olarak geliştiren Genelkurmaydı. Ancak bu bir Rus icadı değildir. Bu, çok sayıda ağır silahın bulunmasının gerekli olmadığı Fransız savaş öğretisidir. Ve manevra ve pozisyon değiştirmedeki zorluklardan dolayı bile zararlıdır.
Fransa'nın 20 yüzyılın başlarında askeri moda yasama organı olduğunu ve Rusya İmparatorluğu'nun Fransa ile müttefik olduğunu hatırlatmakta fayda var. Yani - her şey doğal.
Bu kavram, Rus ağır topçularının, dünyanın diğer ordularındaki modern tasarımlardan bariz şekilde gecikmesinin yanı sıra, o sırada var olan kuşatma topçularının dağılmasının önünü açmıştı.
19 yüzyılın ilk yarısının silahları depoya veya kaleye gönderildi. Yeni savaş için yeterli sayıda 152-mm silah olacağına inanılıyordu. Daha büyük bir kalibre atıldı veya depoya gönderildi.
Kuşatma topçusu yerine, ağır ordu topçu birimlerine ihtiyaç duyuldu. Ama ... Bu oluşumlar için modern silahlar bulunamadı!
Savaşın başında (Ağustos 1 1914), Rus ordusunda 7 088 silah vardı. Hangi howitzers - 512 parçaları. Yukarıda listelenen ağır silahlara ek olarak, başka gelişmeler de oldu.
152-mm kuşatma silahı (yukarıda belirtilen) - 1 şeyi.
203-mm obüs arr. 1913 - 1 olayı.
Prototipler. Savaşın başında ağır silahların ordusunda sadece 152-mm obüs olduğunu kabul edebiliriz.
Mühimmat üretimi ile ilgili belgelere bakarsanız daha da iç karartıcı bir tablo göreceğiz. 107-mm top ve 152-mm obüs üzerinde silah üzerindeki 1 000 mermileri tarafından üretildi. Gerekli hacmin% 48'i. Ancak daha sonra, 76-mm toplar için mermi üretme planı 2 süresinden daha fazla aşıldı.
Rus kara kuvvetlerinin örgütlenmesini göz ardı etmek imkansızdır. Topçu bakış açısından.
Piyade bölümü, her biri 3-x bataryaları 76-mm hafif silahlardan oluşan iki bölmeden oluşan bir topçu tugayından oluşuyordu. Tugaydaki Xnumx silahları. Savaşta topçu eyleminin ana düzenleyicileri olan topçu şefleri devletlere hiçbir zaman sağlanmamıştır. Ordu kuvvetleri (iki piyade bölüğü), bir 48-mm hafif obüs (122 top) bölümü vardı.
Basit matematiksel işlemlerle Rus ordusuyla çok sayıda topçu silahı elde ediyoruz. Ordu kuvvetleri sadece 108 toplarına sahipti! Bunlardan, 12 howitzers. Ve tek bir ağır değil!
Ordu ordusunun şok gücünün basit bir matematiksel hesaplaması bile, gerçekte bu birimin sadece savunma değil, aynı zamanda saldırgan bir kuvvete de sahip olduğunu gösteriyor. Ve derhal generallerimizin bir diğer önemli yanlış hesaplaması vurgulandı. 12 gövdede bulunan su terazileri, monte edilmiş ateş için silahların küçümsemediğini gösteriyor. Hafif uluyanlar var, ama hiç harç yoktu!
Dolayısıyla, konumsal bir savaşa geçiş, Rus ordusunun eksikliklerini gösterdi. Masa üstü ateş için araçlar, gelişmiş bir konumlandırma sistemi varlığında düşman piyade ve ateş silahlarının bastırılmasını sağlayamadı. Çok kademeli savunma, silahlara karşı mükemmel bir şekilde savundu.
Harçların ve howitzerların çok hayati olduğu anlaşılıyor. Dahası, araçların gücü arttırması gerekiyordu. Düşman sadece doğal engeller kullanmakla kalmaz, aynı zamanda ciddi mühendislik yapıları oluşturur.
Bu yüzden, ikinci savunma hattında Almanlar, 15 (!) Metreye kadar derinliklere sığındı! Silahlar veya hafif suratlar basitçe güçsüzdür. Ancak ağır kan şekeri veya harçlar iyi başa çıkabiliyor.
İşte bugün bile önemli bir sorunun cevabı geliyor. Evrensel alet! Evrensel araçlar hakkında yazdığımızda, bu tür araçlara duyulan ihtiyaca inandık. Ama! “Evrensel” den hiç biri “dar uzmanı” yenemez. Bu yüzden, her türlü topçu gereklidir.
Rus ordusunun komutası, savaşın ilk aylarının derslerini hızlıca öğrendi. 1915-16’te, savaş tecrübesine dayanarak, Rusya’da çeşitli topçu sistemleri geliştirildi - yılın 203 modelinin 1915-mm obüsü, 280-1914 modelinin 1915-mm harcı ve 305-1916-XNUMX-mm. Doğru, biraz serbest bırakıldılar.
Ocak ayına kadar, Rus Ordusu Genel Merkezi Ağır Özel Amaçlı Topçu (TAON) veya "1917 Kolordu" nu yarattı. TAON, en güçlüsü yeni olan 48-mm uzun menzilli toplar, 6-mm kıyı topları, 388-mm kıyı tabancası, 120-152-mm olan 245 tüfeklerinden oluşmuştur. howitzers ve yeni 152-mm howitzers Obukhovsky bitki örneği 203, 305-mm harçlar.
Birinci Dünya Savaşı, komutanlara ve askeri mühendislere topçu, top ve oburcu (harç) için gerekli ve yeterli oranda gösterdi. 1917'te, 5 toplarında 4 howitzers vardı! Karşılaştırma için, savaşın başında sayılar farklıydı. İki silahta bir obüs.
Fakat genel olarak, ağır toplardan bahsedersek, savaşın sonunda Rus ordusunun bileşiminde 1430 ağır silahları vardı. Karşılaştırma için: Almanların 7862 silahları vardı. İki cephede bile savaşsa, bu rakam gösterge niteliğindedir.
Bu, savaşı topçu herhangi bir zafer için çok önemli bir faktör haline getirdi. Savaş tanrısı!
Ve Sovyet mühendislerini, gerçekten "ilahi" bir tasarım ve yaratma konusunda aktif olarak çalışmaya zorladı. оружия.
Ağır topların önemini ve yaratılış olasılığını anlamak - işler gerçekten farklı. Ancak yeni ülkede bu mükemmel bir şekilde anlaşıldı. Aynısını yapmak zorundaydım tanklarve uçaklarla - kendiniz oluşturamazsınız - kopyalayın.
Silahlarla daha kolaydı. Rus (oldukça iyi) modeller vardı, çok sayıda ithal sistem vardı. Neyse ki, hem Birinci Dünya Savaşı'nın sınırlarını ele geçiren hem de müdahale sırasındaki yakalamalar sırasında çok fazla kararmaya başladılar ve aynı zamanda İtilaftaki dün müttefiklerin aktif olarak Yudenich, Kolchak, Denikin ve diğerlerine askeri teçhizat sağladıkları için.
Ayrıca, örneğin Vickers’tan 114-mm obüs gibi resmen edinilmiş aletler de vardı. 120-mm ve üstündeki kalibreli tüm uygulamaları yanı sıra ayrı ayrı anlatacağız.
Ayrıca, cephenin farklı taraflarında bulunan uluyanlar: Krupp ve Schneider Kızıl Ordu'ya girdi. Putilov fabrikası Krupp modelinin üretimini üstlendi ve Motovilikha ve Obukhovsky fabrikaları Schneider modelini üretmeye başladı. Ve bu iki silah, ağır topçuların daha da gelişmesi için temel oldu.
Sovyetler Birliği'nde anladılar: hiçbir şekilde ekmeksiz, silahsız da. Bu nedenle, ekonomik meselelerle sona erdiğinde savunmayı Stalin yaptı. 1930 yılı bir başlangıç noktası olarak adlandırılabilir, çünkü bu yıl orduda büyük dönüşümler başladı ve donanma.
Bu da topçuları etkiledi. "Yaşlı bayanlar" - Howitzers modernize edildi. Fakat bu sadece başlangıçtı. İngiliz kadınlar, Almanlar ve Fransız kadınlar, amacı uygun ve modern topçu sistemleri elde etmeyi amaçlayan Sovyet silah ustalarının deneylerine katıldı. Ve söylemeliyim ki, sık sık başarı mühendislerimiz tarafından eşlik etti.
Detaylı olarak ve renklerle açıklayacağız. hikayeler hemen hemen tüm kalibreli silahlarımızın yaratılması ve servisi. Her birinin yaratılmasının tarihi ayrı bir dedektif hikayesidir, çünkü yazarlar bunu hiç tahmin etmediler. Topçuların geliştiricilerinden bir çeşit "Rubik Küpü". Ancak - ilginç.
Bu sırada, tasarım bürosunda yeni silahların tasarımı üzerinde çalışırken, Kızıl Ordu topçularının yapısı gözle görülür değişikliklere uğradı.
Paradoks, muhtemelen, ama - daha iyisi için. 1922’e geri döndüğünde orduda ilk reformları ve sonuçları veren 1930’in askeri reformu başladı.
Reformun ve uygulayıcının yazarı, sadece seçkin bir komutan değil aynı zamanda pratik bir ordu kurucusu olabilecek bir adam olan M. V. Frunze idi. Ne yazık ki, erken ölümü buna izin vermedi. Frunze tarafından başlatılan Kızıl Ordu’nun reform çalışmaları K. Ye Voroshilov tarafından tamamlandı.
76 yılında ortaya çıkan “raf”, 1927-mm normal savaş topu hakkında konuştuk. Bir dönüm noktası aracı ve yalnızca olağanüstü TTX değil. Evet, sadece 6,7 kg ağırlığında olmasına rağmen, silah 740 km'de ateş etti. Küçük bir ağırlık silahı oldukça hareketli hale getirdi, bu da iyiydi ve topçulara tüfek alayının birimleriyle yakın çalışma fırsatı verdi.
Bu arada, aynı zamanda, diğer ülkelerin ordularında da hiçbir alay topçusu yoktu ve piyade destek silahlarını bölüm topçusundan ayırarak destek konularına karar verildi. Dolayısıyla bu konuda Kızıl Ordu'nun uzmanları Avrupa'nın burnunu sildi. Ve, Büyük Vatanseverlik Savaşı, yalnızca normal topçu örgütlenmesinin doğruluğunu onayladı.
1923'te, tüfek kolordu gibi bir ünite yaratıldı. Kolordu topçularını Kızıl Orduya sokma görevi aynı anda çözüldü. Regüler topçulara ek olarak, her bir tüfek kolordu, 107-mm toplar ve 152-mm howitzers ile silahlı ağır bir topçu birimini aldı. Daha sonra, kolordu topçuları ağır topçu alaylarına dönüştürüldü.
1924'te, bölüm topçusu yeni bir organizasyon aldı. Başlangıçta, Rus ordusunda olduğu gibi tüfe bölünmesine iki bölümden oluşan bir birliğin topçu alayı tanıtıldı, ardından alaydaki bölünme sayısı üçe çıkarıldı. Bölümdeki aynı üç pil ile. Tümen topçularının topçuları, yılın 76 modelinin 1902-mm toplarından ve yılın 122 modelinin 1910-mm oburlarından oluşuyordu. Silahların sayısı 54 ünitelerine yükseldi 76-mm tabancaları ve 18 ünitelerine howitzers.
Kızıl Ordu topçularının II. Dünya Savaşı'nın başındaki örgütsel yapısı ayrı ayrı ele alınacak, çünkü bu, özellikle Wehrmacht topçularına kıyasla oldukça ciddi bir çalışma.
Genel olarak bugün, geçen yüzyılın 30'lerinde Kızıl Ordu’nun Avrupa ülkelerinin ordusunun gerisinde kaldığı hakkında konuşmak gelenekseldir. Bu, bazı birlik tipleri için geçerlidir, ancak üzücü listedeki toplar kesinlikle dahil değildir. Büyük kalibreli topçu, tarla, tanksavar, uçaksavar, yakından bakacak olursanız, Kızıl Ordu topçularının sadece belli bir yükseklikte olmadığını, en azından dünyanın önde gelen ordularından aşağı olmadığını kanıtlayarak birçok nüans ortaya çıkacak. Ve birçok açıdan ve üstün.
Bu konuyla ilgili daha fazla materyal bu beyanı ispatlamaya ayrılacaktır. Kızıl Ordu’da savaş tanrısıydı.
- Alexander Staver, Roman Skomorokhov
- Topçu. Büyük kalibreli. başlangıç
Topçu. Büyük kalibreli. 114,3 mm dedektif
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.