Daha sonra kuruldukça, F-117A 27 Mart 1999'da Belgrad'a yaklaşık 40 kilometre uzaklıkta vuruldu ve başkenti savunan 3. Hava Savunma Tugayı'nın 250. pili. Bu bataryaya Albay Zolton Dani tarafından kumanda edildi. Amerikan ordusunun gururu havacılık 125'lerin sonlarında SSCB'de yaratılan S-1950 hava savunma sistemi füzesinin kurbanı oldu. Bu yüzden en ünlü Amerikan uçağı, Yugoslavya üzerinde Sovyet hava savunma kompleksi tarafından vuruldu ve Minsk Yüksek Mühendislik Hava Savunma Kuvvetleri Uçaksavar Füzesi Okulunda okuyan bir subay tarafından yönetildi. Soğuk Savaş'ın yankısının güzel bir örneğinden daha fazlası. Sırbistan'a düşürülen bir uçağın enkazının bir kısmı daha sonra inceleme için Rus ordusuna teslim edildi.
Halen, Albay Zoltan Dani askerlik görevinden istifa etti ve oldukça barışçıl şeyler yapıyor, Sırp köyü Skorenovovac'ta bir fırın var. Her yıl Mart ayında 27, 1999 yılının olaylarını kutlar. Bu gün, şenlikli bir akşam için ana muamele haline gelen düşürülmüş bir F-117A gizli uçak şeklinde bir pasta yapıyor. Zoltan, bu yaşamdaki her şey gibi onu yücelten bölümün, doğru bilgi ve sıkı çalışmanın sonucu olduğuna inanıyor.
Bu başarılı bölümün, genel olarak Yugoslavya için başarısız olan savaşın büyük önem taşıdığı belirtilmelidir. Sırp ordusu, özellikle Zolton'un uçaksavar topçuları için bu, büyük bir zafer ve belki de askeri kariyerlerinde en önemli olaydı. Dolaylı olarak, bu bölüm Amerikalıların milyarlarca dolara yatırım yaptığı F-117A Night Hawk programının çökmesine neden oldu. Bir uçağın maliyeti 111 milyondan fazlaydı. Belgrad civarında 27 Mart 1999 yılı davası bu makinenin propagandasına son verdi. ABD Hava Kuvvetleri ve F-117A programının görüntüsü onarılamaz bir hasara uğradı. Aynı zamanda, bundan önce değil, bu türde tek bir uçak düşürülmedi. Aynı Yugoslavya'da, taktik bombardıman uçakları F-117A, 850 savaş görevlerini yaptı.
ABD'de toplam X-NUMX F-64A uçak - 117 seri ve 59 prototip üretildi. Bu uçak, ABD Hava Kuvvetleri tarafından oldukça başarılı bir şekilde işletildi ve en ünlüleri Irak'ta 5 ve 1991'te iki askeri kampanyanın yanı sıra, 2003'te Yugoslavya'ya karşı bir askeri kampanya olan askeri çatışmalarda yer aldı. Bunca zaman boyunca, savaş görevlerinde 1999 uçağı kaybedildi, kazalar ve kazalar sonucu barış zamanında başka bir 1 uçağı kaybedildi.
Bu uçağın yılın en az 2018'ine kadar kullanılması planlandı, fakat sonunda bu tip uçakların tümü 2008'in ortasından hizmetten çıkarıldı. F-117 fikirlerine ve koşullarına rehin oldu. Zamanın gösterdiği gibi, herhangi bir kalitede baskın olan başkalarının aleyhine olan bir uçağın yaratılması, bu EPR değerleri durumunda, kendisini haklı çıkarmadı. Zamanla, kimse gizlilik ve Amerikan F-22 fikrinden vazgeçmedi ve Rus umut verici PAK FA bu fikirden istifade etti, ancak baskın değil, her şeyden önce savaş alanındaki farklı görevleri çözebilen yüksek verimli çok işlevli makineler.
Gelecek vaat eden gizli bir uçak F-117 yaratırken, Amerikalılar ilk kez uçağı maskeleyici tüm faktörleri kaldırmaya karar verdi: radar maruziyetini yansıtma yeteneği; elektromanyetik dalgalar kendiniz yayar; dumanlı ve inversiyon izleri bırak; ses çıkarmak; kızılötesiyle görünmez olmak. Bütün bunlar, bir demir ile kıyaslanabilen ve uçağın iyi performansına katkıda bulunmayan uçağın orijinal bir formunun ortaya çıkmasına neden oldu. Uçağın kontrol edilmesi çok zordu. Pilota yardımcı olmak için dört kat yedek kontrol kanallı elektronik uzaktan kumanda sistemi kullanılırken, uçak esneme ve zift açısından kararsızdı, 1991 ile başlayan otomatik stabilite kontrol sistemi, otomatik itme ile desteklendi. Uçak yalnızca ses altı hızlarda uçabiliyordu ve manevra kabiliyeti zayıftı. Bu nedenle, C-125 hava savunma füzesi kompleksinden kaçamadı.
Uçakta radar yoktu, hedef ışık lazeri hariç tüm navigasyon ve hedefleme sistemleri pasifti. Bir atalet sistemi ve bir uydu navigasyon sistemi alıcısı, navigasyon için ve bir kızılötesi kamera sistemi olarak kullanılmıştır. Uçakta aktif EW aracı yoktu. Sonunda, vasat aerodinamik ile birlikte modern aviyoniklerin olmayışı, iz ve uzunlamasına statik dengesizliklerin olması uçağın pilotluğunu yaparken büyük riskler doğurdu.
Fakat doğrudan yılın 27 Mart 1999 etkinliklerine ve Albay Zolton'un yorumlarına geri dönelim. Ona göre, NATO’nun teknik üstünlüğü hakkında hiçbir yanılgısı yoktu ve bu nedenle rampalarının ve radarlarının durumunu açığa vurarak bombardımanlara açık muhalefet yapmamayı tercih etti. Pusu taktiklerini kullandı, vesilesiyle bir düşman uçağını düşürme fırsatını bekledi. O günkü olayları önceden belirleyen bir diğer faktör, Amerikalıların F-117'i kapaksız kullanmaları ve uçuş rotalarını değiştirmemeleri, makinelerinin yenilmez olmalarından emin olmalarıydı. Düşen F-117'in zaten birkaç kez aynı yolda olduğu bildirildi, bu nedenle Sırp uçaksavar topçularının “avlanma” için iyi hazırlanabileceği bildiriliyor.
Sırp uçaksavar topçuları, metre frekans aralığına sahip P-18 radarını kullandılar. Radarın hava hedefini takip ettiği ve ondan gelen sinyalleri kaydettiği bilinmektedir. Modern radarlar, yüksek frekanslı sinyal kullanımına dayanmaktadır. Stealth durumunda, kısa dalgalar uçak gövdesinin özel doğranmış şekli ve iç yapısı ile dağılır. Gizli teknolojinin temeli olan tuhaf bir formdu.
Aynı zamanda, uzun dalga (düşük frekanslı) radarlar için, bu tür hava hedefi şekli bir engel değildir. Bu konumlandırıcı kadar kesin değil, herhangi bir nesneyi görebiliyor. Ayrıca, daha önce de belirtildiği gibi, Amerikan uçağı, düşük ses altı uçuş hızı ve düşük manevra kabiliyeti ile ayırt edildi. Bu onu düşük frekanslı radarlara sahip eski hava savunma sistemlerine karşı daha savunmasız bıraktı. Evet ve bu uçakta yakın mesafeden ateşlenen roketten sapma sapmaları yapmak çok problemli olurdu. NATO uçağı, 13 km mesafede vuruldu. Hava savunma sistemlerinden.
Sırp ordusu her zaman radar tutmadı. Belirli bir anda, kısa bir süre için onları fırlattılar, böylelikle düşmanın DLRO uçakları ve bataryalarda başlatılan bombardıman uçakları tarafından tespit edilemediler. Hedefi ekranda belirten uçaksavar topçuları gerekli hesaplamaları yaptılar ve uçak 15 km'deyken radarı yeniden etkinleştirdi. onlardan. Yeterince büyük bir savaş başlığına (uçak ağırlığı 50-100 kg) sahip olan uçaksavar güdümlü füze oyuna devam etti, böyle bir füzenin baltalanması, 200-500 metre bölgesinde şarapnel tarafından imha yarıçapı sağlar.
Albay Zolton Dani'nin komutasındaki birimde Yugoslavya'nın bombalanması sırasında her zaman zayiat olmadığı ve yalnızca 200 halkının emrinde olduğuna dikkat etmek önemlidir. Güvenliği sağlamak için, Sırp uçaksavar topçuları sıklıkla başlangıç pozisyonlarını değiştirdiler. Zoltan’ın halkının bir kısmı, askeri teçhizatın taşınabileceği yeni yerler aramak ve yeniden yerleştirme için hazırlık yapmakla sürekli meşguldü. Sadece 78 bombalama günlerinde batarya birkaç bin kilometre yol kat etti.
Ayrıca, NATO’nun elektronik istihbaratının mevcut seviyesinde, radyo iletişiminin, düşman radarlar onu fark etmeden önce maskesini kaldırabileceğinin farkında olan Albay, kablolu iletişim sistemleri kurdu. Genelde emirlerin haberciler aracılığıyla bile iletilmesi gerekiyordu. Ancak NATO bataryayı tespit edemediğinden bu tür yöntemler işe yaradı.
Her neyse, 27 Mart yılın 1999 davası, modern bir savaşta yetkin bir komutanın, eski silahların yardımı ile bile bir düşmana nasıl başarılı bir direniş gösterebileceğini açıkça gösterdi. Zolton Dani zaferini hak etti ve kimse ondan alamaz.
Bilgi kaynakları:
-http: //lenta.ru/articles/2005/11/23/f117
-http: //rus.ruvr.ru/2012_03_23/69380867
-http: //topwar.ru/15910-f-117a-stels-ot-panamy-do-yugoslavii.html
-http: //ru.wikipedia.org