Graham zoraki bir gülümsemeyle kıza baktı. Şaka yapıyordum canım, dedi ve kız o anda kıpkırmızı oldu. Ben ıstakoz yanında kırmızı et alacağım sanırım. Daha önce Maine’ye gelmiş miydin hiç? diye sordu kız. Yoksa bu ilk gelişin mi? İlk gelişim, dedi Graham. Oyunculuğa başlamadan önce batı kıyısından hiç ayrılmamıştım.
“Vay canına,” dedi kız. “Ben Kaliforniya’ya hiç gitmedim.”
“Bütün hayatın boyunca burada mı yaşadın?” diye sordu Graham ama bu sorunun cevabını biliyordu. Ellie aslında Washington’da doğmuştu ve çocukken buraya taşınmışlardı.Evet, dedi kız ve Graham şaşkınlıkla başını kaldırdı. “Annem ve babam da burada doğup büyümüş, büyükannem ve büyükbabam da. Bu kasabada yaşamak bir nevi aile geleneği gibi bir şey bizim için.”
Graham kaşlarını çatıp dirseklerini masaya yasladı. “Gerçekten mi?” diye sordu. “Bütün hayatın boyunca mı?” “Evet,” dedi kız, Graham’a tuhaf gözlerle bakarak. Graham bir şey söylemeden önce bir tabak karides kokteyliyle birlikte garson masaya yaklaşmıştı. Şefin ikramı, dedi tabağı ikisinin arasına bırakacak. Garson masanın başında olması gerekenden biraz daha uzun durmuştu nedense.
“Teşekkürler,” dedi Graham ve kıvırcık sarı saçlı, hafif eğri burunlu, uzun, ince bir çocuk olan garson şaşırtıcı bir biçimde Graham’a ters bir bakış fırlattı.
“Bir şey değil,” dedi sonra, bariz biçimde sert bir ses tonu takınmaya çalışarak ama sesi titremişti. Arkasını dönüp bara doğru yöneldi ama Graham söylediklerini açıkça duymuştu. “Sana değil, Quinn’eydi.”
Çocuk gittikten sonra bile Graham hâlâ şaşkınlık içinde masanın diğer tarafında oturan bu kıza bakıyor ve kafasına üşüşen o soruları nasıl soracağını düşünüyordu.
Sayfa Sayısı: 384
Baskı Yılı: 2009
Dili: Türkçe