Yardımı kabul etmeye çok açık olmayan insanlara yardım etmek için çok zaman harcadım. Bu, yaralı hayvanı yerden kaldırdığınız ve onu yavaşça sağlığına kavuşturmaya çalıştığınız bir 'yavru kuş sendromudur'. Ama ya bu yavru kuşun tek yaptığı yardımınıza direnmekse? İyi bir 'düzeltme' işini seven biri için, yardım istemeyen veya yardım edilmeye hazır olmayan birine yardım etmeye çalışmanın asil bir çaba olduğunu bilmek önemlidir, ancak sonuçta bu, yüz.
Yine de sevdiğiniz biri kendi kendini yok ederken nasıl ayakta kalabilirsiniz? En azından kendilerine zarar verdiklerini görmelerini nasıl sağlayamazsın?
Ne yazık ki bu şekilde çalıştığını düşünmüyorum Eksik parça, diğer kişinin yardım istemek zorunda olmasıdır. Onları herhangi bir şeyin yanlış olduğuna - hayatlarında bazı büyük değişiklikleri gerektirecek kadar yanlış olduğuna - inanmaya zorlayamazsınız. 1) Değişim korkutucudur ve 2) Doğuştan büyük kusurlara sahip olduğunuzu kabul etmek korkutucudur. İnsanlar, gerçekten, gerçekten yapmadıklarına kadar kendi başlarına bir kontrollerinin olduğunu düşünmeyi severler. Ve o zaman bile bazen, sizinle dövüşecekler, tekmeleyecekler ve çığlık atacaklar ve yine de başlarının belada olduğunu anlamayacaklar. Dibinde delik olan bir teknede olmaya, suyu tutmaya o kadar alışmışlar ki, onsuz teknelere bile inanmıyorlar.
Bütün bu yazı çok, çok hasta geçirdim kaygı ve panik. Babam uçup beni Florida'ya geri götürüp bokumu toparlayana kadar BÜYÜK değişiklikler gerektiren bir sorunum olduğunu kabul etmedim. Yanlış yaşadığımı düşünmek istemedim. Bende yanlış bir şey olduğunu kabul etmek istemedim. Kontrolüm dışında bir hastalığım olduğunu düşünmek istemedim - her zaman yaptığım şeyi yapmaya devam etmek istedim. Kendimi hasta ettiğimi fark etmekten rahatsız olamazdım.
Yardım etmeye çalıştığınız kişi, tıpkı herkesin olduğu gibi normal bir hayat yaşayabileceğine inanmak istiyor. Fedakarlık etmek zorunda olmadıklarına, özel durumları olmadığına ve diğer insanların sahip olmadığı eğilimleri olmadığına inanmak isterler. Sorunları içki veya uyuşturucu ise, merak ediyorlar: Neden herkes bunları yaptığında felaketle sonuçlanmıyor? Neden bunları yaptığımda her zaman büyük sonuçlar veya sorunlar oluyor?
Onlara yardım etmek istiyorsun. Onların yanında olmak ve sorunlarını gidermek için neler yapabileceğinizi görmek istiyorsunuz. Belki ilk başta onlara yardım edersiniz, nazikçe önerilerde bulunursunuz, sonra daha kararlı bir şekilde bir sorunları olduğunu kabul etmeye zorlarsınız. Ama sonra sertleşirler. İnatçı olurlar ve yaptığınız tek şey umursamakken onları sabote etmeye çalıştığınızı veya aşırı tepki verdiğinizi veya onları umursamadığınızı düşünürler.
Onlara ulaşmayı deneyebilirsiniz. Önem verdiğinizi ve hazır olduklarında orada olduğunuzu bilmelerini sağlayabilirsiniz, ancak hiç kimse kendi başına o sonuca varmadan, durumunu iyileştirmek için ne yapması gerektiğine gerçekten bağlı kalmamıştır. Bu sadece bir örnek, ancak mahkeme tarafından gitme emri verildikten sonra uyuşturucu rehabilitasyonuna veya AA'ya bağlanmayan ve bunlarla alay eden arkadaşların sayısı çok etkileyici. Yardıma ihtiyaç duyduklarını kendi kendilerine anlayanlar, gerçekten kendilerini döndürenlerdir. Benim için korkunç olan eski sevgilimle birlikteyken, arkadaşlarım sürekli ondan ayrılmamı söylerdi. Bir keresinde bir grup beni oturttuMüdahaletarzı. Ama onu almam ve onun benim için doğru olmadığını kendi başıma anlamam bir yıl daha aldı. Söylemeleri gereken hiçbir şeyi dinlemeyecektim. Hazır olmalıydım.
Yardım istemeyen birine yardım edemezsin. Sinir bozucu olduğunu biliyorum. Bu korkunç bir dönme dolaba benziyor, sürekli dönüp durdukları, siz yerde durup izlerken aynı hataları defalarca yaptıkları, dişlerinizle nefesinizi emip dilinizi tuttukları yer.
görüntü - Düşünce Kataloğu