Tüm cephelerde günlerce süren çamurlukların ardından, nihayet liderlik adaylarının kendi adlarına konuşmalarını duyma şansı.
Önceden yeşil odada, münazara öncesi içecekler ve atıştırmalıklar. Sıcaklıklar hem gerçek hem de mecazi olarak yükseliyor.
Nispeten dostane bir şekilde başladı, Kemi Badenoch güneş sarısı, Rishi kravatsız, Liz Truss bir çift öldürücü topuklu, Penny Mordaunt zarif ve bakımlı, Tom Tugendhat hafifçe çapkın. Aklımdaki dırdırcı soru: Tom ve Colin Firth hiç aynı odada birlikte görüldüler mi?
Seyircinin doğal bir Tory olmadığını söylemek adil. İlk soru – ‘halk neden herhangi birinize güvensin?’ – sert ve doğrudan konuya yönelikti. Bloklardan ilk çıkan kafes: teslim edeceğini söylediği şeyi teslim etti, yani orada. Putin, Brexit, Kuzey İrlanda Protokolü, ekonomiye odaklanıyor. Katı, eğer biraz ahşapsa.
Penny Mordaunt, kendisini Johnson hükümetinden uzaklaştırmakta netti: ‘İktidara doğruyu söyledim’
İltifatlar tam olarak havada değildi, ama kimse odadaki file hitap etmek istemiyor gibiydi: bu, eski ve kirli bir kavgaya dönüşüyor.
Kazanan? Söylemek için çok erken. Ama Mordaunt umduğu sıçramayı gerçekleştiremedi.
Tom (utangaç bir gülümseme, arkadaşça görüşler) daha rahattı ve güven sorununu daha çok kabul ediyordu. Eşsiz Satış Noktası – ve bunu biliyor – mevcut yönetimi her zaman eleştirmesi ve bu avantajı kullanmaya hevesli olması, birinin düşmanlarını eleştirmenin her zaman kolay olduğunu, arkadaşlarını eleştirmenin çok daha zor olduğunu belirtti. İnsanların çıkarlarına mı yoksa kendi kariyerinize mi hizmet ediyorsunuz? Epeyce. Her zaman becerikli bir profesyonel olan Rishi, soruyu soran kişiye doğrudan hitap eden ilk kişi oldu. TV tartışmalarının ilk kuralı: İzleyicinin güvenini ve katılımını kazanmak. Boris Johnson’a şüphenin avantajını vermeye çalıştığını açıkladı, ancak sonunda güven tükendi.
Öte yandan, Hükümetin başarılarından uzaklaşmayacaktı. Başka bir deyişle, pastamı alıp yiyeceğim. Kemi Badenoch biraz daha az kendinden emin görünüyordu. ‘Kendimizi tam olarak şerefle örtmedik’ dedi, ancak bir bakan olarak yapılan hatalar için toplu sorumluluk almaktan korkmadığını da sözlerine ekledi. Penny Mordaunt, kendinden uzak durmakta netti: ‘Ben iktidara doğruyu söyledim.’
Şimdiye kadar, çok tahmin edilebilir. Adaylar arasındaki mavi-mavi saldırılar konusu ele alındığında işler biraz daha karmaşıklaşmaya başladı. İzleyiciler, birbirlerinin cesaretinden tiksinmek şöyle dursun, panelin hepsinin birbirine güvendiğini öğrenince biraz şaşırmış olabilir. En iyi arkadaşlar, gerçekten.
İltifatlar tam olarak havada değildi, ama kimse odadaki file hitap etmek istemiyor gibiydi: bu, kirli bir eski kavgaya dönüşüyor. Kemi dışında: ‘Boris Johnson dürüst mü?’ diye sordu Krishnan Guru-Murthy. “Bazen,” diye yanıtladı, seyircilerden gelen nazik kahkahalara.
Mordaunt, bir politikacı olarak hünerini açıkça hayır anlamına gelen bir evet ile yanıtlayarak gösterdi.
Bunun adayların nispi meziyetlerinin bir incelemesinden çok Johnson başbakanlığının hataları için bir cezalandırma olduğu çabucak ortaya çıktı. Guru-Murthy’den gelen ateşin çoğu burada olmayan kişiye, yani Boris’e yönelikti.
Yine de sürdüler. Yolun yarısında, aralarına biraz mesafe koymaya başladılar. Sunak’ın teslimatı kaygandı, ancak asıl konuşması hükümetteki rekoru olmaya devam ediyor – bu Partygate bağlamında sorunlu olmaya devam ediyor. Şimdiye kadar bahisçilerin gözdesi olan Mordaunt, yine de trans meseleleri konusunda savunmacıydı. Hem Truss hem de Badenoch, ona bu konuda çok meydan okudular, ancak ona yalancı dediler.
Seyircilerden her türlü olumlu tepkiyi alan ilk kişi olan Tugendhat, NHS hakkındaki sözleri için hafif bir alkış aldı ve daha sonra nefret edilen ulusal sigorta artışına karşı oy veren tek kişi olduğu için.
Bu onu cesaretlendiriyor gibiydi: Dakikalar geçtikçe kendine daha çok güveniyordu. Aslında, seyircinin herhangi bir favorisi varsa, bu o gibi görünüyordu. Onlarla seçmen olarak değil, insan olarak konuştu ve doğru türden güdülere sahip bir adam gibi konuştu.
Badenoch da can sıkıcı ve inatçı öksürüğe rağmen biraz ilerleme kaydetti. Düz ve noktaya, her ikisi de ilişkilendirilebilir.
Buna karşılık, Mordaunt, Truss gibi biraz savunmacı görünüyordu. Sunak, her şeye rağmen etkileyiciydi. Her zaman yüzde 100 olumlu bir kayıt olmasa bile, siyasette deneyim önemlidir. Genel olarak ayrıntıları en iyi şekilde kavradığı kesindi. Kazanan? Söylemek için çok erken. Ancak Mordaunt, umduğu sıçramayı gerçekleştiremedi.