İklim Değişikliğiyle Mücadele, Yerli Halklar Kanada Ormanlarını Koruyor
BROADBACK ORMANI, Quebec – Broadback Nehri’ndeki bir virajda, 60 yaşındaki Don Saganash hızlı, tanıdık bir ses duydu, “Broadback’in kalp atışı.” Çevredeki ormanda, gökkuşağı rengindeki yosun zeminden yükselen ladin ve çamlar o kadar yumuşaktı ki, hep “havada yürümeyi” hayal etmişti.
Broadback Ormanı’nın bu köşesinde, çocukluğundan beri veya babası tarafından geniş ailesinin tuzak hattının veya atalarının avlanma alanlarının lalesi olarak seçilmesinden bu yana hiçbir şey değişmemişti. Yerel topluluğu olan Crees arasında saygın bir figür olan çeteleci, tuzak hattında şimdiki ve gelecek nesiller için yeterli hayvan ve diğer kaynakların olmasını sağladı.
“Şimdi,” dedi babası ona, “tuzak hattımızı korumak sana kalmış.”
Bay Saganash, yirmi yıl önce Broadback’te endüstriyel ağaç kesmenin yarattığı tehditlerle savaşmaya başladı – kuzey Quebec’te, yalnızca haritası çıkarılmamış yollar ve nehirleri ve gölleri boyunca tekne gezileri ile erişilebilen, hâlâ el değmemiş bir kuzey ormanı. Ancak son yıllarda mücadelesi, iklim değişikliğine karşı küresel yarışın bir parçası haline geldi.
Broadback ve diğer boreal ormanları kurtarmak, bozulduğunda karbondioksit salacak ve küresel ısınmaya katkıda bulunacak olan geniş karbon stoklarını koruyacaktır.
3,2 milyon hektarlık Broadback gibi ormanlar, Amazon’un yağmur ormanlarından Endonezya ve Orta Afrika’nın turbalık alanlarına ve Kanada’nın 1,4 milyar hektarlık boreal ormanına kadar dünyanın en büyük karbon yutaklarını kurtarmak için büyüyen bir savaşın merkezinde yer alıyor.
Dünyanın en büyük bozulmamış orman ekosistemini temsil eden ve en az 208 milyar mt karbon depolayan Kanada’nın kuzey ormanları, dünyanın en büyük yer üstü karbon depolarından biri olarak kabul edilir.
Kısmen iklim hedeflerine ulaşmak, kısmen de Kanada’nın yerli topluluklarıyla daha fazla uzlaşmak için Kanada hükümeti, yerli gruplara daha fazla orman arazisi vererek kuzey ormanlarının yönetimine yardımcı olmaları için giderek daha fazla yerli gruplara yöneliyor. Geçen yıl federal hükümet, yerel gruplar ve yerel uzman ağları tarafından korunan alanları desteklemek için 340 milyon dolar ayırdı.
Bu program kapsamında, ülke genelinde 50’den fazla yerel topluluk, koruma alanları oluşturmak ve izlemek için fon aldı ve bu, paydaşları yalnızca ormansızlaşmaya karşı koymakla kalmayıp aynı zamanda karbon emisyonlarını da koruma konusunda güçlendirdi. Program, bu alanları denetleyecek olan yerel halkı da destekleyecektir.
Yerel liderler için destek, ülkenin yerli topluluklarının yüzde 70’ine ev sahipliği yapan kuzey orman bölgesi hakkındaki tarihsel ve samimi bilgilerinin gecikmiş bir kabulüydü.
““Son beş yılda, özellikle federal düzeyde, bazen binlerce yıllık geleneksel bilginin Batı bilimi kadar geçerli olduğunu anlamaya başladıklarını düşündüğüm bir değişim ve açıklık gördüm. ” dedi Quebec’in Cree topluluklarını temsil eden Cree Ulusal Hükümeti’nin kıdemli lideri Mandy Gull-Masty.
Yıllar geçtikçe Crees, çoğunlukla eyalet topraklarında bulunan kuzey Quebec’teki geleneksel topraklarının daha fazla korunması için baskı yaptı. 2020’de eyalet hükümeti, geleneksel Cree bölgesindeki korunan arazi yüzdesini yüzde 12’den yüzde 23’e çıkarmayı kabul etti – bu, İsviçre büyüklüğünde bir alan.
Federal hükümet, Crees’in orman ren geyiği gibi nesli tükenmekte olan hayvanlar için yaşam alanı olan hidrolojik olarak bağlantılı korunan alanlardan oluşan bir ağ oluşturma çabalarını mali olarak destekliyor.
Gull-Masty, kuzey Cree topluluklarından çetelecilere ve diğer yerel uzmanlara atıfta bulunarak, “Bilgi oturumları düzenlediler, haritalama çalışmaları yaptılar” dedi. Bu korunan alanlar, ormanları ve su yollarını koruyarak iklim değişikliğini hafifletmeye, orman yangını riskini azaltmaya ve vahşi yaşamı korumaya yardımcı olacaktır.
Quebec City’deki Laval Üniversitesi’nde bir ormancılık uzmanı olan Marcel Darveau, yerli grupların kuzey ormanları hakkında hem “eski hem de güncel bilgiye” sahip olduğunu söyledi.
“Bölgeyi kontrol ediyorlar ve bekçileri onlar” dedi.
Uzun süredir tomrukçuluk karşıtı bir aktivist olan Bay Saganash, Montreal’in kuzeyinde arabayla sekiz saatlik mesafedeki Waswanipi’de Kress’in sahibi.
Bugün, korunan alan bütünüyle büyüdüğü için, tomrukçuluk alanı içinde genişledi ve Broadback Ormanı’nın kenarlarına ulaştı. Waswanipi bölgesindeki 62 geleneksel avlanma alanından sadece birkaçına ağaç kesilerek dokunulmamıştır.
“Hızlı geliyorlar,” dedi Bay Saganash, oduncuların veya madencilerin eninde sonunda Broadback’in korumasız alanına girmesinden endişe ederek.
On yıl önce, Waswanipi’nin Cree konseyi, Broadback Nehri’nin bir kısmını, gölleri ve orman parçalarını içerecek olan Mishgamish adlı 1,2 milyon dönümlük bir koruma alanı veya büyük bir su havzası oluşturulmasını önerdi.
Bölge, Waswanipi Cres’in toplam alanının yaklaşık onda biri kadardır – kabaca Belçika büyüklüğündedir ve onlarca yıldır önemli ölçüde işaretlenmiştir – ve bozulmamış son petrolünü temsil etmektedir.
Önerilen bölgenin yaklaşık yüzde 70’i şu anda korunuyor, ancak geri kalanının kaderi Bay Saganash ve diğerlerini endişelendiriyor. Bir ağaç kesme şirketi, Quebec hükümeti tarafından onaylanan bir ağaç kesme planı kapsamında doğrudan Broadbeck’in en güneydeki sınırına giden iki yol inşa etti.
Doğal Kaynaklar Savunma Konseyi de dahil olmak üzere Waswanipi Crees’in müttefikleri, Quebec hükümetinin Broadback korumasını genişletmeyi tartışmak için daha önce verdiği sözü tutmadığını söyledi. Quebec ormanları ve çevre bakanlıklarındaki yetkililer görüşme taleplerini reddetti.
1990’larda Cree çetelecileri arasında 18 ay geçiren Exeter Üniversitesi’nde sürdürülebilirlik profesörü Gail Whiteman, Tallymen’in “çok karmaşık bir manzarayı anlamlandırma yetenekleri” nedeniyle Cree bölgesinde sürdürülebilirliğin sürdürülmesinde merkezi bir rol oynadığını söyledi. .
Bay Saganash ve 50 yaşındaki yeğeni Stanley Saganash, yakın zamanda bölgeye yaptıkları üç günlük bir gezi sırasında, başka bir akrabalarının, 40 yaşındaki Roderick Happyjack’in kampında kaldılar. Gölün karşısında, Broadback Nehri boyunca ve en yakın cep telefonu kulesinden saatler uzakta olan yosun kaplı Birincil Orman’da başka bir insandan hiçbir iz yoktu.
Ama üçü göl kıyısındaki her sahili, nehir boyunca uzanan her virajı ve ormandaki her tepeyi biliyordu. İşaretlenmemiş alanın her köşesinde kişisel veya ailevi bir hatıra var gibiydi: öldürülen ilk geyik, annenin beslediği alışılmadık derecede büyük akçaağaç, büyükbabanın inşa ettiği ilk kütük kulübe.
Geceleri, ışıklar kapalıyken yatakta, Bay Saganash, genç adamlara Broadback’ten hikayeler anlattı.
Şu anda Waswanipi’deki Cree konseyinin bir üyesi olan emekli bir ambulans şoförü olan Bay Saganash, “Büyüklerimiz ilk evlerinin burada, ikinci evlerinin ise rezervde olduğunu söylerdi” dedi.
Bay Happyjack kabinini büyükbabası dokuz yıl önce öldükten sonra inşa etti ve Bay Saganash’ın “modern bir gelenek” olarak tanımladığı bir jeneratörle donattı. Buzdolapları, ocaklar, derin dondurucular ve diğer hacimli eşyaları taşıdı. kışın donmuş su yollarında kar arabası sürmek.
Bay Happyjack’in tuzak hattının çetelecisi olan büyükbabası ona Broadback’i avlamayı ve sevmeyi öğretmişti. Dedesi vasiyetinde, aşırı avlanmayı önlemek için kendi kampını kurmasına ve arkadaşlarını en az iki kez davet etmesine izin verdi.
Bay Happyjack, “Buradayken kendimi büyükbabama daha yakın hissediyorum,” dedi. “Bazen rüyalarımda beni ziyaret ediyor.”
İki yıl önce, Broadback’te tek başına, rüyasında kapısının çalındığını, kumsala baktığını ve büyükbabasının tanıdık kırmızı ve siyah kareli paltosunu giydiğini gördüğünü görmüştü.
Bay Happyjack, “Arkasını döndü ve bana baktı,” diye anımsıyor ve büyükbabasının uzun zaman önce inşa ettiği kütükten kulübeyi sessizce işaret ettiğini ekliyor. “Dedem bana ne diyor? İlgilenmiştim. Bana kulübesine göz kulak olmamı söylediğini sanıyordum. Çok çalıştı ve şimdi onunla ilgilenmek için çok çalışmam gerekiyor.”
Sorumluluk duygusu tuzaklar ve nesiller boyunca aktarıldı.
Stanley Saganash, avlanırken babasından öğrendiği en önemli derslerden birini hatırladı.
“Çok öldürüyordum ve babam bana ‘Vay canına, her şeyi vurma’ dedi. Birazını da gelecek nesillere sakla” diyen Erkan, bu av sezonunda da bu dersi uyguladığını sözlerine ekledi. “Bir kolum var ve yeğenimin bir kolu var. Ama iki gol daha gördüm ve onları atmadım.”
Her tuzak hattında, tuzak hattı, üyelerinin araziyi ve kaynaklarını gelecek nesillere sağlamak için kullanmasını sağlamaktan sorumluydu.
Don Saganash, “Üç kuşak ileride olmayı düşünüyoruz,” dedi.
Bayan Wightman, Kanada hükümetinin yerel toplulukların korumadaki rolüne her zaman değer vermediğini söylüyor.
Bayan Whiteman, “Şimdi küresel tartışma bu karbon yutaklarını korumakla ilgili – toprak neredeyse yeni cinsiyet” dedi. “Ama çeteleciler her zaman bu toprağın insanların hayatta kalması için değerli olduğunu söylerdi.”