Sono Mono, Nochi Ni… - Bölüm 182
Çevirmen: ?? Düzenleyen: ??
Durumu duyduktan sonra, Prenses Eris bizden onu İmparatorluk Başkenti’nden çıkarmamızı istiyor. Hepimiz birbirimize bakar ve sorunlu yüzler veririz. Birbirimize gözlerimizle ‘Ne yapıyoruz’ diye soruyoruz ve tavrımızı gördükten sonra Prenses Eris tedirginlik hissederken bize soruyor.
“… Bu kadar aniden sorulmanız sorunlu, değil mi? Özür dilerim.”
Başını kibarca eğdiğini gören kızlar ve Işık Tanrıçası kadın olarak onunla bağlantı kuruyorlar çünkü bana ‘Bir şey yapamaz mısın?’ Diye yalvaran gözlerle bakıyorlar Hey, Ligt Tanrıçası … Neden sen ayrıca bana mı bakıyor? Işık Tanrıçası’na ‘Sen de bir tür tanrısın, bir şeyler yap’ diyormuş gibi bakıyorum ve Işık Tanrıçası benimle göz temasını kesiyor ve tam da onun ses çıkarmadan ıslık çalmaya başlayacağını düşündüğümde, avucuna vurur.
“… Üzgünüm Wazu-san… Tezahürümün sınırı yaklaşıyor… Bu zamanlamayla ayrıldığım için üzülüyorum ama biz Tanrıçalar, Şeytani Tanrı’nın dirilişi karşısında güç tasarrufu yapmaya başlamalıyız yani… Wazu, haberci Tanrıçalar… tekrar görüşelim…
… bu sorunu ve gerisini sizin ellerinize bırakıyorum! ”
Işık Tanrıçası bunu söyledikten sonra aceleyle kaybolur ve lonca kartıma geri döner.
Belirsiz bir sebep söyledi, keyfi olarak beni onların elçisi yaptı ve her şeyi bana yükledikten sonra geri döndü !! Guh… Işık Tanrıçası olabilir ama ne yapmak istediği hakkında hiçbir fikrim yok… Haa…
Işık Tanrıçası’nın sözlerine tepki gösteren Prenses Eris’in gözleri bana bakarken parıldamaya başlıyor. Bir şeyi yanlış mı anlıyorsunuz? Üzgünüm, lütfen bana o gözlerle bakma, beni rahatsız ediyor … Kendimi bir süreliğine tanrıçaların habercisi olarak görmüyorum …
Kendimi toparlayıp Prenses Eris’e soruyorum.
“Haa… Peki Prenses Eris neden İmparatorluk Başkenti’nden ayrılmak istiyor? Sebebini bilmiyorsam, sana yardım edemem. Bana neden ayrılmak istediğini söyler misin? ”
Kızlar sözlerime başlarını salladılar ve Prenses Eris de anladığını söyler gibi yapıyor.
“… Eğer İmparatorluk Başkenti’nde kalırsam … Hero-sama ile evlenmek zorunda kalacağım …”
… Eh?
“Hero-sama’nın başka birçok insanla zaten evli olduğunu biliyorum … Ama burada çok eşlilik tanınıyor ve Kraliyet Ailesi’nin ülkenin kahramanıyla derin bir ilişki kurmak istediğini anlıyorum, bu yüzden ona dostluğun bir işareti olarak bir gelin… Anlıyorum ama hoşuma gitmiyor. ”
… Haa…
“Hero-sama’dan nefret ettiğimden değil. Ama Hero-sama evliliğimizle ilgili konuşmaları duyduğu anda aşırı tanıdık geldi ve sinir bozucu, benimle konuştuğunda iğrenç oluyor ve bana baktığında o kadar müstehcen ki kusturmak istiyor … ”
… İstemediğini söylemek doğru olmaz mıydı?
“Ama babam bu konuda hevesli ve dahası ben de reddetmekte özgür değilim. Üstelik ülkenin refahını umursamadan reddedemem… Ama gönlümü koyduğum bir kişi var. O kişiyle evlenmek istiyorum. Babamın benimle Hero-sama ile evlenme niyetinin ülkenin çıkarına olduğunu anlıyorum, ancak bu şeylerden kurtulmam gerekse bile o kişiyle evlenmek istiyorum !! ” (T / N: Kahraman değil)
… Fumu, fumu.
“Öyleyse, Prenses Eris’in evlenmek istediği kişinin İmparatorluk Başkenti dışında olduğunu varsayıyorum?”
“Evet. İmparatorluk Başkenti yakınlarındaki liman kasabasında. Senden beni oraya kadar götürmeni rica ediyorum ama… İmparatorluk Başkenti’nin hemen dışında olması önemli değil… Yapılabilir mi? ”
Anlıyorum. Bu yüzden İmparatorluk Başkenti’nden çıkmak istiyor … Mevcut şartlarla iyi bir şans yakaladı … Prenses Eris’in sözlerinden, ifadelerinden ve atmosferinden, o kişiyle evlenmek istemesindeki ciddiyetini hissedebiliyorum. ülkesinden kovulmalı… Halktan biri olarak ona yardım etmek istiyorum… Ama bu, ülkenin o kişiye düşman olabileceği anlamına geliyor… Mh? Şimdi düşünüyorum da, İmparatorluk Başkenti yakınlarındaki bir liman kenti hakkında konuşmayı nereden duydum…? Şey, önemli değil … Ama bu kendi başıma çözebileceğim bir şey değil.
Bunu tartışmak için bir kez daha kızlara dönüyorum.
“Durumu az çok duyduk ama siz ne düşünüyorsunuz?”
Sanırım ona yardım etmek istiyorum.
Ona yardım etmeyi kabul ediyorum. Kişinin rızası olmadan bir evlilik arzu edilmez. ”
“Eski bir kraliyet ailesinin bir parçası olarak onu kaleye götürmemiz gerektiğine inanıyorum … ama bir kadın olarak evlenmek istediği kişinin olduğu yere gitmesi gerektiğini düşünüyorum.”
Benim fikrim Naminissa’nınkiyle aynı. Ülke kesinlikle önemlidir, ancak birinin bireyselliği pahasına gelirse, o zaman bunun yanlış olduğunu düşünüyorum. ”
“… Onu oraya götürmeliyiz.”
“Ülke adına kendi bedeninizi teslim etmek asilce gelebilir ama gereksiz suşların doğmasına yol açabilir. Ayrıca onu sevdiği yere götürmemiz gerektiğini düşünüyorum. ”
Herkes gibi hissediyorum. Evlilik, her iki tarafın da arzu etmesi gereken bir şeydir. Bu kadar tek taraflı bir şeyi kabul etmeyeceğim. Onu sevdiği yere götürmeliyiz. ”
Görünüşe göre herkes Prenses Eris’in dileğini yerine getirmek istiyor. Ben de yapabilsem yapmak istiyorum ama eğer onu böyle alırsak, en kötü ihtimalle ülkeden bir düşman yapabiliriz… Bekle, o kişiyi liman kasabasından getirirsek… Hayır, yapabilirdi. kapılardan giriş reddedilebilir…
Şimdi düşünüyorum da, o kişi hakkında hiçbir şey bilmiyoruz… Prenses Eris’in özlem duyduğu kişinin nasıl biri olduğunu duyduktan sonra bir karar vermek geç olmaz. O kişi şüphelenirse, onu kaleye götürsek iyi olur …
Bu kadar geç bir şey fark ettim, bu yüzden Prenses Eris’i sorguluyorum.
“Bu arada, o nasıl biri?”
Prenses Eris gözlerini kapatıyor ve aşk dolu sözler söylediğini hatırlıyor.
“Geçenlerde liman kasabasına yaşamaya gelen ve selamlarını söylemeye gelen o kişi, Babamın eski arkadaşının oğlu gibi görünüyor ve onunla tanıştığım andan itibaren aşık oldum. Davranışları ve görünüşü, sesi ve konuşma şekli ve zarif yüz hatları … kalbimi tamamen çaldı. ”
Prenses Eris’in yanakları kırmızıya boyanmış ve ifadesi büyülenmiş görünüyor.
“Kalbime o kişinin adını derinden kazdım… Ahh… Navirio-sama…”
… Mh?
Navirio?
Evet, Navirio-sama.
… Bekle bir dakika… değil mi…
Mabondo Ailesi’nden olan mı?
Senin tanıdık mı?
Prenses Eris öyle bir itici güçle öne doğru eğildi ki geri tepmeden sırtıma düştüm.
Onu tanıyor muyum… Evet… Kafamı tutmaya başladım…