NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
Simdi renkli kalemler eyleme geçsin. Yeşil kalemle, bileği şöyle bir döndürerek, kabarık bir ağaç ya da suya dalan bir timsahın bıraktığı burgacı çizmek mümkün. Mavi kalem sayfaya boylu boyunca, basil bir çizgi çekti ve tüm denizlerin ufku oraya yerleşti. Hangi renkte olduğu belirsiz küt uçlu bir kalem, insanın yoluna çıkıp duruyordu. Kahverengi kalem her zaman kırıktı, kırmızı da öyle, ama bazen kırıldıktan hemen sonra, çıkık ucunu desteklemek suretiyle, pek de güvenli olmayan şekilde kullanılabilirdi. Çok sevdiğim küçük mor arkadaş, kullanıla kullanıla, ele gelmeyecek kadar küçülmüştü. Sadece beyaz kalem, upuzun bir albino gibi, özgün uzunluğunu koruyordu; ancak ben onun, kâğıt üzerinde hiç iz bırakmayan bir üçkâğıtçı olmaktan öle, karalama yaparken istediğim şeyi hayal edebilmem için ideal bir araç olduğunu keşfedince, bu durum değişmişti.
NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
Ölümlülük böyle zamanlarda -rüyalarda- değil, büyük neşe ve başarı anlarında, bilinç en yüksek terasına çıkmışken, bir gemi direğinden, geçmişten ve geçmişin kalesinden, kendi hudutlarının ötesine bakma şansını yakalar. Ve sisin içinde fazla bir şey görmek mümkün olmasa da, insan bir şekilde, doğru yöne baktığını hissedip mutlu olur.