Mahlas Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Mahlas:
Kimi şair ve yazarların yapıtlarında kullandıkları takma ad. Özellikle divan edebiyatı şairleri tarafından kullanılmıştır.
Osmanlıca Terimi Olarak Mahlas:
Eskiden bir şiirin son beytinde kullanılması adet olan, şairlerin kullandığı takma ad.
Tarih Terimi Olarak Mahlas:
Genellikle Divan şiiri ve Türk halk şiiri ozanlarının yapıtlarında kullandıkları ve tanındıkları takma addır.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Mahlas:
Takma ad.
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimi Olarak Mahlas:
Asıl addan başka kullanılan ikinci ada verilen isimdir, şairler şiire başladıkları vakit böyle ikinci bir ad alırlar, onu şiirlerinde kullanırlardı. Devlet memuriyetine girenlerin bazılarına da amirleri tarafından mahlas verilirdi.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Melodram: İlkçağlarda, özellikle eski Yunan'da kimi bölümlerinde müzik çalınan, yer yer şarkılar serpiştirilmiş sahne yapıtı.
Mutabakat: Anlatım içinde kullanılan kelime ve deyimlerin içeriğe uygun seçilmesi. Karşıtı mübayenet'tir (aykırılık, zıtlık).
Tenâfür: Bir ifadede birbirleriyle uyuşmayan harf, hece, sözcük ya da tamlamaların kulağa hoş gelmeyen etki yapmasıdır. İkiye ayrılır: Harflerle tenâfür: Çık
Tevârüd: İki şairin birbirinden habersiz aynı mısrayı veya beyti tesadüfen yazması.
Şathiyat: Tekke edebiyatına özgü bir şiir biçimi. Allah'la senli benli, onunla söyleşircesine yazılan deyişlere verilen ad.
Ulama: Bir sözcüğün son sesiyle onun ardından gelen sözcüğün önsesinin kaynaşmasına yol açan birleştirme.
Acaib-i Seb'a-i Alem: Dünyanın Yedi Harikası. Piramitler/ Mısır, Asma Bahçeler/ Babil, Artemis Tapınağı/ Efes, Zeus Heykeli/ Olimpus, Mozeleum/ Bodrum, Fener/ ıskenderiye
Menkut: Divan edebiyatında sözcüklerinin tümü noktalı harflerden oluşan şiirler.