Evlat edinmiş olan anne babalar, çoğunlukla çocuklarına evlatlık olduğunu nasıl söyleyeceklerini bilemezler. Eninde sonunda, tüm çocuklar kim olduklarını anlamak için nereden geldiklerini sorgulayacaktır. Çocuğa evlatlık olduğunu söylemek endişe ve stres yaratabilir.
Unutmayın ki bu, çocuklarınızın hayatındaki en önemli andır ve siz bu durumda yanlış yapmak istemezsiniz. Çocuğunuza evlatlık olduğunu söylemenin doğru bir zamanı yoktur; fakat olabildiğince en kısa zamanda durumu açıklamak çocuk için en iyisi olacaktır. Evlat edinilen çocuklar; evlat edinilmeyle ilgili pozitif hissettirilmelidir ve sevdikleri tarafından her ne olursa olsun kabul edildikleri ve sevildikleriyle ilgili güvence verilmesine ihtiyaç duyarlar.
Bazı çocuklar için evlat edinilmiş olduğunun söylenmesi kafa karıştırıcıdır. Öz annesi ve babası hakkında; kimler, neredeler ve neden onu bırakıp gittiler gibi sorular sorabilir. Bu soruların bazılarını cevaplamayı zor bulabilir ve birkaç kez evlat edinme konusunu konuşmayı bırakabilirsiniz. Çocuğun evlat edinilmiş olmasını anlatırken mümkün olduğunda basit ve pozitif konuşmaya çalışın.
Evlat edinilmiş çocuğun şunlara ihtiyacı vardır:
Çocuğunuza öz annesi ve babası hakkında kendilerini kötü hissedecekleri şiddet, istismar veya ihmal gibi can acıtıcı detayları söylemeyin. Çocuğunuz büyüdükçe, evlatlık edinilmesiyle ilgili daha çok soru soracaktır. Bu gelişimlerinin normal bir parçasıdır ve anne babalar öfkelenmeden veya mutsuz olmadan bu soruların üstesinden gelmelidirler. Her zaman pozitif olmak ve ne zaman olursa olsun soruları cevaplamaya hazırlıklı olmak gerekir. Çocuklarının evlat edinilmesi konusunda kendini rahat hisseden, kendine güvenen anne babalar; çocuklarının evlat edinilmiş olmasıyla ilgili kendisini rahat hissetmesine ve kendisiyle gurur duymasına yardımcı olur.
Çocuğunuza Evlat Edinmeyi Söylemek için İpuçları
Evlat edinilen çocuk, evlat edinildiği ailesiyle özdeşleşir; fakat evlat edinilmiş olarak kendine ait bir kimliği de vardır. Bazı çocuklar, özellikle evlat edinilme kendilerini yeni bir kültür ve çevrenin içerisine getirdiyse, hayatlarına ne olduğunu anlamak için sorular sormaya ihtiyaç duyabilirler. Bu durum doğduğu zaman veya daha büyük bir çocukken evlat edinilen çocuklar için aynıdır. Evlat edinen anne babalar olarak, çocuğunuzun kimliği hakkında nasıl hissedeceğini pozitif bir şekilde etkileyebilirsiniz. Kim oldukları bölümü hakkında açık bir şekilde konuşmak için, çocuğunuzu yüreklendirin ve çocuğunuzun geçmişi veya kültürü hakkında öğrenebileceğiniz kadar çok şey öğrenin. Çocuğunuzun kimliğini takdir etmek ve ortaya çıktıkça sorunlarla mücadele etmek; çocuğunuzun kim olduğuyla ilgili gurur duymayı ve kim olduğunu kabul etmeyi anlamasına yardımcı olacaktır.
Çocuğunuzun Problemini Birlikte Değerlendirelim!
Sayın yetkili, Okuyucularınızı bilgilendirmek adına bir İngiliz web sayfasından alıntılayarak çevirisini gerçekleştirdiğiniz "Çocuğa Evlatlık Olduğu Nasıl Söylenmelidir?" şaşkınlıkla yazınızı okudum. Bu yolculuğa çıkan insanları ve özellikle de çocukları üzmek, örselemek, hırpalamak istemiyorsanız öncelikle "Evlatlık" ve "Öz aile" gibi kavramlardan uzak durun lütfen... O çocuklar "evlat edinilen" çocuklardır ve ailelerinin evladıdır. Osmanlı zamanındaki gibi, eve alınan küçük kız çocukları gibi "besleme" anlamındaki "evlatlık" değillerdir. O aileler o çocukların aileleridir. Onlar yavrularının "öz aileleri" olmadığı gibi "üvey aileleri" de değillerdir. Sadece ve sadece ailesidir. O yavruları leylekler getirmediği için elbette "biyolojik aileleri" veya "biyolojik ebeveynleri" vardır. İyi niyetle bir şeyler yapmak istediğinize şüphem yok... Bununla beraber, çeviri hatalarını hoş görmek mümkünken bazı yaklaşımlarda da hata olduğunu bilmeniz gerek. Bir kaç doğru bilgi ile beraber bir kaç doğru olmayan bilginin harmanlanması maalesef iyi olmamış. Aslında bu işin özeti; çocuklara evlat edinildiğini anlatmanın tamamen bir süreç işi olduğunun bilinmesidir. Onları karşımıza alıp da, bütün hikayeyi bir çırpıda anlatmak, yapılacak en kötü şeydir. Her seferinde karşıdakinin alabileceği ile sınırlı bilgi paylaşımı zihinlerinin bulanmasını önler. Ayrıca en kritik noktalardan biri de, sadece çocuğun sorduğu sorulara cevaplar verme ile sınırlı kalmaktır. Fazla bilginin de yaratacağı karmaşadan uzak kalınması hayatidir. İyi çalışmalar dilerim.