Barbara, Romanya’nın Kuzey Transilvanya bölgesinde bulunan Arad vilayetinde doğdu. Macar ordusunun 1940 yılında bölgeyi işgaline kadar okula gitti ve işgalden sonra okula devam etmesine izin verilmedi. Almanların 1944 yılında Macaristan’ı işgalinden sonra Yahudilere karşı ayrımcılık şiddetlendi. Barbara ve ailesi, zorla Oradea gettosuna gönderildi. Auschwitz’e sürülene kadar getto hastanesinde çalıştı. Auschwitz’de fazladan yiyecek almak için mutfaklarda çalıştı. Başka bir kampa sürüldü ve daha sonra ölüm yürüyüşüne zorlandı. Savaşın sonuna doğru Kızıl Haç, Barbara’yı kurtardı. II. Dünya Savaşı’nın ardından Arad’a geri döndü ve biyokimyacı olarak çalıştı.
Bizi sığır vagonlarına bindirdiler. Vagonlar çok ama çok kalabalıktı. Oturmak için çok az yer vardı. Tuvalet olarak kullanmamız için bir kova verdiler. Su yok, hiçbir şey yok. Çok az su verdiler ama yarım saat içinde bitti. Kapıları dışarıdan kilitlediler ve tren demiryolundan ayrıldı. Bizi vagonlara bindirenlerin Macar jandarması olduğunu söylediler. Daha gettodan ayrılmadan önce her birimize birer torbayla gelip “tüm mücevherlerinizi bu torbaya koyun” dediler. Benim küpelerimi, saatimi, yüzüğümü aldılar. Herkes mücevherlerini torbaya koydu ve o mücevherleri Macar jandarmaları aldı. İnsanlar bir kısmını evlerinde sakladığı ya da saklaması için başkasına verdiği için hepsini alamadılar ama küpeleri ve saatleri aldılar. Sonra vagonlar hareket etmeye başladı ve bizi çiftliklerde çalışmak üzere Kuzey Macaristan’a götüreceklerini söylediler. Onlara güvendik ama sonradan kandırdıklarını anladık. Kuzeydeki en son Macar kasabası olan Kassa’yı geçince Çekoslavakya sınırı başlıyordu ve Çekoslavakya, o zaman Alman işgali altındaydı. Kassa’da vagonlardan inmemize izin vermediler. Tren, Çekoslavakya’ya doğru hareket etti. O an herkes çok korktu. Çünkü bizi kandırdıklarını anladık. Macaristan’da değildik. Çiftlikte çalışmayacaktık. Bizi Polonya’ya götürdüler ama nerede olduğumuzu bilmiyorduk. Pazartesi sabahından Perşembe günü şafağına kadar yolculuk yaptık. Perşembe sabahı erkenden Auschwitz’e vardık.
We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.