Lev Tolstoy’un hayatını bir kelimeyle özetlemek gerekirse, bizce o kelime “arayış” olurdu. Hep aradı, yaşayarak, severek, gezerek, okuyarak, yazarak. Tibet’in gizli metinlerinden antik felsefeye, semavi kitaplardan hadislere her yerde bilgeliği, hakikati aradı. Toplumun dayattığı kimlik ve fikirleri bir yana koyarak, “Ben kimim?” sorusunun cevabını aradı.
İşte, elinizde tuttuğunuz bu kitap, Tolstoy’un arayışları ve belli hakikatlere ulaşması neticesinde yazılmıştır. Doğu ve Batı geleneğinin harmanlandığı bu kitapta, insanlığa önderlik eden bilgelerin insan ve sevgi, Yaratıcı ve hakikat, ahlak ve akıl, ruh ve dünya anlayışı gözler önüne serilmektedir.
Bugüne kadar yazılmış romanların en iyisini yazdı. Soyluydu, zengindi, meşhurdu, ama mutluluğun bunda olmadığını hissediyordu. Hayatının belli devresini “boşa geçmiş yıllar” olarak tanımlasa da, hakikat arayışına koyulduğu günden itibaren mutluluğun kaynağına doğru yılmadan ilerledi. 82 yaşında evinden ayrıldığında sırtında ufak çuvalı, aklında büyük düşünceleri, ruhunda yüce duyguları vardı, hakikatle buluşmak için zamanın gitgide daraldığının farkındaydı. Birkaç gün sonra küçük bir istasyonda vefat ettiğinde, istikametin İstanbul olduğunu pek az kimse biliyordu. Dünyanın gelmiş geçmiş en iyi romanlarını yazan bu hakikat aşığı, yazar, eğitimci, düşünür, pasifist, halkçı, kont Lev Tolstoy idi.