T.Schelling, ‘The Strategy of Conflict- Çatışma Stratejisi’ isimli kitabında, nükleer silahlanmayı eleştiriyor ve oyun kuramına sosyal bilimler için birleştirici bir temelde yaklaşıyordu. Şu görüşü ortaya attı: birbiriyle çatışmalı iki taraf düşünelim. Bir taraf, ‘misilleme yapma yeteğini, saldırıya direnme yeteneğine’ yeğlerse daha avantajlı duruma geçer.. Nitekim soğuk savaşın silahlanma felsefesi ve dehşet dengesi biraz bu kurama uygun gelişti
Uzun süreli ilişkiler
Robert Aumann ise geliştirdiği kuramla, uzun süreli ilişkilerin zaman içinde ne tür sonuçlara yol açacağını gösterdi.
Bilim adamları olayların gelişmesini anlayabilmek veya öngörebilmek için işbirliği için gerekli olan koşulları bize anlattılar. Mesela birbiriyle sık görüşmeyen çok katılımcılı, üstelik vaktin da dar olduğu durumlarda işbirliğinin zor olduğunu gösterdiler. Bilim adamları ayrıca bu görüşleriyle ekonomik çıkar savaşlarına da açıklık getirdi.