Antarktika üzerindeki atmosferin ozon tabakasındaki aralıklı delik esas olarak yüksek konsantrasyonlarda CFC olarak adlandırılan ozon tüketen kimyasallardan kaynaklandı.
Ozon tabakası deliği, 1980’lerde, ozon örtüsündeki dramatik kaybı keşfettikten sonra, birincil bir nedeni belirlemeye çalışan bilim adamları tarafından keşfedildi.
Endişe alanında aşırı konsantrasyonlarda kloroflorokarbonlar (Kloroflorokarbonlar ) buldular; Kloroflorokarbonlar sprey kutularda ve soğutucu akışkanlarda sıklıkla katkı maddesi olarak kullanıldı, ancak şimdi dünyanın birçok bölgesinde yasaklandı.
Kloroflorokarbonlar sentetik malzemelerdir, yani insanlar tarafından üretilir ve doğal olarak meydana gelmez. Çoğu sentetik gibi, toprağa, suya ve toprağa verildiğinde parçalanmaz veya biyolojik olarak bozulmazlar. Kloroflorokarbonlar hafiftir ve serbest bırakıldıktan sonra atmosfere kaçarlar.
Bir partideki arkadaş gibi, bu kimyasallar parçacıklar gibi dışarı çıkar ve gökyüzünde sıkı kümeler oluştururlar. Endişeli Bilim Adamları Birliği’ne göre, CFC’ler, belirli bir türe bağlı olarak, serbest bırakıldıktan sonra, on yıl kadar, hatta yüzyıla kadar atmosferde kalabilirler.
Kloroflorokarbonlar kış aylarında buz parçacıklarına bağlanır, daha sonra buz parçacıklarından ultraviyole ışıkla serbest bırakıldığında, ilkbaharda gökyüzüne doğru yol alırlar. Daha sonra, çevredeki moleküler bağları UV radyasyonunu absorbe etmekten alıkoymaya çalışırlar.