İlham
Def Jam ve mixtape yıldızı ikinci albümünde, yaratılmasına yardım ettiği klişeleri aşmak için karışık bir istek gösteriyor.
taylor swift folklor albüm kapağı
Geçen yıl, ilk albümünün yayınlanmasından birkaç hafta sonra onunla röportaj yaptığımda Young Jeezy'nin söylediği bir şey var: 'Ben bir rapçi değilim; Ben bir motivasyon konuşmacısıyım. şov yapmıyorum; seminerler veriyorum. Gerçekten insanlarla konuşuyorum. Bu, neredeyse tamamen uyuşturucu satmakla ilgili bir rap albümü yaparak ünlü olmuş biri için son derece aldatıcı bir iddia. Ama Jeezy, Tony Robbins olayını çok zorluyor. O ilk albümün adı Hadi Anlayalım: Eşkıya Motivasyonu 101 ; bu yenisinin adı İlham . Bunu nasıl açıklayacağımdan tam olarak emin değilim, ama çok kanallı bir Jeezys çetesinin, yapımcı Shawty Redd'in albüm açıcı 'Hipnotize' üzerindeki monolitik perili ev orgları üzerine 'şimdi size zencilere para almanızı emrediyorum' diye bağırdığını duyduğumda, istiyorum patronumdan zam istemek için. Jeezy'nin kendini gerçekleştirme retoriği açık sözlü, kaba ve şüpheli olabilir - özellikle de zamanın yarısında bağımlılık yapan maddelerin satışı yoluyla kendini gerçekleştirme hakkında konuştuğundan beri - ama aynı zamanda oldukça etkilidir.
Jeezy'nin estetiği, en azından klasik anlamda, gerçekten rap estetiği değildir. Kelime oyunlarına, keskin hatlara ya da canlı bir şekilde işlenmiş sokak manzaralarına çok fazla yer vermiyor. Kendisini ünlü yapan yavaş, gırtlaktan gelen sallantıdan asla vazgeçmiyor. Sesini iki katına çıkarıyor, böylece bir ordu gibi çıkıyor, vokallerini uzatılmış ad-lib nasihatleriyle katmanlıyor. Kendine özgü bir sesi var ve bu, sezgisel bir kimyaya sahip olduğu Shawty Redd'den geliyor: sis düdüğü sentezleri, çalkantılı teller, muazzam davullar, her şey destansı bir gotik kabarmaya dönüşüyor. Tüm üreticiler üzerinde İlham stillerini Redd'in şablonuna uyacak şekilde uyarlayın. Adalet. League ve Don Cannon ve Anthony Dent, Doğu Yakası'ndaki retro-ruh taramasından yararlanıyor, ancak her şeyi devasa, mide bulandırıcı bir şişliğe dönüştürüyorlar. Atlanta go-to-sekme adamı Bay Collipark, normalde daha friskier, davullarını 'Wha You Talkin About' şarkısında rüzgarlı bir tepinmeye çevirir. En dikkat çekici olanı, Timbaland, Jeezy'nin korku filmi planı üzerine inşa ediyor ve onu göz kamaştırıcı 'A.M.'de kendi cıvıl cıvıl, uzaylı tuhaflığıyla dolduruyor.
Ve şunu düşünün: 'Bu yayo bok mu? Bu alakasız/ Zeki olduğum gerçeğini gizleyemezsiniz,' diye inliyor Jeezy 'Hipnotize' üzerine. Tabii ki, bir parça sonra nasıl 'bütün gün bloklarla bütün gün blokta' olduğundan bahsediyor. Jeezy, yorgun crack-rap klişelerini o kadar zorladı ki, isteyerek, kelimenin tam anlamıyla kendini bir çizgi film karakterine dönüştürdü: Geçen yaz yüzbinlerce tişörtten parıldayan kızgın kardan adam. Bu günlerde pek çok rapçi lirik olarak kokain bastırıyor ve Jeezy, Cam'ron ve Clipse gibi aşırı canlı alaycı satıcılarla rekabet edemez. Jeezy standart dolandırıcı kelime oyununa başvurduğunda, sonuçlar neredeyse inanılmaz derecede topal oluyor: 'Kalpsiz, büyücüyü görmem gerekebilir/ O zamana kadar karı kar fırtınası yapacağım.' Jeezy, ilk ortaya çıktığından beri aynı satırları zorluyor ve onları her çıkardığında daha boş geliyorlar.
Ama boyunca İlham , Jeezy, yaratılmasına yardım ettiği klişeleri aşmak, hiçbir zaman çözmeden daha fazla karmaşıklık yaratmak için karışık bir arzu gösteriyor. 'Dreamin', onu günah çıkarma modunda bulur, güzel ruh dizileri üzerindeki kötü işleri ve Runners'ın mide bulandırıcı sentezleri hatırlatır: 'Annemin sigara tüttürdüğü kayalar, sattığım aynı bok/ O halde kim hatalı, o mu ben mi?/ yüksek, paraya bağımlıyım/ Onu zulamda yakaladığımda neredeyse ellerimi onun üzerine koyacaktım.' Hikayenin mutlu bir sonu var: 'Zor olduğunu biliyorum ama başardık bebeğim/ On yıl temiz, bu yüzden hala benim leydim.' Ama bu son satırda bile, hala çok kasvetli bir hikaye ve temiz olmasa bile hala onun leydisi olup olmayacağını veya zamanın bu kadar yakından bağlantılı olan oğlunun mesleğinin yaralarını gerçekten iyileştirip iyileştiremeyeceğini merak etmeliyim. annenin hastalığı ile.
'Bury Me a G'de, Jeezy kendini öldürüldüğünü hayal ediyor ve kulağa çekici gelmeyi başarıyor: 'Hanginiz beni vurdu? Hanginiz piçler?/ Bahse girerim zenci kralım tabutuma yüz bin dolar atar.' Jeezy, erken ölümü kaçınılmaz olarak kabul etmiş, onunla yaşamayı öğrenmiş gibi görünüyor. Jeezy'nin ilham verici konuşmasında, cesaret ve kadercilik ayrılmaz bir şekilde iç içe geçmiş durumda ve içgörüler neredeyse kendilerine rağmen ortaya çıkıyor: 'Hayatı yarın yokmuş gibi uçlarda yaşıyoruz/ Bugün yokmuş gibi sert öğütüyoruz/ Ve dün olduğu gibi aynı şeyi yapıyoruz/ Oyun asla durmaz, peki yanında kim oynayacak?' Cehaletinde bilgelik ve bilgeliğinde cehalet vardır.Eve geri dön