Bu resim, Milanlı sanatçı tarafından Viyana ve Prag’daki İmparatorluk sarayı için sık sık tekrarlanan Mevsimlerin dört bölümlü bir döngüsüne aittir. Şimdi Paris’te bulunan bu özel seri, İmparator Maximilian II tarafından Augustus the Saxony için görevlendirilmişti.
Louvre’daki Mevsimler serisi, ahşaptan yer alan tuval ile destek niteliğinde orijinal Viyana modelinden farklıdır. Mevsimler’in bilinen versiyonlarının çoğu tuvale boyanmıştır. Bu destek, bu işleri görevlendiren kişi tarafından amaçlanan ulaşım kolaylığı için seçilmiş olabilir.
Louvre’daki seri, başların etrafında yaprak ve çiçek çelenklerinden oluşan bir bordüre sahip olan tek seridir. Yeşillik, daha geniş bir fırçayla ve Arcimboldo’nun resminin üzerine beceriksizce üst üste bindirilmiş yerlerde gösterişli bir tarzda tasvir edildiğinden, bu özellik açıkça daha sonraki bir eklemedir. 17. yüzyılda orijinal tuvalin restorasyonu ve büyütülmesi sırasında eklendiği varsayılmaktadır.
İtalyan sanat tarihçisi Giovanni Paolo Lomazzo (L’Idea del Tempio della pittura, Milan, 1590) Arcimboldo’nun alegorilerini “test kompostu” (oluşturulmuş kafalar) olarak tanımladı. Bu kompozisyonların altında yatan ilke, diğerlerinden açıkça farklı olan ve kişiselleştirilmiş bir figür oluşturacak şekilde bir nesne alanındaki öğelerin kullanılmasıdır. Bu tür bireysel unsurların herhangi bir taklit özelliği yoktur; onları yalnızca başkalarıyla birlikte meydana geldiklerinde alırlar.
Tıpkı insanlar ve hayvanlar gibi çiçeklerinde yüz ifadesi vardır. Kimisi gülümser sanki, kimisi üzgün durur. Bazıları dalgın ve utangaçken, bazısı sade, dürüst ve dimdiktir; geniş yüzlü günebakan ve gülhatmi gibi.