ÇEVİRMEN:SNBURAK
EDİTÖR:BLACKLOTUS
Hükümdarlar, Gölge Egemeni’nden af diliyorlardı.
Son derece avantajlı bir konuma sahiplerdi. İstedikleri sürece Gölge Egemeni’ni boşluğa geri gönderebilirlerdi, ancak bunun yerine onunla barışmak istediler.
Bu, onların aynı zamanda birlikte doğan bir yoldaşına ve bir zamanlar Egemenlerin güçlerine karşı savaşta Parlak Işık Ordusu ile ön cephede duran en büyük savaşçıya saygılarını göstermelerinin yoluydu.
Gölge Egemeni hiçbir zaman onların lideri olmamasına rağmen, yoldaşları yine de ona büyük saygı duyuyordu.
Ve bu yüzden liderlerinin, ‘Parlak Işığın En Parlak Parçası’nın Egemen’den kurtulma emrini görmezden gelip onun yerine önünde diz çökmeyi seçtiler.
[Artık birbirimizle savaşmak için bir nedenimiz yok.]
Gölge Egemeni’nin öfkeli sesi yankılandı.
[Sebebi yok ne demek?!]
Egemen uzandı ve Hükümdar'ın yakasını yakaladı ve af diledi sonra onu zorla yukarı çekti.
[Kılıçların ve mızraklarınla adamıma zarar vermedin mi ?!]
[O da bizim ustamızdı.]
[İşte bu yüzden suçlarınız daha da iğrenç!]
Hükümdarlar, öfkeli Gölge Egemeni'ne karşı bile nazik bir tutum sergilediler.
[Efendimize karşı isyan bayraklarımızı yükselttiğimizde kalplerimizde neler hissettiğimizi herkesten daha iyi biliyorsunuz.]
Gölge Egemeni başını kaldırdı ve gümüş zırhlı kanatlı askerlerin, o fark etmeden etraflarında toplandıklarını ve yüzlerine kazınmış endişeli ifadelerle ona doğru baktıklarını gördü.
Bunlar gerçekten sadık askerlerdi.
Yoldaşlarının düşmanlarının ellerinde ölmesini seyrederek ne hissettiğini nasıl bilemezdi? Sayısız savaş meydanında bu askerleri yöneten ve efendilerinin onuruna kan döken oydu.
[Biz sadece bu savaşı bitirmek istedik. Hepsi buydu.]
Egemen’in Hükümdar’ın yakasını tutuşu biraz gevşedi.
[Ve nihayet, bunu yapma fırsatımız var.]
[Doğru. Sonunda bu savaşı bitirebilirsiniz.]
Gölge Egemeni, Hükümdar'ı bıraktı, attığı kılıcını aldı ve meleğin silahın kabzasını tutmasını sağladı.
[Bu kılıçla beni vur.]
Sonra diğer Hükümdarlara baktı ve bağırdı.
[Mızraklarınızla kalbimi delin! Çaresizce aradığın son bu! Bu hareketle, sonunda bu savaşın galibi olacaksınız!]
Ama kılıç güçsüzce Hükümdar'ın elinden düştü ve gürültüyle yere çarptı. Başka hiç kimse mızraklarını Gölge Egemeni’ne karşı çıkarmaya çalışmadı. Ona sadece yalvaran bir ses geldi.
[Lütfen, bizi affetmeyi kalbinizde bulun.]
Ne yazık ki, içten savunmaları, Gölge Egemeni'nin bildiği herhangi bir silahtan daha acı verici bir şekilde vurdu.
Astlarını kaybettikten sonra, efendisini kaybettikten sonra ve kendisi karanlığa hapsolduktan sonra, onu devam ettirmeye motive eden tek şey intikam düşünceleriydi.
İntikam arzusu, şimdiye kadar dayanmasına yardımcı oldu.
O, bu Hükümdarlara günahlarının bedelini ödetme düşüncesi ile ölüler ordusuna liderlik etmişti.
Ama şimdi, kendi askerlerini bu sonsuz savaş döngüsünden kurtarmak için af dileyenlerden nefret etmeye nasıl devam edebilirdi?
Ne de olsa efendisini korumak için savaşan o ve astlarını hayatta tutmak için savaşan bu Hükümdarlar, kader zulmünün kurbanı değil miydi?
Gerçek şu ki diz çöken melekler onun iğrenç düşmanları değildi, ama birlikte cehennemden geçen yoldaşlar şimdi acımasızca yüreğini yırtmaya başlıyordu.
Bununla birlikte, varlığının tek nedeni ortadan kalktı, Gölge Egemeni diğerlerine kan kusuyormuş gibi bağırdı.
[Gelin! Beni öldürün!]
Her şey burada bitecekti.
Boşluğun kalbine dönmeyi ve olan her şeyi unutarak sonsuza kadar dinlenmeyi tercih ediyordu.
[Acele edin!]
Hükümdarların hiçbiri bir santim yerinden oynamadı.
Hayır, yere diz çökmüşlerdi, başları yere bastırılmıştı, tıpkı en başından beri olduğu gibi.
Gölge Egemeni daha sonra başını kaldırdı.
Bu, havadaki tüm gümüş giyinen askerleri, hala en büyük savaşçıyı gökleri şereflendirmeye, yumruklarını kalplerinin olduğu yere koymaya ve başlarını indirmeye çağırdı.
[…….]
Farklı idealler nedeniyle ona karşı savaşmak zorunda kalmalarına rağmen, yine de yüreklerinde ona olan hayranlıklarını unutmamışlar ve sonuç olarak en büyük saygılarını göstermişlerdi.
Bu tür askerlerin sayısı tüm gökyüzüne tamamen hakim olmuştu. Ve hepsi başlarını eğdiğinde, Gölge Egemeni sessizce onları izlemeyi bıraktı ve ayrılmak için arkasına döndü.
Ölüm Egemeni de olay yerinden aynen böyle çıkmıştı ve sonrasında iz bırakmadan tamamen ortadan kaybolmuştu. Bu arada, üç Egemen’in iç çatışması nedeniyle kendi orduları büyük ölçüde tükendiği için Egemenlerin birleşik güçleri, Hükümdarlara karşı büyük bir yenilgiyle karşılaştı.
Yenilen kalıntılar, kalan kuvvetleriyle boyutlar arasındaki çatlağa kaçtı. Jin-Woo, Egemenleri ve mağlup ordularının muazzam Kapı’dan kaçışını izledi ve tamamen sersemledi.
‘Yenilen kalıntıların boyutu o kadar büyük müydü…?!’
Mutlak Varlık’ın eğlencesi uğruna her iki taraftan kaç askerin feda edilmesi gerektiğini hayal bile edemiyordu.
Ustalarının kuralına isyan ettiklerinde bu Hükümdarların nereden geldiklerini anlamıştı.
Ama sonrasında.
Kendini dünyevi olaylardan soyutlayan Gölge Egemeni, diğer Egemenlerin önüne yeniden çıktı.
Gölge Egemeni ve Canavar Egemeni Köpek Dişleri karşı karşıya geldiklerinde, diğerleri şiddetli bir çatışma çıkabileceği konusunda son derece gergin hale geldi, ancak Ejderha İmparatoru’nun müdahalesi nedeniyle, korkulan olay gerçekleşmedi.
[Şimdi tükenen kuvvetlerimizi yenileme zamanı. İkinizin arasındaki geçmişi anlıyorum ama bir savaş çıkmasına izin vermeyeceğim.]
Ejderha İmparatoru daha sonra Gölge Egemeni'ni kollarını açarak bir kez daha kendi saflarına kabul etti.
Jin-Woo, Ejderha İmparatoru’nu insansı formda izlerken gergin bir şekilde tükürüğünü yuttu. Gözlerinin önündeki figürün Gölge Egemeni’nin anılarının bir parçasından başka bir şey olmadığının farkındaydı, ama yine de…
‘Öyleyse, bu adam Çılgın Ejderhalarının Kralı, Yıkım Egemeni…’
Sadece bir parlamadan sızan çılgın güç seviyesi, Jin-Woo’nun dişlerini takırdattı.
Boyutlar arasındaki çatlağa kaçan Egemenler, Hükümdarların algısından kaçındı ve ordularını yeniden besleyecekleri yeni bir dünya aradılar.
Sayısız galaksi ve gezegen Jin-Woo’nun gözlerinin önünden geçti. Ve sonunda, görüntüler belirli bir gezegenin hemen önünde durdu.
Bilinçsizce nefes verdi.
“Ah…”
Uzayın karanlığında tek başına parlayan güzel bir mavi gezegendi. Dünya'ydı.
Egemenler, uzun bir süre boyunca ortak çabaları sayesinde, boyutlar arasındaki çatlaktan başka bir boyutta var olan Dünya'ya bir portal tünel açmayı başardılar.
Ve benzeri görülmemiş düşmanların girişi sayesinde, insanlık yok edilmekten kaçamadı.
Jin-Woo'nun ifadesi, ilk kez ‘İblis Kalesi’ anlık zindanında görüldüğü gibi, şehirlerin yanan molozlara dönüşmesini izlerken sertleşti.
“Gelecekte böyle mi olacak?”
[Hayır. Bu geçmişin bir kaydı.]
Jin-Woo’nun gözleri bu beklenmedik cevaptan güçlü bir şekilde sarsıldı. Ancak şoku kısa bir süre oyalanabilirdi. Çünkü Gölge Egemeni açıklamasına devam etti.
[Hükümdarlar, Egemenlerin hareketlerini geç fark ettiler ve ordularını gönderdiler, ama o zamana kadar her şey çoktan sona ermişti.]
Egemenlerin amacı yıkmaksa o zaman Hükümdarların rolü dünyaları korumaktı.
Doğal olarak, Hükümdarlar Kaos Dünyası’nın haydutlarının son kez ortadan kaldırmayı başaramadıkları gerçeğine kızdılar.
Yanlışı düzeltmek için, kendilerinin kullanmasını yasakladıkları belirli bir Tanrı aracını çalıştırmaya başvurdular.
Tanrı'nın aracına ‘Yeniden Doğuş Kadehi’ adı verildi – isyanlarına başlamadan hemen önce, Tanrı'nın deposundan birinci öncelikleri olarak çalacaklarından emin oldukları bir eşyaydı. Zamanı yaklaşık on Dünya yılı kadar tersine çevirebilen inanılmaz bir maddeydi.
‘On yıl mı?!’
Jin-Woo’nun gözleri tamamen açılmıştı.
Bu, yılların sayısının Kapıların havadan çıkmaya başladığı ve Avcıların onları durdurduğu zamana denk gelmesi tamamen tesadüf olabilir miydi?
[Şüphelendiğin gibi.]
Hükümdarlar, diğer dünyaları kurtarmak için ellerinden geleni yaptılar ancak Dünya, onlarla Egemenler arasındaki savaşlara ev sahipliği yapamayacak kadar kırılgandı. Sihirli enerjiye sahip olmayan bu gezegen, kitlesel çaplı savaşlara dayanamazdı.
Sonunda Hükümdarlar veya Egemenler arasında kimin kazandığı önemli değildi, bu gezegeni bekleyen sonuç aynı kaldı. Birkaç savaş döngüsünden ve gezegenin yok edilmesinden sonra, Hükümdarlar ciddi bir karara vardılar.
Herkesi kurtarmak imkansızsa bazılarının hala hayatta kalmasını ve bu gezegendeki yaşamı sürdürmesini sağlamak.
“Öyleyse bu…?!”
[Kapılar, iki kuvvetin çarpışmasından kurtulacak insanları yaratma sürecidir. Hükümdarlar insanlığı bu kadar korumak istiyorlardı.]
Ancak o zaman Jin-Woo sonunda bunu fark etti.
Bu Hükümdarların perde arkasında kalmalarının nedenini anladı ve bir felaket olduğunu bilseler bile, insanlıkla temasa geçmeden sessizce sürecin gerçekleşmesine izin verdiler.
‘Değişen dünyada hayatta kalabilen insanlar…’
İnsanlık, Avcılar olarak anılan az sayıdaki insan dışında dünyadaki herkesin yakında öleceğini öğrenseydi insan toplulukları bir daha düzgün bir şekilde işleyebilecek miydi?
Hayır, bekle. Jin-Woo içe doğru başını salladı.
Bu uzun öykünün ardından nihayet Kapıların ve Avcıların nedenlerini duydu. Ancak, gerçekten duymak istediği tek şey vardı, henüz cevabı duymamıştı.
Gölge Egemeni, Jin-Woo’nun aklını okumuş gibi elleriyle işaret etti ve çevre yeniden tamamen değişti.
[Hükümdarlar ve Egemenler gibi daha yüce varoluşlar, Tanrı'nın aracı tarafından yaratılan zamanın akışındaki değişimi algılayabilirler.]
Daha sonra Egemenler bu konuda hiçbir şey yapamasalar bile, dedi.
Hükümdarlar defalarca hatalarını düzeltmeye çalışırken, Egemenler de planlarını sürekli değiştirmeye başladı.
…Tanrı'nın aracı artık kullanılamayana kadar.
“Bekle… Bana bu ‘Yeniden Doğuş Kadehi’nin bir sınırı olduğunu mu söylüyorsun?”
[Sonsuz güç diye bir şey yoktur. Tıpkı evreni yaratma yeteneğine sahip Mutlak Varlık’ın kendi yarattıklarıyla ortadan kaldırılması gibi, hiçbir güç sonsuza kadar sürmez.]
Sesinde bu somut acının bir izi vardı ve bu, Jin-Woo'nun, onu fark etmeye bile fırsat bulamadan başını Gölge Egemeni'ne doğru çevirmesini sağladı.
“Konusu açıldığından soruyorum, ama yaratılanlar yaratıcıyı nasıl öldürebilir?”
[Yarattığın makinelerin hilesiyle ölmekten çok da farklı değil.]
Mantıklıydı. Makineler insanlığın rahatlığı için yaratılmış olsalar bile, nasıl kullanıldıklarına bağlı olarak yine de insanlara zarar verebilirlerdi. İnsanların neden kendi yarattıkları yapay zekadan korktuklarına benzer bir nedendi.
[Savaşmak için yaratıldık ve güçlerimiz kendi efendimizi devirmek için fazlasıyla yeterliydi.]
Jin-Woo başını salladı.
Yakında, birkaç tanıdık Egemen'in figürleri Jin-Woo ve Gölge Egemeni'nin etrafında belirdi.
[Egemenler, Hükümdarlar tarafından kullanılan yöntemlerden bir ‘aydınlanma’ anı yaşadılar.]
Ve bu, güçlerinin bir kısmını çeşitli insanlara ödünç veren ve gezegene sihirli enerjiyi yaymak için canavarları öldürmelerini sağlayan Hükümdarların yöntemini kopyalamak olurdu. Egemenler, dünyaya inmek ve ordularını Hükümdarların beklediğinden çok daha erken getirmek için insan ev sahiplerinin bedenlerini de ‘ödünç alacak’tı.
[Hükümdarlar tarafından gezegene yayılan sihirli enerjiyi kullanmayı ve Dünya'nın tamamını büyük bir tuzağa dönüştürmeyi planlıyorlar.]
“İnsanlığa yardım etmeye gelen Hükümdarların ordularını tek seferde yutmak...”
[Doğru.]
İnanılmaz bir güce sahip olan bu dünyaya geçiş yapacak bir Egemen'in ev sahibi bir vücuda ihtiyacı vardı.
Egemenler kendileri için birer birer aradılar ve uygun ev sahipleri buldular.
Ancak sadece ikisi, iki tarif edilemeyecek kadar büyük gücün sahipleri olan Yıkım Egemeni ve Gölge Egemeni, güçlerini idare edebilecek bir fiziği olan insan ev sahipleri bulamadılar.
[O sıralarda Krallardan birinin altında çalışan en büyük büyücü bana bir teklifte bulundu. Bana uygun bir insan ev sahibi bulacağını söyledi.]
‘Mimar’. Egemenler tarafından Mimar olarak anılan bu büyücü, Gölge Egemeni'nin bu dünyaya inişine, onu gerçek bir ölümsüz yapma bedeli karşılığında yardım edeceğine söz verdi.
Zaten insan dünyasının gidişatıyla biraz ilgilendiğinden Gölge Egemeni bu teklifi kabul etti. Ne yazık ki, yaşayan hiçbir insan ‘ölüm’ gücüyle başa çıkamazdı.
[Sihirli enerjiye karşı hassasiyeti yüksek insan. Çok büyük ölçüde üstün fiziksel durumu olan insan. İnanılmaz bir zihinsel yeteneğe sahip insan. Hiçbiri benim gücümü kaldıramadı veya zihinsel olarak sakat kaldı ya da öldü.]
Hiçbir canlı yaşam biçimi, ölümün kendisi için bir gemi olamazdı.
Bir Egemen ile yapılan sözleşme – bu eylem, diğer vaat türlerine kıyasla tamamen farklı bir alanda bir anlama sahipti. Açıkçası, Mimar zaman geçtikçe oldukça endişeli hale geldi.
Mimar, uygun adayları bulmaya çalışırken ter dökerken Gölge Egemeni ilerledi ve önce potansiyel bir ev sahibi buldu.
“…”
Jin-Woo başını kaldırdı.
Sanki her türden çeşitli ve renkli görüntülerini sergileyen yüzlerce monitör varmış gibi, geçmişinde çeşitli şeyler yaptığı kendisi, her yönden göründü.
[Seni gördüm. Ölüme her zaman bu kadar yakından eşlik eden ama yine de her seferinde umutsuzca elinden kaçan sensin.]
Dört yıldır Avcı olarak çalışıyordu.
Jin-Woo, E olarak seviyelendirildi. Sadece bu değil, en alt sıralardaydı da. Yine de her gün zindanların yaşamı tehdit eden tehlikelerini deneyimlemesine rağmen zindanlara girmeyi bırakmadı. Hepsi annesi ve küçük kız kardeşinin iyiliği içindi.
Ailesi için kendini feda etti ve çaresizce mücadele etti. Geçtiğimiz dört yılın kayıtları, Gölge Egemeni'nin anılarında bir bütün olarak saklandı.
[Mimar buna karşı çıktı, ama yine de seni seçtim.]
Gölge Egemeni şimdi Jin-Woo'yu işaret ediyordu ve o sarsılmaz parmağı görünce kalbinin daha hızlı attığını hissetti.
Egemen bunu daha önce söylemişti, değil mi?
- Acı mücadelenin kaydı benim. Ben senin direnişinin kanıtıyım. Ben senin acının ödülüyüm.
Bu sözler, Jin-Woo'nun ‘Oyuncu’ olduktan sonraki hayatını tanımlamıyordu. Hayır, Sistemden yararlanmaya başlamadan önceki hayatıyla ilgiliydi. Bu kelimelerin her biri bir kez daha göğsünün içinde ağır bir şekilde çınladı.
[Endişeli Mimar, dileğimi yerine getirmeyi kabul etti ve sonunda seni büyük planına çekti.]
Çifte zindan, hayatta kalma testi ve ardından ‘Oyuncu’.
Bunların hepsi, Mimar’ın Gölge Egemeni için uygun bir gemi yaratma planının bir parçasıydı.
[Dünyan kendini tekrar etmeye devam ederken Mimar insanları yakından gözlemlemeye başladı. Ve benim büyük güçlerime uyum sağlaman için insanların oynamaktan zevk aldıkları ve aynı zamanda iyi oldukları şeyleri temel alan bir sistem yarattı.]
İnsanların oynamaktan zevk aldığı ve aynı zamanda iyi olduğu şeyler, dedi.
Jin-Woo, Egemeni duyduğu anda o şeyin ne olduğunu hemen biliyordu. Video oyunlarından başkası değildi.
‘Oyuncu’yu yönetmek için tasarlanan Sistemin bir video oyununa bu kadar benzer bir düzene sahip olmasının nedeni işte buydu.
Ve Jin-Woo, tüm test konuları arasında tek başına başarılı bir vakaydı.
[Mimarın gücümü ödünç alarak yarattığı Sistem, bedenini adım adım yavaş yavaş değiştirerek bana daha iyi uymasını sağladı.]
“Ama sonra Mimara ihanet ettin, değil mi?”
Jin-Woo, melek heykelinin öfkeyle yukarı ve aşağı zıplayıp diğer Egemenlerin ikinci çifte zindanda tekrar aldatıldığını haykırdığını hatırladı.
Şaşırtıcı olan şey, Gölge Egemeni'nin neden sözleşmeli olduğu kişiyi aldatması ve bunun yerine Jin-Woo'yu seçmesiydi?
Sadece burada açıklama istemesi gerekiyordu.
“Ama neden?”
[……]
Gölge Egemeni ilk kez tereddüt etti. Bir şey yüzünden acı çekiyor gibi görünüyordu ve Jin-Woo ona hemen bir cevap vermesi için baskı yapmadı.
Sonunda Egemen ağzını tekrar açtı.
[Çünkü… Ben istedim.]
Düşünmesinin ne kadar uzun olduğuna kıyasla, bu cevap çok basitti. Garip bir şekilde, Jin-Woo kıkırdamasını tutamadı.
[Belki de seninle geçirdiğim zamandan çok keyif aldım ve ‘seni’ kaybetmek istemedim.]
Gölge Egemeni, Jin-Woo’nun egosunu silmek ve bedenini ele geçirmek yerine onunla asimile olmayı seçmişti. Yani, onun bir parçası olmayı seçmişti.
Ve sonuç…
Egemen yavaşça ellerini kaldırdı ve miğferin başını örten yanlarından tutup yavaşça yukarı kaldırdı. Ve altına gizlenmiş yüz nihayet ortaya çıktığında Jin-Woo'nun gözleri yavaş yavaş genişledi.
‘….!!’
Kendi yüzüydü.
Gölge Egemeni, onunla aynı yüze sahipti.
Ama hepsi bu muydu?
Jin-Woo’nun bakışları, ancak çevredeki karanlığın yeni zırh oluşturmak için etrafına dolandığını fark ettiğinde kendi üzerine düştü.
Zırhın görünümü, Gölge Egemeni ile tamamen aynıydı. Sanki aynadaki yansımalarına bakıyorlardı ve birbirlerine bakmaya devam ettiler.
[Ben sen oldum ve sen de ben oldun.]
‘Ben senim.’
Bu inkâr edilemez gerçekti, içinde en ufak bir yalan bile yoktu.
[İster ben ister sen ol, vücudumuzu kimin kontrol edeceği önemli değil.]
Çünkü… Artık aynı kişiydiler.
[Ve bu yüzden… Sana fırsat vereceğim. Şimdi, seç.]
Gölge Egemeni sol elini kaldırdı ve Jin-Woo'nun birbiri ardına göründüğünü görmeyi özlediği tüm bu yüzler ortaya çıktı.
[Ölüm topraklarında yarattığın bu güzel rüyada sonsuz dinlenmenin tadını çıkarabilirsin.]
Birincisi, nazikçe gülen Birlik Başkanı Goh Gun-Hui'nin yüzüydü, ardından hastalıktan çökmeden çok önce genç görünen annesi geldi. Ve nihayet, artık çoktan unutulmuş bir zaman içinde var olan çok daha genç benliğinin sahnesi bile karanlık bir ortamda belirdi.
[Ancak, bunu istemiyorsan...]
Gölge Egemeni sol elini indirdi, bunun yerine sağ elini kaldırdı. Bir anda, tüm bu yüzler ortadan kayboldu, sadece yukardaki karanlık gökyüzünden uçan devasa bir Ejderha ile değiştirildi. Ve sonra, bulabildikleri her şehri yakmak için peşinden gelen sayısız Ejderhadan oluşan bir ordu geldi.
[…Gerçekliğe dönüp onlarla savaşacaksın.]
Jin-Woo, cevabını vermeden önce Ejderha İmparatoru liderliğindeki Yıkım Ordusu'na sert bir yüzle baktı.
Hayır, onun yerine bir soru sordu.
“Hükümdarlara karşı savaşma arzun yokken neden diğer Egemenler ile başka bir dünyaya kaçtın?”
[Çünkü… Artık kalacak yerim kalmamıştı.]
Gölge Egemeni bir Hükümdardı ve aynı zamanda bir Egemendi. Ve her iki grupla da ev diyebileceği yeri bulamadı. Bu yüzden, yerini bulmayı umarak aslında parçası olmadığı başka dünyalarda dolaşmayı seçti.
Egemen'in cevabını duyan Jin-Woo sonunda kararını verdi.
“Cevabım aynı.”
Jin-Woo yanıtını vermeden önce bile Egemen’in yüzünde fark edilmeyen bir gülümseme belirmişti.
“Burası ait olduğum yer değil.”
[…Çok iyi.]
Gölge Egemeni başını salladı ve [Bu yüzden seni seçtim.] dedi.
“Bu seni bir daha göremeyeceğim anlamına mı geliyor?”
[Ebedi dinleneceğim. Ve yeni Gölge Egemeni olarak sonsuz bir hayat yaşayacaksın. Elbette tekrar görüşmemiz için bir neden olmayacak.]
Bu sözleri söylemesine rağmen Egemen’in yüzünde rahatlamış bir adamın ifadesi vardı. Nihayet dinlenme zamanı sonsuz bir bekleyişten sonra gelmişti.
Jin-Woo, Egemen'in gerçekten kendisi için mutlu olduğunu ve son vedasını verdiğini izledi.
“Bana bu fırsatı verdiğin için sana teşekkür etmek istiyorum.”
[…….]
Orada kısa bir an için hüzünlü bir özlem ifadesi, tamamen ortadan kaybolmadan önce Egemen'in ifadesinin yanından geçti.
[Ölümünle güçlerin tamamlandı. Nasıl iade edileceğine gelince, onun…]
Jin-Woo onu orada durdurdu.
“Biliyorum.”
Çünkü… Ben senim.
Ayrılma zamanı yaklaşırken Gölge Egemeni’nin yüzünde bir gülümseme belirdi. Uzun bir yolculuktan sonra artık dinlenebileceği bir yere ulaşmıştı.
Egemen Jin-Woo'ya seslendi.
[Bu bizim vedamız.]
Bir adım geri attı ve hiçbir şey söylemeden başını sallayan Jin-Woo'ya baktı.
Mükemmel Gölge Egemeni dudaklarını alçak, kısık bir sesle bıraktığında yeniden doğmasına izin verecek tek kelime.
“Dirilt.”
Egemenler Listesi
1) Gölge Egemeni-Ölülerin Kralı ( Seong Jin-Woo)
2) Beyaz Alevlerin Egemeni - İblis Kralı ( Baran) (öldü)
3) Başlangıç Egemeni- Devlerin Kralı (Reghia) (öldü)
4) Yıkım Egemeni- Vahşi Ejderhalar Kralı
5) Buz Egemeni - Kar Halkının Kralı(Beyaz Hayaletlerin kralı)
6) Canavar Egemeni - Canavarların Kralı Köpek Dişleri
7) Veba Egemeni – Böceklerin Kraliçesi(Querehsha)(öldü)
BL: Bu bölümde tüyleri diken diken olan başka birisi var mı? Cidden güzel bir bölümde. Devamı yarın. Beğenmeyi yorum atmayı ve ifade koymayı unutmayın.