Lanet! Kuponlar üzerinde şekerimiz var, dükkanda çaça ve huş ağacı sapı dışında hiçbir şey yok ve ODS'nin önlenmesi için sıcak çikolatalar var! Kanadalı çocukları kıskandığım için annem yanına oturdu ve Kanadalı anneleri kıskandı. Acaba - burjuva kurabiyeleri hakkında Kibalchish'in benim için ne olacağını merak ediyorum - reçel dedi.
Ben artık soda pop ve tatlılar kuş sütü istemedim, bana bir Kola ve Snickers ver ve McDonalds'daki sandviçlerin annemin köftelerinden çok daha lezzetli olduğundan emindim. O zaman, kendi ülkesi bir şekilde saçma, saçma görünüyordu. tarih Bir dizi kanlı hata var, bugün sıkıcı ve geleceği düşünmemek daha iyiydi.
Demek istediğim şudur: Sovyetler Birliği'nin adil ve özgür bir devlet inşa etme, sosyalizm inşa etme ve daha sonra komünizme duyusu. Biraz delice geliyor ama bu ideallere inandığımız sürece, SSCB kırılmazdı.
Sonra yavaş yavaş, sosyalizmin ideallerine en üst düzeyde inanarak, kapitalizmin teşebbüslerinden yeterince gördükten sonra yavaş yavaş durdular, ayrıca “zulmetmek istemek” istediler. Orada, komünizmin kaçınılmaz dünya zaferine, sınıfsız bir topluma, üç yıllık beş yıllık bir plana, vb. Dayanaktan bahsettiler, ancak tam yüzlerini yeterince görmüş olan insanlar sonunda tüm bunlara inanmayı bıraktılar.
Hepsi ... Ülkeden anlam çıkardılar ve ufalandılar. Kırmızı kravatla ciddi sözlere ihtiyacım olmadı, ama sıcak çikolataya ihtiyacım vardı ve dünkü Komsomol ve Komünistler kıyafetlerden, arabalardan, büyükannelerden ve bazı ideallerden daha önemliydi.
Yüz yıl boyunca ülkemize Rus İmparatorluğu denildi. Cesur askerleri, İnanç, Çar ve Anavatan'ı takip etti. Bu idealler nüfusun ezici çoğunluğu tarafından paylaşıldığında, hemen hemen bütün savaşlarda başarı elde ettik (yenilgiler, sadece Kırım Savaşı'nı hatırlayabiliriz ve partilerin gücünü ve bölgesel imtiyazların yokluğunu hesaba katarak zafer kazandık). Rus ordusunda ve toplumda Japonya savaşı başladığında, bu idealler gözle görülür biçimde kaybolmuştu ve sonuç olarak ağır bir yenilgi en güçlü ülkeden değildi. Bu olay çarın daha da büyük bir güvensizliğine neden oldu ve ilk dünyada “hükümete halkın güvenliliği” kurudu.
Ortodoksluk yerine, tespit ve saldırgan ateizm akıllıca kaydırıldı ve vatanları ormanları, tarlaları ve nehirleri anlamında hemen hemen aynı kaldı. Yine, 20. yüzyılın sonlarında olduğu gibi, orijinal anlamın yokluğunda, ülke çöküyor.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, artık “beyaz adamın yükünü” istemedi ve buna dayanamadı ve sömürge sistemi çöktü. Fransızlar ile İngilizler, muhtemelen, orman ve çöl boyunca sert geçişler yerine sıcak çikolatayı seçtiler. XVI. Yüzyılda, pek çok Avrupalı artık Katolikliğin yanılmazlığına inanmıyordu (ya da uzak ve açgözlü Roma'ya baştan çıkma noktasını göremedi) ve Luther sadece insanların şüphelerini formüle etti. Tarihte birçok kez, vahşi kabileler medeni ülkeleri ele geçirdi, ancak daha sonra yazma ile birlikte, daha yüksek bir kültür ve yeni taşlarından en kötüsünü kabul ettiler - lüks, tembellik, sarhoşluk, oburluk için bir susuzluk. Sonuç olarak, daha savaşçı kabileler onları tarihin çöplüğüne attı. Gördüğümüz gibi, birinin ideallerine ihanet etmek (varlığın anlamları) devletlerin zayıflamasına, ülkelerin ve insanların ölümüne yol açmaktadır.
Şimdi ABD'ye dönelim. Başlangıçta, Amerika'nın idealleri çok fazla "tutunur". Varlığının başlangıcından hemen sonra çıkan hayal ülkesi, Avrupa'da bir tür monarşi değil, bir zamanlar Yunan politikalarında olduğu gibi herhangi bir vatandaşın, her insanın özgür doğduğu bir cetvel seçimine katıldığı demokratik bir devlet oldu. mülkiyet hakkı kutsaldır, din özgürlüğü, bireysel özgürlük ve bla bla bla, bla bla bla.
“Amerikan Rüyası” terimi, ne pahasına olursa olsun kişisel başarı anlamına gelir - bu sadece bir egoistin hayalidir. Hiç kimse onu egoizmden nefret etmiyor, aksine, onu kıskanıyorlar, popüler, bir rol model (hayranlık).
İstediğiniz gibi yaşamak, kendiniz için yaşamak - varlığınızın temel amacı budur. “Endişelenme” manevi deneyimler, ancak “her şeyi hayattan almak için” vaktiniz yok. Modern tüketici toplumu, cömertçe kıskançlıkla harmanlanmış, gelişmiş bir Amerikan egoizmidir - komşunuzdan daha çok yiyin, daha soğuk bir meslektaşım arabası alın, ilk önce sınıfta yeni bir cep telefonu alın.
Şimdi, özellikle beyaz kesicilerin ve siyah kölelerinin “eşitliği” hakkında serbestçe kesilen ve demokratik olarak sürülen Kızılderilileri, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya ve Teksas'ı nasıl parçaladığını hatırlamayacağım - hepsi geçmiş günlerin işleri. Bugün demokrasinin ilan ettiği ideallere bakalım.
Günümüzde devletler hızla bir polis devletine dönüşüyor. Kabuk aynıdır, hiç kimse muhteşem olanı (herkes stresin kendisini kabul eder) anayasasını iptal edene kadar, kimse orada herhangi bir değişikliği iptal etmedi, ancak aslında uzun süredir demokrasi kokusu yoktu. Ülkenin ana şovmeninin seçilmesi bile - başkan ve bu örtülü bir dolandırıcılık değil. Herkes muhtemelen Florida, 2000'ta bulunan mermileri olan bir mermi - m'yi, 100'ta Obama'nın% 2012'inden - bazı semtlerde ve diğer saçmalıkları hatırlıyor.
Ve guantanamo'daki bir hapishane ile demokrasi nasıl birleştirilir, kendi vatandaşlarının tamamen gözetimi, her türlü azınlığın hükümleri, sakıncalı, dayak ve işkence gözaltında tutulur?
Uluslararası arenada, Birleşik Devletler genellikle kendi egoist düşüncelerine dayanarak, kanunsuzluk yaratır. Buta'yı, Yaroşenko'yu ve katil dronları hatırlayabiliriz, ancak bunların hepsi, bazen kesinlikle saçma nedenlerle, farklı ülkelerdeki müdahalelerle karşılaştırıldığında önemsizliklerdir. Hangi “yaratıcı” terimler ortaya çıkıyor: “yıkılmaz özgürlük”, “insancıl bombardıman”, “insansız bölge”, aslında çiçekli şehirleri moloz yığınlarına dönüştürüyor.
Yani, ABD'de, gittikçe daha fazla insan, ilan edilen devlet idealleri ile gerçek resim arasındaki farkı görüyor. Akla gelebilecek tüm hak ve özgürlükler yurtdışında olan evde, sonra ihlal edilmektedir. Ancak bu, sorunun yarısıdır, bir komşunu bir copla dövmek, iş eksikliği, borçlar için kitlesel tahliye ve umutsuzluklar kadar öfkeli değildir, bir tür “Amerikan rüyası” değil, bir tür “Amerikan dehşeti” dir.
Bu sebeple, ABD’nin nüfusu, Suriye’deki savaş öncesi aleyhte savaşa neredeyse oybirliği ile karşı çıkmış, ordu gazileri, Obama’nın başka bir devleti “kaldırma” planlarıyla aynı fikirde değiller, askerlerin rolünü üstleniyorlar. a. çocukluğundan beri gündeme getirilen ideallere aykırıdır. Yani, Amerikalılar değerlerine olan inancını hızla kaybediyor, gittikçe daha fazla insan ABD'nin “ışık ışını” olmadığına inanıyor. Aslında, ABD’nin varlığından artık bir anlam yok, çünkü bu ülke zaten iç anlamını kaybetti.
Devletlerin basitçe parçalanmaları ve Kuzey Meksika, Teksas Cumhuriyeti, Batı Zululand, Yeni Aria, Hint Kabileler Federasyonu, Ücretsiz Las Vegas ve diğerleri yerlerinde görünecek.Bu tür oluşumların her biri kendi varoluş hissine, kendi milliyetçi ve ırkı ideallerine sahip olacak. Bu durumda, iyi bir şey olmayacak, çünkü her "devlet" in nükleer kulübe kabul edilmesi için her türlü nedeni olacak ve dünya bir goril ile karşı karşıya kalmayacak. tankve bomba atarlarıyla çılgın makaklardan oluşan bir çeteyle.
Başka bir seçenek: Amerika nihayet demokratik maskesini bıraktı ve “Yıldız inişinde” tarif edilene benzer bir şekilde “yasal” olarak düzenlenmiş bir sistem kurdu. Bir numara: Arachnidov'un her anlamda korkunç rolünün bize ilk etapta hazırladığını hissediyorum.
PS Her nasılsa, mütevazi hizmetkârınız, “Rusya'nın Bir Suriye'den Neye İhtiyacı Var?” Ve “Bir asır önce Polonya olarak Kürdistan” başlıklı makalelerinde yer alan “Kürdistan’ın neye ihtiyacı var?” Ve “BV’de bir asır öncesindeki Polonya’nın Kürdistanı” nı, büyük bir İsrail’de kaosun gerçek kuklacıları ve ’yararlanıcıları’ dan Nil’e Fırat.
Birleşik Devletler’in, komşu ülkelerini ince toza ezen (aynı Suudi Arabistan, Katar, vb.) Metodik olarak ezilip (aynı Suudi Arabistan, Katar, vb.) Büyük bir sopa olarak kullanıldığı ortaya çıkıyor. sıra daha sonra gelecek, “aniden”, insan haklarının çok fazla olmadığı açıkça ortaya çıkıyor).
Amerika Birleşik Devletleri'nin gerçek anlamının bir kişi için "yaşam alanını" temizlemektir. Eğer öyleyse, o zaman Suriye bombalama baskınları durumunda, geleneklerin aksine, Amerikalılar bütün fikrin anlamını kaybetmemek için fakirleştirilmiş uranyum kullanımını bırakacaklar.
PS.S.: Peki, hiçbir ülkenin uzun sürmeyeceği Rusya’nın varlığının, ulusal fikrinin anlamı nedir?