Bu, İngilizce öğretimi (ELT) kaynaklarındaki yeni eğilimler hakkında bir makaledir, ancak takip eden eğilimlerin hiçbiri kesin olarak söylemek gerekirse yeni değildir.
Örneğin, 1885'te, Hermann Ebbinghaus ne kadar çabuk unutacağımızı ölçmek için tasarlanmış bir deney yaptı. Yeni bilgiler desteklenmediği sürece öğrendiklerimizi hızla unuttuğumuzu keşfetti. 1930'larda, diğer araştırmacılar bunu, yeni bilgileri ne sıklıkta güçlendirmemiz gerektiğine bakarak bunu takip ettiler ve - bilgiyi her iki günde bir, daha sonra her dört günde bir ve sonrasında da her sekiz günde bir vb. tekrar etmenin en etkili olduğunu buldular.
Bu yüzden, uzun bir süre aralıklı tekrarlamayı biliyoruz, ancak çok fazla kelimeyi içerdiğinden uygulanması zordu. Ancak, bu bir dil öğrenim bilgisayar programının veya uygulamanın zekice yapabileceği bir şeydir. Ve bu, aralıklı tekrarlama ilkelerini kullanan dil öğrenme uygulamalarının artmasına sebep olmuştur.
Dijitalleşmenin ELT kaynaklarını etkilemesinin bir başka yolu da öğrencileri dış dünyayla bağdaştırmasıdır. Günümüzde öğrenciler, inanılmaz miktarda İngilizce dil materyaline çevrimiçi olarak erişebiliyorlar. Ancak bu açıkça faydalı olsa da, biraz da zor olabilir. Öğrenciler her zaman en uygun materyal için nereye gideceklerini bilmiyorlar. Öğretmenler için, materyalleri bulmak, seçmek ve hazırlamak için gereken süre sınırsız olabilir.
Öğretmenler, yıllar önce imkansız olarak görülecek şekillerde materyaller oluşturmaya başlıyor. Neredeyse her öğrenci artık cebinde güçlü bir mini bilgisayar, video kamera ve cep telefonu bulunduruyor ve öğretmenler bu teknolojiyi sınıfta İngilizce öğrenmek için kullanmanın yeni yollarını buluyorlar.
Web araçları ve otantik materyallere çevrimiçi olarak benzeri görülmemiş erişim, öğretmenlerin öğrencilerin özel ihtiyaçlarına ve ilgi alanlarına göre uyarlanmış kurslar oluşturabilecekleri anlamına gelir.
Ancak son trendlerin tümü teknolojiye dayanmıyor. Çok göze çarpan bir eğilim, sınıfta daha fazla yaratıcılık yönündedir. Bu muhtemelen Ken Robinson’ın konuşması, okulların yaratıcılığı nasıl öldürdüğü ile başladı. Milyonlarca kez incelendiğinde, kesinlikle yaratıcılığı, öğretim ve materyal tasarımında ön plana çıkardı. C Grubunun kurulması gibi bir takım işaretler de var: bir grup ELT öğretmeni ve sınıfta yaratıcılığı teşvik etmeye adanmış materyal yazarlarından oluşmaktadır.
Yaratıcılık çoğu zaman işleri yeni bir bakış açısıyla görmekle ilgilidir. Bu bizi son trendime getiriyor: 21. yüzyıl becerileri. Bazı insanlar, asrın başından beri 21. yüzyıl becerilerinden bahsettiği için bunun da yeni olmadığını söyleyebilirler. Ancak, fikrin hala gelişmekte olduğunu düşünüyorum, çünkü herkes 21. yüzyıl becerilerinde ne demek istediğimizi tam olarak kabul etmiyor. Genellikle, bugünün dünyasında özel öneme sahip olduğu düşünülen becerilere atıfta bulunmak için kullanılır. Örneğin, eleştirel düşünme, problem çözme ve işbirliği.
Fakat bu beceriler her zaman önemli değil miydi, sorabilirsiniz? Evet, elbette, ancak insanların yaşamları boyunca aynı meslekte kalmalarının muhtemel olmadığı ve bilgiyi yorumlamanın ve kullanmanın, onu ezberlemekten daha önemli hale geldiği bir dünyada, bu tür becerilere verilen önem daha büyük olmalıdır.
Bunu akılda tutarak, tıpkı dili öğrettiği gibi bu tür becerileri de öğreten daha fazla materyal görüyoruz. Oxford Discover, 21. Yüzyıl becerilerine (eleştirel düşünme, iletişim, işbirliği ve yaratıcılık) dayanan bir kitap serisidir.
Bu beş eğilimin hiçbiri tamamen yeni olmasa da, son derece heyecan verici. ELT kaynak yaratıcıları sadece yıllık aynı eski ürünleri üretmiyorlar. Öğretmenler ve öğrencilerinin dört gözle bekleyecekleri çok şey var.