Amerikalı ressam William Penhallow Henderson tarafından 'Dedikodu' (yaklaşık 1922). Miras Görüntüleri / Getty Images
COVID-19 pandemisi devam etse bile, 2022'de hayatın bir miktar normale döneceğine dair umut var.
Ancak bu, herkesin bu yeni bağlantı fırsatlarından yararlanacağı anlamına gelmez.
Bir virüs korkusu çoğu insanı fiziksel olarak uzak durmaya zorlamadan önce bile, araştırmamız insanların zaten birbirinden çok fazla sosyal mesafeyi koruduğunu gösteriyor.
Özellikle, yakında yapacağımız davranış bilimi araştırmamız, insanların yeni tanıdıklarla konuşmaların nasıl sonuçlanacağı konusunda aşırı karamsar olma eğiliminde olduğunu gösteriyor.
Karşısında bir düzine deney, katılımcılar yabancılarla konuşmaktan ne kadar keyif alacaklarını sürekli olarak hafife aldılar. Bu, özellikle onlardan arkadaşlıkları besleyen türden anlamlı konuşmalar yapmalarını istediğimizde doğruydu.
Bu yanlış inançlar nedeniyle, insanlar muhtemelen olması gerekenden daha az sıklıkla ve daha az anlamlı yollarla başkalarına ulaşıyor ve bağlantı kuruyor gibi görünüyor.
Su soğutucusu konuşmasının ötesine geçmek
İnsanlar genellikle en derin hayal kırıklıklarını, en gururlu başarılarını ve kaynayan endişelerini yakın arkadaşlarına ve ailelerine ifşa ederler.
Ancak deneylerimiz, yabancılar arasındaki derin konuşmaların şaşırtıcı derecede tatmin edici olabileceğine dair görünüşte radikal bir fikri test etti.
E-posta ile son alın
Birkaç deneyde, katılımcılar ilk olarak, “hayatınızda en çok neye minnettarsınız?” gibi nispeten ağır soruları tartıştıktan sonra nasıl hissetmeyi beklediklerini bildirdiler. ve “en son ne zaman başka birinin yanında ağladınız?”
Bu katılımcılar, bu konuları bir yabancıyla tartışırken biraz garip hissedeceklerine ve sadece orta derecede mutlu olacaklarına inanıyorlardı. Ancak onlardan bunu gerçekten yapmalarını istedikten sonra, konuşmalarının beklediklerinden daha az garip olduğunu bildirdiler. Ayrıca, kendilerini diğer kişiye sandıklarından daha mutlu ve daha bağlı hissettiler.
Diğer deneylerde, insanlardan birini ilk tanıdıklarında normalde tartışacakları soruları yazmalarını istedik – “bu günlerde yaşadığımız tuhaf hava, değil mi?” – ve sonra, diğer kişinin hayatından memnun olup olmadığını sormak gibi, normalde tartışacaklarından daha derin ve samimi sorular yazmak için.
Yine, katılımcıların, daha anlamlı konular hakkında müteakip konuşmaların ne kadar garip olacağını abartırken, bu konuşmaların onları ne kadar mutlu edeceğini hafife aldıklarını gördük.
Bu yanlış inançlar önemlidir çünkü insan bağlantısına bir engel oluşturabilirler. Yanlışlıkla önemli bir konuşmanın rahatsız olacağını düşünüyorsanız, muhtemelen bundan kaçınacaksınız. Ve sonra beklentilerinizin işaretin dışında olduğunu asla fark etmeyebilirsiniz.
Evet, diğerleri umursuyor
Daha derin konuşmaların sonuçlarıyla ilgili yanılgılar kısmen olabilir, çünkü diğer insanların paylaşacaklarımızla ne kadar ilgilendiğini de hafife alırız. Bu da bizi açılma konusunda daha isteksiz yapıyor.
Görünen o ki, yabancılar çoğu zaman havadan çok senin hakkında konuştuğunu duymak istiyor; korkularınızı, duygularınızı, fikirlerinizi ve deneyimlerinizi gerçekten önemsiyorlar
Sonuçlar çarpıcı biçimde tutarlıydı. Deneyler için üniversite öğrencilerini, çevrimiçi örnekleri, halka açık bir parktaki yabancıları ve hatta finansal hizmet şirketlerindeki yöneticileri ve her grupta oynanan benzer kalıpları aldık. İster dışa dönük ister içe dönük, erkek veya kadın olun, bir yabancıyla derin bir konuşma yaptıktan sonra ne kadar iyi hissedeceğinizi muhtemelen hafife alacaksınız. Zoom üzerinden yapılan görüşmelerde bile aynı sonuçlar ortaya çıktı.
İnançları gerçeklikle hizalamak
Bir anlatım gösterisinde, bazı insanların hem nispeten sığ hem de nispeten daha derin bir sohbete katılmasını sağladık. İnsanlar, gerçekleşmeden önce sığ bir konuşmayı daha derin olana tercih edeceklerini umuyorlardı. Etkileşimler meydana geldikten sonra, bunun tersini bildirdiler.
Ayrıca, katılımcılar bize sürekli olarak, günlük yaşamlarında daha sık daha derin sohbetler yapabilmeyi dilediklerini söylediler.
O halde sorun, daha anlamlı konuşmalar yapma konusundaki ilgi eksikliği değildir. Bu etkileşimlerin nasıl sonuçlanacağına dair yanlış yönlendirilmiş karamsarlık.
Yine de, bu olumlu deneyimlerden öğrenmek mümkündür.
Çocukların bir yüzme havuzunun derinlerine dalmaktan duydukları korkuyu bir düşünün. Tedirginlik genellikle yersizdir: Dalmaya başladıklarında, sığ sularda olduğundan çok daha fazla eğlenirler.
Verilerimiz, konuşma konuları söz konusu olduğunda benzer bir şeyin olabileceğini gösteriyor. Neredeyse hiç tanımadığınız biriyle daha derin bir sohbete başlamadan önce gergin hissedebilirsiniz; yine de bir kez yaptığınızda, normalde yaptığınızdan biraz daha derine inmenin keyfini çıkarabilirsiniz.
Çalışmamızın daha geniş kapsamlı çıkarımı, bu yanlış kalibre edilmiş beklentilerin birçok insanın kendi iyilikleri ve başkalarının iyiliği için yeterince sosyal olmamasına yol açabileceğidir.
Daha derin sohbetler yapmak, sosyal katılım için giderek artan fırsatlar listesine katılıyor: şükranlarını sunmak, iltifatları paylaşmak ve uzanıp eski bir arkadaşla konuşmak - bu, düşündüğümüzden çok daha iyi hissettirir.
Yazarlar Hakkında
Amit Kumar, Pazarlama Yardımcı Doçenti, Austin Texas Üniversitesi; Yönetim ve Pazarlama alanında Doktora Sonrası Araştırma Görevlisi Michael Kardas, Northwestern Üniversitesive Nicholas Epley, John Templeton Keller Üstün Hizmet Profesörü Davranış Bilimleri, Chicago Üniversitesi