Rui Costa vardı ve Marco Materazzi vardı. Güzellik ve kas. Kır saçlı rakibinin dirseğinin ağırlığını omuzlayan zarif Portekizli.
Bir çift futbol rakibi kırmızı dumandan ve alev alev yanan alevlerden oluşan puslu bir duvarı düşünmek için duraksadığında kaosun ortasında huzur.
Bu ikonik görüntüyü 18 yıl önce yakalayan fotoğrafçı Stefano Rellandini, BBC Sport’a “Herkes işaret fişeklerine, dumana odaklanmıştı” diyor. “Ama sahanın ortasına yakın bir yerde belli bir an gördüm.
“Materazzi’ye kasap gibi bir lakap takılmıştı; o gerçekten nazik bir oyuncu değil. Rui Costa tam tersiydi – futbolunda daha nazik, daha artistik. Materazzi birkaç saniye dirseğini Rui Costa’nın omzuna koydu.
“Bunu gördüğümde çektim. O sekansta sadece bir karem var. O an oydu.”
Resmin kendi mirası var ama aynı zamanda AC Milan ve Inter Milan’ın en son Şampiyonlar Ligi maçının sonunu da yakaladı; 2005 çeyrek finali, Inter taraftarlarının bir bölümünden San Siro çimine işaret fişekleri ve diğer nesnelerin yağması ve Milan kalecisi Dida’yı vurup yaralamasının ardından yarıda kesildi.
İkinci maçın 73. dakikasında hakem maçı terk etti ve daha sonra beraberliği toplamda 3-0 önde olan Milan kazandı.
O sırada Reuters için çalışan Rellandini, “O geceki atmosfer, San Siro’da AC Milan ve Inter derbisi yaptığınız her zamanki gibiydi” diyor.
“Her zaman güçlü. Çok fazla kavga etmiyorlar ama taraftarların koreografisi çok büyük ve harika, bu yüzden bir oyuncu olmasanız bile bunu gerçekten hissedebiliyorsunuz.”
“Sahaya ayak bastığınızda, bunun sadece bir futbol maçı olmadığını, daha fazlası olduğunu hissedebiliyorsunuz.
“Oyunculara çok yakınsınız. Güzel bir atmosferdi, adrenalin vardı.
“Esteban Cambiasso’nun golüne izin vermediklerinde her şey patladı. Bu, durumu tamamen değiştirdi.
“Inter Milan taraftarları çıldırmıştı. Nesneleri, işaret fişeklerini atmaya başladılar ve 15-20 dakika durmadılar. Savaş gibi bir şeydi.”
Gerginlik tırmanıyordu. Milan, her iki yarı final ayağının da San Siro’da berabere bitmesine rağmen, Inter’i iki yıl önce deplasman gollerinde elemişti. Milan, Old Trafford’daki finalde Juventus’u penaltılarla mağlup etti.
Milan ayrıca 2004-05 kampanyasına İtalyan şampiyonu olarak girdi – Inter’in Serie A şampiyonluğunu en son 1988-89’da ele geçirmesinden bu yana altıncı Scudetto.
Sahibi Silvio Berlusconi Milan’ın ikinci büyük takımını kuruyordu ve sonradan politikacı olan girişimci, 1989 ve 1990’da peş peşe Avrupa Kupaları kazanan takımın bir üyesi olan Carlo Ancelotti’ye menajer olarak başka bir başarı dönemi daha başlatması için güvenmişti.
Çeyrek final ikinci maçında Cafu, Jaap Stam, Alessandro Nesta ve Paolo Maldini’den oluşan müthiş bir arka dörtlü, Andrea Pirlo, Clarence Seedorf, Massimo Ambrosini ve Kaka’nın arkasında, eski Inter’den Hernan Crespo ve önde Andriy Shevchenko ile oturdu. Rui Costa yedek kulübesindeydi.
Bu arada Inter, Milan ve Juventus ile rekabet etmek için cömertçe harcadı. Başkan Massimo Moratti, ilk olarak 1997’de Barcelona’dan Ronaldo’yu ve ardından 1999’da Lazio’dan Christian Vieri’yi alarak üç yılda iki kez transfer dünya rekoru kırdı.
Crespo ve Seedorf, Inter’e büyük anlaşmalar için gelmişlerdi, ancak Milan’da bölünmeyi aşmadan önce önemli bir gümüş eşya almayı başaramadılar.
Fabio Cannavaro da gelip gitmişti – Juventus’a taşınmasıyla biten, yanlış çalışan iki büyü.
2005’e gelindiğinde Inter orta sahası, Arjantinli Cambiasso ve Juan Sebastian Veron çifti etrafında kurulurken, onların önünde erken gelişmiş Brezilyalı forvet Adriano siyah ve mavi bir gömlekle en üretken sezonunun tadını çıkarıyordu.
Takım gelişiyordu. Sonuçlar değildi.
Inter, yaz transfer pazarında oluşturulan ve Mayıs ayında gümüş eşyalar söz konusu olduğunda her zaman boşa giden beklentilerle alay eden rakip taraftarlar arasında istenmeyen ‘Ağustos şampiyonları’ etiketini taşıdı.
Inter taraftarları arasında, haksız bir yarış yürüttüklerine dair temel bir his vardı – aralarında Milan ve Juventus önceki 13 şampiyonluğun 11’ini kazanmıştı.
Ancak 2006 yılında her ikisi de Calciopoli skandalı. Juventus kendi adına Serie B’ye düştü ve iki şampiyonluğu elinden alındı. Milan, Fiorentina, Lazio ve Reggina kenetlenmiş noktalardı.
2005 yılında tribünlerde dedikodular dönüyordu. Napoli ve Torino’da futbolda rüşvet ve yolsuzluk iddialarıyla ilgili adli soruşturmalar başlatıldı.
Maç Inter’e karşı dönerken, taraftarların – skor çizgisinde ve her zaman bir adım önde görünen Milan ve Juventus takımlarıyla aradaki farkı kapatamamalarındaki – hayal kırıklıkları tribünlerden sahaya sıçradı.
Stam ve Shevchenko, Milan’a ilk maçta iki gol avantajı sağlamıştı.
Ancak San Siro’daki ‘ev’ maçlarına giden Inter’in taraftarları hâlâ canlı ve geri dönüş için umutluydu.
İlk maçta oyuna giren Milanlı büyük Alessandro Costacurta, ‘Derby della Madonnina’ karşılaşmalarını kariyerinin “en kötü” günleri olarak nitelendirdi.
Uyuyamadı. “Duyguların kargaşasıydı” dedi. “Gerginlik buydu.” Takım arkadaşı Maldini, şehrin her yerinde bir “elektrik” olduğunu söyledi.
Shevchenko ayrıca uyumak için mücadele ettiğini ve oyunlar yaklaştıkça şehirde daha fazla kulüp renginin gösterildiğini hatırladığını söyledi.
Eski Ukraynalı forvet geçtiğimiz günlerde Gazzetta dello Sport’a verdiği demeçte, “Büyük bir gerilim, büyük bir beklenti vardı ama her şeyden önce tutku ve her zaman medeni tavırlar vardı.”
Milan’ın yedi numarası Shevchenko, Francesco Toldo’yu ceza sahası dışından sol ayaklı bir çabayla yendiğinde yarım saatlik skoru ateşli bir ikinci ayağa açan kişi oldu. Forvetin erken saatlerde Materazzi’ye kafa atıyor gibi göründükten sonra cezadan kaçması Inter’in öfkesini artırdı ve taraftarlar da bir ceza almaları gerektiğine inanıyorlardı.
Ancak gerçek parlama noktası, 20 dakikanın biraz altında kaldı.
Inter orta saha oyuncusu Cambiasso’nun kel kafası, Veron’un korneriyle bir araya gelerek görünüşte toplamda 3-1 yaptı, ancak golün izin verilmemesi için, forvet Julio Cruz’un Dida’ya faul yaptığına karar verildi. Çok az temas var gibi görünüyordu.
Curva Nord’da ultralar tarafından atılan işaret fişekleri, alevli oklar gibi San Siro sahasına yağmaya başladı.
Biri Dida’nın omzuna vurdu ve ceza sahasından piroteknikleri ve şişeleri temizlemeye çalışırken az farkla kafasını kaçırdı.
Maldini, Cambiasso ve Inter kaptanı Javier Zanetti, Zanetti ve Veron kale ağzındaki molozları temizlemeye çalışan alevleri söndürmeye çalışan itfaiyecilere yardım etmeden önce hakem Markus Merk’e itiraz ederken oyuncular sahanın ortasında toplandı.
Sonunda, hala tribünlerden aşağı inen nesnelerle, her iki takıma da sahadan çıkmaları emredildi ve ultralarla yerin aynı köşesindeki bir tünelden kaçarken sığınmaya çalıştılar.
Rellandini, “İlk birkaç işaret fişeği yandıktan sonra saha tamamen sisin içindeydi, bu yüzden göremezdiniz. Yaralı birinin fotoğrafını çekmek isteseniz bile bunu yapamadınız,” diye açıklıyor Rellandini. başyapıtını kaosun ortasında yakalayın.
“Maçı neredeyse yarım saat durdurdular, bu o zamanlar garipti. Gerçekten her şeyi yere attıkları için kötü bir şey olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz – çıldırıyorlardı.”
Oyuncular geri döndüğünde, omzundaki birinci derece yanık nedeniyle tedavi edilen Dida’nın yerini Christian Abbiati aldı, ancak 30 saniye sonra, baraj devam ederken, Merk fikstürü terk etmek zorunda kaldı.
Maldini, “Hakem doğru kararı verdi” dedi. “Oyunu yeniden başlatmaya çalışmasına şaşırdım ama bu iyiydi çünkü pek çok taraftar izlemek için para ödemişti.”
Ancelotti, Inter yöneticisi Roberto Mancini gibi olayı “utanç verici bir olay” olarak nitelendirerek kınadı.
Ancelotti, “Olanlar sadece Inter’i değil, tüm şehri itibarsızlaştıracak” dedi. “Inter taraftarlarının tepkisi tamamen beklenmedikti. Gerçekten şaşırdım çünkü katıldığım hiçbir Milan derbisinde böyle bir şey görmemiştim.”
Milano polis şefi Paolo Scarpi olayı “iki ila üç yüz holiganı … Inter bölümünden olağan asabileri” suçlarken, o sırada İtalya başbakanı ve Milan’ın sahibi olan Berlusconi, yükselişi durdurmak için “sert önlemler” gerektiğini öne sürdü. stadyumlardaki şiddet
Avrupa futbolunun yönetim organı UEFA, Inter’e 132 bin sterlin ceza ve onlara kapalı kapılar ardında dört Avrupa maçı oynamalarını emretti.
Bir UEFA sözcüsü BBC’ye “Bu, UEFA tarihindeki en büyük para cezası. Hafif olduğunu düşünenler de olacak, sert olduğunu düşünenler de olacak.”
Milan, yarı finalde PSV Eindhoven’ı deplasmanda attığı gollerle yenmeye devam etti – Dida, PSV dönüşü 3-1 kazanmadan önce, ilk maçı 2-0 kazandığında Şampiyonlar Ligi’nde art arda yedi gol yemeyerek rekor kırdı.
Milan yedinci Avrupa şampiyonluğunu perçinleyebilirdi ama İstanbul’daki mucize Liverpool’un penaltılarla kazanmadan önce finalde altı dakikada üç gol attığı.
Milan intikamını iki yıl sonra Atina’daki finalde Liverpool’u görerek alacaktı, ancak yerel düzeyde puanlarının düşürülmesi ve Juventus’un küme düşmesi, Serie A’da bir Inter hakimiyeti dönemi için kapıyı açtı.
Inter, 2006’da şampiyonlukla ödüllendirildi, ardından üst üste dört kez kazandı ve 2009-10’da Jose Mourinho yönetiminde bir Tiz kazandı.
O zamandan beri Milan taraflarından hiçbiri finale ulaşamadı, ancak bu yıl, Rellandini’nin ikonik imajını hayata döndüren bir yarı final derbisinden sonra bu durum değişecek.