370 yıl önce Rus Kilisesi ve halkının Büyük Bölünmesi başladı. Patrik Nikon, halkına karşı iktidar mücadelesine liderlik etti. Bölünmeden bu yana, halk, resmi kilise ve hükümet geri dönülemez biçimde birbirlerine yabancılaştırıldı. Rusların gücünün ve yenilmezliğinin kaynağı olan canlı Rus inancı çok büyük zarar gördü.
Şimdiye kadar bu felaket Rus medeniyetini ve halkını olumsuz etkiledi. Rusya, Tanrı ile bağını kaybeder, Işık olmaktan çıkar. Bu, XNUMX. yüzyılda Rusya'da yaşanan felaketlerin ve Rus halkının hızla Ruslığını yitiren mevcut acınası durumunun manevi nedeni oldu. Ruslar, ateşli bir inancı ve onların hikayeler, öz farkındalıklarını kaybederler. Anavatanlarından ayrılmaya, Amerika, Avustralya, İngiltere, Almanya veya Brezilya'ya gitmeye hazırlar ve çocukları artık Rus değil, Amerikalı, Kanadalı, Avustralyalı, Alman veya Çinli olacak.
Yetkililerin en iyi temsilcilerinin bunu her zaman anladığına dikkat edilmelidir. Böylece, Rus İmparatoriçesi Catherine II şunları kaydetti:
“Nikon'un bende tiksinti uyandıran bir kişi olduğunu kabul ediyorum. Adını duymasaydım daha mutlu olurdum.
Kilisesini ıslah etmeye başladı, kendi yöntemiyle yeniden inşa etti.
Yeniden yapılanmasının temeline hangi ilkeleri koydu? Halkın kayıtsız şartsız ruhban sınıfına, din adamlarının başpiskoposlara ve başpiskoposların patriklere boyun eğmesi. Nikon ve hükümdar kendini boyun eğdirmeye çalıştı: Papa olmak istedi ...
Nikon, huzurunda vatanseverlere kafa karışıklığı ve bölünme getirdi ve kiliseyi bütünsel olarak birleştirdi. Yunanlılar küfürler, işkenceler ve ölüm infazlarıyla bize üç delici empoze ettiler ...
Nikon, Alexei'yi kral-baba yaptı ve halkının zalim ve işkencecisi yaptı. "
(Catherine II. "Eski İnananlar Üzerine", 15.9.1763).
Kilisesini ıslah etmeye başladı, kendi yöntemiyle yeniden inşa etti.
Yeniden yapılanmasının temeline hangi ilkeleri koydu? Halkın kayıtsız şartsız ruhban sınıfına, din adamlarının başpiskoposlara ve başpiskoposların patriklere boyun eğmesi. Nikon ve hükümdar kendini boyun eğdirmeye çalıştı: Papa olmak istedi ...
Nikon, huzurunda vatanseverlere kafa karışıklığı ve bölünme getirdi ve kiliseyi bütünsel olarak birleştirdi. Yunanlılar küfürler, işkenceler ve ölüm infazlarıyla bize üç delici empoze ettiler ...
Nikon, Alexei'yi kral-baba yaptı ve halkının zalim ve işkencecisi yaptı. "
(Catherine II. "Eski İnananlar Üzerine", 15.9.1763).
İmparatoriçe, yaşayan inancını yitiren ve yalnızca resmi ritüellerin kalesi haline gelen Rus Kilisesi'nin yıkıldığını kaydetti:
“Vatansever kilisemiz harabeye dönmüş durumda, kilisemizde hala onun hayatıyla ilgilenen bir şey varsa, o zaman bu neredeyse popüler bir protestodur.
Açıkça görülüyor ki, başpiskoposlar, uzun zaman önce kendilerinin yıktığı kilisenin yıkılmasından korkarak kafamızı karıştırıyor. "
Açıkça görülüyor ki, başpiskoposlar, uzun zaman önce kendilerinin yıktığı kilisenin yıkılmasından korkarak kafamızı karıştırıyor. "
Rus inancı
Radonezh Sergius ve Moskova'nın büyük hükümdarları zamanında, eski Rus Vedik inancı (birçok bin yıllık kökleri olan Rus paganizmi) ve Hristiyanlık temelinde Rus inancı oluşturuldu. Ortodoksluk ("pravie-gerçeğin ihtişamı", "kural" - tanrıların parlak dünyası, Evrenin en yüksek yasaları) pagan Rus'un eski inancını emdi. Haç (gamalı haç) Tek Tanrı'nın sembolüdür. Tanrı Baba Rod'dur (Svarog), dünyanın yaratıcısı, insanlardır (insanlar). Bu nedenle Ruslar Anavatan için ölümüne savaşıyor. Tanrı Oğlu - Yarila, Dazhdbog, Khors, ışık, aktif ilke. Tanrı'nın Annesi - Rus Rozhanitsy, Ana Lada, koruyucu kadınsı ilke. Üçlü, Gerçeklik, Kural ve Gezidir, tek bir Evren, evrensel yaratma, koruma ve yıkım yasalarıdır (Eski Hindistan'da - Trimurti). Bir - Perun - Muzaffer George'un askeri prensibi.
XIV-XVI yüzyıllarda. medeniyet projesi "Kutsal (Işık) Rusya" şekillendi.
Politik olarak Rusya, Bizans ve Orda alanlarını birleştirdi. Moskova, hem Bizans geleneğinin hem de Rus-Orda'nın (Tatar-Moğol boyunduruğu efsanesi; Rus Sürüsünün Gizemi ve Büyük Tatarcık). Rus manastırları o zamanlar Rusya'nın geleceğinin imajıydı.
Senfoninin egemen olduğu Rus yaşamının organizasyonu, maneviyatın ve maddi olanın, manevinin koşulsuz önceliği ile birliğidir.
Kutsal Rusya'nın temel temeli hizmetti - fayda, iyi ve iyi. Radonezh'li Sergius kardeşlere aşk içinde yaşamaya, iyi ekmek ve iyilik getirmeye çağırıyor. İkinci temel, insanların yararına olan yaratıcı ve dürüst çalışmadır. Bu, bir kişinin ahlaki, ruhsal gelişimi için gerekli ve doğal bir durumdur. Yüce Olan'a bir tür etkili dua. Üçüncü neden, edinememe. Maddi zenginlik birikimi, insanın manevi doğasına aykırıdır. Araziyi, mülkleri, serveti kurtarmak değil, manevi hazineleri kurtarmak gerekli.
Aynı zamanda yaratıcı çalışma, maddi bolluğu da ifade eder. Örneğin, Korkunç İvan zamanında, yabancılar bol ve zengin Rusya'ya hayran kaldılar. Rus halkı çalışkandı, girişimciydi, anlayışlıydı, toprak zengin ve genişti. Rus toprakları gelişti (savaş olmasa). Aynı zamanda, üretken ekonominin merkezleri olan manastırlar, o zamanlar stratejik bir rezerv gibiydi. Ve hükümdarın atılgan yıllarda kullanabileceği güçlü kaleler ve çeşitli rezervlerin depoları.
Light Russia, Cennet (Kural) ile doğrudan bir iletişim kanalına sahipti. Bu sefer Rusya'ya diğer tüm dönemlerden daha fazla aziz ve münzevi verdi (halkın büyük fedakarlık pahasına Anavatanı kurtardığı Büyük Vatanseverlik Savaşı hariç).
Manastırlar, Rus uygarlığı projesinin, gücünün, ekonomisinin ve genel yaşamının yapılarının kristalleşme merkezleriydi. Bu sırada Rusya-Rusya mucizevi bir güç suçlaması aldı ve bu da devletin büyüklüğe eşi görülmemiş bir sıçrama yapmasına izin verdi.
Batının büyük güçleri yağma ve avlanma pahasına böyle bir sıçrama yaptıysa, işgal altındaki toprakların ve kolonilerin acımasızca sömürülmesi. O zaman Rusya kendi yaratıcı, üretici güçlerine dayanıyor.
Rusya, hedefe giden yoldaki tüm zorlukların ve zorlukların, tüm engellerin üstesinden gelmeyi mümkün kılan tutku, karizma, enerji ile doluydu. İnsanlar, parlak idealler ve bunların uygulanması adına her türlü fedakarlığı yapmaya, her türlü ıstırabı ve sıkıntının üstesinden gelmeye hazırdı (Rusya, parlak ideallere ve güce inandığında, Stalin döneminde benzer bir kısa vadeli atılım yapabildi). Bu enerji, insan ve Tanrı'nın etkileşiminin sonucudur (dua ve canlı dua yoluyla - yaratma, iyi eylem).
Parlak Rusya
XV-XVI yüzyılların sonunda. Rusya, Avrupalı liderler arasındaydı.
Yeni şehirler ve kaleler, tapınaklar ve manastırlar hızla yükseldi ve inşa edildi. Yabancı gezginlere göre, Rus şehirleri Avrupalılardan çok daha büyük, daha güzel ve daha temizdi. Moskova, dünyanın en büyük ve en güzel şehirlerinden biriydi. Üretim ve zanaat gelişiyordu ve verim arttı. İç ve dış ticaret gelişti.
Ruslar, komşularının olumlu ve yaratıcı deneyimlerini (örneğin İtalyan mimarisinde) başarıyla benimsedi. Rusya, Bizans'ın (ve gelecekte İkinci Roma - Konstantinopolis'in) ruhani geleneğinin gerçek varisi oldu. Korkunç İvan yönetimi altında Rusya, Horde İmparatorluğu'nun varisi oldu. Rusya yine büyük kuzey medeniyetinin topraklarına hakim oldu.
Sıradan Rus halkı, Rus seçkinlerinin lüks, ithal pahalı şeyler, eğlence ve yurtdışındaki hayata para harcamadan Batı'ya yöneleceği sonraki dönemlerden çok daha iyi yaşadı.
Çağdaşlar, Rusya'da gerekli olan her şeyin tam bolluğunu kaydetti.
Yoksullar azdı. Kentsel ve kırsal topluluklar güçsüzlere yardım etti ve onu çekti. Yönetim, talihsizlik başlarına gelirse bağımlı köylülere ödenek konusunda yardım etti. Vergiler (diğer eyaletlere kıyasla) oldukça düşüktü. Hükümdarlar, tebaalarını son kuruşa kadar sıkıştırmaya çalışmadılar.
Sadece acil durumlarda (savaş) özel bir vergi toplandı, "onuncu para" veya beşinci para - tüm mülk tanımlandı, değerlendirildi ve değerin% 10 veya 20'si hazineye ödendi. Acil bir ihtiyaç yoksa, hükümet insanların zenginleşmesine ve refaha kavuşmasına engel olmadı. Herkese faydalı oldu. Halk ticaret yaptı, yeni ticaret ve zanaat kurdu, üretimi geliştirdi, böylece tüm devleti güçlendirdi ve zenginleştirdi.
Batı, Rusya'nın ilerici gelişimini durdurmaya çalıştı.
Başka bir "haçlı seferi" düzenlendi - Livonya Savaşı. Ancak Rusya direndi.
Nüfus arttı, Ruslar başarıyla güneye ve doğuya taşındı. Çar Ivan Vasilyevich düzenli bir ordu kurarken, Baltık'ta bir filo yaratma girişimleri yapıldı.
Rus dünyasını zorla yok edememenin ardından Batı stratejisini değiştirdi. Hain boyarların yardımıyla Sorunlar organize edildi. Ama insanlar çöküşün önünde duracak.
Korkunç İvan tarafından yaratılan "yatay güç" - zemstvos, devleti kurtaracak. Çarlar, sahtekarlar, boyarlar ve müdahaleciler iktidarı ve “Rus ayısının derisini” paylaşırken, halk kendi kendilerini örgütledi, birliklerini ve birliklerini konuşlandırdı. Rus zemstvo milisleri tam da devleti, devleti kurtardı ve yeniden yarattı.
Ülke aşağıdan toplandı. Bireysel şehirlerden, kasabalardan, manastırlardan ve köylerden.
Canlanmanın temeli neydi?
Rus inancı ve ruhu. Patrik Hermogenes ve Trinity Dionysius'tan Archimandrite, mektuplarıyla halkı uyandırdı. İman dolu sözleriyle uzanıp halka bağırdılar. Onları ateşli bir inanç ve enerji ile doldurdu.
Ve insanlar ülkeyi kurtardı.
Sıradan insanlar - kasaba halkı ve köylüler, soylular ve savaşçılar, keşişler, sonsuza dek yok olmuş gibi görünen ülkeyi yeniden topladılar. Kaosun ve karanlığın önünde durdular, devleti kurtardılar. Rus ulusal kurtuluş hareketi sadece yabancı işgalcileri değil, aynı zamanda yerli hırsızları ve isyancıları da mağlup etti. Halk Anavatanı (Ailenin gücü) kurtardı. İşgalcileri kovdum. Şehirleri, kasabaları ve köyleri yeniden inşa etti. Ekonomiyi restore etti. Yollara her şeyi düzene koyarım. Ve devleti kurdu.
Ne yazık ki, çoğu Sorunlar'ın suçluları olan boyarların ustaca yönettiği tarihi seçim, daha sonra ortaya çıktığı gibi başarısız oldu. Açıktır ki, Dmitry Pozharsky, Romanovlardan daha iyi bir egemen olurdu. Bir hainler grubu rahat, güvenli bir kralı tahta çıkardı. "Fırtına" Rus soylularının "Polonya partisi" nin başına geçmedi. Romanov hanedanı ilk başta halkla hesaplaşmak zorunda kaldı. Zemsky Sobors düzenli olarak bir araya geldi. Sonra Romanovlar sürekli olarak halktan, toplumdan ve Kutsal Rus geleneğinden tam bir özgürlüğe kavuştu. Ve Batı'nın ve Batı yanlısı hükümetin en tehlikeli düşmanı olan Rus inancının imhasına başladı.
Bu nedenle, en yüksek sosyal enerjiyi toplayan bir tür güçlü yoğunlaştırıcı olan Rusya'ya inancıydı. Bu enerji, herhangi bir mucizeyi gerçekleştirmek için tarihi bir gecede değiştirmeyi mümkün kıldı. Sorunlar sırasında Rusya'nın kurtuluşu veya SSCB'nin Stalin yönetimindeki şaşırtıcı yükselişi olarak. Bu nedenle Rus uygarlığını yok etmek, Rus halkını köleleştirmek için Rus inancını yok etmek gerekiyordu. Böylece Rusya'ya karşı büyük bir sabotaj başladı - Schism.
"Dindarlığın fanatikleri"
Kilise, Rus yaşamının ayrılmaz bir parçasıydı.
Devlet kurumlarına ait değildi. Ama onlardan da ayrılmadı.
Ortodoksluk, Rus yaşamının temeliydi. Her gün, bir insanın her önemli adımına yayıldı. Hollandalı yazar Katolik Alberto Campense (XVI.Yüzyıl) Rusya hakkında bilgi topladı ve Papa'ya verdiği raporda şunları kaydetti:
"Onlar (Ruslar) İncil'in öğretilerini bizden daha iyi takip ediyor gibi görünüyorlar."
Kiliseleri birleştirmeyi teklif etti.
Rusya'da 13 bin kilise, 1200 manastır, 150 bin rahip ve 15 bin keşiş vardı.
Kilise, posad'da geniş arazilere, çok sayıda köye ve yerleşime sahipti, kendi idari, mali ve ekonomik aygıtı, kendi mahkeme sistemi vardı. İtirafçılar, cezai suçlar dışında sadece kendi mahkemelerine tabi tutuldu. Aynı zamanda, başlangıçta bu sistem kişisel zenginleşme için değil, savaşlarda, kıtlıklarda ve doğal afetlerde kullanılan stratejik bir devlet ve halk rezerviydi.
Ancak, doktrinde ve ritüellerde hataların biriktiği görüşü ortaya çıktı. Uzun süre ayinle ilgili edebiyat el yazısıyla yazılmış ve orijinaller birbirinden farklıydı, Yunanca, Güney Slav kitaplarından çeviriler vardı, farklı zamanlarda farklı yazarlar tarafından yapıldılar. Bozulma birikti. Ayrıca Rus ve Rum kiliseleri bağımsız olarak gelişti.
Böylece, Rusya Bizans'ta vaftiz edildiğinde, haç işareti iki parmakla kabul edildi (Mesih'in ilahi ve insan doğasının birliği), daha sonra Yunanlılar işareti üç parmakla (Kutsal Üçlü'nün birliği) onayladı. . Alayın yönünde farklılıklar vardı - yedi ya da beş prosphoras (ayin ekmeği) ayinleri hizmetinde "tuzlama" (güneşte) ve "anti-tuzlama", Hallelujah'a iki veya üç kez övgüde ( "Tanrı'ya şükür"). Rusya, kendi özelliklerinin, hatta paganizmin düpedüz unsurlarının kaldığı pek çok beylik ve ülkeden doğdu. Novgorod ve Pskov'da, ikon ressamları, Batı tarzını benimseyerek "Fryazh yazısının" ikonlarını yarattılar. Burada ve orada sapkınlıklar ortaya çıktı.
Zaten Korkunç İvan'ın altında birleşme girişimleri vardı. 1551'deki Stoglavy Katedrali genel kilise kurallarını oluşturdu, işareti üç parmağınızla kınadı ve iki parmağı onayladı. Sahte peygamberlere, "Yahudilere" vs. karşı bir mücadele vardı. Çar ve Metropolitan Macarius, ruhani literatürü yayınlanmak üzere yöneten ve hazırlayan eğitimli teologları bir araya getirdi. Bu çalışma Filaret tarafından sürdürüldü. Matbaada "referans memurları" hizmeti oluşturuldu, rahip okulları açıldı.
Ukrayna-Yunan sabotajı
Batı Rusya'da (Ukrayna) durum daha da karmaşıktı.
Katolik ve Protestan vaizler ve Cizvitler burada aktifti. İnsanları kendilerine çekmeye çalıştılar. Sıradan insanlarla yürümedi. Ancak eğitimli insanların bir kısmı buna göre "işlendi". Cizvitler şehirlerde mükemmel okullar açtı. Ve içlerinde herkes ücretsiz olarak kabul edildi: hem Ortodoks hem de Protestanlar, farklı sınıflardan insanlar. Okullar en iyi laik eğitimi sağladı, din dayatılmadı.
Ancak "işe alma", "kültürel işbirliği" yönteminden geçti. Ukraynalı Ortodoks din adamları, Katoliklere ve Uniatelere direnmeye çalıştı. Ortodoks kardeşlikler kendi okullarını kurdular.
Böylece, Kiev Büyükşehir Pyotr Mohyla, Kiev-Mohyla Akademisi'ni (1632) düzenledi. Kiev Büyükşehir Belediyesi Moskova'ya boyun eğmek istemedi ve Konstantinopolis Patrikliği tarafından yönlendirildi. Bu nedenle Batı Rusya topraklarındaki (Malaya ve Belaya Rus) rahipler Yunan kurallarına bağlı kaldılar.
Ukrayna'da Ortodoks Hıristiyanlara yönelik zulüm dalgaları sırasında, birçok yerel rahip ve keşiş Rus krallığına kaçtı. Yine bu dönemde Moskova, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki dindaşlara himaye sağladı. Oradan Yunan, Güney Slav, Moldovalı ve Rumen rahipler Rusya'ya geldi. İnanç birdi, ancak bazı tuhaflıkları vardı. Doğu din adamları Rusya'yı zevkle ziyaret ettiler: iyi karşılandılar, sulandılar, beslendiler, zengin bir donanıma sahiplerdi. Aynı zamanda, Yunanlılar eleştiri unsurları getirmeye başladı.
Çar Alexei Mihayloviç (1645-1676'da hüküm sürdü) dindar bir adam olarak kabul edildi. Patrik Joseph (1642-1652) ile birlikte tapınak ve manastır inşaatı yaptı. Patrik, akademisyenlerin Kiev'den ihraç edildiği matbaa ve okul eğitimini geliştirdi. Ve kralın altında sözde
"Adanmışlar çemberi",
Dahil edildi
"İyi okumuş ve duyuru işinde becerikli insanlar."
Çarın kendisi, itirafçısı Stefan Vonifatiev, çocukluk arkadaşı Fyodor Rtischev, Kazan Katedrali Ivan Neronov'un rektörü, protopopes Avvakum ve Loggin, rahip Danila, Nikon'dan (daha sonra Novospassky manastırının arşimandriti) oluşuyordu.
Hükümdarın odalarında düzenli olarak toplanan "dindarlık adanmışları", görüşmeler yaptı. Bütün sıkıntının insan günahlarından geldiğine inanıyorlardı, bu da inancı güçlendirmenin gerekli olduğu anlamına geliyordu. Daha sonra hem iç hem de dış tüm meseleler çözülecektir. Genel olarak, her şey doğruydu.
Ancak soru, inancın güçlendirilmesinin tam olarak nasıl sağlanacağıydı. Çemberin bölündüğü yer burasıdır.
Vonifatiev, Rtishchev ve Nikon, Kiev ve Yunan bilim adamlarını ve rahipleri destekledi. Rusya'da "çarpıklıkların" ve "hataların" biriktiğini, düzeltilmesi gerektiğini söylüyorlar. İlahiyat bilimi ve eğitiminde en iyi başarıları benimsemek. Çevrenin bir başka kanadı da "Batılılara" karşı temkinliydi (ve daha sonra bunun doğru olduğu anlaşıldı), "sapkınlıktan" şüphelenildi ve Rus Kilisesi'ni onların etkilerinden korumayı tavsiye etti. Rus eski inancında destek aramak için.
Çar Alexei Mihayloviç'in portresi. XNUMX. yüzyılın ikinci yarısının bilinmeyen Rus sanatçısı. Okul cephanelik Odalar
Devam edecek ...