'Yeterince çalışırsan başarılı olursun.' motivasyonunun pompalandığına defalarca şahit olmuşsunuzdur. Peki gerçek böyle mi?
Outliers kitabının yazarı Malcolm Gladwell, başarı tanımını baştan yaratıyor. İşte kitapta geçen kümülatif avantajın öyküsü.
Kanada'da binlerce erkek çocuk anaokuluna başlamadan acemilik düzeyinde hokey oynamaya başlar.
Major Junior A takımına giden yolu satın alamazsınız. Ailenizin kim olduğunun ne iş yaptığının önemi yoktur. Merkezde ya da taşrada yaşamanız bu durumu etkilemez. Başarı sadece bireysel liyakat üzerine kuruludur.
İşte Kanadanın ünlü Medicine Hat Tigers oyuncularının 2007'ye ait isim listesi. Dikkatlice bakın; garip bir şey fark edecek misiniz?
Eğer fark etmediyseniz üzülmeyin. Çünkü 1980'lerin ortalarında Roger Barnsley bahsedene kadar kimse rölatif yaş fenomeniyle ilgilenmedi.
Hokey oyuncularının oluşturduğu herhangi bir "elit" takımda, oyuncuların %40'ı Ocak ve Mart, %30'u Nisan ve Haziran, %20'si Temmuz ve Eylül ve %10'u Ekim ve Aralık ayları arasında doğmuş oluyor.
Bunun açıklaması bu aylarda doğan burçların hokeye eğilimli olması olabilir mi? Ya da bu ayların özel bir büyüsü mü mevcut?
Kanada'da hokey yaş sınıfları için seçilebilirlik sınırı 1 Ocak. Bu durumda 2 Ocak'ta 10 yaşını dolduran bir erkek çocuk yıl sonuna kadar 10 yaşını doldurmayan biriyle yanyana oynayabiliyor ve bu yaşta, 12 aylık bir boşluk fiziksel gelişim açısından çok büyük bir farkı temsil ediyor.
10 yaşında karma takım için seçilen çocuğun diğer oyunculara oranla daha disiplinli bir antreman programı ve yüksek sayıda pratik imkanı buluyor.
Diğer ülkelerde futbol için seçme, yönlendirme ve farklılaştırma bu denli çarpıcı biçimde yapılmıyor.
Beyzbolda ise durum hokey gibi. Yaş sınırı tarihi 31 Temmuz olan beyzbolda profesyonel liglerde Ağustos'ta doğanların sayısı elbette ezici çoğunlukta.
Bu yaş durumu, eğitim alanında çarpıcı etkilere neden oluyor. Tıpkı hokeyde olduğu gibi ayca büyük çocuklar sınıflarında daha başarılı oluyor.
Bir araştırmada, dördüncü sınıf öğrencileri arasında yapılan TIMSS sınavında büyük öğrencilerin küçük öğrencilere göre %4 ila %12 daha iyi puan aldıkları ortaya koyuldu.
Yani zihinsel açıdan eşdeğer iki dördüncü sınıf öğrencisinden büyük olan 100 üzerinden 80 alırken küçük olan 68 alacaktır. Bu fark pek çok sınavda fark yaratacak düzeyde.
Başlangıçtaki bu fark zamanla yok olmuyor. Aynı araştırmanın üniversitelere uyarlanmış halinde yaşça en küçük gruba dahil olan öğrenciler ortalamanın yaklaşık %11,6 altında kalıyor.
Daha büyük olan çocuklara daha iyi eğitim, pratik imkanı sağlayarak daha ileri seviyelere yerleştiriyoruz. Küçük çocukların ise tek suçu birkaç ay geç doğmak oluyor.
İnsanları en başından başarısızlığa mahkum ediyoruz. Başarılı olanlara hayranlık duyuyoruz ve başarısız olanları göz ardı ediyoruz.
Siz ne düşünüyorsunuz? Başarı tesadüf mü?
Yorumlarda konuşalım!