- 30 Mart 1910 tarihinde İstanbul’da doğmuş, 29 Ocak 1957’de vefat etmiştir.
- Şiir yazmaya henüz on yedi yaşında bir lise öğrencisiyken başlamıştır.
- İlk şiiri 1927’de, Servet-i Fünun‘da Ziya imzasıyla yayınlandı. Lisede bir yıl sınıfta kalınca bir alt sınıftaki Cahit Sıtkı Tarancı ile tanışma fırsatı bulması, edebiyat dünyasında ender görülen bir dostluğun oluşmasını sağladı.
- Bir süre Milliyet gazetesinin edebiyat sayfasına ve İçtihad dergisine yazılar yazmış; Varlık, Yücel ve Ataç dergisinde de yazı ve şiirleri yayımlanmıştır.
- 1928 yılında arkadaşlarıyla “Yedi Meşale” topluluğunu kurmuş ve bu topluluğun şiire en sadık şairi olmuştur.
- Çoğunu hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerinde Batı nazım biçimlerini kullanmış ancak içerikte 19. yüzyıl edebiyatı
anlayışına bağlı kalmıştır.
- 1940’tan sonra serbest şekillerle de şiirler yazmıştır.
- Şiirlerinde çocukluk anıları, ev ve aile sevgisi, yoksullara karşı duyarlılık, küçük mutlulukların sevinci, Tanrı’ya ve yazgıya boyun eğiş, ölüm ve ötesi gibi konularını işlemiştir.
- Hecenin yanı sıra özellikle son dönemlerinde serbest biçimde ve duru bir dille yumuşak, hüzünlü ve açık şiirler yazmıştır.
- Öykü türünde de eserler vermiştir. Öykülerinde çoğunlukla anılarını anlatmıştır.
Eserleri:
Şiir:
Sebil ve Güvercinler
Geçen Zaman
Nefes Almak
Hikâye:
Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
Değişen İstanbul