Bir yazar olarak, okuyuculara Rus Donanması için uçak taşıyan gemilerin inşası konusundaki tutumumu derhal belirtmeyi görevim olarak görüyorum: ilk olarak, Amerikan tipi çok amaçlı nükleer enerjili uçak gemileri "Nimitz" veya "Ford" mancınıklarıyla benzerlerini inşa etmeye gerek yok; ikinci olarak, Sovyet "Kiev" veya İngiliz "Yenilmez" gibi kısa veya dikey kalkış ve iniş uçaklarının kullanımı için gemi inşa etme deneyimini tekrarlamak kabul edilemez.
Sanki, stratejik füze denizaltılarının konuşlanma alanını ve savaş görevini koruma görevini sağlamak ve Baltık ve Karadeniz'deki hava saldırılarından deniz yoluyla geçişte bir müfrezenin savaş istikrarını sağlamak için tasarımda görevleri ortaya konulan ağır uçak taşıyan bir kruvazörün bakımının bir anlamı yokmuş gibi. ... Bu operasyonel-stratejik oluşumlar, ülkenin stratejik nükleer kuvvetlerinin deniz bileşeninin bakımı ile yükümlü değildir ve TAVKR'nin bu tiyatrolardaki ikinci görevi, kuvvetler tarafından başarıyla çözülebilir. havacılık bu oluşumların kendileri, Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin birimleriyle işbirliği içinde. Kalan iki seçenek var: TAVKR "Amiral" in bulunduğu Kuzey Filosu filo Sovyetler Birliği Kuznetsov "ve Pasifik Filosu.
Kırk yıl önce, modern olanlara kıyasla Kuzey Filosunun üslerinden Atlantik'e daha az uzun menzilli SLBM'lerin girdiği denizaltılarda hala bir sorun vardı ve çözümü için evrensel gemiler oluşturuldu - kruvazör taşıyan ağır uçaklar (pr. 11431 "Kiev"; pr. 11434 "Bakü ») 38. Filo F-2'ün Amerikan uçak gemilerinden gelen taşıyıcı tabanlı önleyicilere karşı hiçbir şeye karşı çıkamayan dikey kalkış ve iniş uçağı Yak-14 ile. Pasifik Okyanusu'nda durum, TAVKR pr. 11432 "Minsk", pr. 11433 "Novorossiysk" kardeşlikleriyle benzerdi.
Durum şimdi çok değişti. Rusya'nın modern SSBN'lerinin, Kuzey Amerika kıyılarına yaklaşmaya çalışan denizaltı karşıtı hatları aşması gerekmiyor. Barents ve Okhotsk denizlerinin suları ve buzları altında kendilerini rahat hissedebiliyorlardı. Murmansk bölgesinde modernize edilmiş MiG-31'de bir önleme savaşçısı alayı oluşturularak hava örtüsü sorunu da çözülüyor. Kuzey Kutbu'nda sabit donanımlı hava alanlarından hareket eden bu uçaklar, hava koşulları nedeniyle SSBN konuşlanma alanındaki (veya üzerindeki) uçak gemisi ile birlikte bile havalanamayacak olan güverte tabanlı Su-33'e kıyasla görevi daha verimli bir şekilde gerçekleştirebilecek. Bu tür hava koşullarında P-8 Poseidon denizaltı karşıtı devriye görevlilerinin de denizaltı arayamayacaklarına itiraz edilebilir. Evet, ancak sorunun kökü, uçuşlarının düzenli olarak gerçekleştirilebilmesidir ki bu, sınırlı özerkliğe sahip bir uçak gemisinin sağlayamayacağıdır. Kuzey Filosunda bunlardan yalnızca biri var ve modernizasyondan sonra bile operasyonel kullanım faktörünün 0,4'e getirilmesi olası değil. Görünüşe göre, filo komutanlığı bunun farkında. Filonun amiral gemisi, uçak taşıyan bir kruvazör ve iki BOİ'nin 2016-2017 kışında Suriye kıyılarına dört aylık kampanyası başka nasıl açıklanabilir? Rusya'nın bayrağını ve tüm Donanmanın, kıyı Avrupa'sının gücünü ve kötü şöhretli IŞİD'in (Rusya Federasyonu'nda yasaklanmış olan) kışla ve hangarlarının toz ve tozunu kişileştiren gemilerin flamalarını göstermek adına SSBN savaş görevinin örtüsünü feda eden şey nedir? Ve kaydırarak tarih geminin hizmetinde, tatbikatlar haricinde, geminin pratikte bu göreve katılmadığını görmek kolaydır. Bunu çözmek için, filonun komutanlığı daha ucuza çekmek zorunda kaldı ve söylemekten korkmuyorum, şu anki haliyle ağır uçak taşıyan bir kruvazörden muhtemelen daha etkili kuvvetler ve araçlar.
Muhafazakar tahminlere göre, Suriye kıyılarına bir gemi müfrezesinin seferi, ülkenin bütçesine (veya MO) 7,5 milyar rubleye mal oldu. Modernizasyondan sonra, aynı grubun Barents Denizi'nde üç ayda bir muharebe devriyeleri gerçekleştireceğini varsayabiliriz: denizde 30 gün (yakıt ve yiyecek tedariki bakımından gemilerin özerklik sınırında) ve 60 gün yolculuklar arası onarım ve bakım, eğitim, tatiller ve kıyı yaşamının diğer zevkleri ... Bunun gerçekçi olmadığını düşünüyorum! Filomuz için tam teşekküllü Amerikan uçak gemilerinin destekçileri bile, kış aylarında uçak gemisinin Akdeniz'e sürülmesini önerdi. Ancak ülke savaşa hazırlanıyor. Ancak bu tür geziler için anlaşılır, gerçekçi olarak ulaşılabilir hedefler bulmak zordur. Avrupa'nın düşmanca olmayan kıyılarında ileri geri yürümek, gönüllü olarak Akdeniz fare kapanı içine tırmanmak ... Neden? Bir alternatif düşünmeden önereceğim. Askeri-politik bir eksen yaratılıyor: Moskova - Havana - Karakas (başkentlerin ilk iki harfinin kısaltması: MOGAKA)! Müttefikler bir deniz üssü tahsis eder ve sürdürür ve bir uçak gemisi tarafından yönetilen bir gemi müfrezesiyle "halkın demokrasisi ve seyir özgürlüğünü" garanti ederiz! Sokaktaki tecrübesiz bir adam bile böyle bir parayla kime karşı arkadaş olduğumuzu anlayacaktır. Duruşma devam ederken, her iki ağır kruvazör (Kuznetsov ve Nakhimov) modernizasyondan çıkacak, bunlara birkaç BOD fırkateyni pr. 1155 ekleyecek ve tüm kış Küba ve Haiti çevresinde sekizli yazabilirsiniz ...
Ve sonra, eşsiz bir öncelikle, ağır uçak taşıyan kruvazörün inşa edildiği ikinci görev ön plana çıkacak: deniz geçişinde bir grup geminin hava savunması, ona savaşta istikrar kazandıracak! Barents Denizi'ndeki SSBN muharebe devriye alanının güvenliğini sağlayan ilk görev için (okuma: Kuzey Filosunda), mevcut haliyle mevcut kruvazörün uygun olmadığı zaten açıktır. Ordunun bilgeliğinin dediği gibi: Eğer yapamazsan öğreteceğiz, istemiyorsan seni zorlayacağız. Dolayısıyla filonun emri, onu bunu yapmaya ne öğretmek ne de zorlamak istemiyor, zahmetli.
Ve modernize edilmiş ağır uçak taşıyan kruvazörümüz, Küba ve Venezuela kıyılarına önerilen geçişte gemi düzeninin uçaksavar savunmasının temeli rolünü güvenilir veya pratik olarak sembolik olarak nasıl yerine getirebilir? Önerilen kampanyada, eskort gemilerinin füzeleri ve hava savunma mermileri için standart mühimmatlara, radar tespit bölgelerine ve belirli sayıda ateşleme kanalına sıkıca güvenebiliriz. Ancak TAVKR'mizin hava kanadının tipik bileşimini tahmin etmek imkansızdır. Zamanla ve kampanyadan kampanyaya, beklenmedik bir şekilde değişti. Her türlü eleştiriyi ve seçeneği kabul ediyorum ve yine de geminin hava grubunun bileşimini aşağıdaki bileşimde önermeye cüret ediyorum: 14 adet Su-33; 16 parça MiG-29K; 2 adet Ka-31 AWACS helikopteri; 2 Ka-27PS helikopteri; 6 Ka-27PL helikopterleri.
Entrika yaratmak için, hikayeyi ünlü bir şekilde büküyoruz! ABD Donanması'nın Atlantik'teki komutanlığı, Batı medyasından gelen sabah mesajlarından Rusya Federasyonu'nun Kuzey Filosuna ait bir grup geminin Faro-İzlanda sınırını aştığını öğreniyor ... denizde temel devriye uçağı ve gemiler ve denizaltılar. 18 knot seyir hızında güneybatıya doğru bir seyir izleyen gemilerin emri, denizaltı karşıtı savunma görevlerini yerine getirir ve düşman kuvvetlerini zamanında tespit etmek için yüzey ve hava durumu keşiflerini gerçekleştirir. Havada, Su-33, mümkün olan maksimum yakıt tedariği ile üçüncü fırlatma pozisyonundan çıkan evrensel bir keşif konteyneri olan radyo-teknik (UKR-RT) ve Ka-27PL planlandığı gibi çalışan bir keşif uçağı olarak kullanılıyor. Kruvazörün güvertesinde, 29. ve 1. fırlatma pozisyonlarında, hava durdurma görevini gerçekleştirmek için kalkışa hazır iki MiG-2K, bir arama kurtarma helikopteri ve hava devriyesini değiştirmeye hazır bir sonraki Su-33 ve Ka-27PL bulunuyor. Kalan 33 uçak ise güverte altı hangarında bulunuyor. Su-33 ve Ka-27PL devriyelerinin süresini üç saatte alırsak, bu kompozisyonda 16 saat uçuş organizasyonunda bile, sayıları günde XNUMX sortiye eşit olacaktır - en yoğun mod değil.
Kontrolü dışındaki nedenlerden dolayı, uçak taşıyan kruvazörümüz maksimum sorti sayısı için gerçek testlerden başarıyla kaçındı. Bu konuyu manik bir ısrarla gündeme getiren makalelerin yazarları, doğal olarak maksimum MiG-29K uçağı kanadına alarak, 48 uçaklık gruplar halinde maksimum menzile vururken, TAVKR'nin vuruş kabiliyetlerini doğal olarak hesaplamaya çalışmakta ve günde 12 sorti sayısına ulaşmaktadır. 52-4 uçaktan oluşan gruplar halinde grev sırasında en fazla 6 sorti. Ve bu hesaplamalar bize rehberlik edecek.
Bu nedenle, er ya da geç Poseidon devriyelerinden biri Atlantik'te bir Rus gemilerinin siparişine rastlayacak ve kompozisyon, rota ve koordinatlar hakkında bilgilendirilecek. Demokratik ve Cumhuriyetçi kitle iletişim araçlarının eleştirileriyle ısınan Amerikan amiralleri bu tür bilgileri aldıktan sonra Beyaz Saray yönetiminin gözetiminde ne yapacaklar? Doğru: yetersiz! Bu Doğu Akdeniz'e giren bir RTO değil, bir Amerikan çiftliğinin arka bahçesine giren bir "Rus ayısı"! Ve refakat ve gözlem için tek bir süpernümerik "Arleigh Burke" veya aptal bir "Zamvolt" değil, küstahın kimin patron olduğunu gösterme görevi ile alarmla yükseltilen tam teşekküllü bir uçak gemisi grev grubu gönderilecek. Devriye uçağının istihbaratıyla hareket eden Amerikan AUG, KUG ile buluşma noktasına ulaşacak ve sinirler üzerinde karşılıklı bir kakofoni başlayacak. Taşıyıcı tabanlı hava grubumuz, bir Amerikan AWACS uçağını gerçek anlamda önleme olasılığını, ağır ve hafif avcılarla uzun menzilli hava savunma emirlerini kademelendirme olasılığını, hem gemilerden gelen uzun menzilli gemi füzeleri hem de çeşitli uçak gruplarıyla AUG'yi vurma olasılığını hesaplayabilecek. Son olarak, ağır uçak taşıyan bir kruvazör ve mürettebatı, geminin teknik yeteneklerinin ve mürettebatın moralinin eşiğinde çok çalışmak zorunda kalacak.
İki dost filonun denizde buluşma senaryosu bizim için tercih edilir, ancak gerçekçi değildir, ancak her iki tarafa da bir faulün eşiğindeki sinirlerle oynamak ölümcül bir öngörülebilirdir ve hem açık rakipleri hem de müttefiklerinin üstünlüğünden ve gücünden şüphe duyduğunu göstermek için açık bir avantaj için Amerikan tarafı için avantajlıdır. ... Ve burada, sanki maksimum menzilde önleyici bir saldırı ve hava savunma sistemini kırma olasılığını uyguluyormuş gibi, bir düşman uçak gemisinin emri veya güvertesinin üzerinden ilk uçacak olan uçak gemisi çok önemli olacaktır. Taşıyıcıya dayalı uçak sayısında neredeyse üç kat avantaja ve teorik olarak yaklaşık 160'ye karşı günde 50 sorti sağlama kabiliyetine sahip olan Amerikan uçak gemilerinin sözde hava üstünlüğünü elde etmek muhtemelen kapsayıcı görev olmayacaktır. Ve yine de: Koşullu da olsa yenilginin utancından kaçınmak için herhangi bir seçenek var mı?
Akla gelen ilk ve en basit şey, hız avantajınızı rakibinizden uzaklaşmak veya en azından onu sizden nispeten güvenli bir mesafede tutmak için kullanmaya çalışmaktır. Ticonderoga ve Arleigh Burke gibi bir nükleer uçak gemisinin parçası ve gemilere eşlik eden Amerikan AUG'nin "uçup gittiğinden" kimse şüphe duymuyor. Bileşik, 20 knot seyir hızında ve gerekirse maksimum 30 knot hızla okyanus geçişi yapabilmektedir. Murmansk'tan Havana'ya olan mesafenin en az 4600 deniz mili olduğunu hatırlamakta fayda var ve modernize edilmiş nükleer füze kruvazörünün 18 knot seyir hızında geçiş yapma göreviyle güvenle başa çıkacağına ve gerekirse 30'un hızını aşabileceğine şüphe yok. önemli bir zaman aralığında düğümler. Ve hava koşullarının bu parametrelerdeki aşağı doğru değişimi önemli ölçüde etkilemesi olası değildir. Peki ya kazan türbinli elektrik santrali olan ağır uçak taşıyan bir kruvazör? Geminin taktik ve teknik özellikleri, 29 deniz mili maksimum hıza ulaşma ve hatta 3800 mil uçma yeteneğini onaylıyor! Dedikleri gibi, gençlik bilseydi, yaşlılık bilse! Muhtemelen, yüzyılımızda bu doğru değildi ve bir ters akıntı değil, ters bir rüzgarla değil (Gulf Stream'in güneybatıdan kuzeydoğuya aktığını unutmayın). Muhtemelen, geminin modernizasyonunun başarısı, geminin hava grubunun kalkış ve iniş operasyonları sırasında 18 deniz miline kadar hızlanma kabiliyeti ile 26 deniz mili uzun bir savaş ekonomik hızının elde edilmesi olarak kabul edilmelidir. Ne yazık ki, bu varsayımsal gemi düzenimizdeki en zayıf halka henüz değil. Büyük denizaltı karşıtı gemiler, aynı zamanda NATO sınıflandırmasına göre muhripler, aynı zamanda uzak deniz bölgesinin gelecekteki firkateynleri ve yerli Donanmada birinci dereceden gemiler. Yaşa göre düzelterek, uzak gençliklerinin açık kaynaklarından karakteristikler alıyoruz: seyir menzili (mil) / hızda (deniz mili) - 30/6300 ve 14/3500 ile 18 deniz mili maksimum hız. Basitçe söylemek gerekirse, 18 deniz milinde, Murmansk'tan Havana'ya yakıt ikmali yapmadan ulaşamayacaklar, dahası, kruvazörlerle eşit 30 knot hızla sarsıntı yapıyorlar. Üzülerek belirtmek gerekir ki, üç farklı motor tipinde Sovyet yapımı dört gemiden oluşan böylesi bir grup, ne ABD AUG'den kaçamayacak ne de havada ona tam olarak direnemeyecektir. Nükleer enerjili bir füze kruvazöründen gemi karşıtı füzelerin ve bir grup uçak gemisi temelli avcı uçağının kullanımıyla eşzamanlı olarak koordineli bir saldırı gerçekleştirme girişimi, bir umutsuzluk hareketi gibi görünebilir. Ancak filomuzun tatbikatları sırasında bile, olayların gelişmesine ilişkin böyle bir senaryo işlenmedi ve gerçek bir düşmanla doğaçlamasının başarılı olması pek olası değil.
Daha fazla abartmayacağız, en son Amerikan F-35'lerin performans özelliklerinin ve nispeten taze "Super Hornet'lerin" Sovyet havacılık endüstrisinin güverte ürünleriyle karşılaştırılmasında daha derine ineceğiz. Başımıza kül serpmeden, ama dürüst olmak gerekirse, Atlantik'teki ve Kuzey Kutup Denizi'ndeki en olası düşmanla yüzleşirken, TAVKR liderliğindeki KUG'mizin, Amerikan AUG ile eşit şartlarda rekabet etme şansının neredeyse hiç olmadığını kabul ediyoruz. Evet, barış zamanında önerilen kampanya gerçekçi olarak uygulanabilir, evet, denizde sadece yenilmez Amerikalılar değil, aynı zamanda "Elizabeth" ile kibirli İngilizler ve "De Gaulle" ile ukala Fransızlar da var. Sadece son on yıllarda dünya değişti, düşman değişti, koşullar değişti ve tüm sorunlar ve zorluklar göz önüne alındığında, geminin amacı değiştirilmelidir.
Bir hava savunma uçak gemisine ihtiyacımız var! Ve Kuzey Filosu için modernize edilmiş TAVKR "Kuznetsov" u kullanmak hala mümkün ise, o zaman Uzak Doğu ve Pasifik Filosu için gerekli hale gelir. ABD'nin çok amaçlı uçak gemileri, Sovyet Varyag'ın Çin klonları, Japonya'nın "muhriplerini" taşıyan uçaklar ve hatta Güney Kore bir hafif uçak gemisi satın almayı planlıyor ... Bir uçak gemisi gibi bu kadar pahalı bir zevkin, nerede ve ne zaman, ne sebeple olursa olsun haklı gösterilebileceği argümanını çürütmek zor. bir ülke çıkarlarını korumak için tam teşekküllü bir hava alanı elde edemez veya inşa edemez. Pasifik Filosunun çıkarma operasyonu veya ülkemizin ada topraklarının savunması, en azından geçici olarak hava üstünlüğü kazanmadan imkansız olacaktır. Ek olarak, uçak gemisi oldukça esnektir. silâh ve onu düşmanlıklarda mı yoksa politik amaçlarla mı kullanacağımıza bağlı olarak evrensel bir araç. Uçak temelli hava grubunun grev, denizaltı karşıtı veya çok amaçlı konfigürasyonundaki Amerikan uçak gemilerini hala hatırlıyoruz.
Amfibi operasyonlar sorusunu tahmin ederek cevaplayacağım: Rusya'nın, zayıflayan dünya hegemonuyla giderek daha sert bir yüzleşmede doğal tarihi sınırlarına geri dönmesi, St.Lawrence Adası'nın (Chukotka'ya 150 km uzaklıkta), Aleut Adaları'nın batı grubu olan St. Matthew Adası'nın (Amchitka Boğazı'nın batısı) geri dönmesini gerektirecektir. , Petropavlovsk-Kamchatsky'den bir buçuk bin kilometre uzakta), ama aynı Guam! Denizaltı karşıtı versiyon, Okhotsk Denizi'ndeki düşman denizaltılarının hizmetini ve buna yaklaşımları büyük ölçüde zorlaştırabilir. Ancak tüm bu "İstek Listesi", her şeyden önce hava üstünlüğünü sağlamak anlamına gelir. Bir uçak gemisinin denizaltı karşıtı versiyonunda bile, gemilerin düzeni, hava savunma versiyonunda hem havadan keşif hem de hava devriyesine ve gerekirse savaşçıların grev versiyonunda bir "uzun kol" a sahip olmalıdır.
ABD Donanmasının uzun vadeli gelişme eğilimi, öncelikli olarak gemi temelli gemi karşıtı füzelerin ve hatta daha çok topçu düellolarının kullanıldığı gemi gruplarının çarpışmasıyla denizdeki hakimiyetin fethini sağlamıyor. Vurgu, düşmanın hava savunma yeteneklerini aşırı yüklemek için, devasa gemi karşıtı füzeler kullanan uçak gemisi tabanlı uçaklar tarafından gerçekleştirilen büyük saldırılara odaklanıyor. Ve PLA donanmasının deniz kompozisyonundaki benzeri görülmemiş büyüme bağlamında, ABD Hava Kuvvetleri Stratejik Hava Komutanlığı uçaklarının bu tür hava saldırılarını gerçekleştirmeye dahil edilmesi planlanıyor. Öyle ya da böyle, filomuza ve kıyı altyapımıza yönelik ana tehdit havadan gelecektir - gemi karşıtı füzeler ve uzun menzilli seyir füzeleri, taşıyıcı tabanlı avcı bombardıman uçakları ve tüm olası hava saldırı silahları cephaneliğine sahip stratejik bombardıman uçakları, bu temel denizaltı karşıtı havacılıktır. Kara hava savunma sisteminin hareketliliği ve manevra kabiliyeti harekat sahasındaki kuvvetlerin gruplanmasının istikrarının anahtarı olduğu gibi, uçak gemisinde yeterince güçlü bir ağır hava savunma avcı uçağı grubunun varlığı, denizde herhangi bir operasyonun katılımıyla başarılı bir şekilde yürütülmesinin anahtarı olacaktır. Bir uzun menzilli hava savunma füzesi sistemine (proje 1164 "Atlanta") veya iki (proje 1144 "Orlany") sahip bir kruvazörün deniz saldırı grubundaki varlığı, 200 kilometreye kadar bir mesafedeki aerodinamik hava hedeflerinin, aynı zamanda, modası geçmiş Su Hava muharebesi için silah versiyonunda -33, 250 kilometre mesafede iki saat devriye gezebilir. Dahası, yalnızca imha yarıçapını artırmakla kalmayıp aynı zamanda potansiyel gemi karşıtı füzelerin potansiyel taşıyıcılarını hedefe fırlatılmadan önce imha etme kabiliyetinin yanı sıra alçak irtifada uçan gemi karşıtı füzeleri gemi radarlarının tespit bölgelerinde görünmeden önce tespit etme ve devreye alma olasılığını da hesaba katacağız.
Peki bir Rus uçak gemisi nasıl olmalı? ..