Bin millik bir yolculuk tek bir adımla başlar, dedi Lao Tzu. 8500 millik yolculuğum 90'ların başında bir uçakla başladı.
Kişisel tercihimle, doğduğum yer olan Hindistan'dan Amerika'nın Batı Kıyısı'na gelmek için ayrıldım. Bu ülke hakkındaki az bilgim filmlerden, kitaplardan ve MTV'den (özür dileriz) geldi. Amerika, dünyanın en iyi üniversitelerinden bazılarına sahiptir ve bu da çok büyük bir etki faktörüdür.
Amerika Birleşik Devletleri'nin milli marşı olan "The Star-Spangled Banner" diyor . Evet, buraya özgürlük için geldim, muhteşem bir şey değil, sadece Hint aile geleneklerinden kurtulmak için. Dünyanın yarısına, yabancı bir ülkeye taşınmanın altında yatan sebep buydu.
Göçmen nüfusu, ' Yerleşik Yabancılar ' olarak adlandıran bir ülke . Tuhaf etiket ne olursa olsun, milyonlarca kişi Amerika'ya girip onu eve çağırma şansı için yerel ABD büyükelçiliğine akın ediyor. Farkında olmadan bu istatistiklerin bir parçasıydım.
Amerikan vatandaşı olma konusunda uzun vadeli planlarım yoktu ama yıllar geçtikçe ve hayat daha derin kökler kazdıkça bu ülkeyi kendi ülkem olarak kabul ettim.
Neden? 25 yıldır burada yaşamamama rağmen buraya ait olmama konusunda kafa karıştırıcı düşüncelerle boğuştuğum için cevap hala benden kaçıyor.
Son zamanlardaki endişe verici siyasi olaylar, kötü idare edilen salgın, sosyal izolasyon, anlamsız silahlı saldırılar, benim gibi birçok göçmen vatandaşın Amerika'daki hayatımız üzerine düşünmesine yol açtı. Amerika'nın bu karanlık tarafının kimsenin hayal ettiği rüya ülkesi olmadığını söylerken yalnız değilim.
Burada yirmi yılı aşkın süredir yaşamamıza rağmen, sık sık Hindistan'a veya başka bir sıcak kültürlü Asya ülkesine U dönüşü düşünüyorum. Kalıcı yerleşim için buraya gelmeden önce arkadaşlarıma ve aileme eve "üç kez düşün" demelerini içtenlikle tavsiye ediyorum .
Devasa evleri, büyük arabaları, süper yiyecek bölümleri (ve insanları) ve devasa tema parklarıyla Hindistan'ın üç katı büyüklüğünde devasa bir ülke. Bununla birlikte, süper boyutlu her şeyi, çoğu insanın burada karşılaştığı muazzam sosyal izolasyonla cüce kalıyor.
Sosyal bağların olmaması, küçük (veya yok) aile, azalan doğum oranı, yüksek boşanma oranları ve yaşlanan nüfus, özellikle yaşlandıkça YALNIZLIĞI büyülüyor. Bu nedenle, emeklilik için Plan B olarak, pek çok Asyalı / Hintlinin Asya'ya geri dönmesi veya ikinci bir ev tutması şaşırtıcı değildir.
Yirmi beş yıl pazartesiden cumaya programa göre yaşamak, sıradan rutini her gün, her yıl tekrarlamak sizi yıpratır.
Tüm sosyal ilişkilerimiz ve eğlenceli aktivitelerimiz kesinlikle hafta sonu içindir ve nadiren bir hafta akşamı arkadaşlarımızı veya komşularımızı eğlendiririz.
Günlük hayatımızı rutin bir şekilde yaşıyoruz, çocuklarımızı bir rutine göre yetiştiriyoruz ve her hafta sonunu bir rutin olarak planlıyoruz. Çok yorucu geliyor, değil mi! Bu 'özgürlük' ülkesi, halkını katı bir rutine zincirlemiştir.
Sakinlerinin yüksek depresyon oranları, stres, bağımlılıklar ve çarpık bir iş-yaşam dengesi için listelerin başında olmasına şaşmamalı.
Ailemiz günde üç kez taze pişmiş yemeklerin tadını çıkarır. Daha fazla pişirme, temizlemek için daha fazla kirli bulaşık demektir. Yani özgeçmişim, diğer mesleki başarıların yanı sıra, 25 yıllık bulaşık yıkama deneyimiyle övünüyor.
Bulaşık yıkamanın 2. gününde geçerliliğini yitireceğine dair somurtkan bir düşünce ile manikür için para harcamayı bıraktığınız bir zaman gelir.
Doğru, büyük bulaşık makinelerimiz var ve onları özgürce kullanıyoruz. Bunun dışında, tüm Hint pişirme kaplarını tabaklar, çatal bıçak takımları ve çatal bıçak takımları için tasarlanmış bu cihazlara yerleştirmeyi deneyin. En inceliğimiz için bile, bulaşık makinesini günlük doldurma ve boşaltma rutini var.
Bulaşıkları kim yıkayacak? Birçoğumuz evde eğlenmekten çekinmemizin bir numaralı nedeni budur. Ek olarak, ev sahibi aileye bulaşıkları yıkamak ve istiflemek için yardım eden misafirlerle biten partilere katılmak nadir değildir.
Bu niye bu kadar büyük bir mesele?
Hindistan'ın aylık bir ücret karşılığında evi temizleyen, çamaşır yıkayan ve bulaşıklarınızı yıkayan uygun fiyatlı günlük yardımcıları var; bu , Amerika'da haftada bir, 2 saatlik temizlik hizmeti için ödediğimiz bedelin yaklaşık 1 / 3'ü kadardır. . Örneğin, burada haftalık temizlik hizmetim için 100 dolar ödersem, Hindistan'da aylık 60-70 dolarlık bir günlük ev yardımcısı alabilirim!
Kendimi, haftanın yedi günü, günde üç kez, günlük bir iş haline gelene kadar, yeni yemekler hazırlamayı seven iyi bir aşçı olarak görüyordum. On yıllar boyunca, sadece aile yemeklerini planlama ve pişirme düşüncesi beni duvara itti.
Nadir durumlarda, arkadaşlarımızdan akşam yemeği daveti aldığımızda, nazikçe reddetmeyi öğrendik.
Neden?
Yıllar geçtikçe, çoğu insanın aşçılık becerilerinden tamamen yoksun olduğunu fark ettik veya sonunda servis, ısıtılmış, soğutulmuş, artık yiyecekler verdik (Bu oldukça normaldir).
Sonra nadiren yemek yapan başka bir grup Amerikalı arkadaşımız var. Akşam yemeği davetleri basit, hadi bir restoranda buluşalım ve hesabı paylaşalım. Her iki taraf için de daha iyi bir seçenek olduğu ortaya çıktı, bulaşık yıkamak için değil.
Evet, bu ülkede sahip olduğumuz veya edindiğimiz her şey, ister eviniz, ister arabanız, işiniz, sağlığınız veya hayatınız olsun, ağır bir sigorta primi ile destekleniyor. Düzenli bir fidye ekleyen yağmurlu bir gün sigortası olması gerekir. Tamamen korkuya dayalı bir fidye.
Buraya kendimi Amerikan yaşam tarzına sokacak kadar genç yaşta geldim, ama tamamen değil. İster kurumsal etkinlikler, ister iş toplantıları veya sosyal buluşmalar olsun, burada doğan insanlarla uyum konusunda bir boşluk var.
Amerikan beyzbolu, futbol, günlük diziler ve sol ve sağ kanat politik sohbetlerini sevmiyorsanız, kendinizi dışlanmış ve küçük konuşmanızın sınırına kadar gerilmiş hissedersiniz.
Bu, Asya'nın coğrafi sınırını geçmek için ödediğimiz en ağır bedel.
Geride kalan ebeveynler ve aile bizden çok uzakta yaşıyor. Bizim alaylı yaşam tarzımızı takip ettiğimiz için, çoğu ebeveyn ziyarete geldiklerinde kendilerini bağımlı ve yalıtılmış hisseder.
Ebeveynlerim ABD'ye yaptıkları seyahatlerden hiç zevk almadılar Alışveriş merkezindeki alışveriş çılgınlıklarının hiçbiri, güzel yollarda lüks arabalara binerek, sosyal bağlantılara, lezzetli Hint yemeklerine ve Asya kültürümüzün sıcaklığına duydukları özlemi gizleyemezdi.
Hindistan'ı çoğu insandan daha sık ziyaret ettiğim için şanslıydım, ancak aile sorumlulukları arttıkça, bu yıllık gezileri yapmak zor. Buraya taşınmayı veya çocuklarını buraya göndermeyi planlayanlar için, lütfen siz ve sevdikleriniz arasındaki devasa boşluğun bu 'içsel maliyetini' hatırlayın.
Uzaklık, kalbi daha da büyütür diyorlar, doğru değil. Zamanla mesafe her iki uçtaki duygusal bağları bulanıklaştırır.
Eskiden insanlar, kentsel olanakları, iyi yolları, temiz havası ve geniş yaşam tarzı nedeniyle Amerika'ya baktılar. Dünyanın geri kalanı hızla yetiştiği için artık durum pek de öyle değil.
Hindistan'dan ayrıldığımda görkemli alışveriş merkezleri, metrolar veya büyük ekspres otoyollar yoktu. Şimdi, her ziyaretimde, ülkenin ne kadar hızlı büyüdüğünü ve geliştiğini fark etmeden duramıyorum.
Bu, kolay cevabı olmayan milyon dolarlık bir soru.
1. göçmen kuşak, doğdukları topraklara geri dönmek istediklerini anladığında, ikinci ' ABD'de doğan ' kuşak, buz kovasını alıp alevi söndürür. Ne de olsa burası artık onların vatanı.
Ebeveynler olarak, geçmişinizle çocuklarınızın geleceği arasında sıkışmış durumdasınız. Sürekli olarak artıları ve eksileri tartarsınız ve başınızın ve kalbinizin şeytani bir şekilde zıt olduğunu anlarsınız.
"Burada mı kalmalıyız yoksa geri mi taşınmalıyız?" Şeklindeki bu sıcak konu, diğer göçmen arkadaşlarla olan etkileşimlerinizi yönetiyor. Bir kovadaki yengeçler gibi, sizi Dünyanın En Büyük Ekonomisindeki günlük yaşam tarzınıza zincirlenmiş olarak Amerika'da kalmak için aşağı çekiyorlar.
Fazla mesai, hediyenle barışmayı öğrenirsin. Oradaki tüm sivrisinekleri ve kirliliği düşünerek Asya rüyasını isteyerek suçluyorsunuz ve ' Ben kendi kendime yapıyorum ', Amerikan (Pipo) Rüyanızı yaşamaya devam ediyorsunuz .
Uyuşturucu ve alkol pek çok insanın hayatını bir şekilde etkiler. Bazı insanlar yaşamları boyunca gündelik içme veya kullanma deneyimi yaşayabilir ve hatta bunun deneyimlerini geliştirdiğini söyleyebilir.
Görünen o ki, dünyanın belli başlı dinlerinin Tanrı ve Tanrı anlayışı, genellikle psikedelik kullanıma eşlik eden mistik deneyim sırasında deneyimlenenlerin tanımıyla örtüşüyor. Mistik bir deneyimden (dini veya aşkın deneyim de denir) geçenler, kelimelere dökmeyi zor bulurlar, ancak çoğu zaman sevgi dolu bir mutluluk ve her şeyle nihai birlik duygusu, fiziksel bedenlerinin ötesine uzanan bir bilinç duygusu ve nihai gerçekliğin saf farkındalığı.
AI eskiden parti hilesiydi, şimdi etkinlik organizatörü, MC ve baş çekicilik AI'nın akla gelebilecek her ürün ve emtia alanına sıkıca gömülü olduğu çağa doğru ilerlerken, tasarım daha da ön plana çıkıyor. Bu kılavuz yalnızca tasarımcılar için değil, yazılım mühendisleri, ürün yöneticileri ve AI/ML tabanlı yazılım üzerinde çalışan veya üzerinde çalışacak olan herkes için hazırlanmıştır.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
İster NFT'lerde yeni olun, ister sahnenin emektarı olun, burada anlattıklarımın faydalı olabileceğini umuyorum. Bu seri, "projelerin" herkesi kendilerine bir miktar para kazandırmak için manipüle etmek için kullandıkları özenle tasarlanmış yöntemleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor.
Angular uygulamanızın bazı bölümlerinin neden hala yavaş olduğunu merak ediyor musunuz? Bu makale, uygulama performansınızı nasıl artırabileceğinizi size gösterecek. Angular uygulamalarınızı gecikmeli ve yavaş buluyor ancak bunları nasıl geliştireceğiniz konusunda hiçbir fikriniz yok mu? Uygulamanızın performansını artırmanın yaklaşık 5 yolunu öğrenmek için doğrudan bu makaleye dalalım.