[SIZE=26]Sözler insanın ağzının içinde birikince yanaklardan boyna doğru sancılı bir kasılma olur. Bak mesela, ağlamamaya çalışırken de böyle olur. Hani sanki biri çene kemiklerini aşağıya doğru çekiyormuş gibi... Söylemedikleri nerede birikir insanın? Kalbin arkasındaki gizli, dipsiz bir kutuda mı? Söylenmeye söylenmeye kıkırdaklaşıp, sonra da kemik haline gelir mi çok bekletilirse sözler? O yüzden mi, sanki kemiği yerinden söker gibi bir acı verir uzun zaman söylenmeyip de günün birinde ağzı parçalayarak çıkan sözler?
[COLOR=burlywood]Ece TEMELKURAN'dan..