Bölüm 1593 - Ejderha Kanından Deniz
Ejderhanın kükremesi gökyüzüne ulaştığında, Issız Göksel Ejderha Şefi olmak üzere her Issız Göksel Ejderha'nın ejder gücü bir anda ufalandı. Gözlerindeki siyah enerji bile dağıldı, geriye yalnızca gri boş bebekleri bıraktı.
"Roar!"
Ejderhaların tüm kibirli tavırları gitmişti. Dev bedenleri köfte gibi gökten düşmeye başlamadan önce yine kükrediler ama bu sefer korku içinde.
Boom boom boom boom...
Düşen ejderhalar bir süre minyatür depremlere neden oldu. Yalnızca Göksel Kulp Yun Klanı'nın üzerindeki ejderhalar değil yıldırım formasyonunu korumaktan sorumlu olan ejderhalar da düşmüştü.
Her şeyin bir yanılsama gibi hissettirdiği şok edici bir manzaraydı.
Issız Göksel Ejderhalar yere düştükten sonra günahkar bölgenin zemini deliklerle dolmuştu. Fakat öfkeli bir halde yükselmek için mücadele etmek yerine, tüm ırkların kralları olanlar, aslında kıvrılıp bir bebek gibi titremeye başladı. Ki hepsi gerçek formundaydı.
Kendilerini daha küçük göstermek için ellerinden geleni yaptılar ve kontrol edilemeyen titremeleri, en düşük şekilde söylemek gerekirse acınasıydı.
Sanki birisi cesaretlerini tamamen onlardan söküp almıştı!
“Ah... Ah...!” Issız Göksel Ejderha Şefi gözleri imkansız sahneyi -yerdeki çamur lekelerine benzeyen düşmüş ejderhalar ve seğiren Issız Göksel Ejderha Şefi'ni- gördüğünde şişti. Hatta oracıkta bayılabileceğini bile hissetti.
Bu sırada Yun Che, You'er'i çağırdığı gibi Issız Göksel Ejderha Şefi'nin üzerine doğru alçaldı. Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ını salladığı gibi karanlık enerjinin salınımı Issız Göksel Ejderha Şefi'ne yöneldi.
Ejderha Ruhu Etki Alanı tüm canlıları korkutabilme yeteneğine sahip olduğu gibi Ejderha Tanrısı, onların yüce tanrısı olduğu için ejderhalara karşı özellikle etkiliydi. Issız Göksel Ejderha Şefi ne kadar güçlü olursa olsun, kükreme tüm cesaretini silmiş ve ruhunu bir balon gibi paramparça etmişti!!
Zihinsel olarak ezilmiş Issız Göksel Ejderha Şefi doğal olarak normal gücünü hiç toparlayamamıştı. Kendisini pençesiyle korumayı hatırlamasının tek nedeni bir İlahi Egemen olarak savunma içgüdüsü ve korkunun verdiği bilinçten kaynaklanıyordu. Ancak, yaşadığı korku, irade gücünün yenilmesinden öte bir şeydi. Pençesini kara şimşekle örtmesi bir kenara, kaynak damarlarındaki enerjisini dahi sirküle edemiyordu.
Bang!
Issız Göksel Ejderha Şefi'nın pençesi binlerce metre genişliğindeydi ancak Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ı onu bir vuruşta kesmişti. Bu sefer kesilen şey onun gerçek bedeniydi, gücünün bir uzantısı değildi! Kötü kokulu bir kan çeşmesi anında yağmur gibi yaradan döküldü.
Issız Göksel Ejderha Şefi bir İlahi Egemen şeytani ejderhasıydı. Vücudu, aurasının koruması altında olmadan bile bir ilahi çelik kadar sert olması gerekiyordu. Ancak Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ı onu bir tofu(Soya peyniri) gibi kesmişti.
"Roaaaaaaaaaaaar!”
Issız Göksel Ejderha Şefi çığlık attığında bile sesinin derin korkuyla boyandığı açıktı. Karşı saldırı bir kenara, direnmeye veya mücadele etmeye bile yeltenemedi. Titreyen gözlerine yansıyan tek duygular korku ve yalvarma idi.
Çocukken bile asla şimdi olduğu kadar uysal değildi.
Ne yazık ki onun için, Yun Che'nin gözünde hiç merhamet ya da acıma yoktu. Yun Che, ejderhanın hemen başının üstünde bir parlama ile belirdi ve karanlık enerjiye bürünmüş siyah Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ı aşağı doğru indirdi.
Bang... Boom!!
Kılıç, ejderhanın sert kafatasına çarptığında bir direnişle karşılaştı ancak kafatası bıçağın altında ufalanmadan önce bu sadece bir saniyelik bir süre sürdü. Sonrasında, soğuk, çılgın enerji kılıçtan ve ejderhanın otuz bin metre uzunluğundaki gövdesinden döküldü.
"Roaaaghhhhh…”
Bu noktada, Issız Göksel Ejderha Şefi'nin çığlığı tamamen biçimsizleşmişti. Bir ejderhanın gururu ve antik haysiyeti doğuşundan itibaren ona bir kutsallıkla bahşedilirdi lakin şu anda arafın derinliklerinde sonsuz bir işkenceye maruz kalan bir günahkar gibi acınası çığlıklar atıyordu.
Enerji vücudunu siyaha boyarken çığlıkları giderek daha zayıf ve umutsuz hale geldi ve tüm vücudu siyah renge dönmeden çok önce yarıldı.
Boom!
Yun Che tekrardan gökyüzüne sıçradı ve Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ını çekerek tekrardan ejderha şefinin kafatasına atıldı. Tüm vücudunda giriş noktasından tüm vücuda bir çatlak yayıldı ve Issız Göksel Ejderha Şefi'nin siyah parçalara ve toza ufalandı.
“...” Dokuz Işığın Göksel Egemeni yavaşça geriye hareket ediyordu. Bir zamanlar, dünyaya yukardan bakan baş saray ustası, şimdi “kül yüzlü” sıfatını mükemmel bir şekilde gösteriyordu.
Yetişim yolundaki bilgeliği, Issız Göksel Ejderha Şefi'nden daha az değildi. Ama eğer birbirlerine karşı savaşacak olurlarsa, uzun bir süre sonrasında ona dayanması mümkün değildi... Ejderhaların tüm canlıların neden üstünde bulunan varoluşlar olduğunu biliyordu. Bir ejderhanın bedeni ve ruhu dünyadaki diğer tüm yaratıklardan üstündü.
Ancak Yun Che, Issız Göksel Ejderha Şefi'ni göz açıp kapayıncaya kadar toz haline getirmişti.
Tıpkı daha öncesindeki Onurlu Gizlenmiş Kılıç'ı öldürdüğü zaman kadar hızlıydı!
Açıkçası, Yun Che eylemlerinde öldürmek için ne kadar az çaba harcadığını yalnızca gökler bilirdi!
Ama hayal gücünün aksine, Issız Göksel Ejderha Şefi ejderha olmasaydı, ejderha haricinde herhangi bir şey olsaydı, ölümü anlaşılabilirdi.
Issız Göksel Ejderha Şefi, Issız Göksel Ejderha Klanı'nın Şefi, herhangi bir onur ya da saygınlığa maruz kalmadan katledilmişti. Sanki uzun bir böcekmiş de birisi onun üzerine basmaya karar vermiş gibiydi.
Yun Che, Issız Göksel Ejderha Şefi'ne ikinci bir bakışını göndermeyen, rüzgarla kendini çevirerek Issız Göksel Ejderha Şefi'nın üzerinde ortaya çıktı ve kılıcını salladı.
Bang!!
Ejderha çürümüş odun parçası gibi ikiye bölünürken gökyüzünü kanla boyadı...
Yun Che, Issız Göksel Ejderha Şefi'nden sonra diğer ejderhalara yöneldi ve kesime devam etti. Tekrar, tekrar saldırıları canlı ya da cansız tüm yaratıkları kesmeye devam etti ve korkunç bir kan yağmurunun patlamasına neden oldu.
Boom!
Boom!
Boom!
Boom!
……
Dört, beş, altı... On...
Yıldız Tanrısı'nın Kırık Gölgesi, Ay Dağıtan Şelale, Aşırı Serap Yıldırım ve rüzgarın hızını kullanarak Yun Che'nin adımları artık hiçbir İlahi Egemen'inin gözlerinde mevcut değildi. Bir saniyenin sadece bir kısmında, birden fazla uzun menzilli anlık ışınlanmalar gerçekleştirdi ve bir ejderhaya her hareket ettiğinde bir kan duşuna sebebiyet verecek denklikte kesişlere uğrattı.
Yarım yıl önce Yun Che, Cennet Cezalandıran Kılıç'ını zar zor sallayabilirdi. Şimdi, silah üzerinde tam bir kontrole sahipti.
Bir şeytani ejderhanın sesi, kırılması, parçalanması ve patlaması, dünyadaki diğer her sesi yuttu. İzleyicilerin kalpleri bile korkudan atmayı bırakmıştı.
Issız ejderhalar yıldırımın şeytani enerjisini kontrol edebilen yaratıklardı! Tüm dünyadaki en güçlü beden, ruh ve güce sahip olan şey gerçek bir ejderhaydı!
Doğal auralarının neredeyse Yun Klan Üyelerinin korku içinde dizlerine çökmesine neden olması, bu gerçek ejderhaların hiçbir sahtelik içermediğinin kanıtıydı.
Bu yüzden, hangi düzlemde var olursa olsun bir ejderhayı öldürmekten daha zor bir şey yoktu ve zayıf iradeli bir kişi tarafından gerçekleştirilmesinin mümkünatı yoktu.
Bununla birlikte... Aynı şekilde, Göksel Kulp Yun Klanı'nı yok etmek üzere olan Issız Şeytani Ejderhalarının, korkmuş solucanlar gibi yere çöktüğü ve her biri tek bir vuruşta bu zifiri siyah büyük kılıç tarafından parçalandığı da bir gerçekti. Issız Göksel Ejderha Şefi hariç her biri kumdan yapılmış gibi kolayca ufalanmıştı.
Sadece bununla da kalmayıp, Yun Che hepsini öldürmesine rağmen hala bebekler gibi kıvrılıp, titriyorlardı. Karşı saldırı yapmayı bir kenara bırakın, bünyelerinde en ufak bir direniş bile toplayamamışlardı!
Üç nefes... Katliam üç boğucu, baş döndürücü nefes süresi almıştı. Bu süre zarfında, kırk Issız Şeytani Ejderha'nın her biri, bir vuruşla katledilmiş ve patlayan bedenleri tüm bölgeyi kanla kaplanmış bir araf haline getirmişti.
Ancak, Ejderha Ruhu Etki Alanı'nın getirdiği baskının korkutması ortadan kalkmak üzereydi. Yun Che, onlar hem fiziksel hem de zihinsel çöküşten kurtulurlarsa artık onları bir vuruşta kesemezdi.
Yun Che, çevresine bakmadan önce aniden adımlarını durdurdu. Sonrasında, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ını kaldırdı ve yüzünde inanılmaz, uğursuz ve zalim bir gülümseme belirdi...
“Aooo!!”
Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıç'ının üstünde uluyan bir göksel kurt ortaya çıktı ve kılıçla birlikte aşağıya doğru salındı. Cennetsel Kurt Cehennem Tanrı'sının Cildi'nin en basit formu Göksel Kurt Kesişi idi ama yedi görüntünün en temel formuydu.
Kurt görüntüleri, gökyüzünden yere kadar uzanan yedi masmavi çatlağı yırttı. Yolunda duran her şey—yeryüzü, uzay ve Issız Şeytani Ejderhalar— hepsi hiçliğe dönüştü.
Ejderha Ruhu Etki Alanı'nın etkisi nihayet son buldu, öte yandan hayatta kalan hiçbir canlı yaratık kalmadı. Baktıkları her yerde, parçalanmış ejderha cesetleri, dev kan havuzları ve eskiden şefleri olan siyah toz parçaları vardı. Ejderha Ruhu Etki Alanı onları etkilemese de tepeden tırnağa titremeye devam etmiştiler. Vücutlarındaki her pul korku içinde titriyordu.
Yüce ırk olarak, auralarını serbest bırakmak genellikle tüm canlıların korkudan titremesi için yeterli bir şeydi. Onlar, üzerinde çiğnenecekleri bir günün olacağını hayal etmeyi bırakın, korkmuş, ve önemsiz solucanlar gibi kesilmeyi ve katledilmeyi düşüncelerinin içinden dahi geçirmemişti.
Elbette Issız Göksel Ejderha Klanı korkan tek kişi değildi.
Dokuz Işıklı Göksel Saray'ın Saray Ustaları da dahil olmak üzere herkes ölüm solgunluğundaydı. Bazıları farkında olmadan silahlarını bile düşürmüştü.
Şu anda, Dokuz Işık'ın Göksel Egemeni adım adım geri çekiliyordu. Ancak bilinçli olarak kaçmaya çalışmıyordu. Daha çok içgüdüsel bir tepkiydi... Bir uzman doğal olarak korku ve saygı kazanırdı ama Yun Che'nin gücü hayal gücünün çok ötesindeydi. Daha kötü olan tek şey Yun Che'nin acımasızlığı ve zalim eylemleriydi.
Ejderhaları köpekler gibi katletmişti!
"Kimsin... Kimsin... Kimsin sen!"
Kısa bir soruydu ama Dokuz Işık'ın Göksel Egemeni sorusunu yüksek sesle dile getirmek için tüm gücünü kullanmak zorunda kalmıştı. Kendi dişlerinin titrediğini bile duyabiliyordu.
Yerde, Yun Klan Müritleri, Yun Che'ye yaşayan bir iblis tanrısı gibi bakıyordu. Kimse tek kelime bile söyleyemezdi.
Bu gerçekten Yun Shang'a eve kadar eşlik eden... Ve neredeyse bir ay boyunca klanlarında kalan Yun Che miydi...!?
Yun Che ona cevap vermedi. Sadece döndü ve kılıcını kaldırarak Dokuz Işık'ın Göksel Egemeni'ni yavaşça işaret etti.
Dokuz Işığın Göksel Egemeni'nin göz bebekleri sanki bir bıçak tarafından delinmiş gibi seğirmeye başladı. Sonrasında sırtını Yun Che'ye dönük olarak kaçmadan önce garip bir çığlık attı... Şu anda o, bir derebeyi gibi gözükmüyordu. O şu anda, sadece cesaretini tamamen kaybetmiş, başarısız bir köpekti.
Whoosh!!
Yun Che rüzgar tohumunu elde ettiğinden beri maksimum hızı büyük ölçüde arttı. Aniden bulunduğu yerde ulaştığı aşırı hızdan dolayı sonik bir patlama oldu ve gök gürültüsü gibi göz açıp kapayıncaya kadar İlahi Egemen'in önünde ortaya çıktı. Sonrasında dev kılıcını Dokuz Işık'ın Göksel Egemeni'nin yüzüne doğru salladı.
Onun görüş alanı yayılan karanlık ile kaplıydı, Dokuz Işık'ın Göksel Egemeni garip bir çığlık attı ve dokuz ışık kılıcını çırpınan elleriyle zar zor çağırdı...
Boom!
Kılıç formasyonu bir patlamada yok edildi ve İlahi Egemen çığlık atarken uçarak gönderildi. Göğsündeki her kemik tamamen paramparça oldu.
Söyleniyor ki , o hala Dokuz Işıklı Göksel Saray'ın Baş Saray Ustası'ydı ve Issız Göksel Ejderha Şefi gibi tam bir zihinsel çöküş yaşamamıştı. Yun Che'ye sahip olduğu her şeyle düzgün bir şekilde savaşsaydı, tek bir değiş tokuşta yenilmezdi.
Ne yazık ki onun için, korkusu tüm iradesini ele geçirmişti. Yun Che'ye direnmek için yapabileceği ya da öne sürebileceği hiçbir şey yoktu.
Boom!!
Dokuz Işık'ın Göksel Egemeni bin metre sonrasında yere düştü. Yun Che hafifçe duruşunu değiştirdi ve tam tekrardan yönelmek üzereyken aniden uzaktan ona sevimli bir ses ulaştı, "Lütfen onu öldürmeyin, yetişimci kardeşim."
Mavi kıyafetlere bürünmüş yaşlı bir adam güneyde ortaya çıktı. Nazik bir yüzü ve yaşlanmış, gri buruşlamış bir ele sahipti. Yun Che'yi bir gülümsemeyle karşıladı.
Yun Che'nin gözleri yavaşça yana doğru hareket etti.
Yun Ting, Yun Xiang ve Yun büyükleri sesi duydukları anda dondular. Yaşlı adam ortaya çıktığında, titredikleri gibi yüzlerinde derin bir saygı ifadeleri yükseldi.
"Sorun ne?" Yun Che ihtiyara sordu. "Sen de mi ölmek istiyorsun?"
Yun Che'nin sorusu neredeyse Yun klan Müritlerinin safrasının korkuyla çalkalanmasına neden oldu. Büyük Elder Yun Jian hızla gökyüzüne yükseldi ve konuştu, "Yun Che, kaba olma, o..."
Yun Che'nin gözleri soğulaştı ve Yun Jian'a doğru uçan zifiri siyah kılıç aurasını gönderdi. Büyük kıdemli yere düştüğünde kolları yerinden sökülmüş ve vücudu kanla sırılsıklam olmuştu.
"Ugh... Aaah..." Yun Jian vücudu acı içinde seğirerek inledi. Yun Che'nin soğuk sesi, paramparça kayaların üstünde dururken adamın kulaklarına girdi, "Kim olduğunu sanıyorsun sen? Ne cüretle bana ne yapacağımı söylersin!?”