Haritacılık ilkeleri, ilkel toplumda yazının ortaya çıkmasından önce bile ortaya çıktı. Eski insanlar genellikle gece gökyüzünü tasvir ederdi. Bu nedenle, Fransa'daki Lascaux Mağarası'nın duvarlarında bulunan kaya çizimi, üç parlak yıldız Vega, Deneb ve Altair (takımyıldızı Yaz Üçgeni) ve bir Pleiades yıldız kümesi dahil olmak üzere gece gökyüzünün bir bölümünü göstermektedir. M.Ö. 17 bin yılın ortalarından itibaren uzanır. e. İlkel zamanda, dağların, nehirlerin, vadilerin ve rotaların harita benzeri görüntüleri ortaya çıkar. Özellikle, Pavlova şehri (Çek Cumhuriyeti) civarında benzer çizimler bulundu ve M.Ö. 25 bin yıllarına kadar uzanıyor. e. Bir yerleşim haritasına benzeyen bir görüntü, Chatal-Hyuk'un (Anadolu) proto kasabasında bulunmuş, M.Ö. bin yıldaki 7'un sonundan kalmadır. e.
Eski Mısır ve Babil'de haritacılık biliniyordu, haritaları 3-1 bin M.Ö. e. Eski Yunan'da haritacılık büyük gelişme gösterdi. Yunan haritacılar arasında Anaximander, Hekatei Miletsky, Herodotus, Eratosthenes, Ptolemy ve diğer bilim insanları vardı, hem araştırma gözlemlerini hem de matematiksel bir yaklaşımı kullandılar. Küçük Asya'da Miletli İyonyalıların harita yapmaya başladığı düşünülmektedir. Şehir büyük bir ticaret merkeziydi ve Orta Doğu antik kültürlerinin mirasından bilgi alabilirdi. İlk haritacı Milet'ten Anaximander (yaklaşık 611 - 546 BC). Ona göre, Dünya uzayda yüzen bir taş sütun gibi silindirik bir şekle sahipti ve insanların yaşadığı kısım bir disk şeklinde yuvarlaktı. Bu diskin silindirin üst yüzeyi olduğu varsayılmıştır. Anaximander haritası korunmadı, ancak elli yıl sonra Miletli Hekatei (550 - 475 BC) selefinin haritasının geliştirilmiş bir versiyonu olduğunu söyleyen yeni bir harita yarattı. Hecatey haritasında, Dünya, Yunanistan'ın merkezinde bulunan, okyanusla çevrili dairesel bir disk olarak tasvir edilmiştir. Harita, dünyanın iki kıtaya bölündüğü fikrini yansıtıyordu - Asya ve Avrupa. Aralarındaki sınır Herkül, Boğaz ve Don Sütunları'ndan geçti.
Eski Yunan kartografik bilgisinin zirvesi, Claudius Ptolemy'nin çalışmasıydı (90 - 168 AD). Eski Yunan bilim insanı, enlem paralelleri ve boylam meridyenleri olan bir koordinat sistemi kullanarak gezegenin yüzeyindeki coğrafi nesnelerin konumlarını belirlemeye çalıştı. İki yeni kartografik projeksiyon oluşturdu - konik ve stereografik. Ptolemy, çeşitli noktaların koordinatlarında geniş bir referans kitabı ve haritalama üzerine bir ders kitabı (Ptolemy'nin Sekiz Kitabında Coğrafyası) oluşturabiliyordu.
Haritacılık ayrıca Roma, Hindistan, Çin ve Müslüman dünyasında da biliniyordu. Roma haritacılığıyla ilgili olan ve günümüze ulaşan en ünlü belge Peutinger masası. Bu, 13 yüzyılda yaratılan ve sahiplerinden birinin adını taşıyan, eski XV-XVI yüzyıllarında yaşayan Alman antik sevdası olan Roma haritasının bir kopyasıdır. Conrad Peatinger. Orjinalinin, İ.Ö. yüzyıl arasında yaratıldığı varsayılmaktadır. e. ve V yüzyıl e. Belki de orjinali, Roma imparatoru Octavian Augustus için hazırlanan Agrippa haritasına dayanmaktadır. Harita Roma yollarını, şehirleri ve önemli doğal alanları - denizleri, nehirleri, dağları, ormanları ve manzaraları gösterir. Harita sadece Roma İmparatorluğu topraklarını değil aynı zamanda Orta Doğu, Hindistan, Sri Lanka ve hatta Çin’i de gösteriyor.
Rusya'da haritacılık Peter döneminden önce biliniyordu. 14 yüzyılda, arazi sahiplerinin mülklerinin çizimlerini yapmaları istendi. 1497'ta, “Moskova topraklarının çizimi” oluşturuldu, tek bir merkezi devletin geometrik bir özelliğini verdi. Anket ve Rus yazar ve diplomat Dmitry Gerasimov'un hikayelerine göre, İtalyan bilim adamı Paolo Jovio, “Muscovy” haritasının bulunduğu “Moskova Büyük Dükü Fesleğen Büyükelçiliği ile İlgili Kitap II” kitabını yarattı. Kitap, Kuzey Deniz Rotası'nın varlığıyla ilgili ilk varsayımlardan biriydi. Kuzey Dvina'dan Çin sınırlarına kadar gemilere binme ihtimalinden bahsetti. 1525'te Venedikli haritacı Battista Agnes, el yazısıyla yazılmış bir atlası derledi; Dmitry Gerasimov - “Büyükelçi Dimitrios'un hikayesine göre derlenen Muscovy Haritası” ndan doğrudan bir deniz haritası içeren, elle yazılmış bir atlas derledi.
Yaklaşık 1536, okolnichy I.V. Sovereign Vasily III'ün ölümünden sonra Litvanya'ya giden Lyatskaya, kartografik verileri, 1542'te Moskova Devleti haritasını Rus ve Latin imzasıyla derleyen Litvanya coğrafyacısı Anthony Vidu'ya bildirdi. Harita 1544 yılında Munster tarafından ve 1555 yılında Weed tarafından yayınlandı. Bu harita, Fin topraklarından Hazar Denizi'ne, Kiev'den Ob Nehri'nin ağzına kadar olan alanı kapsıyordu. Yaklaşık olarak aynı dönem Avusturya büyükelçisi Sigismund Herberstein'ın haritasıdır. 1546 yılında Hirsfogel tarafından kazınmış olan Muscovy haritası, Lyatsky-Vida haritasından daha basittir, ancak güney Rusya'daki Ural dağlarının ve ormanların sınırının doğru bir görüntüsünü verir.
Çarın Ivan the Terrible numaralı 248 kartlarının, 16. yüzyılın ikinci yarısında derlendiği “Büyük Çizim” de dahil olmak üzere arşivlendiği bilinmektedir. Daha sonra, “Büyük Çizim” tekrar tekrar düzenlendi, üzerinde değişiklikler ve ilaveler yapıldı. Ne yazık ki, zamanımıza kadar ulaşamamış, ancak “Büyük Plana Kitap” adlı bir yorumuna ulaşmıştır. Rusya'nın halklarının doğası, ekonomisi, yaşamı, başlıca iletişim yolları, bunlardan başlıcaları nehirlerin, şehirlerin ve devletlerin sınırları boyunca uzanan şehirler hakkında bilgiler içerir. Ivan Vasilyevich döneminde, ilk jeodezik el kitabı "Geometri denilen kitap ya da arazi etüt ve pusula ..." adlı kitap derlendi. 16 yüzyılda, Rus devleti haritasının ilk basılmış versiyonu oluşturuldu - bir Moskova haritası, sürümlerden birine göre, yılın 26 Ocak 1525 tarihli. XVI ve XVII yüzyılların Rus haritaları çoğunlukla el yazısıyla yazılmıştı. Bu nedenle, bunların büyük çoğunluğu zamanın kurbanıydı - düzenli yangınlar, 17 yüzyılın başındaki sıkıntılar sırasında Moskova'nın yıkılması, pratik değerlerini yitiren belgelerin dikkatsizce arşivlenmesi.
Gezginler Rus haritacılığına büyük katkı yaptı. 17. yüzyılda, Rus devleti topraklarını büyük ölçüde genişletti. Cesur Rus Kazakları, öncüleri ve sanayicileri (kürk ve deniz hayvanı madencileri), doğuya ilerleyen ve yüzyılın sonuna kadar tüm Sibirya'yı Rusya'ya tamamen bağlayan ve Pasifik Okyanusu kıyılarına giden hızlıca öncü ve sanayicilerdi. Gezileri sırasında sık sık "çizimler" (şematik haritalar) ve yeni toprakların açıklamalarını yaptılar ve ardından Sibirya şehirlerine ve Moskova'ya teslim edildiler. Başkentte, bu verilere göre, Rus devletinin genel haritaları derlendi. Böylece, 1618'ta Ivan Petlin, Tomsk'u terk etti ve Uryanhay bölgesinden Kalgan ve Pekin'e taşındı. “Çin Devletine ve Poobinsky'e Resim Sergisi” nde, Egemen Mikhail Fedorovich'in çizimlerine ve resimlerine “Çin bölgesinde” getirdiğini bildirdi. 1648’te Semyon Dezhnev, Asya’nın kuzey ucunu denizlerle çevreledi ve Avrasya ile Amerika arasında bir boğanın var olduğu sorununu çözdü. Daha sonra Anadyr Nehri'nden Kolyma Nehri havzasına karadan bir yolculuk yaptı, bu yolun haritasını çıkardı. 1658’te Kazak Mikhail Stadukhin, Yakut’un Anadyr’de ve Okhotsk Denizi’nde kaldığını ve Yakutsk’a nehirlerin topraklarının tanımlarını ve haritalarını gönderdiğini bildirdi
Birçok araştırmacı, çalışılacak alanların duvar resimlerini (açıklamalarını) ve çizimlerini (haritalarını) hazırlamak için reçete aldı. Amur ve Okhotsk Denizi'nin ilk kaşifi olan Vasili Poyarkov böyle bir emir aldı. Bu, dünyaya, daha önce sadece eski yazarların ve belirsizlerin efsanelerinden bilinen Marco Polo ve Moğolistan ile Çin'in getirdiği parçalayıcı verilerden bilinen devasa bir bölge açan işlerdi.
Çizimler devletin önemine bağlıydı, bu yüzden dört tane Sibirya haritası hükümet kararnameleriyle hazırlandı: Peter Godunov, 1629 ve Semen Remezov'un 1667'i tarafından 1672 ve 1698. Yılın 1667 kartının bir kopyası Stockholm Eyalet Arşivlerinde saklanmaktadır. Birkaç kopyada, yılın Remezov 1698 resmi çizildi. Çizim oldukça basittir, ancak Ural Range'in, hidrografik ağın ve Sibirya'nın en önemli şehirlerinin konumunu gösterir. 1701'in başlangıcında, çağın olağanüstü bir alimi ve kültürel figürü olan Semyon Remezov, dört oğluyla birlikte “Sibirya Çizim Kitabı” nı tamamladı. Bu ilk Rus coğrafi atlası, geniş formatlı 23 haritalarından oluşuyor ve zamanımıza ulaşıyor.
Çar Peter I zamanından beri tarih Rus haritacılığı bilimsel seviyeye geldi. Kral şahsen film çekmek için sörveyör ve deniz subayları gönderdi, Avrupa'dan Shhonebek ve Picard'ı harita yayınlamak için oymacılar yazdı. 1745’te Senato Sekreteri I. Kirilov’un faaliyetleri sayesinde, 19 haritalarından bir Rus coğrafi atlası yayınlandı.