Herkes sonsuza kadar genç olmak istiyor. Elbette, kimse bu arayış başarılı olacak. Yaşlı alacak. Için umut olabilir sonraki en iyi şey, genç bakmaktır. Eğer yeterli paranız varsa, Facelifts gibi hileler, BOTOX, karın tucks, vs yardımcı olabilir saç implantlar. O bir bütçe saç boyaları ve benzeri geciktirerek taktikleri ile yetinmek zorunda kalacak spor salonu üyelikleri zaman yıkımlarına karşı savaşta. Bu çok kötü değil; Bu kategoride yaşıyorum ve ben yaklaşık beş yıl savmak başardığımızı düşünüyorum.
Başarı dahili veya harici olabilir. Dış başarı kolayca para ve eşyalarının açısından ölçülür. İç bir daha az hissedilir kıstaslara açısından ölçülür, mutluluk gibi, zihin vb peace. Dış başarı dışa dönük nitelikleri ile ilgilidir, eklemlenme gibi, ve sizin ne düşündüğünüzü diğerleri bağlıdır. İç bir, diğer taraftan, Kendine ne düşündüğünü bağlıdır. Bu görev gibi şeyler oluşuyor, onur vb. Mutluluk ile para belirlenmesi gibi yanlış algılamalara diğer kablolara sahip kafa karıştırıcı bir, Örneğin. Sen diğeri için bir ihtiyaç, ama onlar kesinlikle aynı değildir.
İşte kovboy evlendi hemen sonra mutlu bir evlilik sırrı nasıl bulduğunu hakkında kısa bir hikaye. Tören güzeldi ve gelin güzel. Düğünden sonra, gelin ve damat onların yol ev yapmak için onların at odaklı taşıma bindi, gelin mutlu ve heyecanlı bir şekilde, hiçbir şey hakkında üzerinde geveze, ve damat peşinde değil bir kelime ile güçlü ve sessiz kalmak “Yapmam.”
İşte oldu nasıl. Ben düzgün bir ısmarlama ev ofisi var. Benim iş alanının bir serin özelliği, gömme aydınlatma, üst kısmında yerleşik. Üç güzel LED sarkıt. Ne yazık ki, Bir kaç ay önce, Bunlardan biri titrek başladı. Ben mümkün olduğunca uzun süre bunu görmezden, daha sonra bir göz atın karar verdi. Aşağıdan, Bu ışığın bağırsaklar ulaşmak için görünen,. Ama kolayca Stumped değilim. Ben her zaman farklı açılardan bir sorun yaklaşım olabilir. Yani bir merdiven kendimi lugged ve ışığın üst ucunu çalıştı, meskûn çalışma masasının üst kısmı yukarıda. Benim için sürpriz, düzgünce ışıkları erişimi olmayan panelli baktı. Nasıl ampul veya ne olursa olsun değiştirmek gerekiyor? Berbat işçilik, Dedim kendi kendime, ve titrek ışığı görmezden devam ilerledi. Sonunda, o çocuklar üzerinde oldu’ PC, benim iMac. Ben kacirdim demiyorum, ama sizin savaşlar almak zorunda, Bilirsin.
Birkaç gün sonra, kafama dank etti — Eğer yukarıda gömme ışıkları erişmek gerekiyordu değil. Sonunda, onlar hiçbir ile tavanlarda genellikle “Yukarıda.” Orada zeki bir yaylı mekanizması kullanılarak yapılır, ve sadece onları indirebiliriz. Ben titrek ışığı ile çalıştı, ve bu oldukça kolay geldi. Gerek çalışma masası kontör kesmek. Işçilik sonra tüm bu berbat değildi. Mükemmel bir çalışma, aslında. Aşağıya çekildikten sonra ışığı, Ben arızalı küçük elektronik transformatör oldu anladım, ve eBay bir sipariş. (Bu arada, Oğlumla bu açıklandığı zaman o bir dev robot dönüşebilecek bir araba sipariş düşündük çünkü o heyecanlandım!)
Eğer eBay bir şey satın aldığınızda, biraz göz atmak mümkün değil. Ben bu anlaşma gördüm 50 LED downlight kitleri, her şeyi ile serin bir proje için ihtiyacımız var, yaklaşık $12 her biri. Bana uykuda DIY şeytan karıştığını. Uzun lafın kısası — Ben sucka aldım. Sadece iki gün benim evlere geldi. (Çin'den gelen, Ben Avustralya'dan aldım rağmen — E-tür küreselleşme, Sanırım.) Ve ben LED olanlar ile evdeki tüm halojen gömme ışıkları değiştirmeye başladı. Bunu yapmak çok kolay — Sadece eski bir aşağı çekin, Eski balast trafo çekin, kesmek, kadar tel yeni LED ışığı ve geri itin. Her şey yaklaşık beş dakika sürer, herhangi bir komplikasyon varsa.
Hayat, Ancak, komplikasyonlar dolu, ve bir insanın ölçüsü onlarla fırsatları nasıl olduğunu. İlk günde, yaklaşık otuz ışıklar yapılacak yaklaşık dört saat sürdü. O sırada, Ben parmaklarını kabarmış vardı. Daha da kötüsü, Ben bir parmak o belâ yaylı şeylerinden biri yakalandı (Ayrıca fare kapanları gibi çalışmak hangi, Ben söylemeyi unutmuşum) ve oldukça iyi ezilmiş var. Ve tavandan sıva malzemesi enfeksiyon için katalizör bir tür olarak hareket. Uzun lafın kısası tekrar, Ben sadece Avelox beş günlük kurs bitirme ediyorum, Benim GP benim parmak üstünkörü bir bakıştan sonra reçete geniş spektrumlu antibiyotik. Bu başka bir şey — neden bu doktorlar her yıl genç ve genç alıyorsanız?
Zaten, Tüm bu aksiliklere rağmen, Ben yaklaşık on gün içinde projeyi bitirmeyi başardı, on LED kitleri başka bir parti sipariş sonra, ve on bazı parça aydınlatma yerine LED ampuller. Ben bir erkek olarak benim tedbiri kurulan düşünüyorum, Ben sempati ve şefkat benim savaş-yıpranmış parmakları ile eşim yaklaşım rağmen. O bolca onları dışarı bombeli, ve sevgiyle beni aradı “nasook” — Ben oldukça aşina değilim Hintçe bir ifade. Ben bu gün biri o kadar bakmak zorunda — Ses tonunda bir şey beni meraklandırıyor, Ben ölçü biraz kaybetmek vermedi?
Bu arada, titrek ışığı hala titriyor. Üç dolarlık trafo henüz ulaşmadı.
In connection with my recent retirement, my wife sent me an article (a speech given by someone on how to retire happily) which made several interesting points. But even more interestingly, it started with a funny story. Here it is:
In a small village in Kerala, a devout christian passed away. The local priest was out of station, and a priest from an adjoining village was called upon to deliver the eulogy. “Ladies and Gentlemen,” began the venerable pastor with the coffin before him. “Here lies dead before me a rare human being of this village with outstanding qualities. He was a gentleman, a scholar, sweet of tongue, gentle of temper and very catholic in outlook. He was generous to a fault and ever smiling.” The widow of the deceased sprang up and screamed, “Oh my God! They are burying the wrong man!"
True to form, this gentleman concluded his speech with another story.
First God created the cow and said, “You must go with the farmer everyday to the field, and suffer under the sun all day long, have calves, give milk and help the farmer. I give you a span of sixty years.” The cow said, “That’s surely tough. Give me only twenty years. I give back forty years.”
On Day Two, God created the dog and said, “Sit by the door of your house and bark at strangers. I give you a span of twenty years.” The dog said, “Too long a life for barking. I give up ten years.”
On the third day, God created the monkey and said to him, “Entertain people. Make them laugh. I give you twenty years.” The monkey said to God, “How boring! Monkey tricks for twenty years? Give me only ten years.” The Lord agreed.
On the fourth day, God created Man. He said to him, “Eat, sleep, play, enjoy and do nothing. I will give you twenty years.”
Man said, “Only twenty years? No way! I will take my twenty, but give me the forty the cow gave back, the ten that the monkey returned, and the ten the dog surrendered. That makes it eighty. Tamam?” God agreed.
That is why for the first twenty years we sleep, play, enjoy and do nothing.
For the next forty years we slave in the sun to support our family.
For the next ten years we do monkey tricks to entertain our grandchildren.
And for the last ten years we sit in front of the house and bark at everybody.
Iyi, I managed to cut down my forty cow-years to a mere twenty. Here’s hoping that I will get similar discounts on my monkey and dog years!
As you may know, a San Francisco TV channel got in trouble for reporting fake names of the pilots involved in a recent air crash. If you missed it, here is the video — the fake names are around the 43rd second mark.
http://youtu.be/wFA7t1sHxBI
In light of this TV report, I thought I would post a bunch of fake names that I got through email a while ago. It definitely seems timely, if not appropriate.
|That’s not right||Sum Ting Wong|
|Are you harboring a fugitive?||Hu Yu Hai Ding|
|See me ASAP||Kum Hia Nao|
|Stupid Man||Dum Fuk|
|Small Horse||Tai Ni Po Ni|
|Did you go to the beach?||Wai Yu So Tan|
|I bumped into a coffee table||Ai Bang Mai Fu Kin Ni|
|I think you need a face lift||Chin Tu Fat|
|It’s very dark in here||Wai So Dim|
|I thought you were on a diet||Wai Yu Mun Ching|
|This is a tow away zone||No Pah King|
|Our meeting is scheduled for next week||Wai Yu Kum Nao|
|Staying out of sight||Lei Ying Lo|
|He’s cleaning his automobile||Wa Shing Ka|
|Your body odor is offensive||Yu Stin Ki Pu|
|Great||Fa Kin Su Pa|
Anne delikanlılık çağındaki oğlu TV izlerken vakit olduğu rahatsız başlamıştı.
“Onun, TV izlerken zamanınızı boşa harcamayın. Sen okuyan olmalıdır,” diye tavsiye.
“Neden?” oğlu quipped, gençler genellikle yaptığı gibi.
“Iyi, Eğer sert çalışma durumunda, Eğer iyi notlar alırsınız.”
“Evet, yani?”
“Sonra, Eğer iyi bir okula alabilirsiniz.”
“Niye ben?”
“Bu şekilde, Eğer iyi bir iş bulmak için umut olabilir.”
“Neden? Ben iyi bir iş ne istiyorsun?”
“Iyi, Eğer çok para bu şekilde yapabilirsiniz.”
“Neden para istiyorum?”
“Eğer yeterli paranız varsa, arkanıza yaslanın ve rahatlayın. Istediğiniz zaman TV izleyin.”
“Iyi, Ben şimdi bunu yapıyorum!”
Ne anne savunuyor, elbette, Ertelenmiş memnuniyeti bilge ilkesidir. Şimdi biraz tatsız bir şey yapmak zorunda eğer önemli değil, sürece hayatta daha sonra bunun için ödüllendirilir olsun gibi. Bu ilke çok biz hafife almak bizim ahlaki bir kumaş parçası, onun bilgeliğini sorgulama asla. Çünkü o bizim güven, biz hasta düştüğünde biz itaatkar acı ilaç almak, daha sonra daha iyi hissedeceksiniz bilerek. Biz sessizce iğneledi kendimizi teslim, Kök-kanal, Bizim kişilere yapılan kolonoskopi ve diğer vahşet gelecekteki ödülleri beklentisiyle unpleasantnesses tolere öğrendim çünkü. Biz bile onlar gerçekten sopa bize güzel bir kuruş ödemek zorunda böylece loathesome işlerde bir köpek gibi çalışmak.
Kendimi sarsmak önce, beni ertelenmiş memnuniyeti bilgelik inanıyorum çok açık ki yapalım. Ben sadece benim inanç çünkü daha yakından bakmak istiyorum, ya da bu konuda yedi milyar insanın inancı, Herhangi bir ilkenin mantıksal doğruluk hiçbir kanıt hala.
Biz bu gün bizim hayatımızı kurşun yolu onlar hedonizm dediğimiz dayanmaktadır. Ben kelime olumsuz bir çağrışım olduğunu biliyorum, ama ben burada kullanıyorum hangi anlamda değil. Hedonizm hayatta almak herhangi bir karar, oluşturmak için gidiyor ne kadar acı ve zevk üzerine kurulu olduğunu ilkedir. Acı üzerinde zevk aşırı varsa, o zaman doğru bir karar olduğunu. Biz bunu dikkate olmamakla birlikte, acı ve zevk alıcıları farklı kişiler vardır vaka, asalet veya bencillik kararında yer almaktadır. Yani iyi bir yaşam amacı ağrı üzerinde zevk bu aşırı maksimize etmektir. Bu açıdan bakıldığında, Gecikmiş memnuniyeti ilkesi mantıklı — bu aşırı maksimize etmek için iyi bir strateji.
Ama biz memnuniyetini geciktirmek için ne kadar dikkatli olmak zorunda. Açıkçası, biz de uzun süre beklemek durumunda, Biz bunun üzerine çizmek için bir şans var önce ölebilir çünkü biz birikir tüm memnuniyeti kredi boşa gitmek olacak. Bu gerçekleşme mantra arkasında olabilir “Bu anı yaşamak.”
Hedonizm kısa düşüyor Nerede bu zevk kalitesini dikkate başarısız olduğu aslında. O onun kötü çağrışım alır nerede olduğunu. Örneğin, cezaevinde ağrı nispeten kısa süreli pahasına lüks zenginlik uzun süreler zevk çünkü Madoff gibi bir Ponzi şeması usta muhtemelen doğru kararlar.
İhtiyaç duyulan şey,, belki, Bizim seçimler doğruluk başka ölçüsüdür. Ben seçim kendisinin içsel kalite olduğunu düşünüyorum. Biz iyi olduğunu biliyoruz, çünkü biz bir şey yapmak.
Ben, elbette, Onlar etik çağrı felsefenin geniş şube üzerine dokunarak. Bu blog mesajların bir çift bunu özetlemek mümkün değildir. Ne ben bunu yapmak için yeterince nitelikli am. Michael Sandel, diğer taraftan, fazlasıyla nitelikli, ve onun online ders kontrol etmelisiniz Adalet: Yapılacak Right Thing nedir? Eğer ilgileniyorsanız. Ben sadece bir yaşam biçimi içsel kalitesi gibi bir şey olduğunu benim düşüncelerinizi paylaşmak istiyorum, veya seçimler ve kararlar. Bizim entelektüel analiz önce gelir, çünkü hepimiz biliyoruz. Bize acı üzerinde zevk fazlalığı verir çünkü doğru bir şey değil çok yapmak, ama biz doğru şey olduğunu biliyorum ve bunu yapmak için doğuştan gelen bir ihtiyaç var.
O, en azından, teori. Ancak, son zamanlarda, Ben bütün doğru-yanlış olmadığını merak etmeye başlıyorum, İyi-kötü ayrımı kontrol bazı basit fikirli millet tutmak için ayrıntılı bir aldatmaca olduğunu, akıllı olanlar tamamen hazcı tadını devam ederken (şimdi tüm aşağılayıcı çağrışım ile kullanarak) yaşam zevkler. Bunlardan geri kalanı duvardan duvara eğlenceli zevk alan gibi görünüyor ise neden iyi olmalı? Benim çürüyen iç kalite konuşuyor mı, ya da ben sadece biraz daha akıllı alıyorum? Ben kafamı karıştırıyor ne düşünüyorsun, ve muhtemelen de, zevk ve mutluluk arasındaki küçük mesafe. Mutluluk sağ şey sonuçlarını yapıyor. Zevk iyi bir öğle yemeği sonuçları Yeme. Richard Feynman hakkında yazdığımda Bulma Şeylerin Pleasure Out, muhtemelen mutluluk bahsediyordu. Ben o kitabı okuduğumda, ne yaşıyorum sadece zevk için muhtemelen yakın. TV seyretmek muhtemelen zevk. Bu yazı yazma, diğer taraftan, mutluluk muhtemelen yakın. En azından, Umarım.
Yukarıda benim küçük bir hikaye geri gelmek, ona ertelenmiş memnuniyeti bilgelik etkilemek için ne annesi TV izlerken oğlu söyleyebiliriz? Iyi, Sadece aklıma gelen tek şey hakkında oğlu zaman harcar eğer şimdi TV izlerken söyleyerek hedonizm gelen argüman, O hayatında daha sonra bir TV göze mümkün olmayabilir bir çok gerçek bir olasılık var. Belki özünde iyi ebeveynler çocuklarının TV-az yetişkinlik içine büyümeye izin vermez. Ben isterim şüpheli, Ben kişinin eylemleri ve sonuçları için sorumluluk alarak içsel iyilik inanıyorum çünkü. Bu bana kötü bir ebeveyn yapıyor mu? Bunu yapmak için doğru şey olduğunu? Biz kimseye sormak Need bize bunları anlatmak için?
Seksenli yılların sonlarında Hindistan'ı terk etmeden önce, Ben üçüncü dil olarak Hintçe biraz konuşabilir. İngilizce ikinci dil oldu, ve Malayalam benim anadilim. Ben hayal herhangi bir streç tarafından Hintçe akıcı değildi, ama yeterince iyi bir kapı-kapı satıcısı kurtulmak için konuşabilir, Örneğin.
Bu tam olarak ne babam (Bir teyit Hintçe düşmanı) benim ziyaret sırasında yapmamı istedi eve ne zaman kalıcı bir, Hintçe konuşan sari satıcı bizim ön sundurma üzerinde dalgalanıyordu. O zaman, Ben ABD'de altı yıl geçirmişti (ve İngilizcem çok iyi kabul) ve Fransa'da birkaç yıl (bilmek yeterli “Çok iyi derecede İngilizce” hayır büyük dağıtmak oldu). Yani sari-wala kurtulmak için, Ben Hintçe onunla konuşmaya başladı, ve tuhaf bir şey oldu — her was Fransız dışarı geliyordu. Değil benim anadilim, benim ikinci veya üçüncü dil, ama Fransız! Kısacası, o gün sokaklarda dolaşım çok karıştı sari satıcısı oldu.
Gerçek, Hintçe ve Fransızca arasında biraz benzerlik var, Örneğin, soru sözcükleri sesleri, nötr obje ve aptal eril-dişil cinsiyetlerin. Ama bu Fransızlık akıtılıyor neden ne olduğunu sanmıyorum. Fransız beynimde Hintçe yerini sanki hissettim. Hintçe konuşmaya kadar kablolu edildi madenin ne olursa olsun beyin hücreleri (kötü, Ben ekleyebilirsiniz) la franciaise rewired ediliyordu! Bazı garip kaynak tahsisi mekanizması benim bilgisi veya onayı olmadan benim beyin hücreleri geri dönüşüm edildi. Ben beynimde bu Fransız işgali azalmadan devam düşünmek ve benim de İngilizce hücrelerin bir yığın asimile. Sonuçta benim İngilizce dagiImis var ki oldu, ve benim Fransızca yeterince iyi asla var. Benim karıştı beyin hücreleri için biraz üzülüyorum. Karma, Sanırım — Ben sari satıcı karıştırılmamalıdır olmamalıdır.
Şakacıktan konuşulan rağmen, Ben ne dedim doğru olduğunu düşünüyorum — Eğer konuştuğu diller beynin farklı bölümleri işgal. Bir arkadaşım mezunu yaşındaki bir Fransız-Amerikan kız. O Americanese içinde hiçbir fark aksanı var. O beni Fransa'da kez ziyaret, ve ben o İngilizce bir kelime kullanılır zaman Fransızca konuşurken bulundu, o ayrı bir Fransız aksanı vardı. İngilizce kelimeleri beyninin Fransız bölümünde çıktı sanki oldu.
Elbette, dilleri yaratıcı elinde bir araç olabilir. Fransa'da Benim officemate inatla hiç bir Fransız öğrenmeyi reddetti akıllı İngilizce adamdı, ve aktif Fransız asimilasyon herhangi bir belirti direndi. O yardımcı olabilir eğer o bir Fransız kelime bile cikmaz. Ama sonra, bir yaz, iki İngiliz stajyerler geldi. Benim officemate onlara akıl hocası istendi. Bu iki kız ofisimize geldi onu karşılamak için, bu adam aniden iki dilli döndü ve gibi bir şey söyleyerek başladı, “Burada ne.. Aman, üzgünüm, Ben Fransızca konuşan etmediğini unutmuşum!”
Ben benim eski bir arkadaşı ile sohbet oldu, ve o yazdığım şey okumak eğimli olmamıştı söyledi. Doğal, Biraz miffed. Demek istediğim, Benim kitap içine kalbimi ve ruhumu dökmek, sütunlar ve burada bu mesajlar, ve insanlar bile okumaya meyilli hissetmiyorum? Neden acaba? Arkadaşım, her zaman faydalı olarak, Ben iddialı geliyordu çünkü olduğunu açıkladı. Benim ilk tepkim, elbette, gücenmiş olsun ve onun hakkında kötü şeyler her türlü söylüyor. Ama bir eleştiri yararlanmak öğrenmek zorundadır. Sonunda, eğer ben ses Birine iddialı, Ben değilim o işaret hiçbir faydası yoktur gerçekten iddialı ne gibi ses ve benzeri gibi bakmak gibi hissediyorum ben bu birileri için buyum çünkü gerçekten. Bunun altında yatan temalardan biridir Benim ilk kitap. Iyi, oldukça, ama yeterince yakın.
Neden iddialı ses yok? Ve hatta ne anlama geliyor? Bunlar bugün inceleyeceğiz sorular. Anlıyorsun, Ben çok ciddiye bu şeyleri almak.
Birkaç yıl önce, Singapur burada benim araştırma yıllarında, Ben ABD bu profesör bir araya geldi. O, Çin'de aslen ve bir yüksek lisans öğrencisi olarak devletler gitmişti. Tipik, birinci jenerasyon Çinli göçmenler çok iyi İngilizce konuşan yok. Ama bu adam son derece iyi konuştu. Benim eğitimsiz kulaklar için, O hemen hemen aynı olan bir Amerikalı için geliyordu ve ben etkilendim. Daha sonra, Benim bir Çinli meslektaşı ile benim hayranlık paylaşımı. O tüm etkilendim değildi, ve bahsedilen, “Bu adam sahtekar olduğunu, o bir Amerikalı gibi görünmeye çalışın olmamalı, o İngilizce öğrendi Çince gibi konuşma olmalıdır.” Ben şaşkın ve ona sordu, “Ben Çince öğrenmek Eğer, Senin gibi ses denemelisiniz, ya da benim doğal vurgu asmak çalışın?” O tamamen farklı olduğunu söyledi — Bir iddialı olma hakkında, Diğer bir yabancı dilin iyi bir öğrenci olmak hakkında.
Eğer iddialı birisi aradığınızda, ne diyorsun bu, “Ben ne olduğunu biliyorum. Bilgime dayanarak, diyerek ve bazı şeyleri yapıyor olmalı, belirli bir şekilde. Ama söyleyerek ya beni ya da başkalarını etkilemek için başka bir şey yapıyorsun, Biri daha iyi ya da daha fazla olması gibi davranarak Sofistike Eğer gerçekten daha.”
Bu suçlamanın arkasında örtük varsayım Eğer kişi biliyorum ki. Ama insanları tanımak çok zor. Size çok yakın duyanlar bile. Hatta kendinizi. Orada sadece şimdiye kadar sen kendine bile sizin bilgi her zaman eksik olacak ki kendinizi içinde görebilirsiniz. O geçici arkadaşlarına gelince, Eğer biliyor düşünmek ve ne ne arasındaki uçurum gerçekten durum şaşırtıcı olabilir olduğu.
Benim durumumda, Ben arkadaşım belki de benim yazım tarzı biraz azametli buldum. Örneğin, Ben genellikle yazmak “belki” yerine “olabilir.” Ne zaman konuşmak, Diyorum “olabilir” herkes gibi. Ayrıca, Bu konuşma için geldiğinde, Ben bir kekemelik değilim, Hayatımı kurtarmak için hiçbir ses projeksiyon veya modülasyonu ile karışıklık kekemelik. Ama benim yazma becerileri bana kitap komisyonları ve sütun isteklerini karaya için yeterince iyi. Bu yüzden, arkadaşım ben de yazma gerektiğini varsayarak, o ben nasıl konuştuğunu biliyordum ne dayalı? Belki. Demek istediğim, olabilir.
Ancak, (Ben gerçekten söyleyerek başlamalıyım “ama” yerine “Ancak”) Bu varsayıma yanlış şeyler bir çift vardır. Herkes bizi mutlu bir insan vücudunda birlikte yaşayan birden personas karmaşık bir kolaj. İyilik ve zulüm, asalet ve küçüklük, tevazu ve pompousness, eylemler ve baz arzuları cömert bütün bir kişi co-var ve doğru koşullar altında ile parlaklık. Yani can benim zayıf artikülasyon ve etkileyici (biraz iddialı olsa) nesir.
Daha da önemlisi, insanlar zaman içinde değişebilir. Yaklaşık on beş yıl önce, Ben akıcı Fransızca konuştu. Yani eğer ben onun dilini bir Fransız arkadaşıyla sohbet tercih, Ben iddialı Ben beş yıl önce o zaman bunu yapamadık verilen ediliyordu? Tamam, Bu durumda ben gerçekten, ama bu birkaç yıl önce, Ben de İngilizce konuşmak yoktu. İnsanlar değişir. Becerilerini değişiklik. Onların yetenekleri değiştirmek. Onların yakınlıkları ve çıkarları değişim. Zaman içinde herhangi bir noktada değil boyutu kadar bir kişi olabilir ve ölçü herhangi bir sapma Gösterişçilik bir işareti olduğunu varsayalım.
Kısacası, Arkadaşım bir eşek iddialı beni aradı etmek oldu. Orada, Ben dedim. İtiraf etmeliyim — iyi hissettim.
A more complex example of how the rules shape the patterns on the ground is the corporate game. The usual metaphor is to portray employees as cogs in the relentless wheel of the corporate machinery, or as powerless pawns in other people’s power plays. But we can also think of all of them as active players with their own resources engaged in tiny power plays of their own. So they end up with a corporate life full of office politics, smoke and mirrors, and pettiness and backstabbing. When they take these things personally and love or hate their co-workers, they do themselves an injustice, Bence. They should realize that all these features are the end result of the rules by which they play the corporate game. The office politics that we see in any modern workspace is the topology expected of the rules of the game.
What are these famous rules I keep harping on? You would expect them to be much more complex that those of a simple chess game, given that you have a large number of players with varying agendas. But I’m a big fan of simplicity and Occam’s Razor as any true scientist should be (which is an oblique and wishful assertion that I am still one, elbette), and I believe the rules of the corporate game are surprisingly simple. As far as I can see, there are just two — one is that the career progression opportunities are of a pyramid shape in that it gets progressively more difficult to bubble to the top. The other rule is that at every level, there is a pot of rewards (such as the bonus pool, Örneğin) that needs to be shared among the co-workers. From these rules, you can easily see that one does better when others do badly. Backstabbing follows naturally.
In order to be a perfect player in this game, you have to do more than backstabbing. You have to develop an honest-to-john faith in your superiority as well. Hypocrisy doesn’t work. I have a colleague who insists that he could do assembly-level programming before he left kindergarten. I don’t think he is lying per-se; he honestly believes that he could, as far as I can tell. Şimdi, this colleague of mine is pretty smart. Ancak, after graduating from an IIT and working at CERN, I’m used to superior intelligences and geniuses. And he ain’t it. But that doesn’t matter; his undying conviction of his own superiority is going to tide him over such minor obstacles as reality checks. I see stock options in his future. If he stabs someone in the back, he does it guiltlessly, almost innocently. It is to that level of virtuosity that you have to aspire, if you want to excel in the corporate game.
Almost every feature of the modern corporate office, from politics to promotions, and backstabbing to bonuses, is a result of the simple rules of the game that we play it by. (Sorry about the weak attempt at the first letter rhyme.) The next expansion of this idea, elbette, is the game of life. We all want to win, but ultimately, it is a game where we will all lose, because the game of life is also the game of death.