Atfedilen bir fıkra var Pierre-Simon Laplaceilkinde ikisini yayınlayan güçlü determinizmi savunan bir matematikçi Mécanique céleste işten ilham almak Newtongüneş sisteminin tüm cisimlerinin hareketlerini ve konumlarını istedikleri zaman, geçmiş, şimdi veya gelecek zamana göre belirlemek için matematiksel araçlar sağlamak.
Yani, Laplace’e göre, her şey devasa bir bilardo masasında olduğu gibi başkalarının bir sonucuydu. Tüm topların hareketini ve konumunu belirlemek için yeterli bilgi işlem gücümüz olmayabilir, ancak bunların mutlaka sabit ve değişmez yasalarla yönetilmesi gerekir. Laplace'a göre Tanrı gereksiz veya gereksiz bir hipotezdi..
Tanrı'nın hipotezi
Bir Yaradan'ın (en iyi durumda) veya belirli bir Yaradan'ın (en kötüsü: en iyisi) varlığını göstermek için hayatlarını adayan insanlar var, ikincisi, örneğin Mahona inancını savunan insanlar, ama değiller Zeus'a inanırlar).
Birinci sınıf insanlara odaklanalım.
Neden Evrende yaratıldığını bilmiyoruz ya da bu gerçeğin arkasında bir irade varsa (aslında, beynimizin gerçekleri işleme nedenlerine çok yakın, nedenler ve etkiler olmadan bile böyle bir sorunun olması mümkündür) duyu). İnananların tartışıyor o zaman, Evrenin birileri tarafından yaratılmış olması mümkündürve bu birisi Tanrı.
Ancak, o Tanrı hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. Aslında, bu Tanrı ile ilgili her şeyi, evrenin nasıl yaratıldığını, daha önce ne olduğunu, tam olarak nereden geldiğimizi görmezden geldiğimiz kadar görmezden geliyoruz. Yani, inananlar, gizeme kendisine bir gizem daha eklerse, hiçbir şeyi açıklamayan bir hipotez ortaya koyar. Tanrı'yı kim yarattı? O zaman sorabiliriz. Ve cevap, Evreni kimin yarattığına cevap verebileceğimiz kadar belirsiz olacaktır.. Kendini yarattı mı? Bu cevap aynı zamanda Unvierso'ya da hizmet ediyor. Her zaman var mıydı? Aynı. Vesaire.
Bu noktada, o zaman, inananların kendisinden daha derin inançlılar olabilirdik, hipotezi elinde tutacak insanlar Tanrı'nın arkasında süper bir Tanrı var. Ve böyle bir hipotezi neşeyle tutardık ve belki de böyle bir ifadeye saygı göstereceğimizi iddia ederiz. Tanrı'ya inananlar ve süper Tanrı'ya inanmayanlar, bu nedenle, bizden daha fazla kare, çok bilimsel ve inançlı olanlara göre, inanca sahip olmayan insanlar olacaktır.
Oysa gerçek şu ki, insanlar belirsizlikle çok kötü bir şekilde yüzleşiyorlar ve "bilmiyorum", bu yüzden zayıf hipotezler kurabiliyorlar "bu sorunun cevabı soruyu cevaplayan unsur. ".
Laplace ve Napolyon
Söylediğimiz gibi, matematikçi Laplace için, Tanrı gereksiz bir hipotez, mantıksal bir artıklıktı. Eskiden, ışınların kaynağını bilmediğimizde, “Tanrı” da yenilenmişti. Ve diğer birçok doğal fenomene karşı aynı. O zaman cehaletteki boşlukları bu kavramla doldurmak, o zaman, cehalette daima boşluklar olacağından sonsuza dek sürecek bir faaliyettir.
Bu nedenle, bir keresinde, Laplace çalışmalarının bir kopyasını Napolyon'a verdiğinde, aralarında tarif edilen küçük bir tartışma vardı. W. W. Rouse içinde Matematik Tarihinin Kısa Bir Hesabı:
Birisi Napolyon'a kitabın Tanrı'nın adından hiç söz etmediğini söylemişti; Utanç verici sorular sormayı seven Napolyon, ona şu gözlemle geldi: “M. Laplace, bana bu harika kitabı evrenin sistemi hakkında yazdığını ve Yaratıcısından hiç bahsetmediğini söylüyorlar. ” En esnek politikacılardan biri olmasına rağmen, felsefesinin tüm yönleriyle şehit kadar esnek olmasına rağmen, birdenbire ayağa kalktı ve cevap verdi: “Böyle bir hipoteze ihtiyacı yoktu.
Doğal olarak, inanacaklarını veya o zaman inandıklarını iddia edecek insanlar da olacaktır. Tanrı'yı hissetmiş, görmüş veya duymuş. Bu daha da belirsizdir, çünkü kendimize bile güvenemeyiz (özellikle olağanüstü konularda).