Bu ay boyunca neler yapabildiğini, neler öğrendiğini tek tek yazmaya kalksam, sayfalar sürer herhalde? Her an yeni bir şeyler yapıyor Zeyno. Ve kayda alma işlemi bir yandan hızla devam ederken, diğer yandan, bugüne kadar kaydedilenler su üstüne çıkıyor.
Bu ayın en önemli gelişmesi konuşma ile ilgili olanlardı. Zeyno hala tam anlamıyla konuşamıyor ama hem yerli yerinde kullandığı kelime sayısı oldukça arttı hem de ağzımızdan çıkan kelimeleri anında taklit etmeye başladı. Bazılarını şaşırtıcı şekilde, daha ilk seferde doğru söylüyor. Bazılarını ise benzer seslerle. "Ben" zamirini öğrendi bir de. Kendisi ile ilgili sorduğumuz sorulara, elini göğsüne koyarak "ben" diyor.
Bundan sonrasını birkaç fotoyla özetliyorum. Ama iki önemli konuyu daha not düşmek lazım. Kısıtlanmış olsa da hala meme emiyor ve geceleri hala uyanıyor!
Artık özellikle hırka, yelek ve çoraplar başta olmak üzere, kıyafetlerini çıkarabiliyor. Bir de şapkalara takık bu sıralar. Bulduğu her şapkayı kafasına geçirip, koşa koşa aynanın karşısına geçiyor. Bu arada birkaç kez, ayakkabılarını da büyük bir başarıyla tek başına giydi.
Kitaplar hala favorisi. Baştan sona kadar dinleyecek sabrı gösteremiyor ama sayfalarda tanıdık objeler gördükçe çok seviniyor. Bu nedenle bir kitabı baştan sona kadar okumaktan çok, sayfalardaki objeleri bulmaca oyunu oynuyoruz. Bu sayede pek çok yeni kelime öğrendi.
Eğer uykusunu alarak uyandıysa, ağlamıyor artık. "Anne!" diye sesleniyor bana, ben de birkaç seslenmeden sonra kapıyı açıp, yanına gidiyorum.
Akşam uykusu öncesi rutinlerden birisi de bilgisayar başında biraz vakit geçirmek. Dergi için fotoğraf satın aldığımız siteye giriyorum. Oradan fotoğraf bulup bakıyoruz. Balon, top, bebek...