Bir Harvard Gökbilimcisi Uzaylı Teknolojisinin Olduğunu Söyledi
2017’de, güneş sistemimizin ötesindeki ilk yıldızlararası nesne Hawaii’deki Pan-STARRS astronomik gözlemevi aracılığıyla keşfedildi. Hawaii’de “izci” veya “haberci” anlamına gelen “Oumuamua” olarak adlandırıldı. Nesne bir kuyruklu yıldız gibiydi, ancak sınıflandırmaya meydan okuyacak kadar tuhaf özelliklere sahipti.
İki Arizona Eyalet Üniversitesi astrofizikçisi, Steven Desch ve School of Earth and Space Exploration’dan Alan Jackson, ‘Oumuamua’nın tuhaf özelliklerini açıklamak için yola çıktılar ve bunun muhtemelen bir parça olduğunu belirlediler. Plüton– başka bir güneş sistemindeki gezegen gibi. Bulguları yakın zamanda AGU’da bir çift makalede yayınlandı. Jeofizik Araştırma Dergisi: Gezegenler.
Dünya ve Uzay Araştırmaları Okulu’nda profesör olan Desch, “Oumuamua birçok yönden bir kuyruklu yıldıza benziyordu, ancak birçok yönden gizemin doğasını çevrelemesi yeterince tuhaftı ve ne olduğu hakkında spekülasyonlar yaygınlaştı” dedi.
Nesnenin gözlemlerinden Desch ve Jackson, bir kuyruklu yıldızdan beklenenden farklı olan nesnenin birkaç özelliğini belirlediler.
Hız açısından, nesne güneş sistemine beklenenden biraz daha düşük bir hızla girdi, bu da yıldızlararası uzayda bir milyar yıldan fazla bir süredir seyahat etmediğini gösteriyor. Boyut açısından, gözleme şekli de bilinen diğer güneş sistemi nesnelerinden daha düzleştirilmişti.
Ayrıca nesnenin güneşten biraz uzaklaştığını gözlemlediler (güneş ışığı oluştukları buzları buharlaştırırken kuyrukluyıldızlarda yaygın olan bir “roket etkisi”), itmenin açıklanamayacak kadar güçlü olduğunu gözlemlediler. Son olarak, nesnede, genellikle bir kuyruklu yıldızın kuyruğu ile gözle görülür şekilde tasvir edilen, tespit edilebilir bir kaçan gaz yoktu. Sonuçta, nesne bir kuyruklu yıldıza çok benziyordu, ancak güneş sisteminde şimdiye kadar gözlemlenmiş hiçbir kuyruklu yıldıza benzemiyordu.
Desch ve Jackson daha sonra nesnenin farklı buzlardan yapıldığını varsaydılar ve bu buzların ne kadar hızlı süblimleşeceğini (katıdan gaza geçerek) Oumuamua’nın güneşin yanından geçtiğini hesapladılar. Buradan roket etkisini, nesnenin kütlesini ve şeklini ve buzların yansıtıcılığını hesapladılar.
Desch, “Bu bizim için heyecan verici bir andı,” dedi. “Bir buz kütlesinin, insanların sandığından çok daha fazla yansıtıcı olacağını fark ettik, bu da daha küçük olabileceği anlamına geliyordu. Aynı roket etkisi, “Oumuamua’ya, kuyruklu yıldızların genellikle deneyimlediğinden daha büyük, daha büyük bir itme sağlayacaktır.”
Desch ve Jackson, eşzamanlı olarak nesnenin tüm özelliklerine tam bir eşleşme sağlayan özellikle bir buz buldu – katı nitrojen – ve katı nitrojen buzu Plüton’un yüzeyinde görülebildiğinden, aynı malzemeden kuyrukluyıldız benzeri bir nesnenin yapılmış olması mümkündür.
“Oumuamua’nın hareketini gözlemlerle eşleştiren albedo’nun (vücudun ne kadar yansıtıcı olduğu) hesaplamasını tamamladığımızda doğru fikre ulaştığımızı biliyorduk,” dedi araştırmacı bilim insanı ve Keşif Üyesi Jackson. ASU. “Bu değer, azot buzuyla kaplı cisimler olan Plüton veya Triton yüzeyinde gözlemlediğimizle aynı çıktı.”
Daha sonra, güneş sistemimizin tarihinin erken dönemlerinde Plüton ve benzeri cisimlerin yüzeylerinden katı nitrojen buz parçalarının düşme oranını hesapladılar. Ve diğer güneş sistemlerinden gelen katı nitrojen buz parçalarının bizimkilere ulaşma olasılığını hesapladılar.
Jackson, “Yaklaşık yarım milyar yıl önce bir çarpma sonucu yüzeyden düşmüş ve ana sisteminin dışına atılmış” dedi. “Donmuş nitrojenden yapılmış olması, ‘Oumuamua’nın alışılmadık şeklini de açıklıyor. Nitrojen buzunun dış katmanları buharlaştıkça, vücut şekli giderek daha düz bir hale gelirdi, tıpkı bir kalıp sabunun, kullanım sırasında dış katmanların silinmesiyle yaptığı gibi. “
Oumuamua uzaylı teknolojisi olabilir mi?
‘Oumuamua’nın kuyrukluyıldız benzeri doğası hızla fark edilmesine rağmen, ayrıntılı olarak hemen açıklanamaması, Avi Loeb’in yakın zamanda yayınlanan “Dünya Dışı: Dünyanın Ötesinde Akıllı Yaşamın İlk İşaretleri” kitabında olduğu gibi, bunun bir uzaylı teknoloji parçası olduğu yönünde spekülasyonlara yol açtı. Harvard Üniversitesi.
Bu, bilimsel yöntem ve bilim adamlarının haksız sonuçlara atlamama sorumluluğu hakkında kamuya açık bir tartışmayı ateşledi.
Desch, “Herkes uzaylılarla ilgileniyor ve güneş sistemi dışındaki bu ilk nesnenin insanları uzaylıları düşündürmesi kaçınılmazdı” dedi. “Ama bilimde hemen sonuca varmamak önemlidir. Oumuamua hakkında bildiğimiz her şeye uyan doğal bir açıklama – bir parça azot buzu – bulmak iki veya üç yıl sürdü. Bilimde bu o kadar uzun değil ve tüm doğal açıklamaları tükettiğimizi söylemek için çok erken.”
Plüton benzeri bir gezegenin parçası olarak uzaylı teknolojisi olduğuna dair hiçbir kanıt olmamasına rağmen, ‘Oumuamua, bilim adamlarına güneş dışı sistemlere daha önce yapamadıkları bir şekilde bakmaları için özel bir fırsat sağladı. ‘Oumuamua gibi daha fazla nesne bulunup üzerinde çalışıldıkça, bilim adamları diğer gezegen sistemlerinin neye benzediğine ve kendi güneş sistemimize benzer veya farklı oldukları yollara ilişkin anlayışımızı genişletmeye devam edebilirler.
Desch, “Bu araştırma heyecan verici çünkü ‘Oumuamua’nın ne olduğunun gizemini muhtemelen çözmüş olmamız ve onu başka bir güneş sistemindeki Plüton benzeri bir gezegen olan’ exo-Pluto’nun bir parçası olarak makul bir şekilde tanımlayabiliriz,” dedi. “Şimdiye kadar, diğer güneş sistemlerinin Plüton benzeri gezegenlere sahip olup olmadığını bilmemizin bir yolu yoktu, ancak şimdi Dünya’nın yanından geçen bir yığınını gördük.”
Desch ve Jackson, Şili’deki Vera Rubin Gözlemevi / Büyük Sinoptik Araştırma Teleskobu’nda olduğu gibi, güney gökyüzünün tamamını düzenli olarak inceleyebilecek olan gelecekteki teleskopların, daha da fazla yıldızlararası nesne bulmaya başlayacağını umuyor. ve diğer bilim adamları fikirlerini daha fazla test etmek için kullanabilir.
Jackson, “Yaklaşık on yıl içinde güneş sisteminden ne tür nesnelerin geçtiğine ve azot buz kütlelerinin nadir veya hesapladığımız kadar yaygın olup olmadığına dair istatistiklere ulaşabileceğimizi umuyoruz” dedi. “Her iki durumda da, diğer güneş sistemleri hakkında ve bizimkiyle aynı türden çarpışma geçmişlerine sahip olup olmadıkları hakkında çok şey öğrenebilmeliyiz.”
Referanslar:
“1I / ‘Oumuamua, bir ekso-Pluto yüzeyinin bir N2 buz parçası olarak: I. Boyut ve Bileşimsel Kısıtlamalar”, Alan P. Jackson ve Steven J. Desch, 16 Mart 2021, Jeofizik Araştırma Dergisi: Gezegenler.
DOI: 10.1029 / 2020JE006706
“1I / ‘Oumuamua, bir ekso-plüto yüzey II’nin bir N2 buz parçası olarak: N2 buz parçalarının oluşturulması ve’ Oumuamua’nın kökeni ‘, S. J Desch ve A. P Jackson, 16 Mart 2021, Jeofizik Araştırma Dergisi: Gezegenler.
DOI: 10.1029 / 2020JE006807