İngiliz ve Amerikan edebiyatı okurken, hiçbir müfredata Amerikalı, İngiliz veya Karayipli tek bir siyah kadının dahil edilmemesi beni şaşırttı. Sanki böyle bir yazar kategorisi yokmuş gibi görünüyordu. Bu yüzden aşağıda daha fazla ilgiyi hak ettiğini düşündüğüm Karayipli kadın yazarları listeledim. Bazıları çağdaş, bazıları daha yaşlı ama hepsi zamanınıza değer. Bu yazarların hem ırkçılık hem de feminizm konularını ele alma biçimiyle kişisel olarak ilgileniyorum.
Bir Marson, Seçilmiş Şiirler
Peepal Ağacı Basın
1974 antolojisinin yazarı Batı Hint Şiiri Una Marson olarak tanımladı'Batı Hint edebiyatında ortaya çıkan en eski kadın şair. ' Jamaika edebiyatının savunucusu ve BBC tarafından işe alınan ilk siyah kadındı — onların 'Carribbean Sesleri' programını kurdu. Uma Marson’un şiiri açıkça politikti, silahsızlanma, kadınların uluslararası hareketi ve Pan-Afrikanizm temalarına hitap ediyordu. Esas olarak rengi açısından incelemek onun için hayret vericiydi. Bunu şu dört satırla ifade etti:
Çok gülmemeliyim
Siyahların sadece gülebileceğini söylüyorlar
Çok ağlamamalıyım
Siyahların her zaman ağladığını söylüyorlar
- ' Siyah Yük ”
Alecia McKenzie, Yard'dan Hikayeler
Peepal Ağacı Basın
Alecia McKenzie ile ilk kez 2014'te Paris'te tanıştım, daha önce kısa öykülerinden biri olan 'Özel Okul' u sevdiğimi hatırlamadan Oxford Karayipler Kısa Hikayeler Kitabı. İlk çıktığı koleksiyonu keşfettiğimde, o kadar çeşitli duygular yaşadım ki en çok tavsiye ettiğim kitaplardan biri haline geldi. Her hikaye Jamaika'daki yaşamın birçok farklı yönünü geliştiriyor ve kadınları - Karayipler'de sık sık olduğumuz gibi - güçlü ve dayanıklı. McKenzie'nin son kitabı Birtanem 2016'da Prix Carbet des Lycéens ödülünü aldı.
Afua Cooper, Anıların Dili Var
Sister Vision Press
Jamaika doğumlu şair ve tarihçi Afua Cooper, dört şiir kitabı yayınladı. 'Ben hatırlıyorum. . . ' 1994 kitabındaki ilk şiir, Anıların Dili Vardır. Bu geniş kapsamlı koleksiyonda - bazen neşeli, bazen gerçeklikle yoğun şekilde bilgilendirilmiş - belirli bir Donald Trump'tan 1992'de bahsedildiğini hatırlıyorum.
Dadının Siyah olması umurumda değil çünkü
altı siyah genç hapiste
beyaz bir kadına tecavüz etmekle suçlandı
ve Donald Trump üç sayfalık bir reklam yayınladı
New York Times'da onların ölümüne çağırıyor
altı Siyah gencin linç edilmesi çağrısı
Siyah kadına tecavüz eden dört beyaz polis
Tawana Brawley
hala sokakta
Elma Napier, Fısıldayan Uçan Balık
Peepal Ağacı Basın
Elma Napier İskoçya'da doğdu, ancak Dominika'nın yazarları arasında yer alıyor - 1932'de 40 yaşında adaya taşındı ve Karayip parlamentosuna seçilen ilk kadın oldu. Beni Napier’in çalışmasıyla tanıştıran kişi, 'Dominika’dan muhtemelen yalnızca Jean Rhys’i duymuşsundur' dedi. O zamanlar bu doğruydu. Bu yüzden onu okumak zorunda kaldım. İşini bulmak o kadar kolay değil ama Fısıldayan Uçan Balık beklemeye değdi. Teresa Craddock adında 29 yaşındaki dul kadın kahraman, erkek kardeşiyle birlikte yaşamak için isimsiz bir Karayip adasına gelir. Zamanla 'turist' olmaktan çıkıp adadaki yaşama daha fazla dahil olur. Yaşlı, evli bir adama karşı hisler geliştirmeye başlar, ancak mahalleye, siyahlara ve kadınlara karşı tutumunun onunla bir aşk ilişkisi yaşamasını imkansız hale getireceğini fark eder. Yazarın en sevdiğim konuları - cinsiyet ve ırksal eşitsizlikler - oldukça alışılmadık ve zarif bir tarzda ele almasından hoşlandım.
Marion Bethel, Guanahani, Aşkım
Nehesi Yayıncıları Evi
İçindeki Tanrı idi
İçimdeki Tanrı'ya dokunmam gerekiyordu.
Ve öyle olsun. . .
Bahamalı şair Marion Bethel ile 2014'te Guadeloupe'de tanıştım; İkimiz de oraya Karayip Yazarlar Kongresi tarafından davet edilmiştik. Geniş bir başarıya sahip - şair olarak kariyerinin yanı sıra, aynı zamanda bir avukat, aktivist ve belgesel film yapımcısı. Şiirini basitçe okumasına rağmen, kelimeleri içime derinlemesine girdi ve her şiiri parlak bir gülümseme takip etti. Yazılarımızda benzer duyguları hissettim ve bana Karayiplere yakınlık hissi verdi. Guanahani, Aşkım Bethel'in ilk ve en tanınmış koleksiyonu şiir dalında prestijli Casa de las Americas Ödülü'nü kazandı.
Mahadai Das, Kulağına Bir Yaprak
Peepal Ağacı Basın
Eğer ölürsem
Beni ateşe geri ver
Eğer tekrar yaşamam gerekirse
Kendime dön beni.
Kalp ateşi
kasırga lambasındaki alev
Dışarıda, bu fırtınaya.
Guyanlı şair, dansçı, oyuncu, öğretmen ve güzellik kraliçesi Mahadaï Das, Hint-Guyan kültürü ve 'Coolie' sanat formlarının savunucusuydu. 1988 koleksiyonu Kemikler geniş beğeni topladı; ancak, kısa süre sonra hastalandı ve yaşamı boyunca başka bir koleksiyon yayınlamadı. Kulağına Bir Yaprak daha önce yayınlanmış şiirleri içerir Kemikler, yanı sıra başlıklı diğer iki koleksiyonda Halkımın Şairi Olmak İstiyorum ve İnce Çeliğim Büyüyecek ve daha yeni ve yayınlanmamış metinler.
Marcia Douglas, Korkunun Muhteşem Denklemleri: Bass Riddim'de Bir Roman
Peepal Ağacı Basın
Bu kitap oldukça ilgi görmesine rağmen, daha fazlasını hak ediyor (umarım Yeni Yol Tarifi ile alacaktır ' yaklaşan yeniden basım , bu Temmuz çıkış tarihi). Erkek yazarlar uzun zamandır aynı bahçede çalan kitaplarla onurlandırılıyor - bu, ölülerin (yani bir Bob Marley'in) yaşayanları harekete geçmesi için çağırdığı muhteşem, büyülü bir gerçekçi dünya yaratıyor.
Joanne C. Hillhouse, Ah, Gad!
Strebor Kitapları
Bu kitapla, Joanne Hillhouse iyi bilinen bir hikaye anlatıyor: Artık gerçekten ev olmadığında eve dönmek nasıl bir duygu? Ana karakter Nikki, Antigua'da doğdu ama ABD'de büyüdü. Annesinin cenazesi için Antigua'ya döndüğünde adada kalmaya karar verir. Kargaşa ve kaos başlar. Joanne Hillhouse, doğrudan ve büyük bir enerjiyle sorular soran güçlü bir yazardır.
Velma Pollard, Düşünen Kadın
Peepal Ağacı Basın
Velma Pollard’ın şiiri Jamaika, memleketi ve Büyük Britanya’da tanınır. 'Cienfuegos I' şiirini dinle Şiir Arşivi'nde. Onu bir kısa öykü yazarı olarak tanımıyordum, ancak 1989'daki ilk koleksiyonuna kadar Düşünen Kadın 2011 yılında yeniden yayınlandı. Kitap şiir, benzetme ve hikayelerden oluşuyor. Hem tür hem de stil yelpazesi vardır; bununla birlikte, hem ironi hem de mizah var.
Myriam Chancy, Meleklerin Yalnızlığı
Peepal Ağacı Basın
Önce Meleklerin Yalnızlığı, Myriam Chancy, Haiti üzerine zaten iki roman yazmıştı: Haiti Ruhu ve Akrep Pençesi . Ondan önceki iki kişi gibi, Meleklerin Yalnızlığı daha fazlası maneviyatla dünyevi ilişkileri, geçmişi ve çağdaş tarihi karıştırır. Karakterlerin her biri adanın tarihi ve manevi bir yönünü temsil ediyor gibi görünüyor. Roman, farklı bakış açılarından ve farklı dönemlerden okuyucuyu karmaşık bir Haiti kimliğinin ve maneviyatının yollarına yönlendiren beş karakterin seslerinden oluşuyor..