Roma mitolojisine göre tanrıların insanoğluna verdiği üç yiyecek vardı.
Bilgelik tanrıçası Minerva bir zeytin ağacı verdi. Hasat tanrıçası Demeter, buğday hediye etti. Dionysos, Romalılara asma verdi.
Akdeniz diyeti, tarih ve zorunluluk gibi faktörlerin bir bileşimi olsa da, geçmişin medeniyetlerinin bize bıraktığı büyük yemek tutkusunu da göz önünde bulundurmak zorundayız.
Bu üç armağandan, yaşamın üç direğini oluşturmaya devam eden yiyecekler geldi. Akdeniz diyeti: zeytinyağı, ekmek ve şarap.
Arkeologlar son zamanlarda diyetin tarihini tartışmak ve on birinci yıldönümünü kutlamak için çevrimiçi olarak bir araya geldiler. dahil etme UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras listesinde.Ayrıca bakınız:Hırvatistan'daki Çömlek Parçaları Roma Zeytinyağı ve Askeri Tarihi Ortaya Çıkardı
Seminerin konukları arasında müdür yardımcısı da vardı. Napoli Arkeoloji Müzesi, Seyirciyi antik kaynaklarda bir yolculuğa çıkaran Paolo Giulierini.
"Sözde ülkelerde 'Mezzaluna bereketli' – esas olarak Mezopotamya bölgesi, ardından Mısır ve Yunan kolonileri gibi komşu ülkeler – bu üç mahsul her zaman bir zenginlik ve geçim kaynağı olmuştur, ”dedi Giulierini. "Her nasılsa, onlar 'şimdi Akdeniz diyeti dediğimiz şeyin ilk çekirdeği.
"Yüzyıllar boyunca, bu çekirdek, Akdeniz bölgesindeki ve ötesindeki çeşitli popülasyonların katkıları sayesinde zenginleştirildi” diye ekledi. "Örneğin pirinç, domates ve bazı turunçgiller gibi yiyecekleri daha önce değil, Orta Çağ'dan beri tanıyoruz.”
Akdeniz diyetinin geçmişini ortaya çıkarmak için daha fazla ipucu, eski nesnelerin ve resimlerin gözlemlenmesinden gelebilirken, Giulierini bazı yaygın yanlış yorumlara karşı uyardı.
"Günümüze kadar gelen, çoğu zaman kutlama ya da mecazi anlam taşıyan sanatsal çalışmalarda gündelik yaşam boyutu nadiren temsil edildi” dedi.
"Giulierini, "Egzotik meyveler, tatlılar veya av hayvanları ile dolu ziyafetlerin olduğu freskler, varlıklı seçkinlerin ifadesiydi" diye ekledi. "Diyetleri, özgür seçimden çok tarımın evreleri tarafından belirlenen nüfusun en büyük kesimlerinin yaşam tarzını temsil etmiyorlardı.”
"Bazı Pompei villalarında bulunan yiyeceklerin dönüştürülmesi veya korunması için nesneler bize çok şey söyleyebilir en zengin ailelerin yaşam standartları hakkında; kitlelerinkiyle ilgili hiçbir şey yok” diye devam etti.
"Bununla birlikte, Roma dünyasında tarımın beslenme ve gıda arzının temeli olduğunu ve balık yetiştiriciliğinin yayılmaya başladığını biliyoruz, ”dedi Giulierini. "Sığır tarım için gerekliydi ve hayvanlara canlı olarak ihtiyaç vardı: o zaman et tüketimi birkaç istisnai durumla sınırlıydı.Ayrıca bakınız:Napoli Müzesi'nde sergilenen en eski zeytinyağı şişesi
Giulierini'nin tam raporu, Giulierini'nin eğitimsel ve bilimsel katkılarının yer aldığı çevrimiçi galeride mevcuttur. Akdeniz Diyeti Sanal Müzesi, tamamen Akdeniz diyetine adanmış dünyanın ilk dijital müzesi.
Müze, Napoli'de özel olarak Akdeniz diyetine adanmış bir İtalyan akademik araştırma merkezi olan Suor Orsola Benincasa Üniversitesi'nden MedEatResearch tarafından oluşturuldu.
"Amacımız, Akdeniz diyetinin kültürel, ekonomik, antropolojik, gastronomik, tıbbi, eğitimsel ve ekolojik yönlerini aydınlatmak” dedi.
"Bunu başarmak için müze, etnografik araştırma çalışmalarımızı ve uzun ömür konusundaki çalışmalarımızı seminerler ve konferanslar gibi halka açık etkinliklerle ve ayrıca mevcut videolar ve videolar yaparak sunacak. 'geçmişin köylü toplumunu hatırlatan yerel üreticilerin, sanatçıların, bilim adamlarının ve vatandaşların canlı tanıklıkları” diye ekledi.
Yardımcı yönetmen Elisabetta Moro ekledi: "Akdeniz diyeti, tarih ve zorunluluk gibi faktörlerin bir bileşimi olsa da, geçmişin medeniyetlerinin bize bıraktığı büyük yemek tutkusunu da göz önünde bulundurmak zorundayız.”
"Yüzyıllar boyunca bu tutku toplumumuzun ayırt edici bir özelliği haline geldi” dedi. "Şimdiki zorluk, onu korumak ve genel olarak toplumu ve her şeyden önce genç nesilleri içeren bir gıda eğitim yolu ile geliştirmektir.”