renato russo'nun aynı isimli şarkısından`:https://www.youtube.com/watch?v=mxgvkyylsb8` esinlenip perdeye aktarılan güzel mi güzel brezilya filmi. russo 96yılında aids'e bağlı komplikasyonlardan dolayı hayatını kaybettikten sonra ailesi bu güzel eseri sinemaya uyarlayabilecek babayiğit bir yönetmen arayışına başladı ve telif hakları, bütçe vs. gibi çeşitli problemlerin üstesinden gelebilecek olan rene sampaio ile anlaştı. sampaio'nun brazilian western olarak ingilizceye çevirilen filmini tek bir kategoriye koymak biraz zor, film yer yer western spaghetti'leri andırsa da arada bir de düşük bütçeli bir tarantino filmi havasına bürünüyor. ancak yönetmen tarantino gibi diyalog ve kamerayı değil de oyuncuyu merkeze alan bir tarz benimsiyor.
şarkı ve dolayısıyla film, joao do santo cristo'nun hayatını anlatıyor. kuzey doğu brezilyada, salvador'a yakın küçük bir şehirde doğan joao doğuştan itibaren ırkçılık, yoksulluk, sınıf ayrımı gibi temel sorunlarla boğuşuyor. babasının ölümünün intikamını aldıktan sonra ıslah evine düşen joao'ı çıkışta da yine bu kısır döngü bekliyor, yine işsizlik ve eğitimsizliği yüzünden suça doğru itiliyor joao.
filmin büyük bir bölümü 80'lerin brasilia'sında geçiyor. brezilya'nın büyük toplumsal olaylarla boğuştuğu, diktatörlük rejiminin bittiği ve yolsuzlukların alıp başını gittiği bir döneme de ışık tutuyor yönetmen bu vesileyle.
filmde bir başka dikkatimi çeken ise sürekli duyduğumuz güzel müzikler. hatta filmin bir yerinde 'these boots are made for walking' şarkısının çalması seyirciye 'full metal jacket'i hatırlatıyor, ama o sahnede farklı olarak vietnamlı hayat kadınlarını değil, joao'yu marijuana ekerken görüyouruz (bu kısmı da breaking bad hayranları için yazıyorum, tabi ki joao'nun ürettiği marijuana piyasadakilerden kat kat iyi ve piyasayı sallamayı başarıyor).
filmi her ne kadar yer yer amerikan sinemasından esintiler taşısa da önemli bir özellikle farkını ortaya koyuyor. sampaio şiddeti asıl vermek istediği mesajı, yani yoksulluk, sınıf ayrımı ve ırkçılığa dikkat çekmek için kullanıyor. joao'nun çocukken yaşadığı olumsuzlukları ve haksızlıkları dikkatli bir şekilde seyirciye aktaran yönetmen, filmin ta en başından da gösterdiği kaçınılmaz sona yaklaşırken seyirciyi sebepleri sorgulamaya davet ediyor.
genel olarak başarılı bir film, 7.5 verdim kendisine, iyi seyirler.