Henri Laurens (d. 18 Şubat 1885, Paris – ö. 8 Mayıs 1954, Paris, Fransa), kübizm akımının önde gelen Fransız heykelcisidir.
Heykelci olmadan önce taşçı ustası ve dekoratör olarak çalıştı. Rodin’den etkilendi. 1911’de Georges Braque ile arkadaş oldu. 1913’te sergilediği kabartmalarında güçlü bir Kübizm etkisi görülüyordu. Bu yapıtlarında kübik resimlerde olduğu gibi biçimlerin geometrik çözümlemelerini yapan Laurens aynca metal, ahşap, kâğıt, alçı vb malzemelerle kübik ölü doğaları anımsatan çok renkli kolajlar gerçekleştiriyordu. Ama üslubu olgunlaştıkça figüratif heykele duyduğu yakınlık güçlendi.
1920’lerden sonra yapıtlarında eğriler kullanarak organik biçimlere yönelmeye başladı. 1930’larda deniz konularına ilgi duydu, mermer ve tunçtan çıplaklar ve sirenler (yan kuş yarı kadın) yaptı. Ama “Yıkanan Kız”da (1947) görüldüğü gibi figürü kübik ve bir anlamda dışavurumcu bir perspektif anlayışıyla yorumluyordu. Yapıtlarındaki duyumsallığı ve şiirselliği hep korudu. Birçok yapıtında çağdaşı Maillol’un etkileri görülüyordu. Ölümünden bir yıl önce Sâo Paulo Bienali’nde birincilik ödülünü kazandı.