Birçoğunun nihai kararla karşı karşıya kaldığı bir zaman gelir: bir kariyer peşinde mi yoksa açık yol için ertelemek mi?
Arayanlar için bir iş, kariyer, hayatlarında sadece bir yön için seyahat anlamsız bir dikkat dağıtıcı gibi görünebilir - çalışma dünyasındaki o berbat ilk birkaç yılı ertelemek için para emen bir yol.
Üniversiteden ayrıldığımda, seçtiğim kariyerimde nihai işi bulma konusunda takıntılıydım. Her gece, röportajlar ve özgeçmişler hakkında bir manyak gibi çılgınca ebeveynimin evinin oturma odası zemininde dolaştım. Hayal kırıklıklarımı emdiler ve sonra uysalca onun yerine seyahat etmemi önerdiler.
"Seyahat?!" Diye sordum, çılgın gözlü. "Seyahat? Sonra eve gelip ne yapacağım? Huh? Sonra ne?"
Bir veya iki ay içinde bir stajyerlik yaptım ve sonra bir tane daha. Ondan sonra gerçek bir iş buldum. Orada beş ayın ardından ideal pozisyon olarak düşündüğüm konuma atladım.
Hayat Seninle Yakalar
Şu anda bir yıldan fazla bir süredir sağlam bir şekilde çalışıyorum, ancak pozisyonumun atlaması nedeniyle altı ay boyunca hiçbir tatil gününde nakit para kazanamayacağım.
Şimdi zihnim, boş zamanımı alıp bir yere seyahat etmekle ilgili herkesin söylediklerine geri dönüyor ve size söyleyeyim, kendi kararlarınızın sert gerçekliğiyle yüzleşmenin eğlenceli olmadığını.
Çok rahatsız edici ve talihsiz bir düşünce zihnimin arkasında oturuyor ve her kötü iş gününde yeniden ortaya çıkıyor:
Şansın varken seyahate çıkmalıydın.
Fırsatın her zaman orada olacağı doğrudur, ancak iş sözleşmeleri, aile sorumlulukları ve finansal istikrar gibi yapışkan yetişkin ayrıntılar tarafından mahvetme potansiyeli de olmadan olmaz.
Zaman geçtikçe, yaş üzerinize geliyor ve siz farkına bile varmadan, bir hostelde uyuma, üç gün boyunca aynı iç çamaşırı giyme ve altı ülkeden bir sırt çantasını taşıma beceriniz buharlaştı.
Ve tek bir yerde sıkışıp kaldığınızda, seyahat fantezileriniz daha da grafik hale gelir ve bir günlük doğruluk kontrolü ve düzeltme okuması için heyecanlanmanızı zorlaştırır.
Bir Daydream'de Solace
Kendimi Küba'ya son dakika uçuşlarına göz atarken ve Vietnam'da sırt çantalı gezilerle ilgili haber bültenlerine kaydolurken buluyorum. Kıskançlıkla, arkadaşların ve meslektaşların seyahat albümlerini ve videolarını döktüm, keşke o Tayland filinde onların yanında olsaydım.
Ancak sabit statünüz üzerinde durmak sizi yalnızca yaşadığınız yerden nefret etmeye teşvik edecektir. Seyahatin sizi dünyanın her yerine, hatta ülkenin her yerine götürmesi gerekmez.
Kendinizi ev dediğiniz şeyden uzaklaştırmak için en ufak bir çaba bile işinizi bırakma, eşyalarınızı satma, gözlerinizi kapama, bir haritaya parmağınızı sokup gitme arzunuzu azaltabilir.
Bir gazeteci olarak günlük olarak seyahat ediyorum. Geri dönüşüm tesisine yirmi kilometre kaldı. Belediye binasına altı kilometre. Sahil Güvenlik ile altmış kilometre denizde.
Kapsamımı genişletmeye çalışıyorum, ancak patronlarım sadece bir yere kadar gitmeme izin verecek.
Bu arada, o Hindistan'a ve ondan sonra da Güney Afrika'ya olan geziyi planlamaya devam edeceğim. Ayrıca ben yokken iş istasyonuma yerleştirmek için şişirilmiş bir oyuncak bebeğe de yatırım yapacağım.
Hiç bu seçimi yapmak zorunda kaldınız mı? Nasıl karar verdin Ve hiç pişmanlık duyuyor musun?