Para Politikası, Bir merkez bankasının para arzını yöneten eylemleri ve iletişimleridir. Merkez bankaları enflasyonu önlemek, işsizliği azaltmak ve ılımlı uzun vadeli faiz oranlarını teşvik etmek için para politikasını kullanır.
Para politikasının ekonomiyi nasıl etkilediği, maliye politikasıyla nasıl ilişkili olduğu ve merkez bankalarının bunu yönetmek için hangi araçları kullandığı hakkında daha fazla bilgi edinin.
Para politikası, ekonomik büyüme yaratmak için likiditeyi artırır. Enflasyonu önlemek için likiditeyi azaltır. Merkez bankaları, faiz oranlarını, banka rezerv gerekliliklerini ve bankaların tutması gereken devlet tahvili sayısını kullanır. Tüm bu araçlar, bankaların ne kadar borç verebileceğini etkiler. Kredi hacmi para arzını etkiler.
Para arzı, kredi, nakit, çek ve para piyasası yatırım fonlarını içerir. Bu para türlerinin en önemlisi kredidir. Kredi, kredileri, tahvilleri ve ipotekleri içerir.
Bir durgunlukta, merkez bankaları bankalara daha fazla para vererek yüksek işsizlikle mücadele edebilmektedir. Bankalar da faiz oranlarını düşürür veya bu da işletmelerin daha fazla çalışanı işe almasına olanak tanır. Bu, genişletici para politikasına bir örnektir.
Para Politikası Nedir?
Bir ekonominin her zaman sürdürülebilecek bir oranda büyümesi dileğine rağmen, durum her zaman böyle değildir. Gerçek şu ki, ekonomilerin büyüme hızı değişebilmektedir. Bu, durgunluğa veya yüksek enflasyona neden olabilmektedir. Hükümetin ve merkez bankasının ekonomiyi istenen büyüme oranına geri döndürmek için kullanabileceği bir seçenek para politikasıdır.
Para politikası, bir ülkenin merkez bankasının veya hükümetinin ekonomiyi düzenlemek için kullandığı talep yönlü bir makroekonomik politikadır. Bir para biriminin likiditesini değiştirmeleri için kullanılabilecek dört araç vardır.
Hükümet para politikasını iki farklı durumda kullanacaktır: durgunluk döneminde veya enflasyon oranının yüksek olduğu durumlarda. Bir durgunlukta, para arzındaki bir artışla genişletici bir politika kullanılacaktır. Bunun tersi, enflasyon yüksek olduğunda kullanılan daraltıcı bir politikadır.
Para Politikası Nasıl Çalışır?
Merkez bankalarının üç para politikası hedefi vardır. En önemlisi enflasyonu yönetmek. İkincil amaç, işsizliği azaltmak, ancak ancak enflasyonu kontrol ettikten sonra. Üçüncü amaç, ılımlı uzun vadeli faiz oranlarını teşvik etmektir.
ABD Federal Rezervi, diğer birçok merkez bankası gibi, bu hedefler için belirli hedeflere sahiptir. Çekirdek enflasyon oranının %2 civarında olmasını istiyor.3 Bunun ötesinde, %3,5 ile %4,5 arasında doğal bir işsizlik oranını tercih ediyor.
Fed’in genel hedefi sağlıklı ekonomik büyüme. Bu, ülkenin gayri safi yurtiçi hasılasında yıllık %2 ila %3’lük bir artış.
Para Politikası Teorisi
Yükselen bir piyasada, artan tüketici güveni nedeniyle insanlar harcamaya ve yatırım yapmaya daha isteklidir. Para arzını artırarak, tüketicilerin harcayacak daha fazla parası olacak ve firmaların yatırım yapacak daha fazla parası olacak. Bu, artan enflasyon olmasına rağmen, GSYİH’yi de artıran toplam talebin artmasına katkıda bulunacaktır.
Düşen bir piyasa için bunun tersi geçerlidir.
Para Politikası Teorisi
Rezerv Oranı
Ticari bir bankanın herhangi bir zamanda rezervlerinde olması gereken minimum para miktarını belirleyen bir yasadır. Rezerv oranı yüksekse, hükümet daraltıcı para politikası uyguluyor çünkü kamu tarafından daha az para erişilebilir durumda kalıyor. Hükümet ve merkez bankası ekonomiyi canlandırmak istediğinde rezerv oranı düşürülecek.
İndirim Oranı
Bir işlem gününün sonunda, ticari bir banka rezerv oranını karşılamıyorsa, diğer bankalardan veya merkez bankasından borç almak zorunda kalacaktır. Bu krediye faiz oranları eşlik edecek. Bir durgunlukta, merkez bankası ve hükümet, ticari bankaları para arzını artırmak için mümkün olduğunca fazla borç vermeye teşvik edecektir. Bu nedenle, ticari bankaların aşırı kredi vermesi durumunda iskonto oranları riski azaltacaktır.
Açık Piyasa İşlemleri
Merkez bankaları para arzını ayarlamak için menkul kıymet alıp sattığında gerçekleşir. Merkez bankaları, ayrılan para birimleri ile menkul kıymetler satın alır. Ticari bankalar bunları tüketicilere borç vermek için kullanacak, dolayısıyla likiditeyi artıracak. Tersine, ödünç verilebilecek para miktarını sınırlamaları için menkul kıymetler satabilirler.
Fazla Rezervler Üzerindeki Faiz Oranları
Bu, merkez bankasının fazla rezervler için belirli bir faiz ödediği 2008 mali krizine yanıt olarak çıkarılan bir düzenlemedir. Esasen, bankalara borç vermedikleri para için ödeme yapılacaktır. Merkez bankaları, genişlemeci bir politikanın parçası olarak daha fazla harcama teşvikini artırmak isterlerse; Dolayısıyla fazla rezervler için ödenen faizi düşüreceklerdir.
Sonuçta Para Politikası
Para politikası, hükümetin ve merkez bankasının ekonomiyi düzenlemesine yardımcı olur. İstenen etkileri elde etmek için dört araç vardır. Rezerv oranı, iskonto oranı, açık piyasa işlemleri veya fazla rezervler üzerindeki faiz oranları. Para politikalarının tam olarak anlaşılması, faiz oranlarındaki değişimi tahmin etmenize yardımcı olabilmektedir. Bu nedenle portföyünüz için uygun bir plan oluşturabilmektedir.