Alternatif kozmoloji
| Yıldızlarımızdaki hata |
Sözdeastronomi
|Epicycles ekleme|
|Episiklistler|
Alternatif kozmoloji herhangi bir fiziksel bilime dayalı içerebilir kozmolojik modeli Evren standarda alternatif olarak önerildi Büyük patlama model. Kararlı Durum teorisi dışında çoğu, uzay veya evrenin genişlediğini inkar ediyor.
Unutulmamalıdır ki ' Alternatif tıp Aslında işe yarayan 'ilaç' olarak adlandırılır. Aynı özen 'alternatif kozmoloji' için de alınmalıdır.
İçindekiler
- 1 Kararlı Durum teorisi
- iki Yarı Kararlı Durum Kozmolojisi
- 3 Plazma Kozmolojisi
- 4 Değişken kütle ve içsel kırmızıya kayma teorileri
- 5 Diğer modeller
- 5.1 Sonsuz, Sınırsız, Kararlı Evren
- 5.2 Denge Kozmolojisi
- 5.3 Compton Etkisi Modeli
- 5.4 Genesis Sürekli Teorisi
- 5.5 Aether Teorisi
- 5.6 Evren Döngüsü Modeli
- 5.7 Üstel Bozunma Hipotezi
- 5.8 Kararlı Durum Evreni
- 5,9 Kararlı Durum Galaksi Teorisi
- 5.10 Meta Model Kozmoloji
- 5.11 Dinamik Kararlı Durum Evreni
- 5.12 Eterometrik Model
- 5.13 Büyük Irk Teorisi
- 5.14 Sözleşmeli Evren Hipotezi
- 5.15 Kozmik Elektrodinamik Model
- 5.16 Dağıtıcı Yok Olma Teorisi
- 5.17 Yeni Evren Teorisi
- 5.18 Placid Universe Modeli
- 5.19 Plazma Kırmızıya Kayma Teorisi
- 5.20 Sonsuz Evren Modeli
- 5.21 Yenilenen Evren Teorisi
- 5.22 Evrensel Döngü Teorisi
- 5.23 Eğrilik Kozmolojisi
- 5,24 Dinamik Evren Teorisi
- 5,25 Sonsuz Genişlemeyen Evren Teorisi
- 5,26 Geri Dönüşüm Evren Teorisi
- 5.27 Yıldız Dinamikleri Modeli
- 5,28 Akışkan Enerjisi Teorisi
- 5,29 Kozmik Zaman Hipotezi
- 5.30 Pan Teorisi
- 5,31 Ritz-tipi VSL Kozmoloji Teorisi
- 5.32 İkili Kozmoloji
- 5.33 Yıldız metamorfozu
- 6 Teoriler nasıl çürütülebilir?
- 7 Kaynaklar
- 9 Referanslar
Kararlı Durum teorisi
Kararlı Durum teorisi bir kozmolojik modeli Big Bang teorisine alternatif olarak geliştirilmiştir. Orijinal Kararlı Durum teorisi artık eskimiş olarak kabul ediliyor, ancak orijinal Kararlı Durum modelini öneren aynı yazarlardan bazıları tarafından Yarı Kararlı Durum Kozmolojisi olarak revize edildi.
TarihKararlı durum teorisinde uzay-zaman diyagramı. Yıldızlar (beyaz) üssel olarak genişlese ve olay ufkunda (yeşil) hızla kaybolsa da, teori yeni maddenin sürekli olarak yaratılacağını varsayar. Gözlemci, ışık konisi (sarı) üzerinde sonsuz kırmızıya kaymış antik yıldızlar görecekti. Bu görüş, neredeyse homojen mikrodalga arka plan radyasyonunu açıklamada başarısız oldu.
Kararlı durum kozmolojileri birden fazla Dünya merkezli Evren, Rönesans Dünya artık kozmosun teorik merkezi olmadığında. 20. yüzyıla kadar çoğu kararlı durum kozmolojisi, yeni yaratılmadan, zaman ve uzayda, genellikle tekdüze yoğunluğa ve sürekli görünüme sahip sonsuz bir evren önermiştir. Önemli olmak . 19. yüzyılda topluca bu teoriler, Hubble'ın 1920'lerde keşfinden önce kozmolojideki baskın modellerdi. kırmızıya kaymalar Samanyolu'nun ötesindeki genişleyen bir evren ve galaksiler anlamına gelir. O zaman çoğu teorisyenin, evrenin genel olarak değişmeyen bir durumda olmadığını, sadece küçük göreli hareketler ve evrimsel döngülerle olmadığını düşünmesi için hiçbir neden yoktu. Hubble'ın 1920'lerdeki kırmızıya kayma keşiflerinin ardından, fizikçi Sir James Jeans, genişleyen bir evrene uyum sağlamak için evrende maddenin sürekli olarak varsayılmış bir yaratımına dayanan kararlı bir durum kozmolojisi önerdi. Fikir daha sonra 1948'de gökbilimciler Fred Hoyle (1915-2001), Thomas Gold (1920-2004) ve Hermann Bondi (1919-2005). Bu Kararlı Durum teorisi (SST) versiyonu, Evren genişliyor, yine de yeni madde yaratımı nedeniyle görünümünü zamanla değiştirmiyor (mükemmel kozmolojik ilke); evrenin başlangıcı ve sonu yoktur.
Hermann Bondi'ye göre, SST'nin Big Bang teorisine göre iki avantajı vardır. Birincisi, evrenin yaşı ile ilgili herhangi bir sorunu ortadan kaldırır ve ikincisi, SST'ye göre evren yaş ve genişleme bakımından sonsuz olduğundan, evrenin nereden geldiği sorusundan kaçınır.
Kararlı durum teorilerinin arkasındaki ana fikir, büyük ölçekli bir bakış açısıyla, gözlemcinin uzay ve zamandaki konumundan bağımsız olarak evrenin aynı görünmesi gerektiğini belirten mükemmel kozmolojik ilkedir. İlke ayrıca, evrendeki tüm zaman noktalarında, tüm uzayda fizik yasalarının aynı şekilde işlediğini öne sürer. Fizik kanunlarının değişmez olduğu fikri, evrenin teorik doğumundan sonraki ilk anlarda fizik kanunlarının çok farklı işlediğini öne süren Big Bang teorisinin tersidir. 1944-1966 döneminde birçok fizikçi ve gökbilimci genel olarak sabit durum modellerini ve özel olarak SST versiyonunu (Hoyle, Gold, Bondi) destekledi.
SST, ebedi bir evren önerir, ancak statik bir evreni ima etmez. Kararlı durum teorisyenlerine göre evren, genişleyen bir evren ve her yaştan galaksinin yaşam döngüleri ve bazı geri dönüşüm yenilemeleri boyunca sürekli olarak hareket ettiği sabit bir durumda var. SST iddia ediyor ki Önemli olmak sürekli olarak, ya baştan sona eşit olarak Uzay veya seçici olarak çevreleyen galaktik kara delikler. Bu, teorinin en tartışmalı yönüdür.
Sürekli madde yaratımı
Fikrine atfedilebilecek sorunlar var Önemli olmak evrenin her yerinde sürekli bir yaratılıştan geçiyor. Teoriyi eleştirenlerin işaret ettiği gibi, bu tür önerilerin çoğu versiyonu maddenin korunumu ilkesini ihlal ediyor gibi görünmektedir. SST'nin savunucuları, maddenin sürekli olarak yaratılmasının, bu yaratılış malzemesinin kaynağı olarak Sıfır Noktası Alanı gibi bir arka plan enerjisi veya partikül alanı içerebileceğini ve herhangi bir gözlemsel kanıtla çelişmediğini iddia ederek bu tür eleştirileri reddetmişlerdir. Bondi, yeni yaratılan maddenin muhtemelen şu şekilde olacağını öne sürdü: hidrojen atomlar ister tamamen ister tek başına oluşturulmuş elektronlar ve protonlar . Kusursuz kozmolojik ilkenin gerektirdiği yaratma oranı, iddiaya göre her 10 yılda bir bir hidrojen olsa bile karşılanacaktır. atom her litre için üretildi Uzay . SST'ye göre, bu kadar küçük bir yaratılış hızı, yıldız ölçeklerinde, yalnızca sabit bir madde yoğunluğuna ilişkin en büyük evren ölçeklerinde gözlemlenemezdi.
Diğer bir sorun da, SST teorisyenlerinin bu yaratma süreci için doğrudan bir kanıt sunamamalarıdır. Bondi ve diğerleri tarafından farklı olası mekanizmalar önerildi, ancak eleştirmenler bu tür önerileri şu şekilde değerlendirdi: buna istenen sabit (kararlı durum) yoğunluğu korumak amacıyla. Geçmişte (genişleyen bir evrene dayanan) daha büyük galaktik yoğunluklarla ilgili Büyük Patlama gerekliliğinin aksine, kararlı durum teorisyenleri, yalnızca evrenin sabit bir madde yoğunluğunun o sırada gözlemlendiğine inandıkları galaktik yoğunlukları açıklayabileceğine inanıyorlardı. evrenin en uzak mesafeleri ve yakınları.
1930'ların başında, Big Bang modelini onaylamadan önce, Einstein yenisini içeren kendi Kararlı Durum modelini geliştirdi maddenin yaratılması genişleyen bir evrenin sabit bir madde yoğunluğunu korumak için. Tartışılan yeni yaratma mekanizmaları önceki tekliflere benziyordu. Paul Dirac ve James Jeans. Bu öneriyle ilgili bir makale yazdı ancak bunu yayınlamak yerine arşivlerinde bir kenara bırakmaya karar verdi.
'Sürekli madde yaratımı' için günümüzün ana akım önerisi şunları içerir: Hawking radyasyonu ve kara deliklerin olay ufkunun yakınında, parçacıkların bu evrende yeni madde yaratabilecek vakum dalgalanmalarıyla yaratılabileceği fikri. Bu, elektronlar, pozitronlar ve muhtemelen protonlar ve anti-protonlar şeklinde olabilir. Bu fikir, maddenin kararlı hal yaratımı ve yarı kararlı durum kozmolojisinin 'C' alanı maddesi yaratımı ile akraba gibi görünüyor, ancak çok daha küçük bir ölçekte. Yeni madde yaratımı ve enerji radyasyonu ile kara delikler buna göre varoluştan buharlaşabilir.
Reddet
Kararlı Durum teorisi, maddenin sürekli yaratılması teorisi ile ilişkili zayıflıklar nedeniyle düşmedi, ancak doğru üretmedeki inancı nedeniyle düşmedi. tahminler yeni gözlemlerin yorumlarına göre. Kararlı Durum teorisi, Evrenin uzaydaki tüm konumlardan ve zamandaki tüm noktalardan aynı görünmesi gerektiğini öngördü. Bu tahmini sarsan ilk kanıt 1950'lerde ve 1960'larda geldi ve birkaç radyo teleskopundan elde edilen veriler, uzak geçmişte evrenin ve galaksilerin daha fazla radyo frekansı radyasyonu ile ilgili olarak bugün olduğundan daha farklı göründüğünü öne sürdü. Keşfi ile ilgili başka bir gözlem grubu kuasarlar (yıldız benzeri nesneler) sadece çok uzak mesafelerde varmış gibi görünüyordu, ancak Evrenin yerel kısmında hiçbiri gözlenmedi. Bu gözlemler hala farklı yorumlara açıktı ve SST tarafından açıklanmış olabilir, ancak gelgiti değiştiren, Arno Penzias ve Robert Wilson tarafından 1965'te kozmik fon radyasyonunun keşfi oldu.
mikrodalga arka plan, bazı Büyük Patlama teorisyenleri tarafından, orijinal Büyük Patlama başlangıcının muhtemelen gözlemlenebilir bir kalıntısı olduğu için bir tahmindi. Arka plan radyasyonunun keşfedilmesinden sonra, SS teorisyenleri, mikrodalga arka plan radyasyonunun sadece galaksimizdeki yıldız ışığından gelen ısı ve galaksilerden gelen ince madde tanecikleri tarafından emilen galaksiler arası uzaydaki maddenin sıcaklığı olduğunu açıklayan keşiften etkilenmediler. Gökbilimciler ve teorisyenlerin önceki onyıllardır tahmin ettiği gibi. Bununla birlikte, bu arka plan radyasyon sıcaklığının gözlemlenen büyük homojenliğinin SST tarafından açıklanması çok daha zordu. Bu sıcaklık tekdüzeliğini açıklamak için SS teorisyenleri, hipotez o demir ve / veya karbon 'iğneler', yeterli zaman verildiğinde mikrodalga arka plan sıcaklığını eşit olarak dağıtabilirdi, ancak bu tür önerilerbunadoğa. Mikrodalga arkaplan radyasyonunun ve büyük tekdüzeliğinin keşfedilmesinden sonra, zamanın çoğu SS teorisyeni sonunda SST'yi Big Bang modeli lehine terk etti.
Bu teori ile ilgili diğer sorunlar, eğer doğruysa, saf gaz bulutlarından kuasar modunda diğerlerine ve / veya sayısız genç yıldızla patlayan tüm evrim aşamalarında galaksileri, nihayet bizimki gibi olgun sistemlere ulaşacak şekilde görmemizdir. bu sadece genç, küçük ve aktif olarak yıldız oluşturan galaksilerin yüksek kırmızıya kaymalarla görüldüğü gerçek Evrende olanlarla. Sadece hidrojene sahip olacaklardı ve sadece eskisi yapılırken daha ağır elementler olmayacaktı.yoktan, ancak bugüne kadar gözlemlenen tüm sistemlerde hidrojen varveBig Bang teorisinin öngördüğü ile uyumlu bir miktar helyum. Ayrıca, eski galaksileri alıp götüren genişleyen bir Evren olsa bile, bunların bazı mirası, gerçeklerinden çok farklı bir kozmik mikrodalga arka planın ötesinde tespit edilebilir olmalıdır (ayrıca bkz. altında ), bizimkinden çok daha eski bazı şans sistemleri de dahil ve nihayet, büyük boşlukları çevreleyen ağ benzeri ipliklerdeki galaksilerle Evren'in büyük ölçekli yapısının, mevcut ana kozmolojik model iyi çoğalır, bu senaryoda oluşturulabilir.
Yarı Kararlı Durum Kozmolojisi
20. yüzyılın sonlarına ait bir dizi bilimsel yayında, Fred Hoyle Jayant V. Narlikar ve Geoffrey Burbidge, Kararlı Durum teorisinin güncellenmiş bir versiyonunu önerdiler; yeni model, orijinal modelden pek çok farklılık içeriyor. Quasi-Steady State Cosmology (QSSC) olarak bilinen yeni modelin, Big Bang'i destekleyen ve Big Bang modeline pek uymayan diğer kanıtları daha iyi açıkladığını iddia eden aynı kanıtlarla uyumlu olduğu iddia edildi. QSSC, kozmik fon radyasyonunun varlığıyla uyumludur. QSSC, bu radyasyonun, kısmen neden olduğu bir arka plan radyasyonu olan sözde 'entegre yıldız ışığı' ile açıklanabileceğini öne sürdü. Olbers paradoksu kırmızıya çok kaymış uzak ve sonsuz evreni içerir. Arka plan radyasyonunun tekdüzeliğini hesaba katmak için, QSSC, izotropik bir CMB üretecek şekilde radyo dalgalarını saçacak mikroskobik demir parçacıklarıyla ilişkili bir sis etkisi ortaya koydu. Önerilen bu mekanizma, daha sonra 'kozmik demir bıyıklar' olarak adlandırılan ve buna bağlı olarak bir termalleştirme mekanizması olarak da hizmet eden önceki bir kararlı durum önerisiyle bazı benzerliklere sahipti.
Galaktik veya galaksiler arası uzayda bu tür demir partiküllerinin (daha sonra karbon ek olarak önerildi) boyutu hakkında doğrudan astronomik kanıt yoktur / yoktur, ancak Hoyle, Burbidge ve Narlikar, bu tür partiküllerin laboratuvarda iyi çalışıldığını ve optik ve sıcaklık dağılım özellikleri, arka plandaki radyasyonun termalleşmesini açıklayabilir. Ayrıca, sonsuz bir evrende en uzak galaksilerin büyük ölçüde kırmızıya kayması nedeniyle, bu mekanizmaya ısıl işlem sürecinde hiç ihtiyaç duyulmayabileceğini vurguladılar, Olber paradoksu gibi, sadece mikrodalga arka planın üretilmesi dışında. Bu radyasyon, hem atomik hem de moleküler formlardaki galaktik ve galaksiler arası hidrojenden oluşan genel bir 'sis' içinden geçerek sonsuz bir evrende tek tip yeniden radyasyon üretecektir. Bu zamana kadar Yarı kararlı durum modelinin sadece küçük bir takipçisi vardı. Bu yeni SPK ısıllaştırma önerisine ilişkin olumsuz yorumlar genel olarak şu şekilde karakterize edilmiştir:bunaspekülasyon ve Hoyle-Narlikar'ın özelliksiz bir SPK'nın türetilmiş sonucu,COBEmisyon ve özellikleWMAPvePlanckdaha sonra, üzerinde birçok küçük anizotropi olduğunu gösterir.
Tek bir Büyük Patlama yerine yeni teoriye göre, Evren tarihi boyunca seyrek aralıklarla döngüsel bir dizi küçük mini patlama meydana geldi. Mini patlama olaylarına, yaratılış alanı (C-alanı) olarak tanımlanan bir fenomen neden olmuş olabilir. QSSC'ye göre, C-alanı, yalnızca yüksek bir madde yoğunluğu ile karakterize edilen evrenin belirli bölgelerinde bulunur. Hoyle, Burbidge ve Narlikar, madde yaratımının, kütlesinin 10-10 katı kadar büyük kitleleri içeren 'küçük büyük patlamaların' şiddetli olaylarında meydana geldiğini tanımladı. Güneş . Daha sonraki çalışmalarında, bu yaratılış olaylarının büyüklüğünün azaldığını, ancak sıklığının arttığını ve çoğu olayın muhtemelen daha uzun sürdüğünü ancak başlangıçta önerilenden daha az şiddetli olduğunu, ancak yine de C alanlarını içerdiğini ve her iki durumda da bu olayların gözlemlenen olayları açıklamak için önerildiğini öne sürdüler. Evrenin büyük ölçekli yapısı, söz konusu 'mini patlamaların' (neredeyse) galaksi boşluğu boşluklarında meydana geldiği.
Çoğu kozmolog, onu orijinal SST önerisiyle ilişkilendiren QSSC modelini görmezden geldi ve benzer şekilde aynı nedenlerden dolayı reddedildiğini düşünüyor. Narlikar ve küçük bir grup araştırmacı, teorinin günümüzdeki tek destekçileri.
Plazma Kozmolojisi
Plazma kozmolojisi, kozmoloji hakkında standart olmayan bir dizi gevşek fikri tanımlayan bir terimdir. Ana fikri, iyonize gazların (veya plazmaların) dinamiklerinin, Evrenin fiziğinde daha büyük ölçeklerde belirleyici bir rol oynamasıdır. Güneş Sistemi . Plazma kozmolojisi hiçbir zaman çoğu gökbilimcinin veya fizikçinin desteğine sahip olmamıştır. Plazma kozmoloji teorisi 1960'larda Hannes Alfvén , Oskar Klein ve Carl-Gunne Fälthammar, bilimsel dergilerdeki ilgili yayınlanmış çalışmaları ile ilgili. Plazma kozmolojisi sonsuz bir evren savunur ve birçok anormal kozmolojik gözlemi elektromanyetik kuvvetlere başvurarak açıklamak için plazma fiziğine güvenir.
Teorik fizikte bu modelle ilgili bir fikir birliği veya modelin tam mekaniğiyle ilgili taraftarları arasında bir fikir birliği yoktur.
En büyük ölçeklerde Evrenin elektrik ve elektromanyetik etkilerini içeren, Plazma Kozmolojisine benzer bazı fikirleri teşvik eden bir dizi kozmolojik teklif var. Toplu olarak çağrıldılar Elektrik Evren (AB) modelleri. Bununla birlikte, günümüzde birkaç aktif Plazma Kozmologu, AB birliğinden genellikle uzak durmaktadır, çünkü bu tür önerilerin en azından bazıları şunları içermektedir: sahte bilim .
1991'de, plazma fiziği alanında bağımsız bir araştırmacı olan Eric J. nükleer füzyon , Alfvén'in plazma kozmolojisini desteklerken ve teşvik ederken Big Bang modeliyle ilgili olası sorunları açıklayan popüler düzeyde bir kitap yazdı.Büyük Patlama Hiç Olmadı. Lerner, kitabı ve diğer promosyonları yoluyla, genel olarak halkı ve teorisyenleri Plazma Kozmolojisinden haberdar etmek için çok şey yapmış olsa da, teori, spekülatif doğası ve kanıt eksikliği nedeniyle çoğu kozmolog tarafından genellikle göz ardı edilmeye veya reddedilmeye devam etmektedir. desteklemek için.
Orijinal Alfvén-Klein plazma kozmolojisinin yerine genel bir alternatif, Stockholm'deki Kraliyet Teknoloji Enstitüsü'nde geliştirilmeye devam eden 'Kuantum Manyetohidrodinamik (QMHD)', bir 'Her Şeyin Teorisi' (TOE) olarak önerildi; Birkaç aktif uygulayıcı ve teorisyen arasında Plazma Kozmolojisinin fikir birliği versiyonu yoktur.
Değişken kütle ve içsel kırmızıya kayma teorileri
Gökbilimciler ve teorisyenler Halton Arp, Geoffrey ve Margarite Burbidge, William Tifft ve diğerleri, 1960'lardan ve 1970'lerden başlayarak, kuasarlar ve gözlemlenen kırmızıya kaymalarına göre hesaplanan mesafeleri ve parlaklıkları. Gözlemlere dayanarak, bazı kuasarların, kırmızıya kaymalarının Hubble formülüne dayalı olarak hesaplanan mesafelere göre gösterdiğinden çok daha yakın olduğunu öne sürdüler. Bazı kuasarlar, daha küçük kırmızıya kaymalara sahip galaksilerin önünde görünür (ed). Diğer kuasar grupları, doğrusal bir şekilde uzaklaşan bazı galaksilerin merkezinden fırlatılıyor gibi görünüyordu. Eleştirmenler bunların tesadüfi hizalamalar olduğunu iddia ettiler.
Bu teorisyenler, en azından bazı kuasarların gözlemlenen kırmızıya kaymalarının mesafe göstergeleri olmadığını, bunun yerine, özünde kırmızıya kayma, çekimsel olarak kırmızıya kayma veya değişken kütle fikirleri ve ilgili kozmolojiler gibi başka bir açıklamaya sahip olacağını öne sürdüler. Ayrıca, geniş ağ ve kabarcık benzeri yapıların, büyük galaksi duvarlarının, organize kümelerin ve üstkümelerin yanı sıra en uzak mesafelerde çok eski görünen galaksilerin gözlemleri nedeniyle, bu teorisyenler çok daha eski veya sonsuz yaşlı Evren modellerini önerdiler veya tercih ettiler. .
Diğer modeller
Yukarıdaki modellerin tümü genel olarak tarihsel olarak teorisyenler ve gökbilimciler tarafından bilinmektedir. Ancak aşağıdaki alternatif kozmolojik modellerin çoğu hem teorisyenler hem de meslekten olmayan kişiler tarafından tamamen bilinmemektedir. Aşağıdaki bilimsel topluluk tarafından yorumlanan birkaç modelden, bunların çoğu olumsuz olarak en iyi ihtimalle (teoriden ziyade) olası olmayan hipotezler olarak tanımlanmış, bir şekilde eleştirilmiş veya şu şekilde tanımlanmıştır: saçak fizik veya sahte bilim. Bu tür eleştirilerin çok azı ayrıntılı açıklamalar içeriyor. Aşağıdaki bazı modeller yerçekimi kavramlarının itilmesini önermektedir veya eter teoriler. Bu model ve teorilerden bazıları kendi kendine yayınlanmıştır veya saçak dergiler gibiApeiron,Fizik Denemelerive Kozmoloji Dergisi . Alternatif teorisyenlerin çoğu, çok az sayıda bilimsel derginin alternatif teori önerileri yayınlamayı düşüneceğini ve eğer öyleyse birkaçında yayınlamanın maliyetini fark eder. hakemli dergiler bu onları kabul edebilir, yüksek olabilir. Bu tür makalelerin çoğu, en iyi bilinen dergiler tarafından, temelde yatan teorinin ana akım olmadığı anlaşıldığında, belki de okunmadan, özet olarak reddedilir. Birkaç istisna vardı. Yazar (lar) ile adı ve ilgili kimliği makalenin başlığında bulunan bir tür akademik kurum arasında bir ilişki varsa, alternatif teorinin yayınlanmasıyla ilgili olarak da yardımcı olur. Yazarların unvanları ve kimlik bilgileri, ilgili alanda Dr., Ph.D., Profesör vb. Yayıncılar tarafından da değerlendirilebilir. Bu kişisel başlıklar ve bir kurumun başlığı bazı durumlarda yayınlanmaya yardımcı olabilir, ancak makalelerin kendileri, yayıncının bakış açısına göre, yayının değerini garanti etmelidir.
Yukarıdaki ve aşağıdaki alternatif kozmolojilerin çoğu, Big Bang modelinin gözlemsel ve teorik olarak da dahil olmak üzere birçok yönden çeliştiğini iddia ediyor. Gözlemsel çelişki iddiaları, artan mesafelerde (genişleyen bir evrenin geçmişte daha yoğun olması gereken yerlerde) gözlemlenen tek tip veya azalan galaktik yoğunlukları, gözlemlenebilir Evrenin en uzak kısımlarında eski görünen galaksileri vb. Ve teorik olarak içerir. ilkelerin ihlal edildiği iddiaları gibi termodinamik açıkladı İşte Enflasyon hipotezini gerektiren düzlük ve ufuk problemleri, karanlık madde ve karanlık enerji hipotezler manyetik tekeller , vb. Böyle iddia edilen Big Bang sorunları / çelişkiler, değişen teori vebunaHipotezler, ilk etapta bu alternatif teorilerin / hipotezlerin çoğunun önerilmesi için sıklıkla verilen nedenlerdir.
Aşağıdaki liste, daha erişilebilir veya teşvik edilen bazı alternatif kozmolojileri içerir, ancak yine de genel olarak alternatif kozmolojilere ilişkin bir örneklemedir. Bu kozmolojilerin çoğu hala internette ve başka yerlerde aktif teorisyenler tarafından önerilmekte ve güncellenmektedir.
Sonsuz, Sınırsız, Kararlı Evren
Radyo astronomisinin öncüsü Grote Reber (1911-2002), kırmızıya kaymanın düşük yoğunluklu karanlık madde tarafından galaksiler arası karanlık madde tarafından tekrarlanan soğurma ve yeniden yayılma veya etkileşime bağlı olduğu istikrarlı genişlemeyen bir evren modeli önerdi. önceki yorgun ışık önerilerine benzer mesafeler. 'Adlı bir makale yayınladı. Sonsuz, Sınırsız, Kararlı Evren 'teorisinin ana hatlarını çizdi. Ayrıca ' The Big Bang Is Bunk '. Bugün, kırmızıya kayma-mesafe ilişkilerini açıklamaya yönelik 'yorgun ışık' önerileri, yalnızca astrofiziğin sınırlarında dikkate alınmaya bırakılmıştır. Birincil neden, bu önerilerin genel olarak açıklayamamasıdır. zaman Tip 1a süpernovalar ve diğer uzak olaylarla ilgili olarak gözlenen genişleme.
Denge Kozmolojisi
Fince astronom Toivo Jaakkola (1941-1995) Denge Kozmolojisi olarak bilinen kendi kararlı durum modelini icat etti. Jaakkola'nın sonsuz bir Evren çerçevesindeki modeli, onu Hoyle, Gold, Bondi gibi sözde mükemmel kozmolojik prensibi benimsemeye sevk etti, ancak modeli, buna göre evren genişlemediği için maddenin sürekli yaratılmasını gerektirmedi. Açıklamak için kırmızıya kayma onun modelinde [1] Jaakkola, kırmızıya kaymaların, kantitatif enerji kaybı olarak yorumlanmasını önerdi. foton kütleçekim kuantumlarından oluşan bir boşluğa. Modelinde ayrıca bir yerçekimini zorlamak Tüm enerji dönüşüm süreçlerinin sürekli bir denge durumunda bulunduğu Evrenin altında yatan mekanizma.
Compton Etkisi Modeli
John Kierein, 1960'lardan beri evrenin genişlemediğini savunan bir bilim adamıdır. Kierein, Compton Etkisi kuasarları açıklamak için yorumlama ve kırmızıya kayma . Teorisine göre güneş kırmızısına kayma Compton saçılması güneşin radyasyon içinden elektronlar güneş atmosferinde. Teorisini 1968'de bulunabilecek bir makalede yayınladı. İşte . Compton efektinin yorumu doğruysa, galakside bulanık bir görüntü olması beklenmelidir, ancak bu genellikle gözlemlenir . Kierein, web sitesinde teorisinin eleştirilerine yanıt verdi. Bir yayınladı kağıt 1990'da Compton etkisinin statik bir evren modelini desteklediğini iddia ediyor. Ayrıca bir yerçekimini zorlamak teori. Astrofizikçi Edward L. Wright (sadık, tanınmış bir Big Bang savunucusu), Kierein'in teorilerini eleştirdi ve web sitesinde Kierein'in Redshift için Hatalı Compton Modeli Kierein'in iddia ettiği gibi, Kierein'in bilinmeyen bir spekülatif fiziksel etkiye başvurduğunu ve Compton Etkisini değil.
Genesis Sürekli Teorisi
David Calder Hardy, Genesis Sürekli Teorisi Evrenin sonsuz, sınırsız olduğunu ve kendini geri dönüştürdüğünü iddia eden. Teorisi şu faaliyetlere dayanmaktadır: yıldızlar tüm geri dönüştürdüğünü iddia ediyor Önemli olmak ve enerji evrende. Teorisine göre yeni doğan yıldızlar ana akımdan çok daha büyük astronomi varsayar ve Güneş 100 milyar veya daha fazla yaşında. Güneş'in tüm elementleri işlediğini yazıyor; 2 ila 2,5 milyar yıllık aralıklarla 20 veya daha fazla gezegeni doğurmuş ve en yaşlılarının, sonunda yeni nesil yıldızlar haline gelmek için gaz bulutsularını toplayarak uzaya doğru ilerledikleri. Bir kitap yazdıGenesis Continuous1973'te, 1995'te gözden geçirilmiş bir baskı ve güncellenmiş bir baskı internet üzerinden 2005 yılında. Teorisi bilim camiası tarafından incelenmemiş veya değerlendirilmemiştir.
Aether Teorisi
Birçok alternatif kozmoloji modeli onaylıyor eter kavramlar, ancak aşağıdakiler, evrendeki etere merkezi bir rol yerleştirmek için en dikkate değerdir. Leonid Sokolow bir kitap yazdıİkili Bir Eter Evreni: Yeni Bir Birleşik Alan Teorisinin Tanıtımı(1977) yerçekimini iten, yerini alması gereken bir eterin onayladığı Görelilik ve genişlemeyen bir Evren. Sid Almanca (1919-2011) yazarıEinstein'ın En Büyük Hatası: Eter'in Terk Edilmesi(2006) ayrıca Big Bang teorisini de reddetti. Deutsch'a göre evren eter bir sıvıyla doludur ve kendisini sonsuza kadar geri dönüştürür.
Aethro-Kinematik Steven Rado'nun (1920-2012) teorisi her şeyi kapsayan bir eter evrende. Teori, Büyük Patlama ve Göreliliği yeniden canlandırarak çürüttüğünü iddia ediyor. Rene Descartes Dünya'nın ve tüm gezegenlerin bir 'Eter girdabı' tarafından Güneş etrafında taşındığı teorisi. Bir kitap yayınladıAethro-Kinematik1994'teki teorisini ve başka bir kitabı açıklayanAethro-dinamikleri2009 yılında Aether Teorisi Reginald Norgan'ın eter maddesi, Aethons adı verilen özdeş eter atomlarından yapılmıştır. Aether kavramları sınır fiziği olarak kabul edilir ve bu yazarların hiçbiri teorilerini bilimsel yayınlarda yayınlamadı.
Evren Döngüsü Modeli
1980'lerde Arnold Gulko, her galaksinin ayrı ayrı sonsuz bir evren içinde döngüsel bir doğum, büyüme, yaşlanma, ölüm ve yeniden doğuş sürecinden geçtiğini iddia eden Evren Döngü Modeli'ni sundu. Onun modeline göre kuasarlar, normal bir galaksinin oluşumundan önceki galaktik evrim aşamalarıdır. En son 2008'de bulunabilen teorisini revize etti İşte . Gulko, kendi yayınladığı birçok kitaplar ve belgeler fikirlerini açıklayan ancak modeli hiçbir bilimsel yayında yer almadı.
Üstel Bozunma Hipotezi
1993 yılında Henry P. Dart III, fringe Physics Journal için bir makaledeApeironönerdi Üstel Bozunma Hipotezi uzayda ve zamanda sonsuz, başlangıcı ve sonu olmayan hiyerarşik bir evreni savundu. Hipoteze göre, fotonlar tarafından kaybedilen enerji çok küçük kütlelere sahip nötrinolara dönüştürülür ve sonunda elektronlara ve protonlara 'geri dönüştürüldükleri' galaktik merkezlere çekilir.
Kararlı Durum Evreni
Mühendis J. L. Riley 1993'te Kararlı Durum Evren teorisini bir kitapta yayınladı.Ne Önemlidir, Evren Genişlemez, Büyük Patlama Yok. Teorisi, galaktik kırmızıya kaymanın sadece ışığın yaşlandıkça maddeye dönüşmesinin etkisi olduğunu ve genişleyen bir evrenin kanıtı olmadığını iddia ediyor. Riley ayrıca fotonların kendi kendine yayılan bir elektromanyetik sel alanı olduğunu öne sürüyor. Zamanın çok boyutlu olduğunu öne sürüyor ve kozmolojiye ilişkin kavramsal olarak Sicim Teorisi ile modelinin bir akrabalık ilişkisi olduğunu iddia ediyor.
Kararlı Durum Galaksi Teorisi
1996'da Rufus Young, Kararlı Durum Galaksi Teorisi Her galaksinin merkezinde, galaksideki tüm madde ve enerjiyi sürekli olarak geri dönüştüren bir 'nötroid' olduğu iddia ediliyor. Teorisine göre galaksiler, sonsuza kadar devam edecek devasa geri dönüşüm sistemleri oluşturur. Teorisi, nötronların (şu anda galaktik kara delikler olarak adlandırdığımız) nötron yıldızları ancak daha büyüktür ve yüzeylerindeki basınç ve sıcaklıkların nükleer füzyon süreçleri oluşturmaya yetecek kadar büyük olduğu bir boyuta ulaşmıştır. Teori, bu 'nötroidlerin' aktivitesine dayanmaktadır. Young, nötroidlerini Seyfert galaksileriyle (aktif galaktik çekirdekler, AGN'ler) eşitliyor ve tüm büyük galaksilerin bir veya daha fazla nötroid döngüsünden geçtiğini iddia ediyor. Nötroid terimi kendi yaratımına aittir ve başka hiçbir kozmolojik literatürde görünmemektedir. Young teorisini en son 2005 yılında revize etti ve teorisi hiçbir bilimsel yayında görünmüyor.
Meta Model Kozmoloji
Meta Model Kozmoloji 1999'da Tom Van Flandern tarafından önerildi. O, gök mekaniği konusunda uzmanlaşmış Amerikalı bir gökbilimciydi (merhum). Adlı kitabıKaranlık Madde, Kayıp Gezegenler ve Yeni Kuyrukluyıldızlar: Çözümlenen Paradokslar, Aydınlatılan Kökenler'Evrenin beş boyutta sonsuz olduğu ve her ölçekte madde ile dolu olduğu, tümdengelimli bir şekilde ulaşılan yeni bir kozmolojik evren modelini sunuyor olarak tanımladı. İçinde, yerçekimi galaksilerin kırmızıya kaymasını üretir, menzil olarak sınırlıdır ve küçük ajanların madde üzerindeki itme eylemiyle üretilir. ' Van Flandern, evrenin çok iyi bilinen bir 'alternatif model' teorisyeni olduğunu iddia etti. genişlemiyor ve durağan bir evren olduğunu savundu. Makalesi Big Bang ile İlgili İlk 30 Sorun alternatif kozmoloji savunucuları tarafından sıklıkla alıntılanmıştır. Van Flandern aynı zamanda diğer alışılmışın dışında fikirleri de onayladı. patlayan gezegen hipotezi asteroit kuşağının oluşumu ve yerçekimi mekaniğiyle ilgili kendi teorik fiziği tarafından desteklenen kendi yerçekimi itme modeli için.
Dinamik Kararlı Durum Evreni
2002'de Conrad Ranzan, şu adıyla bilinen bir model önerdi: Dinamik Kararlı Durum Evren Teorisi (hücresel evren) uzay genişlediğini iddia eder ve bunu yaparken kozmik kırmızıya kayma , evrenin kendisi genişlemez. Model, evrenin Big Bang yaratılış anı olmaksızın sonsuz olduğunu ve buna gerek olmadığını öne sürüyor. karanlık madde , karanlık enerji veya enflasyon. 'Kararlı durum' modeli olarak anılsa da, geleneksel kavramla çok az ilgisi vardır. Yalnızca bir başlangıç veya bitiş gerektirmediği ve bir miktar dengede olduğu sürece sabittir. Teori, eleştirmenler tarafından sınır fiziği olarak tanımlanmıştır.buna'Evrenin hücresel yapısı' başlıklı hipotez.
Eterometrik Model
Alexandra Correa ve Paulo Correa, aşağıdakilere dayalı bir model sundu: eterometri Evrenin sonsuz eski olduğunu iddia eden; zaman ve uzay manifoldları ayrıdır. Teorileri, mikrodalga kozmik fon radyasyonunun eterden elektronların (ve eşlik eden gravitonların) sürekli kozmolojik oluşumu ile açıklandığını iddia ediyor. Onların modeli, Wilhelm Reich ve onun teorisi orgon enerjisi ve Harold Aspden'ın eter teorisi. Eğer onların sahte bilim , okuyabilirsin İşte .
Büyük Irk Teorisi
Bir mühendis olan Ron Pearson, Big Bang'in birçok kusuru olduğunu iddia ediyor ve Büyük Irk Teorisi değiştirmek için. Gibi bir dizi kitap yazdıBüyük Irk Teorisi,Karanlık Enerji Gizemi Çözüldüve teorisini açıklayan diğer kitaplar. Teorisine göre uzaya, Pearson'un i-ther dediği bir şey nüfuz ediyor. Pearson, Evrenin her yerinde bulunduğu söylenen 'akıllı bir eterin' varlığını varsayar. zihin değil beyin tek başına işlev görür, ancak i-ther ile zihnin madde kısmından ayrı olarak etkileşir. Evrendeki yeni madde yapılarıyla farklı frekanslarda etkileşime girmeye devam ediyorum. Bu sapmanın dışında, fikirlerinin çoğu diğer eter modelleriyle benzerliklere sahiptir. Teorisi sabiti reddediyor ışık hızı bir boşlukta, Görelilikte ve kozmolojik sabitte. Teorisi tarafından desteklenmiştir parapsikologlar ve maneviyatçılar , ancak bilimsel topluluk bunu reddetti.
Sözleşmeli Evren Hipotezi
Joel Emerson Webb ilk olarak 1993 yılında Sözleşmeli Evren Hipotezi Hubble yasasını, arka plan radyasyonunu ve Olber paradoksunu Big Bang veya Kararlı Durum modellerinden daha iyi açıkladığını iddia ediyor. Onun hipotezi, iki temel kavram ve varsayıma dayanmaktadır. Birincisi, evrenin her yerindeki zaman ve dolayısıyla ışık frekansı geçmişte şimdi olduğundan daha yavaş olsaydı kozmolojik kırmızıya kaymanın açıklanabileceği. Zamanda ne kadar geriye gidersek (daha uzak galaksilerden gelen ışığı inceleyerek), zamanın yavaşlaması ve dolayısıyla ışığın frekansı ve dolayısıyla kırmızıya kayma o kadar büyük olur. İkincisi, doğanın tüm sabitleri (örneğin, ışık hızı, yerçekimi ve Planck sabiti vb., Artı tüm diğer varlıklar - zaman, mesafe, maddenin boyutu, kütle, enerji, yük, kuvvet vb.) Göreceli olarak konuşursak, hepsi küçülse de, tüm çağlar boyunca Evrenin varsayımsal sakinleri tarafından sabit olarak ölçülmeye devam ederler.
Kozmik Elektrodinamik Model
Kozmik Elektrodinamik Model Chris Lucas'ın yazarı, plazma kozmolojisinden, özellikle Hannes Alfven ve Eric J. Lerner'in fikirlerinden etkilenir. Model, çok daha eski dinamik bir Evrende, evrende madde ve antimadde galaksilerinin çarpışmasının neden olduğu yerel bir patlama olduğunu iddia ediyor. Galaktik yapılar ve gözlemlenen kozmik fenomenler, yerçekimi ile birlikte sürekli olarak Evreni evrimleştirmek için hareket eden büyük ölçekli elektromanyetik kuvvetlerin sonucudur. Lucas kara delikler olduğunu iddia ediyor ve karanlık madde Evreni açıklamak için gerekli değildir. Modelini en son 2004 yılında güncelledi ve herhangi bir bilimsel yayında yer almadı.
Dağıtıcı Yok Olma Teorisi
Dağıtıcı Yok Olma Teorisi (DET) tarafından önerildi profesör Teori, kozmik kırmızıya kaymayı, yıldız ışığının yeryüzüne doğru yayılması sırasında galaksiler arası uzay ortamı tarafından dağınık olarak soğurulması ve saçılması sonucu olarak yorumlamaktadır. Wang, yayınlarında Büyük Patlama'nın gözlemlenen gerçek kütleden 30 kat daha büyük, gözlemlenemeyen bir karanlık kütle gerektirdiğinden ve Büyük Patlama teorisinin Maxwell'in termodinamik topluluktaki hız dağılımını ihlal ettiğinden bir takım sorunları olduğunu savunuyor. DET'ye göre evren, uzay ve zamanda sabit, genişlemeyen ve sonsuzdur. 2012 yılında teorisine ders verdi Chattanooga'daki Tennessee Üniversitesi'nde.
Yeni Evren Teorisi
Mühendis Bobby McGehee, Yeni Evren Teorisi (NUT), sonsuzluğa uzanan ilkel bir evren olduğunu iddia ediyor. NUT'a göre, evren öncesi ilkel maddenin, başlangıç noktasından (şimdi evrenin merkezi) uzak bir yönde ışık hızında meydana gelen ve ondan sonra yavaşlayan bir Evren maddesine dönüşümü vardı. Karanlık enerji yoktur ve teorisi maddenin (enerji ve kütlenin) yaratılamayacağını veya yok edilemeyeceğini ve bir şeyin önceden sonsuza kadar var olması gerektiğini iddia eder. Bu nedenle, terimlerin tanımına göre, ilkel madde veya ilkel öncesi madde olması gerekiyordu. Teori ayrıca kırmızıya kayma için alternatif bir açıklama sunar. McGehee'ye göre, Big Bang teorisi, genişleme yanılsamasına yol açan kırmızıya kaymayı yanlış yorumladı. Teorisini başlıklı bir kitapta yayınladı.Fizik Kanunları ile Yeni Evren Teorisi,2005 yılında.
Placid Universe Modeli
Placid Universe Modeli 2007'de David Noel tarafından önerildi ve 2012'ye kadar güncellendi. Model, evrenin genişlediğini reddediyor ve evrenin büyük ölçekli yapısının zamanla değişmediğini varsayıyor, ancak daha küçük ölçeklerde etkinlik yoğun olabilir. PU modeline göre, uzaktaki gök cisimlerinde gözlenen kırmızıya kaymanın çoğu, Yerçekimsel Kırmızı Kayma (GRS) nedeniyledir. Model, kırmızıya kaymalarının, kaynaklardan uzaklaşmaktan ziyade madde alanlarından geçerken ışık kuantumları üzerindeki kütleçekimsel sürüklenmeden kaynaklandığını iddia ediyor. Noel'in başka bir web sayfası da var burada bulundu Big Bang'in hiçbir zaman gerçekleşmediğine ve Evrenin genişlemediğine dair tam bir kanıt sağladığını iddia ediyor. Modeli bilim camiası tarafından incelenmedi.
Plazma Kırmızıya Kayma Teorisi
Plazma Kırmızıya Kayma Teorisi bir dizi bağımsız araştırmacı tarafından savunulmuştur. En önemlisi tarafından desteklenmektedir Ari Brynjolfsson onun teorisini açıklayan sınır fizik dergilerindeki bir dizi makalede (bkz. İşte ve İşte ). Thomas Smid'in bir çeşidi var teori plazma alanlarının aktivitesine göre. Robin Whittle'da ayrıca İnternet sitesi teoriyi açıklayan. Teori, kırmızıya kaymanın 'yorgun ışık' yorumu olarak karıştırılmamalıdır. Plazma kırmızısına kayma teorileri kara deliklere, karanlık maddeye ve karanlık enerjiye olan ihtiyacı reddediyor. Görünüşe göre bu teorilerin yegane destekçileri Elektrik Evren teorisyenler, bu tür fikirler bilim camiası tarafından sınır fizik olarak kabul edilir.
Sonsuz Evren Modeli
Kimyasal mühendis Eit Gaastra bir Sonsuz Evren Modeli . Teorisi, Göreliliğin yerini bir eter teorisi alabileceğini, yerçekiminin itici bir kuvvet olarak hareket ettiğini ve genişlemenin kırmızıya kaymasının bir 'yorgun ışık' hipotezi ile açıklanabileceğini iddia ediyor. Onun model kara deliklerine göre nötron yıldızları ve dejenere gaz kavramları, evrende var olmayan teorik kavramlardır. Onun modeli sınır fiziktir ve bilim camiası tarafından incelenmemiştir. Teorisini en son 2010 yılında güncelledi. Ayrıca bkz. İşte ve İşte .
Yenilenen Evren Teorisi
Adam W.L. Chan, onun üzerinde çalıştığını iddia ediyor. Yenilenen Evren Teorisi yirmi yıldır. Teorisi, Evren'in genişlemesini ve diğer birçok kozmolojik fenomeni bir Büyük Patlama olmadan açıklıyor. Teorisinin reddettiği iddialar arasında Einstein'ın hem Özel hem de Genel Görelilik matematiği gerçek dışı ve hayali olduğu için. Buna göre galaktik hareketi yönlendiren kuvvetler, Büyük Patlama tekilliği gibi tek bir kaynaktan gelmezler, ancak her galaksiden ayrı ayrı gelirler. Dalgalardaki elektromanyetik kuvvetler tüm galaksiler tarafından üretilir ve hem elektrik hem de manyetizma, diğerini atomların, gezegenlerin, güneş sistemlerinin ve galaksilerin dönme hareketlerine neden olan, aralarındaki etkileşimlerle değişen fazlarda indükleyebilir.
Tüm Evrenin kütle ve enerjinin `` sürekli dönme hareketi '' içinde olduğunu ve bunun da neden olan dinamik simetrileri oluşturduğunu yazmıştır. evrendeki tüm fenomenler . Teorisi şunlardan etkilenir: Çince Felsefe kavramı gibi yin ve Yang ve kitabı Ben Ching . Teorisini en son 2011'de revize etti. Teorisi hiçbir bilimsel yayında görünmüyor.
Evrensel Döngü Teorisi
Bir bilim insanı olarak 50 yıllık teorik, deneysel ve gözlemsel deneyime sahip olduğunu iddia eden filozof Glenn Borchardt, 2007 yılında bir Sonsuz Evren teorisi geliştirdi. Onun teorisine göre bir eter var; ışık dalga hareketidir; galaktik kırmızıya kaymalar öncelikle enerji emiliminden kaynaklanmaktadır; yerçekimi, bir çekme değil, bir itme içerir, kütlesel cisimlerin yakınında bükülen ışık, yoğun bir eterosferden kaynaklanan kırılmadır; galaktik çağlar Dünya'dan uzaklıkla ilişkili değildir; evren Ökliddir ve genişlemiyor; boş alan ve katı madde fikirdir, gerçeklik değildir; maddenin sadece üç boyutu vardır. Teorisi için hiçbir kanıt sunmadı ve fikirleri bilimsel olmaktan çok felsefi olarak tanımlandı. Onun fikirlerini okuyabilirsin İşte .
Borchardt, yakın zamanda orijinal teorisini Stephen J. Puetz ile yeni bir modelde birleştirdi. Evrensel Döngü Teorisi ve kitaplarında açıkladıEvrensel Döngü Teorisi: Hiyerarşik Olarak Sonsuz Evrenin Neomekaniği(2011). Evrensel Döngü Teorisi, Evrenin ve zamanın hem sonsuz olduğu hem de maddenin hareketlerinin eterdeki girdapları (rotasyonları) ve dalgaları (sıkıştırmalar-dekompresyonlar) içerdiği önermesine dayanır.
Eğrilik Kozmolojisi
Fizikçi David Crawford, yorgun ışık kozmolojisini savunan bir dizi bilimsel makale yazdı. Eğrilik Kozmolojisi teorisi, evrenin sonsuz, statik olduğunu ve genişlemediğini iddia ediyor. Bir kitap yayınladıEğrilik Kozmolojisi: Statik, Kararlı Bir Evren Modeli(2006) ve 2011 yılında Gözlemsel Kanıt Statik Bir Evreni Destekliyor tartışmalı olarak Kozmoloji Dergisi ayrıca yayınlandı arXiv , kozmolojinin temelde ana buhar dağıtıcısıdır.
Dinamik Evren Teorisi
Dinamik Evren Teorisi fizikçi Tuomo Suntola tarafından dönüştüren birleştirici bir teori olarak önerildi boş zaman değişken koordinatlarda mutlak koordinatlarda dinamik uzaya. Dinamik Evren teorisi, genel bir sıfır enerji dengesine ve uzaydaki etkileşimlerde toplam enerjinin korunmasına dayanır. Teori, uzay-zaman evliliğini, Görelilik ilkesini, Lorentz dönüşümünü, eşdeğerlik ilkesini ve karanlık enerjiyi atıyor. Suntola'ya göre:
[] Dinamik Evren, evrenin kozmolojik yapısının ve gelişiminin yeniden düşünülmesi anlamına gelir. Zaman, enerji ve doğa kanunlarını değiştiren ani bir Büyük Patlama yerine, Dinamik Evrendeki enerjinin birikmesi ve salıverilmesi, geçmişte sonsuzluktaki boşluktan tekilliğe, gelecekte sonsuzluktaki boşluğa doğru bir daralma ve genişleme sürecinde gelişir. .
Görmek İşte ve İşte . Teorisini birkaç sınır fizik dergisinde yayınladı ve bir kitap yayınladı.Dinamik Evren: Fiziksel Gerçekliğin Birleşik Resmine Doğru2011 yılındaTeknoloji ve Ekonomiasıl motivasyonunun Genel Görelilik ile hesaplama açısından maliyetli hesaplamalardan kaçınmak için Güneş Sistemi içinde uydu navigasyonu için sayısal olarak etkili bir teori bulmak olduğunu söyledi. Bununla birlikte, iddiası tam bir yerçekimi teorisine genişletildi. Teorisini savundu ve bir bilim toplumları dergisinde genel görelilik testlerinin güncel yorumlarını eleştirdi.Bilimde olur2014 yılında.
Sonsuz Genişlemeyen Evren Teorisi
Sonsuz Genişlemeyen Evren Teorisi Geoffrey Wynne-Jones, 'Big Bang Teorisine gerçekçi bir alternatif' olarak tanımlanıyor. Teorisinin bazı iddialarına göre, tüm enerjinin kaynağı yerçekimidir, kozmik mikrodalga arkaplanı soğuk maddenin radyasyonu ve 3 ° K'deki yıldız ışığının sıcaklığıdır. nötron kütle reformları hidrojen ve kara delikler, bir hidrojen kütlesinin yaşam döngüsünün bir parçasıdır. Evrenin genişlediğini reddeden diğer teorilerin çoğu gibi, onun teorisi de kırmızıya kaymayı açıklamak için yorgun bir ışık mekanizmasına başvurur. Teorisini en son 2012 yılında revize etti ve herhangi bir bilimsel yayında yayınlanmadı.
Geri Dönüşüm Evren Teorisi
Geri Dönüşüm Evren Teorisi 2012'de James Keith Leedy'nin kendi yayınladığı bir kitapta anlatılmıştır. Teoriye göre birden fazla büyük patlama vardı ve evren sonsuzdur. Teorisini herhangi bir bilimsel yayında yayınlamadı.
Yıldız Dinamikleri Modeli
Fizikçi Eduardo Lopez Sandoval, Statik Evren: Sonsuz, Ebedi ve Kendi Kendine Sürdürülebilir kırmızıya kayma ve kozmik fon ışıması için alternatif açıklamalar sunar. Modelini en son 2012'de revize etti ancak bilim camiası tarafından incelenmedi.
Akışkan Enerjisi Teorisi
Jim Mash a eczacı teklif etti Akışkan Enerjisi Teorisi enerjinin sıvı ve katı formlarda bulunan gerçek bir madde olmasına dayanır. Teorisine göre enerji var olan tek maddedir ve sonsuz uzayın tamamında var olan eterdir. Bu enerji, son derece sıkıştırılabilen akışkan bir maddedir. Teorisi, evrenin sabit bir durumda olduğunu ve yıldız ışığının kırmızıya kayması, çoğunlukla fotonlar tarafından uzayda hareket ederken ve galaksiler arasındaki rastgele hareketler nedeniyle enerji kaybından kaynaklandığından, genişlemediğini iddia ediyor. Ayrıca teorisinin karanlık madde, karanlık enerji, nötron yıldızları veya kara delikler gibi teorik kavramlara ihtiyaç duymadığını iddia ediyor. Mash, teorisini anlatan bir kitap yazdıWot, no bang ?: Yeni Bir Bilimsel Yaratılış Teorisi(2008) ve bir forum 2008'de teorisini hakemli bir dergiye sunma sürecindeydi. 2013 yılında web sitesini güncelledi ancak teorisiyle ilgili herhangi bir bilimsel yayına dair iz yok.
Kozmik Zaman Hipotezi
Kozmik Zaman Hipotezi (CTH), Bkz. İşte ve İşte , Genel Görelilik Teorisine dayanmaktadır ve serbestlik derecelerini sürenin uzatılması için kullanır. CTH'ye göre, evrensel zaman ölçeği, genişleyen evren ile aynı yasaya genişler. Bu 'kozmik uzay-zaman' aracılığıyla, buna göre fiziksel gerçeklik, mevcut standart kozmoloji modeline kıyasla daha kapsamlı ve makul bir şekilde tanımlanabilir. Bu hipotez, Big Bang modelinin ana akım olmayan bir versiyonu olarak tanımlanabilir. ('konuşma' sayfasından aktarıldı)
Pan Teorisi
Pan Teorisi 1960'ların başında Forrest Noble tarafından 'daha basit' bir kozmoloji ve tamamen farklı bir modern fizik modeli olarak önerildi ve gözlem ve Occam'ın Jileti birincil gelişme ilkeleriydi. Teori, kendi yerçekimi denklemleri ve mesafeleri, parlaklıkları ve zaman genişlemesini hesaplamak için kendi formülleriyle yerçekimini iten bir model önermektedir. Bu model, karanlık enerjinin ve baryonik karanlık madde yoktur, aynı zamanda Büyük Patlama veya Enflasyon olmadan evrene 'basit' bir başlangıç önermektedir. Bu, tüm fiziğin her şeyi kapsayan tek bir teori altında birleştirilebilmesini öneren mekanik bir 'Her Şeyin Teorisi' dir. Galaktik kırmızıya kaymalar, uzayın genişlemesinden ziyade madde sürecinin azalmasıyla açıklanır. Uzay genişliyor gibi görünebilir, ancak bunun yerine madde çok yavaş bir şekilde küçülür, bir tür ölçek değiştiren teori. Sabit bir madde yoğunluğu ve madde ve enerjiyi koruyan sabit bir durum koşulunu koruyarak, maddenin azalmasından sürekli olarak yeni madde yaratılacaktır. Buna göre evren çok daha yaşlı olacak, ancak boyutu veya yaşı sonsuz olmayacaktı. Aynı zamanda bir eter teorisi, tek bir temel parçacık teorisi ve tek bir madde-doğuştan fiziksel-kuvvet teorisidir. İlgili bilimsel hakemli kağıt 2014 itibariyle yayınlandı ve diğer (ler) in yayınlanma sürecinde olduğu iddia ediliyor. Bu modelin son web sitesi baskısı da 2014 tarihli. ('konuşma' sayfasından aktarıldı)
Ritz-tipi VSL Kozmoloji Teorisi
Bu yakın zamanda yayınlandı iş dayanmaktadır Ritz-tipi VSL Teorisi Alternatif elektromanyetizma biçimleri geliştirmeye çalışan Wilhelm Weber (1864) ve Walter Ritz'in (1908) çalışmalarıyla bağlantıları vardır. Makalede Maxwell denklemlerinin uygun bir modifikasyonu önerilmiştir. İşte , optik ve yüksek enerjili parçacıklarda tipik göreceli etkileri yakalayan ve kozmoloji için Ritz tipi VSL teorisi için bazı matematiksel modelleme zorluklarının üstesinden gelen kaynak hızına bağlı değişken bir ışık hızı (VSL) etkinleştirir. Sonuçlar önerilen (bağıl hıza dayalı) modelin türetmek için kullanılabileceğini gösterin Hubble kanunu ve mevcut kozmolojik gözlemlerde görülen zaman genişlemesi ile tutarlıdır. Dahası, çalışma kozmolojik gözlemlerdeki mevcut anormalliklere potansiyel açıklamalar sağlar, örneğin: (i) yakın görsel ikili dosyalar bu kadar kısa zaman periyotları ile görülmese bile kısa zaman periyotlarına sahip çok sayıda spektroskopik ikili varlığın varlığı; (ii) süpernova (SNe) ışık eğrilerinde zaman genişlemesi gözlenmiş olmasına rağmen kuasar gözlemlerinde zaman genişlemesinin görünürdeki eksikliği; (iii) bazı kuasarların, büyük spektroskopik kırmızıya kaymalarıyla tahmin edilen mesafeden daha yakın olma olasılığı; ve (iv) süpernova atalarını belirlemedeki zorluk.
İkili Kozmoloji
İkili Kozmoloji Y. Heymann tarafından 2014 yılında tanıtılan, yorgun ışık teorisinden esinlenmiştir. Maddi dünyanın durağan olduğu ve aydınlık dünyanın genişlediği bir evreni tanımlar. Bu kozmoloji, Einstein'ın statik evreninin genişleyen Evren gözlemleriyle uzlaşmasını sağlar. Spesifik olarak, teorinin aşağıdaki gözlemlerle uyumlu olduğu bildirilmektedir: parlaklık mesafesi ile süpernovanın kırmızıya kayması arasındaki ilişki; süpernova ışık eğrilerinin bir faktör (1 + z) ile gerilmesi; ve Kozmik Mikrodalga Arka Plan Radyasyonundan elde edilen radyasyon enerjisi yoğunluğu faktörü (1 + z) [iki] . İkili kozmoloji, bir kozmolojik test ESO Paranal Gözlemevinde Çok Büyük Teleskop kullanılarak gerçekleştirilen zCOSMOS gözlemlerine dayanmaktadır. Kozmolojik testte kullanılan simülasyonun kaynak kodu çevrimiçi olarak mevcuttur İşte . Ayrıca, Etherington'ın uzaklık ikilisi denklemi ikili kozmolojinin bir sonucudur.
Yıldız metamorfozu
Genel Yıldız Metamorfoz Teorisi, yıldız evriminin aslında gezegen oluşumu olduğunu ifade eden gezegen / yıldız merkezli bir kozmolojidir. Bu, gözlemlenen milyonlarca galaksiden hepsinin yüz milyarlarca gezegen içerdiği ve onları gençken parlak oldukları için görebildiğimiz anlamına geliyor. Bu teorinin, evriminin çok erken dönemlerinde çok daha sıcak, daha büyük bir yıldızdan evrimleştiği için Dünya'nın kimyasına kadar evrendeki yaşam olasılığı üzerinde muazzam sonuçları var.
Teoriler nasıl çürütülebilir?
Genel olarak kozmolojik teorileri ve hipotezleri çürütmek zor olsa da, bunlara karşı güçlü kanıtlar bulunabilir. James Webb uzay teleskobu ve Atacama uzun taban çizgisi radyo-dürbünlerinin tamamen işlevsel hale gelmesinden beş yıl veya daha fazla süre sonra, yaklaşık 2024 olması bekleniyor, en uzak gözlemlenebilir mesafelerde bazı eski, çok büyük ve kırmızı bulacakları açıklanacak. görünen eliptik ve sarmal galaksiler, belki de daha eski veya sonsuz-çağlı bir evrenin kozmolojik modellerinin tahminlerine uygun olarak gözlemlenebilir derecede yüksek metaliklik ile. Bu, evrenin çok daha eski olduğuna ve Büyük Patlama modelinin muhtemelen yanlış olacağına dair güçlü bir kanıt olacaktır. Öte yandan, bu en uzak mesafelerde (eski görünen büyük galaksiler olmadan) sadece küçük, genç, mavi görünen, minimal metalik galaksiler gözlemlenirse, o zaman görünüşte daha eski veya sonsuz bir evren öneren tüm teoriler ve hipotezler de büyük olasılıkla yanlış olabilir - ki bu yukarıdaki neredeyse tüm alternatif kozmolojileri içerir. Ya da bilim adamları keşfedecekçokeski yıldız, hesaplamalarına göre Evren için tahmin edilen yaştan çok daha yaşlıdır.
Sonsuz eski bir Evren ile ilgili bir başka sorun veya en azından bizimkinden çok daha eski olan, Fermi paradoksu . Gelişmiş bir medeniyetin ortaya çıkması ve Evren'in genişlemesine karşı galaksiler boyunca genişleyebilmesi ne kadar nadir olursa olsun; zamanımızdan önce gerçek bir sonsuzluğa sahip olmak bir sürü Bunlardan herhangi biri ortaya çıkacaktı ve bu medeniyetlerden herhangi biri buraya daha önce gelmemiş veya bizimle iletişime geçmemiş olsa bile, varlıklarının kanıtları başka bir yerde tespit edilebilir.
Kaynaklar
- Halton C Arp, C Roy Keys ve Konrad Rudnicki (1994)Yeni Kozmolojilerde İlerleme: Büyük Patlamanın ÖtesindeSpringer ISBN 0306446359
- Yurij Baryshev ve Pekka Teerikorpi (2011)Pratik Kozmolojinin Temel Soruları: Galaksiler Alemini Keşfetmek (Astrofizik ve Uzay Bilimleri Kütüphanesi, Cilt 383)Springer Mayıs ISBN 9400723784
- John Dobson (2004)Uzay ve Zamanın ÖtesindeTemple Universal Publishing ISBN 0972805192
- Nicholas Hagger (1993)Evren ve Işık: Evrenin ve Gerçekliğin Yeni Bir GörünümüElement Kitapları ISBN 1852304049
- Fred Hoyle, Geoffrey Burbidge ve Jayant Narlikar (2005)Kozmolojiye Farklı Bir Yaklaşım: Statik Bir Evrenden Büyük Patlama Yoluyla Gerçekliğe DoğruCambridge University Press ISBN 0521019265
- Helge Kragh (2012)Yarı kararlı durum ve ilgili kozmolojik modeller: Tarihsel bir inceleme. arXiv, Cornell Üniversitesi. İnternet üzerinden
- Helge Kragh (1999)Kozmoloji ve TartışmaPrinceton University Press ISBN 069100546X
- Eugene Mallove (2002) Breaking Through Editorial: The Implications of the 'Big Bang' IE Cilt 8, Sayı # 46, Kasım / Aralık.
- Louis Marmet (2018)Astrofizikte Spektral Kırmızı Kaymanın Yorumlanması Üzerine: Kırmızı Kayma Mekanizmalarının İncelenmesi - II. İnternet üzerinden
- Jayant Narlıkar (2006):Yarı kararlı durum kozmolojisi. İçinde: Pecker, J.-C., Narlikar, J. (editörler):Kozmolojide Güncel Sorunlar. Cambridge University Press: Cambridge, 139-151.
- Jean-Claude Pecker (2010)Gökleri Anlamak: Eski Düşünceden Modern Kozmolojiye Otuz Yüzyıllık Astronomik FikirlerSpringer ISBN 3642083250
- Conrad Ranzan (2002)Dinamik Kararlı Durum Evreni: Nitel Birleşme ModeliPeter A. Shaver içindeAstronomy, Cosmology and Fundamental Physics: Proceedings of the ESO / CERN / ESA Symposium in Garching, Germany, 4-7 Mart 2002 (ESO Astrophysics Symposia)Springer ISBN 3540401792
- Kenneth Salem (1994)Yeni Yerçekimi: Yeni Bir Kuvvet, Yeni Bir Kütle, Yeni Bir İvme: Yerçekimini Işıkla BirleştirmekSalem Kitapları ISBN 0962539813
- Katsuhiko Sato (1999)Kozmolojik Parametreler ve Evrenin EvrimiSpringer ISBN 0792354591
- Burghard Pazar (1999)Exium Evrenimiz: Yeni Milenyum TeorisiCasananda Yayıncılık Mayıs ISBN 1889131326
- Paul Sukys (1999)Bilimsel Perdeyi KaldırmakRowman ve Littlefield Yayıncıları ISBN 0847696006
- Herbert Taylor (2006)(Evrenin) Doğası: Zamansız ve Kararlı, Çift Yerçekimli Bir Evrenin Sonsuz Uzayda Negatif Kütlenin RolüMountain Empire Yayınları ISBN 097078001X