Wehdo
Kore gazisiydi, adi Wahdin(Vahdettin)-Wehdo- Cin ile Macin'de zamanini gecirmisti. Anilarin derinliginde bagirir, bir taraftan diger tarafa sesi yankilanirdi. Ap ê Wehdin yoksul bir adamdi. Tasi, topragi yoktu. Yoksuldu. Kendisinin iri bir vucudu vardi. Uzaklardan 30-40 kilo agirliginda ot tasidigini hatirlarim.(gurz ê giha)Dogdap'tan Kovik'e, ot tasimak. Dogdap köyü: Abdurrahman köprüsünün dibinde bir köydür, Murad hehri kiyisinda. Oradan yükü alip köye getirmek bir zorunluluktu. Zor bir isti.Kovik'ten Kore'ye gidenlerdendir. Gazi madalyasiyla dönenlerden biriydi. Nicin gittigini bilmezdi...devlet buyurmus ve o da gitmis. Ama orada bir sevgilisi de olmus. Ama ap ê Wehdin fazla vurgu yapmazdi. Ape Wehdin'e deli derlerdi, oysa ki deli degildi...sadece delice davranislari da kendine özgüydü. Bagirmasi, inatciligi, kendisini dinlemeyenlere tepkisiydi. Bir süre cobanlik ta yapti. Nahir sürülerini güddü. Sonra Bursa'ya göctü. Orada da vefat etti.
Evet, yoksullugun sürükledigi insanlarimizin gurbet yolu yosullugundan bir kesit... Ama duydugum kadariyla cocuklari güzel bir hayat icin oldukca caba sarfetmis ve nispeten basarmislar... Wehdin amcayi cok sevdim... Kendisiyle güzel bir dostlugum vardi... Kendisini o hircin haliyle hep sevdim, saygiyla ...
Weli Sebri