vakt-i zamanında bir mürşit yanına talebeler alır. gel zaman git zaman, bu müritlerin maneviyatları inkişaf eder ve bilinmeyen bir sebeple birer birer mürşitlerini terketmeye başlarlar. bir süre sonra, yanında sadece bir talebesi kalmıştır; en sadık olanı. ve mürşit bu talebesine sorar: "arkadaşların neden birer birer terkettiler?" talebe biraz utanır sıkılır ama söylemek de durumundadır: "efendim, onlar sizin levh-i mahfuz'da adınızı şaki
ler arasında gördüler. o yüzden, birer birer bırakıp gittiler." ve mürşitten çok etkileyici şu cevap gelir: "ah evladım, ben o yazıyı orada kırk yıldır görüyorum. ama ne yapayım, gidecek başka kapı mı var ki?" der. işte o anda bu mübarek zatın adı şakiler listesinden silinip salihler listesine yazılır.
işte, ben de bir yıldır bu eksi karmayı görüyorum kimdir nedir'im'de ama ne yapayım, gidecek başka sözlük mü var ki? *
şöyle bir durum da var ki, neden eksi karmada olduğumu bildiğimden, bu benim için sorun değil. hem onların beğenilmeyen entryler olmasının sebebi zamanın ötesinde olmaları. *