We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
John Knight 1763'te Yorkshire'da doğdu, ancak genç bir adam olarak Manchester bölgesine taşındı. Çıraklık eğitimini tamamladıktan sonra Saddleworth köyünde el dokuma tezgahı dokumacısı oldu. Knight başarılı bir iş geliştirdi, ancak siyasi haklardan yoksun olduğu için kızgındı. Tom Paine'in fikirlerinden güçlü bir şekilde etkilenen John Knight'ın parlamento reformu konusundaki görüşleri onu yerel sulh yargıçlarının dikkatine getirdi ve 1794'te tutuklandı ve Royton'da kışkırtıcı bir konuşma yaptığı için iki yıl hapse gönderildi.
John Knight, çoğu el tezgahı dokumacısı gibi, yeni tekstil fabrikalarıyla rekabet etmeyi zor buldu. Haziran 1812'de John Knight, Manchester'daki bir meyhanede dokumacılar için bir toplantı düzenledi. Toplantı sona ermek üzereyken, Manchester Emniyet Müdür Yardımcısı Joseph Nadin geldi ve Knight'ı ve diğer otuz yedi dokumacıyı tutukladı. Knight, "dokumacılara buharlı dokuma tezgahlarını yok etme sözü vermekle" suçlandı ve onlar kışkırtıcı bir toplantıya katılmakla suçlandılar. Daha sonraki duruşmalarında otuz sekiz kişi beraat etti.
O yılın ilerleyen saatlerinde Knight yenilgiyi kabul etmek zorunda kaldı ve bir dokumacı olarak çalışmayı bıraktı. Knight şimdi Oldham'da bir okul müdürü oldu. O da gazeteciliğe dahil oldu ve 1816 yılında Manchester Siyasi Kayıt ve Manchester Anayasa Derneği sekreteri düzenlemeye başladı.
1812'de Binbaşı John Cartwright, Londra'da İngiltere'nin ilk Hampden Kulübünü kurdu. Dört yıl sonra, John Knight Lancashire'da ilk Hampden Kulübünü kurdu. 1818'de John Knight, Lancashire'daki Hampden Kulüplerinin koordinatörü oldu ve şimdi 'Kuzeyin Araba Yazarı' olarak biliniyordu. Binbaşı John Cartwright'ın 16 Ağustos 1819'daki St. Peter's Field toplantısında konuşmasını istemek Knight'ın fikriydi. O sırada yetmiş dokuz olan Cartwright katılamadı ve Henry Orator Hunt onun yerine ana konuşmacı oldu. .
16 Ağustos'ta St. Peter's Field'daki toplantıda, John Knight Oldham birliğine liderlik etti. Beyaz giyinmiş iki yüz kadını içeriyordu ve John Tyas'a göre Oldham pankartları "gün boyunca sergilenen açık ara en zariflerdi. Üzerinde 'Binbaşı Cartwright'ın Yasa Tasarısı, Yıllık Parlamentolar, Evrensel Oy Hakkı ve Oy ile Oylama' yazılıydı. Knight toplantı sırasında platformdaydı ve William Hulton tarafından tutuklanacak dört kişiden biri olarak seçildi.
Knight ve diğer adamlar, "hoşnutsuzluğu kışkırtmak amacıyla yasadışı bir toplantıda yasadışı pankartlarla bir araya gelmekle" suçlandılar. Henry Hatip Hunt suçlu bulundu ve iki yıl altı ay hapis cezasına çarptırıldı, oysa Samuel Bamford, Joseph Johnson ve Joseph Healey, Lincoln Hapishanesinde birer yıl hapis cezasına çarptırıldı. John Knight, Peterloo suçlamasından beraat etti, ancak suçlu bulundu ve 15 Kasım 1819'da Burnley'deki bir toplantıya katıldığı için iki yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Hapisten çıktıktan sonra John Knight sendika faaliyetlerine odaklandı. 1830'da Ulusal İplikçiler Birliği'nin ve üç yıl sonra On Saat Derneği'nin organizatörü oldu. 1838'deki ölümünden hemen önce, John Knight, Oldham Yoksulları Yardım Fonu'nun saymanı olarak maaşlı pozisyona atandı.
Kalabalığın içindeki insanlar o kadar sıkıydılar ve dimdik ayaktaydılar ki durmadan koşuşturmacalara ulaşamıyorlardı. Henüz toplantıdan çok azı, bu askeri gösterinin, haklarında izinleri olan Hunt, Johnson, Knight ve Moorhouse'u güvence altına almaktan daha fazlasını amaçladığını düşünüyordu. Bay Hunt'ın kendisini teslim etmesi istendi ve bunu bir Sulh Hakimi'ne yapmayı teklif etti, ancak Manchester Yeomanry Süvarilerine değil. Komisyondaki bir beyefendi kendini gösterdi ve Bay Hunt yetkisini kabul etti ve Yargıçların randevusu için ayrıldı; Bay Johnson ve Bay Saxton'ın götürüldüğü ve oradan Bay Hunt ile birlikte New Bayley hapishanesine götürüldüğü yer; Bay Knight kaçtı, ancak daha sonra kendi evinde tutuklandı ve Bay Moorhouse kısa süre sonra Flying Horse Inn'de gözaltına alındı.
Radikal hareketin kökeni 1812'deydi, ancak bir süre için, hareketi reform ve barış için bastırmak için kullanılan aynı adaletsiz araçlarla bastırılmıştı. Bazı işçiler, muhtemelen küçük bir şekilde bir imalatçı olan kurnaz yaşlı John Knight'ın önerisi üzerine, barış ve parlamenter reform dostlarına, düşündükleri bu konularda duygularını ifade etmeleri için bir fırsat verilmesinin uygun olduğunu düşündüler. mevcut acılarını hafifletmek için en çok hesaplanan iki önlem olmak. 11 Haziran 1812'de adamlar Prince Regent's Arms'ta bir araya geldi.
Knight, müteakip duruşma raporunun önsözünde, "Vardığımızda, kırk ya da elli kişiyi barındırabilecek bir odaya gösterildik ve uzun bir süre bekledikten sonra, şirket toplanıp biraz yiyecek alırken," diyor. saat ona çeyrek kala işimize başladık, toplantıyı hazırlayanların ikametgahlarını ve mesleklerini sorarak başladım, ardından hazırlanan dilekçeyi okumaya devam ettim. emekçi sınıfların içler acısı koşulları Yardım almanın en iyi yöntemi olarak uygulamaya çalıştığım sık ve genel dilekçeleri tavsiye ettim.
Saat on birde işimizin mali kısmına başladık ve Bay Oldham daha yeni 1 2 sterlin yatırmıştı. Aldığım masanın üzerinde, Nadin elinde bir gafletle içeri girdiğinde, arkasından silahları ve süngüleri sabitlenmiş çok sayıda asker geldi. Washington ve benim oturduğumuz masaya ilerleyen Nadin, orada hangi amaçla toplandığımızı sordu ve Washington, kararların bir kopyasını ona uzatarak, amacımızın barış ve parlamenter reform olduğunu söyledi. Nadin, "Sana inanmıyorum, bu sadece bir numara" dedi. Sonra üzerimizi aradı, isimlerimizi, mesleklerimizi ve evlerimizi teslim etmemizi, ellerimizin bağlanmasını ve kendimizin New Bailey'e götürülmesini emretti. Kesinlikle eve gitmemizi engellemeyi düşünemeyeceğini söyledim. Arama izni göstermedi, ancak sulh yargıçları otururken bizim hemen muayene olmamız gerektiğini söyledi."
O kadar sağlam, kurnaz ihtiyar John - toplantının yasallığının ve anayasal olarak Joseph Nadin'in kaba ellerinden herhangi bir koruma olduğundan korkacak kadar kurnaz değildi - otuz yedi yurttaşı, kelepçeli adamlara eşlik eden cesur bir askerle birlikte yürüdü. hapishaneye.
Yasaların yapılması ve uygulanmasından yalnızca mülk sahipleri yararlanır ve bu nedenle, kendi çıkarlarını desteklemek için, tüm emekçi sınıfların haklarını sürekli olarak azaltırlar. İşverenler ve işçiler arasındaki tüm anlaşmazlıklarda sulh hakimleri hemen her zaman işverenleri korur. İşçi sınıfına karşı öyle bir güçtür ki, Avam Kamarası'nda onların etkisi etkin bir şekilde ağır basana kadar, koşullarının daha iyiye gitmesine imkan yoktur.
Hükümetin bakanları, Kraliçe'ye günde 1.000 £ 'dan fazla bir gelir sağlarken, yüz binlerce tebaası günde 2 ve 1 gün açlıktan ölüyordu.
Şu anda Pazar okullarının yürütüldüğü sistemin hayranı değilim. Zenginler tarafından desteklendiler. Ve sonunda, kurumun özü neydi? Onlara, ellerinden geldiğince çok çalışmaları ve ellerinden geldiğince az şeyle yaşamaları öğretildi - zenginlik ve güce sahip olanlara pasif itaat ve boyun eğme doktrini. Kısacası, bu okulların müdürleri, yoksullara öğretmek ya da aralarında özgür ve bağımsız bir ruh uyandırmaya çalışmak yerine, çocukları köleliğe ve aşağılanmaya hazırlıyor sayılabilirdi.
John Knight (1626-1677 öncesi)
John Knight, Mayıs 1626'da (14 Mayıs'ta vaftiz edildi) İngiltere'de doğdu ve 27 Şubat 1677/8'de Newbury (Essex) Massachusetts'te öldü. Richard Ingersoll ve Agnes Langley'nin kızı Bathsheba Ingersoll ile evlendi. Bathsheba 1629'da Bedfordshire, İngiltere'de doğdu ve 24 Ekim 1705'te Newbury'de öldü. [1] [2] [3]
John ve Bathsheba'nın dokuz çocuğu vardı (John, Joseph, Elizabeth, Mary, Sarah, Hannah, Richard, Benjamin, Isaac).
John Jr. 1654'te polis memuru, 1668'de seçmen ve 1666'da milis çavuşu ve 1669'da teğmen oldu.[4]
1663'te Bathsheba, John'un amcası Richard Knight ve Richard Amca'nın evinde bir kağıt oyunu için oturan arkadaşı Hugh March'a karşı tanıklık etti. Kağıt oynamak elbette Püriten ahlak kurallarına çok aykırıydı. [5]
Jo'nun envanteri: şövalyeler arazi malları Chatell: 15 Mart 77:78:
[ ] ahırına 100£: 75 akana arazi: 5£: pr
acker. 475-00-00
9 İnek'e: 36£'dan 4 öküze 22£'a: 4 steareye [ ]:
üç yaşındakiler. 58-0-0
4 steares [ ]: çekme yılı 8£. Yılanları çekmek için:
2£/ arı skeps: 8£. 18-0-0
[ ] 4£'a: 38 gemiye [koyun] 15£. 8'e: domuz: 7£:
wareing aparille'e: onun: 8£. 34-0-0
9 çift levhaya 7£. 36'ya: peçeteler 2£ ila [ ] casis
pilo casis olarak 2 £. 11-0-0
5 yorgana: 4 boustor. 3 pilo 18£ - cortins: 1£ ila 3 [ ] 10.2. örtüler. 9. Blinckits 9£ ila 5 pirinç [ ]
4 £ - düşük tablo 5-1-10. 33-10-0
3'e [ ]: 1£: 4 kariye kadar: 10s ila 3 cuhins 6s. 1-16-0
Isınma tavalarını çekmek için: 15sn'den bilgisayara: 3£'den sütyenlere
[ ] 3£. 6-15-0
çömleklere ve çömleklere
andyonlar 3£. 3-0-0
barilles cillar [ ] yemek trenchars bookis 1£ ile [ ] arası
lantron. 2-12-0
Colt [ ] 10s ila [ ] 10s'de 3 tabancaya 3£. eyer ve amfi..[ ]
3'e [ ]: 4s'den 40'a kadar Hint mısırı: 5£'a bir barile
domuz eti 3£. 8-4-0
awhall & of 2 pare: & a [ ]: 10s. 0-10-0
fıçılamak ve [ ] & amp [ ] & amp zincirleri 3£. 3-0-0
bir kürek & amp 8 kova & amp 2 Howes: 3 eksen. 3 parça.
16s. saban için: & [ ]. 2-1-0
kile [ ] ve tüpleri 5s ila 2 damlama tavası ve diğer
potis: 6s. 0-11-0
bir pare tounges & pall & [ ] : 5s. 0-05-0
çuvalları ve burguları ve keskileri [ ] ve amp [ ] çekmek için. 1-0-0
havan topuna
adam : 250£. 250-10-0
birkaçl bilis'e tamamen vadesi gelmiş ve hiçbir şey saklı değildir.127-14-0
[ ] ve bir kargonun sağ kısmına: gon to
Barbados. 40-00-0
Jo'dan 20 bou barly'ye kadar: çıkışlar olarak
İnek [ ]. 4-0-0
bir [ ] 45£. 45-00-0
[ ]. 55-00-0
. 961-13-0
Emlak nedeniyle kitap borçları. 50-5-7
. 1014-18-7
Tapudan ödenecek borçlar
John Bartlett'in karısına. 40£-0-0
John [ ] çocuklarına. 30-0-0
[ ] para olarak almak için. 9-0-0
John'a [ ] para olarak. 7-0-0
Bay Clarke'a. 3-0-0
Bay Gyford'a. 4-0-0
Bay Mott'a. 1-10-0
NS [ ]. 4-0-0
Tabutu tristram yapmak için. 7-10-0
. 98-10-0…
Bathsheba Knight, 24 Eylül 1678'de Ipswich'te düzenlenen mahkemede… bunu merhum kocası John Knight'ın mülkünün gerçek envanteri olarak teslim etti." [6]
Bathsheba, 6 Mart 1678'de John'un mülkünün yöneticisi yapıldı ve mahkeme aşağıdaki bölünmenin yapılmasına karar verdi. John, Richard ve Benjamin 100 sterlin değerinde evi ve ahırı ve 375 sterlin değerinde 75 dönümlük araziyi aralarında eşit olarak bölüştüreceklerdi. Üç kızın her birinin 80 sterlini olacaktı. Bathsheba, mülkün geri kalanına sahip olacak ve borçları kendi payından ödeyecekti. Yerleşimde Yusuf'tan bahsedilmedi.
Massachusetts Ölümleri ve Definleri, 1795-1910
Adı: John Knight Cinsiyet: Erkek Ölüm Tarihi: 27 Şubat 1677 Ölüm Yeri: Newbury, Essex, Massachusetts
J.P Knight kimdi?
John Peake Knight, 13 Aralık 1828'de Nottingham'da doğdu.
12 yaşında Nottingham Lisesi'nden ayrıldı ve Derby tren istasyonundaki parsel odasında çalıştı.
Knight, Birleşik Krallık demiryollarında başarılı bir kariyere sahip oldu ve 20 yaşında Londra'dan Brighton'a Trafik Müdürü olarak terfi etti.
HABERLERDE EN ÇOK OKUNAN
KÖTÜ MOB
YIKILMAK İÇİN SOL
⟊LLOUS SALDIRI'
TEMİZ BAŞLANGIÇ
ÇOCUKLU ÇOCUKLAR
Hafta ortası kirpik
İngiltere'de demiryolu seyahatinin kalitesini artırmakla tanınır - kadınlar için güvenli vagonlar ve alarm çeker.
Knight ve eşi Elizabeth'in beş oğlu vardı.
Mucit 1886'da öldü ve Londra'daki Brompton Mezarlığı'na gömüldü.
Hikayeleriniz için para ödüyoruz! The Sun Online haber ekibi için bir hikayeniz var mı? [email protected] adresinden bize e-posta gönderin veya 0207 782 4368 numaralı telefonu arayın. 07810 791 502 numaralı telefondan WhatsApp'tan ulaşabilirsiniz. Videolar için de ödeme yaparız. Sizinkini yüklemek için buraya tıklayın
The Sun'dan daha fazlası
İngiltere, çeyreklere doğru ilerlerken, sonunda 2-0 drubbing'de Almanya'yı yendi
Park saldırısından önce, Chris Whitty'nin evinin önünde sokağa çıkma yasağına karşı 'katil' sloganı
İngiltere kadrosu Almanya ile karşılaşacak yeni diziliş ve Saka ile ancak Foden olmadan AÇIKLANDI
Özel Kullanıcı Tarafından Eklendi 2020-08-04 14:13:52 -0700
Ближайшие родственники
Romsey'den John ll Knight hakkında
1515'te John, 1517'de William ve 1519'da Thomas'ın babası.
Eldeki en eski kayıt 1549'da ölen Romsey'li JOHN KNIGHT'a aittir. Onun 9 Eylül 1549 tarihli vasiyeti Manastırdadır ve karısı Mawde ile iki oğlu JOHN ve WILLIAM'ı listeler. Veraset 13 Ocak 1550'de verildi.
Vasiyetnamede Thomas'tan bahsedilmiyor. Ayrıca iki kızı Alice ve Joan'ın babası olabilir. Arkadaşı John Ham (aynı zamanda John ile birlikte Romsey cemaatinin kurtarıcılarından biri) vasiyetin gözetmeni olarak listelendi.
Başka bir aile ağacı web sitesi Maude'u Margaret Maud Bellentyne, b. 1495, , Horshope, Berwick, İskoçya , d. Ağu 1569 – Yaş: 74 yıl
Romsey, Southampton'ın yedi mil kuzeybatısındaki Test nehri vadisinde küçük bir pazar kasabasıdır. Esas olarak, bir Benedictine manastırının şapeli olan 12. yüzyıldan kalma Norman kilisesi ile tanınır. Romsey Manastırı, 11. yüzyılın sonlarında William Rufus zamanında gülleriyle ünlüydü.
Romsey ve Timsbury'de daha önceki tarihlere ait birkaç dağınık kayıt olmasına rağmen, Romsey'in bucak kayıtları Katedral'de tutuldu ve 1569'da başladı. Şövalye adı o zamanlar kasabada yaygındı.
En eski kayıt, 1549'da ölen Romsey'li John Knight'a aitti. Bu John, Romsey Manastırı'nın manastırların dağıldığı sırada VIII. Henry'nin açgözlülüğünden kurtulmasına yardımcı oldu. Vasiyetinde eşi Maude ve iki oğlu John ve William listeleniyor. Romsey'in birkaç mil kuzeyindeki Timsbury'den gelen şövalyeler, 16. yüzyılın sonlarından kalmadır. Görünüşe göre aslen Northamptonshire'dan gelen küçük bir soylu aileydiler.
1539'daki baskıya kadar, kasaba daha çok Manastır'ın bir uzantısıydı ve burada lordluk vardı, ancak kasaba besbelli ki burada anlatılan loncalarının tarihinden görülebileceği gibi bir çeşit ayrı varoluşu aramış ve elde etmişti. Bölüm XL 1539 yılından itibaren kasaba tek başına kaldı ve kasaba halkının büyük Kiliseyi Kraliyetten 100 pounda satın aldığı 1544'teki önemli işlemle hızla canlılığını gösterdi. Dört adam, Robert Cook, John Salt, John Ham ve John Knight, tapuda "Romsey Kilisesi'nin Muhafızları" olarak tanımlanıyor. 8d. Parish Kilisesi'nin onarımı için ve arkadaşı John Ham'ın vasiyetinin gözetmenlerinden biri olmasını rica etti. Yeoman John Salte, vasiyetini 29 Temmuz 1554'te yaptı ve yılın sonuna doğru öldü.
Son Vasiyet ve Vasiyetnamelerinde Trinity'den (Winchester Katedrali) ana kiliseleri olarak söz ettiler. Trinity Kilisesi (976-1079 inşa edilmiş), Romsey Abby'den (1120-1250 inşa edilmiş) ve diğer bölge kiliselerinden daha eskidir. Winchester Katedrali, Winchester, Hampshire, İngiltere'de bulunan bir İngiltere Kilisesi katedralidir. İngiltere'nin en büyük katedrallerinden biridir. Kutsal Üçlü, Aziz Peter, Aziz Paul ve Aziz Swithun'a adanmış,
Winchester Katedrali'nde gerçekleşen önemli olaylar şunlardır: Kral Harthacanute'nin cenazesi (1042) İngiltere Kralı II. William'ın cenazesi (1100) Genç Kral Henry ve kraliçesi Marguerite'nin taç giyme töreni (1172) İngiltere Kralı I. Richard'ın ikinci taç giyme töreni (1194) ) İngiltere Kralı IV. Henry ve Navarre'lı Joanna'nın evliliği (1403) İngiltere Kraliçesi I. Mary ve İspanya Kralı II. Philip'in evliliği (1554)
1067'de kuruldu. Sadece Büyük Salon hala ayakta duruyor ve Winchester tarihinin bir müzesine ev sahipliği yapıyor. 1302'de, Edward I ve ikinci karısı Margaret of France, kalenin kraliyet daireleri yangınla tahrip edildiğinde ölümden kıl payı kurtuldu. Kral Edward IV'ün kızı Yorklu Margaret, 10 Nisan 1472'de burada doğdu. 17 Kasım 1603'te Sir Walter Raleigh, Büyük Salon'da vatana ihanetten yargılandı. Kale, İngiliz İç Savaşı'nda Kraliyetçiler tarafından kullanılmış ve sonunda 1646'da Parlamenterlerin eline geçmiştir. Daha sonra Oliver Cromwell kalenin yıkılmasını emretti.
"Winchester Yuvarlak Masa", Winchester Kalesi'nin Büyük Salonunda asılıdır. Winchester, 12. yüzyılda inşa edilen kalesinin Büyük Salonu ile ünlüdür. Büyük Salon, 1222 ve 1235 yılları arasında yeniden inşa edildi ve hala bu formda. Salonda en az 1463'ten beri asılı olan Kral Arthur'un Yuvarlak Masası ile ünlüdür. Masa aslında 13. yüzyıldan kalmadır ve bu nedenle Arthur'un çağdaşı değildir. Buna rağmen hala önemli tarihi ilgi çekiyor ve birçok turisti çekiyor. Masa orijinal olarak boyanmamıştı, ancak 1522'de Kral VIII. Winchester, başkentin Londra'ya taşındığı Norman Conquest'ten bir süre sonraya kadar İngiltere'nin başkentiydi.
ŞÖVALYE şecere
WikiTree, herkes için sonsuza kadar %100 ücretsiz olan, giderek daha doğru bir işbirliğine dayalı aile ağacı yetiştiren bir soy bilimci topluluğudur. Lütfen bize katıl.
Lütfen KNIGHT aile ağaçlarında işbirliği yapmak için bize katılın. Yetiştirmek için iyi soybilimcilerin yardımına ihtiyacımız var. Tamamen bedava hepimizi birbirine bağlamak için paylaşılan aile ağacı.
ÖNEMLİ GİZLİLİK BİLDİRİMİ VE SORUMLULUK REDDİ: ÖZEL BİLGİLERİ DAĞITIRKEN DİKKATLİ KULLANMA SORUMLULUĞUNUZ VARDIR. WIKITREE EN HASSAS BİLGİLERİ, AMA SADECE BÖLÜMDE BELİRTİLEN ÖLÇÜDE KORUR. KULLANIM ŞARTLARI VE GİZLİLİK POLİTİKASI.
Şövalye
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Şövalye, Fransız şövalye, Almanca Ritter, şimdi çeşitli hizmetler için verilen bir onur unvanı, ancak başlangıçta Avrupa Orta Çağlarında resmi olarak süvari olarak kabul edildi.
İlk ortaçağ şövalyeleri, bazıları ordularında hizmet ettikleri lordların tımarları olarak toprakları elinde tutan vasallar olan profesyonel süvari savaşçılarıydı, diğerleri ise toprakla donatılmamışlardı. (Ayrıca bakınız şövalye hizmeti.) Şövalyeliğe girme süreci genellikle resmileşti. Askerlik mesleğine aday olan bir genç, 7 yaşından itibaren, babasının hükümdarının hanesine katılmadan önce, belki 12 yaşında, sadece askeri konularda değil, aynı zamanda daha ileri eğitim için babasına bir uşak olarak hizmet edebilir. dünyanın yolları. Çıraklığının bu döneminde damoiseau (kelimenin tam anlamıyla “lordluk”) veya varlet veya vale (Almanca: Knappe), koruyucusunu kalkan taşıyıcısı olarak bir kampanyada takip edene kadar, ecuyer, veya esquire veya silahlarının taşıyıcısı (armger) olarak. Yeterli olduğuna karar verildiğinde ve şövalye teçhizatını satın almak için para geldiğinde, şövalye olarak adlandırılacaktı. Dublaj töreni önemli ölçüde değişiyordu: büyük bir şölen gününde veya bir kraliyet vesilesiyle son derece ayrıntılı olabilir veya savaş alanında basitçe yapılabilir ve dublaj şövalyesi istediği herhangi bir uygun formülü kullanabilir. Bununla birlikte, yaygın bir unsur, omuza dokunmak için bir kılıç bıçağının düzlüğünün kullanılmasıydı - yani, modern zamanlarda hayatta kaldığı şekliyle şövalyelik ödülü.
Şövalyelik geliştikçe, kiliseye saygı, yoksulların ve zayıfların korunması, kişinin feodal veya askeri üstlerine sadakat ve kişisel onurun korunmasını içeren bir Hıristiyan şövalye davranışı ideali kabul edildi. Ancak idealin gerçekleşmesine en yakın olanı, 11. yüzyılın sonundan itibaren Hıristiyan Avrupa şövalyelerini kilisenin himayesi altında ortak bir girişimde bir araya getiren Haçlı Seferleri'ydi. İsa'nın mezarında lakaplı şövalyeler, Kutsal Kabir şövalyeleri olarak biliniyordu. Haçlı Seferleri sırasında şövalyelerin ilk emirleri ortaya çıktı: Kudüs St. John'un Hospitallers'ı (daha sonra Malta Şövalyeleri), Süleyman Tapınağı Nişanı (Tapınaklar) ve daha sonra St. Lazarus Nişanı cüzzamlı hastaneleri korumak gibi özel bir görevi vardı. Bunlar gerçekten uluslararasıydı ve hem amaçları hem de biçimleri bakımından, üyeleri için bekarlık ve kiliseninkine benzeyen hiyerarşik bir yapı (toprakların büyük efendisi “sütunları” veya eyalet efendileri, büyük rahipler komutanları şövalyeleri) ile açıkça dini nitelikteydi. kendisi. Ancak tarikatların sayısı ve zenginliği arttıkça dini amaçlarının yerini siyasi faaliyetlere bırakması çok uzun sürmedi.
Aynı zamanda, daha çok ulusal bir önyargıya sahip haçlı emirleri ortaya çıktı. İspanya'da, oradaki Müslümanlara karşı mücadele veya hacıların korunması için, 1156-1171 yılları arasında Kastilya'da Calatrava ve Alcántara ve Santiago (St. James) Tarikatları kuruldu. Ancak Aragon'un Montesa Düzeni (1317) ve Portekiz'in Mesih Düzeni, Tapınakçıların dağılmasından sonra kurulmamıştı. Alman şövalyelerinin en büyük düzeni Töton Düzeni idi. Bu “ulusal” haçlı düzenleri, uluslararası düzenlerinkine benzer bir dünyevi büyüme rotası izledi, ancak üstlendikleri Avrupa'daki haçlı seferleri, Filistin'deki uluslararası girişimlerden daha az olmamak üzere, uzun süre yurtdışından veya kendi saflarının dışından bireysel şövalyeleri çekecekti.
11. yüzyılın sonu ile 13. yüzyılın ortaları arasında şövalyelik ile feodalizm ilişkisinde bir değişiklik meydana geldi. Şövalyeleri, normalde yılda 40 gün hizmet vermek zorunda olan toprak sahiplerine ziyan edilen feodal ordu, savunma ve bir krallık içinde hizmet için yeterliydi, ancak zamanın şimdi daha sık olan uzun mesafe seferleri için pek uygun değildi. Anglo-Fransız savaşlarında başlatılanlar gibi haçlı seferleri veya sürekli istilalar. Sonuç iki yönlü oldu: bir yanda krallar sık sık şövalyelik zaptına, yani belli bir değerin üzerindeki toprak sahiplerine şövalye ünvanı vermeye zorlanırken, diğer yanda ordular daha çok ve daha çok teşkilatlanmaya başladı. bir zamanlar muhariplerin ana grubunu oluşturan şövalyeler, bir azınlığa indirgenmişti - bir subay sınıfına benziyordu.
Haçlı Seferlerinin kademeli olarak sona ermesi, şövalye ordularının piyadeler ve okçular tarafından feci yenilgiler, topçuların gelişmesi, kraliyet iktidarının merkezi monarşi lehine feodalizmin sürekli aşınması - tüm bu faktörler, geleneksel şövalyeliğin dağılması anlamına geliyordu. 14. ve 15. yüzyıllar. Şövalyelik, askeri amacını yitirdi ve 16. yüzyıla gelindiğinde, hükümdarların istedikleri gibi bahşedebilecekleri bir onursal statüye indirgendi. Bir prensin maiyetindeki sofistike soylular için modaya uygun bir zarafet modası haline geldi.
Orta Çağ'ın sonlarından itibaren çok sayıda laik şövalye tarikatı kuruldu: örneğin (birkaç isim vermek gerekirse), Jartiyerin En Asil Düzeni, Altın Post Nişanı, Aziz Michael ve Aziz George'un En Seçkin Düzeni , Devedikeni'nin En Eski En Asil Düzeni ve Hamam'ın En Onurlu Düzeni. Bu onurlar, asalet veya devlet hizmetinde en yüksek düzeydeki kişilere veya daha genel olarak çeşitli meslek ve sanatlarda seçkin kişilere ayrılmıştı. Birleşik Krallık'ta, şövalyelik, bugün hâlâ hükümdarın ve tebaanın kişisel olarak yer aldığı bir törenle verilen tek unvandır. Modern biçiminde tebaa diz çöker ve egemen ona çekilmiş bir kılıçla (genellikle bir devlet kılıcı) önce sağ omuza sonra sol omuza dokunur. Erkek şövalye, kişisel adından önce kadın şövalye Hanım önekini efendim önekini kullanır.
Britannica Ansiklopedisi Editörleri Bu makale en son Referans İçeriği Yönetici Editör Adam Augustyn tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.
Franklin W. Şövalye
Franklin W. Knight, 1973'te Baltimore'daki Johns Hopkins Üniversitesi'nin fakültesine katıldı ve 1991'de Leonard ve Helen R. Stulman Tarih Profesörü olarak atandı.
University College of the West Indies-London (BA (Hons.) 1964) mezunu, Madison'daki Wisconsin Üniversitesi'nden MA (1965) ve Doktora (1969) derecelerini aldı.
Knight'ın araştırma ilgi alanları, özellikle 18. yüzyıldan sonra Latin Amerika ve Karayipler'in sosyal, politik ve kültürel yönlerine ve ayrıca karşılaştırmalı boyutlarında Amerikan köle sistemlerine odaklanmaktadır.
Knight, Sosyal Bilimler Araştırma Konseyi, Ulusal Beşeri Bilimler Vakfı, Davranış Bilimleri İleri Araştırma Merkezi, Ford Vakfı ve Ulusal Beşeri Bilimler Merkezi'nden burslar almıştır. Sosyal Bilimler Araştırma Konseyi, Ulusal Beşeri Bilimler Vakfı, Amerika Kıtası Vakfı, Ulusal Araştırma Konseyi, Amerikan Tarih Derneği, Latin Amerika Tarihi Konferansı, Latin Amerika Çalışmaları Derneği, Amerikan Öğrenilmiş Dernekler Konseyi, Tarih Kurumu ve Karayip Tarihçileri Derneği.
Latin Amerika ve Karayip sorunlarına ilişkin analizleri Ulusal Halk Radyosu, Amerika'nın Sesi, İngiliz Yayın Kurumu, McNeill/Lehrer Raporu, C-Span ve ticari ve kamu radyo ve televizyon istasyonlarındaki birçok yerel programda yayınlandı. Amerika Birleşik Devletleri genelinde. Columbus and the Age of Discovery televizyon dizisi The Buried Mirror Americas Plagued: Invisible Armies Crucible of Empire: The War of the Millennium ve The Louisiana Purchase'de akademik danışman olarak görev yaptı.
Profesör Knight, Tarih Kurumu'nun (2004-2006) başkanıydı ve Ekim 1998 ile Mayıs 2000 arasında Latin Amerika Çalışmaları Derneği'nin başkanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda Ulusal Araştırma Konseyi'nin danışma komitelerinde görev yapıyor. Kongre Kütüphanesi Hispanik Bölümü ve çeşitli akademik dergilerin yayın kurulları. Amerika'nın yanı sıra Avustralya, Japonya ve Avrupa'da konferanslar verdi. 2001'de Brezilya'nın Bahia Edebiyat Akademisi'nin Sorumlu Üyesi ve 2006'da Muhabir Üyesi seçildi. Academia Dominicana de la Historia. 2007'de Batı Hint Adaları Üniversitesi, Mona Jamaika Profesör Knight'a Fahri Edebiyat Doktoru verdi. 2012 yılında Küba Tarih Akademisi Sorumlu Üyesi seçildi. Miembro de Honor tarafından Asociación de Historiadores de America Latina y del Caribe (ADHILAC) 2011 yılında ve Asociación de Historia Ecómica del Caribe (AHEC) 2013'te. Ayrıca 2013'te Jamaika Enstitüsü Konseyi'nden Altın Musgrave Edebiyat Madalyası kazandı.
Knight'ın başlıca yayınları şunlardır: Ondokuzuncu Yüzyılda Küba'da Köle Topluluğu (Wisconsin, 1970) Latin Amerika Toplumlarının Afrika Boyutu (Macmillan, 1974) Karayipler: Parçalanmış Milliyetçiliğin Doğuşu (Oxford, 1978 2. Baskı, 1990'da gözden geçirilmiş) Afrika ve Karayipler: Bir Bağlantının Mirasları Margaret Crahan ile birlikte düzenlendi (Johns Hopkins, 1979) Modern Karayipler, Colin A. Palmer ile birlikte düzenlendi (Chapel Hill, 1989) Atlantik Liman Şehirleri: Atlantik Dünyasında Ekonomi, Kültür ve Toplum , 1650-1850, Peggy K. Liss ile birlikte düzenlendi (Tennessee, 1991), UNESCO Karayipler Genel Tarihi, cilt III: Karayipler Köle Dernekleri (Londra ve Basingstoke: UNESCO Publishing/Macmillan Educational Publishing, 1997) ve Bartolomé de Las Casas, An Introduction, Much Abbreviated, of the Destruction of the Indies (Hackett, 2003) ve Teresita Martinez Vergne, Contemporary Caribbean Cultures and Societies in a Global Context, (Cha Pel Hill, 2005). Sugar and Railroads, A Cuban History, 1837-1959, Oscar Zanetti ve Alejandro García'nın (Chapel Hill, 1998) ortak çevirmenliğini yaptı. Ayrıca profesyonel dergilerde 82'den fazla makale, bölüm ve önsöz ile 140'tan fazla kitap incelemesi yayınlamıştır.
1974 ve 1982 yılları arasında Knight, Johns Hopkins University Press'in Atlantik Tarihi ve Kültürü üzerine araştırma serisinin ortak editörlüğünü yaptı ve 1975 ile 1986 arasında, Kongre Kütüphanesi Hispanik Bölümü tarafından yayınlanan Latin Amerika Çalışmaları El Kitabı'nın Karayipler bölümünün editörlüğünü yaptı.
Jones'un Özgür Eyaleti (2016)
Mississippi eyaleti Ocak 1861'de Birlikten ayrıldığında, birçok Mississippili karara karşı çıktı. Mississippi'nin Ayrılık Bildirgesi, Jones County'de yaşayan küçük ailelere ait çiftliklerin ve sığır çobanlarının çoğunun görüşlerini yansıtmadı. Bu, öncelikle yetiştiricilerin çıkarlarını yansıtan bir karardı. Nisan 1861'de Amerikan İç Savaşı başladığında, devletin yeni Konfederasyon hükümetine karşı çıkan herkes hain ve korkak olarak kabul edildi. Derhal ölüm, Konfederasyon Ordusuna katılmayı reddedenlerin cezasıydı. NS Jones'un Özgür Eyaleti gerçek hikaye, Newton Knight'ın 1861 sonbaharının başlarında orduya yazıldığını ortaya koyuyor. Jones'un Özgür Devleti kitap yazarı Victoria E. Bynum, Knight'ın zorunlu olarak askere alınma korkusundan değil, sadece asker olmak istediği için askere alınmadığına inanıyor. -Mississippi Tarihi Şimdi
Newt'in arkadaşı Jasper, "Yirmi Zenci Yasası"nın geçmesine üzüldüğü için mi ordudan ayrıldı?
Newt'in yeğeni Daniel gerçek bir kişiye mi dayanıyor?
Numara. Jones'un Özgür Devleti kitap yazarı Victoria E. Bynum, Newton Knight'ın (Matthew McConaughey) savaşta korumaya çalıştığı Daniel'in (Jacob Lofland) en iyi ihtimalle Korint Savaşı'nda öldürülen çeşitli 7. Tabur askerlerinin bir bileşimi olduğunu söyledi. Filmde olduğu gibi, savaş ve kayıpları, askerlerin çoğunda büyüyen hayal kırıklığını derinleştirdi.
Newton Knight'ın Konfederasyon Ordusunu terk etmesine ne sebep oldu?
Konfederasyon Ordusunda sadece birkaç ay görev yaptıktan sonra, gerçek Newton Şövalyesi, General Braxton Bragg tarafından eve gitmesi ve ölmekte olan babası Albert Knight ile birlikte olması için izne ayrıldı. Daha sonra 13 Mayıs 1862'de orduya geri döndü ve arkadaşları ve komşuları ile birlikte Mississippi Piyade Yedinci Taburu F Bölüğü'ne er olarak katıldı (daha sonra sadece yaralıların bakımı için bir emir olarak çalışmaya döndüğünü söyleyecekti). ve filmde gösterildiği gibi hasta). Kasım 1862'de Konfederasyon süvarilerinin ailesinin atlarını aldığını öğrendiğinde firari oldu (İzinsiz Yok). Yol boyunca kaçakları arayan Konfederasyon devriyelerinden kaçınarak Jones County'ye geri 200 millik bir yolculuğa çıktı. -Mississippi Tarihi Şimdi
Konfederasyon, insanların evlerini yağmalamalarına ve savaş adına ne isterlerse almalarına izin veren ve çoğu zaman aileleri aç bırakan yozlaşmış bir "ayni vergi" sistemi uygulamıştı. araştırmasında Jones'un Özgür Eyaleti Gerçek hikaye, aldıklarından bazılarının yiyecek, at, tavuk, et, kumaş ve domuz olduğunu öğrendik. -Smithsonian.com
Teğmen Barbour gerçek bir Konfederasyon askerine mi dayanıyor?
Hayır. Filmde Jones County'deki çiftliklere baskın düzenleyen Teğmen Barbour, Bill Tangradi tarafından canlandırılan kurgusal bir karakterdir. Yazar Victoria E. Bynum, Teğmen Barbour'un muhtemelen Knight Company ile anlaşmazlık yaşayan altı ya da daha fazla Konfederasyon subayından iki veya daha fazlasının bir bileşimi olduğunu aktardı. He was also created to represent the Confederate soldiers who carried out the "tax in kind" system, which allowed soldiers to pillage homesteads in the name of the war effort, often leaving the residents destitute. As with Newton Knight's family in the movie, the wives and children of the fathers who were away fighting were usually the ones left starving.
Why was Jones County more disloyal to the Confederacy than other areas?
While fact-checking the Free State of Jones movie, we learned that Jones County, Mississippi had only a 12 percent slave population, fewer than any other county in Mississippi. This is the main reason for its heightened disloyalty to the Confederacy. Newton Knight's skillful leadership and the independent tribal spirit of the people helped as well. -Smithsonian.com
Is fugitive slave Moses Washington based on a real person?
No. Portrayed by actor Mahershala Ali, the escaped slave Moses Washington is a fictional character. His inclusion in the movie represents the fact that deserters like Newton Knight collaborated with slaves during the Civil War. It also implies that Newton Knight himself likely had friendships with other black men and women besides his relationship with Rachel. Yet, we don't know whether Knight collaborated with a man similar to Moses. -Renegade South
Was the real Newton Knight ever taken prisoner by the Confederates?
Did Rachel really help pass information to Newton Knight and his fighters?
Evet. While they were hiding out in the swamps, sympathizers and local slaves, most notably Rachel, helped to supply them with information and food. At the same time, Confederate Colonel Robert Lowry (portrayed by Wayne Pére in the movie) was leading the charge to crush the rebellion, hunting the men with packs of vicious dogs and hanging ropes. -Smithsonian.com
Did Newton Knight and his fighters really stage a surprise attack outside a church?
Evet. According to author Victoria E. Bynum, an ambush appears in several accounts of the Free State of Jones story passed on by family members.
Did Newton Knight's wife Serena stay with him after he began an interracial relationship with Rachel?
Evet. Serena Knight was still living with Newt in 1880, years after Rachel, a former slave of Newt's grandfather, had started giving birth to children believed to be fathered by Newt (they would have a total of five children together). Serena herself was the mother of nine of Newt's kids (only one child is shown in the movie). She did not move out of the household until sometime between 1880 and 1900. During the first five years following Rachel's death in 1889, Newt fathered two kids with Rachel's daughter from another man, Georgeanne. The Free State of Jones book author Victoria E. Bynum suggests that this may have been what finally made Serena leave the household. She remained in the Knight community, however, moving in with her daughter Mollie and Mollie's husband Jeffrey (Rachel's son by another man). -Renegade South
Did Newton Knight and his wife Serena ever divorce?
Did Newton Knight kill Confederate Major Amos McLemore?
Though there is no hard proof, it is widely believed that Newton Knight and two accomplices shot dead Confederate Major Amos McLemore on October 5, 1863 while McLemore was visiting the home of Confederate Representative Amos Deason. The movie's version of Newt shooting McLemore during a skirmish and then strangling him after he fled into a church is fiction. Like in the film, Knight's reason for killing McLemore was to stop him from leading efforts to round up local deserters for execution. Amos McLemore's death is known as being the opening shot that sparked the insurrection against the Confederacy, spearheaded by Mississippi Unionists and Confederate deserters. -Renegade South
Did Newton Knight's fighters really overthrow Confederate forces in Jones County?
Evet. In the spring of 1864, the Knight Company declared loyalty to the Union and overthrew the Confederate authorities in Jones County, Mississippi. In the process, they crippled the "tax in kind" system of the Confederacy and redistributed Confederate supplies. They also vowed to defend each other's farms and homes. According to the legend, the county subsequently became known as the Free State of Jones. The members of the Knight Company engaged in their final skirmish on January 10, 1865 at Sal's Battery (sometimes spelled Sallsbattery), driving away Confederate infantry and cavalry. The Confederacy fell three months later. -Smithsonian.com
What happened to Newton Knight after the Civil War and Reconstruction?
With former Confederates resuming positions of power, the Klan at his heels, and the passing of Jim Crow segregation laws, the real Newton Knight withdrew from white society and lived a quiet self-sufficient life with Rachel and his mixed-race family on his homestead on the Jasper County border. Much of his time was spent doting on the growing number of children and grandchildren who surrounded him. It has been said that he died of a heart attack in February 1922 while dancing on the porch of his grandaughter's cabin. Per his instructions, he was buried next to Rachel who had passed away in 1889 thus defying the law at the time that said whites and blacks could not be buried in the same cemetery. -Smithsonian.com
Was Newt's great-grandson, Davis Knight, really put on trial for marrying a white woman?
Evet. Despite appearing white, Davis Knight was put on trial in 1948 for marrying Junie Lee Spradley, a white woman, two years earlier. Davis Knight had been charged with the crime of miscegenation. The Mississippi law stated that a person could be labeled as "Negro" if they had one-eighth or more African ancestry. However, most Mississippians believed anyone with even a drop of African blood in their genealogy to be "Negro."
Davis Knight was convicted of miscegenation on December 17, 1948. However, he did not serve his five-year prison sentence. The state supreme court overturned the lower court's decision, citing the state's failure to prove beyond a reasonable doubt that Davis Knight had one-eighth or more "Negro" blood, which in the state's eyes would define him as African American. -The Free State of Jones book
John Knight - History
HISTORY OF THE KNIGHTS OF ST. JOHN INTERNATIONAL
In America during the middle of the nineteenth century, after the Civil War, there existed a number of uniformed military societies, the Knights of St. Paul, Knights of St. George, the Knights of St. Louis, and many more, which would be a modern counterpart of knights of old. The medieval knights fought well for God and the Church on the field of battle, but these new groups chose a different field, a spiritual one, whereupon they could strive to capture men’s hearts and minds for God.
These various groups of Catholic Knights were of many descriptions of uniforms, by-laws, aims and purposes. Some wore uniforms modeled after the steel armored uniforms of the ancient knights, coats of velvet, brass plumed helmets bedecked with feathers, shining breastplates, leggings with enormous boots with spurs. Some had by-laws to aid various segments of immigrants, others for the purpose of musical and literary enrichment, for the veneration of a certain saint, payment of sick benefits to members and their families, payment of death benefit to widows and orphans of deceased members. All had the central purpose to serve Almighty God and His Church.
Several of these organizations met by chance in Rochester, New York, in June of 1874, in a common convention. Visiting delegates were favorably impressed, and returned to their home cities, determined to form joint organizations at home. It was incorporated by a special act of the Legislature of the State of New York. Combined commanderies soon came into existence in Buffalo, Baltimore, Cincinnati, Detroit, Syracuse, Denver, Dayton, Toronto, Louisville, and Columbus. Each of these combined groups still had their own individual laws, and followed its own discretion in regard to uniforms
On October 15, 1879, some Commanderies of Catholic Knights from Baltimore, Washington and Cincinnati met in Baltimore to consider and discuss the question of the formation of a national organization that would result in a merger or union of the various Catholic uniformed societies of the country under one head. After deliberations it was decided to form such a body, and an organization was perfected with the election of officers and the selection of the name, “The Roman Catholic Union of Knights of St. John.”The next convention was held in Cincinnati in 1880, and more commanderies became affiliated with the “Union.” A resolution was later adopted to shorten the name to “Knights of St. John”
Henry J. Werst
Wapakoneta, OH
Supreme President
M.J. Kane
Buffalo , NY
Supreme Secretary
1896-1907
Lewis N. Werner
Sandusky,OH
Supreme Treasurer
1896-1898
Undoubtedly the story of the chivalrous deeds of the medieval knights preserved in the
archives of history, in caring for the sick and infirm, giving asylum to travelers and defending
them again the barbarous attacks of the Turks, inspired these Catholic men of America to
place this new society under the patronage of St. John the Baptist. Thus was cast the pattern
for the modern Knights who would initiate the virtues of the medieval knights namely , a
filial devotion to and respect for the authority of the Roman Catholic Church, a sense of
honor, love of truth, courage, and an indiscriminating charity motivated by the love for God.
An example of the first Commandery Flags
Offered for sale by the Knights of St. John
The founders of the Knights of St. John had ideals which they desired to spread and foster
among Catholics. They understood the truth of the adage, “In unity there is strength.” Alone
they could do little, but by uniting many groups and people under a leadership, they could
accomplish much for God and His Church. Thus was born the idea out of which the Knights of
St. John grew and prospered.
In the Charter application they stated their purpose to be to create and foster a feeling of
fraternity and fellowship among various commanderies to improve the members moral,
mental, and social condition to aid, assist and support members and their families in case of
want, sickness and death and to promote the welfare of the Roman Catholic Church.
These high purposes are attained through the activities of the individual commanderies and their governing bodies. Monthly meetings are conducted by a common ritual to promote fraternalism and friendship. Activities of every description are promoted religious, social and athletic. Charity work is done anonymously. The many and varied programs and activities can fill the calendar of the active member.
Knights work in close harmony with their pastors, taking an active part in liturgical functions. A good Knight of St. John is always a good Catholic. Conventions are held on a grand or state level. International Biennial conventions feature solemn Pontifical Mass, memorial Mass for deceased, street parade, receptions, banquet and dance, in addition to the business sessions.
Included in the many benefit of membership ae the following: An affiliation with the church in a very particular manner, the opportunity to wear the uniform of a Catholic organization, the practice of Catholic action by the public profession of faith, parish involvement, mission work, fraternity, social activities, benevolence, sports programs, good fellowship, the spiritual benefits of participating at Mass and special days of recollection and retreats.
In 1913, Commanderies spriung up in Trinidad-Tobago and by 1929, we had Commanderies in Panama and the Canal Zone. In 1933 the Order of the Knights of St. John was introduced into the Gold Coast, now Ghana, through the influence of Anthony Quansah and his son, Emmanuel Raphel Quansah of Saltpong. They applied to the United States for permission to form a commandery, at Saltpond, in the Central Region of Ghana. The Archbishop of Cape Coast, the Most Reverend Thomas William Porter stipulated that he would allow them to promote membership and hold meetings and render his final decision in five years. At the end of the fifth year, 1937, His Grace approved the establishment in Ghana as the Order was flourishing throughout parishes in the country. Through the universality of the Roman Catholic Church, coupled with cross border trade and movement of goods and persons there was a rapid expansion of the Noble Order in the West African sub-region. Over a short span of time, the Order was inaugurated in Lome, Togo Monrovia, Liberia Enugu, Nigeria and Freetown, Sierra Leone. Today the order boasts over 16,000 members in West Africa, alone. The order has grown, with more commanderies in England and Germany that the name was changed in 1998 to the Knights of St. John International.
Throughout our history the Knights have been blessed with outstanding leaders, men who have picked up the gauntlet laid down by their predecessors. Dedicated men who year after year, have gladly assumed the work, the responsibility and the obligation of preserving our Noble Order, so that they could pass it on in a condition so that it would be, at least, no less than it was when they received it. Our past and our present day leaders have accomplished this with distinction and with growing results.
Yorumlar
. secrets were kept? SFW? Whatever tiny bits of wisdom any western religion tried to keep tight to the vest was a drop in the bucket to eastern wisdom traditions. This is all just trivia, and does not advance one down the path of wisdom. Beginners abound, lol.
John the Baptist had nothing to do with templars. The Bible says exactly what John was doing.
Well all I can say is 'the plot thickens' !! All this tale does is confirm in my mind that humans are really, really creative and think that their imagined 'truths' are inspiration from 'god' - this is why we have so many groups all convinced they have the 'real truth' - good grief we are insane !
Actually the first image of the article are not of templar knights but of the Knights of Malta - Originally known as the Knights Hospitaller (Order of Saint John of the Hospital of Jerusalem).
Where to start? The first picture is already wrong, the cross was on the shoulder and not on the chest (only crusaders wore it on the chest but it wasn't the same cross. John had doubt about JC being the messiah, this is why he named Simon Magus his heir. Hugues de Payens had his trip prepared by Cistercian monks years before he realize he was going to the Holy Land to create a new order of fighting monks.