Elfler ve Cüceler Arasındaki Düşmanlığın Nedenleri
Elfler ve cüceler neden birbirlerine düşmanca davrandıklar, hiç merak ettiniz mi? Elbette burada Elfler derken bir ayrım yapmak gerekiyor. Orta-Dünya’yı anlatan altı filmde de cüceler ve elflerin yıldızlarının pek barışmadığını gördük, ancak bu Elfler Teleri soyuna mensup elflerdi. Daha Yüzük Kardeşliği’nin başlarında Legolas ve Gimli’nin anlaşamadığını biliyoruz. Bunun Hobbit’te Thranduil’in Erebor’a yardım etmemesi olduğunu falan düşünmeyin. Teleri soyu ve cücelerin arasındaki düşmanlık bundan binlerce sene öncesine dayanıyor.
Öncelikle Legolas’ın ve Thranduil’ın soyundan ve halkıyla aralarındaki soy farkından bahsetmek gerek. Thranduil Oropher’in oğluydu. Oropher ise Sindar’dandı ve Birinci Çağ’da Doriath’ta yaşıyordu. Yani Thranduil bir Sinda’ydı. Thranduil’in halkı ise Silvan Elfleri olarak bilinmektedir. Yani Orman Elfleri. Silvan ve Sindar’ın soyu Teleri’ye uzansa da, Sindar, Silvan’a göre çok daha soylu ve güçlü bir halktır.
Bu ayrım, Eski Günler’de Büyük Yolculuk sırasında yaşanan ayrımlardan kaynaklanıyor. Valar’ın çağrısına uymakta en gönülsüz olan Teleri’ydi ve yolculuk sırasında Nandor dediğimiz bir grup onlardan ayrılmıştı. Silvan Elfleri bu Nandor denen kolun soyundan gelmektedir ve Valinor’un İki Ağacı’nın ışıklarını hiç görmediklerinden Umanyar’dan sayılmaktadırlar. Teleri bundan sonra yoluna devam etmiştir ancak kralları Elwë kaybolunca, halkın bir kısmı Orta-Dünya’da kalmış, geri kalanı karşıya geçmiştir. Olwë komutasında karşıya geçenler Calaquendi, yani Işığın Elfleri’nden sayılmışlar ve Alqualondë’de yaşamaya başlamışlardı. Orta-Dünya’da kalan Teleri, en sonunda Ağaçların Işığını görmüş krallarını, bir Maia olan Melian’la birlikte bulmuşlardı ve Melian kraliçeleri olmuştu. Böylesine iki kutlu varlığın yönetiminde yaşadıklarından ve kralları Ağaçların Işığını gördüğünden bu Elflere “Sindar” denen “Gri Elfler” adı yakıştırılmıştı.
Yani Silvan elfleri, bir Sinda tarafından yönetiliyorlardı ama aslen aynı soydan geliyorlardı.
Dönelim konumuza:
Elwë’nin diyarı Doriath olarak bilinmekteydi ve Beren’in Silmaril’i bir dönem Elwë’nin ellerinde kalmıştı. Húrin’in Nargothrond hazinesini Doriath’a getirmesiyle ise kaderin ağları örülmüştü. Bu hazinenin parçalarından en kıymetlisi Nauglamir adında bir gerdanlıktı. Elwë Belegost cücelerini çağırdı ve bu cüceler gerdanlık üzerinde çalıştılr. Ardından Elwë Nogrod cücelerinden Silmaril’in bu gerdanlığa konmasını istedi ve bu çalışmanın sonucunda Arda üzerindeki en güzel mücevher elde edilmiş oldu. Cüceler kalplerinde bunu almayı arzuladılar. Bu sebeple Nauglamir’in cüce yapımı olmasını ileri sürerek gerdanlığı kendileri için istediler. Elwë’nin cevabı kibirle doluydu ve cücelerin hoşuna gitmedi.
Oracıkta Doriath’ın kralı katledildi ve cüceler gerdanlıkla kaçtı. Bu cüceler öldürülüp Silmaril geri alındığında Nogrodlular kardeşlerinin ölümü üzerine Doraith’a saldırdılar ve krallığı mahvettiler. Doriath’ın yıkılışı acı oldu ve pek çok elfle cüce o gün düştü. Nogrodlular gerdanlığı çaldılar ve Beren’in saldırısı olmasa gerdanlık ve Silmaril’i krallıklarına kadar götürebileceklerdi. Beren, Ossiriand’da yaşayan orman elfleriyle birlikte cüceleri yok etti ve Nogrod lordunu bizzat öldürerek Silmaril ve Nauglamir’i geri aldı.
Bu olay cücelerin de elflerin de hazıfasından çağlar boyunca silinmeyecekti.
Kuşkusuz ki hem Yüzüklerin Efendisi’nde, hem de Hobbit’te bunun etkilerini hala görebilmekteyiz.
Elbette buna bakarak tüm cüce ve elflerin düşman olduğunu sanmamak gerek. Başta Fëanor Oğulları olmak üzere Ñoldor cücelerle hep iyi geçinmişlerdi. Birinci Çağ’da Belegost’un korkusuz lordu Azaghal’ın Himring Lordu ve Fëanor’un en büyük oğlu Maedhros tarafından kurtarıldığını ve bu olayın ikisi arasında bir dostluğun başlangıcı olduğunu biliyoruz. Dor-lomin’in Ejdermiğferi olarak ün salan miğfer Belegostlu demirci Telchar tarafından yapılmış ve Azaghal tarafından Maedhros’a verilmişti. Yine aynı şekilde Beren’in Silmaril’i Morgoth’un tacından kesmek için kullandığı Angrist adlı bıçak Telchar tarafından dövülmüş ve Fëanor oğlu Curufin’e verilmişti.
Yine ilginç olaylardan biri de (her ne kadar bir teori olsa da) Narsil’le ilgili olaydır. Narsil’in Telchar tarafından Birinci Çağ’da dövüldüğü kesin. Bununla birlikte bu kılıcın Fëanor oğlu Maglor’a verildiği, Maglor’dan Numenor’un ilk kralı Elros Tar-Minyatur’a, ondan da Elendil’e kadar uzandığı düşünülmektedir. Bu kesin olmasa da, çok yüksek bir ihtimal olarak görülüyor. Bu kadar değerli eşyaların Ñoldor’a verilmesi bile Ñoldor ile cüceler arasındaki dostluğu göstermeye yeter.
Elbette burada Lord Azaghal’ın Maedhros’un Birliği’ne katılıp Sayısız Gözyaşı’nda kahramanca can verdiği ve Belegost cücelerinin Ñoldor’la omuz omuza çarpıştığından bahsetmeden geçmek olmaz.
Yine de tüm dostluk ya da düşmanlığa rağmen Üçüncü Çağ’da bu olayların geride bırakılabileceğini ve Gimli ile Legolas’ta gördüğümüz gibi çok sıkı dostlukların ayrım gözetmeden kurulabileceğini çok güzel gördük Yüzüklerin Efendisi’nde.
Eh ne diyelim, Eru Ilúvatar bize Gimli ve Legolas’ın ya da Maedhros ile Azaghal’ın dostluğu gibi bir dostluk versin.