The Beatles hakkında özet bir yazı hazırladık. Bu içerikte İngiltere'de kazanılan başarının ardından Amerika'nın fethedildiği günü ele alıyoruz. İngiltere'den gelen ve Beatles adlı pop grubunu getiren büyük yolcu uçağı 13:20'de John F. Kennedy Havalimanı'na indiğinde kıyamet koptu. Çoğu Beatle peruğu ve eğlenceli Beatle rozetleri takmış olan binlerce genç hayran şarkı söylemeye ve çığlık atmaya başlamıştı.
The Beatles grubunun üyeleri uçağın merdivenlerinden alana inerken kalabalığın içinde bulunan genç kızlar havaya sıçrıyor ve aynı tempoyla bağırarak "Beatles'ı istiyoruz!" diye haykırıyordu. Sonraları "Beatlemania" adını alacak olan bir kitle histerisine tutulmuş olan bazıları baygınlık geçiriyor, bazıları ise saçlarını yoluyordu. "I Want to Hold Your Hand" adlı şarkıları Amerikan müzik listelerinde birinci sıraya yerleşmiş olan grup televizyondaki popüler Ed Sullivan şovunda üç defa görünmek üzere New York'a uçmuştu.
Reel, jig, blues ve rock
John Lennon, Paul McCartney, George Harrison ve Ringo Starr'dan oluşan Beatles grubun, Liverpool'un işçi sınıfı çevresinden geliyordu. Gençlerin dördü de yirmili yaşlarının başlarındaydı ve müzik okuma ve yazma konusunda bir eğitim almamışlardı. Buna rağmen, coşkulu yeni sound'ları müzikte bir devrim yarattı. Bu yeni tür, Elvis Presley, Bill Haley ve Little Richard gibi Amerikan rock yıldızları, İngiliz müzikhol ve rıhtım şarkıları, bilinen country ve western tarzları, blues, İskoç reel'leri ve İrlanda jig'leri gibi çeşitli müzik türlerinin canlı bir karışımıydı. Liverpool'da insanlar tüm bu sound'ları plaklardan veya radyolardan dinleyebiliyordu. Atlantik'in her iki yakasında da Beatles dalgasının ham enerjisinden ve Amerikan rock'n roll yıldızlarından esinlenen binlerce genç, kısa bir süre için de olsa, anne babalarının önlerine koyduğu örneklere isyan etti.
Kısa kesilmiş saçları, düzgün kılıklarıyla dokuz-beş çalışma düzeninin kalıbına girmek istemiyorlardı. Hepsi bir gitar ve mikrofon istiyor, 20 yaşına geldiklerinde de talihin kendilerine güleceğine ve şöhret kazanacaklarına inanıyorlardı. Ev ödevlerini ihmal ederek kendi gruplarını kuruyor, şarkılar yazıyor, saçlarını uzatıyor ve bir "yetenek avcısı" tarafından keşfedilmeyi ümit ediyorlardı. Büyük çoğunluğu için bu isyan ve isimlerini parlak afişlerde görme çabası hayal kırıklığıyla sonuçlanacaktı.
Amerika turnesi
Beatles grubu Amerika'ya yaptığı geziden aylar önce İngiltere'de hem müzikleriyle hem de neden oldukları toplumsal patlamayla bir numaraya oturmuştu bile. Önceki yılın sonbaharında Royal Command Variety Performance'da sahneye çıktıklarında John Lennon, aralarında Kraliçe Elizabeth, Ana Kraliçe ve Prenses Margaret'in de bulunduğu seyircilere "Ucuz bilet alanlar alkışlıyor, ama sizler, mücevherlerinizi şakırdatın!" demişti.
Büyük başarı kazandıkları bir İsveç turnesi sonrasında Londra'nın Heatrow Havaalanı'na indiklerinde etraflarını çılgına dönmüş binlerce genç kız sarmıştı. Fakat Kennedy Havaalanı'ndaki karşılanışları tüm bunları geri bıraktı. Ana terminalde 200 kişilik bir gazeteci kalabalığıyla karşılaştılar. Muhabirlerin sınayıcı soruları ve Beatles'ın zeki, küstah ve hazırlıksız yanıtları grubun çok reklam yapılan turnesinin kalan kısmının gidişatını belirler nitelikteydi. Gazeteciler, "Bize bir şarkı söyleyecek misiniz?" diye sordular. Yanıt, "Önce para ihtiyacımız var" oldu. "Yanınıza almak istediğiniz özel bir şey var mı?" "Rockefeller Center!" "Beethoven hakkında ne düşünüyorsunuz?" ''Onu çok seviyoruz; özellikle şiirlerini!"'
Beatles grubu polis eşliğinde görkemli Plaza Hotel'e götürüldü ve orada onları rock'n roll'un tartışmasız kralı Elvis Presley'den gelen bir "Amerika'ya hoş geldiniz" telgrafı karşıladı. Plazanın on ikinci katı bütünüyle gruba ayrılmıştı ve dışarıdaki caddede polis afişler taşıyan ve "Beatles'ı istiyoruz. Beatles'ı istiyoruz" diye atan yüzlerce hayranı engellemek için kordon oluşturmuştu. Beatles hayranları defalarca barikatları aşmaya çalıştı ve polislerce engellendi. Grubu genç hayranlarından koruyabilmek için dedektifler otelin koridorlarında 24 saat süreyle devriye geziyordu.
Beatles dağılıyor
İki gün sonra, 9 Şubat Pazar akşamı Beatles'ın üyeleri televizyonda yapacakları ilk Ed Sullivan gösterisini gerçekleştirmek üzere otelden ayrıldı. Saturday Evening Post yarım düzine şarkı seslendiren grubu "… sevimli, hatta çok cana yakın afacanlar" olarak tanımlıyordu. Beatles üyelerinin ilk Amerika turnelerinde elde ettikleri parlak başarı, şarkılarının listelerde ilk beş sırayı almasıyla perçinlendi. Altı ay sonra ikinci bir kez ve 1965 ve 1966 yıllarında tekrar Amerika'yı ziyaret ettiler. Bunu bir gerileme dönemi izledi.
John Lennon'ın, Londra'da Evening Standart'a verdiği ve ABD'de de basılan tartışmalı bir röportajda, "Beatles'ın İsa'dan daha popüler" olduğunu beyan ettiği ifade edilmişti. Bu ülke genelinde, özellikle de "Güneyde ve Orta Batı'daki İncil kuşağında" büyük bir halk protestosuna yol açtı.
Hatta bazı radyo istasyonları bir süre için Beatles şarkılarını yayınlamayı durdurdu, disk jokeyler ise Beatles plaklarının parçalandığı ve büyük şenlik ateşlerine atıldığı partileri verdiler. O sırada grup dünya çapındaki başarısının karşılığını almaya başlamıştı. 1966 mayısında Beatles İngiltere'deki son ve ağustosta da Son Francisco'daki denizaşırı veda konserlerini verdi.
George Harrison'ın dile getirdiği şekilde, "bir hayvanat bahçesindeki maymunlar gibi" muamele görmekten rahatsızdılar. Stüdyo albümlerine konsantre oldular. Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band, Abbey Road ve Yellow Submarine gibi parçaların kazandığı muazzam başarı Beatles'ın tüm zamanların en iyi satanlar listesindeki yerini garantiledi. Ondan sonra da bir daha hiç biletli seyirci önünde konser vermediler. Fakat yaptıkları müzik ve yaşamlarıyla sonraki yıllarda da dünyanın gözü önünde oldular.
Beatles Amerika'da; geldiler, şarkılarını söylediler, fethettiler yazımız burada son buldu. Benzer sanat içerikleri için bu bağlantıyı takip edebilirsiniz: https://evrenatlasi.com/k/sanat-edebiyat/