itibaren Hırkalı Köyü, 45900 Hırkalı Köyü/Demirci/Manisa, Türkiye
Sarhoş Yürüyüşü'nde, Leonard Mlodinow şans ve istatistiklere ve bunların nasıl etkileşime girdiğine büyüleyici bir bakış atıyor. İstatistik ve ölçümün gelişim tarihini ana hatlarıyla verir. Ayrıca, belirli bir olayın gerçekleşme olasılığının nasıl belirleneceğinin, bir odadaki iki kişinin aynı doğum gününü paylaşma şansı gibi temel kavramları açıklar. Yazı oldukça gayri resmi, örnekler iyi seçilmiş ve çoğunlukla anlaşılması kolay. Mlodinow kitabında bir takım budaklı felsefi problemleri gündeme getiriyor. Rastgele olaylara, kontrol etmediğimiz her şeyi çağırıyor. Örneğin, adam trenini kaçırmasaydı, bir sonraki trende yaptığı kadının yanına oturmazdı ve onunla evlenirdi ve çocukları hiç doğmazdı. Bu anlamda, rastgelelik hayatımızı yönetir, ama bu tür bir rastgelelik hakkında gerçekten yapabileceğimiz çok şey yoktur. Başka bir örnek, çok sayıda rastgele olayda ortaya çıkan sıradır. Bunun bir örneği, her yıl ortalama milyonlarca sürücü tarafından alınan yüzlerce karardan oluşmasına rağmen, her yıl ortalama olarak yıllarca şaşırtıcı olan Amerikalı sürücüler tarafından her yıl sürülen ortalama mil sayısı gibi şeylerin düzenliliğidir. Çok sayıda rastgele olaydan tahmin edilebilir bir model veya sonuç ortaya çıktığını düşünmek tuhaf. Mlodinow, kaos ve desen yanılsamalarında düzen olduğunu yazıyor ve rastgele süreçlerin doğasını anladıktan sonra, olayları algılama şeklimizi değiştirebileceğimiz sonucuna varıyor. Annesinin ona söylediği gibi, geleceği tahmin edemeyeceğimizi veya kontrol edemeyeceğimizi düşünüyor, ancak bunun planlamanın anlamsız olduğu anlamına gelmediğine inanıyor. Planlamanın önemli olduğunu düşünüyor, ama bunu gözlerimiz açıkken yapmalıyız. Rasgeleliğin doğasını ve belirli olayların ne kadar olası olduğunu hesaplamak açık gözlerle planlamanın bir parçasıdır. Sarhoş'un Yürüyüşü tam da bunu yapmakla ilgilidir.
Bu kitap harikaydı!
Benim favori kitabım. İki kez okudum ve şüphesiz tekrar tekrar yapacağım. Zaman yolculuğunun öncüsü beni bir bilim kurgu hayranı olmadığım için uzun zamandır bu kitabı okudum ama sonunda kitapçıda tekrar tekrar oynadıktan sonra dalmayı aldım ve yaptım . Bilim-kurgu öğesi, yazarın zaman yolculuğunu günlük yaşamın güvenilir, normal bir parçası olarak sunduğu için aslında by by. Bu kadar saçma, kitabı okurken mantıklı geliyor. İki kahramanın Henry ve Clare'in ömrünü kapsayan karmaşık bir aşk hikayesi. Çok gerçek, kusurlu insanlar. Birbirlerine olan sevgileri gerçek ve gerçekçi bir ilişki, bu da kitabı bu kadar unutulmaz kılan şey.
Mezarlık Kitabı'nı okudum ve çok eğlendim. Ve sonra Amerikan Tanrılarını mutlu bir şekilde aldım. Kitabın ilk çeyreğinde neler olup bittiğini anlamaya heyecanlandım. Nihayet kavradığımda, kitap sürükleniyor gibiydi. Ben okumayı tamamlamak için mutluydu ve kitap tavsiye etmem.
Onu sevdim! Çok orijinal ve komik bir şekilde buldum. Vivian Vande Velde tekrar yapıyor!
Green'in diğer eserlerinden çok daha ciddi, ama yine de sayfa çevirme ve sevimli.
I was not a die-hard Salinger fan. I couldn't even get through Catcher in the Rye in middle school. I tried it all over again in high school and read the whole thing but didn't think much of it. Fast forward a couple of years into college and I picked it up off of my shelf again. In. Love. Breezed through, and adored, Nine Stories and within a week of finishing it found Franny and Zooey sitting on top of a stack of books on my way out of a friend's house. I borrowed it and when I turned the last page I just wanted to start all over again. Amazing. I completely agree with another reviewer who stated that Salinger's characters are like crack.