Bir eseri çeşitli yönleriyle inceleyerek açıklamak ve değerlerdirmek amacını güden yazı türü, tenkit, kritik. Eleştiriye konu olan eser, bir fikir eseri olabileceği gibi sanat eseri de olabilir. Eleştiri, kısaca, bir eserin başka biri tarafından olumlu ya da olumsuz olarak yargılanmasıdır. Eleştirmen, ele aldığı eserin o alandaki ölçüler içerisinde iyi ve kötü taraflarını vermekle beraber, çoğu zaman bu konudaki kendi görüş ve düşüncelerini de ifade eder.
Eleştirinin bir özelliği de tanıtmadır. Eleştirmen, ele aldığı eseri yargılamak yanında, ilgilenenlere tanıtma görevini de yapar. Bu açıdan eserle okuyucu arasında bir köprüdür. Ancak, eleştirmen olan kişinin, konu ile yakından ilgili, bilgisi ve kültürü ile o alanda bir otorite olması gerektiği gözden uzak tutulmamalılıdır.
Eleştiri, nesnel (objektif) ve öznel (sübjektif) olmak üzere iki türlüdür. Eleştirmen, edebiyat tarihçisi yöntemleri ile eseri ön plana çıkararak bir bilim adamı ciddiyet ve tarafsızlığı ile açıklama, yorumlama, inceleme ve tanıtma görevini yapıyorsa, bu nesnel eleştiridir. Eğer eleştirmen, eseri, bir bilim adamı tarafsızlığı ve yöntemlerinden çok kendi görüş ve düşüncelerine göre yargılıyorsa bu, öznel eleştiridir. Bu arada önemli bir nokta da eleştirmen ile edebiyat tarihçisini birbirine karıştırmamaktır. Edebiyat tarihçisi, tarihe geçmiş eski eserleri inceler. Oysa eleştirmenin görevi, henüz kimsenin bilmediği, va da pek az kişinin bildiği yeni eser- lerı incelemek ve tanımaktır.