Çocuklar için Netflix, VODzilla.co'nun çocuksuz yetişkin bir adamı akış hizmetinin çocuk kataloğunun namlusuna gönderen ve en altta iyilik kırıntıları arayan aylık sütunudur. Bugün, çocuksuz yetişkin yazarımız MVP 2: En Dikey Primat'ı ele alıyor.
Podcast'imizin son bölümü olan The FD Pod'da, War for the Planet of the Apes ile ikili bir fatura önermek için meydan okuma belirlendi. Katkıda bulunanlar (bu utanmazca tıkayan yazar dahil) Project Nim ve Attack the Block'u önerirken, olası bir alternatif, Netflix'in çocuklarınıza fırlatmakla tehdit ettiği bu özel şempanze dışkısı külçesi olabilir. Matt Reeves'in eleştirmenlerce beğenilen gişe rekorları kıran filmi gibi, MVP 2: Most Vertical Primate, insan özellikleri sergileyen bir maymun kahramanına sempati duymanızı istiyor. War'ın baş karakteri Caesar'ın konuşma ve ata binme yeteneği gösterdiği yerde, MVP 2'den Jack buz hokeyi ve kaykay oynayabilir.
MVP 2, NFK'nin uzmanlaştığı türden banal hayvanlar-insan-şeyler-şeyleri konusuna sahip bir film üçlemesinin üçüncüsü (üçüncüsü MXP: Most Xtreme Primate). Dışarıda bu filmlere adanmış bütün film stüdyoları var. hayvanların tuhaf, çılgın durumlara sokulduğu yer (dayanılmaz Pup Star ile ilgili önceki NFK'mize bakın). Devam oyununa dalmadan önce MVP'yi görmediyseniz endişelenmeyin; arsa anlamsız, bu sadece bir hayvanın spor yapmasının başka bir hikayesi. (Popüler basketbol köpeği filmi Air Bud başlangıçta MVP: En Değerli Pooch olacaktı, ancak bu şeftali unvanını buz hokeyi oynayan bir şempanze hakkında bir film için sakladılar.)
MVP 2, 2001 yılında, paten popüler kültürün zirvesindeyken yapıldı. Avril Lavigne, Sk8er Boi şarkısıyla alt kültürü henüz tek başına mahvetmemişti ve herkes hala bol kotlarının belinden bisiklet zincirleri taşıyordu. Bu, Tony Hawk Pro-Skater 2'nin piyasaya sürüldüğü ve binlerce gencin aniden ergenliklerinin müziğini bulduğu yıldı. MVP 2 açıkça paten fenomeninden para kazanmaya çalışıyor; THPS düzenli Bob Burnquist, paten yarışmasının hakimi olarak sonunda ortaya çıkıyor (spoiler uyarısı: kahramanı kazanır).
Sadece, MVP 2 o kadar durgun ki şempanze kahramanımız Jack'in kaykay yapmaya başlaması bile 40 dakikadan fazla sürüyor. Filmin ilk kısmı hala onun buz hokeyi becerilerine takıntılıdır - ancak başka bir oyuncuyu ısırmakla suçlandıktan sonra kaçar ve ona paten yapmayı öğreten yetim Ben ile arkadaş olur. Gülünç öncülüne tam olarak uymayan uyuşuk, donuk bir film. Paten sahneleri özellikle etkileyici değil, daha çok tatlı ürün yerleştirmenin önündeki hileleri çerçevelemekle ilgileniyor. O zaman bile, muzaffer final bizi buz hokeyi pistine geri götürüyor. Bu primat nadiren dikeydir.
İşin en kötü yanı, şempanze sanatçılarının insan giysisi içinde dolaştığını görmenin rahatsızlığını üzerimizden atmanın son derece zor olmasıdır. Setteki primatlara ne kadar iyi davranılırsa davranılsın, bir şempanzeyi buz hokeyi takımı veya deri ceket giydirmek için nadiren haklılık payı vardır. Tüylü kahramanların kamera önünde oynamasını sağlamak için eğitmenlerin ne yapması gerektiği merak ediliyor. Kabul etmek gerekir ki, bazen film o kadar gevşek bir şekilde kurgulanmış ki, sanki normalde zaten yapacakları şeyi yapan maymunları filme almışlar gibi geliyor. Ama yine de bir şekilde yanlış geliyor.
Ne yazık ki, başrollerdeki hayvanların saldırısı, Birleşik Krallık'ta sinema ekranlarına asla ulaşamayan bir film pazarında devam ediyor. Dikkatli olun, Netflix'li ebeveynler: Çocuğunuz her an Russell Madness, Pup Star veya Air Buddies'e rastlayabilir ve onu izlemeye çalışabilir. Uyanık olun ve bunun onların başına gelmesine izin vermeyin.
MVP: Most Vertical Primate, aylık 8,99 sterlinlik bir aboneliğin parçası olarak Netflix İngiltere'de mevcuttur.