“Dünyayı toz pembe görmek” mutluluğun tarifidir. “Renksiz görmek” ise mutsuzluğun ve depresyonun… Ancak yapılan yeni bir araştırma mutsuzken dünyayı gerçekten de “renksiz” görebileceğimizi gösteriyor!
Depresyonda olan kişiler dünyayı donuk ve renksiz görebilir. Bu durum psikolojik statü ile ilişkilendirildiğini biliyoruz. Ancak Harvard Tıp Okulu’ndan araştırmacılar mutsuzluğun ve depresyonun gözlerin fonksiyonunu gerçekten etkilediğini ve algıyı değiştirdiğini savunuyor. Bunun sonucunda dünyayı gerçekten daha donuk ve renksiz görüyoruz.
Araştırma kapsamında gönüllülerin göz çevresine elektrotlar yerleştirildi ve siyah-beyaz zıtlığının yoğun olduğu resimler gösterildi. Bu elektrotlar retinadaki elektriksel reaksiyonları kaydetti. Retina, gözün ışığın yoğunluğunu algılayarak optik sinirlere bu sinyalleri ileten bölümüdür. Daha sonra beyin bu sinyalleri renk, şekil ve karşıtlık açısından algılamamızı sağlar.
Araştırmada depresyonda olan kişiler diğerlerine oranla bu karşıtlığa daha az tepki verdi ve algıda zorluk yaşadı. Ağır derecede depresyonda olanların ise retinadaki faaliyet oranının çok düşük olduğu gözlemlendi.
Harvard Tıp Okulu tarafından yayınlanan derginin baş editörü olan Dr. Michael Miller, bu araştırmanın, depresyonda olan kişilerin neden dünyayı soluk ve donuk olarak adlandırdığını anlayabilmekte büyük bir adım olduğunu kaydetti.