CALI, Kolombiya – Kolombiya kültürünün ve protestosunun beşiği Cali’de kalabalıklar beyaz kampanya bayrakları dikerek ve “İnsanlar pes etmeyecek!” sloganları attı. yazılı gömlekler giydi.
Kalabalık arasında ünlü şarkıcılar, önemli senatörler, tanınan gazeteciler, çocuk rapçileri ve yerel ileri gelenlerden oluşan bir grup vardı. Ama asıl ünlü merkez sahneye çıkmak üzereydi.
“Seni seviyoruz Francia!” yüzlerce kişi bağırdı.
40 yaşındaki eski başkan adayı ve Kolombiya’nın önde gelen başkan yardımcısı adayı Francia Márquez, bu ayın sonlarında yapılacak genel seçimlere hazırlanırken ulusa seslendi.
Kolombiya tarihinde ilk kez siyahi bir kadın yürütme organının zirvesine yakın.
Afro-Kolombiya tarzına saygılı mavi ve turuncu bir bluz giyen Bayan Marquez, ülkenin izole edilmiş halklarını -Yerli, Siyah ve Köylü- birleşmeye çağırdı. “Halkımızı yoksulluğa, açlığa ve yıkıma mahkum eden” seçkinlere katıldı ve destekçilerini “nefes almalarına izin vermeyen yapısal ırkçılığı kırmaya” çağırdı ve Siyah Halkın Hayatı Önemlidir hareketini uyandırdı.
“Direnişten iktidara geçme zamanı!” diye bağırdı kalabalığın önünde.
Sonra en Kolombiyalı ifadeleri kullandı ve kalabalık alkışlamaya başladı: “Que viva la berraquera, carajo!”
Kabaca: “Yaşasın gücümüz, kahretsin!”
Kolombiya’nın güneybatısındaki Kafkas Dağ Departmanından bir çevre aktivisti olan Marquez, aylar içinde seçmenlerin on yıllardır yaşadığı hayal kırıklığını harekete geçiren ve ülkenin önde gelen cumhurbaşkanlığı seçimlerini Mart cumhurbaşkanlığı seçimlerinde üçüncü sırayı almaya zorlayan ulusal bir fenomen haline geldi. aday, Gustavo Petro, kendisine bir aday adayı olarak hitap edecek.
Seçim kampanyası sırasında, Bayan Marquez’in Kolombiya toplumundaki toplumsal eşitsizliklere ilişkin ısrarlı, samimi ve iğrenç analizi, ülkenin en sosyal ve güçlü siyasi çevrelerinde nadiren duyulan bir biçimde ırk ve sınıf tartışmalarının fitilini ateşledi.
Universidad Andina Simon Bolivar’da Afro-Andezya tarihi profesörü Santiago Arboleda, “toplumumuzdaki pek çok kişi bunları reddediyor veya küçük buluyor” dedi. “Bugün onlar ön sayfada.”
Bayan Marquez’in yükselişi, yalnızca Afrikalı-Kolombiyalıların ırkçı hakaret ve muameleye maruz kaldığı ve yapısal engellerle uğraşmak zorunda olduğu bir ülkede siyah olduğu için değil, aynı zamanda o ülkedeki yoksulluktan geldiği için de önemlidir. ekonomik sınıf genellikle bir kişinin toplumdaki yerini belirler. En son eski cumhurbaşkanlarının çoğu yurtdışında okudu ve ülkenin güçlü aileleri ve krallarıyla ilişkili.
Son on yılların ekonomik kazanımlarına rağmen, Kolombiya, siyahi, yerli ve kırsal toplulukların çok geride kalmasıyla pandemi sırasında daha da kötüleşen bir eğilim olarak keskin bir şekilde eşitsizliğini koruyor.
Genel olarak, ülkenin yüzde 40’ı yoksulluk içinde yaşıyor.
Marquez, “Hükümetlerimiz halktan, adaletten ve barıştan yüz çevirdiği için” kaçmayı seçti.
“İşlerini yapsalardı,” dedi siyaset kurumu için, “burada olmazdım.”
Değişim ve daha çeşitli temsiller için ağlayan bazı Kolombiyalılar için, onların şampiyonu Bayan Marquez. Soru, ülkenin geri kalanının buna hazır olup olmadığıdır.
Daha cömert eleştirmenleri, eski normlar üzerine inşa etmek yerine bölmeyi amaçlayan sol koalisyonun bir parçası olduğunu söyleyerek onu ayrılıkçı olarak nitelendiriyor.
Yakın zamanda merkez koalisyonun bir parçası olarak Kongre’ye aday olan Afrikalı-Kolombiyalı bir muhasebeci olan Erika Ibarguen, “O, bu ülkenin kutuplaşmasının bir parçası” dedi. “Bu ülkede bir değişimin parçasıyız, ama merkezden.”
Kolombiyalı risk analizi danışmanlık firmasının direktörü Sergio Guzman, hiçbir zaman siyasi bir pozisyonda olmadı ve şunları söyledi: “Fransa’nın ekonomi politikası yürütürse komutan ve şef olup olmayacağı konusunda birçok soru var. veya dış politika, ülkenin sürdürülebilirliğini sağlayacak şekilde.”
Daha aşırı muhalifleri onu doğrudan ırkçı tropiklerle hedef aldı ve Kolombiya toplumunun bazı bölümlerine nüfuz etmeye devam eden duyguları ifade ederek sınıfını ve siyasi meşruiyetini eleştirdi.
Geçtiğimiz haftalarda, tanınan bir Kolombiyalı şarkıcı ve TV sunucusu ona King Kong adını verdi; önde gelen sağcı senatör bunun “ilgili” olmasını önerdi ve adını “köle kolonisi” olan bir ulus olan Fransa’dan aldı; ve senato başkanı onu, yoksulları koruduğunu iddia eden şiddetli bir isyancı grup olan Ulusal Kurtuluş Ordusu’nun adayı olarak nitelendirdi.
68 yaşındaki taksi şoförü Jose Luis Nino, “Başkan yardımcısı olamayacak kadar kızgın” dedi.
“Belki de gidip Afrika’da bir şehir yönetmeli” dedi.
Bayan Marquez, Kolombiya’nın Pasifik kıyısına yakın bir bölge olan ve ülkenin uzun süredir devam eden iç çatışmalarından muzdarip olan La Toma topluluğunda yerde yatarak büyüdü. 16 yaşında hamile kaldı, çocuğunu desteklemek için yerel bir altın madeninde çalışmaya başladı ve sonunda ev hizmetçisi olarak iş aradı.
Bayan Marquez bir röportajda, ebe olan annesinin evde başka kimse olmadığı için onu yalnız doğurduğunu söyledi.
Marquez yaklaşık 13 yaşındayken, bölgesindeki büyük bir nehrin akışını değiştirecek ve toplum yaşamını iyileştirecek bir baraj projesini genişletme tavsiyesiyle bir aktivist oldu. Sonunda hukuk fakültesine gitti ve büyük madencilik şirketlerinin bölgeye girmeye çalışmasını durdurmak için meşru bir kampanya kazandı.
2014 yılında, Kafkasya’dan Bogota’ya 400 millik bir yürüyüş sırasında, hükümetin yasadışı madencilerin kendi topluluğunu işgal etmesini durdurmasını talep ederek ülkenin dikkatini çekti.
Miting, İçişleri Bakanlığı’nda oturma eylemi ve hükümetle yapılan anlaşmayla sona erdi. Çalışmaları için, Bayan Marquez, bazen “Çevre Nobeli” olarak adlandırılan Goldman Çevre Ödülü’nü kazandı.
Kolombiya’da 29 Mayıs’ta yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimi, ülkede kritik bir dönüm noktasına işaret ediyor. Nesiller boyunca ulusal politika, vahşi bir sol ayaklanmaya, Kolombiya Devrimci Silahlı Kuvvetlerine veya FARC’a muhalefet tarafından yönetildi.
Ancak 2016’da isyancılar hükümetle bir barış anlaşması imzaladılar, silahlarını bıraktılar ve Muhafazakarların bu kadar uzun süre iktidarda kalmasına yardımcı olan on yıllardır süren bir çatışmayı sona erdirdiler.
Hükümet ve FARC arasındaki savaşın sona ermesi, o zamandan beri sol hareketler için şiddetli isyancılar kadar kolay reddedilmeyen siyasi tartışmalara yol açtı. Ve bu, ülke tarihindeki en eğitimli neslin olgunlaştığı, birçok gencin kaçamayacaklarını söylediği, düşük ücretlerden ve ekonomik büyümenin önündeki kalıcı engellerden dolayı hayal kırıklığını dile getirdiği bir zamanda geliyor.
Şimdiye kadar, Bogota’nın eski belediye başkanı ve M-19 isyancı grubunun eski bir üyesi olan Bay Petro, sağcı koalisyonu temsil eden Medellin’in eski belediye başkanı Federico Gutierrez’e karşı anketlere öncülük ediyor.
Bay Petro, yetersiz bir yönetici olduğunu söyleyen eski müttefiklerini eleştirirken, petrol aramalarını durdurma ve emeklilik sistemini elden geçirme tavsiyeleriyle merkezin sağ tarafını ve bazı kısımlarını listeledi.
Bay Petro kazanırsa, Bayan Marquez onu daha feminist bir platforma doğru itmeye çalışacağından emin ve bazen onun kadın problemları konusundaki sicilini açıkça eleştirdi.
Başkanlık tartışmalarından birinde Bay Petro, kürtaj haklarını tam olarak desteklemeyi reddetti ve bunun yerine ülkeyi “sıfır kürtaj”a getirecek hamileliği önleme programları için bastıracağını söyledi.
Tartışma sırasında, Bayan Marquez müttefikine döndü: “Petro’ya ‘sıfır kürtaj’ gelmeden önce kaç kadının ölmesi gerektiğini soruyorum, kaç kadının bu acı verici durumdan geçmesi gerekiyor?”
Bugün, ilk kez, ülkenin başkan yardımcısı adaylarından beşi, Bay Guzman’ın Bayan Marquez’in yükselişine bağladığı Afro-Kolombiya’dan geliyor.
“Fransa aday olduktan sonra, giriş seçimlerde ana hikaye haline geldi” dedi.
Kolombiya’daki statükoyu protesto eden birçok aktivist gibi Marquez de defalarca ölüm tehditleri aldı.
Memleketinin yakınındaki bir kampanya etkinliği sırasında, Bayan Marquez, barış ve gücü temsil etmek için tahta çubuklar taşıyan geleneksel bir güvenlik birimi olan yerel bir güvenlik görevlisi tarafından kuşatıldı.
Yakınlarda bir grup taşlı koruma ve dışarıda yeşil bir polis çemberi vardı.
Bir marimba oyuncusu ile kalabalığın içindeki bir “oy vermeye cesaret et” pankartı arasında, Afro-Kolombiyalı mücadelesini ve gücünü simgeleyen sarıklı birçok kadın da dahil olmak üzere Kolombiyalı kavşak duruyordu.
Mor takım elbiseli 67 yaşındaki Melba Sanchez, “Hayatta en çok yaşadığım şey ayrımcılık olduğu için” orada olduğunu söyledi.
Sahnede Bayan Marquez, kurallara uyması halinde zengin bir ailenin mutfağında bulaşıkları yıkayacağını söyledi.
“Elitleri endişelendiren bir şey,” dedi, “evlerinde çalışan bir kadın, bugün onların lideridir.”
Sofia Villamil, Bogota’dan bir rapor hazırladı.