Yaklaşık iki hafta önce, 28 Kasım’da, “Mori” adlı bir yazı yazmıştım. Babaannemi anlatmıştım. O öyküde, onun, tas kebabını iki tencere ile yaptığını anlatmıştım. Tas Kebabı zaten iki tencere ile yapılan bir yemek. Biri küçük diğeri büyük tencere.
Bir de, zeytine, turşuya, asma yaprağı koyduğunu söylemiştim. Bizim sevgili Küçük Mucizelerim, yani Ela’nın annesi, Nil yani, yorumunda bunları sormuştuydu. Ben de not almıştım blog defterime. Tas Kebabını yazayım, diye. Bir de incir yaprağını. İncir yaprağını sordum, kavanozun ağzına konuyormuş, içine değil, yani kapak gibi, zeytine, turşuya. Ama yaprak süt salmamalıymış.
Tas kebabını düşünüyordum. Dur yapıp anlatırım diye. Bu arada, pek hoş bir tesadüf oldu. Bizim Leylak Dalı’nın yazdığı kitabı aldım yakınlarda. Mutfağın Hatıra Defteri. Kitabın daha başında Tas Kebabı vardı. Leylak Dalı, çocukluğunu anlatırken, aklında ilk kalan yemek olarak bu yemeği anlatıyordu, ardından da benim de bayıldığım, muzlu rulo pasta geliyor. Bu arada kitap bir yemek kitabı değil, bir anı kitabı.
Ve tas kebabının tarifi de var yani. Şimdi, sevgili Leylak Dalı’nın duygusal kitabındaki Tas kebabı tarifinin fotosunu koyuyorum. Bir ara bu yemeği yapıp burda yazıcam da tabikide.
https://leylakdali.blogspot.com.tr/ Leylak Dalı