Biliyorsun eski sevgilini aramaman gerektiğini,
Biliyorsun meditasyonunu bıraktığında kendini kötü hissedeceğini,
Biliyorsun çalışman gerektiğini,
-Neyi yapman gerektiğini,
-Neyi yapmaman gerektiğini,
Ama yine de yapıyorsun:)
Neden?
Çünkü bazen iç sesin (içsel rehberliğin) seni yönlendirmek için seslense de Ego o kadar çok ses çıkarıyor ki, ya o iç sesi duyamıyorsun ya da Ego'nun sesi karşısında mücadale etme gücünü kendinde bulamıyorsun.
Çoğumuz zaten ne yapmamız ya da yapmamamız gerektiğini biliyoruz.
Peki niye yapmıyoruz ya da yapıyoruz?
Çünkü A Course in Miracles'da söylediği gibi; Ego ilk konuşur, Ego yüksek sesle konuşur.
Ego'yu ağlayan bir çocuğa benzetelim.
Tutturdu, 2 şeker istiyor. Ne yaparsın?
Peki ya 200 şeker istediğinde?
Peki ya eline kesici bir alet alıp ortalıkta dolaşmak istediğinde?
İzin verir misin???
Vermezsin, değil mi?
Neden?
Çünkü ona değer verdiğin için, çünkü onu sevdiğin için.
Peki ya kendine ne kadar değer veriyorsun? Kendini ne kadar seviyorsun?
Tıpkı çocuğun ona zarar verecek şeyi yapmasına izin vermeyeceğin gibi, Ego'nun da sana zarar vermesine izin vermeyeceksin, öyle değil mi?
O zaman nasıl Ego'yu susturursun?
1- Odak değiştir
Diyelim ki eski sevgiliye mesaj atmak konusunda çok ısrarcı Ego. Ama biliyorsun o mesajı attığında değersiz hissedeceksin, kendine kızacaksın. Zaten ayrılma sebebin buydu, sana değer vermemesi.
Kendini dışarıya at.
Gez, dolaş, arkadaşlarınla buluş.
Telefonu kapat:)) (Ben çok yapardım, Ego tutturduğunda ve ben yapmamam gerektiğini bildiğimde :) )
Ona oynayacağı başka oyuncaklar ver.
2- Onu yaparsa / yapmazsa gelecekte onu bekleyenleri anlat
"Sevil yine bıraktım, ben bir türlü başladığım şeyi bitiremiyorum"
O kadar çok duyuyorum ki bunu.
İnan bana, sen de yapıyorsan bunu, yalnız değilsin.
Günümüzde Ego'nun en büyük kozlarından biri; bıraktırmak.
Biliyorsun o egzersizi yaptığında iyi hissettiğini.
Biliyorsun sen iyi hissettikçe isteklerinle buluşacağını.
Ama yine de bırakıyorsun.
(Ego çok tecrübeli bu konuda;) )
Çocuğun okula gitmek istemediğini düşün.
Sen ise, gitmesi gerektiğini biliyorsun. Neden? Çünkü sonrasını görüyorsun. İleride onu daha güzel bir yarının beklediğini düşündüğün için sabahın köründe kalkmasına değeceğini biliyorsun.
Ya da kötü bir alışkanlığın sonrasında nelere sebep olacağını bildiğin için, yapmamasını söylüyorsun.
Peki ya kendine?
O anlarda bırakmadan, ya da o eski sevgiliye mesaj atmadan önce zihninde o senaryoyu oynat.
Bunu yaptığımda fark ettiğim hep şu oldu:
Ben mesaj attığımda görüşmeye başlarsak da iyi hissetmeyeceğim, görüşmezsek de. O zaman Ego'nun oyununu oynamıyorum.
Meditasyonumu bugün yapmazsam yarın kendimi suçlu hissedicem. O zaman Ego'nun bu oyununu oynamıyorum.
Zihninde o senaryoyu oynat.
3- Zaman ver
Karşındaki çocuk birşey istedi. Ne kadar ciddi, gerçekten önemli mi, bilmiyorsun.
Ne yaparsın?
Bir süre verip, geçen zamandan sonra hala aynı şeyi düşünüyor mu, istiyor mu bakarsın öyle değil mi?
Kendine de bunu yap.
Birisi telaşla karar vermeye çalışıyor ve birşey yapacaksa %90 bu Ego'dur. Ve genelde de açıklama çok saçmadır:)
-Sanki 2 gün sonra mesaj atsa karşı tarafı kaybedecek,
-O emaili birkaç saat sonra gönderse kariyeri sonlanacak.
Beni yanlış anlama, burada bahsettiğimiz şey ertelemek ya da tembellik değil.
Fakat şunu unutma; Ego ilk konuşur ve Ego yüksek sesle konuşur.
Ego ile hareket etmek demek, o anda 6 yaşındaki bir çocuğun yönlendirmesiyle adım atmak demek.
Eğer o iş kararını, ilişki kararını, paranın yönetimini o çocuğa bırakmayacaksan, önce nefes al, önce şu ana gel, önce şu andaki SENİN isteklerini, hayallerini, hedeflerini hatırla, sonra o karar eğer seni oraya taşıyacaksa o adımı at.
Merak etme, eğer o doğru kararsa zaten birkaç saat, birkaç gün sonra da o kararı vereceksin;)
Bu 3 yöntemi bu hafta atacağın adımlarda kullanmaya ne dersin? Hangisi favorin? Lütfen benimle aşağıdan paylaş.
Bülteni paylaşıp daha fazla kişinin Ego'nun tuzaklarından özgürleşmesine yardımcı olmak ister misin? Aşağıdaki sosyal medya paylaşım butonlarını kullanabilirsin.
xoxo
Sevgilerimle,
Sat Nam,
Sevil
Sen değişirsen dünyan değişir