We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
ökaryotik çeviri, transkripsiyonda olduğu gibi, prokaryotik duruma tatmin edici bir şekilde benzer (bir öğrencinin bakış açısına göre veya bir evrimsel korunum açısından). Başlatma süreci biraz daha karmaşıktır, ancak uzama ve sonlandırma süreçleri aynıdır, ancak uygun uzama ve salma faktörlerinin ökaryotik homologları ile.
Ökaryotlar için, her mRNA (operonlar gibi çok genli transkriptlerin aksine) bir ve yalnızca bir geni kodlar, bu nedenle hangi AUG'nin bir başlangıç kodonu ve hangilerinin sadece normal metioninler olduğu konusunda pek fazla soru yoktur. Bu nedenle ökaryotlarda Shine-Dalgarno dizisine gerek yoktur. Ökaryotik başlatma faktörleri eIF-3, eIF-2 ve Met-tRNA'nın eşlik ettiği küçük ribozomal alt birimbenbirlikte üçlü kompleks olarak bilinir, eIF-1A'ya bağlanır. Bu arada, eIF-4A, -4B, -4E ve -4G, mRNA'nın 5' (7-metiguanozin) başlığına bağlanır (g. 7A). Küçük alt birim kompleksi ve eIF4/ mRNA başlık bağlama kompleksi, 43S kompleksini oluşturmak için etkileşime girer ve daha sonra ilk AUG'yi aramak için mRNA'yı 5' ila 3' arasında taramaya başlar.
Her zaman olmasa da genellikle ilk AUG ökaryotik genler için başlangıç kodonudur. Bununla birlikte, AUG'nin bağlamı önemlidir ve -3'te bir purin kalıntısı (A veya G) ve +4'te bir G varsa, çok daha güçlü (yani daha sık tanınan ve kullanılan) bir başlangıç kodonudur. Bakınız Kozak, M., biyokimya 76: 815-821, 1994.
43S tarama kompleksi başlangıç kodonunu bulduğunda, başlatma faktörleri düşer ve büyük ribozomal alt birim gelir. Büyük ribozomal alt birim, küçük alt birimlerle yeniden birleşmesini engelleyen eIF-6'ya bağlanmıştır ve önce çıkarılması gerekir. Başka bir faktör, eIF-5, büyük ve küçük ribozomal alt birimler arasındaki eşleşme işlemi sırasında sahneye girer ve alt birimlerin yerleştirilmesini ve üzerinde tam bir işlevsel ribozom oluşumunu tamamlamak için bir eIF-5'e bağlı GTP'nin hidrolizi gerekir. mRNA.
Uzama, EF-Tu'nun işlevlerinin EF-1a tarafından ve ayrıca GTP'nin hidrolizi ile halledilmesi dışında, prokaryotlardaki ile işlevsel olarak aynıdır. EF-2, EF-G'nin ökaryotik analoğudur ve ribozomun translokasyonu için GTP hidrolizini kullanır. Sonlandırma, salıverme faktörlerinin ökaryotik homologlarını kullanır, ancak eRF-1 hem prokaryotik RF-1 hem de RF-2'nin yerini alır.
Poliribozomlar (diğer adıyla polisomlar) hem prokaryotik hem de ökaryotik mRNA'larda oluşabilse de, ökaryotik polisomlarda ek bir bükülme vardır. Teknik olarak, bir polisom, aynı anda onu çeviren çoklu ribozomlara sahip bir mRNA'dır, ancak ökaryotlarda, polisom ayrıca PABPI veya poli-A bağlayıcı protein kullandığı için benzersiz bir morfolojiye sahiptir. Bu protein sadece bir mRNA'nın 3' poli-A kuyruğuna bağlanmakla kalmaz, aynı zamanda eIF-4 başlatma faktörleriyle de etkileşir ve böylece mRNA'yı dairesel bir şekle sokar. Bu şekilde, ribozom genin sonuna ulaştığında ve mRNA'dan salındığında, fiziksel olarak mRNA'nın yeniden tercümeye başlaması yakındır.