Engin gökteki yasaların ilahi ışıkları, yavaşça solmaya başladı. Yıldızlar bir kez daha parlamaya başladı. Tüm Chu Eyalet şehri harabe hâlindeydi. Şehrin merkezi olan Chu Kraliyet Evi, korkunç bir fırtınanın saldırısına uğramış gibiydi. Yakınlardaki binaların tamamı çökmüştü, Chu Kraliyet Evi ise toz hâline gelmiş, geride bir yıkıntı bile kalmamıştı.
‘Çoban’ bir elinde Aldatıcı Kemik’i, bir elinde flütünü tutarak parlak ayın altında duruyordu.
Bir rüzgar esip kıyafetlerini dalgalandırıyordu. Zarafeti ve yeteneği eşsiz görünüyordu.
Shen Tu Aşireti kıdemlilerine bakıyordu. Simsiyah gözleri, başının üstündeki yıldızlı gökten farksız görünüyordu.
“Zaten yaralıydı ve son saldırıdan dolayı ciddi şekilde yaralanmış olmalı! Sınırlarında olmalı!”
“Bedeninde kalan Ölümün Semavi Dönümü’nü göz ardı etseniz bile bedenindeki yaralara toksinler nüfuz etti. Kanı bile siyah akıyor!”
‘Çoban’ın durumu aşikârdı ama kimse öne çıkmaya cesaret edemiyordu.
‘Çoban’ ardı ardına önce Shen Tu Aşireti’nin altı kıdemlisini, sonra On Bin Yüce Kral’ı öldürmüştü. Bu, onlar için büyük bir şok olmuştu. Üstelik, onu öldürebileceklerini düşündükleri her seferinde, içlerinden biri öldürülmüştü!
Bu yüzden ağır bir şekilde yaralanmış olsa bile kıdemlilerden hiçbir ona saldırmaya cüret edemiyordu.
Kıdemli Su ile Kıdemli Mo bile! Üzerlerindeki baskı çok büyüktü.
Belki, hepsi birden saldırsaydı ağır yaralanmış ‘Çoban’ın ayrılmasını önleyebilirlerdi. Ama şüphe yok ki, içlerinden çoğu ölecekti. Hatta ‘Çoban’ı öldürebilecek olsalar bile belki de hepsi birden ölecekti.
Kimse böyle bir fedakârlık yapmaya istekli değildi.
O sırada, insanlar ‘Çoban’ın göğsündeki on pençe yarasından da siyah bir sisin yayıldığını gördüler.
“Chi! Chi! Chi!”
Siyah sis, yaralardan çıktıktan sonra havada yanarak küle dönüştü.
Bunu gören insanların kalpleri sıkıştı. “Toksinleri vücudundan çıkarmak için Metruk Gücünü kullanıyor!”
“Bu iyi değil. Onun zehri çıkartmasına izin veremeyiz. Tamamen iyileşirse onun dengi olma şansımız kalmaz. Bugün burada, hepimiz dahi canlarımızdan olabiliriz!”
‘Çoban’ beklenmedik bir şekilde hepsini görmezden geliyor, kendini iyileştiriyordu. Bu da, Shen Tu Aşireti kıdemlilerini rencide ediyordu. Sanki orada yokmuş gibi davranılıyordu kendilerine!
‘Çoban’a hemen saldırmazlarsa, bu savaştaki en büyük avantajlarını kaybedeceklerini biliyorlardı.
Ama kimse cesaret edemiyordu, çünkü ilk öne çıkacak kişinin öleceğini biliyorlardı!
‘Çoban’ı izlerlerken ‘Çoban’ın yaralarından tekrar siyah sis yükseldi ve bir “Chi Chi Chi!” sesiyle birlikte ‘Çoban’ın göğsünde saf beyaz bir ateş yanmaya başladı.
Bu devam ederse, sadece hareketsiz bekleyerek bir şans bulamazdılar!
“Si!”
Aldatıcı Kemik, soğuk bir ışıkla parladı. Ay ışığı altında, ‘Çoban’ın tuttuğu beyaz kemikten kılıç, beyaz fildişi gibi görünüyordu.
“Ne yapıyoruz?”
Bir Shen Tu Aşireti kıdemlisi, Kıdemli Su ile Kıdemli Mo’ya sordu.
Kıdemli Su ile Kıdemli Mo’nun ifadeleri çirkindi, çünkü yaptıklarının geri dönülemez şeyler olduğunu düşünüyorlardı.
“Başka ne yapabiliriz ki? Onun iyileşmesini bekleyemeyiz, bu, hepimizi öldürmesine izin vermek olur! Genç Efendi’yi koruyup buradan ayrılalım!”
Kıdemli Mo’nun sözlerini duyunca, Shen Tu Aşireti’nin diğer kıdemlileri kederlendiler. Her ne kadar buna Shen Tu Nantian’ı korumak için ayrılmak diyorlarsa da aslında kaçıyorlardı.
Sayı avantajları vardı ve üstüne Ulu Yer ve Gök Düzeni’ni bile kurmuşlardı. On Bin Yüce Kral bile bunun için gönderilmişti ki, şimdi ‘Çoban’ tarafından öldürülmüştü. Ne hezimet ama!
Ama şimdi, ‘Çoban’ zehirden kurtulana kadar kaçmazlarsa başka fırsat bulamazlardı.
“Chu Eyalet Şehri’ni boşaltın!”
Kıdemli Su bunu söylediğinde diğer kıdemliler birbirlerine baktılar ve gönülsüzce de olsa gerçeği kabul ettiler. Birbirlerini koruyarak yavaş yavaş birkaç mil öteye kadar geri çekildiler. Ancak o zaman Shen Tu Nantian’ı yanlarına almak için harekete geçtiler.
‘Çoban’ baştan sona kadar ilgisizce onları izledi. Tekrar saldırmadı.
Gerçekten de sınırlarındaydı. On Bin Yüce Kral’ın toksinleri yüzünden değil de, on yıl önce Shen Tu Aşireti Lideri’nin bedeninde bıraktığı Ölümün Semavi Dönümü yüzünden!
On Bin Yüce Kral’ı öldürmek için Metruk kanını kullanmıştı ve bu da, bedenindeki Ölümün Semavi Dönümü’nün tekrar harekete geçmesine neden olmuştu. Onu neredeyse bastıramayacak durumdaydı.
Bu durumdayken Shen Tu Aşireti kıdemlilerini öldürmeye çalışırsa, korkunç bir bedel ödemek zorunda kalırdı. İyileşmek için tekrar çok uzun bir zaman harcamak zorunda kalmasının yanında yaşam gücüne de zarar verirdi.
Ve yaşam gücü zarar görürse, onlarca yıl boyunca kendini iyileştirmeye çalışsa da iyileşmesi çok zor olurdu.
…
“Shen Tu Aşireti geri çekildi!”
Tai Ah Kutsal Krallığı savaşçıları, Shen Tu Aşireti’nin önce Chu Eyalet Şehri’nden on mil kadar geri çekildiğini, sonra da dönüp kaçtığını gördüler. Çok geçmeden gecenin içinde kayboldular…
Bu sahne, kalplerinin soğumasına neden oldu.
‘Çoban’, tek başına Shen Tu Aşireti’ni kaçmak zorunda bırakmıştı. Önceki konuşmalarında ‘Çoban’ın on yıl önceki büyük savaşta Ölümün Semavi Dönümü ile vurulmasından dolayı gücünün azaldığından bahsetmiştiler, ama ‘Çoban’ın gücü gerçekte, azalmak yerine artmıştı.
Shen Tu Aşireti, ‘Çoban’ın gücünü epey hafife almıştı.
Tai Ah Kutsal Krallığı savaşçıları, fazlasıyla gergindi. ‘Çoban’ın onlara saldırmasından korkuyorlardı. Öfkelenirse, hıncını Chu Eyalet Şehri’nden çıkarırdı. Ve bir kez katliama başlarsa birkaç kişi kurtulsa bile iyi sayılırdı.
Bir Büyük İmparator için, bir şehri yok etmek, işten bile değildi.
Ama ‘Çoban’ Tai Ah Kutsal Krallığı savaşçılarıyla ilgilenmiyordu. Vücudundaki son toksinleri de çıkarttıktan sonra Aldatıcı Kemik’i tutarak Ulu Yer ve Gök Düzeni’nin merkezinin tam üstüne geldi.
Aldatıcı Kemik ile üç parlak kılıç hüzmesi gönderdi ve şelaleye benzer üç kılıç hüzmesi paralel olarak yere vurdu.
Chi La!
Beyaz bir yıldırım düşmüş gibi oldu. Ulu Yer ve Gök Düzeni’nin bariyeri şiddetle sarsıldı ve bir sonraki an patladı!
Ardından, ‘Çoban’ başka bir kılıç hüzmesi gönderdi. Chu Kraliyet Evi’nin odası kesilip açıldı!
…
Odanın içindeki Yi Yun, büyük bir enerji patlamasının gürültüsünü duydu. Başını kaldırdı ve tavanın bir kılıç hüzmesiyle kesildiğini gördü. Tavandaki büyük yarıktan, odaya ay ışığı girdi ve ayın şavkı, Yi Yun’un yüzünü aydınlattı.
Yi Yun, gece ve gündüzün belli olmadığı bu karanlık odaya kilitlendiğinden beri, ayın bu güzel görüntüsünden mahrum kalmıştı.
Ve şimdi ay ışığıyla banyo yaparken, tekrar hayata dönmüş gibi hissetti.
Geçen on günü, ölü olarak geçirmişti.
Ve bugün tekrar doğmuştu. Dövüş sanatlarının en yüksek âlemlerine ulaşmak için her türlü çabayı gösterecekti. Hem kendi kaderini hem de çevresindeki insanların kaderini kontrol etmek istiyordu.
Ayın altında duran ‘Çoban’ın yeşil kıyafetleri kanla lekeliydi. Zarif bir yeşim parçasına benziyordu.
Elinde Aldatıcı Kemik’i tutarken Yi Yun’a duygusuz bir şekilde baktı. Ve duygusuz bir sesle konuştu. “Beni takip et!”
Bunu söyledikten sonra başka bir şey söylemedi. Yi Yun’a bir kez daha bakmadan arkasını döndü ve ayrıldı.
Yi Yun bedeninin görünmez bir güçle sarıldığını hissetti ve uçmaya başladı.
‘Çoban’, ayın altında, yıldızlı göğe doğru uçarken kılıcını elinde tutuyordu. Siyah saçları rüzgarla dalgalandı ve bu onun inanılmaz çekici görünmesine neden oldu.
Ve arkasında, Yi Yun da onu yakından takip ediyordu.
‘Çoban’ tek bir kelime bile etmedi. Yi Yun da sessiz kaldı. Böyle bir günün geleceğini hiç düşünmemişti. Büyük bir insan oluşumu tarafından tutsak edilmişti ve onu kurtaran, Metruk ırktan ‘Çoban’ olmuştu.
Kutsal Yaban’da ‘Çoban’la ilk karşılaşmasını hatırladı, ‘Çoban’ın yeşil bir inek sürerek Karasu Bataklığı’nı geçtiği zamanı...Rüya gibiydi…
O zaman, ‘Çoban’ın böyle bir kimliğe sahip olacağını hiç düşünmemişti Yi Yun!
Biri önde biri arkada sessizce uçtular. Parlak ay ışığı altında gizlenerek yavaşça ufukta kayboldular.
Tai Ah Kutsal Krallığı savaşçıları, ancak onlar tamamen kaybolduktan sonra tuttukları nefesleri verebildiler.
Neredeyse hepsinin sırtları soğuk terlerle sırılsıklam olmuştu.
‘Çoban’ın varlığı bile onlara çok büyük bir baskı uygulamıştı.
“Belki de çok önemsizdik, bu yüzden ‘Çoban’ bizi öldürmekle uğraşmadı.”
Dedi yaşlı bir adam acı acı gülümseyerek. ‘Çoban’ Tai Ah Kutsal Krallığı’nı boş vermiş, Yi Yun’u kurtarıp ayrılmıştı. Muhtemelen onu bir kenardan izleyenler, onun için karıncalardan farksızdı. Küçük çocuklar dışında, karıncalar arasında yürüyen hiç kimse, onları kasten ezmek için hareket etmezdi.
“Yi Yun’u kurtardı ama Yi Yun zaten sakatlanmış durumda!” diyerek iç çekti bir insan lordu. Tai Ah Kutsal Krallığı’ndan pek çok kişi, Yi Yun için acıma hissediyordu. Birçoğu onun sakat kalmış olmasına üzülüyordu.
“Öyle olmayabilir! ‘Çoban’ın tanrısal güçleri var. Belki Yi Yun’un yetişimini iyileştirebilir!” dedi bir başka insan lordu.
Ama birçok insan bu sözleri duyunca başlarını salladı. “Donmuş toksin yüzünden meridyenleri yok edildi. Meridyenleri geri kazanmak için ne tür hazineler gerekiyordur kim bilir. Hem Metruk ırkın Yi Yun’a bu hazineleri vermeyeceği gerçeğini görmezden gelsek bile, Yi Yun böyle bir ilacı kullanamayabilir.”
“Hadi diyelim ki böyle bir ilaçları var ve bunu Yi Yun’a verdiler ve Yi Yun da bu ilacı kullanıp meridyenlerini iyileştirdi; yine de meridyenlerinin eski hâline gelmesi için çok zaman gerekecektir. İyileşen meridyenleri en başta olduğu kadar iyi olmayabilir. Geride gizli yaralar kalabilir. Durum öyle olursa, Yi Yun sadece zirve bir insan lordu olabilir. Büyük İmparator’u geç, Bilge olmakta bile zorlanır.”
Tai Ah Kutsal Krallığı tarihinde böyle eşsiz dahiler yoktu. Ağır yaraları iyileştikten sonra bedenleri ve yetenekleri eskisi gibi olmazdı. Yetişimleri yavaşlar, akranları onlara yetişir ve nihayet potansiyelini kaybederek kalabalığın arasına karışıp sivrilemezlerdi.
Bunun fazlasıyla örneği vardı. Ve insanlar, Yi Yun’un sonunun da böyle olacağını düşünüyordu.
Ve bu düşünce, üzülmelerine sebep oluyordu.
Göklerin gururlu oğlu, öylece düşmüştü. Hâlâ hayatta olsa da kanatlarını kaybetmişti.
Kahraman ne kadar yüksekten düşerse trajedi de o kadar büyürdü.
Bir gecede her şeyini kaybeden biri, umutsuzluk içinde ve nefret dolu bir hayat yaşamak zorunda kalırdı. Başkalarının takdirini ve övgüsünü kazanan birinin, intikam alma fırsatı olmadan tüm gücünü kaybedip güçsüz bir hayat yaşaması muhtemelen ölümden daha acı doluydu.
“Her şey kaderde yazılı. Shen Tu Aşireti geldiğinde, onların umudumuz olduğunu sandık. İşlerin böyle sonlanacağını kim bilebilirdi ki? Şimdi onlar da geri çekildiler ve geri dönecekler mi dönmeyecekler mi belli değil…” Kral Chu, kalbi sıkışarak Chu Eyalet Şehri’nin enkazına baktı.
Shen Tu Aşireti onu hayal kırıklığına uğratmış ve mutsuz etmiş olsa da, Tai Ah Kutsal Krallığı savaşçıları, Shen Tu Aşireti’nin bu topraklardan temelli ayrılacağından korkuyordu.
‘Çoban’ geri dönerse, ki muhtemelen dönecekti, bir başka hayvan sürüsüyle Tai Ah Kutsal Krallığı’nı yok edebilirdi.
Shen Tu Aşireti ise, zorba ve acımasız olsalar da, en azından insanların tarafındaydılar.
Onlara bir grup kaplanın, leoparın, kurdun ya da başka avcıların yardım etmesini beklemek, zayıf olmalarının getirdiği bir trajediydi...