Utangaç insanlar, kolayca dikkat çekebilecek bir şeye dahil olmaktan daha huzurlu bulduklarından genellikle kendilerini saklamayı severler. Başkaları onları izlerken nasıl algılandıklarını düşündükleri için kendilerini rahatsız hissederler. Başkalarının kendilerini garip ya da aptal görebileceğini düşünürler, bu da onların bir şey yapmasını engelleyebilir.
Araştırmacılar, utangaç insanların ebeveynlerinden utangaçlık özelliğini miras aldığını buldular. Utangaç ebeveynler durumunda, utangaçlık öğesi doğrudan çocuğa aktarılır ve onların ebeveynleriyle aynı duyguları yaşamalarını sağlar.
• Beyin aktivitesindeki benzerlikler – Aşırı utangaç ebeveynleri olan bireylerin de benzer semptomlar yaşamaları olasıdır. Bir araştırmacı aşırı utangaçlık bir saldırı sırasında beyin aktivitesinin kalıtımsal olduğunu ve sosyal anksiyete ile ilişkili olduğunu gösterdi. Aşırı utangaçlık çeken aile üyelerinin beyin aktivitesinde de belirgin benzerlikler görülebilir.
• Kortikal ve Alt kortikal alanlar – Durum, meslektaşların kararlarının asla alınmadığı, yalnız ifadede ise gönüllülerin stres düzeyini önemli ölçüde arttırdığıdır. Sosyal kaygı ile katılımcılarda kortikal (kontrolü düzenleyen) ve subkortikal (duyguları düzenleyen) alanlar arasında yüksek düzeyde bir aktivite olduğu için bu açıkça görülebilir.
• Copycat Davranışı – Bir bireyin davranışını belirleyen genlerin aksine, bunlar bireyin ebeveynlerinden miras aldığı kelimenin tam anlamıyla taklit benzerlikleriydi. Yalnız bu, çok utangaç bir anne-baba çocuğunun belirli davranışı öğrenebileceğini ve hatta bunu yaşamlarının bir noktasında gösterebileceğini gösterdi.