Şekil 1’de tasvir edilen, bir köşede tek bir sütunla desteklenen bir çatının altına bir heykelcinin yerleştirildiği Lego yapısını düşünün. Bu yapıyı nasıl değiştirirsiniz ki, her bir bloğun 10 sente mal olacağını aklınızda tutarak, heykelciği ezmeden üzerine bir duvar tuğlası koyabilirsiniz? Adams tarafından bildirilen bir araştırmadaki çoğu katılımcı gibiyseniz et al.1içinde Doğa, çatıyı daha iyi desteklemek için sütunlar eklersiniz. Ancak daha basit (ve daha ucuz) bir çözüm, mevcut sütunu çıkarmak ve çatının basitçe tabana yaslanmasına izin vermek olacaktır. Bir dizi benzer deney boyunca, yazarlar, insanların sürekli olarak, onları çıkaranların yerine bileşen ekleyen değişiklikleri düşündüklerini gözlemliyorlar – bu, günlük karar verme için geniş etkileri olan bir eğilim.
Örneğin, Adams ve meslektaşları arşiv verilerini analiz ettiler ve yeni gelen bir üniversite başkanı üniversitenin öğrencilerine ve topluluğuna daha iyi hizmet vermesini sağlayacak değişiklikler için öneriler talep ettiğinde, yanıtların yalnızca% 11’inin mevcut bir düzenleme, uygulama veya programın kaldırılmasını içerdiğini gözlemlediler. . Benzer şekilde, yazarlar çalışma katılımcılarından yeşil ve beyaz kutulardan 10 × 10’luk bir ızgarayı simetrik yapmalarını istediğinde, katılımcılar genellikle onları tam yarısından çıkarmak yerine, ızgaranın boş yarısına yeşil kutular eklediler. daha verimli oldu.
Adams et al. katılımcılarının bu kadar az eksiltici çözüm önermesinin nedeninin, bu çözümlerin değerini bilmedikleri için değil, onları dikkate almadıkları için olduğunu gösterdi. Aslında, talimatlar çıkarım çözümlerinin olasılığından açıkça bahsettiğinde veya katılımcılar daha fazla düşünme veya uygulama fırsatı bulduklarında, eksiltici çözümler sunma olasılığı arttı. Öyle görünüyor ki, insanlar ‘buraya ne ekleyebiliriz?’ sezgisel (karar vermeyi basitleştirmek ve hızlandırmak için varsayılan bir strateji). Bu buluşsal yöntemin üstesinden, diğer, daha az sezgisel çözümleri değerlendirmek için ekstra bilişsel çaba sarf ederek aşılabilir.
Yazarlar, katılımcıların eksiltici çözümleri dikkate almadaki başarısızlığına odaklanırken, biz, eksiltici çözümlerin takdir edilme olasılığının daha düşük olması gerçeğiyle, ilave çözümlere yönelik önyargının daha da artabileceğini öneriyoruz. İnsanlar eksiltici çözümler için eklemeli çözümlere göre daha az kredi almayı bekleyebilirler. Bir şeyden kurtulma önerisi, eklenecek yeni bir şeyden daha az yaratıcı hissettirebilir ve aynı zamanda olumsuz sosyal veya politik sonuçlara da sahip olabilir – bir akademik bölümün dağılmasının, içinde çalışanlar tarafından takdir edilmeyebileceğini düşündürür, Örneğin. Dahası, insanlar mevcut özelliklerin bir nedenle orada olduğunu varsayabilir ve bu nedenle eklemeler aramak daha etkili olacaktır. Son olarak, batık maliyet önyargısı (para, çaba veya zamana yatırım yapıldıktan sonra bir çabayı sürdürme eğilimi) ve israftan kaçınma, insanları mevcut özellikleri kaldırmaktan çekinmeye sevk edebilir.2, özellikle bu özelliklerin yaratılması ilk etapta çaba sarf ettiyse.
Eksiltici çözümlerin bu algılanan dezavantajları, insanları rutin olarak ilave çözümler aramaya teşvik edebilir. Bu, Adams ve meslektaşlarının katkı çözümlerine daha önce sık sık maruz kalmanın onları bilişsel olarak daha erişilebilir hale getirdiği ve dolayısıyla dikkate alınma olasılıklarının daha yüksek olduğu önerisiyle tutarlıdır. Bununla birlikte, ek olarak, önceki deneyimlerin insanları çıkarmaktan ziyade toplama yapmalarının beklendiğini varsaymalarına yol açabileceğini düşünüyoruz. Sonuç olarak, çalışmanın katılımcıları geçmiş deneyimlerden genelleme yapıyor olabilir ve içgüdüsel olarak özellikler eklemeleri gerektiğini varsayabilir, ancak bu varsayımı daha fazla derinlemesine düşündükten veya açık bir şekilde yönlendirdikten sonra yeniden gözden geçirebilirler. Benzer şekilde, bir üniversite topluluğunun üyeleri, gelen cumhurbaşkanının onlardan mevcut girişimleri eleştirmek yerine yeni girişimler oluşturmalarını istediğini dolaylı olarak varsayabilir.
Adams ve meslektaşlarının bulgularının sonuçları nelerdir? Durumların ekleme yerine kaldırarak iyileştirilebileceğini düşünmemenin gerçek dünyadaki birçok sonucu vardır. Örneğin, insanlar evlerinin dekorundan memnun olmadıklarında, bir harcama çılgınlığı yaparak ve daha fazla mobilya satın alarak durumu ele alabilirler – dağınık bir sehpadan kurtulmak eşit derecede etkili olsa bile. Böyle bir eğilim, özellikle maddi mallar edinmeye odaklanma eğiliminde olan kaynaktan yoksun tüketiciler için özellikle belirgin olabilir.3. Bu sadece tüketicilerin mali durumlarına zarar vermekle kalmaz, aynı zamanda çevremizdeki baskıyı da artırır. Daha büyük ölçekte, bireysel karar vericiler tarafından ilave çözümlerin tercih edilmesi, resmi organizasyonların artan genişlemesi gibi sorunlu toplumsal fenomenlere katkıda bulunabilir.4 ve neredeyse evrensel, ancak çevresel olarak sürdürülemez ekonomik büyüme arayışı5.
Adams ve meslektaşlarının çalışması, gelecekte bu tuzaklardan kaçınmanın bir yoluna işaret ediyor – politika yapıcılar ve organizasyonel liderler, açıkça eklemek yerine azaltan teklifler isteyebilir ve bunlara değer verebilir. Örneğin, üniversite başkanı, komitelerin veya politikaların kaldırılmasına yönelik tavsiyelerin hem beklendiğini hem de takdir edildiğini belirtebilir. Ek olarak, hem bireyler hem de kurumlar, varsayılan ekleme eğilimine karşı korunmak için öz denetim önlemleri alabilirler. Tüketiciler, satın almalarını kısıtlamak için depolama alanlarını en aza indirebilir ve kuruluşlar, belirli hedeflere ulaşamayan girişimlerin otomatik olarak kapatılmasını tetikleyen kullanımdan kaldırma hükümleri belirleyebilir.
Unutulmamalıdır ki, eklemeye yönelik bir önyargının her zaman geçerli olması olası değildir. Bazı durumlarda, çıkarımsal değişiklikler oluşturmak muhtemelen daha kolay olabilir, çünkü bunlar zaten olmayan bir şeyi hayal etmeyi gerektirmez. Gerçekten de, insanlar bir durumun nasıl farklı bir şekilde sonuçlanabileceğini hayal ettiklerinde, bunu gerçekleştiremedikleri bir eylemi eklemek yerine, gerçekleştirdikleri bir eylemi geri alarak yapma olasılıkları daha yüksektir.6. Daha ileriye gidersek, olayları kaldırmayı hayal etmeye hazırlığımız, özellikleri kaldırmayı hayal etmeye kadar gittiğinde keşfetmeye değer olacaktır, böylece çıkarma yoluyla sorunları çözmemize yardımcı olacaktır.