Balık stoklarının tükenmesi balıkçılığı tehdit ediyor
Balıkçılık kaynaklarının aşırı kullanımı, nesli tükenmekte olan veya tükenen türlerin oranının 10'lerde yaklaşık% 1970'dan 24'te% 2003'e düşmesine neden olmuştur. Bu gelişmeyi durdurmak için, 20 ila 30'yi kapsayan küresel bir korunan alanlar ağı Deniz yüzeyinin% XNUMX'u.
Deniz balıkçılığı, deniz biyoçeşitliliğini ciddi şekilde tehdit etmeye başlıyor. Balık stoklarının ve türlerinin önemli bir kısmı artık aşırı sömürülüyor ve hatta nesli tükeniyor. Bu, Roma'da yeni yayımlanan Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü'nün (FAO) iki yıllık raporunun ana bulgusu.
Balık stoklarının ve avlanma durumunun değerlendirilmesi için dünya referansı olan bu belge, denizde yakalanan balıkların hacmindeki durgunluğu doğrulamaktadır: 2003 yılında bu 81 milyon tona (Mt), seviye 1998'dekine (80 Mt) eşdeğer, ancak 2000'deki "zirve" nin (87 Mt) çok altında. Daha da ciddisi, bu rapor genişleme olasılığının olmadığını ve "yerel farklılıklara rağmen, deniz yakalama balıkçılığının küresel potansiyelinin tamamen istismar edildiğini, böylece daha sıkı planlar yapıldığını vurguluyor. tükenen stokları yeniden inşa etmeyi ve sömürülenlerin potansiyellerinin maksimuma veya neredeyse maksimuma düşmesini önlemeyi dayatma ”.
Aslında, 1975'ten beri balıkçılık, büyük balık türlerinin durumunda bir tersine dönmüştür: "Genişleme potansiyeline sahip stokların oranı sürekli olarak azalmıştır" (toplamın yaklaşık% 24'ü) Aşırı sömürülen veya tüketilen stoklar, 10'lerde yaklaşık% 1970'dan 24'te% 2003'e yükseldi. En çok avlanan on türden yedi tanesi tamamen sömürülmüş veya aşırı sömürülmüş kabul ediliyor: Peru'dan hamsi, Şili'den istavrit, pollock. Alaska, Japon hamsi, mavi mezgit, kapelin, Atlantik ringa balığı.
Korunan alanlar ağı
Tabii ki durum balıkçılık alanlarına göre değişiklik gösteriyor. Pasifik, ana türler için tamamen sömürülen veya aşırı sömürülen Atlantik veya Akdeniz'den daha az etkilenir. Ancak bu, FAO raporunun genel sonucunu değiştirmez. Uluslararası kuruluş tarafından seçilen on altı bölünmüş bölgeden on ikisinde, "maksimum balıkçılık potansiyeline ulaşılmıştır ve daha dikkatli ve kısıtlayıcı bir yönetim gereklidir".
İklimsel faktörler durumu değiştirmemelidir. Bazı çok önemli stoklarda, özellikle hamsi ve sardalya gibi ani değişikliklere yol açabileceklerini biliyoruz. Ancak aşırı sömürü ve dolayısıyla stokların kırılganlığı durumunda, "iklimin balıkçılık üzerindeki etkileri şiddetlenir, hem balık popülasyonları hem de onlara bağlı faaliyetler, çevrenin doğal dinamiklerine karşı daha savunmasız hale gelir."
Mevcut stokların biyolojisi ve çevrenin çeşitliliği hakkındaki bilgiler hala çok parçalanmış haldeyken, son on yılda sömürü önemli ölçüde artmış olan derin deniz balıklarıyla ilgili özel bir endişe söz konusudur.
Turuncular, oreolar, kırmızı beriks, bromlar ve abadèche, Antarktika diş balıkları ve diğer morid morinaları, sömürüsünü düzenleyecek yasal bir rejimin olmadığı açık denizlerde yakalandıklarında daha da tehdit altındadırlar.
Ekolojistler, deniz biyoçeşitliliğini korumak ve aynı zamanda avlanan türlerin stoklarının toparlanmasına izin vermek için, sürdürülebilir balıkçılık için gerekli bir koşul olarak, Temmuz ayında Durban'da düzenlenen son Dünya Parkları Kongresi'nde (WPC) toplandılar. 2003, yerel olarak agresif balıkçılık ve faaliyetleri kısıtlayan veya yasaklayan küresel bir deniz koruma alanları ağının 2012 yılına kadar kurulmasını tavsiye etti. Önerileri: Bu alanların gezegenin deniz yüzeyinin toplam% 20 ila% 30'unu kaplamasını sağlamak. Bu, mevcut deniz koruma alanları ağından 40 ila 60 kat daha fazla.
"Denizlerin Koruyucuları"
Bu hedef ekonomik açıdan gerçekçi mi? Böyle bir ağ kurmanın ve sürdürmenin maliyeti nedir?
Yakın zamanda yapılan bir çalışmada (PNAS, 29 Haziran 2004), Cambridge Üniversitesi'nin zooloji bölümünde araştırmacı olan Andrew Balmford liderliğindeki bir İngiliz ekibi, küresel alan ağları kurmanın maliyetini tahmin etmeye çalıştı. değişen kapsam ve özelliklerde korunmaktadır.
Halihazırda korunan deniz alanlarının analizinden, araştırmacılar ilk olarak korunan alan birimi başına koruma maliyetini düzenleyen ana faktörleri, kıyıdan uzaklığını ve endeksini dikkate alarak belirlediler. yerel ekonomik gelişme. Bu alan ne kadar küçükse, sahile ne kadar yakınsa ve zengin bir ülkeye bağımlıysa, kilometrekare başına koruma maliyeti o kadar yüksek olur.
Araştırmacılar ayrıca, korunan alanların elverişli ve gerçekçi birleşme koşulları altında dünya denizlerinin yüzeyini% 20 ila% 30 arasında korumanın maliyetlerini tahmin ettiler. Sonuç: Yılda 5,4 milyar ila 7 milyar ABD Doları, bu, balıkçılığı sübvanse etmek için her yıl kullanılan 15 ila 30 milyar ABD Dolarından çok daha düşük. Ve dünya denizlerinin yüzeyinin% 20 ila% 30'unu korumanın, 830 ila 000 milyon tam zamanlı iş yaratması bekleniyor.
Okyanus yüzeyinin% 30'unun balık tutması yasaklanırsa, üç veya dört milyon balıkçıyla karşı karşıya kalan bir milyon “deniz koruyucusu” tehdit edildi. Andrew Balmford, "Koruyucu önlemler olmaksızın, mevcut on iki ila on beş milyon balıkçının büyük çoğunluğunun önümüzdeki on yıl içinde işinden mahrum kalacakları akılda tutulmalıdır", diyor.
Bu sonuçlar, deniz ekosistemlerinin ve onları kullanan toplumların korunmasının, ekoturizm ve denizle bağlantılı sürdürülebilir faaliyetlerin geliştirilmesine olanak tanıyan, erişime kapalı olmayan korunan alanların kurulmasını gerektirdiğini göstermektedir. kıyı bakımı. Bu tür alternatif ekonomik faaliyetler, tüm ülkelerdeki balıkçıların önemli bir kısmının yeniden eğitilmesine olanak sağlayacaktır.
Akdeniz'de 1 000 metre sınırı
Hükümetler arası bir kuruluş olan Akdeniz Genel Balıkçılık Komisyonu (GFCM) tarafından Şubat ayı sonunda Roma'da kabul edilen bir karara göre, Akdeniz'de 1 metrenin ötesinde derin deniz balıkçılığı geliştirilmemelidir. Üye ülkelerin itiraz etmemesi halinde dört ay içinde yürürlüğe girmesi beklenen hareket, Dünya Koruma Birliği (IUCN) ve Küresel Çevre Fonu tarafından yürütülen biyolojik çeşitlilik ve balıkçılık çalışmasına dayanıyor. Nature (WWF), bu ilerlemeyi memnuniyetle karşıladı.
Bu, dünyada bu türden bir ilk olan önemli bir ölçüdür. IUCN dünya deniz programı koordinatörü François Simard, bu Akdeniz'de sürdürülebilir balıkçılığa doğru atılmış önemli bir adımdır ”diyor. 1 metreden fazla dip trolünün dışlanması, özellikle fidanlıklarını orada bulan yavru karidesleri korumalıdır. IUCN için bu, biyolojik çeşitlilik sözleşmesine uygun bir ihtiyati tedbirdir.