LOKHID tarafından üretilen ikiz eğitim uçağı T-33A, birkaç kuşak pilot kariyerinin başladığı uzun akrabalardan biridir.
İlk nesil jet avcı uçağı F-80 "Shooting Star" temelinde yaratıldı, ancak progenitörünü geride bırakmayı başardı.
F-80 Shooting Star avcısının gelişimi, 1943'in ilkbaharında, jet savaşçılarının Almanya tarafından geliştirilmesine ilişkin verilerin ortaya çıkmasından sonra başladı.
Daha sonra, Lockheed şirketinin ana tasarımcısı Daniel Russ'ın ABD Hava Kuvvetleri Komutanlığı ile Wright Field hava üssünde buluşması gerçekleşti. Toplantının ardından, De Havilland şirketinin İngiliz H. 1B Goblin motorunu kullanarak şirketin bir jet avcı uçağının geliştirilmesinde emanet edildiği resmi bir mektup yazılmıştır.
XP-80 prototipinin ilk uçuşu, yılın Ocak 8’inde 1944’in üzerinden geçti ve ikinci prototip, yılın Haziran 10’inde 1944’te yayınlandı. Testleri başarıyla tamamladıktan sonra, şirket seri üretime hazırlıklara başladı. Doğru, motorda bir sorun vardı - Allis Chalmers teslim süresine dayanamadı ve programı tehlikeye attı. Kılavuz Lockheed, General Electric I-40 motorlarının üretim uçaklarına kurulmasına karar verdi. Daha sonra, Allison bu motorların seri üretimine katılacak, J-33 ismini alacaklar.
Yeni motoru monte etmek için, gövdenin uzunluğunu 510 mm kadar artırmak, hava girişlerinin şeklini değiştirmek ve önüne bir sınır tabakası kesicisi koymak gerekiyordu. Ayrıca kanat alanı arttırıldı.
Hava kuvvetleri uçağın üretime geçmesine neden oldu, çünkü Alman Me-262 için değerli bir rakibe ihtiyaçları vardı. Dört üretim öncesi uçak olan YP-80, Avrupa toprakları üzerinde yargılanacaklarla mücadele etmeye gitti: ikisi İngiltere'ye, ikisi ise İtalya'ya gitti. Doğru, bu savaşçıların hiçbiri düşmanla hiç karşılaşmadı.
Mart ayında, 1945, ilk üretim modelleri ordu birimlerine girmeye başladı. Yeni uçakların geliştirilmesine çok yüksek miktarda kaza eşlik ettiğini de belirtmekte fayda var.
Kariyerinin başlangıcında, Shooting Star savaşçısı, güvenli ve güvenilir bir uçak olarak adlandırılamazdı, ancak bu nitelikler şirketin diğer ekipmanlarında da vardı. Ve asıl sorun tasarım hataları değil, reaktif teknoloji sınıfının yenilikçiliğiydi.
6 Ağustos 1945, ABD’nin en verimli pilotu olan ABD Hava Kuvvetleri pilotu Richard Bong’ı öldürdü. hikayeler Amerika Birleşik Devletleri Onun hesabında 40 Japon uçağı P-38 "Yıldırım" uçağında vuruldu. Onun için en son seri F-80А seri numunesinin başka bir uçuşu oldu.
1947’te, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri’nin isimlendirmesi değişti, bu yüzden o andan itibaren uçak F-80 Shooting Star adını aldı. F-80C'nin en son seri modifikasyonunun üretime Şubat 1948 yılında başladı. 33 kgf'ye ulaşan bir itme gücüne sahip daha güçlü bir J23-A-2080 motorla donatılmıştır. Aracın savaş nitelikleri de önemli ölçüde artırıldı. Özellikle, içine kanatsız roketler de yerleştirebileceğiniz iki bomba direği belirdi. Yerleşik silahların bir parçası olarak F-80, altı adet 12.7-mm makineli tüfek olan M-3'i içeriyordu; bu, 1200 kartuşlarındaki bir mermi ile dakikada 297 mermilerindeki ateş hızını sağladı.
1950 yazında, bu uçakların seri üretimi tamamlandı. Toplam 798 birimi piyasaya sürüldü.
F-80’in savaş kariyerinin çok başarılı olamadığına dikkat çekiyor. Kore’deki çatışmalar sırasında Sovyet MiG-15’in rakipleri olmadığı ortaya çıktı. MiG'lerin imhası için daha uygun F-86 "Sabre" kullanıldı ve mevcut tüm F-80C'ler avcı bombardıman uçaklarına yeniden sınıflandırıldı.
1958'te, F-80C uçağı, Hava Kuvvetleri ve Ulusal Muhafız rezervleriyle hizmetten çıkarıldı. Güney Afrika Hava Kuvvetleri tarafından ABD askeri yardım programı kapsamında alınan 113 birimleri. 1958'ten 1963'e, 33 F-80C, Brezilya Hava Kuvvetlerine transfer edildi. Aynı zamanda, 16 makineleri Hava Kuvvetleri Peru'yu aldı. Ayrıca, bu uçaklar Kolombiya, Şili ve Uruguay Hava Kuvvetleri'nde de kullanılıyordu. 1975'te, Uruguay Hava Kuvvetleri onları Cessna A-73В ile değiştirdiğinde hizmetten tamamen çıkarıldılar.
T-33A eğitiminin yaratılması, yeni jet makinelerinin yüksek kaza oranına bakıldığında, iki kişilik bir modele ihtiyaç duyulacağı ortaya çıktığında başladı. Bu geliştirme şirketi Lockheed aktif bir şekilde yürütüldü.
Ağustos ayında neredeyse hazır hazır Р-80С, ikili birime dönecekleri montaj hattından çıkarıldı. Kalkınmanın gizliliği işini yaptı: Lockheed, eğitim uçağı pazarının büyümesi öngörülebilir olmasına rağmen, böyle bir makine sunan ilk kişi oldu.
Yeniden işleme sürecinde P-80C'nin seri versiyonunun sökülmesi, ikinci bir kabini "gömmek" ve çift kontrole izin vermek gerekiyordu. Gövde içerisinde, kanat önünde 75 cm, diğer arkasında da 30 cm. Ayrıca, yakıt deposunun gövdesinin gövdesindeki hacmini yarıya indirmek zorunda kaldı, ancak kanat korumalı tankların yumuşak naylonla değiştirilmesi sayesinde toplam kapasite değişmedi. Kanat uçları, simetri çizgisi boyunca tutturulmuş altlarına 230 galon tankları yerleştirmeyi mümkün kıldı.
TR-80C ismini alan yeni arabanın fırlatma koltukları neredeyse hiç değişmedi. Aynı zamanda, kabin artık yana doğru yaslanmayan, ancak bir elektrik motoru tarafından yukarı doğru yükselen tek bir el feneri aldı.
Uçak, her biri 12.7 mühimmatta mühimmat bulunan iki 300 mm makineli tüfek parçası olarak silah aldı.
İlk deneme uçuşu Mart 22 1948 tarihinde gerçekleştirildi. Havada, uçak tekli koltuk versiyonundan çok farklı değildi. Ayrıca, gövdenin uzatılmış şekli, uçuş özelliklerini biraz arttırdı.
Uçakta aşağıdaki teknik özellikler vardı. Uzunluğu 11.5 metre, yükseklik - 3.56 metre, kanat açıklığı - 11.85 metre ve kanadının alanı - 21.8 metrekaredir.
Boş uçağın kütlesi 3 667 kg ve maksimum kalkış ağırlığı - 6 551 kg olup, yük taşıma kapasitesi 5 714 kg'dir.
Uçağın azami hızı 880 km / s'ye ulaşırken, seyir hızı 720 km'de pratik bir aralıkla 2050 km / s idi. Pratik tavan yüksekliği - 14 630 m.
Askeri yargılamalar için, TP-20C'in X-NUMX birimleri piyasaya sürüldü. Pilotlar ve teknisyenler için çeşitli Hava Kuvvetleri üssünde bir dizi tanıtım uçuşu düzenlendi. 80 Haziran 11, makine TF-1948C ve 80 Mayıs 5 adını aldı, her zamanki T-1949A.
Hava Kuvvetlerine ek olarak, komuta yeni eğitim makinesine ilgi gösterdi. filo, çünkü jet ekipman örneklerinin geliştirilmesi sırasında ciddi bir kaza problemi vardı. Sadece bir yıl içinde 26 T-33A eğitim uçağı filoya transfer edildi. Ve gelecek yıl, deniz pilotları 699 uçak daha aldı.
Toplamda, tüm üretim süresi boyunca, 5691 T-33A çeşitli versiyonlarda piyasaya sürüldü. Başka bir 656 makinesi Kanadalı "Canadeyr" şirketini piyasaya sürdü ve Japonca "Kawasaki" 210 sayısını artırdı. Amerikan yapımı uçakların çoğu, dünyadaki yirmiden fazla ülkeye isabet ederek yurt dışına çıktı.
Yarım yüzyıldır, T-33A binlerce pilot için “sınıf” dır.
Ayrıca, T-33А, pek çok bölgesel çatışmalar sırasında, progenitör F-80 "Shooting Star" dan çok daha şanslı olduğu bir savaş olarak aktif olarak kullanıldı.
T-33A pilotları, Küba Domuz Körfezi üzerindeki hava savaşları sırasında birkaç B-26 "İstilacı" işgal askerini düşürdü.
Ancak, T-33A'nın temel amacı, yer hedeflerine karşı "counterguerrilla" saldırılarıydı.
Özel olarak dış siparişler için çeşitli değişiklikler yapıldı: keşif RT-33А, gövde ve genişletilmiş tankların önündeki kameralarla donatılmış AT-33А saldırı uçağının yanı sıra, daha ileri navigasyon ve nişan teçhizatının monte edildiği AT-XNUMXА saldırı uçağı ve ayrıca savaş yükü için güçlendirilmiş tutucularla donatıldı.
Şu anda, yalnızca Bolivya Hava Kuvvetlerinde, uyuşturucu kaçakçılarına ve sol kanatlı isyancı gruplarına yapılan baskınlarda kullanılan Kanada'da üretilen AT-33A vardır.
18 T-33 iki ünite ile hizmet veriyor: Santa Cruz de la Sierra'daki 32 Hava Grubu ve El Alto'daki 31 Hava Grubu.
Kalkışların çoğu Villa Tunari bölgesinde gerçekleşiyor - bu Bolivya'daki resmi olmayan koka üretimi başkenti.
Bunun çok dayanıklı bir uçak olduğunu belirtmekte fayda var. Örneğin, SSCB'de geliştirilen MiG-XNUMHUTI eğitim uçağı olan meslektaşları ve analogları, 15-ler'in başlangıcına kadar aktif olarak kullanıldı. Ve 80 yılına kadar ABD Hava Kuvvetleri'nde T-33A listelenmiştir.
Hizmetten çıkarılmış T-33A, QT-33A adı verilen uzaktan kumandalı hedeflere dönüştürüldü. Her şeyden önce, manevra kabiliyeti yüksek ve alçaktan uçan hava hedeflerinin yanı sıra cruise füzelerinin uçuşunu simüle etmek için kullanılıyorlardı.