Son dönemlerde daha bir zevkle kitap okuyor Deniz. Gündüzleri hala "Hadi oğlum biraz da kitap oku!" uyarısına ihtiyaç duysa da en azından gece uyumadan kitap okuma alışkanlığı edindi kendi kendine. Bu sefer de "Hadi oğlum kitabı bırak da uyu artık!" uyarıları gerektirecek kadar seviyor gece okumalarını. Gerçi kitabı geç uyumak için bir bahane olarak kullandığından şüpheliyim, uyku saati ne kadar gecikirse o kar Deniz için. Hatta geçenlerde hasta gibiydi de, saat 10'a doğru "Anne uyuyalım mı?" diye yanıma geldi. Çok şaşırdım bu teklife, kendinin de dikkatini çekmiş olacak ki, "Anne, hayatımda ilk kez uykum geldi, di mi?" dedi. Neyse hangi sebeple olursa olsun okuyor ya, önemli olan bu.
Kitabı öyle veya böyle okuyacak da garibim, ah bir de kitabı nasıl tutması gerektiğini bilebilse. Kırk şekle giriyor okurken. Eli ağrıyor, kolu uyuşuyor... Geçenlerde gizlice fotoğrafını çektim, ben arkadaki ponponları çekiyorum, sen rahatsız olma diyerek. Kendini çektiğimi bilse hiç durmaz orada. Nefret ediyor fotoğrafının çekilmesinden. Fotoğrafları çekip bitirince, çaktırmadan başardım diye kendi kendime sevinirken, "Benim fotoğraflarımı çektiğini biliyorum, mutlu ol diye bilmiyormuş gibi yaptım." dedi. Sıpa!
Neyse, işte Deniz'in kitap okuma halleri :
Ayıcık da yukardan okumalıymış... :)