Lloyd's Londra - Lloyd's of London
|Tip||Sigorta ve reasürans piyasası|
|Kurulan||C. 1686|
|Kurucu||Edward Lloyd|
|Merkez|


Kilit kişiler


Bruce Carnegie-Brown ( başkan )


John Neal ( CEO )
|İnternet sitesi||
www


Lloyd's of London , genellikle kısaca Lloyd's olarak bilinir , Londra , Birleşik Krallık'ta bulunan bir sigorta ve reasürans piyasasıdır . Sektördeki rakiplerinin çoğunun aksine bir sigorta şirketi değildir; daha ziyade, Lloyd's, 1871 tarihli Lloyd Yasası ve müteakip Parlamento Yasaları tarafından yönetilen bir tüzel kişiliktir . Sendikalar halinde gruplanmış birden fazla finansal destekçinin bir araya gelerek riski bir araya getirmek ve dağıtmak için bir araya geldiği , kısmen karşılıklı bir pazar yeri olarak çalışır . Bu sigortacılar veya "üyeler", hem şirketlerin hem de özel kişilerin bir koleksiyonudur , ikincisi geleneksel olarak "İsimler" olarak bilinir.
Lloyd's'ta taahhüt edilen iş, ağırlıklı olarak genel sigorta ve reasüranstır, ancak az sayıda sendika vadeli hayat sigortası yazmaktadır . Pazar kökleri deniz sigortası ve en Edward Lloyd tarafından kurulmuştur onun kahvesi üzerinde Kule Caddesi de c. 1686. Bugün, sahip olduğu özel bir bina üzerinde Kireç Caddesi iş sigorta poliçesi belgeleri bir "kayma" olarak geleneksel olarak bilinen varlık ile, poliçe "Oda" her Syndicate'den "kutu" arasında işlem edildiği dahilinde.
Piyasanın sloganı Fidentia , Latince "güven" anlamına gelir ve sigortacılar ve brokerler arasındaki ilişkiyi temsil eden Latince uberrima fides veya "son derece iyi niyet" ile yakından ilişkilidir .
20. yüzyılın ikinci yarısı boyunca, özellikle asbestoz olayı olmak üzere çok sayıda skandaldan ve önemli zorluklardan kurtulan Lloyd's, bugün tüm geçerli talepleri derhal ödemek için mevcut olan güçlü finansal "güvenlik zincirini" desteklemektedir. 2019 itibariyle bu zincir, 52,8 milyar sterlinlik sendikasyon düzeyindeki varlıklardan, 27,6 milyar sterlinlik üyenin "Lloyd's'taki fonlarından" ve Merkezi Fon'u içeren üçüncü bir karşılıklı bağlantıda 4,4 milyar sterlinin üzerinde oluşuyordu.
2020'de, 350 broker tarafından verilen riskler üzerine toplu olarak 35.5 milyar £ brüt prim yazan 50 yönetici ajans tarafından yönetilen 76 sendika vardı. Bu primlerin yüzde 53'ü Kuzey Amerika'dan, yüzde 27'si Avrupa'dan ve yüzde 20'si dünyanın geri kalanından geldi. Doğrudan sigorta, primlerin yüzde 65'ini temsil ederken, çoğunlukla mülk ve kazazedeyi ( sorumluluk ) kapsarken, kalan yüzde 35'i reasüranstı.
Tarih
17.-19. yüzyıllar: Oluşumu ve ilk Lloyd Yasası
Pazar , Edward Lloyd'un sahibi olduğu Lloyd's Coffee House'da 1686'da Londra Şehri'ndeki Tower Street'te başladı . Bu kuruluş denizciler, tüccarlar ve armatörler için popüler bir yerdi ve Lloyd onlara güvenilir nakliye haberleri verdi. Kahvehane kısa sürede deniz sigortası almak için ideal bir yer olarak kabul edildi. Dükkan ayrıca köle ticaretiyle uğraşan denizciler tarafından da ziyaret edildi . Tarihçi Eric Williams , "Lloyd's, diğer sigorta şirketleri gibi, köleleri ve köle gemilerini sigortaladı ve 'doğal ölüm' ve 'denizin tehlikeleri'ni neyin oluşturduğuna dair yasal kararlarla hayati derecede ilgilendi. Lloyd's, köle ticaretiyle ilgili deniz sigortası tekelini elde etti ve 1807'de köle ticaretinin kaldırılmasına kadar bunu sürdürdü .
1691 Noelinden hemen sonra, küçük deniz sigortası sigortacıları kulübü Lombard Caddesi'ne taşındı ; Bir mavi plak sitede bu anılır. Bu düzenleme uzun oluşturulmuş sigorta düzenlemesinin katılan üyeleri komite ve sigortacı John Julius Angerstein iki oda kazanılmış 1713 yılında Edward Lloyd ölümünden sonra, 1773 yılına kadar devam Kraliyet Borsası içinde Cornhill "Lloyd Cemiyeti" için.
Kraliyet Borsası 1838'de bir yangınla yok edildi. 1844'te yeniden inşa edildi, ancak Lloyd'un ilk kayıtlarının çoğu yangında kayboldu. 1871'de, işletmeye sağlam bir yasal temel sağlayan ilk Lloyd Yasası Parlamentoda kabul edildi. O zamanlar, bir Lloyd's sendikasının beş veya altıdan fazla destekçisi olması alışılmadık bir durumdu; Bu yüklenim kapasitesi eksikliği, Lloyd's'un daha büyük risklerin çoğunu rakip sigorta şirketlerine karşı kaybetmesi anlamına geliyordu. Frederick Marten adlı bir denizcilik sigortacısı, bu sorunu ilk kez tespit ettiği ve başlangıçta 12 kapasite sağlayıcıdan oluşan ilk "büyük sendikayı" yarattığı için kredilendirildi. 1880'lerde Marten'in sendikası, Lloyd's dışındaki büyük sigorta şirketlerinin çoğunu geride bırakmıştı.
Daha sonra 1911'de çıkarılan bir Lloyd Yasası, Topluluğun üyelerinin çıkarlarının desteklenmesini ve bilgilerin toplanması ve dağıtılmasını içeren hedeflerini belirledi.
1906: San Francisco depremi ve Cuthbert Heath
18 Nisan 1906'da büyük bir deprem ve bunun sonucunda çıkan yangınlar San Francisco şehrinin yüzde 80'inden fazlasını yok etti . Bu etkinliğin bina uygulamaları, risk modellemesi ve sigorta endüstrisi üzerinde derin bir etkisi olacaktı.
Lloyd'un deprem ve yangınlardan kaynaklanan kayıpları önemliydi, her ne kadar denizaşırı sigorta işi yazıları o zamanlar biraz ihtiyatla görülse de. Bazı sigorta şirketleri deprem poliçeleri kapsamında yangın hasarı taleplerini reddederken veya tam tersi , Lloyd'un önde gelen sigortacılarından biri olan Cuthbert Heath , ünlü bir şekilde San Francisco acentesine "tüm poliçe sahiplerimize, şartlarına bakılmaksızın tam olarak ödeme yapması talimatını verdi. politikaları". Tüm tazminat taleplerinin derhal ve tam olarak ödenmesi, Lloyd'un güvenilir tazminat ödemeleri konusundaki itibarını ve ABD'li brokerler ve poliçe sahipleri için önemli bir ticaret ortağı olarak itibarını güçlendirmeye yardımcı oldu. Şehre verilen hasarın yaklaşık yüzde 90'ının çıkan yangınlardan kaynaklandığı tahmin edilmektedir ve bu nedenle, depremi takip eden 1906 yangınından bu yana, yangın genellikle çoğu poliçe kapsamında sigortalı bir tehlike olmuştur. Heath ayrıca, San Francisco felaketinin ardından sigortacılar için şu anda yaygın olarak kullanılan "zarar fazlası" reasürans korumasını tanıttığı için kredilendirildi.
Heath, 1880'de JS Burrows'un sendikasında minimum 21 yaşına ulaştıktan sonra Lloyd's'un sigortacı üyesi olmuştu. Bir yıl içinde kendisi için üç kişilik bir sendikaya sigorta yaptırıyordu; 1883'te ayrıca bir aracılık işi açtı. 1885'te ilk yangın reasürans sözleşmesini yazdı, Hand in Hand sigorta şirketini reasürans etti ve Heath'in pazarı "deniz dışı" işlere doğru çeşitlendirme çabasının başlangıcını işaret etti. Ayrıca Lloyd'un ilk hırsızlık sigortası poliçesini, ilk "tüm riskler" mücevher poliçesini yazdı ve "kuyumcu bloğu" kapağını icat etti. Daha sonra, Birinci Dünya Savaşı sırasında , Alman stratejik bombalama riskine karşı koruma sağlayan hava saldırısı sigortası teklif etti .
1960'lar: Betsy Kasırgası ve Cromer raporu
1965'te Betsy Kasırgası Meksika Körfezi'ni vurduğunda ve piyasaya 50 milyon sterlinden fazlaya mal olduğunda, Lloyd's'un 300 sendikada yaklaşık 6.000 üyesi vardı . Felaket, şimdiye kadar Lloyd's'a akan sermayeyi durdurdu ve 1965 ile 1968 arasında, önceki sekiz yılda kalanın iki katı kadar üye ayrıldı. Büyük ölçüde piyasa katılımcılarından oluşan Topluluğun üyeliğinin, piyasanın kapitalizasyonu ve üstlendiği risklerle ilgili olarak çok küçük olduğu kısa sürede anlaşıldı .
Lloyd'un yanıtı, 1968'de İngiltere Merkez Bankası'nın eski bir başkanı olan Lord Cromer tarafından yönetilen gizli bir iç soruşturma başlatmak oldu . Bu rapor, üyeliğin, İngiliz olmayan denekler ve ardından kadınlar da dahil olmak üzere piyasa dışı katılımcılara genişletilmesini ve zahmetli büyük harf gereksinimlerinin azaltılmasını (böylece "mini-isim" olarak bilinen küçük bir yatırımcının yaratılmasını) savundu. Rapor ayrıca çıkar çatışması tehlikesine de dikkat çekti . Bireysel İsimlerin sorumluluğu sınırsızdı ve bu nedenle tüm kişisel servetleri ve varlıkları risk altındaydı.
1970'ler: Finansal piyasalardaki değişiklikler
1970'lerde, Topluluğun gidişatı üzerinde önemli etkisi olacak bir dizi konu ortaya çıktı. İlk İngiltere'de vergi yapıydı: Bir defa, sermaye kazançları edildi vergilendirilmiş (üzerinde nil yüzde 40 kadar az güvenilir tahviller ); Kazanılan gelir, en üst parantezde yüzde 83 oranında vergilendirildi ve üst parantezde yatırım geliri yüzde 98 oranında vergilendirildi. Lloyd'un geliri, Lloyd's'ta çalışmayan Names için bile kazanılan gelir olarak sayıldı ve bu, sigortacılığın yönünü büyük ölçüde etkiledi: kısacası, sendikaların (küçük) bir yüklenim kaybı, ancak (daha büyük) bir yatırım kazancı yapması arzu edilirdi. Yatırım kazancı genellikle "sağlandı bağ yaldızlı veya diğer bağ boşalmak temettü satış ve geri alış: yıkama" veya "yaldızlı sıyırma" eski temettü , böylece vergiden muaf sermaye kazancı karşılığında faiz geliri forfeiting. Sendika fonları da offshore'a taşındı (ki bu daha sonra dolandırıcılık ve kendi kendini idare etme yoluyla sorunlar yarattı).
Lloyd's bir sigorta piyasası olduğu kadar bir vergi sığınağı olduğu için, onu etkileyen ikinci konu, dış üyeliğindeki artıştı: 1970'lerin sonunda, pasif yatırımcıların sayısı piyasada çalışan sigortacıların sayısını gölgede bıraktı. Üçüncüsü, on yıl boyunca, FH "Tim" Sasse'nin denizcilikle ilgili olmayan sendikası 762'nin çöküşü de dahil olmak üzere, Lloyd's Komitesi'nin hem düzenleme eksikliğini hem de yasal yetkilerinin eksikliğini vurgulayan bir dizi skandal gün ışığına çıktı. o zaman öyleydi) Toplumu yönetmek.
1970'lerin sonu: Sasse skandalı ve diğer sorunlar
Sasse sendikasının çöküşü, 1975'te Florida merkezli gurbetçi Dennis Harrison'a, Den-Har Underwriters ajansı aracılığıyla mülk ve yangın risklerini yazma yetkisi veren bir "bağlayıcı yetki" yazdıktan sonra geldi. Lloyd'un kapak sahibini onayladı (bu gerçek ne Sasse ne de Lloyd's Non-Marine Association tarafından fark edildi). Den-Har şüphelendiği Mafya bağlantıları ve yazılı riski birçok hile karıştırıldığını: tipik harap binalar gibi gecekondularda New York 'ın güney Bronx yakında büyük miktarda sigortalı sonra yandı.
Üç yıllık Lloyd'un hesap dönemi geçtikten sonra, sendika 762'deki 110 İsim'e, çoğunlukla hileli iddialardan kaynaklanan önemli kayıplarla karşı karşıya oldukları söylendi. Sasse'nin reasürörü, Instituto de Resseguros do Brasil (IRB), hileli zararlardan payını ödemeyi reddetti. İsimler (böyle büyük kayıplar için sayıca az) yasal işlem başlattı ve sonuçta sadece 6,25 milyon £ c ödedi . 1976 yılı kapsamında Den-Har'ın 15 milyon sterlinlik tazminat talebi, Corporation of Lloyd's'un geri kalanı ödemesine izin veriyor. Şirket ayrıca 1977 için yaklaşık 7 milyon sterlinlik zararı da ödedi.
Sasse ayrıca 1970'lerin sonlarında zarar eden "bilgisayar kiralama" politikaları yazan diğer sendikalardaki 57 sigortacıdan biriydi. Bu iddialar nihayetinde 450 milyon doların üzerine çıkarak tek bir yılda tüm pazarın kârının yarısından fazlasını sildi.
Edward ve Charles St George kardeşler tarafından yönetilen ve yüksek faiz oranlarından yararlanmak için prim yatırımı yapmak için kapasitesinin izin verdiğinden çok daha fazla iş yazan Oakley Vaughan ajansından da sorunlar çıktı. St George'lar, primlerin yeterli olup olmadığına bakılmaksızın iş dallarını yazarak, İsimlerini ciddi kayıplarla bıraktılar. Lloyd's, Oakley Vaughan hakkında soruşturma başlatmıştı, ancak müfettişlerin kitaplara erişimi reddedildi ve yalnızca ajansın kârlı olduğuna dair güvencelere güvendi.
Bu gelişmelerle eşzamanlı olarak ortaya çıkan daha geniş meseleler vardı: ilk olarak, ABD'de, Lloyd'un zarar ödeme rezervlerinde büyük bir boşluk yaratan asbestozla ilgili iddialar için işçilerin tazminatına ilişkin sigorta kapsamı mahkemeleri tarafından sürekli genişleyen bir yorum , bu başlangıçta tanınmadı ve daha sonra kabul edilmedi. İkincisi, on yılın sonunda, asgari şartları zorunlu kılan karteller olan Joint Hull Anlaşması gibi piyasa anlaşmalarının neredeyse tamamı , rekabet baskısı altında terk edilmişti. Üçüncüsü, riski yoğunlaştırma etkisine sahip yeni özel politikalar ortaya çıktı: bunlar, önceki sigortalama yıllarının yükümlülüğünün cari yıla devredileceği "aktarma" politikalarını ve "zaman ve mesafe" politikalarını içeriyordu. gelecekteki gelir garantisini satın almak için kullanılacaktır.
1980'lerin başı: New Lloyd's Act, Lioncover ve Centrewrite
- Fisher raporu
1980 yılında, Sir Henry Fisher , Lloyd's Konseyi tarafından yeni bir Lloyd Yasası'nın temelini oluşturmak üzere görevlendirildi. Raporunun tavsiyeleri "demokratik açığı" ve düzenleyici kas eksikliğini ele aldı.
1982 tarihli Lloyd Yasası, işin yapısını daha da yeniden tanımladı ve yeni bir yönetim Konseyi aracılığıyla işin yürütülmesinde söz sahibi olan Cromer raporuna yanıt olarak sunulan harici İsimler vermek üzere tasarlandı. 1982 Yasası'nın temel amacı, çıkar çatışmalarını ortadan kaldırmak amacıyla, sigortacılık sendikalarının yönetici acentelerinin mülkiyetini (ki bunlar sigortacı olarak değil aracı olarak hareket eden) aracı kurumların mülkiyetinden ayırmaktı.
- PCW dolandırıcılığı ve Lioncover
1982 Yasası'nın yürürlüğe girmesinden hemen sonra, kanıtlar gün ışığına çıktı ve sendikalarından kendi hesaplarına para çektiği iddia edilen bazı sigortacılar hakkında iç disiplin soruşturmaları başlatıldı. Bu kişiler arasında Lloyd's'un bir başkan yardımcısı ve önde gelen bazı sigortacıları vardı. Başarılı deniz sigortacısı Ian Posgate, şüpheler nedeniyle ihraç edildi, ancak daha sonra suçlamalardan beraat etti; adı lekeli kaldı ve piyasaya geri dönmedi, Oxfordshire çiftliğini 2017'deki ölümüne kadar yönetmek için emekli oldu. PCW Sigorta Ajanslarından Peter Cameron-Webb ve Peter Dixon, iddiaya göre 60 dolarlık işlerini dolandırdıklarında daha büyük bir fiyasko ortaya çıktı. hileli reasürans işlemleriyle Amerika Birleşik Devletleri'ne kaçtı ve bir daha geri dönmedi.
PCW'de dolandırıcılığın ortaya çıkması, 1983'te Lloyd'un başkanı Sir Peter Green'in istifasına yol açan bir dizi olaydan ilkiydi. Lloyd's daha sonra, ilgili çeşitli PCW sendikalarındaki yaklaşık 3.000 İsimle bir anlaşma yapmak zorunda kaldı ve Lloyd'un yan sigorta şirketi olarak kurulan Lioncover adlı benzersiz bir araç tarafından reasürans edilen 9001 numaralı yeni bir sendikaya borçlarını reasür etmek. Lioncover, 1987'de PCW ve ilgili sigorta acenteleri altındaki yükümlülükleri üstlendi. 1988'de Cameron-Webb'in sendikaları 2 ve 49 kapsamındaki 1967-1969 yükümlülüklerini de üstlendi. Dixon ve Cameron-Webb ABD'de büyük ölçüde kaldı; Cameron-Webb'in 2004 yılında California'daki bir huzurevinde öldüğü bildirildi.
- Warrilow sendikası ve Centrewrite
Lloyd's ayrıca, 1980'lerin başında sigortalama kapasitesini kronik olarak aşan ve üstlendiği büyük miktardaki riskleri yeterince reasürans etmeyi başaramayan CJ Warrilow'un 553 sendikası üzerindeki Names'in davasıyla karşı karşıya kaldı. Çözüm, 1990'da bu yükümlülüklerin yeniden sigortalanabileceği ve Warrilow Names'in rahatlatılabileceği yeni bir şirket yaratmaktı. Bu kuruluş Centrewrite olarak adlandırıldı ve Warrilow'un 1985 ve önceki yılların yükümlülüklerini üstlendi, ayrıca istifa eden İsimler için "emlak koruma planları" (EPP'ler) de teklif etti. On binlerce Lloyd's Names, Centrewrite'dan bu reasürans poliçelerini satın aldı. Bugün hala var ama artık EPP satmıyor ve başka pek az iş yürütüyor; en son olarak 1997-1999 yıllarını sorunlu Crowe sendikası 1204'ü, çökmüş Cotesworth sendikası 535'in 1999-2001 yıllarını ve 2001 yıllık yaşam sendikası 1171'i reasürör etti. £ 17m) yenilendi . Warrilow'dan Centrewrite'da asgari yükümlülükler kaldı ve bunların çoğu yeniden sigortalandı.
1986'da, Lloyd's 1 Lime Street'teki (bugün kaldığı yer) yeni bir binaya taşındığı yıl, İngiliz hükümeti Sir Patrick Neill'i Lloyd's'ta mevcut olan yatırımcı koruma standardı hakkında rapor vermesi için görevlendirdi . Raporu 1987'de hazırlandı ve çok sayıda tavsiyede bulundu, ancak hiçbir zaman tam olarak uygulanmadı.
1980'lerin sonu: Piper Alpha ve LMX spirali
Bir Lloyd's sendikasının bir diğerini reasürans etmesi uzun zamandır normaldi, ancak bir Kuzey Denizi petrol platformu olan Piper Alpha 6 Temmuz 1988'de patlayarak ilk 1.4 milyar dolarlık zarara yol açtığında, uygulama o kadar yaygınlaştı ki, Lime Street'teki sigortacılar başlangıçta maruz kalmalarının ne kadar kapsamlı olduğu hakkında hiçbir fikrim yok: zarar, Londra pazarında kayıp fazlası (LMX) "sarmal" olarak bilinen şeyde dolaştı ve talep değerleri kontrolden çıktı.
Kule operatörü Occidental Petroleum , Lloyd'un sigortacılarından doğrudan bir sigorta poliçesi satın aldı ve daha sonra risk hisselerinin bir kısmını reasürans yoluyla diğer sendikalara devretti. Bu reasürörler daha sonra, riskin bir kısmını Lloyd's içindeki diğer reasürans sigortacılarına ("retrosesyonerler" olarak bilinir) reasürör ettiler, vb. Sonuç olarak, birçok sendika, özellikle büyük miktarda hasar fazlası reasürans yazanlar, spiraldeki çoklu katmanlar aracılığıyla aynı talebe defalarca maruz kaldı. Hugo Kasırgası ve 1989'daki Exxon Valdez petrol sızıntısı da dahil olmak üzere diğer felaketler de sarmalın içine girdi.
O sırada ciddi sarmal kayıplar yaşayan önde gelen LMX reasürörlerinden bazıları, Gooda Walker ajansı tarafından yönetilen çok sayıda sendika, Devonshire sendikası 216, Rose Thomson Young 255, RJ Bromley 475 ve Patrick Feltrim Fagan'ın halihazırda meydan okuyan sendikaları 540 ve 542'yi içeriyordu. Walker sendikası 298, yalnızca Piper Alpha felaketine maruz kalan 13.500 poliçe ve 1989'daki hesabıyla yüzde 650 kapasite kaybıyla ilk ölümcül kazazede oldu; Bunu yüzde 550 kayıp oranıyla Feltrim 540 izledi. 475 sendikasından Roy Bromley daha sonra intihar etti, Yönetim Kurulu tarafından görevden alındı ve bildirildiğine göre operasyonunun artan kayıplarından rahatsız oldu.
Kayıp yazarlarının tümü LMX sarmalına boyun eğmedi; aslında sarmal nispeten bu tür sendikaların bir azınlığıyla sınırlıydı. Spiral boyunca kârlı kalan önde gelen reasürörler arasında CF Palmer sendikası 314, MH Cockell 269/570 ve DP Mann 435 bulunurken, GS Christensen 958 1989'da sadece hafif bir kayıp, ancak 1990 ve 1991'de sağlıklı karlar bildirdi.
1990'lar: Asbest olayının serpintisi
Taleplerin ortaya çıkması
1990'ların başlarından ortalarına kadar, Lloyd'un Piper Alpha'daki patlamayla başlayan tarihindeki en travmatik döneminin devamı görüldü. ABD mahkemelerinde cezai tazminatlar için beklenmedik derecede büyük yasal kararlar , bazıları 1940'lara kadar uzanan asbest , kirlilik ve sağlık tehlikesi (APH) politikaları hakkında önemli iddialara yol açtı . Bu politikaların çoğu, özellikle hariç tutulmayan herhangi bir iddiayı kapsadıkları anlamına gelen açık tehlike politikalarıydı. Diğer politikalar (standart veya geniş olarak adlandırılır) yalnızca yangın gibi belirtilen tehlikeleri kapsar.
"Uzun vadeli" sigorta risklerinin klasik örneği, işveren sorumluluğu veya işçi tazminat politikaları kapsamında asbestoz/ mezotelyoma iddialarıdır. Bir endüstriyel tesiste çalışan bir çalışan 1960'larda asbeste maruz kalmış, 20 yıl sonra hastalanmış ve 1990'larda eski işvereninden tazminat talep etmiş olabilir. İşveren, 1960'larda poliçeyi yazan sigorta şirketine bir talep bildirecektir. Bununla birlikte, sigortacı 1960'larda gelecekteki riskin doğasını tam olarak anlamadığı için, kendisi ve reasürörleri bunun için uygun şekilde fiyatlandırmayacak veya rezerve etmeyecekti. Lloyd's örneğinde, bu, 1940'lardan 1970'lerin ortalarına kadar asbestoz iddialarına maruz kalan şirketler için yazılan genel sorumluluk politikalarını tazmin eden binlerce bireysel yatırımcının iflasıyla sonuçlandı.
Kapatmak için reasürans
Her seferinde bir yıl iş kabul eden mevcut Lloyd's sendikalarının mevcut üyelerinin tarihi tazminat ödeme yükümlülüğünün nasıl olacağı hemen belli olmayabilir. Bu, Lloyd'un kapanma reasürans (RITC) olarak bilinen muhasebe uygulamasının bir sonucu olarak ortaya çıktı .
Bir üye, "yıllık girişim" olarak bilinen yalnızca bir takvim yılı için bir sendikaya "katıldı". Yıl sonunda, devam eden bir ticaret kuruluşu olarak sendika etkin bir şekilde dağıtıldı. Bununla birlikte, sendika genellikle bir sonraki takvim yılı için aynı kimlik numarası ve aşağı yukarı aynı üyelikle yeniden oluşturulur. Taleplerin bildirilmesi ve ardından ödenmesi zaman alabileceğinden, her bir sendikanın kâr veya zararının gerçekleşmesi zaman aldı. Lloyd's'taki uygulama, muhasebe amaçları için yılı "kapatmak" ve bir sonuç beyan etmek için üç yıl (yani, işin yazıldığı yılın başlangıcından itibaren 36 ay) beklemekti.
Kar veya zararı hesaplamak için, gelecekteki tazminat ödemeleri, daha önce bildirilmiş ancak henüz ödenmemiş tazminatlar ve gerçekleşmiş ancak rapor edilmemiş tazminatlar için tahmini tutarlar (IBNR) için yedekler ayrılmıştır . Bu tahmin zordur ve yanlış olabilir; özellikle, uzun vadeli sorumluluk poliçeleri, poliçeler yazıldıktan çok sonra tazminat talep etme eğilimindedir.
Gelecekteki alacaklar için ayrılan karşılık alışılmadık bir şekilde ayrıldı. Sendika, gelecekteki alacaklarını ödemek için bir RITC politikası satın aldı; prim, karşılık tutarına eşitti. Bu işlem, yılın kapanmasına ve sendikanın kâr veya zararının açıklanmasına izin verdi. Reasürör her zaman başka bir Lloyd's sendikasıydı, genellikle aynı sendikanın sonraki yılıydı: 1985'teki '1' sendikasının üyeleri, 1984'teki sendika '1'in üyeleri için gelecekteki alacak sorumluluklarını reasürör ettiler. Üyelik aynı olabilir. veya değişmiş olabilir.
Bu şekilde, geçmiş zararlar için sorumluluk, mevcut sendikaya ulaşana kadar yıldan yıla devredilebilir. Bu tür işlemlerde uzun bir geçmişe sahip bir sendikaya katılan bir üye, onlarca yıl önce yazılmış poliçelerdeki kayıplar için sorumluluk alabilirdi - ve çoğu zaman yaptı. Rezervler doğru bir şekilde tahmin edildiği ve her yıl uygun RITC primi ödendiği sürece her şey yolunda gidecekti, ancak çoğu durumda bu mümkün olmadı: hiç kimse APH kayıplarındaki artışı tahmin edemezdi. Bu nedenle, önceki yıllardan art arda RITC primleriyle bu kayıpları karşılamak için aktarılan para miktarları büyük ölçüde yetersizdi ve mevcut üyeler açığı ödemek zorunda kaldı.
Sonuç olarak, sendikaları Lloyd's'ta uzun vadeli sorumluluk yazan çok sayıda İsim, 1980'lerin sonundan 1990'ların ortalarına kadar önemli mali kayıp veya yıkımla karşı karşıya kaldı.
Yükümlülüklerin sulandırılması ve sonuçları
1980'lerin başında, bazı Lloyd's yetkililerinin, beklenen APH iddiaları saldırısından önce Lloyd's'tan yararlanmak için yeni İsimler kaydetmek için bir işe alım programı başlattığı iddia edildi. Bu iddia "seyreltmek için işe alma" olarak bilinir hale geldi: başka bir deyişle, kayıpları azaltmak için daha fazla İsim işe alın. 1990'ların başında, asbestoz kayıplarının büyük boyutu gün ışığına çıktığında, Lloyd'un tarihinde ilk kez, çok sayıda üye ya hak taleplerini ödeyemedi ya da reddetti, birçoğu kendilerinin sahtekarlık, yanlış beyan ve/ veya ihmal. Lloyd's'taki şeffaf olmayan muhasebe sistemi, birçok İsim'in şahsen ve sendikalarının üstlendikleri sorumluluğun kapsamını anlamalarını imkansız olmasa da zorlaştırıyordu.
Ayrıca, yaklaşan asbestoz krizine maruz kalmalarından endişe duyan uzun kuyruklu denizcilik dışı işlerin sayısız sigortacısı, diğer taşıyıcılarla olan yükümlülüklerini yeniden sigorta ettirmeye çalışmıştı. Lloyd'un başkan yardımcısı Murray Lawrence'ın da dahil olduğu yirmi sendika, Richard HM Outhwaite'e, kendi sendikası üzerindeki pazarın asbest maruziyetinin yaklaşık yüzde 80'ini üstlenmesi için milyonlarca sterlin prim ödedi 317. Bu, daha önce sağlıklı kârları silinen Outhwaite's Names için felaketle sonuçlandı. dışarı ve sonra bazı.
Bir başka asbest çarpma operasyonu olan Pulbrook sendikaları 90/334, 1981'de Merrett sendikası 418 ile genel sorumluluk işinde reasürans yaptırmıştı; bununla birlikte, 1990'da Stephen Merrett (şimdi Pulbrook'u kontrol ediyordu), asbest maruziyetinin kapsamının açıklanmaması nedeniyle bu düzenlemeyi geçersiz kılmak için bir tahkim kararı kazandı ve Pulbrook İsimlerini her biri ortalama 100.000 £'luk kayıpları için teminatsız bıraktı. Daha önce, 1974'te, RW Sturge sendikası 210'un sigortacısı, Amerikan endüstriyel riskleri konusunda uzmanlaşmış Ralph Rokeby-Johnson, Sturge'ün 1969 öncesi riskleri üzerine ABD'deki Fireman's Fund ve Kemper Insurance'dan "stop-loss" reasürans satın aldı. günümüze birikiyor. Bu sözleşme o kadar zayıf gelişti ki, İtfaiyeci Fonu daha sonra Sturge'den üstlenilen kayıplar için kendi zararı durdurma teminatını aradı. Rokeby-Johnson daha sonra Lloyd's'u asbestoz konusunda bir çalışma grubu oluşturmaya teşvik etti.
İmar ve Yenileme
1990'ların ortalarında piyasa yeniden yapılanmaya zorlandı. Sir David Rowland ve CEO'su Peter Middleton'ın başkanlığında, devam eden Lloyd'ları geçmiş kayıplarından ayırma önerileriyle 1995 yılında "Yeniden Yapılanma ve Yenileme" (R&R) başlıklı iddialı bir plan üretildi. (Hayat sigortası dışında) tüm 1993 öncesindeki iş için Yükümlülükler zorunlu adında özel bir araca (RITC tarafından) devredilecektir Equitas (İngiltere'nin onayı gerekiyor hangi Ticaret ve Sanayi Bakanlığı $ civarında 21bn bir maliyetle) . Pek çok isim büyük faturalarla karşı karşıya kaldı, ancak plan aynı zamanda anlaşmazlıklarının çözülmesini, son karlar üzerinden bir vergi alınmasını ve en kötü zarara sahip olanlara çarpık olarak "borç kredisi" şeklinde borçlu olunan yaklaşık 5 milyar doların silinmesini de sağladı. . Plan uzun uzadıya tartışıldı, değiştirildi ve sonunda Lloyd Üyeleri Birliği (ALM) ve İsimler'in eylem gruplarının çoğu lideri tarafından güçlü bir şekilde desteklendi. Yeni CEO Ron Sandler , uygulanmasında etkili oldu. Lloyd's binasının satışı ve geri kiralanması ve gelecekteki işlerden vergi alınması da dahil olmak üzere birçok yoldan para toplandı. Bireysel uzlaşma teklifleri, İsimlerin yüzde 95'i tarafından kabul edildi. 1992 ve önceki yıllara ilişkin geçmiş yükümlülükler, Lioncover ve Centrewrite kapsamındakiler de dahil olmak üzere Eylül 1996'da Equitas'a devredildi.
Dolandırıcılık iddiaları, 2000 yılında Sir William Jaffray & Ors v. The Society of Lloyd's davasında sekiz aylık bir davada duyuldu ve yargıç tarafından reddedildi; 2002 yılında bir temyiz başvurusu yapılmış ve oybirliğiyle reddedilmiştir. Her seferinde, seyreltmek için işe alma politikası olduğu iddiası reddedildi ve Names'in uzlaşması istendi; ancak, yargıç ilk etapta İsimleri "şaşırtıcı beceriksizliğin masum kurbanları [...]" olarak tanımladı ve temyiz mahkemesi, Lloyd'un sıkı bir denetim sistemine sahip olduğuna dair beyanların yanlış olduğuna karar verdi ve Lloyd'un ana tanıklarından birinin, eski başkan Murray Lawrence, ifadesinde yalan söylemişti.
Lloyd's daha sonra bazı önemli yapısal değişiklikler başlattı: sınırlı sorumluluğa sahip kurumsal üyelerin sigortaya katılmalarına ve sigorta yaptırmalarına izin verildi; yeni sınırsız sorumlu İsimlerin katılmasına izin verilmedi (mevcut birkaç yüz kişi kalmasına rağmen); likit varlıklar tarafından desteklenmeyen aşırı yüklenimi önlemek için yüklenim için finansal gereklilikler değiştirildi; ve piyasa gözetimi önemli ölçüde arttı. Lloyd's toparlandı ve Dünya Ticaret Merkezi saldırısından kaynaklanan feci kayıplardan sonra yeniden gelişmeye başladı , ancak Bermuda ve diğer pazarlarda yeni kurulan şirketlerin artan rekabetiyle karşı karşıya kaldı .
2006'da Berkshire Hathaway yan kuruluşu National Indemnity Company (NICO), Equitas'ın tüm varlık ve yükümlülüklerini üstlenmeyi kabul etti ve Equitas'taki 8.7 milyar dolarlık mevcut rezervlere ek olarak gelecekteki hasar ödemeleri için 7 milyar dolarlık yeni reasürans teminatı sağladı. Transfer (2007 ve 2009 yılları arasında iki aşamada) İngiliz yasalarına göre, artık 1993 öncesi kayıplara karşı "herhangi bir başka yükümlülükle karşı karşıya olmayan" etkilenen tüm İsimler için "kesinliği" temsil ediyordu.
Yapı
Lloyd's bir sigorta şirketi değildir; üyelerden oluşan bir pazardır. Dünyanın en eski sürekli aktif sigorta pazarı olarak Lloyd's, bugün diğer tüm sigorta sağlayıcılarından farklı olarak bazı olağandışı yapı ve uygulamaları korumuştur. Başlangıçta, üye olmayan üyeler derneği olarak kurulmuş, 1871 Lloyd Yasası ile kurulmuştur ve şu anda 1871'den 1982'ye kadar olan Lloyd'un Yasalarına göre yönetilmektedir.
Lloyd's, sigorta işini üstlenmez ve bunu üyelerine bırakır. Bunun yerine, Dernek, üyelerin faaliyet gösterdiği kuralları belirleyen ve bu üyelere merkezi idari hizmetler sunan bir piyasa düzenleyicisi olarak etkin bir şekilde çalışır.
Lloyd's Konseyi
Lloyd's Act 1982, piyasanın faaliyet gösterdiği yönetim yapısını ve kurallarını tanımlar. Yasaya göre, Lloyd's Konseyi piyasanın yönetiminden ve denetiminden sorumludur. İhtiyati Düzenleme Kurumu ve Mali Davranış Otoritesi tarafından düzenlenir .
Konseyin normal olarak altı çalışan, altı harici ve altı aday üye vardır. İcra başkanı da dahil olmak üzere aday üyelerin atanması İngiltere Merkez Bankası Başkanı tarafından onaylanır . Çalışan ve harici üyeler Lloyd'un üyeleri tarafından seçilir. Başkan ve başkan yardımcıları, Konsey tarafından her yıl Konsey'in çalışan üyeleri arasından seçilir. Tüm üyeler düzenleyici kurumlar tarafından onaylanır.
Konsey, bazı işlevlerini doğrudan kararlar alarak ve kararlar, gereksinimler, kurallar ve tüzükler yayınlayarak yerine getirebilir. Konsey, özellikle piyasanın başarılı bir şekilde işlemesini sağlamakla ilgili günlük gözetim rollerinin çoğunu Franchise Kurulu'na devreder.
Franchise Kurulu, tüm sendikalar için yönergeler belirler ve yüksek sigortalama ve risk yönetimi standartlarını korumak için bir iş planlama ve izleme süreci yürütür, böylece sürdürülebilir karlılığı artırır ve piyasanın finansal gücünü artırır. Kurula Lloyd's başkanı başkanlık eder ve üç icracı üyeden oluşur, üç icracı olmayan üye piyasa ile bağlantılı ve beş bağımsız icracı olmayan üye.
Lloyd's'un Başkanları
1979'dan beri Lloyd'un başkanlarının listesi aşağıdadır:
|• 1979–83: Sir Peter Green||• 1984–87: Sir Peter Miller||• 1988–90: Murray Lawrence|
|• 1991–92: David Coleridge||• 1993–97: Sir David Rowland||• 1998–00: Maks Taylor|
|• 2001–02: Sax Riley||• 2003–11: Lord Levene||• 2011–17: John Nelson|
|• 2017'den bu yana: Bruce Carnegie-Brown|
Lloyd's'un üst düzey yöneticileri
1983 yılından bu yana Lloyd's CEO'larının listesi aşağıdadır:
|• 1983–85: Ian Hay Davison||• 1985–92: Alan Lord||• 1992–95: Peter Middleton|
|• 1995–99: Ron Sandler||• 1999–06: Nick Prettejohn||• 2006–13: Richard Ward|
|• 2013–18: Inga Beale||• 2018–günümüz: John Neal|
Lloyd's'daki işletmeler
Lloyd's'ta faaliyet gösteren iki sınıf insan ve firma vardır. İlki üyeler veya sermaye sağlayıcılarıdır. İkincisi, üyeleri destekleyen, riskleri üstlenen ve dış müşterileri temsil eden acenteler, brokerler ve diğer profesyonellerdir (örneğin, sigorta arayan bireyler ve şirketler veya reasürans arayan sigorta şirketleri).
Üyeler
Lloyd'un tarihinin büyük bir bölümünde, İsimler olarak bilinen zengin kişiler, Lloyd's'ta yazılan politikaları tüm kişisel servetleriyle desteklediler ve sınırsız sorumluluk aldılar. 1994 yılından bu yana, Lloyd's kurumsal üyelerin sınırlı sorumlulukla piyasaya girmesine izin vermektedir . 1990'ların başındaki asbestoz kayıpları birçok İsmin mali durumunu harap etti: 34.000 İsimden 1.500'den fazlası (yüzde 4,4) iflas etti. Bu, diğer potansiyel İsimleri korkutup kaçırdı. 2011'de bireysel İsimler, Lloyd's'ta kapasitenin sadece yüzde 11'ini sağlarken, Birleşik Krallık listesindeki ve diğer kurumsal üyeler yüzde 30'unu ve geri kalanını uluslararası sigorta endüstrisi aracılığıyla sağlıyor. Sınırsız sorumluluğa sahip yeni Adlar kabul edilmez ve bireysel Adların önemi, yavaş yavaş geri çekildiklerinde, dönüştüklerinde (genellikle sınırlı sorumluluk ortaklıklarına ) veya öldüklerinde azalmaya devam edecektir . 2014 yılında, sınırsız sorumluluğa sahip İsimler, Lloyd's'taki toplam kapasitenin sadece yüzde 2'sini sağladı.
Yönetici ajanlar
Yönetici ajanlar sendikalara sponsor olur ve onları yönetir. Üyeleri kapasite taahhütleri için toplarlar, sendikayı oluştururlar, sigortacıları işe alırlar ve sendikanın tüm faaliyetlerini denetlerler. 2017 yılında 85 sendikanın sadece 56 yönetici ajan tarafından işletildiği gerçeğinden de anlaşılacağı gibi, yönetici temsilciler birden fazla sendika yönetebilir.
Üyelerin temsilcileri
Üyelerin acenteleri, üyelerin taahhütlerini koordine eder ve Lloyd's, yönetici acenteler ve üyeler arasında bir tampon görevi görür. 1970'lerin ortalarında tanıtıldılar ve birçoğu iflas edene kadar sayıları arttı; işletmelerin çoğu birleşti ve şimdi sadece dört tane kaldı (Argenta, Hampden, Alpha ve aktif İsimleri olmayan LMAS). Sınırsız İsimlerin bir üye temsilcisi aracılığıyla yazılması zorunludur ve birçok sınırlı sorumlu üye de bunu yapmayı tercih eder.
Lloyd'un kapak sahibi
Kapak sahipleri, Lloyd's için önemli bir iş kaynağıdır. Son yıllarda sayıları istikrarlı bir şekilde arttı ve 2015'te 4.008 adet vardı ve bu da pazarın toplam prim gelirinde giderek daha anlamlı bir paya sahip oldu. Lloyd'un işinin dengesi, bir broker ağı aracılığıyla dünya çapında dağıtılır.
Teminat sahipleri, Lloyd's sendikalarının bir bölge veya ülkede yerel bir sigorta şirketi gibi faaliyet göstermesine izin verir. Bu, Lloyd's sendikalarının sigortacılık yetkilerini sigorta sahiplerine devretmesiyle gerçekleştirilir. Bir teminat sahibi, bir Lloyd's sendikası adına belirli bir işi garanti altına almak için sınırlı veya tam yetkiye sahip olabilir. Genellikle sigorta belgelerini yayınlar ve genellikle taleplerle de ilgilenir. Kapak sahibinin devredilen yetkisinin şartlarını belirleyen belge, bağlayıcı bir otorite olarak bilinir.
Lloyd's brokerleri
Yabancılar, bireyler veya diğer sigorta şirketleri, doğrudan Lloyd's sendikalarıyla iş yapamaz. Lloyd's'ta müşteriye yönelik tek kuruluş olan onaylı bir Lloyd's komisyoncusu tutmaları gerekir. Bu nedenle genellikle aracılar olarak adlandırılırlar. Lloyd's brokerleri, en iyi kapsamı ve en rekabetçi koşulları elde etmeye çalışarak, müşterilerin risklerini sendikalar etrafında satın alır.
Entegre Lloyd's araçları
Şirketler Lloyd'un üyesi olarak kabul edildiklerinde, genellikle geleneksel yapıdan hoşlanmadılar. Sigorta şirketleri, kontrol etmedikleri sendikaların sigortacılık becerilerine güvenmek istemediler, bu yüzden kendi şirketlerini kurdular. Entegre bir Lloyd's aracı (ILV), bir kurumsal üyeyi, bir yönetici aracıyı ve bir sendikayı ortak mülkiyet altında birleştiren bir şirketler grubudur. Bazı ILV'ler diğer üyelerin azınlık katkılarına izin verir, ancak çoğu şimdi özel olarak çalışmaya çalışır.
Finansal güvenlik
Lloyd'un genellikle "güvenlik zinciri" olarak adlandırılan sermaye yapısı, poliçe sahiplerine finansal güvenlik ve üyelere sermaye verimliliği sağlar. Şirket, sağlam ve üyelerin üstün getiri elde etme potansiyeline izin veren bir sermaye düzeyi elde etmek için hem üye hem de merkezi sermaye düzeylerini belirlemekten sorumludur.
Zincirde üç "bağlantı" vardır: birinci ve ikinci halkadaki fonlar, öncelikle poliçeleri ilgili üye tarafından imzalanan sigortalıların yararına olmak üzere güven içinde tutulur. Üyeler kendi hesapları için taahhütte bulunur ve diğer üyelerin kayıplarından sorumlu değildir (yani yükümlülükler birden fazladır, müşterek değil).
Üçüncü bağlantı, büyük ölçüde, herhangi bir üyenin yükümlülüklerini karşılamak için gerektiğinde Konsey onayına tabi olarak Şirket tarafından tutulan karşılıklı varlıkları içeren Lloyd's Merkez Fonu'ndan oluşur. Merkezi Fon'un yanı sıra, üçüncü bağlantı, Şirket varlıklarını, ikincil borcu ve son bağlantının doldurulmasını gerektirmesi durumunda çağrılabilecek bir "çağrılabilir katman" içerir.
Finansal performans
Her Lloyd's sendikası, bilinen borçları ve tahmini bilinmeyen borçları için yedekte ne kadar para tutacağını belirlemekten sorumludur ve her biri (ve bağımsız denetçileri) uygun gördüğü takdirde, önceki yıl alacakları için rezervlerinin bir kısmını serbest bırakmayı seçebilir. . Tersine, önceki yıl zarar tahminleri bozulursa rezervlerin güçlendirilmesi gerekebilir. Genel rezerv salıvermeleri, sendikanın "kaza yılı" birleşik oranını (zarar oranı ve gider oranının toplamı) iyileştirebilirken, genel rezerv artışları kaza yılı birleşik oranını kötüleştirebilir. Bu rezerv hareketlerinden sonraki birleşik oran, "takvim yılı" sonucu olarak bilinir.
Tarihsel sonuçlar
Lloyd'un uzun tarihindeki en kötü sonuçları, her biri 2 milyar sterlinin üzerinde toplam zarar üreten 1989 ile 1991 yılları arasındaydı; 1990'ların sonları da tekrarlanan ve önemli yüklenim kayıplarıyla noktalandı. 2001'de takvim yılı sonucu, büyük ölçüde Dünya Ticaret Merkezi saldırısından kaynaklanan iddialar , önceki yıl yükümlülükler için rezerv artışları ve kötüleşen fiyat seviyeleri nedeniyle yüzde 140'lık bir birleşik orantı . Bununla birlikte, olağandışı seviyelerde büyük doğal afetlerin damgasını vurduğu yıllar dışında, piyasa daha sonra çoğu yıl karlılık yaşadı. Örneğin, 2005 Atlantik kasırga sezonu ( Katrina Kasırgası dahil ) Lloyd'un toplam birleşik oranını yüzde 112'ye çıkarırken, 2017 Atlantik kasırgaları Kaliforniya'daki yıkıcı orman yangınlarıyla birleştiğinde Lloyd pazarının yüzde 114'lük bir birleşik oran rapor etmesine neden oldu. o yıl.
Son sonuçlar
Lloyd's, 2020 yılına ilişkin en son yıllık raporunda, toplam vergi öncesi kâra kıyasla 887 milyon sterlinlik toplam vergi öncesi zarar üretmek için yapılan yatırımlardan elde edilen 2,27 milyar sterlinlik kazançla kısmen dengelenen 2,68 milyar sterlinlik bir sigortacılık zararı bildirdi. 2019'da 2,53 milyar sterlin. 2020 takvim yılı birleşik oranı, 2019'daki yüzde 102,1'den yüzde 110,3'e yükseldi . Yükümlülük sonucu ağırlıklı olarak COVID-19 pandemisinden ve ayrıca birden fazla Atlantik kasırgasından kaynaklanan kayıplardan etkilendi. , Amerika Birleşik Devletleri'nde şiddetli bir derecho , Beyrut'taki patlama ve bir dizi başka önemli olay. Yazılan brüt primler, döviz kuru dalgalanmaları dikkate alınmadan 2019'da 35,91 milyar sterline göre hafif bir düşüşle 35,47 milyar sterlin oldu.
2020 sonucu, Lloyd'un art arda dördüncü sigorta zararına işaret etti, önceki yıl rezerv tahliyelerinin art arda 16. yılına rağmen, bu sefer kaza yılı sonucunu 1.8 yüzde puanı iyileştirdi.
Aşağıdaki tablo, her yılın yıllık raporunda bildirildiği üzere, son dokuz yılda Lloyd's pazarı için bazı önemli finansal ölçütleri detaylandırmaktadır:
|Yıl||Yazılan brüt primler||Birleşik oran


( AY )
|Birleşik oran


( CY )
|Vergi öncesi kar/(zarar)||Vergi öncesi ROC||Referans|
|2020||35.466 milyon £||%112.1||% 110,3||(887 milyon £)||(%2,8)|
|2019||35.905 milyon sterlin||%103.0||%102.1||2.532 milyon sterlin||%8,8|
|2018||35.527 milyon £||%108.4||%104.5||(1,001 milyon sterlin)||(%3.7)|
|2017||33.591 milyon £||%116.9||%114.0||(2,001 milyon sterlin)||(%7.3)|
|2016||29.862 milyon sterlin||%103.0||%97.9||2.107 milyon sterlin||%8,1|
|2015||26.690 milyon sterlin||%97.9||%90.0||2.122 milyon sterlin||%9.1|
|2014||25.283 milyon sterlin||%96,1||%88.1||3.161 milyon sterlin||%14.7|
|2013||26.106 milyon sterlin||%94,8||%86.8||3.205 milyon sterlin||%16.2|
|2012||25.500 milyon sterlin||%98,3||%91.1||2.771 milyon sterlin||%14.8|
Lloyd's'taki önemli olayların zaman çizelgesi
- İçin 1686 Erken referans Edward Lloyd'un kahvesi üzerinde Kule Caddesi
- 1691 Kahvehane Lombard Caddesi'ne taşındı
- 1774 Kraliyet Borsası'nda Lloyd's Derneği kuruldu
- 1783 Zong Katliamı davası
- 1799 HMS Lutine'nin Batması
- 1871 Lloyd Yasası
- 1906 San Francisco depremi
- 1909 RMS Cumhuriyeti'nin Batan
- 1911 Lloyd Yasası
- 1912 RMS Titanic'in Batması
- 1914 RMS İrlanda İmparatoriçesi'nin Batan
- 1925 Market, 12 Leadenhall Caddesi'ndeki ilk binasına taşındı.
- 1955 Montgomery otobüs boykotunu , tüm yerel sigortacılar protestoyu engellemek amacıyla reddettiğinde , sivil hakların gönüllü carpool filosunu sağlamayı kabul ederek destekledi .
- 1956 SS Andrea Doria'nın Batanı
- 1958 Market, 51 Lime Caddesi'ndeki yeni binasına taşındı
- 1965 Kasırga Betsy
- 1968 Cromer raporu yayınlandı
- 1977 FH "Tim" Sasse sendikası skandalı
- 1978 Amoco Cadiz felaketi
- 1977 Bilgisayar kiralama zararları ortaya çıktı
- 1979 Betelgeuse olayı ; Three Mile Island kazası
- 1980 Asbest yaralanmasından kaynaklanan artan kayıpları izlemek için bir Asbest Çalışma Grubu oluşturuldu
- 1982 Muhasebeciler Neville Russell, asbest yaralanmasından kaynaklanan kayıpları değerlendirmenin "imkansız" olduğu konusunda uyardı
- 1982 Lloyd Yasası
- 1986 Market , 1 Lime Street'teki mevcut Lloyd's binasına taşındı
- 1988 Piper Alfa felaketi
- 1989 Exxon Valdez petrol sızıntısı ; Hugo Kasırgası ; Loma Prieta depremi
- 1989 Lloyd's Community Program ilk başkanı Michael Wade ile kuruldu
- 1990'lar Asbestoz olayı; Londra piyasası zarar fazlası (LMX) sarmalı
- 1991 Tayfun Mireille
- 1992 Andrew Kasırgası
- 1993 Bishopsgate bombalaması ve ardından Pool Re'nin kurulması
- 1994 Northridge depremi
- 1994 Kayıpları varlıklarını aşanlara yardım etmek için bir Zorlama Programı kuruldu
- 1996 Equitas, 1993 öncesi riskleri barındırmak için kuruldu
- 2000 Sir William Jaffray liderliğindeki bir grup İsim, dolandırıcılık iddiasıyla dava açtı
- 2001 Dünya Ticaret Merkezi saldırısı
- 2004 Kasırgalar Charley, Frances, Ivan ve Jeanne
- 2005 Katrina, Rita ve Wilma Kasırgaları
- 2006 Berkshire Hathaway , Equitas'ın yükümlülüklerini üstlendi
- 2010 Deepwater Horizon patlaması
- 2011 Tohoku depremi ve tsunamisi
- 2013 Inga Beale, Lloyd's'un ilk kadın CEO'su olarak atandı
- 2017 Kasırgaları Harvey, Irma ve Maria ve California orman yangınları
- 2020 COVID-19 pandemik kayıpları ve Lloyd's binasının ilk kez geçici olarak kapatılması
Politika türleri
Lloyd's sendikaları, mülkiyet, kaza, deniz, enerji, motor, havacılık ve diğer birçok risk türünü kapsayan hem doğrudan sigorta hem de reasürans olmak üzere çok çeşitli poliçeler yazar. Lloyd's ayrıca adam kaçırma ve fidye, güzel sanatlar, madeni para, havacılık savaşı, uydular, ferdi kaza, kan stoğu ve diğer sigortalar gibi olağandışı, uzmanlık gerektiren işlerde benzersiz bir niş alanına sahiptir.
Lloyd's, ünlü, olağandışı veya tuhaf olayları kapsayan politikalar yazmasıyla ünlüdür. Örneğin, Lloyd's şunları sigortalamıştır:
- Gruplar
- Seyircilerinden birinin gülmekten ölme riskine karşı bir komedi tiyatrosu grubu
- Cansız nesneler
- Montgomery otobüs boykotuna dahil olan araba paylaşımlarına katılan otomobiller
- Üzerine Kraliçe ve Edinburgh Dükü'nün portresi kazınmış bir pirinç tanesi 20.000 dolara
- İşçi tazminatı, genel sorumluluk, fazla sorumluluk ve özel sigorta programları ile yeni Dünya Ticaret Merkezi'nin geliştirilmesi
- İnsanlar
- Brian Adams , Ric Flair , Bret Hart , Curt Hennig , Joe Laurinaitis (daha çok Road Warrior Animal olarak bilinir ) ve Rick Rude dahil olmak üzere birçok profesyonel güreşçinin cesetleri . Ancak, 2017 itibariyle Dave Meltzer , artık güreşçileri sigortalamadıklarını bildirdi.
- Toni Braxton'ın , Celine Dion'un , Bob Dylan'ın , Whitney Houston'ın ve Bruce Springsteen'in ses telleri
- Marlene Dietrich'in , Betty Grable'ın , Brooke Shields'in , Tina Turner'ın ve Mary Hart'ın bacakları
- Ken Dodd'un dişleri 7.4 milyon dolara
- Jimmy Durante'nin burnu
- Michael Flatley'in bacakları 47 milyon dolara (politika sadece turne sırasında geçerliydi ve sahne dışında dans etmesini yasakladı)
- Steve Fossett'in hayatı 50 milyon dolara
- 1985 ve 1994 yılları arasında Avustralya için oynarken Kriket oyuncusu Merv Hughes ' marka deniz aygırı bıyığı
- Diana Lee'nin saçı
- Keiran Lee'nin penisi 1 milyon dolara
- 1932 Dünya Yo-Yo Şampiyonu Harvey Lowe'un elleri
- Troy Polamalu'nun saçı 1 milyon dolara
- 250.000 £ karşılığında yemek eleştirmeni ve gurme Egon Ronay'ın lezzet tomurcukları
- Pat McAfee'nin Indianapolis Colts ile franchise etiket sezonunda bacakları
son tartışmalar
Silah politikaları
Amerika Birleşik Devletleri silah kontrolü savunucuları, Lloyd's'u “cinayet sigortası” sağlamakla suçladılar çünkü o , silah gösterileri ve cezai ve sivil savunma davalarını kapsayan kişisel sorumluluk sigortası da dahil olmak üzere çeşitli Ulusal Tüfek Birliği onaylı ateşli silah poliçelerini üstleniyor. Sigorta poliçeleri nadiren cezai kovuşturma masraflarını karşıladığından, NRA tarafından onaylanan kişisel sorumluluk poliçeleri olağandışıdır. Silah kontrolü destekçileri, bu politikaların, silahla ateş etmenin olumsuz sonuçlarını azaltma potansiyeline sahip olduklarından, “ yerinizde dur ” yasalarına benzer şekilde, silah şiddetini artırabileceğini savunuyorlar .
ABD'nin birçok eyaletinde silah gösterileri düzenleyen Appalachian Promosyonlar'ın sahibine göre, Lloyd's silah gösterileri için "NRA'nın tercihi" ve "silah gösterileri için genellikle başka hiçbir yer yok." Eleştirmenler, Lloyd's'u “ silah gösterisi kaçağı ” na izin vermekle ve “tabancalarda karaborsaya yardım ve yataklık etmekle” suçladı .
New York eyalet düzenleyicileri, bu “kendini savunma” sigorta poliçelerinin pazarlanmasını araştırıyor.
Kovid-19 pandemisi
COVID-19 pandemik iddia veya salgına ilişkin iddialar için kapsama onaylamasını istiyor, global çoklu sigorta şirketlerine karşı dava çok sayıda daha çıktı. İddiaların çoğu, birçok hükümetin çoğu işletmeyi kapanmaya zorlamasından sonra "iş kesintisi" için teminat istedi; ancak tipik olarak, bu tür iddialar yalnızca bir "fiziksel kayıp"tan kaynaklanıyorsa karşılanır.
Lloyd's, bu tür davaların hedef aldığı birçok sigorta şirketi arasındaydı. Örnekler arasında, bir "patojenle ilgili iş kesintisi olayına" karşı pazarlanan 1 milyon dolarlık bir "pandemi sigortası" poliçesi kapsamındaki iddiası için Teksas mahkemelerinde teminat teyidi arayan bir restoran zincirinin sahibi sayılabilir. Poliçe sahibinin talebinin, söz konusu spesifik hastalık olan COVID-19'un "adlandırılmış bir hastalık olmadığı" (ancak poliçede "SARS ile ilişkili koronavirüs" olarak adlandırıldığı) nedeniyle reddedildiği bildirildi. Florida'da bir spor barının sahibi, olağan "fiziksel kayıp" gerekliliğini içeren iş kesintisi politikası kapsamında kapsamın onaylanması için benzer bir iddiada bulundu ve Louisiana'da bir restoran işletmecisi, "tüm riskler politikasının" sağladığı yasal bir beyanı da istedi. bir pandeminin neden olduğu kayıpları açıkça hariç tutmadığı için kapsam.
Lloyd's başlangıçta pandeminin küresel sigorta endüstrisine maliyetini 200 milyar dolar olarak tahmin etti, Lloyd'un payı 2020 yıllık raporunda esas olarak etkinlik iptali, mülk ve seyahat kayıpları nedeniyle yaklaşık 8,5 milyar dolar olarak bildirildi.
Köle ticaretindeki rolü için özür
Haziran 2020'de George Floyd protestoları sırasında Lloyd's bir bildiri yayınladı ve "18. ve 19. yüzyıl köle ticaretinde Lloyd pazarının oynadığı rol için özür diledi - hem bizim hem de İngiliz tarihinin korkunç ve utanç verici bir dönemi. " Bu, Atlantik köle ticaretine dahil olan köle gemilerini sigortalamadaki rolüne atıfta bulundu .
Çeşitli
1 Lime Caddesi'ndeki mevcut Lloyd's binası , mimar Richard Rogers tarafından tasarlandı ve 1986'da tamamlandı. Eski Roma Forumu'nun yerinde duruyor. 1925 binasının cephesi, Leadenhall Caddesi'nin kuzey tarafındaki kapılardan görülebilen modern bina ile garip bir şekilde mahsur kalmış gibi görünüyor . 2011 yılında tescilli bir bina haline geldi .
Lloyd's'un ana Sigortalama Odasında, bir geminin varış limanında "gecikmiş" kaderi bilindiğinde çalınan Lutine çanı duruyor . Gemi güvende olsaydı, zil iki kez çalınırdı; batmış olsaydı, zil bir kez çalınacaktı. (Bu, o gemide "vadesi geçmiş" reasürans satışını veya alımını derhal durdurmak için pratik bir amacı vardı.) Günümüzde sadece seçkin bir konuğun ziyareti veya yıllık Anma Günü hizmeti ve yıldönümleri gibi törensel amaçlar için çalınıyor. büyük dünya olaylarından.
Brokerler ve sigortacılar hala normalde yakınlardaki Londra Şehri bankalarından ve finans kurumlarından daha resmi bir kıyafet tarzına sahipler ve görünüşe göre daha resmi bir kıyafet tarzını tercih ediyorlar.
Ayrıca bakınız
- BS 1088 – Denizcilik malzemeleri standardı
- Jonathan's Coffee-House – Londra Menkul Kıymetler Borsası'nın orijinal evi
- Lloyd Yasası Raporları
- Lloyd'un Listesi
- Lloyd'un Açık Formu
- Lloyd's Register
- Lloyd'un sınırsız reytingi
- Nakliye hattı
Referanslar
daha fazla okuma
- Kahverengi, Antonius. Tehlike Sınırsız: Lloyd's of London'ın Öyküsü . Peter Davis , 1968.
- Kahverengi, Antonius. Cuthbert Heath: Modern Lloyd'ların Yapıcısı . David ve Charles , 1980. ISBN 9780715379424 .
- Carter, Robert L. ve Peter Falush. 1900'den beri İngiliz Sigorta Endüstrisinde "Lloyd's of London" (Palgrave Macmillan, 2009) s. 126-134.
- Duguid, Andrew. Eşiğinde: Bir Kriz Lloyd's of London'ı Nasıl Dönüştürdü ? Palgrave Macmillan , 2014. ISBN 9781137299291 .
- Çiçek, Raymond ve Michael Wynn. Lloyd's of London, An Illustrated History (1974)
- Gibb, DEW Lloyd's of London: Bireycilik Çalışması (1972)
- Herschaft, Jeremy A. "Ortalama kahve dükkanınız değil: Lloyd's of London - deniz sigortasının omurgasının tarihi, yapısı ve geleceği üzerine yirmi birinci yüzyıl kitabı " . Tulane Deniz Hukuku Dergisi 29 (2004): 169–185.
- Lane, Nicholas. "The Origin of Lloyd's" (abonelik gereklidir) . Tarih Bugün (Aralık 1957) 7#12 s. 848-853
- Raphael, Adam , Nihai Risk: Lloyd'un Felaketinin İç Hikayesi . Dört Duvar Sekiz Pencere , 1994. ISBN 978-1-56858-056-2 .
- Resmi internet sitesi
- Lloyd's Ajans Departmanı
- The Economist'te Lloyd's hakkında özel rapor (18 Eylül 2004)
- Lloyd's hakkında Time dergisi raporu (21 Şubat 2000)
- Lloyd's'un bağımsız analizi
- Lloyd's Üyeleri Derneği
- USA Today CEO Richard Ward ile Soru-Cevap, Eylül 2008