Washington'da şu anda meydana gelen olaylar, diğer şeylerin yanı sıra, Amerika Birleşik Devletleri'nin belirli uluslararası sorunları çözmedeki planlarını veya eylemlerini bir dereceye kadar ortaya çıkaran, yeterince ciddi belgelerin kasıtlı veya kasıtlı olarak sızmasına yol açmaktadır. Bu tür sızıntılar, çalışmaların başkanlık veya başbakan düzeyinde liderliği kaldırmaya başladığı çoğu ülkede meydana geldi ve yaşanıyor.
Bu seviyedeki insanların "küçük" belgeleri imzalamadıkları açıktır. Cumhurbaşkanı tarafından imzalanan herhangi bir belge sadece iç politikada değil dış politikada da rol oynuyor. Muhalifler, ülkenin liderliğini ortadan kaldırmak isterken, gizli belgeler dahil her türlü yolu kullanıyorlar. Bu hafta başında Amerika Birleşik Devletleri'nde olan tam olarak buydu.
Yabancı istihbarat servislerinin doldurma ve entrikalarının versiyonlarını derhal dışlamak için, belgenin Trump'ın masasından "çalınmadığını", ancak ABD hükümeti tarafından resmi olarak sınıflandırıldığını ve kamu malı olduğunu söyleyeceğim. Bu, 2018 Hint-Pasifik Stratejisidir. Başlıkta belirli bir yılın olması kafanızı karıştırmasın. Bu tür belgeler bir yıl boyunca hazırlanmamaktadır, bu oldukça uzun süreli stratejik bir belgedir. En azından Amerika Birleşik Devletleri'nin şu anki başkanı için tabii ki.
Bu belge nerede ve neden ortaya çıktı
Bu belge, 2017 yılında ABD NSC (Ulusal Güvenlik Konseyi - ed.) Tarafından geliştirilmiş ve Ocak 2018'de Başkan Donald Trump tarafından onaylanmıştır. Gizlilik seviyesi uygun, belgenin yalnızca 2042'de gizliliği kaldırılması gerekiyordu. Ancak, 12 Ocak akşamı, bu belge İnternetin Amerikan bölümünde göründü. Doğru, çok sayıda düzeltmeyle.
Başkan Trump'ın bu belgeyle çok dikkatli çalıştığı gerçeği, neredeyse Donald Trump'ın başkanlığı boyunca bölgede yaşanan olaylarla kanıtlanıyor. Ve ABD Başkanı'nın vizesinin 2018 ABD Ulusal Savunma Stratejisi'nin yayınlanmasından hemen sonra çıkarılmış olması, bu belgenin ABD Ordusu karargahında ciddi bir incelemesini doğruluyor.
Amerikan medyasında bu belgenin geliştiricileriyle ilgili sürümler zaten var. Bunlar arasında, Washington'daki olaylardan sonra istifa eden veya 2018'den sonra görevinden ayrılan istihbarat ve Savunma Bakanlığı'ndan oldukça üst düzey yetkililer var. Ancak bu soru bugün bizi ilgilendirmiyor. Daha ziyade, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Cumhuriyetçiler ve Demokratlar arasındaki ilişki sorunu.
Belgede atıfta bulunulan bölgeyi netleştirmek için kalır. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin batı kıyısından batıya kadar neredeyse tüm alan ve bu bir yazım hatası değil, Hindistan'ın batı kıyısı. Yani, bölge aynı anda iki okyanus içeriyor! Buna göre, dikkatli okuyucu, esas olarak hangi ülkelerin tartışılacağını kabaca anlıyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Hint-Pasifik bölgesinde kilit rakipleri veya olası müttefikleri kimlerdir?
Stratejinin 2017'de geliştirildiğini hatırlatmama izin verin. Bu nedenle, bu planın planını ve uygulanmasını birlikte değerlendirmek için eşsiz bir şansımız var. Bana göründüğü gibi, başkanlığı sırasında Donald Trump hiçbir zaman pek çok planı hayata geçirmeyi başaramadı ve bu, Amerikan başkanının mizacı ve büyük iş dünyasındaki tecrübesi göz önüne alındığında, heyecanı bir şekilde soğuttu ve muhtemelen bölgedeki ciddi olayları önledi. o dönemde planlanan.
Yani bizim için ne kadar saldırgan olursa olsun, ABD'nin bölgedeki en büyük düşmanı Rusya değil, Çin Halk Cumhuriyeti'dir. Belgeye göre Washington bu bölgede Rusya'yı henüz hesaba katmıyor. Neden? Güçlüler güçlüyü görür. Fil fili görüyor ama fareyi görmüyor. Doğru, bir yerlerde fillerin farelerden en çok acı çektiğini duydum ...
Bugün "ABD ulusal çıkarları" nerede? Belge bunu doğrudan söylemiyor, ancak ÇHC ile yüzleşme bağlamında, bu çıkarların hangi bölgelere yayıldığı anlaşılabilir.
Birincisi, Amerika Birleşik Devletleri birinci ada zinciri içinde havaya ve denize hakim olmalıdır. İkincisi, ABD Donanması Tayvan dahil ABD müttefiklerini Çin saldırganlığından korumalıdır. Üçüncüsü, Amerika ilk ada zincirinin dışındaki tüm alanlara hakim olmalıdır!
Doğal olarak, Rus okuyucu için oldukça makul bir soru ortaya çıkıyor: "Bu bizi ne ilgilendiriyor?" Ne yazık ki öyle. Amerikalılar, Asya kıtasına yakın olan tüm büyük takımadalara "ilk adalar zinciri" nden bahsediyor. Ve kuzeyden bakarsanız, bu adalar zinciri Kamçatka'mızdan başlar. Malay Yarımadası, Japon takımadaları, Tayvan ve Kuzey Filipinler ile bitiyor. Bu arada, belge oldukça doğru bir şekilde, ÇHC'nin bu bölgedeki pek çok ıssız adaya ilişkin toprak taleplerine sahip olduğunu gösteriyor.
Ana hedef Pekin
Bu seçime hiç şaşırmadım. Çin, gerçekten ve haklı olarak, ABD'nin stratejik düşmanı olarak SSCB'nin yerini almıştır. Ve burada mesele ÇHC ordusunun gücünde bile değil, ne Çin sanayi ve biliminin başarılarında ne de Amerikan ve Çin firmaları arasındaki ekonomik rekabette değil.
Amerikalılar için bir düşman olarak Çin "daha tanıdıktır". Sovyetler Birliği'nde bize anlatılan "iki sistemin rekabeti" ni bir şekilde unutmuşuzdur. Ancak Çin, Amerika Birleşik Devletleri için tamamen farklı bir ekonomik ve politik sistem ve başarılı bir şekilde gelişen ve artık Amerika Birleşik Devletleri'ne yetişmek yerine onlarla rekabet eden bir sistem.
Bu noktayı açıklamak için, belgeden bir alıntı yapacağım:
ABD'nin stratejik hakimiyeti nasıl korunur [...] ve liberal bir ekonomik düzen nasıl teşvik edilir, Çin'in yeni, liberal olmayan etki alanları yaratmasını ve bölgesel barış ve refahı teşvik etmek için işbirliği alanları geliştirmesini engeller.
Bu ifade, SSCB ile çatışma sırasında Amerikalı diplomatların ve politikacıların ifadelerinden neredeyse hiç farklı değildir. Çin'i Sovyetler Birliği ile değiştirin ve her şey hemen yerine oturacaktır. Örneğin, bu artık modern Rusya için uygun değildir, çünkü böyle bir açıklama, şu anda yaratılmakta olan Rus karşıtı propaganda sistemini ihlal edecektir.
Rusya'da liberal örgütlerin hakları için verilen mücadele, onların varlığını ifade ediyor. "Çin" versiyonunda, totalitarizmden, ideolojik baskıdan ve liberal düşünceyi yok etme devlet politikasından güvenle bahsedilebilir. Dahası, Çin hükümeti etki alanını genişletmek için herhangi bir adım atmadığında bile ÇHC suçlanabilir:
Çin, bir avantaj elde etmek için uluslararası kuralları ve düzenlemeleri atlayacak.
Amerikalı politikacılar ve ordu hakkında bu kadar endişelenen ne? Amerikalılar için Çin yaşamının hangi alanları birden bire kritik hale geldi? SSCB ile ABD arasındaki çatışmada, her şey aşağı yukarı açıktı. Karşılaştırılabilir Silahlı Kuvvetler, nükleer cephaneler, taşıyıcı sayısı ve diğer silah türleri. Ama ÇHC ... Cevap açıklanan belgede de var.
Birincisi, Çin'in büyüyen nükleer potansiyeli. Bu, Amerika Birleşik Devletleri için gerçekten ciddi bir tehdittir. Bununla birlikte, uygun sayıda taşıyıcı bulunmayan nükleer yükler, bölgedeki ABD askeri üsleri veya bölgedeki ABD müttefikleri için tehlikelidir. Dolayısıyla ikinci "endişe" onu takip eder.
İkincisi, uzun menzilli balistik ve seyir füzelerinin yeteneklerinde bir artış. Bu tür taşıyıcıların varlığı, stratejik gelişmeyle birleştiğinde havacılıkABD topraklarını zaten savunmasız hale getiriyor. Ve bu Amerikalılar için en büyük tehlikedir. Birinin kendi bölgesini vurması ABD nüfusunun öngörülemez bir tepkisine neden olabilir.
Üçüncüsü, PLA Donanmasının hızlı gelişimi. Amerikan hakimiyet zamanı filo bölge sona erdi. Evet, bugün Amerikan filosu bölgedeki en güçlü filodur, ancak kıyıdaki gemi karşıtı oluşumların yeteneklerini hesaba katmadan. Kıyıda, Amerikalıların artık hiç şansı yok. Geriye tek bir şey kaldı - kıyıdaki gemi savar sistemlerini bastırmak için önlemler almak.
Dördüncüsü, Çin dijital teknolojilerinin gelişimi. Sunulan belge bunu vurgulamıyor, ancak dikkatimizi hak eden bir bağlantı var:
... Pekin'in dijital gözetim, bilgi kontrolü ve etkileme operasyonlarının yaygınlaşması [ki bu] ABD'nin Hint-Pasifik'teki değerlerimizi ve ulusal çıkarlarımızı ilerletme çabalarına zarar verecek ve Batı Yarımküre'de ve yurtiçinde giderek artacak.
Üç yıl önce ÇHC ve ABD'nin Güney Çin Denizi'ndeki askeri faaliyetlerindeki artışı kesinlikle doğru bir şekilde öngören Amerikalı uzmanlara haraç ödemeliyiz. Dahası, ABD başkanını aşağıda tartışılan bazı önlemleri almaya zorladılar.
Belgenin dışında kalan birkaç düşünce
Güney Çin Denizi, Amerika Birleşik Devletleri ile Çin arasında uzun süredir konuşulmayan anlaşmazlıklar bölgesidir. Ancak, uluslararası hukuka aykırı olarak, yalnızca yerleşim yerlerini ve balıkçı köylerini üzerlerinde donatırken, Çin ıssız adalarda açıkça hak iddia ederse, Amerikalılar müttefikleri aracılığıyla hareket etmeye zorlanır. Basitçe yasal olarak daha kolay olduğu için.
Aynı zamanda, Çin yerleşimlerinin ıssız adalarda görülmesi, eğer onları askeri güç yardımı ile korumak mümkünse, Çin'in konumunu güçlendiriyor. Bana öyle geliyor ki, bu gerçeği anlamak, Amerika Birleşik Devletleri ile Çin arasındaki ticaret savaşının nedenlerinden biri haline geldi. Ticaret, diğer ülkelerin hükümetleri üzerinde baskı oluşturmanın yollarından biri olarak. Oldukça Amerikalı.
Çin ile savaşmanın bir başka yolu olan Amerikalılar, başta Tayvan olmak üzere bölgedeki müttefiklerine askeri teçhizat ve silah tedariki sağladı. Mantık yeterince açık. Amerikan donanması, DPRK ile "korku" durumunda harika bir iş çıkardı. Tayvan'ın ÇHC'ye karşı savunma konusundaki güveni sarsıldı. Böylelikle Amerikan şirketlerinin adaya modern silah sistemleri tedarikine yönelik "insani" anlaşmaları başladı.
Ve bir gözlem daha. Amerikalılar ÇHC üzerindeki diplomatik baskıyı önemli ölçüde artırdı. Tam da bölgesel düzeydeki ilişkiler meselelerinde. Şimdiden diplomatik bir savaştan bahsedebiliriz.
Bu inatçı Kim Jong-un
Yine Rus yurtseverlerini "gücendireceğim" - ikinci sırada, yayınlanan belgeye göre, ABD düşmanları arasında Kuzey Kore - Kuzey Kore var. Bence bu kadar nefretin nedeni herkes için açık. Ülkemizde bile, uzun bir süre, Kuzey Kore'ye yönelik tutum, Çin'e karşı "kültür devrimi" modeli ile hemen hemen aynıydı. Ve bugün bile çoğu ülke toplama kampı hakkında oldukça ciddi konuşuyor ve güneye kaçan Kuzey Korelilerin örneklerini veriyor.
Aynı zamanda, dünyanın hemen hemen tüm ülkelerinde bunun gerçekleştiği ve gerçekleştiği gerçeği konusunda hassas bir şekilde sessiz kalıyorlar. Birisi yasadışı olarak kaçarken, birileri oldukça yasal olarak ülkeden ülkeye taşınıyor ve vatandaşlığını değiştiriyor. Dünyada tatminsizliğin olmayacağı hiçbir ülke yok. Göç oldu, oldu ve olacak. Ve hangi "sos" altında meslekten olmayan adama servis ediliyor - bu zaten politikacılar için bir sorudur.
Kuzey Kore, ABD için denizde veya Amerika topraklarında hiçbir tehlike oluşturmuyor. Bu tamamen bölgesel bir düşman. Ve Pyongyang'ın ikinci sırayı büyük ölçüde, yalnızca nükleer silahlarla ilgili değil, çok sayıda testin gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. оружия, aynı zamanda araçları da fırlatın. Amerikalılara Güney Kore ve Japonya'nın savunucuları olarak zayıflıklarını gösteren bu testlerdi.
Kara operasyonu sırasında Amerikalıların kayıplarının felaket olacağı herkes için gayet açıktı. Japonya ve Güney Kore'ye nükleer silahlarla saldırılar, bu ülkelerin savaştan hızla çekilmesine yol açacaktır. Dahası, Seul'ün tüm avantajlarıyla birlikte, yarımadanın güneyini kuzeyliler tarafından ele geçirme seçeneği büyük olasılıkla oldu.
... Kuzey Kore'nin nükleer füzeleri ve Güney Kore'yi köleleştirme niyetinin ilan edilmesi ABD ve müttefiklerimiz için (...) ciddi bir tehdit oluşturuyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nin ana görevi çok net bir şekilde tanımlanmıştır:
... Kim rejimini hayatta kalmanın tek yolunun nükleer silahlardan vazgeçmek olduğuna ikna etmek.
Amerikalıların akıl sağlığı hakkında soru ortaya çıkıyor. Ancak 2017'yi hatırlayalım. O zaman bile, Başkan Trump "Kim Jong-un'un anti-popüler rejimine" her türlü cezayı vaat etti, o zaman bile Amerikan filosu tehdit edici bir şekilde füze fırlatıcılarını DPRK'ya konuşlandırdı ve ardından Kuzey Korelileri sindirmek için bir kampanya başladı. Yani, DPRK liderliğini nükleer ve muhtemelen diğer tüm kitle imha silahlarını terk etmeye ikna etmek zorunlu bir karardır.
Aynı zamanda, tüm "Kim Jong-un için güzel" ABD önerileri, Stratejide belirtilen diğer planlar tarafından tamamen reddedilir. Yine Amerikalılar, yarımadadan her türlü kitle imha silahını ve siber silahı kaldırmayı önerdiler. Kore Yarımadası bir barış bölgesidir! Yaşasın!
Bununla birlikte, yarımadadaki kitle imha silahlarının imhasıyla eşzamanlı olarak, Amerikalılar, Güney Korelilere ve Japonlara nükleer olmayan en modern silahların tedarikini artırmayı planladı. Bu nedenle, ilk olarak, Kuzey Kore konvansiyonel silahlardaki avantajını kaybediyordu ve nükleerden arındırılmış statüsü genel olarak DPRK'nın bir devlet olarak korunması sorusunu gündeme getirdi.
İkinci olarak, Amerikalılar Kuzey Kore'ye karşı operasyonlar için Kore karasularını güvenli bir şekilde kullanma hakkına sahip olacaklardı. Amerikan gemileri, geleneksel Kore füzelerine karşı savunma yeteneğine sahiptir.
Üçüncüsü, ÇHC, Birleşik Devletler ile çatışmada Kuzey Kore'nin oldukça ciddi desteğinden mahrum kalacaktı.
Ne yazık ki, "genç Kuzey Koreli diktatör" Amerikalıları hesaplamakta mükemmel bir iş çıkardı. Müthiş yaklaşımla ve Amerikan filosunun hızla geri çekilmesiyle başlayıp Trump'ın Kim Jong-un ile kişisel görüşmeleri sırasında vaat ettiği büyük Amerikan "tatlıları" ile bitiyor. Planlara bakarsanız, her şey birleşir, ancak uygulamaya bakarsanız - Trump'ın tamamen başarısızlığı.
Bölgedeki başlıca ABD müttefiki
Derhal tüm "i" leri işaretlemek için, söz konusu belgeden alıntının bir kısmını alıntılayacağım, bu da Birleşik Devletler’in aşağıdakilere odaklanması gerektiğini söylüyor:
Hindistan'ın büyümesini hızlandırmak ve ağa bağlı bir güvenlik sağlayıcısı ve başlıca savunma ortağı olarak hizmet etme becerisi; Ortak çıkarları ele almak için Amerika Birleşik Devletleri ve bölgedeki ortaklarımızla etkin bir şekilde çalışabilen güçlü bir Hint ordusu tarafından desteklenen Hindistan ile güçlü bir stratejik ortaklığı güçlendirmek.
Benzer düşünen ülkelerle işbirliği yapan güçlü bir Hindistan, Çin'e karşı bir denge oluşturacaktır.
Katılıyorum, askeri bileşeni tırmandırmanın mümkün olmadığı bir durumda, böyle bir durum yaratabilecekleri kullanmak mantıklı. Hindistan bunun için ideal olarak uygundur. Karşılaştırılabilir nüfus, askeri ve ekonomik potansiyel ve coğrafi konum. Dahası, Amerika Birleşik Devletleri'nin etkisi oldukça somuttur.
Bu arada, Ladakh ve Tibet Özerk Bölgesi'nde Çin ile Hindistan arasında bu ülkelerin sınır muhafızları arasında silahlı çatışmalarla sonuçlanan bir sonraki çatışmanın Yeni Delhi üzerindeki Amerikan baskısının meyvesi olma ihtimalini de dışlamıyorum. Amerikalılar, Çin'in bu bölgelerdeki toprak iddialarının asılsızlığını uzun süredir tekrar ediyorlar.
Diğer şeylerin yanı sıra, Amerikalı analistler Hindistan ve Pakistan'ın uzun süredir devam eden ve kanlı "aşkını" hesaba katmıyorlar. Ama Pakistan ÇHC'nin müttefiki! Bu nedenle Çin, Hindistan ordusunun Amerika Birleşik Devletleri ve NATO desteğiyle bile bir kara savaşında Hindistan'ı etkisiz hale getirme yeteneğine sahiptir. Ve Amerikalılar bu desteği güçlendirdi. Hint ordusu şu anda Amerikan şirketlerinden çılgın bir hızda modern silahlar alıyor.
Stratejide ana hatları verilen planın bir başka bileşeni çok daha umut verici görünüyor. Bu, Hint Okyanusu'nda ve Pasifik Okyanusu'nun komşu bölgelerinde güçlü bir Amerikan deniz grubunun yaratılmasıdır. Bir tür savunma meydanı. ABD-Avustralya-Hindistan-Japonya. Böylece her bakımdan gerçekten önemli olan bir alan Amerikalıların kontrolüne giriyor. Bu arada, bu zaten Başkan Bush döneminde oldu.
özetlemek gerekirse
Jeopolitik, "su altı kısmında" yüzeydekinden çok daha ilginçtir. Özellikle Rusya'ya pek değinmedim, ancak 2018-2019 olaylarını hatırlayanlar, hükümetimizin Kamçatka ve bir bütün olarak Uzak Doğu'nun savunmasına artan ilgisinin nedenlerini zaten tahmin ettiler. Ne yazık ki, bazen "delikleri daha hızlı bir şekilde yamalamanız" gerekir. Ortaya çıkan tehditlere yanıt verin.
Genel olarak, 2018 ABD Hint-Pasifik Stratejisi, jeopolitikten sorumlu devlet kurumlarının stratejik yönlerini planlamanın mükemmel bir örneğidir. Bu, gelecekte birçok bakanlık ve departmanın olaylarının "boncuklarının" üzerine dizileceği bir "dizi" dir. Denizcilerin fırtınalı havalarda baktıkları "fener ışığı" budur.
Genel olarak, açıklanan bölgedeki Trump yönetiminin planları başarısız oldu. Belki de bu yüzden, yeni ABD başkanının göreve başlamasının arifesinde Stratejinin sınıflandırmasını kaldırmışlardır. Sanki stratejinin değişeceğini ima ediyormuş gibi ve bu eski strateji sadece tarihsel belge. Çok şey varsayabilirsin ve ... hiçbir şey. Elimizde ne var.
Bununla birlikte, bu özel belgenin kamu malı olarak görünmesi için tamamen farklı bir açıklamam var. Daha dün, 14 Ocak, Washington'daki olaylarla ilgili Amerikan kongre üyelerinin konuşmalarını dinlerken, Çin, Rusya ve diğer bazı ülkelerin ayaklanmaların "ateşe yakacak odun atacağı" konuşmasına "tökezledi".
Dürüst olmak gerekirse, bence bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde olan her şey, oldukça beceriksiz bir yönetmen tarafından oynanan bir oyundur. Amerikalılar protestoların gerçek bir eyleme dönüşemeyecek kadar "yumuşak" bir millet. Ve Capitol'deki tüm bu paraşütçüler, "iç teröristleri" belirleme çağrıları, akrabalara ve komşulara yönelik bir ihbar dalgası, Amerikalıların "devrimci ruhunun" sadece bir göstergesi. Zayıf ulus, sırt yok.
Bugün Amerika Birleşik Devletleri'nin ana rakibi Çin'dir. Hükümet tarafından gizliliği kaldırılan belge çoğunlukla Çin ile ilgili. Bence bu, dünyanın en demokratik ülkesindeki durumu istikrarsızlaştıranların Çinliler ve kısmen Rusya olduğu fikrine bir kamuoyu hazırlığıdır. Bu fikrin "kök salacağı" şüphelidir, ancak uygulanacağına dair hiçbir şüphe yoktur ...