Film çok beğenildi. Özellikle DiCaprio'nun oyunculuğu ve yönetmen Iñárritu'nun eseri büyük takdir görüyor ve muhtemelen her ikisine de birer oscar gidecek gibi.
Filmden hoşlanmamanızı anlıyorum. Elbette böyle bir şey herkesin ilgisini çekmeyebilir. Bir çok insan daha kolay anlatımı olan macera filmlerini tercih edebilir. Bu konuda da bir eleştiri getirmem. Tercih meselesi. Kimisi meyvalı pasta sever kimisi de çikolatalı. Bunun gibi düşünmek lazım.
Sıkıcı gelen kısımları şöyle görüyorum. Glass (DiCaprio) geride bırakıldığında hemen intikam almak için yola düşseydi bu çok ucuz ve basit olurdu. Önce geçmişiyle ve kendisiyle yüzleşmeliydi. Cehennemi bile donduktan sonra içinde yanan ateş ortaya çıkacaktı. Nitekim böyle oldu. Uzun sahneler ise yönetmenin doğanın kırıcı halini tasvir etmesinden kaynaklanıyor. Doğa adeta bir başrol oyuncusu gibi filmde. 1820'lerin karanlık, soğuk ve umutsuz hali her an hissediliyor. Bu da sizi rahatsız etmiş olmalı. Çekimlerin tamamen doğal olarak yapılmış olması (set ışığı bile kullanılmadan) ve Glass'ın bu kadar az replikle bize bunları bu kadar net hissettirmesi olağanüstüydü.