Oylama kabini tökezleyen bir blok mu? AP fotoğraf / John Minchillo
Dünyanın dört bir yanında birçok demokrasinin vatandaşları, hükümetler insanların istediklerini yapmıyor.
Seçmenler demokrasiye girmek için temsilciler seçtiklerinde, bileşenlerin ihtiyaçlarını anlayacak ve cevaplayacak insanları seçtiklerini umuyorlar. ABD temsilcileri ortalama olarak 700,000'den fazla bileşen her biri, bu görevi en iyi niyetle bile gittikçe daha zor hale getirir. Az 40% Amerikalılar federal hükümetlerinden memnunlar.
Bir iş olarak karşılaştırmalı siyaset bilimci demokrasi, vatandaşlık ve ırk üzerine çalışarak, geçmişte ve günümüzde demokratik yenilikleri araştırıyorum. Yeni kitabımda, “Liberal Demokrasinin Krizi ve Önümüzdeki Yol: Siyasi Temsil ve Kapitalizme Alternatifler, ”Sorunun aslında demokratik seçimlerin kendisi olabileceği fikrini araştırıyorum.
Araştırmalarım, başka bir yaklaşımın - vatandaşları sırayla seçecekleri rasgele seçmenin - mücadele eden demokrasileri yeniden canlandırma vaadi sunduğunu gösteriyor. Bu onları vatandaşların ihtiyaçlarına ve tercihlerine daha duyarlı hale getirebilir ve dış manipülasyona karşı daha az savunmasız bırakabilir.
Başlangıçta
Demokrasi, ortalama vatandaşların halkla ilişkiler yürütürken sırayla kendi kendini yönetme olarak başladı. Eski Atina'da demokrasi, saatlerce kamu hizmeti ve aktif katılım istedi. Kamu Meclisi, 40,000 yetişkin erkek vatandaşın tümüne açık, yasaları tartışmak için yılda 40 kez toplandı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Ancak böylesine küçük bir toplumda bile, bazı grupların daha küçük gruplara devredilmesi gerekiyordu. Yönetim Bölümü ve mahkemeler her biri günlük olarak toplanan 500 üyeden oluşuyordu. Bu organlar rastgele seçilen vatandaşlardan oluşuyordu.
Daha yeni demokratik toplumlar, özellikle Amerikan modelinden esinlenen toplumlar, yüksek fikirli seçkinlerin egemenliği. içinde Federalist Bildiri No.63James Madison, daha akıllı olacağını düşündüğü seçilmiş temsilciler lehine ortalama insanları siyasi iktidardan hariç tutmayı savundu.
Madison ve Kurucu Alexander Hamilton, mafya yönetiminden o kadar çok korkuyorlardı ki senatörlerin doğrudan seçimleri ve başkanlar. Dolaylı yöntemlerDevlet yasa koyucularını ve Seçim Koleji'ni kullanarak ABD Anayasası'nın bir parçası oldu. 1913 yılında, 17th Değişiklik senatörlerin seçilme biçimini değiştirdi, ancak Seçim Koleji kaldı.
Zamanla Amerikalılar bunu kabul etmeye geldi seçkinlerin egemenliği. Özel hayatlarına çekildiler ve kişisel ve profesyonel işlerle uğraştılar, halka açık işleri başkalarına bırakmak. Birçok burs, siyasete olan bu kitlesel ilgisizliğin, kamuoyunun manipülasyonu ve büyük istismar ekonomik elitler ve kurumsal çıkar gruplarına göre.
Neyse ki, 2,500 yıllık demokratik deneyimlerde bazı çözümler bulunabilir.
Uzun zamandır görevlileri yoldan çıkarın
Uzun süredir görev yapan seçilmiş yetkililer bilgi, güç ve kaldıraç gücünü diğerlerine göre pekiştirebilirler. Kongre üyeleri daha fazla zaman harcamak istedi bağışçılar ve lobicilerle ve para toplama yeniden seçilmek için ve onların siyasi parti seçmenlerine göre. Yeniden seçime odaklanma ile ilgilenen ilgi, onların tüm enerjisiyle halka hizmet etmelerini engelliyor.
Roma Cumhuriyeti, insanların tüm yaşamları boyunca kamu görevlerini birden fazla kez kısıtladı. Görev süreleri bittikten sonra, her kişi görevdeyken eylemlerini kamuya açıklamak zorunda kaldı. Bu çok uzak bir ağlama standart ABD siyasi yolu küçük yerel ofislerden eyalet yasama meclislerine, Kongre'ye ve ötesine.
Mümkün olan herkesi yerel olarak dahil edin
Yerel işler için vatandaşlar yerel kararlara doğrudan katılabilirler. Vermont'ta Mart ayının ilk Salı günü İlçe Toplantı Günü, sakinlerin istedikleri herhangi bir konuyu tartışmak ve tartışmak için belediye salonlarında toplandıkları resmi bir tatil.
Bazı İsviçre kantonlarında, kasaba halkı yılda bir kez, ne denir Landsgemeinden, kamu görevlilerini seçmek ve bütçeyi tartışmak.
30 yılı aşkın bir süredir, dünyadaki topluluklar, ortalama vatandaşları, kamu toplantılarını ve mahalle derneklerinin katılımını içeren “katılımcı bütçeleme” adı verilen bir süreçte kamu parasının nasıl harcanacağına ilişkin kararlara dahil oldular. Kadar 7,000 kasaba ve şehir paralarının en azından bir kısmını bu şekilde tahsis edin.
The Yönetişim LaboratuvarıNew York Üniversitesi merkezli, en kalabalık sorunlarından bazılarına “kalabalık problem çözme” adı verilen bir süreçte yaratıcı çözümler arayan şehirlere kitle kaynak sağladı. Bir avuç bürokrat ve uzmana sorun bırakmak yerine, bir topluluğun sakinleri katılabilir beyin fırtınası yapmak ve uygulanabilir olasılıkları seçmek.
Dijital teknoloji, daha büyük insan gruplarının kamusal sorunlara yönelik potansiyel çözümler hakkında kendilerini bilgilendirmelerini ve bunlara katılmalarını kolaylaştırır. Polonya liman kenti GdanskÖrneğin, vatandaşlar selin neden olduğu zararı azaltmanın yollarını seçmeye yardımcı oldular.
Temsilcileri rastgele seç
Ulusal ve uluslararası yönetişim gibi daha büyük gruplarda, Atina'nın temsilci seçme yöntemine geri dönmeye değer olduğunu düşünüyorum: seçimden ziyade rastgele seçimle.
Eski zamanlarda olduğu gibi, ortalama insanların hükümete katılmasına izin verir aynı zamanda kampanyaları azaltır ve özel ilgi alanlarının etkisini azaltır, lobiciler ve finansal bağışçılar.
Stanford siyaset bilimcisi James Fishkin'in bu fikri “kasıtlı yoklama, ”Uzman bilgileri verilen ve tartışmalarında kolaylaştırıcılar tarafından yönlendirilen rastgele seçilmiş vatandaşları içerir. 1990'lar boyunca, bu yöntem sekiz Teksas enerji şirketinin en gelişmiş rüzgar enerjisi politikaları Ülkenin.
2016 yılında İrlanda, 99 vatandaş rastgele seçildiayrıca ulusal yüksek mahkeme hakimi başkan olarak görev yapıyor. Görevleri üzerinde çalışmak ve ulusa rapor vermekti. ülkenin karşı karşıya olduğu kilit konularkürtaj, yaşlanan nüfus ve iklim değişikliği dahil.
Seçim sistemlerini, Hollanda ve Moğolistan'ı ve Kanada'nın British Columbia ve Ontario eyaletlerini yeniden düzenlemeyi düşünürken, hepsi rastgele vatandaş seçti seçim yapmak yerine meseleleri tartışmak.
Bütün bunlar beni kamuoyunun en iyi siyasi kararlar olarak gördüklerinin profesyonel politikacılar tarafından alınmadığı sonucuna götürüyor. Aksine, rasgele seçilen ve zaman, ortalama bilgi ve birbirini dinlemek ve tartışmak için gereken yer verilen vatandaşlar, siyaset hakkında pratik deneyim edinirken ve aynı zamanda yaygın siyasi yabancılaşma ile mücadele ederken bu kararları almak için daha uygundur.
Buna ek olarak, gerektiğinde toplanan milletvekillerinin rastgele seçilmesi, siyasi bir profesyonel sınıfın ortaya çıkmasını engeller ve herkesin görev için kampanya yürütme ihtiyacını baltalar. Kişisel servet ve kampanya katkıları önemsizdir. Medya manipülasyonu işe yaramazdı, çünkü kimse kimin seçileceğini bilmeyecekti, böylece kimse kendi erdemlerinin reklamını yapamaz veya rakiplerine saldıramazdı.
Her vatandaşın gerçek bir sese sahip olma, özel çıkarlar ve yanlış bilgilendirme içermeyen bir sistemi var mı? Bana gerçek demokrasi gibi geliyor.
Yazar hakkında
Bernd Reiter, Siyaset Bilimi Profesörü, Güney Florida Üniversitesi