Bir çocuğun öz bakım becerilerini kazanması, anne-babadan bağımsızlığın başlangıcını gösterir. Yetersizliği olan çocuklar için bu bağımsızlık, çevresel beklentiler kadar zihinsel, fiziksel ve davranışsal yetersizliklerin bu temel uyum becerilerini yavaşlatma, sınırlama ya da süresiz olarak ertelemesine rağmen eşit önemdedir. Tuvalet eğitimi, yemek yeme ve giyinme becerileri en temel özbakım becerileridir. Bu becerileri el-yüz yıkama, diş fırçalama, burun temizliği ve banyo yapma becerileri izler. Bu sürekliliğin sonunda tırnak bakımı, cilt bakımı, saç bakımı ve cinsel organların temizliği gelir.
Zihinsel yetersizliğin yanı sıra pek çok neden, engelli çocukların özbakım becerilerini kazanmalarını geciktirebilir. Kas yetersizlikleri, görme problemleri, el-göz koordinasyon yetersizlikleri bu nedenlerden bazılarıdır.
Görsel dikkat, hareketleri taklit, basit emir ve cümleleri anlama becerileri geliştirilen çocukların özbakım becerileri daha hızlı kazanılmaktadır. Özellikle taklit etme ve dikkat etme süresini arttırma oldukça etkili yöntemler olarak kullanılmaktadır.