Kurumsal ırkçılık - Institutional racism
Sistemik ırkçılık olarak da bilinen kurumsal ırkçılık , toplumda veya bir organizasyonda yasalar aracılığıyla yerleşik bir ırkçılık biçimidir . Diğer konuların yanı sıra ceza adaleti , istihdam , barınma , sağlık hizmetleri , siyasi güç ve eğitimde ayrımcılık gibi sorunlara yol açabilir . Kurumsal ırkçılığın insanlar üzerinde, özellikle öne çıktığı okuldaki öğrenciler üzerinde zararlı etkileri olabilir.
Kurumsal ırkçılık terimi ilk olarak 1967'de Stokely Carmichael ve Charles V. Hamilton tarafından Black Power: The Politics of Liberation'da icat edildi . Carmichael ve Hamilton, bireysel ırkçılığın açık doğası nedeniyle genellikle tanımlanabilirken, kurumsal ırkçılığın "daha az açık, çok daha incelikli" doğası nedeniyle daha az algılanabilir olduğunu yazdı. Kurumsal ırkçılık "toplumdaki yerleşik ve saygı duyulan güçlerin işleyişinden kaynaklanır ve bu nedenle [bireysel ırkçılıktan] çok daha az kamusal kınama alır".
Kurumsal ırkçılık, İngiltere'nin Lawrence raporunda (1999) Sir William Macpherson tarafından şu şekilde tanımlanmıştır : "Bir örgütün insanlara renkleri, kültürleri veya etnik kökenleri nedeniyle uygun ve profesyonel bir hizmet sunmadaki toplu başarısızlığı. azınlık etnik halkı dezavantajlı kılan önyargı, cehalet, düşüncesizlik ve ırkçı kalıp yargılama yoluyla ayrımcılığa varan süreçlerde, tutumlarda ve davranışlarda tespit edildi. "
Sınıflandırma
Geçmişte, "ırkçılık" terimi genellikle "önyargı" ile eşanlamlı olarak kullanıldı ve eksik bilgilere dayanarak başka bir kişi hakkında bir fikir oluşturdu. 20. yüzyılın son çeyreğinde ırkçılık bireylerden çok sistemlerle ilişkilendirildi. 1977'de David Wellman , Beyaz Irkçılığın Portreleri adlı kitabında ırkçılığı "ırk temelli bir avantaj sistemi" olarak tanımladı ve bu tanımı, ırkçı kurumları destekleyen ve önyargılı olduklarını inkar eden sayısız beyaz insan örneği aracılığıyla açıkladı. Beyaz insanlar, borç verme uygulamaları, iyi finanse edilen okullar ve iş fırsatları gibi kendilerine fayda sağlayan sistemik ırkçılığı sürdürürken BIPOC'a karşı iyi davranabilirler. Kurumsal ırkçılık kavramı 1990'ların sonlarında ve ortalarında siyasi söylemde yeniden ortaya çıktı, ancak tartışmalı bir kavram olarak kaldı. Kurumsal ırkçılık, ırkın toplumun mallarına, hizmetlerine ve fırsatlarına farklı düzeyde erişime neden olduğu yerdir.
Profesör James M. Jones, üç ana ırkçılık türünü teorize etti: kişisel olarak aracılık edilen, içselleştirilen ve kurumsallaştırılan. Kişisel olarak aracılık edilen ırkçılık, ırksal olarak önyargılı eyleme yönelik kasıtlı belirli sosyal tutumları ( ırklarına göre başkalarının yeteneklerine, güdülerine ve niyetlerine ilişkin bağnaz farklı varsayımlar), ayrımcılığı (ırklarına göre başkalarına karşı farklı eylemler ve davranışlar), stereotiplemeyi , komisyon ve ihmal (saygısızlık, şüphe, değersizleştirme ve insanlıktan çıkarma). İçselleştirilmiş ırkçılık ırksal üyeleri tarafından, kabul olan damgalanmış düşük ile karakterize kendi yeteneklerini ve içsel değer, hakkında olumsuz algılamalar halkı, öz saygı ve onlar gibi başkalarının düşük saygısı. Bu ırkçılık, "beyazlığı" (örneğin , beyaz olmayan topluluklarda ten rengiyle tabakalaşma ), kendi kendini değersizleştirmeyi (örneğin, ırkçı hakaretler, takma adlar, ataların kültürünün reddi, vb.) Ve teslimiyet, çaresizlik ve umutsuzluğu kucaklayarak tezahür edebilir . (örneğin, okulu bırakma , oy kullanmama , sağlık açısından riskli uygulamalara girme, vb.).
Kalıcı olumsuz klişeler kurumsal ırkçılığı besler ve kişiler arası ilişkileri etkiler . Irkçı klişeleştirme, ırksal yerleşim ayrımı ve yeniden çizilme modellerine katkıda bulunur ve özellikle bağlamsal bilgi klişe ile tutarlıysa, suç, suç politikası ve refah politikası hakkındaki görüşleri şekillendirir.
Kurumsal ırkçılık, bir kurumun ırksal veya etnik çoğunluğuna göre azınlık ırk ve etnik grupları dezavantajlı konuma getiren kurumsal sistemik politikaların, uygulamaların ve ekonomik ve politik yapıların varlığı ile ırksal bağnazlıktan ayrılır. Farklılığın bir örneği, ABD'deki devlet okulu bütçeleri (yerel harçlar ve tahviller dahil) ve genellikle mülk değerleriyle ilişkilendirilen öğretmenlerin kalitesidir: zengin mahallelerin daha 'beyaz' olma ve daha iyi öğretmenlere ve devlet okullarında bile eğitim için daha fazla para. Kısıtlayıcı konut sözleşmeleri ve banka kredisi politikaları da kurumsal ırkçılık biçimleri olarak listelenmiştir. Bazen kurumsal ırkçılık olarak tanımlanan diğer örnekler , güvenlik görevlileri ve polis tarafından ırksal profilleme , klişeleşmiş ırkçı karikatürlerin kullanılması, kitle iletişim araçlarında belirli ırk gruplarının eksik ve yanlış tanıtılması ve kazançlı istihdam ve profesyonel ilerlemenin önündeki ırk temelli engellerdir. Ayrıca, toplumun mal, hizmet ve fırsatlara diferansiyel erişim süresini içine dahil edilebilir kurumsal ırkçılık "standardize" Böyle sosyo-ekonomik dezavantaj miras asfaltsız cadde ve yollar, gibi, ve testler (her etnik grup farklı bunun için hazırlanmış; birçok kötü hazırlanmış).
Bazı sosyolojik araştırmacılar kurumsal ırkçılık ve "ayırt yapısal ırkçılık " (bazen yapılandırılmış ırksallaşması ). Bir kurum içinde norm ve uygulamaları üzerine eski odaklar üzerine ikincisi etkileşimler kurumlar arasında, üretmek etkileşimler ırksallaştırılmış beyaz olmayan insanlara karşı sonuçlarını. Yapısal ırkçılığın önemli bir özelliği, bireysel önyargıya veya bir kurumun tek işlevine indirgenememesidir .
Amerika Birleşik Devletleri
Konut ve borç vermede
Konut sektöründeki kurumsal ırkçılık, Ev Sahipleri Kredi Şirketi ile 1930'ların başlarında görülebilir . Bankalar kredi varsayılan ve bir mahalle riskini belirleyecek redline temerrüt riski yüksek olan mahallelerde. Bu mahalleler Afro-Amerikan mahalleleri olma eğilimindeyken, beyazlar konut kredisi alabiliyordu. Birkaç on yıl boyunca, beyazlar banliyölerdeki daha güzel evlere taşınmak için şehri terk ederken, ağırlıklı olarak Afro-Amerikan mahalleleri bozulmaya bırakıldı. Perakende mağazaları da müşterilere daha yakın olmak için banliyölere taşınmaya başladı. Franklin D.Roosevelt'in Yeni Anlaşma FHA'sı , 1930'lardan, depresyonun ardından 1960'lara kadar, bankalara kredi garantileri sağlayarak beyazların büyümesini sağladı, bu da beyaz ev sahipliğini finanse etti ve beyaz uçuşu mümkün kıldı ve kredi vermedi. Siyahların kullanımına açık. Azınlıklar bankalardan finansman ve yardım alamadıkları için, beyazlar öz sermaye kazançlarında öne geçti. Dahası, daha sonra birçok üniversite öğrencisi, Siyah ve diğer azınlık ailelerine aynı şekilde verilmeyen daha önceki hükümet çıktılarını alarak elde edilen ev sahipliğinde öz sermaye ile finanse edildi. FHA'nın 1943 modelinin kurumsal ırkçılığı, son durgunluktan sonra 1970'lerdeki değişikliklerle ve son olarak Başkan Obama'nın Adil Konut Finansmanı ( GSE ) reformuyla 2008'deki konut kayıplarını dengeleme çabalarıyla hafifletildi .
Devlet tarafından finanse edilen program ve projelerin getirdiği bu değişiklikler, şehir içi pazarlarda önemli bir değişikliğe yol açmıştır. Siyah mahallelerde daha az yiyecek dükkanı , daha çok içki dükkanı kaldı. Düşük gelirli mahalleler, daha yüksek fiyatlara sahip olma eğiliminde olan, bağımsız olarak sahip olunan daha küçük bakkallara bırakılmıştır . Yoksul tüketiciler, orta gelirli mahallelere seyahat etme veya daha azına daha çok harcama seçeneğine bırakılıyor.
Avrupalı Amerikalılar ile Afrikalı-Amerikalılar arasındaki ırk ayrımcılığı ve servet eşitsizlikleri , tarihsel politikaların mirasını içerir. 1935 tarihli Sosyal Güvenlik Yasasında, çoğu Siyah olan hizmetkarlar olan tarım işçileri, önemli beyazların tarım sistemini değiştirmek için hükümetten yardım istememesi nedeniyle dışlandı. 1935 tarihli Wagner Yasasında, "Siyahların yeni korunan işçi sendikalarına giriş engellerine meydan okumaları ve toplu pazarlık hakkını güvence altına almaları yasa tarafından engellendi." 1939 Ulusal Konut Yasasında, mülk değerlendirme sistemi mülk değeri ile devlet kredilerinin yarışmaya uygunluğunu birbirine bağladı. Federal Konut İdaresi tarafından konut ipoteklerine rehberlik etmek için kullanılan 1936 Sigortalama El Kitabı, bir mahallenin korunmasına, örneğin imar yönetmelikleri, tapu kısıtlamaları, yüksek hızlı trafik arterleri gibi uyumsuz ırk gruplarının sızması gibi olumsuz etkilerden% 20 ağırlık verdi. Böylelikle, beyaz çoğunluklu mahalleler hükümetin en yüksek emlak değeri derecelendirmesini aldı ve beyazlar hükümet kredileri ve yardımı almaya hak kazandı. Richard Rothstein, "Hukukun Rengi" adlı kitabında Amerika'daki konut ayrımcılığının tarihini anlatıyor. O, tüm branşlardaki ve her düzeydeki devlet kurumlarının Afrikalı-Amerikalıları ev sahipliğinden hariç tutmada suç ortağı olduğunu belirtti. "Bu ülkede, Afrikalı-Amerikalıların sömürüldüğü ve ırksal olarak açık hükümet politikalarıyla coğrafi olarak ayrı tutuldukları bir kast sistemi oluşturduk" diye yazdı. Irk sözleşmeleri gibi konuları ele alırken - geliştiricilere verilen kredilerin Siyahların özel olarak dışlanmasını heceden sözleşmelere bağlı olduğu durumlarda, Federal Konut İdaresi'nin sigortalama el kitabında belirtilen ve federal için herhangi bir garantiyi reddeden bir politika olduğunu gösterdi. Beyaz topluluklardaki Afrikalı Amerikalılara mülk satmaları için bir geliştiriciye banka kredisi. Böyle bir alt bölüm olan Levittown, LI'deki ev sahiplerinin "Kafkas ırkının üyeleri dışındaki" kişilere kiralamaları veya satmaları yasaklandı. 1934 ile 1962 arasında, devlet destekli konutların yüzde 2'sinden azı beyaz olmayanlara gitti.
1968'de, devlet onaylı ırk ayrımcılığının etkilerini ortadan kaldırmak için Adil Konut Yasası (FHA) imzalandı. Ancak Amerika Birleşik Devletleri 1960'larda olduğu gibi neredeyse ayrı kaldığı için statükoyu değiştiremedi. Daha yeni bir ayrımcı kredi uygulaması, 1990'larda yüksek faizli kredilerdi . Borç verenler, adil faizli birincil krediler için uygun olabilecek düşük gelirli ve azınlık mahallelerine yüksek faizli subprime kredileri hedefledi. Menkul kıymetleştirme, ipotek komisyoncuları ve diğer mevduat dışı borç verenler ve ipotek kredisi endüstrisinin yasal düzenlemelerinin kaldırılması, yüksek faizli borç verme piyasasının teşvik edilmesinde rol oynadı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde 1980'lerde yürütülen çok sayıda denetim çalışması , metropol konut piyasalarında Afrikalı Amerikalılara ve İspanyollara karşı ayrımcılık yapıldığına dair tutarlı kanıtlar buldu.
(Bankaların azınlık topluluklarına borç vermeyi boğdukları) uzun süredir yasaklanmış olan yeniden sınırlama uygulaması, kısa süre önce New York ve Connecticut'taki federal banka düzenleyicileri için bir endişe olarak yeniden ortaya çıktı. Adalet Bakanlığı ve Tüketici Mali Koruma Bürosu ile yapılan bir anlaşma , New Jersey'nin en büyük tasarruf bankasından yapılan uygulama için 33 milyon doları aşarak, her iki ajansın tarihindeki en büyük anlaşmaydı . Banka, azınlık mahallelerinden uzaklaşmakla ve kredi ve ipotek vermede beyazları tercih etmekle suçlanmış ve 2014 yılında yapılan yaklaşık 1900 ipotek kredisinden sadece 25'inin Siyahi başvuruculara gittiğini tespit etmiştir. Bankaların yöneticileri önyargıları reddettiler ve anlaşma bankaların iş uygulamalarında ayarlamalarla geldi. Bu, 2014 yılında federal, eyalet ve şehir yetkililerinin azınlıklara yönelik kredi verme programlarını genişletme ve bazı durumlarda bankaları Providence, UR; St. Louis, Mo .; Milwaukee, WI .; Buffalo ve Rochester, NY The Justice Dept'in de daha aktif yeniden çizme soruşturmaları devam ediyor ve yetkililer muhabirlere "yeniden çizginin geçmişte kalmadığını" belirtti. Bankacıların Siyah insanlara kredi vermeyi açıkça reddetmekten bahsetmediği, politik olarak daha doğru bir versiyona dönüştü. Adalet bakanlığı yetkilileri, bazı bankaların faaliyetlerinde sessizce kurumsallaşmış önyargıları olduğunu kaydetti. Faaliyetlerini tamamen azınlık topluluklarının dışına taşıdılar, diğerleri ise boşluğu doldurmak ve müşteriler için rekabet etmek için harekete geçti. Bu tür yönetim kararları belirtilen niyet değildir, konuşulmadan bırakılır, böylece bankanın diğer müşterileri bile bunun gerçekleştiğinden habersizdir. Azınlık toplulukları üzerindeki etki, ev sahipliği, mahalle istikrarı ve ekonomik hareketliliğin başlıca kaynağı olduğu için derin olabilir çünkü hastalık ve bakımsızlığa karşı savunmasızlığını etkileyebilir. 1960'larda ve 1970'lerde uygulamayı yasaklayan yasalar çıkarıldı; geri dönüşü çok daha az açık ve bankaların büyük çoğunluğu yasal olarak faaliyet gösterirken, soruşturma benzer durumlarda Siyahlar için onaylanan kredilerde beyazlara karşı büyük bir eşitsizliği ortaya çıkardığı için uygulama daha yaygın görünüyor.
Los Angeles ve Baltimore gibi büyük şehirlerde yapılan araştırmalar, renkli toplulukların parklara ve yeşil alanlara daha düşük erişim seviyelerine sahip olduğunu gösteriyor. Parklar çevre dostu olarak kabul edilir ve sosyal, ekonomik ve sağlık açısından faydaları vardır. Kamusal alanlar sosyal etkileşimlere izin verir, toplumda günlük egzersiz yapma olasılığını artırır ve ruh sağlığını iyileştirir. Ayrıca kentsel ısı adası etkisini azaltabilir, vahşi yaşam ortamı sağlayabilir, selleri kontrol edebilir ve belirli hava kirleticileri azaltabilirler. Azınlık grupları, parkların dağılımını belirleyen karar alma süreçlerine daha az erişime sahiptir. Suffolk Üniversitesi tarafından yayınlanan yeni bir araştırma, Siyah kiracıların benzer konumdaki Beyaz kiracılara kıyasla kiralama yaparken ayrımcılığa maruz kaldıklarını buldu.
Sağlıkta ve çevrede
Kurumsal ırkçılık, ırksal gruplar arasında sağlık eşitsizlikleri yaratarak beyaz olmayan azınlık topluluklarında sağlık hizmetlerine erişimi etkiler . Örneğin, 1865'ten 1906'ya kadar, birçok Siyah gazi, sendika ordusu engellilik emeklilik sistemi tarafından haksız bir şekilde engellilere yönelik emeklilik maaşından mahrum bırakıldı. Irkçılık, etnik azınlıklar arasında AIDS gibi orantısız hastalık oranlarını da açıklayabilir . 1992 tarihli bir makalede Janis Hutchinson, federal hükümetin azınlık topluluklarındaki AIDS salgınına yavaş yanıt verdiğini ve girişimlerinin koruyucu hekimlik, toplum sağlığının sürdürülmesi ve AIDS tedavi hizmetlerinde etnik çeşitliliğe karşı duyarsız olduğunu savunuyor. Ek olarak, 2000'den sonra HIV virüsü ile enfekte olduğu tespit edilen azınlık kadın sayısının daha fazla olmasıyla bağlantılı olarak Siyah erkeklerin toplu hapsedilmesi ve bağımlılık vektörleri çalışma konusu olmuştur ve bulgular, artışla ilgili önceki analizin yanlış olduğunu göstermiştir. bunu, mevcut çalışmalarda bulunan nedensel etkilerden ziyade, erkek seks alışkanlıklarına bağladı. Halk sağlığı çalışmaları, tutuklu erkeklerin toplumlarına döndüklerinde virüsü heteroseksüel partnerlere bulaştırarak enfeksiyon riskini artırdığını, ortalamanın üzerinde cinsel saldırı ve tecavüz oranlarından daha yüksek cinsel saldırı ve tecavüz oranları, prezervatiflere, enjekte edilebilir ilaçlara ve dövme ile birlikte temiz iğnelerin olmaması; yoksulluk ve işsizlik nedeniyle serbest bırakıldıktan sonra sağlık ve tedaviye yetersiz erişim. Çalışmalar ayrıca, yüksek hapis oranlarının Siyah topluluklardaki mevcut erkeklerin sayısını azalttığını ve sosyal ilişkileri bozduğunu, bu da her erkeğin eşzamanlı cinsel partner sayısında bir artışa neden olduğunu buldu.
Kurumsal ırkçılık, sağlıkla ilgili politikalar yoluyla ve dolaylı olarak diğer faktörler yoluyla azınlık sağlığını doğrudan etkileyebilir. Örneğin, ırk ayrımcılığı Siyah toplulukları orantısız bir şekilde kurşun boya gibi kimyasal maddelere, dizel dumanı gibi solunum tahriş edici maddelere, kalabalık, çöp ve gürültüye maruz bıraktı. Eğitim ve istihdamda dezavantajlı bir konuma sahip olan ırksal azınlık gruplarının sigortasız kalma olasılığı daha yüksektir, bu da onların koruyucu, teşhis veya tedavi edici sağlık hizmetlerine erişimlerini önemli ölçüde engellemektedir.
ABD'deki ırksal azınlıklar, genel nüfusa göre daha fazla sağlık ve çevre riskine maruz kalıyor. 1982'de, Warren County, NC'deki bir Afro-Amerikan topluluğunda poliklorlu bir bifenil depolama sahası önerildi . PCB'ler, yeraltı suyuna sızabilen ve içme suyu kaynağını kirletebilen toksik kimyasallardır. Topluluk direndi ve bunun bir çevresel ırkçılık eylemi olduğunu söyledi . Bu olay, çevresel adalet hareketinin başlangıcı olarak kabul ediliyor : Renkli toplulukların karşı karşıya kaldığı adaletsizliğe değinmek için bir hareket. Araştırmalar, çevre yasa ve yönetmeliklerinin uygulanmasında ırk ayrımcılığının olduğunu gösteriyor. Beyaz olmayanların ve fakirlerin Amerika'nın en kirli ortamlarında yaşama, çalışma ve oyun oynama olasılıkları daha yüksektir. Beyaz olmayan topluluklar orantısız olarak kurşuna, böcek ilaçlarına ve petrokimya tesislerine maruz kalma eğilimindedir. Ne yazık ki ırk ve sınıf, endüstriyel tesislerin ve atık tesislerinin nerede konumlandığının güvenilir bir göstergesidir. Kurumsal çevresel ırkçılık, astım-obezite ve diyabet gibi sağlık sorunlarına katkıda bulunan bu arazi kullanım kararlarını kapsar.
ABD'de opioid salgın doktorlar bilinçsizce onların beyaz olmayan hastalara daha dikkatli narkotik reçete çünkü Afrika kökenli Amerikalı ve Latin toplulukları tutumlu ezici beyazdır. Brandeis'teki Opioid Politika Araştırma İşbirliği'nin eş direktörü Dr. Andrew Kolodny, "Irksal klişeleşme beyaz olmayan popülasyonlar üzerinde koruyucu bir etkiye sahip" dedi.
COVID-19 pandemik orantısız daha fazla diğer ırk gruplarına göre hastalığın ölmekte olan, Afrikalı-Amerikalılar etkiledi. ABD Koronavirüs görev gücünün önde gelen epidemiyoloğu Dr. Anthony Fauci , kongre öncesinde ifade verirken , bir faktör kombinasyonunun enfekte olan azınlıkların orantısız sayılarını etkilediğini ifade etti. Kurumsal ırkçılığın, CDC tarafından toplanan verilerde bir rol oynayıp oynamadığına yanıt verirken , enfeksiyon riskinin ve belirli demografilerde altta yatan koşulların bir faktör olduğuna işaret etti, ancak durumun bu olduğunu onayladı. Bir Queen's University Belfast araştırması, Siyah, Orta Doğulu ve Asyalı bireylerin virüse daha fazla duyarlılığını atfetmek için yeterli kanıt olmadığını ortaya koydu.
Siyah kadınların anne nedenlerinden ölme olasılığı beyaz kadınlara göre 2½ kat daha fazladır. Siyah Amerikalılar için bebek ölüm oranı, 2018 ABD ortalaması olan 5,7'den daha yüksek olan 1000 doğumda 11'dir. Ortalama yaşam süresinde Siyah ve Beyaz Amerikalılar arasında kalıcı bir ırksal uçurum vardır, ortalama olarak bu ortalama yaşam süresi aralığı yaklaşık 4 yıldır. Bununla birlikte, bu hem eyalet hem de şehir düzeyine bağlı olarak büyük ölçüde değişir, örneğin Wisconsin'de siyah-beyaz yaşam beklentisi kadınlar için yaklaşık 6 yıl ve erkekler için 7 yıldır ve Washington DC'de bu boşluk kadınlar için yaklaşık 12 yıldır ve daha fazladır. erkeklerde 17 yıldan fazla.
Ceza mahkumiyetinde
Crack kokain kullanıcılarının yaklaşık üçte ikisi beyazlar veya Hispanik insanlar olmasına rağmen (2013 yılında geçtiğimiz yıl kullanımı sırasıyla Siyah, beyaz ve Hispanik için% 0,8,% 0,3 ve% 0,1 olarak bildirilmiştir), 1994'te federal mahkemelerde crack kokain bulundurmak Siyahlardı. 1994 yılında, crack kokain bulundurmaktan hüküm giyen sanıkların% 86,3'ü Siyah,% 10,3'ü beyaz ve% 5,2'si Hispanik insanlardı. Toz kokain bulundurma, suçluların% 52'si beyazlar,% 29,7'si Siyahlar ve% 17'si Hispanik insanlar olmak üzere ırksal olarak daha karışıktı. Federal yargı sisteminde, toz kokain dağıtma niyetiyle bulundurmaktan mahkum olan bir kişi, 500 gram veya daha fazla miktarlarda beş yıl hapis cezasına çarptırılırken, crack kokain dağıtmak amacıyla bulundurmaktan mahkum olan bir kişi, miktarlar için beş yıl hapis cezasına çarptırılır. beş gram veya daha fazla. Irk açısından mahkumiyet oranları ile birlikte ağır ve dengesiz uyuşturucu bulundurma yasalarının birleşmesiyle yargı sistemi ırksal bir eşitsizlik yaratmıştır. 2015'te Başkan Barack Obama, farklı cezaların mahkumları nasıl etkilediğini tartışmak ve ABD'de aşırı cezanın nasıl ağır ceza yasalarının zararlı bir sonucu olduğunu ve yaklaşımı değiştirme ihtiyacını vurgulamak için bir Federal hapishaneyi (önce başkanlık) ziyaret etti. Senato'da, en iyi Cumhuriyetçi ve Demokrat senatörler, nadir görülen iki taraflı bir çabayla, bu yasalara somut düzeltmeler üretmek için aylarca müzakere ettiler. Yasa, eşitsizliği azaltmak için 2010 yılında değiştirildi; sadece yeni vakaları etkiledi. Senato'ya göre ihtiyaç, kırk yıllık aşırı cezalandırma politikalarının ardından uzun hapis cezalarına çarptırılan binlerce kişiyi azaltmak için geriye dönük bir düzeltmeydi. Araştırmalar, aynı anda hem cezaevi nüfusunu hem de suçu azaltmanın mümkün olduğunu göstermiştir. ABD'nin Ceza komisyon zaten hapis önemli ölçüde zaman hizmet etmiş hepsi 6,000 mahkumların, bir kitle salımı sonuçlanacak bir yıl süren inceleme aşağıdaki uyuşturucu cümle geriye dönük azalma açıkladı. Bu eylem, aşırı kalabalığı azaltmak ve son birkaç on yılda hapse atılan, haksız yere suçlanan uyuşturucu suçlularına rahatlık sağlamak amacıyla yapıldı. Tahliye edileceklerin bir kısmı sınır dışı edilecek ve hepsi daha fazla adli incelemeye tabi tutulacak.
NYPD tarafından uygulandığı şekliyle durdurma ve arama ve tutuklama kotaları olarak da bilinen, büyük şehirlerdeki azınlık nüfusu hedefleyen politikalar meselesi , uygulamayı değiştiren davalar nedeniyle medyada yer almadı. In Floyd New York City v , bir NYPD denetleyecek bağımsız bir Müfettişi General ofisi oluşturuldu yönünde hükümde federal yargıç üstlerinin 'kullanımının bir muhbir en kayıtları denilen kota polis ırkçı profilleme olduğunu sigara silah kanıt ''' ve sivillerin medeni haklarını ihlal etmek. Davanın merkezindeki polis memuru , şehre 1,1 milyon dolara yerleşti ve ayrı bir davada, polisler misilleme yaptıktan ve yasadışı bir şekilde, sahte istatistiklerini bildirdiği için onu bir psikiyatri koğuşuna yerleştirdikten sonra, hastaneye karşı ek bir çözüm kazandı. bölge. Göreve başladıktan sonra NYC'nin şu anki belediye başkanı, durdurma ve arama uygulamalarına devam etmeyi reddetti ve uygulama kapsamında durdurulan azınlıkların sayısı önemli ölçüde düştü. Tutuklama rakamlarını tamponlamak için kota kullanımı, davaların uyuşturucu uygulama memurları tarafından yürütülen uygulamayı ortaya çıkardıktan sonra da düşmüştür.
Amerika Birleşik Devletleri'nde 93 milyon trafik durağını analiz eden bir Stanford Üniversitesi çalışması, Afrikalı Amerikalıların, Beyazlara kıyasla kaçak mal bulundurma olasılıklarının daha düşük olmasına rağmen, durdurulma olasılığının yüzde yirmi daha fazla olduğunu ortaya koydu. California eyaletinde, Los Angeles'ta polis memurları tarafından durdurulan insanların% 38'i , nüfusun yalnızca% 9'unu oluşturmasına rağmen Siyahlardı. Washington DC'de Siyahlar, nüfusun% 46'sını oluşturuyor, ancak iki ırk arasındaki kaçak isabet oranları istatistiksel olarak önemli olmasa da, insanların% 72'sini oluşturdu. Boston'da, çete katılımı iddiası ve önceki tutuklama kayıtlarını kontrol ettikten sonra bile, nüfusun yalnızca% 24'ünü oluşturmalarına rağmen durdurulanların% 64'ünü Siyahlar oluşturuyordu Siyahların tekrar tekrar polisle karşılaşma ve bir karşılaşma sırasında aranma veya aranma olasılıkları daha yüksekti. . Illinois'de azınlık sürücüler Beyaz sürücülere göre 1,5 kez daha fazla durduruluyor ve latino sürücüler, Beyazlara göre köpek koklama aramalarına maruz kalma olasılıkları yaklaşık 2 kat daha fazla, ancak 1,6 kat daha az kaçakçılıkla karşılaşılıyor.
Bir Harvard Üniversitesi çalışma Massachusetts'in ceza adalet sistemi azınlıkların büyük bir riskle karşı karşıya o halde onların nüfustaki aşırı ceza adalet sisteminin tüm parçaları arasında temsil edilmesi bulundu. Uyuşturucu veya silah suçlamasıyla tutuklanıp hüküm giyme olasılığı beyazlara göre sekiz kat daha fazla. Siyahların aynı suçlar için 238 gün daha uzun, Latinler ise 178 gün daha uzun hapis cezaları aldığı görüldü. Çalışma, ' dur ve aranma ' ile ilgili olarak, "Aramalardaki eşitsizliğin, suç davranışındaki farklılıklardan daha ırksal önyargı ile tutarlı olduğu" sonucuna varmıştır . Boston kentinin Siyah olan nüfusunun yüzde 24'ü, polis tarafından sorgulanan veya arananların yüzde 83'ünü oluşturuyordu.
Güney Yoksulluk Hukuku Merkezi, Barack Obama'nın göreve gelmesinin ardından 2008'den beri ırkçı nefret gruplarının% 400'ün üzerine çıktığını tespit etti. Kurumsal düzeyde ırkçılık zor ölüyor ve kolluk kuvvetleri ve ceza adaleti sistemi dahil olmak üzere birçok ABD kurumunda hala yaygın. Bu kurumlar sıklıkla, daha fazla polis vahşeti ile birlikte ırksal profillemeyi kullanır. Amerika Birleşik Devletleri'nde ırk ve idam cezası arasındaki bir diğer büyük fark, beyazların öldürülmesi vakalarının Siyah kurbanlara göre ölüm cezası ile sonuçlanma olasılığının daha yüksek olmasıdır.
Eski İç Güvenlik sekreteri Jeh Johnson'ın yakın tarihli bir raporu, hem açık hem de kurumsal ırkçılığın NYS mahkeme sisteminde yaygın bir sorun olduğunu ortaya çıkardı . Johnson'ın raporu, 'NYS'deki beyaz olmayan insanlar için ikinci sınıf bir adalet sistemine' atıfta bulunarak, özellikle New York City'de mahkeme sistemi ile beyaz olmayan insanlar arasındaki etkileşimlerde önyargı ve sistematik ırkçılıkla mücadele için öneriler ortaya koyuyor. Baş idari Yargıç Lawrence K. Marks, raporların bulgularını rahatsız edici buldu ve devletin raporun tüm çözümlerini uygulamaya çalışacağını söyledi. Rapor ayrıca mahkeme görevlileri arasındaki hoşgörüsüz ırkçılığa da dikkat çekti. Ekip, mahkeme görevlileri ve hakimler tarafından ayrımcılık yapıldığını bildiren avukatlar da dahil olmak üzere 300'ün üzerinde mahkeme personeli ile görüşmeler gerçekleştirdi. Görüşülen yargıçlar, en işlek mahkemelerdeki kaynak eksikliğinin davaların çoğunu oluşturan azınlık müvekkilleri üzerinde farklı bir etkiye sahip olduğunu ve yargı çeşitliliğinin etkiyi hafifletemediğini, zira az sayıda Siyah adayın, atamalarında önemli olduğu yerlerde bağlantıların önemli olduğu yerlerde toplanabildiğini söyledi. hakimler. Bir yargıç, New York şehir mahkemelerine finansman sağlama konusundaki isteksizliğin “Kurumsal önyargının tanımı” olduğunu söyledi.
1986 Uyuşturucu Suistimaliyle Mücadele Yasası
Siyahlara ve beyaz suçlulara verilen cezalar arasındaki eşitsizlik en çok crack ve toz haline getirilmiş kokain suçlarında vurgulanmıştır. Azınlıkları farklı şekilde etkilemek için uyuşturucu cezasının nasıl oynandığı doğrudan Kongre'den geldi. 1986 ile 1997 arasında, federal uyuşturucu mahkumlarının sayısı beş katına çıktı, bu azınlıkların% 74'ü düşük seviyeli uyuşturucu suçlarından hüküm giydi ve zorunlu asgari yasalar uyarınca hüküm giydi ve daha sonra kanuna komplo değişiklikleri ekledi.
Kongre üyeleri ve eyalet yasa koyucuları, bu sert, esnek olmayan cezaların uyuşturucu ticaretinin en tepesindekileri yakalayacağına ve diğerlerinin uyuşturucu ticaretine girmesini engelleyeceğine inanıyorlardı. Bunun yerine, uyuşturucu sorununa verilen bu geniş yanıt, daha düşük düzeyli suçlulara yol açtı, bu da kapasite fazlası hapishane nüfusu ve vergi mükellefleri için artan yüklerle sonuçlandı. Zorunlu ceza yasaları azınlıkları orantısız bir şekilde etkiledi ve ciddiyetleri nedeniyle aileler yok edildi. Sonuç olarak, birçok eyalet bu yasaları geri alma çabaları yaşıyor ve Kongre'de zorunlu asgari şartları sona erdirme çabaları var. ( Bkz. Zorunlu ceza verme .)
Çocuk Mahkemesi
Missouri, Ferguson'daki 2014 Michael Brown çatışmasından önce başlatılan federal bir soruşturma, 33.000'den fazla davaya dayanan 20 aylık bir soruşturmanın ardından, St.Louis County, Mo'daki çocuk adalet sisteminde gençlere uygulanan muamelede kusurlar buldu. üç yıl, Siyah gençlere beyazlardan daha sert muamele edildiğini ve tüm düşük gelirli gençlerin ırktan bağımsız olarak temel anayasal haklarından mahrum bırakıldığını bildirdi. Kolluk kuvvetleriyle karşılaşan gençlerin tutukluluğa itiraz etme veya avukatlardan yardım alma şansı çok azdı veya hiç yok. Bir milyonluk ilçede çocuklara atanan tek bir kamu avukatı ile, bu yasal yardımcı 2014 yılında 394 davayı ele aldı. Soruşturma, silahsız Siyah gençlerin polis tarafından vurulmasından önce St. Louis'i karıştıran kötü şöhretli davayla ilgisizdi. Avukata erişim izni verilmemesi, suçluları bir uyarı ile serbest bırakabilecek veya mahkemede suçlanmak yerine yönlendirme programlarına girmelerini sağlayabilecek gayri resmi bir süreç uygulamasına ışık tuttu. Ancak, gayri resmi sürece kabul edilmek için, suçlular suçu kabul etmek zorundaydı, bu da ceza yargılamalarında kendini suçlamama hakkına aykırıdır. Michael Brown'ın vurulmasının ardından yapılan soruşturma, çocuk davalarının ele alınma biçiminde muazzam bir eşitsizlik buldu; Siyah gençlerin resmi cezai kovuşturmaya tabi tutulma olasılığı beyazlardan% 67 daha fazla. Ayrıca, onların gözaltında tutulma olasılıklarının daha yüksek olduğunu ve daha sonra dava bittikten sonra hapis cezasına çarptırıldığını tespit etti. Ayrıca, önceki bir davadaki şartlı tahliyeyi ihlal ettikleri için tutuklanma olasılıkları daha yüksekti.
İlçe, Adalet Dairesi ile tam olarak işbirliği yapmadı ve St. Louis Aile Mahkemesi, bir parçası olduğu eyalet mahkeme sistemi gibi yorum yapmayı reddetti. Bir adalet bakanlığı yetkilisi, "takdire bağlı kararlar alınırken örtük önyargı rolü" nde hata yaptı. Ayrıca, mahkemenin olası nedene ilişkin kanıtları nadiren değerlendirdiğini ve çocukların yasadışı olarak bu kanıta itiraz etme veya davanın çocuk adalet sisteminden yetişkin mahkemesine devredilme fırsatından mahrum bırakıldığını bildirdi. Çoğu eyalet mahkemesinde, kamu avukatının ofisi kimin temsil edilmeye hak kazanacak kadar yoksul olduğuna karar verir; St. Louis Aile Mahkemesinde, bazen farklı standartlara dayalı olarak yargıç veya mahkeme komiseri, kimin avukata erişim sağlayacağına karar verir. Adalet görevlisini en çok rahatsız eden şey, mahkeme görevlilerinin iddia edilen suçlarla ilgili karmaşık kanuni dilleri ezberlemek için sürekli kullanımı ve ardından sanıklara "formüle dayalı 'anlıyor musun' ve evet / hayır soruları" ile yol göstermeleriydi. Yargıçlar, çocuğun herhangi bir suç kastı olup olmadığını veya özellikle de suçu kabul etmenin sonuçlarını tam olarak anlayıp anlamadıklarını, savunmanın zorlanıp zorlanmadığını öğrenmek için hiçbir çaba sarf etmediler. Kendi savunmalarında yer alma yetkinlikleri hiçbir zaman belirlenmemiş ve incelenen davalardaki hukuki yardımcı hiçbir zaman olası bir neden bulmaya itiraz etmemiştir, uzman bir tanık tutmamıştır veya kulaktan dolma kanıtlara veya yönlendirici sorulara itiraz etmemiştir ve çoğu dava çocuğun suçunu kabul etmesiyle sonuçlanmıştır. Sivil Haklar Bölümü (Adalet Bakanlığı) 2013 yılında Miss., Tenn., Texas ve Missouri'deki çocuk adalet sistemlerini araştıran dört soruşturma başlattı ve yerleşimlere ulaşılırken ceza mahkumiyetlerindeki eşitsizliklerin üstesinden gelmek için dava açmak zorunda kaldı. .
Okullarda sıfır tolerans disiplini ile birleştiğinde , Amerikan Barolar Birliği tarafından kınanan "her şeye uyan tek çözüm" ile birleştiğinde , Siyahi ve Latin gençlerin kanun yaptırımı ile olumsuz temasla karşılaşma ve ihlallere yol açma olasılıkları daha yüksektir, bu da para cezalarına ve ödeme başarısızlığına yol açar. bu da mahkeme emri ve / veya denetimli serbestlik ihlallerine yol açar. Bu döngünün çocukları, özellikle de düşük gelirli azınlıkları, okuldan hapishaneye boru hattına soktuğu gösterilmiştir .
Yargısal suistimal
2010 yılında, iki Washington eyaleti yüksek mahkemesi yargıcı Richard B. Sanders ve James M. Johnson , çeşitli kurullar ve komisyonlar için 25.000 $ 'lık finansmanın kaderini belirlemek için bir mahkeme toplantısında şaşkına döndü. Hapishane nüfusunda çok fazla Afro-Amerikan temsilinin olduğunu, çünkü Afrikalı Amerikalıların ırklarından dolayı değil bir dizi suç işlediklerinin bilindiğini belirttiler. Siyahi bir avukat, bu iki yargıcı duyduğunda şok olduğunu söylüyor, eski bir adli yardım avukatının bir raporda yoksulluk pezevenk ifadesini kullanan iddialarına atıfta bulunuyor . Hukuk sistemini eleştiren mahkeme programlarını denetleyen bir Eyalet Mahkemeleri İdare Ofisi (AOC) yöneticisi Shirley Bondon, yargıçlara, "ceza adaleti sisteminde aşağıdan yukarıya doğru ırkçı bir önyargı" olduğuna inandığını söyledi. Yargıç Saunders'ın tepkisi, bir avukat tutmayı kısıtlayabileceği için yoksulluk dışında engellerin var olduğuna inanmadığını belirterek Siyahları eleştirdi. Mahkemedeki en muhafazakar yargıç olarak tanınan James M. Johnson , Afro-Amerikalıların bunları kendi toplumlarına karşı [suçları] işlediklerine dikkat çekerek Bondon'un mahkemeyle kapalı kapılar ardında görüşme talebinde bulunduğuna dikkat çekti. Adalet Debra Stephens, Sanders ve Johnson'ın, Afro-Amerikalıların kendi toplumlarında suç işlediğini söylerken "hepiniz" veya "sizler" kelimelerini kullanması da dahil olmak üzere, yorumları yaptığını duyduğunu söyledi. Toplantıya katılan diğerleri, yorumların bilgi ve hassasiyet eksikliği gösterdiğini söyleyerek yargıçların açıklamalarından rahatsız olduklarını söylediler. Kitsap İlçe Bölge Mahkemesi Hakimi James Riehl, hukuk sistemindeki eşit muamelenin önündeki engellerin "son derece farkında" olduğu için aynı fikirdeydi. 2010 yılında, Afrikalı Amerikalılar Washington Eyaleti nüfusunun yüzde 4'ünü, ancak hapishane nüfusunun yüzde 20'sini temsil ediyordu. Ülke çapında benzer eşitsizlikler, araştırmacılar tarafından Afrika kökenli Amerikalıları adil olmayan bir şekilde etkileyen cezalandırma uygulamaları, yetersiz yasal temsil, uyuşturucu uygulama politikaları ve cezai yaptırım prosedürlerine atfedilmiştir.
2020'de yapılan bir soruşturma, yargı yeminlerini ihlal eden ve yasalara uymayan Oklahoma Yargıçlarının 2004'ten bu yana hiçbir yaptırıma maruz kalmadıklarını ortaya çıkardı. ABD genelinde, binlercesi Yüksek Mahkeme Yargıçları tarafından özel olarak odalarda yaptırıma tabi tutuldu ve davaları kapatıldı. halka ne ile suçlandıkları konusunda hiçbir zaman bilgi verilmeden. Bazı vakalarda ırkçı ifadeler, cezaevindeki sanıklara avukat tutma hakları konusunda bildirimde bulunulmaması ve görevi kötüye kullanan devlet görevlilerine yalan söylediği iddia edildi. Rapor, 2008'den 2018'e kadar yargıçların disiplin altına alındığı ancak suçların niteliği ile birlikte kimliklerinin kamu denetiminden gizlendiği 3600 vaka tespit etti. Ceza tehdidi altında istifa eden yargıçların çoğu, suçu kabul etmedikleri ve diğer yargıçlar tarafından gizli adalet dağıtıldığı için herhangi bir yaptırımla karşılaşmadı ve hukuku uygulamaya devam etti. Rapor, suistimal nedeniyle cezalandırılan 10 hâkimden 9'unun görevlerine geri dönmesine izin verildiğini ortaya koydu ve bu da, önemli ihlallere karşı gevşek bir gözetim ve müsamahalı bir disiplin sistemini ortaya koydu.
Bisbee Sürgün
1918'de Adalet Bakanlığı , Arizona , Bisbee eyalet sınırlarında 1200 işçinin kaçırılmasıyla ilgili olarak Phelps Dodge Mining Company'nin 21 memuru ve yöneticisine karşı suçlamalarda bulundu . Erkekler daha sonra, hiçbir federal yasanın çiğnenmemesi nedeniyle, federal hükümetin kendilerini suçlamak için hiçbir temeli olmadığını iddia ederek, savunmanın duruşma öncesi önergesine dayanarak serbest bırakıldı. Arizona yetkilileri hiçbir zaman eyalet mahkemesinde işçilerin sınır dışı edilmesinden ve kayıp ücretlerinden ve diğer kayıplarından sorumlu olanlara karşı ceza davası açmadı. Adalet Bakanlığı temyize gitti, ancak Birleşik Devletler - Wheeler davasında , 254 US 281 (1920), Baş Yargıç Edward Douglass White , 8'e 1 çoğunluk için, ABD Anayasasının federal hükümete, sürgünler. Daha ziyade, "zorunlu olarak, özgür ikamet, giriş ve çıkışla başa çıkmak için ayrılmış yetkiye sahip devletlerin devam eden mülkiyetini üstlendi." Yalnızca "eyalet ayrımcı eylemi" durumunda federal hükümetin oynayacağı bir rol olabilir. Bu hesaplanmış akıl yürütmeyle, Yargıtay'daki yetkililer, bugünün hukuk sözlüğünde, yalnızca çalınan ücretler, sendika bozma, sahte hapis ve diğer suçlar için değil, adalet ve tazminat arama hakkına sahip olduğu tarafını tutmamakla hata yaptılar. Silahlı adamlar tarafından evinizden zorla çıkarılmama ve birçok ev sahibinin yaptığı gibi eyalet sınırları boyunca sığır arabaları ile gönderilmeme doğal hakkı. 9 yüksek mahkeme yargıcından 8'inin hemfikir olması ve o sırada radikal karşıtı söylemlere dayalı olması (Birinci Dünya Savaşı sendika karşıtı ve IWW sonrası), hükümetin şirkete birçoğu Meksikalı olan işçileri çıkarmak için koruma hakkı verdiği sonucuna varıyor. Daha iyi ücret ve çalışma koşullarını savunan, bir sonraki eyalette sınıra daha yakın bir yere asla dönmeme tavsiyesi ile . Sınır dışı edilenlerin çok azının geri dönmesi ve sınır dışı edilmelere itiraz edenlerin, evlerinin gereğine dönmesi için davalarını kaybetmeleri ve 1966'da Son olarak, Birleşik Devletler - Konuk , 383 US 745 (1966) davasında Yüksek Mahkeme, Baş Yargıç White'ın şu sonuca varmasını reddetti. federal hükümet seyahat hakkını yalnızca eyalet ihlallerine karşı koruyabilirdi.
Çatışmanın sonunda Başsavcı A. Mitchell Palmer ve diğerleri , Bisbee olaylarını gerekçe olarak kullanarak Sedition Act'in barış zamanı eşdeğerini savundu . Şirket temsilcilerinin ve yerel kolluk kuvvetlerinin kanunu kendi ellerine almalarının tek nedeninin, hükümetin radikal duyguları doğrudan bastırma gücünden yoksun olması olduğunu belirtmişlerdir. Hükümet uygun yasalarla ve uzun hapis cezaları tehdidiyle donanmış olsaydı, özel vatandaşlar harekete geçme ihtiyacı hissetmezlerdi. 1920'de yazan Harvard Profesörü Zechariah Chafee bu görüşle alay etti: "Kuşkusuz pasifistleri ve aşırı radikalleri mafya şiddetinden korumak için bazı hükümet eylemleri gerekliydi, ancak yirmi yıllık bir süre hapis çok tuhaf bir koruma gibi görünüyor." Bu kabul edildi O çeteci usulüne yerel şerifin vekâlet özel vatandaşlar tarafından eylemler sistematik ABD başlangıçta evlerinden zorla ediliyordu Arizona, New Mexico ve Texas, Meksika asıllı olanlar yönelik ırkçı bileşenine hiçbir ağırlık verir 1910.
Meksika asıllı insanların linç edilmesi
Güneybatıda Meksikalılara karşı kanun koyucuların eylemleri, çoğu Amerikan vatandaşı olan erkek, kadın ve çocukların 1850'lerden 1930'lara kadar belgelendi; ırkçı terör nedeniyle yakılan, vurulan, asılan, kırbaçlanan veya sakatlananlar. Binlerce kişi beyazlar tarafından onları topraklarından kovmak veya mafya eylemlerini canlandırmak için sahte suçlamalar kullanarak iddialarını çalmak için öldürüldü. Cinayetlerin çoğu, çeteleri linç etmek için adamları hapishanelerden çıkarmaya teşvik eden yüzlerce kişinin önünde gerçekleşti. Teksas'ta Rangers Marfa, Teksas Meksika sınırına yakın Porvenir ABD Ordusu yerle bir köyü yakınlarında gerçekleşen katliamlardan birinin bölgelerinde arkeolojik kazılar tarafından karıştığı bulundu. Teksas'ta meydana gelen devlet tarafından yaptırılan cinayetlerin çoğu halkın gözünden kaldırıldı ve farkındalığı artırmaya yönelik son çabalar, tarihi yerlerdeki devlet komisyonları tarafından engellendi. Yerel tarih komisyonunun başkanı, "militan İspanyollar" ve tazminatlar gerekçe göstererek, katliamla ilgili bir pankart asılmasına izin vermeyi reddetti. Daha sonra, Şüpheli Meksikalı Villistaların kurbanları olan Anglo çiftliklerinde de Korucular ve Çiftçiler tarafından yapılan yargısız infazlara bir yanıt olabilecek işaretler dikmek için bir anlaşmaya aracılık eden Devlet Tarih Komisyonu başkanı tarafından yönetildi. . Brite Çiftliği baskını , Neville Baskını gibi tek tek baskınlara orantısız tepki ve hatta şüpheli kayıp inek, algılanan serseriler veya adaletsizliğe karşı duran Meksikalılar, genellikle topluluklara inen çetelerin linç edilmesine ve buldukları herhangi bir erkeği kovmasına neden oldu. asılmak.
Palmer Baskınları
Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığı'na göre Palmer, Adalet Bakanlığı'nı yasadışı bir şekilde daha iyi ücretler savunanların peşine düşmek için kötüye kullanarak görev yeminini ihlal etti. Grevciler , "komünist emek" toplantılarına sızan ajan provokatörlerin ve savaş karşıtı aktivistlerin hedefi haline geldi . Bisbee sürgünleri basında ifşa olduktan sonra, Amerikalılar komünist oldukları iddia edilen yasadışı uzaylılara yönelik muamele konusunda ikiye bölündüler. Eski Başkan Theodore Roosevelt, basında Bisbee madencilerinin "kargaşaya cehenneme düştükleri için gelmesini sağladılar!" Adalet Bakanlığı, devlet aktörleri tarafından haklarından ve özgürlüklerinden mahrum bırakılan kişilerin savunuculuğundan, onları şüpheli emirler ve radikalizm şüphesiyle tutuklamaya geçti. Kızıl Korku Rus Yahudiler ve diğer Doğu Avrupa göçmenlere karşı 1920'lerde kurumsal ırkçılığı körükleyen Rusya'da 1917 Bolşevik devrimi ve bir boşluk oldu bombalama hükümetinin devrilmesini savunan İtalyan anarşistlerin erken 1919 yılında. Sonuç , görünüşte tehlikeli uzaylıları ortadan kaldırmak için bir sınır dışı etme önlemi olan rezil Palmer baskınlarıydı . 1919'da Başsavcı A. Mitchell Palmer, ABD'deki radikalleri ve anarşistleri çıkarmak için yapılan bir dizi baskın başlattı. Çalışma Dairesi'ndeki uyumlu memurlardan tutuklama emri talep edildi ve kapsamlı baskınlarda yakalanan bir dizi yabancı uyruklu, sonunda sınır dışı edildi. Yalnızca çalışma bakanlığı yabancıları sınır dışı etme konusunda yasal hakka sahip olduğundan, yöntemlere itiraz ettiler; yine de, kanunun rengi altında , baskınlar 7 Kasım 1919'da başladı. Adalet Bakanlığı Soruşturma Bürosu'nun Genel İstihbarat Bölümü adı verilen yeni bir bölümüne başkanlık eden 24 yaşındaki J. Edgar Hoover tarafından yönetildi . Radikal grupların programlarını araştırmak ve üyelerini tespit etmekle yükümlü olan baskınlar, yerel polisle birlikte Soruşturma Bürosu ajanları ile başladı ve 12 şehirde Rus İşçiler Birliği'ne karşı iyi duyurulmuş ve şiddetli baskınlar düzenledi. .
Gazete hesapları, tutuklamalar sırasında bazılarının "kötü bir şekilde dövüldüğünü" bildirdi. Birçoğu daha sonra tehdit edildiklerine ve sorgulama sırasında dövüldüklerine yemin etti. Hükümet görevlileri geniş bir ağ oluşturdu ve bazı Amerikan vatandaşlarını, yoldan geçenlerin Rus olduğunu, bazıları Rus İşçileri üyesi olmadığını kabul ettiler. Diğerleri, hedeflenen radikal gruplarla paylaşılan uzayda gece okulu dersleri veren öğretmenlerdi. Tutuklamalar tutuklama emri sayısını aştı. New York'ta tutuklanan 650 kişiden sadece 43'ünü sınır dışı etmeyi başardı. Hoover sonraki baskınları düzenledi. Çalışma Bakanlığını, tutuklananları bir avukat tutma hakları konusunda derhal uyarma konusundaki ısrarını hafifletmesi için başarıyla ikna etti. Bunun yerine, İşçi, temsilcilerinin "hükümetin çıkarlarını korumak için" davalı aleyhine açılan dava açılana kadar bekleyebilecekleri talimatlar verdi. Daha az açık bir şekilde, Hoover, İşçi Partisi'nin Komünist Partiye karşı farklı bir örgüt olan Komünist İşçi Partisi'ni içerecek şekilde hareket etme anlaşmasını yorumlamaya karar verdi . Son olarak, Çalışma Bakanı William B. Wilson , bir arama emri için bir örgüte üye olmaktan daha fazlasının gerekli olduğu konusunda ısrar etmesine rağmen , Hoover, istediği emirleri almak için daha uyumlu İşçi memurları ve bunalmış İşçi personeli ile çalıştı. Palmer ve Hoover da dahil olmak üzere Adalet Bakanlığı yetkilileri daha sonra bu tür ayrıntılardan habersiz olduklarını iddia etti.
Adalet Bakanlığı, 2 Ocak 1920'de, önümüzdeki birkaç gün boyunca devam eden operasyonlarla birlikte bir dizi baskın başlattı. Daha küçük baskınlar önümüzdeki altı hafta boyunca uzatıldı. En az 3.000 kişi tutuklandı ve diğerleri çeşitli süreler boyunca alıkonuldu. Tüm işletme, Kasım ayındaki eylemini, arama emri olmaksızın tutuklamalar ve el koymalar ile aşırı kalabalık ve sağlıksız bekletme tesislerinde gözaltı dahil olmak üzere daha geniş bir ölçekte tekrarladı. Hoover daha sonra "açık vahşet vakalarını" kabul etti. Boston'daki bazı vakalarda, tutukluların bir fırının üstündeki 'sıcak bir kutuya' yerleştirildiği ve günde bir bardak su ve bir dilim ekmek verildiği ve orada 50 saat bekletildiği işkence de vardı. Baskınlar 23 eyalette 30'dan fazla şehir ve kasabayı kapsıyordu, ancak Mississippi'nin batısında ve Ohio'nun güneyinde olanlar, çabanın ülke çapında kapsamlı görünmesini sağlamak için tasarlanmış "tanıtım jestleri" idi. Baskınlar tüm örgütleri hedef aldığından, ajanlar örgüt toplantı salonlarında bulunan herkesi tutuklayarak, sadece radikal olmayan örgüt üyelerini değil, hedef örgüte üye olmayan ziyaretçileri ve bazen tutuklanıp sınır dışı edilemeyen Amerikan vatandaşlarını tutukladı. Palmer, Çalışma Bakanlığı'ndaki personel değişikliklerinin ardından birkaç hafta içinde, 2.000'den fazla emri yasadışı olduğu gerekçesiyle iptal eden Çalışma Bakan Yardımcısı Louis Freeland Post'ta yeni ve çok bağımsız fikirli bir Çalışma Bakan Vekili ile karşılaştı . Tutuklanan 10.000 kişiden 3.500'ü yetkililer tarafından gözaltında tutuldu; 556 ikamet eden yabancı, sonunda 1918 Göçmenlik Yasası uyarınca sınır dışı edildi .
Nisan 1920'de bir kabine toplantısında Palmer, Çalışma Bakanı Wilson'ı Post'u kovmaya çağırdı, ancak Bakan Wilson onu savundu. Başkan, kan davası olan bölüm başkanlarını dinledi ve Post hakkında yorum yapmadı, ancak Palmer'a "bu ülkenin kırmızıyı görmesine izin vermemesi" gerektiğini söyleyerek toplantıyı bitirdi. Görüşmeyi not alan Deniz Kuvvetleri Bakanı Josephus Daniels , Başsavcı'nın Başkan'ın "öğütlerini" hak ettiğini düşündü, çünkü Palmer "her çalılık ve her ücret artışı talebinin arkasında kırmızıyı görüyordu".
Diğer
28 Mayıs 1920'de ACLU , Adalet Bakanlığı'nın şüpheli radikalleri tutuklamadaki yasadışı faaliyetlerini, ajanlar provokatörlerin yasadışı olarak tuzağa düşürmelerini ve hukuka aykırı tecavüz gözaltılarını dikkatle belgeleyen "Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığı'nın Yasadışı Uygulamaları Üzerine Raporunu" yayınladı . Felix Frankfurter , Roscoe Pound ve Ernst Freund gibi önde gelen avukatlar ve hukuk profesörleri imzaladı. Harvard Profesörü Zechariah Chafee 1920 tarihli Özgürlük Özgürlüğü adlı kitabında baskınları ve sınır dışı edilmeye yönelik girişimleri ve yasal sürecin eksikliğini eleştirdi . Şöyle yazdı: "Bir Quaker'ın kötü düşünceye karşı koymak için hapishaneyi kullanması ve sürgüne gitmesi, zamanımızın en üzücü ironilerinden biridir." Kurallar Komitesi, Palmer'a Haziran ayında, Post'a ve "toplumsal devrime karşı hassas tavrı ve suçlu anarşistlere karşı sapkın sempatisi ... halk arasında, arzusu olduğu ve halkın düşmanı olan halkın büyük çoğunluğunu oluşturan diğer eleştirmenlere saldırdığı bir duruşma düzenledi. Kongre niyetinden kurtulmak. " Basın, tartışmayı Wilson yönetiminin son aylarına yaklaşırken etkisizliğinin ve bölünmüşlüğünün bir kanıtı olarak gördü.
Haziran 1920'de, Massachusetts Bölge Mahkemesi Yargıcı George W. Anderson'ın bir kararı tutuklanan 17 yabancının taburcu edilmesini emretti ve Adalet Bakanlığı'nın eylemlerini kınadı. "Bir güruh, ister Adalet Bakanlığı'nın talimatları doğrultusunda hareket eden Hükümet görevlilerinden veya suçlular ve mokasenlerden ve kısır sınıflardan oluşsun, bir kalabalıktır" diye yazdı. Kararı, baskınların herhangi bir şekilde yenilenmesini etkili bir şekilde engelledi.
Montana'da bakır madencileri Batı Madenciler Federasyonu'ndan memnun değildi ve bu nedenle madenciler arasında çatışmalar oluştu ve bu da sahadaki birçok işçinin gözaltına alınmasına yol açtı. ABD Bölge Mahkemesi Yargıcı George M. Bourquin , 12 Şubat 1920'de onları serbest bırakan bir kararında, "Bağımsızlık Bildirgesi, Ülkemizin Babalarının yazıları, Devrim, Anayasa ve Birlik" yazdı. benzer hükümet tiranlığını yıkmak için esinlenmiştir. Onlar, ülkede ikamet eden herkesi, uzaylıları ve vatandaşları korumak için hala yaşayan, hayati, potansiyel güçlerdir. Uzaylının kötü savunuculuğunun ve öğretisinin kanıtı, yalnızca burada var olmasını istiyorsa ve burada güvence altına alındığı üzere, kanun ve düzeni, insanlığı ve adaleti ihlal eden, onu sınır dışı eden taraflar olan bu ülke için çok daha az tehlike. Bunlar tahammülsüzlüğün enkarne ruhudur ve en korkutucudur. bugün Amerika'da tezahürü. " Bunu söyleyerek, eylemleri doğrudan Rus etnik bir azınlığa karşı histeriye neden olanlara yükledi ve bu tür eylemleri yasal olarak adlandırmaya devam ederek tüm suçlardan kaçmayı başardı. Hoover , tarihi boyunca aynı zamanda COINTELPRO , Martin Luther King Jr. ve Malcolm X operasyonlarının kurumsal ırkçılığı ile tanınan FBI'ın başına geçti ve Palmer, Wilson'un yerini alacak Demokratik başkanlık adaylığı arayışına verdiği desteği kaybetti. . Yargıç bunu düzgün bir şekilde özetledi; "Bu ülkeyi ve kurumlarını seven düşünceli insanlar, kendilerinde, uygulamalarında ve hükümette, hepsinin görünüşteki olayları olan sefil, nefret edilen" Kızıllar "dan daha çok histeriye neden oluyorlar. "Kızıllar" gibi, onlar da zamanı gelince geçecek ve millet hala yaşıyor. Yargı alanına getirildiğinde ikisini de kontrol altında tutmak mahkemelerin her ikisini de ele almasıdır. " Zekeriya Chafee, sivil özgürlükler hakkında birçok önemli eser yazmaya devam etti . İlk kitabı Konuşma Özgürlüğü, modern İlk Değişiklik teorisini kurdu .
Polisi bozmak
George Floyd'un öldürülmesiyle kışkırtılan kitlesel protestolar ve ayaklanmalardan sonra, 1960'larda Kara Panter Angela Davis tarafından dile getirilen " polisi iftira etme " hareketi , Haziran 2020'de yeniden dikkat çekti. O zamandan beri birçok büyük şehir, bu fon modellerini değiştirmek için harekete geçti. polis departmanlarını fon kanalının başına yerleştirin ve bunun sonucunda milyarlarca kişi polisten uzaklaştırıldı. ABD polis sendikaları, polis memurlarının vatandaşların anayasal haklarını ihlal etmekten sorumlu tutulmasını önleyen doktrin olan nitelikli dokunulmazlığın kaldırılmasına direnme de dahil olmak üzere küçük reformlara ve hesap verebilirlik tedbirlerine tarihsel olarak karşı çıkmışlardır. bilinen. Şu anda SCOTUS tarafından onaylanırken , bu doktrin, silahsız Afrikalı-Amerikalıların ölümcül polis tarafından vurulduğu yüksek profilli olayların ve ardından gelen dünya çapındaki protestoların ardından ateş altında kaldı. ABD'de polisliğin nasıl yürütüldüğü üzerindeki etkisiyle sistemik ırkçılık olarak tanımlanan doktrin, sivil hakları ihlal ettiği iddia edilen polis eylemlerine karşı tazminat davaları açıldığında yüksek kanıt yükü yüklüyor. Sonuç olarak, polisten zihinsel sağlık müdahalesi, madde bağımlılığı, aile içi şiddet ve evsizlik gibi bazı sorumlulukları geri alma çağrıları toplumlarda yankı uyandırdı ve bunlardan bazıları aşırı polislik ve zararlı olarak görüldü. Polisi iftira etme hareketi, onlarca yıldır aktivistler tarafından destekleniyor.
Göçmenlik
Önceki bölümler siyahlara veya topluluklara karşı kurumsal ırkçılıktan bahsediyor; ancak çeşitli zamanlarda beyaz olan Doğu ve Güney Avrupalılar ayrımcılığa uğradı. Diğer birçok azınlık da kurumsal ırkçılıktan muzdaripti. Çinlilere yönelik göçmenlik politikaları buna bir örnek. 1870'lerde Batı Kıyısı'nda Çinli işçiler ve Beyazlar arasında yoğunlaşan iş rekabeti, Çin karşıtı hareketi harekete geçirdi. 1882'deki ilk Çin Dışlama Yasası, Çinlilerin Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmesini yasaklamak için kabul edildi ve 1887'de yalnızca 10 Çinli göçmenin ABD'ye girmesine neden oldu. Çinli göçmen emeğinin azalmasının ardından yaşanan işçi kıtlığı, Beyaz ırkçılık gerçeğini kanıtladı. 1917'de yeni bir göç yasası olan Asya Yasaklı Bölge Yasası, Güney Asya alt kıtası ve Güneydoğu Asya'dan neredeyse tüm yeni gelenleri ortadan kaldırarak Türkiye'den Endonezya ve Çin'e göçü engellemeye çalıştı. Daha fazla bilgi için Çinli Amerikalıların Tarihi konusuna bakın . Tarihte 1700'lerin sonlarında Fransa ve İrlanda'ya karşı başka göç karşıtı politikalar da vardı (bkz.Göçe Muhalefet ), Güney Avrupalılar, Doğu Avrupalılar, Yahudiler, Afrikalılar, Araplar, Doğu Asyalılar ve Hintliler (bkz . 1924 Göç Yasası ). Göçmenlik karşıtı duyarlılık, birkaç nesildir ABD vatandaşı olan azınlıkları da etkileyebilir (bkz . Japon Amerikalıların Enternasyonu ve Meksika Geri Dönüşü ). Göçmenlikteki daha sonraki büyüme, 1965 Göçmenlik Yasası'nın doğurduğu değişikliklerle desteklendi ve 1920'lerden beri yürürlükte olan ulusal köken kota sistemini tersine çevirdi ve bu, belirli etnik azınlıklara, özellikle de doğu yarımküreden gelenlere karşı ayrımcılık yaptı .
1929 ile 1939 arasında, Büyük Buhran sırasında, Meksika kökenli bir milyona yakın Chicanos sınır dışı edildi veya ABD'yi terk etmeleri için baskı altına alındı. Bunların yaklaşık yarısı ABD vatandaşıydı ve çoğu ABD sınırlarını hiç geçmemiş veya Meksika'ya gitmemişti. Kampanya, Oakies'in batısındaki göçe ve Kaliforniya'daki Büyük Buhran sırasında barınma ve ücretli işçi kıtlığına bir yanıttı . Hoover yönetimindeki Çalışma Bakanı William N. Doak ( Hoovervilles ) , Amerikalılardan iş alan "yasadışı göçmenleri" ( göçmen işçiler ) günah keçisi ilan etti . Meksikalıları belirtmemekle birlikte, uygulama belirsiz bir şekilde Meksikalı gibi görünen herkesi ortadan kaldırmayı hedefliyordu. 1931'de, Ulusal Hukuk Gözlem ve Uygulama Komisyonu , Wickersham Komisyonu , Doak'ın alt kuruluşları tarafından kullanılan yöntemlerin anayasaya aykırı olduğunu gördü. Politika, Franklin D. Roosevelt'in yönetimine kadar devam etti.
'Decade of Betrayal'de sosyal tarih profesörü Raymond Rodriguez, 1930'ların sosyal bir tarihi olan Meksikalı Geri Dönüş tarihinin, 1 milyon Meksikalı ve Meksikalı Amerikalının haksız yere sınır dışı edildiğini veya federal tarafından Birleşik Devletler'deki evlerini terk etmekten korktuğunu belgeledi. ve Büyük Buhran için çareler arayan yerel yetkililer. Rodriguez ve ortak yazar Francisco Balderrama, California eyaleti ve Los Angeles County yetkililerinden yasama duruşmalarına ve resmi özürlere yol açan 1995 kitabını yazdı.
Bu politikaları uygularken, yerel refah ve karlı hayır kurumları polisle birlikte Chicanosların hedefini yoğunlaştırdı. Hoffman'a göre, "1931'den itibaren, ülkenin dört bir yanındaki şehirler ve ilçeler yoğunlaştı ve yerel sosyal yardım bürolarının veya özel hayır kurumlarının himayesinde yürütülen geri dönüş programlarına başladılar". Los Angeles denetçilerin hayır kurumları ve kamu refahı komitesi kurulu başkanı (ve daha sonra LA Belediye Başkanı) Frank L. Shaw , sınır dışı edilmenin yasallığı hakkında araştırma yapmış, ancak hukuk müşaviri tarafından yalnızca federal hükümetin yasal olarak faaliyette bulunmasına izin verildiği konusunda tavsiyede bulunulmuştur. sınır dışı etme işlemleri. Sonuç olarak, LA İlçe amirleri kampanyalarının Balderrama'nın sınır dışı edilmek için bir örtmece olduğunu iddia ettiği " geri dönüş " olarak adlandırılacağına karar verdiler .
Los Angeles Vatandaşlar İşsizlik Yardımı Koordinasyon Komitesi sözcüsü CP Visel, Meksikalıları ABD dışına "korkutmak" için "psikolojik bir jest" yaratacak "işsizlik yardımı tedbirini" başlattı. Onun fikri, bir dizi "sınır dışı etme kampanyasını duyuran tanıtım bültenleri," mümkün olan tüm tanıtım ve resimlerle "birkaç tutuklama yapılacak ve hem polis hem de şerif yardımcıları yardımcı olacaktı".
Göçmen Bürosu Sorumlusu William F. Watkins ve ajanları birçok toplu baskın ve sürgünden sorumluydu ve yerel yönetim, göçmenleri, özellikle Meksikalıları "korkutmak" için bu baskınlara verilen medyanın ilgisinden sorumluydu. Los Angeles şehir yetkililerinin Meksikalıların hedef alınmadığını teyit eden defalarca basın açıklamaları olmasına rağmen. Göçmen bürosu yetkilileri tarafından alınan önlemler aksini kanıtladı ve Meksika Konsolosluğu ve İspanyol dergisi La Opinión'dan çok sayıda gürültülü şikayet ve eleştiriye neden oldu .
Buhran'a kadar birçok vatandaş Chicanos'un değerini ucuz emek olarak görmüştü. Vasıfsız işgücü havuzunun kurumasıyla, ruh hali değişti ve bu hükümet politikasının yarattığı resmi yaptırımla Kaliforniyalılar, işsiz Amerikalılar yerine Chicanos'u işe alan işverenlere karşı sosyal yaptırımlar ve şiddet tehditleri uyguladılar. Bu, 1930'lu yıllar boyunca devam etti, Meksikalılar çorba mutfaklarında ve işsizler için hayır işleri yapan yerlerde ortaya çıktıklarında düşmanca bakışlar ve reddedişlerle karşılaştı. Bu politikanın en üst düzeylerde başlaması ve en düşük düzeydeki işsizler tarafından yürütülmesi, onu Kurumsal ırkçılığın en üst düzeylerine koymaktadır.
Meksikalı işgücü sağlanan ABD tarım ticareti , ihtiyaç duyan işçilere ve onları ülkelerine geri gönderme çağrıları arasında gidip geldi. Bazı aramalar, zaman zaman ciddi iş gücü kıtlığı olan Meksikalı çiftçiler tarafından yapıldı. 1954'te Bracero programı yürürlükteyken, INS 1 milyon Meksikalıyı ülkelerine geri göndermek için güç kullandı. Bu, ABD Sınır Devriyesi içinde ve Meksika hükümetiyle birlikte bir taktik kontrol ve işbirliği sistemiydi ve Wetback Operasyonu olarak adlandırıldı . Yasadışı sınır geçişlerini çevreleyen büyüyen diplomatik ve güvenlik sorunları ile INS, 1950'lerin başından itibaren Wetback Operasyonuna kadar baskınlarını ve tutukluluklarını artırdı. Yakalanan kişiler, genellikle ABD'deki mülklerini geri alma veya aileyle temas kurma fırsatı olmadan sınır dışı edildi ve Meksika'ya girdiklerinde yiyecek ve işsiz kalmadan mahsur kaldılar. Sürgün edilen Meksikalılar aşırı koşullarla karşı karşıya kaldılar ve bazen çölde bırakıldılar; Temmuz 1955'te 88 işçi 112 derece sıcakta öldü. Çoğu gemi ile Veracruz'a gönderildi veya güney Meksika şehirlerine kara yoluyla nakledildi. Operasyonun tamamı boyunca, Amerikalı yetiştiriciler tarafından sınırda kaçak işçi alımı, büyük ölçüde yasadışı işçiliğin ucuzluğu ve yetiştiricilerin Bracero programının bürokratik engellerinden kaçınma arzusu nedeniyle devam etti; Programın başarısızlığından büyük ölçüde Wetback Operasyonu'nun çabalarına rağmen yasadışı göçün devam etmesi sorumluydu.
2006 yılında, Temsilciler Meclisi kongre üyeleri Hilda Solis ve Luis Gutierrez , ABD Hükümeti'nden Geri Dönüş için bir özür çağrısında bulundu. Bu bugüne kadar gerçekleşmedi. ABD ders kitapları genellikle tarihin tatsız kısımlarını göz ardı eder, bu da birçok öğrencinin Japon hapishanesinden haberdar olmasına, ancak 1930'larda 1 milyon ve 1950'lerde 1 milyon daha olmasına rağmen Chicanos'un yasadışı bir şekilde çıkarıldığına dair hiçbir bilgisine sahip olmamasına neden olur. Gözaltına alınan Japon-Amerikalıların toplam sayısının 20 katı olan Wetback Operasyonu.
Hemen hemen tüm durumlarda, bu taşınma işlemleri için federal bir kayıt yoktur. Bunun nedeni, INS'ye göre 1950'lerde 400.000 ila 1 milyon Meksikalı ve Meksikalı-Amerikalı'nın Meksika'ya gitmek üzere ABD'den ayrıldığını tahmin ederken, bunlardan birkaçı INS'nin yönlendirdiği geri gönderme işlemleri kapsamında resmi olarak sınır dışı edildi. Ülkelerine geri gönderilenlerin büyük bir kısmı, ABD-Meksika sınırı boyunca, memurların sınır dışı etme tehditlerini uyguladıkları "tamamen ırkçı" olan küçük kasabalardan Meksika'ya kendi başlarına döndüler ; ya da resmi olarak gönüllü - çoğu zaman zorlayıcı olsa da - eyalet ve yerel hükümetler ve hayır kurumları tarafından yönetilen geri dönüş programları aracılığıyla.
Devlet hizmetinde
Kamu hizmeti unvanlarına liyakate dayalı işe alma, işe alma tercihleri açısından ırk körüdür; pratikte ise günümüze entegrasyona direnen başlıklar var. 50'li ve 60'lı yılların medeni hak kavgalarına bile direnen kurumlar, 70'lerde ve hatta son on yıla kadar mahkeme müdahaleleri ile sonuçlandı. Mahkeme müdahalesinden kaynaklanan Rıza Kararnamelerinin çoğu, federal hükümetin, işe alma konusundaki şikayetler veya aleni ayrımcılığı dava açma girişimleri nedeniyle müdahale etmesi sonucunda ortaya çıktı. 2007 yılına kadar , FDNY'nin Vulcan Derneği mahkemede farklı etkilere dair yasal teoriyi kullanarak galip gelene kadar , birçok dava işe alımlarda ırksal kotaların uygulanmasına neden oldu . Ülkenin dört bir yanındaki Polis ve İtfaiye teşkilatları, kendilerini çeşitlilikten yoksun bırakan ve zorluklara açık hale getiren dar görüşlü kültürü değiştirmekte yavaş davrandılar.
Bir kurum olarak Kamu Hizmeti, geleneksel olarak adam kayırmayı ve pozisyona atamalarda siyasetin etkisini önlemek için kullanılıyordu. 1871'de federal düzeyde yetkilendirilmiş , 1830'lardan beri yürürlükte olan ganimet sisteminde yapılan reformlar ve Kongre'nin başkana bir Sivil Hizmet Komisyonu ataması ve kabul için düzenlemeler koyması için İç Savaş sonrası dönemin kötüye kullanılması nedeniyle ortaya çıktı. kamu hizmetine. Memnun olmayan bir görevli, 1881'de Başkan Garfield'a suikast düzenledi ve Kongre, 1883'te kesin bir şekilde kamu hizmetini tesis eden Pendleton Sivil Hizmet Reformu Yasasını kabul etmek için motive edildi . Yeniden yapılanma sırasında, bu, federal hükümetin, onlar için başka istihdam olanaklarının bulunmadığı güneydeki yeni özgürleşmiş Siyah insanlara (özellikle Posta Hizmetleri) iş sağlamasına olanak sağladı. 1881'de liyakat sisteminin başlangıcından bu yana, federal kamu hizmeti pozisyonlarındaki Siyahların sayısı 1910'da% 0,057'den% 5,6'ya yükseldi. 1883'ten beri federal çalışanların çoğu, kamu hizmeti atamalarına göre sınıflandırılan pozisyonlara yerleştirildi. (Ayrıca bkz: ABD Kamu Hizmeti Reformu )
1913'te, toprak yasasının ayrılmasıyla, Başkan Woodrow Wilson yönetimindeki Kongre'deki Güney Demokratlar , olabildiğince çok azınlığı federal kamu hizmetindeki, özellikle postanedeki yerleşik konumlarından çıkarmaya çalıştılar. Bu, her başvuranın bir pozisyona yarışmasının bir fotoğrafla gösterilmesi şartı ile başarılmıştır.
Bu, idarenin Siyah memurları Sivil Hizmette tutulan pozisyonlardan indirip ortadan kaldırmasını sağladı ve ayrıca yeni atamaları engelledi, böylece siyahların federal hizmetten dışlanmasını kasıtlı olarak şiddetlendirdi. Wilson, geçmiş Cumhuriyetçi idarelerin kendilerine sunduğu himayeyi eşleştirerek kendi yönetimindeki zencileri yüceltme vaadinde bulunmuştu. Açılış konuşmasına dayanan zenci gazeteler onu destekledi, ancak Kongre'de entegrasyona karşı çıkan Güney Demokratlar onu aktif olarak tartışmaya açtı ve patronaj atamaları daha da düştü. Postanede siyahlar ve beyazlar arasında 'sürtüşme' olduğunu iddia ederek, onları ayırmayı önerdiler. Bu, Postmaster Genel ve Hazine Bakanı tarafından üstlenildi ve kabine ve cumhurbaşkanı tedbire karşı gelmeyince, Jim Crow'un bazı bölümlerdeki uygulamaları bir intikamla ele alındı. 1921'e gelindiğinde, rütbesi düşürülmeyen veya kovulmayan Siyah posta işçileri , Washington DC'deki ' Ölü Mektup Bürosu'nda bir duvarın arkasındaydı veya diğer işçilerin onları görmek zorunda kalmadığı ekranların arkasına yerleştirilmişlerdi. Herhangi bir dayanak olmaksızın veya ayrımcılığı haklı çıkaracak şikayetler birikmeden, resmi olmayan bir politika haline geldi. Tuvaletleri ve yemekhaneleri kısıtlayan işaretler ortaya çıktı, tüm ofisler odaya göre ayrıldı ve işçiler yarışa göre eşleştirildi. Kongre'de 'Jim Crow' tramvaylarından, zencileri askeri komisyonlardan Ordu veya Donanma'daki subaylara ve miscegenation yasalarına kadar uzanan, önerilen ayrımcı yasaların sanal bir akışı önerildi. Ayrıca zenci göçü kısıtlayan faturalar da vardı. Bu, Siyah insanları kısıtlayan daha fazla yasa tasarısının geçtiği eyaletlere yayıldı. Federal Sivil Hizmet, Wilson'ın yönetiminde yer alan ayrımcılığı benimseyerek, "onların yararına olduğunu" ve "siyahi erkeklerin ve kadınların atanmasını ve ilerlemesini çevreleyen güçlüklerin çoğunu ortadan kaldıracağını" savunduğu için Wilson yönetiminde pek başarılı olamadı. yönetim.
Bir sonraki bölüm, eyalet ve yerel memurların siyasi faaliyetlere katılmalarını veya görev için aday olmalarını engelleyen 1939 Hatch Yasasıydı . Bu, 'yanlış insanlara' iş verdiğini düşündükleri WPA ve FDR başkanlık sırdaşları Harry Hopkins ile uyumlu belirli kurumlara yönetim atamalarını önlemek isteyen Kongre'deki muhafazakar güçlere bir cevaptı . Kadar Eğitim Kurulu Brown vs. Yargıtay kararı ve Sivil Haklar dönem başlattı olduğunu, ilgili durumlarda, Kurumsal ayrışma ile federal düzeyde onaylandı Ferguson vs Plessy mahkeme 1954 yılında devrilmiş ABD Yüksek Mahkemesi dava kararı. Bunun ardından şehirler avukatlarına danıştı ve sonuç olarak Entegrasyon başladı. Bunun yerine kurumsal ırkçılık, azınlık çalışanlarının orantısız bir şekilde yetersiz temsil edildikleri, Polis ve İtfaiye şubeleri gibi unvanlarda yer kazanmalarını önlemek amacıyla kanunun lafzını yerine getirme pratiği ile değiştirildi. yönetim pozisyonlarında.
Entegrasyon sonrası dönem
1950'lerde ülke çapında Siyahlar, istihdam ayrımcılığına karşı mücadelede ortak bir neden buldular ve bunun nedeni renkli gazeteler oldu. Geri dönen askerler imalat ve fabrika üssünü geri kazandıkça ekonomik olarak, savaş sonrası yıllarda azınlıklar için işler kıt hale geliyordu. Sivil Hizmet, denizaşırı İkinci Dünya Savaşı hizmetinden dönen Siyahlara ve yeni ayrılan silahlı hizmetlerden ayrılan Siyah subaylara makul bir alternatif olarak görünüyordu. 1950'lerde Los Angeles'ta NAACP , California Eagle'da bir entegrasyon kampanyası başlattı ve LAFD'de daha fazla iş sağlamak için yangın komisyonuna dilekçe verdi. İtfaiye Şefi Mühendisi John Alderson departmanı entegre etmeye çalıştığında, entegrasyona karşı direniş sözde 'Nefret Evleri'ni yarattı ve azınlık itfaiyecilerini korumak için koruyucuların koruyucu gücü olarak Stentorians'ın oluşumuyla sonuçlandı . New York, daha önce, Vulcan Cemiyeti belediye meclisinin huzuruna çıktığında ve Siyah itfaiyeciler için itfaiyecilerdeki 'Kara yatağın' kaldırılmasını talep ettiğinde kendi ifşaatlarını deneyimlemişti. 1944'teki bu duruşmada, NYC konsey odaları bir tarafta FDNY pirinçleri ile dolduruldu ve Siyah itfaiyeciler diğer tarafta tanıtım fırsatlarının ve ırksal tacizin eksikliğini protesto etti.
Bunun arka planı olarak, entegrasyon başladı ve ayrımcılık yerini kurumsal ırkçılığa bıraktı; bu, tıpkı Birinci Dünya Savaşı öncesinde ve sırasında Siyahlar ilk işe alındıklarında olduğu gibi oldu. Bir zamanlar bir kamu hizmeti pozisyonuna atanan siyahlar, tecrit, dışlanma, düpedüz düşmanlığa ve ayrı mahallelere maruz kaldılar. 1956'dan sonra, entegrasyondan sonra LAFD'ye ilk Siyahlar akademi eğitimini haksız bir şekilde bitiremedi. New York'taki Vulcan Topluluğu birçok Siyah insana rehberlik etti, ancak ilerleme yavaştı, işe alma , azınlıkların işe alımlarının sayısının arttığı 1964 Sivil Haklar Yasası'nın yürürlüğe girmesine kadar hizmet edilen şehirlerin nüfusunu yansıtmaya yansımadı . ABD Çalışma Bakanlığı 1970'lerde Siyah işe görevlendirilmiş Nixon yönetimi sırasında ırkçı kota uygulayan başlamasına rağmen başlıkları entegre etmek zor çeşitliliğini zorlayarak ülke genelinde onayı Decrees dayatılmasına patladı 1970'lerin dava oldu. 1971'de Baltimore, Maryland'deki Vulcan Blazerleri , mahkeme terfilerde ayrımcılık olduğuna karar verdiğinde Siyahların, şef yardımcılığına kadar memur pozisyonlarına atanmasıyla sonuçlanan çığır açan bir dava açtı. Diğer azınlık grupları da onların izinden gitti ve mahkemelere çıktı. 2009'da Baltimore Şehri, azınlık polisleri tarafından ırk ayrımcılığı iddiasıyla açılan bir davayı çözmek için 4,6 Milyon Dolar ödedi. Diğer yakın tarihli davaların da kanıtladığı gibi, sivil bakanlıklar, kurumsal ırkçılık davalarından başlarını sorumlu tuttular; buna bir örnek, 2007'de, LAFD Başkanı William Bamattre'nin , yeminli davrandığı görüldükten sonra LA belediye başkanı tarafından emekliye ayrıldı. departmanını etkileyen davalara yanıt verirken ırkçı pandering. Siyahlara ve kadınlara yapılan ödemeler, ırkçılık ve taciz iddialarının yanı sıra çeşitlendirilemeyen davalar için 7,5 milyonu aşmıştı.
Olumlu eylem
Olumlu eylem , başlangıçta ırk, inanç, renk ve etnik kökene dayalı ayrımcılığı önleyen bir dizi politika ve uygulamaya atıfta bulunmak anlamına gelirken, şimdi genellikle geçmişte bölgelerde ayrımcılığa maruz kalmış dezavantajlı veya yeterince temsil edilmeyen grupların üyelerini olumlu bir şekilde destekleyen politikalara atıfta bulunmaktadır. eğitim, istihdam ve barınma gibi. Tarihsel ve uluslararası olarak, pozitif ayrımcılık desteği, istihdam ve ücret eşitsizlikleri arasında köprü kurma, eğitime erişimi arttırma, çeşitliliği teşvik etme ve geçmişteki görünen yanlışları, zararları veya engelleri telafi etme gibi hedeflere ulaşmayı amaçlamıştır.
1990'larda Başkan George HW Bush , görev süresi boyunca olumlu ayrımcılığı ortadan kaldırmaya çalıştı . Üniversiteye girişte kotalara karşı bir brifing sunarak, aynı zamanda kota , tercih ve ırk, cinsiyet, din veya ulusal köken temelinde ayrılan izinlerin kullanımına karşı çıktı ve işe alımda kullanımlarını kaldırdı. Kongre , yalnızca ayrımcılığın daha önce onaylandığı davaların çözümüne ilişkin şartları kapsayan 1991 tarihli Medeni Haklar Yasası ile yanıt verdi . Mahkemelerde bir kurumsal ayrımcılık davasını kanıtlamak neredeyse imkansızdı ve diğer birçok dava rıza kararnamesinin dayatılmasıyla sona erdirildi . Başkan George HW Bush'un girişimi başarısızlıkla sonuçlanırken, California üniversitelerinde olumlu ayrımcılığı ortadan kaldıran bir oylama girişimi olan 1997 California Önerisi 209'u doğurdu . Mevzuat artık Kaliforniya üniversitelerinin etnik açıdan farklı kampüs popülasyonlarının gelişimini aktif olarak kolaylaştırmasını gerektirmediğinden, bu, azınlıklar için açılmış olan olumlu eylem girişimlerinin yollarını kapattı. Sonuç olarak, ayrımcı işe alma için tazminat talep eden istihdam ayrımcılığı davaları, 'yakalama hükümleri' kapsamındaki geçmiş hatalar nedeniyle tazminat talep edenlerin lehine artık çalışmadığı için reddedildi. Öneri 209, geçişten önce ana Senato sponsoru tarafından geri çekilmeseydi 209'u tersine çevirecek olan 2013 Değişiklik No. 5 gibi zorluklara göğüs gerdi. 2014'te UCLA Mütevelli Heyeti, 209'un uygulanmasından sonra Kaliforniya üniversitelerine azınlık kabullerinin azalması nedeniyle 209'u kamuoyuna açıkladı. Vekiller bunu 2020'de yeniden teyit etti.
California 209'a benzer oy pusulası girişimleri, başta kırmızı eyaletlerde olmak üzere ülke çapında yayıldı . 2003 Gratz v. Bollinger davasında , Yüksek Mahkeme, Michigan Üniversitesi'nin puan tahsisine dayalı kabul sürecinde pozitif ayrımcılık uygulamasının azınlık başvuru sahipleri için homojen bir istatistiksel avantaj sağladığına ve üniversiteyi anayasaya aykırı olarak yetersiz kıldığına karar verdi. her bireyin farklı çeşitlilik katkıları arasında farklılaşma. Aynı gün ve başka bir Michigan Üniversitesi (Hukuk Fakültesi) başvuranıyla ilgili olarak, yüksek mahkeme Grutter v. Bollinger davasında , azınlık gruplarının farklı katkılarını tanımamakla birlikte, genel olarak olumlu ayrımcılık girişiminin anayasaya aykırı olduğuna karar vermiştir. kapsayıcı, ırksal açıdan çeşitli bir demografik - değildi.
Olumlu eylemi kaldırmaya yönelik çabalar Kaliforniya ve Michigan ile sınırlı değildi. 2008'de Amerikan Sivil Haklar Enstitüsü başkanı Ward Connerly , Nebraska'da olumlu ayrımcılık yapılmasını yasaklayan yasaların geçişi için başarılı bir şekilde kampanya yürüttü. ACRI'nin olumlu oy pusulalarına ittiği beş eyaletten üçü onları reddetti ve başka bir oy pusulasını yapamadı. Sonuç olarak, "Ülkenin birçok yerinde, bazı çevrelerde beyaz bir erkeğin gerçekten dezavantajlı olduğunu düşünüyorum ... Çünkü bu kadar dezavantajlı kadın ve azınlık kavramını geliştirdik ve onlara yardım etmeliyiz ki sahip olduğumuz, Çoğu durumda, artık fırsat eşitliği durumu olmayacak şekilde şeyi çarpıttı. Bu, ölçeğe bir yumruk koyma durumu. "
Olumlu eyleme yönelik muhafazakâr itirazlar, ayrımcı uygulamaları düzeltmeyi amaçlasa da, olumlu eylemin özünde çoğunluğa karşı ayrımcı olduğunu ve ' ırksal kotaların ' yerine getirilmesinin işverenlerin bir pozisyon için mevcut en nitelikli adayı işe almasını engellediğini içerir. Olumlu eylemin destekçileri, geçmişte kurumsallaşmış ırkçılığın azınlıkları ne ölçüde olumsuz etkilediğinden bahsediyorlar. Temsilciliğin marjinalleştirilmiş ve haklarından mahrum bırakılmış topluluklara iade edilmesine yardımcı olacak tedbirleri onaylamaları, ters ırkçılık iddiaları şeklinde geri itilmelerine neden oldu.
2020'de yapılan bir araştırma, 209'un Siyah ve Hispanik öğrencilere zarar verdiği sonucuna vardı ve Kaliforniya Üniversitesi sisteminde beyazlar veya Asyalı öğrenciler için herhangi bir somut kazanç sağlamadı. 2020'de Kaliforniya seçim pusulasındaki tartışmalı tedbirin yürürlükten kaldırılmasıyla, benzer anti-pozitif ayrımcılık yasalarını kabul eden on bir diğer eyalet de, azınlık kabulleri üzerindeki etkilerini gözden geçiriyor. Muhafazakarlar hala yüksek mahkemede ırk temelli kabullere meydan okuyorlar ve Trump yönetimi altındaki DOJ , Yale Üniversitesi'ne ayrımcılık iddiası nedeniyle dava açıyor.
Eğitimde
Standartlaştırılmış testler , belirli sosyo-kültürel geçmişlere sahip insanlar lehine önyargılı olduğuna inanılan bir kurumsal ırkçılık biçimi olarak da kabul edildi. Bazı azınlıklar, sosyoekonomik durumu kontrol ettikten sonra bile, neredeyse tüm standartlaştırılmış testlerde sürekli olarak beyazlardan daha kötüsünü test ederken, diğerleri sürekli olarak daha iyi testler yaptı. Siyahi, Hispanik, beyaz ve Asyalı öğrenciler arasındaki başarı farklarının nedeni henüz tam olarak açıklanmadı.
SCOTUS'tan önceki üç vaka , eğitimde kurumsal ırkçılık olup olmadığını belirledi. Bakke (1978), azınlıkların üniversiteye kabul ve işe alımda bir avantaj elde etmesine izin verdi. Adalet Connors içinde salıncak oy Grutter (2003) bir azarlama oldu Önerme 209 tür müdahaleler artık gerekli olacağını 25 yıllık zamanı anlatan ve benzer girişimler. Schuette (2013), devlet üniversitelerine girişlerde ırk kullanımını yasakladı. Yasayı atlamak için ayrımcı oy pusulası girişimlerinin (1997-2008) kullanılması, olumlu ayrımcılık karşıtı eylemlerin kamuoyunda kabul görmesi yoluyla, ilerleme arayan azınlıklara gereksiz yükler yükleme süreci bu yüzyılda sağlamlaşmıştır. Yardımcı Yargıç Sonia Sotomayor , Schutte'ye muhalefetinde , Michigan seçmenlerinin "bu eyaletteki siyasi sürecin temel kurallarını, ırksal azınlıkları benzersiz bir şekilde dezavantajlı kılacak şekilde değiştirdiğini" yazdı. Etkilerinin azınlık kabulleri için zararlı olduğu kanıtlandıktan sonra ters ırkçılığa atıfta bulunmak, başarısız politikayı tekrarlamakta ve bu önyargıyı güçlendirmektedir. Bu , ırk, renk, din, cinsiyet veya ulusal köken temelinde ayrımcılığın yasaklandığı 1964 Sivil Haklar Yasası'nın bazı kısımlarını rahatsız eder .
Yüksek öğrenimde
1960'larda, Sivil Haklar ve Yüksek Öğretim Yasalarının kabul edilmesinden sonra renkli öğrenciler rekor sayıda kolej ve üniversitelere gitmeye başladılar. Bununla birlikte, ağırlıklı olarak beyaz yüksek öğretim kurumlarındaki entegrasyonun engelleri, bu tür ortamlarda renkli çalışma ve öğrenim gören fakülte ve öğrenciler için öngörülemeyen engellere yol açtı. Eğitim araştırmalarının bir incelemesine göre, bunu gerilim ve şiddet izledi; bunun bir nedeni, birçok kolej ve üniversitenin çeşitli öğrencilere eğitim vermeye hazır olmamasıdır. Başlangıçta, ayrılmış okullardaki düşük eğitim kalitesi nedeniyle birçok Siyah öğrencinin üniversiteye gitmesi de zordu.
1954 Brown'a karşı Eğitim Kurulu kararı, ayrımcılığın ortadan kaldırılması ve de jure ayrımcılığının ortadan kaldırılması sürecinin başlangıcıydı. Ancak sürecin getireceği zorlukları ve var olmaya devam edecek engelleri belirlemek zordu. "Ayrı ama eşit" kavramı ABD Yüksek Mahkemesi tarafından tersine çevrilirken , ırksal bölünmenin henüz çözülmediği açıktı. Brown v. Eğitim Kurulu'nun üzerinden geçen yıllar geçtikçe hem sözlü hem de fiziksel istismar devam etti. Brown v. Eğitim Kurulu davasından sonra, ayrıştırılmış ortamın yorucu olduğu kanıtlandı ve biraz çalışma gerektirecekti. Yüksek öğretim kurumlarında ırksal gerginliğin ve ırksal olayların artmasının, "bilgi, deneyim ve çeşitli akranlarla iletişim eksikliği; akran grubu etkisi; artan rekabet ve stres; kampüs dışı grupların etkisinden kaynaklandığı söyleniyor. ve medya; alkol kullanımı; değişen değerler; çeşitlilik korkusu ve haksız muamele algısı ". Brown v. Eğitim Kurulu 1954'te karara bağlanmış olsa da, fiili entegrasyon uzun yıllar sonrasına kadar tam olarak gerçekleşmedi; ABD Yüksek Mahkemesi, okulların ayrımcılığına ilişkin çok sayıda duruşma yaptı, sürekli olarak Brown v. Eğitim Kurulu'nun okullar, kolejler ve üniversiteler tarafından takip edilmesi gerektiğini savundu. Brown v. Eğitim Kurulu kararından yıllar sonra ortaya konan tarz, bazı eğitim kurumlarının entegrasyondan kaçınmak için gidecekleri olağanüstü uzunlukları göstererek eğitime ırkçılığı aşılamaya yardımcı oldu.
Haksız muamele devam ederken, diğer kalıcı etkiler henüz çözüme kavuşturulmadı. Üniversite kampüslerinde azınlık varlığının altında yatan sorun ortaya çıkar. 2008'de Ulusal Eğitim İstatistikleri Merkezi , azınlıkların ve beyaz olmayan öğrencilerin kayıtları artarken, beyaz okulların hala ortalamada çoğunluğu elinde tuttuğunu ve üniversite ve üniversite öğrencilerinin yüzde 63'ünü oluşturduğunu bildirdi. Bu bölgeye, eyalete ve elit statüsüne göre değişmekle birlikte, genel olarak Birleşik Devletler'deki kolej ve üniversitelerin çoğu ağırlıklı olarak beyazdır. ABD Eğitim Bakanlığı'na göre , 2016'da 2015'e göre yüzde 25 artışla 1250 nefret suçu ile üniversite kampüslerinde nefret suçlarında da artış oldu.
Orta öğretim sonrası eğitime erişim de bir sorun olarak görünmektedir. ABD Eğitim Bakanlığı'na göre, üniversiteye hazırlanmak, bir öğrencinin başarılı olup olmadığının ayrılmaz bir parçasıdır. Hükümet, azınlık ve düşük gelirli öğrenciler için üniversiteye hazırlık programları sunarken, GEAR UP ve Federal TRIO Programları gibi programlar, öğrencilerin başarılarını ve kalıcılıklarını daha iyi sağlamaları için üniversiteye hazırlanmalarına yardımcı olurken, bu programlara erişim nispeten sınırlıdır. Federal TRIO Programları gibi programlar doğumdan bu yana büyürken, daha fazla azınlık öğrencisinin orta öğretim sonrası bir kuruma devam etmesi ve başarılı olması bekleniyorsa yapılması gereken işler vardır. Federal TRIO Programlarının mevcudiyeti coğrafi olarak bir öğrencinin nerede olabileceğine bağlı olarak öznel olduğu için, faydaları hedeflenen topluluklar tarafından tamamen hissedilmiyor. Bununla birlikte, Federal TRIO Programlarının olumlu etkileri oldukça güçlenmiştir - daha fazla azınlık ve düşük gelirli birey, orta öğretim sonrası kurumlara giderken hazırlıklıdır.
Yüksek öğretimde kurumsallaşmış ırkçılık, birçok kolej ve üniversiteyi etkileyen ilgili bir konu olmasına rağmen, ulusal düzeyde çok az ilgi görmüştür. Olumlu eylem planlarının uygulanması gibi kolej ve üniversite kampüslerindeki durumu iyileştirme çabalarına rağmen , Siyah karşıtı ırkçılık ve şiddet meydana gelmeye devam ediyor. Bu şiddetin etkileri olayın ötesine uzanıyor. ABD'nin Baltimore'da yaptığı bir araştırmaya göre, ırkçılığın yüksek sistolik kan basıncı gibi sağlık komplikasyonları ile bir ilişkisi var. Aynı şekilde, 1997'den 2003'e kadar yapılan bir araştırma, ırkçılığın daha yüksek meme kanseri oranlarına yol açtığını ortaya koydu. Bu eğitimin ötesine uzansa da, birçok azınlığın ve beyaz olmayan öğrencilerin kendilerini potansiyel olarak daha fazla ırkçılık yaratabilecek bir ortama koyarken neden huzursuz hissettiklerini gösterebilir. Üniversite kampüslerindeki kurumsal ırkçılığın örnekleri gazete ve bloglarda bulunabilirken, bu olaylar hakkında daha fazla bilgi edinilebilecek başka yerler de var. Medyanın yanı sıra, yüksek öğrenimde kurumsal ırkçılık hakkında güncel bilgilere sahip olmak için kullanılabilecek bir kaynak The Journal of Blacks in Higher Education'dır (JBHE). Bu dergi, Siyah karşıtı kurumsal ırkçılık hakkında olabildiğince fazla bilgi sağlamayı amaçlamaktadır. JBHE, kolej ve üniversite kampüslerinde ırkla ilgili eylemlere ilişkin kaynakları, istatistikleri ve güncel raporları yayınlamaktadır. Örneğin, JBHE 2015 Oklahoma Üniversitesi Sigma Alpha Epsilon ırkçılık olayını bildirdi . Üniversite kampüslerindeki ırksal olaylarla ilgili raporların bulunabileceği diğer medya kaynakları Inside Higher Ed ve the Southern Poverty Law Center'dır.
2016'da ABD Eğitim Bakanlığı okullarda suçla ilgili bir rapor yayınladı. 2013'te üniversite kampüslerinde bildirilen ırkçı nefret suçlarının % 41'i vandalizm,% 37'si sindirme ve% 38'i basit saldırılardı. ABD Eğitim Bakanlığı'na göre, 2015 yılında kolej ve üniversite kampüslerinde bildirilen 146 ırkçı taciz vakası vardı. Ancak, bu sayı hiçbir şekilde meydana gelen gerçek ırksal taciz miktarının gerçek bir tasviri değildir. Yüksek Öğretim Araştırma Enstitüsü tarafından yürütülen araştırma , bu olayların yalnızca% 13'ünün rapor edildiğini iddia ediyor. Üniversite Sağlık ve Güvenlik Merkezi'ne göre, bu kadar az olayın rapor edilmesinin bir nedeni, nefret suçunun neyin oluşturduğu ve böyle bir suçu nerede ihbar etmesi gerektiği konusunda farkındalık eksikliği olmasıdır. Veriler bildirilenlerle sınırlı olsa da, FBI 2015'te bildirilen nefret suçlarıyla ilgili sayısız tablo ve istatistiğe halkın erişmesine izin veriyor. Irk / etnik köken / soy temelli 4.029 nefret suçu vardı, bunların% 52.7'si FBI raporlarının motive ettiği siyah karşıtı önyargı. 3.310 ırkçı önyargı nefret suçunun% 7,9'u okullarda / kolejlerde meydana geldi. Mayıs 2017 itibarıyla, Anti-Defamation League , 2016 öğretim yılının başından bu yana Amerikan kampüslerinde beyaz üstünlük yanlısı afişlerin asıldığı 107 vakanın doğrulandığını bildirdi. Bildirilen bu olayların 65'i Ocak 2017'den beri meydana geldi.
Fakehatecrimes.org, yanlış bildirilen nefret suçlarını bildiren haber kaynaklarına bağlantılar içeren bir veritabanı sağlar. Örneğin, Capital Üniversitesi'ndeki bir öğrenci kapısında ırkla ilgili bir not bulduğunu iddia etti ve hikayesi üniversite gazetesinde paylaşıldı. Daha sonra başka bir yazıda gazete, öğrencinin hikayeyi kendisinin uydurduğunu araştırdıktan sonra nasıl itiraf ettiğini paylaştı. Bir haber kaynağı olan Complex , College Stats verilerine dayanarak "Amerika'daki en nefret dolu kolejleri" adlandıran bir makale yayınladı.
Inside Higher Ed ve Southern Poverty Law Center ve Brookings Institution da dahil olmak üzere çok sayıda haber kaynağı, Donald Trump'ın Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak seçilmesinin ardından ırksal nefret suçlarında ve tacizde bir artış olduğunu bildirdi . Her vaka doğrulanmamış olmasına rağmen, SPLC bir haftadan kısa bir süre içinde 201 ırksal olay saydığını iddia etti. En fazla sayıda vaka "anti-Siyah" olarak etiketlendi ve yaklaşık 40'ı üniversite kampüslerinde meydana gelen olayların 50'den fazlasını oluşturuyor. Maryland Üniversitesi'nde kampüste ırk iklimi üzerine araştırma yapan ve çok sayıda yayın yapan profesör Kimberly Griffin, Inside Higher Ed makalesinde şunları söylüyor:
Önceden toplumsal olarak kabul edilemez olan ırkçılığı, kitlesel sürgünlerden konuşmaktan ve duvarlar inşa etmekten beyaz milliyetçi grupların onaylarını kabul etmeye kadar her şeyi tamamlayan fikirler üzerine kampanya yürüten seçilmiş bir cumhurbaşkanımız var. Öğrencilerin karşılaştıkları tehditler genellikle doğrudan onun toplanma çığlıkları ve kampanya vaatleriyle bağlantılıdır. Bu duyguları ve gördüğümüz öfkeyi Trump'ın yarattığını düşünmüyorum, ancak seçilmesi onu normalleştirdi ve cesaretlendirdi- Kimberly Griffin (Doktora, Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles), "Gerilimler, Protestolar, Olaylar"
Başlık VI uyarınca , federal fon alan tüm yüksek öğretim kurumları, "yeterince ciddi" kabul edilen veya bir öğrencinin eğitimini olumsuz etkileyen ırk ayrımcılığı olaylarına karşı belirli önlemler almalıdır. Bu eylemler, olayı araştırmayı, mevcut ve gelecekteki olası olayları durdurmak için çaba göstermeyi ve olay nedeniyle ortaya çıkan sorunları gidermeyi içerir. Başlık VI'ya benzer şekilde, Clery Yasası , federal fon alan yüksek öğretim kurumlarının kampüs suçlarıyla ilgili belirli yükümlülüklere sahip olmasını gerektiren başka bir eylemdir. Temel gereklilik, bu kurumların kampüslerde son üç yılda işlenen suçu ve bunu durdurmak için gösterilen çabaları detaylandıran yıllık bir rapor oluşturmasıdır. Bu raporlar, kampüslerdeki mevcut suçlar hakkında daha fazla şeffaflık sağlayacak şekilde tüm öğrencilere ve personele sunulmalıdır.
Ülkenin dört bir yanındaki öğrenciler, protestolar düzenleyerek ve bunlara katılarak kampüslerde ırk ayrımcılığını sona erdirmek için çalıştılar. En dikkate değer örneklerden biri , 50 üniversitede protestolara yol açan 2015-16 Missouri Üniversitesi protestolarıdır . Bir savunuculuk grubu olan WeTheProtesters tarafından 80 Amerikan üniversitesindeki öğrencilerin kampüslerde ırkçılıkla mücadele için yapılması gerekenleri detaylandıran talep listeleri toplandı.
Fakülte üzerindeki etkisi
Renkli fakülte, Amerika'daki ırk ilişkileri ile ilgili yaygın olarak kabul gören inançlara meydan okurken, yüksek öğretim kurumlarında ırkçılıkla karşı karşıya. Irkçılığın kendi zamanı içinde ortadan kalkacağı varsayımı altında yapısal eşitsizlik göz ardı edilebilir. Irkçılık, araştırmanın değerinin düşük tutulması, görev süresi süreciyle ilgili yazılı olmayan kurallar ve politikalar ve renkli fakülte için mentorluk eksikliği dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere çeşitli şekillerde kendini gösterir . Beyaz ırktan kadınlar, hem ırk hem de cinsiyete dayalı ayrımcılığa maruz kaldıkları için genellikle çifte bir bağın içinde kalıyorlar. Yüksek öğretim kurumlarındaki öğretim üyeleri ağırlıklı olarak beyazdır ve renk fakültesi toplam öğretim kadrosunun yaklaşık% 17'sini oluşturur;% 7,5 Asya,% 5,5 Siyah,% 3,5 Latin ve% 0,5 Amerikan Kızılderili (bkz. Tablo). Olumlu eylemin tam olarak uygulanmaması, düşük sayıda temsiliyete katkıda bulunan başka bir faktör olarak tanımlanmaktadır.
Renkli fakülte üyeleri, çoğu beyazın "riskli" olarak gördüğü çeşitlilik konuları ile ilgili araştırmalar yaparlar. Başarının yalnızca bireysel çabaya dayandığı , meritokrasi kavramı üzerine kurulan yaygın inançlar , başarıya katkıda bulunan yapısal sorunları ortaya çıkaran sorgulama araştırmalarına konu oluyor. Sosyal bilimlerdeki araştırmanın politik alt tonları, bu alanlardaki araştırmalar politik olarak daha az tartışmalı ilgi alanlarındaki araştırmalarla aynı şekilde yürütülmesine rağmen, bulguların geçerliliğini ve bilimsel niteliğini sorgulamak için kullanılır. Diğer disiplinlerde uzun süredir kabul gören araştırma metodolojileri, özellikle bu bulgular genel nüfustaki ve / veya kurumun kendisindeki ırksal eşitsizlikleri ortaya çıkarabildiğinde, bulguların sonuçlarına bağlı olarak sorgulanmaktadır. "Bu nedenle, tarafsız ve bilimsel görünen araştırmalar, tüm iç mekanizmaları dışlayıcı egemenliği yeniden ürettiklerinde bile çeşitliliğe değer verdiklerini resmi olarak ifade eden kurumların öğrenci ve mezun organlarında çoğaltılan ırksal eşitsizliklerin gerekçelendirilmesi de dahil olmak üzere önemli siyasi tezahürlere sahiptir. bazı ırksal gruplar için ".
Bu endişe, söz konusu araştırmanın mezunlar, kurumsal çıkarlar ve diğer potansiyel bağışçılar tarafından kabul edilmesine ilişkin endişelerin öğretim üyeleri tarafından araştırmanın kabulüne dönüştüğü özel kurumlarda özellikle göze çarpmaktadır . Bir vaka çalışmasında, en üst düzeydeki ulusal disiplin dernekleri tarafından geçerli kabul edilen ırk ve çeşitlilikle ilgili araştırma, araştırma kabulüne ilişkin yazılı olmayan kuralların varlığını ve uygulanmasını ima ederek fakülte ve yöneticiler tarafından reddedildi. Renk fakültesi tarafından araştırmanın reddedilmesi, görev süresine ulaşma zorluğuna katkıda bulunan bir faktördür ve bulguları ırk ilişkileri ile ilgili yaygın olarak kabul edilen inançlarla çelişebilecek olanlar için daha yüksek bir performans çıtası ayarlanmıştır.
Beyazlar genellikle çok kültürlü bakış açılarının dahil edilmesine direndikleri için, renkli fakülte üyeleri de derslerine çeşitlilik konularını dahil etmeye çalışırken engellerle karşılaşırlar. Sınıftaki zorluklar, ırkın yanı sıra cinsiyet ve yaş sorunlarıyla da bağlantılı görünmektedir. Örneğin, 35 yaş ve altı Afrikalı Amerikalı kadın öğretim üyeleri 20'li yaşlarındaki beyazlar tarafından daha fazla zorlanırken, 40 yaş ve üstü olanlar geleneksel olmayan yaş gruplarındaki öğrencilerden daha fazla zorlukla karşılaşıyor.
Öğrenciler üzerindeki etkisi
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yüksek öğretim kurumlarının ırksal demografisi hızla değişiyor. Yüksek öğretim kurumları genellikle geleneksel olarak Beyaz Kurumlar (PWI) olarak biliniyordu. Bu kurumlar, artık çeşitlilik çabalarını iyileştirmek ve PWI kampüslerindeki olumsuz ırksal iklimlerin temel nedenini ele alan politikalar oluşturmakla karşı karşıyadır. 2010 yılına kadar lise mezunlarının% 40'ının beyaz olmayacağı tahmin edilmektedir. Liselerde ırksal homojenlik artarken, yüksek öğretim kurumları ırksal olarak daha çeşitli hale geliyordu. Liselerdeki ırksal homojenlik nedeniyle, bazı üniversite öğrencileri ara sıra kendilerini üniversitede ilk ırklararası temaslarını yaşarken bulurlar. Çeşitliliği önceliklerinden biri olarak tanımlayan üniversiteler ve kolejler, stratejik ve hassas bir şekilde tüm öğrencilerin, özellikle de bir PWI'daki renkli öğrencilerin, güvensiz hissetme ve ayrımcılık yapma riskini almak zorunda olmadıkları bir kampüs iklimi yaratmayı planlamalıdır. lise sonrası bir derece elde etmek için marjinalleştirilmiş veya belirtilmiş.
Veriler, renkli ve beyazlı öğrencilerin kampüsteki ırksal iklimlere ilişkin farklı algılara sahip olduğunu göstermiştir. Bir kurumdaki 433 lisans öğrencisi üzerinde yapılan bir ankette, beyazlara kıyasla, renkli öğrencilerin kampüs politikaları hakkında farklı hissettiği bulundu. Beyazlar daha çok kampüs ırk iklimini olumlu olarak tanımlarken, Afrika kökenli öğrenciler bunu olumsuz olarak değerlendirdi. Bulgular, renkli öğrencilerin beyazlara göre daha yüksek oranlarda "saldırgan, düşmanca veya göz korkutucu" taciz yaşadıklarını ve bu da onların öğrenmelerine engel olduğunu göstermektedir. Dahası, "beyazların ırkçı tacizi beyaz olmayan öğrencilerle benzer oranlarda fark etmelerine rağmen, beyaz olmayan öğrenciler iklimi beyazlara göre daha ırkçı ve daha az kabul edici olarak algıladılar". Buna ek olarak, birçok Afrikalı Amerikalı öğrenci, "beyaz olma" korkusundan dolayı beyaz ağırlıklı kolejlere sığmakta zorlanıyor.
Beyazlar ayrıca sınıf deneyimleri ve profesörlerin müfredatta çeşitli bakış açıları, kurumsal politikaların yanı sıra Renk Öğrencisinin işe alınması ve elde tutulması hakkında çeşitli bakış açıları sunma şekilleri hakkında daha olumlu hissettiler. Afrika kökenli öğrenciler ve diğer renkli öğrenciler, kampüs ortamının dostane olmadığını ve ırkçılığın hedefi olduklarını hissettiler. 93 kurumdaki 5.000 birinci sınıf öğrencisi üzerinde yapılan başka bir çalışmada, beyazlar renkli öğrencilere göre "ırk ayrımcılığının artık bir sorun olmadığı" ifadesine katılma olasılıkları daha yüksekti. Beyazlar, renkli öğrencilere kıyasla kampüs ikliminin iyileştiğini hissetme olasılıkları daha yüksekti. Beyazlar kampüs ikliminin ırkçı olmadığını, arkadaş canlısı ve saygılı olduğunu düşünürken, beyaz olmayan öğrenciler bunun ırkçı, düşmanca ve saygısız olduğunu hissettiler. Araştırmalar, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sistemik ırkçılık ve ırk tarihi hakkında kasıtlı eğitim olmaksızın kolejlerde ve üniversitelerde ırksal çeşitlenmenin, renkli öğrencilere karşı baskıcı bir ırksal kampüs iklimi yaratmaya yol açabileceğini göstermiştir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tarih ders kitapları genellikle tarihin tatsız kısımlarını gözden kaçırıyor, bu da birçok öğrencinin Gözyaşlarının İzi'nden , 20. yüzyılın işçi mücadelelerinden ve yerlilerin batısındaki göçmenlikten habersiz olmasına neden oluyor . "Üniversite öğrencilerinin değişen ırksal yapısına ilişkin kasıtlı eğitim müdahaleleri [ki bu] muhtemelen bir ortamın ikliminin nasıl değiştiğini etkileyecektir" olmalıdır. Kurumsal ırkçılık, yüksek öğretim kurumlarında ele alınacaksa, özellikle akademi için özel olarak oluşturulan müdahaleler olmak üzere farklı türden müdahalelerin yaratılması gerekir. Rankin ve Reason'ın araştırması, müdahalenin etkili olabilmesi için, fakültenin kampüste sosyalleştirme aracı olarak kullanılması gerektiği sonucuna varmıştır, çünkü çoğu kampüsteki entelektüel ve davranışsal normlar öğretim üyeleri tarafından belirlenir ve bu normlar kampüs iklimi üzerinde ağır bir etkiye sahiptir. . Irksal kampüs iklimini değiştirmeye çalışan öğrencilere bir örnek, Michigan Üniversitesi'ndeki Siyah Olmak #BBUM anıdır. Siyah Öğrenci Birliği, Michigan Üniversitesi'ndeki ırksal iklime ve bunun tüm öğrencileri nasıl etkilediğine dikkat çekmek için kuruluşlarla işbirliği yapıyor. Irk hakkında sürdürülebilir öğrenmeye yol açan müdahaleler yaratmak için, yüksek öğretim kurumlarının renkli ve beyazlı öğrencilerin geçmişlerine ve deneyimlerine eşit derecede değer vermesi gerekir. Bunun bir örneği, Tarih bölümünün yanı sıra Afrika / Afrika-Amerikan Çalışmaları, Xicano çalışmaları, Asya-Amerikan çalışmaları, Arap Amerikan çalışmaları ve Kızılderili çalışmaları bölümleri aracılığıyla gerekli kurslardır. Araştırmalar, müfredat çeşitliliğinin gruplararası tutumlar, azalan ırksal önyargı ve gruplar arası anlayış ve kampüs çeşitliliğine yönelik tutumlarla olumlu bir şekilde ilişkili olduğunu göstermiştir.
Siyasette
Siyah Yeniden Yapılanma
Köleliğin kaldırılmasının ardından hükümet, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yeni (Siyah) vatandaşların varlığını yansıtan bir dizi değişiklik yaptı. Yeni elde edilen özgürlük, Afrikalı Amerikalıların siyasete katılımında bir büyüme yarattı. 1867'den 1877'ye kadar Afro-Amerikan katılımının arttığı bu dönem, Radikal Yeniden Yapılanma veya Siyahların Yeniden Yapılandırılması olarak bilinir . Afrikalı Amerikalıların siyasete katılımındaki artışa rağmen, Radikal Yeniden Yapılanma, Siyah siyasetin nasıl olmaya çalıştığına dair bir örnek olarak bahsedilmiyor. Bu dönemle ilgili çok farklı bakış açıları var. Bazıları, yeni serbest bırakılan kölelerin yasalara dahil edilmesiyle Güney'de yolsuzluğun ön plana çıktığına ve Siyah yüzlerin hükümete girmesini çevreleyen olumsuzluğa büyük önem verildiğine inanıyordu. Güney Carolina'nın Yeniden İnşası, yasama meclislerinin ağırlıklı olarak Siyah olması nedeniyle özellikle inceleme altındaydı. Güney Carolina yasama meclisinde yaşananlar olumsuz bir şekilde tanımlandı ve Siyah yanlısı olarak görüldü ve önemli ölçüde yalnızca Siyahlarla ilgili konulara odaklandı. Dikkat yalnızca yasama organı içinde meydana gelen "devlet fonlarının yasama organı üyeleri tarafından etik olmayan şekilde tahsis edilmesi" ve Güney Carolina'daki hem Siyah hem de beyaz yasama organları tarafından işlenen diğer etik olmayan ve yasadışı eylemler gibi kuşkulara odaklandı. Devlet Binasının yenilenmesi için satın alınan çok sayıda pahalı dekoratif eşya ve süslemeler gündeme gelen bir diğer sorun oldu. Beyazlar, kendi katkılarına rağmen genellikle eleştirilerin dışında bırakıldı ve Siyahların etkisi nedeniyle yolsuzluk mağdurları olarak anıldılar.
Diğerleri, Siyah Yeniden Yapılanmanın yasadaki tüm yolsuzluğun sorumlusu olmadığına inanıyordu. Bu halk grubu, güney yasaları içinde akan yapıcı tartışmaları ve sohbetleri gördü. Ayrıca, görevde bulundukları süre boyunca Siyah yasama meclislerinin olumlu yönlerine ve özelliklerine daha açıklardı.
Hevesli katılımcıların sayısına rağmen, bu dönem sonunda Siyahların siyasete katılımında bir düşüşe yol açtı. Siyahların siyasete katılımının artmasına karşı olanların tepkisi, katılımcı sayısının etkili bir şekilde durmasına ve sonra azalmasına neden olmaya başladı. Bugün, geçmişteki müdahalelerine rağmen, siyahların siyasete katılımı düşüktür. Siyahların katılımı, genel katılımla karşılaştırıldığında yaygın bir olay değildir ve genellikle bir Siyah aday veya politikacı siyasi çabalarında özellikle başarılı olduğunda kutlanır. Bu düşüş, Siyah Yeniden Yapılanma hareketinin beyaz karşı saldırısına bağlanıyor. Siyahları iktidara gelmekten caydırmak için birçok yöntem kullanıldı. En önemlilerinden biri şiddetti. Buna bir örnek, üyelerinin tümü beyaz üstünlüğüne inanan gizli bir grup olan Ku Klux Klan olabilir. Siyahların linç edilmesi, dövülmesi ve sindirilmesi, siyahların siyasete katılımının azalmasına yardımcı oldu. Baskı, siyahların siyasete, özellikle de oy kullanmaya katılımını caydırmak için kullanılan başka bir yöntemdi. İş kaybına yönelik tehditler ve tıbbi bakımın reddedilmesi, kullanılan zorlama yöntemlerinden bazılarıdır. Zorlama, doğrudan fiziksel şiddet kadar büyük bir rol oynamadı, ancak siyahların siyasete katılımının büyümesini daha da engellemeye hizmet etti. Bu yöntemler, azınlıkların iktidarda olduğu bir siyasi sistemin oluşturulmasına yardımcı oldu.
Temsil
Siyahların Kongre'de temsil edilmesi, İç Savaş'ın sona ermesinden bu yana 11 Siyah temsilcinin (on Mecliste ve bir Senato'da) olduğu Nixon dönemine kadar Kongre dönemleri başına sekizden az Siyah ile sınırlıydı. 91. Kongre'den sonra Siyahların temsili artmaya başladı. Sadece Siyah temsilcilerin sayısı artmadı; Kongredeki Siyah demokratların sayısı da arttı.
Teknolojide
Kurumsal ırkçılığın teknoloji ile bağlantısı yeterince ele alınmamış bir alan olmuştur. Jessie Daniels, "İnternet Çalışmalarında Irk ve Irkçılık" adlı makalesinde "İnternet altyapısının ve tasarımının geliştirilmesinde ırkın rolü büyük ölçüde gizlendi. Sinclair'in gözlemlediği gibi," Amerika'daki ırkın tarihi sanki teknolojilermiş gibi yazılmıştır. Neredeyse hiç yoktu ve teknoloji tarihi, sanki ırksal önemi tamamen masummuş gibi. '"Sosyolog Ruha Benjamin, Race After Technology: Abolitionist Tools for the New Jim Code adlı kitabında araştırmacıların" İnternetin nasıl devam ettiğine odaklanma eğiliminde olduklarını "yazıyor. veya ırkçılığın altyapıyı ve tasarımı nasıl şekillendirdiğini analiz etmek yerine ırksal önyargıya bireysel düzeyde aracılık ediyor. " Benjamin, teknolojide kurumsal ırkçılık ve ırkçılık arasında bağlantılar kurar ve teknolojide kurumsallaşmış ırkçılık ve "yapısal ırkçılık teknolojisi" üzerine gelecekte yapılacak araştırmaların önemine dikkat çeker.
Orduda
ABD Ordusu, Haziran 2020'de, siyah subay adaylarının benzer beyazlardan daha fazla devredilmesine neden olan bilinçsiz önyargıya karşı koyma çabalarının bir parçası olarak, kurumsal ırkçılığa karşı koymak için terfi politikasında değişiklikler yaptı. Örneğin, Siyah askerler için ilerleme fırsatlarını engellediği anlaşılan adayların fotoğrafları artık promosyon paketlerinin bir parçası olmayacak.
Çin
Çin Halk Cumhuriyeti'nin pek çok alanında kurumsal ırkçılık var , ancak bazı bilim adamları Çin hükümetinin ırkçılığı Batılı bir sorun olarak betimlemesine dikkat çekerken, Çin'de yaygın sistemik ırkçılığın varlığını kasıtlı olarak görmezden geliyor veya küçümsüyor.
Yerel etnik azınlıklar
Uygurlar
Altında liderlik arasında Çin 'in Paramount Lider ve Komünist Parti genel sekreteri Xi Jinping , Uygurların - çoğunlukla Müslüman etnik azınlık Çinli grup oturma Xinjiang Uygur Özerk Bölgesi - otoriteler ve kitle gözaltı gelen yaygın zulüm karşı karşıya kalmışlardır. 2017 yılından bu yana, o az o 1000000 Uygur Müslümanlar gözaltına alınan rapor edilmiştir " yeniden eğitim kampları " yaygın olarak tarif toplama kamplarına bunlar tabi olmuştur işkence , zorla çalıştırma , dini ayrımcılık , siyasi telkin ve diğer insan hakları ihlallerinin . Kaçan mahkumların ifadeleri, mahkumların zorla kısırlaştırıldıklarını gösterdi . Çin hükümetinin Uygur nüfusunu yapay olarak düşürmek için aldığı önlemlerin bir sonucu olarak, iki Sincan bölgesindeki doğum oranları 2015 ile 2018 arasında% 60'tan fazla düştü. Durum, birçok kaynak tarafından sürmekte olan bir soykırım olarak nitelendirildi ve muhtemelen Holokost'tan bu yana dini bir azınlık grubunun en büyük toplu tutukluluğu .
2013 yılında yapılan bir araştırma, Çin'deki yerel hükümet yetkililerinin "etnik Müslüman isimleri olan vatandaşlara, etnik olarak işaretlenmemiş akranlarına göre yüzde 33 daha az yardım sağladığını" ortaya koydu.
Tibetliler
Çin Halk Cumhuriyeti 1951'de Tibet'in kontrolünü ele geçirdiğinden beri , Çin Komünist Partisi tarafından Tibetlileri Çin ve Han Çin kültürü aracılığıyla özgürleştirilmiş olarak tasvir etmek için tasarlanmış ayrıntılı bir propaganda sistemi biçiminde kurumsal ırkçılık ortaya çıktı . Çin'de 2016'da gerçekleştirilen devlet tarafından organize edilen tarihi bir opera, Tibet'i Prenses Wencheng'in 641 yılında Tibet imparatoru Songtsen Gampo ile evlenmesinden önce saf olarak tasvir etti. Bu propaganda Tibetli aktivist Woeser tarafından “.. .tarihi yeniden yazan ve tüm halkın hafızasını ve kültürünü 'yok eden' vast proje. "
1991 tarihli bir dergi makalesi , Tibet'te zorla kürtaj, kısırlaştırma ve bebek öldürmenin , özellikle Tibetlileri hedef almak için tasarlanmış, bölgedeki şiddetli ÇKP doğum kontrol programının bir parçası olduğunu tanımladı .
Sürgündeki Tibet hükümeti tarafından Birleşmiş Milletler Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılması Komitesi'ne sunulan bir makale, Tibetlilerin Han Çinlilerinin eğitimiyle karşılaştırıldığında adaletsiz bir eğitim sistemiyle nasıl karşı karşıya olduklarını şart koşuyor. Gazeteye göre, Tibet Özerk Bölgesi'ndeki Tibetlilerin yaklaşık yüzde altmışına kıyasla Çinli yetişkinlerin yalnızca yüzde dokuzu okuma yazma bilmiyor. Dahası, Tibetli çocukların kendi tarihlerini ve kültürlerini öğrenmeleri ve kendi dillerini öğrenmeleri yasaklanmıştır. Bölgedeki okullar genellikle etnik özelliklere dayalı ırk ayrımcılığına sahiptir ve Tibetli öğrenciler, bakımları kötü olan sınıflarda daha kötü eğitim almaktadır.
2008 Tibet protestoları sırasında, yerel bir görgü tanığı, Lhasa yakınlarındaki Sera manastırının kapatılmasıyla ilgili ayaklanmalardan sonra Çin askeri polisinin "keşişleri yakaladığını, tekmelediğini ve dövdüğünü" iddia etti .
Afrika karşıtı duygu
1963'te yayınlanan Afrikalı öğrenci Emmanuel Hevi'nin Çin'deki Afrikalı Öğrenci "Çinli kızların Afrikalılarla arkadaşlıkları ve özellikle Çinlilerin Siyah Afrikalılara karşı ırksal üstünlükleri nedeniyle tutuklanmalarını" ayrıntılarıyla anlatıyor. Dikkate değer bir örnek, Afrikalı üniversite öğrencilerinin ırkçı dayaklara ve diğer saldırılara maruz kaldığı 1988 Nanjing anti-Afrika protestolarıydı . Bazı durumlarda Çinli üniversite öğrencileri, "Kahrolsun siyah şeytanlar!" Gibi ırkçı sloganlar attılar. ve 'Kan için Kan!' "Afrikalılara yönelik bu bariz ırkçılık örneklerine rağmen, Çin devlet medyası saldırıları Afrikalı öğrenciler tarafından kışkırtılmış olarak tasvir etti.
Modern Çin'de ırkçılık, devlet destekli Zhejiang Normal Üniversitesi gibi bazı üniversitelerde bir sorun olmaya devam ediyor . Siyahi bir yüksek lisans öğrencisi, "Afrikalı öğrenciler, Profesörlerin ve sınıf arkadaşlarının, 'Afrikalılar burs fonlarımızı tüketiyor' gibi yabancı düşmanı yorumlar yaptıklarını nasıl duyacaklarını ve Afrikalı öğrencilerin, daha yüksek notlara sahip olmalarına rağmen, ZJNU'nun üçü aracılığıyla daha düşük düzeyli burs fonu aldıklarını anlattı. sınıf arkadaşlarından daha kademeli burs sistemi.
Bir çalışma, Guangzhou'da polis tarafından ırksal profilleme yoluyla Afrikalıların nasıl "israf" ve "üçlü yasadışı" olarak tasvir edildiğini kaydetti . 2007 yılında Afrika uyruklu hedef alındı Pekin 'in Sanlitun uyuşturucu karşıtı baskını sırasında polis tarafından ilçesinde. Onlar polis vahşetinin kurbanıydılar ve ten renginden dolayı hedef alındı, polisin daha sonra yalanladığı bir şey.
Cheng'in açıkladığı gibi, devlet medyası 2008 tarihli haberlerde Afrikalılara ırkçı bir şekilde atıfta bulunuldu: "... [bu] dil, Afrikalılar için daha az medeni insanlar kadar aşağılayıcı olmaya devam etti. 部落 (buluo," kabileler ") veya 聚居 gibi Çince kelimeler Afrikalılara atıfta bulunmak için 社区 (shequ, topluluk) yerine 地 / 群居 / 群落 (jujudi / qunju / kunluo, habitatlar) kullanıldı. "
Yinghong Cheng, 2011 tarihli bir dergi makalesinde, " Afrikalılara karşı siber ırkçılığın kesinlikle tek ırksal düşünce değil, belki de en açık ve bariz olanı olduğunu" iddia ediyor . "Irkla ilgili sistematik söylemin, çağdaş Çin milliyetçiliğine uyum sağlamak için eğitimde ve pop kültüründe çok daha açık, sofistike ve açık yollarla nasıl geliştiğine" ek olarak, "ırkçı kalıp yargıların, hiyerarşi algısının ve duyarsızlığın tezahürlerinin" her yerde bulunup bulunmadığını ayrıntılarıyla anlatıyor. ÇHC'de daha devlet kapitalist bir hükümet biçiminin benimsenmesi, ticarileşmiş Çinli şarkıcıların ve söz yazarlarının internette yaygın bir popülerliğe sahip olmasına yol açtı, bunların bazıları konu bakımından materyalleri ırksaldır. Cheng'in belirttiği gibi: "'Sarı Yarış' (Huangzhongren 黄 种 种) ve 'Sarı' (Huang 黄), sırasıyla 2006 ve 2007'de oluşturuldu ve Çin'in Olimpiyatlara ev sahipliği yapmasına adandı . Bu şarkılarda ırkçı dil, örneğin "Sarı Irk şu anda dünya üzerinde yürüyor" gibi milliyetçi iddialarla birleştiğinde, "5000 yıl sonra nihayet sahneye çıkma zamanı geldi" gibi, Xie'nin genç Çinli hayranları arasındaki popülaritesini renklendirdi . "
2018'de, geçmişte 800 milyona kadar insan tarafından izlenen bir devlet medya televizyon programı olan CCTV Yeni Yıl Galası , siyah yüz makyajı yapan Çinli bir aktrisin rol aldığı ırkçı bir yeni-sömürge skeçi içeriyordu . Skeç, "Afrikalıların Çin yatırımlarından ne kadar yararlandığını ve Pekin'e ne kadar minnettar olduklarını gösteren Çin-Afrika işbirliğini övüyor." Aynı yılın ilerleyen günlerinde Daily Monitor , Guangzhou'da Uganda ve Nijerya vatandaşlarının taksilerin durdurulması ve Afrika ülkelerinden pasaportlara el konulması gibi olayların yanı sıra otel ve restoranların dikilmesi emredilmesi nedeniyle Çin hükümeti tarafından ayrımcılığa uğradığını bildirdi. Afrikalılara hizmeti yasaklayan bildirimler. Buna ek olarak, Afrika'nın sahip olduğu bazı mağazalar zorla kapatıldı.
COVID-19 salgını sırasında, Afrikalıları virüsün taşıyıcıları olarak gösteren yanlış bilgilendirme ve ırkçı klişeler de dahil olmak üzere, Afrikalılara karşı sistemik ırkçılığın birçok örneği belgelendi. The Guardian'a göre , Afrikalıların girişine hastaneler, oteller, süpermarketler, mağazalar ve yiyecek satış yerleri tarafından reddedildi. Bir hastanede hamile bir kadının bile girişine izin verilmedi. Bir McDonald's restoranında 'siyahlar gelemez' şeklinde bir uyarı yapıldı. in. ”" Guangzhou'daki yerel hükümet , son iki hafta içinde Çin'in dışına çıkıp çıkmadıklarına bakılmaksızın tüm Afrika vatandaşları için kitlesel gözetim , zorunlu testler uyguladı ve 14 günlük bir karantina uyguladı.
Japon karşıtı duyarlılık
Anti-Japon duyguları Çin'de modern bir mesele olarak var. İkinci Çin-Japon Savaşı'ndan bu yana Japon halkına hizmet vermeyi veya Japonlara girmeyi reddeden restoranlar ve kamu kurumlarının raporları var .
Kanada
Yerli Kanadalılar
Kanada'daki yerli halkların yaşam standartları, yerli olmayanlarınkinden çok daha düşüktür ve onlar, diğer 'görünür azınlıklar' ile birlikte, bir grup olarak Kanada'nın en fakirleri olarak kalırlar. Avrupalı soydan gelen diğer Kanadalılarla eşitlik kazanmanın önünde engeller olmaya devam ediyor. First Nations insanlarının ortalama yaşam süresi daha düşüktür; daha az lise mezunu, çok daha yüksek işsizlik oranları, bebek ölümlerinin neredeyse iki katı ve kolluk kuvvetleriyle önemli ölçüde daha fazla temasları var. Gelirleri daha düşüktür, işyerinde daha az terfi alırlar ve bir grup olarak, genç üyelerin her yıl daha az saat veya hafta çalışma olasılığı daha yüksektir.
19. yüzyılda Avrupa'da pek çok kişi (Aborjinler Seçme Komitesi'nin İmparatorluk Raporunda yansıtıldığı gibi), sömürge emperyalistlerinin Yerli halkları 'uygarlaştırma' hedefini destekledi. Bu, Avrupa toplumunun ve bunlarla ilişkili Hıristiyan dinlerinin varsayılan faydaları karşılığında Aborijin topraklarının edinilmesine vurgu yapılmasına yol açtı. Kanada'nın ( Kraliyet ) İngiliz kontrolü , ilk milletler üzerinde yargı yetkisini uyguladıklarında başladı ve İngiliz hükümetinin Birinci Millet vatandaşlarından geçirdiği ilk yasa parçası, Kraliyet Beyannamesi ile hayatlarının kontrolünü üstlendi. Kızılderililerin kabilelerine Kraliyet koruması altında yaşayan İlk Milletler olarak tanındı.
Fransa'nın bugünkü Kanada'daki tüm iddiaları Britanya'ya bıraktığı 1763'te Paris Antlaşması'ndan sonraydı, Büyük Britanya Kralı III. George, kraliyet kolonisindeki Yerlilere nasıl davranılacağını belirten bu Kraliyet Bildirisini yayınladı. Kraliyetin Aborijin halkıyla ilişkisine ilişkin en önemli mevzuat parçasıdır. Bu Kraliyet Bildirgesi, Hindistan'ın sahip olduğu arazileri tanıdı ve hepsinin avlanma alanı olarak kullanmasına ayrıldı. Aynı zamanda, Kraliyetin topraklarını satın alabileceği süreci oluşturdu ve aynı zamanda, İlk Milletler ile antlaşmalar yaparken Krallığa rehberlik edecek temel ilkeleri ortaya koydu. Bildiri, antlaşmayla aktarılan Hint topraklarını Kraliyet mülkü haline getirdi ve yerli mülkiyetin özel bir haktan çok kolektif veya komünal bir hak olduğunu, böylece bireylerin İngilizler gelmeden çok önce yaşadıkları ve avlandıkları topraklar üzerinde hak iddia edemeyeceklerini belirtti.
Hint Kanunları
1867'de İngiliz Kuzey Amerika Yasası , Kızılderililere ayrılan araziyi Kraliyet sorumluluğu haline getirdi . 1876'da birçok Hint Yasası geçti, birbirini izleyen her biri, ilkinde belirtildiği gibi yerlilerin haklarından daha fazlasını aldı. Çeşitli revize edilmiş Hint Yasaları (2002'ye kadar 22 kez) Yerlilerin konumunu devletin koğuşları olarak sağlamlaştırdı ve Hint ajanlarına, yerli halkın yaşamlarının hemen hemen her yönünü kontrol etme yetkisi verildi. Daha sonra, Yerliler yetiştirdikleri ve hasat ettikleri mahsulleri satmak isterlerse veya rezervlerdeki geleneksel kıyafetleri giymek isterlerse, bir Hint ajanından izin alınması gerekli hale geldi. Kızılderili Yasası aynı zamanda Kızılderililerin 1960 yılına kadar oy kullanma haklarını reddetmek için de kullanıldı ve onlar jürilerde oturamadılar.
1885'te General Middleton , Metis isyanını yendikten sonra Batı Kanada'da, Yerlilerin çiftçilik eğitmenlerinden izin almalarına izin vermeden rezervlerini terk edemeyecekleri Geçiş Sistemini tanıttı. Hindistan Yasası ona bu tür yetkiler vermemiş ve başka hiçbir yasa Hindistan İşleri Bakanlığı'nın böyle bir sistemi kurmasına izin vermemiş ve kraliyet avukatları tarafından 1892 gibi erken bir tarihte yasadışı olduğu bilinirken, Geçiş Sistemi yerinde kaldı ve 1930'ların başına kadar uygulandı. Yerlilerin o zaman avukat olmalarına izin verilmediğinden, mahkemelerde bununla savaşamazlardı. Böylece kurumsal ırkçılık resmi politika olarak dışsallaştırıldı.
Aborijinler, haklarının tanınması ve Hindistan departmanı içindeki yolsuzluk ve yetkinin kötüye kullanılması konusunda şikayette bulunmaları için baskı yapmaya başladıklarında, Yasa, bir Aborijin kişinin, aleyhindeki herhangi bir iddiayı ileri sürmek amacıyla bir avukat tutmasını suç haline getirecek şekilde değiştirildi. taç.
Métis
Yerliler için rezervleri oluşturan Kuzey-Batı'daki bu Hint anlaşmalarının etkisinden farklı olarak, Métis topraklarının korunması , 1870'lerde kurulan yazı politikası tarafından güvence altına alınmadı ; Karma mirasa sahip olanlara 160–240 dönümlük arazi hibe.
1883 Dominion Lands Yasası'nın 3. Bölümü bu sınırlamayı ortaya koysa da, bu, senaryo komisyonlarının yargı yetkisini devredilen Hindistan topraklarıyla sınırlayan konseydeki emirlerdeki ilk sözdü. Bununla birlikte, ilk olarak 1886'da Burgess'ten Goulet'e bir taslak talimat mektubunda atıf yapıldı. Çoğu durumda, senaryo politikası Métis'in yaşam biçimlerini dikkate almadı, toprak haklarını garanti etmedi ve herhangi bir ekonomik veya yaşam tarzı geçişini kolaylaştırmadı.
Çoğu Métis okuma yazma bilmiyordu ve senaryonun değerini bilmiyordu ve çoğu durumda, gazeteyi küçümseyen spekülatörlere ekonomik ihtiyaç nedeniyle anında memnuniyet için sattı. Söylemeye gerek yok, toprakları için başvurdukları süreç kasıtlı olarak zorlu hale getirildi.
Onlar için müracaat eden Métis'e komuta arazisi bağlayan bir yasa yoktu, Bunun yerine, Métis arazi arazileri herhangi birine satılabiliyordu, bu nedenle bu topraklara verilmiş olabilecek herhangi bir Aborijin unvanı yabancılaştırılıyordu. Métis'e yönelik bariz zararlara rağmen, spekülasyon yaygındı ve senaryonun dağıtımıyla gizlice yapıldı. Bu, federal hükümetin bilinçli olarak Métis'i “aldatmaya” yönelik kötü niyetli bir niyetini ortadan kaldırmasa da, Métis'in refahına, uzun vadeli çıkarlarına ve Aborijin unvanlarının tanınmasına yönelik ilgisizliklerini göstermektedir. Ancak politikanın amacı, Métis için bir arazi rezervi tutmak değil, Kuzey-Batı'da tarımcılarla arazi yerleştirmekti. O halde Scrip, Kanada tarihinde önemli bir girişimdi ve hem bir Aborijin politikası hem de bir toprak politikası olarak önemi göz ardı edilmemelidir çünkü bu, etnik yerlilere karşı sürekli zararına olacak şekilde ayrımcılık yapan kurumsal bir 'politika' idi.
Franchise
1951'e kadar, çeşitli Hint Kanunları bir 'kişiyi' "Hintli dışında bir birey" olarak tanımladı ve tüm yerli halklar, devletin vesayeti olarak kabul edildi. Kraliyet, yasal olarak, yerli bir kişinin Kanada yasalarında bir "kişi" olabileceği bir seçme hakkı sistemi tasarladı . Yerli halk, Avrupa / Kanada toplumuna gönüllü olarak asimile edilerek, oy kullanma ve kanuna göre "kişi" olan Kanada vatandaşı olabilir.
Yerli halkların yerel miraslarından ve kültürlerinden vazgeçmeleri ve medeni toplumun "faydalarını" benimsemeleri umuluyordu. Aslında, 1920'lerden 1940'lara kadar bazı Yerliler okula gitme, oy kullanma veya içki içme hakkını elde etmek için statülerinden vazgeçtiler. Ancak, gönüllü oy hakkı, birkaç yerlinin avantaj sağlamasıyla bir başarısızlık oldu.
1920'de izinsiz oy kullanma yetkisi veren bir yasa kabul edildi ve birçok Aborijin halkı istemsiz olarak oy hakkına sahip oldu. Yerliler, bu politika kapsamında ve ayrıca doktorlar veya bakanlar gibi profesyoneller olurlarsa veya üniversite diplomaları almış olsalar bile ve bununla birlikte yedeklerde ikamet etme hakkını otomatik olarak kaybettiler.
Oy kullanma hakkı gereklilikleri özellikle Yerli kadınlara karşı ayrımcılık yaptı ve Hindistan Yasası Bölüm 12 (1) (b) 'de Hintli olmayan bir erkekle evlenen Hintli statülü bir kadının çocukları gibi Hintli statüsünü kaybedeceğini belirtiyordu. Buna karşılık, Hintli erkeklerle evlenen Hintli olmayan kadınlar Hint statüsü kazanacaktı. Hindistan İşlerinden Sorumlu Müfettiş Yardımcısı Duncan Campbell Scott , 1920'de günün hissiyatını düzgün bir şekilde ifade etti: "Amacımız, Kanada'da vücut politikasına dahil olmamış tek bir Kızılderili kalmayana kadar devam etmektir. Hint Sorunu ve Hint Departmanı Yok "Oy hakkının bu yönü, Hindistan Yasası'nın ayrımcı maddesinin kaldırıldığı ve Kanada'nın Yerlileri oy kullanma hedefinden resmen vazgeçtiği 1985 yılında Bill C-31'in geçmesiyle ele alındı.
Konut okulları
19. ve 20. yüzyıllarda, Kanada federal hükümetinin Hindistan İşleri Dairesi, Yerli Kanadalıları Avrupa-Kanada toplumuna asimile etme politikasının bir temsilcisi olarak Hint yatılı okul sisteminin büyümesini resmen teşvik etti . Bu politika, okulların çoğunu yöneten çeşitli Hristiyan kiliselerinin desteğiyle uygulandı. Sistemin varlığı boyunca, yerli çocukların yaklaşık% 30'u, kabaca yaklaşık 150.000'i, son okul 1996'da kapanmasıyla ulusal olarak yatılı okullara yerleştirildi. Yatılı okullarda öğrencilerin yaşadığı koşullar hakkında uzun süredir tartışmalar var. First Nations, Metis ve Inuit çocuklarına yönelik gündüz okulları her zaman yatılı okullardan çok daha fazla sayılırken, 21. yüzyılın başlarında, ikinci okulların, onlara katılan Aborijin çocuklara onları ailelerinden çıkararak ve bunlardan mahrum bırakarak önemli zararlar verdiğine dair yeni bir fikir birliği ortaya çıktı. onların atalarından kalma dilleri, bazı öğrenciler için zorla kısırlaştırılmaları, birçoğunu personel üyeleri ve diğer öğrenciler tarafından fiziksel ve cinsel tacize maruz bırakarak ve onları zorla oy hakkından mahrum bırakarak.
Aborijin nüfusu uygarlaştırmak ve Hıristiyanlaştırmak amacıyla, 19. yüzyılda akademik çalışmaları "daha pratik konularla" birleştiren bir "endüstriyel okullar" sistemi geliştirildi ve 1840'larda Yerliler için okullar ortaya çıkmaya başladı. 1879'dan itibaren bu okullar , sloganı " İçindeki Kızılderili'yi öldür ve adamı kurtar " olan Pennsylvania'daki Carlisle Kızılderili Okulu modelini almıştır . İçlerindeki "Kızılderili öldürmek" için en etkili silahın çocukları Yerli desteklerinden uzaklaştırmak olduğu ve böylece Yerli çocukların evlerinden, ebeveynlerinden, ailelerinden, arkadaşlarından ve topluluklarından alındığı hissedildi. 1876 Hint Yasası, federal hükümete Yerli eğitim sorumluluğunu verdi ve 1910'da yatılı okullar Yerli eğitim politikasına hakim oldu. Hükümet, Yerli eğitimi üstlenmeleri için Katolik, Anglikan, Birleşik Kilise ve Presbiteryen kiliseleri gibi dini gruplara fon sağladı. 1920'de, yerlilerin katılımı zorunlu hale getirildi ve ülke çapında faaliyet gösteren 74 yatılı okul vardı. Sifton ve onun gibi diğerlerinin fikirlerinin ardından, bu okulların akademik hedefleri "basitleştirildi". Duncan Campbell Scott'ın o sırada belirttiği gibi, "Hint köyleri için fazla akıllı hale getirilmiş" öğrencilerin olmasını istemiyorlardı: "Bu amaçla, yatılı okullardaki müfredat basitleştirildi ve verilen pratik talimat hemen verilebilecek şekildedir. okuldan ayrıldıktan sonra yedeğe döndüğünde öğrencinin kullanması. "
Hükümetin sağladığı finansman genellikle yetersizdi ve genellikle okullar kendilerini "kendi kendine yeten işletmeler" olarak yürütüyordu; burada "öğrenci işçiler" çamaşır yıkamak, binayı ısıtmak veya çiftlik işlerini yapmak için sınıftan çıkarılıyordu. Yatakhaneler genellikle yetersiz ısıtılmış ve aşırı kalabalıktı ve yiyecekler yeterince besleyici değildi. Indian Affairs tarafından yaptırılan bir 1907 raporu, 15 çayır okulunda% 24'lük bir ölüm oranı olduğunu ortaya koydu. Nitekim, o sırada Hindistan İşlerinden sorumlu bir baş komiser yardımcısı şu yorumu yaptı: "Bu okullardan geçen çocukların yüzde ellisinin orada aldıkları eğitimden yararlanmadığını söylemek oldukça sınırlıdır." Ölüm oranı daha sonraki yıllarda düşerken, ölüm yatılı okul geleneğinin bir parçası olarak kalacaktı. O raporun yazarı BNA , Dr. PH Bryce , sonra kaldırıldı ve 1922'de okulların adam öldürme 'de Kızılderililerin koşullarına kayıtsızlık hükümetlere çağrıda gole bir broşür basıldı.
Antropologlar Steckley ve Cummins, sistemin şu anda iyi bilinen duygusal, fiziksel ve cinsel istismarların "Avrupalıların Kanada'daki yerlilere yaptığı en kötü şey" olarak nitelendirilebileceğini belirtiyorlar. Cezalar genellikle acımasız ve zalimceydi, hatta bazen yaşamı tehdit edici veya ölümcül nitelikteydi. Bazen Anadillerini konuştukları için çocukların dillerine iğneler yapıştırıldı, hasta çocuklara kusmaları sağlandı ve çocukların cinsel organlarının yarı resmi denetimleri yapıldı. Terimi Sixties Scoop (veya Kanada Kepçe) koruyucu aileler veya kabulünde yerleştirmek için ailelerinden Kanada'da Aborjin halkların çocukları ( "karıştırıyordu") alma, 1960'larda başlayan ve 1980'lerin sonlarına kadar devam eden, Kanadalı uygulamaya atıfta .
Yatılı okulların çoğu 1970'lerde kapandı ve sonuncusu 1996'da kapandı. Hükümete ve kiliselere karşı ceza davaları ve hukuk davaları 1980'lerin sonunda başladı ve kısa bir süre sonra son yatılı okul kapandı. 2002 yılına kadar dava sayısı 10.000'i geçti. 1990'larda Birleşik Kilise'den başlayarak, yatılı okulları yöneten kiliseler resmi özür dilemeye başladı. Ve 1998'de Kanada hükümeti Uzlaşma Bildirisi'ni yayınladı ve yatılı okullarda fiziksel ve cinsel istismarın mirasından kaynaklanan bireylerin, ailelerin ve toplulukların iyileştirme ihtiyaçlarını ele almak için toplum temelli bir iyileştirme stratejisini desteklemek için 350 milyon dolar taahhüt etti. Para, Aborijin Şifa Vakfı'nı başlatmak için kullanıldı.
1990'lardan başlayarak hükümet, Hindistan yatılı okulunun etkilerini ele almak için bir dizi girişim başlattı. Mart 1998'de hükümet bir Uzlaşma Bildirisi yaptı ve Aborijin Şifa Vakfı'nı kurdu. 2003 sonbaharında, yatılı okulların fiziksel veya cinsel istismara uğrayan veya haksız yere kapatılma durumundaki eski öğrencilerine tazminat ve psikolojik destek sağlayan mahkeme dışı bir süreç olan Alternatif Uyuşmazlık Çözümü süreci başlatıldı. 11 Haziran 2008 tarihinde, Başbakan Stephen Harper, oturan Kabine adına ve Aborijin delegelerinden oluşan dinleyiciler önünde resmi bir özür diledi. Bir Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu , geçmişten kalan çatışmaları çözme umuduyla geçmişteki yanlışları belgelemek için 2008'den 2015'e kadar sürdü. Nihai rapor, okul sisteminin kültürel bir soykırım olduğu sonucuna vardı .
Çağdaş durum
Geçmişin açık kurumsal ırkçılığının, Kanada'daki görünür azınlıklar ve Aborijin toplulukları üzerinde derin bir şekilde yıkıcı ve kalıcı bir etkisi olduğu açıktır. Avrupa kültürel normları kendilerini Kanada'daki Yerli nüfusa dayattı ve Aborijin toplulukları yabancı yönetişim, adalet, eğitim ve geçim sistemleriyle mücadele etmeye devam ediyor . Görünür Azınlıklar, Kanada genelinde eğitim, istihdam ve hukuk sistemiyle olumsuz temasla mücadele ediyor.
Belki de en aşikar olan, yatılı okulların neden olduğu işlev bozukluğu ve ailevi yıkımdır. Hutchins eyaletleri; "Yatılı okullara gidenlerin çoğuna travma sonrası stres bozukluğu teşhisi kondu, panik atak, uykusuzluk ve kontrol edilemeyen veya açıklanamayan öfke gibi semptomlardan muzdarip. Birçoğu ayrıca alkol veya uyuşturucu kullanımı, cinsel yetersizlik veya bağımlılık, yetersizlikten muzdarip. yakın ilişkiler ve yeme bozuklukları oluşturmak için. Üç nesil Yerli ebeveynler, ev ortamlarının bakımında ve bakımında genellikle ebeveynden çocuğa aktarılan önemli ebeveynlik becerilerini öğrenmede kaybetti ve yatılı okulların öğrencilerinin maruz kaldığı taciz, üzücü bir döngü başlattı. birçok Yerel topluluk içinde kötüye kullanım. " Yatılı okulların kalıcı mirası, sorunun yalnızca bir yönüdür.
Hutchins'in raporu şöyle devam ediyor: "Aborijin çocuklar Kanada'da temel eğitimle mücadele etmeye devam ediyor. Bazı Hintli öğrenciler için İngilizce ikinci bir dil olmaya devam ediyor ve birçoğu onları desteklemek için yeterli eğitime sahip ebeveynlerden yoksun. Dahası, Kanada'da eğitim İngilizceye dayanıyor Yerli toplulukların sözlü geleneklerinden farklı olan yazılı gelenek. Diğerleri için, basitçe 'ötekilikleri'; tavırları, tutumları, konuşmaları veya onları şu şekilde işaretleyen diğer yüzlerce şey yüzünden dışlanmalarıdır. farklı.
"Aborijin nüfusu kötü sağlık durumundan muzdarip olmaya devam ediyor. Genel Kanada nüfusundan yedi yıl daha az yaşam beklentisine sahipler ve neredeyse iki kat daha fazla bebek ölümüne sahipler. Bir ülke olarak Kanada rutin olarak Birleşmiş Milletler İnsani Gelişme Endeksi'nde ilk üçte yer alırken, onun Yedek Aborijin nüfusu, bir ulus olarak puanlanırsa, uzak ve şok edici bir altmış üçüncü sırada yer alır. "
As Perry Bellegarde Milli Şef, Birinci Milletler Meclisi, işaret, Kanada'da ırkçılık bugün çoğunlukla, gizli operasyonlarda içindir. Onun temel ve en ayırt edici öğretisi, sürekli olarak reddedildiği güçtür. Kanada'nın insan hakları alanındaki çabalarının ve ırkçılığa karşı tutumunun yalnızca "önyargılarını daha iyi gizlemeyi öğrenmiş, politik olarak daha doğru bir nüfusla" sonuçlandığını iddia eden birçok kişi var. Gerçekte, argüman Kanada'daki ırkçılığın ortadan kaldırılmadığı, bunun yerine daha gizli, daha rasyonel ve belki de kurumlarımıza daha derin bir şekilde gömüldüğü yönündedir.
Irkçılığın canlı olduğu, Britanya Kolombiyası'ndaki son referandumda, eyalet hükümetinin beyaz çoğunluktan Hintli azınlık ile anlaşmaları müzakere etmek için bir yetki kararı vermesini istemesiyle kanıtlandı. Referandumun sonuçları bağlayıcı olacak, hükümet, oy verenlerin% 50'sinden fazlasının aynı şekilde yanıt vermesi durumunda bu ilkelere göre hareket edeceğini yasal olarak taahhüt etmiş olacak. Dahası, birçok kez revize edilmiş olmasına rağmen, "Hindistan Yasası, toplumun bir bölümünü ırka dayalı olarak ayıran bir yasa olmaya devam ediyor". Buna göre, İlk Millet halklarının medeni hakları, "diğer Kanada vatandaşlarının medeni haklarından farklı bir şekilde ele alınmaktadır".
Manitoba'daki Aborijin Adalet Soruşturması, Nova Scotia'daki Donald Marshall Soruşturması, Alberta'daki Cawsey Raporu ve Aborijin Halkı Kraliyet Komisyonu, Aborijin halkı söz konusu olduğunda Kanada toplumundaki ırkçılık kurumsal, sistematik ve bireysel olarak devam ediyor.
Çin karşıtı göçmenlik yasaları
Kanada hükümeti , Kanada'ya göç eden tüm Çinliler için 50 dolarlık bir kafa vergisi uygulayan 1885 Çin Göçmenlik Yasasını kabul etti . 1885 yasası Çin göçünü caydırmadığında, Kanada hükümeti daha sonra 1900 tarihli Çin Göçmenlik Yasasını kabul ederek kafa vergisini 100 dolara yükseltti ve bu işlemin başarısız olması üzerine, 1904 tarihli Çin Göçmenlik Yasasını (iniş ücreti) artırarak kabul etti. ) 2003 yılında 8000 $ 'a eşit olan - kafa vergisi - Konma Hakkı Ücreti ve Daimi Oturma Hakkı Ücreti - ile karşılaştırıldığında - kişi başına 975 $' a, 1995–2005 yıllarında yeni göçmenler tarafından ödenen ve daha sonra 490 $ 'a düşürülmüştür. 2006.
Çin Göç Yasası 1923 daha iyi "Çinli Dışlama Yasası" olarak bilinen, bir ile yasaklayıcı ücretler yerini yasağı hariç tüccarlar, diplomatlar, öğrenciler ve "özel durum" durumlarda - etnik Çinli Kanada'ya göç üzerine. Kanada'ya 1923'ten önce giren Çinliler yerel makamlara kayıt yaptırmak zorunda kaldılar ve Kanada'yı yalnızca iki yıl veya daha kısa bir süre için terk edebildiler. Hariç Tutma Yasası 1 Temmuz 1923'te yürürlüğe girdiğinden beri, Çin-Kanadalılar Kanada Günü'nü (Hakimiyet Günü) "Aşağılama Günü" olarak adlandırdılar ve Yasanın 1947'de yürürlükten kaldırılmasına kadar kutlamayı reddettiler.
Cezayir
Fransız siyasi düşünür Alexis de Tocqueville (1805-1859) genel olarak sömürgeleştirmeyi, özellikle de Cezayir'in sömürgeleştirilmesini destekledi. Fransa'nın dış işleri üzerine birkaç konuşmasında ve 1847 Mart'ında geçici bir komisyon adına Ulusal Meclis'e sunulan iki resmi raporda, aynı zamanda hacimli yazışmalarında da defalarca yorum yaptı ve konuyu analiz etti. Kısacası, Tocqueville, Kuzey Afrika'daki Fransız yayılması için teorik bir temel geliştirdi. Kuran'ı bile okudu ve keskin bir şekilde Muhammed'in dininin "Müslüman dünyasının çöküşünün ana nedeni" olduğu sonucuna vardı. Görüşleri ayrıca Fransız fethinin ilk yılları ve sömürge devletinin ilk nasıl kurulduğu ve organize edildiği hakkında da öğreticidir. Tocqueville, Cezayir'de "tam tahakküm" ve ardından "ülkenin yıkımı" nın ilk savunucusu olarak ortaya çıktı.
31 Ocak 1830'da, Charles X'in Cezayir'i ele geçirmesi, Fransız devletini böylelikle Kuzey Afrika'daki Arap kökenli Kabyle veya Berberilere yönelik kurumsal ırkçılığı başlattı. Cezayir Dey bir sinek çırpıcı ile Fransız büyükelçisi tokat ile monarşiyi hakaret ettiğini ve Fransız işgal etmek ve bir son vermek için bu bahane kullanılan korsanlık çevresinde. Resmi olmayan amaç, Fransız kraliyetinin prestijini yeniden tesis etmek ve Kuzey Afrika'da bir yer edinmek, böylece İngilizlerin Akdeniz'de Fransa'ya karşı avantaj elde etmesini engellemekti. Temmuz Monarşi 1830 yılında iktidara geldi, bu yükü miras. Önümüzdeki on yıl, yerli halkın Fransız ordusunun gücüne maruz kaldığını gördü . 1840'a gelindiğinde, daha muhafazakar unsurlar hükümetin kontrolünü ele geçirdi ve koloninin yeni atanan valisi General Thomas Bugeaud'u ülkenin fethinin gerçek başlangıcı olan Cezayir'e gönderdi. Kullanılan yöntemler iğrençti. Ordu, köylüleri toplu halde sınır dışı etti, erkekleri katletti, kadınlara tecavüz etti, çocukları rehin aldı, çiftlik hayvanlarını ve hasadı çaldı ve meyve bahçelerini tahrip etti. Tocqueville şöyle yazdı, "Savaş yasalarının bize ülkeyi tahrip etme hakkı verdiğine ve bunu ya hasat zamanında mahsulleri yok ederek ya da her zaman amacı baskınlar olarak bilinen hızlı akınlar yaparak yapmamız gerektiğine inanıyorum. erkekleri ve sürüleri götür. "
Tocqueville şunları ekledi: "Fransa'da saygı duyduğum ama onaylamadığım insanları sık sık duydum, [ordu] hasadı yakmak, tahıl ambarlarını boşaltmak ve silahsız erkekleri, kadınları ve çocukları ele geçirmek. Araplara karşı savaşmak isteyen kabul etmelidir. " Ayrıca "Cezayir'de tüm siyasi özgürlüklerin askıya alınması gerektiğini" savundu. İlk genel vali olan ve aynı zamanda sivil hükümete de başkanlık eden Mareşal Bugeaud , Kral tarafından fethi için ödüllendirildi ve işkencenin sistematik kullanımını başlattı ve Arap halkına karşı " kavrulmuş toprak " politikası izledi .
Kara kapma
Cezayir'in fethi tamamlandıktan sonra, asker-politikacı Bertrand Clauzel ve diğerleri, tarım arazisi satın almak ve resmi cesaretin kırılmasına rağmen, araziye acele eden Avrupalı çiftçilerin yerleşimini sübvanse etmek için bir şirket kurdu . 1835'te genel vali oldu ve idaresindeki bürokratları ve subayları aynı şeyi yapmaya teşvik ederek, makamını araziye özel yatırımlar yapmak için kullandı. Bu gelişme, Cezayir'de daha fazla Fransız katılımı için hükümet yetkililerine kazanılmış bir menfaat yarattı. Hükümette etkisi olan tüccarlar da arazi spekülasyonunda kar elde etti ve bu da Fransız işgalinin genişlemesiyle sonuçlandı. Büyük tarım yolları oluşturuldu ve fabrikalar ve işletmeler ucuz yerel emeği sömürmeye başladı ve aynı zamanda kontrolü Fransızlara veren kanunlardan ve fermanlardan faydalandı. Sınırlı işgal politikası 1840 yılında resmen terk edildi ve yerini tam kontrol politikası aldı. 1843'e gelindiğinde Tocqueville, kamulaştırmayı hukukun üstünlüğü ile korumayı ve genişletmeyi amaçladı ve bu nedenle Fransız ve diğer Avrupalı yerleşimcilerin yararına büyük bir kamulaştırma gerçekleştirmek için "özet" usul olarak adlandırdığı özel mahkemelerin kurulmasını savundu. Bu nedenle cazip fiyatlarla arazi satın alabilen ve sömürge hükümetinin surlarla, kiliselerle, okullarla ve hatta çeşmelerle donattığı köylerde yaşayabilenler. Yazılarını çerçeveleyen ve devlet eylemlerini etkileyen inancı, ordu tarafından kovulan ve hakimler tarafından topraklarını soyan yerel halkın yavaş yavaş yok olacağı yönündeydi.
Fransız sömürge devleti, kendi tasarladığı ve Cezayir'de şekillendiği şekliyle, anakara Fransa'daki rejimden oldukça farklı olarak, iki kademeli bir örgüttü . Irksal, kültürel ve dini ayrımlara dayanan iki farklı siyasi ve yasal sistem ortaya koydu. Tocqueville'e göre, Kolonlara uygulanması gereken sistem, tek başlarına mülk sahibi olmalarını ve özgürce seyahat etmelerini sağlayacak, ancak onları Cezayir'de askıya alınması gereken her türlü siyasi özgürlükten mahrum bırakacaktır. "Bu nedenle, Afrika'da birbirinden oldukça farklı iki yasa olmalı, çünkü iki çok ayrı topluluk var. Avrupalılara sanki tek başınaymış gibi davranmamızı engelleyecek hiçbir şey yok, çünkü onlar için belirlenen kurallar yalnızca onlar için geçerli olacaktır." .
Direnişin 1840'lardaki yenilgilerinin ardından kolonizasyon hızla devam etti. 1848'de Cezayir, sadece 42.274'ü Fransız olan 109.400 Avrupalıyla doluydu. Kolonlar delegasyonunun lideri Auguste Warnier (1810-1875), 1870'lerde yerleşimcilere özel arazi transferini kolaylaştırmak ve Cezayir'in yerel nüfustan arazi tahsisatını ve yerleşimcilere dağıtımını sürdürmek için mevzuatı değiştirmeyi veya yürürlüğe koymayı başardı. Avrupalılar, en verimli toprakların büyük kısmı ve sulama altındaki alanların çoğu dahil olmak üzere toplam ekilebilir arazinin yaklaşık% 30'una sahipti. 1881'de Code de l'Indigénat , yerliler için belirli cezalar oluşturarak ve topraklarına el konulmasını veya el konulmasını organize ederek ayrımcılığı resmileştirdi. 1900'e gelindiğinde, Avrupalılar tarımda çıktı değerinin üçte ikisinden fazlasını ve pratik olarak tüm tarımsal ihracatları ürettiler. Sömürge hükümeti üzerinde daha fazla ve daha yüksek vergi empoze Müslümanlar üzerinde daha Avrupalı . Müslümanlar, Fransız fethinden önceki geleneksel vergileri ödemenin yanı sıra, Kolonların normalde muaf tutulduğu yeni vergiler de ödediler. Örneğin 1909'da nüfusun neredeyse% 90'ını oluşturan ancak Cezayir'in gelirinin% 20'sini üreten Müslümanlar, doğrudan vergilerin% 70'ini ve toplanan toplam vergilerin% 45'ini ödüyorlardı. Ayrıca, Kolonlar gelirlerin nasıl harcanacağını kontrol ediyordu ve bu nedenle kasabalarının güzel belediye binaları, ağaçlarla, çeşmelerle ve heykellerle kaplı caddeleri döşemişlerdi, ancak Cezayir köyleri ve kırsal alanlar vergi gelirlerinden hiç değilse bile çok az fayda sağladılar.
Eğitimde
Sömürge rejimi, daha önce okuma, yazma ve din öğrenmek için dini okullara güvenen Müslümanların genel eğitimine ciddi şekilde zarar verdi. Devlet, 1843'te okullar da dahil olmak üzere dini kurumların ana gelir kaynağını oluşturan dini vakıflar olan habus topraklarına el koydu, ancak kolonyal yetkililer okulları ve camileri düzgün bir şekilde sürdürmek ve yeterli öğretmen ve dini lider sağlamak için yeterli parayı tahsis etmeyi reddettiler. artan nüfus için. 1892'de Avrupalıların eğitimine, okul çağındaki çocuk sayısının beş katı olan Müslümanların beş katından fazlası harcandı. Birkaç Müslüman öğretmen eğitildiği için, Müslüman okullarda büyük ölçüde Fransız öğretmenler görev yapıyordu. Devlet tarafından işletilen bir medresede bile genellikle Fransız öğretim üyeleri vardı. Müslüman ve Avrupalı çocukları sınıfta bir araya getirmeyi amaçlayan iki dilli , iki kültürlü okullar kurma girişimleri , her iki toplum tarafından reddedilen ve 1870'ten sonra aşamalı olarak kaldırılan, göze çarpan bir başarısızlıktı. Bir tahmine göre, Cezayirli çocukların% 5'inden daha azı okula gitti. 1870'te herhangi bir okul vardı. 1954 gibi geç bir tarihte, beşte sadece bir Müslüman erkek ve on altıda bir kız resmi eğitim aldı. Fransa'nın Cezayir'deki "medenileştirme misyonunun" bir parçası olarak, 1890'da az sayıda Müslümanı ve Avrupalı öğrencileri Fransız okul sisteminde eğitmek için çabalar başlatıldı. Müfredat tamamen Fransızcaydı ve Müslüman okullarında bile kasıtlı olarak düşürülen Arapça çalışmalarına yer verilmiyordu. Bir nesil içinde, iyi eğitimli, galice Müslümanlardan oluşan bir sınıf, évolués (kelimenin tam anlamıyla "evrimleşmiş olanlar") yaratıldı.
Franchise
Fransa, 1830'da Osmanlı kontrolündeki Cezayir'i fethettikten sonra, "yarı apartheid" olarak tanımlanan topraklardaki sömürge yönetimini bir yüzyıldan fazla bir süre boyunca sürdürdü . 1865 sömürge kanunu, Arap ve Berberi Cezayirlilerin, ancak Müslüman kimliklerini terk etmeleri halinde Fransız vatandaşlığına başvurmalarına izin verdi ; Azzedine Haddour, "siyasi apartheid'in resmi yapılarını" kurduğunu savunuyor. Camille Bonora-Waisman, "Faslı ve Tunuslu korumacıların aksine", "sömürge apartheid toplumu" Cezayir'e özgü bir şeydi.
Altında Fransız Dördüncü Cumhuriyeti , Müslüman Cezayirliler haklarını sahibi olarak kabul edildi vatandaşlık , ancak ayrımcılık sistem daha gayri şekillerde muhafaza edilmiştir. Frederick Cooper , Müslüman Cezayirlilerin "kendi topraklarında, özellikle de iktidarı ellerinde tutmak için 'Fransız' medeni statüsü ve 'Müslüman' medeni statüsünün ayrı seçmen rollerinde hâlâ marjinalleştirildiklerini” yazıyor. "Apartheid iç sistemi", bundan etkilenen Cezayirli Müslümanlar tarafından önemli bir direnişle karşılaştı ve 1954 ayaklanmasının nedenlerinden biri olarak gösterildi .
Cezayir'de 1955-1962 yılları arasında Fransız ordusu ve devleti tarafından işlenen suçlarda açıkça istisnai hiçbir şey yoktu. Aksine, tarihin tekerrür eden bir parçasıydılar .
Devlet ırkçılığı
Michel Foucault'nun görüşlerini takiben, Fransız tarihçi Olivier Le Cour Grandmaison , Cezayir'de uygulanan 1881 Yerli Yasası'nın dikkate değer bir örneği olan Üçüncü Fransız Cumhuriyeti altında bir "devlet ırkçılığı" ndan söz etti . "Üçüncü Cumhuriyet döneminde bir devlet ırkçılığından bahsetmek aşırı değil mi?" Sorusuna cevap verdi:
"Hayır, eğer 'devlet ırkçılığını' bu topraklarda ırksal, dini ve kültürel kriterlerin bir kombinasyonuna dayanan ayrımcı önlemlerin oylanması ve uygulanması olarak tanıyabilirsek. 1881 Yerli Yasası bu türün bir anıtıdır! prestijli hukukçuları bir 'tüzel canavarlık' olarak gören bu yasa, 'Araplar' için özel suçlar ve cezalar planladı. Daha sonra imparatorluğun diğer bölgelerine genişletildi. Bir yandan, Fransız ve Avrupalıların bir azınlığı için bir hukuk devleti Öte yandan, "yerli" halk için kalıcı bir istisna hali. Bu durum 1945'e kadar sürdü.
1947'deki bir reform çabası sırasında, Fransızlar, biri Fransız vatandaşları için diğeri Müslümanlar için olan iki meclisli bir yasama meclisi oluşturdu, ancak bu, bir Müslüman'ın yedi katı değerinde bir Avrupalı oyu yaptı. 1961 olayları bile, Fransız devletinin Fransız olarak anakaraya Fransa'ya taşınan Araplara yönelik muamelesinde kanun koyduğu kurumsal ırkçılığı polisin üstlenmesiyle, Fransa'nın Cezayirlilere yönelik muamelesini yıllar içinde değiştirmediğini gösteriyor. .
|1961 Paris katliamı|
|Bölüm Cezayir savaşı|
|Ölümler||40/200 +|
|Kurbanlar||Bir gösteri 30.000 yanlısı ait Ulusal Kurtuluş Cephesi (FLN) Cezayirli|
|Failler||Parisli polis Başkanı , Maurice Papon , Fransa Ulusal Polis|
daha fazla okuma
- Asıl metin: Cezayir Kongre Kütüphanesi Ülke Çalışması
- Avustralyalılar, Paul. Kasbah Savaşı: Cezayir'de Terörizm ve Terörle Mücadele, 1955–1957 . (New York: Enigma Books, 2010) ISBN 978-1-929631-30-8 .
- Bennoune, Mahfoud. Çağdaş Cezayir'in Yapımı, 1830-1987 (Cambridge University Press, 2002)
- Gallois, William. Erken Cezayir Kolonisinde Şiddet Tarihi (2013), Fransız şiddeti üzerine 1830-1847 çevrimiçi inceleme
- Horne, Alistair. Vahşi Barış Savaşı: Cezayir 1954–1962 , (Viking Yetişkin, 1978)
- Muhammed Lakhdar-Hamina
- Cezayir Savaşı
- 1961 katliamı başvuruldu Cache , bir 2005 filmi Michael Haneke'nin .
- 2005 Fransız televizyon drama-belgesel Nuit noire, 17 Ekim 1961 , katliam olaylarını ayrıntılı olarak araştırıyor. Birkaç kişinin hayatını takip ediyor ve aynı zamanda Paris polisi içindeki bazı bölünmeleri gösteriyor, bazıları açıkça daha fazla şiddet için tartışırken, diğerleri hukukun üstünlüğünü korumaya çalışıyor .
- İngiliz Gizli Tarih dizisinde yer alan bir televizyon belgeseli olan Boğulma , ilk kez 13 Temmuz 1992'de gösterildi.
Malezya
Malezyalı Çinli ve Hintli-Malezyalılar - onları etrafında 23.2 ve% sırasıyla nüfusun 7.0% oluşturan ile, Malezya etnik azınlıkların önemli bir bölümünü oluşturan - tarafından vatandaşlığı verildi Malezya Anayasası ama bu zımni toplumsal sözleşme olduğunu sol Malezya Anayasası'nın 153. Maddesi Müslüman Malay halkının sözde ilk sakinleri olarak özel "konumu" ve "ayrıcalıklarına" atıfta bulunduğundan, bunlar dezavantajlıdır ve başka şekillerde ayrımcılığa uğramıştır.
1970 yılında Malezya Yeni Ekonomi Politikası , Malay nüfusunun sahip olduğu ekonominin payını artırmayı amaçlayan bir olumlu ayrımcılık programı, Malaylar için kamu eğitimi, konutlara erişim, araç ithalatı, hükümet sözleşmeleri ve hisse sahipliği gibi alanlarda kota getirdi. Başlangıçta, sert fakir Malayların sayısını azaltmayı amaçlayan, Malezya'nın zayıf ekonomik katılımını frenlemeye yönelik bir önlem olarak düşünülüyordu, şimdi (2009 sonrası) çoğu muhafazakar Malay tarafından bir tür hak veya 'doğum hakkı' olarak algılanıyor. Post-modern Malezya'da, siyasi, yasama, monarşi, dini, eğitim, sosyal ve ekonomik alanlardaki bu hak, Malaylar arasında daha düşük üretkenliğe ve daha düşük rekabet gücüne yol açmıştır. Seçkin Malaylara gelince, bu “ayrıcalık”, zengin Malaylar zenginleşirken, fakir Malayların fakir kaldığı noktaya kadar kötüye kullanıldı; Bu, Malay kronizminin, rekabetçi olmayan ve şeffaf olmayan hükümet proje ihale süreçlerinin, Bumiputera adaylarını destekleyen - daha derin etnik içi eşitsizliğe neden olmasının bir sonucudur. Bununla birlikte, gerçek yerli halk ya da daha iyi bilinen Orang Asli, ötekileştirilmiş durumda ve hakları Malezya hükümeti tarafından göz ardı ediliyor.
Nijerya
Yoksulluk
Nijerya , 250'den fazla etnik grup içeriyor, ancak siyasi gücün çoğunu kontrol eden üç büyük etnik grup tarafından yönetiliyor - kuzeyde Hausa-Fulani , güneydoğuda Igbo ve güneybatıda Yoruba . Azınlıklar Nijerya'nın hükümet yapısını üç baskın etnik grup lehine siyasi olarak yetersiz temsil etmekle suçluyor.
Nijerya anayasası tüm etnik gruplar arasında eşitlik vaat ediyor, ancak gerçekte "yoksulluk" kavramı yerel ve eyalet hükümetleri (ve daha az bir ölçüde federal hükümet) arasında yaygındır. "Yerli" etnik gruplardan olan vatandaşlara yasal olarak çeşitli siyasi ve ekonomik ayrıcalıklar tanınır. Bir bölgenin yerlileri, etnik ve genolojik kökenlerini orijinal yerleşimcilere kadar izleyebilenlerdir. Diğer Nijeryalılar, kendilerinin veya ailelerinin bir bölgede ne kadar süredir yaşadıklarına bakılmaksızın, yerli olmayanlar olarak kabul ediliyor.
Yerli olma belgesine sahip olmayan Nijeryalılar, ötekileştirme ve ayrımcılıkla karşı karşıyadır. Kabul sırasında, devlet üniversiteleri, yerli olmayan etnik gruplardan gelen öğrenci sayısını aktif olarak sınırlamaya çalışır. Bir devlet üniversitesi tarafından kabul edilenlerin daha yüksek ücret ödemeleri gerekmektedir. Yerli olmayan etnik gruplardan kişiler genellikle yerel siyasete katılamazlar ve ayrıca hükümet işlerinden dışlanırlar.
Nijer Deltası etnik azınlıklar
Nijerya, petrol kaynaklarının çoğunun Ogoni ve Ijaw gibi etnik azınlıkların yaşadığı yoksul Nijer Deltası bölgesinde bulunabileceği petrol zengini bir ülkedir . Nijer Deltası'nın yerli sakinleri, Nijerya'nın geniş petrol endüstrisinin ürettiği servetin çoğunu almıyor ve paradoksal olarak Nijerya'nın en fakir bölgesi. Nijer Deltası, hem Nijerya hükümetinin hem de Shell Nijerya ve Chevron Nijerya gibi petrol şirketlerinin faaliyetleri nedeniyle sürekli olarak kirleniyor ve yok ediliyor . Petrol zenginliği mücadelesi Nijer Deltası'ndaki şiddeti körükledi ve neredeyse tüm bölgenin etnik milis grupları ile Nijerya ordusu ve polis güçleri tarafından militarize edilmesine neden oldu.
Nijerya anayasasında 1979'da yapılan bir değişiklik, federal hükümete, Ogoni bölgesini herhangi bir tazminat ödemeden petrol şirketlerine ele geçirme ve dağıtma yetkisi verdi. Ogoni aktivisti Ken Saro-Wiwa , hem Nijerya hükümetini hem de yabancı petrol şirketlerini protesto etmek için 1990 yılında Ogoni Halkının Hayatta Kalma Hareketi'ni kurdu . 1995 yılında, uluslararası insan hakları ihlali olarak kınanan Hausa askeri diktatörü Sani Abacha rejimi tarafından diğer dokuz Ogoni aktivistiyle birlikte tutuklandı ve idam edildi .
Avustralya
Avustralya'nın İngiliz kolonileşmesinden önce (1788'den başlayarak) Aborijin halklarının nüfusunun yaklaşık 314.000 olduğu tahmin edilmektedir . Ekolojistler tarafından arazinin bir milyonluk bir nüfusu destekleyebileceği de tahmin ediliyor . 1901'e gelindiğinde üçte iki oranında 93.000'e düşürülmüşlerdi. 2011'de Yerli Avustralyalılar 661.000 ile toplam nüfusun yaklaşık% 3'ünü oluşturuyordu. Ne zaman Kaptan Cook indi Botany Bay 1770 yılında, o İngiliz bayrağını dikmek ve büyük ölçüde göz ardı edildi herhangi bir yerel nüfus, ertelemek değil emri almıştı.
Toprak hakları, çalınan nesiller ve terra nullius
"Yerli Avustralyalılar", hem Avustralya Aborjinlerine hem de Torres Boğazı Adalılarına atıfta bulunurken kullanılan kapsayıcı bir terimdir . Torres Boğazı Adalılar yerli olan Torres Strait Adaları , hangi Torres Boğazı kuzey ucu arasındaki Queensland ve Papua Yeni Gine . Kurumsal ırkçılığın kökleri, Melanezyalı kökenleri olan ve geçim için denize bağımlı olan ve toprak hakları kaldırılan bu adalılar ile daha sonra çocukları Avustralya Federal ve Eyalet hükümet kurumları ve kilise misyonları, kendi parlamentolarının eylemleri uyarınca. Taşınmalar yaklaşık 1909 ile 1969 arasındaki dönemde meydana geldi ve daha sonra Çalınan Kuşaklar olarak bilinen nesillerle sonuçlandı . 1920'lerde karma ırk (" yarı kast ") çocukların terk edilmesinin bir örneği, Walter Baldwin Spencer'ın Ghan demiryolunun inşası sırasında doğan birçok karışık soylu çocuğun , hiç kimse olmadan erken yaşlarda terk edildiği raporunda verilmektedir. onları sağlamak için. Bu olay ve diğerleri, bu tür çocukları sağlamak ve korumak için devletin harekete geçme ihtiyacını artırdı. Her ikisi de resmi politikaydı ve çeşitli kanunlarla kanun haline getirildi. İkisi de feshedildi ve hükümetin en üst düzeylerinde ele alınan geçmişteki yanlışlar için tazmin edildi.
Yerli halka sömürgeciler tarafından yapılan muamele kültürel soykırım olarak adlandırıldı . Çocukların sınır dışı edilmesinin mevzuata en erken girişi, 1869 Victoria Aborjin Koruma Yasasında kaydedilmiştir . Aborjinlerin Koruma Merkez Yönetim Kurulu , 1860 yılından bu yana böyle güçleri savunan olmuştu ve Kanun geçit Victoria koloni Aborjin üzerinde yetki ve "geniş bir paket verdi yarı kast özellikle çocukların zorla çıkarılması da dahil olmak üzere" kişiler, "risk altında" kızlar. 1950'ye kadar, Aborijinlerin Afyon Satışının Korunması ve Sınırlandırılması Yasası 1897 (Qld), Aborjinler Kararnamesi 1918 (NT), Aborjinler Yasası 1934 (SA) ve 1936 Yerli İdaresi Yasası (WA).
Çocuk sınır dışı etme mevzuatı, çocukların ebeveynlerinden yaygın şekilde uzaklaştırılmasına ve 16 veya 21 yaşına kadar Aborijin Koruyucular tarafından muhtelif vesayet yetkilerinin kullanılmasına yol açtı . Polislere veya devletin diğer ajanlarına bebekleri ve çocukları bulma ve nakletme yetkisi verildi annelerinden, ailelerinden veya topluluklarından kurumlara karışık bir soydan geliyorlar. Bu Avustralya eyaletleri ve bölgelerinde , ayrılmış çocukların kabulü için 20. yüzyılın başlarında yarı kast kurumları (hem hükümetin Aborijin rezervleri hem de kilise tarafından işletilen görev istasyonları ) kuruldu. Bu tür kurumların örnekleri arasında Batı Avustralya'daki Moore River Yerleşim Yeri , Queensland'deki Doomadgee Aborijin Misyonu , Victoria'daki Ebenezer Misyonu ve Yeni Güney Galler'deki Wellington Valley Misyonu bulunmaktadır.
1911'de, Güney Avustralya'daki Aborijinlerin Baş Koruyucusu William Garnet South'un "Aborijin çocuklarını mahkeme duruşması olmaksızın uzaklaştırma yetkisi için lobi yaptığı, çünkü mahkemelerin bazen çocukların ihmal edildiğini veya yoksul olduklarını kabul etmeyi reddettiği" bildirildi. South, "karma soydan gelen tüm çocuklara ihmal edilmiş olarak davranılması gerektiğini" savundu. Lobiciliğinin, 1911 Aborjinler Yasasının kabul edilmesinde rol oynadığı bildirildi ; bu onu, sözde "yarı kastlar" da dahil olmak üzere Güney Avustralya'daki her Aborijin çocuğun yasal koruyucusu yaptı. Onları Eve Getirmek , karma ırkın durumuna ilişkin bir raporda "... misyonların, devlet kurumlarının ve çocuk evlerinin fiziksel altyapısı genellikle çok zayıftı ve kaynakları iyileştirmek veya çocukları yeterince giydirmek, beslemek için yetersizdi. ve korunaklı ".
Gerçekte, bu dönemde karma ırktan çocukların uzaklaştırılması, çoğunun pastoral çiftliklerde çalışan ev hizmetlilerinin yavruları olmasıyla ilgiliydi ve bunların taşınması, annelerin çiftlikte yardımcı olarak çalışmaya devam ederken aynı zamanda da evden uzaklaştırmalarına olanak sağladı. Beyazlar, onlara babalık yapma sorumluluğundan ve karma ırktan çocukların evde görünür olmasının sosyal damgalanmasından. Ayrıca, çiftlikte yalnız bırakıldıklarında, karma ırktan çocukların nüfusundaki artışa katkıda bulunan erkeklerin hedefi haline geldiler. Kurumsal ırkçılık, ters giden, bebeklerin doğumda annelerinden alınmasına izin veren hükümet politikasıydı ve bu 20. yüzyılın büyük bölümünde devam etti. Bunun bir politika olduğu ve 60 yıldan fazla bir süredir gizli tutulması, bugüne kadar hiçbir ajansın çözemediği bir muamma.
1930'larda, Kuzey Bölgesi Yerlileri Koruyucusu Cecil Cook , "yarı kast" çocukların sayısındaki devam eden artışı bir sorun olarak algıladı. Önerdiği çözüm şuydu: "Genellikle beşinci ve her zaman altıncı kuşak tarafından, Avustralya Aborjinlerinin tüm doğal özellikleri ortadan kalkar. Yarı kastlarımızın sorunu, Siyah ırkın tamamen ortadan kalkması ve süratle ortadan kalkar. yavrularının beyaza batması ". Bir noktada hepsinin kısırlaştırılmasını önerdi.
Benzer şekilde, Batı Avustralya'daki Aborjinlerin Baş Koruyucusu AO Neville , 1930'da The West Australian için bir makalede şöyle yazdı : "Gelecekte tam kanı ve beyazı ortadan kaldırın ve bir ortak karışım kalacak. Tam kanı ortadan kaldırın ve izin verin. beyaz karışım ve sonunda ırk beyaz olacak ".
Resmi politika daha sonra, tam kanlı Aborijin halkının onları toplumdan söndürmek için avlandığı ve karma ırktan olanlar beyaz ırkla asimile edildikleri ölçüde, tüm Siyah insanları nüfustan çıkarmaya odaklandı, böylece birkaç kuşakta onlar da onlar. çok beyaz olur.
1900'de kaydedilen Yerli Avustralya nüfusu yaklaşık 93.000'e düşmüştü.
Batı Avustralya ve Queensland, özellikle Aborijin ve Torres Boğazı Adalıları seçmen kütüğü dışında tuttu. Commonwealth Bayilik Yasası 1902 , 1901 öncesinde rulo bulunduğumuz sürece oylama "Yeni Zelanda hariç Avustralya, Asya, Afrika ve Pasifik Adaları Aborijin yerlileri" dışlanmış.
Arazi hakları iade edildi
1981 yılında bir arazi hakları konferansı gerçekleştirildi James Cook Üniversitesi , Eddie Mabo bir Torres Strait Adalı, o kara miras sistemini açıkladı ettiği kitleye bir konuşma yapan Murray Island . Bunun Avustralya ortak hukuk doktrini açısından önemi, mahkeme sistemi aracılığıyla arazi haklarını talep etmek için bir test davası olması gerektiğini öneren bir avukat olan katılımcılardan biri tarafından not edildi. Eddie Mabo'nun ölümünden on yıl sonra, beş ay sonra, 3 Haziran 1992'de Yüksek Mahkeme tarihi kararını açıkladı, yani İngilizler tarafından Avustralya kıtasına ilişkin olarak kullanılan terra nullius hukuki doktrinini bozdu - "boş arazi ".
Mabo davasına halkın ilgisi, medyanın dikkatini Avustralya'daki Aborijin halkı ve Torres Boğazı Adalıları ve en önemlisi de Çalınan Kuşaklar ile ilgili tüm meselelere fırlatmanın yan etkisine sahipti. Zorla sınır dışı edilmenin sosyal etkileri ölçülmüş ve oldukça şiddetli olduğu görülmüştür. "Yeniden sosyalleşme" programının belirtilen amacı, Aborijin halkının modern topluma entegrasyonunu iyileştirmek olsa da, Melbourne'da yapılan ve resmi raporda belirtilen bir araştırma, "uzaklaştırılmış" Aborijinlerin sosyal konumunda somut bir gelişme olmadığını ortaya koydu. Özellikle istihdam ve orta öğretim sonrası eğitim alanlarında, "alınmamış" ile karşılaştırıldığında .
En önemlisi, çalışma, Aborijin halkının ortadan kaldırılmasının aslında orta öğretimi tamamlama olasılığının daha düşük olduğunu , üç kat daha fazla polis kaydı elde ettiğini ve yasadışı uyuşturucu kullanma olasılığının iki kat daha fazla olduğunu gösterdi . Aborijin halkının sahip olduğu tek kayda değer avantaj, daha yüksek bir ortalama gelirdi; raporda, büyük olasılıkla, uzaktaki topluluklarda yaşayan Aborijinlere göre daha fazla sosyal yardım ödemelerine erişimden ve bu nedenle uzaklaştırılan bireylerin artan şehirleşmesinden kaynaklandığını kaydetti.
Aborijin sağlığı ve istihdam
Başbakan Kevin Rudd 2008 yılında parlamento evlerine yaptığı konuşmada Yerli halkın muamelesinden ötürü özür diledi ve sağlık hizmetlerinde farklı muameleyle ilgili olarak sağlık hizmetlerine bir savunma yaptı. Yerli ve yerli olmayan Avustralyalılara muamele arasındaki genişleyen boşluğa dikkat çekti ve hükümeti , Aborijin halkının yaşam beklentisini kısaltan sağlık hizmetlerinde geçmiş kurumsal ırkçılığı kabul ederek " Uçurumu Kapatma " taahhüdünde bulundu . Bunu izleyen komiteler, beklenen yaşam süresi , eğitim fırsatları ve istihdamdaki eşitsizlikleri gidermek için geniş kategoriler belirledi . Avustralya hükümeti ayrıca geçmişteki ayrımcılığın giderilmesi için fon ayırdı. Yerli Avustralyalılar genel pratisyenlerini (pratisyen hekimleri) ziyaret eder ve diyabet , dolaşım hastalıkları, kas-iskelet rahatsızlıkları, solunum ve böbrek hastalıkları , zihinsel, kulak ve göz sorunları ve davranış sorunları nedeniyle hastaneye kaldırılırlar , ancak yerli olmayan Avustralyalılara göre GP'yi ziyaret etme olasılıkları daha düşüktür. özel bir doktor veya yaşlılık tesisinde ikamet için başvuruda bulunun. Çocuk ölüm oranları , eğitim başarısındaki boşluk ve istihdam fırsatlarının olmaması, bir nesilde bu boşluğu yarıya indirmesi gereken hedefler haline getirildi. İnsan Hakları Komisyonu tarafından her yıl Mart ayında ulusal bir " Açığı Kapatma " günü ilan edilir .
2011'de Avustralya Sağlık ve Refah Enstitüsü, bebek ölümlerinde önemli bir düşüşün yanı sıra 2008'den bu yana kadınlar için 11,5 yıl ve erkekler için 9,7 yıl yaşam beklentisinin arttığını, ancak yine de yerli olmayan nüfustan 2,5 kat daha yüksek olduğunu bildirdi. . Yerli halkın sağlık sorunlarının çoğu, ulaşımın mevcudiyetine kadar izlenebilir. Uzak topluluklarda, rapor, bu uzak Yerli topluluklardaki nüfusun% 71'inin toplu taşımaya erişiminin olmadığını ve toplulukların% 78'inin en yakın hastaneden 80 kilometreden (50 mil) daha uzakta olduğunu gösterdi. İngiliz Avustralya'nın resmi dili olmasına rağmen, pek çok yerli Avustralyalıların birincil dil ve çevrilir basılı malzemelerin eksikliği olarak bilmeyen Avustralyalı Aborjin dilleri yeterli sağlık bakımı için bir engeli ve çevirmen olmayan durumu formu Yerli insanlar. 2015 yılına kadar, "Uçurumun Kapatılması" hedeflerine ulaşmak için vaat edilen fonların çoğu kesildi ve Yerli nüfusun koşullarını izleyen ulusal grup, 2008 vaatlerinin tutulacağı konusunda iyimser değildi. 2012'de grup, kurumsal ırkçılığın ve açık ayrımcılığın sorun olmaya devam ettiğinden ve hükümetin bazı kesimlerinde BM Yerli Halkların Hakları Bildirgesi'nin bağlayıcı bir belge olmaktan çok arzu edilen bir belge olarak değerlendirildiğinden şikayet etti .
Birleşik Krallık
Metropolitan Polis Teşkilatında
In Birleşik Krallık , Siyah İngiliz Stephen Lawrence öldürülmesi ile ilgili soruşturma soruşturma sonucuna polis gücü kurumsal olarak ırkçı oldu. Sir William Macpherson terimi, "bir örgütün insanlara renkleri, kültürleri veya etnik kökenleri nedeniyle uygun ve profesyonel bir hizmet sunmadaki toplu başarısızlığı" nın "süreçlerde, tutumlarda görülebilen veya tespit edilebilen" bir tanımı olarak kullandı. ve azınlık etnik halkı dezavantajlı kılan, farkında olmadan önyargı, cehalet, düşüncesizlik ve ırkçı klişeleştirme yoluyla ayrımcılığa varan davranışlar. Sir William'ın tanımı, Stokely Carmichael'in kırk yıl önceki orijinal tanımıyla neredeyse aynıdır. Stokely Carmichael ve Charles Hamilton 1967, Siyah güç aktivistleriydi ve ilk önce 'kurumsal ırkçılık' terimini, barınma ve gelirde azınlık etnik insanlar için ayrımcılık ve eşitsizlik katmanlarına yol açan ırksal bir hiyerarşiye katlanmış bir toplumsal yapının sonuçlarını tanımlamak için kullandılar. , istihdam, eğitim ve sağlık (Garner 2004: 22).
Stephen Lawrence Sorgulama Raporu ve buna halkın tepkisi, zorla önemli faktörler arasında idi Büyükşehir Polis etnik azınlıklara gösterdiği muameleyi ele almak. Daha yakın zamanlarda, eski Metropolitan Polis Komiseri , Sir Ian Blair İngiliz haber medyası kurumsal olarak ırkçı rağmen medyadan öfkeli tepkilere yol rencide gazeteciler, bu bir açıklama olduğunu söyledi Ulusal Siyah Polis Birliği Blair'in değerlendirmesini aramızda.
Raporda ayrıca Büyükşehir Polisinin kurumsal olarak ırkçı olduğu da ortaya çıktı. Reform için toplam 70 tavsiye yapılmıştır. Bu öneriler arasında çifte tehlike kuralının kaldırılması ve özel olarak yapılan ırkçı ifadelerin suç sayılması yer alıyordu. Macpherson ayrıca kurumsal ırkçılık meselelerini ele almak için İngiliz Kamu Hizmeti, yerel yönetimler, Ulusal Sağlık Hizmeti, okullar ve yargı sisteminde reform çağrısında bulundu.
Haziran 2015'te, Metropolitan Polis Komiseri Sir Bernard Hogan-Howe , Metropolitan Polis Teşkilatı'nın kurumsal olarak ırkçı olduğu iddialarında bazı gerekçeler olduğunu söyledi.
Ceza mahkumiyetinde
İngiliz ve Galler cezaevi sisteminde 2020'de derlenen hükümet verileri, beyaz olmayan gençlerin, BM'nin mahkumlara muameleye ilişkin Mandela Kurallarını ihlal ettiği gerekçesiyle orantısız bir şekilde cezaya maruz kaldığını gösterdi . COVID-19 pandemik tutulan bir küçükleri neden oldu tutuklu süresiz tecrit yerleştirilmesini. 18 yaşın altındaki azınlıklar, tutulan genç mahkumların% 50'sini ve genel cezaevi nüfusunun% 27'sini oluşturmaktadır. Etnik azınlıklar toplam nüfusun% 14'ünü oluşturmaktadır.
Sağlık hizmetlerinde
Kurumsal ırkçılık, annelikten psikiyatriye kadar sağlık hizmetinin çeşitli yönlerinde mevcuttur. Siyah kadınların hamilelikte, doğumda ve doğum sonrası bir yıla kadar beyazlara göre ölme olasılığı dört kat daha fazladır. Asyalı kadınların hamilelikte ölme olasılığı beyazların iki katı. Siyah kadınların ölü doğan bebek sahibi olma olasılığı beyazlara göre iki kat daha fazladır.
Akademik Irkçılık Çalışmaları Enstitüsü'ne göre , akademisyenler , psikiyatri Enstitüsü ile ırkçı / öjenik teoriler arasındaki bağlantıları belirleyen, sosyal psikolog Michael Billig'in ("Psikoloji, Irkçılık ve Faşizm") 1979 tarihli bir çalışmasından yararlanıyorlar. için ırk ve zeka GİB psikolog tarafından teşvik örneğin, Hans Eysenck ve Amerikan psikolog tarafından GİB Ağustos 1970 derece kamuya konuşmasında Arthur Jensen . Billig, "ırkçı varsayımların" hem kasıtsız hem de kasıtlı olarak Enstitü'deki araştırmalara girdiği sonucuna vardı. 2007'de BBC , İngiliz psikiyatrisinde kurumsal ırkçılığı tespit eden resmi bir soruşturmanın ardından, IOP / Maudsley dahil olmak üzere psikiyatristlerin iddiaya karşı tartışırken bir "yarış kavgasının" patlak verdiğini bildirdi. Ruh Sağlığı Yasası Komisyonu , onları kurumsal ırkçılık kavramını yanlış anlamakla ve İngiltere'deki Siyah topluluğunun meşru endişelerini reddetmekle suçladı. Gönüllü grupların kampanyaları, azınlık gruplarının üyelerine yönelik daha yüksek bölümlere ayırma, aşırı ilaç tedavisi, yanlış teşhis ve zorla kısıtlama oranlarını ele almaya çalışıyor . 2014 istatistiklerine göre, Siyah yetişkinler% 5,2 ile herhangi bir etnik grup arasında en düşük tedavi oranına sahip. Beyazlarda tedavi oranı% 17,3'tür. Mart 2019'daki rakamlar, Siyahların bir önceki yıl Akıl Sağlığı Yasası kapsamında gözaltına alınma olasılığının beyazların 4 katından fazla olduğunu gösteriyor.
Siyah erkeklerin COVID-19'dan ölme olasılığı beyazlara göre 4,2 kat, Siyah kadınların ise 4,3 kat daha fazla.
Eğitimde
Yenilikler ve İşletme Becerileri Departmanı tarafından hazırlanan bir raporda, Siyah öğrencilerin öğretmenleri tarafından az tahmin edilen notları alma olasılığının en yüksek olduğu bulundu. Siyah öğrencilerin% 8,1'inin, Beyazların% 4,6'sına, Asyalı öğrencilerin% 6,5'ine ve Karma öğrencilerin% 6,1'ine kıyasla daha yüksek gerçek not aldığı tespit edildi.
Eğitimde kurumsal ırkçılığın bir kısmı müfredattadır. Müfredatın sömürgesizleştirilmesi lehine ve aleyhine olan argümanlar BBC'nin Ahlaki Labirent podcast'inde özetlenmiştir.
İstihdamda
Eşitlik ve insan hakları komisyonu, derece sahibi Siyah işçilerin beyazlara göre ortalama% 27,1 daha az gelir elde ettiklerini bildirdi. Bu, Siyahların ve daha az ölçüde, diğer etnik azınlıkların Birleşik Krallık'ta karşılaştıkları keskin eşitsizliklerin arkasındaki nedenlere ışık tutuyor. Örneğin, Siyah bir hane reisinin yönettiği ailelerin% 56'sı, beyazların liderliğindeki ailelerin% 13'ü yoksulluk içinde yaşıyordu.
Birleşik Krallık'ın yanı sıra ABD ve diğer Batı Avrupa ülkelerinde istihdam standartları, genellikle dünya çapında göz teması gibi belirli standartların ne kadar farklı anlamlara sahip olduğunu göz ardı eder. Asya, Latin Amerika ve Afrika kültürleri, göz temasını saygısızlık veya meydan okuyan otorite olarak kabul edebilir ve ayrıca görüşmelerde ve istihdam süreçlerinde saygı göstermek için genellikle göz temasını sürdürme ile sonuçlanır. Tersine, Kuzey Amerika ve Batı Avrupa'daki ülkeler göz temasını şevk ve güveni ifade eden bir şey olarak görüyorlar.
Güney Afrika
Güney Afrika'da, Apartheid döneminde kurumsal ırkçılık, kategorize edilmemiş veya beyaz olarak işaretlenmemiş herhangi bir kişiyi kaynaklardan ve iktidardan dışlamanın güçlü bir aracı olmuştur. Siyah olarak işaretlenenler, farklı olarak ayrımcılığa uğradılar ve Afrikalılar, renkli veya Hintli olarak işaretlenenlere göre daha aşırı dışlanma ve sömürü biçimleriyle karşı karşıya kaldılar. Güney Afrika'daki kurumsal ırkçılığın böyle bir örneği, arazinin% 90'ını beyaz kullanımı için ayıran 1913 Yerli Arazi Yasası ve 1923 tarihli Yerel Kentsel Alanlar Yasası, üzerinde emek vermeye istekli ticari çiftçilere uygun olan kentsel alanlara kontrollü erişimdir. onların toprağı. Nüfusun çoğunluğunu oluşturan Afrikalılar, daha sonra anavatanları olan çorak kırsal rezervlere sürüldü.
Güney Afrika'daki daha modern kurumsal ırkçılık biçimleri, ırklararası ilişkiler ve resmi hükümet politikası etrafında şekillenmiştir . Irklar arası yakın ilişkilere muhalefet, temelde yatan ırkçılığın göstergesi olabilir ve tersine bu ilişkilerin kabulü ve desteği, ırkçılığa karşı bir duruşun göstergesi olabilir. Karma Evlilik Yasası'nın 1985 yılında kaldırılmasına rağmen, "karma" terimi var olmaya devam etti ve böylece "karma" ilişkilerin ve ırkın doğasında var olan damgalamayı sürdürdü. Dolayısıyla söylem, dilin kurumsal yapılar ve ilişkiler üretebileceğini fark eden bir çerçevedir. Ancak dil, kim olduğumuzu, başkalarıyla nasıl etkileşim kurduğumuzu ve kendimizi nasıl anladığımızı oluşturur. Bu nedenle, söylemin ayrılmaz bir şekilde iktidarla bağlantılı olduğu ve bilgiyi iletmek için kullanılan bir araçtan daha fazlası olduğu söylenir.
Ayrıca bakınız
- Bisbee Sürgün
- Kara Güç: Kurtuluş Siyaseti
- Kritik ırk teorisi
- Çevresel ırkçılık
- Birinci dünya ayrıcalığı
- Kurumsal istismar
- Kurumsallaşmış ayrımcılık
- Ketuanan Melayu
- Eski tercihler
- Ulusal Kökenler Formülü
- Irk ve suç
- Irk ve sağlık
- Yapısal şiddet
- Sosyal adalet için öğretim
- Weaver v NATFHE
- Beyaz ayrıcalığı
- Avustralya (2008 filmi)
Referanslar
Kaynakçalar
- "Stephen Lawrence Soruşturması, Cluny'den Sir William MacPherson tarafından yazılan bir soruşturma raporu" . Kırtasiye Ofisi . Şubat 1999.
- Stokes, DaShanne. (Basında) Yasallaştırılmış Ayrım ve Din Özgürlüğünün Reddi
- Griffith, Derek M .; Childs, Erica L .; Eng, Eugenia; Jeffries, Vanessa (Nisan 2007). "Örgütlerde ırkçılık: İlçe halk sağlığı departmanı vakası" . Toplum Psikolojisi Dergisi . 35 (3): 287–302. doi : 10.1002 / jcop.20149 . PMC 2565803 . PMID 18852826 .
- Fitzgibbon, Diana Wendy (Mayıs 2007). "Kurumsal Irkçılık, Önleyici Suçlaştırma ve Risk Analizi". Howard Journal of Criminal Justice . 46 (2): 128–144. doi : 10.1111 / j.1468-2311.2007.00461.x . hdl : 2299/1955 . S2CID 145341743 .
- Green, David G., ed. (2000). Kurumsal Irkçılık ve Polis: Gerçek mi Yoksa Kurgu mu? . Sivil Toplum Çalışmaları Enstitüsü. ISBN 978-1-903386-06-4 . OCLC 1112516945 .
- Dennis, Norman; Erdos, George; Al-Shahi, Ahmed (2000). Irkçı Cinayet ve Baskı Grubu Siyaseti . Sivil Toplum Çalışmaları Enstitüsü. ISBN 978-1-903386-05-7 .
- Pettit, Becky; Batı, Bruce (2004). "Toplu Hapis ve Yaşam Kursu: ABD Hapishanesinde Irk ve Sınıf Eşitsizliği". Amerikan Sosyolojik İncelemesi . 69 (2): 151–169. doi : 10.1177 / 000312240406900201 . JSTOR 3593082 . S2CID 14332898 .
- Denson, Nida; Chang, Mitchell J. (Haziran 2009). "Irksal Çeşitlilik Önemlidir: Çeşitlilikle İlgili Öğrenci Katılımının ve Kurumsal Bağlamın Etkisi". American Educational Research Journal . 46 (2): 322–353. CiteSeerX 10.1.1.462.8182 . doi : 10.3102 / 0002831208323278 . S2CID 143521385 .
- Duster, Troy (2001). "Beyazlığın 'Morphing' Özellikleri" . Rasmussen'de Birgit Brander; Klinenberg, Eric; Nexica, Irene J .; Wray Matt (editörler). Beyazlığın Oluşumu ve Bozulması . Duke University Press. ISBN 978-0-8223-8104-4 .
- Rankin, Susan R; Sebep, Robert Dean (2005). "Farklı Algılar: Renkli ve Beyaz Öğrencileri Yetersiz Temsil Edilen Gruplar İçin Kampüs İklimini Nasıl Algılar?". Üniversite Öğrenci Gelişim Dergisi . 46 (1): 43–61. doi : 10.1353 / csd.2005.0008 . S2CID 145079992 .
- Stanley, Christine A. (23 Haziran 2016). "Akademik Manzarayı Renklendirmek: Ağırlıklı Olarak Beyaz Kolej ve Üniversitelerde Sessizliği Kıran Renk Fakültesi" (PDF) . American Educational Research Journal . 43 (4): 701–736. doi : 10.3102 / 00028312043004701 . S2CID 145539836 .
|Vikisözün ilgili alıntılar vardır: Kurumsal ırkçılık|
- Kurumsal Irkçılık ve Polis Kurumsal Irkçılık ve Polis: Gerçek mi Kurgu mu ?, Civitas, Macpherson Raporu hakkında düşünen broşür
- Bedelinin Ödenmesi: Irk Profilinin İnsan Bedeli Kanada ceza adalet sistemindeki kurumsal ırkçılığın nedenleri ve etkileri üzerine
- "Çatlak Kokain Cezası Politikası: Gerekçesiz ve Mantıksız" (PDF) .
- Ward, W. Peter (1978). White Canada Forever: Britanya Kolombiyası'nda Doğululara Yönelik Popüler Tutumlar ve Kamu Politikası . McGill-Queen's University Press. s. 132. ISBN 978-0-7735-0319-9 .
- "Çin Göçmenlik Yasasının 85. Yıldönümü" . 15 Mayıs 2013 tarihinde orjinalinden arşivlendi .
- Ens, Gerhard John (1996). Vatan Hinterland: Ondokuzuncu Yüzyılda Kızıl Nehir Metis'in Değişen Dünyaları . Toronto Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-8020-7822-3 .
- Corrigan, Samuel Walter; Sawchuk, Joe, eds. (1996). "Métis Scrip". Aborijin Haklarının Tanınması . Ayı pençesi. sayfa 47–57. ISBN 978-0-9680608-0-3 .
- Flanagan, Thomas (1991). "Manitoba'daki Métis Arazileri Pazarı: Keşif Çalışması" (PDF) . Prairie Forumu . 16 (1): 105–124.
- Kanada Konsolidasyon Hindistan Yasası RSC, 1985, c. I-5, 9 Haziran 2015'e kadar geçerlidir. En son 2 Nisan 2015 tarihinde değiştirilmiş ve Adalet Bakanı tarafından şu adreste yayınlanmıştır: "Adalet Kanunları Web Sitesi" / "Web de la législation (Adalet)", Kanada Hükümeti