Osmanlı zamanında, evin hanımı geçirdiği bir
hastalık sebebi ile âmâ (kör) olmuştu. Aradan
kısa bir zaman geçti, kadının kocası da
bilinmeyen bir sebeble gözlerini kaybetti. İki
âmâ olarak tam onbeş yılı geride bıraktılar.
Onbeş yılın sonunda adamın hanımı vefat etti.
Hanımının vefatından sonra adam yeniden
görmeye başlamıştı. Komşular bu duruma çok
şaşırarak sebebini sordu. Adam dedi ki:
"Muhteremler, aslında ben hiç kör olmamıştım,
hanımım kör olunca benim onu bırakıp
yeniden evlenebileceğimi düşünüyor ve buna
çok üzülüyordu. Ben de hanımım üzülmesin
diye kör olmuş gibi yaptım. Benim de kendisi
gibi kör olduğumu düşününce bu derdinden
kurtuldu"
Komşular: "Hadi, evde kör numarası yaptın
bunu anladık. Peki dışarıda niye kör gibi
davrandın?" dediler. Adam: "Dışarıda öyle
davranmasaydım, bir gün mutlaka hanımım
bunu öğrenirdi ve o zaman daha çok üzülürdü.
Onu üzmemek için tam onbeş sene bu
sıkıntıya katlandım" dedi.
loading...