Fotoğraf kredisi: Flick, Jacob Bøtter
Hayatta gelişen, metanet gerektirir. Bu, Profesör Cornel West'in manevi yetenek olarak nitelendirdiği bir güç. Bize yaşamda güç veren, dünyadaki herhangi bir şey değil, kendi iç kaynaklarımız olduğunu söylüyor.
Umut, inanç ve sevgi gibi kavramların maddi gerçekliği yoktur - belki de beyine ateş eden nöronlar için tasarruf sağlarlar - ancak insan refahının temel taşlarıdır.
Introspection, size arkeolojik bir seferden çok daha fazla umut verecektir. Her ne kadar emin olmakla birlikte, göbekle tek başına bakmak sizi hayattan alamaz. İçerideki "temassız ama duygusal" kaynakları keşfetmek, onları harekete geçirmenin ilk adımıdır.
Batı, umut, inanç ve sevgi olmak, yaşamın gerçekte ne olduğuyla ilgilidir.
Ve her zaman benim için her zaman büyük Antonio Gramsci'nin "kritik bir öz-envanter" olarak adlandırdığı şeyle başlar, çünkü umut, aslında kalbinizi, zihninizi ve ruhunuzu asla gerçekten sarmayacağınız bir kavramdır. Etrafınızda, içinizdeki umut için bir hesap vermek zorundasınız, bu yüzden varoluşsal, çok kişisel.
Topraksız olabilir, ancak "Seni devam ettiren ne?" Diyecek olan duygusal olabilir. Annenin rahmi ve mezarı arasındaki kısa trekten nasıl bahsediyorsunuz? Biçimlendirme ve kalıplamaya giren, kendinin ve başkalarının birbirine bağlı olduğunu, başkaları tarafından şekillendirildiğini bilerek, kendinizin ve ruhunuzun konumlandırılması ve konumlandırılması.
Bu yüzden, birilerinin beni sevdiği, birisinin bana değer verdiği için kendim olduğumu kabul ederek, adalet yerine, umut hakkında herhangi bir konuşmaya başladım. Neden başlıyorum - bu duygusal değil, buna devrimci dindarlık derim. Dindarlık, birinin hayatındaki iyiliğin kaynaklarına olan borcunu kabul eder.
Biri ittiren kuvvetleri, bir kişinin hayatında ne kadar ilerlemiş olursa onun arkasındaki rüzgarı anlatmaya çalışıyor. Bazen bu ilerleme, intihar etmemek için olumsuzdur. Bu bir buluş. Ve o şeyi nasıl yapıyorsun? Daha önce gelenlerin öbür dünyalarına izin verdiğiniz borçluluğun, eğer en iyisi, olmaya çalıştığınız en iyi şekilde yerleşmiş ve somutlaştırılmışsa, yaşamınızda tezahür etmesini sağladığınızı kabul ederek.
Şimdi, akademik bağlamda pek çok insan Emersonian mükemmeliyetçiliğine inanıyor, sonsuza dek geri kalan bir öze güveniyor. Her zaman uyumsuzdur. Her zaman tahılı keser. Her zaman aykırı. Her zaman dereceleri onaylar. En kötüsünü yıkıyor ve en iyisini koruyor.
Şimdi muhafazakar ve koruyucu iki çok farklı şey. Geleneğe, korunmamayı, en iyisini korumayı ve statükoyu aşmayacak şekilde sona ermeyi korumayı taahhüt ediyorum. 400 yıl boyunca kronik ve sistematik olarak nefret edilen ve yine de dünyaya nasıl sevileceği hakkında çok şey öğrettiğini söyleyen bir aile geleneğinden geliyorum.
Şu an John Coltrana'nın "Aşkın Yüce" ’sini açabilir ve otururum. Bu kadar. "Bir aşk yüce. Bir aşk yüce." Maneviyatlara geri döner ve halka bağırır, mavilere geri döner, Robert Johnson'a geri döner, Ma Rainey ve Bessie Smith'e geri döner, Charlie Parker'a geri döner.
Bu geleneği onun aracılığıyla hissedebiliyorsunuz ve biz bir bütünlük, dürüstlük ve dürüstlüğün göreceli tutulması olan bir ruhsal karartma anı olan bir Trump anında yaşıyoruz. Tahtanın karşısında, sadece o değil. Onu izole etmiyorsun. Onu bir birey olarak fetişleştirmiyorsunuz, Amerika imparatorluğunun en kötü, Amerikan kültürünün en kötü, atavism, narsisizm, yabancı düşmanlığı, beyaz erkekliğin ve ülkenin sıradan bir tarihi olan sıradanlığı temsil ediyor Tavuklar evlenmek için eve geldi.
Bu video, disiplinlerarası akademik araştırmayı, umut ve iyimserliğin yeterince keşfedilmemiş yönleriyle destekleyen Umut ve İyimserlik girişimi ile işbirliğine dayanan bir dizinin parçası.
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = umut iyimserliği; maxresults = 3}