Sim itibaren Ataköy, 60915 Ataköy Belediyesi/Almus/Tokat, Türkiye
Şimdiye kadarki en iyi kitap
Sevdim! Bay Hill, motivasyonel konuşmanın kurucusudur. Bu kitabı okuyun, geleceğinizde umut ve öz kontrolü bulmaya başlayacaksınız. CD formatını en iyi, onun vintage sesini seviyorum.
Michael Korda, “Kahraman: Arabistanlı Lawrence Efsanesi”, İngiliz Thomas Edward'ın (T.) Lawrence'ın biyografisidir. Biyografi, Lawrence'ı doğumundan erken ölümüne kadar takip ediyor. T.E. Lawrence, ailenin hükümeti Sarah Lawrence ile kaçan İrlandalı bir toprak sahibinin gayri meşru oğluydu. İsimlerini kullanarak İngiltere'nin Oxford kentine yerleştiler ve ikinci oğulları Thomas Edward olmak üzere beş oğul yetiştirdiler. Başından beri annesi Thomas'ın farklı olacağını kabul etmekte zorlanıyordu. Thomas ortaçağ mimarisine ilgi duydu ve dünyanın dört bir yanındaki kaleleri inceleyerek birçok yorucu yolculuğa çıkarak gezmeye başladı. I. Dünya Savaşı başladığı zaman, Lawrence’ın Osmanlı İmparatorluğu’na dair bilgisi, Mısır’da bir subay olarak görev yapmasını sağladı ve hızla İngilizlerle Arap isyanı arasındaki bağlantı haline geldi ve dünyaya Arabistanlı Lawrence olarak tanındı. Michael Korda “Kahraman: Arabistan Lawrence Efsanesi” çok karmaşık bir insanın inanılmaz bir biyografisidir. Bu kitabı okuduktan sonra nihayet Arabistanlı Lawrence'ın cazibesini anladım: Yaşamındaki kadar belirsiz, ölümünde de belirsiz. Bay Korda, bu karmaşık insanın farklı, çoğu zaman çelişkili taraflarını inceleyerek mükemmel bir iş çıkarıyor. Lawrence, arkeolojiye ve emperyalistliğe özel ilgi duyan Oxford eğitimli bir bilgindi, ama aynı zamanda imparatorluğa karşı bir isyanı destekleyen acımasız bir savaşçıydı. Türk Osmanlı yönetimine karşı mücadele Lawrence, fanatik ve oldukça sorumsuz olarak tanımlanabilecek cesur bir şekilde hareket etti. T.E. Lawrence, Arap ev sahiplerine hakaret etmemek için et yiyen, fiziksel temastan nefret eden ama düşmanı suçlarken göz yummayan, cinsel açıdan baskılanmış bir vejeteryandı. “Dedektörler ve hayranlar, kişiliğini ince dilimlere ayırıyor, askeri bilgini oluşturan usta, uzun masalları anlatan kahraman, nevroz kurbanını eylemden kaçan ve süreçte ne görüyorlardı? çekici ve ilginç biriydi. ”Yazar, okuyucunun Lawrence'ın birçok tarafını,“ ateş altında karar vermekten ”hayranlık duyduğundan, depresif, utangaç ama kesinlikle eksantrik olan karmaşık bir adamla tanıştırmak için mükemmel bir iş yapıyor. T.E. Öğrendiğimiz Lawrence, “kendini tatlı şeylere duyduğu tat ve alkol sevmediğini, yerel halkın çoğu tarafından paylaşıldığı, dünyanın bir bölümünde buldu”. Bay Korda, Lawrence’ın taciz ve sabotaj kampanyasını (temelde vur ve çalıştır taktiklerini), doğası gereği, Türk ordusundan çok daha hareketli olan küçük bir kuvvet kullanarak tarif eden harika bir iş yapıyor. Lawrence’ın Türkler tarafından yakalanmasını, işkence edilmesini ve tecavüz edilmesini anlatırken kitabın göze çarpan bir kısmı geliyor. Bu, Lawrence için yaşamı değiştiren bir olaydı ve tecavüzün tadını çıkardığı için duyduğu küçük düşürme onu sonuna kadar takip etti. Michael Korda, Lawrence’ın hayatındaki bu önemli olayları hak ettiği hassasiyet ve ciddiyetle ele alıyor. T.E’nin dönüşümü Lawrence, efsanevi Arabistanlı Lawrence'a çoğunlukla Lowell Thomas tarafından yazılan hikayenin bir parçası. Ancak yazar, karakterinin cazibesinin, yeni bir savaş türüne öncülük etmek ve üç Orta Doğu krallığı yaratmadaki temel kuralını uygulamak gibi Lawrence’ın gerçek başarısını gölgede bırakmadığını belirtmek için hızlıdır. Daha fazla kitap incelemesi için lütfen ziyaret edin: http://www.ManOfLaBook.com
Bu kitabı çok seviyorum. Beni her zaman gülümsetebilir. Neşeli.
Grafik sanatı ile hikaye anlatıcılığını seviyorum ve gelecek sanatçıların bu derlemesine dalmaktan oldukça heyecanlandım. Diğer okuyucular gibi, hacmi de karışık bir çanta olarak buldum. "Uçuş" temasını sevdim ve bazı sanatçıların onunla çalıştığı yaratıcı şekilde keyif aldım. Ancak, hikayelerin çoğunda bir nagging problemi buldum - anlatı gelişiminin eksikliği. 24 hikayeden ikisinin (Jake Parker'ın "Hugo Earheart" ve "Clio Chiang tarafından" Bowl ") diğerlerinin üstünde baş ve omuzların durduğunu hissettim, hem anlatımda hem de sanat çalışmalarında başarılı oldular. Birkaç tane vardı - özellikle Jen Wang'ın "Paper and String" i; Jacob Magraw-Mickelson'ın "Kukla Kardeşi"; ve Chris Applehan'ın başlıksız - etkileyici sanat eseri için gerçekten zevk aldım, ancak hikayeleri çok fazla sevmedim. Neil Babra tarafından yazılan "Tac Majal"; Enrico Casarosa'nın "Hava ve Su"; ve Bengal'in "Müthiş" bitmemiş görünüyor ve beni daha fazlasını istemeye bıraktı. Catia Chien'in iki sunumu olan "Fall" ve "Tumbleweed" güzel bir şekilde oluşturulmuş vinyetlerdir. Khang Le ve Rad Sechrist'in sırasıyla "Penceremin Dışında" ve "Yaprakların Altında: Zıpla" yı ne kadar sevdiğime şaşırdım; Ben her iki hikaye sahne sorta cutesy olduğu için ama yine de beni kazanmak için yönetmek vermek. Ve Joel Carroll'un "Kanat" ından özellikle bahsediyorum çünkü bana orijinal (diyaloksuz) Aeon Flux'u iyi bir şekilde hatırlattı - kelimelerle mahvetmeden önce. Bu beni şu ya da bu şekilde ilgilendirenlerin yarısından biraz fazlası, diğerlerinin kötü olduğu anlamına gelmiyor, ama beni hiçbir şekilde etkilemediler. Son bir not olarak, Scott McCloud'un son sözünün oldukça topal olduğunu da ekleyeceğim, ancak yapmaya çalıştığı şeyi elde ediyorum - yenilikçi nesiller için bir araya gelmek için yeni nesillere gülmek, eski ortamlar, cinsiyet dengesi, ve çeşitlilik. Aldığım için memnunum, ama yoluma gelmediği sürece sonraki hacimleri incelemekte zorlanıyorum. Bence sıralı sanatın hayranları, çizgi romanı yetişkinler için meşru sanat olarak düşünmeyen insanlardan daha genel olarak takdir edecekler.
Çok ilginç.