Bazı sözler henüz söylenmedi.
Bazı yeminler hiç ama hiç edilmedi.
Belki de en güzel, en lezzetli yemek henüz hiç yenmedi.
Kalp atmadı, ruh duymadı.
En tatlı, ya da en tuzlu gözyaşları henüz dökülmedi.
Hele o şiirler yok mu?
Kahretsin!
Onlar hiç ama hiç dinlenmedi.
Ruh duymadı mı?
Belki de kalp atmadı mı?
Bilinmez ki…
Kahkahalara gelelim mi?
Onları duyan oldu mu?
Belki de dudak büken gülümseme,
Onu gören oldu mu?
Dedim ya, anlamadın mı?
Kalp atmadı, ruh hiç ama hiç duymadı.
Sessizce buradan gitti…