Göklerin tanrısı Tezkatlipoka bir gün dünyayı dolaştı ve yalnızca mutsuz sesler ve kaba gevezelik duydu. Yaratılışın tamamlanmadığına karar verdi ve rüzgarı çağırdı. Rüzgar, dünyanın yüzeyinde dağıldığı her yerden kendini toplayıp geldi. Göklerin tanrısı ona güneş tanrıya gitmesini ve dünyaya ışık saçan korosundan müzisyenler istemesini söyledi. Rüzgar gitti ama Güneş tanrı müzisyenleri vermedi. Göklerin tanrısı öfkelendi, güneşin evine yıldırımlar gönderdi. Tüm müzisyenler rüzgarın kollarına sığındılar. Rüzgar da onları müziklerini ezmemeye dikkat ederek kucakladı ve dünyaya getirdi. “Bütün yaşam gelenleri selamladı. Ağaçlar yapraklı dallarını kaldırdılar, kuşlar kanatlarını çırptılar, insanlar ve hayvanlar seslerini yükselttiler ve çiçekler ve meyveler yüzlerini kaldırarak selamladılar.” Güneşin korosundan rügarın kucağında gelen müzisyenler dünyanın dört yanına dağıldılar. O günden sonra bir yerden bir yere giderken yollarda hep müzik duydu insanlar ve yaşayan her canlı kendi müziğini yaratabildi.