Rusya’da orduyu “itibarsızlaştırmak” veya savaşa muhalefet etmek için binlerce dava yürütülüyor. Genellikle ihbarcıları bildirmekle başlarlar. DW uzmanlara, insanların yakın olanlar da dahil olmak üzere başkalarını neden kınadığını sordu.
Okumalısınız: Rusya Ukrayna’yı neden işgal etti? Ukrayna’da Rus Özel Askeri Operasyonunun başlatılmasının nedeni
Bir baba, Ukrayna’daki savaşa karşı çıkan bir kızı ihbar ediyor. Bir adam, iş yerinde savaşla ilgili bir tartışmadan sonra bir meslektaşını ihbar ediyor ve bir arkadaşı, bir sosyal ağda Rusya’da Ukrayna’ya karşı savaşı yüceltmek için kullanılan “Z” sembolüyle alay ettiğini düşündüğü bir gönderi gördüğü için bir adamı ihbar ediyor. .
DW’nin daha önce bildirdiği üç dava da polis soruşturmasıyla sona erdi, ancak herhangi bir mahkeme süreci başlatılmadı.
Savaşa ve Vladimir Putin’in politikalarına karşı çıkan Moskova’dan bir bilişim uzmanı olan Kiril (32) de benzer bir deneyim yaşadı. Putin’e “aşık” olan ve Kirill’in gönderilerini ve özel yazışmalarını bildiren bir akrabası olduğunu söylüyor. Polis tarafından sorgulanması gerekiyordu.
– İşte o zaman, akrabaların savaşa karşı çıkanlar hakkında ilk kez şikayet etmediğini öğrendim – Kiril DW’ye şunları söyledi:
Polis memurları, kendilerinin de Ukrayna’ya gönderilmekten korktuklarını itiraf etti. Sonunda gitmeme izin verdiler. Ama şimdi sosyal ağlardaki gönderilerimi sadece arkadaşlarımın görebileceği hale getiriyorum. O zamandan beri, her şey bana ürkütücü geliyor.
İhbarın daha ciddi sonuçlara yol açtığı Rusya’da giderek daha fazla örnek var. Ünlü vakalardan birinde yaşlı bir bayan, Saint Petersburg’daki bir süpermarkette fiyatlarda savaş karşıtı sloganlar gördüğünden şikayet etti. Bu nedenle, sanatçı ve aktivist Saša Skočilenko mahkeme öncesi gözaltında kaldı ve on yıl hapis cezasıyla karşı karşıya kaldı.
Ayrıca: Shoigu, Putin’e bir rapor sundu: 670 kilometrekare toprak ve 25 yerleşim yeri Rus kontrolüne girdi
İnsanlar neden diğer vatandaşları, arkadaşlarını, meslektaşlarını ve hatta kendi çocuklarını rapor etmek zorunda?
Çeşitli muhbir türleri
Psikolog Marija Potudina onları bir çeşit valf olarak görüyor:
– Rusya’da memnuniyetsizlik uzun süredir kamuoyuna açıklanmıyor. İhbar, bir kişiyi hedef almasa da, saldırganlığı serbest bırakmanın nispeten güvenli bir yoludur.
– Bu şekilde kendinizi başkalarından sınırlayabilir, habitusunuzu alternatif görüşlerden koruyabilir, düzen kurabilir, kontrol sahibi olabilir ve devletin hain olarak gördüğü kötü insanları cezalandırabilirsiniz – Potudina’yı DW’ye ekler. Suçlamanın özünün, başkalarının kaderine karar verme gücüne sahip olmak ve böylece kişinin kendi güçsüzlüğünü telafi etmek olduğunu söylüyor. Muhbir, güçlü bir devletin yardımcısı olur.
Sadece anonim kişilerle sınırlı değildir. Örneğin, blog yazarı Gaspar Avakjan, en sevdiği aktör ve komedyen Maksim Galkin’i savaşa karşı konuştuğu için bildirdi. Şu anda, Rus müfettişler iddiaları doğruluyor. Savaşın başlamasından sonra Galkin İsrail’e göç etti.
Ayrıca: Ukrayna için 1 Milyar Dolarlık Silah Listesi, Zelenskyy, Biden’a teşekkür etti
– Küçük intikamlardan veya kendini koruma dürtüsünden maddi bir çıkar elde etmek için de kınanır. Antropolog Aleksandra Arkhipova’nın bize anlattığına göre, Sovyetler Birliği’nde haber yapmamanın cezalandırılabileceği bir yasa vardı.
– Ancak kınamanın en zor nedeni ideolojiktir. Ona öyle geliyor ki, Rusya’da bundan daha fazlası var. Bu, toplumda üzerinde fikir birliğine varılamayan, ancak birisinin ağır şekilde cezalandırılabileceği bir siyasi suçu bildirmekle ilgili – diye devam ediyor.
Mahkemelerde binlerce dava
Mart ayının başından bu yana, Rusya’da orduyu “itibarsızlaştırmak” için iki binden fazla prosedür açıldı. “OVD-Info” projesi çerçevesinde siyasi zulme karşı mücadele eden aktivistlerin verilerine göre, şu ana kadar çözümlenen davalarda ortalama 35.000 ruble (yaklaşık 620 Euro) para cezası uygulandı.
“Agora” adlı insan hakları projesinden Pavel Čikov, Rus mahkemelerinin günde yaklaşık kırk davaya karar verdiğini söylüyor. Ancak, savaşla ilgili “yalanlar” için de düzinelerce dava olduğunu söylüyor. Henüz bir karar yok ve tehdit edilen azami ceza on beş yıl hapis. Ve bu işlemler genellikle vatandaşların teyakkuz halinden sonra başlatılır.
Ayrıca: Batı ve G7 liderleri Ukrayna’nın Rusya’ya karşı savaşta kalmasını istiyor
“Yabancı ajanlar” yasası uyarınca Rusya’da yasaklanan “Memorial” örgütünden tarihçi Sergej Bondarenko, bugün haber yapmanın, yargılamaların genellikle sessiz ve kamuoyundan uzak olduğu Sovyet zamanlarına göre daha açık olduğunu söylüyor.
Bondarenko’ya göre, ihbarcılar genellikle durumlarını iyileştirmeyi, biriyle hesaplaşmayı veya sosyal merdivende ilerlemeyi bekliyorlar. “Devlet tehditler ve vaatlerle insanları ihbarın hem caiz hem de arzu edilir olduğunu düşündükleri bir duruma sokar. Neredeyse içine çekiliyorlar. ”
DW’nin diğer görüşmecileri de aynı şeyi düşünüyor. Potudina, “Cumhurbaşkanının ulusal hainlerle ilgili konuşmaları her türlü suçlamayı teşvik ediyor” diyor.
Gerçeklerden kaçış
Arkhipova, Rusya’daki birçok insan için savaşın olmadığını söylüyor – bir kulübe, avlu, bahçe, çocuklar ve torunlar var ama savaş yok. “Adına çılgın bir şizofrenik savaş yürütülmekte olan bir ülkenin vatandaşı olduğunuzu kabul etmek zor. Çünkü bu, devlet gücüne olan sadakatin her türlü temelini yok eder” diyor.
Psikolog Potudina’ya göre, aynı zamanda suçlamalara yol açan bir güçsüzlük ifadesidir. İnsanların savaşa karşı gerçekte ne yapabileceğini soruyor. “Kremlin’e dirgen ile gitmek için mi? Uzaklaşamazlardı. Kendi ülkesinin masum insanları öldürdüğünü bilerek yaşamak zor.”
Ayrıca: Müslüman Ahmediye Cemaati Başkanı Rusya-Ukrayna Savaşının Küresel Bir Çatışma Olması Hakkında Uyardı
Ve bu yüzden birçok kişi kendilerini bu bilgiye karşı savunuyor. Potudina’nın dediği gibi, bu nedenle, siyah ve beyazın “iyi” ve “kötü” Ruslar olarak ayrılması yanlıştır. Deutsche, insanların delirmemek için bariz gerçeklerden kaçındığını da ekliyor. DW.
-Reklamcılık-
Kaynak : https://www.easternherald.com/2022/07/05/russia-neighbors-relatives-report-ukraine-war/