Bugün bu astronomi bölümünden başka bir makale ile devam ediyoruz. Ürünün özelliklerini ve boyutlarını gördük. Güneş Sistemi ve bazı gezegenler gibi Mars, Jüpiter, Merkür, Satürn y Venüs. Bugün ziyaret etmeliyiz bulutsu. Muhtemelen duymuşsunuzdur ama tam olarak ne olduğunu bilmiyorsunuz. Bu yazıda nebulalarla ilgili her şeyi, ne olduğundan, nasıl oluştuklarına ve hangi türlerin var olduğuna kadar ele alacağız.
Bulutsular ve Evrenimiz hakkında daha fazla bilgi edinmek ister misiniz? Sadece okumaya devam etmelisin 🙂
Indeks
Bulutsu nedir?
Bulutsular, adından da anlaşılacağı gibi, uzayda garip şekiller alan devasa bulutlardır. Ağırlıklı olarak hidrojen, helyum ve yıldız tozu gibi gazların konsantrasyonlarından oluşurlar. Bildiğiniz gibi, onlarca yıl önce düşünüldüğü gibi, Evrenin her yerinde sadece bir galaksi yoktur, milyonlarcası vardır. Galaksimiz Samanyolu ve komşumuz Andromeda'nın yanında yer almaktadır.
Bulutsular, düzensiz galaksilerde ve aspire edilen diğerlerinde bulunabilir. Evrende oldukça önemlidirler, çünkü yıldızlar içlerinde yoğunlaşma ve madde birikiminden doğarlar.
İlk bakışta olmasına rağmen, Onlar sadece gaz ve toz bulutları tüm bulutsular aynı değildir. Daha sonra, her bir bulutsuyu ayrıntılı olarak tanımak için analiz edeceğiz.
Bulutsu türleri
Kara bulutsular
Karanlık bir bulutsu, görünür ışık yaymayan bir soğuk gaz ve toz bulutundan başka bir şey değildir. İçerdikleri yıldızlar hiçbir şekilde radyasyon yaymadıkları için gizlidir. Ancak bu bulutların oluştuğu toz sadece bir mikron çapa sahiptir.
Bu bulutların yoğunluğu, sanki sigara dumanıymış gibi. Bu küçük malzeme taneleri bir araya gelerek karbon, silikat veya bir buz tabakası gibi bir dizi molekül oluşturur.
Dağınık yansıma bulutsuları
Bu tip hidrojen ve tozdan oluşur. Hidrojenin tüm Evrende en bol bulunan element olduğunu hatırlıyoruz. Yansıma bulutsuları yıldızlardan gelen görünür ışığı yansıtma özelliğine sahiptir.
Tozun rengi mavi olma özelliğine sahiptir. Ülker çevresindeki bulutsular bu tipin mükemmel örnekleridir.
Emisyon bulutsuları
Bu en yaygın bulutsu türüdür, görünürler ve yakındaki yıldızlardan aldıkları enerji nedeniyle ışık yayarlar. Işık yaymak için hidrojen atomları, yakın yıldızlardan gelen güçlü morötesi ışık tarafından uyarılır ve iyonlaşır. Bu, Bir foton yayan tek elektronunu kaybeder. Bulutsudaki parıltıyı yaratan bu eylemdir.
Spektral tip O yıldızları, gazı 350 ışıkyılı yarıçapı içinde iyonize edebilir. Örneğin Kuğu Bulutsusu veya M17, Chéseaux tarafından 1746'da keşfedilen ve Messier tarafından 1764'te yeniden keşfedilen bir salma bulutsusudur. Bu bulutsu çok parlak ve pembe renktedir. Düşük enlemlerde çıplak gözle görülebilir.
Kırmızıya döndüklerinde, hidrojenin çoğunun iyonize olduğu anlamına gelir. Bulutsu tarafından gazın ışınlanmasından doğan çok sayıda genç yıldıza ev sahipliği yapmaktadır. Kızılötesinde gözlemlenirse yıldız oluşumu lehine toz miktarı gözlemlenebilir.
Bulutsunun içine girersek, gazlarla örtülü yaklaşık 30 yıldızdan oluşan açık bir küme görebiliriz. Çapı genellikle yaklaşık 40 ışıkyılıdır. Bu tür bulutsularda oluşan toplam kütle, Güneş'in kütlesinden yaklaşık 800 daha fazladır.
Bu bulutsunun açık örnekleri, M17'dir. Güneş sistemimizden 5500 ışıkyılı uzaklıkta yer almaktadır. M16 ve M17, Samanyolu'nun (Yay veya Yay-Karina kolu) aynı sarmal kolunda ve belki de aynı devasa yıldızlararası madde bulutları kompleksinin bir parçasıdır.
Gezegenimsi bulutsu
Bu başka bir tür bulutsu. Bulanık yıldızların doğuşu ile ilişkilendirilirler. Bu durumda, yıldızların kalıntılarını kastediyoruz. Gezegenimsi Bulutsu, bu dairesel görünümlü nesnelerin ilk gözlemlerinden gelir. Bir yıldızın ömrü sona erdiğinde, çoğunlukla elektromanyetik spektrumun ultraviyole bölgesinde parlar. Bu ultraviyole radyasyon, iyonlaştırıcı radyasyon tarafından atılan gazı aydınlatır ve bu nedenle gezegenimsi bulutsu oluşur.
Çeşitli elementlerden görülebilen renkler çok spesifik bir dalga boyundadır. Ve hidrojen atomları kırmızı ışık yayarken oksijen atomları yeşil renkte yanar.
Helis Bulutsusu kozmik bir yıldızdır Canlı renkleri ve dev bir göze benzerliği nedeniyle genellikle amatör astronomlar tarafından fotoğraflandı. 18. yüzyılda keşfedildi ve Kova takımyıldızında yaklaşık 650 ışıkyılı uzaklıkta bulunuyor.
Gezegenimsi bulutsuların, geçmişte Güneşimize benzeyen yıldızların kalıntıları olduğu söylenebilir. Bu yıldızlar öldüğünde, tüm gaz katmanlarını uzaya fırlatırlar. Bu katmanlar, ölü yıldızın sıcak çekirdeği tarafından ısıtılır. Buna beyaz cüce denir. Üretilen parlaklık hem görünür hem de kızılötesi dalga boylarında görülebilir.
Yansıma ve emisyon bulutsuları
Önceki türlerde bahsedilen iki özelliği koruyan bulutsuların varlığından bahsetmeden bu yazıyı bitiremeyiz. Çoğu salma bulutsusu tipik olarak% 90 hidrojendir, geri kalan helyum, oksijen, nitrojen ve diğer elementlerdir. Öte yandan, yansıma bulutsuları genellikle mavidir çünkü bu, daha kolay dağılan renktir.
Gördüğünüz gibi, Evrenimiz bizi suskun bırakabilecek inanılmaz unsurlarla dolu. Hiç bir bulutsu gördünüz mü? Bize yorumunuzu bırakın 🙂