Birçoğumuz nargile kullanıyoruz ama pek azımız nargilenin tarihçesini ve tarihe ne kadar nüfuz ettiğini biliyor ve bugün ona biraz ışık tutacağız.
Nargile tarihi (nargile)
Bilmeyenler için nargile, Vasat’ın sözlüğünde geçen bir kelimedir ve (tütün içilen, tabanı hindistan cevizinden, daha sonra cam ve benzeri maddelerden yapılmış bir alet) manasındadır.
Nargilenin icadı:
Nargilenin icadı Babür Sultanına atfedilir. 1600 yıllarında Cizvit keşişlerle birlikte Hindistan’a gelen tütünün üst sınıflar ve hükümdarlar arasında hızla yayılmaya başlaması, Hindistan’ı elli yıl yöneten Babür Sultanı “Ekber”in son yıllarına denk gelir. 1556-1605) ve onun mahkemesinde, sağlığı için sigaradan korkan ünlü doktor ve bilge “Abdul-Fath Al-Jilani”, dumanı suya geçirme fikrini icat ederek zararını azaltmak istedi; Suyun dumanı zararlı maddelerden arındıracağını düşünerek nargileyi ilk bulan kişidir.
Nargilenin kökeninde şair Boutros Karama (1851 AD) bahsetmiştir:
“Nargileye nargile denir ve nargile, sütü ve posası boşaltılan ve daha sonra sigara içme aracı olarak alınan, biri başında olmak üzere iki deliği olan bir nargile gibidir. Üzerine bir tütün, yani İran tütünü ve bir ateş közü olan bir baca hazırlanır. Yanındaki diğer delik ise dumanı emmesi için bir kamış saklar. Ve meşe palamuduna su koyun, böylece duman içinden geçer, böylece sigara içen kişinin ağzına ulaşmadan hidratlanır. Ve sigara tiryakisi dumanı içine çektiğinde, meşe palamudundaki havaya nüfuz etmek için suyun guruldadığını duyuyorsunuz.”