Bekar annemin kötü döşenmiş tek yatak odalı harap evindeki diğer kardeşlerimin en büyük kızı ve çocuğu olarak, her zaman öğle yemeğinde okulda olduğumdan, özellikle akşam yemeğinde ne yiyeceğimize karar vermede yardımcı olmanın lüksünü yaşadım.
Tabii ki, bana her zaman poso-fasulye ve pirinç-et sorulduğunda, çok tereddüt etmeden ikincisini seçerdim. Basitçe söylemek gerekirse, “seçim yapan kız” olarak yetiştirildim.
Yedinci İlkokulu bitirdikten sonra, bu sefer tamamen farklı bir flört alanından yine bir seçim karmaşasıyla karşılaşacaktım.
Birinci sınıfta, ilişkiler hakkında çok şey bilmek için elbette çok gençtim. Budala Ssenseko, İlkokuldan en yakın arkadaşımdı ve annem beni eve her ziyarete geldiğinde onun karısı, o da kocam diye bizimle dalga geçerdi. umurumda değildi. Bazen okuldan aldığım kitabımı alıp, geri verme bahanesiyle eve gelmek için bir bahane bulabilmek için bilerek gidiyordu. Sonra neredeyse uyku vakti gelene kadar beni karmaşık matematiksel denklemlerden geçirirdi. Eve geç geldiği için annesi tarafından defalarca kırbaçlandı. Okulda benim koruyucu meleğimdi. Kalem inceliğine rağmen tüm gücüyle beni korudu. Drawari’nin – karışıklık müdürü öğle yemeğinde iki katına çıktığı için onu dövdüğü zamanı çok iyi hatırlıyorum. Zavallı Ssense, açıkça bahsettiğimiz gibi, çifte iş yapmıyordu. Hayatının kadını için savaşıyordu. Ben mi!
Yine de benim için savaşırken gösterdiği tüm cesarete rağmen, hiçbir zaman bana aşık olduğundan bahsetmedi. Ben de şüphelenmedim.
Ama en önemlisi, hem sınıfta hem de dışarıda çok zekiydi. Benim gibi, ailesi de pek iyi durumda değildi. Çoğu zaman, okul ücretleri için eve gönderilir ve geri dönmek için uzun zaman harcardı. Bazen babası, parayı bulması için okul bursuna daha fazla zaman ayırması için eski bisikletine binerdi. Çocuk delicesine zekiydi. Ne zaman sınıfa dönse, ne kadar uzun süre uzak kalmış olursa olsun, yine de bir numara olacaktı!
Sonra büyük çocuk Mark Ssenyonga vardı. Pratikte, onun yaşındaki bir çocuk için hayatta isteyebileceği her şeye sahipti, ama bir maymun beyni. Mark hiçbir zaman bir sınavda %10’a yakın bir puan alamadı. Babası vergi tahsildarları olan Uganda Rebenue Authority’de (URA) çalışıyordu, ancak geride bir çocuk Mark’ı bırakarak trajik bir motor kazasında öldü.
Kıdemli bir Yönetici olarak, Bay Ssenyonga kıdemli, büyük bir bütçeyle yaşadı ve arkasında milyarlarca nakit ve mülk bıraktı. Dul karısı, merhum kocası tarafından yaptırılan çok sayıda kiralık mülkün yanı sıra kasabada bir dizi toptan ve perakende işletme işletiyordu.
Okulda dağıttığı parayla herkes “koca çocuk” Mark’la takılmak istiyordu, ben de öyle.
Mark, bir Cuma öğleden sonra bana derinden aşık olduğunu bildirmek için bir haberci gönderdi. Sözlü mesaja, ayrıntılar için kendisini aramak için normal görüşme süresi olarak 10000 şilinlik bir banknot eşlik etti. Bu açıkçası, hayatım boyunca sahip olduğum en büyük parayı bırakın, cennetin gönderdiği bir fırsattı. Ayrıca bana aşkını ilan eden ilk erkekti. Kabul ettim ve “büyük İşaret”ten resmen soğuduğumu ve artık “büyük Nifah” olduğumu tüm bunlara aldırmak için zaman kaybetmedim.
Cehaletten, çocukluk aşkım Ssenseko’nun en mutlu olmasını bekliyordum. Ticaret merkezimizin sokaklarında başlattığı gazyağı işini geliştirmek için 10000 şilini onunla paylaşmıştım.
İlişkimizi öğrenmek onu büyük ölçüde mahvetti. Birden benden kaçmaya başladı ve notları muazzam bir şekilde düştü, bu herkesi şaşırttı. Daha sonra dördüncü sınıftan kısa bir süre sonra okulu bıraktı. Beni ne kadar çok sevdiğini itiraf etmişti ve beni hayalindeki kadın olarak hissetmişti ve kadınını başka bir erkeğin ellerinde izlemenin aşağılanmasıyla yüzleşmek istemiyordu. Ona sempati duysam da beni rahat bırakmasını istedim.
Daha sonra, duyduğuma göre, Owino Market’te ikinci el ayakkabı ticareti yapmaya başladığı şehre taşınacaktı. Dürüst olmak gerekirse, zavallı Ssenseko hayatımın bir parçası olarak kaldı ama Mark öylece vazgeçebileceğiniz biri değildi. Her fırsatta beni bir kuruşla şımartırdı.
Bir yıl sonra Mark, Üniversiteye katılmak için okulumuzdan ayrıldı ve ondan sonra birbirimizden hiç haber alamadık.
Geçen Noel tatilinde büyükler olarak hem adamlarıma rastladım hem de gördüklerime ve öğrendiklerime inanmak zor. Mark o zamandan beri kendini şişeye gömdü. Bolluk içinde uyuşturucuya kapıldıktan sonra okulu bir türlü bitiremedi. Alkol ve ot bağımlılığını beslemek için eline geçen her şeyi satmaya başvurduktan sonra annesiyle acı bir şekilde aynı fikirde değildi. Sık sık cezaevine girdi ve birkaç kez rehabilitasyon merkezlerinde kaldı. Annesi o zamandan beri, bir ahmak haline gelen tek oğlunun stresinden kaynaklanan psikolojik bir çöküşün ardından öldü. Artık küçük bir Mark olan eski “büyük İşaretimi” ziyarete giderken, kim olduğumu tam olarak tanımadan, waragi veya sigara satın almak için sterlin aramak için bana doğru yürüdü. Tümü bozulmuştu. Eski benliğinin gerçek bir gölgesi. Yıllar önce geldiğinde teklifini kabul ettiğime pişman oldum.
Eski sevgilim Mark hakkındaki düşüncelere gömülürken, anılar zavallı Ssenseko’mla neler olabileceğine dair geldi. Ona erkeğim için ihtiyacım olduğundan değil ama en azından onu önemsiyordum. Tatlı çocukluk geçmişimin önemli bir bölümünü oluşturdu. ona iyi dileklerde bulundum. Tam o yürüyen uykudayken, bir arabanın sağır edici ötüşü beni uyandırdı. Yolu dikkatsizce geçmiştim, dikkatli bir sürücü olmasaydı kıl payı çarpılmıştım. Ssenseko’ydu. Bana tatlı bir şekilde ilk adımla seslendiğinde donup kaldım. Zarif ve centilmen görünüyordu. Anıları, birlikte barış içinde yaşadığımız on yıl geriye gitmiş gibiydi. Ya da belki bir başkası beni ondan aldığında. O inanılmazdı.
O akşamın ilerleyen saatlerinde, çevredeki lüks binaların çoğunun gururlu sahibi olduğunu öğrenecektim. Amcamın birkaç yıl önce okulu bitirmeme yardım etmek için sattığı arazi de dahil olmak üzere birçok arazi satın almıştı. Sadece görünüşü, bindiği lüks Landcruiser ve ayrıca şu ana kadar duyduklarım onun bir “şeyler” olduğu sonucuna varması için yeterliydi. İki adamım yer değiştirmişti. Ssenseko şimdi Big Mark’ın eski yerini işgal etti, ancak ikincisi daha önce birincinin elinde olduğundan daha kötü bir durumdaydı.
Bir ay sonra daveti üzerine Ssenseko’yu ziyaret ettim. Önce eski dostluğumuzun hatırı için olduğunu söyleyene kadar tereddüt ettim. Evliydi, tıpkı ona birisiyle nişanlı olduğumu söylediğim gibi. Bana olan eski aşkı başka bir şeye dönüşmüş gibiydi. Ama j hala kendini suçlu hissediyordu.
Ssenseko, adını her zaman duyduğum ve televizyon reklamlarında izlediğim başarılı bir Emlak acentesinin gururlu sahibidir. Şehir içinde ve çevresinde bir dizi mülkün yanı sıra bir araç filosuna sahiptir. Üst düzey kişiler için bir siber şehre yatırım yapmayı planladığını söyledi. Hayatı tam anlamıyla tanımlamak için kullanılacak bir şehir. Kaderin nasıl bu kadar cömert olabileceğini hayal etmek dışında her şeyi anlıyormuşum gibi ayrıntıları açıklamaya çalıştı.
Zengin erkek arkadaş fakir erkek arkadaş hikayesi. Şimdi ikisi arasında seçim yapacak olsam, defalarca zavallı Ssenseko’yu seçerdim. Bu gençlere ders olmalı. Her zaman görünüşten çok kişinin içsel değerine bakın. Parlayan her şey altın değildir.
Topluluğunuzda bir hikayeniz veya bizimle paylaşmak istediğiniz bir fikriniz var mı: Bize [email protected] adresinden e-posta gönderin.
Kaynak : https://www.watchdoguganda.com/op-ed/20220516/136298/hanifah-nantaba-my-rich-boyfriend-poor-boyfriend-story-the-wisdom-to-choose.html