Diğer (jeostratejik) nedenlerin yanı sıra, en makul açıklama, Bosna & Hersek ve Hırvatistan'da uzun zaman önce önemli Sırp nüfusunun yaşadığı bölgeler olması (örneğin, 16. yüzyıldan itibaren Hırvatistan'daki Krajina'da) olmasıdır. İkinci Yugoslavya'daki diğer uluslara hegemonik muamele sırasında, Sırplar bu üs Sırp bölgelerini Sırbistan'dan daha fazla vatandaşıyla doldurmayı yavaşça planladılar ve başardılar. 80'lerin sonlarında, bu Sırp nüfusu toprağı ele geçirmek ve Büyük Sırbistan'ı oluşturmak için bir tartışmaydı.
Savaş sırasında bu gruplar finanse edildi ve Belgrad'dan tedarik edildi. Halkın orduyu doğrudan desteklediği bölgelerden (Yugoslav dağıldığı sırada tamamen Sırptı) stratejik kontrolü sürdürmek çok daha kolaydı. Bu yüzden Sırplar çabalarını Hırvatistan ve Bosna üzerinde yoğunlaştırdılar, örneğin bütün tankları ve orduyu Slovenya'dan geri çekti. Savaşı kazanmış olsalardı, uluslararası toplumun Slovenya ve Makedonya'yı da Yugoslavya adı altında yeniden işgal etme fikrini tamamen kabul edeceğini varsayıyorum. Ayrıca, bunu yapmanın bir koşulunun Rusya'ya değil AB / ABD'ye bağlı olmaları olacağını varsayıyorum.
Başkalarının da belirttiği gibi, bu gerçekten doğru değil. Bosna ve Hırvatistan'dakilere kıyasla daha kısa ve daha az kanlı olsa da, Slovenya'da eyalette bulunan Yugoslav ordusu ile Sloven polis güçleri arasında 10 günlük savaş patlak verdi.
Sorunuza cevap vermek gerekirse: nedeni belki de yalan Slovenya'nın etnik açıdan net bir resmi olduğu ve Slovenlerin çoğunluğunun kendi sınırı içinde yaşadığı gerçeğinden ötürü, yani Slovenya sınırı Sloven halkını oldukça adil bir şekilde kapsamaktadır. Öte yandan, 1991'de savaş arttığında Hırvatistan'da yaklaşık% 20-25 Sırp nüfusu vardı. Bosna'da üç etnik gruptan oluşan daha da kötü bir karışım vardı: Müslümanlar% 40 (bugünlerde Boşnakları, bölgedeki tüm insanlara atıfta bulunabilecek olan Bosna Hersek), Sırplar% 40 ve Hırvatlar% 20. Bu rakamlar kafamın dışında ve o kadar doğru olmayabilir, ancak kaba tahminler olabilir. Elbette karma evlilikler ve Yugoslavya ilan eden insanlar eski Yugoslavya'nın her yerinde ve özellikle Bosna'da mevcuttu.
Bence oradaki temel mesele birbirimizin algısıydı. Sırplar, Slovenleri ve Makedonları ayrı insanlar olarak görüyorlar (Rusların Estonyalıları gördüğü gibi), bu nedenle Slovenlerin bağımsızlığını ilan ettiğinde o kadar fazla duygu yoktu (yine de kısa bir müdahale vardı).
Ancak Hırvatistan'ın bağımsızlığı tamamen farklı bir hikayeydi. Sırpların köle birliği fikri vardı ve Hırvatlar bu fikrin ayrılmaz bir parçasıydı. Sırplar, Hırvat bağımsızlığını esas olarak bu yüzden kabul etmediler. İki ulus arasındaki tartışmalı tarihi olayların uzun bir yolu olan din, iki ulus arasındaki düşmanlığa katkıda bulundu.
Cevabımı anlamak için, Ilija Garašanin Načertanije 'yi yazdığındaki 1844 yılına geri dönmeniz gerekiyor. Bu belgede Büyük Sırbistan 'ın temel planını yaptı. Büyük Sırbistan, Sırbistan, Bosna-Hersek, Hırvatistan'ın büyük bir kısmı, Karadağ ve Arnavutluk'un kuzeyi içermelidir. Bu fikir Stevan Moljević, Sırp Çetnik tarafından, kutsal Sırp topraklarının bir kısmını (Chetnikler tarafından kullanılan, Büyük Sırbistan'a ifade edilen terim) Hırvatlar, Boşnaklar ve diğer insanlardan temizlemek isteyen tarafından yeniden canlandırıldı. t Sırplar. 1980'lerin sonlarında Sırp komünistlerin başı, Stevan Moljević ve Ilija Garašanin'e benzer görüşlere sahip Slobodan Milošević oldu. O ülkeyi nihayetinde yapmak istedi. Ancak Slovenya ve Makedonya, Hırvatistan ve Bosna Hersek gibi Büyük Sırbistan'ın parçaları olarak düşünülmedi. Demek ki Sırplar ve Hırvatlar ile Boşnaklar ve Sırplar arasında büyük bir savaş vardı. Sloven halkı ve Sırplar arasında savaş vardı, ancak Slovenya Büyük Sırbistan yapmak için o kadar önemli olmadığından savaş çok hızlı bitti.
Makedonya hakkında, birkaç faktör olduğunu söyleyebilirim: çevre konumu, savaşı son adım olarak gören Makedon siyaset tutumu - (korkuyorlardı, bu ülke patlayacak ve komşuları arasında bölünecekti). Önemli nedenler, Makedonya'nın geç milliyetçiliği ve bölgede ABD'nin önleyici diplomasisi gibi görünüyor. Çok mantıklı açıklama, Makedonya'nın ülkenin neredeyse hiç silaha sahip olmadığıdır. Hem hükümetin hem de toplumun savaş hedefleri konusunda kafa karışıklığı yaşadığını belirtmeye değer.
Slovenya hakkında homojenliğin önemli bir faktör olduğuna katılıyorum. Aynı zamanda göreceli ekonomik istikrar.
Bununla birlikte, Slovenya'da 10 günlük savaş ve Arnavutluk-Makedonya krizi ve ayaklanmaları hatırlamak gerekir.