Tamamen Kişisel
Roma İmparatorluğu döneminde, Hazreti İsa’nın (aleyhisselam) çarmıha gerilişinin öcünü almak amacıyla İskenderiye’de bir Yahudi katliamı düzenlendi.
Ortaçağ’da ise Hristiyan inancını her türlü Yahudi sızmasından korumak amacıyla, Batı Avrupa’da baskılarla karşılaşan ve kovulan Yahudiler, Doğu Avrupa’ya sığındılar. Toprak sahibi olamayan Yahudiler, faizle para vermek Hristiyanlara yasak olduğu için faizcilik yaparak kentlerde zenginleştiler ve buralara yerleştiler. Bu zenginlik, Hristiyanlarda, Yahudilere karşı kin ve kıskançlığı arttırdı.
Yahudiler özellikle 19.yüzyılda ekonomik ve siyasi alanlarda önemli mevkiler elde ettiler. Bu durum Yahudi düşmanlığını giderek bir öğreti durumuna getirdi. Çarlık Rusyası’nda ve Doğu Avrupa’da Yahudilere karşı “pogrom” adı verilen kanlı baskınlar düzenlendi.
Antisemitizm en şiddetli biçimde 1933 yılında iktidara gelen Hitler ve Nazi Partisi tarafından uygulandı. Almanya’da ve Almanların II.Dünya Savaşı sırasında işgal ettikleri ülkelerde Yahudiler toplama kamplarına alınıp sistemli bir şekilde yok edildi. 1933 ile 1945 yılları arasında, çoğu Polonyalı Yahudi olmak üzere en az 6 milyon Avrupalı Yahudi öldürüldü.
Bugün birçok ülkede antisemitizm, Yahudileri toplumsal planda soyutlama biçiminde görülmektedir.
Antisemitizm, yayılmacı ve faşist bir siyaset izleyen siyonist İsrail’in bu politikalarına karşı olmakla karıştırılmamalıdır.