-
başlıcası, yok sayılmaktır.
-
verilen sözlerin tutulmaması. bu; hem o insanı yok saymayı hem önemsememeyi hem de unutmayı içinde barındırıyor aslında..
bundan dolayı herhangi biri bana bir söz vermişse bir daha lafını açmıyor, bekliyorum. hatırlatmama gerek olduğunu da düşünmüyorum, çünkü ben verdiğim sözleri birinin bana hatırlatmasına gerek duymuyorum. o'nu önemsediğim için gerek duymuyorum.
karşındaki insan geleceğim demişse dediği gün ve saate kadar onu bekle, hatırlatmana gerek yok... eğer ki gelmemişse o saatten sonra onu boşu boşuna arama, çünkü karşındaki için herhangi bir değerin yok.
-
tabi ki bir işe yaramadığını sanmak.
-
paran ve statün olmadığı için iyi davranışların lütufmuş gibi yapılması ve konuşulması.
ya da senin fakirlikten geç anladığını, saf olduğunu düşünmeleri. iyi niyetli her sözünü eziklik ve beklenti ile yaftalamaları.
-
y.rrak gibi sevgili afedersin.
-
evli bir erkek olmak.
evli erkekler değerli bir adammış gibi akrabalar ve çevre tarafından pohpohlanır ancak biraz düşünen biri bunun tiyatro ve sistemin gereği olan diğer ezik evliler tarafından öğretilmiş bir davranış olduğunu bilir.
şimdi düşünün erkek kardeşlerim,
evlenince sen evin tüm yükünü sırtlanan bir kölesin. bunun karşılığında kayınpederin, senden para kazanan ev sahibin, bakkal çakkal sana saygı duyuyormuş gibi yapıyor. neden?
çünkü bu sistemde sömürülen sensin, sömüren onlar.
sen evli olmasan kazandığın parayı karının ıvır zıvırına, çocukların bok bezine, balkonlu geniş evlere paranı dökmessin. zevkine harcarsın.
ancak o zaman kayınpederin kızını kakalıyacak bir keriz bulamaz, ev sahibi evini kiralamayaz, kreşler ayda 1500 tl yi hiç edemez.
sen ukraynaya gider manken gibi hatunlarla olursun, maaşını en optimum düzeyde harcarsın.
akıllı ol evlenme!
-
-
bayramı yalnız geçirmek
-
tabii ki hiçbir işe yaramadığını anlamaktır.
-
emir almak
. daha da değersiz hissettireni ise alınan paranın karşılığı olarak emir almak
.