Bize hayatın şöyle bir yolculuk olduğu, yaşamın böyle sürdüğü öğretildi:
Oysa böyleymiş:
Elin ayağın birbirine dolanması, ara ara ortadan düşüp kendini bıraktığını sandığın bir yerde bulman, en fazla da sahillerde vuran o dejavular, canın çıkıp huyun çıkmaması, gönülün kocamaması... hepsi hepsi bundanmış.
Şimdi yanımda olsa bunu anlatabilecek biri vardı. Çemberlerden birinde takıldı kaldı. Bu yalnız bir yolculuk.