Japon edebiyatına Haruki Murakami ile hızlı ve keyifli bir giriş yaptıktan sonra başka Japon yazarlar aramaya başladım. İnternette biraz araştırınca Yasunari Kawabata ile tanıştım ve Kawabata'nın çağdaş Japon edebiyatının en önemli isimlerinden biri olduğunu ve 1968 yılında Nobel edebiyat ödülünün sahibi olduğunu öğrenince merakım iyice arttı. Bu arayışta ve her türlü eski baskı, veya baskısı tükenmiş, nadir, antika kitaplar satan bir internet sitesini keşfetmem ile Kawabata'nın Karlar Ülkesi ve Kiraz Çiçekleri kitaplarını satın aldım. Kitapların en güzel tarafı Altın Kitaplar Yayınevinin 1968 basımı şömizli orjinal cildinde saman kağıtlı ve tertemiz durumda olması idi. Hatta içinde 1968 ten kitabın birine hediye edildiğini belli eden güzel bir not, okumadan önce ayrı bir keyif ve nostalji kattı bana :)
Nobel Komitesi ödülü Kawabata'nın adını açıklarken Kyoto (Kiraz Çiçekleri), Bin Beyaz Turna ve diğerini bilmediğim üç kitabını anarak bu ödüle layık görmüştü. 3.kitap Karlar Ülkesi olabilir mi bilmiyorum çünkü sadece Karlar Ülkesi ve Kiraz Çiçeklerini okudum. Altın Kitaplar'ın 1971 yılında yayımladığı bu kitapta Yasunari Kawabata'nın Karlar Ülkesi ve Jun'ichiro Tanizaki'nin Anahtar isimli romanları bir arada yayınlanmış. Tanizaki'nin Anahtar romanını da okudum onun da incelemesi kitabın kendi sayfasında var. Altın Kitaplar'ın 1968 yılında yayımladığı kitapta da Kiraz Çiçekleri ve Bin Beyaz Turna romanları birlikte yayımlanmış. Bin Beyaz Turnayı da yakın zamanda okuyacağım bakalım.
Gelgelelim kitabımıza; Kawabata'nın yazdığı ve 12 yılda tamamladığı bu romanda, evli ve şehirli bir adam ile taşrada büyümüş ve yaşayan bir geyşa arasında geçen ilişki ele alınıyor. Kitabın önsözünde şöyle bir ifade var "Kawabata'nın yazış yöntemi daha çok, şehvet hislerini, insanların iç duygularını ustaca işlemeğe, Japon karakterinin bu his, duyuş ve davranışlar içindeki tepkilerini gerçekçi ve akıcı bir anlatımla yansıtmaya dayanıyordu". Bu cümleye aynen katılmakla birlikte yazarın kendine özgü, ayrıntılı doğa betimlemeleri hikayeyi daha gerçekçi, ikili arasındaki ilişkiyi daha renkli kılmış.
Hikayemiz bir trende başlıyor ve kahramanımız Şimamura evli, ailesinden zengin olduğu için parasını ve zamanını dansla ilgili çeviriler yaparak ve bu konuda bulduğu yazıları ve fotoğrafları arşivleyerek geçiren bir adamdır. Bir kaç yıldır Tokyo'dan bir dağ kaplıcasındaki otele bir süreliğine kalmaya gelmek gibi bir adet edinmiştir. Orada tanıştığı bir geyşa olan Komako ile, tam olarak tanımlamanın zor olduğu bir gönül ilişkisi kurmuştur. Zamanla aralarındaki yakınlık tutkulu bir beraberliğe dönüşür ama Komako'nun ölümcül hasta eski sözlüsü ve Şimamura'nın Komako'yla aynı evi paylaşan Yoko'ya da ilgi duymaya başlaması bu ilişkileri daha da karmaşık hale getirir.
Kawabata, Kiraz Çiçekleri romanında Kyoto şehrini nasıl muazzam şiirsel bir dilde güzel bir tablo misali betimliyorsa Karlar Ülkesi'nde de bu sefer onun gözünden karlı, hoş bir atmosfer oluşturulmuş bir kış tablosu izliyorsunuz. Kiraz Çiçeklerinde olduğu gibi kendinizi dingin bir yerde hissediyor, sanki sizde orada yaşıyor, sokaklarında yürüyor o havayı soluyorsunuz. O dağ kaplıcasında olmak ve beyazın hüküm sürdüğü o diyarda Kotatsu'ya girip bu romanı okumak vardı diyorsunuz :)