Kariyer-Öğrenim Ortamı – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Kariyer
Van Esch ve Neuvel’in (2007) araştırması, öğrencilerin en az %25’inin orta mesleki eğitim konusunda oldukça isteksiz ve rastgele seçimler yaptığını göstermektedir. Bu öğrenciler, Neuvel’in çöp tenekesi modeli dediği şeye dayanarak seçim yaparlar.
Tamam o zaman, bu olmak zorunda.” Aynı çalışma, tercihlerinin nedenlerini açıklayamayan öğrencilerin sıklıkla tercih ettikleri derse yerleştiremediklerini göstermektedir. Daha sonra “ikinci tercihleri” ile yetinmek zorunda kalırlar ve daha sonra orada kendilerini evlerinde hissetmezler. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bu öğrenciler çalışmalarını ortalamadan daha sık tamamlamakta başarısız oluyorlar.
Jongerenorganisatie Beroepsonderwijs (Mesleki Eğitimde Öğrenci Organizasyonu) tarafından her yıl yayınlanan JOB-Monitor adlı araştırmaya göre, mesleki eğitimdeki öğrenciler de aldıkları rehberlikten oldukça memnun değiller. İkinci araştırmaya yaklaşık 135.000 öğrenci katıldı.
2012’de sadece %30’u eğitim seçiminden ve aldıkları kariyer rehberliğinden memnundu, %24’ü her ikisinden de memnun değildi ve %46’sı nötr puan aldı. Bu çalışmada, öğrencilerden işe yerleştirmeleri sırasında mentorları/işverenleri tarafından verilen rehberliği de değerlendirmeleri istenmiştir.
Öğrencilerin çoğunluğu (%60) rehberlikten memnundu ve sadece %11’i (çok) memnun değildi. Okullardaki kariyer rehberliği çok geride kalıyor: öğrencilerin sadece %34’ü çok memnun, %27’si çok memnun değil ve %39’unun fikri yok (Jongerenorganisatie Beroepsonderwijs 2013).
Güçlü Bir Kariyer-Öğrenim Ortamı
Modern kariyer öğrenme teorileri, öğrencilerin yollarını bulabilmeleri için kendilerine bir kimlik ve yön duygusu veren gelecekleri hakkında tutarlı bir hikaye geliştirmeleri gerektiğini belirtir. Okullar, “bilgili” bir karar vermek için öğrencilere daha fazla (hatta “daha iyi”) bilgi vermemeli, bunun yerine öğrencilerin böyle bir hikaye geliştirmelerine yardımcı olmalıdır. Kariyer hikayeleri, işle ilgili somut deneyimlere kişisel anlamın eklendiği bir diyalogda ortaya çıkar.
Böyle bir diyaloğu kolaylaştırmak ve sürdürmek için, öğrencilerin iş deneyimlerine ilişkin duygu ve düşüncelerine konuşmada merkezi bir yer verilmelidir.
Ancak öğrenciler bir kariyer diyaloğuna isteyerek katılmıyorlar; Müfredatın bir parçası olarak tanımlandığında, kariyerleri hakkında yansıtıcı etkinliklere katılmak için nadiren motive olurlar. Okul müfredatının oldukça teorik doğası nedeniyle, zorunlu “yansıtıcı” etkinlikler ile “gerçek hayat” arasındaki bağlantıyı görmezler ve bu nedenle portfolyolar veya kişisel gelişim planları yardımıyla yansıtmayı büyük ölçüde yararsız görürler.
TSC Kariyer
TSC Kariyer sertifika geçerliliği
Tsc Kariyer güvenilir mi
TSC AKADEMI sertifika sorgulama
TSC Kariyer giriş
TSC akademi Eğitim
TSC akademi giriş
TSC Eğitim
Kuijpers ve ark. (2011) ve Kuijpers ve Meijers (2012a), kariyer hikayelerinin kısmen kariyer yeterlilikleri öğrenilirken geliştiğini, ancak kariyer yeterliliklerinin de kariyer kimliğini şekillendiren öğrenme sürecinin bir sonucu olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.
Diğer bir deyişle, kariyer kimliği deneyimsel öğrenmenin sonucudur: yansıtma ve eylem el ele gitmelidir. Kuijpers, Schyns ve Scheerens (2006) beş farklı kariyer yetkinliği tanımlar: kapasite yansıtma (kişinin kariyeri için önemli olan yeteneklerin gözlemlenmesi), motivasyon yansıtma (kişinin kariyeri için önemli olan istek ve değerlerin gözlemlenmesi). kendi kariyeri), iş araştırması (iş ve iş olanaklarını araştırma), kariyer yönelimi (düşünceli kararlar verme ve çalışma ve öğrenmenin kişinin yeteneklerine, motivasyonuna ve işteki zorluklara uymasına izin veren eylemlerde bulunma) ve son olarak, ağ oluşturma vardır (bağlantıları kurma ve sürdürme) kariyer gelişimine odaklanmıştır).
Hollanda’da meslek öncesi, orta ve yüksek mesleki eğitimdeki öğrenciler arasında yapılan geniş ölçekli bir ampirik çalışmada, Kuijpers ve ark. (2011) ve Kuijpers ve Meijers (2012a), işle ilgili gerçek yaşam deneyimlerini ve bu deneyimler hakkında bir diyalogu teşvik eden bir öğrenme ortamının, kariyer yeterliliklerinin geliştirilmesine ve kullanılmasına katkıda bulunduğunu göstermiştir.
Öğrencilerin kişilik özellikleri ve farklı eğitim programları dikkate alındığında bile, öğrenme ortamının özellikleri, öğrenciler tarafından öğrenilen ve kullanılan kariyer yeterliliklerinin derecesini ve türünü etkilemiştir.
Özellikle okullardaki kariyer diyaloğu ve öğrencilerin işyerinde yaptıkları konuşmanın çok önemli olduğu kanıtlandı. Her ikisi de kariyer yansıtmaya, kariyer oluşturmaya (iş araştırması ve kariyer yönelimi) ve ağ oluşturmaya katkıda bulunmuştur; aslında bu diyalog, kariyer yeterliliklerinin gelişimi ile kişilik özelliklerinden daha güçlü bir şekilde ilişkiliydi.
Bir kariyer yönteminin veya sözde kişisel gelişim planının kullanıldığı gruplarda, öğrenciler kariyerleri hakkında daha çok düşündüklerini bildirdiler. Ayrıca okulu bırakmakla tehdit eden öğrencilerin diyalog kurduğu gruplarda daha fazla yansıtma yapılmıştır. Ancak bu, bu öğrencilerin kariyerlerine daha fazla yön verdikleri (veya ‘kariyer oluşturmaya’ katıldıkları) anlamına gelmiyordu.
Bununla birlikte, rehberlik danışmanıyla konuşma ve kariyer rehberliği testleri gibi daha geleneksel kariyer rehberliği biçimleri de öğrencileri kariyer yeterliliklerini kullanmaya teşvik etmemiştir. Öğrencileri kariyerlerinde daha fazla kendi kendilerini yönetmeye teşvik etmek için, öğrencilerin ne öğrenmek istedikleri konusunda kendi seçimlerini yapmalarına izin vermek ve onlardan bu şeyleri neden öğrenmek istediklerini açıklamalarını istemek tavsiye edilir.
Ayrıca, işyerindeki somut deneyimlerin ve okuldaki ödevlerin, öğrenciler arasında yansımayı teşvik etmek ve kariyer gelecekleri konusunda kendilerini yönlendirmelerine yardımcı olmak için kullanılması gerektiği bulundu. Bu deneyimlerle ilgili konuşmalar, öğrencilerin kariyer yeterliliklerini uygulamalarına yardımcı olmak açısından çok önemliydi.
Çalışmanın bir hipotezi, güçlü bir öğrenme ortamının, bir öğrencinin işyeri danışmanları ve öğretmenleri ile kariyeri hakkında bir diyaloga girmesine izin vermekle kalmayıp, aynı zamanda uygulamaya dayalı olması gerektiğiydi. Bu, öğrencilerin çok sayıda ve çeşitli uygulamalı iş deneyimlerine katılma şansı elde ettiği anlamına gelir.
Daha fazla işe yerleştirme yapan öğrenciler, kariyerlerine gerçekten daha fazla yön verdiklerini ve ayrıca daha sık ağ kurduklarını bildirdi. Ancak, kariyerlerine işe yerleştirme yapmayanlardan daha fazla yansıtmadılar. Düşünmeyi başarmak için okulda veya işyerinde bir diyalog kurulmalıydı. Diğer bir deyişle, kariyer yeterliliklerini fiilen uygulamak için müfredatın düzenlenmesi veya belirli yöntem ve tekniklerin kullanılması önemli değildi, daha ziyade bir kariyer diyaloğuna dahil olmak ve bunu başarmak esastı.