Üstün Rus silah ustası, silah uzmanı ve tarihçisi оружия V. G. Fedorov haklı girdi. tarih “otomatik silahların babası” olarak yerli küçük silahlar. Uzun zamandır bu alandaki tek araştırma olan “Otomatik silahlarla çizim atlası” uygulamasıyla “Otomatik silahlar” (1907 yılı) ilk teorik çalışmasının yazarıydı. Rus ordusu tarafından kabul edilen ilk Rus otomatik tüfeği ve ilk saldırı tüfeği var. Otomatik piyade silahlarının şu şekilde sınıflandırılması:
Kendinden yüklemeli tüfekler, tekli çekimler ve 5-10 kartuş kapasitesine sahip bir dergi bulundurma.
Kendinden tüfek, yapısal olarak kendinden yüklemeye benzer, ancak deposu boşaltmadan önce sıraya girmesine izin veren tüfekler.
Makineler. Silahlar kendi tüfeklerine benzer, ancak 25 mühimmat kapasitesine sahip ek bir dergiye sahip ... silahı çok çeşitli savaş misyonları için uygun hale getiren saplı kısaltılmış namlu.
Rusya çok erken zamanlarda, zamanın önde gelen askeri-sanayi güçlerine neden olacak şekilde otomatik tüfekler yaratma üzerine çalışmaya başladı. Araştırmalar Ya, U. Roschepey, P.N. Frolov, F. V. Tokarev, V. A. Degtyarev ve diğer meraklılar tarafından yapılmıştır - mucitler. Tüm çalışmalar, devletten finansal, teorik ve örgütsel destek almaksızın yazarların çıplak coşkusuyla gerçekleştirildi. U. Roshchepey, başarısıyla “bir kerelik ikramiyeden memnun kalacağını ve artık hiçbir şey talep etmeyeceğini” belirten bir bildiri imzalamak zorunda kaldı. Bu nedenle, bu külçelerden birinin (geleceğin ünlü silah ustası Tokarev ve Degtyarev) örneklerini en azından askeri yargılamalara getirmemesi şaşırtıcı değildir. Bunu sadece V. G. Fedorov başardı. Rus silah ustası VG Fedorov, dergi tüfek örneği 1891g'in yeniden inşası üzerine çalışmaya başladı. yılın 1905 ile otomatik olarak. Memur tüfeği okulu N atış polisinin şefi Fedorov'a yardım etmek için N. M. Filatov bir tamirci V.A. Degtyarev'i atadı. Magazin tüfeğinin otomatik olana dönüştürülmesi uygun olmadı ve 1906'te basitlik ve uygunluk açısından dikkat çeken temelde yeni bir proje hazırdı (Browning'deki 54 yerine 74 ayrıntıları). Düzenli bir kartuş için orijinal tasarımın tüfeği, 1909-1912'teki tüm askeri sınavlardan başarıyla geçti. Testler çok acımasızdı: Silahları yağmurda bir günlüğüne bıraktılar, onları gölette demonte ettiler, tozlu bir yolda bir el arabasına sürdüler ve sonra ateş ederek kontrol ettiler. Bu tüfek için Fedorov'a, bir kez 5 yılında verilen büyük bir Mikhailov Ödülü (Altın Madalya) verildi (S. I. Mosin de bu ödüle layık görüldü). Sestroretsk fabrikasına 150 adet yeni tüfek siparişi verildi.
Rus-Japon Savaşı, hafif otomatik piyade silahlarına olan ilgiyi yoğunlaştırdı: Rus süvari tarafından kabul edilen Madsen hafif makineli tüfek, zorlu bir silah olarak ortaya çıktı. Japon ordusunun küçük kollarında kullanılan teknolojiyle ciddi olarak ilgilenen bir tasarımcı. Japonya ve Yunanistan, Norveç, İtalya, İsveç, Romanya gibi çok sayıda başka ülkenin azaltılmış bir tüfekle (6.5 mm kalibreli) silahlandırıldığını hatırlayın. 20. yüzyılın 19'inin son çeyreğinde başlayan kalibre azaltma geleneği açıktı: yeniden yapılanma (yivli bir namlu yükleme tüfeğinden dönüştürülmüş) Krnka tüfeğinin (ya da ortak halktaki Krynka'nın) 6 çizgileri (15.24mm) bir kalibresi vardı; Berdan’ın tüfeği №2 (aslında Gorlov ve Gunius, Berdan’ın bununla hiçbir ilgisi yoktu :)) zaten 4 çizgileri ve Mosin’in yaratılmasında üç kalibre vardı - yani 7,62 mm. Her bir kalibre azaltma, artan bir namlu işleme teknolojisi seviyesini ve hassas mühimmatın seri üretimini yansıtıyordu. Bazı tasarımcılar daha ileri gitmeye karar verdi. Modaya uygun görünüyordu: Nişancı tarafından giyilen cephane artmış, ateşlendiğinde geri tepme azalmış, cephanelikte metal tüketimi azalmıştı.
Fedorov otomatik tüfek
Memurların verdiği yanıtlar “yakın dövüş hariç, Rus ve Japon tüfeklerinin ateşi arasında bir fark olmadığını” belirtti. El bombası, süngü ve tabancalara yakın dövüşte güvenmeyi tercih ettikleri için, küçük kalibreli bir merminin daha küçük durma etkisi sorunu henüz kimseyi endişelendirmedi. Metal yoğunluğundaki azalmanın, üretimdeki kusurlar ve daha sıkı toleranslar nedeniyle artan maliyetlerle bir dereceye kadar dengelendiğini belirtmek gerekir.
Fedorov, 1913’te kendi 6.5 kartuşunu, mm’si gelişmiş balistik olan (bir ekstraktör odasından çıkarmak için bir kapak) ve bunun için yeni bir hafif otomatik tüfek olan gelişmiş balistik önermişti. Bu otomatik tüfek, selefine -7.62'e çok yakındı, silahların ötesinde çıkmayan beş turlu bir dergide farklıydı. Tüfek başarılı bir şekilde test edildi ve Sestroretsky tesisine 20 otomatik tüfekler siparişi 6.5mm verildi, ancak Birinci Dünya Savaşı başladı, çalışmayı durdurmaya zorladı ve Fedorov kendisini yurtdışında “Silah Arama” yolladı ...
Piyade savaşının kökten değiştirilmiş taktikleri. Uzun namlulu tüfek, keskin nişancı hassasiyetiyle, anlamını çok fazla yitirdi. Çıplak göz hedeflerine görünmeyen müfreze takımına ateş eden salvo, tamamen top atışlarına ve ağır makineli tüfeklere yol açtı. Kayıp değer süngü. “Göğüste sandık” kasılmaları, daha keskin ve daha keskin, keskin ve keskin olan siperlerdeki katliamlara dönüşmüştür. Dahası, yoğun bir formasyona süngü saldırısı için toplanan piyade, düşmanın okları ve topçu tarafından öldürülmeye mahkum edildi. Yeni silah türlerinde dişler vardı: orta mesafelerde, çeşitli bomba bombaları (harçlar) ve makineli tüfekler, manuel ve monte edilmiş, daha başarılıydı. Düşmanlar siperler halinde patlarken, tabancalardan ateş ettiler ve mayın temizleyicileriyle kundaklandılar; kendilerini iyi parçalanmış el bombası kurdu. Kısa namlulu bir tüfeğin veletinin popülaritesi - bir karabina (daha kısa ve manevra kabiliyeti daha yüksektir). Savaş bütün ülkelerde otomatik silahlar üzerindeki çalışmaları durdurdu ya da erteledi.
Otomatik Fedorov
Almanya: Birinci dünyanın sonunda, Mauser otomatik tüfek kullanılmadı, piyadelerin tamamen silahlandırılması için uygun değildi (otomasyonun kararlı çalışması için kartuşların kirlenmeye ve bol miktarda yağlanmasına karşı duyarlılık).
İngiltere: emsali yoktu.
Fransa: Riberol-Shoch-Stattar otomatik tüfek ordusunda 1916'tan test edildi ve 1917'te piyadelerin kısmi silahlanmasına kabul edildi.
ABD: Browning tüfeğinin kütlesi aşırı boyutlu olarak algılandı ve hafif kapasiteli bir makineli tüfek olarak arttırılmış kapasiteye sahip otomatik bir tüfek yerleştirildi.
1916’te Fedorov parlak buluşunu yaptı: otomatı icat etti. 1913 model tüfeğindeki namluyu kısaltmak ve çıkarılabilir bir 25 magazin kutusu dergisi ve “elden” bir ateşleme kolu ile donatmak, şimdi herhangi bir ordunun piyade silahlarının temeli haline gelen ilk silah modelini aldı. Sadece Rus silah ustası tarafından yapılan sonuçların doğruluğuna hayranlık uyandırmaya devam ediyor: Ağırlığı, uzun namlusu, ezilme ve yüzyüze buluşma sırasındaki zaafı ile otomatik bir tüfek; Bir tabanca değil - orta ve uzun mesafelere ateş ederken çaresizliği olan bir makineli tüfek - yani, otomatik - doğrudan 300 metre, yaklaşık 5 kg ağırlığında ve dakikada yaklaşık 100 atış oranında kısa atış mesafesine sahip kısa namlulu bir silah. tam olarak otomatik. Birinci Dünya Savaşı sona erdi; sivil; ve sadece 1943’te Hugo Schmeisser dünyaya (tabii ki, zaten aydınlanmış Avrupa’dan gelen teknik düşüncenin meyvesi olarak) dünyaya, taktik ve teknik özelliklere sahip kısaltılmış bir tüfek kartuşu altındaki saldırı tüfeğini gösterecek ... Ve uzmanlar, M. Kalaşnikof’un çalışmasının onunla olup olmadığını tartışacak akrabalık - veya oluşmadı mı? (İlginç, fakat nedense kimse M16 ve STG-44 yakınlığı sorusunu çekmez!) Ve Koenigsberg’e yapılan saldırıdan geçen 11 Ordusunun gazileri, silahın rahat, çok ölümcül olduğunu ve bu kupanın tadını çıkardıklarını not edecektir. Bununla birlikte, otomatın doğum yeri Rusya'dır.
Rus scooter otomatik makine Fedorov ile silahlı
Fedorov makinesi savaşta
Bu harika silahın kariyeri zayıf bir şekilde gelişti. 1916 yazında, Fedorov'un hafif makineli tüfekleri ve otomatik tüfekleri, aynı yılın 189 Aralık günü Romanya cephesine gönderilen 1 asker ve 158 subaydan oluşan 4.İzmail Alayı komutasında silahlandırıldı. İlk Rus makineli tüfekleri oldular. Fedorov'un saldırı tüfeği, 10. Hava Bölümü'ne gönderildi. Fedorov'un 400 mm'lik tüfeklerinden 7.62 gram daha hafiflerdi ve yoğun patlama ateşine izin verdiler. Savaş zamanında bir yazarın kartuşunun üretimi hakkında hayal edilecek hiçbir şey olmadığından, silah, Japon tüfeği Arisaka arr'ın bir kartuşunu ateşlemeye dönüştürüldü. 1895 6.5 mm. Kendini bir sanayi çöküşü içinde bulan Rusya, dünya çapında silah satın alıyordu. Diğer örnekler arasında, Japon silahları önemli bir yer tuttu (782 bin). Japon kartuşu, yazarınkinden daha kısa ve zayıftı, bu da onu ara kartuşa daha da yaklaştırdı, ancak tasarımcılar tarafından bırakılan kenar (kartuş hem dairesel bir oluk hem de bir kenara sahiptir - ancak normalden daha küçük bir çapa sahiptir) otomatik işlem için hala daha az başarılı olmasını sağladı. Saldırı tüfeği mükemmel eleştiriler aldı: yüksek güvenilirlik, cıvata kilitleme parçalarının gücü, iyi ateş doğruluğu - ve aynı zamanda içinde sadece hafif ama yine de bir makineli tüfek gördüler. Ekim Devrimi'nden (veya hükümet darbesinden) kısa bir süre sonra Fedorov, makineli tüfek üretimiyle ilgili çalışmalara devam etmesi için Kovrov'a gönderildi. 1918'di. Fabrikada müdür seçildi (o zaman bu pozisyon seçmeliydi!). Degtyarev deneysel atölye başkanlığına atandı. Ertesi yıl, makineler seri üretime geçti. 1924'te kolektif, bir makineli tüfekle birleştirilmiş bir dizi makineli tüfek yaratmaya başladı - manuel, havacılık, uçaksavar, tank. Tarihçiler ve kaynaklar, Fedorov saldırı tüfeğinin iç savaşa katılımı konusunda sessiz. Bu silahın kullanıldığı birimlerden tek söz, M. Bulgakov'da (bir paradoks!) Buldum. "Ölümcül Yumurtalar" romanında, OGPU operatörü Polaitis'in "sıradan 25 mermi makineli tüfek" vardı - "makineli tüfek" terimi hiçbir zaman akademiden çıkmadı. Mühimmatın kullanım şekli de bir gizem olmaya devam ediyor - ya Arisaka tüfeğinin kartuşu ya da yazarın mühimmatı. Ancak, 30'lu yılların başına kadar, Kızıl Ordu birçok ülkeden hafif makineli tüfeklerle silahlandırıldı. İki tank Fedorov makineli tüfekleri MS-1 tankının kulesine yerleştirildi ve bu formda Çin Doğu Demiryolundaki çatışmaya katıldı. - Bu, bu harika silahın son savaşıydı. Halkın Silahlanma Komiseri L. Vannikov "Halk Komiserinin notlarında" Fedorov'un saldırı tüfeğinin genellikle Stalin'in masasında bulunduğunu kaydetti; ama makine için hiçbir sonucu olmadı. 30'ların başında Kremlin'deki "sorumlu yoldaşları" sevmeyecek ve görevden alınacak. Nedenler? Zorlayıcı nedenler yok: ithal bir kartuşun kullanımından (ithal edildi mi; üretiminin kurulmasını ne engelledi?) Zırhlı hedefleri vurma yeteneği için fantastik gereksinimlerin sunulmasına (ancak, Fince'den sonra tamamen grotesk bir havan küreği benimsemişler) ...
Şekil - Otomatik Fedorov
Kalibre - 6.5mm, özel veya Japonca kartuş. Döner namlu kısa bir vuruş ile otomatiği. Cıvata iki larva tarafından kilitlenir, tetik çekiç mekanizması patlamalar ve tek atışlar sağlar. Dükkan çok rasyonel bir şekilde yapılıyor - satranç düzeninde kartuşlarla 25. İlk versiyonlarda, tüfek görüşü, daha sonraki versiyonlarda - sektör, AKM görüşüne benzer. Doğrudan atış menzili 300-400 metre olarak tahmin edilir.
Şekilde, Fedorov makineli tüfekler ile MC-1 tankın erken bir sürümü gösterilmektedir. Daha sonra tek bir makineli tüfek DT DT 7.62mm ile değiştirilecektir. Makine güdümlü Mühimmat% 25 oranında düşecektir. Makineli tüfek ateşinin yoğunluğu da azalacaktır: bilye tesisatında iki sandık yerine, şimdi yalnız duruyordu.
|Sistem adı ve ülke||Kalibre, mm||Uzunluk, mm||Namlu uzunluğu, mm||Çalışma prensibi||Boş ağırlığı, kg||Mağaza kapasitesi, parçalar||Ateş oranı, atış / dak.||Nişan aralığı, m|
|Fedorov, 1916. Rusya, SSCB||6.5||1045||520||Gövde geri tepme||4.4 + 0.8 (otomatik ve mağaza)||25||----||2100|
|AK-47,1947g. SSCB||7.62||870||414||Varillerden gazların uzaklaştırılması||3.8||30||600||800|
|STG-44, Almanya, 1944.||7.92||940||419||Varillerden gazların uzaklaştırılması||5.2||30||----||800|
1Not: Bir tutarsızlık var. B.N. Spavrochnik Beetle, Arisaki kartuşunu bir erimiş ve halka şeklinde bir oluk olarak tanımlar. Mavrodins kitabı ve “Science and Life” dergisi, welt kartuşunun ayrıca özel olmadığını da gösteriyor.
Kullanılan literatür:
Vlad. V. Mavrodin, Val. Vlad. Mavrodin “Yerli silahların tarihinden. Rus tüfeği
B. N. Zhuk “Otomatik tüfekler ve silahlar”.
“Bilim ve Yaşam” N5 1984, “Küçük silahlar” adlı makale A. Volgin.
“Teknik ve Bilim” №2 1984, “İlklerden Biri” Olmak A. Beskurnikov.