Yeni doğmuş bir çocuğun ilk defa gözlerini açtığı an çok mühimdir. Eskiden, yeni doğmuş çocukların görme yetenekleri henüz gelişmediğinden çevrelerindeki şeyleri seçemediklerine sanılıyordu. Günümüzde ise bu konuda yapılan çalışmaların vardığı neticeler, çocukların daha ilk doğdukları günden itibaren birçok şeyi görebildiğini ortaya koydu.
Mesela bebek gözlerinin önünde hareket ettirilen aydınlık bir cismi rahatlıkla takip edebilir. Çocuk doktorları bu konuda gayet basit bir test bulmuşlar: Kırmızı bir gül (ya da başka bir çiçek) çocuğun yüzünden 20 cm. kadar uzakta çeşitli yönlere hareket ettiriliyor. Çocuk gözleriyle çiçeğin hareketlerini takip ederek testin doğruluğunu, yani karşısındaki cismi görebildiğini ispatlıyor.
Dikkati çeken bir nokta da, çocuğun bu işi yaparken dikkatini vermesi ve kollarının ayaklarının tamamen hareketsizleşmesidir.
İlk haftalarda birçok anne, çocuklarının kendilerini diğer insanlardan ayırt edebildiklerini ve bunu göstermek için de değişik bir şekilde gülümsediklerini söyler. Doktorlara göre ise, bazı istisnalar hariç, ancak 6-8 haftalık çocuklar annelerini gördükleri zaman sevinçle gülümsemekte ve ellerini ayaklarını oynatmakta..
Üçüncü veya dördüncü ayda çevreleri çocuklar için daha çok yönlü ve daha enteresan oluyor. Mesela anneleri onlara yaklaştıkları zaman, çocuklar birkaç hafta önce olduğu gibi, sadece onların yüzüne bakmıyor, bilakis bütün hareketlerini dikkatle izliyorlar, öyle ki, kendilerine gülümsedikleri zaman, onlar da annelerine bir gülümsemeyle karşılık veriyorlar.
Altı aylıkken çocuklar artık anneleri odanın öbür ucundayken bile onları tanıyabiliyorlar hatta gülerek, çeşitli hareketler yaparak ilgiyi üzerlerine çekmeye çalışıyorlar.