Bugün yine cezaevinden bir mektup aldım. Yazar arkadaşımdan geldi. Aynı zamanda müvekkilim olur. Daha önce 30 Yıllık Hikâyesine burada yer vermiştim, merak edenler tıklayabilir.
Avukat olarak yapabileceklerimin sınırına vardığım için bu mektubu olduğu gibi yayınlıyor, artık savcılık üzerinden değil buradan suç duyurusunda bulunuyorum. Cezaevinde, kendisi gibi suçsuz (veya suçlu) olup cezası infaz edilmiş olsa da tahliyesi haksız yere engellenecek toplam kaç bin insan var bilemiyorum.
Mektubun sahibinin, bir ay sonra cezaevindeki 30 yılını bitirmiş olarak tahliye edilmesi gerekiyor. Ne var ki Cezaevi İdareleri’ne tanınan bir “yetki”, tahliyeleri hukuka aykırı da olsa her defasında 6 ay, toplam ise 6 yıl erteleme “hakkı” tanıyor.
Şöyle yazmış mektubunda:
“Cezaevi idaresi beni bırakmayacak. Pişman olduğuma dair dilekçe vermemi istiyorlar. Yani tutup kendime iftira atmalıymışım. Şu işe bak, bana boş yere otuz yıl cezaevi yatırdılar. Ailem onca acı çekti. Şimdi de tutup fazla yatırmaya çalışıyorlar. Tavrımı çok net belirttim. Eğer haksız-hukuksuz yere bırakılmazsam ölüm orucuna başlayacağımı belirttim. Bir canım var, o da gitsin!”
Onu biraz tanıyorsam, söylemek isterim ki, şaka veya blöf yapıyor değil. Onuru için sonuna kadar gidecektir ve bunun ölüm değil “hak edilmiş” bir tahliye olması için elimden geleni yapmaya çalışıyorum.