Bölüm 1141: Kazı
Ji Ning devasa duvara baktı. “Üstat, izin verirseniz önce kılıçlarımın bu duvarı özümseyip özümseyemeyeceklerini görmek istiyorum.”
“Tamamdır.”
Kuzeykuşak kılıçlarından biri hızla ileri fırladı ve duvara saplandı. Çat! Kuzeykuşak Kılıcı duvara zarar verememişti ama oracıkta, ucu duvara değer bir şekilde duruyordu. Kılıç ucunun olduğu yerde yavaş yavaş bir girinti oluşmaktaydı.
“Efendim, bu Koyuateşin Karataşı. Özümseyebiliriz!” Kuzeykuşak Kılıcı’nın yüzeyinde bir çocuk belirdi ve heyecanla Ning'e baktı.
Ning gülmeden edemedi ve Hükümdar Welkin'e döndü. “Teşekkürler, üstat. Meyveleriniz burada.” Ning içinde yüz meyve bulunan bir yeşim şişe çıkardı.
Hükümdar Welkin şişeyi aldı, içini tanrıhissiyle inceledi ve ardından başını salladı.
“İstediğin kadarını kullanabilirsin. Ben kaçtım.” Hükümdar Welkin Taştan Tamagil Duvarı'na yavaş yavaş saplanan Kuzeykuşak kılıcına baktı; artık kılıç duvara girmiş sayılırdı. “Benim bile alamadığım bu devasa duvar parçasını… Kılıçların özümseyebiliyor. Hahaha, hayat çok garip. Yine de yaşamkanı silahlarını geliştirmek zor iştir. Çok sayıda hazine özümseler ve malzeme olarak bir sınıra ulaşsalar bile, Evren Hazinesi olmak için asıl ihtiyaç duydukları şey içlerinde bulunan özlerdir. Yetiştirdiğim onca silahtan bir Evren Hazinesi bile çıkmadı.”
Bunu duyan Ning başını salladı. Evren Hazinesi yaratmak çok zordu.
“Ben sahipsiz Evren Hazineleri’ni aramayı tercih ediyorum.” Hükümdar Welkin konuştu. “Beni efendileri olarak almak isteyen birkaç tanesi var.”
“E vardır tabii üstat! Sonuçta siz bir hükümdarsınız!” Dokuztoz araya girdi. “Evren Hazineleri’nin hükümdarlara boyun eğmesi gayet normal. Ama bizim gibi Taolordları zaten Evren Hazineleri’yle nadiren karşılaşıyorlar… Be bir tanesinin onları efendileri olarak kabul etmesi ise daha da imkânsız bir mesele.”
Dokuztoz buna iyi bir örnekti. Kendisi antik gelişimcilerin değerli bir üyesiydi ve Antik ırkının hükümdarına ait değnek sanatlarına çalışan biriydi fakat Antik atasının Evren Hazinesi onu efendisi olarak kabul etmemişti.
“Evren Hazineleri sonsuz yaşama sahip varlıklardır. Öte yandan Taolordları sadece 108,000 kaos döngüsü yaşayabiliyorlar.” Hükümdar Welkin iç geçirdi. “Bir Taolordu'nu takip eder ve o Taolordu Taobirleşimi'nde başarısız olursa, efendilerinden ayrılmak zorunda kalacakları için acı çekerler. Bu nedenle, bir Taolordu'na fazla kapılmadıkları sürece genelde Ebediyet İmparatorları'nı efendileri olarak seçerler.”
“Haklısınız.” Doğruydu. Veda etmek herkes için zordu. Yaşamkanı silahları ve efendileri arasındaki ilişki doğa gereği bir nevi aile bağına benziyordu. Aynı şey Evren Hazineleri ve efendileri için de geçerliydi. Bu nedenle çoğu Evren Hazinesi sayısız kaos döngüsü geçmesine rağmen yitip gitmiş olan efendilerinin özlemini çekiyordu. Hatta genelde yeni efendilerini de eski efendilerine olan benzerliklere ve buna benzer şeylere göre seçiyorlardı. Yeni efendilerinin eski efendileriyle benzer bir kişiliğe, karaktere ve hatta Tao'ya sahip olması gerekiyordu!
“Tamam, artık gideyim. Sıkı çalışmayı bırakmayın. Umarım gelecekte sizinle tekrar karşılaşabilirim.” Hükümdar Welkin gülümsedi ve ardından uzay zamanı yararak ortadan kayboldu.
Ning ve Dokuztoz adamın gidişini izlediler; karmaşık duygulara kapılmışlardı. Onunla bir kez daha buluşma şanslarının pek yüksek olmadığının bilincindeydiler.
“Hükümdar… Taobirleşimi'nde başarılı olmalıyım.” Dokuztoz dişlerini sıktı.
“Başarmalıyım!!” Ning'in gözleri de kararlılık ve arzuyla doluydu.
Ne Ning ne de Dokuztoz Taobirleşimi'nde başarılı olacaklarını düşünmüyordu. Birden fazla Üstün Tao'yu birleştirmiş her Taolordu, Taobirleşimi'nde başarılı olduğu takdirde hükümdar seviyesine yükseliyordu ama bunu yapmak çok zordu. Üstelik Ning gibi Nihai Kılıç Taosu’nu takip eden biri için işler daha da zordu!
Kendilerine şimdilik güvenmiyor olsalar da, beklenti ve heyecanla dolu oldukları kesindi. Taobirleşimi var olan her Taolordu için nihai bir hedefti, fakat Ning için en önemli olan şey Yu Wei'yi diriltmekti.
……
Svish! Svish! Svish! Svish! Svish!
Ning uzayın karanlık boşluğunda durduğu sırada parmağını salladı ve diğer kılıçlarını da duvara gönderdi. Beş kılıç duvara saplanan ilk kılıcın etrafında dairesel bir konum aldılar.
“Çocuklar, elinizden geldiğince yiyebilirsiniz ve tabii bana da bin kilometrelik taşlar çıkarırsanız buna hayır demem.” Ning gülümsedi.
“Anlaşıldı, efendim.”
“Haha, efendimiz çok akıllı! Ona da biraz taş çıkarmamızı istiyor!”
“Bize bırakın.”
Kılıçların yüzeylerinde duran çocuklar çok mutluydu.
Dokuztoz da Ning'le birlikte karanlıkta süzülüyordu. Şaşkındı. “Karakuzey, ne planlıyorsun…?”
“Karakuzey Kılıçları, Koyuateşin Karataşını özümseyebildiklerine göre bana da istediğim kadar cevher çıkarabilirler.” dedi Ning. “Hükümdarların bile yerinden kıpırdatamadığı bu koca duvardan ufak parçalar almak işime yarayacaktır. İyi para edeceklerine şüphem yok.”
“Doğru diyorsun.” Dokuztoz keyiflendi. “Vov… Cidden bir servete bakıyorsun! Haha, Hükümdar Welkin'in bunu düşündüğünü hiç sanmıyorum. Düşünseydi, arkasını dönüp gitmezdi.”
“Abarttığın kadar değil canım.” Ning başını iki yana salladı. “Değerli olduğu doğru ama fazla kullanım alanı yok. Nadir olduğu için yüksek sayılabilecek bir fiyattan satılıyor; koskoca Sonsuz Diyarlar'da sadece üç bin metrelik bir rezerv olduğunu söylediler. Duvarın tamamını topladım diyelim, o kadarını nereye satacağım ki? Kim alacak?”
Kaynak sınırlı olduğunda, fiyatlar artardı. Kaynak ansızın çoğaldığında ise fiyatlarda ciddi bir düşüş yaşanırdı. Özellikle de Koyuateşin Karataşı gibi fazla kullanım alanı olmayan malzemeler için bu geçerliydi. Daha kullanışlı olsaydı, işte o vakit Ning gerçek bir servet elde edebilirdi! Hükümdar Welkin de başka arkadaşlarından yardım isteyerek ne pahasına olursa olsun bu duvarı öylece rahat bırakmazdı.
“Hükümdarlar için pek değerli değil ama bize göre epey yüksek bir fiyat.” Ning gülümsedi.
Çat çat çat. Kuzeykuşak Kılıçları özümsemeye devam ediyor ve bir yandan da yuvarlak cevherler kazıyorlardı.
Kuzeykuşak Kılıçları’nın bu malzemeden yaklaşık olarak üç yüz bin metre özümseyeceğini unutmamak gerekirdi. Onlar için sadece bin kilometrelik bir küre kazmak basit işti.
Bir saat sonra.
“Efendim.”
“Efendim, daha fazla kazamıyoruz.”
“Derine inmemiz mümkün değil.” Kuzeykuşak kılıçları Ning'e doğru seslenmeye başladılar.
“Nasıl?” Ning şaşırdı.
“Ne oldu ki?” Dokuztoz da konuştu. “O duvarın içinde bir şey mi var?”
“Evet.”
“İçinde Koyuateşin Karataşı yok.”
“Başka bir şey var ve onu özümseyemiyoruz.” Altı çocuk da hep bir ağızdan seslendi.
Ning ve Dokuztoz birbirine baktılar. İçlerinden bir his onlara bu duvarın hiç düşünmedikleri kadar büyük sırlar taşıdığını söylüyordu. Unutulmamalıdır ki bu duvar bir milyon kilometrelik uzunluğuna rağmen sadece bin kilometre genişliğindeydi ve çok düz görünüyordu. Tamamen tek bir cevherden oluştuğunu varsaysalar da, içinde farklı bir çekirdek mevcuttu.
“O zaman kazabildiğiniz kadar kazın.” Ning talimat verdi.
“Tamamdır.” Çocuklar onayladıktan sonra birlikte çalışmaya başladılar ve kısa süre sonra seslendiler. “Bitirdik!”
“Oh?” Ning iradesini göndererek kılıçlarıyla duvara biraz baskı uyguladı. Boom! Büyük bir parça duvarın geri kalanından koptu. Dairesel bir şekle sahip olan cevher bin kilometre uzunluğundaydı ve yalnızca iki yüz kilometre kalınlığa sahipti.
“Gir bakalım.” Ning yürüdü ve cevheri kavradığı gibi onu malikanesine çekmeye çalıştı. Cevher çok ağırdı ama Ning şansını denemek istiyordu. Boom! Cevheri kaldırdı ve malikanesine aktarmayı başardı.
“Değerli bir malzeme olduğuna şüphe yok. Şu anda sadece bin kilometrelik parçaları malikaneye sokabilecek gücüm var.” Ning gülümsedi. Ning gibi üstatlar kendi yeteneklerini ve kapasitelerini az çok kestirebiliyorlardı. Bu nedenle kılıçlara sadece bin kilometrelik parçalar kesmelerini söylemişti. Duvarın tamamı ise bu parçanın bin katıydı ve daha kalındı; ağırlığını düşünmek bile imkansızdı. Ayrıca merkezinde başka cevherler de bulunuyordu. Muhtemelen hükümdarların duvarı kaldıramamasının sebebi buydu.
“Karakuzey, bak!” Dokuztoz hemen Ning'e seslendi ve Ning de hızla adamın yanına uçtu. Taşların arkasında gümüşi beyaz bir malzemenin olduğunu görebiliyordu. Malzeme sembollerle doluydu ve bu semboller birleşerek devasa bir karakteri oluşturuyor gibiydiler.
“Bu yazıt… Mavi çiçek mührüne, Tozlurüya yazıtına ve Kızıldalga Tapınağı'nda gördüğüm karakterlere benziyor.” Ning gözlerini kıstı.
“Karakuzey, bu duvarın içinde büyük bir sır gizli olmalı.” Dokuztoz heyecanlandı.
……..