Yorgunum02:30
Uzun bir süreden sonra hayatımın en boktan iki gününü art arda geçiriyorum. Bir gün önce tacize uğrayıp tam bir saat boyunca yağmurda ıslanarak eve dönmeye çalıştıktan sonra, bugünde ailemden kötü bir haber aldım. Hiç konuşmak bile istemiyorum aslında ama yazmazsam ne yaparım ne ederim bilmiyorum. Gecenin 1'inden beride şehrin sokaklarında açık büfe aradım sigara almak için. Bulamadım, en son benim evin arka sokağında ki küçük suriyeli restoranını gördüm açık, tam kapatıyorlardı, çalışanlara sordum burada sigara alınacak bir yer var mı bu saatte açık diye. Tam anlamadılar sanırım ne dediğimi ama bir oğlan paketini çıkarıp üç dal sigara verdi hemen. Acıdılar halime sanırım. Tiryaki falan değilim, bu çarşamba arkadaşların yanında üç dört tane içmiştim-önce ise hiç-, ondan beri aklıma bile gelmiyordu. Tüm dertler üst üste binince bir andan gerçekten canım sigara çekti. Eşofmanlarımla saatlerce sokakları arşınladıktan sonra da imdadıma Suriyeliler yetişti. Verdikleri sigarayı da evde ocakta yakmaya çalışırken saçlarımın birazını da yaktım. Üç dal sigarayı on dakikada içtim, yarım saat boyunca da ağladım. Neye kime, kendime mi yoksa babama mı yoksa anneme mi yoksa ablama mı ağladığımı bilmiyorum.