Neredeyse otuz yıl önce, kitabında Narsisizm Kültürüİkonoklastik Amerikalı düşünür Christopher Lasch, savaş sonrası Amerika'da belirli bir varlık türü ortaya çıktığını yazdı. klinik terimler “narsisistik kişilik bozukluğu” kategorisine giriyor, dikkatsizlik ve aşırı takdir ve dikkat gerektiren bir patoloji.
Lasch, bu hastalığın tezahürlerini sosyal yaşamın çeşitli yönlerinde ve özellikle de ünlülerin dünyasında tanımladı. Şimdi ünlüler var siyasal alanı işgal ettitüm siyasal dünya, “ortak bir dürüstlüğü” olmayan, reklamcılık konusundaki susuzluğuna hizmet etmek için sahte bir popülizme başvuran insanların egemenliği altına giriyor. Donald Trump, bu aşındırıcı kültürün en üzücü yansımalarından biridir.
Cumhuriyetçi adaylık yarışına katıldığı günden itibaren, Trump aynı modus operandi kullandı: halkın dikkatini çekmek. Lasch’in yazdığı gibi, Trump’ın siyasete uyguladığı narsisistik mantık, çok yakından tanımlandığı aynı “kurumsal kültür” içine yerleştirilmiştir. Başarılı bir girişimci olarak Trump, yalnızca markasını geliştirme becerisini kazanmakla kalmadı, mümkün olduğu kadar çok sayıda tartışmanın merkezinde yer almak için mevcut tüm teknikleri kullanarak kendini bir meta haline getirdi.
Trump, özellikle cinsiyetçilik ve ırkçılık etrafındakiler olmak üzere siyasi doğruluk tabularını sürekli olarak ihlal ediyor. Bu, iki cephede kazanılan bir stratejidir: sadece spot ışığını ele geçirmekle kalmadı, aynı zamanda kendisi de yaptı. evde beslenen hayvan Sol, merkez ve orta sağ. Ana akım basının sürekli bir saldırı barajı ile birleştirildiğinde, bu büyük bir liberal-merkezci anti-Trump ittifakının imajını oluşturdu. Öfkeleri, yalnızca mültecilere icra emri, Trump'ın kendisini kuruluşuna karşı tek umudu olan taraftarları olarak sunmasına izin veriyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu gerçekten rahatsız edici bir olgudur. Fakat narsisistik döngüden ayrılıp Trump'ın bir semptom olduğu sorunları çözeceksek, doğru şekilde konuşmalı ve düşünmeliyiz.
Daha büyük düşün
Birden fazla yanlış yol var. çok düşünürler ve yorumcu sık sık Trump’tan “faşizm”Ya da tutumundaki“ proto-faşist ”fenomenleri tanımlayın. Bu çekici bir analizdir, ancak bu zekice olduğu ya da özellikle orijinal olduğu anlamına gelmez.
Fransa’nın Charles de Gaulle’i Cezayir Savaşı’nın ilk günlerinde olağanüstü hal ilan edildiğinden bu yana, Avrupa-Amerikan solu bu tür bir hareket için uyanık oldu; Gibi Lasch “Liberallerin faşizme olan saplantıları”, “faşist eğilimleri” veya “proto-faşizmi” tüm görüşlerinde, liberalizmin kendisinde olmayan “sosyalizmi sürünen sosyalizmi” tespit ettiği gibi, “faşist eğilimleri” veya “proto-faşizmini” görmelerini sağlar.
Evet, Trump'ın politikalarının çoğu tamamen insanlık dışıdır, ancak bu kendi içinde bir "faşist değişim" anlamına gelmez. Gerçek faşist totalitercilik çok özel bir durumdur; siyaset teorisyeni Hannah Arendt olarak tarif ettimkamu ile özel alemler arasındaki engellerin tamamen imha edilmesini gerektirir. Her şey olduğu gibi, bu Batı dünyasında henüz ayaktadır.
Yürütme düzenini protesto etmek için havaalanlarında biriken insanların görüşü, Trump'ın adını taşıyan dalgalanan pankartlar, bir narsistin arzuladığı tam anlamıyla paradoksal olarak. Daha da kötüsü, muhalif çıkan önde gelen Demokratlar ve ünlüler bazı protestolarını, halkının bir kenarı atarak, onları Lasch’in “benceelitlerin isyanı anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Her şey, Trump’ın protestocuların sıradan Amerikalıların sıkıntıları için biraz umurunda olmadığına dair mesajını gururlandırıyor. Ayrıca binlerce hayranı için onu bir model yapar; kendisi spot ışığını takip ederken, halkın ilgisini çekmek için birbirleriyle yarışırlar. Aşırı bencillikliği kamusal alanı zehirliyor; Ortak dürüstlük ve duyu normları, karşılıklı suçlamalar ve hakaretlerin çetrefilli bir zihniyetiyle yer değiştiriyor. Bu atmosfer yalnızca Trump'ın gücünü korumakla kalmaz, daha da önemlisi, gelecekte benzer şekilde toksik bir demagogun ortaya çıkmasına katkıda bulunabilir.
Öyleyse narsistin tuzağı kuruldu ve Trump'a karşı kampanya yapanların bundan kurtulmaları gerekiyor. Nihai hedeflerini Trump’ın başkanlığının çöküşüne düşürdükleri sürece, halkın hayal gücüne asla tutunmayacaklar. ABD'nin ve dünyanın geri kalanının ihtiyaç duyduğu şey, göç, işsizlik ve kitlesel “sökülme” gibi çok sayıda kritik problemi çözmeyi amaçlayan açık bir diyalog - yazar Simone Weil'in kopukluk hissi tespit Otoriterlik ve demagoji bir kuluçka makinesi olarak.
Bu sorunlarla yüzleşmeden, eleştirmenler sonlarına kadar yakınlaşırlar, Trump'ın etrafında yakın bir yörüngede sıkışıp kalırlar - siyasi fobileri ve kültürel antipatileri besleyen toksik tartışmalara karışırlar.
Yazar hakkında
Michail Theodosiadis, Doktora Adayı ve Akademik Mentor, Londra Goldsmiths, University of
İlgili Kitaplar:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = narsizm; maxResults = 3}