Ben de dâhil olmak üzere birçok uygulayıcı, diğer uygulayıcılarda küçük de olsa bir sorun bulabiliyor. Fakat bu sorunu diğerlerine gösterirken, acaba problemleri çözmeyi gerçekten istiyor muyuz? Yoksa daha iyi olduğumuzu ya da her şeyi diğerlerinden daha net görebildiğimizi mi sanıyoruz? Bazen diğer uygulayıcılardan uzaklaşıyoruz. Böylece kalbimizi geliştirme fırsatını kaçırmış olmuyor muyuz?
Shifu dedi ki:
Bizler bütünsel ilerlemenin ve bütünsel gelişimin üzerinde duruyoruz. (Zhuan Falun, 2. Ders)
Diğer uygulayıcılara sorunlardan bahsederken, çoğu zaman memnuniyetsizliğimi gösterirdim, beni dinleyenler kendilerini rahatsız hissederlerdi. Bunu yaptığımda sorunları daha kötü hale getiriyordum, çünkü sorunlara kendi takıntımı da ekliyordum.
Her uygulayıcı kendi takıntısını mevcut olan bir soruna ekledikçe uygulama ortamımız oldukça karmaşık bir hal almaktadır.
Bizler, bir uygulayıcının kendi sorunlarını bulmak için daima kendi içine bakması gerektiğini biliyoruz. Bu tür bir düşünce şekli, uzun bir uygulama sonrasında gelişir. O zaman bu, uygulayıcının ilk içgüdüsüdür.
Kendi içine bakmak çok etkileyici bir duygu. Farklı duygulardan ve görüşlerden etkilenmemek için, saf bir kalbe sahip olmalısınız. Ayrıca merhametli ve hoşgörülü de olmanız gerekir. Bu durumda, diğer uygulayıcılar sizin huzurlu durumunuzu hissedecek ve sakin bir zihinle sizi dinleyecektir. Sonra sorunlara birlikte bakabilir ve çözebiliriz. Böylece Dafa uygulayıcılarının arasında merhametli bir uygulama ortamı oluşur.
İngilizce metin: http://en.minghui.org/html/articles/2019/2/28/175995.html
Clearharmony'de yayınlanan tüm makaleleri kopyalayabilir ya da çıktı alabilirsiniz, fakat lütfen kaynak belirtiniz.