Hayat yolculuklarla ilgilidir: deneyimler kim olduğumuzu şekillendirir ve çoğu zaman onlar bir hedefe ulaşmanın en unutulmaz kısmı olur, değil mi? Peki, Stajyer Programı ne olacak, içeri girme yolculuğu nasıl? Sana deneyimimi anlatacağım.
Son dakikada Stajyer programına kaydoldum: Üniversiteden yeni mezun oldum ve Prag’da çalıştım – Her gün işe gidip gelmekten hoşlanmıyordum, bu yüzden Mlada Boleslav bana çekici gelmedi. Yine de, bir aylık erteleme işleminden sonra özgeçmişimi güncelledim ve içeri yolladım. Hatta bir cevap alacağımı düşünmedim – Son dakikada, her şeyi gönderdim. Dizüstü bilgisayarımda bir posta beliriyor: SKODA AUTO röportaj işlemine başlamamı istiyor. Beni merakla çağır!
O andan itibaren hızla koşmaya başladım: Dil sınavlarını tamamlama ve kişisel görüşme ayarlama arasında zorlandım . İşveren nazikti ve hatta bana bir telefon görüşmesi teklif etti. Ertesi gün telefon kararlaştırılan zamanda çaldı ve başladık. İlk başta korktum, ne bekleyeceğimi bilemedim, ama konuşma hoştu ve gerginlik düştü. O saatte, çalışmalarım, işim, yabancı deneyimlerim ve son olarak en az değil, Stajyer programından beklentilerim ve daha fazlası hakkında konuştuk. Sonuç olarak, Değerlendirme Merkezi’nin (AC) erken kapanış tarihi nedeniyle, ertesi gün başarım veya başarısızlığım hakkında beni bilgilendireceklerini kabul ettik.
Ertesi gün beklentilerimle uyandım. Telefonu izliyordum ve banyodayken çalmaması için dua ettim. Sonunda, telefon çaldı. İşveren, Değerlendirme Merkezi katılımcıları arasında seçildiğimi söyledi. Tek yakalamak AC’nin üç gün içinde gerçekleşmesiydi, bu yüzden gerekli bilgileri aldım, özellikle ne, nerede ve ne zaman oldu. Çağrının sonunda, AC’den bir gün önce Mlada Boleslav’da konut düzenlememe ihtiyacım olup olmadığı soruldu ve beni de şu anki Stajyerler ile tanışmaya davet etti – havalı! Etkinliğin adı, AC’den önce Pub’a umut verici geldi. Bir an için, AC’den önceki akşam pub’a gitmenin iyi bir fikir olup olmadığını merak ettim (saat 7.30’da başlayacaktı): ertesi güne hazır olmam gerekiyordu. Bununla birlikte, işveren bana oraya gitmek için ne kadar iyi bir fırsat olduğunu söyledi, ben de kabul ettim. Birkaç saat geçti ve Stajyer Takım Lideri , AC’ye yaptığı için beni tebrik etmem ve etkinliğin ayrıntılarını vermem için beni aradı. Dört gözle bekliyordum – kulağa çok hoş geliyordu!
Toplantı, saat 18: 00’de SKODA AUTO binasının önünde yapıldı. Sadece Mlada Boleslav’a girdiğimde SKODA AUTO’nun ne kadar büyük olduğunu anladım (kesinlikle sadece duvarlarla çevrili bir fabrika binaları kompleksi değil). Şirketin daha büyük ve daha küçük binaları şehrin her tarafına yayılmış durumda: Kanatlı ok logosunu her yere bulabilirim!
Toplantının geçmesine kadar geçen zaman gerçekten çok hızlı geçti. Diğer adaylarla ve kursiyerlerle tanıştım ve birlikte pub’a gittik. Birbirimizi tanımaya devam ederken, bu olay için bir adayı kaçırdığımızı duyduk (muhtemelen iyi uyumaktan korktuğumun üstesinden gelmişti?). Barda, hem adaylar hem de eski Stajyerler herkes çok güzeldi. Birkaç oyun oynadık, birbirimizi tanıdık ve çok sohbet ettik – tabii ki İngilizce. Kursiyerlerin bize tüm AC süreci hakkında daha fazla bilgi verememelerine rağmen, bize en azından “garantili başarı” ipuçlarını verdiler. Aynen bu olay , hepsinin bir parçası olmak istediğimi hissettirdi. Oraya şüpheci olarak girdim ve şunu düşündüm: “yarın sadece iyi sonuçlanmalı!” Pub ertesi gün için kararlaştırılmış bir toplantı süresi ile akşam 10 civarında yaptı. Geceleri otomotiv endüstrisi, yeni trendler ve SKODA AUTO’nun pazardaki konumu hakkında makaleler okudum: Kendimi hazırlıklı hissettim.
D-day buradaydı . Ne kadar gergin hissettiğime şaşırdım ama üstesinden gelmeye, rahatlamaya ve bütün gün eğlenmeye çalıştım. Belirlenen zamanda diğer adaylarla buluştuk – ben de önceki gece uyuyan kızla tanışmıştım. Değerlendirme Merkezinde aperatifler, içecekler ve kahve bulduk – Allah’a şükür kahve! Atmosfer rahattı ve bütün gün atlı karıncalar dönmeye başladı. Bütün gün hakkında bilgi aldık ve verilen görevler üzerinde çalıştık. Konuşmaları cesaretlendiren konuşmaları doldurmaya çalıştık: gerçekten öğle yemeğinden sonra uykum geldiğinde ve akşama kadar ayak uyduramadığımı hissettim. Öğleden sonra saat 6 civarında, en kötüsü geride kaldı. Sadece son adımı beklememiz gerekti: tek tek, son kararı duymak için çağrılırdık.
Ve işte hiç bir zaman unutamayacağım bazı kelimeler duyduğum yer: “EĞİTİMLER ARASINDA KABUL EDİLMESİ İÇİN ŞARTLARI BULUYOR”. Evet! Ve sadece bu değil, gün boyunca güçlü ve zayıf yönlerimin ne olduğunu da anladım: bu harikaydı, asla böyle kapsamlı ve yapıcı geri bildirim almadım (ebeveynler ve öğretmenler J hariç).
Binayı terk ettik. Günün başında sadece bireylerdik, sonunda bir takımdık: Stajyerler takımı . Zorunlu özçekimi bir hatıra için aldık, insanlar kutlamak için ev çağırdı ve sonunda elveda dedi: yıllık ortak maceramız daha yeni başlamıştı.
Kateřina Velechovská – Stajyer