Christian Johann Heinrich Heine, Almanya nın Düsseldorf kentinde Yahudi kökenli bir ailenin çocuğu olarak doğmuştur. Babası, işleri çok kez başarızıslık ile sonuçlanan bir tüccardır. Yine babasının bir iflasından sonra Heine, Hamburg a gönderilmiştir. Yanına gönderildiği amcası çok ünlü ve başarılı bir bankerdi. Heine de zamanla amcasının işini öğrendi. Daha sonra Göttingen, Bonn ve Humboldt üniversitelerinde hukuk okumaya başladı fakat edebiyat ile hukuktan daha fazla ilgiydi.
1825 de Hukuk Diploması nı aldı ve aynı zamanda dinini değiştirek, Protestanlığı seçti. Bu Alman devletinde hür bir birey olabilmek için gerekliydi. Aksi takdirde birçok Yahudi gibi hakları kısıtlanacaktı. Sadece Hristiyan lar herhangi bir iş yapma ve devlet dairelerinde çalışma iznine sahipti. Ayrıca Yahudi lerin üniversitede profesör de olması yasaktı. Bu Heine ın en büyük tutkularından biriydi. Dinini değiştirmesini kendisi " Avrupa kültürüne giriş bileti" olarak adlandırır. Heine nın birçok şiiri besteciler tarafından alınmış ve şarkı hâline getirilmiştir.
Şair olarak Heine sanat yaşamına "Gedichte" (Şiirler) adlı eseriyle 1821 de başlamıştır. Heine ın kuzenleri olan Amelie ve Therese e olan tek taraflı aşkı daha sonra onu aşk temalı ve ileride şarkı sözü olarak kullanılacak şiirler yazmaya sevk edecektir. "Buch der Lieder" (Þarkıların Kitabı) adlı eseri onun en kapsamlı şiir derlemesidir.
Heine, 1831 yılında Almanya dan ayrılmış ve Paris e gitmiştir. Orada ütopist sosyalistler ile arkadaşlıklar kurmuş ve sınıf ayrımsız, eşit toplum telkinleri veren Count Saint-Simon un yolundan giden insanlar ile tanışmıştır.
Heine yaşamının geri kalan kısmını Paris de geçirdi ve Almanya ya sadece bir kez 1843 te bir ziyaret için gitti. Eserleri Alman otoriteleri tarafından menedildi.
Heine hep Alman politika ve toplumunu eleştirmeye uzaktan devam etti. "Deutschland. Ein Wintermärchen" (Almanya. Bir Kış Masalı) adlı eserini yazdı. 1844 te arkadaşı Karl Marx bu eserini sahibi olduğu gazatede makaleler hâlinde yayımladı.
Kitaplarından biri Naziler tarafından yakıldı. Bu konudaki tek sözü: "Eğer bir yerde kitapları yakıyorlarsa, orada eninde sonunda insanları da yakacaklardır." (1821)
"Kadınların bizi mutlu etmek için bir tek usulleri vardır, oysa bizi mutsuz etmenin bin türlü yolunu bilirler."
"Tabii ki tanrı beni affedecektir, bu onun işi."
"Ölüm soğuk bir geceden başka bir şey değildir ; yaşam ise sıcak ve bunaltıcı bir gün."