Sudaki bir balık gibi
Herhangi bir amfibinin tasarımı, denize elverişlilik ve kara arasında makul bir uzlaşma arayışıdır. Pamukçuk söz konusu olduğunda, vurgu açıkça su yüzeyinde hızlı ve güvenli bir şekilde yürüyebilme becerisidir. Baltic Machine-Building Company, 2014 yılından beri tamamen kendi inisiyatifiyle bir amfibi geliştirmektedir. Çalışan prototipin ilk lansmanı Kasım 2018'de gerçekleşti. Montaj atölyelerindeki koşulların garajdakilerden çok daha iyi olmamasına rağmen, amfibi, karmaşık ve standart dışı mühendislik fikirleriyle ayırt edilir. Her şeyden önce, teknenin içine geri çekilebilir tekerleklerle birleştirilmiş dört tekerlekten çekişlidir. Böyle bir teknik çözüm için, geliştiriciler aksları, transfer kutusunu ve geri çekilebilir şasinin karmaşık kinematiğini yeniden tasarladı - toplam 12 patent başvurusu yapıldı. Stepnenin pruva üzerinde olağandışı konumunun iki nedeni vardır. Birincisi, Drozd'un yeterince sert bir şekilde demirlemesini sağlayan mükemmel bir çamurluk. İkincisi, elektrik santralinin yerleştirilmiş soğutma radyatörleri nedeniyle tekerleğin kıç tarafında yer yoktu. Ve pruva üzerindeki ağır stepne, teknedeki kütlenin dağılımı üzerinde faydalı bir etkiye sahiptir. Paraşüt iniş sistemini sabitlemek için ana amaçlarına ek olarak gövde üzerindeki bağlama takozları kullanılabilir. Geliştiriciler, aracın Hava Kuvvetleri ve Deniz Piyadeleri için faydalı olabileceğini doğrudan söylüyorlar. Potansiyel kullanıcılar arasında EMERCOM çalışanları da dikkate alınır: "Drozd", gerektiğinde yangınları sudan söndürmek için pompa olarak kullanılabilen güçlü bir su jetine sahiptir.
260 beygir gücündeki Steyr dizel motor, sürücü-dümenci ile ön yolcu arasındaki teknenin ortasında daha fazla denge sağlamak üzere konumlandırılmıştır. Yazarlara göre, tasarımın geliştirilmesi sırasında beş motor (yerli ve yabancı) denediler, ancak en hafif ve en kompakt olduğu ortaya çıkan Steyr'di. Seçilen Steyr, avantajlarına ek olarak, 300 l / s'ye kadar gücü hızlandırma potansiyeline sahiptir. Karada yakıt için seyir aralığı su üzerinde 800 km - 300 km. Motorun sürekli olarak yüksek hızlarda su üzerinde çalışmaya zorlanması nedeniyle (denize açmaya uygun çalışmanın özellikleri), mühendisler özel bir soğutma sistemi geliştirmek zorunda kaldı. Radyatörler arkadan menteşeli kapılara yerleştirilmiştir ve sivil kara versiyonuna göre çok daha verimli soğutmaya sahip ısı yüklü bir dizel motor sağlar. Santral, amfibilere olağanüstü bir denize elverişlilik sağladı: Planlama modundaki tekne, 70 noktalı bir fırtınaya başarıyla dayanırken suda 3 km / s hıza ulaşacak. Daha büyük bir heyecanla, su kütlelerinde seyahat hızının düşmesi bekleniyor. Karada "Drozd", ciddi arazi koşullarının üstesinden gelebilirken, maksimum 100 km / s hızlanır. Orijinal amfibi, ağır Amerikan SUV'larından ödünç alınan üç bantlı bir otomatik şanzıman ile donatılmıştır. Tasarımcı Sergei Tereshenkov'a göre, testler sırasında kontrol noktasının denize uygun ihtiyaçlara göre uyarlanması gerekiyordu. Drozd, belirli hızlanma anlarında, vites kutusu sensörlerinin uzun süreli bir artış (arazi kullanımının özgüllüğü) olarak algıladığı burnunu kaldırdı ve elbette vitesi düşürdü. Sonuç olarak, teknenin hızlanma oranı azaldı. Konjenital rahatsızlık, kontrol noktası yeniden programlanarak tedavi edilmeliydi.
"Drozd", planya modunda 20-30 km / s hızla kendini bir balina gibi kıyıya atabilir ve ancak o zaman tekerleklerine binebilir. Kompozit gövdeyle birleştirilmiş hafif ve dayanıklı karbon çerçeve, bu tür strese dayanmalıdır. Bu tür numaralar dünyadaki tek kişi tarafından gerçekleştirilir. Omurganın en alt noktasındaki yerden yükseklik 360 mm'dir ve bu da iyi geometrik yüzdürme sağlar. Tereshenkov'un giriş videolarından birinde proje üzerindeki tasarım çalışmasını nasıl tanımladığı ilginç. Ona göre, prototipin yapımı sırasında hiçbir estetik zevk öngörülmedi: 3D düzenleyicide, kompozit gövdeli 10 koltuk için iç mekanı basitçe "taktılar" ve işte bu kadar. Drozd ile formların işlevselliği gerçekten önce gelir. İlk kopyadaki gövde, toplam ağırlığı biraz artıran cam elyafıdır. Tasarımcılar gelecekte tamamen karbondan oluşan bir gövdeye geçmeyi planlıyor. Bunun amfibi maliyetini nasıl artıracağına dair bir bilgi yok. 2000 kilogramlık boş ağırlığı ile Drozd, gemiye bir buçuk ton yük taşıma kapasitesine sahiptir. Amfibiyi tahrip etmeden batırmak imkansızdır: Kapılar açık olsa bile, tekne pozitif yüzdürme özelliğini koruyacaktır. Teknenin ağırlık merkezi, devrilen "Drozd" eski konumuna dönecek şekilde yerleştirilmiştir. Denizde giden herhangi bir gemi gibi, amfibi, aynı anda karada sıkışmış bir aracı kendi kendine çekmeye yarayan bir vinçli bir çapa (stepnede bulunur) ile donatılmıştır.
Amfibi suyundaki hareket, kontrollü bir itme vektörüne sahip bir su jeti veya bir döner meme ile sağlanır. Bu, teknenin suda kelimenin tam anlamıyla kendi ekseni etrafında dönmesini sağlar.
Ordu perspektifi
"Baltic Machine-Building Company" nin amfibiyeninin temel özelliği, sudan çıkıp uygun olmayan bir kıyıya çıkabilmesidir. Bu amaçla, Drozda, geliştirilmiş çıkıntılara, dört tekerlekten çekişli bir şanzımana ve lastik basıncını değiştirme özelliğine sahip nispeten büyük 40 inçlik tekerleklere sahiptir. Bu arada, tekerleklerdeki basıncın merkezi olarak düzenlenmesi sistemi ilk kez ABD Ordusu'nun su kuşlarında ortaya çıktı - sudan bataklık bir kıyıya çıkmayı kolaylaştırdı. Ve savaştan sonra, sistem yerli ZIL-157 arazi aracında geniş bir seri halinde piyasaya sürüldü. Düz lastikli kamyon, yumuşak topraklarda arazi kabiliyetini önemli ölçüde artırdı. Yukarıda belirtilen tüm arazi sistemlerine ek olarak, Drozd tüm diferansiyel kilitlerle ve doğal olarak bağımsız bir süspansiyonla donatılmıştır. Bağımlı bir süspansiyon kullanılması durumunda, tekerleklerin gövdeye katlanması imkansız olacaktır.
Off-road amfibi, James Bond arabası adını veren denizaşırı gazetecileri etkilemeyi başardı. Aynı zamanda, Amerikalı gözlemciler Drozd'un askeri beklentileri hakkında şüphelerini dile getirdiler. Ve onlara katılmamak zor. Şimdi Rus ordusu için, böyle bir amfibinin ortaya çıkması açıkça ana öncelikler arasında değil. Son yıllarda ordunun buna hiç ihtiyacı yoktu. Sovyetler Birliği zamanlarından beri, VAZ ve UAZ'dan yüzen araba projeleri hayatta kaldı, ancak uygun bir gelişme göstermediler. Daha önce, Ural kamyonlarının pozitif kaldırma kuvvetini sağlamak için çalışmalar devam ediyordu, ancak bu orduda talep edilmiyordu. Bunun yerine, su engellerinin aşılması, mühendislik birliklerinin ve özel taşıyıcıların duba parklarına emanet edildi. Yüzer makinelerin konsepti genel olarak eksiktir. Bir yandan arabadan gelen tekne en mükemmel değil, diğer yandan araba oldukça vasat. Büyük ölçüde reklamı yapılan uçan arabalarda da durum aynıdır. Evet, böyle bir egzotikin tek kopyaları şu anda üretiliyor, ancak kimse uzun süredir kanatlı arabaları ciddiye almadı. Böylesine evrensel bir aracın operatörüne çok fazla şey empoze edilir: hem uçak kontrolünde beceriler gereklidir hem de uçuş sırasındaki risk seviyesi karada hareket etmekle karşılaştırılamaz.
Ordu için "Drozd" çok şartlı uyuyor. Gerçekte, düşman dişlere tüfekle donatıldığında silahfiberglas bir kara teknesinde on askeri savaşa salıvermek cinayet gibidir. En ilkel rezervasyon için, amfibi açıkça yeterli taşıma kapasitesine sahip değildir ve bu durumda kütlelerin yeniden dağıtılması, geminin dengesini olumsuz yönde etkileyecektir. "Pamukçuk" suda çok hızlı hareket edebilir - bu, şüphesiz avantajıdır. Ancak karada çalışırken, araç orduya şarapnellere karşı en basit korumayı bile sağlayamaz, olası bir patlamadan bahsetmeye bile gerek yok. Ve burada yerli zırhlı personel taşıyıcıları, sudaki düşük hız pahasına da olsa, "Drozd" dan yüz puan verecekler.
Son olarak, çok sayıda yabancı bileşenin kullanılması soruları gündeme getiriyor. Ve bir şekilde Styer dizel motoruyla (Tereshenkov'un kendisi yapamamasına rağmen) anlayabilir ve onu bir Rus analoguyla değiştirebilirseniz, otomatik şanzımanla her şey çok daha karmaşıktır. Rusya'da ne yazık ki henüz bu sınıftan bir "makine" bile geliştirilmemiştir. Tabii ki, temsilci Aurus'tan ödünç alınmadıkça: bunun için ünite Moskova şirketi KATE'de inşa edildi.
Her halükarda, boru bükücü ve römork üreten küçük bir makine üreticisi firmanın sahibinin kendi parasıyla dünyada benzeri olmayan bir amfibi inşa etmesi emsali saygıya değer. Sadece geliştirmenin müşterisini bulacağını umabiliriz.