çok çile çekmi$ ki$ler için kullanilan deyimdir.
hikayesi $öyledir:
tüfeğin icadından önce kulanılan ok ve yayın yay kısmına "keman" denirdi.
bu yayı gergin tutan ve genellikle kurutulmu$ hayvan bağırsağından yapılmı$ ipe kiriş
ya da çile
denirdi.
okun ucuna takılan ve hedefi delmesine yarayan madeni kısma peykan
denirdi.
ka$ların keman
a benzetilmesi, kirpik uçlarının da peykan
a benzetilmesi bu tanımlardan dolayıdır.
iyi yay geren ve okunu en uzağa atabilene "usta kemanke$" denilirdi.
sava$ alanlarında yıllarca "çile" denilen teli kuvvetle çekip yayını germi$ olanlar "- ben çok çile çektim" diyerek övünürlerdi.
(bkz: çilekeş
)