Sovyet liderlerinin hiçbiri korumayı Leonid Brejnev olarak değerlendirmedi.
9-e KGB Yönetimi: 1964 - 1982
CPSU Merkez Komitesi genel sekreteri olan öncül Nikita Khrushchev'in aksine, Leonid Brejnev kişisel gardiyanlarına memurlarına çok dikkatli ve hatta içten davrandı. Gardiyanların hiçbiri dokunulmaz olarak değerlendirilmedi, ancak Leonid Ilyich halkına gerçekten değer verdi, üstelik hayatındaki rolünü ve yerini anlayarak, liderliği önünde onları korudu. Genel sekreterin güvenlik görevlileri de aynı şekilde ödedi.
Merkezi vücut
Sovyetler Birliği'nin Leonid Brejnev başkanlığındaki zamanlara, nedense, modern “tarihçiler” durgunluk dönemi denir. O yıllarda ülke sessiz bir yaşam sürdü - birinin bakışına, belki de çok sakin. Ancak Leonid Ilich'in kendisi yalnızca barış hayalini kurdu. Araştırmacılara göre, Brejnev her türlü tehlikeyi çekti. Aynı anda iki Kremlin arsasının üyesiydi: 1953'te Beria'ya karşıydı ve 1964'ta Kruşçev'e karşı "parti darbesini" yönetti. Leonid Ilyich'in parti liderliğindeki uzun çalışmaları sırasında hayatı defalarca tehlikeye girdi ve ona karşı yüzlerce tehdit vardı.
Aynı zamanda, 60’in başlamasından bu yana, devletin ilk kişilerin güvenliğinden sorumlu otoriteler çok zor zamanlar geçirdi. 1960'te yer alan Nikita Sergeyeviç Kruşçev, ordudan devlete güvenlik kuruluşlarına kadar, şimdiden söylendiği gibi, güvenlik teşkilatlarından büyük bir indirim başlattı. Görünüşe göre "minnettarlık" kalmamış gibi görünüyor: bazı versiyonlara göre, ordunun Kruşçev reformları ile kısa sürede devlet başkanının görevinden alınmasının sebeplerinden biri haline gelen hoşnutsuzluğuydu ...
Olabildiğince, kesintiler de Dokuzların personelini etkiledi. Her şeyden önce, eski memurlar ve bölüm çalışanları görevden alındı, ancak bazen emeklilik yaşına gelemediler. Görevleri aynı anda azaltılmayan sistem, kendisine bırakılan güçleri yeniden birleştirmeye zorlandı. Personel üzerindeki yük, işten çıkarılan memurların sayısına oranla doğrudan arttı. Gönderi planlarını etkin bir şekilde dengelemek için, Ofis yönetiminin birçok pratik çalışma yapması gerekiyordu.
Vladimir Yakovlevich Chekalov, Aralık 9 8 ile Haziran 1961 2 arasında Bakanlar Kurulu ile SSCB KGB 1967 Müdürlüğü'nün başına geçti. Bir sonraki Nines şefi yardımcısı Sergei Nikolaevich Antonov'dur. İlginç bir şekilde, Antonov yılın sadece 22 Şubat 1968'sinde bölüm başkanı oldu ve ondan önce sadece "oyunculuk" olarak görev yaptı. Seleflerinin aksine, Sergey Antonov daha sonra terfi etti ve resmi olarak KGB başkan yardımcısı olmak üzere 15-e KGB Genel Merkezine yöneldi.
“Dokuz” un bir sonraki başkanı Yury Vasilyevich Storozhev, Sovyetin çok aydınlık bir dönemine düştü hikayeler. Dokuzdan aynı pozisyona transfer edildiğinde, Ağustos ayındaki 9 16'ten Mart 1974'a kadar olan NGB 24'in Genel Müdürü olarak görev yaptı. Bu Yuri Vladimirovich Andropov'un kararıydı.
Yuri Vasilyevich'in liderliği sırasında, 1'inci işletme departmanının yapısı önemli bir değişiklik geçirdi. Korunan alanların ve özel bölgelerin operasyonel ve teknik muayenesinde görev alan 20 Bölümünün 1 Bölümünün 9 Bölümü, bağımsız bir bölüme tahsis edildi. Gelecekte, bu ünite bir sayı değil, özel bir isim aldı - Operasyonel Teknik Departman. Zafer Geçidi 1945, Sovyetler Birliği Kahramanı, Baş Generali Mikhail Stepanovich Dokuchaev'in en genç katılımcısı olan başkan yardımcısı tarafından denetlendi.
Yuriy Storozhev, 9 Ofisinin başına geçtiğinde, KGB'nin statüsünü yükseltmek gibi büyük çaplı bir olay gerçekleşti. Temmuz 5 1978 Komitesi, SSCB Bakanlar Konseyi'ndeki bir bölümden merkezi bir devlet kurumuna dönüştürüldü ve SSCB'nin KGB'si olarak biliniyordu, daha önce olduğu gibi SSCB Bakanlar Konseyi altındaki KGB olarak tanındı.
Aile iş
“Dokuz” un yönetiminin ondan önce tüm görevlerle yeterince başa çıktığını söyleyebiliriz. Ve 1964'te ülkeyi yöneten Leonid Ilyich'in kendisi, korumalara çok şanslıydı.
Uzun yıllar boyunca, Leonid Ilyich Brezhnev’in güvenlik şefi Alexander Yakovlevich Ryabenko idi. Onların tanışması, CPSU'nun Dnepropetrovsk bölge komitesinin 1938 yaz başkanının şoförlüğünü üstlendiği 20 yaşındaki güçlü bir erkeğin görevlendirildiği 32 yılında başladı. Savaş onları geçici olarak ayırdı, ancak zaferden sonra tekrar bir araya geldiler ve Brezhnev'in 1946'ta ölene kadar yılın 1982'inden birlikteydiler.
Burada da profesyonel bir özellik görülebilir: tıpkı Stalin’li Nikolai Vlasik gibi, Alexander Ryabenko, diğer şeylerin yanı sıra, Leonid Ilyich’in çocuklarına bakma görevini üstlendi. Yardımcısı Vladimir Timofeevich Medvedev de aile meseleleriyle uğraşmak zorunda kaldı.
“Ryabenko beni yardımcısı olarak atamadan önce,” diye hatırlıyor Vladimir Medvedev “Arkasındaki Adam” adlı kitabında, ilginç bir hikaye yaşandı. 1973’te, Brezhnev, Yuri’nin karısı Lyudmila Vladimirovna’yı Nizhnyaya Oreanda’da dinlenmeye davet etti. Daha sonra altı ya da yedi yaşlarında olan Andrew ile birlikte aldı. Leonid Ilyich torununu çok sevdi. Hareketli, meraklı bir çocuk, büyük bir dağlık bölgeyi keşfetmek, uzun saatler boyunca ortadan kayboldu, hane her zaman endişelendi, güvenlik tarafından aranması gerekti. Leonid Ilyich, Ryabenko'dan Andrew'u sürekli gözetim altında tutması için birini seçmesini istedi. Seçim bana düştü.
... Bir zamanlar biraz geç kaldım ve Andrew yalnız kaldı. Küçük bir bambu korusunda buldum, bir çocuk genç ağaçları kırıyordu. Zaten çok az kişi vardı.
“Andrei, yapamazsın” dedim.
“Evet, yapamazsın” diye cevapladı ve kırılmaya devam etti.
Sonra onu arka koltuğa tokatladım. Oğlan kırıldı:
- Dedeme söyleyeceğim ve o seni kovacak.
Döndü ve eve gitti.
Torun onun şaplak attığını söylerse ne izlerdi? Özel bir bekçiydim. Leonid Ilyich'in en ufak bir hoşnutsuzluğu artık burada olmamam için yeterli. Fakat görünen o ki, sadece torununu delice sevmekle kalmayıp, aynı zamanda ondan talep etmeye çalışan bu adamın karakterini zaten biliyordum.
Daha sonra anladığım gibi, Andrei sadece büyükbabası değildi, kimseye kavgamız hakkında hiçbir şey söylemedi ...
... Bir süre sonra, Alexander Yakovlevich Ryabenko oldukça rahat bir ortamda, havuz başında bana şöyle dedi:
- Yardımcım olarak atandın.
“Güveninizi haklı çıkarmaya çalışacağım” diye cevapla askeri bir şekilde.
Ondan önce Ryabenko Leonid Ilyich ile sohbet etti. Bu gibi durumlarda olması gereken güvenlik sorumlusu, beni şöyle tanımladı: Davayı açık, sürekli, içmiyor, konuşmuyor.
- Bu ne Volodya mı? - Brezhnev'e sordum. - Andrei ile kim gider?
- Evet Bu arada, iki yıldır milletvekillerimin yerini alıyor.
- Henüz genç değil misin?
35 yaşındaydım. Ve Ryabenko şöyle hatırlattı:
- Bölgesel kurulda ilk seni beklerken, Leonid Ilyich, kaç yaşındaydın?
Başka soru gelmedi. Bu aileye kendim olarak girdim. Leonid Ilyich'i bir iş seyahatine çıktığımızda her şeyi bir çantaya koyduğum ve paketlediğim noktaya kadar.
… Kişisel güvenliğin kişisel olarak adlandırıldığına hala inanıyorum, çünkü birçok bakımdan bu bir aile meselesi. ”
Haziran 1973’te Vladimir Timofeevich, Leonid Ilyich’e ABD’nin tarihi gezisinde eşlik etti. Ayrıca, SSCB liderinin güvenliğinden de sorumlu olan Amerikan güvenlik örgütü profesyonel örgütü, aynı zamanda ona olan doğal profesyonel ilgiydi.
Leonid Ilyich Brejnev ve Richard Nixon, Washington'daki Beyaz Saray'ın bahçesinde. 1973 g Foto: Yuri Abramochkin / RIA haber
“İkamet Kamp David'de orada yaşayan cesur Denizciler tarafından korunuyordu” diye hatırladı. “Korumalarımız yanlarında yer almaktadır.” Amerikan meslektaşlarını - nasıl hizmet ettiklerini, nasıl dinlendiklerini ve nasıl beslendiklerini izlemek çok ilginçti. Ve tekrar - karşılaştırma bizim lehimize değil. Et biftek, meyve suları, su, vitaminler. Onlardan gelen gücümüz dünyadan cennet gibidir. Geleneğe göre, gizli servisleri gardiyanı ve genel sekreterimizi taşıyor ... Ziyaretin sonunda Nixon, Brezhnev'i Los Angeles yakınlarındaki bir yer olan San Clemente'deki çiftliğine davet etti ... 23 Haziran 1973 orada nadir bir olay meydana geldi. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı muhafızları, KGB memurlarının onuruna bir resepsiyon verdi. Toplantı, rahat ve eğlenceli bir atmosferde bir restoranda yapıldı. Muhtemelen, ilişkilerimizin bütün tarihinde, ne iki ne de en büyük iki gizli hizmetin böylesine bir şöleninden önce veya sonra ... ”
Mesleki geleneklerin sürekliliği
Nikita Kruşçev zamanında Politbüro döneminde, Leonid Ilyich’in kişisel güvenlik grubunun ilk memurları Ereskovsky, Ryabenko ve Davydov idi. Ereskovsky yaş grubu emekli olduktan sonra, gardiyan grubu emekli oldu ve Alexander Yakovlevich başkanlık etti.
Astlarının arasında kalıtsal bir koruma görevlisi Vladimir Viktorovich Bogomolov vardı. 30'un sonunda babası, profesyonel kariyerine Stalin'in kaldığı yerdeki güvenliğini güçlendiren ünitede başladı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, SSCB'nin NKVD'si aracılığıyla Viktor Stepanoviç Bogomolov, iki kez 3 Belorussian Cephe Komutanı Ivan Danilovich Chernyakhovsky'nin iki kez Sovyetler Birliği'nin kahramanı olan efsanevi Sovyet komutanına bağlandı. Bir kabuk parçasının ölümcül bir şekilde gardiyanını yaraladığı sırada Ordu General Chernyakhovsky ile birlikte olan subay Bogomolov'du. Babasının askeri geçmişi hakkında ayrıntılı bir hikaye sonsuza dek oğlu Vladimir tarafından hatırlanmıştı. Savaştan sonra, Lavrentiy Beria'nın nasıl bağlandığının hikayesinin yanı sıra Viktor Stepanovich'i koruma grubuna gitmesi için canlandırdı.
Oğlunun kaderini belirleyen babanın profesyonel bir şekilde olması mümkündür. Vladimir Viktorovich, Leningrad'da SSCB'nin KGB'sini ve 401 Ofisi'nin bölümlerinden birinde birkaç yıl çalıştıktan sonra, 9 bölümünün 18 şubesinde, 1'de 1971 şubesinde görevli özel bir okul numarası XNUMX'ten mezun oldu. CPSU Merkez Komitesi.
Brezhnev'in efsanevi güvenlik görevlilerinden biri Valery Gennadievich Zhukov'du - o yıllarda 30'in hemen arkasındaydı. Leonid Ilyich sadece içtenlikle ona "Roly Zhukov" dedi. “Roly”, Viktor Vasnetsov'un ünlü resminden epik bir savaşçı gibi görünmekle kalmadı, aynı zamanda doğanın olağanüstü fiziksel gücüne sahipti.
Bu nedenle, Prag ziyareti sırasında, görev değişikliğinin bir parçası olarak Zhukov'a, Çek Cumhuriyeti ikametgahı topraklarında Çekoslovakya'nın başkanı ile birlikte yürüttüğü genel sekreter eşlik etti. Profesyonel güvenlik personeli biliminin gerektirdiği gibi, korunan kişinin yolu, yabancı nesneler ve engellerden arındırılmalıdır. Ve, korunan kişilerin üzerine çıktığı raylardan birinde Valery, hareketi açıkça engelleyebilecek bir taş çiçeklik gördüğünde, iki kez düşünmeden, daha derine çömeldi ... bu "taş çiçeğe" sarıldı ve kalktı ve yoldan birkaç metre uzaklaştı. Hiç kimse buna dikkat etmeyecekti, ancak kelimenin tam anlamıyla dört saat içinde dört (!) Çekoslovak güvenlik görevlileri, ne kadar uğraşırlarsa yapsınlar, bu çiçek yatağını yerine geri getiremedi, hatta basitçe yükseltemedi.
Valery Gennadyevich, Alexander Yakovlevich'in işten iki kez işten çıkarılması - ve Leonid Ilyich yönüne iki kez geri dönmesi sonrasında profesyonel çevresinde gerçekten efsanevi oldu. Ne denir, anı hissedin ...
Brezhnev'in ölümünden sonra Valery Zhukov çalışmalarına, SSCB'nin KGB 3 Bölümünün 18 bölümündeki 1 şubesinin 9 inci operasyonel grubunda devam etti. 1983’te, Vyacheslav Naumov bu grubun emrindeki efsanevi Mikhail Petrovich Soldatov’dan batonu devraldı. Zhukov'a, Rusya'nın Ulusal Korumalar Birliği (NAST) başkanı olan uzmanımız Dimitri Fonarev'in akıl hocası olmaya talimat veren Vyacheslav Georgievich idi.
Vladimir Georgievich Peshorsky’nin oğlu Vladimir, Valery Zhukov’un çıkış koruma görevlilerinin 1974’in vardiyası ile çalıştı. Viktor Georgievich, profesyonel kariyerine 1947 yılında Nikolai Vlasik Devlet Eğitim Kurumunda başladı ve Joseph Stalin rotalarında çalıştı. 1949'ten 1953'e kadar Viktor Peshtersky, tüm proje katılımcılarından koruma kaldırılıncaya kadar Sovyet nükleer fizikçilerinden birine bağlandı. Victor Georgievich, kariyerini 1973'te, 1961 ile birlikte çalıştığı RSFSR Gennady Ivanovich Voronov'un Bakanlar Kurulu Başkanı CPSU Merkez Komitesi'nin Politburo (Presidium) üyesinin güvenlik departmanı başkanı olarak tamamladı.
Mesleki geleneklerin sürekliliği hakkında konuşmak gerekirse, elbette, oğullarının layık savaş haklarını ayağa kaldıran babaların rolünden uzak durmamalı. Ancak SSCB KGB Ofisi 9-th Ofisinde herhangi bir "çekme" hakkında konuşamıyordu. Korumacılık ve kolay kariyer gelişimi için kalıtım, kategorik olarak personel hizmetleri tarafından memnuniyetle karşılandı. Oğullar, babalarının hizmet verdiği bölümde, kişisel başarılarla kaydolma haklarını kanıtlamak zorunda kaldılar.
Ve birkaç mümkün oldu. Bu profesyonel zirveye ulaşan genç subaylar, yönetimde efsanevi olan soyadlarını, hiçbir zaman ailenin onuruna şüphe duymadan, gururla taşıdılar. Bu memurlar Evgeny Georgievich Grigoriev, Viktor İvanoviç Nemushkov, Dmitry İvanoviç Petrichenko, Vladimir Viktorovich Bogomolov, Vladimir Viktorovich Peshtersky, Alexander Mihailovich Soldatov idi.
Bu insanlar sayesinde, hiçbir dokümanda, protokolde veya çevrimiçi yardımda kaydedilmemiş olan "dokuz" un tarihini geri yükleyebiliriz. Mesleki geleneklerin babalarından oluşumu hakkındaki bu hikaye zaten ağızdan oğullara ve sadece bu hikayeye layık gördüklerini söyleyenlere aktarılıyor. Onların anılarına tekrar tekrar dönüyoruz.
Kaddafi'den binlerce dolar
Bu dizinin materyallerinde daha önce de belirtildiği gibi, Dokuz'un görevleri yalnızca ülkenin liderliğinin değil, aynı zamanda parti ve hükümetin davetiyesinde SSCB'yi ziyaret eden seçkin konukların güvenliğini sağlamaktı. Sovyet devletinin başkentinde sık sık misafir Arap devletlerinin liderleriydi. Durumlarına göre, o zaman Lenin (ve şimdi Vorobyovy) dağlarındaki devlet mülklerinde korumalı bir ikamet yeri sağlandı. Bu eşsiz kompleksin güvenliği, 2-th Ofisinin 7 bölümünün komutanı 9-I tarafından sağlandı.
1976'te, SSCB hükümetinin daveti üzerine, Libya Devrim Komutanlığı Konseyi Başkanı Muammar Kaddafi, ilk kez ülkemizi resmi olarak ziyaret etti. “Dokuz” un yanı sıra seçkin misafirlerin güvenliği de “ilgili kurumlar” - “yedi” (KGB’nin SSCB Bakanlar Kurulu’ndaki 7 departmanı, o sırada diplomatik birliklerin gizli gözetimi ve korunması olarak görev yaptı), istihbarat servisi, karşı istihbarat, polis tarafından sağlandı. ve diğer uzman kuruluşlar.
Muammer Kaddafi'nin Moskova'ya resmi ziyareti. Fotoğraf: İmparatorluk Savaş Müzesi
Dokuz yönetim tarafından atanan Gaddafi muhafız grubu, sıcak mizacı ve savurganlığı için önceden yönlendirildi. Ama olanları, Dokuzların tecrübeli subaylarına bile şaşırttı.
Kaddafi, 8 numaralı devlet evinde Lenin Tepeleri'nde yaşıyordu. Standart devlet arazisi, her zaman bakımlı, bakımlı, ancak ağaç ve çalılıklarla çevrili dar bir alan, kapıda bir bekçi kulübesi ve ayna döşeli patikalar bulunan iki katlı bir evdi. Tüm bunlar, meraklı gözlerden alarmlı neredeyse üç metrelik bir çitle korunuyordu.
Güvenlik ziyaretleri için belirlenen prosedür uyarınca, 18 bölümünün 1 şubesinden bir görevli memur 24 saat boyunca konakta kaldı. Bu durumda, Vyacheslav Georgievich Naumov oldu.
Resmi ziyaretlerin bir özelliği her zaman öngörülen protokole uygunluğun doğruluğu olmuştur. Yalnızca güvenlik grubu değil aynı zamanda ziyaretin güvenliğini sağlamadaki tüm KGB mekanizması da Polar Star'daki gibi her zaman bu resmi programa odaklandı. Köşkteki ana araba kalıntısı kalmadı. Görevli memur hızlandırıcı bir Volga'ya sahipti, ancak bu araçların her ikisi de gece protokol zamanında, ancak Kremlin'de anında hazırdı. Emir buydu. Görevli memurun çağrılması üzerine, araçlar tam anlamıyla on dakika içinde yerinde olabilirler.
Geldikten sonraki ikinci akşam, genç Gadhafi - ve o sırada 35 - 36 yaşındaydı (doğum gününü asla ilan etmedi) - saray veya sevdiği Bedevi çadırı gibi değil, yakın bir konakta kıyaslanamaz derecede sıkıcı hale geldi. Görünüşe göre, sabahları saat iki civarı, Moskova büyükelçiliğini aradıktan sonra pencerelerinin altında araba bulunmadığını fark ederek, bir büyükelçilik aracının konağına gönderilmesini istedi. Elbette araba geldi, ama korunan alana girmesine kim izin verecek?
Beklemeye alışkın olmayan ve kişisel özgürlüğün en ufak kısıtlamasına tamamen sabırsız olan Muammer Kaddafi, çitin alçak olduğu ve ... üzerine tırmandığı bir yer buldu. Bu dükkandaki meslektaşlar için "dokuz" dan hikayenin resmi sürümüdür. Ancak burada durumu hayal etmek önemlidir. Vyacheslav Georgievich, büyük olasılıkla Kaddafi'nin sadece kapıdaki kapıyı açtığından ve görevdeki komutanın ofisinin çalışanının bunu görev odasına bildirmediğinden emin. Koşullar netleştirilirken, ensign inatla kapıya çıkmadığı ve sokakta nasıl olduğunu bilmediği (ensign) bilmediği üzerinde durdu ... Bu nedenle, her şeyin iyi göründüğü, Arap konuğunun “jimnastik egzersizlerinin” bildirildiği bildirildi.
Issız bir sokakta bekleyen bir araba onu gece boyunca Moskova büyükelçiliğine sürükledi. Doğal olarak, her şeyi gören "yedi", Libya elçiliğinin aracının rotasını takip etti.
Sabah, kıdemli Teğmen Naumov, bir “majordom” (tabii ki, yönetim kurulunun yönünde) hakları üzerine, hükümetin ikinci katında seçkin bir misafiriyle resmi bir izleyici kitlesi istedi. Konuk çoktan uyandı ve kendi adına konuşmanın düzenlenmesiyle ilgili herhangi bir sorun olmadığına bakarak çok iyi bir ruh hali içindeydi. Son derece kibar bir şekilde, genç bir KGB görevlisi, bu şekilde, muhtemelen İngiliz tarzında bile olsa, Moskova’da gece yürüyüşlerinin çok romantik anlar olduğunu ve onları daha iyi hale getirmek için, seçkin misafirlerinden bunu önceden bildirmelerini istemek istediğini fark etti. Birinci kata protokol servisi. Gaddafi’nin davranışının özelliklerini “her gün” seviyesinde anlayanlar, Vyacheslav Georgievich'in isteğine cevap olarak duyabildiğini hayal edebiliyorlar ... Ancak hikayenin kendisi burada bitmiyor.
Çok eski zamanlardan beri, uluslararası protokol alanında, resmi yabancı delegasyonlar, misafirlerine sıcak karşılamalarından dolayı teşekkürlerini ifade etme geleneğini geliştirmiştir. Kural olarak, protokol servisinin memurları, delegasyon başkanı adına güvenlik için hediyeler gönderdi. Bu prosedür çok eğlenceli ve "dokuz" memurları için sayılamayan sayıda "tuzaklar" vardı.
Leonid Brejnev ve Muammer Kaddafi (ön planda). Fotoğraf: AFP
Kaddafi, gençliğine rağmen, görünüşe göre zaten bunu biliyordu. Ya da daha büyük olasılıkla, son anda elçilik asistanları tarafından kendisine istendi. Aksi takdirde, Muammar Kaddafi, Vnukovo-2’e gitmeden önce, konağın şefi Vyacheslav Naumov’u çağırdığını ve ona şüpheli kalın bir zarf verdiğini açıklamak çok zordu. Bir tercüman aracılığıyla, bunun 21’in KGB’nin “istedikleri herhangi bir şeyi alabileceği” bin (daha fazla değil) Amerikan doları olduğunu açıkladı. Avluda 1976 yılını hatırlıyoruz. Genç nesiller için, SSCB'de hiçbir eşanjör olmadığının açıklığa kavuşturulması gereksiz olmazdı. Ve hatta "Huş" un sevilen tüm dükkanları bile yabancı malların ödemesi olarak para aldı.
Para birimini “dokuz” memurlarına armağan olarak almak kesinlikle yasaktır. Herkes bunu, hiçbir yerde olmamakla birlikte, herhangi bir talimatta böyle bir yasak yazılmadığını anlamıştı.
Otomobil pazarı havaalanına gidince Vyacheslav Georgievich, bölüm başkan yardımcısı Viktor Petrovich Samodurov'u aradı ve Kremlin’in 14 binasındaki ofisine geldi. Önüne bir zarf koyarak, Vyacheslav Naumov bir kaç kelimeyle Arap konuğunun dileğini dile getirdi.
Ve burada olanlara kişisel korumada bir meslek okulu adı verilir. En deneyimli, en zeki, ancak en geniş ruh adamı olan Binbaşı General Viktor Samodurov, baba olarak, genç memura gizli bir şekilde hitap etti: “Dinle, Slava, çünkü kimse sana bu zarfı nasıl verdiğini görmedi?” - “Kimse” - “Öyleyse kimse ve neden hepsini ikiye bölmediniz: genel olarak 11 ve kendiniz için 10? ”Bu okula giden herkes o anda ve bu sorunun Vyacheslav Naumov'un kısa bir cevabı olduğunu biliyordu:“ Sorun değil ” ". Bu bir test. "Dokuz" da en karmaşık, karmaşık ve zor - vicdan testi. Veya, gazilerin dediği gibi, "zımpara kağıdı" kontrol edin.
Vyacheslav Georgievich, Viktor Petrovich'e biraz farklı şekilde cevap verdi: “Yapamam”. Ancak konuşulanın tonlaması (bu öğretilmeyen şeydir: bu sadece kişinin içinden gelir, memurun ahlaki çekirdeğinden gelir) ve kuru yüz ifadeleri tam olarak doğru cevap anlamına gelir: “İzin verilmez”.
“Seni bunun için sevdiğim şey bu” diye cevapladı baş baba ve yeşil kağıtları zarfa geri getirdi.
Saddam Hüseyin'in Tabancası
“Dokuz” da süreklilik mantığını izlemeye devam ederken, o zaman Vyacheslav Georgievich Naumov'un Mikhail Petrovich Soldatov tarafından komuta edilen 3 şubesinin 18 inci operasyonel grubunda çalıştığını not ettik. Uzun bir tarihçesi nedeniyle, Mikhail Petrovich KGB Başkanı Vladimir Semichastny'nin en tehlikeli düşmanı oldu. Rütbe ve sonuçları hayal edin ... Ve Nikita Kruşçev'in iktidardan uzaklaştırılmasından sonra, ağır bir rezalet yaşadı, ancak profesyonel yönetim becerileri unutmadı. Bölüme geri dönme zamanı.
“Babam başka bir birime devredildi - komutanın ofisi (devletin belirttiğinin korunmasını sağlamak için) - NAST Rusya'nın üyesi KGB binbaşı emekli Mikhail Petrovich'in oğlu Alexander Soldatov'u hatırlıyor. - Küçük bir hemşire olarak kırsal bir hastaneye geçmek, şehrin ana hastanesinin başhekimi ile aynıdır. Babam için büyük bir darbe oldu, ancak Büyük yıldızlar onu hala terk etti. Bir süre sonra, uzun zamandır tanıdığı biri, genel rütbeli büyük bir lider, oraya geldi. Babasını tanıdı ve “Burada ne yapıyorsun?” Dedi. Babam herşeyi anlattı. “Ve eğer büyük bir düşüşle biriminize geri dönmek zorunda kalırsanız, gider misiniz?” Babam en azından sıradan bir tanesini kabul etti. Gerçekten düşüşte kişisel güvenlik bölümüne geri döndü: büyük bir teğmen konumuna getirildi.
Büyükbabada babası yıllarca 20'i geçti ama sonunda haklı bir terfi bekledi. Görevlerden birinde Alexander Ryabenko ile bir araya geldi. Babası için dedikodu yapmaya karar verdi ve bir keresinde Brezhnev'e sordu: "Kruşçev'i olan Misha-çingeni hatırlıyor musunuz? En zengin deneyime sahipti." Babası Çingene'yi çağıran Kruşçev'di: esmer, saçları dalgalıydı, “Siyah Gözler” seslendirdi ... Ve Brezhnev için, Livadia'ya bir gezi günü için planlanmıştı. İşte Ryabenko Soldatov'un önce eğitime gitmesini önerdi. Babama bir görev verildi, her şeyi oyada sıraladı. Bundan sonra, Birlik genelinde Brezhnev'le ve en sık Yalta'ya iş gezileri başladı.
Denizaşırı geziler vardı, örneğin Hindistan'a çok ciddi bir stratejik iş gezisi. Babam iki haftada oraya gitti. Tüm protokolü yeniden yazmak, tüm toplantı düzenleme sistemini elden geçirmek gerekliydi. Başlangıçta, örneğin, Brezhnev'in, balta baltası ile iyi işlenmiş bir onur bekçisi tarafından karşılanacağı planlanmıştı. Bu baltalar babayı alarma geçirdi ve Hintli ile silahlı muhafızları ulusal kıyafetli kızlarla ve çelenklerle değiştirmeye karar verdi. Brezhnev çok memnundu, geziden sonra şahsen babasını davet etti, ziyaretin mükemmel organizasyonu için kendisine teşekkür etti ve teğmen albay rütbesini aldı. Babası çok takdir edilir. Burada, Kruşçev bana bir ana verdi ve Teğmen Albay Brejevev bana bir tane verdi. ”Dedi.
Görevi yerine getirme konusundaki tamamen kendine özgü yaklaşımı sayesinde, Mikhail Soldatov sadece Leonid Ilyich ile çalışmaktan etkilendi. Bölümün diğer layık memurlarından daha fazla, yabancı delegelerin başkanlarıyla çalışma emaneti oydu. O zamanki genç Iraklı politikacı Saddam Hüseyin ile olan ilişkisinin tarihi (daha fazla değil, daha az değil) özellikle dikkat çekici. Zaten Hüseyin’in Moskova’ya ilk ziyaretinde, aralarında karşılıklı güven oluştu. Kısa süre sonra Irak'tan gelen konuk SSCB'ye geri döndü ve yine Mihail Soldatov onunla çalıştı.
Leonid Brejnev ve Saddam Hüseyin. Fotoğraf: allmystery.de
Alexander Soldatov, “Hüseyin uçup gittiğinde babasına pahalı bir altın saat verdi” diyor. “O sırada güvenlik görevlilerinin pahalı hediyeler kabul etmeleri yasaktı.” Ve babama dediler ki: Bu saati teslim etmek gerekiyor. Ancak, Hüseyin'in istediği zaman tekrar uçabileceğine itiraz eden zeki insanlar vardı ve Askerlerin hediyesini taşımadığını görmüşse, çok fazla kınama olacaktır. Karar verildi: "Askerin saatinden ayrılmak." Birkaç ay sonra, Peder Hüseyin’i rampadan karşıladı ve ilki gerçekten soruyor: “Moskova’da saat kaç?” Babam bir saat alır, gösterir. Her şey yolunda. ”
Yılın 1'unun Şubat 1977'inin, SSPB Merkez Komitesinin davetiyesinde Saddam Hüseyin'in Moskova'ya uçtuğu, uçağı terk etmeyi reddettiği, çünkü ... SSCB’nin KGB memuru Mikhail Soldatov’un memuru tarafından karşılanmadığı kesin. Dışişleri Bakanlığı tercümanları, Hüseyin sorusunu kelimenin tam anlamıyla şöyle çevirdi: “Misha nerede?”. Ve “Misha” nın, insanların dediği gibi, rahatlamak için her hakkı olduğu yasal bir günü vardı. Seçkin konuk, “Misha” olmadan uçağı terk etmeyeceğini söylerken ne sürpriz bir yönetim oldu! Saddam'ın karakteri zaten iyi biliniyordu ve bu nedenle, şüphesiz bir "Misha" için operasyonel makine tam anlamıyla uçtu. Vnukovo-2'teki bu olağanüstü kıyafetten memurların anlattığı gibi, Irak lideri uçakta yaklaşık bir buçuk saat oturmuş ... Askerlerin rampasına teslim edildi, hemen seçkin misafirine bağlıydı.
Ancak bu, Hüseyin’in Şubat 1977’ta SSCB’ye yaptığı ziyaretin tüm hikayesi değil. Varışından sonraki ertesi gün, program “olası toplantılar ve konuşmalar” için zaman verdi. Bu, Leonid Ilyich'in bir Arap arkadaşıyla yüz yüze konuşmayı seçtiği zamandı.
Ve bu ziyarette “dokuz” un asıl sorunu kişiseldi ... silâh SSCB arkadaşına sevgili. Bunda olağanüstü hiçbir şey görmeyen Saddam, onunla bir savaş tabancasını getirdi ve meydan okurcasına, ondan hiçbir zaman ayrılmadı, Dokuz'un yönetimi derhal haberdar edildi. Alexander Yakovlevich, Mikhail Petrovich Soldatov'un standart dışı, ancak son derece etkili operasyonel çözümlere olan yaratıcılığı ve yeteneğinin farkındaydı. Bu nedenle, Ryabenko sabahı ekteki Hüseyin'i aradı ve 1 bölümünün başkan yardımcısı olarak, kelimenin tam anlamıyla “bir şey yapmasını ama Saddam'ın bu silahla geneline gitmesini istememesini” emretti. Söylemesi kolay, ancak gururlu ve sıcakkanlı bir Arap silahını bırakmayı nasıl kabul edebilir?
Mihail Petrovich'in planının yol boyunca ve belki de girişte olgunlaşması mümkün. Her neyse, CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri, Mikhail Soldatov'un bir tercüman aracılığıyla resepsiyonun kapısında beklenmedik bir şekilde beklenmedik bir şekilde beklenmedik bir şekilde beklenmedik bir şekilde sordu:
- Saddam, sen bir subay mısın?
“Evet,” diye cevapladı Hüseyin, biraz şaşkın.
“Ben de,” dedi Mikhail Petrovich, “ve bana güveniyor musun?”
“Evet,” dedi yüksek misafir, konuşmanın yönüne şaşırttı.
“Silahımı görebiliyor musun?” Onu burada bırakıyorum. Leonid Ilyich'in elinde de bir tabanca yok, ve eğer bana inanırsan, seninkini de benimkinin yanına bırak, ama bir şekilde kaba çıkıyor.
Bu sözlerle "Misha" kesin olarak "Makarov" unu resepsiyondaki büro görevlisine koydu. Soldatov’tan bu delice bir riskti. Ancak Mihail Petrovich'in kendisinin hikayelerine göre, Saddam kelimenin tam anlamıyla ve mecazi olarak silahsızlandı. Düşünmeden tabancasını çıkardı ve sıraya koydu.
Sonra tüm 18 birimleri düşündü, merak etti, ancak Saddam silahını bırakmayı kabul etmeseydi, Askerler ne yapardı? Ancak hiç kimse bu soruyu Mikhail Petrovich'e sormaya karar vermedi. Herkes cevap olarak her Rus kişi için iyi bilinen bir adrese havale almanın mümkün olduğunu biliyordu ...
Beklenti üzerine çalışmak
Brejnev güvenlik görevlilerinden ne kurtardı? Belki de onu kurtarmak zorunda olmadıkları bir şey hakkında konuşmak daha kolay olurdu ...
SSCB'de en çok Brezhnev girişimi 1969 yılında gerçekleşti. Bu olay birçok hatırada, kilometrelerce çekilen film çekiminde anlatılıyor. Bu hikayenin anti-kahramanı, Sovyet ordusunun genç teğmen, şizofren Viktor İlyin'dir. Mahkumiyeti kafasında, SBKP Merkez Komitesi Genel Sekreteri'ni öldürerek Sovyet tarihinin gidişatını değiştireceğini söyledi. İlyin, askeri birliğini Leningrad'ın yanına bıraktı, iki fişek topunu dolu kartuşlarıyla birlikte Makarov tabancasını aldı ve Soyuz-21 ve Soyuz-1969 gemilerinin kozmonotlarının cenaze töreninin arifesinde Ocak 4 5 Moskova'ya uçtu. O zamanlar SSCB havaalanlarında denetim olmadığını hatırlayın. Başkentte, Ilyin eski bir polis memuru olan emekli amcasında durdu.
Ocak sabahı 22, amcasından polis palto çaldı, Ilyin Kremlin'e gitti. “Dokuz” koşullarının korkunç bir şekilde birbirine karışmasından dolayı, Ilyin, Kremlin'in içindeki Borovitsky kapısının yakınındaydı. Hükümet otomobilleri geçide girmeye başladığında, saldırgan ilk arabayı kaçırdı (bir nedenden ötürü Brezhnev'in ikinci arabayı takip edeceğini düşünüyordu) ve ... iki eliyle ikinci arabanın ön camına ateş açtı. Görünüşe göre kozmonotlar Georgy Beregovoi, Alexey Leonov, Andrian Nikolaev ve eşi Valentina Nikolayev-Tereshkova içeri girdiler (Sovyet basınında “kozmik düğünleri” yaygın olarak bildirildi). Bu arabaya bağlı "dokuz" kaptan Alman Anatolyevich Romanenko'nun 1 bölümünün bir subayıydı. 1980'te, 18 bölümünün efsanevi 1 bölümünün başı olacak.
Araba GON subayı Ilya Zharkov'un sürücüsü ölümcül şekilde yaralandı. Araba geçide geri dönmeye başladı. Alman Anatoliyeviç arabadan atladı ve büyük bir ZIL tutarken, astronotlar bir başkasına devredildi.
Toplantı protokolüne göre, Leonid Ilyich Brezhnev ve Alexander Ryabenko'nun otomobillerini Borovitsky Kapısı'nın önündeki Bolshoy Kamenny Köprüsü'nde bıraktılar ve Kremlin'in Büyük Kremlin Sarayı'nda buluşmak için Spassky Kapısı'ndan geçmeleri için Kremlin Dolgusu'na gittiler. uzayın fatihleri.
L.I. 1969 yılında Brejnev. Fotoğraf: warfiles.ru
Dokuz gazinin anılarına göre, Alexander Yakovlevich protokolü uyarınca “köprüde yeniden düzenleme” kararını aldı. Ofis, sabahın erken saatlerinde durumla ilgili bir işaret aldı, ancak hükümet otomobilleri Kremlin'e girdiğinde, Ilyin'i aramak ve ona odaklanmak için operasyonel önlemler hiçbir sonuç vermedi.
Borovitsky kapısındaki iç mekanda, 1 ofisinin 5 bölümünün 9 bölümünün bir görevlisi Igor Ivanovich Bokov'a hizmet ediyordu. Mikhail Nikolayevich Yagodkin, Borovitsky'nin Kremlin'e girişi için gözlem yerinde çalıştı.
NAST Rusya Başkanı Dmitry Fonarev, uzun süredir Dokuz karargahın eski memuru olan 1988’e, suikast günü gerçekleşen her şey hakkında 9’e, SSCB’nin KGB’sinin XNUMX’i kıdemli operasyon görevlisi tarafından güvenle söylendiğini söyledi:
“... kışın bekesh ve botlarla direklere bastık. Sabahları insanlar Borovichi'nin yamasında toplanmaya başladılar. Yakında bir polis memuru göründü. Bu görevde çalışanlar, Pırlanta Fonu'na ve Zırh Odasına düzen ve kabul tutan 80 karakolunun polis memurlarının yanında görevler aldıklarını biliyorlardı. Bakıyorum ve ellerini paltosunun içinde saklıyor. Ona dedim ki: "Eldivenlerde, ısınmak", ve "Evet, uzun zamanım kalmadı." İki eliyle ateş etmeye başladığında, benden ona altı metre kadardı. Mermiler kabine bile girdi. Hemen Mishka Yagodkin atladı ve yumruğuyla bayıldı.
Hazır olan Makarov'un sekiz atışının iki ila üç saniye sürdüğünü anlamalısınız ... Toplamda, 16, 11 mermilerinden arabaya girdi, bir tanesi Alexei Leonov'un paltosundan geçti ve üzerinde belirgin bir iz bıraktı. Kalan beş kişiden biri, bir motosiklet sürücüsünün Kremlin alayına eşlik eden Vasily Alekseevich Zatsepilov'a eşlik etti. Bir kurşun deliği ile olan ceketi, Moskova Kremlin'in Arsenalinde bulunan Rusya Federal Güvenlik Servisi Tarih ve Onur Listesi'nde yerini almaktadır.
Fahişede olmak İlyin Arsenal'e götürüldü. Onu sorgulayan ilk efsanevi "dokuz" Vladimir Stepanovich Redborod oldu. Sonra Ilyin, KGB Başkanı Yuri Andropov ile görüşmeye getirildi. Yapılan tıbbi muayenelerin sonuçlarına göre, İlyin'in delirdiği ilan edildi. Temel olarak, bir suçu planlarken, Ilyin, 19. yüzyılın ikinci yarısının terörist katillerine özgü aynı mantıkla yönlendirildi: devletteki ana “totaliter” figür ortadan kaldırılmalı ve sistem çökecekti. 20. yüzyılın ikinci yarısında, böyle bir mantık aksi takdirde kusurlu olarak adlandırılamazdı. Ancak, manyak fikirlere takıntılı insanlar her zaman ortaya çıkar ve halk figürlerinin yaşamları için bir tehdit oluşturur. Bu nedenle onların zamanında tespiti, herhangi bir ülkenin ilk kişisinin devlet kişisel koruma hizmetinin analistleri için kilit görevlerden biridir.
Leonid Brejnev'in girişimini izleyen ertesi gün, 9-Th. Başkanının emri ile SSCB'nin üç liderine saha güvenliği bağlandı. CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri'ne ek olarak, “önde gelen üç” Bakanlar Kurulu Başkanı Alexei Nikolayevich Kosygin ve Yüksek Konsey Başkanlığı Başkanı Nikolai Viktorovich Podgorny'yi de içeriyordu. Parti Merkez Komitesinin Siyasi Bürosunun “yönetim merkezi” nin Stalinist gelenekleri, SSCB'nin ortadan kaybolmasına kadar baskın kalıyordu ... Saha görevlisi, korunan kişiye 24 saat boyunca her yerde eşlik etmek zorunda kaldı.
Yoldaki güvenlik görevlilerinin güvenliğini artırmak için alınacak önlemlerin yanı sıra, Borovitsky Kapısı’nın girişiminden sonra, Dokuz lider, SSCB Sağlık Bakanlığı’nın IV Ana Müdürlüğü sağlık personelinin hareketliliğini azami düzeye çıkarmaya karar verdi. 70'in başlangıcında, bu bölüm özel “sıhhi” ZIL'lerle donatıldı: iki uzman ZIL-118А, iki canlandırma ZIL-118KA, üç sağlık ZIL-118KS ve iki kardiyolojik ZIL-118KE.
Leonid Brejnev'in hayatına teşebbüs girişimleri tekrar tekrar yurtdışına kaydedildi. Böylece, 1977, Paris'te, Nine yönetimi, Arc de Triomphe'de hazırlanan bir keskin nişancı atışı hakkında güvenilir bir sinyal aldı. Ziyaret çok önemliydi ve protokol değişikliklerine izin verilmedi. Bu durumda, güvenlik ekibi belirtilen yerde belirlenen yağmur şemsiyelerini kullanmaya karar verdi ...
Aslında, bu, Frederick Forsythe tarafından aynı ismin romanına dayanan Anglo-Fransız filmi "Çakalın Günü" nin (1973 yılında yayınlandı) konusu. Kitap, Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle’deki 60’lerin başında yapılan girişimlerden birinin gerçek olaylarına dayanıyordu. Birinin iltihaplı beyninde Sovyet liderini öldürme fikrinin, sansasyonel bir film izledikten hemen sonra doğması mümkündür.
1978 Mayıs ayının başlarında Almanya'da Leonid Ilyich’in korunmasında da benzer bir durum yaşandı. Fransa'da olduğu gibi, Nine'ler Sovyet liderinin ziyareti sırasında kendisine bir suikast girişiminin hazırlandığı konusunda derhal bilgi verildi. Alman Şansölyesi Helmut Schmidt'in Sovyet konuğunun onuruna vereceği tören yemeğinden sonra Augsburg kalesinde gerçekleşmiş olmalıydı.
Leonid Brezhnev (soldan ikinci) ve Federal Almanya Cumhuriyeti Federal Şansölyesi Helmut Schmidt (sağdan ikinci), L.I. Brezhnev Almanya'da. Fotoğraf: Yury Abramochkin // RIA Haberleri
Schmidt ile Brejnev'in iyi bir ilişkisi vardı. Fotoğrafçı Leonid Ilyich Vladimir Musaelian, Augsburg’da, generalin Almanya Şansölyesi’nin yılın 1945 geçit törenindeki fotoğrafını gösterdiğini ve “Bak, Helmut, Zafer Geçitinde ne kadar genç olduğumu” söyledi. Schmidt durdu ve şöyle sordu: “Peki hangi cephede kavga ettiniz Bay Brezhnev?” - “Ukraynalı 4!” - “Bu iyi. Bir arkadaşımdaydım Bu yüzden birbirimizi vurmadık ... "
Almanya’nın Mayıs ayında, çekimlerde hiç ses çıkmadı. Sovyet liderinin güvenlik grubunun bu durumda tecrübe etmesi de mümkündür.
Yılın Aralık ayının 1980'inde, Dokuz zaten Hindistan ziyareti sırasında SSCB başkanına yönelik bir terör eyleminin hazırlanması hakkında bilgi aldı. Bu gibi durumlarda, sözde sinyaller geldiğinde, gardiyanlar sadece deneyimleri ve operasyonel çevre hakkındaki anlayışlarına güvenebilirler. KGB hizmetlerinin operasyonel desteğinden sorumlu olanların hiçbiri, ilk kişi üzerindeki suikast girişimi hakkında doğrulanmamış veya yaklaşık bilgi verme riski taşımamaktadır. En kısa sertifikanın ardında, en başa geri bildirim yapmaktan sorumlu olan çok sayıda uzmanın işi var.
Ziyarete hazırlanırken, ileriki ekip, Delhi’deki toplantının düzenine göre, Hindistan’ın öncülüğünde buluşma yerine en son bir buçuk kilometre kala, ana aracın neredeyse "yürüyerek" hareket etmesi gerektiğini bildirdi. Ayrıntılar bildirilmedi, ancak çıkış bunu biliyordu ve bu nedenle memurların ana "ZIL" e yaya olarak eşlik etmelerine karar verildi. Ziyaretin hemen öncesinde, güvenlik hizmetleri Leonid Ilyich’in Delhi’yi ziyaret etmesinden üç ay önce, toplantı yerlileri tarafından geçen bir Avrupa ülkesi dışişleri bakanının arabanın açık pencerelerine bir kobra atıldığını belirten “dokuz” u bilgilendirdi. Bu ana bilgi notuna bir destekti. Bu yolculukta Delhi'ye "Mercedes 600" yedek aracı olarak özel bir tahta gönderildi.
Sadece hizmet silahlarıyla değil aynı zamanda proaktif bilgilerle donanmış olan N-9 ekibi çalışmalarını uygun seviyede yaptı. Analitiklere göre, korunan kişiye saldırı hazırlayan teröristler öncelikle koruma hatalarına güveniyor. Ve eğer gardiyan, en ufak yanlışlıkları bile kabul ederse, o zaman teröristlerin neyi amaçladıklarını anlama şansı artar. Fakat eğer güvenlik, aksine, normal çalışma modunu güçlendirirse, teröristlerin şansı ortaya çıkmaz. Profesyonel dünyada buna “muhalif değil” denir, “önleyici çalışma” denir.
Tehdit subaylarının seviyesindeki “dokuz” daki 70'in sonunda, operasyonel öncelikler dizisinin oluşturulduğu bir teknoloji dizisi oluştu: tehdidi tahmin et, tehdidi önle ve sadece son çare olarak, tehdidin tezahür etmesini önlemek için tüm güçler ve araçlar kullanıldığında.
Suda ve karada güvenlik
Dış tehditlere ek olarak, Leonid Ilyich'in korunması için büyük çaba sarf etti. Her şeyden önce, araba kullanmak için tutkuları. Önünde farklı markaların arabalarını sürmeyi ve onları umutsuzca sürmeyi öğrendi. Ayrıca, korunan kişilerin geçişleri sadece Devlet Trafik Müfettişliği'nin özel birimi tarafından değil, Dokuz'un 2 bölümünün tüm 5 şubesi tarafından da sağlandı. Bu nedenle, operasyonel "ZIL'ler" sorumlu bir şekilde, aracın yanına bastırılan yollar dahil olmak üzere herhangi bir girişimden uzaklaştı.
Sovyet döneminde devlet muhafızlarının tüm tarihinde, Leonid Ilyich hariç, arabasını yönlendirmek isteyen korumalı hiç kimse fark edilmedi. Bütün ilgi duyanlar, bu genel alışkanlığın ve en önemlisi, sürüşünün özelliklerinin bilincindeydiler, çünkü Leonid Ilyich'in bu pasajlarının hepsi her zaman zararsız değildi.
Brejnev Zavidovo yolunda bir güne kadar araba kullanmaya devam etti, neredeyse bir kaza geçirdi, sakinleştirici aldıktan sonra neredeyse direksiyon başında uyuya kaldı. Ve sadece Alexander Ryabenko'nun alışılageldiği yere yerleştirdiği şoför Boris Andreev'in tepkisi (şoförün önüne yakın) trajedinin önlenmesine yardımcı oldu.
Araç kullanmaya ek olarak, Leonid Brejnev'in bir başka tutkusu da avlanmaktı. Kuleden domuzları avladığında, başarılı bir atıştan sonra aşağı inip ölü canavara doğru yürümeye bayılırdı. Bir gün kocaman bir domuzu devirdi, battı ve ona doğru yöneldi.
“Yirmi metre kaldı” diyor Vladimir Medvedev, “yaban domuzu aniden fırladı ve Brezhnev'de koştu. Avcının elinde bir karabina vardı, anında, hazırlıksız olarak, iki kez ateş etti ve ... vurmadı. Canavar geri tepti ve bir daireye koştu. O gün koruma, Gennady Fedotov'du, sol elinde bir karabina, sağında uzun bir bıçak vardı. Çabucak yere bıçak sapladı, sağ tarafına bir karabina attı, ancak ateş etmek için zamanı yoktu - yaban domuzu ona koştu, bıçağa bıçağa vurdu, bıçağı bükdü ve koştu. Kişisel güvenlik müdür yardımcısı Boris Davydov geri çekildi, ayağını çarparak yakaladı ve bir bataklığa düştü - yaban domuzu üstünden atladı ve ormana girdi. Leonid Ilyich yakınlarda duruyordu ve bir kaşını bile kaldıramadı. Elinde bir tabanca bulunan Boris, bataklık slushundan yükseldi, kirli su aktı, hepsi yosun kaplıydı. Brejnev sordu: "Orada ne yaptın Boris?" - "Seni savundum."
Dinyeper kıyılarında büyüyen Leonid Ilyich büyük bir yüzücüdü. Yüzmek ona özel bir zevk verdi, havuzda değil, kesinlikle denizde. Su sıcaklığı önemli değildi. Leonid Ilyich uzun süredir yüzdüğü için, bu durum aynı zamanda muhafız grubu için de bazı görevler üstlendi. Vladimir Bogomolov'un anılarına göre, Karadeniz'deki en uzun yüzme dört saatti (!). Korunanların yanında, bağlı veya saha güvenlik görevlisi her zaman yüzdü. Teknede birkaç metre arkalarında kaldı, kural olarak, saha görevlisinin memurları. Suyun altında grup, departmanda çağrıldığı gibi, 18 bölümünün memurlarından “dalgıçlar” olarak görev aldı.
Karadeniz'de Leonid Brejnev. Fotoğraf: historicaldis.ru
Aralık ayından kısa bir süre sonra Melbourne'deki 9 Ofisi'nde SSCB KGB Ofisi'nde özel bir su altı yüzücüler grubu oluşturuldu. Avustralya'da 17 1967 59 Avustralya Başbakanı Harold Edward Holt arkadaşlarının gözünden kayboldu. Başbakan büyük yüzdü, bu yerlerdeki köpekbalıkları karşılanmadı. Avustralya İngilizcesinde “Harold Holt yapmak” (“Harold Holt yapmak için”) ifadesi bile ortaya çıktı, bu bir iz bırakmadan kaybolmak anlamına geliyor. Görüldüğü üzere, trajediden iki gün önce, öncünün güvenlik servisi şüpheli dalgıçları fark etti ve yönetimlerine bildirdi, ancak korunanları teslim etmediler ve ek güvenlik önlemleri alınmadı.
Özel grubun ilk yüzücüsü, Nine'nin 18 bölümünün 1 bölümünün çalışanlarıydı, çünkü zaten tatilde korumalı kişilerle çalışma tecrübesi vardı. Sualtı noktalarının öncüleri VS idi. Redbreed, N.N. Ivanov, V.I. Nemushkov, V.N. Filonenko, D.I. Petrichenko, A.A. Osipov, A.N. Rybkin, N.G. Veselov, A.I. Verzhbitsky ve diğerleri. Her yıl, bu gruba başkentin askeri merkezlerinden birinde profesyonel su altı sertifikası verildi. Vladimir Stepanovich Redbreed bundan sorumluydu.
Uyku haplarının Brejnev'in yaşamındaki rolünden özel olarak söz edilmelidir. Kendisini çok sevdiği annesinin ölümünden sonra almaya başladı ve bu kaybı yaşadı, Brezhnev neredeyse uykusunu kaybetti. SSCB Sağlık Bakanlığı 4-Ana Merkez Başkanı başkanlığındaki sağlık görevlileri Evgeny Ivanovich Chazov, doğal olarak kendisine sakinleştirici reçete etti.
Belli bir andan itibaren Alexander Ryabenko, en beklenmedik bir zamanda etkisi olan sakinleştirici tüketimini makul bir şekilde sınırlamaya çalışan bu ilaçları gizlemeye başladı. İlaç bulamayan Leonid Ilyich, Politbüro üyelerinden bile uyku hapları almaya başladı. Ardından Alexander Yakovlevich Genel Sekretere hap vermeye başladı.
Hayatının son yıllarında, Leonid Ilyich kendini zayıf ve yorgun hissetti. Bilinçli ve gönüllü olarak istifa etmek istedi. Vladimir Medvedev'in hatırlattığı gibi, genel sekreterin eşi Victoria Petrovna, kocasının bir sonraki Vremya programında başıboş bir dille yaptığı konuşmayı gördüğünde, “Yani, Lyonya, devam edemez” dedi. O cevap verdi: "Ben gitmesine izin verme dedim." Aslında, bu konuda Politbüro, “halkın Leonid Ilyich'e ihtiyacı olduğunu” söyleyerek kararını motive eden ancak “hayır” dedi. Aslında, eski, kelimenin tam anlamıyla, ülkenin siyasi liderliğinin muhafızları, Brejnev'in bıraktığı anda, sırasının derhal geleceğini anlamıştı. Bu yüzden, Politbüro üyeleri ona yeni emirler verdiler ve dinlenmesi için çok erken olduğunu söylediler ...
Soylular farkedilmedi
Görev süresinin 18 yılı boyunca, Leonid Ilyich güvenlik personelinin neredeyse hiçbirini değiştirmedi. Hatta affedilmez görünen suçlar işleyenler için bile ayağa kalktı. Memur Valery Zhukov'un işe dönmesi için iki kez nasıl geri döndüğü hakkında konuştuk. Ancak böyle karakteristik bir durum vardı. CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri güvenlik bölümünün ihtiyaçlarını karşılayan GON grubunda, boş zamanlarında alkole katılmak isteyen bir genç sürücü vardı. Sokakta var olmayan bir casusu yakalamaya başlamadan önce “vurulduktan” sonra - büyük bir ses çıkardı, herkesi alarma geçirdi.
Sarhoş sürücü polise götürüldü ve oradan Sovyet zamanlarında olduğu gibi, oradan iş yerinde olayı bildirdi. GON yetkilileri törene katılmazlardı: subay kovuldu ve Brejnev başka bir şoföre atandı. Alexander Yakovlevich Ryabenko'ya atfedilen, daha sonra olanlarla ilgili bir hikaye:
“Brezhnev sordu:
- Boris nerede?
Söylemek zorundaydım. Brejnev bir an durakladı, sonra sordu:
- Bir casusu yakalamaktan başka, arkasında hiçbir şey yoktu?
Kontrol edildi - hiçbir şey.
Leonid Ilyich emretti:
- Boria'yı iade etmeliyiz.
- Ama direksiyona sarhoş oturabilir. Ne de olsa, sen taşıyorsun ...
- Hiçbir şey, bana geri dönmemi söyle.
Bundan sonra, Boris tam anlamıyla patronu putlaştırdı: Bu gerekli, ayağa kalktı! Ve kimin için? Basit bir şoför için ... Ne, neyle ve lordluk Leonid Ilyich'in acı çekmediği bir şey ”
Ve bu, Brezhnev'in korunmasına yönelik tutumunun sadece bir örneği, böyle bir kaç vaka vardı. SSCB korumalı liderlerin hiçbiri güvenlik grubu çalışanları için bu kadar endişe göstermedi.
Korumaların omuzlarında
1974'in sonunda, Brezhnev’in sağlığı büyük ölçüde kötüleşti ve bu noktadan sonra sadece kötüleşti. Onun koruması çok zor bir hayata başladı. Vladimir Medvedev'in bu konuda yazdığı kitap şöyle:
“Ateş etme, el ele dövüşme, kasları doldurma, yüzme, haç koşma, futbol ve voleybol oynamaya başladığımızda, resmi bir kene için bile olsa, devlet planına uyduğumuzda, gülünç olarak bahar suyunda kayak yaptığımız zaman, liderleri korumak için kendimizi hazırladık. Ve biz boş parti toplantılarında veya resmi toplantılarda kuluçkada çıktıklarımızda bile, bizi resmen de olsa, her zaman akıllıca değil, aynı şey için her şeyi hazırladılar - ülke liderlerini korumak için.
Talimatlara göre, ben kapıdan ayrılıyorum - şefin önünde, durumu değerlendiriyorum; sokakta - insanlardan, çalılardan veya şeritlerden; koridorun aşağısında - kapının yanından, böylece birisi dışarı çıkmaz ya da basitçe şefi kapıdan çalmaz; merdivenlerde - biraz geride. Ancak, yaşlı liderlerimiz aşağı indiğinde, yükseldiklerinde, biraz geride kaldıklarında talimatlara aykırıyız.
Sonuç olarak, dış tehditlere karşı korunmamaları gerektiği, fakat kendilerinden, hiçbir yere öğretilmemesi gerektiği ortaya çıktı. Bir korumalıya eşlik etme teorisi normal, sağlıklı liderleri korumak için var, çaresiz yaşlı insanlarla ilgileniyoruz, görevimiz onların çökmelerini ve merdivenlerden aşağı kaymalarını engellemektir ...
GDR’de, Berlin’de, hükümet alayı bayramlarımızda çiçekler ve pankartlar ile kutlandı. Açık bir otomobilde Berlinlileri ağırlamak, Honecker ve Brejnev'in yanında durmak. Fotoğrafçılar, televizyon ve kameramanların kimsenin bilmediği, arabanın altına düz bir şekilde yattığımı, kollarımı uzattığımı ve hareket halindeyken, yanlarda tuttuğum hızda, neredeyse ağır, ağır Leonid İlyiç Brejevev ...
Dünyanın hangi medeni ülkesinde, ülkenin liderinin kişisel bekçisi bununla meşgul? ”
Bununla birlikte, uygulamanın gösterdiği gibi, güvenlik görevlileri için en önemli şey, korunan görevliler için ne yapmaları gerektiği değil, onlara nasıl davrandığıdır. Sıkı çalıştıklarını takdir ediyor mu, görüyorlar mı, insanlar mı, onlarla sempati duyuyorlar mı, onlara müdahale etmeye hazır mı, vb. Eğer evet ise, o zaman gardiyan her şeye katlanacak ve saçma görünse bile herhangi bir emri yerine getirecektir.
Leonid Brejnev'e havuzda kişisel korunma eşlik ediyor Fotoğraf: rusarchives.ru
24 Mart 1982, konvansiyonel bilgeliğinde, 76 yaşındaki genel sekreterin zaten zayıflamış sağlığı üzerinde ölümcül bir etkisi bulunan bir olay olan Chkalov Tashkent Uçak Fabrikası'nda bir kazaydı. Mart ayında, Leonid Brejnev, Lenin'in emrini Cumhuriyet'e devretme vesilesiyle festival etkinlikleri için Özbekistan'a gitti. Uçak fabrikasında, ilk başta Leonid Ilyich'in fazla çalışmaması için gitmemeye karar verildi. Ancak, önceki olayın kolay ve hızlı bir şekilde geçtiği ortaya çıktı ve Genel Sekreter tesise gitmenin gerekli olduğuna karar verdi: iyi değil, diyorlar ki, insanlar bekliyor ...
Bu tesise yapılan yolculuk başlangıçta iptal edildiğinden, nesneyi koruma altına almanın uygun sırasına uyulmamıştır. Düzenli güvenlik önlemlerinin alınması için tam ölçekli bir zaman kalmadı. Elbette, işçiler, devletin ilk kişisini görme fırsatını kaçırmadılar. Heyet meclis dükkanına girdiğinde büyük bir kalabalık geldi. İnsanlar ormanları inşaat halindeki uçaklara tırmanmaya başladı.
“Uçağın kanadının altından geçiyorduk” diyor Vladimir Medvedev, “ormanları dolduran insanlar da hareket etmeye başladı. Etrafımızdaki işçilerin halkası küçülüyordu ve gardiyanlar kalabalığın içinde tutmak için el ele tutuşmuştu. Aniden bir çığlık varken Leonid Ilyich neredeyse uçağın altından çıktı. Kirişler dayanamıyordu ve büyük bir ahşap platform - uçağın tüm uzunluğu ve dört metre genişliğinde - hareket eden insanların düzensiz ağırlığı altında çöktü! İnsanlar üzerimize çöktü. Ormanlar birçok ezildi. Etrafıma bakındım ve Brejnev ya da Rashidov görmedim. Eşlik edenlerle birlikte çökmüş bir platformla örtülmüştür. Gardiyanlardan dördü, zar zor yukarı kaldırdık, yerel gardiyanlar bile sıçradı ve muazzam bir gerilime maruz kaldıklarında, iki dakika boyunca bölgeyi ağır insanlarla tuttuk ”.
Olmazlardı - Leonid Ilyich de dahil olmak üzere birçok kişi orada ezildi ... Ağır kanlı bir travma geçiren Vladimir Timofeevich ile birlikte Vladimir Sobachenkov ve “Vanka” Valery Zhukov ormanları korudu. Sanki kuruluşun kendisi Leonid Ilyich'i bu özel güvenlik görevlisi grubuna iki kez geri dönmeye zorladı ... Düşen stokların şefi saha görevlisi memuru Igor Kurpich tarafından alındı.
Ezilmekten kaçınmak için, Alexander Ryabenko bir silah kullandı - atışlar yukarı doğru çekildi, böylece yükselen bir panikte atölyeye girmiş olan ana araba yaralıların korunmasına gidebilecekti. Güvenlik görevlilerinin eline Leonid Ilyich getirdi.
Neyse ki, o gün kimse ölmedi. Brejnev'in bir sarsıntısı ve sağ klavikula kırığı vardı. Ondan sonra, genel sekreter sağlığı tamamen zayıfladı ve tam anlamıyla altı ay sonra, Kasım 10'ta Leonid Ilyich gitmişti.
Brejnev'in ölümünden kısa bir süre önce, nedenleri uzun yıllar tartışılan bir trajedi meydana geldi. Ekim 4 Moskova-Brest otoyolunda meydana gelen trafik kazası sonucu 1980, Beyaz Rusya SSR'si Pyotr Masharov Merkez Komitesi'nin ilk sekreterini öldürdü. Bazı araştırmacılar, ölümünün yüksek parti çevrelerinde kendisine karşı bir komplo sonucu olduğunu hissetti. Ancak Dmitry Fonarev'e göre, SSCB KGB'nin 9 Ofisine doğrudan uymayan, Cumhuriyetçi KGB Belarus'un 9 bölümünün tutarsızlığı Peter Masherov'un ölümüne yol açtı. Bu yüzden, ana otomobilin sürücüsü cumhuriyetçi KGB eyaletinde değildi ve özel acil müdahale eğitimine girmedi. NAST web sitesinde, yılın 4 Ekim 1980 trajedisinin ayrıntılı bir analizi bulunabilir.
Steril enstrüman
Brejnev'in ölümünden sonra, gardiyanları, "dokuz" un 18 bölümünün 1-i (yedek) şubesine transfer edildi. Genel sekreterlik görevinde görevinde bulunan duruma göre, Yury Vladimirovich Andropov da özel bir güvenlik grubuna atandı.
Bu bazılarına garip gelebilir: neden kendilerini en iyi şekilde kanıtlamış güvenlik görevlilerini değiştirsin? Fakat burada, SSCB'de korunan tek bir ülkenin, hatta ülkenin lideri bile olmayanların, korunanlar da dahil olmak üzere, korunma hakkı seçme hakkına sahip olmadığını açıklığa kavuşturmak önemlidir. Bu onun yetkisinin bir parçası değildi ve sadece Dokuz'un yönetiminin görevi idi.
Bu nedenle, Yury Vladimirovich, CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri'nin görevini üstlenmeden önce, güvenlik grubunun başı, Grop'ta kariyerine Andropov’un kişisel sürücüsü olarak başlayan Yevgeny Kalgin idi. Daha sonra, bölümün yönetimi ve korunan kişinin emri değil, kendisine, SSPB Merkez Komitesinin Politbüro üyesi olan SSCB KGB başkanının güvenlik grubunu yönetme emri verildi. Yuri Andropov, CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreterliği görevine başladıktan sonra Viktor Aleksandroviç İvanov, gardiyanının başına geçti.
CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri Yuri Andropov. Fotoğraf Vladimir Musaelyan ve Eduard Pesov / TASS fotoğraf kronik
Ancak korunan kişi, güvenlik başkanı veya görevli subay olarak kendisine teklif edilen bir adayı geri çekebilir. Bu gerçekleşmediyse, onaylı takım lideri - kıdemli memur ekli memur - onun vekilleri bağlı olanlar seçildi ve özel durumlarda saha görevlisi memurlar seçildi. Bu nedenle, tam olarak yürürlükteki bütün gardiyanlar grubu, önceki genel sekreterden halefinin “mirasına” asla geçmedi. Bu, Dokuz'un söylenmemiş kuralıydı.
Yuri Andropov'a göre, 9 Ofisinin KGB'nin yapısındaki rolü önemli ölçüde güçlendirildi. Halen KGB yönetim kurulunun genel sekreteri görevinde bulunan KGB yönetim kurulunda, devlet güvenlik sistemindeki kontrolün önemine özellikle dikkat etti. Ayrıca, NNUMX'teki Devlet Acil Durum Komitesinin olaylarına kadar SSCB Devlet Muhafızlarında önemli bir isim olan Dokuz ve yeni atanan şef - Korgeneral Yury Sergeevich Plekhanov'un çalışmalarına mümkün olan her şekilde yardım etmesini istedi.
24 Mart 1983, Yury Sergeevich, SSCB KGB'sinin 9-e Ofisine başkanlık etti ve Şubat ayındaki 27'ten 1990’in Ağustos ayındaki 22’ine, 1991, USSR’nin KGB’sinin güvenlik servisinin başıydı. Böylece, ülkenin liderliğinin kişisel güvenliğinden sorumlu olan ve hiçbir zaman baş statüsüne sahip olmayan Devlet Güvenlik Müdürlüğü, SSCB KGB hiyerarşisinde özel bir yer edinmiştir.
Yuri Andropov'un aldığı önlemlerde açık bir mantık olduğuna dikkat edin. Daha önce de belirtildiği gibi, 1978 yılında girişiminde KGB, beş yıl sonra liderlerinin Dokuzların özel statüsünü belirttiği Sovyetler Birliği'ndeki merkezi hükümet organlarından biri oldu. Yuri Vladimirovich, parti liderliğinde bilinçli dönüşüm dönüşüm süreçleri de dahil olmak üzere, her şeyden önce başkent olmak üzere, ülkenin yaşamının tüm gerçeklerinin farkındaydı. Ve bu işlemlerin tüm sonuçlarına ancak eldeki steril bir KGB cihazı ile baş etmenin mümkün olduğunun farkındaydı.
Bu tür beklentiler, 1982 sonunda Andropov tarafından yapılan personel değişikliklerini de açıklar. Aralık 17 Leonid Brezhnev’in SSCB’nin KGB Başkanı’nın görevinden Vitaly Fedorchuk’nın ataması olan 1982, SSCB’nin İçişleri Bakanı olarak atandı. Bu yazıda, aleyhinde bir ceza davası açan Nikolai Shelokov'un yerini aldı. SSCB KGB başkanının pozisyonu, bütün anlamıyla değerli bir adam tarafından ele geçirildi - Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın bir üyesi olan SSCB Devlet Yurdu Ödülü’nün, Sosyalist Çalışma Kahramanı’nın ödülü olan Yuri Vladimirovich’in “sağ eli” Viktor Mikhailovich Chebrikov. Sıkı bir şekilde çizgisini sürdüren Yuri Andropov, sadece yolsuzluk görevlilerini değil aynı zamanda basit disiplinsiz vatandaşları da etkileyen yasa ve düzeni güçlendirmek için ciddi toplu önlemler aldı.
Leonid Brejnev muhafız grubunun personelinin profesyonel kaderi daha farklıydı. Valery Zhukov, 1983 yılında öldü. Alexander Ryabenko, durumu anlayarak, eski Politbüro üyelerinin yaşadığı ve 1987'te emekliye ayrılmaya başlanan rezerv dachların korunmasına devredildi. 1993 yaşında, 77 yaşında öldü.
Vladimir Redkorodogo, Afganistan'daki KGB SSCB temsilcisi ofisine gönderildi, burada 1980 - 1984'te çalıştı. Profesyonel kariyerinin en üstünde, SSCB Başkanı altında Güvenlik Departmanı başkanı (Ağustos 31’tan Aralık 14 1991’i arası yıl) ve daha sonra RSFSR Ana Koruma Dairesi başkanı (5 yılı Mayıs 1992’e kadar) görevlerini üstlendi.
1985 yılında Vladimir Medvedev, Mikhail Gorbaçov'un himayesinde ve onun emrinde, saha görevlisi Brezhnev'in bazı memurları orada çalıştı.
Örgütün özellikleri ve son Sovyet liderinin güvenliği üzerine, bu dizinin bir sonraki makalesinde konuşacağız.