Tecavüz, uzun zamandır dünya orduları tarafından bir savaş aracı olarak, halkları aşağılamak ve terörize etmek ya da daha geniş bir etnik temizlik kampanyasının parçası olarak kullanılıyor. Aynı zamanda uluslararası hukuka göre bir suçtur ve onlarca yıllık savunuculuğun ardından, Ruanda ve eski Yugoslavya’da faillere karşı açılan savaş suçları, soykırım ve insanlığa karşı suç davalarının temelini oluşturmuştur.
Ancak uzmanlar, tecavüzün belgelenmesi son derece zor bir suç olduğunu ve özellikle savaş zamanlarında kovuşturmanın daha da zor olduğunu söylüyor.
Birleşmiş Milletler çatışmada cinsel şiddet özel temsilcisi Pramila Patten, “Bugünün belgeleri yarının kovuşturması olacak” dedi. “Davaları en üst düzeye çıkarmak için daha iyi bir şansa sahip olmak için bu işi yapacak eğitimli insanlara ihtiyacımız var.”
Soykırım nedir ve Rusya bunu Ukrayna’da mı uyguluyor?
Ukraynalı yetkililere, insan hakları gruplarına ve mağdurlara ve tanıklara göre gazetecilerle kim konuştu, Rus birlikleri 24 Şubat’taki işgalden bu yana Ukrayna’nın çeşitli yerlerinde tecavüz ve diğer cinselleştirilmiş şiddet biçimlerine karıştı. Kurbanların çoğu, istatistiksel olarak en fazla risk altında olan Ukraynalı kadın ve kızlardı. Ancak ön raporlar, erkeklerin ve erkek çocukların hedef alındığını da gösteriyor.
Bazı durumlarda, hayatta kalanlar dedi Ukrayna’nın insan hakları ombudsmanı Lyudmyla Denisova’ya göre, Rus güçleri onlara dışlanacaklarını ve saldırılar nedeniyle daha fazla Ukraynalı çocuğa sahip olamayacaklarını söyledi.
Ukraynalı Başsavcı Iryna Venediktova, Salı dedi Rusya’nın tecavüzü savaşta ayrıntıya girmeden kasıtlı bir “strateji” olarak kullandığına inandığını söyledi. Rusya iddiaları yalanladı. Interfax haber ajansının bildirdiğine göre, Kremlin sözcüsü Dmitry Peskov Mart ayında gazetecilere verdiği demeçte, “Bu bir yalan” dedi.
Birleşmiş Milletler henüz Ukrayna’da bir savaş zamanı tecavüz veya cinsel şiddet vakasını doğrulamadı, ancak “tüm işaretler kırmızı yanıp sönüyor” dedi. savaş suçları soruşturmalarında veya kendi soruşturmalarını yürütürken.
“Bana gelen tüm bu bilgiler henüz Birleşmiş Milletler tarafından doğrulanmamış olsa bile… bu, önleme ve müdahale tedbirlerini uygulamaya koymak için acil ve acil eylemi felç etmemeli veya geciktirmemeli” dedi.
Ancak kıdemli savaş suçları müfettişleri için bile zorluklar çoktur. Ukrayna’da savaş hâlâ şiddetle devam ediyor ve bırakın suçların işlendiği iddia edilen yerlerden kanıt toplamak şöyle dursun, en çok etkilenen bölgelere ulaşmayı bile zorlaştırıyor.
Bir endişe, hayatta kalanların, personelin fiziksel muayene yapabileceği, saldırı belirtilerini belgeleyebileceği ve muhtemelen DNA örnekleri gibi kanıt toplayabileceği tıbbi tesislere hemen erişiminin olmamasıdır. Uzmanlar, bir çatışma azaldığında bile, tecavüz veya cinsel saldırıdan kurtulanların genellikle konuşamayacak kadar utandığını veya travma geçirdiğini söylüyor.
Bazı durumlarda, travma mağdurların ayrıntıları unutmasına veya tutarsız hesaplar vermesine neden olur. Ayrıca, bir failin özelliklerini veya saldırının tam zamanlamasını hatırlamakta zorlanabilirler, bu da müfettişleri kötüye kullanım modellerini takip edecek bir yol olmadan bırakır.
Tecavüz bir savaş suçudur ve Ukraynalı kadınlar hikayelerini paylaşıyor
Tecavüz, bir ulusu veya etnik grubu yok etmek için yapılırsa, uluslararası hukuka göre soykırım anlamına gelebilir. Ancak Ukrayna’da cinsel şiddetin ne kadar sistematik olduğu veya askerlerin saldırılarının daha üst düzey komutanların emirlerini içerip içermediği henüz belli değil.
Yine de, İnsan Hakları İzleme Örgütü Avrupa ve Orta Asya direktörü Hugh Williamson, “Komutanlar, cinayet ve tecavüze karşı önlem almamalarının komuta sorumluluğu olarak savaş suçlarından kişisel olarak sorumlu hale gelebileceğini kabul etmelidirler”, dedi. geçen ay yaptığı açıklamada.
Son yıllarda Irak ve Myanmar’da, avukatların ve insan hakları gruplarının dini azınlıkları cinselleştirilmiş şiddetle hedef alan kişilere karşı dava açma çabaları sonunda suya düştü. Patten, soruşturmaların, hayatta kalanları ve travmalarını merkeze alan koordineli veya etik bir şekilde yürütülmediğini söyledi. Sonuç olarak, mağdurların ifadelerinde tutarsızlıklar vardı ve bazıları acılarını yeniden yaşamaya zorlandı.
Patten, “Umarım bu sefer derslerimizden öğreniriz” dedi.
University College London’da hukuk profesörü olan Phillipe Sands, hedeflenen cinsel şiddetin resmi olarak tanınmasının “tarihsel olarak uluslararası savaş suçlarında çok yeni bir gelişme olduğunu” söyledi.
Ruanda’da bir kasabanın belediye başkanı olan Jean-Paul Akayesu, soykırım sırasında Tutsi azınlığa mensup kadınlara tecavüz, işkence ve cinayetten insanlık suçları işlemekten suçlu bulunan ilk kişi 1998 yılına kadar değildi. dört yıl önce. Kadın ve kız çocuklarına yönelik sistematik tecavüz ve cinayeti bir savaş suçu olarak yargılamak için yasal bir emsal teşkil eden Uluslararası Ruanda Ceza Mahkemesi tarafından yargılandı.
Daha sonra, 2001 yılında, Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi ilk kez, savaş zamanında toplu tecavüz ve cinsel köleleştirmenin, doğrudan yaygın ölümle sonuçlanmasa bile kitlesel acılara neden oldukları için insanlığa karşı suç olduğuna karar verdi. mahkeme Üç Bosnalı Sırp’ı mahkum etti 1992’de güneydoğu Bosna’da Müslüman kadınların sistematik tecavüzü ve köleleştirilmesiyle suçlandı. Daha sonra, aynı mahkeme hem Bosnalı Sırp lider Radovan Karadziç hem de eski general Ratko Mladiç’i savaş suçları ve kadınlara ve kız çocuklarına toplu tecavüz de dahil olmak üzere insanlığa karşı suçlardan suçlu buldu.
Sands, savaş zamanında tecavüz ve diğer cinsel şiddet olayları hakkında “Artık buna ve bunun bireylere ve topluluklara verdiği kalıcı hasara daha fazla uyum sağladık” dedi.
Uluslararası organizasyona katılan kadınların sayısının giderek arttığını söylüyor. taktiğin sivil toplulukları hedef almak ve yok etmek için kullanılan bir taktik olarak tanınması için baskı yapan yasal topluluk.
2008 yılında BM Güvenlik Konseyi yeniden onaylayan bir karar geçti “Tecavüz ve diğer cinsel şiddet biçimleri bir savaş suçu, insanlığa karşı suç veya soykırımla ilgili kurucu bir fiil teşkil edebilir.”
Kararda, “Kadınlar ve kız çocukları, bir topluluğun veya etnik grubun sivil üyelerini aşağılamak, hükmetmek, onlara korku salmak, dağıtmak ve/veya zorla yeniden yerleştirmek için bir savaş taktiği olan cinsel şiddet kullanımıyla özellikle hedef alınıyor.”
Çatışma bölgelerinde toplumsal cinsiyete dayalı şiddet mağdurlarını tedavi eden psikolog Jan İlhan Kızılhan, yine de tecavüzün bir “silah” olarak bu kadar güçlü olmasının bir nedeninin, hayatta kalanların toplumlarına yeniden entegre olmalarını zorlaştırması olduğunu söyledi.
Kızılhan, Suriye ve Irak’ta IŞİD üyeleri tarafından kaçırılan, tecavüze uğrayan ve köleleştirilen bazı Ezidi kadınlarla yakın işbirliği içinde çalıştı. Şimdi, Almanya’daki üssünden, Ukrayna’daki psikologlara cinsel şiddete maruz kalanların nasıl tedavi edileceği konusunda danışmanlık yapıyor.
Savaş zamanı tecavüz “toplumu yok etmek için çok sistematik bir şekilde” kullanıldığını söyledi. “Onları desteklemek ve bir geleceğe sahip olabilmeleri için onları güçlendirmek için şimdi çalışmalıyız.”
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/05/05/ukraine-russia-rape-war-crime/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world