Eve Kayıp Olurken Seyahat Dengeleme
Uzun ada buzlu çayımı yudumlarken Seattle şehir merkezindeki en iyi otellerden birinde oturuyorum - ve Yakima aklımda.
Küçük ole 'Yakima.
Son derece adil ve belki biraz önyargılı olmak için, bu evden uzakta olduğum en uzun zamandır. Aileden uzakta. 3. haftanın ortasında şaplak atıyorum ve vücudumdan geçen hormonlar zincir dışında.
Bu da beni biraz tedirgin ediyor çünkü ziyaret edeceğim diğer 30 şehirden ilki bu. Ve sadece 2 saat uzaklıkta.
Oh Lordum.
Dün ve bugün, benim için henüz net olmayan nedenlerden dolayı, en kabalıktı. Ve hayatımın zamanını geçirmeme rağmen, aynı anda köklerimi özlüyorum.
Hayatımın 19 yılını dışarı çıkmak için ölmek için geçirdim ve şimdi nihayetinde benim için öncelikli görünen tek şey, 2 yaşındaki yeğenimin Yüz zamanlaması, böylece seni seviyorum dediğini duyabiliyorum.
Resmi çocuklar. Uçuşlar rezerve edilir. Seattle'da 2 hafta daha geçireceğim, sonra Salt Lake City'ye ve oradan Vegas'a gideceğim. Ahh, evet. Tatil şehri.
Söylemeliyim ki, çok genç olmak ve tüm bunları başarmak, yazıma odaklanırken nihai hayalin gerçekleşmesidir. Geldiğim her benzersiz şehri keşfetmekle kalmayıp, iPad'imi de yanımda getirmeye, arkanıza yaslanmaya, biraz içki içmeye ve hepiniz için tekme içeriği üretmeye başlarım.
Yukarıdaki fotoğraf gece benim görüşüm oldu. Barmen Mike'la sohbet ettim, sarımsak kızartması ile somon füme tacos tadını çıkardım ve gerçekliğimden vazgeçtim - yapımda bir yazar.
Biraz potansiyeli olan bir kız.
Camımda kalan tek şey buz olduğunda, bir şey fark ettim.
Evi özlememe rağmen, lanet hayatımla inanılmaz şeyler yapıyorum. (Duyguya vurgu eklemek için küfrediyorum.)
Bunlar seyahatleri dengelerken ve evde hastayken hatırlamaya çalıştığım en önemli iki şey:
Kendimi Öncelik Olarak Koyuyorum - Sen de Yapmalısın
Göründüğü kadar bencilce, doğru. Bir kere kendimi ilk sıraya koyuyorum. Bunda utanç olmamalı.
Yeğenlerimin tombul kollarının belimin etrafında sıkıştığını hissetmeme rağmen, hayallerinizi takip etmek için fedakarlıkların yapılması gerektiğini fark ediyorum. 7/24 ailemin etrafında olma fırsatından vazgeçiyorum, böylece gerçek arama - yazma sürecine girebiliyorum.
Pratik yapmak babamı her zaman söyler. Ve sanırım bunun kanıtı olarak yaşıyorum.
Geçen ay yolda zamanımı Medium'a adadım. Kendim için haftada en az 5 makale rutin ve tutarlılık kazanmak için bir program belirledim.
Gerçekten de, sadece sizi rahatsız etmek çocuklar.
Tüm şakalar bir yana, eğer kızkardeşlerimin bodrumunda evde kalsaydım, kendimi asla tam zamanlı işim yapmaya itemezdim. Veya bu konu için birinci öncelik.
Motivasyona sahip olmazdım, dönem.
Bu zamanı kendime ayırmak, şimdiye kadar yaptığım en faydalı hareket oldu. Tüm hayatınızı önce başkalarını koyarak geçirirseniz, kaçırılmanız gerekmeyen bir ton fırsatı kaçırdığınızı fark edeceksiniz.
Bencil olmak için sosyal olarak kabul edilebilir olan tek şey hayatınızdır.
Sadece kendinizi ilk sıraya koyduğunuzda ve hayatınızın ilerlemesi için yapmanız gereken şeyi yaptığınızda, kartopu başarıya ulaştığınız zamandır.
Bir gün bir şey olma isteği ile kanepedeki polar battaniyenizde rahatça otururken bulamazsınız. Bunu gerçekleştirmelisiniz ve bunu yapmanın tek yolu bencil olmak ve kendinizi öncelikli hale getirmektir.
Geçen ay yazma kariyerinde tüm hayatından daha fazlasını başaran 19 yaşında bir kadın benden al.
Sanırım neden bahsettiğim hakkında iyi bir fikrim var arkadaşlar.
İzole Olmanın Bazen Büyümeye İhtiyacı Olduğunu Fark Edin
Günün herhangi bir saatinde sürekli yüzlerce insanla çevriliyim. Kelimenin tam anlamıyla izole demek istemiyorum, bir insan kalabalığında son derece yalnız hissettiğin izole edilmiş tip demek.
Çünkü tanıdığınız tek kişi kendiniz ve erkek arkadaşınızdır.
Bunun dışında bir yabancı deniz.
Neredeyse herkesi tanıdığım küçük memleketim Yakima'dan, aynı yüzü asla iki kez sokakta görmediğiniz kocaman bir şehirde olmak benim için tam bir 360 oldu.
Kesinlikle ilk başta eve dönmek benim ezici dürtü yardımcı olmadı. Ama şimdi farklı bir şehirde olmaya alışkın olduğum için, ilerlememe yardımcı olan tek şey bence bu.
Yakınlarda bir şey ekşi gidebileceğim bir aile üyesi yok. En yakın olanı 2 saat uzaklıktadır. Ve bu yaşam tarzı ile, gerekirse yukarı çıkmak ve ayrılmak zor olurdu.
Yanımdaki sevgi dolu erkek arkadaşım dışında tanıdığım kimse yok. Bu düşünce ilk başta beni çok korkuttu. Ve şimdi burada olduğumu mu?
Tüm bu yaşamı kendi başıma nasıl yapacağımı anladım.
Başka kimseye güvenmemek.
Tüm hayatım boyunca böyle olmak bana bazen büyümek için gerekli olan tek şey olduğunu gösterdi. Ve adamım, yolda olduğumdan beri büyüdüm.
Ve bu sadece başlangıç.
İlk şehir çöktü ve büyük ev kayıpları bana bir tren gibi çarptı. Beni iyi bir yere indirdiğimi düşündüğümde, hayatımdaki bu zamanın gelecek yıllar için ne kadar harika olacağını düşünüyorum.
Her zaman geriye bakıp bunu yaptığımı söyleyebilirim. Enitre eski hayatımın kendim için bir yol yaratmak amacıyla dikiz aynamdan geçtiğini izledim. Daha önce hiç kimsenin yanımda yürümediği tamamen yabancı bir patika.
Ve aynen böyle, üzüntü ve özlem duyguları yok oluyor.
Bunu sadece benim için yapmıyorum, hayır. Bunu ailemin yaşamlarını iyileştirmek ve başkalarına ilham vermek için her yaşta en derin tutkularınızı takip etmenin inanılmaz derecede mümkün olduğunu düşünüyorum.
Tam parmaklarınızın ucunda, sadece ne istediğinizi bilmekten emin olmalısınız.
Öyle yatırım yapmanız gerekiyor ki, en büyük hayaliniz sadece bir zaman meselesi gibi görünüyor. Değilse. Bunun için o kadar aç olmalısın ki, yapmamak imkansız görünüyor.
Ev hasarı gelecek elbette. Birkaç gün diğerlerinden daha fazla emecek. Ama aynı zamanda bunun sizin hayatınız olduğunu ve bokun gerçekleştiğini de fark etmelisiniz.
Bu sadece kısa süreli, ancak diğer yandan başarınız, çok fazla zaman ve özveri harcamak isteyeceğiniz bir şey. Bu konuda bencil olun.
Birisi sorarsa?
Cehennem de, evet, bu benim için.
Bunu yapabilirsem, sen de yapabilirsin. Bu, çok, çok uzun bir yolculuğun sadece ilk durağıdır, ancak umarım her son saniyesini belgeleyerek benimle duyguların rollercoaster'ını deneyimleyeceksiniz.
Tüm bu macerayla ilgili en güzel şey zirveye çıkma yolculuğudur. Yol boyunca yapacağım anılara ve bunu yaparken dokunacağım hayatlara hiçbir şey yaklaşmayacak.
Bana katıl.
Yayınlanan 22-04-2020