I Shall Seal The Heavens - Bölüm 381
Bölüm 381: Her Kar Yağdığında Beni Düşün!
“Biliyorsun, Büyük Usta Hap Kazanının sevgilisinin olmadığını duydum.” dedi Meng Hao Hanxue Shan’a sataşarak. “Belli olmaz, belki bir şansın olabilir!”
Hanxue Shan kafasını çevirerek Meng Hao’ya baktı. Gencecik yüzündeki hafif gülümsemeyi hemen gizledi.
“Bak, ben Büyük Usta Hap Kazanıyla oldukça yakınım.” diye devam etti Meng Hao onun yanına çömelerek. “Eğer seni onunla tanıştırırsam muhtemelen sana büyük yardımı dokunabilir.” Esen soğuk rüzgar Meng Hao’nun saçlarının uçuşmasına ve belirsiz profilinin ortaya çıkmasına neden oldu. Böylesine bir ayın altında onun cildindeki hafif karanlık görünür vaziyette değildi. Meng Hao da farklı bir yakışıklılık ve ayrıca hafiften tuhaf bir şey vardı.
Hanxue Shan yüzündeki ifadesizliği sürdüremedi. Gülerek Meng Hao’ya kaçamak bir bakış attı. Gözlerindeki parlaklık onun moralinin düzelme yolunda olduğunu gösteriyordu ve son günlerde yaşadığı melankoli geçiyor gibiydi.
“Sanki Büyük Usta Hap Kazanının kendisiymiş gibi konuşuyorsun!” dedi gülerek. Ardından sanki büyük bir acıya katlanıyormuş gibi bilerek ifadesiz yüzünü takındı. Nazik bir ses tonuyla devam etti: “Sen daha önce hiç Güney Diyarına gitmedin, onu nasıl tanıyor olabilirsin?”
Meng Hao başını kaşıdı, ardından gülerek yıkık enkaz yığınının tepesinde onun yanına oturdu. Etrafları enkaz ve harabelerle sarılıydı ve kar taneleri gökyüzünden süzülüyordu. Soğuk rüzgar yanlarından geçerken uğultular çıkartıyordu.
Meng Hao boğazını temizledi ve Zhou Dekun’dan öğrendiği gibi yüzüne derin ve engin bir yüz ifadesi takındı. “Anlamıyorsun. Ben Büyük Usta Hap Kazanıyla hiç tanışmamış olsam da, ikimiz de Simya Tao’su Büyük Ustasıyız ve ruhen uzun zamandır onunla arkadaşız. Mor Felek Tarikatına gittikten sonra Büyük Usta Hap Kazanını gördüğünde o yıl kar fırtınasının içindeki kişiyi hatırlayıp hatırlamadığını sor.” Meng Hao anılarla dolan gözlerini gökyüzüne yöneltti. Eğer gözlerinin kenarıyla Hanxue Shan’a bakmasaydı bu numarası oldukça gerçekçi görünebilirdi.
Hanxue Shan gülümsemesini eliyle gizlerken güzel gözleriyle Meng Hao’ya baktı. Onun ifadesini görünce artık kahkahalarını tutamadı. Onun kahkahası bir çan sesini andırıyordu. Kalbindeki depresyon artık yok olup gitmiş gibiydi.
“Tamam, tamam.” dedi gülerek. “Mor Felek Tarikatına gittikten sonra Büyük Usta Hap Kazanını görünce ona tam olarak bunu soracağım.” Ardından göz kırptı ve oyunbaz bir ses tonuyla devam etti: “Ama sanırım bu soruya kendimden de bir şeyler ekleyeceğim. Ona o yıl kar fırtınasının içinde gördüğü kişinin ‘Her kar yağdığında beni düşün.’ dediğini hatırlatacağım.”
“Bu kulağa biraz cilve yapıyormuş gibi geldi…” dedi Meng Hao hafifçe öksürerek. Ardından güldü. “Ama bu iyi. Sıradan insanlar benimle Büyük Usta Hap Kazanının arasındaki ilişkiyi anlayamaz.”
Hanxue Shan tekrar güldü. “Kutsal Kar Şehrinde birbirine önem veren iki insan ayrılırken birbirlerine öyle söylerler.” Hanxue Shan tekrar güldü, ardından göğsünü dikleştirdi ve gerildi.
“Pekala, o halde seni affediyorum.” diye güldü Meng Hao. Yerde biriken kardan biraz eline aldı ve onun eriyişini izledi. Karın eriyişiyle birlikte sanki içindeki hatıralar dışarı çıkıyormuş gibi oldu; Aniden aklına Mor Felek Tarikatı geldi. Orada tanıdığı bütün insanların görüntüleri zihninde belirmeye başladı.
“Acaba onlar iyiler mi…” diye düşündü, Güney Diyarının bulunduğu yöne doğru bakarak.
Onun karı eline alma şekline bakan Hanxue Shan düşük bir ses tonuyla devam etti: “Aslında Büyük Usta Hap Kazanına sadece hayranlık duyuyorum, hepsi bu. Sana daha önce anlattıklarım gerçekte doğru değildi. Aslında tek istediğim şey bizzat onun yaptığı bir hapa sahip olmak.” Meng Hao’nun gülümsediğini görünce gözlerini çevirdi ve ciddiyetle ekledi: “Sadece tek bir hap beni tamamen tatmin edecek.”
Meng Hao gülümseyerek başını sağa sola salladı. Ona doğru baktı, narin ve masumdu, ardından kendi kendine mırıldandı. En sonunda depolama çantasından bir tıbbi hap çıkarttı. Bu Meng Hao’nun uzun zaman önce yaptığı bir Temel Kurulum Günü hapıydı. Hapın kalitesi fena değildi; tıbbi kuvveti yüzde seksenden fazlaydı.
“Sana bu hapı bir hediye olarak vermek istiyorum.” dedi. Biraz düşündükten sonra tırnağını kullanarak hapın yüzeyine “Kar 雪” karakterini kazıdı. Ardından onu kıza verdi. “Bu tıbbi hap Büyük Usta Hap Kazanının yaptıklarından daha değerli. Bu değerin sebebi hapın kendisinden değil, onun benim tarafımdan yapılmış olmasından kaynaklanıyor.” dedi gülümseyerek.
Hanxue Shan bir an düşündü ve ardından hapı aldı. Onu elinde tuttu ve gözlerini ona dikti. Tam konuşmaya başlayacakken Meng Hao aniden ayağa kalktı.
“Eğer Mor Felek Tarikatında herhangi bir sıkıntı yaşarsan...” dedi. “Bu hapı kullanarak Büyük Usta Hap Şeytanıyla görüşme hakkı elde edebilirsin. Hap Şeytanı bu hapı gördükten sonra içinde bulunduğun sıkıntılı durumu çözecektir.” Meng Hao konuşurken gülümsedi, ama sesinde melankolik bir ton vardı. Hanxue Shan’ın ise gözleri kocaman açıldı. Meng Hao’nun bu sözleri Hanxue Shan’a ister istemez onun bilerek gizem yaratmaya çalıştığını hissettirmişti.
“Eğer Büyük Usta Hap Şeytanı beni sorarsa…” daha sözünü bitiremeden önce Hanxue Shan araya girdi.
“Ona her kar yağdığında seni düşünmesini söyleyeceğim.”
Meng Hao şaşırdı. Bu sözleri duyunca ustasının yüzünde oluşacak ifadeyi hayal edebiliyordu. İster istemez sesli bir kahkaha attı, içinde mutluluk olan bir kahkaha. Bu kahkahada güzel olan bir şey vardı ama Meng Hao’dan başka kimse onun ne anlama geldiğini anlayamayacaktı.
Meng Hao gülmeye devam ederken enkaz yığınından aşağı indi ve yürüyerek uzaklaşmaya başladı.
Fakat daha üç adım atmıştı ki ifadesi aniden titreşti. Hemen geriye doğru fırladı, Hanxue Shan’ı kaptı ve ardından Kanlı İnfilak Parlamasıyla oradan uzaklaştı.
Onlar ortadan kayboldukları anda gecenin karanlığında ikilinin biraz önce durdukları yere sessiz ve gizemli bir ışık ışını fırladı. Hava bir patlamayla yırtılırken zemin titredi. Meng Hao ve Hanxue Shan’ın biraz önce durdukları enkaz yığını rüzgarla savrulan toz bulutuna dönüşmüştü.
Biraz ilerde Meng Hao soğukça parlayan gözleriyle uzaklardan arka arkaya fırlayan ışık ışınlarını izledi. Hiç tereddüt etmeden bir kolunda Hanxue Shan ile birlikte geriye doğru çekildi.
Soğuk Kar Klanının diğer üyeleri de hemen uykularından uyanmışlardı. Dört Büyük Kıdemli, Hanxue Bao ve diğer iki yüzden fazla Gelişimci yataklarından fırlamışlardı.
“Demek Soğuk Kar Klanını geriye kimse kalmayana kadar silmek istiyorsunuz!” dedi Hanxue Bao öfkeyle. Onun Gelişim Merkezi düşmüştü ve artık görkemli Ruh Bölme uzmanı gücüne sahip değildi. Şu an yalnızca Geç Gelişen Ruh aşaması gücünü kullanabilecek durumdaydı. O konuştuğu anda ayağını sertçe yere vurdu.
Yer gürledi ve dört bir yana doğru çatlaklar yayıldı. Yeryüzü kaynadı ve bir Dikenli Sur kalkanı ortaya çıktı. Şok edici dikenler dört bir yana dağıldı ve hava muazzam bir gürültüyle doldu.
Dikenli Surun ortaya çıkmasıyla birlikte dışarıdaki karın altında neredeyse bin tane Gelişimci görüş alanına girdi. Bu bin kişilik grupta sekiz tanesi diğerlerine göre çok daha sarsıcı görünüyordu. Onların vücutlarına kar dokunamıyordu, yaklaştığı anda kar taneleri yok oluyordu.
Bu sekiz Gelişen Ruh Gelişimcisinden altı tanesi Batı Çölündendi, geri kalanlar ise Siyah Toprak Sarayına aitti. Görünüşe göre Soğuk Kar Klanına yönelik bu ölümcül saldırıda başı Batı Çölü çekiyordu.
Ruh Bölme Gelişimcisinin yok edici gücü insanların zihninden sadece bir kaç günde kaybolabilecek bir tehdit değildi. Bu insanların Soğuk Kar Klanına saldırmaya cüret edebilmelerinin nedeni belli ki onların gerçek durumlarını biliyor olmalarından kaynaklanıyordu.
Patlamalar havayı doldurdu. Sekiz Gelişen Ruh Gelişimcisiyle birlikte bin civarında Gelişimci büyülü tekniklerini ve kutsal becerilerini kullanarak Dikenli Suru durmaksızın saldırı yağmuruna tuttular.
Yer sarsıldı ve oldukları yerde dona kalan Soğuk Kar Klanı üyelerinin yüzleri titreşti.
“Bu kadar hızlı gelmelerine şaşırmamak gerek...” dedi Hanxue Bao gözlerini uzaklarda bir noktaya, hiç kimsenin göremediği bir yere dikerek. “Onlar Batı Çölünün Takımyıldızı Kabilesinin kehanetinden yararlanıyorlar.”
Meng Hao Hanxue Shan’ı koruyarak oraya yaklaştı. Bu sırada Hanxue Bao’nun sözlerini duydu ve ardından bakışları dikenlerin ötesindeki kar fırtınasının içine baktı. Bir an sonra sağ gözünü yedi kez kırptı. hemen görüş alanındaki dünya değişiverdi. Her şey siyah beyaz dönüştü. Aynı zamanda dışarıdaki kar fırtınasının içinde gözüne daha önce göremediği bir figür takıldı.
Bu kafasında yüzünü gizleyen bir başlık olan beyaz cübbeli bir adamdı. Elinden dalgalar yayılıyor ve önünde içi çalkantılı sularla dolu olan siyah bir kase süzülüyordu. Bu bir tür büyüye benziyordu.
Meng Hao oraya baktığı anda beyaz cübbeli adam onu hissetmiş gibi göründü. Gözlerini doğrudan Meng Hao’ya dikti. Meng Hao’nun kalbi titredi. Gördüğü şey iki göz bebeğine sahip olan gözlerdi.
Bir şeyin kalbini tırmaladığını hissetti, bunun üzerine hemen kullanmakta olduğu tekniği sonlandırdı. Görüşü normale döndü.
“Onu sen de gördün mü?” dedi Hanxue Bao Meng Hao’ya bakarak.
Meng Hao ciddi bir tavırla başını aşağı yukarı salladı.
“Takımyıldızı Kabilesi Batı Çölünün üç büyük Kabilesinden biridir. Onlar kehanet konusunda uzmanlaşmıştır ve gece gökyüzündeki bütün yıldızların Şeytan olduğuna inanırlar.”
Adam konuşmasını bitirdiği anda bir gürleme sesi duyuldu. Dikenli Surun dışında kar fırtınasının ortasında üç tane dev ortaya çıktı. Her biri yüz elli metreden daha uzundu ve yürürken yeri titretiyorlardı. İleri doğru ilerlerken ellerinde devasa sopalar tutuyorlardı.
Yukarıdaki gökyüzünde keksin çığlıklar atan çok sayıda Sel Ejderhası ortaya çıktı.
Daha da ileride parlak savaş arabalarının ileri doğru hücum ettiği görülüyordu. Sekiz Gelişen Ruh Gelişimcisinin etrafında büyülü eşyalarla birlikte büyü dolaşıyordu.
“Dış dünyayı görmezden gelin! Büyüyü etkinleştirmeye odaklanın!” Hanxue Bao’nun güçlü sesi yankılandığında dört Büyük Kıdemli ve diğer Klan üyeleri başlarını eğerek altlarındaki büyüye baktılar.
Dikenli Sur sarsıldı ve yerle bir olmaya başladı. Böylesine kapsamlı bir saldırı karşısında çok fazla direnemeyecek gibiydi.
Hanxue Bao’nun ağzından bir iç geçirme sesi çıktı. Sağ elini sallayarak başka bir Dikenli Sur tohumu daha hızlandırdı ve savunmalarını güçlendirdi.
“Takımyıldızı Kabilesi üyesinin burada olması çok kötü. O gerçekten de Dikenli Surun gücünü bastırıyor.” Hanxue Bao’nun yüzünde endişe belirdi. Fakat tam o anda aşağıdan aniden parlak bir ışık çıktı.
“Etkinleşiyor! Patrik, büyü etkinleşiyor!!” Soğuk Kar Klanı üyelerinden aşırı heyecanlı ve neşeli çığlıklar yükseldi.
Meng Hao arkasına baktı ve yerdeki büyünün parıltısının giderek güçlendiğini ve parlak bir ışık yaydığını gördü. Görünüşe göre kısa bir süre sonra etkinleşecekti.
Soğuk Kar Klanı üyeleri heyecanlanmaya başladılar. Fakat tam o anda aniden muazzam bir patlama havayı doldurdu. Herkesin dikkati uzaklarda bir noktaya çevrildi. Düşmanın bütün büyülü teknikleri ve eşyaları bir araya gelerek bir yıldızı andıran muazzam bir yok edici parıltı haline bürünmüştü. O parıltı tarif edilemez bir hızla ileri fırladı, Dikenli Sura çarparak onu paramparça etti.
Hanxue Bao hırıltılı bir kükreme koparttı. Sağ elini havaya kaldırarak Dikenli Surun bir kez daha yapılanmasına neden oldu. Adam ileri fırladı, bir büyü sinyali uyguladı ve ardından kolunu salladı. Şiddetli bir rüzgar ileri fırladı, kükreyerek yok edici yıldıza çarptı ve onu yok etti. Ağzından kanlar sızan Hanxue Bao geriye doğru bitkin bir halde sendeledi.
“Patrik!!” Soğuk Kar Klanı üyelerinin yüzleri hüzünlü ve kızgın ifadelerle doldu. Hanxue Shan alt dudağını ısırdı, yüzü soluktu. Şimdiye kadar tecrübe ettiği onca şeyden sonra artık korkmak yerine endişelenmekle yetiniyordu.
Meng Hao hiçbir şey söylemedi. Şafağın ilk ışıklarına ve Batı Çölü Gelişimcilerine baktı. İçinde tuhaf bir parıltı olan gözlerini uzaklara doğru dikti.
“Eğer hesaplamalarım doğruysa, şu an…” Uzaklardan yükselen bir pusun ortaya çıktığını görünce kalbi güm güm atmaya başladı.
“Beşinci Lorda iman et, sonsuz hayat kazan… Üç daire sola, ardından üç daire sağa. Sallayın kıçınızı!” Bu zayıf ses havada süzülürken Meng Hao’nun yüzünde tuhaf bir gülümseme belirdi. Bu gülümseme daha sonra giderek genişledi ve kahkaha halini aldı.
——