Beş ülke nükleer denizaltılarla (APL) silahlı. Denizaltının ömrünün yaklaşık 25 yıl olduğuna inanılmaktadır. Sovyet döneminde, deniz kuvvetleri, 250 denizaltılarını aldı. Sovyet bloğunun çöküşünden sonra, çoğu Donanma'dan çekildi. Rus ordusundan önce onların elden çıkarmalarıydı.
Bu sorunun seviyesini anlamak için, kullanım dışı denizaltıların aşamalarını listelemelisiniz:
- soğutucuyu boşaltmak ve nükleer yakıtı reaktörden boşaltmak gereklidir;
- sabit bir iskele koşullarında, reaktör bölmesini kesip (sökülmüş reaktör ünitesinin raf ömrü 70 ila 100 yıl arasındadır);
- denizaltının ekipmanını sökmek;
- sızdırmazlık bölmeleri yapın ve korozyon önleyici malzemeyle örtün;
- sökülen parçaları ve ekipmanı uzun süreli depolama yerine çekin.
Bu işlem sadece maliyetli değil, aynı zamanda zaman alıcıdır. Örneğin, ABD'de nükleer yakıt yaklaşık bir yıl boyunca boşaltıldı. Rusya'da, mevcut nükleer yakıt depolama tesisleri aşırı kalabalık ve yıllarca elden çıkarılmaları için çok sayıda nükleer denizaltı bekliyor. Denizaltıların çoğu, Nerpa, Zvezda ve Zvezdochka fabrikalarında ve Mayak'taki Rusya Federasyonu'nda bertaraf edildi. Denizaltılar bu tesislerin tersanelerine çekerek veya yüzer iskele üzerinde teslim edilir.
Karşılaştırma için: Rusya'da bir denizaltının atılmasının maliyeti (türüne bağlı olarak) 2 milyon dolardan 12 milyon dolara ve ABD'de 50 milyon dolara eşittir.
Rus tesislerinin kapasiteleri nükleer yakıtın yenilenmesi için yeterli değildir ve özel nakliye konteynırları ve nakliye konteynırları TK-VG-18 de yeterli değildir. Rus tarafının başka bir zor sorunu daha var - depolama tesislerinin serbest bırakılması (kıyı ve yüzen) son derece yavaştır, bu da nükleer yakıtı boşaltma işlemini ve nükleer denizaltıların sökülmesini yavaşlatır. Halen, çoğu Sovyet döneminde inşa edilmiş olan 200'ten daha fazla Rus nükleer denizaltı geri dönüşümünü bekliyor.
Bertaraf problemini çözmek için, devlet kuruluşu Rosatom, 2014-2015 döneminde Kamçatka bölgesinden radyoaktif atık ihraç etmeyi planlıyor. Atık devre dışı bırakılacak ve sonunda gömülecek. Vilyuchinsk şehri bölgesinde, çünkü 60-i'lerin NATO'nun belgelerinde "Wasp Nest" olarak adlandırılan en büyük deniz üslerinden biri olduğu belirtilmelidir. Bu tabandan uzak olmayan yerlerde, denizaltıların parçaları, kişisel koruyucu donanımlar ve radyoaktif kirlenmeye maruz kalan diğer malzemeler dahil, denizaltılardan gelen nükleer atıkların depolandığı donanımlı bir depolama tesisi bulunmaktadır. Alandaki radyasyon durumu sürekli izlenir. İzlemenin sonuçları, radyoaktif atığın yayılma tehlikesinin tespit edilmediğini göstermektedir. Ancak, teknolojiye uygun olarak, radyoaktif atıkların özel kaplarda toplanacağı ve Kamçatka bölgesinden ihraç edileceği binanın mevcut deposu üzerine inşa edilmesine karar verildi. Bu işlem, bu Uzak Doğu denizaltı üssü yarımadanın üzerinde bulunduğu sürece devam edecektir.
Kamçatka'yı nükleer atıklardan arındırmak için planlanan Rosatom programı, yaşamlarına hizmet eden Rus nükleer denizaltılarının imhası için geniş kapsamlı bir programın sadece bir parçası. 70-lerden önce, denizaltı onları okyanusa taşarak gömüldü. Ancak, denizlerde, okyanuslarda ve denizaltında radyoaktif nesnelerin yayılmasını yasaklayan bir anlaşma imzalandıktan sonra, Rus bilim adamları ve mühendisler nükleer denizaltıları sökmenin yollarını bulma problemi ile karşı karşıya kaldılar. Teknik olarak, bu işlem çok karmaşık. Ancak, şu anda, yurtdışından gelen büyük finansal yardımlar sayesinde imha sürecini hızlandırmak mümkün olmuştur.
Örneğin, Japonya, Primor'da nükleer atıkları elden geçiren nükleer denizaltılardan temizlemek için yüzen bir tesisin inşası için 25 milyon $ 'ı finanse etti ve ayrıca beş Victor-3 denizaltının sökülmesi için ödedi. Japonya, Rus tarafına, Rogue Bay'de nükleer denizaltılar için atılacak uzun vadeli bir depolama tesisi oluşturmak için gerekli ekipmanı (deniz römorkörü, iki makas köprüsü ve yüzer iskele) devretti.
Kola Yarımadası'nda nükleer denizaltıları olan nükleer atıklarla ilgili uzun vadeli bir depolama tesisi de kurulmuştur. Bu projenin maliyeti 400 milyon dolardan fazlaydı, şimdi depoda denizaltıları olan 54 güç üniteleri var. Eski Rus denizaltı türlerinin sökülmesi ile başa çıkmak için tek başına Rusya için çok zor olurdu, bu yüzden Avrupa ülkeleri ve ABD bu projede yer aldı. Avrupa Bankası, denizaltı sınıfı "Alpha" dan tahliye edilen yakıtın depolanması için koşulların yaratılmasını finanse etti. Fransa bu yakıtın nakliyesini ödedi. Özel bir kabın gelişimi Amerikan tarafınca karşılandı. İtalyanlar, yakıt ihracatını gerçekleştirecek olan gemi inşaatını finanse etti.
Rosatom'un uzmanları, ortak çabaların, nükleer denizaltıların sökülmesi için bir sistem kuracağına inanıyor. Gelecekte Arktik Okyanusu'nun dibini daha önce suya daldırılmış denizaltı bölmelerinden ve radyoaktif maddeler içeren kaplardan çıkarmak planlanmaktadır.
Kullanılan malzemeler:
http://expert.ru/2012/09/6/generalnaya-uborka/?n=66995
http://www.atominfo.ru/newsb/k0923.htm
http://www.militaryparitet.com/ttp/data/ic_ttp/1384/