“Tüm öğretim sanatı, daha sonra onları tatmin etmek amacıyla genç beyinlerin doğal merakını uyandırma sanatıdır.” – Anatole France
Eğitimin amacı sorumlu, üretken ve sosyal olarak katkıda bulunan vatandaşlar – kendi ailelerine ve toplumlarına bakabilecek insanlar – yaratmaktır. Toffler’in dediği gibi, 21. yüzyılda eğitim, insanların öğrenmesini, öğrenmesini ve yeniden öğrenmesini sağlamalıdır. Ama okullarımızın ve kolejlerimizin buna bağlı olduğundan emin değilim.
Eğitim, insanların en bilim dışı çabalarından biridir. İyi bir üniversiteye gitmek ve iyi bir derece almak için okulda başarılı olursun. İyi bir eğitim, iyi bir iş için pasaporttur. Öğretim niteliklerinize bağlı olarak, herhangi bir istisnai yetenek göstermek zorunda kalmadan makul derecede yüksek bir pozisyona tırmanabilirsiniz.
Ancak bunun yanı sıra sorunlarla karşılaşabilirsiniz. Okuldaki performansınız ile bir işteki performansınız arasında yerleşik bir bağlantı yoktur. Daha da önemlisi, işteki performansınız ile hayattaki performansınız arasında bir ilişki yoktur.
Doğrusu, eğitim bir çocuğu üç temel beceriyi geliştirmede desteklemelidir:
1. Topluma yararlı bir üye olmak için bir vizyon keşfedin, geliştirin ve geliştirin:
Çoğumuzun bir avantajı var: Ebeveynlerimiz geleceğimizi düşünüyor ve bizi bu vizyonu gerçekleştirmeye yönlendiriyor. Ancak bu fakirler arasında pek yaygın değil. Eğitim sistemi, herkesin bu vizyonu yaratmasına yardımcı olmak için müdahale etmeli ve hatta yoksul çocuğa vizyonu takip etmesi için güven vermelidir.
Devlet okullarında okuma ve aritmetik becerilerini geliştirmeye adanmış bir STK olan Eureka Child’ı yöneten Balaji Sampath, bu bağlamda bize hareketli bir hikaye anlattı. Amerika’dan eğitimde anlamlı bir şeyler yapmak için döndüğünde, bir köyde birkaç ay geçirerek yerel meselelere daldı. Bir çocuk öğretmene aya seyahat etmenin mümkün olup olmadığını sorduğunda köy sınıfındaydı. “Sen ve ben aya uçamayız,” diye yanıtladı öğretmen. “Ama ABD’deki bilim adamları …” Çocuklarımızın hedeflerini ve hayallerini çalmaktan vazgeçmeliyiz.
2. Soruların cevaplardan daha önemli olduğunu anlayın:
Eğitim sistemimiz, genellikle çocukların sahip olmadığı sorulara cevap vermeye çok fazla önem vermektedir. Başka bir deyişle, çocuklara çok sık bağlam olmadan kavramları öğretiriz; onlara öğrenmenin neden önemli olduğunu göstermemiz gerekiyor. Çocukların doğal merakını uyandırmaya ve onlara öğrenmeyi sevmeyi öğretmeye odaklanmalıyız. Bunu yapmanın iyi bir yolu, çocukları doğal deneyimlere veya soru sorabilecekleri oyunlara sokmaktır. Bu ortamlarda, öğrenme anında ve güçlüdür. Öğrenme, öğrencilere farklı öğrenme çıktıları sağlayan yapılandırılmış bir keşif süreci olabilir – tıpkı hayatımızın sonraki dönemlerinde yaşadığımız durum ve kararların farklı sonuçlar sağladığı gibi.
Örneğin, Mumbai’deki bir STK, öğrencilere su tasarrufu hakkında bilgi vermek için okullara bir deney yaptı. Öğrenciler dişlerini fırçalarken musluk açıkken ve ardından musluk kapalıyken tükettikleri su miktarını ölçtüler. Hepimiz okulda bu tür bir dersi öğrendikçe, ilkeleri evimizin diğer birçok yönüne nasıl uygulayabileceğimizi ve hayatın ilerleyen dönemlerinde çalışabileceğimizi hayal edin.
3. Öğrenmeyi öğrenmek:
Dünya, okulların ve kolejlerin yetişemeyeceği kadar hızlı gelişiyor. Öğretilenler yetersiz ve modası geçmiş ya da yakında olacak. Çocukların, İnternet aracılığıyla, deneyler yaparak ve her alanın en ileri düzeyindeki uzmanlara erişerek, kendileri için yanıtlar bulmaya teşvik edilmesi önemlidir.
Öğrencilerin bilimsel yöntemi öğrenmeleri önemlidir –
(a) gözlemlere dayalı bir hipotez oluşturmak,
(b) bu hipotezleri ispatlamak veya çürütmek için deneyler tasarlamak ve yürütmek ve
(c) Sonuçların ek bilgilerle değişebileceğini kabul ederken sonuçlara varmak.
Bugün dünyada mevcut olan bilgi seviyesi ile neyin, nasıl ve ne zaman öğrenileceğine karar vermek de önemlidir. Çocuklara kendi yargılarına ne zaman güveneceklerini ve başkalarının uzmanlığına ne zaman güveneceklerini öğretmeliyiz. Çocuklarımız, çabayı dış kaynak olarak kullansanız bile, sonucun sorumluluğunu elinde tuttuğunuzu öğrenmelidir.
Sen ne düşünüyorsun? Çocuklarımızın ihtiyaç duyduğu kritik yetenekler hakkındaki bu fikirlere katılıyor musunuz? Eğitim sistemimiz bunu ele alıyor mu? Düşüncelerinizi ve deneyimlerinizi hepimizle paylaşın.