Mecazi konuşarak alıcıda, kalbi yerleştirdi оружия - otomasyonu, çalışmalarının güvenilirliğini sağlayan şey.
MT Kalaşnikof. "Notlar tasarımcı silah ustası"
Stg-44 üretiminde, düşük karbonlu, nispeten ince çelik 0,8-0,9 mm kalınlığında kullanılmıştır. Bu nedenle, yapısının sağlamlığını artıran ve estetik taraftaki ayrıntılarında çok sayıda sertleştirici ve kaşe, bir bütün olarak silaha bir tür yırtıcı, müthiş bir çekicilik verir.
Sturmgeverov "zımbalama" atlamalarının detaylı ve kaliteli analizini yapmayacağız. Özellikle Kalaşnikof saldırı tüfeğinde bir çözüm buldukları için kendimizi iki görsel gerçekle sınırlıyoruz.
Sturgevever'ın ana detayı öğütülmüş bir kapı kutusudur,
Sac metal kasa içinde kaplanmış ve punta kaynağı ile yapıştırılmış.
Kutunun görevi, güvenilir kilitlemeye ek olarak, kartuşun hazneye güvenli bir şekilde beslenmesi için derginin dayanmasını sağlamaktır. Doğrudan kasaya takılan nişan alma aygıtı üzerinde. Ve Mkb-42 (h) ve STG-44 üzerinde çıkarılabilir tüfek kolları takma girişimleri yapıldı: bir buçuk ZF-41 ve dört kez ZF-4.
Her iki girişimde başarısız oldu. Bu, birkaç düzine atıştan sonra ya da silahı yere attıktan sonra, yeni bir şekilde vurmak için gerekli olan sertliği sağlamayan kasanın çok “delinmesi” nedeniyledir. Böylece, bir sturmgevere üzerindeki optiklerde istediğiniz kadar homurdanabilirsiniz, gerçek savaşta kullanılmadı. Optik görüş montajının sağlamlığının sağlanması teknik olarak mümkün olsa da, braketinin geçit kutusuna tutturulması mümkün olsaydı, bunun gerçekliği büyüklüğü ve ağırlığı arttırmak olabilirdi. Sturmgever'in optiklerinde göze çarpan olumlu bir an, aynı anda hem manzaraları hem de optik ve açık kullanımları mümkün kılmasıdır. Askerî bir hayata mal olabilecek bu yaygın gerçek, tasarımcılarımız tarafından değil, modernimiz tarafından tamamen unutuldu (ya da okula gitmedi).
İkinci gerçek, mağazanın cıvata kutusuna sabitlenmesiyle bağlantılıdır, ancak ilk başta hikayeler. Wehrmacht'in Oberst Friedrich Kittel'in silah departmanı ara kartuş için silah konseptini geliştirdiğinde, bunların yerine hafif makineli tüfekler, tüfekler, karabinalar ve hafif makineli tüfekler getirilmesi gerekiyordu. Sturmgever'in makineli tüfekleri ateşin yoğunluğuna göre değiştirmek için kullanılamaması, Borjomi'yi içmek için çok geç olduğu zaman ortaya çıktı. Ancak ilginç bir nokta var. Makineli tüfekle ateş etmek için bir makineli tüfek ya da bir bipod gereklidir, özellikle de silahın ağırlığı beş kilogramı geçerse. Yani mağazanın durak olarak kullanılması bir gerçek.
Sonuç olarak - mağazanın sohbeti
metalin depodaki ve alıcı penceredeki deformasyonu nedeniyle.
Damgalama ...
Sturmgever'in güvenilirliği hakkında, parlak olmadığını kanıtladığı fabrika ve saha testleri dışında, resmi bir bilgi yoktur. Ancak bu konuda güvenilir bir fikir edinmenin bir yolu var. İstatistik teorisinden birkaç kelime. Hangi çorbanın ne pişirildiğini anlamak için bütün tavayı yemeniz gerekmez. Bir kepçe yeterli. Sturmgever'ın kendinden emin kullanıcılarına böyle bir kepçe sorgusu yapacağız, bize kendileri söyleyecekler. Nasıl? Çok basit. Böyle bir kişi var - Artem Drabkin, siteyi yaratan Hatırlıyorumve bu sitede de aynı kullanıcılar da dahil olmak üzere anılar var. Dört tane buldum, işte görüşleri.
Ewert Gottfried
... 1943’te yeni bir silah aldık - otomatik karabina - fırtına birlikleri. Alayı içindeyiz ordusunu test ettik. Taburumuz, tamamen saldırı tüfeğiyle donatılan ilk kişiydi. Bu, savaş yeteneklerinde inanılmaz bir artış sağlayan harika bir silah! Kısa mühimmatları vardı, böylece daha fazla mühimmat alınabildi. Onunla, her insan neredeyse hafif bir makineli tüfek gibi oldu. İlk başta çocukluk hastalıkları geçirdiler, ancak düzeldiler. İlk başta bizden makineli tüfekler ele geçirdik, ancak 1943'in sonunda, Kolpino altında, bu tüfeklerle bulduk, ancak makineli tüfekler olmadan, savunmada bunu yapamayız ve makineli tüfekleri çok hızlı bir şekilde geri koyduk. Yani takımda makineli tüfekler ve saldırı tüfekleri vardı. Başka silahımız yoktu.
Kuhne Gunter
Yakalandığımda, bir kımıldatıcı, modern bir silahım vardı, ama üç atıştan sonra reddetti - kum düştü.
Handt Dietrich-Konrad
O zamanlar zaten silah tüfeklerindeki 43, 15 (?) Mağazadaki kartuşların arasında silahlanmıştık. Bence Ruslar Kalaşnikoflarını bu tüfekten kopyaladılar: yüzeysel olarak ikizler gibi görünüyorlar. Çok benzer.
...
Son zamanlarda 43 saldırı tüfeği ile donanmıştık, yeni silaha alışmak için hala zamanımız olmadı. Deklanşörle sarstım, unuttum - uykusuzluktan mı yoksa Tanrı'nın neyi bildiğinden - zaten suçlandığını. Ve tüfek sıkışmış.
...
Son zamanlarda 43 saldırı tüfeği ile donanmıştık, yeni silaha alışmak için hala zamanımız olmadı. Deklanşörle sarstım, unuttum - uykusuzluktan mı yoksa Tanrı'nın neyi bildiğinden - zaten suçlandığını. Ve tüfek sıkışmış.
Damerius dieter
İlk başta MP-38 vardı. Daha sonra bir Sturmgever vardı, 1944'te göründü. Görevlendirilmeyen memurlar bile yoktu.
...
Evet, iyi bir silahtı. Savaştan sonra bu silahların Bundeswehr'de kullanıldığını düşünüyorum. Kartuşları biraz daha küçüktü.
...
Evet, iyi bir silahtı. Savaştan sonra bu silahların Bundeswehr'de kullanıldığını düşünüyorum. Kartuşları biraz daha küçüktü.
Gördüğünüz gibi, rastgele bir örnekte, geri bildirim yanıtlarının yarısı vardır. Bunun sonucu herkesi kendisi için yapar. Bana açık ve Sturmgever tasarımının kendi genel analizini ve Genel V.G. Fedorov: "Alman otomatik tüfeği, yapısal nitelikleri açısından özel bir ilgiyi hak etmiyor." Taraftarlar, Sovyet Alman esir silahlarının kullanımının değerlendirilmesine ilişkin olarak sitede benzer bir analiz yapılmasını önermektedir. Sonuçlar merak uyandıracak.
Bu arada, özetlemek gerekirse, bir yılın Alman “damgalama” 1942'inin 1949 yılında Sovyet’in üstünlüğüyle ilgili övgülerini söyleyebiliyor, ancak bu damgalama bir fırtınanın ikinci sorununun kaynağıydı - düşük güvenilirlik (birincisi, 2000 parçalarından daha fazla serbest bırakılmayan kartuşların eksikliğidir) bir gövdede). Bu arada, Amerikalılar bu sonuca 1945 yılında geldiler. ABD silah departmanının sonucundan:
Ancak, kitlesel yöntemlerle önemli miktarda ateş gücüne sahip hafif ve kesin bir silah yaratmaya çalışırken, Almanlar Sturmgewehr saldırı tüfeğinin etkinliğini ciddi şekilde sınırlayan problemlerle karşı karşıya kaldılar. Büyük ölçüde oluştuğu ucuz damgalanmış parçalar, kolayca sık sık nöbet geçiren deformasyon ve ufalanmaya maruz kalır. Belirtilen otomatik ve yarı otomatik modlarda ateş etme ihtimaline rağmen, tüfek otomatik modda sürekli ateşe dayanmamaktadır, bu durum Alman ordusunun liderlerini resmi direktifler çıkarmaya zorlayarak askerlere sadece yarı otomatik modda kullanmalarını emretmiştir. İstisnai durumlarda, askerlerin tam otomatik modda 2-3 atışlarının kısa patlamalarında ateş etmelerine izin verilir. Servis edilebilir tüfeklerdeki parçaları tekrar kullanma olasılığı göz ardı edildi (değiştirilebilirlik sağlanmadı. - Yazarın notu) ve genel tasarım, silah kullanılması imkansız olması durumunda, askerin atılmış olması gerektiğini ima etti. Otomatik modda ateşleme kabiliyeti, silahın ağırlığının önemli bir kısmından sorumludur ve tam bir dergiyle 12 pound'a ulaşmaktadır. Bu fırsattan tam olarak yararlanılamadığından, bu ekstra ağırlık Sturmgewehr'i neredeyse% 50 daha hafif olan ABD Ordusu karabinalarına göre dezavantajlı hale getiriyor. Alıcı, çerçeve, gaz haznesi, mahfaza ve hedef çerçeve ekstrüde çelikten imal edilmiştir. Tetik, perçinlere tamamen monte edildiğinden, sökülemez; onarım gerekirse, tamamen değiştirilir. Sadece piston kolu, cıvata, çekiç, namlu, gaz silindiri, namlu üzerindeki somun ve magazin işlenir. Stok ucuz, kabaca işlenmiş ağaçtan yapılır ve onarım işlemi sırasında katlama stoğuna sahip otomatik makinelerle karşılaştırıldığında zorluklar yaratır..
Sonun ...