6 Kulak KepçesiHer tarafı deri ile örtülüdürTemelinde elastik kıkırdak
7 Dış Kulak YoluYüzeyden temporal kemiğin içine doğru uzanan yassı bir kanaldırKanal içte timpanik zarla sonlanırKanalı derinin devamı olan ç.k.y.e döşer1/3 dış kısmı elastik kıkırdakla, 2/3 kısmı kemikten oluşur
8 Submukozada: Kıl follikülleri Yağ bezleri Modifiye Ter bezleri (seruminöz bezler): Kıvrımlı tübüler bezler olup ekrin ter bezleri değildir. Apokrin bezlere benzerler. Salgıları yağ bezlerinin salgısı ile karışarak sebum adı verilen yarı katı kulak kirini oluştururlar.
9 Timpanik (Kulak) ZarıDış kulak yolunun en sonunda oval timpanik zar yer alır.Dış yüzeyi ince bir epidermis tabakası ile, iç yüzeyi ise timpanik boşluğun epiteli ile devam eden tek katlı kübik epitel ile örtülüdür.İki epitel arasında, kollajen, elastik lifler ve fibroblastlar yer alır.Ön üst kadranı, gevşek ve daha sağlamdır. Çünkü, burada bağ dokusu tabakası çok daha incedir.
11 Orta KulakTimpanik Boşluk: Temporal kemiğin içinde timpanik zarla iç kulağın kemiksi yüzeyi arasında yer alan düzensiz bir boşluktur.Orta kulağın altındaki periosta sıkıca yapışır ve tek katlı yassı epitelle döşelidir.Östaki borusunun yakınlarında, orta kulağı döşeyen tek katlı epitel, giderek yalancı çok katlı silyalı prizmatik epitele dönüşür.
12 Kulak KemikçikleriOrta kulağın mediyal kemiksi duvarında, iki tane kemiksiz ve membranla kaplı olan dikdörtgen şeklinde bölge vardır.Bunlar, oval ve yuvarlak pencerelerdir.Timpanik zar, oval pencereye malleus, inkus ve stapezle bağlanır.Malleus timpanik zara, stapez de oval pencere zarına yapışır.Bu kemikler, sinoviyal eklem oluşturur ve bu boşluğun bütün yapıları gibi, tek katlı yassı epitel ile örtülüdür.
15 İç Kulak Kemiksi ve membranöz labirent Kemiksi labirent, temporal kemikteki boşluklardan oluşur. İçinde, sakkül ile utrikulun bulunduğu vestibül denen düzensiz bir merkezi boşluk bulunur.Semisirküler (yarım daire) kanallar ve koklea buradadır.
19 Membranöz LabirentEktoderm kökenli ve epitelle döşeli, birbirlerinin devamı şeklindeki bir dizi boşluktan oluşur ve endolenf bulunur,kemiksi labirentte ise perilenf vardır.
20 Sakkül ve UtrikulBu yapılar, tek katlı yassı epitel ile döşeli ince bir bağ dokusu kılıfından oluşmuştur.Sakkül ve utrikulun duvarında, vestibüler sinirin dallarıyla innerve edilen, farklılaşmış nöroepitelyal hücrelerden oluşan ve maküla denilen küçük bölgeler gözlenebilir.Maküla Duvardaki kalınlaşmayla oluşurİki tipte reseptör, afferent ve eff.sonlanmalar ve bazı destek hücrelerivardır.
26 Reseptör (Tüy) Hücreleri 40 – 80 adet uzun ve sert sterosilya ve bir silyumun bulunmasıyla karakterizedir.Silyumun bir bazal cismi ve proksimal kısmında yerleşimli mikrotübülleri vardır.İki tip tüy hücresi vardır:Tip – I Hücre tabanının büyük kısmını saran, büyük kadeh şeklinde sonlanmaya sahiptirTip – II Çok sayıda afferent sinir sonlanması içerir.
29 SterosilyaEpididimis ve kokleada tüy hücrelerinde bulunan uzun mikrovilluslardır.Olağandışı sert olan aktin filaman çekirdeklerinden oluşan hareketsiz yapılar olduğuna inanılmaktadır.Epididimiste, yüzey alanını artırır.Kulaktaki tüy hücrelerinde, sinyal üretimi işlevi vardır.
31 Destek HücreleriReseptörlerin arasında yerleşen prizmatik hücrelerdir.Çekirdekler, hücre tabanında yer alır.Nöroepiteli örten kalın ve jelatinsi glikoprotein tabakası, destek hücrelerince salınır.Yüzeyde, otolit adı verilen ve kalsiyum karbonat içeren kristal birikintiler yer alır.
33 Semisirküler Kanallar Kemiksi labirentin karşılıklı gelen bölümleriyle aynı yapıya sahiptir. Ampullalarındaki reseptör alanlar, uzanmış çıkıntılar şeklindedir. Bunlara, krista ampullaris denir.Kristalar yapı olarak makülalara benzer ancak, bunların glikoprotein tabakası daha kalındır. Kupula adı verilen konik bir yapıya sahiptirler ve otolitlerle kaplı değildirler.
35 Koklear KanallarSakküle ait bir divertikül olan bu yapı, bir ses reseptörü olarak özelleşmiştir.Özelleşmiş perilenfatik boşluklarla sarılıdır.Kemik labirent içinde, üç boşluğa ayrılır: Skala vestibüli (üstte), skala mediya (ortada) ve skala timpani (altta)İçinde endolenfa bulunan koklear duktus, kokleanın apeksinde kör olarak sonlanır. Diğer iki skala ise, perilenfa içerir.
38 Korti Organı İç kulağın, özel işitme reseptörlerini içeren yapısıdır. Değişik ses frekanslarına cevap oluşturan tüy hücreler içerir.Kalın bir temel madde tabakası olan baziller membranın üstünde yar alır.Çok değişik tipte destek hücreleri ve iki tip tüy hücresi ayırt edilir.
42 Korti OrganıOrganın tabandan olan uzaklığına bağlı olarak, 3 – 5 sıra dış tüy hücresi ve tek sıra iç tüy hücresi vardır.Her iki tip tüy hücresi de prizmatiktir. Bu hücrelerin en belirgin özelliği, “W” şeklinde (dış tüy hücreleri) veya çizgisel (iç tüy hücreleri) sterosilya sıralarının olmasıdır.Sterosilya yüksekliği, sıranın bir ucundan diğerine doğru artar.Dış tüy hücrelerinin en uzun sterosilyalarının uçları, spiral limbusun belli hücreleri tarafından salgılanan ve glikoprotein yönünden zengin olan tektoriyal membranın içine gömülüdür.
43 Korti Organının Destek Hücreleri İç ve dış pillar (mertek) hücreleriİç ve dış falangiyal hücrelerSınır hücreleriHensen hücreleriBöttcher hücreleri
45 Pillar Hücreleri Dik tuttuğu sanılan çok sayıda mikrotübül içerir. Dış ve iç tüy hücreleri arasında, üçgen şeklindeki boşluk olan iç tüyleri içerirler.Hem dış ve hem de iç tüy hücreleri, afferent ve efferent sinir sonlanmaları içerir.
46 Kulağın GelişimiGelişimin 4. haftasında, kalınlaşan yüzey ektoderminden gelişen otik plak, arka beynin kaudal kısmında ve myelsefalonun her iki tarafında görülür.Her bir otik plak, kısa sürede içe çökerek yüzey ektodermi altındaki mezenşimin içine gömülür ve otik çukur oluşur.Otik çukurun kenarları, kısa sürede bir araya gelir ve birleşerek otik vezikülü (membranöz labirent taslağını) oluşturur.
48 Otik VezikülKısa zamanda, yüzey ektodermiyle bağlan tısını keser. İki bölgesi ayırt edilir:1 - Dorsal utrikular kısım:a – Utrikulb – Semisirküler kanalc – Endolenfatik kanal
49 Otik Vezikül 2 – Ventral sakkular kısım: a – Sakkul b – Koklea Üç adet disk şekilli divertikül, gelişmekte olam mebranöz labirentin utrikul kısmın dan gelişir.Kısa zamanda, bu divertikül duvarlarının santral kısımları erir ve kaybolur.
50 Otik VezikülDivertiküllerin erimeyen perifer kısımları, semisirküler kanalları meydana getirir.Bunlar, utrikula yapışır ve daha sonra, kemik labirentin semisirküler kanallar şeklinde hapsedilir.Yöresel dilatasyonlar olan ampullalar, her bir semisirküler kanalın sonunda gelişir.
57 Koklear KanalPerilenfatik sahayla ilişkili koklear kanal, skala vestibüli ve skala timpani olmak üzere ikiye ayrılır.Skala vestibüliden vestibüler membran, skala timpaniden de baziler membran ile ayrılır.Koklear kanalın lateral duvarı, çevresindeki kıkırdağı spiral ligamentle bağlı kalırken, mediyal açısı modiulusa tutunur.Modiulus Kemik koklea eksenini oluşturur.
60 Koklear KanalEpitel hücreleri, başlangıçta birbirinin aynıdır. Gelişimin daha ileri evrelerinde, bu hücreler iki adet çıkıntı oluşturur: Dış ve iç çıkıntı.Dış çıkıntı, tüy hücrelerini oluşturur. Bu hücrelerin üstü, fibriler jelatinöz yapıdaki tektoriyal membranla örtülüdür.Duyu hücreleri ve üzerlerindeki tektoriyal membranın tümüne birden, korti organı adı verilir.Bu organ tarafından alınan uyarılar, spiral gangliyona, buradan da sinir sistemine 8.kafa çiftinin işitme lifleriyle iletilir.
61 Otik KapsülKıkırdaksı otik kapsül, kemikleşir ve iç kulağın kemik labirentini meydana getirir.İç kulak, ergin büyüklüğüne ve şekline 20. – 22. haftalarda erişir.
62 Orta KulakBirinci faringeyal keseden köken alan tubotimpanik çukur gelişimi tariflenmiştir.Tubotimpanik çukurun distal kısmı genişler ve timpanik boşluğu meydana getirir.Tubotimpanik çukurun proksimal kısmı daralır ve östaki borusu meydana gelir.Timpanik boşluğun geç fetal dönemde genişlemesi, mastoid antrumu meydana getirir. Yenidoğanlarda, mastoid antrum yoktur. İki yaşından sonra gelişir.
63 Dış Kulak Birinci faringeyal yarığın dorsal ucundan gelişir. Huni şekilli tüpün temelindeki ektoderm hücreleri çoğalır ve meatal tıkaç denilen içi dolu epitel bir plak yaparlar.Geç fetal dönemde, bu tıkacın santral hücreleri dejenere olarak, dış kulak yolunun iç kısmı olan bir boşluğu oluşturur.
64 Dış KulakBu meatus, doğumda oldukça kısadır ve bu sebeple, timpanik zarın zedelenmemesi için gereken özen gösterilmelidir.Dış kulak yolu, 9. yılda ergin uzunluğuna gelir.
67 Timpanik Zar TaslağıBirinci faringeyal keseden birinci faringeyal yarığı ayıran 1. Faringeyal membrandır.Gelişme ilerledikçe, mezenşim brankiyal zarın iki parçası arasında büyür ve daha sonra, timpanik zardaki kollajen liflere farklanır.Timpanik zarın dış örtüsü, yüzey ektoderm kaynaklıdır. İç örtüsü ise, tubotimpanik çukur endoderminden köken alır.
68 Timpanik Zar Taslağı Buna göre, timpanik membran üç kaynaktan gelişir: 1 – Brankiyal yarığın ektodermi2 – Brankiyal keseden gelen tubotimpanik çukur endodermi3 – Birinci ve ikinci brankiyal arkusların mezodermi
69 Kulak KepçesiBirinci ve ikinci arkusların yüzeye bakan kısımlarında 5. haftada meydana gelen üç çift kulak kepçesi tepeciklerinden (mezenkim kabartısından) köken alırlar.Kulak kepçesi, boynun tabanından gelişmeye başlar.En son, kulak memesi gelişir.
71 Konjenital Malformasyonlar Doğuştan Sağırlık: İç kulak, embriyonik gelişimin kritik döneminde rubella enfeksiyonu, 7. ve 8. haftalarda, spiral organın hatalı gelişimine neden olabilir.Kulak kepçesi ek yapıları Sık rastlanır ve ek kulak kepçesi tepeciklerinin gelişmesinden kaynaklanır.Periavrikular Sinuslar Kulak kepçesinin anteriyorundaki üçgenimsi bir sahada yerleşiktirler. Etyoloji ?
72 Konjenital Malformasyonlar DKY Atrezisi Kulak yolundaki tıkacın kanalize olmaması sonucunda görülür. Genellikle, kulak yolunun dip kısmı açıktır. Fakat, yüzey kısmı kemik veya fibröz dokuyla tıkalıdır.- Çoğu vakada, 1. Arkus Sendromu da görülür.- Sıklıkla, hem 1. ve hem de2. faringeyal arkusların anormal gelişimiyle alakalıdır. Genetik yönden OD geçer.
73 Konjenital Malformasyonlar Doğuştan Kolestoma:- Tipanik zarın mediyalinde veya içinde beyaz ve kist benzeri bir yapı gibi görünen epitel hücre kalıntısıdır.- Kalıntı, kanalize olma esnasında yer değiştiren tıkaç hücrelerinden oluşur.