BETHESDA, Md. — Psikiyatrist E. Fuller Torrey 85 yaşında ve Parkinson hastası.
Yine de, her sabah gazetelerini okurken, 1980’lerden beri bir arşive dahil etmek için, ağır akıl hastanesi olan kullanıcılar şiddet içeren içerikleri araştırıyor.
Kayıtları, psikozun kapsamı içinde siyasi figürlere saldıran veya yabancıları metro trenlerinin yönlendirdiği iten kullanıcı raporlarını içerir; sanrılıyken çocuklarını boğarak, boğarak veya döverek öldüren ebeveynleri; ilaçsızken koruyucui kılıç, balta veya çekiçle öldüren yetişkin çocuklar.
Torrey, bu hikayeleri bir tartışmaa hizmet etmek için kullanılan: Amerika Birleşik Devletleri’nin devlet psikiyatri hastanelerini yeterli takip devası olmadan kapatmasının bir hatası olduğu. Ve bunu düzenlemek için hükümeti, toplumdaki ciddi akıl hastası insanları tedavi etmeye zorlayacak sistemler oluşturmalıdır.
Torrey, kariyerinin büyük bir bölümü bu konuda yalnız bir ses oldu, hasta hakları grupları ve örgütlü psikiyatri tarafından reddedildi. Engelleme şimdi, New York Belediye Başkanı Eric Adams’ın geçen ay yaptığı duyuru da dahil olmak üzere, şehir yetkililerinin idam edilmeyen akıl hastalıkları olan insanlar, başkaları için bir tehdit oluşturmasalar bile hastanelere göndereceklerini açıklama da dahil olmak üzere, büyük politika değişikliklerini canlandırıyor.
Torrey, “Bu, değiştirme amacını söylediğimiz her şeyi değiştirmeye yönelik en büyük tek girişimdir” dedi.
“Bence riskler büyük,” diye ekledi. “Çünkü başarısız olursa, hiç gelişme olmazsa, bence insanlar bir on yıl daha pes eder, başka biri yeni bir fikirle ortaya çıkana kadar sonuçta bir yıl daha yaşar.”
Dr. Torrey’in New York ziyaretçi politikası üzerindeki etkisi derindir. Belediye başkanının bu önlemleri, 1999 yılında New York Eyaleti başsavcı yardımcısı olarak kendisinden Kendra Yasasını hazırlaması istendiğinde, akıl sağlığı politikasına atılan Brian Stettin’dir. metro treniyle şizofreni hastası bir adam. Yasa, bir mahkemenin, akıl hastalığı olan bir kişinin ayakta tedavi tesisine uymasını emretmesine izin verir ve kişiyi reddederse gönülsüz kabul riskine girer.
O sırada, Bay Stettin rehberliği için Dr. Torrey’nin kuruluşu olan Tedavi Savunuculuk Merkezi’ne başvurdu ve o kadar inandı ki eyalet yönetiminden ayrıldıktan sonra, yönetici fazla bir süre grubu politika direktörü olarak çalıştı. Bir röportajda Bay Stettin, Dr.
Bazelon Ruh Sağlığı Hukuku Merkezi’nin yasal direktörü Ira A. Burnim, Dr.
“Ne zaman akıl sağlığı olan bir kişinin dahil olduğu sansasyonel bir suç olsa, Fuller Torrey orada olur ve mevcut sivil taahhüt yasalarımız ne zaman böyle olacağını söyler” dedi. “Fuller’ın çalışmasının sonuçları arasında akıl hastalığından olan herhangi bir korku da var.”
Torrey’in zorunlu olarak ayakta tedavi merkezlerinden bir fikir birliği oluşturmada güçlü ve etkili olduğunu da sözlerine ekledi. “Torrey oraya gitmek istiyor – yüklemeye ihtiyacınız varsa, alınabilirsiniz” dedi. Kaybettik. Anlamalısın, kaybettik.”
Bir şüphecinin eğitimi
Torrey’nin mesleğinde aykırı biri haline gelmesi belki de şaşırtıcı değil. Princeton’da ikinci sınıf öğrencisiyken annesi soruyor 18 yaşında yeni girdi ve sonbaharda üniversiteye başlayacak olan kız kardeşi Rhoda ile ilgili bir sorun olduğunu söyledi. Ön bahçede uzanmış, “İngilizler geliyor!” diye bağırıyordu.
Annesine, kız kardeşinin şizofreninin olası nedenleri hakkında ders veren seçkin psikiyatrlarla yaptığı toplantılarda yuvalarda yaptı. Massachusetts General Hospital’daki psikiyatri şefi, bunun babasının ölümün travması olduğunu bir kez daha sürdü. Columbia psikiyatri bölümü başkanı “aile sorunlarına” işaret etti.
“Başından beri bunun saçmalık olmasıydı,” dedi. “Hiçbir anlamı yoktu.”
Daha sonra, kendisi de bir psikiyatrist olduğunda, Dr. Torrey “bu saçma teorilere sahip” tüm psikiyatristleri bir araya getirme ve onları hasta aileleriyle dolu bir futbol sahasında yargılama hayali kurdu. Bir araştırmacı olarak, gebeliğin biyolojik nedenlerini araştırma görevine girdi. Ancak Columbia başkanının sözüne güvenen annesi için artık çok geçti.
“Bu çok önemli bir adamdı” dedi. “Bunun doğru olduğunu düşündüğünü düşünüyorum.”
1970’li yıllar, devlete ait psikiyatri hastanelerinden yüzbinlerce hastayı taburcu ederken, “Bir Uçtu Guguk Yuvasından” dönemiydi ve bu hamle ileri görüşlü bir ıslahat olarak övüldü. Ancak Dr. Torrey, yazılarında onları “lanetlenmiş bir şehir içi lejyonu” olarak tanımlayarak, birçok eski şehir sokaklarında tedavi edilmeden bırakıldığı konusunda uyardı.
Washington DC’deki bir evsizler barınağında tedavi görürken karşılaştığı bir yöneticiyi alacak. İstediği şekilde vahşice saldırdıktan sonra, elindeki kolu kaybetmesine neden oldu. İlaç tedavisini reddeden kadın, hastaneden ayrıldı.
“’Bu sistem çok yanlış bir şey var’ dedim” dedi. “Bu kadının yeniden tamamen psikotik olmasına nasıl izin veriliyor?”
Bir psikiyatrın, liberaller tarafından övülen kurumsuzlaştırmaya karşı böylesine sert bir duruş sergilemesi bir durumdu. Takip eden yıllarda Dr. Torrey, tartışmalarının muhafazakarlarından daha fazla destek bulduğunu ve The Wall Street Journal’ın görüş sayfalarına düştüğünü söyledi.
Mesleğin tüm merkezleri güçne meydanını okumaya devam etti. Ulusal Akıl Sağlığı Enstitülerini şizofreni gibi zayıflatıcı nefes tedavileri üzerine çok az görünen fon beklentisi için azarladı. Ayakta tedavi taahhüdünü savunduğu için Ulusal Akıl Hastaları İttifakı ile anlaşmazlığa düştü. Amerikan Psikiyatri Derneği’nin yerel bölümünde olan yardımlarını ödemeyi reddetme – bir lobiciye yapılan harcamaları protesto eylemi – ve okullardan atıldığını söyledi.
Amerikan Psikiyatri Birliği’nin eski başkanı olan 87 yaşındaki Dr. John Talbott, “Ben Fuller’ın uzun süredir arkadaşı ve meslektaşıyım, ancak Fuller kurumsal psikiyatrinin başına büyük bir bela açtı” dedi. Anlaşmazlığın izini kurumsuzlaştırmaya kadar sürdü. Fuller, en temelde beri bunun büyük bir hata olduğunu söyleyen birkaç kişi vardı. Bunu kadınının kız kardeşi yüzünden söyledi.”
Torrey’in kız kardeşi, teşhis konulduktan sonra, bir devlet hastanesinden bir dizi grup evine taşınarak bir daha asla bağımsız yaşamadı. 70 yaşında öldü. İyi bir hayat değildi, dedi Dr. Torrey, ama birisi her zaman ona bakıyordu.
Devlet psikiyatri hastanelerinin eski sakinleri için aynı şeyi söylemiyor; bunlar, kurumsallaşmanın bir sonucu olarak apartmanlarda veya huzurevlerinde daha izole, güvencesiz bir varoluşa dağıldılar.
“Sokakta olan çoğumuz, ‘Oh, kendi yerimizin olmasını çok istiyoruz’ derdi” dedi. “Bence bu insanların çoğu kendi yerlerini istemiyor. Bir grup evinde daha iyi iş çıkarıyorlar.” Birkaçının doğrudan devlet hastanesine gönderecek bir strateji keşfettiklerini söyledi: Odalarını ateşe verdiler.
Bir fikir tutunur
Dr. Torrey’in küçücük kuruluşu Tedavi Savunuculuk Merkezi veya TAC, ikili bir stratejiyle yönetmeyi değiştiriyordu.
Ekibi, şizofreni hastası akrabaları olduğu veya ağır akıl hastası insanlar için sempatik olan yaşayan koyucuları aradı. Ve zorunlu olarak ayakta tedaviyi mümkün kılan Kendra Act gibi yasa bloklarını bir kez sürmek için insanları dehşet penceresini kullanarak şiddet eylemlerinin ardından yasa çıkarmak için baskı uyguladılar.
Grubun rekoru çarpıcı. Şu anda kırk yedi eyalette ayakta tedavi konusunda devletler var ve bunların 30’u TAC’nin uçuşuyla mümkün. Federal fonlar, 2016 yılında ayakta tedavi taahhüt programlarına akmaya başladı ve TAC, ülke çapındaki programlarını geliştirmek için federal bir hibe aldı.
Duke Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde tehlikeliliği araştıran bir sosyolog olan Jeff W. Swanson, bu kampanya sırasında, Dr.
“Maalesef bu, epidemiyolojik uyarılarla uyuşmuyor” dedi. Şiddet içeren eylemlerin yaklaşık yüzde 4’ü doğrudan akıl hastalığına atfedilebilir ve bunların çoğu düşük seviyeli saldırılardır, “insanları itmek, itmek ve tokatlamak gibi şeyler” dedi. Ancak felaket olaylarını izleyen korku, politik olarak güçlü oldu.
Swanson, “Fuller bir iletişimcidir – kalpleri, zihinleri ve politika yürütücüleri harekete geçiren bilgileri oraya koymak istiyor” dedi. Görüşülen diğer uzmanlar gibi, daha katı yasalarının ancak psikiyatri yatakları ve klinik deva gibi akıl sağlığı hizmetlerinin yaygın olarak mevcutsa ayrıca işe yarayabileceğinden endişe duyabilecekleri ki, onlar öyle değil.
Şu anda Manhattan Psikiyatri Merkezi olan Manhattan Eyalet Hastanesi’nde başhekim olarak görev yapan Dr. “Ama dev sistemi büyük parçalar halinde yok ettik. Bu yüzden bir gecede nasıl olacağını beklemiyorum.”
Torrey, bu endişeleri paylaştığını ve New York’un hazırlıklı olup olmadığı konusunda çok az fikri olduğunu söyledi.
“Adams’ın bunu deneyecek kadar cesur olduğunu düşünüyorum” dedi. “Bu zor. Zor olacak.” “Başarısız olabileceği beni endişelendiriyor mu?
Ancak Dr. Torrey’nin sabah uyandığında düşündüğü ilk şey politikası değildir. Bilmek istediği, kız kardeşinin neden hastalandığıdır.
Geçen hafta, Yellowstone Park’taki kurtların bir paraziti olan toxoplasma gondii ile virüslerin olduklarında daha fazla bilgisayar korsanlarının ortaya koyduğunu ortaya çıkaran yeni araştırma konusunda çok coşkuluydu. Kendi araştırmasında, aynı parazitin şizofrenide rol oynadığına dair bildiklerini buldu. Onu Rhoda’ya hamile kalmayı almayı düşünüyor: aile kedisi Butterball.
Dr. Torrey de zamanın bundan sonraki olduğunu biliyordu. Elindeki stres 77. yaşından hemen sonra başladı ve bunun sonucunda Parkinson olduğunu hemen anladı. O zamandan beri, hayatın ilerleyişini, bazen coşkuya varan yakın bir bakışı takip etti.
“Hayatım boyunca beyinleri biriktirildi ve şimdi beynim güneye gitti” dedi. “Onu gözlemleyeceğim! Bu heyecan verici! Beyin bilimi! Bu benim! Ben birin N’siyim!
Şu anda hastalıkla 12. yılda. 15 gözetleme, gözlem sahibi kişilerin yüzde 80’inde bunama yöneticilerini söyledi. Bu, Bay Adams’ın bilmesini istediği bir şeydi.
“New York’ta hızlı çalışsalar iyi olur” dedi. “Ne olduğunu bilmek istiyorum. Delirmeden önce bu deneme sonuçlarını görmek istiyorum.”