Kendime kalan boş vakitlerimde atıma atlayıp diyar diyar gezmişim, yaşlı bir bilgeden öyküler dinlemişim, büyücülerle birlikte içimde korkum ve kuşkularımla tehlikeli bir serüvene çıkmışım, bir adaya düşmüşüm, uzayda gezinmişim, ölümsüz olmuş ölmüşüm, denize açılmışım, boğulmuşum, yeniden doğmuşum kime ne? Ben bu “boş zaman” denilen şeyde yüzlerce badire atlatmış, kendimi tanımış, ağlamışım, gülmüşüm, kızmış ve sakinleşmişim, gezmiş, görmüşüm.
Peki bana bu soruyu soran ne yapmış kendine ait boş zamanlarında? Tv mi izlemiş, bilgisayarda mı takılmış, telefonda mı gezinmiş, ne yapmış? O hayatı yaşamış da ben kaçırmış mıyım?
Okumak; bir insanın gelişmesini, kendisini ve çevresini tanımasını, insanları anlayabilmesini ve hatalarını görmesini, sorgulamasını, araştırmasını, seyretmesini, gitmesini, gelmesini, bilmesini sağlar. Bundan daha faydalı bir şey gördünüz mü siz? Boş vakitlerimde bön bön bakınacağıma okumayı yeğlerim.
Okumaya boş iş olarak bakan kimselere diyecek sözlerim yukarıdadır.