Kılıç Ustaları: Rönesansın Ölümcül Sanatı
Binici, mızrakçıyı öldürür. Bir piyade bir biniciyi öldürür. Paulus Hector Mayr'ın Atletizm Sanatı kitabından bir illüstrasyon. Latince Bavyera Eyalet Kütüphanesi'nden (Münih) ikinci cilt
gittikçe daha çok hayran kalıyor. “Her halükarda, ölüm beni bekliyordu.
Ve benim alımım tamamen yanlıştı ve uygundu
sadece acil durumlarda. başvurduğum için utanıyorum
onu böyle mükemmel bir kılıç ustasıyla.
Bıçak seslerine karışan bu sözler,
hamleler ve darbelerle, artan saygıyla
Lampurda'dan Signac'a. Bu adam dünyada tanındı
sadece kılıç ustalığı sanatı ve saygı duyulan insanlar
becerilerine göre silah.
Signac'ın gözünde hatırı sayılır bir ağırlık kazanmaya başladı.
"Benim açımdan bir düşüncesizlik olur mu, efendim,
hocanın adını mı soruyorsun
En iyi ustaların hepsi böyle bir öğrenciyle gurur duyardı.
- Bana kılıç ustalığını Pierre adında eski bir asker öğretti.
diye yanıtladı bu gevezelikten keyif alan Signonac. -
Bu arada, en sevdiği darbe bu," dedi baron hamle yaparak.
Theophile Gautier "Kaptan Fracasse"
Öykü ve kültür. XV ve XVI yüzyıllarda olduğu bilinmektedir. hem el yazması el yazmaları hem de basılı dövüş sanatları kitapları çok popülerdi. Fechtbuch ("dövüş üzerine kitaplar" veya "eskrim üzerine kitaplar") genel başlığı altındaki bu kitapların, çoğunlukla yayan, ancak aynı zamanda uzun kılıçların kullanıldığı zırhsız savaşı vurgulaması ilginçtir. 1410'da Bolognese ustası Fiore dei Liberi, XNUMX. yüzyıl dövüş sanatları literatürüne önemli bir katkı sağlayan Flos Duellatorium in Armis (Silahlarla Savaşanların Çiçeği) adlı sistematik bir çalışma yayınladı ve üç baskıya kadar çıktı. bu kitap hayatta kaldı.
Fiore dei Liberi el yazması "Armis'teki Flos Duellatorium"dan minyatür. (Paris, XNUMX. yüzyılın başı). Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Fiore dei Liberi'nin kitabının başka bir baskısının yayılması. Ne yazık ki, pek hoş değil! TAMAM. 1415 Pierpont Morgan Kütüphanesi, New York
Hans Talhoffer'ın diğer konuların yanı sıra kılıç dövüşü, mahkeme dövüşleri, hançer dövüşleri ve güreşi kapsayan Fechtbuch'u da 1440'tan 1460'a kadar birkaç kez yayınlandı. Wallerstein Codex, Gladiatorium ve Goliath'ın anonim el yazmaları ve Solothurner Fechtbuch gibi kitaplar bilinmektedir. Ne yazık ki, bu el yazması yalnızca parçalar halinde hayatta kaldı: orijinal 62 yapraktan, 30 resim de dahil olmak üzere yalnızca 57'u kaldı. Ayrıca ortaçağ baltası Axe Games'in kullanımına ilişkin anonim bir XNUMX. yüzyıl çalışması da var.
"Solothurner Fechtbuch" kitabından bir illüstrasyon - en nadide ortaçağ Alman savaş incelemelerinden biri. İçerik, langenschwert (uzun kılıç), hançer, polax ile dövüş tekniklerinin bir açıklamasını içerir ve burada atletik güreş de yer alır. Ayrıca atlı dövüş konusunda bazı tavsiyeler içerir. Solothurn Merkez Kütüphanesi, Solothurn, İsviçre
Portekiz kralı Dom Duarte I de bu alanda öne çıktı ve 1420'lerde eskrim üzerine birkaç inceleme yazdı. İngiltere'de kılıç ustalığı üzerine 3542. yüzyıldan kalma iki belirsiz eser vardır, Documents MS 39564 ve MS 1480. İtalyan Filippo Vadi, 1480'lerde Fiore'nin çalışmalarından güçlü bir şekilde etkilenen dönemin dövüşleri üzerine başka bir önemli eser yazdı. İspanyol-İtalyan şövalye Pietro Monte tarafından 1490'lerde ve XNUMX'larda güreş üzerine yayınlanan ilk kitap da dahil olmak üzere dövüş sanatları üzerine birkaç kitap yazılmıştır.
Baumann'ın Fechtbuch'undan (bazen Wallerstein Kodeksi olarak da adlandırılır) çok ilkel bir örnek, 1556'da Paulus Hector Mayr tarafından derlenen bir Alman eskrim kılavuzudur. Augsburg Üniversitesi Kütüphanesi, Almanya
Aynı zamanda nasıl savaşılacağını da gösteriyor...
Baumann'ın Fechtbuch'undan zırhlı dövüş şövalyelerinin çizimleri de çok şematik ve ilkel ...
Hans Chinner, hançer ve zırhla dövüş teknikleri üzerine renkli resimlerle resmedilmiş bir çalışma hazırlamış. Hans Wurm'un "The Wrestling Book" (c. 1500) adlı rengarenk renkli el kitabı, o dönemin bir dizi resimli güreş tekniğini içeriyor.
1512 civarında, sanatçı Albrecht Dürer, hem kılıç ustalığı hem de güreşte çok sayıda tekniği gösteren güzel ve güzel resimli bir eser yarattı. Jörg Vilhalm'ın çalışmalarının, hem zırhsız hem de zırhlı olarak uzun bir kılıç kullanmak için birçok teknik sunan, 1523'ten kalma, el yazısıyla yazılmış büyük bir renkli baskı da dahil olmak üzere, çalışmalarının birkaç baskısı günümüze ulaşmıştır.
Bavyera Eyalet Kütüphanesi'nden (Münih) Paulus Hector Mayr'ın Latince yazdığı "Atletizm Sanatı" kitabının ikinci cildinin başlık sayfası ...
1540 civarında Paulus Hector Mayr, silah sanatı üzerine çok güzel resimlenmiş iki ciltlik bir çalışma derledi. Dahası, bir kılıç, bir asa, bir hançer ve hatta ... bir "savaş orağı" sahibi olma tekniklerini gösterdi. İlginç bir şekilde, bu incelemede ... bin iki yüz sayfadan fazla metin ve resim var! Daha kapsamlı bir şekilde yayınlanmış bir çalışma hayal etmek zor!
Savaş orakları üzerinde düello. Paul Hector Mayr'ın eskrim incelemesinden bir resim, 1550. Zenci burada tesadüfen ortaya çıkmadı. Mary Rose karakk ile ilgili materyale yapılan yorumlardan birinde, Avrupa'daki ve özellikle İngiltere'deki siyahlardan bahsettiler. Ve evet, görebileceğiniz gibi, sadece orada değillerdi, aynı zamanda XNUMX. yüzyılın ortalarındaki eskrim incelemelerine girme şerefine de sahiptiler. Bavyera Eyalet Kütüphanesi, Münih
Di Antonio Manciolino'nun 1531 tarihli çalışması, bilinen ilk İtalyan baskılı eskrim kılavuzudur. 1500'lerin en önemli ustalarından biri de Bolonyalı öğretmen Achille Marroso idi. 1536 tarihli Yeni Operası* (tam adı: A New Work of the Bolognese Achille Marozzo, Chief Master of Weapons), ince, sivrilen bir bıçak kullanarak itme kullanımını vurgulayan ilk metin olarak kabul edilir. Ancak çalışmaları yalnızca o zamanın geleneksel askeri silahlarıyla ilgiliydi.
"Opera Nova" - zaten basılı bir inceleme gibi görünüyordu. Milan, Modena, Padua, Leon kütüphanelerinde var. Serbestçe temin edilebilen elektronik versiyon
1548'de İspanyol şövalye Juan Quichada de Reayo, 1550. yüzyılın geleneksel yöntemlerini yansıtan, at sırtında dövüş üzerine anlaşılmaz bir metin yazdı. 1551'de, Floransalı usta ve Marozzo'nun çağdaşı Francesco Altoni, Marozzo'nun bazı fikirlerine meydan okuyan kendi eskrim metnini yazdı. Genellikle 1570'lere tarihlenen Angelo Vigianni'nin hacimli XNUMX Lo Shermo'su da itme bıçağının kullanımına değindi.
Ve Camillo Agrippa'nın 1553 tarihli tezi, sivil eskrimde darbe yerine itme kullanımına odaklanan ilklerden biriydi. 1500'lerin İtalyan kılıç ustalığının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Agrippa'nın risalesi, aynı zamanda askeriden sivil eskrime geçişi ve kılıçlı uzun ve ince epe kullanımını da tasvir eder.
Yeni İtalyan engelli turnuvası. İki ciltlik Paul Hector Mayr'dan illüstrasyon
Hollandalı sanatçı Martinus Heemskreck, 1552'de "Fechten ve Ringen" metnini kısa bir kılıç, iki elli bir kılıç ve göğüs göğüse dövüşü tasvir eden birkaç gravürle resmetti. Alman usta Joachim Meyer, 1570 yılında, XNUMX. yüzyılın kılıç ustalığı üzerine en çarpıcı eserlerinden biri olan, büyük ve son derece iyi resimlenmiş bir çalışma kılavuzu hazırladı. Çalışma, keskin uçlu silahları kullanmanın birçok yöntemini kapsıyor ve bazı İtalyan ve Alman unsurlarını birleştiriyordu.
Jacob Sutor daha sonra 1612'de temelde Meyer'in önceki çalışmasının güncellenmiş bir versiyonu olan bir savaş kılavuzu yayınladı. 1570 yılında Giacomo Di Grassi, sivil kendini savunma tekniklerini ele alan, zamanın eskrimi üzerine Gerçek Savunma Sanatı'nı yayınladı. Bu kitabın İngilizce versiyonu ilk olarak 1594'te yayınlandı.
Savaşan şövalyeler. İki ciltlik Paul Hector Mayr'dan illüstrasyon
Girolamo Cavalcabo'nun İtalyan Girolamo Cavalcabo tarafından kılıç ve hançer teknikleri üzerine 1580 çalışması, sonraki yıllarda birkaç kez Almanca ve Fransızcaya çevrildi. 1595'te Vincenzio Saviolo, geç Rönesans'ın en popüler eskrim kılavuzlarından biri olan A Practice in Two Books'u yayınladı. Saviolo'nun yöntemi, kullanılan sivil silahların şeklindeki değişikliği yansıtıyor.
Hançerlerle eskrim ... İki ciltlik Paul Hector Mayr'dan örnek
Giovanni Antonio Lovino 1580'de meçli eskrim, kılıçlar ve diğer çeşitli yakın dövüş silahları üzerine geniş ve ayrıntılı bir inceleme yazdı. Doğru, incelemesinin yalnızca bazı bölümleri bize ulaştı. Geç Rönesans'ın diğer İtalyan incelemeleri arasında Giovanni Dell'Agoci (1572), Camillo Palladini (yaklaşık 1580), Alfonso Fallopia (1584), Nicoletto Giganti (1606), Salvator Fabrice (1606) ve daha sonra Francesco gibi ustaların eserleri yer alır. Alfieri (1640).
Neredeyse tamamı askeri kılıç ve kılıçlardan sivil düello meçlerine geçişi yansıtıyor. 1610'da, büyük İtalyan rapier ustası ve modern kılıç ustalığının babası olarak kabul edilen Ridolfo Capo Ferro'nun Gran Simulacro adlı kitabı ilk kez yayınlandı.
Eskrimciler ... kulüplerde. İki ciltlik Paul Hector Mayr'dan illüstrasyon
Jeronimo De Carranza, İspanyol kılıç ustalığı üzerine The Philosophy of Arms adlı kitabını 1569'da yazdı. Ayrıca İspanyol eskrim okulunu oluşturan iki ana rehberden biri olmuştur. Zamanın bir başka büyük İspanyol ustası, The Book of the Majesty of the Sword (1599) adlı kitabının içeriği Carranza'nınkinden biraz farklı olan Don Luis P. de Narvaez'di.
Narvaez'in kitabı, zamanın iki ana İspanyol eskrim kılavuzundan bir diğeridir. 1600'lerde birkaç İspanyol usta, Carranza veya Narváez'in kitaplarını yeniden yazarak ve birini veya diğerini tercih ederek eskrim kitapları üretti. 1640 yılında, Sevilla'dan usta bir kılıç ustası olan Mendez de Carmona, ancak nispeten yakın zamanda keşfedilen "Gerçek Silah Becerisi Kitabı" nı yazdı.
Genç İtalyan asker ve kılıç ustası Frederico Ghisliero, çalışmayı 1587'de Regola'ya sundu ve 1600 civarında Don Pedro de Heredia, meçli eskrim tekniği üzerine renkli minyatürlerle resmedilen bir el yazması olan Silahlar Üzerine Konuşma'yı üretti. İlginç bir şekilde, Heredia bir süvari yüzbaşısı ve İspanya Kralı'nın askeri konseyinin bir üyesiydi. Çalışmaları, Carranza ve Narvaez'in felsefi muhakemesinden yoksun, pragmatik bir sunum tarzı ile karakterizedir. Heredia liderliği, İspanyol okulunun ne birleşik ne de yekpare olduğuna tanıklık ediyor.
Mendez de Carmona'nın yayınlanmamış 1640 el yazması The Book of True Armsmanship de nispeten yakın zamanda bilimsel dolaşıma girdi. Ancak Rönesans kılıç ustalığıyla ilgili belki de en karmaşık ve zengin resimli metin, meçli eskrim sanatını öğreten Flaman bir usta tarafından Fransızca yazılmış Girard Thibault d'Anver'in The Academie des Swords (c. 1630) adlı kitabıdır.
Rönesans'tan bu yana bilinen gerçek Fransız kılıç ustalığı metinleri, Henri de Saint-Didier'in 1573, Tek Kılıcın Sırlarını İçeren Bir İnceleme ve François Dancy'nin Savaş Kılıcı'dır (1623).
"Kılıç Ustası" George Silver, 1599'da, öncelikle geleneksel İngiliz kılıç dövüşü kültürünü savunan "Savunma Paradoksları"nı yayınladı. Bir yıl sonra Savunma Paradokslarım Üzerine Kısa Talimatlar'ı yazdı. Çalışmaları, Rönesans'ın İngiliz dövüş sanatları hakkında ana bilgi kaynağı ve tarihsel kılıç ustalığını araştıran çağdaşlar için favori bir çalışma.
Silver, kısa bir kılıç ve bir kılıç, bir kalkan, bir asa ve bir hançer kullanımını ayrıntılı olarak anlattı. 1614'te George Hale, Özel Savunma Okulu'nu yazdı, o günün İngiliz eskrim okullarını anlattı ve ayrıca meç kullanımı konusunda tavsiyelerde bulundu. 1617'de Joseph Swetnam, meç ve kılıçlar üzerine The School for the Noble and Worthy Science of Defense adlı bir inceleme yazdı.
Erken bir meç veya "yan kılıç" kullanan Afrika kökenli bir kılıç ustası. Augsburg, Almanya'da yayınlanan Paulus Hector Mayr tarafından yazılan De arte Atlética'dan çizim, c. 1542
Yani 1600.-1657. yüzyıllarda eskrim sanatına adanmış eser yoktur. çok yaratıldı. Birisi kişisel deneyime dayalı olarak kitapları katlarken, biri daha önce yayınlanmış kitaplardan metin ödünç almaktan çekinmedi. Örneğin, XNUMX'lerin başlarında birçok Alman eskrim öğretmeni İtalyanca metinleri kopyaladı. Dahası, genellikle farklı silah türleri tek bir kitapta tamamen keyfi bir şekilde birleştirildi. Örneğin, Hollandalı Johannes Georgius Paşa, XNUMX'de rapierli eskrim üzerine bir el kitabı yazdı ve burada mızraklı eskrim ve ... göğüs göğüse dövüş teknikleri hakkında kapsamlı materyal ekledi.
1616'da İspanyol Atanasio de Ayala, asanın kullanımı üzerine kısa bir metin derledi ve Bologna'dan Bonaventura Pistofilo, 1627'de polaks kullanımı üzerine bir inceleme yazdı. Antonio Quintino, 1613'te Bilgelik Mücevherleri'ni yayınladı. İçinde 16 sayfa eskrime ayrılmıştı ve ardından ... hayvanlarla mücadele ile ilgili materyaller vardı.
1620'den önce Giovan Battista Gaiani, at sırtında eskrim üzerine iki kitap yazdı. Dolayısıyla o dönemin insanları için eskrim ile ilgili basılı ve el yazması kitaplarda belirtilen bilgileri edinmede hiçbir zorluk yoktu. Dahası, bilim camiasının erişimine henüz yeni girmiş olan, daha önce incelenmemiş eski kitap koleksiyonlarına başvurmak, kaçınılmaz olarak bu tür kaynak kılavuzlarının daha da fazla sayıda ortaya çıkaracağına şüphe yoktur.
Yani eskrim araştırmaları için Rönesans'tan daha verimli bir zaman olamaz!
* Bu kitabın Rusçaya çevirisi var.
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.