SOVYETLER'E KARŞI BÜYÜK KOMPLO
İKİNCİ KİTAP
Cordon Sanitaire'in Sırları
SEKİZİNCİ BÖLÜM
BEYAZ HAÇLI SEFERİ
1. Sonun Başlangıcı
Sovyetler Birüği'ne karşı savaşın ilk raundu hemen hemen bera¬bere bitmişti.
Sovyet Hükümeti kendine ait toprakların büyük bölümünün tartışılmaz sahibiydi;
fakat diğer uluslar tarafından tecrit edilmiş, çevresi düşman kukla devletlerce
Cordon Sanitaire1 ile çevrilmiş ve dünyanın geri kalan kısmıyla normal siyasi ve
ticari ilişki kurması engellenmiş durumdaydı. Dünyanın altıda birini oluşturan
Sovyet resmen yoktu -"tanınmıyordu."
içeride Sovyet Hükümeti yıkık fabrikaların, sel baskınına uğramış madenlerin,
harap olmuş tarımın, işlemez haldeki taşımacılığın, hastalık, kıtlık ve hemen
hemen genel bir cehaletin oluşturduğu bir ekonomik sorunlar bütünü ile
yüzyüzeydi. Feodal Çarlık rejiminin enkaz halindeki mirasına yedi yıl aralıksız
süren savaş, devrim, karşı-devrim ve yabancı istilası eklenmişti.
Sovyet sınırlarının dışındaki dünya hâlâ barış arayışı içindeydi. Fakat
bulamıyordu. İngiliz devlet adamı Bonar Law, Avam Kama-rası'nda, Versailles
Barış Anlaşması'nın imzalanmasından dört yıl son¬ra dünyadaki duruma değinirken,
tam yirmi üç yıldır dünyanın çeşitli yerlerinde savaşların sürdüğünü belirtti.
Japonya Çin'in bazı bölgelerini işgal etmiş ve Kore bağımsızlık hareketini
vahşice bastırmıştı; irlanda, Afganistan, Mısır ve Hindistan'da ingiliz
askerleri halk ayaklanmalarını bastırmakla meşguldüler; Fransızlar, Suriye'de
ingiliz Metro-Vickers fabrikalarında yapılan makinalı tüfeklerle silah¬lanarak
Fransa'nın canını sıkan Dürzi aşiretleriyle açık savaşa giriş¬mişlerdi; Weimar
Cumhuriyeti'nin aldatıcı görüntüsü altında faaliyet gösteren Alman Genelkurmayı
Âlmanya'daki demokratik unsurları or¬tadan kaldırma ve emperyalist Almanya'yı
diriltme planlan yapıyordu.
Avrupa'nın her ülkesi, hepsi de genel bir "anti-Bolşevizm" mas¬kesi altında
kendi amaçlan için uğraşan faşistlerin, milliyetçilerin, militarist ve
kralçılann hararetli entrika ve karşı-entrücalan ile kaynıyordu.
1 Güvenlik kuşağı-ç.n.
Savaş sonrası bu ilk yıllarda İngiliz Dışişleri Bakanlığınca ka¬leme alınan
gizli bir bildirgede, Avrupa'nın durumu şu sözlerle tanımlanıyordu: -
Bugün Avrupa üç ana unsura bölünmüştür, şöyle ki, galip¬ler, mağluplar ve Rusya.
Batı Avrupa'yı yiyip bitiren belirsizlik duygusunun kaynağında, Avrupa
ittifakında sorumluluk taşıyan Rusya'nın bir güç olarak ortadan silinmesinin
yeri azımsanamaz. Belirsizliklerimizin en tehlikelesidir bu.
Son savaştaki düşmanlarımız kaybettiklerinden dolayı kin beslemeye devam
etmektedirler; Müttefiklerimizse kazandıklarını kaybetme korkusu içindedirler.
Avrupa'nın bir yansı tehlikeli bir biçimde öfkeli, diğer, yansı ise tehlikeli
bir biçimde korku içindedir. Korku, provokasyon, silahlanma, gizli ittifaklar,
azınlıklara kötü muameleyi getirmektedir. Bunlar da kinin daha da büyümesine yol
açmakta ve intikam arzusu doğururken, korku yoğunlaşmakta ve sonuçlan da
artmaktadır. Böyle de bir kısır döngü ortaya çıkmaktadır.
Şu anda Almanya'nın saldırgan hareket etme gücünden yok¬sun olmasına karşın,
büyük askeri ve kimyasal potansiyele sahip olduğu zaman er geç güçlü bir askeri
etmen olacağı kesindir. Fa¬kat bu güç yeniden kazanıldığında onu gerçekten
İngiliz İmpara¬torluğuna karşı kullanmak isteyen pek az Alman vardır.
İngiliz Dışişleri Bakanlığı, Almanya'nın yeniden silahlanmasını kayıtsızca izler
ve ilgisini "belirsizliklerimizin en tehlikelisi" dediği Rusya'da
yoğunlaştırırken, Atlantik'in öteki kıyısında, Wilson sonrası dönemin isteri ve
şaşkınlığı içerisindeki Birleşik Devletler "tam tecrit" düşleri kuruyordu.
Zamanın büyük Amerikan düşü "normale dönüş" teriminde özetleniyordu. O şualar
New York World's yazmakta olan Walter Lippmann'a göre, "normal" aşağıdaki
düşünceleri kapsıyordu: -
Amerika'nın kaderinin hiç de önemli bir biçimde Avrupa'nın kaderiyle bağlantılı
olmaması.
Avrupa'nın kendi yağıyla kavrulması gerektiği...
Avrupa'dan bir şey almadan, ona satabilmemiz....ve Avrupa'nın bunu beğense de
beğenmese de bizim için bir olduğu, ama bize uyum gösterse daha iyi olacağı.
Walter Lippmann şu sonuca vanyordu: -
Korku ve düzensizliğin orta yerinde bir tür isteri doğmuş bu¬lunuyor. Bu,
orduları, hesapsız tarifeleri, şirretçe bir diplomasiyi, her türden hastalıklı,
milliyetçiliği, faşistleri ve Ku-Klux'cileri harekete geçirdi...
Avrupa'da hâlâ hakim olan huzursuzluk, savaş yorgunluğu ve ekonomik anarşiye
karşı, Sovyet Rusya'yı istila için, Polon¬ya, Finlandiya, Romanya, Yugoslavya,
Fransa ve İngiltere Genel¬kurmayları tarafından yeni planlar yapılmaya ve
üzerinde dikkatle çalışılmaya devam ediliyordu.
Çılgınca anti-Sovyet propaganda sürüyordu.
Bütün savaşların sonu olacak büyük savaştan dört yıl sonra, "anti-Bolşevizm"
sloganıyla dünya demokrasisine karşı başlatılacak bir ikinci dünya savaşına
girişilmesi için tüm unsur¬lar mevcuttu.
2. Beyaz Rusların Dönüşü
Kolçak, Yudeniç, Denikin, Wrangel ve Semyonov'un Beyaz Or¬dularının bozguna
uğramasından sonra, eski dev Çarlık aygıtı nihai olarak çökerken, yoğunlukla,
vahşet, barbarlık ve gericilikten oluşan, şimdiye dek içinde barındırmış olduğu
unsurlar uzaklara dağıldılar. İnsafsız maceraperestler, ayağa düşmüş
aristokratlar, profesyonel teröristler, eşkıya askerler, korku veren gizli polis
ve Beyaz karşı¬devrimi oluşturan bütün öteki feodal ve anti-demokratik güçler,
çamurlu, çalkantılı bir akıntı gibi Rusya'dan akıp gittiler. Batıya, doğuya ve
güneydoğu Avrupa ve Uzakdoğudan geçip Kuzey ve Güney Amerika'ya akarken, Beyaz
Muhafız Generalleri'nin sadizmini, Kara Yüzler'in pogromcu öğretilerini,
Çarlığın demokrasiye duyduğu öfkeli küçümsemeyi, eski Rus İmparatorluğu'nun
karanlık kin, önyargı ve nevrozlarını da beraberlerinde getiriyorlardı.
Okhraria'nm Yahudi katliamlarına girişmesine fırsat veren Yahudi aleyhtarı sahte
Siyon Tutanakları ve Kara Yüzler'in dünyanın tüm kötülüklerini ona dayanarak
"Uluslararası Yahudi planı" ile açıkladığı İncil, Londra ve New York'da, Paris
ve Buenos Aires'te, Şanghay ve Madrid'de de açıktan yayınlanıyordu.
Beyaz emigres gittikleri her yere dünya karşı-devriminin -Faşizmin-tohumunu
ekiyorlardı. ' ,
1923'de Almanya'da yarım milyon Beyaz Rus yaşıyordu. 400.00Ö'i aşkın Fransa'ya,
90.000'i de Polonya'ya göç etmişti. Diğer onbinlercesi Baltık ve Balkan
devletlerine, Çin ve Japonya'ya, Kanada, Birleşik Devletler ve Güney Amerika'ya
yerleşmişti. Yalnızca New York City'de üçyüzbin Beyaz Rus subayı ve ailesi
oturuyordu.
Rus exnigres'in toplam sayısı, birbuçuk ilâ iki milyon arası diye tahmin
ediliyordu.1
Merkezi Paris'te bulunan bir Rus askeri birliğinin gözetiminde, Avrupa, Uzakdoğu
ve Amerika'nın her yanında silahlı Beyaz Rus bir¬likleri kuruldu. Sovyet
Rusya'yı yeniden istila etmek için hazırlandıklarını açıkça ilan ettiler.
Fransız Hükümeti, Kuzey Afrika'daki Bizerte limanında Beyaz Ruslar için bir
donanma eğitim okulu kurdu; buraya Çarlık donan¬masından otuz gemi, 6.000 subay
ve personeliyle birlikte gönderil-. misti. Yugoslavya Hükümeti eski Çarlık
ordusu subayları ve oğullan için özel akademiler kurdu. Baron Wrangel'in
ordusundan büyük müfrezeler, olduğu gibi Balkanlar'a sevkedildi. Yugoslavya'ya
onsekiz bin Kazak ve süvari gönderildi. Onyedi bin Beyaz Rus askeri
Bulgari¬stan'a gitti. Daha binlercesi Yunanistan ve Macaris-tan'a yerleştirildi.
Beyaz Muhafız Ruslar anti-Sovyet Baltık ve Balkan Devletleri'nin giz¬li polis
aygıtındaki tüm şubelerin yönetimini ellerine aldılar ve hükümette önemli
görevlere getirildiler.
Rus teröristi Boris Savinkov, Mareşal Pilsudski'nin yardımıyla Polonya'da 30.000
kişilik bir Beyaz Ordu kurdu.
Ataman Semyonov, ordusunun artıklarıyla birlikte Japon toprak¬lama kaçtı.
Askerleri, Japon Başkomutanlığı gözetiminde özel bir Beyaz Rus Ordusu içerisinde
örgütlendiler.
1 Bütün mülteciler kanş-devrimci değildi. Anlayamadıkları bir temel
ayaklanma¬dan korkuya kapılmış, şaşırmış, yetiden yurdundan sökülüp atılmış
binlerce in¬san bu akma kitlesel olarak katıldı. Bir ülkeden ötekine geçerek,
yeni, tuhaf bir dünyada hayatlarını kazanmak için ümitsiz bir çaba içerisine
girdiler. Bazıları taksi şoförü, garson, hizmetçi, gece kulübü şovmeni, aşçı,
rehber ol¬dular. Çoğu batı Avrupa şehirlerinde açlıkla yüzyüze gelip dilenci
oldu. Harbin, Şanghay ve Pekin genelevleri Beyaz Rus mültecileriyle dolup
taşıyordu.
Baron Wrangel, General Denikin ve katliamcı Simon Petlura Pa¬ris'e yerleşerek
hemen çeşitli anti-Sovyet planların hazırlığına giriş¬tiler.2
. Ukrayna'da Kayzer'in ordusu ile işbirliği yapmış olan General Krasnov ve
General Hetman Skoropadski, Berlin'de oturmaya başla¬dılar ve Alman Askeri
Istihbaratı'nın himayesi altına alındılar.3
1920'de, hepsi de Fransa'da ve öteki yabancı ülkelerde dev yatırımlara sahip,
oldukça zengin Rus emigres't&n oluşan küçük bir grup Paris'te bir araya gelerek
Sovyet Rusya'ya karşı gelecekte girişilecek komplolarda önemli rol oynayacak bir
örgüt kurdular. Torg-prom, ya da Rus Ticaret, Mali ve Sanayi Komitesi adı
verilen örgüt, eski Çarlık bankerlerinden, sanayici ve işadamlarından
oluşuyordu. Üyeleri arasında, evvelden Rusya'nın Bakü petrol yataklarından
denet¬leyici düzeyde hisse sahibi olan G.N. Nobel; Rus "Rockefeller"ı Ste-pan
Liazonov; Çarcı tüccarlardan oluşan ünlü ailenin üyesi Vladimir Riabuşinski; dev
servetini çelik sanayiide toplamış olan N.C. Denisov ve dünyanın her yanındaki
sınai ve mali çevrelerce tanınmış öteki Rus ' ekonomi kralları vardı.
Rusya'da kaybettikleri yatırımları yeniden ele geçirme ya da Sov¬yet rejiminin
yıkılmasının sonucu olarak yeni ayrıcalıklar elde etme umutlarından hiç
vazgeçmeyen İngiliz, Fransız ve Alman çıkar çevreleri de, Torgprom'daki bu
adamlarla bağlantı halindeydiler.
2 1945 Aralığı'nda General Anton Denikin, Paris'te A.B.D. Dışişleri Bakanlığı
görevlileri tarafından verilen sürekli ikamet vizesi ile Birleşik Devletler'e
kabul edildi.
3 Sovyet Rusya'ya karşı yabancı orduların müdahalesine liderlik eden
generallerin büyük bölümünün daha sonraki kariyerileri oldukça ilginçtir. Çek
generalleri Sirovy ve Gayda Prag'a döndüler, Sirovy Çek ordusunun Başkomutanı,
Gayda ise Genelkurmay Başkanı oldu. 1926 da General Gayda, başansız bir faşist
Coup d'etatya katıldı ve daha sonra da öteki faşist komplolarda yer aldı.
Genar-al Sirovy 1938'de başta gelen Çek askeri Quisling, rolünü oynadı. İngiliz
Gen¬eral Knox İngiltere'ye dönerek Parlementoda tutucu bir üye, şiddetli bir
anfi-Sovyet ajitatör ve Milliyetçi İspanya'nın Dostlan'nın kurucusu oldu. Foch,
PZtaih, Weygand, Mannerheim, Tanoka, Hoffmann ve öteki müdahaleci gene¬raller
savaş sonrası dönemde anti, Sovyet ve faşist hareketlerin liderleri oldu¬lar.
* İstilacıların aleti olarak memleketini yöneten vatan haini ç.n.
Örgütün başkanı Denisov, "Torgprom," diyordu, "amacını, Bolşeviklerle ekonomik
cephede her tavır ve biçimde savaşmak olarak belirlemiştir." Nobel'in ifadesine
göre, Torgprom üyeleri, "anayurdun en kısa zamanda
dirilmesi ve yakında anayurtta çalışabilme imkanı" ile , yakından ilgiliydiler.
Torgprom'un anti-Sovyet faaliyetleri ekonomik cepheyle sınırlı değildi.
Torgprom'un yaptığı resmi bir açıklamada şunlar dile getirili¬yordu: -
Ticaret ve Sanayi Komitesi, Sovyet Hükümeti'ne karşı dişe diş mücadelesini
sürdürecek, kültürlü ülkelerin kamuoyunu, Rus¬ya'da olup biten olayların gerçek
anlamı konusunda aydınlatmaya ve gelecekte özgürlük ve doğruluk adına ayaklanma
için hazırlamaya devam edecektir.
3. Reval'li Bir Centilmen
1921 Haziranında eski Çarlık subaylarından, sanayici ve aristok¬ratlarından
oluşan bir grup, Bavyera'daki Reichenhalle'de bir Uluslara-rarası Anti-Sovyet
Konferans düzenledi. Avrupa'nın dört bir yanındaki anti-Sovyet örgütlerin
temsilcilerinin katıldığı konferansta, Sovyet Rusya'ya karşı dünya çapında
ajitasyon kampanyası planlan yapıldı.
Konferans, bir "Yüksek Monarşist Konsey" seçti. Bunun görevi, "Rus
împaratorluğu'nun yasalanna uygun olarak, Românov ailesinin yasal hakimi
yönetiminde monarşinin restorasyonu" için çalışmaktı.
Almanya'nın genç Nasyonal Sosyalist Partisi de konferansa bir delege yollamıştı.
Adı Alfred Rosenberg'di...
înce dudaklı, siyah saçlı, bıkkın, düşünceli bir ifadeye sahip, sol¬gun yüzlü
bir genç olan Alfred Rosenberg, 1919 yazında Münih bira¬hanelerinin müdavimi
olmuştu. Genellikle, Augustinerbrau'da ya da Franziskanerbrau'da, köşedeki
masalardan birinde saatlerce otururken bulunabilirdi. Arkadaşları sık sık ona
eşlik eder ve o da onları pek sıcak selamlamamakla birlikte, halinde tavrında
bir canlanma olur ve alçak, tutkulu bir sesle konuşurken beyaz yüzünde, kara
gözlerine renk gelir ve bir pırıltı belirirdi. Almanca ve Rusça'yı aynı
mükemmellikte konuşuyordu.
Rosenberg, Çarlık Rusyasmdaki Reval limanı yakınında büyük bir malikanesi de
olan bir Baltık toprak sahibinin oğluydu. Babası, Ortaçağda Baltık devletlerini
istila eden Tötan şövalyelerinin soyundan geldiğini iddia ederdi ve genç
Rosenberg de kendisini iftiharla bir Al¬man olarak görürdü. Rusya'da devrimden
önce Mpskova'daki Politek-nik'te mimari öğrenimini görmüştü. Bolşevikler
iktidarı alınca Sov¬yetlerden kaçmış ye Balak bölgesinde General Kont Rüdiger
vön der
Goltz yönetiminde savaşan Beyaz Muhafız teröristlerin saflarına
katılmıştı. Rosenberg, 1919'da Münih'e döndüğünde, kafası Çarcı Kara
Yüzler'in anti-demokratik ve Yahudi aleyhtarı öğretileriyle dolup
taşıyordu. , 1
Beyaz Muhafız émigrés ve mülksüzleştirilmiş Balük baron¬larından oluşan küçük
bir grup, Rosenberg'in komünistlere ve Yahudi¬lere karşı şiddetli ve kin dolu
söylevlerim dinlemek üzere düzenli ola¬rak Münih'te bir araya gelmeye başladı.
Rosenberg'in dinleyicileri arasında genellikle, Rasputin'in eski dostu, General
Von der Goltz'un Baltık bölgesindeki en acımasız Beyaz Muhafız komutam Prens
Ava-lov Bermondt; iki düşük ve insafsız Balük aristokratı Baron
Schneu-ber-Richter ve Baron Arro von Schickedanz ve Kayzer'in kuklası Het-man
Paul Skoropadski'nin yönetimindeki Ukranya Hükümetin'e Ulaşnrma Bakanı olan
Ukraynalı katliamcı Îvan-Poltavetz-Ostrnitza da bulunuyordu. Bu adamlar,
Rosenberg'in demokrasinin düşündüğü ve uluslararası Yahudi komplosuna ilişkin
Kara Yüzlerin savunduğu görüşlerini paylaşıyorlardı.
Rosenberg'in söylevlerinin değişmez temalarından biri "temelde her Yahudi
Bolşeviktir" idi.
Alfred Rosenberg'in karanlık, sapkın zihniyetinden, Yahudilere duyduğu patolojik
kinden ve Sovyetlere karşı olan cinnet derecesindeki düşmanlığından, yavaş
yavaş, Çarlık Rusyasının fanatik önyargıları ile Almanya'nın emperyalist
ihtiraslarının bir bileşimi olan bir dünya kanş-devrim felsefesi doğuyordu.
Rosenberg, Yirminci Yüzyü Miti" nde, dünyanın "aşağılık Yahudi demokrasisi ve
Bolşevizmden" kurtu¬luşunun, yeni bir Alman Devletinin kurulmasıyla "Almanya'da"
başlayacağım yazıyordu. "Yeni devletin kurucusunun görevi," d|ye ek¬liyordu,
"insanları Tötan Düzeni kuralları uyarınca bir araya getirmek¬tir.
Alman üstün ırkı, dünyayı fethetme görevini yerine getirecekti: "Dünya tarihine
anlam veren şey, kuzeyden yayılmış, dünyanın mane¬vi çehresini dalga dalga
değiştiren mavi gözlü sanşm bir ırktır/
Rosenberg'in tüm yazılarına hakim olan düşünce, Sovyet Rus¬ya'ya karşı kutsal
bir haçlı seferi idi. Yeni "Totan Düzeni"nin dev or¬dularının Rus sınırını aşıp
kötü niyetli Bolşevikleri ezeceği vahiy gününün özlemini çekiyordu. "İstikamet
batıdan doğuya," diyordu, "Ren'den Weichsel-'e, 'batıdan doğuya', Moskova'dan
Tomsk'a yayılmak o."
Almanya, savaş sonrası şiddetli kriz, kitlesel işsizlik, eşi benzeri görülmedik
enflasyon ve yaygın bir açlık döneminden geçiyordu. Al¬man işçi ve asker
Sovyetlerinin kanla bastırılmasından sonra Alman Başkomutanlığı ile işbirliği
içerisinde Weimer Cumhuriyeti'nin sahte demokrasi perdesi ardında, Prusya
militaristleri junkerlerdm ve sanayi¬nin devlerinden oluşan entrikacı bir grup,
Alman imparatorluğunun yeniden doğması ve yayılması için sinsice planlar
yapmaktaydı. Dünyanın geri kalan kısmı, Almanya'nın gelecekteki yeniden
silahlan¬ma programının, Berlin dışındaki bir ormanda Boris firması tarafından
kurulan gizli bir araştırma ve planlama laboratuvarında, Alman
Baş¬komutanlığının1 gözetiminde, mühendisler, teknik ressamlar ve özel
teknisyenler taraf ıhdan dikkatle hazırlandığından habersizdi.
Alman Askeri İstihbarat Bölüm IH-B, savaş sonunda güya dağıtılmıştı. Gerçekte
ise, Krupp, Hugenberg ve Theyssen tarafından büyük meblağlar harcanarak yeniden
kurulmuştu ve Yahudi aleyhtarı, eski şefi Albay Walther Nicola gözetiminde sıkı
bir faaliyet içerisin¬deydi
Alman emperyalizmini yeniden canlandırmak için sürdürülen gizli kampanyaya mali
yönden en fazla katkıda bulunanlarından biri de Ar¬nold Rechberg adlı tatlı
dilli, genç bir sanayici idi. Veliahtın eski şahsi emir subayı ve eski
imparatorluk Başkomutanlığı üyelerinin yakın dostu olan Reçhberg, Büyük Alman
potas tröstünün ortağıydı. Gizli Alman nasyonalist ve Yahudi aleyhtarı
birliklerinin başta gelen taraf¬tarlarından biriydi. Alfred Rosenberg'e ilgi
duymasını sağlayan da buy¬du.
Rechberg, Rosengberg'le görüşmeyi planladı. Reval'li karşı-devrimci fanatikten
ilk bakışta hoşlanan Rechberg onu, himayesindeki-lerden biriyle, Adolf Hiüer
adlı otuz yaşındaki Avusturyalı ayaktakımı kışkırtıcısı ve Reichswehr casusu ile
tanıştırdı.
Rechberg, o sırada, Adolf Hitler'in Nazi Partisi için üniforma al¬mak ve öteki
çeşitli masraflarını karşılamak amacıyla para topluyordu. Rechberg ve zengin
dostları, Völkischer Beobachter diye adı sanı dü¬yulmamış bir gazeteyi satın
alıp Nazi hareketine devrettiler. Yayın, Nazi Partisi'nin resmi organı oldu.
Hitler, editörlüğe Alfred Rosen-berg'i atadı...
1921 yılbaşmda,Völkischer Beobachter'va. Nazilerin mülkiyetine geçişinden on gün
sonra gazete Hitler'in partisinin temel dış politi¬kasını kabaca şöyle ifade
ediyordu: -
"Ve zamanı gelip de fırtına Almanya'nın doğu sınırlarında patlamak üzere
olduğunda, orada, yaşamını feda etmeye hazır yüzbin erkek toplamak gündeme
gelecekti... Buna cesaret etmek kararlığına sahip olanların hepsinin... Doğu
Yahudilerine saldırıldığında acıklı sesler çıkaracak batı Yahudilerinin tavrına
hazırlıklı bulunmaları gerekir... Rus ordusunun, ikinci bir Tan-nenberg'den
sonra sınırlarının ta gerisine itileceği kesindir. Bu ta¬mamen Almanya'ya ait
bir meseledir ve yeniden kuruluşumuzun gerçek başlangıcıdır."
Başyazı Alfred Rosenberg tarafından kaleme alınmıştı. Feodal Çarlığın yeni
doğmuş 20. yüzyıl Alman emperyalizmiyle birleşmesinden Nazizm
şekillenmekteydi...
4. Hoffmann Planı
Alfred Rosenberg, alman Nazi Partisi'nin siyasal ideolojisini ku¬racaktı.
Rechberg'in bir diğer dostu General Max Hoffmann ise askeri stratejiyi
hazırlayacaktı.
General Max Hoffmannin gençliğinin büyük bir bölümü, Rus¬ya'da Çar'ın sarayında
ataşe olarak geçmişti. Rusçayı Almancadan daha iyi konuşur hale gelmişti. 1905
yılında, General von Schlieffeh'in kur¬may subaylığına yeni atanmış, 35 yaşında
bir yüzbaşı olarak, 1904-1905 Rus-Japon Savaşi'nda Japon 1. Ordusu'nda Alman
İrtibat Subayı sıfatıyla görev yapmıştı. Hooffmann, Mançurya ovalarında
gördük¬lerini asla unutmadı, ucu bucağı yokmuş gibi görünen bir cephe ve çok
büyük miktarda yedeğe sahip ama hantal ve kötü yönetilen, çok daha büyük bir
orduya "tereyağından kıl çeker gibi" kesercesine saldıran, yoğun mükemmel
eğitilmiş bir güç.
1. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Hoffmann, Rusya'dan bekle¬nen darbeyi
karşılamak üzere Doğu Prusya'ya yerleştirilen Alman Se¬kizinci Ordusu
Operasyonlar Şefliği'ne atandı. Çarlığın Tannenberg'de bozguna uğramasını
sağlayan strateji, daha sonra askeri otoritelerce Hindenburg ya da Ludendorff a
değil, Hoffmann'a atfedildi. Tanen-berg'den sonra Hoffmann, Doğu cephesindeki
Alman kuvvetlerinin komutanı oldu. Rus imparatorluk ordusunun çöküşünü
gözlemledi. Brest-Litoysk'da Almanya'mn banş koşullannı Sovyet Heyetine kabul
ettirdi.
Hoffmann, Rus ordusunu iki savaşta görmüş ve her iki seferinde de ezilerek
bozguna uğrayışma tanık olmuştu. Hoffmann'a göre Kızıl Ordu, eski Rus ordusunun
"düzensiz bir kalabalığa dönüşmüş" haliydi.
1919 bahan başında General Max Hoffmann, Paris Banş Konfe¬ransına Alman Ordusu
önderliğinde Moskova'ya yürüyüş için hazırladığı planı sundu. Hoffmann'ın
görüşüne göre, planı ikili bir avantaja sahipti; Yalnızca "Avrupa'yı
Bolşevizm'den kurtarmak"la kal¬mayacak, aynı zamanda Alman İmparatorluk
Ordusu'nu da kurtaracak ve dağılmasını önleyecekti. Hoffmann'ın planının değişik
bir biçimi Mareşal Foch tarafından onaylanmıştı.
22 Kasım 1915'de General Hoffman, Daily Telegraph'ın yaptığı bir röportajda
şunlan söylüyordu: "Son iki yıldır, yavaş yavaş, Bolşevizmin Avrupa'yı
yüzyıllardır tehdit eden tehlikelerin en büyüğü olduğu sonucuna vardım..."
Hoffmann, anılannın yer aldığı Kaçan Fırsatlarla Dolu Bir Savaş'ta, kendisinin,
planının esas anlayışına göre Moskova'ya yürüyememesinden dolayı hayıflanıyordu.
1923'de General Hoffmann'ı ziyaretinden sonra ingiliz Büyükelçisi Lord D'Abernon
diplomatik günlüğüne şunlan kayıt edi¬yordu: -
Bütün düşüncelerine, Batı'nın uygar kuvvetleri biraraya gelip Sovyet hükümetini
ipte sallandırana dek dünyada hiçbir şeyin doğru düzgün gidemeyeceği şeklindeki
genel anlayış hükmediyor... Rusya'ya saldırmak için Fransa, Almanya ve İngiltere
arasında bir birlik olasılığı olup olmadığına inanıp inan¬madığı sorulduğunda
yanıtı şu oldu: "Böyle bir zorunluluğun ye¬rine getirilmesi gerekir!"
Savaş sonrası yıllarda, Sovyet Rusya'ya karşı silahlı müdahalenin başansızlığa
uğramasından sonra Hoffmann, planının yeni bir versiyo¬nunu yaptı ve Avrupa
Genelkurmaylarına gizli bir memorandum biçiminde dağıttı. Memorandum, Avrupa'nın
büyüyen faşist yanlısı çevrelerinde hemen yoğun bir ilgi yarattı. Her ikisi de
Hoffmann'ın yakın kişisel dostları olan Mareşal Foch ve Kurmay başkanı Petain,
gözden geçirilmiş planı içtenlikle desteklediklerini ifade ettiler. Planı
onaylayan öteki kişiler arasında Franz von Papen, General Baron Kari von
Mannerheim, Amiral Horthy ve İngiliz Deniz İstihbaratı Müdürü Amiral S ir Barrey
Donville de vardı.
Hoffmann planı, açıkça, geleneksel Bismarkçı Alman askeri ve siyasi strateji
okulundan radikal bir kopuşu ifade etmesine rağmen, daha sonraki
çeşitlemeleriyle Alman Başkomutanlığı'nın büyük ve güçlü bir kesiminin desteğini
kazandı. 5
Yeni Hoffmann planı, Almanya'nın Fransa, İtalya, İngiltere ve
Polonya ile Sovyet Rusya'ya karşı ortak bir davaya dayalı ittifakını
öngörüyordu. İleri görüşlü Avrupa yorumcusu Ernst Henri'nin Hitler
Yönetimindeki Rusya adli kitabındaki sözleriyle, plan, stratejik olarak
şunları gerektiriyordu: - -
5 Başlangıçta, Alman Reichswehr komutanı General Hans von Seeckt, Hoffmann
planına karşı çıktı. Seeckt'in hayalinde, Rus hammadde ve insangücünü
kullan¬mayı umduğu, Batı'ya karşı bir /?evanc/ie*Savaşı vardı. Kızıl Ordu ve
Sovyet Rusya'daki muhalif unsurlarla anlaşmaya varabileceğine inanıyordu.
Sonradan, Seeckt, Hoffmann planım destekledi ve Nazi oldu.
* Rövanş - ç.n.
Vistül ve Dvina'daki yeni orduların Napolyon modeline göre toplanması; geri
çekilen Bolşevik güruhu üzerine Almanya ko¬mutasında yıldırım' harekatı;
Leningrad ve Moskova'nın birkaç hafta içinde işgali; Urallar'â kadar bütün
ülkenin nihai olarak te¬mizlenmesi -ve böylelikle de bir kıtanın yansının
fethedilmesi suretiyle yorgun bir uygarlığın kurtarılışı. Bütün Avrupa, Almanya
önderliğinde Sovyetler Birliği'ne karşı seferber edilecek ve onun üzerine
atılacaktı.
devami