On Emir
-
Kitab-ı Mukaddes’te Tanrı’nın tekliği vurgusu ve kendisine herhangi bir ortak koşulmasına yönelik yasaklaması On Emir hükümleri içinde, birisi Çıkış 34:28, diğeri Tesniye 10:4 olmak üzere iki kez kaydedilmiştir. On Emir hükümleri esasen iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısmı insanın Tanrı ile olan ilişkilerini tanımlarken ikinci kısımda insanların kendi aralarındaki ilişkileri düzenlenmektedir.
- Karşımda başka ilahların olmayacak.
- Kendin için oyma put, yukarda göklerde olanın, yahut aşağıda yerde olanın, yahut yerin altında sularda olanın hiç suretini yapmayacaksın, onlara eğilmeyeceksin ve onlara ibadet etmeyeceksin.
- Rab Yahve’nin ismini boş yere ağza almayacaksın.
- Sebt gününü (şabat) takdis etmek için onu hatırında tutacaksın. Altı gün işleyeceksin ve bütün işini yapacaksın, fakat yedinci gün Allah'ın Rabbe sebttir. Sen ve oğlun ve kızın, kölen ve cariyen ve hayvanların ve kapılarında olan garibin hiçbir iş yapmayacaksınız. Çünkü Rab gökleri, yeri ve denizi ve onlarda olan bütün şeyleri altı günde yarattı.
- Babana ve anana hürmet edeceksin.
- Katletmeyeceksin.
- Zina etmeyeceksin.
- Çalmayacaksın.
- Komşuna karşı yalan şehadet etmeyeceksin.
- Komşunun evine tamah etmeyeceksin, komşunun karısına, yahut kölesine, yahut cariyesine, yahut öküzüne, yahut eşeğine, yahut komşunun hiçbir şeyine tamah etmeyeceksin. (Çıkış 20:2-17).
Kitab-ı Mukaddes anlatısına göre Hz. Musa yeni milletin anavatanı olan topraklara ulaşamadan ölmüştür. İbranileri vaat edilen topraklara ulaştırma görevi Yeşu tarafından yerine getirilmiştir. Hz. Musa’dan sonra İsrailoğulları hâkimler ve krallar tarafından yönetilmişlerdir.
-
-