İyi akşamlar. Çocukluk, ergenlik ve sonrası zaman dilimlerinde anne ve babasından yeteri kadar ilgi ve alaka göremeyen, sevgisiz büyüyen çocuklar, yetişkinlik dönemlerinde daha mı çok bocalıyor sizce özellikle de özel hayatlarında? İç dünyalarında eksikliğini çektikleri o şefkati, sevgiyi, ilgiyi bu şekilde mi gidermeye çalışıyorlar acaba? Bu da onları birtakım duygulara ve değerlere aç bir hale getirip, karşı cinse karşı daha da savunmasız ve kullanılmaya müsait bir hale mi getiriyor?
Güncellemeler: