1949 yılında Almanya’nın Doğu ve Batı olarak ikiye ayrılması 2. Dünya Savaşı’nın en önemli politik sonuçlarından biriydi. Doğu Almanya Sovyet güdümündeki Sosyalist blokta Batı Almanya ise Amerikan’nın güdümündeki Batı dünyasında yerini almıştı. Ancak asıl problem Almanya’nın eski başkenti Berlin’de yaşanıyordu. Berlin, Doğu Almanya topraklarının içinde kaldığı halde tıpkı Almanya gibi Doğu ve Batı şeklinde ikiye ayrılmıştı.
Doğu Almanya'daki ekonomik krizlere karşın Batı Almanya'nın hızla kalkınması, Berlin'i Batı'ya geçişler için önemli bir kapı haline getirmişti. Doğu Almanya Hükümetinin aldığı tedbirlere rağmen yılda ortalama 250.000 kişi Batı'ya kaçıyordu. Öyle ki 1949-1961 yılları arasında neredeyse 3.000.000 Alman ülkeden kaçmıştı. Bu durum sadece özgürlüğe kaçış değil Doğu Almanya'nın ekonomisine de ağır darbe vuruyordu. 1961'de şehri ikiye bölen duvarın inşasına başlanmasıyla kaçışların engelleneceği düşünülmüştü.
12-13 Ağustos 1961 gecesi tel örgülerle başlayan ayrım kısa süre sonra 46 kilometrelik uzun bir duvara dönüştü. Geçişler yine de engellenemeyince mayın tarlaları, köpekli askerler ve gözcü kuleleri ilave edildi. Doğu Alman askererine ateş etme yetkisi verildi. Bu sayede kaçışlar geniş ölçüde engelleniyordu ama Doğu Berlin de yavaş yavaş açık hapishaneye dönüyordu. Kaçışların azalmasından sonra Doğu Almanya ekonomisi de toparlanmaya başladı. Sovyetler açısından bu önemli bir gelişmeydi. Çünkü Batı Bloku karşısında Doğu Almanya modeli, Sosyalizmin ideal noktasını temsil ediyordu. Berlin Duvarı artık sosyalizmle kapitalizm arasındaki keskin farkı temsil ediyordu.
Berlin Duvarı iki taraftan da farklı görünüyordu. Doğu Almanya tarafı, gizlice duvara yaklaşanların kolay fark edilmesi için beyaza boyamıştı. Batı Almanya tarafında ise renkli resimler, grafitiler göze çarpıyordu. Daha önemlisi, Doğu tarafından bakanlar diğer tarafda özgür insanların yaşadığını düşünüyordu. Batı tarafından bakanlar ise diğer tarafda sosyalist cennet olduğunu düşünüyordu. Bu yüzden duvarın diğer tarafına geçmeye çalışanlar hiç eksik olmuyordu. Duvar Doğu Almanya'nın yaşaması için önemli bir simgeydi ve hükümet duvarın bakımı için her yıl neredeyse milyar dolar harcıyordu.
1989 yılının başlarında Doğu Almanya lideri Eric Hoennecker vatandaşlarının Doğu Bloku ülkelerine seyahat edebileceğini açıklaması sonun başlangıcı oldu. Binlerce Alman, Polonya, Çekoslovakya, Macaristan ve Yugoslavya üzerinden batıya kaçmaya başladı. Artık duvarın bir anlamı kalmıyordu. Doğu Alman hükümeti 9 Kasım 1989'da duvarın kaldırılacağını duyurdu. Karar açıklanacağı saatlerde yüzbinlerce Alman duvarın iki yanına toplandı. Önce barikatlar kaldırıldı. İnsanlar ellerine geçirdikleri balyozlarla duvarı yıkmaya başladılar. Yüzbinlerce Alman, doğudan batıya batıdan doğuya serbestçe geçebiliyordu artık. O gün tüm dünya sadece Doğu ve Batı bloku arasındaki kalın duvarın değil Doğu Almanya'nın yıkılışına tanık oluyordu.
Berlin duvarı'nın bütünüyle yıkılması 13 Haziran 1990'da gerçekleşti. 3 Ekim 1990'da ise iki Almanya birleşti. Almanya Demokratik Cumhuriyeti tarihe karıştı.