Kazakistan'daki olaylardan biraz uzaklaşalım, ancak tartışmaları sırasında "aniden" başka bir jeopolitik oyuncu dünya sahnesine çıktı. Bu da dolaylı olarak Kazak olaylarına karışıyor.
Yeni Osmanlı İmparatorluğu'nu (Kızıldeniz'den Arktik Okyanusu'na kadar) ve (doğal olarak) İmparatorluk Sultanının tahtını hala açıkça hayal eden Osmanlı İmparatorluğu'nun yaklaşan Sultanı Recep Tayyip Erdoğan, kestanemiz her yerde olgunlaşıyor. .
Türkiye'nin nasıl bir dış politika izlediğine yakından bakarsanız, sadece bir avcının değil, hırsları olan dişlek bir canavarın da uzun süredir dünya sahnesine atladığı ortaya çıkıyor.
Hırslar, ordunun tüm taleplerini karşılayabilecek çok iyi bir askeri-sanayi kompleksi tarafından desteklenmektedir.
Ve ordu boş boş oturmaz. Irak ve Suriye'de Kürtlerle savaşıyorlar, terörün yuvası denebilecek İdlib'i neredeyse açıktan savunuyorlar, erzaklarıyla hazır bulunuyorlar. оружия ve Libya'daki danışmanlar, Kazakistan'a tavsiyede bulunuyorlar, Azerbaycan ile güçlü ve esaslı dostlar. Ah evet, 1974'ten bu yana Kuzey Kıbrıs'ın işgalini unutmamalıyız.
Oldukça aktif. Ve NATO'da iyi durumda. İttifakın en büyük ikinci ordusu.
Bugün Türk filosuna bakacağız.
Bu çok enteresan bir olgudur, düşündürür ve bir takım sorular sorar, birincisi Türkiye'nin neden böyle bir filoya ihtiyacı var?
Türkiye'nin bir deniz gücü olduğuna şüphe yok. Karadeniz ve Akdeniz artı boğazlar. Doğal olarak kıyıları ve ekonomik bölgeleri korumak, İstanbul Boğazı'nı ve Çanakkale Boğazı'nı kontrol etmek için savaş gemilerine ihtiyaç vardır.
Türk Donanması'nın 165 savaş gemisi ve botu bulunuyor. 16 fırkateyn, 10 korvet, 16 devriye gemisi, 12 denizaltı, 11 mayın tarama gemisi, 33 çıkarma gemisi ve botu, 18 füze botu ve 33 devriye botu.
Bu çok gibi görünmüyor mu? Özellikle çıkarma gemisi açısından?
Ana sınıflardaki gemilerin toplam deplasmanı 88 tondur ki bu oldukça fazladır. Karşılaştırma için, yaklaşık olarak aynı görevleri yerine getiren, ancak daha küçük bir kıyı şeridinde bulunan Alman filosunda, toplam tonajı 500 ton olan 6 denizaltı, 12 fırkateyn, 5 korvet, 19 mayın tarama gemisi, 28 yardımcı gemi bulunuyor.
Rusya'nın Karadeniz Filosu'nda 1 füze kruvazörü (eski), 5 fırkateyn (2 eski), 6 denizaltı, 6 mayın tarama gemisi (3 eski), 10 füze gemisi ve (6 eski) tekne bulunuyor. Savaş gemilerinin toplam tonajı filo yaklaşık 67 ton.
Türk filosunda da çok sayıda eski gemi var. Bunlar, örneğin, geçen yüzyılın 8'lerinde ABD'de inşa edilen Oliver Perry tipi 80 fırkateyn. Veya 70'lerde daha da erken inşa edilen D'Estienne d'Orves tipi eski Fransız korvetleri.
Ancak Türkiye aktif olarak yeni gemilerini inşa ediyor. Ve bunu oldukça başarılı bir şekilde yapıyor. Çarpıcı bir örnek denizaltı kuvvetleridir. Türk denizaltı filosu tamamen Almanya'da tasarlanmış ve hatta kısmen üretilmiş denizaltılardan oluşmaktadır. Nihai tamamlama Türkiye'de yapılır.
"Atylau" tipi denizaltılar
Bunlar Alman Projesi 209 tekneleri.Kıyı bölgesinin karakol denizaltıları, şimdiye kadar sessiz ve çok iyi performansa sahip. Bugün 4 orijinal tekneden 6'ü filoda kaldı.
Prevese sınıfı denizaltılar
Bunlar modernize edilmiş proje 209T tekneleridir. 4 tane.
Gür sınıfı denizaltılar
Proje 209T2 tekneleri. Daha modern (2003-2007 yılı inşaat).
Genel olarak, genel olarak, Alman projesi 209 çok, çok başarılı oldu. Tekneler, kıyıdaki sığ alanlarda, düşük gürültülü ve küçük boyutlu hizmet için mükemmeldir. Karadeniz, Ege ve Akdeniz'in suları çok büyük olmadığı ve içinde birçok ada bulunan Ege Denizi bu küçük teknelerin kullanımı için özellikle uygun olduğu için biraz özerklik eksi değildir.
Sekiz adet 533 mm torpido kovanının ana silahına ek olarak, Project 209 tekneleri su altı modifikasyonunda Zıpkın'ı kolayca tükürebilir.
214 tipi denizaltılar
Alman projesi 214TN temelinde altı yeni nesil denizaltı inşa edilecek. Proje, Türkiye'deki gereksinimler için özel olarak geliştirilmiştir. Serinin ilk teknesi denize indirildi, geri kalanı 2027 yılına kadar faaliyete geçecek.
Teknelerin daha fazla özerkliğe sahip olması gerekecek ve denize elverişlilik de gelişecek. 4 torpido kovanından 8'ü Harpoon gemisavar füzelerini fırlatabilir.
Ancak Almanya bu projenin teknelerini Yunanistan ve Güney Kore'ye teslim etti. Her şey vaat edildiği kadar güzel değil, teknelerde iyileştirme gerektiren birçok eksiklik var, alıcılar özellikle vaat edilenden çok daha yüksek olduğu ortaya çıkan gürültü seviyesinden şaşkına döndü. Sızdırmazlık konusunda iyileştirmelere ihtiyaç var.
Bununla birlikte, 2027 seviyesine kadar, Türk filosunda 18'u yeni veya neredeyse yeni olmak üzere 10 denizaltı bulunacak.
Yüzey kuvvetleri
Burada, sonuçları olan iyi bir skandalın ilişkilendirildiği yeni Anadolu UDC üzerindeki çalışma ilginçtir.
Gemi, UDC olarak kullanılabilmesi ve hafif bir uçak gemisine dönüştürülebilmesi açısından ilginçtir. İspanyol uçak gemisi Juan Carlos I'in tasarımı model olarak alındı. "Anadolu" iyi bir savunma hava savunmasına (bu arada - tamamen Türk üretimi) ve Türk filosunun amiral gemisi olma ihtimaline sahip.
Bu (bu) gemiyle (ikinci bir gemi olan Trakya'yı inşa etme planları olduğu düşünüldüğünde), Türkiye genellikle uçak gemileri olan elit ülkeler kulübüne girebilir, ama ne yazık ki.
Anadolu hafif uçak gemisi olarak F-35B'yi kullanabilirdi ama ne yazık ki Rus S-400 sistemlerini aldıktan sonra Türkiye bu uçağın alıcıları listesinden silindi. Bu nedenle, bir uçak gemisi inşa etme planlarından vazgeçilmesi gerekecek. Ancak Anadolu ve Trakya, Türkiye'nin hiçbir sıkıntısı olmayan helikopter (12 adet) ve insansız hava aracı taşıyabilecek.
Yavuz firkateyn
Bunlar MEKO 200 tipi tanınmış Alman fırkateynleridir.Türk filosunda 4 tanesi var, 2 tanesi Almanya'da inşa edildi, 2 tanesi zaten Türkiye'de. Birkaç ülkede hizmet veren dengeli bir gemi. Amerikan radar silahları, AN / SPS-49. Aegis'in selefi bugün bile çok, çok iyi. Ancak genel olarak, gemiler, geçen yüzyılın 80'lerinden beri hizmette oldukları için eskimiş olarak değiştirilmeyi gerektiriyor.
Fırkateyn türü "Barbaros"
Geçen yüzyılın 90'lı yıllarının sonlarında inşa edilmiş geliştirilmiş bir MEKO projesi. Ayrıca Almanya'da 2, Türkiye'de 2 olmak üzere düzensiz inşa edildiler.
"G" veya "Gabya" tipi fırkateynler
Bunlar Oliver Perry sınıfının Amerikan fırkateynleri. Amerika Birleşik Devletleri, 28'lerde inşa edilen gemileri, 80'lerin başında benzer bir fiyata (yaklaşık XNUMX milyon dolar) Türkiye'ye sattı. Fırkateynlerin düşük maliyeti, gayretli Amerikalıların herhangi bir değeri olan tüm askeri teçhizatı gemilerden çıkarmalarından kaynaklanıyordu.
Türkler hemen kendi üretimlerinin bir CICS'sini kurarak modernizasyonu gerçekleştirdiler, gemilerin güvertesini (bunlar daha küçük bir uçuş güvertesine sahip “kısa” serinin fırkateynleriydi) S-70B Seahawk helikopterlerini alacak şekilde uyarladılar ve silahlarını kurdular. .
Dört fırkateyn hava savunma gemileri olarak uzmanlaştı. PU Mk.41'i RIM-162 ve RIM-66E-5 füzeleri için sekiz hücreye kurdular. Kontrol bilgisayarları ve radarlar tamamen değiştirildi.
Diğer dört fırkateyn saldırı gemisi oldu. Elektronik ekipmana ek olarak, hem RIM-13 uçaksavar füzelerini hem de Harpoon gemisavar füzelerini başlatabileceğiniz bir Mk.4 Mod 66 başlatıcısı kurdular. Kurulumun standart deposunda 4 gemisavar füzesi ve 36 füze bulunuyor.
Yer değiştirmeleri (4200 ton) için çok ciddi gemiler olduğu ortaya çıktı. Filonun ana vurucu gücü ve Libya ablukasından Somali'ye kadar tüm askeri operasyonlara katılan Türk "Amerikalılar" dır.
"İstanbul" tipi fırkateynler
Orada durmadan (yani Olivers Perry'nin tamamen elden geçirilmesi ve Yavuz'un modernizasyonu), Türkler umut verici proje TF-2000 (Türk Fırkateyni-2000) üzerinde çalışıyorlar. MİLGEM projesi kapsamında "I" (İSTİF) veya "İstanbul" tipi dört fırkateyn inşa ediliyor. Serinin ilk gemisinin bir veya iki yıl içinde hizmete girmesi ve 2021'de denize indirilmesi gerekecek.
Tamamen Türkiye'de üretilmiş ve Türk sistemleri ile donatılmış bir gemidir. Kalp, diğer gemilerin de donatıldığı GENESIS ADVENT CICS'tir.
Gemiler iyi silahlanmış: 1 x 76-mm ve 2 x 25-mm topçu, Aselsan GÖKDENİZ CIWS 35-mm uçaksavar topçu montajı, 16 Atmaca uçaksavar füze rampası, hücrelerde her biri 2 hücre için 8 evrensel UVP MDAS , elbette, uçaksavar füzelerinden Tomahawks'a kadar her şeyi yükleyebilirsiniz. Artı iki adet ikiz tüplü 324 mm torpido kovanı. Doğal olarak, bir helikopter ve dronlar.
Herhangi bir normal filoda olduğu gibi, kıyı devriyeleri ve denizaltı savunması korvetlere atanır.
Burak -sınıf korvetler
Fransız yapımı gemiler, ihracat varyantı "D'Estienne d'Orves". Tekneler, kullanımı kolay ve çok güvenilir olmalarıyla ün kazanmıştır. Buna ek olarak, oldukça iyi silahlanmışlar: 100 mm'lik bir top, iki adet 20 mm'lik uçaksavar topu, denizaltı karşıtı bombalar ve torpidolar ve hatta iki Exocet gemisavar füze sistemi. Kıyı savunmasının sorunlarını çözmek için fazlasıyla yeterli.
Genel olarak Türkiye, geleceğin umut vaat eden gemileri için çalışan kendi üretimindeki delikleri kapatmak da dahil olmak üzere ithal gemiler satın aldı. Ve bu tür gemiler sonunda seri hale geldi.
cehennem sınıfı korvet
Türk filosunu yerli üretim gemilerle donatması beklenen aynı MİLGEM programı çerçevesinde oluşturuldu. Olmuş.
Korvetler Fransız yapımı gemilerin yerini alacak ve bunlardan sekizi de olacak.
Bunlar denizaltı karşıtı (ve sadece değil) savunma için oldukça iyi donanımlı korvetlerdir. 76 mm top, iki adet 12,7 mm makineli tüfek, her biri 2 Zıpkın gemisavar füzesi için 4 fırlatıcı, 49 RIM-21 uçaksavar füzesi için Mk.116 RAM fırlatıcı, iki adet 324 mm çift tüplü torpido kovanı, S- 70B helikopteri " Seahawks.
1524 ton deplasmanlı bir gemi için - lüks. Seyir menzili ve özerklik küçüktür, ancak bu bir kıyı gemisi için gerekli değildir.
Ayrıca, korvetin bu tür hilelerle çok ucuz olduğu ortaya çıktı. Türk savaş elektroniğinin yetenekleri, bu gemileri sipariş etmiş olan Pakistan, Ukrayna ve Endonezya tarafından takdir edildi.
Türkiye'nin askeri gemi inşa programı gelişmeye devam ediyor. Erdoğan'ın hırslı görünen hedefleri uygun takviyeler gerektiriyor ve güçlü bir donanma bunun bileşenlerinden biri.
Bu nedenle, ülkede DMZ için yeni bir muhrip ve devriye gemisi yaratma çalışmaları devam ediyor. Yeni gemilerin hava savunma sistemlerinin uygun seviyede olmasını sağlamak için aktif faz dizili (CAFRAD projesi) yeni nesil çok işlevli bir radar oluşturuluyor. Türk gemilerinin üslerden uzakta çalışmasını sağlamak için (nerede ve neden merak ediyorum?), dört kişilik DMZ'de aylık konaklama için gerekli her şeyi sağlayabilen yeni bir tedarik gemisi (DIMDEG projesi) oluşturuluyor. Türk donanmasının savaş gemileri.
Ortaya çıkan tek soru şudur: Türk Deniz Kuvvetleri'nin bu tür eylemleri nerede ve hangi uzak denizlerde planlanmaktadır? Karadeniz ve hatta Akdeniz için böyle bir planın ikmal gemilerine ve deniz devriye gemilerine kesinlikle ihtiyaç yoktur. Sahili ve boğazları korumak için Türk Donanması ihtiyacınız olan her şeye sahiptir.
Açıkçası savunma amaçlı olmayan UDC'nin diğer gemi sınıflarıyla birlikte inşası göz önüne alındığında, Türkiye'nin gelecekte kendisini sadece boğazlarını ve kıyılarını kontrol eden bir deniz gücü olarak değil, açıkça daha fazlasını talep eden bir deniz gücü olarak gördüğü ortaya çıkıyor. Yani denizcilik camiasının yaşamına daha aktif katılım için.
Dahası, Türkiye bunun için her şeye sahiptir: gemi inşa endüstrisi, büyük tonajlı olanlar da dahil olmak üzere çeşitli sınıflardan gemiler inşa etme yeteneğini göstermektedir. Türk askeri-sanayi kompleksi, gemileri yerli olarak üretilen silahlarla donatma sorununu pratik olarak çözdü.
Genel olarak, bugün Türk filosu, çeşitli sınıflardan yeterli sayıda gemi ve gelişmiş bir kıyı üs ve bakım yapısı ile dengeli ve savaşa hazır bir kıyı savunma filosu gibi görünmektedir. Ancak gelecekte daha yüksek bir seviyede oynama arzusu var.
Şimdiye kadar, Türk filosunun tek dezavantajı, Türk hava savunma sistemlerinin ve gemisavar füzelerinin 50 ila 120 km arasında açıkça kısa bir menzile sahip olmasıdır. Türk filosunun yarınki umudu, menzili 350 km civarında planlanan kendi Atmaka gemisavar füzelerini geliştirmek.
Türk filosunun gelişim dinamikleri, bencil bir pan-Türki iknanın çok tuhaf bir dış politikasıyla birleştiğinde, Erdoğan'ın aşırı hırsları gerçekleşirse Türk filosunun gözünde kimin olacağını düşünmeden edemiyor.
Türk liderin hırslarının Türk filosunu nereye götüreceğini tam olarak söylemek çok zor ama mümkün. Erdoğan'ın hayali Osmanlı (Pan-Türk) imparatorluğunun haritaları doğudaki toprakları içerdiğinden, Akdeniz kesinlikle Türkiye'nin ilgi alanında olmayacak.
Ve Akdeniz, Türkiye gibi NATO'nun bir parçası olan İtalya ve Fransa filolarını kontrol edebilecek. Ve bu iki filo (İspanyolları onlara ekleyebilirsiniz), bazı kıyıların abluka veya üçüncü ülkelerin topraklarına yönelik grev görevlerini çözme konusunda oldukça yeteneklidir.
Yunan filosu da var. Yunanistan aynı zamanda bir NATO üyesidir, ancak nedense Türkiye ile Yunanlılar arasında çatışmalar olmasa da sürekli olaylar yaşanıyor. Ancak bu iki ülke hala NATO'da kardeş oldukları için Yunanistan'ın sorunları bizi fazla endişelendirmiyor. Ve bu durumda, bloğun liderleri onları kuşatacak.
Daha da ilginç olanı, belirli bir zamanda Türk çıkarlarının Rus çıkarlarıyla kolayca örtüşebileceği Karadeniz bölgesidir. Ayrıca, Türkiye-Ukrayna ilişkilerinin birden bire eridiği ve Türkiye'nin Rusya'nın bazı bölgelerine ve eski SSCB'nin diğer ülkelerine yönelik emelleri dikkate alındığında, burada her şey mümkün.
Özellikle Türk filosunun gelişim dinamikleri göz önüne alındığında.
Geçenlerde bir askeri uzmanın dediği gibi (Viktor Baranets - ed.), paramız yettiği için NATO'nun koşullarını belirlemeye başladık. Aynı şey, er ya da geç toprak ve etnik hak iddialarını da karşılayabilecek olan Türkiye'nin performansında da olabilir.
Örneğin, aynı Kırım'a. Türkiye'de bazılarının kafasında bu tür düşünceler var.
Ve burada, Karadeniz Filosunun bir caydırıcılık aracı olarak yetenekleriyle ilgili soru ortaya çıkıyor. Çok önemli bir araç.
Bugün KCHF, varlığı ve silahlarıyla Türkiye'nin emellerini dizginlemeye hala oldukça uygun. Ancak bildiğiniz gibi iştah yemekle birlikte gelir.
Dünyamızda yarın ne olacağını kestirmek zor ama 40-50 yıl önce inşa edilen KChF gemilerinin bir süre sonra işlevlerini tam olarak yerine getiremeyecekleri bir gerçek.
Karadeniz'de filonun gelişmesi için beklentiler hakkında konuşmak tamamen ayrı bir konudur, ancak yeni Osmanlı padişahının coşkusunu hafifletmek için yeterli sayıda füze silah gemisi inşa etmek oldukça yeterli olacaktır. Yeter ki Türk gemilerinin kıyılarımıza ulaşmasını engelleyelim.
Ve kıyılarda, kıyı tabanlı gemi karşıtı füze rampaları ve ayrıca yeterli miktarlarda olmalıdır. Bir artı авиация.
Karadeniz Filosu ve kıyı kuvvetleri, potansiyel bir düşman olan Türkiye'nin yeteneklerini aşacak şekilde güncellenmelidir. Özellikle Karadeniz'in o kadar büyük olmadığı ve su alanının her iki yönden de rahatlıkla geçebileceği düşünülürse.
Bugün Türk filosu, NATO güçlerinin yardımcı bir bileşeninden başka bir şey değil, ancak Erdoğan'ın hırslarının ülkeyi nereye götüreceğini söylemek zor. Her halükarda, Türkiye'nin fazlasıyla sahip olduğu ve yenilerinin inşa edildiği çıkarma gemileri, hiçbir şekilde bir savunma silahı değildir.
Şimdi kimse yarın Kırım'a bir çatışma ve Türk çıkarmasının mümkün olduğunu söylemiyor. Bununla birlikte, gelecek için stratejik planlar hazırlarken fırsatın kendisi akılda tutulması iyi bir fikirdir. Aynen böyle, hiçbir ülke filo inşa etmedi.