Özet: Yeni bir çalışma raporuna göre, Oy Hakları Yasası aracılığıyla oy haklarının genişletilmesi, hem fiili siyasi şiddet vakalarının sayısını hem de yeni siyasi şiddet dalgalarının olasılığını yarıya indirdi.
Kaynak: Oxford University Press ABD
Dergide yeni bir kağıt Avrupa Ekonomik Birliği Dergisi, Oxford University Press tarafından yayınlanan, oy haklarının genişletilmesinin siyasi şiddeti azaltabileceğini gösteriyor. Araştırmacı bunu 1965 Oy Hakları Yasası’nın etkisine bakarak bulur.
Siyaset bilimciler, oy hakkının şiddet ve siyasi sonuçlar üzerindeki etkisini uzun süredir tartışıyorlar. Teoride, oy verme haklarının tarihsel olarak haklarından mahrum bırakılmış bir gruba genişletilmesi, şiddet potansiyelini azaltmak için büyük bir güce sahiptir, çünkü oylama, statükodan memnun olmayanlara onaylamamalarını ifade etmeleri ve yeni ofis sahipleri seçmeleri için bir kanal sunar.
Martin Luther King 1957’de Lincoln Anıtı önünde yaptığı tarihi konuşmada, “Bize oy pusulasını verin ve kana susamış çetelerin göze çarpan kabahatlerini düzenli vatandaşların hesaplanmış iyi eylemlerine dönüştürelim” dedi. Malcolm X bir konuşmasında ilgili bir duyguyu dile getirdi. 1964’te Cleveland’da verdi.
Ancak oy haklarının genişletilmesi aynı zamanda siyasi dengeleri de değiştiriyor. Bu tür değişiklikler, elitlerin güç kayıplarını siyasi şiddetle telafi etme teşviklerini artırabilir. Yeni oy kullanma yetkisine sahip kişiler, oy kullanma haklarından bekledikleri faydaları görmezlerse de şiddete başvurabilirler.
Başkan Lyndon B. Johnson, 6 Ağustos 1965’te Oy Hakkı Yasasını imzaladı. Bu, Amerika Birleşik Devletleri’nin siyasi uyumunu önemli ölçüde değiştirdi, ancak siyasi şiddet üzerindeki etkisi tartışmalıdır. Amerikalılar on yıl boyunca Birmingham, New York City, Los Angeles, Chicago, Cincinnati ve Atlanta gibi şehirlerde patlak veren birçok suikast ve ayaklanmaya tanık olduklarından, ülkedeki siyasi şiddet kesinlikle 1960’lar boyunca oldukça belirgin görünüyordu. King’in öldürüldüğü gece sadece 100’den fazla ABD şehrinde ayaklanmalar meydana geldi.
Oy Hakları Yasası, oy vermede ayrımcılığı yasakladı, ancak tüm yargı bölgeleri yasa nedeniyle yapılan değişikliklerle eşit olarak kapsanmadı. Yasa, yetki alanlarının kaydı sınırlayan herhangi bir uygulamayı askıya almasını, oylama uygulamalarındaki herhangi bir değişiklikten önce federal ön izin almasını gerektiriyordu ve çoğu durumda federal yetkililer, bölgelerinde yeni seçmenler kaydetmeye geldi.
Ancak Oy Hakları Yasası tarafından dayatılan değişiklikler nedeniyle değiştirilen ilçeler, genellikle eskisi gibi devam edebilecek ilçelere bitişik (aksi takdirde benzer) bulundu.
Buradaki araştırmacı, 1965’i takip eden yıllarda, sınırın her iki tarafında kapsanan ilçeler ile kapsama alınmayan ilçeler arasındaki siyasi şiddete ilişkin verileri karşılaştırdı.
Araştırmacı, Oy Hakları Yasası’nın yarıya bölünmüş hem fiili siyasi şiddet vakalarının sayısı hem de yeni siyasi şiddet dalgalarının patlak verme olasılığı.
Ek sonuçlar, Kanun kapsamındaki ilçelerde vatandaşların siyasi görüşlerini dile getirmek için oy kullandıklarını, diğer ilçelerde ise vatandaşların şiddet kullanmaya devam ettiğini göstermektedir. Bu etki, esas olarak, politikalardaki ve vatandaşların ekonomik durumundaki değişikliklerden ziyade siyasi stratejilerdeki bir değişiklikten kaynaklandı.
“Demokrasi ile artan hoşnutsuzluğun mevcut bağlamında, oylama-şiddet bağlantısını anlamak son derece önemlidir” dedi.
gazetenin yazarı Jean Lacroix. “Birden fazla ülke hala oylamaya erişimde ayrımcılık yapıyor. Bu tür politikaları sona erdirmek, tüm vatandaşları oy kullanmaya daha fazla katılmaya ve siyasi eylem olarak şiddete daha az güvenmeye teşvik edebilir.”
Bu psikoloji ve siyaset araştırma haberleri hakkında
Ayrıca bakınız
Soyut
Mermi yerine oy pusulası mı? Oy Hakları Yasası’nın siyasi şiddete etkisi
Oy haklarının genişletilmesi, modern demokrasilerin inşasının somut örneğidir.
Bu makale, oy vermede ayrımcılığı yasaklayan 1965 tarihli ABD Oy Hakları Yasası (VRA) bağlamında böyle bir oy hakkının siyasi şiddet üzerindeki etkisini ampirik olarak araştırmaktadır. VRA’nın uyguladığı ilçeleri belirlemek için kullandığı formül, oy hakkı konusunda hem coğrafi hem de zamansal yerel süreksizlikler yarattı.
Bu makalenin ampirik stratejisi, coğrafi olarak yakın olan ve kapsanmayan ülkelerdeki siyasi şiddetin evrimini karşılaştırarak bu özelliklerden yararlanmaktadır. Farklardaki farklılık tahminleri, VRA kapsamının siyasi şiddetin görülme sıklığını ve başlangıcını yarıya indirdiğini göstermektedir.
Ek ampirik kanıtlar, oy vermenin siyasi tercihleri belirtmenin yeni kurumsallaşmış yolu haline geldiğini ima eder. Gerçekten de, VRA kapsamı, seçim ve küçük ölçekli stratejik şiddeti çoğunlukla azalttı.
Bu sonuç memnuniyetsizlikle açıklanmaz. Uzantılar, yeni siyasi eylem stratejilerinin, oy hakkı verildikten sonra şiddette bir azalmayı açıklayabileceğini öne sürüyor.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/voting-rights-reduced-violence-21587/