Dada ve Gerçeküstücülük
1924 yılında André Breton Sürrealist Manifestosu’nu yayınladı. Sürrealist resim hareketi ile eş anlamlı hale avangart ve kimin süper realist için soyut değişiyordu eserler sanatçıları yer olan. Machine Turn Quickly gibi kağıt üzerinde çalışmalarla Francis Picabia, Darea hareketine katılımını 1919’da Zürih ve Paris’te Sürrealist sanatına ilgi duyduktan sonra kopmadan sürdürdü. Yves Tanguy , René Magritte ve Salvador Dalí özellikle rüya imgelerinin gerçekçi tasvirleri ve hayal gücünün fantastik tezahürleriyle tanınırlar. Joan Miró, Jean ArpJoan Miró ‘s tilled Field soyutlama üzerine 1923-1924 verges arasında, nesneler ve figürler ve cinsel olarak aktif karakterlerin düzenlemelerin karmaşık bu erken boyama; Miró’nun ilk Sürrealist şaheseriydi. Miró tilled Saha da Bosch’un için çeşitli paralellikler içeriyor Dünyevi Zevkler Bahçesi : kuşların benzer sürüleri; canlıların ortaya çıktığı havuzlar; ve büyük boyutlu parçalanmış kulaklar, Miró’nun Prado’da genç bir ressam olarak gördüğü Hollandalı ustanın çalışmalarını yansıtıyor. Daha soyut olan, André Masson ve Max Ernst , özellikle 1940’lı yıllarda Amerika Birleşik Devletleri’nde çok etkiliydi. 1930’lar boyunca Sürrealizm genel olarak halk tarafından daha görünür olmaya devam etti. İngiltere’de bir Sürrealist grup gelişti ve Breton’a göre 1936 Londra Uluslararası Sürrealist Sergisi dönemin yüksek bir damgasını vurdu ve uluslararası sergiler için model oldu. Japonya’daki ve özellikle Latin Amerika, Karayipler ve Meksika’daki sürrealist gruplar yenilikçi ve özgün çalışmalar üretti.
Dalí ve Magritte , hareketin en çok tanınan bazı görüntülerini yarattı. Boyama 1928/1929 Bu Is Not A Pipe tarafından, Magritte bir konu olan Michel Foucault 1973 kitabında, bu bir boru değil boyama paradoksu anlatılır (İngilizce baskısı, 1991). Dalí, gruba 1929 yılında katıldı ve 1930-1935 yılları arasında görsel stilin hızla kurulmasına katıldı.
Görsel bir hareket olarak gerçeküstücülük bir yöntem bulmuştur: sıradan resmi örgütlenmenin ve algının ötesinde, bazen izleyiciden empati yaratan, bazen kahkaha ve bazen öfke ve şaşkınlık.
1931, birkaç Sürrealist ressamın stilistik evriminde dönüm noktalarını işaretleyen eserler ürettiği bir yıl oldu: bir örnekte, sıvı şekiller Dalí’nin, özellikle de Sanki sarkan saatlerin görüntüsünü içeren Bellek Kalıcılığı’nın markası haline geldi. eriyorlar. Zamanın çağrışımları ve zorlayıcı gizemi ve saçmalığı.
Bu tarzın özellikleri – tasvir edici, soyut ve psikolojik bir kombinasyon – modernist dönemde birçok insanın hissettiği yabancılaşmayı, ruhsallığa daha derinlere ulaşma duygusuyla birleşti. bireyselliği ile bütünleşir. “
1920’lerde André Masson’un çalışmaları Paris’e yeni gelen ve genç sanatçı Joan Miró’nun köklerini yeni Sürrealist resminde bulmasına yardım etmede çok etkili oldu. Miró, satıcısı Pierre Matisse’e Paris’teki ilk yıllarında Masson’un kendisine örnek olarak önemini mektuplarla kabul etti.
Kişisel, politik ve profesyonel gerilimler Sürrealist grubunu ince hava ve etere böldükten çok sonra Magritte, Miró, Dalí ve diğer Sürrealistler sanatta görsel bir program tanımlamaya devam ediyorlar. Diğer tanınmış sürrealist sanatçılar arasında Giorgio de Chirico, Méret Oppenheim, Toyen, Grégoire Michonze, Roberto Matta, Kay Sage, Leonora Carrington, Dorothea Tanning ve Leonor Fini yer alıyor.