Güneşimiz Yeni Bir Döngüye Girdi ve Şimdiye Kadar Kaydedilen En Güçlülerden Biri Olabilir
Yeni tahminlere göre, belirlenen döngüler arasında en güçlü olanlardan biri bu olabilir.
Bu, NASA ve NOAA'nın resmi güneş hava durumu tahminiyle doğrudan çelişki içindedir, ancak ortaya çıkarsa, bilim adamlarının yıllardır üzerinde çalıştıkları güneş aktivitesi döngüleri hakkında bir teoriyi doğrulayabilir.
ABD Ulusal Atmosferik Araştırma Merkezi'nden güneş fizikçisi Scott McIntosh "Bilim adamları güneş lekesi döngülerinin uzunluğunu ve gücünü tahmin etmek için mücadele ettiler çünkü döngüyü yönlendiren mekanizma hakkında temel bir anlayışa sahip değiliz. Tahminimiz doğru çıkarsa, Güneş'in iç manyetik makinesini anlamak için çerçevemizin doğru yolda olduğuna dair kanıtımız olacak." dedi.
Güneş'in aktivite seviyeleri aslında oldukça değişkendir ve aktivite döngüleri manyetik alanıyla bağlantılıdır.
Her 11 yılda bir, Güneş'in kutupları yer değiştirir; güney kuzeye, kuzey güneye dönüşür. Bu döngüleri neyin yönlendirdiği net değil, ancak manyetik alan en zayıf olduğunda kutupların değiştiğini biliyoruz.
Güneş'in manyetik alanı aktivitesini kontrol ettiği için güneş lekeleri, güneş patlamaları ve koronal kütle püskürtmeleri aktivite dönemi olarak ortaya çıkar. Buna solar minimum denir.
Kutuplar değiştiğinde, manyetik alan güçlenir ve güneş aktivitesi, bir sonraki kutup anahtarı için azalmadan önce maksimum güneş enerjisine yükselir.
Genel olarak, güneş minimasını güneş aktivitesine dikkat ederek ve gerçekleştikten sonra takip ederiz. Bu metriğe göre, en son solar minimum Aralık 2019'da gerçekleşti. Şu anda kayıt tutma başladığından beri 25. güneş döngüsündeyiz, güneş maksimumuna doğru ilerliyoruz.
NASA ve NOAA'ya göre, bunun 2025 Temmuz'unda yaklaşık 115 güneş lekesi olan bir güneş lekesi zirvesi ile sessiz bir maksimum olması bekleniyor. Bu, 114 güneş lekesi zirvesine sahip olan Solar Cycle 24'e oldukça benziyor.
Ancak McIntosh ve meslektaşları farklı düşünüyor. 2014 yılında, o ve meslektaşları 22 yıllık bir döngüde Güneş'e ilişkin gözlemlerini açıklayan bir makale yayınladılar.
Uzun zaman kutuplar başlangıç konumlarına döndüklerinde tam güneş döngüsü olarak kabul edildi, ancak McIntosh ilginç bir şey fark etti: Yaklaşık 20 yıl boyunca, koronal parlak noktalar olarak adlandırılan aşırı ultraviyole ışığın titreşimleri, kutuplardan ekvatora doğru hareket ederek ortada buluşuyor gibi görünüyor.
Bu parlak noktaların orta enlemler boyunca hareketi, güneş lekesi aktivitesiyle çakışıyor gibi…
McIntosh, bu parlak noktaların Güneş'in etrafını saran ve kutuplardan ekvatora yaklaşık 11 yılda bir yayılan manyetik alan bantlarıyla bağlantılı olduğuna inanıyor.
Karşıt kutuplara sahip oldukları için, ortada karşılaştıklarında birbirlerini yok ederler, araştırmacıların "sonlandırıcı" dediği şey. Bu sonlandırıcı olaylar, bir güneş manyetik döngüsünün sonunu ve bir sonrakinin başlangıcını işaretler.
Ancak her zaman tam olarak aynı miktarda zaman almazlar. Bazen bu bantlar orta enlemlere ulaştıkça yavaşlar, bu da terminatör olayları arasındaki sürenin değiştiği anlamına gelir. Ve ekip, sonlandırıcılar arasındaki sürenin uzunluğu ile aşağıdaki güneş maksimumunun yoğunluğu arasında bir ilişki olduğunu fark etti.
McIntosh'un ekibinin ölçüsüne göre Solar Cycle 23 oldukça uzundu. Yaklaşık 13 yıl sürdü ve Solar Cycle 24, kendisinden önceki döngülerden çok daha sessizdi. Ama aynı zamanda gerçekten kısaydı, 10 yıllık sınırın altında geliyordu. Ekibin analizleri yerinde ise, 2020'lerin ortalarına kadar çok sayıda güneş lekesi yaşamalıyız.
Bunu öğrenmenin tek bir yolu var, beklemek ve görmek zorundayız. Ancak McIntosh ve ekibi, Sun'ın faaliyetlerine ilişkin yorumlarına güveniyor. Eğer fhaklılarsa, bu bize Güneş'in nasıl çalıştığını anlamak için yepyeni bir araç seti verecektir.
McIntosh , "Tarihsel kayıtlarda sonlandırıcıları belirledikten sonra, model açıkça ortaya çıkıyor" dedi .
" Araştırma Solar Physics'te yayınlandı.
Kaynak:
https://www.sciencealert.com/the-new-sunspot-cycle-could-be-one-of-the-strongest-we-ve-ever-recorded