Bir dizi cinsel saldırıdan kurtulanlar uzmanlık sınıflarından çok büyük faydalar olduğunu bildirmekte, ancak terapistlerin tümü bulunmamakta.
In 1978, 18 yaşında, Celine Sabag İsrail'e bir gezi yaptı. Orada, 25 yaşında bir otobüs şoförü ile tanıştı ve üç hafta boyunca Kudüs'ü onunla gezdi. “İyi ve kibardı” diye hatırlıyor. Adam onu ailesinin boş dairesine davet ettiğinde daveti kabul etti. Kapı açıldığında çift birlikte oturuyordu ve bir saat kadar gülüyordu. “Bakmaya döndüm” diyor Sabag, “ve bağırsaklarım bana“ Korkunç bir şey olmak üzere ”dedi. Kapıda dört genç adam ayakta duruyordu. Oturma odasına girdiler, dördüncü kapı arkasındaki kilitlendi. “Daha önce yaptıklarına inanıyorum” diyor.
Sabag o gece oteline döndü ve ardından Fransa'daki evine geri döndü. Suçlu ve utanç duydu ve kimsenin o gece dairede ona tecavüz ettiğini söylemedi. Memleketinden kısa bir süre sonra, birçok girişimin ilki olan intihar etmeye çalıştı. Yardım için çaresiz, Sabag tedaviye girdi. Psikiyatristler ve psikologlar gördü ve psikiyatrik ilaç kullanmaya başladı. Ayrıca hareket terapisi gibi alternatif yaklaşımlar denedi. Bazı tedaviler yardımcı olsa da, tecavüzün acımasız geri dönüşlerini, koridorlarda ve asansörlerde ve merdivenlerde bilinmeyen erkeklerin ezici korkusunu ve diğer semptomları ortadan kaldırmadı. travma sonrası stres bozukluğu (TSSB).
1996'ta Yahudi olan Sabag, bir tür kapanış bulma ümidiyle İsrail'e göç etti. Cinsel saldırıdan kurtulanlar için yardım hattında gönüllü oldu. “Kurbanların dinleyebilecek birileri olmasına izin vermek istedim” diyor. “Çünkü yardım istemedim, o yüzden dinlenmedim.” Yine de, bir arkadaşı Sabag'ın bir İsrailli El HaLev tarafından sunulan özel bir kendini savunma kursuna kaydolmasını önerdiğinde, intihar girişimleri 2006'a kadar durmadı. 2003'ta, cinsel saldırıdan dolayı travma geçiren kadınlara ve diğer savunmasız gruplara kendini savunma eğitimi vermek amacıyla kurulan örgüt. İlk başta, Sabag şüpheli oldu. “Dedim: 'Kavga mı? Olmaz. Mücadele ile ne yapmalıyım? '”
Ama aslında, büyüyen bir vücut araştırma kendini savunma eğitiminin, kadınların kendi güvenlikleri üzerinde ustalık hissi ve kişisel kontrol sağlayarak cinsel şiddet tehdidiyle başa çıkabilmelerini sağlayabildiğini gösterir. Bu alanda, bazı çalışmalar benzersiz ve acil bir soruyu incelemiştir: Terapötik kendini savunma eğitimi, TSSB ve diğer travma semptomları yaşayan cinsel saldırı mağdurları için etkili bir araç olabilir mi? Araştırma ön planda olmasına rağmen, bazı terapistler ve araştırmacılar cevabın evet olduğuna inanıyor.
New Jersey'de bulunan ve kendini savunma eğitmenleriyle işbirliği yapan klinik psikolog Gianine Rosenblum, “konuşmaya dayalı” terapiler şüphesiz faydalı olsa da, ek modalitelere ihtiyaç var ”diyor. bir müfredat kadın travmasından kurtulanlara göre uyarlanmış.
Cinsel saldırı için savunma savunması yapan araştırmacılar, benzerlerine dikkat çektiler maruz kalma tedavisiGüvenli bir ortamdaki bireylerin korktukları ve kaçındıkları şeylere maruz kalmaları. Bununla birlikte, kendini savunma eğitimi durumunda, katılımcılar yalnızca benzetilmiş saldırılara maruz kalmakla kalmaz, aynı zamanda kendini savunma manevraları da dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere proaktif tepkiler öğrenir ve uygularlar. Zaman içinde, bu tekrarlanan simülasyonlar, eski saldırı anılarını büyük ölçüde yeni güçlendirme anılarına dönüştürebilir, diye açıklıyor Jim HopperHarvard Tıp Fakültesinde bir psikolog ve öğretim görevlisi bulunmaktadır.
Sabag, 2006’te bu teorilere aşina değildi; ancak sonunda kendini savunma eğitimine almaya karar verdi. Belki de, diğerlerinden daha az korkmasına yardımcı olacağını düşündü.
Ina 2006 Undark ile paylaştığı videoda Sabag, El Halev'de bir spor salonunun zemininde yatarken görülebilir. Etrafını cesaretlendiren bir düzine kadınla çevrili. Yastıklı bir takım elbise giymiş büyük bir adam ve “soyguncu” olarak adlandırılan bir kask ağır ayak izleriyle yaklaşıyor ve üstüne uzanıyor. Kadınlar neşelendirmeye devam ediyor ve Sabag'ı saldırganı tekmelemeye teşvik ediyor. Bir kadın eğitmen, talimat vererek. Sabag, hırsızla bağlantı kurarak birkaç zayıf vuruş yolluyor. Sonra ayağa kalkar, sallanır ve kursiyerlere geri döner.
Bu karşılaşma anında, Sabag nerede olduğunu bilmediğinden şaşkın hissettiğini söylüyor. Sırasını beklerken mide bulantısı görmüştü ve sonra kişi nihayet önünde dururken dondu. Vücudum işbirliği yapmayı reddetti ve bir bölünme yaşandı. Aklım vücudumu terk etti ve vücuduma dışarıdan baktım, kabus gibi, ”diyor. “Bu bölünme olmadan, tepki verecek gücü bulamazdım.”
Rosenblum, bu ayrışmanın bazı insanların stres altında çalışmasına izin verebilecek bir başa çıkma yanıtı olduğunu söylüyor. Ancak, “disosiyatif olmayan başa çıkmayı kolaylaştırmak için herhangi bir terapötik veya öğrenme ortamının tercih edilmesi uygundur” diye ekledi. Geliştirdikleri müfredatı tanımlayan bir 2014 makalesinde, Rosenblum ve yardımcı yazarı klinik psikolog Lynn Taska, özen gösterilmesi gerektiğini vurguladı. öğrencilerin sözde tolerans penceresi içinde kalmalarını sağlamak için alınmaktadır: bir bireyin etkili bir şekilde işlemesi için duygusal uyarılma aralığı. “Eğer dış uyaranlar çok fazla uyarıcıysa veya bir kerede çok fazla iç malzeme ortaya çıkarsa,” yazıyorlar, “tolerans penceresi aşıldı.” Bu durumlarda, terapötik faydaların kaybolduğunu ve bireylerin yeniden travma geçirebileceğini öne sürüyorlar.
Sabag sık sık antrenman seanslarından sonra geceleri uykuya dalmakta zorlandı, fakat kursa sıkışıp kaldı ve hatta ikinci kez kayıt oldu. Ne olacağını bilmek bir fark yarattı, diyor. Yine de geri dönüşler ve ayrışmalar yaşamasına rağmen, mide bulantısı ve titremeler ikinci sırada azaldı ve vücudunda giderek daha fazla mevcut olduğunu hissetti. Sabag, bu değişikliklerin eylemlerini yoğunlaştırmasına ve canlandırmasına izin verdiğini açıklıyor: “Tekmeler kesin, yumruklar haklıydı” diyor. “Paylaşım çevrelerinde konuşmayı bırakmam.”
Sabag öğretim görevlisi oldu. darbeİsrail'de El Halev de dahil olmak üzere dünya çapında bağımsız bölümleri olan bir organizasyon. Impact, başlangıçta 1960'lerde ve '70'lerde geliştirilen kadınların güçlendirilmesi ile ilgili kendi kendini savunma olarak adlandırılan dersler sunmaktadır. kökleri daha da geriye git. Dövüş sanatları gibi geleneksel kendini savunma biçimleri, erkekler tarafından ve erkekler için geliştirilmiştir. Kadınlar için etkili olsalar bile, yıllarca süren eğitime ihtiyaç duyuyorlar ve cinsel şiddet dinamiklerini ele almıyorlar. Cinsel saldırıların çoğu, örneğin mağdurun tanıdığı biri tarafından yapılır, ancak geleneksel kendini savunma sınıfları, mağdur tarafından belki de sevildiği bilinen bir saldırganı savuşturmak için gereken özel bilgi ve becerileri sunmaz.
1971’te güçlendirme kendini savunma kursu Model Mugging kadınların tecavüz edilme korkusunun üstesinden gelmelerine yardımcı olmak amacıyla simüle edilmiş soygunculuk kullanan ilk kişi oldu. Model Mugging'deki kökleri sayesinde, psikologlardan, dövüş sanatçılarından ve kanun uygulayıcı personelden gelen girdilerle Etki kursları geliştirilmiştir.
Bugün, güçlendirme kendini savunma kursları çeşitli kuruluşlar tarafından sunulmaktadır. Eğitimler onlara kimin önerdiğine bağlı olarak değişmekle birlikte, kendini savunma tekniklerini öğreten bir kadın eğitmenin kullanımı ve yastıklı bir takım elbise uygulayan ve saldırı senaryolarını simüle eden bir erkek eğitmen gibi bazı ortaklıkları paylaşırlar. Bazı senaryolarda, erkek eğitmen yabancı biri gibi oynuyor. Diğerlerinde ise kurban tarafından bilinen birini oynuyor. Bir terapist ayrıca katılımcıların uygun kişilerarası sınırları belirlemelerine yardımcı olmada rehberlik eder.
Zamanla, cinsel saldırı mağdurları için olduğu kadar, erkekler, transeksüel insanlar, engelli insanlar ve diğerleri için de özel güçlendirme öz savunma kursları geliştirilmiştir. En önemlisi, cinsel saldırıdan kurtulanlar için terapötik sınıflar, zihinsel sağlık profesyonelleriyle işbirliğini gerektirmektedir. Bazı durumlarda, psikoterapistler eğitimler sırasında destek sağlar. Diğer durumlarda, müşterilerinin ders almasını ve ardından psikoterapi randevularında destek vermelerini önerebilirler.
“Bu tür bir kursa katılanların tedavi altında olması gerekiyor” diyor İsrail'de 30 yıldan fazla bir süre cinsel saldırıdan kurtulanlara kendini savunma kursları vermek için harcadığı klinik bir sosyal hizmet uzmanı olan Jill Shames. Shames'in kurslarında, katılımcılar terapistleriyle iletişim kurmasına izin veren bir anlaşma imzalar. “Terapist sürece dahil olmayı kabul etmek zorunda” dedi.
In erken 1990'lar, araştırmacılar, güçlenme kendini savunma sınıflarının psikolojik etkilerini incelemeye başlamış, çok sayıda araştırma ile katılan kadınların, saldırıya uğradıklarında kendilerini savunma yeteneklerine güvenlerinin arttığını tespit eden çok sayıda çalışma ile başlamıştır. Bu kendi kendine yeterlilik duygusu, sırayla, bir dizi olumlu sonuçla ilişkilendirildi.
1990'ta Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi'nde yayınlanan bir makalede, Stanford araştırmacıları Elizabeth M. Özer ve Albert Bandura, 43 kadınların Model Mugging temelli bir programa katıldığı bir çalışmanın sonuçlarını açıkladı. Eğitimler beş haftalık bir sürede gerçekleşti. Katılımcılar arasında yüzde 27 tecavüze uğradı. Programdan önce tecavüze uğrayan kadınlar, işte zorlayıcı karşılaşmalar gibi kişilerarası tehditlerle başa çıkma yetenekleri konusunda daha düşük bir öz-yeterlilik duygusu bildirmiştir. Bu kadınlar ayrıca saldırılara karşı daha savunmasız hissettiler ve daha önleyici davranışlar sergilediler. Güvenli ve riskli durumlar arasında ayrım yaparken daha fazla zorluk yaşadılar ve cinsel saldırı hakkında müdahaleci düşünmeyi daha az engelleyemediklerini bildirdiler.
Kendini savunma programı sırasında katılımcılar, nasıl güven vereceklerini, istenmeyen kişisel saldırılarla nasıl iddialı bir şekilde başa çıkacaklarını ve bir saldırganı korkutmak için nasıl bağırmaları gerektiğini öğrendiler. Yazarlar, “çabalar başarısız olursa” diyor, katılımcılar “kendilerini fiziksel olarak korumaları için donatılmıştı”. Eğitimlerde, kadınlar silahsız bir saldırganı nasıl devre dışı bırakacaklarını, önden bakıldığında, arkadan, sabitlendiğinde ve karanlık. ”Kadınlar cinsel saldırıların çoğunda toprağa atıldığından yazarlar,“ yere sabitlenmiş durumdayken güvenli şekilde düşme ve grevde olan saldırganların ustalığına dikkat edildi. ”dedi.
Her kadın programın tamamlanmasından önce, sırasında ve altı ay sonra araştırıldı. Tedavi dışı etkileri belirlemek için, deneklerin yaklaşık olarak yarısı ankete katıldığı “kontrol aşamasına” katıldı, müdahale olmadan beş hafta bekledi ve ardından program başlamadan hemen önce anketi tekrar ele aldı. (Araştırmacılar, kontrol aşamasında anket sonuçlarında önemli bir değişiklik bulamadılar.)
Program katılımcıları için, kendilerini savunma ve kişilerarası tehditleri kontrol etme yetenekleri de dahil olmak üzere, çeşitli alanlarda özyeterlilik duygusu arttı. Belki de en önemlisi, eğitimden sonraki aylarda, tecavüze uğrayan kadınlar artık tecavüze uğramamış kadınlardan alınan hiçbir önlemden farklı değildi.
On yıldan bir buçuk yıl sonra, 2006'te, Seattle'daki Washington Üniversitesi'nden araştırmacılar ve Kuzeybatı Pasifik'teki gazileri ve ailelerine tıbbi hizmetler sunan Gaziler İşleri Puget Sound Health Care System, özel olarak bakılmış bir çalışma yaptı. Askeri cinsel travmadan TSSB'li kadın gazilere. Tüm katılımcılar fiziksel ve askeri dövüş teknikleri konusunda eğitim aldıklarından, araştırma, uzmanlık kendini savunma kurslarının askeri veya dövüş sanatları eğitiminden daha iyi bir güvenlik ve güvenlik duygusu sağladığı fikrini test edebilir.
Çalışmaya katılanlar, cinsel saldırı, kendini savunma eğitimi ve düzenli sorgulamaların psikolojik etkileri hakkında eğitimden oluşan 12 haftalık bir pilot programa katıldı. Çalışmanın sonunda, katılımcılar riskli durumları belirleyebilme ve kişilerarası sınırları belirleyebilme de dahil olmak üzere bir dizi önlemde gelişmeler olduğunu bildirdi. Ayrıca azalmış depresyon ve TSSB semptomları yaşadılar.
VA çalışması küçük, kendi seçtiği ve kontrol grubu bulunmadığı için yazarları, VA içinde geniş çapta kabul edilmenin garanti edilip edilmediğini belirlemek için daha fazla çalışmanın gerekli olduğunu belirtti. Bu, alanın umut verici olduğunu ancak daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyduğunu söyleyen kendini savunma yandaşlarının görüşlerini yansıtıyor. Şimdilik, Hopper, bu sınıfların katılımcıları tarafından bildirilen iyileşmenin kısmen tükenme öğrenme olarak bilinen bir sürece bağlı olabileceğini açıklıyor. Terapötik kendini savunma sınıflarında, neslin tükenmesi öğrenmesi, kupa saldırı hafızasını hatırlattığında gerçekleşir. Ancak bu sefer, senaryo yeni bir bağlamda ortaya çıkıyor, böylece birinin tipik tepkileri “yeni, travmatik olmayan tepkiler tarafından aşılıyor”.
Whatever potansiyel yararları, terapi olarak öz savunma eğitiminin kullanılması evrensel olarak kabul görmekten uzaktır ve tüm ruh sağlığı sağlayıcıları gemide değildir. Rosenblum “Terapist meslektaşlarım kendini savunma konusunda dikkatli” diyor. “Genellikle sınıfları yeniden travmatize eden müşterileri endişelendiriyorlar.” Birkaç yıl önce, sadece bir terapist-yalnız kendini savunma sınıfı yönetmeye çalıştı, ancak bunu doldurmakta zorlandı. Bu nedenle, Rosenblum uzmanlık sınıflarının öğrencileri tolerans pencerelerinin dışına itmediğini ve aslında öğrencilerin sınırları belirlemeye teşvik edildiğini vurgulamanın önemli olduğuna inanmaktadır.
Ancak standardizasyon eksikliği sorunlu olabilir. “Kendini savunma bir taban hareketi olarak başladı, ancak bir endüstri haline geldi” diyor ve kadınların kendini savunma hareketinde öncü ve eski bir terapist olan Melissa Soalt. “Bugün, bir hafta kadar kısa süren, klinik deneyimi veya bilgisi olmayan eğitmenlerle eğitmen eğitimi kursları duyuyorum” diyor. “Ayrıca, kendini savunma kolay değildir ve her zaman işe yaramaz. Biri size aksini söylüyorsa, doğruyu söylemiyorlar. ”
Soalt, genç bir kadının kendini savunma eğitmenine dava açtığı ve kazandığı bir duruşmada uzman tanık olarak görev yaptı. Ona göre, eğitmen uygun şekilde eğitilmedi ve kadının yeniden travma geçirmesine neden oldu. “Güvenlik burada bir numara” diyor Soalt, bunun aşırı bir durum olduğunu vurguluyor. Bununla birlikte, şöyle diyor: “Bir kendini savunma kursu seçerken, eğitmenleri kontrol etmek esastır.”
Aslında, kendini savunma travma tedavisindeki geçmişi olan profesyoneller ile ya da uzmanlar tarafından öğretildiğinde, “varolan birkaç çalışma potansiyelini ortaya koyuyor” dedi. İsrail’deki klinik sosyal hizmet uzmanı Shames, kendini savunmanın bir terapötik modalite zorlu bir satış olmaya devam ediyor.
Daha fazla standardizasyonu teşvik etmek için Rosenblum ve Taska'nın makalesinde bir Impact kendini savunma sınıfının özellikleri açıklanmaktadır. Rosenblum, “Araştırma için bir sonraki adım, resmi bir terapötik sınıf protokolü oluşturmak ve aynı bölgede uygulanmış personel tarafından bir dizi lokasyonda aynı protokolü kullanmak” olacaktı.
Şimdi feshedilmiş Cinsel Saldırılara Karşı Ulusal Koalisyon (NCASA), kendini savunma kursunu seçmek için kılavuzlar geliştirdi. Başlangıçta kadınlar için yazılmış iken, onlar daha sonra güncellendi Orijinal NCASA komitesinin bir üyesi tarafından da erkeklerin dahil edilmesi. Bu kurallar “insanların saldırı talep etmemesini, sebep olmamasını, davet etmemesini veya hak edilmemesini” vurguladığını vurgulamaktadır. Bu nedenle, kendini savunma sınıfları hayatta kalanlar hakkında karar vermemelidir. Ayrıca, bir saldırı sırasında, mağdurlar çeşitli yanıtlar verirler. Birçoğu bile istemsiz felç durumu yaşar. Yönergelere göre, bu yanıtların hiçbiri mağduru suçlamada kullanılmamalıdır. Bunun yerine, “bir kişinin en iyi şekilde hayatta kalma kararına saygı gösterilmesi gerekir”.
İdeal olarak, bir kurs fizik tekniğine ek olarak kılavuzların iddialılığını, iletişimini ve eleştirel düşünmesini kapsayacaktır. Ve bazı kadınlar bir kadın eğitmenden faydalanabilirken, “en önemli husus, eğitmenin, erkek ya da dişinin, kendi güçlü yönlerine ve yeteneklerine uygun olan öğrenciler için eğitimi yapmasıdır”.
Bu veya benzeri kriterleri yerine getirmeyi amaçladıklarını söyleyen öz savunma kursları ve eğitmenleri şu anda Impact ve ABD merkezli Ulusal Kadın Dövüş Sanatları Federasyonu ve İngiltere merkezli güçlenme kendini savunma kar amacı gütmeyen Eylem Sessizliği Kırıyor.
Sabag kısa süre önce 60'e döndü. Halen yaşlı insanlar için spor hocası olarak çalışmakta ve İsrail'e göç eden öğrencilere yardımcı olmaktadır. Dindar bir yoga uzmanı ve Doğu felsefesine ilgi duyuyor. Zaman geçtikçe, kademeli olarak vücuduyla yeniden bağlantı kurmayı başardığını söylüyor.
Sabag, kendisini güçlendirmede kendini savunma konusunda 100 kadın ve genç kızlardan çok daha fazla eğitim aldığını tahmin ediyor. “Gelecekte veya hayallerimde, kızlara sınırları nasıl ayarlayacağımı ve kendine güven göstermeyi öğretmeye geri dönmek istiyorum” diyor. “Bunun her şeyin başladığı yer olduğuna inanıyorum.”
Yazar hakkında
Gitit Ginat, uzun bir süredir Haaretz haftasonu dergisine katkıda bulunan İsrailli bir gazetecidir. Halen, kadınların kendini savunma hareketinin hikayesini anlatan bir belgesel üzerinde çalışıyor.