Sessiz Tepe – Silent Hill (2006)
İlk oyunu hiç oynamadım ama Silent Hill 2 benim için yeri doldurulmaz bir oyun, enfes bir hikayedir. Filmi izlerken James Sunderland olarak karış karış gezdiğim sisli Silent Hill caddelerini karşımda buldum. Rose bir köşeyi döndüğünde önüne çıkacakları bile biliyordum yani. "Burası benim mermi bulduğum yer, şurada yanı başıma bir manken düşmüştü yukarıdan..." gibi cümleler kurdum. Hastahanede Rose haritayı "Sağ, sol, sol, sağ..." diye ezberlemeye çalışırken sinema salonunda değilmişim de oyunun başındaymışım gibi hissetmiştim. Ben de haritaları öyle ezberlerdim oyunda. Daha filmin başında, Silent Hill'deki ilk dakikalarda o cızırtıyı duyduğumda tüylerim ürperdi. O cızırtının ne anlama geldiğini çok iyi biliyordum. Piramit Kafa ilk kez göründüğünde sevinçten neredeyse el çırpıyordum, eski dostumu görmüş gibi. Oyuncuların başında saatler harcadığı bir hikayeyi sinema filmine dönüştürürken ellerine yüzlerine bulaştırmamaları, Silent Hill atmosferini bu denli başarılı aktarabilmeleri bir yana; salt korku/gerilim filmi olarak bakıldığında da türün pek çok örneğine toz yutturacak bir yapım.