Pakistan ile barışa yeni bir şans verme kararının üzerine Başbakan'ın kişisel damgası basılmıştır.
- Kategori: Sütunlar
Yeni Delhi'nin bakış açısına göre, sınırda barış ve Pakistan ile daha iyi ilişkiler, çoğunlukla statükodan memnun olan ve istikrarlı bir komşuluk isteyen bir ülkenin stratejik mantığında yatmaktadır.
Hindistan ve Pakistan Askeri Operasyonlar Genel Müdürlerinin, Kontrol Hattı boyunca tüm anlaşmalara ve ateşkese sıkı sıkıya bağlı kalma taahhütlerini yineleyen ortak açıklaması, çok az kişinin ikili ilişkilerde yeni bir çözülme beklediği bir zamanda geldi. . Pakistan'la barışa yeni bir şans verme kararının ifadesinde beklendiği gibi zararsız olsa da - ve yoğun arka kanal müzakerelerinin ürünü olsa da - Başbakan Narendra Modi'nin kişisel damgasını açıkça basmıştır.
Muhalifler bile, İndira Gandhi'nin Hindistan Başbakanı olduğundan beri Pakistan'a ve komşuluğun geri kalanına yeni bir bölgesel çerçeve sunacak siyasi otoriteye veya diplomatik esnekliğe sahip olmadığını kabul edecekler: Güney Asya'da bir güvenlik topluluğu inşa etmek için gerçek bir şans. Güvenlik topluluğu, bölge devletlerinin en azından ikili çatışmalarını çözmek için şiddet kullanmama konusunda anlaştıkları bir topluluk olarak tanımlanır.
Mahalle için alternatif, işbirliği yapmamanın maliyetlerini artırmaya devam edecek olan düşmanca bir Hindistan'ın sonuçlarıyla yaşamaktır. Gerçekten de, Modi dış politika doktrininin ayırt edici özelliği, Yeni Delhi'nin havuçtan sopaya ve tam tersine geçebilmesindeki çevikliktir.
Şunu bir düşünün: 2015'te Kabil'den dönerken Başbakan Navaz Şerif'in torununun Şerif'in Lahor dışındaki Raiwind konutunda düğününe varacak kadar küstahlığı olan bir Modi, aynı zamanda dünyanın dört bir yanındaki terörist kamplara cerrahi saldırılar emri veren biridir. Uri'deki terörist saldırıların ardından 2016'da LoC. Daha sonra, 2019'da Başbakan, Jaish'in Pulwama'daki Fedayeen saldırısına yanıt olarak POK'taki Balakot'taki JEM'e yönelik hava saldırılarını da onayladı ve şunları söyledi: Hamara siddhant hai, hum ghar mein ghus ke marenge (Saldırıyı rakibin evine götürmek ilkemizdir).|2003 ateşkesini yeniden taahhüt etme kararı, her iki ülke tarafından da kaybedilmeden, dikkatle üzerine inşa edilmesi gereken olasılıkları açıyor.
Her halükarda, DGMO beyanı kendi başına önemli bir güven artırıcı önlemdir, çünkü geçen yıl Kontrol Hattı boyunca bildirilen ateşkes ihlallerinin sayısı çarpıcı bir şekilde artmıştır. Ateşlemenin bir sonucu olarak ortaya çıkan tali hasar, özellikle LoC'ye ve diğer sektörlere yakın yaşayan toplulukların en savunmasız kısımlarını etkiler ve beyanın lafzı ve ruhuna uygun olarak uygulanması halinde, bu kesimler doğrudan yararlanıcılar olacaktır. Ancak, umarım bu hamle, Ağustos 2019'da 370. Maddenin yürürlükten kaldırılmasından sonra bir çıkmaza giren diplomatik ilişkilerin kademeli olarak normalleşmesine yönelik ilk adımdır.
Yeni Delhi'nin ateşkes taahhüdünü ABD'deki yeni Biden yönetiminin baskısıyla - sokak dedikodularında olduğu gibi - görmek, alaycı kişiler için dar görüşlülük olur. Yeni Delhi'nin bakış açısına göre, sınırda barış ve Pakistan ile daha iyi ilişkiler, çoğunlukla statükodan memnun olan ve istikrarlı bir komşuluk isteyen bir ülkenin stratejik mantığında yatmaktadır. Ve geçmişte, 1990'ların başında, Clinton yönetiminden düşmanca bir Robin Raphel (Güney Asya'nın baş kişisi olarak) ile yaptığı baskı, PV Narasimha Rao yönetimindeki çok daha zayıf bir Hindistan'ı Keşmir'de toprak kabul etmeye sevk edemediyse, bu pek olası değildir. Modi'nin Hindistan'ında gerçekleşecek.
Ancak diğer son hükümetlerden farklı olarak Modi rejimi, statükoyu selim kabulü İslamabad veya Ravalpindi'deki GHQ tarafından bir zayıflık olarak görülürse, saldırgan bir şekilde intikamcı olabilir. Bu nedenle Modi hükümeti için Cammu ve Keşmir'de sakin bir yaz (İslamabad'ın kesintiye uğratma girişimleri olmadan) Pakistan'ın ikili ilişkileri yeniden inşa etme konusundaki stratejik kararlılığının bir testi olacaktır. Ordu da dahil olmak üzere Pakistan'daki liderliğin Hindistan ile çatışmacı bir rotanın yararsızlığını görmeye başladığına dair erken işaretler var ve sağlam bir angajman vaadini içeren teşvikler sunarak bu eğilimleri güçlendirmek Yeni Delhi'nin çıkarına. .
İkili ilişkiler yeniden normale dönerse, bu yıl İslamabad'da bir SAARC zirvesine tanık olabiliriz (Uri saldırılarının bir sonucu olarak 2016'dan beri yapılmamaktadır). Başbakan Modi, Güney Asya vizyonunu burada açıklayabilir. Muhalifler bile, birkaç hafta önce bile umutsuzluğa neden olan Hindistan'ın komşuluk politikasının yeni bir şevk kazandığını ve Önce Komşuluk'un boş bir slogan olmayacağına dair bir umut duygusu yarattığını kabul edecekler. Planın bir perdesi, Hindistan'ın bölgedeki yumuşak gücünün en güçlü aracı haline gelen aşı maitri girişiminde (Kovid-19 karşıtı aşının mahalledeki en marjinal gruplara bile ücretsiz olarak sunulmasını sağlamak için) yer alıyor. Benzer şekilde, Modi'nin önümüzdeki ay Bangladeş ziyareti sırasında imzalanabilecek olası bir Kapsamlı Ekonomik İşbirliği Anlaşması, tüm bölge için bir şablon haline gelebilir. Başbakan Imran Khan'ın yakın zamanda Kolombo'da yaptığı konuşma, Pakistan'da böyle bir yaklaşım için seçmenlerin çoğunun hayal edilenden daha büyük olabileceğini gösteriyor.
Ancak bağlantı ve işbirliğinin iki ayağı, kavramsal kökenlerini Alman siyaset bilimci Karl Deutsch'a borçlu olan bir güvenlik topluluğu oluşturmaya yönelik temel bağlılığa dayanmaktadır. İslamabad'ın şiddeti (özellikle devlet dışı aktörler aracılığıyla) devlet idaresinin bir aracı olarak kullanmamaya yönelik açık taahhüdü, bu hedefin ilerletilmesi ve aslında barışçıl, müreffeh ve amaçlı bir Güney Asya'nın inşası için gerekli olacaktır.
Yaklaşık 50 yıl önce, Temmuz 1971'de, Amerikan Başkanı Richard Nixon'ın Dışişleri Bakanı Henry Kissinger, İslamabad'da midesi bulandı ve Çin ile yeni bir anlaşma sağlamak için gizlice Pekin'e seyahat etti. Sadece derinden muhafazakar bir Başkan Nixon (bir zamanlar Amerikalıların sessiz çoğunluğunu Vietnam'a karşı savaşta ulusal dayanışma aramaya çağırmıştı) Çin'e açılımı yapabilirdi. Nixon ve Çin'e açılım o zamandan beri dış politika öğrencileri için klasik bir vaka çalışması haline geldi. İslamabad'ın da bu tarihten ders alması ve günümüz Hindistan'ında Pakistan ile sürdürülebilir bir yumuşama vaadini yalnızca Narendra Modi'nin yerine getirebileceğini fark etmesi iyi olabilir.
Bu makale ilk olarak 27 Şubat 2021'de 'Modi doktrini' başlığı altında basılı olarak yayınlandı. Yazar, Jawaharlal Nehru Üniversitesi'nde profesör ve Ulusal Güvenlik Konseyi Danışma Kurulu'nun eski üyesidir.