Ravenna Eksarhası - Exarchate of Ravenna
|Ravenna Eksarhası|
Exarchatus Ravennatis
|Eksarhlığı ait Bizans İmparatorluğu|
|584–751|


MS 600 yılında Bizans İmparatorluğu içindeki Ravenna Eksarhlığı'nın haritası .
|Başkent||Ravenna|
|Tarihsel dönem||Erken Orta Çağ|


• İtalya'nın Lombard işgali
|568|


• Exarchate Vakfı
|584|


• Ravenna Savaşı (729)
|751|


|Bugün parçası||
Hırvatistan Fransa İtalya San Marino Slovenya Vatikan Şehri


Ravenna Eksarhlığı veya İtalya'nın ( Latince : Exarchatus Ravennatis ) (bugün bazıları tarafından anılacaktır Doğu Roma İmparatorluğunun bir efendilik oldu Bizans İmparatorluğu'nun 584 son 751 e, İtalya'da) vali tarafından idam edildi Lombardlar . Bu, İmparator Jüstinyen yönetimindeki batı yeniden keşiflerinin ardından Afrika Eksarhlığı ile birlikte bölgeleri daha etkin bir şekilde yönetmek için kurulan iki ekarttan biriydi .
Giriş
Ravenna , Adriyatik'e erişimi olan güzel limanı ve geçilmez bataklıkların ortasında ideal savunma konumu nedeniyle Honorius yönetiminde 402 yılında Batı Roma İmparatorluğu'nun başkenti oldu . Şehir, Odoacer'in başkenti olan 476 yılına kadar İmparatorluğun başkenti olarak kaldı ve ardından Theodoric the Great yönetimindeki Ostrogotlar'ın başkenti oldu .
Ostrogotik Krallığın başkenti olarak kaldı, ancak 540'da Gotik Savaş sırasında (535-554) Ravenna, Bizans generali Belisarius tarafından işgal edildi . Bu yeniden fetihten sonra vali makamı oldu. O zamanlar, İtalya'nın idari yapısı, bazı değişikliklerle, İmparator Diocletian tarafından kurulan ve Odoacer ve Gotlar tarafından muhafaza edilen eski sistemi takip etti .
Lombard işgali ve Bizans gerilimi
568 yılında, Kral Alboin komutasındaki Lombardlar , diğer Cermen müttefikleri ile birlikte Kuzey İtalya'yı işgal etti . Bölge sadece birkaç yıl önce tamamen pasifize edilmişti ve uzun Gotik Savaş sırasında büyük zarar görmüştü. Yerel Bizans kuvvetleri zayıftı ve 569'da Lombardlar birkaç kasabayı aldıktan sonra Milano'yu fethettiler . Onlar aldı Pavia 572 yılında üç yıllık bir kuşatmadan sonra ve kendisine başkent yaptı. Sonraki yıllarda Toskana'yı aldılar . Diğerleri, altında Faroald ve Zotto , içine nüfuz Orta ve Güney İtalya'daki onlar Duchies kurulan Spoleto ve Benevento . Ancak, 573'te Alboin'in öldürülmesinden sonra, Lombardlar birkaç özerk düklüğe (" Düklerin Kuralı ") bölündü .
İmparator II. Justin bundan yararlanmaya çalıştı: 576'da damadı Baduarius'u İtalya'ya gönderdi . Ancak, savaşta mağlup edildi ve öldürüldü ve Balkanlar ve Doğu'da devam eden krizler , yeniden fetih için başka bir imparatorluk çabasının mümkün olmadığı anlamına geliyordu. Lombard saldırıları nedeniyle, Roma mülkleri birkaç izole bölgeye bölünmüştü. 580 yılında İmparator Tiberius II beş il içine yeniden eparchies : Annonaria Ravenna, etrafında kuzey İtalya'da Calabria , Campania , Emilia ve Liguria ve Urbicaria kenti çevresinde Roma ( Urbs ). Böylece 6. yüzyılın sonunda, yeni güçler düzeni istikrarlı bir modele yerleşti. Dini makamının yanı sıra sivil ve askeri yetkiye sahip olan exarch tarafından yönetilen Ravenna, şehir, liman ve çevreyle sınırlıydı, Po kadar kuzeyde , ötesinde Venedik Dükünün toprakları , sözde imparatorluk olarak uzanıyordu. ve güneyde , Adriyatik'teki Pentapolis Dükalığı'nın bulunduğu Marecchia Nehri'ne , ayrıca nominal olarak Doğu İmparatorunu temsil eden bir dükün altında.
Vilayet
Eksarşi, Lombardlar hinterlandda avantaja sahip olduklarından, esas olarak İtalyan yarımadasındaki kıyı kentleri olan bir grup düklük ( Roma , Venedik , Calabria , Napoli , Perugia , Pentapolis , Lucania , vb.) Şeklinde organize edildi .
Bu imparatorluk mallarının sivil ve askeri başı olan exarch, Konstantinopolis'teki imparatorun Ravenna'daki temsilcisiydi . İle sınır olarak görev Po Nehri, ulaşılabilir çevreleyen topraklar Venedik için, kuzeydeki Pentapolis de Rimini güneyinde, "beş şehirde" kenar boşluğunda Yürüyüşleri boyunca Adriyatik kıyısı ve hatta şehirler değil ulaştı Forlì gibi kıyılarda . Apeninlerin doğu kanadında yer alan tüm bu topraklar, exarch'ın doğrudan yönetimi altındaydı ve en katı anlamda Exarchate'i oluşturuyordu. Çevreleyen bölgeler, az çok onun otoritesine tabi dükler ve magistri milisleri tarafından yönetiliyordu . Konstantinopolis açısından, Eksarhlık İtalya vilayetinden oluşuyordu.
Lombardların başkentleri Pavia'da bulunuyordu ve büyük Po vadisini kontrol ediyorlardı . İtalya'daki Lombard kaması güneye yayıldı ve Spoleto ve Beneventum'da düklük kurdu ; Bizans valileri kıyıları aşağı yukarı kontrol ederken iç kısımları onlar kontrol ediyordu.
Piedmont , Lombardy , Venetia'nın iç anakarası , Toskana ve Campania'nın iç kısımları Lombard'lara aitti ve İtalya'daki İmparatorluk temsilcisi yavaş yavaş tüm gerçek gücünü kaybetti, ancak adına Liguria gibi alanları kontrol etti (640'da Lombard'lar) veya Napoli ve Calabria (Benevento Lombard Dükalığı tarafından istila edilmiştir). Roma'da gerçek efendi papaydı.
Justinianus için yeniden fethedildiği gibi, İtalya eyaletinin bu parçalarının neredeyse tamamı, ya sonunda 751'de Ravenna'yı fetheden Lombardlar tarafından ya da nihayetinde İmparatorluk'tan ayrılan papanın isyanıyla kayboldu. ikonoklastik reformlar sorunu .
Roma'daki Papa ile Ravenna'daki Exarch arasındaki ilişki , imparatorluğa zarar verebilecek veya yardım edebilecek bir dinamikti. Papalık yerel hoşnutsuzluk için bir araç olabilir. Eski Roma senatoryal aristokrasisi, birçokları tarafından işe karışan bir yabancı olarak kabul edilen bir Exarch tarafından yönetilmekten rahatsızdı. Böylelikle exarch, çok fazla gerçek ilerleme ve gelişmeyi engelleyen, dışarıdan ve içeriden gelen tehditlerle karşı karşıya kaldı.
İç tarihinde, exarchate, egemenliğin bölünmesine ve Avrupa'da feodalizmin kurulmasına yol açan parçalanmış etkilere maruz kaldı . Adım adım ve Konstantinopolis'teki imparatorların çabalarına rağmen, büyük imparatorluk memurları yerel toprak sahibi oldular, toprakların daha küçük sahipleri giderek daha fazla akraba ya da en azından bu memurların iştirakleri oldu ve imparatorluk yönetimi alanına yeni bağlılıklar girdi. . Bu arada, imparatorluk bölgelerinin Lombard'lara karşı savunmasını sağlama gerekliliği, ilk başta imparatorluk alaylarına bağlı olan, ancak tamamen yerel olarak işe alındıklarından yavaş yavaş bağımsız hale gelen yerel milislerin oluşumuna yol açtı. Bu silahlı adamlar , Orta Çağ İtalyan şehirlerinin özgür silahlı kasabalarının öncüleri olan egzersiz romanae milislerini oluşturdular . Eksarhhanenin diğer şehirleri de aynı model üzerinde organize edildi.
Exarchate'nin Sonu
6. ve 7. yüzyıllar boyunca, Lombardlar ve Franklar'ın büyüyen tehdidi ve Doğu ile Batı Hıristiyan lemi arasındaki bölünme, hem ikonoklastik imparatorlardan hem de Latin teolojisindeki ortaçağ gelişmelerinden esinlenerek ve Roma Papası ile Roma Papası arasındaki sert rekabetle sonuçlanan İstanbul Patriği , daha fazla savunulamaz vali pozisyonunu yaptı.
Ravenna, ikonoklazm üzerine 727 isyanına kadar ekskarın koltuğu olarak kaldı. Ravenna'nın son sürgün olan Eutychius , Lombardlar tarafından 751 yılında öldürüldü. Eksarhlık, 847'de Saracen Berberileri tarafından kaybedilen ve sadece 871'de kurtarılan Bari merkezli İtalya Katepanatı olarak yeniden düzenlendi .
756'da Franklar Lombardları dışarı çıkardıklarında, Papa II. Stephen exarchate'i üstlendi. Müttefiki , Frenklerin Kralı Genç Pepin, 756'da eski exarchate'nin fethedilen topraklarını Papalığa bağışladı; 774 yılında oğlu Charlemagne tarafından onaylanan bu bağış, Papaların geçici gücünün Aziz Petrus'un Mirası olarak başlangıcına işaret ediyordu . Bununla birlikte, eski exarchate içindeki başpiskoposluklar, güçlerin parçalanmış yerelleşmesine katkıda bulunan yerel seküler güç ve bağımsızlık geleneklerini geliştirmişlerdi. Üç yüzyıl sonra, bu bağımsızlık bağımsız komünlerin yükselişini körükleyecekti.
Böylece Exarchate ortadan kayboldu ve anakara Napoli ve Calabria'daki imparatorluk mülklerinin küçük kalıntıları İtalya'nın Catapan'ının yetkisi altına girdi ve 9. yüzyılda Sicilya Araplar tarafından fethedildiğinde kalıntılar şu temalara dikildi : Calabria ve Langobardia. Adriyatik'in başındaki Istria, Dalmaçya'ya bağlıydı .
Ravenna Exarchs
Not: Bazı uzmanlar için tam görev süreleri konusunda bazı belirsizlikler vardır.
- Decius (584–585)
- Smaragdus (585–589)
- Romanus (589–596)
- Callinicus (596–603)
- Smaragdus (603–608)
- John I (608–616)
- Eleutherius (616–619)
- Isaac (625–643)
- Theodore I Calliopas (643–645)
- Platon (645–649)
- Olimpiyat (649–652)
- Theodore I Calliopas (653 - c. 666)
- Gregory (yaklaşık 666)
- Theodore II (678–687)
- John II Platyn (687–702)
- Theophylactus (702–710)
- John III Rizocopus (710–711)
- Scholasticus (713–723)
- Paul (723 - 726-727)
- Eutychius (726-727 - 752)
Referanslar
Kaynaklar
|Wikisource , 1911 Encyclopædia Britannica makalesi Ravenna, Exarchate of .|