Etli yapraklarında acı bir özsu bulunan bitki. (İlmî adı aloes. Zambakgillerden.)
Aynı bitkinin yapraklarından elde edilen, hekimlikte ve boyacılıkta kullanılan kırmızımsı esmer madde.
Sarısabırdan elde edilen dokumalık lif: Lifleri rutubete dayanıklı olduğu için maden ocaklarında kullanılan halatlar sarısabırdan yapılır.
Sarısabır reçinesi, zambakgillerden, Afrika’da yetişen sarısabır türlerinden çıkarılan zamk-reçine.
Sarısabır’lar bazen sapsız küçük bitkiler, bazen de dallı budaklı büyük ağaçlar halinde olur; yaprakları daima kaim ve etli, çiçekleri yeşilimsi san veya mat kırmızı, fakat çoğu zaman üç renklidir. Bu yüzden birçok türü süs bitkisi olarak yetiştirilir. Sarısabırın yetiştiği başlıca bölgeler Tropikal Afrika, ümit burnu, Asya ve Güney Amerika’dır.
Tabiî olarak endonezya’da, Kuzey ve Doğu Afrika’da yetişen bayağı sarısabır bugün Amerika’da, Antiller’de, Akdeniz bölgesinde bahçelerde yetiştirilmektedir. Bundan hekimlikte kullanılan sarısabır elde edilir. Socotora adasında, Kızıldeniz’in güney kıyılarında, Hint okyanusuna yakın bölgelerde yetişen sokotora sarısabırından sokotora, moka v.b. sarısabırları elde edilir.
—Eczc. Sansabırın yapraklarının özekdokusunda (parankima), hekimlikte kullanılan özsuyu taşıyan bir bölge bulunur. Hafif aromatik olan bu özsu hava ile temas edince katılaşır ve alkolde erir. Sarısabır, dozuna göre midevî, kuvvetlendirici veya müshil etkiler gösterir.