Billy Al ve ben, 1960’ların başında Gardena’daki Ascot Park’ta motosiklet yarışırken tanıştık. O yarışmalardan birinde belini kırdıktan sonra onu hastanede ziyaret ettim ve bu onun yarış kariyerini büyük ölçüde bitirdi ama motosiklet tutkusunu değil. Spora ilgi duymamı sağladı ve birkaç kez Baja’nın kuzey sınırından Cabo San Lucas’ın güney ucuna, yaklaşık bin millik bir mesafeye kadar turneye çıktık. Asfalt yolların tehlikelerinden kaçınmak için sadece toprak yollarda seyahat ederdik. Zaman zaman kaybolur veya “dikkatimizi dağıtırdık”, ama her zaman komik koşullarla.
Billy’nin resim, seramik ve baskıresim konusunda ciddi bir tutkusu vardı. En sevdiği BSA motosikletinden çeşitli parçaları içeren bir dizi resimle küstah bir açıklama yaptı. Bu, 1961’de, tanınabilir nesneleri boyamanın neredeyse yok olduğu zamandı. Çağdaş sanat dünyasında neredeyse yasa dışıyken, bir tuvalin ortasına şaplak kalpler ve çiçekler kullanarak simetrik resim yapımıyla oynamaya cesaret etti. “Boyun yığınları gibi boyunları” olmayan insanlar için resimler yaptı.*
O bir ev aşçısı, gerçek bir şef ve şovmendi. Gerekirse, ucuz biber ve fasulye kutularından Cordone Blue (sic) yapabilirdi. Partilerine yüz çeşit insan gelebilir. Velvet Underground’dan Nico bire geldi ve kulak misafiri oldu, “Ah Billee, biber partilerini seviyorum ama tek istediğim bir ohhn-chelada.”
Venedik’teki Mildred Bulvarı’ndaki dairesinin ve stüdyosunun konumu altmış yıldan fazla bir süre aynı kaldı, ancak güvendiği yardımcısı Luis Perez ile bir tür tadilat yapmadığı bir gün bile geçmedi. Bazen bir iç duvar şaşırtıcı bir şekilde üç inç güneye kaydırılırdı. Ya da tek katlı açık bir oda, bir buçuk katlı bir odaya dönüştürülürdü. Billy kendini rahatlatıyor ve bize düşünecek bir şeyler veriyordu. Ve hepimiz BAB’ın bu alışkanlıklarını düşündük.
Billy, giysileriyle büyük gurur duyardı. Her zaman sinirli, kıyafet kurallarının bir açıklama olmasına özen gösterdi. Hepimizi geride bıraktı ve bunu Kuzey Hollywood’un Nudies tarzına dokunmadan yaptı. Hadi. Tüm kadife terlikleri ve motosiklet kaskları dahil tüm gardırobunun Washington, DC’deki Smithsonian Enstitüsüne bağışlandığını görebiliyorum. Alışveriş merkezinde uçuşan tişörtünü görüyorum.
* Billy’nin insanlarından biri olan HC “Cliff” Westermann’dan sık sık kullanılan bir alıntı.
Ed Ruscha, Los Angeles’ta yaşayan bir sanatçıdır. Ruscha, 2005 yılında 51. Venedik Bienali’nde ABD’yi temsil etti. Çalışmalarının bir retrospektifi Eylül 2023’te New York Modern Sanat Müzesi’nde açılacak ve Nisan 2024’te Los Angeles County Sanat Müzesi’ne gidecek.
Kaynak : https://www.artforum.com/passages/ed-ruscha-on-billy-al-bengston-89687