

Sasani hükümdarlarından Yezdicürdün oğlu Behram, miladi
274 yıllarında yaşamış. Kuvvet ve
cesaret örneği olmuş.
Devamlı yaban eşeği avladığından Behram-ı gür/Yaban
eşeği avcısı diye isim yapmış.
Nizamül mülk, Siyasetnamesinin dördüncü faslında
Behramın devlet yönetiminde çevresinin, özellikle de vezirinin ihanetini
anlatır ve devlet başkanına ve bütün devlet başkanlarına nasihat eder:
Sultan Melikşaha yardımcılarını çok iyi seçmesi
gerektiğini anlatırken, Behram Gürün bir ihmalini anlatır.
Behram, içkiye, sevgilisi Dilarama ve ava düşkündür.
Veziri Rast Ruşen ise Behramın gözüne girmek için
Behramın aleyhinde konuşuyorlar diye birçok insanı hapse attırıyor, birçoğunu
da öldürüyordu.
Behram, çetin bir düşmanın saldırısı haberini alınca,
hemen ordunun başına geçti ama ordudan iş yapacak adamları Rast Ruşen atmıştı.
Hazineye koştu, hazine tamtakırdı.
Tek başına bu işin nereden kaynaklandığını bulmak için
çöle tek başına daldı ve çölde bir koyun sürüsüne rastladı.
Çobanın yanına kadar gidince çadırın önünde bir köpeğin
darağacında asılı ölüsünü gördü.
Çobana durumu sorunca, çoban her gün sürüden eksilme
olduğunu, bir gün gizlice uzaktan sürüyü izlediğini, bir kurt gelip köpekle
ilişkiye girdikten sonra sürüden bir koyun yediğini görünce köpeği öldürdüğünü
söyledi.
Behram, hemen tahtına döndü ve halkı dinledi.
Baş yardımcısı Rast Ruşenin ihanetlerini, zenginlerin
mallarına el koyduğunu, ordunun en iyilerinin mallarına el koyup kendilerini
hapse attığını, güzel kızları sarayına zorla aldığını, nice saygın insanların
ülkeyi terk ettiğini duydu ve derhal, baş yardımcının sarayındaki evraklarına
el koydu, diğer devletlerle yazışmalarını okudu ve çobanın taktiği aklına
geldi.
Derhal başyardımcı Rast Ruşeni sarayın önündeki meydanda
darağacına astı, çobanı sarayda misafir etti ve çobana kendi malından 700 koyun,
birçok altınlar hediye etti ve şöyle dedi:
Nâma şâna aldanan ekmekten olur; ekmeğine tüküren
canından olur. Sözde adı Rast Ruşen (doğru ve aydın) olan vezirim, özde
karanlık ve yalancıymış. Ben, kendi ellerimle onu o kadar semirtmişim ki
zavallı halk, korkusundan içinde bulundukları hali bana söylemeye cesaret
edemiyor der ve idam ettirdikten sonra malı alınanlara iade edilir,
hapsedilenler tahliye edilir. Ordudan atılanlar göreve döner.
Dış devletler gelirler, yardımcıyla yaptıkları yazışmalar
için özür dilerler, yeni sözleşmelerle dostluklarını tazelerler.
Aile reisinden devlet başkanına kadar bütün müdürler,
başkanlar, kaymakamlar, valiler, komutanlar
yönetirken gözleriniz yetki
verdiğiniz yardımcıların üzerinde olsun, kulaklarınızı yönettiklerinize
çeviriniz.
Rabbimiz, Musa aleyhisselamın Tur Dağına gittiğinde
yokluğu esnasında Samirinin elebaşılığında meydana gelen inkâr hareketinin
sorumluluğunu, vekili ve kardeşi olan Harun aleyhisselama yüklemiş ve:
Musa, kavmine kızgın ve üzgün olarak dönünce:
(Haruna) Benden sonra geride ne kötü olmuşsunuz. Rabbinizin (azab) emrine
mi acele ediyorsunuz? dedi. Levhaları bıraktı ve kardeşinin başından tutup
çekmeye başladı. (Kardeşi): Anamın oğlu, bu kavim beni zayıf buldu.
Neredeyse öldüreceklerdi. Düşmanı bana güldürme ve beni zalim kavimle
birlikte kılma dedi. (Araf Sûresi, ayet 7/150)
Biz, gücümüz oranında bütün yetkilerimizden sorumluyuz.