Kamelyalarla Roman
Kamelya'nın ilk tanımı 17. yüzyıla kadar uzanıyor. Bu bitkiyi Avrupa'ya ilk getiren Jesuit keşiş eczacı Georg Joseph Camellus tarafından yapıldı. Ünlü İsveçli botanikçi Karl Linney onuruna bitki kamelyası adını verdi.
Bununla birlikte, tarihsel yıllıklarda bu güzel çiçeğe daha önce atıflar vardır. MÖ 1725'te Çin imparatoru kamelya yapraklarının infüzyonuna övgüde bulundu ve en sevdiği içki ilan etti. Bu şaşırtıcı değil: kamelya çayın yakın bir akrabasıdır. Her iki bitki de aynı aileye aittir.
Bazı kamelya türleri ağaçtır ve yüksekliği 2 m'ye kadar büyür. Yapraklar kösele, parlak, bazı türlerde sivri, bazılarında donuk; farklı bir şekle (eliptik, oval, dikdörtgen) ve uzunluğa (3-17 cm) sahip olabilir.
Doğada kamelyalar subtropikal bir iklimi tercih eder. ABD'nin güneyinde, Çin, Japonya'da büyüyorlar. Bizimle, Karadeniz kıyısında ve Kafkasya'da muhteşem çalılıklara hayran olabilirsiniz.
Güzel Japon
10 binden fazla kamelya çeşidi vardır. Çiçekleri şakayık veya gül gibidir. Beyaz, krem, pembe, kırmızı olabilir veya rengarenk bir renge sahip olabilirler. Ne yazık ki kamelya hayranları, birkaç tür aroma ile övünebilir.
En yaygın kapalı bitki, Güneydoğu Çin'den Japon kamelyasıdır. Üssünde, yetiştiriciler, en ünlüleri kırmızı yarı çift çiçekler ile Adolf Adüsson, beyaz çift çiçek olmayan Alba Simplex, beyaz çift çiçek ve pembe dokunuşlarla Betty Sheffield ve pembe çift çiçek bulutuyla Pembe Mükemmellik gibi çok çeşitli çeşitler aldı. Tammia çeşidindeki sıradışı bir çiçek, yumuşak pembe kenarlıkla beyaz bir yıldız şeklidir.
Williams melezleri çok popüler: büyümek kolay, iddiasız. Japon kamelya melezlerinden bir özellik ile ayırt edilirler: solgunluktan sonra çiçekler düşer.
Kamelya dikkatli bir bakım gerektirir ve yeni başlayan bahçıvanlar birçok zorluk yaşayabilir. Ama buna değer. Muhteşem çiçeklenmesine bir ya da iki ay içinde hayran olmak için, bu kraliyet insanı için gerekli tüm koşulları yaratmak gerekir.
Çin tıbbında, Japon kamelyası bir anti-kanser ajanı olarak kullanılır. Çiçeklerin bir kaynatma vücudu tonlar ve ayrıca anestezik ve antiseptik özelliklere sahiptir.
İniş
Kamelyalar için, at turba, perlit, vermikülit, kum ve yer kabuğundan oluşan orman gülleri, açelyalar ve kamelyalar için hazır toprak en uygunudur.
Toprak karışımı bağımsız olarak yapılabilir. Örneğin: 1 ölçü yaprak, 1 ölçü iğne yapraklı, 1 ölçü turba ve 0,5 ölçü kum. Ana şey, substratın asidik, su ve nefes alabilir olmasıdır. Bu koşullar altında, koylar bitki tarafından tehdit edilmez. Ağır topraklarda, kamelyaların kökleri hızla çürür. Tencere geniş olmalıdır; dibine büyük bir drenaj tabakası döşenir.
Parfüm endüstrisinde bazı kamelya türleri kullanılmaktadır.
Örneğin, uçucu yağ, güçlü karanfil kokusuna sahip% 97 öjenol içeren kamelya öjenolik yapraklarından elde edilir.
Kamelyaların derinliği dikilemez. Dikim yaparken, bitkiyi dikkatlice inceleyin: kökler ve gövde arasında kök boynu denir - toprakla kaplanamaz.
Kamelyalar, istirahat ettikleri Kasım-Şubat ayları arasında nakledilir. Sadece bu aylarda kamelyalar çiçek açar. Bu dönemde bitkilerin sadece yeniden düzenlenemeyeceği, hatta döndürülebileceğine inanılmaktadır. Ama paradoks, kamelyaların çiçek açması ... dinlenmesidir! Yani şu anda onlarla her şeyi yapabilirsiniz. İlkbaharda uyanırlar - ve yeni bir büyüme başlar. Böylece, bahar nakli yeni sürgünlerin gelişimine müdahale edebilir.
© Monocromatico
Üst giyim
İlkbaharda bir kez, bitki uyandığında ve büyümeye başladığında kamelya beslemek en iyisidir. Ve bu, kış uykusu arifesinde genç sürgünlerin oluşumunu provoke etmemek için sonbaharda ve dinlenme döneminde yapılmamalıdır.
Asitli toprak bitkileri veya azot, fosfor, potasyum ve kükürt içeren düzenli kompleks gübreler ve eser elementler (demir, çinko, bakır, manganez, molibden, bor) için özel gübreler alın. Bir gübre seçerken, etiketi dikkatlice okuyun: kalsiyum ve magnezyum içeren preparatlardan kaçının - bu elementler musluk suyunda yeterli miktarlarda bulunur ve topraktaki fazlalıkları bitkinin ölümüne yol açabilir.
Gübre suyla seyreltilirken, konsantrasyonu etikette gösterilene kıyasla 2 kat azaltın. Ve unutmayın: kamelyaların çok fazla gübreye ihtiyacı yoktur. Aşırı gübre onlara zarar verebilir.
© A. Barra
Sulama ve nem
Kamelyayı bol miktarda ve eşit bir şekilde sulamak, toprak komasının aşırı nemlenmesini veya kurumasını önlemek gerekir. Su yumuşak olmalı (oksalik asit ekleyebilirsiniz) ve ılık olmalıdır. Eritilmiş veya kaynatılmış uygun. Kışın sulama azalır.
Bazı uzmanlar kamelyaların püskürtülmesi gerektiğine inanıyor. Diğerleri, bitki serin ve iyi havalandırılmış bir odada veya temiz havada ise bunun gerekli olmadığına inanmaktadır. Kışın, bitki ile tencereyi ıslak çakıl veya genişletilmiş kil içeren bir tepsiye yerleştirmeniz önerilir. Bitki için nemli bir atmosfer yaratmaya karar verirseniz, unutmayın: çiçekler çiçek açar açmaz püskürtme durdurulmalıdır.
Aydınlatma ve sıcaklık
Büyüyen kamelyaların ön koşulu serin ve iyi havalandırılmış bir alandır. Kışın, optimum sıcaklık 8-10 ° C, yaz aylarında - 18-20 ° C, çiçeklenme sırasında - yaklaşık 15 ° C'dir. Daha yüksek bir kamelyada çiçekler düşer. Dairede böyle bir sıcaklık rejiminin sağlanması zorsa, bitkiyi temiz havaya maruz bırakmak daha iyidir.
Kamelya'nın parlak dağınık aydınlatmaya ihtiyacı vardır. Doğrudan güneş ışığından gölgelenmelidir.
© Olaf Leillinger
Yaban hayatında yetişen kamelya, dekoratif yaprak dökmeyen çiçekli bir bitki olarak yaygın olarak kabul edilmiştir. Ilıman kışlar ve yüksek nemli alanlarda peyzaj ve peyzaj oluşturmak için kullanılır.
Damızlık
Kamelyalar çoğaltılabilir tohumlar, aşılama, katmanlama, çelikler. Hangisini seçmek yetiştiricinin becerisine bağlıdır. Aşılar biri için kolay, birisi tohumlu “sizin için” biri, nakli veya kök kesimleri sırasında çalıların bir kısmını ayırmayı tercih eder. Her yöntem beceri gerektirir. En yaygın olarak kesimlerle yayılma üzerinde duralım.
Ne yazık ki, kesimler sadece suya konursa, kamelya çoğaltılamaz. Hemen kuma veya eşit miktarda kum ve turba toprağının bir karışımına ekilirler. Sapın ucunun fitohormon içine daldırılması ve toprağın alttan ısınması, sıcaklığın yaklaşık 25 ° C olması sağlanmalıdır. Bu koşullar altında köklenme yaklaşık iki ay sürer. Yarı tazelenmiş kesimler (zeytin rengi) seçtiğinizden emin olun - genç yeşil sürgünler üreme için uygun değildir.
© A. Barra
Eser Sahibi: Maria Pavlyuchenko