Eve O. Schaub'un izniyle
Eve O. Schaub, Doktor'un Askine Özel
Bir zamanlar ben sağlıklıydım; en azından sanıyordum.
Elbette, gün boyunca beni uyandırmak için yeterli enerjiye sahip değildim, ama TV'deki tüm reklamlarla, Amerika'nın yorgun kitleleri için enerji tüketen reklamlarla, ben hep tek acı çeken kişi olmadığımı varsaydım. Ve tabi ki, ailemdeki herkes soğuk ve grip mevsiminden korkuyordu, ama yine de, Ocak ayında herkesin bir miktar mikropofobi geliştirdiğini düşündüm.
En azından, şekerin etkileri hakkında rahatsız edici yeni bilgiler duyana kadar düşündüğüm şey buydu. Birçok uzmana göre, şeker, pek çok Amerikalıyı şişman ve hasta yapan şeydir. Bunu düşündüğümde, bu benim için daha anlamlı - daha çok anlam ifade ediyordu. Yedi Amerikalıdan biri . Üç Amerikalıdan biri obezdir. Diyabet oranı hızla yükseliyor ve kardiyovasküler hastalık Amerika'nın bir numaralı katilidir.
Bu teoriye göre, tüm bu hastalıklar ve daha fazlası, şekerinizde bir büyük toksik varlığa geri dönebilir … şeker.
Parlak bir fikir
Bütün bu yeni bilgileri aldım ve bir fikir hazırladım. Ailemize sahip olmanın ne kadar zor olacağını görmek istedim - ben, kocam ve iki çocuğumuz (6 ve 11 yaşları) - bütün bir yılı eklenmiş şeker içermeyen yiyecekleri yiyorlar. Eklenen bir tatlandırıcıyla, sofra şekeri, bal, pekmez, akçaağaç şurubu, agav veya meyve suyuyla herhangi bir şeyi keserdik. Ayrıca sahte şeker veya şeker alkolleriyle yapılan her şeyi hariç tuttuk. Tatlılık orijinal kaynağına (örneğin, bir parça meyve) eklenmedikçe, onu yemedik.
Aramaya başladıkça en şaşırtıcı yerlerde şeker bulduk: ekmeği, sosis, tavuk suyu, salata sosu, soğuk etler, kraker, mayonez, domuz pastırması, ekmek ve hatta bebek maması. Neden tüm bu şekeri ekleyelim? Bu ürünleri daha lezzetli hale getirmek için raf ömrünü uzatın ve paketlenmiş gıda üretimini daha ucuz hale getirin.
Beni çıldır, ama bir yıl boyunca eklenmiş şekerden kaçınmak beni büyük bir macera olarak gösterdi. Ne olacağını merak ediyordum. Ne kadar zor olacağını, ilginç şeylerin neler olabileceğini, yemek pişirme ve alışverişimin nasıl değişeceğini bilmek istedim. Araştırmam devam ettikten sonra, şekerin çıkarılmasının bizi daha sağlıklı hale getireceğine ikna oldum. Beklemediğim şey, şekeri yememenin beni .
Şekersiz Yıl Sonra
İnce, ancak fark edilir; daha fazla devam ettim, daha iyi ve daha enerjik hissettim. Eğer bağlantıdan şüphe ettiysem, bir şey oldu ki bunu bana kanıtlayacaktı: kocamın doğumgünü.
Şeker olmayan bir yıl boyunca, kurallardan biri, bir aile olarak, ayda bir gerçek şeker içeren tatlıya sahip olmamızdı; Doğum günün olsaydı, tatlıyı seçmelisin. Eylül ayının etrafında dönerken, damaklarımızı değişmeye başladık ve yavaşça aylık “artığımızın” daha az ve daha azına başladık.
Ama kocamın doğum günü kutlaması için talep ettiği çok katmanlı muzlu krema turta yediğimizde, yeni bir şeyler olduğunu biliyordum. Sadece dilim dilimden zevk almıyorum, . Şimdiki hassas damak tadına tatlı bir şekilde tattı. Aslında dişlerimi yaraladı. Başım ağlamaya başladı ve kalbim yarışmaya başladı; Çok kötü hissettim.
İyileşmeye başlamadan önce başımı tutan kanepede yatan iyi bir saat sürdü. “Geez, ” diye düşündüm, “şekerin her zaman beni kötü hissettirdiğini, ama her yer olduğu için, daha önce hiç fark etmedim” diye düşündüm.
kalmamamızdan sonra geri gittim ve çocuklarımın okula devamsızlıklarını saydım ve onları önceki yıllarınkilerle karşılaştırdım. Fark dramatikti. Büyük kızım Greta, bir yıl önce, sadece iki kişiyi kaçırmaktan 15 gün önce kayboldu.
Şimdi bizim şekerleme yılı bittiği için, bazen şımartıyoruz, ama yediklerimiz çok farklı. Şeker miktarını çok küçük miktarlarda takdir ediyoruz, günlük gıdalardan kaçının (ilk etapta olmamalı) ve tatlıları özel günler için saklayın. Vücudum bana bunun için teşekkür ediyor gibi görünüyor. Enerjinin tükenmesi konusunda endişelenmiyorum. Ve grip mevsimi ortaya çıktığında artık yataklarımın altında çocuklarımla gitme ve saklanma dürtüsünü hissetmiyorum. Ama eğer bir şeyle gelirsek, bedenlerimiz savaşmak için daha donanımlıdır. Daha az hastalanır ve daha hızlı iyileşiriz. Sürprizimden çok, şekersiz yaşamımızdan sonra, hepimiz daha sağlıklı ve daha güçlü hissediyoruz. Ve bu hapşırılacak bir şey değil.
Eve O. Schaub, No Sugar: A Memoir Yılı'nın yazarıdır. Cornell Üniversitesi'nden BA ve BFA ve Rochester Institute of Technology'den MFA almıştır. Kişisel makaleleri Albany, New York, NPR istasyonu WAMC'de birçok kez yer aldı. Schaub'un ailesine katılabilir ve 9 Nisan 2014'te kendi Şeker Unu Şekerleme Gününüzü alabilirsiniz.
Doktor'un Ask My My Story (Hayat Hikayesi) sütununda mücadele, güç ve hayatta kalma .