hipoglisemi
Hipoglisemi, kandaki glikoz seviyesinde bir düşüşle karakterize edilen, ilk etapta beyin hücrelerinin ve tüm vücudun yetersiz miktarda glikoz nedeniyle enerji açlığından etkilendiği göstergelerle karakterize edilen bir durumdur. Bu, çeşitli klinik semptomlarla kendini gösteren fonksiyonlarını ihlal eder.
Hipoglisemi doğru ve yanlış (daha az tehlikeli değil). Sahte hipoglisemi ile kan şekeri normal veya yüksek olabilir. Genellikle bu, kan şekeri düzeylerinin oldukça yüksek değerlerden düşük değerlere (örneğin 20-25 ila 10-15 mmol / l) hızlı bir düşüşe bağlıdır.
Gerçek hipoglisemi, 3.3 mmol / l'nin altında kan şekeri düzeyleri ile karakterizedir, bu nedenle, hipoglisemi, vücudun normal değerlerin altındaki kan şekeri düzeylerinde hızlı bir düşüşe neden olan tuhaf bir reaksiyon olduğu söylenebilir. Kan şekeri azaltıldığında, glikojenin glikoz oluşumu ve insülin etkisi bastırılır. Sonra vücuda karbohidrat oluşturmaya yardımcı olan bazı mekanizmalar eklenir, bu nedenle bilinç uygun tedavi yapılmaksızın kademeli bir şekilde eski haline getirilir. Bununla birlikte, bu, hipoglisemi tedavisi yapılmaması gerektiği anlamına gelmez, çünkü Bütün dokular ve organlar, özellikle beyin için, tuhaf bir semptomatik resimle karakterize olan hızlı bir durum söz konusudur.
Hipoglisemi nedenleri
Hipoglisemi, pankreasta artan insülin üretimi; diabetes mellituslu hastalarda diğer ilaçların yanı sıra, oldukça yüksek bir insülin indeksi; hipofiz ve adrenal bezlerdeki değişim; karaciğerdeki karbonhidrat metabolizmasının ihlali.
Ayrıca hipoglisemi koşullu olarak ilaçlardan bağımlı bir hastalığa bölünebilir ve değil. Tipik olarak, ilaçlara bağlı olan hipoglisemi, diyabet tanısı konmuş hastalarda bulunur . Patolojik durumun ikinci varyantı, açlıktan sonra ortaya çıkan açlık hipoglisemi ve karbonhidrat gıdasını aldıktan sonra oluşan reaktif bir hipoglisemi şekli olarak gözlemlenir.
Çoğu kez hipoglisemi, diyabetli hastalara kan şekeri düzeylerini düşürmek için reçete edilen insülin veya sülfonilürelerden kaynaklanabilir. Yediği yiyecekle ilişkili olarak çok yüksek bir dozda ilacın şekeri çok düşük değerlere düşürebilir. Şiddetli şekli olan diyabet hastaları genel olarak hipoglisemi riski altındadır. Kural olarak, bu, glukagon pankreası adacık hücrelerinin yetersiz üretiminden kaynaklanır ve adrenal bezler adrenalindir. Ancak bu hipoglisemiye karşı ilk savunma mekanizmalarında doğrudan rol oynayan bu hormonlardır. Bu hastalığa başka ilaçlar neden olabilir.
Çoğunlukla hipoglisemi, gizlice şeker düşürücü ilaçlar kullanan veya insülini bağımsız olarak kullanan zihinsel dengesiz insanlarda teşhis edilir. Bu, ilaçlara ücretsiz erişimle açıklanmaktadır.
Alkolik zehirlenme olan kimselerde yeterince şiddetli hipoglisemi ve bazen de stupor oluşabilir, bunun yanında alkollü içki kötüye kullanımı ve uygun beslenmeyi ihmal eder. Sonuç olarak, karbohidrat arzı karaciğerde sona erer.
Hipoglisemideki stupor, kanda az miktarda alkol olsa bile, ancak otomobil kullanmaya izin verilen seviyenin altında ortaya çıkabilir. Bu nedenle, yol polisi müfettişi veya tıbbi mesleki mensupların bir kişinin sarhoşluğun semptomu değil hastalığın bir sonucu olarak stupor olduğunu belirlemesi her zaman mümkün değildir.
Bazen yoğun fiziksel aktiviteye sahip sağlıklı bir kişide hipoglisemi de ortaya çıkabilir. Uzamış açlıkla birlikte hipogliseminin belirtileri, adrenal bezlerin veya hipofizin patolojisi ile eşzamanlı olarak ortaya çıkabilir, bunun yanı sıra alkol bağımlılığından sonra da ortaya çıkabilir. Bu durumda, normal bir kan şekeri seviyesini koruyamayan güçlü bir karbonhidrat tükenmesi vardır. Fakat bazı vakalarda, hipoglisemi ormandan hemen sonra belirir. Çocuklarda, karaciğerdeki herhangi bir enzim sisteminin dağılımı ile kahvaltı, öğle yemeği ve akşam yemeği arasında hipoglisemi belirtileri görülür.
Gastrik rezeksiyon geçiren kişilerde sindirim sistemi düşük hiperoglisemi oluşur. Bu durumda, insülin üretimini uyaran şekerin aşırı hızlı emilmesi, ki bu büyük miktarlarda kan şekerinde bir düşüşe neden olur. Sindirim tipinin hipoglisemi açık bir nedenden ötürü gelişiyorsa idiyopatik alimentary hipoglisemi olur.
Hastalığa neden olan nedenlere ve fruktoz veya galaktoz içeriğine sahip bazı ürünler atfedilebilir, karaciğerden glikoz salınmasını önler. Ve lösin, pankreasta aşırı miktarda insülinin uyarılmasına katılır. Bu nedenle, bu gıdalar yemekten sonra belirli bir süre sonra kan şekerini düşürür.
Buna ek olarak, insülinomalar aşırı insülin üretimi sonucu hipoglisemi tetikleyebilir. Çok nadiren pankreasta lokalize olmayan bir tümör hastalığının gelişmesine neden olabilir.
Nadir bir hipoglisemi nedeni otoimmün anormallik ile ilişkili bir hastalıktır. Bu durumda vücut, insülin antikorları üretmeye çalışır; bu da, keskin bir dalgalanmaya neden olur; zira pankreas, antikorları nötralize etmek için aşırı miktarda insülin üretir. Bu durum hem diyabetli hastalarda hem de bu hastalığa yakalanmayan hastalarda karşılanabilir.
Hipoglisemi gelişimi üzerine kalp veya böbrek yetmezliği, ciddi enfeksiyonlar, tümörler şeklinde malign patolojiler, irrasyonel ve malnutrisyon, şok, viral hepatit ve siroz etkilenebilir. Tüm bu hastalıklar hipoglisemik bir duruma neden olabilir.
Hipoglisemi Belirtileri
Hipoglisemi için klinik tablo belirli kategorilere ayrılabilir semptomlardan oluşur. Bunlar, yaygın hastalıklar, vejetatif, nörolojik ve metabolik ile karakterizedir. Kan şekeri seviyeleri arasında her zaman ayırt edilemez ve bir ilişki kuramazlar. Ancak belirli bir model vardır: Hipoglisemi sırasında glikoz konsantrasyonu neredeyse 3 mmol / l'e düşer. O halde, ortak semptomlar nörolojik bulgularla birlikte az görülen vejetatif görünür. Fakat şeker konsantrasyonu 2,3 ila 2,7 mmol / l olduğunda hipoglisemik komaya yol açar.
Hipogliseminin genel semptomları, epigastrik bölgede anksiyete, baş ağrısı, tahriş, sinirlilik, sürekli açlık ve yanma ile karakterizedir. Bununla birlikte, tüm bu belirtiler hipoglisemi teyit edemez, ancak kompleks kombinasyonu ile hipoglisemik bir durum teşhis edilebilir.
Vagetagik bozukluklara taşikardi ve kaslarda titreme görünümü neden olur. Sonra vücudun başında ve çevresinde, hızlı kan dolaşımı ile ilişkili bir titreşim var.
Vejetatif bozukluklar arasında adrenerjik ve parasempatik semptomlar bulunmaktadır. İlk durumda, hipoglisemi kliniği, taşikardinin ortaya çıkışı, buna bağlı yatkınlığı olan aritmi , derinin solukluğu, el titreme (tremor), arteryal hipertansiyon ve solunum sıklığı ile oluşur. Ancak parasempatik kliniğin semptomatolojisi, midede ve bağırsakta peristalitenin artmasının yanı sıra epigastrik bölgede yanma görünümünün bir sonucu olarak, aç hissetmek, karın içinde gurur duymaktan ibarettir. Tüm klinik tablo, hipogliseminin başlangıcında tipiktir, bu nedenle bu semptomları metabolizma patolojileriyle farklılaştırmak çok önemlidir.
Nörolojik hipoglisemi semptomlarında, baş dönmesi, başta ağrı ve damarlarda atım ile karakterize, görece enerji eksikliği hissi vardır. Daha sonra hastalık şiddetli bir forma dönüşür, bu nedenle serebral korteks kısımları kısmen kesilir. Odak belirtileri, vücudun bazı yerlerinde duyarlılık bozuklukları şeklinde kaydedilir ve bazen motor aktivite kısmen kaybolur.
Hipoglisemideki en ciddi bozukluklardan biri, glikozun keskin bir şekilde azalması sonucu gelişen bir hipoglisemik komadır. Bu, çeşitli şekillerde tahrişe, hatta acıya duyarsızlıkla bilinç kaybına neden olur. Koma sonrasında hastaların kafasında ağrı, vücudun zayıflığı, baş dönmesi , korku ve yönelim hissi, kas sallanma, yetersiz davranış, patolojik refleksler görülür. Bazen serebral kortekse aşırı hasar vererek, hastalar hipoglisemik komadan önce olan her şeyi hatırlamazlar.
Bütün bu semptomatoloji bilinç kaybından önce gözlemlenir. Ancak, hastanın farkına varacak vaktimiz yok çünkü bilinç oldukça hızlı bir şekilde kesildi. Hipoglisemik komaya hiperglisemik, ketoasidotik ve hiperozmolar komadan ayırımı mümkün kılan bu klinik tablo. Bir dizi nörolojik, genel ve metabolik semptomlarla kademeli olarak bilinçten vazgeçmeleri ile karakterizedirler.
Hipoglisemi semptomları
Hipoglisemide hipoglisemik durum ve hipoglisemik koma ayırt edilir. Hastalığın belirtileri her zaman aşamalı olarak görünmemektedir. Bazen, aniden bile olsa, hipoglisemi, nöbetler veya psikotik sendromun akut bir formu eşzamanlı olarak ortaya çıkar.
Hipogliseminin başlangıç evresindeki bulgular, aşırı açlık, el titreme ve terleme biçimindeki vejetatif bozukluklar, başın ağrısı, genel güçsüzlük, artan kalp hızı, rahatsız edici sinirlilik, saldırganlık ve korku. Bu işaretlerin kolaylıkla emilen karbonhidratları içeren gıda ürünleriyle zamansız olarak ortadan kaldırılması durumunda, bu durumun karakteristik başka özellikleri de çoğalır veya ortaya çıkar. Bunlar arasında vücut titreme, terleme profuznogo özellikleri, çift görme, sabit görünüm ve hemipleji gibi ayırt edilebilir.
Hipoglisemi zihinsel reaksiyon belirtileri ile karakterize edilir: saldırganlık, titrek durum, etrafında yönelme yetersizliği ve bazen de halüsinasyon. Çoğu zaman, bu işaretler zehirlenme, alkol veya histerinin bir sonucu olarak alınır. Hipoglisemik durum bu aşamada ortadan kaldırılmazsa, özellikle bazı yüzdeki kas gruplarının konvülsiyon kontraksiyonları ortaya çıkar ve heyecanlı durum kötüleşerek Babinsky'nin bir ya da iki taraflı semptomuyla kusma, epilepsiyi provoke eden klonik ve tonik konvülsiyonlar oluşur ve sonra bir komaya gelir.
Hipogliseminin karakteristik bir belirtisi, kan basıncında bir düşüş, artmış kalp hızı, olağandışı kalp kasılmaları şeklinde aritmi, daha az sıklıkla düşük kalp ritmi ve sinüs aritmi şeklinde ortaya çıkan bir kardiyovasküler sistem değişikliğidir. Ve EKG'de S-T segmentinin depresyonu kaydedilir ve T dalgasının amplitüdü düşer. Angina pektoris atakları, IHD'li hastalarda kan şekeri düzeyinde keskin bir düşüş ile gözlenir. Kanda hafif bir lökositoz ve lenfositoz ve bazen de lökopeni bulunur.
Diyabetin telafi şekli ile, hipoglisemi idrarda negatif şeker değerlerine ve aseton reaksiyonuna sahiptir. Fakat dekompanse diabetin hipoglisemi, glukokortikoidler, STH, katekolaminler ve ACTH gibi hormonlarda ketoasidoz gelişmesine ve idrar asetonunda artışa neden olan bir artış ile karakterizedir.
Hipogliseminin başka bir bulgusu, terleme, cilt nemi, yüzün solgunluğu, artmış kas tonusu, titreme, artmış tendon refleksleri ve konvülsiyonlar ile karakterize olan hipoglisemik komadır. Ayrıca, özellikle diyastolik tansiyon düşerse, öğrenciler genişler, göz tonu normal tonda veya az azalır, sanrısal sanrılı psikolojik bulgular var. Kan şekeri seviyeleri yeterince düşüktür ve idrarda aseton yoktur. Bazen hastalığın başlangıcındaki çalışmalarda, idrardaki az miktarda şeker yaklaşık% 1 bulunabilir. Ve 30 dakika sonra tekrarlı laboratuar testleri idrar tortusu olumsuz yanıt verir.
Çocuklarda hipoglisemi
Çocuklarda bu durum nadir bulunan bir patolojiye ait değildir. Çocukluk hipoglisemisinin nedenleri, stres, egzersiz ve dengesiz beslenme kadar sinir ve endokrin sistemlerin çeşitli hastalıkları olabilir.
Çocuklarda semptomatik hipoglisemik durum letarji, uyuşukluk, sinirlilik, solgunluk, terleme, açlık ve kalp ritim bozuklukları şeklinde kendini gösterir. Kan şekeri seviyesinin değerleri, 2.2 mmol / l'den az rakamlardır.
Hipoglisemi, bir çocuğun yaşamı için çok tehlikelidir, çünkü vücudun metabolizmasını bozar ve hareketi koordine eder, baş ağrısını kışkırtır, konvülsiyonların görünümünü ve bayılmayı teşvik eder. Sıklıkla hipoglisemik ataklar, çocukların zihinsel ve fiziksel gelişimlerini olumsuz şekilde etkiler.
Kural olarak, çocuklarda hipoglisemi, diğer hastalıkların türüne göre ilerleyebilir. Bu nedenle, çocuğun yaşı ne kadar küçük olursa, sinir hücrelerinin kandaki şekerin değişkenliği üzerindeki hassasiyetinin bir sonucu olarak, sinir sistemine, zeka geriliğine ya da epileptik nöbetlere tehlikeli hasar verme olasılığı arttığından, çocuğu tamamen incelemek gerekir.
Yaşlı çocuklar bu tür yetişkinlerde hipoglisemi belirtileri yaşarlar. Bunlar anksiyete, yüzün solgunluğu, tüm vücutta titreme, görme bozukluğu ve koordinasyonun zayıflaması şeklinde kendini gösterir. Buna ek olarak, konvülsiyonlar ortaya çıkar, taşikardi daha sık olur, açlık duygusu duyar ve bilinçlerini kaybeder.
Kanda artmış keton cisimciklerı ve lösin intoleransı gibi çocukluk çağı hipoglisemisinin gelişmesinin iki temel nedeni vardır.
Çocuklarda görülen hipoglisemi, keton vücudu biçiminde asetonda göründüğünde, bu da ağızdan özgün bir aseton kokusu ile karakterizedir. Aseton toksik bir maddeye işaret ettiğinden sinir sistemi üzerindeki etkisinin işaretleri mide bulantısı, kusma, baş dönmesi ve bayılma ile zehirlenmektedir. Bu durumda çocuğa bir gazlı içecek solüsyonu veya maden suyu ile yıkanarak kusmaya neden olur. Ve glikoz oluşturmak için, biraz bal veya şeker verin ve ayrıca glutamik asit tableti de uygulayabilirsiniz. Nöbetten sonra çocuğun bir uzman gözetiminde olması, sürekli kan şekeri ölçmesi ve mevcut keton cisimleri üzerinde idrar analizi yapması gerekiyor.
Hipoglisemi hastalarını tedavi etmek için, çocuklar hayvan yağları ve basit karbonhidratlar dışında dengeli bir diyetle kullanılır. Süt ürünleri ve deniz ürünleri, meyve suları, meyveler ve sebzeler tercih edilir. Günde yedi kez ve küçük miktarlarda yiyecek almak önemlidir.
Nadir vakalar, doğuştan gelen doğadaki metabolik bozuklukların bir sonucu olarak, organizmalarda proteinlerin bir parçası olan lösin amino asidi ile uyuşmazlığı çocuklarda görülür. Bu fenomen, esasen küçük çocuklarda görülen lösin hipoglisemi adı almıştır. Tatlı bir şey az miktarda hasta pozisyonunu biraz artırabilir. Ancak, büyümekte olan vücudun proteine sürekli ihtiyacı olduğu için, bu hipoglisemi formuyla dengeli bir diyetin izlenmesi çok zordur. Kural olarak yumurta ve süt ile makarna, fındık ve balık hariç tutulmalıdır. Bu nedenle, lösin hipoglisemili hasta çocuklar için bir diyet yapmak için bir diyetisyenden yardım gereklidir.
Bir çocuğun hipoglisemi semptomlarının erken tespitinin mümkün olduğunca çabuk nedenlerini keşfetmesine izin vereceğini unutmamak önemlidir ve bu tedavinin başarılı bir sonucunu doğuracaktır. Ayrıca, çocuklukta hipoglisemide komplikasyonlardan kaçınmak için şeker miktarını ve kararlı içeriğini izlemek gereklidir.
Hipoglisemi tedavisi
Hastanın hastaneye kaldırılmasından önce ilk aşamada hipoglisemi tedavisinin süresi, karbonhidrat içeren ve tatlı çay ve meyve suları ile hastanın olağan diyetine giren yeterli miktarda gıdadan oluşur.
Hipogliseminin ikinci aşamasında, reçel, şekerle komposto, tatlı çay, şekerleme, meyve şurubu gibi sindirilebilir karbonhidratlı gıdaları derhal kullanmak gereklidir. Kural olarak, fruktoz ve sükroz içeriğine sahip olan bu yiyecek, hipoglisemik halin ilerlemesini engeller ve glisemi düzeyini ve hastanın durumunu normalleştirir. Belirli endikasyonlar olmadan, hastalar hastaneye yatırılmamaktadır.
Hipogliseminin üçüncü aşamasında etkili acil bakım sağlamak için beynin şişmesinin başlamasını önlemek için derhal intravenöz olarak% 40 glukoz çözeltisi 100 ml'ye enjekte etmeniz gerekir. Hasta, kural olarak, hipogliseminin erken sonuçlarını önlemek ve şekeri düşürücü tedaviyi düzeltmek için böyle bir durumda hastaneye kaldırılır.
Hipoglisemik komada veya dördüncü ve beşinci aşamadaki hipoglisemi, yoğun bakım ünitesinde veya yoğun bakım ünitesinde tedavi edilir. Bu hipoglisemi formunda 80-100 ml'lik% 40'lık bir glikoz çözeltisi ve 1 ml'lik glukagonun intramüsküler enjeksiyonundan önce intravenöz bir jet enjeksiyonu uygulanır ve ardından 200'den 400 ml'ye kadar% 5'lik glikoz solüsyonu damardan damla uygulanır. 6 ila 9 mmol / l arasında değişen kan şekeri düzeylerini koruduğunuzdan emin olun. Tedavide etkinliği elde etmek mümkün değilse, adrenalin subkutanöz olarak enjekte edilir. Temel olarak, tüm bu manipülasyonlar hastanın bilincini geri kazandırır. Girilen hormonların endojen glikozun yanı sıra karaciğerdeki glikojenin etkisiyle yakından ilişkili olduğunu unutmamak önemlidir. Bu nedenle, bu ilaçların kullanılması tavsiye edilmez çünkü bu durum, hastanın durumunun kötüleşmesine neden olabilir.
Alınan tedbirler hastanın şuurunu düzeltmezse kas içine veya damar içine hidrokortizon enjekte edilir. Kural olarak, bundan sonra hastanın durumu dengede ancak bilinç hemen geri dönmez. Bu durumda, glikoz ve insülin girişi devam eder ve potasyum preparatları alınır. Glükoz kullanımını iyileştirmek için askorbik asit uygulanır.
Serebral ödemin profilaktik amacı ile 200 ila 250 ml arasında magnezyum sülfat veya damar damlası Mannitolün intravenöz yavaş uygulama yapılır. Hastalara oksijen tedavisi de verilir. Bazen taze kan dökülür.
Hasta komadan çıkarıldığı anda mikrosirkülasyon ve proteinlerin uyarılması, merkezi sinir sisteminin hücrelerindeki karbonhidratların iyileştirilmesi için ilaçlar reçete edilir. Endikasyonlara göre bunlar üç ila altı hafta boyunca Glutamik asit, Serebrolysin, Aminalon, Cavinton'ı içerir.
Hipogliseminin önlenmesi için, insülin ile yeterli bir şeker azaltma terapisi önermek gereklidir, bu nedenle ilacın aşırı dozundan kaçının. Ve önlemenin ikinci bileşeni, diyetteki karbonhidratların doğru dağılımının yanı sıra gün boyunca fiziksel aktivitenin ılımlı bir şekilde düzenlenmesi ve karbonhidratların ilave kullanımıdır.
Hipoglisemi diyeti
Yemek sonrası hipogliseminin diyetteki karbonhidratların sınırlı alımından olumlu etkilentiği düşünülmektedir. Diyet tedavisinde böyle kontrol yöntemleri hiç yapılmamış olsa da. Bununla birlikte, eğer fizyoloji açısından bakarsanız, bu yaklaşım olumlu sonuçlar alabilir, çünkü hipoglisemi saldırıları, kural olarak glikoz içeren gıdaları yedikten sonra gelişir.
Diyet müdahaleleri, çoğu hastaya, özellikle de hastalığın ilk evrelerinde, ilaçların nadir durumlarda endike olduğu durumlarda yardımcı olabilir.
Karbonhidratların kısıtlanması derecesine bağlı olan soruda bazı anlaşmazlıklar var. Bir yazar kategorisi yaklaşık yüz gramlık oldukça düşük miktarda karbonhidrat içeren bir diyet uygundur. Fakat ketozun sebebi oluyorlar, glikoz için sabrı ihlal ediyorlar ve gıdalarda protein tükettikten sonra amino asitlerin ertelenmesini azaltıyorlar. İnanılmaz derecede, sağlıklı kişiler böyle bir diyetle ağır yük altında kalırsa, hipoglisemi rehinesi haline gelebilir. Karbonhidrat alımının tamamen reddedilememesi bu nedenle bir diyet izlemediğinde karakteristik klinik belirtilerin ortaya çıkmasına neden olabilir. Bu nedenle, tedavi, 120-150 g arasında karbonhidratların hafif bir sınırlamasıyla başlar.
Yalnızca karbonhidrat miktarını değil aynı zamanda içerdikleri gıdaların türünü de sınırlamak çok önemlidir. Basit şekerlerin hariç tutulması kesinlikle gereklidir. Karbonhidratlar, makarna, ekmek, patates, pirinç gibi gıdalarda nişasta olarak kullanılmalıdır. Günde üç kez aynı miktarda atıştırmalık yiyeceklerle az miktarda tüketilmelidir. Böyle bir diyetle beslenmeyle başarılı olamazsanız, karbonhidratların daha büyük bir kısıtlamasına başvurun.
Bazı durumlarda, diyetin hiç olumlu bir sonucu yoktur ve bazen hipogliseminin semptomlarını kötüleştirir ve bu da doktorun boş midede hipoglisemi izlemesine neden olmalı ya da genel olarak hastanın uygun şikâyetleri ile hastalığın olmamasından bahsetmelidir. Diyetle beslenme, karbonhidratların sınırlandırılmasında ve hipoglisemik oluşumun olmaması durumunda etkisiz ise, ilaç tedavisi reçete edilir.
Kural olarak, hipoglisemi ile, diyet № 9 reçete edilir. Bu durumda, vücuttaki karbonhidrat metabolizmasını normalleştiren koşullar yaratın. Yemekler, hem karbonhidratların hem de yağların önemli miktarda olmadığı belirli yiyecek ürünlerinden hazırlanır. Kategorik olarak, şeker, bal ve reçel ile çeşitli şekerlemeler ve şekerlemeleri kullanamazsınız. Bu ürünler hipoglisemi ataklarını durdurmak için kullanılır veya ciddi fiziksel harcamadan önce bir atıştırmalık olarak kullanılır.
Hipoglisemi için diyetin özelliği, yiyecek içindeki yağ, karbonhidrat ve protein miktarının hesaplanmasıyla günlük bir günlük tutmak için gerekli olmasıdır. Gıdaların kimyasal bileşimini kontrol etmek de önemlidir.
Diabetes mellitus teşhisi konan hastalarda, genel olarak iştahı belirgin şekilde artmış ve sürekli bir açlık durumundadırlar. Bu nedenle, böyle bir teşhisi olan hastalar, mideyi doyuran, çok miktarda lif içeren ancak az kalorili olan sebzeler gibi bulaşıkları kullanmalıdır.
Şeker hastalarında hipoglisemi tedavisi için günlük diyet menüsünde siyah (240 g) veya beyaz ekmek (180 g), tereyağı (15 g), bitkisel yağ (10 g), havuç (200 g) veya elma, patates (200 g) gibi ürünleri de içermelidir. , makarna (20 g), tahıllar (60 g), peynir (20 g), yumurta (1 cc), balık, haşlanmış veya fırınlanmış et. Şekerler yerine şeker ikame maddeleri konur.
Ürünler konvansiyonel pişirme işlemine tabi tutulur, ancak kızartılmış gıdaların kullanımını sınırlamak ve gıdayı yememek tavsiye edilir. Buna ek olarak, vücut, özellikle grup B ve askorbik asitten, yeterli miktarda vitamin almalıdır. Besinler kesirli ve sık olmalı. Diyetin neredeyse yarısı karbonhidrat içermelidir ve bu bakliyat, tahıl, meyve, tahıl, makarnadır. Tabii ki, lif açısından zengin gıdaları tercih etmek daha iyidir, zira kan içindeki glikoz miktarını yavaş yavaş artırır.