Tithe , (Eski İngiliz teogothian'dan "onuncu"), Eski Ahit zamanlarına dayanan ve Hristiyan kilisesi tarafından benimsenen bir gelenek, burada halktan olmayan insanların gelirlerinin 10'da birini dini amaçlarla, genellikle dini veya yasal zorunluluklar altında katkıda bulundukları. Para (veya mahsul, çiftlik stoğu vb. Eşdeğeri) din adamlarını desteklemek, kiliseleri korumak ve yoksullara yardım etmek için kullanıldı. Tithing, aynı zamanda, Avrupa'daki birçok muhteşem katedralin inşası için başlıca sübvansiyon kaynağıydı.
Ciddi bir direnişe rağmen, Hıristiyanlık Avrupa'ya yayıldıkça ondalık zorunlu hale geldi. 6. yüzyıldan itibaren kilise hukuku ile emredilmiş ve 8. yüzyıldan itibaren Avrupa'da laik hukuk tarafından uygulanmıştır. 10. yüzyılda İngiltere'de, ödeme, Edmund I tarafından kilise cezaları ve Edgar tarafından geçici cezalar altında zorunlu hale getirildi. 11. yüzyılda Papa VII. Gregory, suistimalleri kontrol altına almak için ondalık sahipliğini yasakladı.
16. yüzyıl Protestan Reformu sırasında, Martin Luther genel olarak geçici hükümdara ondalık ödemeyi onayladı ve ondalıkların dayatılması hem Protestan hem de Roma Katolik kiliselerinin yararına devam etti. Ancak yavaş yavaş muhalefet büyüdü. Ondalıklar, Fransa'da Devrim sırasında (1789) ondalık sahiplerine tazminat ödenmeden yürürlükten kaldırıldı. Diğer ülkeler belirli türden ondalıkları kaldırdılar ve sahiplerini tazmin ettiler. 1887'de ondalık İtalya'da sona erdi. İrlanda'da 1871'de Anglikan kilisesinin kaldırılmasıyla kaldırıldı ve yavaş yavaş İskoçya Kilisesi'nde yok oldu. İngiltere'de 1836'da ondalık, tahıl fiyatına bağlı olarak bir kira ücreti karşılığında değiştirildi ve 1936'da ondalık kira ücretleri kaldırıldı.Kiliseye devlet fonlarından mali destek sağlayan ülkelerde yeni vergilendirme yöntemleri geliştirildi. Bununla birlikte, bazı Protestan Avrupa ülkelerinde ondalık sisteminin kalıntıları mevcuttur. Örneğin Almanya'da, bir kiliseye üyelikten resmen feragat etmedikçe vatandaşlar bir kilise vergisi ödemek zorundadır.
Tithe, Amerika Birleşik Devletleri'nde hiçbir zaman yasal bir gereklilik olmadı. Bununla birlikte, Son Zaman Azizleri ve Yedinci Gün Adventistleri de dahil olmak üzere belirli kilise üyelerinin ondalık vermesi gerekir ve diğer kiliselerdeki bazı Hıristiyanlar bunu gönüllü olarak yapar.
Doğu Ortodoks kiliseleri ondalık fikrini hiçbir zaman kabul etmedi ve Ortodoks kilisesi üyeleri onlara hiçbir zaman ödeme yapmadı.Bu makale en son, Kıdemli Editör Brian Duignan tarafından revize edilmiş ve güncellenmiştir.