Bu hafta 65 yıl önce gerçekleşen bu savaş suçu, keşfedilmemiş olabilir, ancak 1945’ten sonra İngiliz araştırmacıların tek görüşlülüğü için. Katliam ve bunun sonucunda ortaya çıkan soruşturma, yeğeninin yazdığı yepyeni bir kitabın temelini oluşturur. Kaptan Victor Gough, öldürülen adamlardan biri. Nazi işgali altındaki Avrupa’da özel kuvvetlerin aldığı korkunç riskleri ortaya koyuyor ve bu tür misyonların en baştan ne kadar sık sık mahkum edildiğini gösteriyor. Gough ve SAS meslektaşları, Jedburgh’ların kodunu düşüren gizli bir özel harekat yürütme ekibinin bir parçasıydı. “talimatlarına göre,“ sivil nüfusu düşmanın iletişim hatlarına karşı gerilla faaliyetleri yürütmek üzere yükseltmek ve silahlandırmak ”yönündeki talimatlara göre işgal etti. D Günü günü geldiğinde, artan sayıda özel kuvvetler düşman hatlarının gerisinde kalıyordu. Almanların en fazla aksamalarına neden olmak ve Müttefikler istilasını geri itme kabiliyetlerini sabote etmek. Ancak, kitabın ortaya koyduğu gibi, onların görevi başlangıçtan itibaren tehlikeye atıldı – çünkü onlar, Almanca konuşulan yerlilerin bulunduğu bölgelere indiler. Ayrıca Adolf Hitler’in verdiği meşhur bir emir tarafından mahkum edildi. 1942 Ekim’inde, Führer, müttefikleri Alman paraşütçülerine ateş etmekle yanlış bir şekilde suçladıktan sonra şunları söyledi: “Gelecekte Almanya, İngiliz sabotajcı grupları ve suç ortaklarına ilişkin olarak aynı yöntemlere başvuracak – Alman birlikleri, onları nerede bulurlarsa acımasızca yok edecekler. . ”Gough ve ekibinin kaderini mühürler. Yeni kitabın yazarı Colin Burbidge de şöyle açıklıyor:“ Hedefleri büyük ölçüde düşüşleriydi. Sadece kaçınılmaz arazilerde değil, aynı zamanda biraz da olsa daralan olmayan sakinlerin Alsace’deki Vosges bölgesine bırakılacaklardı. ”Ağustos 1944’te ortaya çıktı. Ekipler yerel Maquis (Fransız Direnişi) ile temas kurduğunda, kısa süre sonra Doğu Vosges’deki Almanca konuşanların çoğunluğunun Al-yanlılarına göre Alman yanlısı olmadığını tespit ettiler. Sadece beş gün sonra, Alman devriyeleri İngilizlere saldırdı. birimleri. Hayatta kalan bir İngiliz subayının daha sonra açıkladığı gibi: “İhanete uğradığımızı ve konumumuzu Maquis’den biri tarafından Almanlara sattığını söyledi.” Gelecek üç ay boyunca Gough ve adamları Almanlardan saklanmaya çalışırken korkunç bir varoluş yaşadılar. Ekim sonunda, Gough bir SS Einsatzkommando birimi tarafından yakalandı ve ardından karargahlarında işkence gördü. Takımın diğer bir üyesi olan bir SAS üyesi, kemik bu eteğe görünene kadar bileklerinden asıldı ve daha sonra acımasız yöntemleri nedeniyle “Stuka” olarak adlandırılan Çavuş Heinrich Neuschwanger olarak adlandırılan bir SS adamı tarafından şiddetle saldırdı. SAS dostları, müttefikleri ilerlemeye devam ettiklerinde, sonunda Gaggenau hapishane kampına götürüldüklerinde düşman hatlarının ardına taşındı. Kampta, esir almayan bir mahk prisonm, hapishane bloğunun bodrum hücresine, Kaptan Werner Helfen adında bir Alman polis memuru eklendi. . O nadir bir şey olduğu ortaya çıktı – bir SS mahkemesi tarafından, yetkilileri tarafından emredildiği gibi kesilmiş av tüfeği ile silah vermeyi reddetmesinin ardından ölümcül bir av tüfeği çıkarmayı reddetti. Adamları ilerleyen Müttefikler tarafından yakalanırsa, savaş suçluları olarak görülebileceklerinden korkuyordu. Helfen, Gaggenau’da Gaggenau’daki diğer İngilizlere ve katliamdan sadece birkaç gün önce Almanlara özel bir hediye vererek karşılık verdi. İşgal altındaki Avrupa’ya paraşütledilen bütün memurlara, misyonlarının tehlikeye atılması durumunda İngiltere’ye geri dönmelerine yardımcı olacak ümit edilen ipek haritaları verildi. Belki de kaderini bilen Gough, Helfen’e SS yakalayıcılarından gizlemiş olduğu haritasını, özgürlüğüne kavuşmasa bile Helfen’in verebileceğini ümit etti. Gough ve yoldaşlarının özgürlüğünü koruduğunu umdukları her umut için 25 Kasım 1944’te acımasızca kesildi. Öğleden sonra 2.30’da, dört Amerikan havacı ve dört Fransız sivil ile birlikte Gough ve beş SAS yoldaşı bir kamyona toplandı. Bir tanık, kürekle donatılmış dört Rus mahkumun da gemiye bindiğini fark ettiğinde bir şeyin doğru olmadığını fark etti. Mezar ekibini kuracaklarını çabucak söyledi. “Stuka” Neuschwanger’in savaş sonrası ifadesine göre, infaz partisinin dördü (kendisi ve Çavuş Erwin Ostertag dahil) Schmeisser alt makineli tüfeklerin yanı sıra tüm gardiyanların taşıdığı tabancalarla silahlandırıldı. Kamyon, Erlich Ormanı’na, yürütme alanı olarak seçilmiş olan bir bomba kraterine doğru sürdüler: “Pist boyunca sağa doğru yaklaşık 75m mesafe döndük ve durduk” diye hatırladı Neuschwanger. “Ostertag bana bir seferde kaç mahkum yapmamız gerektiğini sordu. Üç tane önerdim, o yüzden ilk üçün aşağı inmesi emrini verdi. İlk üçü sivillerdi. Onları raydan aşağı doğru yürürken bir tanesinin cebinden bir fotoğraf çektiğini ve ona baktığını hatırlıyorum. Bomba kraterine gelinceye kadar 20m ila 30m arasındaki ahşaba döndük. Ostertag’ın bir işaretiyle, her birimiz önümüzde mahkerma ateş ettik. ”Canavar savaş suçu, keşfedilmemiş olabilir, cezalandırılsa bile, SAS savaş suçları soruşturmasının Binbaşı Eric Barkworth’un kesin ısrarı için değil mi? takım. Liseli görünüme sahip ince bir adam olan Barkworth, meslektaşları tarafından “mükemmel, acımasız ve eksantrik” olarak tanımlandı. Barker, diğerleri arasında Werner Helfen’in yardımıyla, SS katillerinin her birini izlemeyi başardı. Neuschwanger’in, Almanya’nın kontrol ettiği bölgede, İngiltere’nin yargı yetkisinin ötesinde, Barkworth’un kendisini cezbedecek ustaca bir plan tasarladığını keşfetti. sınırın üzerinden. Sahte bir karaborsa sahtekarlığı için kendisine bir hisse teklif eden bir telefon görüşmesi yapıldı. Katılmak için geldiğinde tutuklandı ve İngiliz esaretine yerleştirildi. Barkworth’un ekibinden biri olan Barra Memuru “Dusty” Rhodes, Neuschwanger’i Erlich Ormanı’ndaki bölgeye nasıl geri götürdüklerini hatırladı. Suçları için pişmanlık duyup duymadığı sorulduğunda, Neuschwanger soğukluk ve küçümseme ile tepki gösterdi, bunun üzerine Rodos öfkesini yitirdi ve onu yumrukladı, Nazi’nin dibinde yağmur suyuyla bir bomba kraterine çarpmasını sağladı. Rodos daha sonra, “oraya tekrar çıktığı için şanslıydı,” dedi. “Oraya koydukları erkeklerin aksine.” Mayıs 1946’da bir mahkeme Ostertag, Neuschwanger ve diğer üç gardiyan ve hapis cezası için ölüm cezalarını verdi. suçlular için 10 ila iki yıl arasında .Aşırı bir bükülme durumunda, İngiliz ve Fransız yargı bölgelerinin rekabetini içeren yasal bir usule aykırı katillerin mahkumiyet tarihi kesin olarak sona erdi. Karışıklık üç yıl sürdü. Katillerin ölüm cezasına çarptırıldığı süre boyunca, İngilizler şaşırtıcı bir şekilde doğal adalet duygusundan ömür boyu hapis cezası almaya karar verdiler. Bu, soğukkanlı Nazi katillerinin nihai adaletten kaçtığı anlamına geliyordu. belki de, Gough gibi adamlarının ve yoldaşlarının savaştığı şerefsizlik değerlerinin en açık örneği. Burada bir yazı yazısı vardı. Şubat 1991 – katliamdan 47 yıl sonra – Almanya’dan Ann Burbidge, Victor Gough’un kız kardeşi ve yazar Colin Burbidge’nin annesinin evine küçük bir parsel geldi. Kaptan Gough’un Durnbach Mezarlığı’ndaki mezarının yanında duran ve mezar taşının “Kaptan Victor Gough, Somerset Light Infantry, 25 Kasım 1944” yazdığını gösteren bir fotoğrafını gönderen Werner Helfen’e aitti. Parselde ayrıca, Gough’un Gaggenau’daki cinayetlerden birkaç gün önce Helfen’e Helfen’e verdiği ipek kaçış haritası vardı. Colin Burbidge tarafından (Thewitheon.com, £ 4.99) ücretsiz İngiltere teslimatı ile çekimi kontrol etmek veya PO, Colin Burbidge Teklifi, PO Box 200, Falmouth TR11 4WJ’ye Express Kitabevi’ne ödenebilir veya 0871 988 8367 (BT sabit hatlarından 10 p / dak) arayabilir veya www.express bookshop.com adresini ziyaret edebilir.