Bilinmeyen bir zaman sonra, Yi Yun hâlsiz bir şekilde uyandı. Gözlerini açtı ve vücudunun yapışkan bir pislikle kaplı olduğunu gördü.
Yang Kan İksiri, Mor Kan savaşçılar için çok şiddetliydi. Şehir Lordu, onu Yi Yun’a verirken bu iksiri suyla inceltip yavaş yavaş içeceğini düşünmüş, bu niyetle ona vermişti.
Ama Yi Yun hepsini tek seferde içmişti.
“Bayılmışım. Dantianım’ın sınırlarını aşmışım gibi görünüyor…” Yi Yun derin nefesler aldı ve yavaşça zihnini sakinleştirdi. Ardından Dantianı’nı kontrol etti ve değişikliği görünce şaşırdı.
Yuan Qi’sinin Dantianı’nın içinde yoğunlaşmış olduğunu görmek onu şaşırtmıştı. Tümüyle sertleşmiş, sağlamlaşmıştı!
Bu, Yuan Tesisi’nin işaretiydi!
Sonunda Yuan Tesisi’ne ulaşmıştı.
Bu durum karşısında çok sevindi. Dövüş sanatları çalışmaya başlamasından beri neredeyse iki yıl geçmişti.
Ölümlü Kan savaşçılar, dövüş sanatçıları olarak sayılmazlardı.
Mor Kan, dövüş sanatçılarının ilk adımıydı. Dövüş sanatları yolunun temeline hazırlıktı.
Yi Yun yumruklarını sıktığında bedeninin güçle dolu olduğunu hissetti.
Bu, yetişim seviyesinin artmasından kaynaklanan güçtü. Bununla birlikte, Altın Karga türünün totemini bir kez ortaya çıkardıktan sonra bile savaşmaya devam edebilecek gücü kalırdı.
Yuan Tesisi’ne geçtikten sonra bile bedeninde ara ara yanma hissediyordu. Bu da, damarlarında ve meridyenlerinde hâlâ Yang Kan İksiri’nin enerjisinin olmasından dolayıydı. Bu enerjiyi güçlenmek için kullanabilirdi.
Yi Yun biraz düşündükten sonra bu enerjiyi yetiştirme tekniğine çalışmak için kullanmaya karar verdi.
Sonuçta, şu anda ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin tüm yeşim parşömenlerine sahipti.
Ve bu da ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ne çalışması için mükemmel bir fırsattı.
Yi Yun, İlahi Abanoz kutuyu ve dokuz yeşim parşömeni çıkardı. Bu dokuz parşömen, Tai Ah Kutsal Krallığı’ndaki sayısız elitin rüyasıydı. Kraliyet Ailesi arasında bile sadece Prens ya da İmparator olabilecek olağanüstü gençler orijinal yeşim parşömenlerle yetişim yapma hakkına sahipti.
Yi Yun ilk yeşim parşömeni aldı. Bu, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin ilk cildiydi.
Yi Yun, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin ilk cildinde ustalaşmıştı zaten, ama o zaman orijinal parşömeni değil de bir Tai Ah Kutsal Krallığı bilgesi tarafından çizilmiş kopyasını kullanmıştı.
Kopya ile orijinali arasında küçük farklılıklar olması doğaldı. Genellikle bu ufak farklılıklar önemsiz olurdu ama yine de Yi Yun orijinaline bir göz atmak ve varsa hatalarını düzeltmek istedi. Üstelik ilham alıp anlayışını daha da derinleştirebilirdi.
Yeşim parşömeni eline aldıktan sonra algısını ona yöneltti ve gördüğü şey onu şok etti.
Yi Yun, Mor Kristal’e sahipti ve bu yüzden enerji kontrolünde çok duyarlıydı. Enerji görüşünde, yeşim parşömendeki her çizginin ve her kelimenin bir enerji taşıdığını gördü ve çok şaşırdı.
Geçen tüm bu zamandan sonra, enerji çok zayıflamış gibiydi. Ama yine de oradaydı. Ama bunun aksine kopya parşömende hiçbir enerji izi yoktu.
“‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni yaratan kişi, Bilge Âlemi’nin çok ötesindeymiş gibi görünüyor. Zaten bir bilge tarafından yaratılmış bir yetiştirme tekniği olsaydı nasıl olurdu da Tai Ah Kutsal Krallığı’nın temel taşlarından biri olabilirdi?”
Tai Ah Kutsal Krallığı’nın kurulmasından bu yana geçen onlarca milyon yılda, sayısız bilge ortaya çıkmıştı. Bunların arasında Bilge Âlemi’nin zirvesinde olanlar da vardı. Hatta Tai Ah Kutsal Şehri’nin Kurucu Şehir Lordu gibi eşsiz bilgeler de vardı, ama hiçbiri ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ne denk olabilecek bir yetiştirme tekniği yaratamamıştı.
Tai Ah Kutsal Krallığı’nın her nesilden bilgeleri, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ne eklemeler yapmaya çalışmıştı, ama bu eklemeler pek de yararlı olmayabilirdi. En azından daha yüksek Dao seviyelerinde bu eklemeler anlamsız olabilirdi.
Yi Yun, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni okumaya başladı, ama kendini kaybedip ona kapıldı. Bu yetiştirme tekniğinin geçici olarak yetişimi için kendisine verildiğinin farkındaydı. Bu yüzden, şimdi onu ezberleme fırsatı bulamazsa tekrar ne zaman okuma fırsatı elde edebileceğini bilmiyordu.
Bu sebeple durmaksızın ona çalışarak, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin son birkaç cildini tamamen anlayamasa da, tüm içeriğini zihnine kazımayı başardı.
Aylar ayları kovaladı. Yi Yun bu odada ne kadar kaldığını unuttu.
Bir gün, aniden “Dang! Dang! Dang!” metalik vurma seslerini duydu. Bu sesler, tüm Tai Ah Kutsal Şehri boyunca yankılanıyordu.
Yi Yun’un odası ses geçirmezdi ve kapı kapalıyken neredeyse tüm dünyadan izole hâldeydi.
Normal koşullar altında, odanın içinde mutlak bir sessizlik olurdu. Ama yine de Tai Ah Kutsal Şehri’nde odaya doğrudan iletilebilecek bir ses vardı.
Bu da, Kutsal Yaban Çanı’nın sesiydi!
Kutsal Yaban Çanı, büyülü bir hazineydi. Sadece zirve insan lordu seviyesinde biri onu çalabilirdi. Sesi, binlerce mil öteye ulaşabilirdi ve ses yalıtma düzenleri ona karşı işe yaramazdı.
“Kutsal Yaban Çanı mı çalıyor?”
Yi Yun paniğe kapıldı. Kutsal Yaban Çanı’nın asıl amacı, Tai Ah Kutsal Şehri’ni uyarmaktı. Ve sadece düşman saldırısı altında, Tai Ah Kutsal Şehri tehlike içindeyken çalınırdı.
Ve Tai Ah Kutsal Şehri için tehlike yaratabilecek şeylerin sayısı çok ama çok azdı. Sıradan küçük boyutlu bir hayvan sürüsü, Tai Ah Kutsal Şehri’nin yüz bin feet yakınına bile gelemeyeceğinden Kutsal Yaban Çanı’nın çalınmasına gerek kalmazdı.
Doğrusu, Kutsal Yaban Çanı, geçtiğimiz bin yıl boyunca hiç çalınmamıştı.
Olabilir mi…
Yi Yun’un kalbine kara bir bulut çöreklendi. Hemen kendi dairesinden çıktı ve dairesinden çıkmış olan Luo Huo’er ile karşılaştı.
“Hanımım, ne oluyor?” Dong’er küçük kulaklarını tıkayarak gergin bir şekilde sordu.
Kutsal Yaban Çanı’nın sesi, dairelerin dışındayken daha da şiddetliydi. Bu çanın sesi, yetişim seviyesi olmayan sıradan bir insanın, organlarının çınlamasına neden olur, nahoş bir duruma sokardı.
“Bu, Kutsal Yaban Çanı olmalı…” Dong’er’in aksine, Luo Huo’er hiç endişeli değildi. İlk kez bu çanın sesini duyması, onu tuhaf bulmasına neden olmuştu.
“Yi Yun! Şehir kapılarına gel!”
Yi Yun kulağında ciddi bir ses duydu. Bu ses, Şehir Lordu’nundu!
Luo Huo’er’e baktı ve onun ifadesinden de benzer bir mesaj almış olduğunu anladı.
“Gidelim!”
Yi Yun Merkezi İlahi Kule’nin dış kapısını açtı ve kulenin sarmal acil durum merdivenlerini kullanarak aşağı inmeye başladı.
…
Yi Yun Merkezi İlahi Kule’den çıktığında münzevi eğitim yaptığı süre içinde Tai Ah Kutsal Şehri’nin epey değiştiğini, artık aynı olmadığını fark etti.
Kutsal Şehir’in dört duvarı da birçok savunma düzeniyle parlıyordu. Bu düzenler için enerji kaynağı olan kemik kalıntıları, büyük metal kutulara istiflenmişti.
Bunlar, Tai Ah Kutsal Krallığı’nın savaş durumunda kullanılması için ayrılan rezervleriydi. İhtiyaç duyulduğundan hepsi dışarı çıkarılmıştı.
Şehrin dört köşesine de mancınıklar kurulmuştu. Ve bu mancınıklar arasında İlk Kutsal Arbalet de vardı.
İlk Kutsal Arbalet, devasa bir düzenle kullanılıyordu. Onu kontrol edebilmek için, ondan fazla insan lordunun güçlerini birleştirmesi gerekiyordu. Yi Yun, bu arbalette kullanılan İlk Okları, Tai Ah Kutsal Şehri’ne ilk girdiği zaman görmüştü.
Her ok özel bir metalden yapılmıştı ve dört metre uzunluğundaydı. Yapım maliyetleri çok yüksekti ve bir milyon jin ağırlığındaydılar.
ÇN: 500.000 kilo yapıyor.
O zamanlar Yi Yun ve diğer acemiler İlk Okları kullanarak mor volfram duvarı delmekte başarısız olmuştu. Yi Yun bile ilk deneyişinde başarısız olmuştu. İlk Ok’u kaldırabilse de duvarı delememişti. Daha doğrusu sıkıca delememişti, elini çektiği anda ok yere düşmüştü.
Bu tecrübelerinden dolayı bu korkunç silahı çok iyi hatırlıyordu.
Bu, bir ilkel türün bile başına bela olabilecek bir silahtı. Şehirdeki pek çok insan lordu ile bilgenin desteğiyle ve diğer oluşumlardan gelen destekle, Tai Ah Kutsal Şehri’nin savaş gücü oldukça korkutucuydu.
Yi Yun dümdüz yürüdü ve Tai Ah Kutsal Şehri’nde öncekine kıyasla çok daha fazla savaşçının olduğunu gördü. Yetişim seviyeleri, genellikle insan lordu seviyesindeydi. Her çeşit oluşumdan savaşçılar buradaydı ve hatta birkaç büyük oluşumun temel güçlerinin çoğunluğu buradaydı.
Bu insan lordlarının hepsi zırh giymiş, ellerine silahlarını almıştı.
Hepsi de ağırbaşlı görünüyordu. Shen Tu Aşireti’ni neredeyse yeryüzünden silen ‘Çoban’a karşı hiç kimse rahat davranamazdı zaten.
Yi Yun, bu insanlardan gelen ve genellikle savaşçılarda görülen o atmosferi yoğun bir şekilde hissedebiliyordu.
Bu, basit bir arena savaşı değildi; bu, gerçek bir ölüm kalım savaşıydı.
Kazanmak, hayatta kalmak anlamına gelirken kaybetmek, toptan bir yok oluş demekti!
Yi Yun, şehir kapılarına ulaştığında bir sürü insanın orada toplanmış olduğunu gördü. Her taraftan gelen oluşumların bilgeleri de oradaydı. Hepsi şehir kapılarının üzerinde duruyordu.
Yi Yun, Cang Yan’ı, Jian Ge’yi ve yarı ustası Büyük Usta Yuehua’yı gördü.
Onlar da Yi Yun’u gördüklerinde başlarını salladılar, ama tek bir kelime bile etmediler. Hepsi uzaktaki bir şeye odaklanmıştı.
Yi Yun, Yedi Yıldız Tapınağı Sahibi ile birlikte yan yana ayakta duran Tai Ah Kutsal Şehri Şehir Lordu’nu gördü. Bir şey konuşuyorlardı.
Yi Yun Şehir Lordu’nu rahatsız etmedi ve nispeten daha özgür görünen Cang Yan’ın yanına gitti. “‘Çoban’ mı?”
Cang Yan arkasını dönmedi, uzak ufka bakmaya devam etti.
Sık sık gülen bu ihtiyar, şimdi ciddi bir yüze sahipti. Başını sallayarak konuştu: “Öyle olmalı. Kutsal Şehir’in 1500 km yarıçaplık alanında dağılmış ileri karakollarımız var. Karakollarımızdan birinden bir haberci gelip büyük çaplı bir metruk hayvan sürüsünün ortaya çıktığına dair haberler getirdi. Ve ondan başka kimse gelmedi. Büyük ihtimalle ülkeleri için hayatlarını feda ettiler…”
Cang Yan’ın sesi, bunları söylerken oldukça kasvetli geliyordu.
Ülkeleri için öldüler mi?
Yi Yun’un kalbi sızladı. Herkes bir keşifçi olmanın ne kadar tehlikeli olduğunu bilirdi. Hayvan sürüsü geldiğinde, ilk ölecek kişiler onlardı. Ancak tek başlarına gitmek zorundaydılar. Başka seçenekleri yoktu.
Cang Yan devam etti: “Şehir Lordu, ileri karakollardaki tüm gözcülerin geri çekilmesini emretti. Hayvan sürüsünün hızına bakılırsa, muhtemelen iki saat içinde görüneceklerdir…”
İki saat…?
Yi Yun gökyüzüne baktı. Ti Ah Kutsal Şehri’ndeki herkes harekete geçmişti. O, izole eğitimdeyken, Tai Ah Kutsal Şehri’ni savunan savaşçılar, sayısız kez idman yapmıştı.
Şimdi ise, herkes endişeli olsa da kimse paniğe kapılmamıştı…
Mancınıklar birbiri ardına atışa hazırlandı. Şehir surlarındaki geniş düzenler etkinleştirildi. Tai Ah Kutsal Şehri’nin hava sahasında rengarenk bir pus parlamaya başladı.
Bunlar, düzenin ışık hüzmeleriydi.