Tsushima savaşında baş ve her iki bacağında ciddi şekilde yaralanan ve bilinçsiz olduğu “Bedovy” muhripini teslim ettiği için kendini ölümüne layık gören Yardımcı Amiral Zinovy Petrovich Rozhestvensky (1848–1909), olumsuz bir kahraman. tarihsel ve kurgu. Bu, A. S. Novikov-Priboy'un Tsushima döneminden beri ve belki daha da önce, 1906'da Rozhestvensky'ye yönelik gazete kampanyasından beri olmuştur.
Onun hatırası o zamandan beri kaba kaldı. Amiral'in klasik özelliği, kibirli, aptal, inert bir kariyerci. Petersburg'daki Alexander Nevsky Manastırı'nın Tikhvin mezarlığında Rozhestvensky'nin mezarı bile korunmadı.
Boris Glebovich Galenin, temel iki ciltli kitap “Tsushima - Rus tarihinin sonunun bir işareti. Tanınmış olayların gizli nedenleri ”(M., Kraft +, 2009-2010), ana karakterlerinden biri Z.P'dir. Noel. Rusya Ana Deniz Kuvvetleri Komutanı hiçbir şekilde aptal değildi - peki, sadece ünlü Rus deniz komutanı Stepan Osipovich Makarov, 1894'te Rozhdestvensky'den "güvenilir bir deniz komutanı" olarak konuşan aptal olmadığı için.
Ve elbette, askeri kariyerinin en başında, prensip nedenlerle onu riske sokan bir kariyer sahibi olamazdı.
Temmuz 1877'de, Rus-Türk savaşı sırasında, Vesta buharlı gemideyken Rozhestvensky, topçuya öldürülen Teğmen Albay Chernov'un yerine geçme emrini verdi ve onu savaştan çıkmaya zorlayan Türk zırhlısı Fethi Bouland'a hasar verdi. Bu savaş için, Rozhdestvensky teğmen komutanlığına terfi etti ve 4. dereceden St. Vladimir'in siparişlerini kılıç ve yayla ve 4. dereceden St. Öyle görünüyor, yaşa ve sevin. Ancak savaşın sonunda Rozhestvensky, Birzhevye Vedomosti gazetesinde “Savaş Gemileri ve tüccar kruvazörleri” başlıklı makalesini yayınladı. filo ve zırhlıların inşasına yeniden yönlendirme çağrısı. Rozhdestvensky'nin emirler ve olağanüstü bir rütbe ile yükümlü olduğu Vesta'nın başarısı, "utanç verici uçuş" olarak adlandırdı. Makale büyük bir skandala neden oldu ve Vesta davasında dava açılmasına yol açtı. Amiral S.S. Lesovski, inatçı memurun “tozunu silme” sözü verdi.
Rozhestvensky, Japon savaşının başlangıcında, liberaller de dahil olmak üzere tüm gazeteler, başörtülü duygularla boğulmuş ve Japon macerasının yakında tam bir harabe yaşayacağına bağırdıklarında, Rozhestvensky savaşın farklı bir gidişatını öngördü. "Sıkı mücadele etmek zorunda kalacağız," dedi bir Fransız muhabirin Mart sonunda, dokuz yüz dört. Mevcut durumda, filomuzun Uzak Doğu'da yapacak bir şeyi olmadığını çoktan inandı, çünkü orada göründüğü zaman Japonların silahları, mermileri, cephanelerini ve Kore'ye yeterli miktarda malzeme taşımak için zamanı olacak. birkaç ay. Ama ona emir verildi - ve filoyu savaşa soktu. Bu arada, o zamana dair öngörülerinden biri birkaç gün içinde maalesef geçti. O zaman amiral S.O. Makarov, gazeteler tarafından heyecanla övgüyle karşılandı ve Rozhestvensky şunları söyledi: "Bu harika bir denizci, enerjik bir patron, yetenekli, cesur ..." ama derhal: "Yaratmadığı ve değiştiremediği şeylerin mahkermu" dedi. Fakat aynı şey Rozhestvensky'nin kendisi için de söylenebilir! Örneğin birçoğu, onu Japon Birleşmiş Filo ile görüşmekten kaçınmak ve Vladivostok'a geçmekle suçlamamakla suçluyor. Ancak Rozhestvensky'nin tamamen farklı bir düzeni vardı. “Kralın telgrafında iki kez Rozhestvensky'ye hitap eden filo, Filo'nun Vladivostok'a atılım olmadığı, Japonya Denizinin, Japon filosunun ana güçleriyle ve onların yenilgilerinin savaşı olduğu, yani Japon denizinin ele geçirilmesi” (M. Petrov - Trafalgar. - M., 1926). Ve bildiğiniz gibi, siparişler tartışılmaz.
Bu arada, Nisan 1 1904, "Rus" gazetesi Rozhestvensky'nin söylediği röportajı yeniden bastığında, savaş gemisi "Petropavlovsk" ve Makarova'nın ölümüyle ilgili başka bir sayfada ...
Yıllar önce 12 bile, “Bir Yenilginin Öyküsü” (Çağdaş, 2001, No. 8) hikayesinde, B. Galenin tarafından Tsushima gibi kitapların görünümünü tahmin ettim.
Yazar, hikayemin kahramanı gibi, Rusya ile savaşta onlar için en başarılı savaşta bulunan Japonların - Tsushima - yenilmeye yakın olduklarını varsayıyor.
Amiral Zinovy Petrovich Rozhestvensky komutasındaki Rus kombine filo, Amiral Heihatiro Togo komutasındaki Japon Birleşik Filosuna karşı çıktı. Japonlar, çok sayıda yardımcı gemiye ek olarak, yok edici, yok edici ve silahlı gemilere ek olarak, 12 yüksek hızlı ve iyi silahlanmış zırhlı gemilere sahipti, ayrıca yardımcı sınıfı saymayan 12'e sahipti, ancak yalnızca 4 in Japonca sınıfına benzer. Çarpışmadan hemen önce, Mayıs 12'teki 20 27 saat 1905 dakika süresinde, Rozhestvensky gemilerini aniden manevra kabiliyeti ve ateş gücünün yarıya indirdiğine inanılan iki paralel sütuna böldü. Ne de olsa, böyle bir inşaatla, gemilerin ana topçuların olduğu düşmanın taraflarına dönmesi ve kendi gemilerine girme riski olmadan ateş etmesi zordur. O zaman, “T” harfi üzerindeki enlemesine bir çubuk şeklinde en iyi manevra, yani bir düşman sütununun başının ve kuyruğunun kapsanması en iyi eylem yöntemi olarak kabul edildi. Doğal olarak, Rozhestvensky bu kapsamda iki sütunda yer alamadı.
Rus denizciler olağanüstü bir kahramanlık gösterdiler, yanan gemileri terk etmediler, silahlardan çıkan ateş bile ağır yaralandı, ama denizcilerimizin sonucu üzücü oldu. Neredeyse bir gün süren savaş sırasında, Japonlar yandı, battı, Vladivostok'a gelen üç gemi hariç Rus filosunun gemilerini ele geçirdi. Ağır yaralı Rozhdestvensky ele geçirildi.
Ancak, savaştan sonra eve döndükten sonra açıklayıcı bir notta gizemli sözler yazdı: “... Savaşa bir filo getirdim - tüm savaş gemilerimin Japon çizgisinin başındaki ilk anlarda atış yapabilmesi gereken bir sistemde ... Açıkçası ... ilk grevimiz filo alışılmadık elverişli şartlara getirildi ... Filomuzun bu konumunun faydası, 1 saat 49 dakikadan 1 saat 59 dakikaya veya daha fazla, dolaşımdaki Japonların 16 düğümlerinden daha az olması durumunda devam etmekti. " Rozhestvensky ne tür bir “sistem”, ne “olağandışı uygun koşullar” dedi? Sonuçta, o 12 içinde. 20 bu çizgiyi yok etti, filoyu 2 sütunlarına böldü! "T" nin üstündeki değnek artık mümkün değildi! Ancak Galenin de dahil olmak üzere bazı uzmanlar, Rozhestvensky'nin bu klasik manevrada hiçbir koşulda başarılı olamayacağına inanıyor, çünkü Japonların hız, manevra kabiliyeti ve topçu silahlanmasında bir avantajı vardı. Yani başka bir manevra mı gerekiyordu? Ve bu Rozhestvensky garip eylemleri açıklar?
Benzer varsayımlar daha önce Galenin’e büyük saygı duyduğu tarihçi V. Chistyakov tarafından da ifade edildi, ancak 19 yıl önce belgesel onay aldı. Ortacı İlya Kulnev'in Tsushima savaşına katılan Niece (bu arada, Yurtseverlik Savaşı 1812'in genel kahramanı, General J.P. Kulnev) uzak bir akrabası olan I.F. Ogorodnikova bana “Tsushima” başlıklı bir yazısını verdi. Zengin olmayan bir memurun notlarından. ” Daha sonra, 1994'te, bu notları Moscow Journal, No. 8'teki yorumlarımla birlikte yayınladım. Defterin son sayfasında, Kulnev akıcı bir şekilde Tsushima savaşının başlangıcını gösteren bir diyagram çizdi. Galenin’in kitabına koyduğu şemalarla tamamen uyumlu. Peki ne görüyoruz?
Sol üst - Japon gemileri. Sağ tarafta, Rozhestvensky filosunun 1 Filosu, en yeni savaş gemileri olan Suvorov, Alexander III, Borodino ve Orel var. Sol altta - Oslyabya zırhlı kruvazörünün başındaki 1-th ve 2-th Rus füzelerinin eski ve düşük hızlı gemileri. Fakat beklenmedik olanı: iki normal paralel kolonumuz da yok! Gemiler ünlü “Ushakovsky Çıkıntıları” ile hareket ediyor: sağ sütun (yüksek hızlı), uzunluğunun yarısı kadar düşük hızda kalıyor. Bu ne anlama geliyor?
Birincisi, bu, sol sütunun gemilerinin hiçbir şekilde sağın gemilerini ateş etmelerini engellemediği anlamına gelir (en az üçü). İkincisi, Rozhestvensky'nin filosunun tekrar bir savaş kolonu olarak yeniden düzenlenmesi gerekiyordu, Togo'nun düşündüğü gibi bir saat çeyreği değil, yarısı kadardı - “çıkıntı” hareketi ve sağ sütunun yüksek hızı nedeniyle. Üçüncüsü, Rozhestvensky manevrası, sağdaki kaldırımda Rus filosunu atlayarak Japonları yanıltıcı oldu ve “T” üzerindeki “değnek manevralarını” tamamlamadan hemen gemilere yaklaşmalarını sağladı. Bunu, (Kaptan Packham'ın Japon gemilerindeki İngiliz askeri gözlemcisinin ifadesinin belirttiği gibi) bir mesafeden görmeden, iki paralel sütunun değil, “Ushakovsky çıkıntısının” kendilerine doğru hareket ettiğini fark ettiler.
Japonlar aniden bizi görmeye gittiğinde (sola hareket), Rozhestvensky bir sütunda yeniden inşa etmeye başladı. Dahası, savaşın kronikleri de bunu 13'ta gösteriyor. Kyoto meridyeni boyunca çalışan 45, Amiral Togo sonunda Rozhdestvensky'nin kendisini aldattığı dürbünleri gördü ve hemen gemilerine 180'te sola dönmelerini emretti.
Bu umutsuz bir karardı: Sonuçta, Japonlar, 13.49'e ilk ateş açan Rus gemilerinin silahlarının sakatlanmasının hemen önüne geçmek zorunda kaldılar.
Japonların kendileri, 10-15 dakika boyunca çekim yapamadılar, zira daha önce dönmüş olan gemileri, hala dönüm noktasında olanların ateş etmesini engelledi. Rozhestvensky'nin daha sonra iddia ettiği gibi, istediği tam da buydu.
Sağ kanattaki Rus kadrosundan gelen Kulnev'in kesik çizgisi, Rozhestvensky'nin ona sola gitmesini söylediğini ve bunun da sağa kaydığını gösteriyor. Bunun için Ruslar, "Suvorov" gibi savaş hızları göz önüne alındığında, iki normal paralel sütunda yürüyorlardı, ancak yarısı kadar, 25 dakikaya ihtiyaçları yoktu. 13.49'te (Vladivostok meridyeni boyunca 13.30), Suvorov amiral gemisinin sol silahı Mikaz boyunca düştü. Tsushima savaşı başladı. "Bütün Japon gemileri tek tek belli bir noktaya gelmek ve 1800'e dönmek zorunda kaldı ve bu nokta, Rus topçu atışlarını büyük ölçüde kolaylaştıran denize göre sabit kaldı" (Chistyakov). Rozhestvensky, Birleşik Filonun tüm ana gemilerini en iyi savaş gemilerinden önce geçmeye zorladı. Rus amiralinin planı evrenseldi: Togo'nun nasıl döndüğü önemli değil, “Suvorov” gibi silahlı savaş gemilerinin yerine, arka koruyucusu ya da sütununun öncüsü vardı.
Sonra ne oldu? Bu 10-15 dakika boyunca Japon gemileri neden parçalara ayrılmadı, ama ölümcül bölgeyi küçük hasarla bıraktı, yeni bir sıraya dizildi ve gemilerimize çarptı?
Rozhestvensky, topçuların kötü atışını başarısızlığın nedeni olarak gördü, ancak gerçekler bunu doğrulamıyor. Japonlara göre (ve kaybettiklerini küçümseme alışkanlıkları vardı), savaşın ilk dakikalarında Togo filosu, 150’in kaptan köprüsünü de içeren Mikaz amiral gemisini vurmak zorunda kaldığı ve neredeyse Amiral Togo’nun kendisini öldürdüğü büyük kalibreli 30 hitlerini aldı. . Öyleyse Japonlar neden sadece üç yıkıcı battı ve sadece birkaç savaş gemisi geçici olarak başarısız oldu?
Galenin, Chistyakov’un, tropiklerde uzun bir yolculuk yapmak için nemli olan Rus piroksilin kabukları (aynı zamanda zırhlarını deldikten sonra geminin içinde patlayacak şekilde) gecikmiş bir harekete geçme önerisini de tamamen paylaşıyor; kargo veya, zırhsız yüzeylerden delinerek denize uçtu. Öte yandan, Japon mermileri, shimoza (liddite) olarak adlandırılanlarla doluydu ve zırh delici değil, patlayıcı bir aksiyonu vardı. Mermiler, ilk temastan, uçuştaki en ufak bir gecikmeden yırtıldı. Shimozy'nin patlamasının sıcaklığı o kadar yüksekti ki hemen çelik yanlardaki boyayı parlattı. Her şey sıvı alevi sular altında bıraktı, denizcilerimiz canlı yandı. Chistyakov'un hesaplamalarına göre, dakika başına yayılan patlayıcının ağırlığına göre, Japonlar bizi 30 kez aşmıştı. Belli ki ön topçu düellolarını kazanamadık.
Ancak, Rus-Japon savaşının tarihi derslerinden bahsederken, istediği gibi bir zafer şartından bahsetmek imkansızdır. Ne de olsa, mükemmel Sinop davasında bile, Rus filosu, askeri teknik özellikleri bakımından Türk filosundan daha düşüktü. Ancak o zaman Rus denizciler, bölünmüş insanların değil, bekarların temsilcileriydi. Ve Kulnev’in notlarında okuduklarımız: “... filo ayrılmadan önce, takım iğrenç bir şekilde davrandı, sarhoş oldu, kaba bir şekilde cevap verdi, isteksizce çalıştı ... İşçiler arasında pek çok propagandacı vardı, sabahları savaşların her yerine dağılmış ilanlar vardı: "kesin ölüme gidersin." Derin kedere, emir bu duyurudan etkilendi ... Takım şikayet etmek için birbirleriyle hata bulmak istedi ve bir gemide başardılar: sessiz kalmak isteyen genç vekili öldürdüler (bir denizci). ”.
Açık denizde, çok şey değişti, denizciler kendilerini bir araya getirdiler, ancak dünyada tek bir ordu değil, tek bir filo değil, eğer devlete bağlıysa, saflarında karışıklıktan kaçtı.
Askeri teknokrat Rozhestvensky'nin planı başka sanatçılar için, başka bir moral için tasarlanmıştır. Ve zafer, diğer şeylerin yanı sıra, halkın moralidir. Japonları Ağustos 1945'ta denizde ve karada tamamen ezen Stalin tarafından çok iyi anlaşıldı.