kitap incelemesi valla cevap yok Aaron Stern ve Lucy Hilton tarafından düzenlendi Odette England tarafından incelendi “Yemek masamızda oturmuş bir e-posta yazıyorum ve kızımın We Bare Bears on Hulu’yu izlemesini kısmen dinliyorum. İzlediğiniz döngüdeki çevirmeli modemin kusursuz sesi beni yirmi beş yıl öncesine götürüyor. eskimiş…”
valla cevap yok
Aaron Stern ve Lucy Hilton tarafından düzenlendi
Twin Palms Publishers, Santa Fe, New Mexico, ABD, 2021. 192 sayfa, dört renkte 140 tabak, 9 x 12 kalite.
Yemek masamızda oturuyorum bir e-posta yazıyorum ve kızımı Hulu’da We Bare Bears izlerken sadece kısmen takip ettim. Çevirmeli modemin izlediğiniz döngüdeki net sesi beni yirmi beşe geri götürüyor. Londra’daki Paddington İstasyonu yakınlarındaki bir internet kafede, Avustralya’daki ailemle bağlantı kurmak için bekleyen eski bir kepekli kekten yulaf topluyorum. Kızım yüksek ses geldiğinde kulaklarını kapatıyor. Gülüyorum ve bir zamanlar dizüstü bilgisayarlar, Wi-Fi veya akış hizmetleri yoktu hakkında bir hikaye başlatıyorum. Bir zamanlar arka cebinize sığmayan büyük masaüstü bilgisayarlar ve cep telefonları denen şeyler vardı. Ve yakın arkadaşları, bir zamanların teknolojisi olan, iş dünyasını alt üst eden kullanışlı bir cihaz olan faks makinesiydi. Çıkardıkları sesi hatırlıyor musun? İletişim kurmadıklarında ne kadar hüsrana uğradılar?
valla cevap yokLucy Hilton ve Aaron Stern tarafından düzenlenen bu buluş, yirmi sanatçı tarafından fakslanan görüntüler aracılığıyla yeniden gözden geçirildi. Dikişli ciltli kitap, tüm parlak, pürüzlü ihtişamıyla 140 görüntü içeriyor. Proje, Lucy ve Aaron’ın COVID-19 pandemisi ivme kazanırken bağlantıda kalmanın bir yolu olarak 2020 İlkbaharında fotoğraf paylaşmasıyla başladı. Sonra başkalarını çalışmalarını bir analog termal faks makinesine göndermeye davet etmeye başladılar.
Faks makineleri, açık ve koyu kısımları elektrik sinyallerine dönüştürerek metin veya görüntülerin doğru bir basılı kopyasını göndermenizi sağlar. İçeriği işleyen makineye orijinal bir belge yerleştirirsiniz ve ardından bunu bir telefon hattı üzerinden sinyalleri tekrar yazdırılan sayfalara dönüştüren başka bir faks makinesine gönderirsiniz. Faks makineleri artık ofislerde daha az yaygın olmasına rağmen, hala muhasebe, hukuk ve tıbbi yönetimde kullanılmaktadır.
|Gabe Laurent aracılığıyla görüntü.|
Çoğumuzun kendini iyi hissetmediği ve bağlantı kurmaya hevesli olmadığı bir zamanda, bu projenin özellikle harika fotoğrafların alıcı tarafında bulunan editörler için hoş bir görsel saptırma olduğunu düşünüyorum. Görüntüleri yeniden yorumlamak için kamera gibi bir makine kullanmak, basit ve akıllı bir konsept. Kitabın girişinde sanatçıların “aynı fikirde” olduğunu belirtiyor. Onları böyle yapan nedir? Stilistik ve estetik olarak aynı fikirde misiniz? Ya da “izolasyonda iletişim kurma” arzularında mı? Her çalışma grubunun farklı olduğunu ve bu doğru olsa da, faks makinesinin görüntüleri işlemesinin de onları düzgünleştirdiğini ve pürüzsüzleştirdiğini söylemeye devam ediyor. O kadar ki bana bunun sadece beş fotoğrafçının işi olduğunu söyleyebilirdin ve görsel olarak senden şüphe duymam için hiçbir sebep yok. Aksi halde fotoğrafçının stilini gösterecek olan ayrıntılar, stenografinin tüyleri ve tüyleri vurgulanarak bulanıklaştırılır.
Görüntüler sanatçıya göre gruplandırılmıştır, ancak alfabetik sıraya veya alınma tarihine göre değil. Tasarım resmi, tam sayfa ve yarım sayfa görüntülerin bir karışımı ve ara sıra oluk üzerine yayılıyor. Çeşitli temalar vardır: manzaralar, portreler, arabalar, hayvanlar, kuşlar, bisikletler, elektrik hatları, açık yollar. Benim için öne çıkanlar metin içeriyor veya aktarım hataları içeriyor. Bir örnek, metin dizelerinin sayfa boyunca tekrarlandığı ve heykelin boynundan ve kalçalarından kesildiği bir Aaron Stern heykelinin fotoğrafıdır. Gabe Laurent’in sokakta koşan birinin fotoğraflarından bazılarında, içerikle güzel bir şekilde eşleşen kırmızı çizgiler (faks makinesinin tonerinin veya tonerinin bittiğini gösteren) var. Matthew Gentimbo’nun sayfadaki yüzünde bir elin görüntüsü, sanki el sarıcı filmi düzgün bir şekilde itememiş gibi tekrarlanıyor. gibi dönemin izlerini taşıyan resimler şarkı yok (Jeremy Everett), Hizmetler (Brian Schutmatt) ve zaman bitiyor (Christian Patterson) delik olarak. Fred Friedendahl’ın genç bir çocuğun tekrarlanan fotoğrafında olduğu gibi, dürbünün kusurlarını gidermek için sözde iki kez fakslandı.
|Pixy Liao’nun fotoğrafı.|
Kitabın başında, katılımcı sanatçıların adı ve listesinin ardından 18 Mart 1994, 08:24 tarihli faksın bir kopyası var. Başlangıç zamanı, kullanım zamanı, sayfa sayısı ve sonuçla birlikte 35 ayrı gönderiyi listeler. Burada, kitabın adı rahatsız edici görünüyor. Gönderimlerin çoğu ‘Tamam’dır ve ikisi ‘Yanıt Yok’ olarak listelenmiştir. 18 Mart 1994’ü bu kadar önemli yapan şeyi araştırmak için bir dakikamı ayırdım. Diğer veri noktalarının yanı sıra, o haftaki ilk single ABD’de Ice of Peace’in “The Sign” ve İngiltere’de Mariah Carey’in “Without You” idi. Varsa tatlı ve acı tesadüf.
Bu proje, ilki 1980’de “mesafelere aracılık etme aracı olarak” aktarılan çağdaş bir faks sanatı biçimidir. Birçoğumuz 2020 baharında ve o zamandan beri Zoom, Skype ve daha birçok uygulamayı sadece birbirimizle konuşmak için değil, birbirimizi görmek için kullandık. Farklı yerlerden, farklı geçmişlere sahip sanatçılar bir faks makinesi aracılığıyla dünyalarını bizim görmemiz ve okumamız için tercüme ettiler. Bu projenin parladığı yer, görüntülerin seçimi ve sıralanmasıdır. Ve faks kağıdına benzeyen stok kağıdı gibi kitap taraflarında (daha kalın ve daha kaliteli olmasına rağmen). Yazı tipi, tüm büyük harflerin kullanımı ve giriş başlıkları bile faks makinesine atıfta bulunur.
|Matthew Gentimbo’nun fotoğrafı.|
sona yaklaşıyor valla cevap yok Aklıma “yanıt yok”un da bir yanıt türü olduğu geliyor ve bu en güçlü yanıt türlerinden biri. Bazen birine cevap vermeyi unutuyoruz. Diğer zamanlarda, kasıtlıdır. Bazen ne diyeceğimizi, nereye bakacağımızı bilemiyoruz. Bazen sadece bilmiyoruz. Askeri konuşmada sıklıkla kullanılan, mesajı işittiğimiz ve anladığımız anlamına gelen transkripsiyon teriminin aksine. valla cevap yok Farklı durumlara tepki verme şeklimizin iyi olduğunu ve başkalarının nasıl tepki verdiğini – veya vermediğini – kontrolümüz dışında olduğunu vurgular. Ve tamamen kontrolle ilgili olan bu fotoğrafçılık, zaman zaman bizimle de yapılabilir.
kitap satın al
Daha fazla kitap incelemesi okuyun
|Christian Villado’nun fotoğrafı.|
|Christian Villado’nun fotoğrafı.|
Odette İngiltere Providence, Rhode Island ve New York’ta yaşayan bir fotoğrafçı ve yazardır. Çalışmaları dünya çapında 100’den fazla müze, galeri ve sergi alanında gösterildi. Bu yıl iki resimli kitabı var: 2021 Light Work Book Ödülü’nü kazanan Dairy Character; Ve Mevcut Makale için Önceki Notlar: Rauschenberg’e yanıt olarak, 5.000 $ Rauschenberg Yayıncılık Hibesi alan Jennifer Garza-Cuen ile işbirliği yaptı.