Tanrı'nın Psikopat Çocukları...25.12.2017
Bir kitap düşünün, bir polisiye kitabının olağandışı bir emekle hazırlandığını ama kitlesinin az olduğunu düşünün. Ne garip değil mi? Araştır, araştır ve araştır. Alein Kentigerna şu ana kadar okuduğum en iyi polisiye romanlarından ilk 3 diye sıralanırsa o sıradan birini alacaktır.
Ben, ben bilemiyorum. Kitaplarını defalarca okurken nasıl bu denli heyecan ve zevki diri tutabilir. Tekrar ve tekrar bocalayıp karmaşıklığa sürükleyebilir. Merak, sürükleme açısından üstüne yoktur. Yazar hakkında, araştırma ve titizliği hakkında ne diyebilirim ki.
Halüsinasyon, Yılanların uykusu, Ölüm peygamberi gibi bu kitapta da ensest ilişkiler göze çarpabilir. Ama diğer kitaplarına oranla daha düşük seviyede. Okuyan her insan sonunu beğenmemiş olabilir. Şöyle düşünün; on yıllar boyunca plan yapıyorsunuz, DMK-13 bunun için hayatınızı intikamla geçiriyorsunuz, tekrar ve tekrar göz gezdiriyorsunuz, her şeyden vazgeçiyorsunuz. Öyle ki, öz kızınıza bile o muameleyi yapmak zorundasınız. Çünkü bir haftayı, bir ay'ı, bir yılı düşünmek yetmiyor. On yıllar sonra olacakları hesap etmek gerekiyor. Herhangi birinin aklına geldiğinde,'Hayır,bu olamaz. Öz kızına bunu yapmış olamaz, saçmalık.'' dedirtmeniz için bu gerekliydi. Bir günde bitirmiştim. Tekrar ve tekrar okumak için zevkli. Bu arada çoğu yazarlar ilk kitaplarından sonra biraz bocalamaya başlar, önceki kitaplarını aratabilirler. Ama Aleın Kentigerna tam tersini yapmış. Çıtayı çok fazla yükseltmiş. Her başlık öncesi verdiği mesajlar, belirttiği ilkeler...sizi diğer başlıkları okumak için teşvik ediyor ve tahrik ediyor.
Tekne ile yola çıkıyorsunuz, dalgaların sizi oradan oraya sürüklediğini görüyor, hissediyorsunuz; ama kılınız dahi kıpırdamıyor. Çünkü uyuşmuş bedeniniz ve bu durumdan zevk alan bir bedeniniz var. Dalgalar tekneyi tehdit ediyor, ama siz umursamıyor olanları görmezden geliyorsunuz. Dalgalar tekneyi batırmak üzere! Kendinize gelin hey hey! Ama hayır, yine durmuş dalgaları izliyorsunuz, tekneyi alabora edişini hatta ölümünüzü izliyorsunuz. Ama bunların hepsi bir rüya, aslında siz hiç tekneye binmediniz, dolayısıyla dalgaların akışına bırakmak ve doyasıya seyretmek zevkli olmalı.
Kitapta böyle, sadece okumak bazen de bitmemesi için okumamak gerekiyor. Hayır, yavaş okumalıyım, hayır hayır, hızlı olmalıyım. Karmakarışıklık.
Tekneden olan siz değilsiniz, tıpkı kitabı okuyan siz olmadığınız gibi. Dalga olan siz, tekne olan kitap...
Elbiselerinizi çıkarın; gideceğiniz yerde üşümeyeceksiniz!
Keyifli okumalar.