Bir duraklamadan sonra devam etti, “Az önceki o iki kişiyle uğraşmak kolay değil. Shizun benim evimde kalmak istemese bile, yine de onlarla gitmeyeceğini umuyorum.”
Sanki bu, Luo Binghe’nin ikisiyle ilk karşılaşması değilmiş gibi geliyordu. Shen Qingqiu, “Onlarla daha önce tanıştın mı?” dedi.
Luo Binghe kayıtsız bir şekilde, “O yılanla daha önce Nan Jiang’da karşılaştım. Birkaç vuruş yaptık ve neredeyse kaybediyordum. Diğerini daha önce hiç görmedim ama onu yenemem.”
Zhuzhi-Lang, Nan Jiang’da doğdu, bu yüzden eğer birisi oraya koşuşturursa, doğal olarak biraz daha gayretli olmaları gerekirdi. Tianlang-Jun ayrıca daha önce Jinlan Şehrindeki vebanın asıl amacının Nan Jiang’daki yiyecek kıtlığını çözmek olduğunu söylemişti. Luo Binghe’nin Nan Jiang’da Zhuzhi-Lang ile birkaç kavgaya girmesi bekleniyordu.
Ancak Zhuzhi-Lang, Luo Binghe’ye kimliğini söylememiş ve Luo Binghe’ye genç efendisi gibi davranmamışa benziyordu. Tianlang-Jun’un da ona söylemeye niyeti yok gibi görünüyordu.
Buna bakılırsa, ne babası ne de kuzeni onu kabul etmeye niyetli değildi.
Luo Binghe’nin hızı sabit olmasına rağmen hala çok zayıf bir şekilde topallıyordu. Ancak sırtını duvara dayamadan düz bir şekilde yürümeye devam etti. Shen Qingqiu bunu gördüğünde, karışık duygularla doluydu ve bir an için beceriksizce tereddüt ettikten sonra kararlılığını sertleştirdi ve ileri doğru bir adım attı. Mum ışığı aniden titrediğinde Luo Binghe’yi desteklemek üzereydi.
Mezar geçidi biraz karardı ve Luo Binghe’nin bedeni ona doğru bastırıldı.
Ama bu kez, Luo Binghe ona zorla sarılmadı ya da etrafta el yordamıyla gezinmedi. Bunun yerine, hareket etmeyi tamamen bırakmadan önce tamamen Shen Qingqiu’nun üzerine devrildi.
Yarım gün boyunca ortalıkta savrulduktan sonra, Shen Qingqiu da aşırı derecede bitkin hissediyordu. İki kişinin ağırlığını taşıyamadı ve gümbürtüyle duvara düştü. Luo Binghe, yumuşak ve kemiksiz olarak üzerine yığılmıştı ve kafası duvara çarparak çarpma anında çınlayan bir ses çıkardı. Shen Qingqiu bunu duyduğunda kalbi de onunla birlikte atladı, dişleri ağrıyordu.
Aceleyle ayağa kalktı ve Luo Binghe’yi tuttu. Biraz dolaştıktan sonra arkasına ulaşmayı başardı. Luo Binghe’nin Hüzün Salonu’ndaki hayaletimsi yağmurla sırılsıklam olmuş sırtındaki giysiler yırtık pırtıktı. Giysisinin içini yokladı. Parmaklarının altındaki deride iltihap izleri varmış gibi tuhaf bir his vardı. Ayrıca şimdiden balık kokusu yaymaya başlamıştı.
Sonuçta, hayaletimsi yağmur iyi bir şey değildi.
Başka kimse yoksa, Shen Qingqiu’nun diğer insanları uyandırma şekli önce yukarı çıkıp yüzlerinin iki yanına küçük bir tokat atmaktı. Ama şimdi, yapamayacağını hissettiğinde henüz elini bile uzatmamıştı, bu yüzden sonuç olarak Luo Binghe’nin yanağına birkaç kez hafifçe vurmak için değiştirdi. Sesi de istemsizce yumuşamıştı. “Luo Binghe mi? Luo Binghe mi?”
Luo Binghe’nin gözleri ağır bir şekilde kapalıydı. Kirpikleri kıpırdamadı bile ve yüzünün rengi giderek ve anormal bir şekilde kırmızılaştı.
Shen Qingqiu elini uzattı ve ona dokundu. Alnı ve yanakları sanki ateşi varmış gibi kavurucu sıcaktı. Ama Luo Binghe’nin vücudunda “ateş” kavramının var olmasına imkan yoktu. Ara sıra zor durumda kaldığı zamanlar olsa bile bu çok uzun sürmez ve özellikle bilincini kaybedecek kadar ileri gitmezdi. Shen Qingqiu ellerine dokundu ama buz gibi soğuktu. Sanki Luo Binghe’nin kafası mikrodalgadaydı ve vücudu dondurucudaydı.
Shen Qingqiu, elini Luo Binghe’nin başının arkasına koydu ve az önce duvara çarpan bölgeye masaj yaptı.
“Binghe, beni duyabiliyor musun?”
Cevap yok.
Shen Qingqiu biraz hesapladı. Etten bedenini korumak ve çürümesine izin vermemek için Luo Binghe birkaç günlük ruhani enerjiyi kullanmıştı ve sonunda hala onu koruyamamıştı; Kara Ay Gergedanı Pitonlarını yakalamak için körü körüne koşarak büyük acılar çekti; Kutsal Mozoleye vardıktan sonra, önce Tianlang-Jun tarafından dövüldü, ardından Zevk Salonundaki ses dalgaları tarafından kafa kafaya saldırıya uğradı, sonunda hayalet tarafından sırılsıklam olmadan önce Tianlang-Jun tarafından dövülmeye devam edildi. yağmur.
Nasıl düşünürseniz düşünün, ateşlenmekten çok daha ciddi olmalı.
Luo Binghe bayıldıktan sonra baskıcı aurası gözdağı verme yeteneğini kaybetti. Az önce karanlığa büzülen Kör Cesetler, etrafını sararken tıslayarak tekrar huzursuzca kıpırdanmaya başladılar.
Shen Qingqiu, bir eliyle devrilen Luo Binghe’yi tutarken, diğer eliyle Xiu Ya kılıcını kavradı. Kılıç şiddetli bir sallamayla kınından uçan bir ok gibi fırladı ve hemen bir düzineden fazlasını delip geçti. Ancak kılıcın göz kamaştırıcı bıçağı ışığı son derece yoğun bir şekilde yansıtıyordu. Son Nefes Mumlarından gelen yeşil ışık kılıca yansıdığında daha da sertleşti. Kör Cesetler ışığı kovalamakta çok yetenekliydi ve aynı zamanda hızla kaçtılar, bu yüzden aynı şeyi tekrar denerse işe yaramayacaktı. Shen Qingqiu kılıcını kınına sokup beline geri koymuştu ki birkaç kurumuş el çoktan yanına uzanmıştı. Hatta Luo Binghe’nin gözlerine uzanan bir tane bile vardı. Shen Qingqiu avucuyla patlayıcı bir darbe göndererek küstah Kör Ceset’in kafasını patlattı.
Ancak, patlayıcı darbelerin kullanımı kolay olsa da, bunları sürekli olarak kullanamıyordu. Çok fazla ruhsal enerji tüketiyordu ve bir süre sonra tükenecekti. Dahası, Shen Qingqiu sadece iki çubuk değerinde ruhsal enerjiye sahip olduğu moda geri dönmüştü, bu yüzden daha önce olduğu gibi kaygısız olamıyordu. Yirmi kadar darbe gönderdikten sonra, istediğinden daha zayıf hissetmeye başladı. Kör Cesetler mezar geçidini itip kaktılar ve geldiklerinde hepsini tekmelemekten başka çaresi yoktu. Bu canavarlar düşük seviyeli olsalar da, onların sonu asla gelmemişti ve yine de bilinçsiz bir Luo Binghe’ye tutunması gerekiyordu. Bir kez tökezledi ve bir an için onu sabit tutamadı ve Luo Binghe’nin kafasının bir kez daha duvara çarpmasına neden oldu.
“Patlama” son derece acı verici geliyordu. Sorunlu olan Shen Qingqiu, Luo Binghe’nin başını yastıklamak için elini kullandı. Tekrar etrafı yokladı ve büyük bir yumru şişmiş gibi hissetmekten kendini alamadı. Shen Qingqiu, bu çocuğun kafasına o kadar sert vurmasa iyi olur ki sonunda beyin sorunlarıyla, bu ateşle ve ortalıkta savrularak biter!
Küçük iblisler baş belasıydı. Son Nefes Mumlarıyla dolu bu mezar geçidinde kalmaya devam ederlerse, sadece Kör Cesetlerin bitmeyen akışını çekerlerdi. Pozisyon değiştirdi ve Luo Binghe’nin kollarından birini omzunun üzerinden kaldırdı ve onu büyük adımlarla ileri doğru çekti. Kör Cesetler birkaç metre geride savrulmuştu ama Son Nefes Mumları onun hızlı nefesleriyle yanmaya devam ederek gölgelerini aydınlatarak saklanacak hiçbir yer kalmamasını sağladı. Kör Cesetler yetişemese de, bir köşeyi dönüp küçük bir mezar odasının yanından geçene kadar onu ve Luo Binghe’yi amansızca takip etmeye devam ederken o da onları başından savamadı.
Burası büyük ihtimalle bir hazırlık odasıydı. İçerideki tabutlar son derece dağınık bir şekilde etrafa saçılmıştı ve bazılarının üzerindeki örtüler bile yere devrilmişti. Hiç onurlu ya da asil görünmüyordu. Shen Qingqiu aceleyle Luo Binghe’yi içeri sürükledi ve sırayla her birini kontrol etti. Bazılarının içinde garip pozisyonlarda yatan kurumuş cesetler vardı, ama bazıları da tamamen boştu.
Mezar odasının dışından gelen hırıltılı sesler gitgide yakınlaştı ve yerdeki uzun ve dağınık gölgeler kaotik bir şekilde iç içe geçti. Shen Qingqiu, durumun umutsuz olduğunu gördü ve taş bir tabutun içine atladı. Başlangıçta Luo Binghe’yi farklı bir tabutun içine tıkmak istiyordu ama artık buna vakti yoktu. Luo Binghe’ye sıkıca sarılan Shen Qingqiu, ikisini ters çevirdi ve aynı anda taş bir tabuta düştüler.
Dipte yumuşak bir yastıklama olmasına rağmen, Shen Qingqiu o kadar sert indi ki yıldızları gördü. Luo Binghe üstte, Shen Qingqiu alttaydı. Ağır bir şekilde ezilmişti ve neredeyse nefes alamıyordu.
Bu çocuk büyürken ne yedi! Oldukça zayıf görünüyordu, öyleyse neden bu kadar ağırdı!
Tabut kapağının yarısı düzgün kapatılmamıştı. Shen Qingqiu, onu kapatmak için elini uzatmak üzereydi ki, dışarıdan gelen soluk yeşil ışık sallandı ve çok sayıda çarpık gölge tavana yansıdı.
Kör Cesetler içeri girmişti.
Yavaşça mezar odasına girdiler. Keskin tırnakların taş tabutların yüzeyini kazıyarak çıkardığı sesin yanı sıra ara sıra gelen hafif çarpma sesi de Shen Qingqiu’nun kanını dondurdu.
Ama Son Nefes Mumlarının kesinlikle saklanmayacağı bir yer varsa, o da bir tabuttu. Işık kaynağı olmadığı sürece bu kör yaratıklar onları yakalayamazdı.
Shen Qingqiu sırt üstü yatarak sakinliğini korudu. Luo Binghe, başı Shen Qingqiu’nun omzunun çukuruna gömülmüş, yüzüstü, onun üzerine bastırdı. Sıcaklık Shen Qingqiu’nun boynuna yayıldı, o kadar sıcaktı ki rahatsız ediciydi. O bile rahatsız hissetti, bu yüzden Luo Binghe doğal olarak daha da rahatsız olmalı.
Neyse ki Luo Binghe’nin elleri soğuktu ve başı sıcaktı. Alnının ısısını düşürmek için kendi elini de kullanabilirdi. Shen Qingqiu bunun iyi bir fikir olduğunu düşündü ve Luo Binghe’nin bileğini tutup kaldırmak üzereydi ki vücudu aniden kaskatı kesildi.
Tabutun üzerinde tuhaf bir şekilde uzun tırnakları olan beş kurumuş, kemikli parmak belirdi.
Neden bu kadar dikkatli ve derinlemesine aramaları gerekiyordu? Kör Cesetlerin IQ’larının çok düşük olması gerekmiyor muydu? Işık yaymayan her şeyi görmezden gelmediler mi!!!
Shen Qingqiu aniden yanağının yanında hafif kırmızı bir ışık yayan bir şey olduğunu fark etti.
Yan tarafa baktı. Luo Binghe’nin gözleri kapalı olmasına rağmen alnındaki Şeytani İşaret çoktan cisimleşmişti. Alnındaki kırmızı desen şu anda nefesiyle birlikte parlıyor ve soluyordu. Kırmızı ışık daha sonra söndü ve parladı.
Bu işaretin Luo Binghe’nin soyunun sembolü olduğunu bilmesine rağmen, bu kadar dikkat çekici bir şekilde parlamasına gerek yoktu, değil mi! Ultraman1’in bir canavarla savaşırken son kritik ana ulaştığı ve yeterli enerjisi kalmadığı her seferinde ışık yakmaya başlamasına neden bu kadar benziyordu?
O feci işareti kapatmak için elini serbest bırakamadı. Bilinçsizce aniden başını çevirdi ve dudaklarını Luo Binghe’nin parlak ve temiz alnına bastırdı.
Aslında Luo Binghe’nin alnını öpüyormuş gibi görünüyordu. Ancak, bunun gibi olağandışı durumlarda bu kadar önemsiz ayrıntıları önemsemeye gerek yoktu! Hayatları daha önemliydi!
Tırnakları pislikle dolu ve etrafına birkaç tutam saç dolanmış o solmuş ve kurumuş el, yavaşça taş tabutun içine uzanıp el yordamıyla dolaşırken titriyordu. Tabutun içindeki boşluk dardı ama çok derindi. Kör Ceset el yordamıyla bu menzili korumaya devam ettiği sürece, yine de alttaki iki kişiye dokunamazdı.
Ama bu el zerre kadar geri çekilmedi. Eli aşağı ve aşağı hareket ettikçe, Shen Qingqiu daha da gerginleşti. Shen Qingqiu dişlerini gıcırdatıp neredeyse uyuşmuş olan sağ elini çekip Luo Binghe’nin sırtının hala oldukça sağlam olan bir bölgesine bastırdığında, Luo Binghe’nin sırtına dokunmak üzereydi.
Bu itme ile Luo Binghe’nin üst yarısı tamamen ona baskı yaptı. Başlangıçta, aralarında hala küçük bir boşluk vardı, ama şimdi ikisi temelde tek bir kişiydi, göğüs göğüse, mide mideye.
Mide doğal olarak insan vücudunun en yumuşak bölgesi olmalı ama Luo Binghe’nin karnı Shen Qingqiu’nun karnına korkunç bir şekilde saplandı. Ne kadar bastırırsa, Luo Binghe’nin kesinlikle sekizli paket olduğuna o kadar ikna oldu. Birini öldürmek yeterince zordu.
El, Luo Binghe’nin sırtından bir saç teli uzakta dursa da bunun yerine yön değiştirdi ve yana doğru hareket etmeye başladı.
Shen Qingqiu onun Luo Binghe’nin baldırına değmek üzere olduğunu görünce kalbini katılaştırdı ve bacaklarını ayırarak Luo Binghe’nin sol bacağını onunkilerin arasına inmesine izin verdi.
Kapladıkları alanı zaten mutlak minimumuna sıkıştırmıştı, gerçekten daha fazla sıkıştıramazdı!
Kör Ceset uzun bir süre titreyerek etrafını hissetti. Hiçbir şeye dokunmadı ve çok yavaş geri çekildi.
Shen Qingqiu, Kör Cesetler memnuniyetsizlikle homurdanarak mezar odasından ayrıldığında rahat bir nefes aldı ve tüm kalabalık uzaklaştı.
Şu anki konumları gerçekten fazla yakışıksızdı. Biri başını kaldırıp onları görse, Shen Qingqiu’nun kesinlikle arzuyla yanan biri olduğunu, Luo Binghe’yi bırakmaya niyeti olmadan sıkıca tuttuğunu, sanki onu kucağına almak için elinden gelen her şeyi yapıyormuş gibi düşünürlerdi. Luo Binghe’yi desteklemek ve oturmak üzereydi ki mezar odasının içinde aniden bir ses yankılandı.
“Bu kadar erken gevşemek, gerçekten çok erken değil mi?”
Sesi yaşlıydı, alaycı bir ton vardı. Shen Qingqiu hemen Xiu Ya kılıcını aldı ve ters dönerek Luo Binghe’yi altına bastırdı. Kılıcını önünde tutarak ihtiyatla doğruldu. “DSÖ!”
Kör Cesetler çoktan uzaklaşalı çok olmuştu. Mezar odası tamamen boştu, buz gibi soğuk taş tabutlardan başka hiçbir şeyle dolu değildi.
… ona bir tabuttan canlandırılmış başka bir ceset olduğunu söyleme. Az önce kontrol etti━temelde hepsi kurumuş cesetlerdi!
Ses tekrar konuştu. “Beni görmeni istemiyorsam, tüm Kutsal Anıtkabir’i devirsen bile beni görme umudun yok demektir.”
Shen Qingqiu bunu duyduğunda, bu sesin çok tanıdık geldiğini hissetti. Bunu kesinlikle daha önce bir yerde duymuştu ve sadece bir kez değil. Ruhsal bir ışıkla kılıcını kınına soktu ve “O sadece Rüya Şeytanı Yaşlı olduğu için şov yapmaya gerek yok” dedi.
Konuşmasını henüz bitirmişti ki, lüks giysiler içindeki yaşlı bir adam birdenbire odanın ortasında belirdi, gözleri bir atmacayı andırıyordu. Bir tabutun üzerine bağdaş kurarak oturdu ve kibirli bir şekilde Shen Qingqiu’ya baktı. “Aslında beni hala hatırlıyorsun.”
Shen Qingqiu: “Yaşlı Rüya Şeytanı önümde göründüğüne göre, şu anda rüya görüyor olmalıyım.”
Daha önce Dream Demon, dreamscape’de yalnızca siyah bir sis topu olarak görünebiliyordu, ancak şimdi bir insan şekline dönüşebiliyordu. Görünüşe göre Luo Binghe’nin cesedini ödünç aldıktan sonra oldukça iyileşmişti. Shen Qingqiu, yeni gelenin kesinlikle Luo Binghe’nin tarafında yer alacak yaşlı bir dede olduğunu görünce gerçekten rahatladı.
Rüya Şeytanı burnunu çekti. “Ancak, şu anda ikinizin içinde bulunduğunuz çıkmaz bir rüya değil.”
Shen Qingqiu: “Luo Binghe’nin rüya manzarasına girip onu uyandırmak için Yaşlı Rüya İblisi’nden yardım istemek mümkün mü?”
Rüya İblisi, “Onu uyandıramam” dedi.
“Ah?” Shen Qingqiu biraz paniğe kapıldı ve neredeyse “Neden olmasın!” Luo Binghe’nin beyni ateşten hasar görmüş müydü?
Rüya İblisi kayıtsız bir şekilde, “Giremem. Bu veletin ilkel ruhu şu anda kaos içinde. Yoğun sis katmanlarıyla tamamen boş ve uyanamadığı bir rüyanın içine düştü. Sadece bununla karşılaştım. Daha önce iki tip insanın rüyasında böyle bir durum vardı.Biri ciddi bir hastalıktan ölümün eşiğine gelenlerdi.”
İyi bir şey söylemeyecek gibiydi. Ama birinci tür ciddi bir hastalıktan ölmek üzereyse, ikinci tür daha da kötü olamazdı. Shen Qingqiu sabırla sordu, “Yani diğer tip?”
“Zihinsel engelliler.”
“…”
Rüya Şeytanı, “Bu veletin hakkını veriyor. Son beş yılda, tüm gün boyunca ruhu çağırmak için enerjisini boşa harcıyor ve geceleri rüyasında kendi yarattıklarını pervasızca katlediyor. Ona bunu yapmasının uzun zaman önce talimat verdim. kendi ilkel ruhunu yok etmekle aynı şey olabilir.Er ya da geç bu gün gelecekti.Geçen birkaç gün boyunca senin et Tohum bedenini korumak için ruhsal enerjisini boşa harcadı ve o iblis kılıcı sadece bir fırsat bekliyordu. Dahası, zorla Kutsal Mozole’ye girdi ve iblis ırkının nesillerdir gördüğü en yetenekli torunla doğrudan karşı karşıya geldi.”
Shen Qingqiu, Xiu Ya kılıcını o kadar sıkı kavradı ki canı yandı. Tabutta bilinçsizce yatan Luo Binghe’ye baktı ve “… Elder’ın da onu uyandırmasının bir yolu yok mu?” dedi.
“Ben bir şey yapamam.”
Shen Qingqiu ellerini saygıyla ona doğru kavuşturdu ve sessizce tabuta geri döndü.
Rüya Şeytanı tek kaşını kaldırdı. “Ne yapıyorsun?”
Shen Qingqiu cevap verdi, “Uyuyorum. Ben uyanana kadar.”
Rüya İblisinin kafasındaki damarlar şişti. “Beni görmezden gelmeye cüret mi ediyorsun?”
Shen Qingqiu gözlerini kapattı. “Elder zaten hiçbir şey yapamayacağını söylediğinden, elbette, sadece uyanıp onu güvenli bir şekilde gönderene kadar bekleyebilirim.”
Rüya Şeytanı homurdandı. “Klanımın yasak bölgesi olan Kutsal Mozole son derece tehlikeli. Ayrıca sizi bekleyen iki belalı karakter var. Onu tek başına koruyamazsın.”
Bu doğruydu, çok doğru.
Shen Qingqiu gözlerini açtı ve içini çekti. “Ama şu anda benim dışımda onun Shizun’u Luo Binghe’yi başka kim koruyabilir━ya da demeliyim ki koruyacak?”
Kaotik duygular yoğun ve hızlı geldi. Shen Qingqiu’nun düşünceleri kargaşa içindeydi ama bir konuda çok netti: Ne olursa olsun Luo Binghe’yi burada ölüme terk edemezdi.
Rüya İblisi soğuk bir şekilde, “Bunca yıldan sonra, nihayet bir kez daha bu veledin senin öğrencin olduğunu ve senin de onun Shizun’u olduğunu kabul etmeye razı mısın?” dedi.
Shen Qingqiu: “Gerçekten de çok uzun zaman oldu.”
Hâlâ Rüya İblisi’nin kendisiyle gizemli bir şekilde alay etmeye devam etmesini bekliyordu ama o yaşlı adam aniden içini çekti. “Bu velet uyanıp az önce söylediklerini duyabilseydi, acaba ne kadar mutlu olurdu” dedi.
Büyükbaba, her cümlende böyle kasvetli konuşamaz mısın?
Shen Qingqiu’nun yüzü siyah çizgilerle doluydu. “Uyanabilseydi” derken neyi kastetmişti? Bu tür bir ölüm kalım meselesi belirsiz tonu onu daha da tedirgin etti, tamam mı!
Rüya İblisinin öfkesi aniden yükseldi ve yüksek sesle bağırdı, “Ben açıkça bu veledin Shifu’suyum, ona ne çok şey öğrettim?! Ah?! Gökyüzünün altındaki her şeyi bilme yeteneği, insanların kalplerini kontrol etme yöntemi! Ama bana Shifu demeyi reddediyor, tek söylediği ‘Yaşlı’, ‘Yaşlı’! Sen ona birkaç yüzeysel dövüş hareketi ve bir iki kaba zihinsel gelişim yöntemi öğreten ortalama bir gelişimcisin, ama yine de senin peşinden koşuyor. Ağlıyor ve Shizun’u çağırıyor! Çıldırtıcı!”
Öfkesini çoktan bastırmıştı ve şimdi ikisini aynı tabutta yatarken görünce, sahneyi giderek daha saldırgan buldu. Yaşlı gözleri bundan kör olmak üzereydi ve son derece mutsuzdu, bu yüzden çok huysuzdu. Shen Qingqiu da mutlu değildi. Rüya Şeytanının Cang Qiong Dağı’nın kılıç tekniklerini yüzeysel dövüş hareketleri olarak adlandırmasından rahatsız olmuştu. Karşı koymak üzereydi ki, Rüya İblisi tabutun üzerinde ileri geri yürümeye başladı, ellerini arkasında, heyecanla şöyle dedi: “Seni o zamanlar rüya sahnesinde gizlice ortadan kaldırmış olsaydım, bu tür bir olay olmazdı. bugün oldu. Bu velet aslında önünde büyük umutlar olan bir yetenekti, ama seninle tanıştığı an o kadar işe yaramaz biri oldu ki, insanları kızdırmaktan başka bir işe yaramadı. O da inatla senin önünde rol yapmaya devam ediyor. hiçbir şey hissetmiyormuş gibi yapmak! Bana kalsa ya seni öldürmeli ya da öldürmeli. Böyle yaygara koparmak, arada bocalamak━gördüğünde insanı gerçekten çıldırtıyor!!”
Shen Qingqiu gerçekten sadece kulaklarını kapatıp diğerinin ağzını mühürlemek istiyordu. Luo Binghe’nin huzur içinde uyuyan yüzüne baktı ve Luo Binghe’nin ağladığı bir görüntü kısa bir süre zihninde belirdikten sonra hemen bakışlarını kaçırdı. “Benim önümde böyle şeyler söylemen pek iyi değil, değil mi Kıdemli? Azarlaman bitti mi? Azarlıyorsan, beni uyandırabilir misin?”
Dream Demon’ın hala şikayetleri vardı. “Uyandın mı? Uyansan da nasıl çıkacağını bilmiyorsun. Açtığı giriş çoktan kapanmış.”
Shen Qingqiu: “Neden onu tekrar açamıyorum? Luo Binghe’nin Kara Ay Gergedan Pitonlarını kullanarak bariyeri aştığı yere gitmek için hangi yöne gitmem gerektiğini lütfen Kıdemliden rica edebilir miyim?”
Bakışları Luo Binghe’nin belindeki Kalp Şeytanı kılıcına takıldı. Az önce açılmış olan giriş, kaçınılmaz olarak hala zayıf olacaktı. Tekrar kesmek için Xin Mo kılıcını kullanırsa, belki bir kez daha açabilirdi. Rüya Şeytanı onun bakışlarını takip etti. Açıkça anladı ama ikna olmadı. “Bu kılıç, onu kullanmanıza izin vermeyebilir.”
Elbette Shen Qingqiu da bunu biliyordu. Sessizce dişlerini sıktı ve ağır ağır, “Başka çare yok. Hala denemem gerekiyor,” dedi.
Uyandığında, hâlâ taş tabutun içinde yatıyordu ve Luo Binghe de hâlâ ona sıkıca tutulmuş, itaatkar bir şekilde onun üzerinde yatıyordu.
Tanrıya şükür, o rahatsız edici eski Rüya Şeytanı ruhu sonunda gitmesine izin vermeyi kabul etti. Shen Qingqiu tek bir hareketle doğrulmak üzereydi ki sağ bacağı aniden uyluğunun iç kısmına sertçe saplanan bir şeye sürtünür gibi oldu.
Shen Qingqiu ilk başta bunun bir kılıç kabzası olduğunu düşündü ve dalgın bir şekilde onu kenara itmek için elini uzattı. Sistem’in duyurusu aniden patladığında, tam ona dokunmuştu:
[YOOOOOOO~~Harika puan +1000┏(┏^q^)┓~ “Fiziksel İlişki Geliştirme” başarısını elde ettiğiniz için tebrikler!!!]
Hemen, Shen Qingqiu’nun bedeni de sertleşerek kurumuş bir cesede dönüştü.
“Fiziksel İlişki Geliştirme”? Öyle miydi?
Tekrar aşağı baktı. Ancak o zaman bu “kılıç kabzasının” gerçekten dikkate değer bir şey olduğunu anladı.
Gökyüzü sütunu2 ah!!!!!!!!!!!! Gökyüzü direğiydi ah!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Shen Qingqiu önce birini sonra da kendini öldürmek istedi!
Bir süre şaşkınlık içinde oradan oraya savrulduktan sonra elini yüzüne vurarak kendini rahatlattı: Kutsal Anıt Mezar’da gece ve gündüz ayrımı yoktu, bu yüzden belki de şu anda dışarıda sabahtı?! Düzenli bir fenomendi, düzenli bir fizyolojik fenomen!
Kendi kendine giderdi değil mi?! Genel olarak konuşursak, işler böyle çalıştı!
Ama bunu bu şekilde görmezden gelmek de çok acınası görünüyordu!!!
Acınası olsa bile, hiçbir şey yapılamazdı. Bu tür bir durumda onu ovmasına yardım edebilecek gibi değil, değil mi?!?!
Görmemiş gibi yaptıysa affedilmeli değil mi?!?!?!