Charles Darwin'in ayak izlerini takip etmek için Galápagos Adaları'na 5.000 millik yolculuk yaptığım dokuz zamandan beri, edindiğim en kalıcı izlenim, hayatın kırılganlığına dair. Bir kişi Galápagos Ulusal Park Servisi tarafından oluşturulan turistik patikalardan herhangi birinden inip bu adalardan birinin evcilleştirilmemiş iç kısmına girdiği anda, yoğun, ekvator güneşi altında ölüm riski vardır. Charles Darwin Araştırma İstasyonu'nun bulunduğu Santa Cruz Adası'nda 1990'dan beri 17 kişi kayboldu. Daha sonra çoğu, yoğun çalılıklar ve engebeli volkanik arazide umutsuzca kaybolduktan sonra canlı bulundu. Ama bazıları telef oldu. Biri, 1991'de Santa Cruz'daki Kaplumbağa Koruma Alanı'nda yolunu kaybeden genç bir İsrailli turistti. İki ay süren yoğun arama onu bulamadı. Aslında, bazı araştırmacılar kendilerini kaybettiler ve kurtarılmak zorunda kaldılar. Sonunda balıkçılar genç adamın cesedini buldu. Eski bir İsrail tank komutanı, fiziksel olarak en iyi durumdaydı, ancak kavurucu sıcağa ve tatlı su eksikliğine yenik düşmeden önce sadece altı mil gitmeyi başardı. Kaplumbağa Koruma Alanı'ndaki bir tabela açıkça diyor ki: Dur. Bu noktanın ötesine geçmeyin. Ölebilirdin.
İlgili İçerik
Bu, Charles Darwin'in Eylül 1835'te HMS Beagle'ın diğer mürettebat üyeleriyle birlikte Galapagos Adaları'na vardığında adım attığı, güneşte pişmiş lav, dikenli kaktüs ve karışık çalıların aldatıcı bir şekilde tehlikeli dünyasıdır. Beagle'ın kaptanı Robert FitzRoy, çorak volkanik manzarayı Pandemonium için uygun bir kıyı olarak tanımladı. 26 yaşındayken Darwin, Beagle'ın Güney Amerika kıyılarını araştırmak ve dünya çapında bir dizi boylamsal ölçüm yapmak üzere beş yıllık görevinin bir parçası olarak Ekvator'un yaklaşık 600 mil batısında Ekvator'un üzerinde bulunan takımadalara gelmişti. Darwin'in bu olağanüstü adalara yaptığı beş haftalık ziyaret, şimdi onun adını taşıyan bilimsel devrimi hızlandırdı.
Darwin'in devrimci teorisi, yeni türlerin Tanrı tarafından -sonsuza dek değişmez- yaratılmış olmaktan ziyade, bir evrim süreciyle doğal olarak ortaya çıkmasıydı. Darwin'in zamanının köklü yaratılışçı teorisine göre, birçok türün -çift kabuklu kabuğunun menteşeleri ve havayla dağılan tohumların kanatları ve tüyleri gibi- mükemmel uyarlamaları, bir tasarımcının her türü kendi amaçları için yarattığının ikna edici kanıtlarıydı. Doğa ekonomisinde amaçlanan yer. Darwin, Genesis'teki İncil açıklamasıyla desteklenen bu teoriyi, Galapagos Adaları'ndaki deneyimleri biyolojik dünya hakkındaki bu düşünce biçimini baltalamaya başlayana kadar tüm kalbiyle kabul etmişti.
Galapagos Adaları, yakın jeolojik geçmişte (adaların en eskisi okyanustan sadece üç milyon yıl önce ortaya çıktı) volkanik patlamalar tarafından oluşturuldu ve Darwin, uzak ortamın hayata yeni bir başlangıç sunmuş olması gerektiğini fark etti. Her yüksekliğin kendi krateriyle taçlandığını ve lav akıntılarının çoğunun sınırlarının hâlâ farklı olduğunu görünce, jeolojik olarak yakın bir dönemde, kesintisiz okyanusun burada yayıldığına inanmaya yönlendirildik, diye yazdı Araştırmalar Dergisi. Bu nedenle, hem uzayda hem de zamanda, yeni varlıkların bu dünyadaki ilk görünüşü olan o büyük gerçeğe - o gizemlerin gizemine - biraz yaklaştırılmış gibi görünüyoruz.
Darwin kendi kendine, bu adalara ilk olarak yaşam nasıl geldi diye sordu. Daha sonra, bu adaların doğal tarihinin son derece merak uyandırıcı olduğunu ve ilgiyi hak ettiğini belirtti. Organik üretimlerin çoğu, başka hiçbir yerde bulunmayan yerli kreasyonlardır. Yine de tüm yaratıklar, Amerika kıtasından gelenlerle belirgin bir ilişki gösterdi. Darwin, yeni Galápagos türlerinin, Orta ve Güney Amerika'dan tesadüfi koloniciler olarak başlamış ve daha sonra Galapagos'a geldikten sonra atalarının stoklarından ayrılmış olması gerektiğini düşündü. Darwin, adadan adaya seyahat ederken, evrimin her adada bağımsız olarak ilerlediğini ve yeni gibi görünen türler ürettiğini gösteren cesaret verici kanıtlarla da karşılaştı.
Güney Amerika kıtasından gelen diğer kanıtlar, türlerin ne coğrafi alanda ne de paleontolojik zamanın derinliklerinde istikrarlı görünmediğini gösterdi. Ancak Galapagos Adaları'ndan gelen özellikle ikna edici kanıtlar, Darwin'i ve yaşam bilimini modern çağa fırlattı. Daha sonra, evrim konusundaki cüretkar onayına, türlerin doğal seleksiyon yoluyla geliştiğine dair çok önemli bir kavrayışı ekledi: çevrelerine daha iyi adapte olan varyantların hayatta kalma ve üreme olasılığı daha yüksektir. Sonunda 1859'da Doğal Seleksiyon Yoluyla Türlerin Kökeni Üzerine'yi yayımladığında, Darwin'in devrim niteliğindeki teorileri yalnızca yaşam araştırmalarını yeniden şekillendirmekle kalmadı, aynı zamanda Galapagos Adaları'nı kutsal bir bilimsel zemin haline getirdi.
Otuz yıldan fazla bir süre önce, Darwin'in yaşamından ve özellikle de dünya çapındaki tarihi yolculuğundan büyülendim. Harvard'da lisans dersi aldığım evrimsel biyolog Edward O. Wilson ilgimi öğrendiğinde, Galapagos Adaları'na gitmemi önerdi ve Darwin'in yolculuğuyla ilgili bir belgeselin finanse edilmesine yardım etti. 1968'deki ilk seyahatim, Galapagos'ta organize turizmin başlamasından iki yıl önceydi. Sadece adalara gitmek
bir meydan okumaydı. Ekvador'daki Guayaquil'den keşif gezimiz, II. Dünya Savaşı döneminden kalma bir amfibi, çift motorlu devriye uçağı olan PBY ile uçtu. File ağlardan yapılmış koltuklara oturduk. Uçağın alt takımında, aşağıdaki okyanusa kadar tüm yolu görebildiğim çok sayıda delik vardı. Bu son derece güzel adaların bende bıraktığı etki silinmezdi (Fernandona adasını oluşturan yanardağ, ziyaretimiz sırasında muhteşem bir patlama yaptı).
Sekiz seferden sonra, bu adaların Darwin üzerindeki olağanüstü etkilerini belgelemek ve aynı zamanda Darwin'den bu yana ekolojik değişiklikleri incelemek için bu adalara çekilmeye devam ediyorum. Organize turizmin gelişiyle birlikte çok şey değişti. Şimdi, her gün iki ila dört yolcu uçağı Galápagos'a uçuyor ve yılda toplam yaklaşık 100.000 turist getiriyor. Charles Darwin Araştırma İstasyonu'na ev sahipliği yapan Puerto Ayora, ilk ziyaretim sırasında orada yaşayan sayının neredeyse on katı olan yaklaşık 15.000 kişilik nüfusuyla hızla gelişen bir turist durağı. Turistler adalar çevresinde organize turların keyfini çıkarırken, Milli Park Servisi tarafından özenle seçilen 60 bölge ile sınırlıdır ve onları zarar görmemesi için açıkça işaretlenmiş patikalarda kalmaları gerekir.
Darwin'in tarihi ziyaretinin öğrencisinin karşı karşıya olduğu iki ana soru: Darwin nereye gitti ve ziyareti bilimsel düşüncesini tam olarak nasıl etkiledi? İlkini yanıtlamak, zengin bir belgesel kaynak deposu sayesinde, düşündüğünüzden daha kolay çıkıyor. İngiliz Donanması ayrıntılı kayıtlar tutma konusunda bir tutkuya sahipti ve Beagle'ın yolculuğu üç gemi günlüğünde, Kaptan FitzRoy'un kişisel anlatısında, Beagle subayları tarafından yapılan bir dizi mükemmel haritada ve mürettebat üyelerinin çeşitli suluboya ve eskizlerinde anlatılıyor. Ayrıca Darwin'in 100 sayfadan fazla yayınlanmamış not ve 80 sayfadan fazla yayınlanmış materyal içeren bir düzine kadar saha gezisine ilişkin kendi kapsamlı kaydından da yararlanabiliyoruz.
Beagle'ın günlükleri, beş yıl boyunca, genellikle saatlik olarak, geminin nerede olduğunu ve ne yaptığını kaydetti. 15 Eylül 1835'te Galapagos'ta karanın ilk görülmesinden iki gün sonra, Beagle, şimdi San Cristóbal olarak bilinen Chatham Adası'ndaki Stephens Körfezi'ne demir attı. (Peru'da İnka altını ve gümüşü arayan İspanyollar ve bu zenginlikleri İspanyollardan çalmaya niyetli İngiliz korsanlar da dahil olmak üzere tüm adalara ilk ziyaretçileri tarafından İspanyolca ve İngilizce isimler verildi.) Bu demirleme alanından, Beagle subayları bir kayıt kaydettiler. K10ºD'den Kicker Rock'a, kıyıdan yaklaşık dört mil uzakta 470 metrelik etkileyici bir adacık ve K45ºD'den 516 metrelik bir tüf krateri olan Finger Hill'e. Bir harita üzerinde çizildiğinde, bu iki yatağın kesiştiği yer, Beagle'ın demirleme noktasını gösterir. Darwin'in günlüğündeki ve bilimsel notlarındaki açıklamalarıyla birlikte Beagle'ın kayıtlarındaki diğer yönleri kullanarak, Darwin'in beş haftalık ziyareti sırasında neredeyse tüm iniş alanlarını ve iç gezilerini yeniden inşa etmek mümkündür. Bunlar, uzak veya potansiyel olarak tehlikeli yerlerde bulunan ve bu nedenle turistlere yasak olan birçok bölgeyi içerir.
Beagle takımadalar boyunca doğudan batıya doğru yol alırken, Darwin büyük adalardan dördünü ziyaret etti ve burada dokuz farklı bölgeye indi. Darwin, San Cristóbal'da özellikle engebeli kuzeydoğu kıyısındaki yoğun Kraterleşmiş bir bölgeye çekildi. Darwin'in bildirdiğine göre, adanın bu bölümünün tüm yüzeyi, yeraltı buharları tarafından bir elek gibi geçirilmiş gibi görünüyor: burada ve orada lav, yumuşakken, büyük baloncuklara üflendi; diğer kısımlarda ise benzer şekilde oluşturulmuş mağaraların tepeleri çökerek kenarları dik yuvarlak çukurlar bırakmıştır. Pek çok kraterin düzenli biçiminden, ülkeye yapay bir görünüm verdiler, bu da bana Staffordshire'ın büyük demir dökümhanelerinin en kalabalık olduğu kısımlarını canlı bir şekilde hatırlattı.
Darwin, San Cristóbal'ı keşfederken, kendisi için yeni olan birçok kuş ve hayvanla karşılaştı. Meraklı bir şahini silahının namlusuyla bir daldan iterek ve elleriyle ya da şapkasıyla küçük kuşları yakalamaya çalışırken, kuşların olağanüstü uysallığına hayret etti. Ayrıca, bu adalardaki sürüngenlerin çarpıcı hakimiyetine de dikkat çekti ve bu da takımadaları zamanda geriye yolculuk gibi gösteriyordu. Kıyı şeridinde korkunç görünümlü deniz iguanaları vardı - dünyanın tek okyanus aşan kertenkeleleri. Karada, Beagle mürettebatı, deniz kuzenleriyle yakın müttefik olan büyük kara iguanalarıyla karşılaştı; birkaç küçük kertenkele; bir yılan; ve dev kara kaplumbağaları, ardından adalara ad verilir. (Eski İspanyolca kelime galápago, kaplumbağa kabuğunun şekline benzeyen eyer anlamına gelir.)
San Cristóbal'daki kısmen bitki örtüsüyle kaplı bir lav alanının ortasında Darwin, her biri 200 pounddan daha ağır olan iki devasa kaplumbağa buldu. Biri, bir kaktüs parçası yiyordu ve ben ona yaklaşırken kaktüs bana baktı ve yavaşça uzaklaştı; diğeri derin bir tıslama yaptı ve kafasını içeri çekti. Siyah lav, yapraksız çalılar ve büyük kaktüslerle çevrili bu devasa sürüngenler, bazı tufan öncesi hayvanlara benziyordu. Darwin, bu dev sürüngenlerin toplamda, tuhaf Cyclopean sahnesine dramatik bir şekilde katkıda bulunduğunu düşündü.
Floreana, Darwin'in ziyaret ettiği dört adadan sonrakiydi. Galapagos'taki ilk yerleşim, orada Ekvador'dan hükümlüler tarafından doldurulan, sadece üç yıl önce kurulmuştu; Birkaç yıl sonra, bazı hoşnutsuz mahkûmların yerel valiye karşı silaha sarılmasından sonra çöktü. Darwin özel günlüğünde Floreana'da, bu adadaki tüm hayvanları, bitkileri, böcekleri ve sürüngenleri gayretle topladım ve şunu ekledi: bu takımadaların varlıkları eklenmelidir. Hala bir yaratılışçı gibi düşünen Darwin, egemen biyolojik paradigma içinde adaların garip sakinlerini anlamaya çalışıyordu.
Isabela'daki Tagus Koyu'nda kısa bir mola verdikten sonra Beagle, Santiago'ya doğru yola çıktı. Darwin, üç mürettebat üyesi ve hizmetçisi Syms Covington, Beagle tatlı su elde etmek için San Cristóbal'a dönerken, örnekleri toplamak için dokuz gün kaldı. Kaplumbağa avlamak için gönderilen Floreanalı bir yerleşimcinin rehberliğinde Darwin, nemli bölgede örnek toplamak için iki kez yaylalara çıktı. Orada kaplumbağanın alışkanlıklarını oldukça ayrıntılı bir şekilde incelemeyi başardı.
Bulduğu bu hantal devler, adanın her yerinden, zirveye yakın birkaç küçük kaynaktan su içmek için geldiler. Dev sürülerinin, susuzluklarını gidermek için herhangi bir seyirciden bağımsız olarak, boyunlarını uzatmış, başlarını suya gömerek gelip gittikleri görülüyordu. Darwin, kaplumbağaların bir dakikada kaç kez yuttuklarını (yaklaşık on) saydı, ortalama hızlarını (dakikada altı yarda) belirledi ve diyetlerini ve çiftleşme alışkanlıklarını inceledi. Dağlık bölgelerdeyken Darwin ve arkadaşları yemeklerini yalnızca kaplumbağa etiyle yiyorlardı. Kabuğunda kavrulduğunda veya çorba haline getirildiğinde çok lezzetli olduğunu belirtti.
Darwin, örnek toplamadığı zamanlarda adaların jeolojik özelliklerini, özellikle de Buccaneer Cove'daki kamp alanının yakınındaki belirgin tüf konilerini anlamaya çalışmak için zaman ayırdı. 1000 fitten fazla yükselen bu tür kumtaşı benzeri yapıların kendine özgü özelliklerini denizaltı lav ve çamur püskürmelerine borçlu olduğunu takdir eden ilk jeologdu; yüksek sıcaklıklarda deniz suyuyla karışarak havaya fırlayan ve karaya yağarak devasa kül konileri oluşturan küçük parçacıklar üretirler.
17 Ekim'de Darwin ve Santiago'daki dört arkadaşı, bir haftalık numunelerle Beagle'a yeniden bindi. Gemi sonraki iki günü en kuzeydeki iki adanın araştırmasını tamamlayarak geçirdi ve ardından takımadalara vardıktan 36 gün sonra (karada 19 gün geçirdi), Beagle Tahiti'ye doğru yola çıktı. Darwin henüz tam olarak takdir etmemiş olsa da, bilimde bir devrim başlamıştı.
Darwin'in yolunu izleyen kişi, onun yayınlarının okuyucuları tarafından kolayca anlaşılmayan, üstesinden geldiği zorluklar anlaşılır. Galapagos'ta doğa yürüyüşü yaparken, her şey kişinin ne kadar su taşıyabileceğine göre belirlenir, bu da her geziyi yaklaşık üç günle sınırlar veya daha uzun geziler için bir rota boyunca yiyecek ve su depolamayı gerektirir.
Darwin için, bugün sahip olduğumuz alüminyum çerçeveli sırt çantaları ve plastik su kapları gibi hafif ekipmanlara sahip olmadığı için, böyle bir lojistik daha da sorunlu olurdu. Darwin, hizmetçisinin yardımıyla jeolojik çekicini, eğimleri ölçmek için bir klinometreyi, kuşları toplamak için bir av tüfeğini, bir pusulayı, bitki preslerini, kemirgen tuzaklarını, numune şişelerini, omurgasızları korumak için şarap ispirtolarını, bir defter, bir uyku tulumunu getirirdi. , yiyecek ve tabii ki su. Darwin, (belki de önceki dört yıl boyunca Güney Amerika'daki kapsamlı saha çalışmasından sonra sahip olduğu mükemmel fiziksel kondisyonunu yansıtan) karakteristik bir ifadeyle, Santiago'nun zirvesine yapılan 3000 metrelik tırmanıştan yalnızca yürüyüşün uzun olduğunu yazmıştı. 2004 yılında bu rota boyunca kendi tırmanışımız sırasında, hepimiz yaklaşık 70 pound toplarken, keşif arkadaşlarımdan biri sıcaktan o kadar bitkin düştü ki Buccaneer Cove'daki ana kampımıza geri dönmek zorunda kaldı; bir diğeri, hain zeminde ayak bileğini burktu ama devam etmeyi başardı.
Önceki bir keşif gezimizde, ben ve beş arkadaş, Darwin'in Galapagos lav akıntılarını Cehennem bölgelerinden hayali bir sahneye benzetmesini istediğimizden çok daha canlı bir şekilde takdir etmeye başladık. Darwin'in dokuz gün boyunca kamp kurduğu Santiago'da, bazen kaplumbağaların bulunduğu bir bölgeye gidiyorduk. İki rehberimiz bir kıyı lav akışı boyunca bir kısayol önermişti. Teknemizin iniş sahasının bakış açısından hiçbirimizin göremediği şey, rotamızın sekiz milden fazla neredeyse kesintisiz lav kayası içermesiydi - sadece rehberlerimizin beklememize neden olduğu bir veya iki mil değil. Bu tehlikeli pürüzlü lav alanında yürüyüşümüze başladığımızda, ölüme ne kadar yaklaşacağımızı bilmiyorduk. 6 saatlik bir gezi olması gereken şey, jilet gibi keskin kenarları olan karmakarışık blok yığınlarının üzerinden ve kıvrımlı lavların ve çökmüş lav kubbelerinin oluşturduğu dik vadilerin içine ve dışına tırmanırken 51 saatlik bir kabusa dönüştü. Bu tür akışlar, diye yorumladı, birkaç küçük akışa girmeyi göze alan Darwin, en fırtınalı anlarında taşlaşmış bir deniz gibiydi. 'Daha kaba veya korkunç bir şey hayal edilemez' diye ekledi.
Bazı türler (bir Galápagos kısa kulaklı baykuş çeşidi) hala evrimleşmekte ve anakaradaki akrabalara giderek daha az benzemektedir.(Frank J. Sulloway)
Bu adaların doğal tarihi fazlasıyla merak uyandırıcı,' diye yazdı Darwin. Sulloway, Fernandina yanardağında bir Galapagos şahinini fotoğrafladı.(Frank J. Sulloway)
Darwin, 600 kiloya ulaşabilen ve 175 yıl yaşayabilen dev kaplumbağaların 'tuhaf Cyclopean sahnesine' katkıda bulunduğunu yazdı.(Frank J. Sulloway)
Farklı adalarda ortaya çıkan Galapagos ispinoz türleri, değişen koşullara adapte olmuş ayırt edici gagaları ile dikkat çekicidir. Kuşlar, Darwin'in çok önemli bir süreç adaptasyonunu tasvir etmesine yardımcı olacaktı.(Frank J. Sulloway)
Bu adalarda (dev bir kaplumbağa), Darwin şöyle yazmıştı: 'Görünüşe göre bu büyük gerçeğe -gizemlerin gizemine- bu dünyada yeni varlıkların ilk ortaya çıkışına biraz yaklaştık.'(Mark Moffett / Tüm Resimler)
Efsaneye göre Darwin, 1835'te Galapagos'u ziyaret ettiğinde türlerin doğal seleksiyonla evrimleştiğini anında anladı. Ama orada bulduğunu tam olarak anlaması aslında yıllarını aldı.(Frank J. Sulloway/Resim, George Richmond)
Bir c'de. Darwin, HMS Beagle'ın kaptanı Robert Fitzroy'a 1837 tarihli mektupta, hangi adaların hangi kuş örneklerini verdiğini sorar.(Frank J. Sulloway/Cambridge Üniversitesi, İngiltere)
Santiago lav akışındaki ikinci günümüzde suyumuz bitti. Daha da kötüsü, iki rehberimiz kendi sularını getirmemiş ve bizimkini içmişlerdi. Üçüncü günün öğleden sonra hepimiz ciddi şekilde susuz kaldık ve ekipmanımızın çoğunu terk etmek zorunda kaldık. Çaresizlik içinde rehberlerimiz bir şamdan kaktüs dalını kestiler ve o kadar acı olan suyunu içmeye başladık ki kustum. Bir destek gemisinin çılgınca bizi aradığı kıyıya nihayet varmadan önce, seferin bir üyesi çılgına dönmüştü ve ölmek üzereydi. Ardından Amerika Birleşik Devletleri'nde beş gün hastanede yattı ve iyileşmesi bir aydan fazla sürdü.
Başka bir vesileyle, Darwin'in 1835'te topladığı ender Lecocarpus çalısını ararken Charles Darwin Araştırma İstasyonu botanikçi Alan Tye'a eşlik ettim. Papatya ailesinin bir üyesi olan bitki, yüzyılda hiç kimse tarafından görülmedi ve bazı botanikçilere neden oldu. Darwin'in bildirdiği yeri sorgulamak için. Gün alışılmadık derecede sıcaktı ve Tye, birkaç saatlik yürüyüşün ardından sıcak yorgunluğunun başladığını hissetti ve benden liderliği devralmamı istedi. Çalıdan geçmemize yardımcı olması için bir pala kullanarak ben de sıcaktan bitkin düştüm ve kusmaya başladım. Isı bitkinliği sorunlarımın en küçüğü olduğu ortaya çıktı. Elmaları insanlar için zehirli olan ama kaplumbağalar tarafından sevilen, sarkan bir manzanillo ağacının dalını istemeden kesmiştim. Ağacın özsuyunun bir kısmı, taktığım bilekliğe ve sonra iki gözüme de bulaştı. Bitki özünden gelen acı neredeyse dayanılmazdı ve gözlerimi suyla ıslatmanın hiçbir faydası olmadı. Sonraki yedi saat boyunca neredeyse kör oldum ve gözlerimi sadece birkaç saniyeliğine açabildim. Beş saat uzaklıktaki kampımıza geri döndüğümde, kuru bir nehir yatağındaki büyük kayalar üzerinde ve lav vadilerinin kenarında, gözlerim kapalıyken sık sık dengede durmak zorunda kaldım. Bunlar hayatımda geçirdiğim en acılı yedi saatti. Neyse ki, Tye ve ben aradığımız nadir bitkiyi bulduk, asırlık bir gizemi çözdük ve San Cristóbal'ın aynı Lecocarpus cinsinin iki farklı üyesine sahip olduğunu belirledik.
Darwin, kendi Galapagos ziyareti sırasında şahsen hiçbir fiziksel zorluk bildirmedi, ancak o ve Santiago'daki dört arkadaşı, tatlı su kıtlığından ve 137 derece Fahrenheit'e (termometrelerinde maksimum) ulaşan bunaltıcı sıcaklıktan şikayet ettiler. çadırlarının dışında kumlu toprak. Darwin'e Galapagos'un vahşi doğalarına yapılacak herhangi bir gezinin potansiyel olarak ölümcül sonucu iki kez hatırlatıldı. Beagle'ın mürettebatı, Española'da mahsur kalan Amerikan balina avcısı Hydaspy'den bir kayıp ruhla karşılaştı ve bu şans onun hayatını kurtardı. Ayrıca Kaptan FitzRoy, bir Amerikan balina avcısından başka bir denizcinin kaybolduğunu ve balina avcısının mürettebatının onu aramaya çıktığını kaydetti. O halde, Darwin'in saha çalışmasıyla meşgulken dikkatini büyük ölçüde Galapagos'un birçok tehlikesinden kurtulmaya odaklamış olmasına şaşırmamak gerekir.
Efsaneye göre Darwin, adaları ziyareti sırasında eureka benzeri bir evrim teorisine dönüştü. Nasıl o olamazdı? Geriye dönüp bakıldığında, evrimin kanıtları çok ikna edici görünüyor. Darwin, ilk kez 1839'da yayınlanan Journal of Researches'te, gizemlerin gizemine -yeni türlerin kökenine- duyduğu hayranlığın ilk olarak adaların vali yardımcısı Nicholas Lawson ile Floreana hakkında bir tesadüfi tartışmayla uyandığını söyler. Lawson, kısmen kaplumbağa kabuğu şeklindeki farklılıklara dayanarak, herhangi birinin hangi adadan getirildiğini hemen söyleyebileceğini iddia etti. Darwin ayrıca, ziyaret ettiği dört adada alaycı kuşların ya ayrı çeşitler ya da türler gibi göründüğünü fark etti. Eğer doğruysa, bu tür gerçeklerin Türlerin istikrarını -tüm türlerin şimdiki, değişmez biçimlerinde yaratıldığını savunan yaratılışçılığın temel ilkesi- sarsacağını düşünüyordu.
Darwin'in evrim hakkındaki ilk düşünceleri, Galápagos ziyaretinden dokuz ay sonra, Beagle yolculuğunun son ayağı sırasında yazılmış bir düşünceydi. (Bu tarihsel kavrayışı ilginç bir gerçeğe borçluyum - Darwin berbat bir heceleyiciydi. 1982'de Darwin'in olası tür dönüşümleri hakkındaki en eski ve daha önce tarihsiz yazılarını, yolculuk sırasında Darwin'in yazım hatalarındaki değişiklikleri analiz ederek tarihlendirebildim.) Galapagos, Darwin adaların zoolojisinden çok jeolojisiyle ilgileniyordu. Ayrıca, yayınlanmamış bilimsel notlarının tam kaydından, evrim hakkında kişisel olarak şüphe duyduğunu biliyoruz. Galapagos ziyaretini takip eden yaklaşık bir buçuk yıl boyunca, kaplumbağaların ve alaycı kuşların muhtemelen sadece çeşitler olduğuna inandı; bu, hayvanların çevrelerine göre biraz farklı olmasına izin veren yaratılışçılığı tehdit etmeyen bir sonuçtu. Yaratılışçı teoriye göre, türler biraz elastik bantlara benziyordu. Çevre varyasyona neden olabilir, ancak değişmez türün -ki Tanrı'nın zihninde bir fikir olduğu düşünülen- kaçınılmaz çekimi, türlerin orijinal biçimlerine dönmesine neden oldu. Yaratılışçı için, türden tüm varyasyonlar, gerçek türler arasındaki aşılmaz bir bariyerle sınırlıydı.
Darwin'in başlangıçtaki evrim olgusunu takdir etmedeki başarısızlığı, büyük ölçüde kaplumbağalar hakkında geniş çapta yanlış bir varsayımdan kaynaklanmaktadır. Doğa bilimcileri, dev kaplumbağaların Galapagos'a, onları benzer kaplumbağaların birkaç adada bulunduğu Hint Okyanusu'ndan taşıyan korsanlar tarafından getirildiğini düşünüyorlardı. Bu karışıklık, Darwin'in bilimsel amaçlarla tek bir örnek bile toplamaktaki şaşırtıcı başarısızlığını açıklar. O ve hizmetçisi, iki yavru kaplumbağayı evcil hayvan olarak İngiltere'ye geri götürdüler. Bu yavru kaplumbağalar Darwin'i daha da yanılttı, çünkü alt türler arasındaki farklılıklar sadece yetişkinlerde görülür. Kaplumbağaların, canlıların kökenleri ve çeşitliliği hakkında nihayetinde geliştireceği teori için önemini fark etmeyen Darwin ve gemi arkadaşları, 48 yetişkin kaplumbağa örneğini yediler ve kabuklarını denize attılar.
Darwin'in ünlü ispinozları da başta onu yanılttı. Galapagos'ta son birkaç milyon yılda hepsi tek bir atadan evrimleşmiş 14 ispinoz türü vardır. Farklı ekolojik nişlere uyum sağlayan en ünlü türlerden biri haline geldiler. Darwin'in örnek defterlerinden, bazı olağandışı ispinoz türlerinin yakınsak evrim adı verilen bir süreçle taklit ettikleri ailelere ait olduğunu düşünmekle kandırıldığı açıktır. Örneğin Darwin, uzun, sondalayan gagası kaktüs çiçeklerinden (ve kaktüs dikenlerinden kaçan) nektar elde etmek için özelleşmiş olan kaktüs ispinozunun, çayır tarlaları ve sarıasma otu gibi uzun, sivri gagalı kuşlarla akraba olabileceğini düşündü. Ayrıca ötleğen ispinozunu çalı çalısı sanmıştı. Darwin'in bütün ispinozların birbiriyle yakından ilişkili olduğunu fark etmeyen, onların ortak bir atadan evrimleştiklerini veya bir adadan diğerine farklılık gösterdiklerini varsaymak için hiçbir nedeni yoktu.
30 yıldan fazla bir süre önce Darwin'in ünlü Galapagos ispinozlarından bazılarını yanlış tanımladığını keşfetmem beni İngiltere'deki Cambridge Üniversitesi Kütüphanesi'ndeki Darwin Arşivi'ne götürdü. Orada, bu kuşların hemen bir aha anını hızlandırdığı efsanesinde daha fazla delik açan bir el yazması izi buldum. Darwin'in İngiltere'ye dönüşünden sonra, herpetoloji ve ornitoloji uzmanları onun Galapagos raporlarını düzeltmeye başladıklarında, Darwin, topladığı ihmallerin ve yanlış tanımlamaların boyutunu fark etti. Darwin, özellikle Galapagos kuşlarının çoğunu adaya göre etiketlemeyi başaramamıştı, bu nedenle, Galapagos grubunun farklı adalarında izole edilmişken farklı ispinoz türlerinin ayrı ayrı evrimleştiğini iddia etmesine izin verecek önemli kanıtlardan yoksundu.
İngiltere'ye döndükten beş ay sonra, Mart 1837'de Darwin, kuşbilimci John Gould ile bir araya geldi. Darwin'den beş yaş büyük olan Gould, günümüzde çok değerli koleksiyoner öğeleri olan kuşlarla ilgili güzel resimli monografileriyle tanınmaya yeni başlamıştı. Darwin arşivlerindeki en beklenmedik keşiflerimden biri, Darwin'in Gould'la çok önemli karşılaşmasını kaydettiği kağıt parçasıydı. Bu el yazması, Gould'un Galapagos kuşları hakkındaki zekice içgörülerinin bir sonucu olarak Darwin'in düşüncesinin nasıl değişmeye başladığını açıkça göstermektedir. Darwin'in aksine Gould, Galapagos ispinozlarının ilişkili doğasını anında fark etmişti ve ayrıca bu konuda kendisini yakından sorgulayan Darwin'i, dört Galapagos alaycı kuşunun yalnızca çeşit değil, ayrı türler olduğuna ikna etti. Gould ayrıca Darwin'e Galapagos'tan gelen 26 kara kuşunun 25'inin bilim için yeni ve bu adalara özgü olduğunu bildirdi.
Gould'un taksonomik yargıları sonunda Darwin'in evrim teorisini benimsemesine neden oldu. Gelişen çeşitlerin yaratılışçılığa göre yeni türlerin oluşmasını engelleyen sözde sabit engeli kırabileceğinin farkına varmasıyla şaşkına dönmüş, üç Beagle gemi arkadaşının dikkatle etiketlenmiş koleksiyonlarından ada yerellik bilgilerini isteyerek önceki toplama gözetimlerini çabucak düzeltmeye çalıştı. Kaptan FitzRoy ve FitzRoy'un kahyası tarafından hazırlanan bu koleksiyonlardan ikisi,
Harry Fuller, 20'den fazla ispinoz da dahil olmak üzere 50 Galapagos kuşu içeriyordu. Darwin'in hizmetkarı Covington bile, Darwin'in yapmadığını yapmış, daha sonra İngiltere'de özel bir koleksiyoncu tarafından edinilen kendi kişisel ispinoz koleksiyonunu ada olarak etiketlemişti. Darwinci devrimin doğuşu, son derece işbirlikçi bir girişimdi.
Bununla birlikte, bu ortak ornitolojik kanıtın sunduğu evrim durumu, yaklaşık on yıl boyunca tartışmalı olarak kaldı. Darwin, Gould'un tüm ispinozların ayrı türler olduğu veya hatta hepsinin ispinoz olduğu konusunda haklı olduğuna tam olarak ikna olmamıştı. Darwin ayrıca, 1838'de bir Fransız herpetolog Darwin'e adalarda en az iki tür kaplumbağa bulunduğunu söylemesine rağmen, eldeki örnekler olmadan, kaplumbağalar arasındaki adadan adaya farklılıkların tartışılabilir olduğunu biliyordu.
1845'te Darwin'in botanikçi arkadaşı Joseph Hooker, Darwin'e teorisini desteklemek için ihtiyaç duyduğu kesin kanıtı verdi. Hooker, Darwin'in Galapagos'tan getirdiği sayısız bitkiyi analiz etti. Darwin'in bitkileri evrim teorisini göz önünde bulundurarak topladığı için değil, bitkilerin toplandıktan kısa bir süre sonra bitki preslerinde korunması gerektiği için, tüm bitkiler, kuşların aksine, kendilerine bağlı kesin konumlara sahipti. Bu nedenle, her adadan alınan örneklerin hepsi birbirine karıştırılmak yerine preslenmişti. Hooker sonunda, yarısı Galapagos'a özgü olan 200'den fazla tür tanımladı. Bunların dörtte üçü tek adalarla sınırlıydı - yine de diğer adalar genellikle dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmayan yakından ilişkili biçimlere sahipti. Sonunda Darwin, gerçekten güvenebileceğini düşündüğü türden ikna edici kanıtlara sahipti. Hooker'a yazdığı gibi: Muayenenizin sonuçlarından ne kadar memnun ve şaşkın olduğumu size anlatamam; Her zaman korktuğum farklı adaların hayvanlarındaki farklılıklar hakkındaki iddiamı ne kadar harika bir şekilde destekliyorlar.
Darwin'in, Galapagos kaplumbağalarını, alaycı kuşları ve ispinozları nasıl sınıflandıracağı konusunda hâlâ şüpheleri varken, sekiz yıl kadar önce evrim teorisini tasarlamış olması, Darwin'in entelektüel cesaretinin kesinlikle bir kanıtıdır. Alışılmışın dışında teoriyi desteklemek için, sonunda o kadar inandırıcı hale gelen kapsamlı, 20 yıllık bir araştırma programı yürüttü ve iddiasını ortaya koymak için Galapagos'un ilham verici kanıtlarına ihtiyaç duymadı. Sonuç olarak Darwin, Türlerin Kökeni'nin yalnızca yüzde 1'ini Galápagos'a, Madeiras Adaları'na veya Yeni Zelanda'ya ayırdığından biraz daha fazlasını ayırıyor.
1859'da Türlerin Kökeni'nin yayınlanmasından önce Darwin'in neden Galapagos'tan gelen kanıtlara dayanarak evrimci olduğu bilinen tek kişi olduğunu merak etmişimdir - özellikle de Hooker'ın zorlayıcı botanik çalışmasından sonra. Ne de olsa Kaptan FitzRoy, John Gould, Joseph Hooker ve Darwin'e yolculuk bulgularının analizi ve yayınlanmasında yardımcı olan sayısız bilim uzmanı, onun Galapagos koleksiyonlarının olağandışı doğasının tamamen farkındaydı. Sonunda, belki de yeni ve alışılmamış düşünme biçimlerini düşünmeye cesaretli bir isteklilik meselesidir. Darwin'in amcası Josiah Wedgwood, Darwin'in babasını genç Charles'ın Beagle'a binmesine izin verilmesi gerektiğine ikna etmeye çalışırken, Josiah Charles'ın geniş bir merak adamı olduğunu belirtti.
Wedgwood'un gözleminin gerçeği tekrar tekrar görülüyor. Charles Darwin'in doğru soruları sormaktaki yadsınamaz hüneri, sorulmamış ve cevaplanmamış sorularla dolup taşan olağanüstü bir evrim atölyesine yaptığı beş haftalık ziyaretle desteklenen, sonunda Darwinist devrimi hızlandırdı. Darwin, yeni sorular sorarken zihninde tekrar tekrar Galapagos Adaları'na yolculuk yaptı, kusurlu kanıtlarını olgunlaşan teorisinin ışığında yeniden değerlendirdi ve diğer araştırmacılar tarafından elde edilen yeni ve daha iyi kanıtlardan yararlandı.
Bugün Galapagos'ta görülenlerin çoğu, Darwin'in 1835'te tanımladığı ile hemen hemen aynı görünse de, adaların biyolojisi ve ekolojisi, egzotik bitkilerin, böceklerin ve hayvanların getirilmesiyle büyük ölçüde dönüştürülmüştür. Örneğin, 1835'te Darwin tarafından o kadar çok sayılan altın renkli kara iguanaları Santiago'dan tamamen uzaklaşmıştır ki, bir süre için çadırımızı kuracak yuvalarından arınmış bir yer bulamamıştık. Bu yok oluşun başlıca suçluları, Beagle mürettebat üyeleri ve bu iguanaları çok iyi besleyen diğer insanların yanı sıra, denizciler tarafından getirilen fareler, köpekler, kediler, keçiler ve domuzlar ve hayvanlarını vahşi koşmaya bırakan yerleşimcilerdi. İlk yerleşimciler balina avcılarını ziyaret etmenin yanı sıra bazı adalarda nesli tükenmek üzere dev kara kaplumbağalarını da avladı ve diğer adalarda onları neredeyse yok ettiler. Ateş karıncaları, yaban arıları, parazit sinekler ve kinin ağaçları da dahil olmak üzere yakın zamanda tanıtılan böcekler ve bitkiler de oldukça istilacı hale geldi ve Galápagos ekosistemini tehdit etti.
37 yıl önce Galápagos'u ilk ziyaret ettiğimde kinin henüz ciddi bir sorun değildi ve daha sonra Isabela'nın Volcán Alcedo'sunu (yaklaşık 5.000 dev kara kaplumbağasına ev sahipliği yapan) istila eden yabani keçiler henüz salgın sayılara ulaşmamıştı. Ancak 1990'larda 100.000'den fazla keçi yanardağın bitki örtüsünü mahvediyordu. Darwin'in kendisi, Charles Darwin Araştırma İstasyonu ve Ulusal Park Servisi'nin kırılgan ekosisteme yönelik yıkım dalgasını durdurmaya yönelik yorulmak bilmez çabalarını kuşkusuz alkışlardı ve aynı zamanda, son zamanlardaki yok etme gibi ara sıra ortaya çıkan bazı başarı öykülerine de hayret ederdi. Santiago'dan gelen yaban domuzları.
Keşif yolculuğunu daha iyi anlamak için Darwin'in ayak izlerini takip ettiğim birçok zamandan beri, Galapagos'un Darwin'in teorilerinin temel unsurlarından birini özetlemeye devam ettiğine inanmaya başladım. Savunduğu gibi, uzun zaman dilimleri boyunca doğal seçilim, etrafımızdaki en güzel ve en harika sonsuz formlardan nihai olarak sorumludur. Bu evrim sürecini günden güne güçlendirmek, Darwin'in varoluş mücadelesi dediği şeydir. Bu evrimsel motor, yavaş ama amansız biyolojik etkilerini öncelikle kazalar, açlık ve ölüm yoluyla gerçekleştirir. Belki de bu sert biyolojik ilke, Darwin'in bilimsel devrimine ilham veren garip adalarda olduğu kadar başka hiçbir yerde daha belirgin değildir.