Korona çıkınca üniversitelerin kariyer günleri de online olarak düzenlenmeye başladı. İzlerken insan “Şirket değil; herhalde hayır kurumu” diye düşünmeye başlıyor. Yanında ofis stajı yapan kıza herkesin ortasında “salak” diye hitap eden personel müdürü, öğrencilerin karşısında “Şirin Baba” edası ile konuşuyor. Personel müdürlerimiz boy boy stajyer politikaları gösteriyorlar; ama staj boyunca o genci bir daha arayıp sormuyorlar. Bu çocuklar güvertede gemici, makinada yağcı, köprüüstünde zabit, kontrol odasında mühendis, salonda ise kamarot olarak çalışıyorlar. Sanki stajyer değil; Joker bunlar. Her derde devalar! Haftanın 7 günü çalıştırılmaları yetmezmiş gibi şirketler tarafından ellerine tutuşturulan ilave staj defterlerini yeterince iyi tamamlayamadıkları için bir de üzerine ofistekilerin kaprislerini çekiyorlar. Ey zat-ı muhterem, o çocuğun stajının nasıl geçtiğini öğrenmek 6 ay sonra mı aklına geliyor! Kaldıracaksın poponu takip edeceksin; varsa problemleri gidermeye çalışacaksın. Ona okuması, öğrenmesi, yani kendini geliştirmesi için “boş” zaman sağlayacaksın. Aksi halde kalkıp “Eğitim bizim için önemlidir” yalanını söylemeyeceksin. Onurlu olup “Her işe koşacak ucuz adam arıyorum” diyeceksin!
Not: “Stajyer her yerde çalışıp öğrenmelidir” diyecekler için şimdiden söylüyorum. Ne anlatmak istediğimi bile anlamamışsınız. Yazık!