Yaz mevsiminin geldiğini artan festival sayısı dışında başka nereden anlıyoruz? Her gün eve gelen evlilik davetiyelerinden elbette. Açık hava olsun, yaz düğünü olsun, havuz başında olsun diye diye yaza kadar sabrettiniz. Bütün seneyi türlü türlü planlar içerisinde geçirdiniz, beklediniz de beklediniz. Ee, n'oldu? Sonuç? Hayat size oldukça "su"lu şakalar yapabiliyor bazen. Sen ne kadar planlarsan planla, istediğin kadar peçeteleri tabak çanağa göre tasarla, en küçük süsün bile pasta üzerindeki koordinatlarını ayarla, mükemmeliyeti tam ortasından vurmak için çabala, olmayınca olmuyor. Bazen hayat bize "kestirilemez" olduğunu tekrar tekrar hatırlatıyor. Hem de sen kendinden en emin olduğun anda, her şey kontrolündeyken, daha fazla emin olamazken; çıkıp da sana resmen meydan okuyor, ipler asıl kimin elindeymiş bir güzel yüzüne vuruyor.
Bu duruma belki de biraz felsefik yaklaştım. Belki de sadece bütün sene boyunca başının etini yediğiniz bekar bir arkadaşınızın ahını aldınız. Kim bilir?
Bu havalar tam Seattle havaları; gri, depresif, oldukça grunge. Yakışır mı hiç bu havalara prenses gibi gelinler, makyaj yapacağız diye boya küpüne düşmeler, yüze renk vereceğiz diye allığı boca etmeler, gelin başı saç modelleri, allı pullu gelinlikler, vücüda sürülen simler... Yakışır mı ha?