Hem organik hastalıklarla hem de psikiyatrik hastalıklarla birlikte görülebilen depresyona genellikle anksiteye bozukluğu ile birlikte rastlanır.
Depresyona genetik yatkınlık, her psikolojik rahatsızlıkta olduğu gibi mümkün olan bir durumdur.
Depresyonun tekrarlama riski her zaman mevcut olsa da psikoterapi ve farmakoretapi birlikte uygulandığında bu risk daha düşüktür.
Depresyonda tam iyileşme, depresyon terapisine başladıktan sonra anti-depresan ilaçlarının etkisi genellikle 3-4 hafta sonra ortaya çıkar.
Depresyon hastalığının tedavisinde hastanın başkası ile iletişime girerek baskıladığı duygu, dürtü ve düşünceleri dile getirmesi oldukça önemlidir.
Depresyon tedavisinde kullanılan ilaçlar genelde anti-depresan olarak adlandırılır ve hastalığın derecesine ve evresine göre farklı gruplara ayrılır.
Stres faktörleri, herhangi bir psikiyatrik hastalığı tetiklediği gibi depresyonu da tetikler. Deprem, fiziksel taciz, cinsel taciz, askerlik, doğum bu stres faktörlerinin başında gelir.
Soy geçmişinde veya kan bağı olan birinde depresyon ya da mizaç bozukluğu diyebileceğimiz manik depresif hastalığı olanlar depresyon için birinci risk grubu olarak tanımlanmakta, bu gruptaki hastalarda depresyon görülme ihtimali oldukça yüksektir.
Depresyon belirtileri; çökkünlük, yetersizlik, yeteneksizlik, güçsüzlük, çaresizlik, yardımsızlık, suçluluk ve günahkarlık duygularından oluşan bir psişik tablo şeklinde ortaya çıkar.