Yeni dönem ruhani öğretmen, Şimdi’nin Gücü kitabının yazarı Eckhart Tolle zorlu aile bireyleri ile bir aradayken anda kalmayı video konuşmasında tanımlıyor:
Dinleyici sorusu: Aile üyelerimle bir aradayken şimdiki an farkındalığımı nasıl koruyabilirim? Bu özellikle yemek zamanında ortaya çıkıyor, kendimle ve bir aile üyesiyle farkındalığımı koruyabilirim, ancak üç ya da iki kişi bir araya geldiğinde, farkındalığım kayboluyor ve olanların dramına kapılıyorum.
E.Tolle: Peki, şimdiki an farkındalığını nasıl kaybedersin?
Dinleyici: Özel ihtiyaçları olan bir kızım var, küçük olanı ve dikkatimi istiyor, kocam da dikkatimi istiyor ve genellikle hiç dikkatimi istemeyen bir ergen kızım var. Orada bir dinamik var, kocam ve ergen kızım birbirleriyle didişiyorlar ve ben de onu korumak ve küçük olanın ihtiyaçlarına bakmak istiyorum. Temel olarak kaçmak istiyorum.
E.Tolle: Bu da çok iyi bir uygulama, sadece dikkat verme konusunda ne kadar başarılı olduğunuza dikkat edin ama dikkat verirken kendinizi kaybetmeyin. Böylece, kendinizde olan dikkat kaynağıyla bağlantılı olursunuz. Bu bağlantıyı kaybetmeden dikkatiniz akar ve çocuğunuza bir şeyler söyleyebilirsiniz, diğerine bir şeyler söyleyebilirsiniz ama o hareket içinde kendinizi kaybetmezsiniz. Ve yine iç beden farkındalığı ve masada otururken bağlı kalmanız gerekiyor, kendinizi hissetmeniz, iç varlığınızı hissetmeniz gerekiyor ve sonra var olmanın köklerinde olursunuz ve o zaman dikkat verebilirsiniz ve varlıkla bağlılık hissedebilirsiniz. Zihinsel düzlemde kaybolmazsınız. Ama onlar kaybolabilir. Ama eğer sadece bir kişi bağlı kalırsa, genellikle odadaki tüm enerji alanını etkiler, derin bilinçsiz bir kişi de odadaki tüm enerji alanını etkiler. Ve orada derin bilinçsiz bir kişi varsa, örneğin ailenizde öyle biri yoksa, o zaman varlığınız oldukça yoğun olmalıdır, bununla mücadele etmezsiniz, karanlıkla savaşmazsınız.
Sadece ışığın daha güçlü olması gerekiyor, dimmer düğmesini açıyorsun. Ancak evde insanlarla otururken bir şekilde bunu biraz daha artırmak zorundasın. Geçmişi çok paylaştığın insanlarla şimdiki anda kalmak bazen, pek geçmişini paylaşmadığın insanlarla kalmaktan daha zor olabilir. Ancak aile üyeleri genellikle çok uzun bir geçmişe dayanıyor. Ama bu aynı zamanda güzel bir meydan okuma. Yani sadece bir ya da iki kişiyleyken uygulama yapın ve sonra yeterince var olan bir mevcudiyet gücü olacaktır ki, daha fazla insan varken bile mevcudiyeti sürdürebilirsiniz.
Burada gereken şey, enerjinizin ve bilincinizin gözlemi, gözetimi; dikkat de diyebiliriz, çünkü bir Zen ustası, Zen’in özünün “yükselen parmak” olduğunu açıkladı. Bu uyanık varlık, gözetim gerektirir. Çoğu insanın zihni tarafından kontrol edilen birçok insanın bulunduğu yerde, özellikle güçlü olması gerekir. Zihinsel rahatsızlığı olan birisiyle birlikteyken de özellikle güçlü olması gerekir. Güçlü gözetim, güçlü mevcudiyet gerektirir. Fiziksel bir durumunuz ve ciddi bir hastalığınız olduğunda da özellikle güçlü olması gerekir. Böylece, yükselen parmak ne kadar çok yardımcı olduğunu görebilirsiniz. Zihne varoluşu ya da gözetimi ne olduğunu kavramsal olarak açıklayamazsınız.
Çünkü bu sizi hemen zihnin ötesine taşır. Ve bazen insanlar sorar, birkaç yıl önce bir haftalık bir inzivadan sonra, “varlık kavramını tekrar açıklayabilir misin? Tam anlayamadım.”
Tüm hafta boyunca varlık pratiği yapmıştı ama zihninde “anlamadım” dedi. Tabii ki anlamamıştı, çünkü kavramsal olarak anlamayı bekliyordu. Ve düşündü ki, sadece biraz daha açıklasam gerçekten var olacağım. Varlık sadece dikkattir. Dikkat kavramsal olmayan zekadır. Bu açık farkındalıktır. Dikkat, temelde az veya hiç düşünce yoktur. Sadece bilinç var, sadece ışık var. Bu nedenle, ışığı insanlara doğru yönlendirirsiniz ve sonra konuşabilirsiniz ve ışık hala oradadır. Varlık oradadır ve şu anda size konuşurken, varlık oradadır, ama kelimeler de oradadır. Kelimeler varlıktan çıkar. Ve burada bir çocuk olsa ve “baba, baba oyuncaklarımı aldı” dese veya ne derse, ona güzel bir varlıkta, aynı zamanda merhamet ve iyilikle bakabilirsiniz. Hepsi o varlığın bir parçasıdır. Çocuğa bakarsınız ve günlük dram, günlük varoluşun dramı, o sinirli hali içinde kendinizi kaybetmeden ne söylemeniz gerekiyorsa onu söylersiniz. Bu sizin görevinizdir.