Çince yolsuzlukla mücadele: Çin, Halk Cumhuryeti yolsuzluğunu yenmeyi nasıl başardı?
Çin’in yolsuzlukla mücadelede başarılı olması bizim için abartıyor. Ancak, ateşsiz duman yok, Çin’in yolsuzluğu bastırmak için etkili bir sistemi var.
Liberaller, mücadelenin başarısının sivil toplum kurumlarının olgunluğuna bağlı olduğuna inanıyorlar.
Kamu kuruluşları ve medya yolsuzluğu vurgulamakta, yolsuzluğu kınamakta, ilgili işaretleri tespit etmekte vb. Fakat sorun şu ki, sivil toplum kurumlarının aldatmacası aslında hiçbir şeyi çözmemektedir. Yolsuzlukla mücadele, devletin cezalandırıcı politikasıdır ve birçok faktörden kaynaklanmaktadır: hem siyasi irade hem de kolluk kuvvetlerinin olgunluğu ve yargı sisteminin yeterliliği. Yılda birkaç kez halkın tepkisi herhangi bir güç sistemini satabilir, ancak bunu sistematik olarak, günlük olarak sistematik olarak yapamaz hale getirebilir. Sonuç olarak, Batı ülkelerindeki «sivil toplum” kurumları uğultuluyor ve polis ve savcılık bürosuyla dedikodu yapan yozlaşmış kişiler karanlık işlerini daha da ileri götürüyorlar.
Neredeyse tüm demokratik ülkelerin deneyimleri, halkın önünde yolsuzluk planlarının açılmasının gerekli ölçüde inişe yol açmadığını göstermektedir. En iyi ihtimalle günah keçisini bulurlar.
Çin’de işler biraz farklı. Batı’daki yolsuzlukla mücadelenin Çin’deki yolsuzlukla mücadeleden temel farkı nedir?
Çoğu zaman, Çin mücadelesinin karakteristik özelliğinin, başarılarını garanti eden cezanın ciddiyeti olduğunu duyabilirsiniz.
Fakat bu sadece kısmi ve en yüzeysel açıklamadır.
Çin’in yolsuzluğa karşı mücadelede göreceli başarısının ana farkı ve anahtarı, mücadelelerinin tamamen parti niteliği taşımasıdır. Yani, öncelikle iktidardaki parti yolsuzlukla mücadele ediyor, devletin organları değil.
Çin’de genel olarak komünist parti devletle birleşiyor, ancak buradaki en önemli soru, partiyi örgütün araçlarıyla tanımlamak ve cezalandırmak, geleneksel operasyonel ve soruşturma çalışmalarını yürütmekten çok daha kolay olmasıdır.
Tarih faktörleri
Bildiğiniz gibi, 1970’lerin sonundan beri. Komünist Çin, bir piyasa ekonomisinin inşasına girişti. Çinli yetkililerin karşılaştığı ilk ve en ciddi sorunlardan biri yolsuzluktu. İktidara geldikten sonra, Deng Xiaoping pragmatizmi yeni ÇKP ideolojisinin metodolojik temellerinden biri olarak ilan etti (iş dünyasına sözde gerçekçi yaklaşım), “kültürel devrim” sırasında acı çeken on binlerce partokratı rehabilite etti ve onlara liderlik verdi. Partide ve devlette mesajlar. Pek çok parti üyesi piyasa koşullarında kendine özgü bir şekilde pragmatizm mantığını benimsedi ve parti yozlaşmaya başladı. Aynı zamanda, başlangıçtaki birikimin beklentilerini sezen yeni Çinli girişimciler ve etkili yöneticiler katmanı, ekonomik haydutluk ve bürokrasinin rüşvetine büyük ölçüde düştü. “Atılgan 90’larımızı” hatırlatan süreçler yaşanıyordu, yetkililerin iş adamlarından ve polislerin haydutlardan ayırt edilemez hale geldiği bizimkinin aksine, yalnızca Çin devleti boş durmuyordu. Deng Xiaoping korkunç bir baskı kampanyası başlattı. Her yıl sadece on bin parti yetkilisi ve iş adamı kurşuna dizildi. Televizyonda, yargıçların ölüm cezalarını alenen okudukları stadyumlardan yayınlar vardı. Politbüro üyelerine kadar hükümetin her kademesi zarar gördü. O zaman, Çin’in yolsuzlukla mücadele gücü olduğu konusunda ısrarlı bir klişe ortaya çıktı. Yolsuzluk yapan yetkililerin bu imhası, Çin’de “yeni Ruslar” dediğimiz bir insan tabakasının oluşmasını engelledi. Ve bugün Çinli bir iş adamı, en çok korkulan insan tipi değilse de, o zaman her şeyden önce şunu düşünen bir karakterdir: “Ya eğer…” ÇKP tüm varlıklı sınıfı devlet korkusuyla zihinsel düzeyde, özellikle de zihinsel düzeyde bastırdı. Deng’den önce Çin toplumu iyidir.” “Kültür devrimi” ile “Mao Zedong” üzerinde çalıştı. Elbette hiçbir baskı toplumu genel olarak yozlaşmadan kurtaramaz, çünkü kaynağı meta-para ilişkileri ve bir bütün olarak toplumsal hiyerarşidir. Deng’in baskısı öncelikle bir güç mücadelesiydi, ÇKP diktatörlüğünü güçlendirme mücadelesiydi.
Modern Çin
Xi Jinping, partinin ve devletin başında durduğu anda yolsuzlukla mücadele kampanyasını başlattı. Biraz farklı bir yoldan gitti ve bu mücadelenin iki bileşenini — parti içi kontrol ve şeffaflık — ve iki yaklaşımı — büyük yozlaştırıcıları dövmek ve küçük olanları (kaplanları ve sinekleri) yakalamak için iki bileşeni belirledi. Halk kitleleri yolsuzluktan en çok nefret ederler ve korkularını gidermek için harekete geçmeliyiz. Bu nedenle hem kaplanlara karşı hem de sineklere karşı savaşmalıyız … Birincisi, iktidarı kurumların kafesine koymamız gerekiyor, ikincisi ise güneş ışığı yolsuzluğa karşı en iyi önlemdir. 2016 yılında TBM Merkez Komitesi’nin yolsuzlukla mücadeleye adanmış özel bir genel kurul toplantısı düzenlendi. Yaklaşık 90 milyon kişinin bulunduğu parti üyelerinin davranış kuralları kabul edildi. Bu parti ordusu öncelikle dört olumsuz lider davranışını ortaya koymaktadır: biçimcilik, bürokrasi, hedonizm ve israf. Ve özel parti organları hem parti üyelerinin hem de partizanların tüm şikayetlerini ve ihbarlarını “araştırıyor”. Ve parti «cezasından» sonra, materyaller savcılığa aktarılır ve ardından yakın bir mahkeme cezası takip edilir. Çin’deki ne soruşturma ne de mahkeme aslında hiçbir şeyi çözmüyor, sadece parti denetimlerini ceza davalarına yeniden gönderiyorlar. Her yıl on binlerce memur parti, idari ve cezai kovuşturmaya maruz kalmaktadır. Tam olarak böyle, çok demokratik olmayan ve tamamen yasal olmayan bir düzen, devlet aygıtının yozlaştırıcılardan yeterince büyük bir şekilde temizlenmesini sağlar.Çin’deki yolsuzlukla mücadelenin başarısının doğrudan öznel faktörün gücüne ve azmine, bu durumda partinin liderliğinin ve sıradan üyelerinin kararlılığına ve otoritesine bağlı olduğu görülmektedir. Başarılı yolsuzlukla mücadele kampanyalarımız da öznel bir faktörle bağlantılıdır – Başkanın talimatları ve kişisel kontrolü. Ancak Cumhurbaşkanlığı Yönetiminin yolsuzlukla mücadelede etkili bir araç olarak hizmet edebilecek güçlü bir organizasyonu yoktur. Zamanında, »Tüm Rusya Halk Cephesi”, Cumhurbaşkanının Yönetiminin bir yardımı olarak yaratıldı, ancak kendisi, ideolojik içeriği olmayan kariyeristler tarafından görevlendirildi, bu nedenle yukarıda belirtilen işlevi yerine getiremiyor. Yolsuzlukla mücadele etmekle yükümlü olan devlet makamlarına gelince, burada, diğer ülkelerde olduğu gibi, bazı yozlaştırıcılar başta kariyer ve ticari nedenlerden ötürü diğer yozlaştırıcıları buraya yerleştiriyorlar. Partizanlık ve kitlelerin desteği olmadan, özellikle büyük bir ülkede yolsuzluğa karşı koymak imkansızdır.
Farklı
Dünya üzerinde bir çok ülke Otuz yıldır yolsuzlukla mücadele etmekte. Başaran oldu mı ? Mucadele edenler çoğu ya çok zengin olmuş ve ya bitmiş gitmiş yok olmuşlar! Dünya örnekleri iki yol gösteriyor kullanılabilecek yanlış bir yol her şeyi yok edebilir vey a çok zengin olabilirsiniz! Batı’ya bakıldığında güzel örnekler var ve bu örnekleri şimdiye kadar sadece geliştirilebilisiniz! Kullanamazsınız nedense herkez bilir o yöntemi.
o miklnet Bugün 09:17 AM
Çin Halk Cumhuryet hükümeti Rüşvetçiliğini yenemedi. Tüm zenginleri partili ve ya partillere yakın isimler
o TTK Bugün 09:17
Çin’in yolsuzlukla mücadeledeki görseli başarısının temel farkı ve garantisi … posta yoluyla ihbar edenler idam edilenlerin yakınlarına “kurşun karşılığı” gönderilmesidir. : bum:: bum: Böyle bir “mutluluk mektubu” çok uyarıcı olurken, yaşayan yetkililer kendilerine bir “kürk mağazası” inşa etmezler.