Anthony Bourdain konu Henry Kissinger’a geldiğinde sözünü esirgemedi.
“Henry Kissinger bir bara giriyor. Eğer oraya gidip Henry Kissinger’ın suratına yumruk atarsam bu seni rahatsız eder mi? Bourdain bir keresinde konuklara programının bir bölümünde yer almasını istemişti:Bilinmeyen Parçalar” TV programı.
Merhum şefin dış politika figürü hakkındaki sert sözleri Kissinger’ın ölümünün ardından yeniden su yüzüne çıktı ve bunlar internette her yerde paylaşılıyor. Kissinger Çarşamba günü öldü; 100 yaşındaydı.
Bourdain, ünlü bir şef ve dünyaca ünlü bir televizyon kişiliği olarak kariyeri boyunca 80’den fazla ülkeye seyahat etti. Vietnam, Kamboçya ve Laos da dahil olmak üzere Güneydoğu Asya’da zaman geçirdi ve gösterileri, bir yerin geçmişini ve bugününü tanımlayan kültürün ve jeopolitiğin derinliklerine daldı. Bu ülkelerde Vietnam Savaşı’nın karanlık mirasını aydınlattı.
Bourdain’in 2001 tarihli anı kitabı “Bir Aşçının Turu: Ekstrem Mutfaklarda Küresel Maceralar”da şöyle yazmıştı: “Kamboçya’ya bir kez gittiğinizde, Henry Kissinger’ı çıplak ellerinizle öldüresiye dövme isteğinden asla vazgeçmeyeceksiniz. Bir daha asla bir gazete açıp o hain, yalan söyleyen, öldürücü pisliğin Charlie Rose’la hoş bir sohbete oturduğunu ya da yeni bir parlak dergi için siyah kravatlı bir partiye katıldığını boğulmadan okuyamayacaksın. Henry’nin Kamboçya’da yaptıklarına – devlet adamlığındaki dehasının meyveleri – tanık olun ve neden Lahey’deki sanık sandalyesinde Miloseviç’in yanında oturmadığını asla anlayamayacaksınız. 2006 yılında hapishanede öldüğünde savaş suçlarından yargılanıyordu.
2018’de pasajı retweetledi, yazı, “Sık sık söylediğim şeylerden pişmanlık duyuyorum. Bu, 2001’den bu yana, o zamanlardan biri değil.
Nixon ve Ford yönetimlerinde ulusal güvenlik danışmanı ve Dışişleri bakanı olarak Kissinger, 1969’dan 1977’ye kadar uluslararası ilişkilere hakim oldu. Her zaman tartışmalı bir kişilikti ve onu en açık sözlü eleştirmenleri – aralarında Bourdain’in de bulunduğu – onu acımasız olarak gördü ve onu savaşla suçladı. Özellikle Vietnam Savaşı’nın Kamboçya’ya yayılması ve Washington’un Şili ve Arjantin’deki acımasız sağcı diktatörlüklere verdiği destek nedeniyle suçlar.
ABD Soğuk Savaş politikasının mimarı olarak Kissinger’ın, büyük bir kısmı Vietnam Savaşı tarafından tüketilen kalabalık bir gündemi vardı. O ve Kuzey Vietnamlı müzakereci Le Duc Tho, savaşı sona erdirmeyi amaçlayan bir plan üzerinde çalıştıkları için ortaklaşa Nobel Barış Ödülü’ne layık görüldüler, ancak 1973 anlaşması çatışmayı durdurmayı başaramadı ve savaş, Saygon nihayet düşene kadar iki yıldan fazla sürdü. .
Kissinger bu onuru kabul etti ancak resmi görevlerin baskısını gerekçe göstererek törene katılmadı. Tho, müzakerelerin başarısızlıkla sonuçlandığını düşündüğünü açıklayarak ödülü reddetti.
Bourdain, 2017’de New Yorker’daki bir profilinde, programının sosyal ve politik konulara odaklanmasının onu bir nevi devlet adamı yaptığı fikrini dikkate almamıştı.
Yanıt olarak “Beyaz Saray muhabirlerinin yemeğine gitmiyorum” diye espri yaptı. “Henry Kissinger’a gülmeme gerek yok.” New Yorker’a göre Bourdain, Güneydoğu Asya’yı gezerek Kissinger’ın “güç öğle yemeği kalabalığı” tarafından kucaklandığını görmekten ne kadar tiksindiğini anlattı.
“Henry Kissinger’a karşı kibar davranan herhangi bir gazeteci, biliyorsunuz, o kişiyi becerebilir” dedi ve giderek öfkelendiğini belirtti. “Ahlaki açıdan gri alanlara büyük bir inancım var ama iş o adama gelince, benim görüşüme göre New York’taki bir restoranda yemek yiyememeli.”
Makale, Bourdain’in “birçok insanı benzer şekilde kategorik olarak suçladığını, ancak baltayı gömüp akşam yemeğinde onlara katıldığını” belirtti.
Bourdain yanıt verdi: “Emeril Kamboçya’yı bombalamadı!”
Eski Times yazarlarından Norman Kempster bu rapora katkıda bulunmuştur.