Lenf düğümü tüberkülozu belirtileri, nedenleri, tedavisi
ganglionar tüberkülozu Akciğerleri etkilemenin yanı sıra lenf bezlerini, özellikle de servikal ve supraklaviküler lenf bezlerini etkileyen tüberküloz enfeksiyonudur. Dünyadaki en eski hastalıklardan biridir ve başlıca iki tür mikobakteri olan Mycobacterium tuberculosis'ten ve istisnai durumlarda Mycobacterium bovis'ten kaynaklanır..
Enfeksiyon genellikle, enfekte olan ve sağlıklı hastalar tarafından solunan hastalar tarafından atılan tükürük damlacıkları ile oluşur. Tüberküloz basilinin diğer bulaşıcı türleri, cilt veya plasenta yoluyla bilinir, ancak, oldukça nadirdirler ve epidemiyolojik önemi yoktur..
Tüberküloz vakalarının yaklaşık% 33'ü sadece akciğerleri değil aynı zamanda diğer organları da etkiler. Bu olgular ekstrapulmoner tüberküloz olarak bilinir..
indeks
- 1 Sebep
- 2 Belirtileri
- 3 Teşhis testleri
- 4 Teşhis
- 5 Tedavi
- 6 Kaynakça
nedenleri
Tüberküloz enfeksiyonu genellikle öksürük veya hapşırıktan çıkan damlacıklar yoluyla hava yoluyla taşınır..
Ekstrapulmoner tüberkülozu olan, pulmoner tüberkülozu olmayan hastalar, bulaşıcı herhangi bir yolla bulaşıcı olma kapasitesine sahip değildir.
Bununla birlikte, hava yoluyla enfekte olabileceklerse akciğer tüberkülozu da olan ekstrapulmoner tüberkülozu olan hastalar.
Tüberkül basilinin lenf nodlarına katılımı, HIV ile enfekte hastalar, çocuklar, yaşlılar, diyabetliler, alkolikler, böbrek yetmezlikleri, nakil hastaları ve neoplazmalar veya aktif kemoterapisi olan hastalar dahil olmak üzere, esasen bağışıklık sistemi zayıflamış hastalarda meydana gelir..
semptomlar
Ganglionar tüberkülozu, klinik olarak akciğer tüberkülozu (ateş, terletici, kilo kaybı, halsizlik) ve ayrıca lenfoadenitik belirtilerin karakteristik semptom ve bulgularını gösterir..
Bununla birlikte, bazı durumlarda, ekstrapulmoner bulgular, basilin varlığının gösterilmesi için spesifik ve kanıtlanmış teşhis yöntemleri gerektiren izolasyonla ifade edilebilir..
İlk tezahür, özellikle escrófula olarak bilinen servikal ve supraklaviküler ganglionlarda yavaş evrimin adenomegalidir..
Bu adenomegalinin temel özelliği, ağrılı olmaması ve başlangıçta her birinin mükemmel bir şekilde sınırlandırılması ve daha sonra ağrısız olmaya devam eden ve bazen yumuşayan ve sızdıran bir "kütle" de bir araya gelmeye başlamasıdır..
Teşhis testleri
Tüberkülozun tanısal yöntemleri esas olarak basil varlığını kontrol etmek için solunum salgılarının (balgam) mikrobiyolojik incelemesine dayanır..
Ayrıca, intradermal yoldan uygulanan tüberkül basilinin saflaştırılmış protein türevi olan tüberkülin testi veya PPD de vardır. Lokal bir reaksiyon varsa, mikobakteriyel enfeksiyonu gösterir..
PPD, BCG aşısı görmemiş kişilerde gizli tüberküloz enfeksiyonunu saptayan bir cilt testidir..
Bu testi yapmak için, 0.1cc VSC'lik bir PPD dozu uygulanır ve 48 - 72 saat sonra, indürasyon deri altı türevinin enjeksiyonunun ürününü okur.
Eğer indüksiyon 5 mm'den daha fazla ölçerse, HIV +, transplante ve yetersiz böbrek yetmezliği yüksek olan hastalarda kabul edilir.
Doygunluk 10 mm ise, intravenöz ilaçlar, şeker hastaları veya 4 yaşın altındaki çocuklar kullananlar gibi orta veya orta riskli hastalarda pozitif olarak kabul edilir..
Herhangi bir risk türü bulunmayan hastalarda, 15 mm'den büyük bir indürasyon mikobakteri varlığı için pozitif olarak kabul edilir..
tanı
Ekstrapulmoner tüberküloz iki gruba ayrılır; bakteriyolojik gösteri ile ekstrapulmoner tüberküloz ve bakteriyolojik doğrulama olmadan ekstrapulmoner tüberküloz.
Ekstrapulmoner tüberküloz tanısını bakteriyolojik doğrulama olmadan belirlemeye yönelik dört kriter vardır ve bunların saptanması için en az üç tane bulunması gerekir. Kriterler:
- Konuma göre bir uzman tarafından kurulan klinik ve epidemiyolojik tanı.
- Ekstrapulmoner yerleşime göre alınan numunenin negatif kültürü.
- Tüberküloz lezyonlarıyla uyumlu görüntüleme bulguları (X-ışını, MRI, Yankı veya BT).
- Anatomopatolojik çalışma.
Lenf nodu tüberkülozu tanısını koymak için, etkilenen ganglionun İnce İğneli (İİAB) İğne Ponksiyonu gerçekleştirilir ve bu da vakaların yaklaşık% 80'ine tanı konulmasına izin verir..
Aynı şekilde önceden çıkarılmış bir lenf düğümü biyopsiye tabi tutulabilir, burada görünür aside dayanıklı basil içeren veya bulunmayan granülomatöz lezyonların tanımlanması ile bakteriyolojik doğrulama elde edilir..
tedavi
Tüberküloz tedavisinin iki temel amacı vardır:
-Hastaların potansiyel olarak enfeksiyöz olmadığından ve böylece bulaşmayı engellediğinden emin olmak için-
-Zaten enfekte olmuş hastalarda morbidite ve mortalite ve ilaç direncinden kaçının.
Lenf nodu tüberkülozu tedavisi için şema, hastanın bulunduğu kategoriye bağlıdır ve iki fazdan oluşur: bir başlangıç veya bakteri yok edici ve bir devam etme veya sterilize etme fazı..
Kategoriyi oluşturmak için yaş, komorbidite, yakın kontrollü ayakta tedaviye erişim, Yoğun Bakım Ünitesine (YBÜ) giriş ve ilk tedavi programına cevap verilip verilmeyeceği gibi faktörler göz önünde bulundurulur..
Genel şema, 15 yaşından büyük hastalarda kullanılan ve 4 ilaçtan oluşur: Rifampisin, İsoniyazid, Pirazinamid ve İsoniyazid..
Bu ilaçlar oral yoldan iyi emilime sahiptir ve 24 saat içinde total biliyer / intestinal eliminasyonla alımlarından 2 ila 4 saat sonra maksimum konsantrasyonlarına ulaşılmaktadır..
Hem çocuklar hem de yetişkinler için tedavi rejimi, dört ilacın günlük olarak pazartesiden cumaya veya haftada 3 kez alındığı iki aylık bir başlangıç veya bakteri yok edici aşamasından oluşur: Pazartesi, Çarşamba ve Cuma.
Yoğun Bakım Ünitesinde (YBÜ) hastanede yatan hastaların olması durumunda, tedavi haftada 7 gün alınmalıdır.
İlk fazın dozları aşağıdaki gibi dağıtılır:
- Etambutol 1.200 mg.
- İzoni asit 300 mg.
- Rifampisin 600 mg.
- Pirazinamid 2 gr.
Devam aşaması, aşağıdaki dozlarda 4 ay boyunca haftada bir kez rifampisin ve izoniazid uygulanmasından oluşur:
- Isoniacid 600 mg.
- Rifampisin 600 mg.
Bu şekilde, 6 aylık komple tedavi planına uyulur, bu sadece patolojiyi ortadan kaldırmakla kalmaz, aynı zamanda tekrarlama riskini en aza indirir.
referanslar
- İç Hastalıkları Harrison İlkeleri. 18. Baskı. Editör Mc GrawHill. Cilt 1. Bölüm 165. Mikobakterilerin neden olduğu hastalıklar. P. 1340 - 1359.
- José H. Pabón. Klinik Uygulama Danışmanlığı - Tıbbi. Tıbbi Editoryal Medbook. Bölüm I. Dahiliye. Bölüm I: Bulaşıcı hastalıklar. Tüberküloz. P. 25 - 37.
- Miguel Alberto Rodríguez Pérez. Servikal ganglionar tüberkülozu. Kulak Burun Boğaz ve Baş Boyun Cerrahisi Dergisi. Cilt 72. Hayır 1. Santiago de Chile. Nisan 2012. Alınan kaynak: scielo.conicyt.cl
- Shourya Çit Tüberküloz lenfadenit: Erken tanı ve müdahale. Uluslararası Ağız Sağlığı Dergisi. ABD Ulusal Tıp Kütüphanesi. Ulusal Sağlık Enstitüleri. Alınan: ncbi.nlm.nih.gov
- Sharma SK, Mohan A. Ekstrapulmoner tüberküloz. Indian J Med Res (2004) 120: 316-53. Alınan: ncbi.nlm.nih.gov