Madeni Etkileyen Karakterler (Karakter)
Medium'da takip ettiğim yazarlar tarafından yazılan Shannon Ashley ve Glenna Gill adlı birkaç hikayeye rastladım, burada yazarlar kim olduklarını etkileyen kurgusal karakterleri anlatıyor. Bunu daha önce yapmayı hiç düşünmedim, ama anında bu fikri sevdim. Glenna gitmemi önerdi, işte burada.
Bu tür karakter listemi geliştirmem uzun sürmedi. Elbette, The Graduate filminden Benjamin Braddock da liste yaptı. Ben (Dustin Hoffman tarafından canlandırılmış), bir dereceye kadar akademik başarı elde ettikten sonra, yaşamaya çalışan genç bir adamdaki kayıp ruhu, gerçek dünyaya ve yönlendirmeden tamamen hazırlıksız hale getirdi. Yasakça bir ilişki yaşadığı yaşlı ve evli bir kadın (ve işte Bayan Robinson) tarafından baştan çıkarıldığı çirkin bir dönemden geçiyor, ancak sonunda kaosun ortasında bir aşkla kurtarılıyor. korku ve şaşkınlığı. Çocuk, genç bir adam olarak o karakterle ilişki kurabilir miyim?
Davasında, onu kurtaran aşk Bayan Robinson’un kızı Elaine oldu. Ondan uzak durmak için elinden geleni yapıyor ama yine de aşık oluyorlar. Annesiyle bir ilişkisi olduğunu öğrendiğinde, çıldırır.
Elaine’in düğününü başka bir adama çarptığında, onu belirsiz bir geleceğe götürecekleri bir otobüsün arkasından uzaklaştığında her şey çarpıcı bir sonuca ulaşıyor. Ben, aynı zamanda kuşak açığı için poster-çocuktu. Eski neslin dilini ya da değerlerini anlamadı ve onu da anlamadılar. Yine ilişki kurabilirim.
Benim için sadece liseden mezun olmayı başarabilmek büyük bir akademik başarıydı, ancak mezuniyetten sonraki yaz ruh olabileceği kadar kaybolmuştu. O yazın çoğunu intiharla geçirdiğim bir depresyonda geçirdim, sonunda güzel bir yaşlı kadın tarafından depresyonumdan kalktı, annemin bana yolladığı psikiyatrist, tekrar yaşamam için bir neden bulmamda yardımcı oldu. Derin depresyonumdan ortaya çıktıkça, eski evine taşındığımız genç bir kıza derinden aşık oldum. İlk başta yaptığım gibi hissetmesine rağmen, çok hızlı bir şekilde çok ciddi oldum ve onu korkuttum.
Aylar sonra, küçük kız kardeşini Shad Derby Balosu'na (girmeyeceğim uzun hikaye) bir iyilik olarak götürdüm (geri dönüşünü kazanmak için). Katie, baloda Kraliçe Mahkemesi'ndeydi ve ona eşlik etmek istiyordum, ben de ayağa kalktım. Aptal ve iğrenç bir şekilde sarhoş olduğunda, baloda annesiyle çok daha iyi vakit geçirerek yaralandım, kim güzel bir hanımdı (aramızda hiçbir yasadışı bir olay olmamasına rağmen - o sadece mükemmel bir muhabbetçiydi). Tüm bu süre boyunca, babamla değerler ve politika üzerine düzenli bir şekilde yıkılma, sürtüşme tartışmaları ve güneşin altındaki diğer her şey vardı - biz kuşak boşluğunun gerçek hayatındaki poster çocuklarıydık.
Yıllar sonra, hayatımın aşkıyla tanıştığımda, ondan kaçınmak için elimden gelenin en iyisini yaptım, ve buna karışma, ancak bundan kaçınma çabalarıma rağmen aşk oldu. Ona bir nişan yüzüğü vermeye başladım ve otobüste Jersey sahilindeki ailesinin yerine geçerken. “Burada değil - otobüste değil!” Diye bağırdı şok. Ve burada bunu yapmanın romantik olduğunu düşündüm! Ne de olsa, Ben ve Elaine onu sunaktan kurtardıktan sonra bir otobüste günbatımına doğru yola çıktılar. Nişanlım olmak, Kathy farklı bir nesleydi ve sadece durumun romantizmini anlamadı!
Sonra Hair'in film versiyonundan Claude Bukowski var. Claude, Viet Nam savaşı sırasında orduya dahil edilmek üzere doğuya New York City'e gelen, yürekten gelen (Oklahoma) bir çocuk. Şehirde gezerken Berger adında havalı bir kedi tarafından yönetilen bir parkta uzun saçlı hippilerin üzerinde olur ve atlı bir sosyalit kızı (Sheila) için sert düşer. Berger ve hippiler kabilesi, Claude'un Sheila ile bağlantı kurmasına yardım etmeye çalışıyor, ama sonunda bir şaka ile biraz uzağa gittiklerinde onu işaretliyorlar (o ve Claude parkta sıska dalırken, Sheila'nın giysilerini çelikler. ).
Ama onlarla bağlandı, yükseldi ve onlarla vahşi bir asit gezisi oldu, bu yüzden kabilesi haline geldiler. Boot Camp için Nevada'ya gidiyor ve aşiret hakkında konuştuğu Sheila'ya uzun bir mektup yazıyor. Claude’un mektubunu onlarla paylaşmalarını istiyor. Birlikte kardeşinin arabasını çaldılar ve Claude'u görmeye Nevada'ya gittiler. Temel girişinde küçümseme ile karşılandılar ve giriş reddedildi. Sheila yakındaki bir bara gider ve onun için çıkartacağını düşünerek bir subayı baştan çıkarır. Hippiler onu sarar ve üniformasını alır ve arabasını alır, Berger saçını keser, memurun üniformasını giyer ve kılık değiştirerek üsse gider. Claude'u bulur, üniforma takarlar; böylece Claude, Sheila'yı görmek için üssünden çıkarken Berger, ustalar sırasında Claude'yi giydirdi.
Claude gitti ve Berger onu korurken, şirketi aniden Viet Nam'a sevk edildi ve Berger hala Claude kılığına girdi. Berger, Viet Nam'da öldürülmek üzere rüzgâr alırken, Claude yaşamaya başlar - gerçek bir ironi ve bir arkadaş için en büyük fedakarlık.
Bu hippiler kabilesi bana Connecticut'taki arkadaşlarımı hatırlattı. Orada okulu bitirdikten birkaç ay sonra Donanma'ya katılmayı planladım. Bu gençlik grubu, Pilgrim Bursu ile daha çok tatlı olduğum bir kızı etkilemek için uğraştım. Kızın iyiliğini kazanmak için can atmadım, ama o gruptaki hayat boyu arkadaşlarım oldu. Bu kısa sürede bir hippiye benzeyen bir şey oldum ve savaşa çok karşı oldum. Savaş resmen o yıl sona erdi ve başarısız bir üniversiteden sonra, Plan A'ya geri döndüm ve Donanma'ya, birçok arkadaşımın sürprizine katlandım. Ama her zaman A planım olmuştu.
Bu arkadaşlar dört yıllık Donanma kariyerim boyunca benim kabilem oldu. Donanmayı çalıştırmaya çalıştığım kadarıyla, kabilemi izinli görmek için eve gidip Connecticut'a gidecektim ve bana insan olmanın ve gerçek arkadaşlarımın nasıl olduğunu hatırlatıyorlardı. Aralarındaki en iyi arkadaşım, onunla ilk tanıştığımda sırtından aşağıya saçları olan Reed adında bir adamdı. Reed, sahip olduğum en iyi arkadaşımdı. Her zaman sırtımı kesiyordu, özellikle de kokain aşırı dozda kaldığım ve beden dışı bir deneyimim oldu. Reed bir şekilde beni geri getirdi - her zaman bu garip psişik bağlantımız vardı, ve oraya geldi ve beni buldu ve beni enerjisiyle geri çekti. Beş gün sonra Reed aniden öldü. Hodgkins hastalığı vardı ve tehlikeli bir bağışıklık sistemi yüzünden onu öldüren zatürree oldu. Yaşamak için burada kalırken, neden çekildiği ile başa çıkmak uzun zaman aldı.
Jack Kerouac’ın On the Road’sından Sal Paradise, bir tane olsaydı kesinlikle benim kurgusal karakter ruh arkadaşımdı. Nereye giderse gitsin ve periyodik olarak, sonsuza dek Dean Moriarty adında bir adamla yolculuğa çıktığı Sal, yazdıkları gibi vahşi ve çılgınca, New Jersey'deki halasının maceraları hakkında yazdıkları yerin yalnızlığına geri dönüyor.
Ben Sal gibiydim. Genelde kendimi düşündüğümden çok daha akılda kalıcı karakterlerle arkadaş edindim. Uzun yolculuğa çıktım - ne zaman tekila içtiysem, başka bir eyalette yaralandım ve bir keresinde İsrail'in Hayfa kentindeki yanlış tarafında karartmadan çıktım ve gemimin son ihalesini neredeyse kaybediyordum. Nihai yol gezisi 2 aylık AWOL koşumdu ve sonunda donanmadan onurlu bir akıntı sağladı.
Her zaman ailemin New Jersey'deki evine geri dönüyor gibiyim, yoldaki deneyimlerim hakkında yazmaya çalışıyorum, hepsinin arkasında bir anlam bulmaya çalışıyorum. Sal gibi, genellikle o puanla boşaldım - ama asla çılgın maceralar ve karakterler hakkında yazamadım.
Bay Bojangles'i hatırladın mı? Bir şarkıdaki bu kurgusal dansçı listeyi yapıyor, çünkü bir kez yoğun bir atölyede Kathy ve ben bir araya geldiklerinde, tüm katılımcılara Cumartesi gecesi South Philly'deki South Street'te tamamlamaları için sıra dışı görevler verildi. Görevim sokaktaki yabancıları tamamlamak için dans etmek ve Bay Bojangles şarkısına şarkı söylemek ve dans etmekti.
Bunu yapmak için ölümden korktum, ama yaptım. Gece ilerledikçe insanların önünde gerçekleştirdiğim engellemeleri kaybettim. Doğal açgözlülüğüm ve şarkı söyleme ve dans etme sevincim, derinlerde bir yerden ortaya çıktı. İnsanları güldürdüm ve çok sevdim.
O gece beni değiştirdi ve Bay Bojangles ve ben o zamandan beri bir olduk. O zamandan beri insanların ne düşündüğünü umursamadan hem şarkı hem de dans etmekten keyif aldım. Şimdi son beş yıl boyunca her yıl 30.000 fan önünde büyük bir lig beyzbol maçının açılışında sahadaki milli marşı, bir grup başka erkekle birlikte söylüyorum (bu yıl hariç, kaçırdım) uzakta bir seyir sırasında). Düğünlerde, insanların içmediğime inanmakta zorlandıklarını yorumladıkları bilinmektedir. Utanmadan kötü bir şekilde dans ediyorum, ama Bay Bojangles sayesinde ne düşündüklerini umursamıyorum. Dans etmekten büyük zevk alıyorum ve insanları gülümsetiyor.
Kaptan Frank Furillo, Hill Street Blues, benim gerçek kahramanım ve liderlik rolündeki sade, yakılmaz bir adam olarak rol modelim. Onun karakteri, sakin, sakin ve toplanmış bir modeldi, hassas olsa da, içeride dolanan tüm duygulara rağmen ve Hill Street'in merkez karargâhının kaosunun ortasındaydı. Ülkemdeki Pittsburgh'daki Hill District'ten sonra modellendiğine inanıyorum.
Gösteri çıktığında ben birkaç yıl ayıktım. Devlet işimdeki safları yükseltirken, halkımın ihtiyaçlarına duyarlı, sağlam ama Frank gibi adil bir duyarlılığı sürdürürken, kriz karşısında daima yanılmaz olmaya çalıştım. Bu karaktere sağlıklı bir şekilde ulaştığımı, önce bu karaktere tanık olduğumu ve hayran olduğumu düşünmeyi seviyorum.
Son önerim, Robert Pirsig'in Zen kitabının adsız anlatıcısı ve Motosiklet Bakım Sanatı. Biri bunun garip bir seçim olduğunu düşünür, çünkü ben daha önce hiç motosiklet kullanmadım. Ancak bu kitap motorsiklet bakımından çok daha fazlası ve zen ile de çok az ilgisi var. Her şey anlatıcının kitapta “Phaedrus” adlı bir hayalet karakteri ile temsil ettiği uzak bir geçmişle olan ilişkisi ile ilgili. Yakında, hikayenin draması ortaya çıktıkça birbirlerini takip ettiklerini anlıyoruz.
Onun gibi karmaşık, çekici bir karakter. Delilik dönemlerini geride bırakmaya çalıştığımda ve kendimi tamamen farklı biri olarak yeniden yaratmaya çalıştığımda, deliliğimi bu şekilde mahvedebileceğimi düşündüğümde bana hayatımdaki birçok zamanı hatırlatıyor. Zen'deki anlatıcı gibi, elimden gelenin en iyisini yaptım, ama delilik sonunda beni her zaman yakaladı. Kaçabilirdim, ama saklanamam. Sadece onu tamamen kucakladığımda, benim kim olduğumun bir parçası olduğunu kabul ettim, kabul edip ondan öğrenmeye başladım, bir bütün ve otantik bir insan oldum. Onun kesinlikle benim en sevdiğim karakterlerden biri.
Ya sen? Karakterinize en çok etki eden veya etkilenen kurgusal karakterler kimlerdir?