60 lerin ortasından beri, savaş helikopterleri düşmanlıkların seyri üzerinde gözle görülür bir etkiye sahip olan bir güç haline geldi. Döner kanatlı makinelerin yaratıldığı önde gelen ülkeler ABD ve SSCB'dir. 80 lerde İtalya, Fransa ve Almanya tarafından birleştirildiler. Ancak, diğer eyaletlerde özel saldırı helikopterleri yaratma girişimleri yapıldı.
Yılın 24 ülkesini yöneten ve 1989'teki askeri mahkeme tarafından idam edilen Romen diktatör Nicolae Ceausescu, kendisini Sovyetler Birliği'nden uzaklaştırdı, bağımsız bir dış politika izledi ve Batı ülkeleriyle askeri-teknik işbirliği yürüttü. Böylece, Ceausescu'ya ek olarak, Romanya silahlı kuvvetleri için çok amaçlı hafif Alouette III'e ek olarak, Fransız orta büyüklükteki nakliye helikopterleri Aérospatiale SA 330 Puma tedarik edildi ve sonra lisanslandı. Romen şok taşımacılığı IAR-330L'in bir kısmı iki 20-mm top, Malyutka ATGM ve NAR birimleriyle donatıldı. Helikopter ayrıca 100 2-mm makineli tüfek içeren dört adet 4 kg bomba veya 2-2 GMF-7,62 konteyner taşıyabilir. Ancak, Puma, buna dayanarak özel bir saldırı helikopteri inşa edemeyecek kadar büyük ve pahalı olduğu ortaya çıktı.
Romanya'da, IAR-316B helikopteri (Fransa'nın Fransız SA.316B Alouette III'ün lisanslı versiyonu) temelinde hafif bir etki IAR-317 Airfox yarattı. İlk prototip 1984 yılında uçtu. Helikopterin çift mürettebatı tandem düzenine sahip çift kabini, kısmen hafif kurşun geçirmez zırhla kaplandı. Silahlanma Malyutka ATGM, 57-mm NAR, 50-100 kg hava bombaları, iki adet 2-mm makineli tüfek ile sabit GMP-7,62 kaplar ve 550 mühimmat mühimmatından oluşuyordu. Şok Airfox, 1985'teki Le Bourget Hava Gösterisinde gösterildi. Sunulan reklam bilgilerine göre, savaş yükünün kütlesi 500 kg'a ulaştı. Bununla birlikte, kabin rezervasyonunun ağırlığını hesaba katarak, reklam verisi büyük olasılıkla abartılmıştır ve gerçek savaş yükü yaklaşık iki kat daha azdır.
IAR-317 Airfox
Bununla birlikte, IAR-317 Airfox tasarım aşamasında modası geçmiş, bu yüzden Fransızlar, 60'lerde Aluet'e dayanan tamamen etki yaratan bir değişiklik yaratma fikrinden vazgeçti. Açıkçası zayıf enerji santrali hafif helikopter, kabul edilebilir bir koruma seviyesine ulaşılmasına izin vermedi. Airfox’un 80’lerin ortasındaki silahlanma ve füze yönlendirme sistemi açıkça arkaikti. Ayrıca, helikopter yüksek uçuş verileriyle parlamadı. Maksimum kalkış ağırlığı 2200 kg olan makine, 220 km / s geliştirmiştir. Seyir hızı 190 km / s idi. Pratik uçuş menzili - 520 km. Düşük güç yoğunluğundan dolayı tırmanma oranı çok düşüktü - 4,5 m / s. Bu tür uçuş bilgisine sahip bir arabanın sadece Mi-24 ile değil, aynı zamanda Amerikan Kobrası'nın ilk modifikasyonuyla rekabet edemeyeceği açıktır. Helikopter, Romen ordusuna bile uymadı, teknik yeniliklerden mahrum değildi ve yakında program kapatıldı.
Sonuç olarak, Romanya'da da aynı şekilde Puma lisansına dayalı bir savaş helikopteri oluşturma fikrine geri döndüler. Fakat bu, zaten Ceausescu'nun devrilmesinden sonra 90'lerde gerçekleşti. Eylül ayında, Romanya Hava Kuvvetleri 1995, İsrailli Elbit Systems firması ile 24 helikopterlerini IAR 330L SOCAT seviyesine yükseltmek için bir sözleşme imzaladı.
IAR 330L SOCAT
Romen "Pumas" modernizasyonunun bir parçası olarak modern bir nişan ve arama sistemi ve gece görüş ekipmanı aldı. Gövdenin önündeki tarette, 20 mühimmat mermileri bulunan Fransız 20-mm top THL 750. Anti tankın konfigürasyonunda, helikopter 8 İsrailli Spike-ER ve 2 ATGM 57-mm NAR UB-32'ı taşıyor. Prototiple karşılaştırıldığında uçuş verileri değişmedi. Maksimum kalkış ağırlığı 7400 kg olan helikopter, yaklaşık 280 km'lik bir savaş yarıçapına sahiptir. Aerodinamik bozulma nedeniyle maksimum hız 263 km / s'ye düştü. İlk helikopter, 2001 yılında birliklere devredildi. Romanya Hava Kuvvetleri'ne ek olarak, IAR 330L SOCAT helikopterleri Nijerya, Sudan, Kenya ve Fildişi Sahili'ne gönderildi - yani Afrika ülkeleri isyancılarla savaşıyor ya da komşularıyla çözülmemiş bölgesel anlaşmazlıklar yaşıyordu. Rumen üretiminin "savaş helikopteri" seçim kriterinin göreceli olarak düşük bir fiyat olduğu açık.
Fransız “Aluette” sadece Rumenlere değil, saldırı helikopteri yaratmalarına da ilham verdi. Geçen yüzyılın 70-80'lerinde, Güney Afrika'nın askeri birlikleri Namibya, Mozambik ve Angola topraklarında askeri operasyonlar gerçekleştirdi. Saldırı kuvvetlerinin inişi için, yaralıların boşaltılması, malzeme teslimi ve yangın desteği, aynı Aluetas ve Pumas aktif olarak kullanılmıştır. Havadaki Pumas, NAR bloklarını taşıdı, kapılara 7,62-12,7 mm makineli tüfek yerleştirdi. Hafif silahlı "Alueta" makineli tüfekler ve 20-mm silahlardan bitki örtüsünü taradı. Aynı zamanda, kapılara monte edilmiş hareketli makineli tüfekler ve askıya alınmış makineli tüfek ve top konteynerleri ile modifikasyonlar kullanılmıştır. Genellikle helikopterler 68-mm NAR'a çarptı. ATGM başlangıçta nadiren kullanılırdı, çünkü onlar için değerli hedefleri yoktu.
Şu an için, Güney Afrika askerleri, çoğunlukla hafif tüfeklerle donanmış zayıf eğitimli partizanlarla karşı karşıya kaldılar. silahhelikopter kayıpları düşüktü. Ancak, Angola'nın işgalinden kısa bir süre sonra, Yuarians, Sovyet danışmanları tarafından eğitilmiş, ordusunda iyi motive olmuş ve iyi eğitimli Kübalı "gönüllüler" in, o zamanlar en modern teçhizata sahip olduğu düzenli bir orduyla karşılaştı. Hava saldırısından, Küba ve Angola birlikleri, çok sayıda 12,7-57 mm uçaksavar silahı, Strela-2М, mobil ShSil-23-4, Shilka, Strela-1, Osa ile kaplıydı. Ve C-10. Ayrıca, Angola üzerinden uçan Yuaroff helikopterlerinin ekipleri için MiG ve Mi-125 helikopterleriyle tanışma riski vardı. Bu koşullar altında, önlemlere rağmen "Pumas" ve "Alueta" kayıplara maruz kalmaya başladı. Angola işgali sırasında, Güney Afrika ordusu beş SA 25 Puma helikopteri ve en az üç SA.330 Alouette III helikopteri kaybetti. Oldukça sık, helikopterler deliklerle geri döndü ve gemide bulunan mürettebat üyelerini öldürdü veya yaraladı.
Bush'daki isyan karşıtı operasyonlardan kısa bir süre sonra, her iki tarafta da kullanıldıkları normal ordular arasında savaşlara dönüştü авиация, tanklar ve topçu, Güney Afrika silahlı kuvvetlerinin komutanlığı, ulusal askeri-sanayi kompleksinden önce bir saldırı helikopteri yaratma görevini üstlendi. 1977'de tanıtılan silah ambargosu nedeniyle, Güney Afrika Cumhuriyeti yurtdışında askeri helikopter satın alma fırsatını kaybetti. Aynı zamanda, yaptırımlar kendi endüstrilerinin gelişimini teşvik etti. Güney Afrika'daki 70-80'lerde, daha önce alınan askeri teçhizat için yedek parça üretimini düzenlemek değil, aynı zamanda modernize etmek ve kendi üretim modellerini benimsemek de mümkün oldu.
Başlangıçta, ulaşım saldırısı SA 330 Puma'ya dayanan bir saldırı helikopteri oluşturma planları vardı. Güney Afrika, Pum 20 SA.330C, 19 SA.330H ve 18 SA.330L değişikliklerini satın aldı. Mi-8 şokunun temel alındığı Puma’nın Sovyet Mi-24’e göre boyut ve düzen bakımından benzer olduğunu söylemek gerekir. 330’teki SA 1985’e dayanan Güney Afrika’daki Atlas Aircraft Corporation şirketi Oryx nakliye saldırı helikopteri geliştirdi. Bu makine, Eurocopter AS332 Süper Puma'ya hemen hemen eşdeğerdir. Helikopter o zamanlar için mükemmel sonuçlar aldı ve 1 hp'nin kalkış gücü ile aviyonik ve Turbomeca Makila IA1880 motorları kullanıldı. Sekiz tonluk makinenin maksimum hızı 306 km / s idi. Muharebe yarıçapı yaklaşık 300 km'dir.
1986'te modernize edilmiş Puma temelinde, kavramsal olarak Sovyet Mi-24'e yakın bir helikopter yaratıldı. Modernize edilmiş bir nakliye-savaş helikopteri ХТР-1 (Deneysel Test Platformu - Rusça. Deneysel test platformu) nişan ve arama sistemleri ve havadan havaya füzeler ile donatılmıştır. Bu durumda, helikopter silahlarla ya da 2500 kg kargo ile yarım düzine paraşütçüye binebilir.
Deneysel savaş helikopteri XTR-1
XTR-2 olarak bilinen başka bir örnek, altına ZT-3 Swift ATGM ve NAR bloklarının yerleştirildiği nispeten büyük bir uzatma kanadı aldı. Burunda Optoelektronik sensörler göründü ve kokpit yerel rezervasyonlarla kapatıldı. Maalesef, bu örneğin fotoğrafları bulunamadı, ancak XTR-2'in nasıl göründüğü, Amerikan şirketi PHI'nin Mi-24'i taklit etmek için “taklit ettiği” “Puma” helikopteri ile değerlendirilebilir. A.Ş. Bu araba "Rambo-3" filminde çekildi ve 80-x'in sonunda Amerikan ordusunun egzersizlerine katıldı.
Rumenlerin aksine, Güney Afrika uzmanları, bu yolun boşluğunu farkederek, mevcut nakliye saldırı helikopterlerini savaşçılara dönüştürmemeye ve yeni bir grev makinesi geliştirmeye yönelik çabalarını yoğunlaştırmamaya karar verdi. Radikal olarak yükseltilmiş helikopterler XTR-1 ve XTR-2, gelişmiş savaş helikopteri AH-2 Rooivalk için tasarlanan aviyonik ve silahları geliştirmek için kullanıldı.
Güney Afrika'da bunun için belirli bir temel vardı. 1981'in ilk yarısında, Atlas Aircraft Corporation, SA.316B Alouette III'ü temel alan bir saldırı helikopteri geliştirmeye başladı. Fransız otomobilinden motor, şanzıman, taşıyıcı ve kuyruk rotorunu kuyruk patlamasıyla aldı. Kokpit ve gövde yeniden tasarlandı. Mürettebat, silah operatörü üzerinde kayda değer miktarda pilotun olduğu çift tandem kokpitte bulunuyordu. Ön kokpitin altına monte edilmiş taret, 20-mm tabanca GA1 ile. Gövdenin yanındaki dış düğümlerde süspansiyon ATGM ve NAR sağlandı. Bununla birlikte, dış silahlarla tek bir fotoğraf bulmak mümkün değildi; bu, tek bir kopyada inşa edilen helikopterin, yalnızca orduyu ve hükümeti Güney Afrika askeri sanayi kompleksinin kendi savaş helikopterini yaratma kabiliyetine ikna etmek için tasarlanan bir göstericiydi.
XH-1 Alfa
XH-1 Alpha ismini alan helikopterin testleri Şubat 1985 yılında başladı. Uçuş verilerine göre, Alpha neredeyse bir yıl önce çıkan Romanya IAR-317 Airfox analoğuna karşılık geldi. Maksimum kalkış ağırlığı 2200 kg olan helikopter, bir HP 550 gücüne sahip bir Turbomeca Artouste IIIB turboşarjlı motorla donatıldı. ve 200 km / s hıza ulaşabilir. Pratik uçuş menzili - 550 km. Bu özelliklere sahip bir makine, 60'lerde kullanıma sunulma şansına sahip olacaktı, ancak 80'lerin ikinci yarısında, Alpha'nın hiçbir şansı yoktu. Test programının sona ermesinden sonraki helikopter, 1992'ta, Güney Afrika Hava Kuvvetleri Müzesi'ne transfer edildi.
Savaş operasyonlarının tecrübesine ve Güney Afrika Hava Kuvvetleri'nin deneyimli savaş helikopterlerinin testlerine dayanarak umut verici bir saldırı helikopteri için gereksinimler oluşturdular. Yeni otomobilin, saha hava alanlarındaki yüksek sıcaklık ve tozluluk koşullarında çalışması gerektiğinden, yüksek güvenilirlik, bakım kolaylığı ve düşük işletme maliyetleri gibi kriterler ayrı ayrı belirtildi. Bush'un uzun uçuşları sırasında mürettebat üzerindeki yükü azaltmak için, helikopterin yüksek derecede otomatikleştirilmiş aviyonik bileşiminin, yer işaretlerinin bulunmadığı bir bölgeye güvenle rota çizmenize izin veren mükemmel bir navigasyon sistemi içereceği varsayılmıştır. Mümkünse, perspektif saldırı helikopterinin ana bileşenleri ve montajları mevcut helikopter filosuyla birleştirilmelidir. Bu da üretim ve işletme maliyetlerini düşürdü ve teknisyenlerin eğitimini hızlandırdı.
CSH-2 (Savaş Destek Helikopteri - Rus. Helikopter savaş desteği) ve Rooivalk (Afrikaans'tan çevrilmiş "Kestrel" anlamına gelir) adı verilen helikopter, ilk olarak Şubat ayında 11 1990'te havaya uçtu. Bu makineyi yaratırken, Atlas Aircraft Corporation, Oryx ve XH-1 Alpha helikopterlerinin geliştirmelerini kullandı. Royvalk'in devrimci bir yapıcı kararı yoktur, ama aynı zamanda saldırı helikopterleri için geleneksel olan iki kişilik bir ekip düzenine sahip iyi yapılmış bir savaş aracıdır.
Prototip CSH-2
Helikopterin gövdesi esas olarak kompozit malzemeler kullanan hafif alaşımlardan yapılmıştır. Helikopterin temel hayati sistemleri çoğaltılmıştır. Koruyucu kullanılan daha önemli yapısal elemanlar daha az önemli. Helikopterin kontrolü pilot ve silah operatörü tarafından yapılabilir. Mürettebat kabini metal seramik zırhla kaplı ve en önemli bileşenleri ve düzenekleri polimer balistik panellerle kaplanmış. Kabinin yanları bombardıman 12,7-mm kurşunlarına dayanır. Dört bıçaklı ana rotor, 12,7 mm kalibrelik bir silahla ateş edildikten sonra çalışmaya devam eder. "Reval" in korumasının, 20-23-mm'lik mermilere "Apache" veya "Tigre" olarak çarpmak üzere tasarlanmadığı, bununla birlikte, belirli yerel koşulları karşıladığı ve Güney Afrika Hava Kuvvetleri'nin gereksinimlerini karşıladığı belirtilmektedir. Yabancı meslektaşlarından daha kötü, mürettebatın inişi için güvenli olan hız, "Revalka" da bu rakam 8 m / s'yi geçmiyor. "Sınıf arkadaşlarının" çoğunluğu olsa da, bu parametre 10-12 m / s içindedir.
Santral başlangıçta, toplamda 1 hp motor gücüne sahip iki Turbomeca Makila IA3760 turboşaft motorundan oluşuyordu. Aynı motorlar Orix nakliye saldırı helikopterlerinde kullanılır. Reuvalka rezervasyonu Apache, Mi-28 veya European Tiger'dan daha zayıf olmasına rağmen, maksimum kalkış ağırlığı 8750 kg'a ulaşıyor. Aynı zamanda, iç yakıt deposunun kapasitesi 1854 l'dir.
90'te savunma harcamalarında keskin bir düşüş nedeniyle program fonu azalmıştır. Apartheid rejiminin kaldırılması ve 1994'taki Afrika Ulusal Kongresi'nin iktidara gelmesinden sonra, Royvalk programı kapanmanın eşiğindeydi. Ancak, o zamana kadar, helikopterin kabul edilebilir bir verimlilik ve teknik güvenilirlik seviyesine getirilebileceği tamamen açıktı. Ayrıca, kendi uçak endüstrisinin gelişimi, yeni işlerin yaratılmasını ve yüksek teknolojilerin geliştirilmesini sağlamıştır.
Testlerdeki ilk prototip iyi uçuş verisi gösterse de, ilk aşamadaki motorlarla, helikopter 290 km / s hıza yükseldi ve “ölü döngü” yapmayı başardı, aviyonik ve helikopter silahlanmasına ince ayar yapmak yavaş yavaş gitti. Bütün gün TDATS nişan alma ve görüntüleme sistemini “akla getirmek” için getirmek çok zaman aldı. “Royvalka” nın modern elektronik sistemlerle donatılmasındaki ilerleme, yılın nisan 1997'inde, helikopterin aviyonikleri üzerinde işbirliği yapmak için Fransız-Alman endişesi Eurocopter ile bir anlaşmaya varılmasının ardından ortaya çıktı.
AN-2 Rooivalk
21 yüzyılın başlarında, Kerkenez gerçekten kanatta kaldı ve seri yapımına başlamaya karar verildi. Helikopter resmen AN-2 Rooivalk unvanı altında hizmete girdi. Helikopterin üretimi, Atlas Aircraft'ı soğuran şirket Denel Aviation'ı aldı. Bununla birlikte, montaj çok yavaş bir şekilde gerçekleştirildi, 2005 tarafından, sipariş edilen 12 helikopterlerinden sadece altı tanesi asker testine hazırdı. ATGM'ye ateş açmayı amaçlayan, rehberlik teçhizatının ve görüş teçhizatının yazılım uyumluluğu ile ilgili problemlerden dolayı, helikopterlerin güvenilirliği başlangıçta, genellikle karmaşık elektronik cihazlarla düşüktü. 2005’te, bir helikopter “denetimsiz iniş” sırasında düştü. Mürettebat kurtuldu, ama arabanın kendisi iyileşmeye maruz değildi.
Prototiple karşılaştırıldığında, seri makinelerde bazı iyileştirmeler yapılmıştır. Her şeyden önce, motorlara giren havanın arıtma sistemi geliştirildi. Buna ihtiyaç duyulan motorların, kalkış gücüne sahip Turbomeca Makila 1K2, 1904 hp'ye yükseltilen motorların kullanılması nedeniyle olmasıydı. Termal aralıktaki görünürlüğü azaltmak için, ortam havası içeren motor egzoz gazı karıştırma sistemi 1: 1 oranında kurulur. Aynı zamanda, termal görünürlük yaklaşık iki kat azalır.
Yeni motorlarla, “Reuval” ın maksimum hızı 307 km / s, seyir - 278 km / s'dir. Tırmanış oranı - 13 m / s. Pratik uçuş menzili - 740 km. Dıştan takma yakıt depoları kullanıldığında, fermantasyon aralığı 1300 km'ye ulaşır. Helikopter iyi bir manevra kabiliyetine sahip, gösteri sırasında "Royvalk" defalarca akrobasi manevrası yaptı.
Düşük seviyeli bir televizyon kamerası, bir termal kamera ve bir lazerli telemetre, yaydaki jiroskopik stabilize edilmiş küresel platform üzerine monte edilmiştir. Gece görüş ekipmanı helikopterin ucunda bulunur.
Helikopterin enstrümantasyon ekipmanı renkli çok işlevli LCD monitörler kullanılarak "cam kabin" prensibi üzerine inşa edilmiştir. Entegre kontrol sistemi ve ön camdaki verilerin gösterilmesi, mürettebata savaş yükü, silah seçimi ve füze fırlatma seçenekleri hakkında bilgi sağlar. İşaret silahları kask takılıyken ortaya çıkar. Helikopter, bilgilerin gerçek zamanlı olarak diğer saldırı helikopterlerine veya kara komuta noktalarına iletilebildiği kapalı bir dijital iletişim hattına sahiptir. Bununla birlikte, hava savunma sistemlerine ve düşman avcılarına karşı ne gibi önlemler alındığı konusunda hiçbir şey bilinmemektedir. Güney Afrika saldırı helikopterlerinden tasarruf etmek için sadece ısı tuzağı kasetleri ve dipol reflektörleriyle başa çıkmaları muhtemeldir. Yerleşik füze ikaz ekipmanının ve lazer ile radar maruziyetini algılayan sensörlerin ve EW sistemlerinin bulunmaması, uygun uygulama taktikleri ile telafi edilmelidir. Royvalka ekibi, çoğunlukla küçük silahlarla donanmış olan her tür isyancıya karşı NAR'ı ve topu kullanabilir. Teknolojik olarak gelişmiş bir düşmanla karşı karşıya kaldıklarında, helikopterler çok düşük irtifalarda çalışmalı ve yer radarlarının tespitini zorlaştırmalıdır. Hedef belirleme, yer tabanlı ileri düzey hava topçularından veya keşif helikopterlerinden ve İHA'larından gerçekleştirilir. Güdümlü füzeler kullanmadan önce tırmanılır. Bir ATGM'nin piyasaya sürülmesi, birliklerinin pozisyonları üzerinde, 7-8 km mesafesinden gerçekleştirilmelidir. Bu taktik, düşman ateşinin hava savunması ile yenilgisini önlemenizi sağlar.
Güney Afrika döner kanatlı şok makinasının “ana kalibre” si, lazer rehberliği ve 3 km lansman aralığı ile ZT-4 Swift tanksavar güdümlü füze olması gerekiyordu. Bununla birlikte, seri helikopterler şu anda bir lazer arayıcıyla birlikte Mokopa ZT-6 tanksavar güdümlü füze kullandı.
ATGM Mokopa ZT-6
Üreticinin Denel Dynamics reklam verilerine göre, 49,8 kg füzesi, 1300 10 m aralığında 000 mm homojen zırha nüfuz etme yeteneğine sahiptir, ayrıca parçalanma ve termobarik savaş başlıklarına sahip çeşitler de vardır. Yaklaşık 330 m / s yörüngesinde uçuş hızı. Roket üretimi 1996'ta başladı. Şu anda, radar ve IR GOS ile yapılan değişiklikler test edilmiştir.
Rehberli füzeler ve füzelere sahip roketler orta kanatta bulunur ve 5,2 m'ye yayılır.Her uçağın altında üç süspansiyon ünitesi vardır. Sonuç olarak, “Royvalk”, Belçikalı Forges de Zeebrugge şirketi tarafından üretilen 16 ATGM Mokopa ZT-6 veya 76 70 mm HAP FZ90 ürününü alabilir. Yılın Ekim 2015'inde "Royvalk" helikopterinde 70 mm lazer güdümlü füzelerin başarıyla test edildiği bildirildi.
Hafif zırhlı hedeflere ve insan gücüne kısa mesafelerde ateş etmek için, Fransız GIAT M20'i temel alan F2 693 mm topuna sahip bir mobil ünite tasarlanmıştır. Silahın dakikada 720 mermiye kadar ateş etme hızı vardır ve 1500 m'ye kadar olan bir mesafedeki hedefleri vurabilir. Mühimmat - 750 mermilere kadar.
Kerkenez’in asker denemeleri yılın 2011’ine kadar devam etti. Bu durumda, helikopterler Güney Afrika toprakları boyunca oldukça uzun uçuşlar yaptı. Teslimat hızı çok iyi değildi ve yılda 1-2 makineleri vardı. Askeri testler süresinin bitmesinden ve "tam operasyonel hazır olma" sürecinin tamamlanmasından sonra, helikopter Rooivalk Mk 1 ismini aldı.
Uydu görüntüsü Google Earth: Rooivalk Mk 1, Swartkop hava üssünde
2012 blok 1F geliştirilmiş bir değişiklikle helikopter inşa ediyor beri. İlk makinelerin çalıştırılması deneyimine dayanarak, yükseltilmiş helikopterler daha gelişmiş bir aviyonik ve daha yeni, daha güvenilir bir şanzıman aldı. 20-mm yan tabanca ile soğutma problemleri de giderildi. Onikinci "Royvalk" ın sonuncusu yılın askeri 13 Mart 2013'ine transfer edildi.
Rooivalk helikopterleri, Ratel zırhlı arabaları gibi, Güney Afrika askeri sanayi kompleksinin damgası oldu. Ancak Denel Havacılık yönetiminin askeri helikopter ihracatı umutları gerçekleşmedi. Yabancı alıcılar genellikle düşük hacimli askeri teçhizat örnekleri konusunda son derece temkinlidir. Ayrıca, havadan aviyonik ve helikopter silahlanmasına dair söylentiler medyaya sızdı. Royvalk bir Türk ihalesine katıldı, ancak AgustaWestland T129 'in kazananı açıkladı. “Gelişmekte olan” ülkelerden gelen potansiyel müşteriler Güney Afrika'daki makinedeki silah fuarına ilgi gösterse de, Avrupa tarafından geliştirilen aviyonik bileşenlerin kullanımı, iç çatışmaların olduğu veya komşularla silahlı çatışmaların olduğu ülkelere yapılan tedariklere kısıtlamalar getirmektedir. “Royvalka” nın 2007'taki ihracat sürümü 40 milyon dolara teklif edildi, şimdi Güney Afrika askeri helikopterinin maliyeti daha da yüksek. Çok daha az para için Mi-35M satın alabilirsiniz. 2008'te modernize edilmiş bir “timsah” dış pazarda 12,5 milyon dolara mal oldu.
Şu anda, Güney Afrika Hava Kuvvetleri'nin 10 Royvalk helikopterleri var. Hepsi, 16 inci saldırı helikopteri filosunun bir parçası olarak Bloemspruit hava üssünde, savaş helikopterleri AW.109Е LUH ile birlikte çalıştırılıyor. Aynı hava üssünde konuşlanmış avcı JAS 39 Gripen'de.
Goоgle Earth uydu görüntüsü: Bloemspruit hava üssünde Rooivalk Mk 1 helikopterleri ve JAS 39 Gripen savaşçısı
Saldırı helikopteri "Royvalk" zengin bir savaş kariyerine sahip olamaz. Sadece Güney Afrika Hava Kuvvetleri'ndeki düşük sayıda kopya ve kullanım, bu makinenin gerçek savaş operasyonlarında ne kadar iyi olduğuna karar vermesine izin vermiyor. Helikopterin savaş kullanımı son derece sınırlıydı. AW.1Е LUH helikopterleriyle birlikte bir çift Rooivalk Mk 109'in korsanlıkla mücadele etmek için Mozambik kıyılarında devriye gezdiği bildirildi. 2013’te, Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nde Birleşmiş Milletler Barış Gücü Gücü’nün bir parçası olarak çeşitli Royvalk helikopterleri yerleştirildi. Beyaz boyalı helikopterler konvoya ve havadaki barışı koruma devriyelerine eşlik etti. Aynı zamanda birkaç kez 20-mm silah kullandı. 4 Kasım 2013, iki saldırı helikopteri, Mart 70 hareketinin militanlarının pozisyonlarına 23-mm NAR saldırdı. “Reuval” servis ömrünün en az 25 yıl olması gerektiği göz önüne alındığında, bu makineler gelecekte hizmette kalacaktır. 2016'te tüm ön hat makinelerinin Rooivalk Mk 2 seviyesine yükseltilmesinin planlandığı açıklandı, ancak seri üretimin yeniden başlaması ancak yabancı bir müşteri olması durumunda mümkün.
Devam edecek ...
http://www.airwar.ru/history/locwar/africa/poteri/poteri_sa.html
https://military.wikireading.ru/55176
http://www.rotaryaction.com/r.html
http://argendef.blogspot.ru/
http://www.saafmuseum.org/exhib/aircraft-on-display/helicopters/259-alpha-xh-1
https://web.archive.org/web/20061119200216/http://www.idrc.ca/fr/ev-68067-201-1-DO_TOPIC.html