We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Veganlığa ilk girişimim. Bu sefer, Zoe Williams, vegan peynirden falafel köftelerine kadar yepyeni bir mutfak olanakları dünyasını keşfediyor.
Vegan peynir yapma sürecini anlatacağım. Daha sonra size veganizmin ne kadar popüler olduğunu, yaşın beslenme alışkanlığının nasıl olduğunu, tüm temel yiyeceklerinizin ve buluşmalarınızın nasıl değiştiğini ve kendilerini ihmal edilmemiş hissettirmeyecek şekilde vegan omnivor bir akşam yemeğinin nasıl pişirileceğini anlatacağım. . Lezzetli ve hatta aç. Ama önce peynir hakkında konuşmalıyım çünkü oldukça travmatik buldum.
Kajuları bir mutfak robotunda öğütün, ardından sarımsak tozu, tuz, soğan tozu ve etkisizleştirilmiş besin mayasını ekleyin. Son bileşen hiçbir şeyin yükselmesine neden olmaz; Veganların "sevimsiz" dedikleri ama daha doğrusu "maya" olan kendine özgü lezzeti dışında partiye hiçbir şey getirmiyor. Bu yapıldığında, soya sütü, sıvı içinde 10 dakika çözünen jelatine tatsız bir vegan alternatif olan yağ ve birkaç agar-agar gevreği ile ısıtılır, ancak bunlar gerçekten değil.
Hiçbir şey beklediğiniz gibi tutarlı değil
Maddeler, bir blender ile ezene kadar birbirlerinin etrafında yüzer. Biraz beyaz miso, limon suyu, trüf yağı, frenk soğanı ekleyin - artıklarınızı inceleyin, yanlış renkte (bir miktar gri krema) ve yanlış kıvamda (yapışkan) olacaklar. Ardından birkaç saatliğine kurun, bu da onu tamamen farklı bir şeye dönüştürecek. Henüz peynir gibi tadı yok ve rastladığım hiçbir peynirden farklı olarak kabarık bir sıçraması var (Edam bile yaklaşmıyor), ama aslında… tamam. Bu maddede yanlış bir şey yok. Kuşkonmaz ve kızarmış cevizle dilimleyin ve mükemmel şekilde yenilebilir bir yemeğiniz var. Ama süreç beni yiyecek hakkında anladığım her şeyden, kağıt hamuru veya balçık alemlerine götürdü. Otto von Bismarck'ın sözde sosis hakkında söylediği gibi, tadını çıkarmak istiyorsanız, yapılmadığını görseniz iyi olur.
Deney, vegan ve hevesli olma girişimimin bir parçasıydı. Veganlığın, yemek pişirme olasılıklarını kapatmaktan ziyade bir dünya açmasının bir yolu olup olmadığını öğrenmek istedim. Fitness amacıyla et ve süt ürünlerini ilk kez kesmeye çalıştığımda öğrendiğim için oldukça sağlıksız bir vegan olmak mümkün. Planlamazsan, sonunda cipsle yaşarsın. Bu sefer farklı olacağına yemin ettim.
Impossible Burger patlaması için, mercimek, ceviz, arpacık soğanı ve mantardan yapılan 'sahte ciğeri' yaratan Londralı şef tarafından son zamanlarda bu alanda pek çok deney yapıldı. , "kanayan" bitki malzemelerinden yapılan bir hamburger (şirketin 400 milyon dolarlık bir yatırım çektiği bildirildi). Vegan yiyecekler süpermarketlerde giderek daha fazla bulunabilir hale geliyor: Waitrose geçen ay 130'dan fazla mağazasında özel bir vegan bölümü açarken, Tesco şu anda bir "bitki bazlı yenilik yöneticisi" çalıştırıyor ve İzlanda vegan ürünlerini genişletiyor. etsiz, boğasız hamburgerlerinin mükemmel satışı nedeniyle. Bu arada, Mayıs ayında çevresel etkinizi azaltmanın en iyi yolunun et ve süt ürünlerinden kurtulmak olduğu bildirildi. Herkes bunları yemeyi bırakırsa, tarım arazileri ABD, Çin, Avrupa Birliği ve Avustralya'nın toplamı büyüklüğünde bir alanla küçülebilir (ve hepsi beslenmeye devam ederdi).
Yiyecek hevesleri gelir ve gider, ancak tartışılmaz ahlaki öncülüyle veganizm oldukça sağlam görünür; Birleşik Krallık'taki vegan sayısı 2006 ile 2016 arasında üç katına çıktı.
Etik ile başlarsanız (bir arkadaş, bir vegan ve bir filozof, "Bir kediyi sırf zevk aldığım için öldürmezdim" derdi), zevk önemsiz hale gelir: hiçbir şey ahlakın hissettiği kadar güzel olmaz. Peki bitkiler kullanarak hayvansal ürünleri yeniden üretmeye çalışarak vegan diyetini keyifli hale getiriyor musunuz? Yoksa artık etli sandviçi aramaması için damağınızı yeniden mi eğitiyorsunuz?
Etin tuhaf bir şekilde, ancak her zaman değil, yıkanmış bir buğday bileşeni olan seitan'ın yükselişi, Nando'yu özleyen veganlar ile Nando'nun kaçmayı en çok sevdikleri şeyler arasında yeni bir ayrım yarattı. Etin başka bir "foodie" alternatifi olan Jackfruit nadirdir - onu güney Londra'daki Vauxhall'daki vegan hac yeri olan Bonnington Cafe'den Starbucks'a kadar her yerde bulabilirsiniz, ancak yeni bir tane görmedim - önceden paketlenmiş ve genellikle tuzlu suyla. Süper saf veganlar tuzluluktan şikayet ediyor ama bu beni endişelendirmiyor. Benim sorunum doku, gevrek ve peltemsi başlıyor, sonra kafa karıştırıyor ve konserve enginar suyu gibi ağızda kalan bir tat var. Jackfruit'a ek olarak, son vegan gelişmeler, süt benzeri yiyeceklerde de görülüyor - neredeyse her şey bir süte veya daha doğrusu bir meyve suyuna sıkıştırılabilir.
Çocuklar için yemek pişirdiğimde, onlara sevmeyecekleri bir şey yedirmeye çalıştığımda her zaman yaptığım şeyi yaptım: her şeyi normalden küçük yapmak, güzel görünmesi için ve sonra onlara bağırmak. Sahte pastırmalı minik pizzaların üzerine vegan mozzarella peyniri kondu, bu pişirme sürecinde şeffaflaştı ve biraz küçüldü, bu da prezervatifle süslenmiş gibi görünmesini sağladı. Pastırmanın aşırı güçlü sahte bir akçaağaç tadı ve kimyasal çiğnenmesi vardı. Bir kişin üzerine ölü bir fare gibi düştü. Cicely, 10, tofu sosislerini yiyecekti, ama sadece mikroskobik miktarlarda ve iyi olmak için. Yine 10 yaşındaki Thurston, falafel köftelerini ağzına bile koymadı.
Biraz fıstık ezmesi ve vegan yumurta ve günahkar bir miktar yer fıstıklı jöleli barlar yaptım. Yumurta gibi kokan ancak yumurta olmayan herhangi bir şey, birinin tarifinizle korkunç bir şey yaptığını, üzerine kimyasal döktüğünü veya osurduğunu düşünmenize neden olur. Hindistan cevizi yağı bir karanfil yağı ve vücut yıkama kokusu getirdi. Bana yumurta yerine koymamamı tavsiye eden Şef Nicky Elliott ile konuşmadan önce vegan yemeklerine asla yaklaşmamalıydım. “Pişirdiğimde keten veya chia tohumu kullanıyorum. Üç yumurtayı değiştirebilirsin ama daha fazlasını yapamazsın "diyor. "Vegan peynir kullanmam çünkü henüz harika değil. Çocuklar dahil olmayı severler, bu yüzden genellikle başka türlü yemeyeceklerini görmek zorunda oldukları bir şeyi yerler. "
Kabak köftesi aptalca güzeldi, güzel ve lüks bir doku, kendi başına yaşayabileceğin bir sos
Son yaşam tarzı deneyi, et ve süt ürünlerini sıfırdan yeniden üretmeye çalıştığım, mutfak unsurlu vegan bir akşam yemeğiydi. Kocam her zaman vegan olan yiyecekler aldı: Madhur Jaffrey's Zucchini Meatballs (bunun için biraz yulaf ezmesi kreması kullandı) ve Colman Andrews'un Catalan Paella'sı. Yukarıda bahsedilen kuşkonmazını "peynir" ile yaptım, yanlış türde tofu kullandığı için işe yaramayan bir vegan chorizo yaptım ve bazılarının aslında siyah pekmez, şeker ve soya ile kaplı mantarlar olan "domuz eti" çıkardığını yaptım. Bu maskaralıklara daha açık gözüken birkaç gence verdik, artı kocamın yeni arkadaşı Momentum (bana söylemeden katıldı, kim yapar?), Muhtemelen vegan olduğu gerekçesiyle (aslında , her şeyi yiyecektir ve başka şekillerde de normaldir).
Herkes vegan peynire karşı nazikti ama ben bunu tekrar etmem. Çektiği mantar sürgüleri, yüzünde bir çeşit lezzet patlamasıyla ona çarptı. Mantarı ateşli lahana salatasından ayıramazdınız, ama önemli değildi, çünkü o kadar tatlı ve lezzetliydi ki, tek tek malzemelerin tadına bakmak, birinin bir çılgınlığa fısıldadığını duymaya çalışmak gibi olurdu. Ertesi sabah, tencerenin dibinden ara sıra birkaç mantar toplayarak, yapmanın ne kadar doğal olmadığını fark ettim, bir mantarın üzerine kara pekmezi sürün, onsuz mükemmel lezzetli.
Kabak köftesi aptalca güzeldi, ete benzemeyen güzel, lüks bir doku, kendi başına yaşayabileceğiniz bir sos. Paella da zafer kazandı, ortada rahat yemek, altta ve üstte küçük bir çıtırtı, vejeteryan yemeklerinin genellikle özlediği şey bu - yağ ve etten aldığınız doku yelpazesi.
Şimdi şu kelimeleri yazarken bile kendimi suçlu hissediyorum: "yağ ve et". Ama bir vegan olarak doğru yaşamaya ve doğru beslenmeye çalışmaktan öğrendiğim dersler var. Gelecekte, ikame hayvansal ürünlerden uzak duracak ve kıyılmış seitan yerine tofuyu tercih edecektim; Asya'da başlayacak ve McDonald's'ta başlayıp ürünlerini oluşturan parçaları taklit etmeye çalışmak yerine batıda çalışacaktı. Tamamen vegan olduğumu iddia etmiyor olsam da, yemek yiyen yaratıkların havalı olduğunu iddia etmenin bir yolunu bulamıyorum. Sonuçta, zevk aldığınız için bir kediyi tekmeleyerek öldürmezsiniz.
Orijinal makale (İngilizce)