AĞAÇLANDIRMANIN TANIMI
Ağaçlandırmanın çok çeşitli tanımları vardır. En kısa ve basit tanımı; insanın ekim veya dikim yolu ile orman oluşturmasıdır.
Bir başka tanımı ise; insan, hayvan veya makine gücü ve bunlara monte edilmiş ekipmanlar (pulluk, riper, tarak) ile toprağın işlenerek kırıntılı bir yapıya kavuşturulması ve bu özelliklere kavuşturulan yerlere fidanlıklarda yetiştirilen fidanların dikim mevsiminde (sonbahar, kış, ilkbahar) dikilmesi işlemine denir. Dikim işlerini takiben 5-7 yıl süre ile yapılacak bakım ve koruma işlemleri ağaçlandırma işlemlerinin devamı olarak kabul edilmektedir.
Ağaçlandırmanın tanımı yapılırken kimi zaman çalışma metotları, işin yapım tekniği, zamanı, mekanı, varılmak istenen sonuç, sağlanacak fayda ve amaç unsurları öne çıkarılırken, zaman içerisinde doğa korumacı yeni yaklaşımların etkisi ile de daha geniş çevreci tanımlarda yapılmaktadır.
Esasen ağaçlandırma sözcüğü; daha geniş bir zamanı ve bu zaman boyutunda çoğul aktiviteleri içerisinde bulunduran içeriktedir.
Bu bağlamda yapılacak tanım ise; orman yetiştirmeye uygun her türlü arazi üzerinde, uzun dönemde mevcut genetik çeşitlilik bozulmadan ya da bozulmuş genetik çeşitliliği yeniden oluşturacak şekilde ekim veya dikim yoluyla bir yerin asli orman ağacı türleri ile bitkilendirilmesi ve bitkiler biyolojik bağımsızlığa kavuşuncaya kadar bu yeri dış etkilere karşı koruma ile bakım çalışmalarının bütünüdür.