Önleme modern tıp ve halk sağlığı mantrasıdır. Benjamin Franklin kendisinin şöyle dedi: “Önlemenin bir onsu tedavi etmeye değer.”
Maalesef, istismar ve ihmal gibi çocukluk dönemindeki olumsuzluklar aşılarla önlenemez. Şimdi bildiğimiz gibi, yetişkinlerin büyük bir kısmı, olumsuz çocukluk deneyimlerinden (ACE'ler) geçer ve madde bağımlılığı gibi belirtiler gösterebilir. Yetişkinlerde görülen semptomlar sıradaki nesli olumsuz sonuçlara maruz bırakabilir - kırılması zor olan bisiklet.
Bununla birlikte, ACE'lerin gelecek kuşaklar üzerindeki etkisini bugün ne yaptığımıza yakından bakarak, sadece çocuklarımız için değil, kendimiz için yetişkinler olarak da sınırlayabiliriz. Bu nedenle, çocuklar için olumsuzlukları önlemek için ele almalıyız. erişkinlerde travmanın iyileşmesi ve iyileşmesi.
Paradigmayı değiştirmek
The ACE Çalışması1990’larda lanse edilen çocukluk çağı travmasının on yıllar sonra sağlığı nasıl etkileyebileceğine dair çığır açan bir bakış sundu.
Çalışmamızdaki 17,000 artı yetişkinlerin üçte ikisinden fazlası, evde boşanma, ihmal veya aile içi şiddet gibi en az bir ACE bildirmiştir. Bu yetişkinler çok sayıda olumsuz sağlık ve davranışsal sonuç için daha büyük risk altındaydı.
Bu araştırmayı sunduğumda, sık sık yetişkin kurtulanlar hakkında sorular alıyorum. Bu yetişkinlerin çocukluk geçmişlerini anlatmaları için hayatta kalmasına ne yardımcı oldu?
ACE Çalışması esnekliği incelemek için kavramsallaştırılmadı. Ama bu travmadan kurtulanların gelişmesine neyin yardımcı olduğunu her zaman merak etmiştim. Sadece yaşamlarında daha sonra sağlıklarına neyin yol açtığını değil, bazılarının geçmişlerine rağmen pozitif sağlık rapor etmelerine neden olanı anlamak istedim.
Sağlığın teşvik edilmesi
Modern tıp ve halk sağlığı geleneksel olarak hastalığın kökenlerini ve sağlıksızlığın nasıl önlenebileceğini bulmaya odaklanmıştır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
1996'te tıbbi sosyolog ve antropolog Aaron Antonovsky farklı bir bakış açısı sundu. Sağlığa bir devamlılık olarak bakmamızı ve neyin sağlığı geliştirebileceğine odaklanmamızı önerdi. Bu yaklaşım denir Salutogenesis, biz insanlar olarak zorluklar karşısında sağlığa doğru hareket etme doğuştan gelen kapasiteye sahip olduğumuzu gösteriyor.
Bugün Dünya Sağlık Örgütü sağlığı “tam bir fiziksel, zihinsel ve sosyal iyilik hali ve sadece hastalık veya halsizlik olmaması durumu”Bu yaklaşımın erişkin sağ kalanlarına nasıl yansıyabileceğini merak ettim. Olumsuz sağlık koşulları için risk altında olduklarını bilerek sağlıklarını ve olumlu refahlarını artıran şey nedir?
2013’te meslektaşlarım ve ben bir çalışma yayınladı en az bir çocukluk sıkıntısı bildiren orijinal ACE çalışmasından yaklaşık 5,000 erişkininin incelenmesi. Egzersiz yapmak, sigara içmekten kaçınmak, duygusal desteğe erişim ve lise ya da daha yüksek düzeyde eğitimi tamamlamak gibi iyi sağlığı teşvik ettiği kanıtlanmış stratejilere odaklandık.
Aslında, listelenen faktörlerin her biri erişkin sağ kalanlar arasında mükemmel, çok iyi veya iyi sağlık raporları ile ilişkiliydi. Faktöre bağlı olarak, bir 30'ten 80'a yüzde artış arttı yetişkinin olumlu refahı rapor edeceğini Üniversite eğitimi alan hayatta kalanların, 2.1 kez, lise diploması olmayanlara göre olumlu refah bildirme olasılığı daha fazlaydı. Bu bulgular kronik durumları göz önüne alındıktan sonra yapıldı. Ayrıca, dört faktörün de depresif duyguları bildirme olasılığının düşük olduğunu bulduk.
Dahası, bir kişinin katıldığı sağlığı geliştirme faaliyetlerinin sayısı arttıkça, refahları da o kadar iyi görünüyordu. En az iki faktöre sahip erişkin sağ kalanlar, 1.5 kat daha iyi ve mükemmel sağlık durumu bildirme olasılığı daha fazlaydı. Dört faktörü de bildirenler, kronik durumlarını düşündükten sonra bile, hiç ya da hiç kimseyle ilgilenmeyenlerle karşılaştırıldığında, sağlık durumunun iyi olduğunu bildirme olasılığı daha yüksektir.
Ortalama olarak, sağlığı teşvik edici faktörlerin en az iki tanesinin yaşadığını bildiren travma mağdurları da Son 30 günde zihinsel ve fiziksel olarak daha az sağlıksız gün.
Ayrıca yetişkin travmasından kurtulanların aşağıdaki gibi tamamlayıcı stratejiler kullandıklarını da öğrendik. yoga, masaj ve dans terapisi.
Bununla birlikte, bunları ve sağlığı ve refahı teşvik eden diğer yaklaşımları test etmek için daha sıkı çalışmalara ihtiyacımız var. Sunulan çalışmalar sadece dört faktörü incelemiştir ve ACE'lerin tüm yetişkin kurtulanlarına genellenemez.
Şifa nasıl başlar
Hayatta kalma perspektifinden bakıldığında, vücut algılanan veya gerçek tehditlere cevap verebilir. “Dövüş ya da uçuş” gerilme tepkisi. Bununla birlikte, eğer bu tehdit sabitse, endokrin ve nöronal sistemler aktive olur ve bu da bizi fazla sarsabilir ve vücudun homeostazı kurmasını engelleyebilir. Araştırma hastalığın stres ve travma sonucu nasıl ortaya çıkabileceğini anlamamıza yardımcı oldu.
Biyolojik olarak tehdit edici durumlarla başa çıkmak için mekanizmalarla donatıldığımızda, bedenlerimiz de güvenlik, mutluluk ve motivasyon duyguları sağlayan dopamin ve GABA gibi nörokimyasallar ile donatılmıştır. Bu olumlu duyguları öz-bakım ile aktive edebiliriz. Örneğin, tek çalışmadamasajın kortizolü azalttığı, dopamin ve serotoninin arttığı bulundu.
Burada hiç vudu yok. Vücudumuzu ve olumlu girişleri olan beş duyuyu sunarsak - sakinleştirici müzik, işlenmemiş yiyecekler ve doğada yürüyüşler gibi - kendi sistemimizi olumlu bir şekilde düzenlemeye teşvik edebiliriz.
Ancak bu müdahaleler tek başlarına yeterli olmayabilir. Aktif danışmanlık, bilişsel-davranışçı terapi kullanımı ve bazı durumlarda ilaçlar veya diğer sağlık müdahaleleri gerekebilir.
ACE'lerin ele alınması ve önlenmesi söz konusu olduğunda, modern tıp ve halk sağlığının gücünü ve sınırlarını bilmeliyiz. İstismar ve ihmal döngüsünün yarıda kesilmesi öncelikle yetişkinlerle başlamalıdır. Gerektirecektir bütünleştirici ve bireyleri bedenlerini, zihinlerini ve ruhlarını iyileştirmeleri için güçlendiren çoklu nesil yaklaşım.
Yazar hakkında
Shanta R. Dube, Doçent, Halk Sağlığı Okulu, Georgia State University
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = çocukluk çağı travması; maxresults = 3}