Beste sabah sordu, -akşam 10'a kadar orada durunca-
anneannedeyken uyudu mu diye?
Yok canım dedim, uyutmazsak uyumaz ki o.
Gerçekten doğru uyutmak için bir faaliyet göstermemiz şart.
Elini tutacağız, kitap okuyacağız, masal anlatacağız.
Süt tabii...
Ve emzik, olmazsa olmaz.
Gece seramonimiz bitmez bizim.
Godfather'a bağırılır içeriden, süüüüüt, ama pembe biberonda...
Yanlışlıkla mavi, yeşil, sarı gelsin,
Kıyamet kopar. Pembeeee, pembeee...
Emzik tercihlerimiz de var. Pembe ve yukarıdaki alengirli yeşil.
(anneannenin alçısı, godfather'ın şapkası da bu bahaneyle belgelendi.)
Daha önce hiç denemedim, yani bıraktırmakta zorluk çektiğimden değil de...
Nasıl edeyim, nasıl emziği bıraktırayım diye
geçen gün okuldaki danışmana sordum.
Yerine koyabileceği bir uyku arkadaşı edindirin dedi.
Ben bunu daha önce de yapmaya çalışmıştım.
Yumuşacık tavşanlar, bez bebekler...
Hiç tutku nesnesi, rahatlatıcı bir obje edinmedi kendisine.
Danışmanla konuştuktan sonra aldık aşağıdaki arkadaşı,
adını Nina koyduk. Beraber yıkadık pakladık.
Uykuya birlikte gitmeyi empoze etmeye çalışıyorum şu sıralar.
Aralarını yapmaya çalışıyorum anlayacağınız?
Nasıl uyku arkadaşımız, tatlı diil mi?
Şimdi de biraz reklam olacak ama güzellik uykusu filmimiz, yine Şevvalli,
bir yüzeyi sert, bir yüzeyi yumuşak yatakları için çekmiştik: