İncil’e (Yunanca — kitaplardan), Hıristiyan kilisesinde, peygamberler ve havariler olarak adlandırılan Tanrı’dan kutsanmış insanlar aracılığıyla Kutsal Ruh’un ilhamı ve vahiy yoluyla yazılmış bir kitap koleksiyonu denir. Bu isim kutsal kitapların kendisinde bulunmaz ve ilk olarak 4. yüzyılda Doğu’daki kutsal kitap koleksiyonuna uygulanmıştır. St. John Chrysostom ve St. Kıbrıs’ın Epiphanius’u. Yahudiler rahipleri. kitaplar başlıklara göre belirlendi: kutsal yazılar, St. kutsal yazılar, ahit, ahit kitapları, yasa ve peygamberler. Hristiyanlar Yeni Ahit kutsal yazılarına İncil ve Havari adlarını verdiler.
İncil, Eski Ahit ve Yeni Ahit olmak üzere iki bölüme ayrılmıştır. Birincisi, Hıristiyanlık öncesi zamanlarda İbranice dilinde yazılmış ve hem Yahudiler hem de Hıristiyanlar tarafından kutsal sayılan kitapları içerir. İkincisi, Hıristiyan kilisesinin ilahi ilhamlı adamları — havariler ve müjdeciler — tarafından Yunanca yazılmış kitapları içerir.
21 bölümden oluşan Yuhanna İncili, Yeni Ahit’in yasa-pozitif kategorisinden dördüncü kitabıdır. Müjde esas olarak Tanrı’nın Tanrısı Sözü, Rab İsa, kurtuluş, temel özellikler ve ruhsal yeniden doğuş ihtiyacı, ölülerin gelecekteki dirilişi, St. Ruh ve diğerleri Müjde’nin tamamı gerçekten de St. Ancak Hıristiyan inancı, olası sadelik ve sevgiyle açıklandı.