Almanya'nın Nördlingen kasabasını kuran insanlar bir yanardağ kraterine yerleştiklerini sanıyordu. Oysa burası göktaşı çarpmasıyla oluşan bir elmas yatağıydı. Kasabadaki binalar güneşte parıldıyor. Çünkü kilise kulesi süevit tasından yapılmış ve bu taslar minik elmaslarla dolu.
Kayıtlarda kasabanın adı ilk kez 9. yüzyılda geçiyor. Kasabayı kuranlar, kullandıkları tasların milyonlarca minik elmasla dolu olduğunu bilmiyordu. Bu yoğunlukta elmas dünyanın başka hiçbir yerinde yok. Bunun nedeni 15 milyon yıl önce buraya bir göktaşının düşmüş olması.
Bir km. çapındaki bu göktaşı saniyede 25 km. hızla ilerliyordu. Buraya öyle hızlı çarpmıştı ki 26 km. çapında bir krater açılmakla kalmamış, çarpma etkisiyle oluşan ısı ve basınçla kayalıklardaki karbon baloncukları elmasa dönüşmüştü. Bunların her biri 0.2 mm çapıyla çıplak gözle zor görülebilirdi.
Suevite adı verilen bu kayaların elmas içerdiği bilinmediği için binaların yapımında bu taslar kullanılmış, böylece Nördlingen elmaslı taslarla insa edilmiş bir kasaba oluvermişti. Nördlingen'in coğrafi yapısını uzaktan gözleyen jeologlar kraterin göktaşı çarpması sonucu oluştuğunu tespit etti. Bunun için kilisenin duvarlarını inceleyip taslardaki minik elmasları görmeleri yetmişti. Kasabadaki yapıların yaklaşık 72 bin ton elmas içerdiği tahmin ediliyor.
Suevite tası göktaşı çarpması sonucu başka yerlerde de oluşmuş olmakla beraber, hiçbir yerde elmas yoğunluğu Nördlingen'deki kadar yüksek değil.
19 bin kisinin yaşadığı kasabanın müzesinde göktaşı parçaları ve suevite tasları sergileniyor. Avrupa Uzay Ajansı ve NASA astronotları, uzayda karşılaşabilecekleri ve Dünya'ya getirebilecekleri taslarla ilgili fikir sahibi olmak için bölgeyi ziyaret ediyor.