Çarşı o maçta hangi sloganı atardı
Hitler tartışmasız bir diktatördü. Mussolini de öyle, Franco da…
Diktatörlerin bile namustan yana oy kullandıklarını gördü bu tarih. Namussuzlukların karşısına da sıklıkla olmasa da dikildiklerini.
John Huston, “Zafere Kaçış” filmini biraz da bunun için çekmişti sanki: Diktatörlerin de yumuşak karnı vardır.
Hitler yok, ama Hitler’in askerleri tribünlerde.
Paris’te Müttefiklerin takımıyla Alman Milli Takımı’nın futbol maçı. Almanlar filmin 83. dakikasında ilk gollünü atar. Maçı radyodan anlatan Alman subay sesi sonuna kadar açar. Ortalık yıkılmaktadır. Alman’ya 1-0 önde…
Müttefiklerin aklı maçta değil, devre arasında kaçacakları tunelin son durumunda.
Hemen bir dakika sonra Almanya bir gol daha atar. Son derece taraflı bir maç yöneten hakem, Almanlara bir de penaltı kazandırır. Kalede Slyvester Stallone vardır.
Filmin 88. dakikasında Almanya bir gol daha atınca durum 4-0 olur. Pele sakatlanır, hakem faul vermez. Her nasılsa bu arada Müttefikler de bir gol atarlar ve devre 4-1 Almanya’nın üstünlüğüyle biter.
Soyunma odasına toplanan Müttefik futbolcular, heyecanla bir havuzun başında tunelin son kazma seslerini dinlemektedirler. Derken havuzun tabanı çöker, sırılsıklam bir halde Müttefik esirlerden biri merdiveni yıkılan bölüme dayar ve kafasını uzatır.
Kaçış yolu hazırdır.
Tam tünelin içinden özgürlüğe ellerini uzatacaklarken, arkalardan Müttefik futbolcularının sesi yükselir: “Dönelim. Bizi kaçtı sanacaklar. Onları yenebiliriz!”
Slyvester Stalonne’un dönmeye hiç niyeti yoktur, ama onu da razı ederler ve Müttefikler ikinci devreye tam takım çıkarlar. Ardı ardına gelen gollerden sonra, maçın bitişine yakın hakem Almanya lehine bir penaltı daha verir, ama Stalonne kurtarır. Bitiş düdüğüyle birlikte bütün seyirciler sahaya dolar, esir Müttefik futbolcularını özgürlüğe doğru kaçırır.
Size bir şey söyleyeyim mi?
Silivri tutsakları bir takım kursa, AKP’nin parlamento ekibiyle bir maç yapsa ve bitiş düdüğünde hangi taraf galip durumda olursa olsun, Çarşı grubu tıpkı Alman halkı gibi sahaya inip Silivri tutsaklarını kurtarmak isteyecektir.
Çarşı budur.
Geçiniz o 1453 Kartal palavralarını. Elbette kimse yutmadı sahaya inenlerin Beşiktaşlı olduğuna. Yakalanıp salıverilmeleri bile koca bir soru işareti. Hayatlarında bir daha maça gitmeyecek bu çakma Beşiktaşlılara verilen ceza daha da komik: Bir yıl maçlardan men…
Oysa Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair 622 sayılı yasanın 16. Maddesi üç aydan bir yıla kadar hapis cezası öngörüyor. Bir yıl sahalardan men edilen “kartallar”a bu ceza uygulanması gündeme gelmedi.
Çarşı böyle bir şey yapsa, gider teslim olurdu, “bize kaçmak yakışmaz,” diye.
Beşiktaş’ı anlayabilirsiniz belki, ama Çarşı’yı anlamak o kadar kolay değil.
Mümtaz İdil