44'in ilkbaharının sonunda, Kleinkampfverbande birlikleri ve Torpido Araştırma Merkezi оружия yeni bir insan kontrollü torpido geliştirmeye başladı. Proje Marder ("Marten") olarak seçildi. Yeni gelişimin amacı, mevcut eksikliklerin düzeltilmesiyle Neger torpidosu tasarımını iyileştirmek ve genel özellikleri arttırmaktı. Bu durumda, projenin öncelikli görevlerinden biri daldırma ve tırmanma için bir sistem oluşturmaktı. Derinliğe ulaşabilme yeteneğinin perspektif torpidonun düşmanın tespit etme olasılığını azaltmasına izin vereceği varsayılmıştır.
İnsan güdümlü torpido Marder, mevcut Neger'in doğrudan bir gelişmesiydi ve bu da tasarımlarında belirgin bir benzerlik yarattı. Bununla birlikte, yeni teknolojinin özelliklerini iyileştirmeyi amaçlayan yeni projede bazı yenilikler kullanılmıştır. Değişikliklerin en göze çarpan sonucu, torpidoların kontrollü modülünün görüntüsündeki değişiklik oldu. Birkaç yeni ünitenin kurulması nedeniyle uzatılması gerekiyordu. Bu nedenle, mevcut olan “Neger” torposu, uzunluk boyunca iki eşit parçadan oluşuyordu ve yeni “Marder” - daha uzun ve daha düşük büyük bir alttan.
Torpido Marder nakliye arabası üzerinde. Fotoğraflar Warshipsww2.eu
Torpillerin genel mimarisi aynı kaldı. Cihazın muharebe konumunda Marder iki ana bölümden oluşuyordu. Geniş bir uzamanın üst gövdesinde bir pilot, bir dizi gerekli ekipman ve hedef bölgeye yelken açmak ve üsse geri dönmek için tasarlanmış bir enerji santrali vardı. Alttaki "modül", elektrik motorlu geleneksel bir G7e seri torpido idi. Başlangıç kursuna girdikten sonra, sürücü savaş torpidosunu sökmek zorunda kaldı, bu daha sonra bağımsız bir şekilde hedefe ulaştı.
Neger insanlı torpido bloğu, G7e ürününe dayanarak, gereksiz birimleri söküp yeni ekipman takılarak geliştirilmiştir. Torpido Marder benzer bir "kökene" sahipti, ancak tasarımı Negera'nın doğrudan bir gelişimiydi. Bu, yerleşim düzeninin benzerliğine neden oldu ve insanlı kolordu içindeki yeni birimler, mevcut ekipmanın çalıştırılması sonucunda oluşan güncellenmiş gerekliliklerle ilişkilendirildi.
İnsan kontrollü bir torpido Neger yaratırken, taban G7e savaş başlığını söktü ve yerine kokpiti taktı. Marder projesinde, gövdenin pruvası tekrar değiştirildi. Kabinin monte edilmesinden önce 30 l balast tankı kapasitesine sahip kaporta. Bu birim torpido 65 kg ağırlığında, ancak toplam hacmi 0,3 küpüne eklenmiştir. Bir balast tankının yardımıyla, torpil birkaç on metre derinliğe kadar batabilir ve bu sayede olası takibi engelleyebilir.
Kokpitin içi büyük değişiklikler geçirmiştir. Kokpitin pleksiglas kubbesi, acil durumda sıfırlanmasını kolaylaştıran yeni kilitler ve bağlantı elemanları aldı. Bir muharebe durumunda çalışmayı kolaylaştırmak için gösterge panelinde bir dizi yeni unsur ortaya çıktı. Negera cihazlarına ek olarak, Marder 30 m'ye kadar bir ölçek derinliğine, gaz tüplerindeki basınç göstergelerine ve bir kabine ve -15 ° ile + 15 ° arasındaki açılar için hesaplanan bir düzeltme seviyesine sahip bir derinlik ölçere sahipti.
Mevcut insan kontrollü torpidoların işletimi sırasında, Dräger sisteminin solunum aparatları ile ilgili birçok problem vardı. Bu nedenle, Marder Torpido'sunu geliştirirken, güncellenmiş bir yaşam destek sistemi kullanıldı. Mevcut solunum cihazı, torpido ekipmanının bir parçası olarak kaldı, ancak gereksiz hale geldi. Kabinin yanına, pilotun solunumu için gaz sağlayan bir oksijen deposu yerleştirildi. Bir oksijen tüpü ve solunum aparatının kullanılmasının, pilotun sağlık durumu ile ilgili sorunlar veya hipoksiden ölümü gibi sorunlar şeklinde istenmeyen sonuçların ortaya çıkma olasılığını önemli ölçüde azaltacağı varsayılmıştır.
Şema torpido Marder. Figür Savaş Gemileriww2.eu
Kokpitin arkasında bir balast tankına bağlı basınçlı hava tankı sağlandı. Silindirin hacmi, 20'te bir tank tahliye beklentisiyle belirlendi. Belirgin nedenlerden ötürü, pratikte, hava akış hızı, olası dalış sayısını ve çıkış miktarını azaltan hesaplananı geçebilir.
Marder Torpido güdümlü modülün orta ve arka gövdelerinin yerleşimi bu sınıfın önceki ürününden tamamen ödünç alınmıştır. Aküler, gövdenin ortasına, 8,8 kW elektrik motoruna ve kıçtaki pervaneye yerleştirildi. Ayrıca teknenin kıç tarafındaki dümen ve derinlikler sağlandı. Ana torpido G7e'den farklı olarak, insan kılavuzlu araçların kontrol için tasarlanmış oldukça büyük uçakları vardı.
Yeni balast tank burnu kaplaması nedeniyle, Marder torpidosunun uzunluğu 8,3 m, yani; 65 üzerinde Neger öğesinden daha fazla cm. Kasa çapı değişmedi - 533 mm. Ayrıca dümenlerin aynı boyutları ve torpillerin diğer geometrik özellikleri de kaldı. “Marten” in askıya alınmış bir torpido ile yer değiştirmesi 3,5 t idi.
Tasarımın ağırlığına rağmen, yeni torpillerin sürüş özellikleri mevcut örnek seviyesinde kaldı. Yarı batık konumdaki maksimum hız, 8 düğümlerine ulaştı. Suya batırılmış bir konumda, maksimum hız hafifçe azaltıldı. Ancak, maksimum hızda sürüş önerilmemiştir. Maksimum hızda, elektrik motoru çok fazla enerji tüketmiştir, bu da strok aralığında önemli bir düşüşe yol açmıştır. Bu nedenle, bir yüzeyde veya bir sığ derinlikte bir 4,2 düğümü üzerinde hareket ederken 3,3 düğümünün ekonomik hızında hedefe yaklaşmak gerekliydi.
Neger'in torpidolarından farklı olarak, yeni Marder, gerekirse, düşman gözlemcilerinden saklanarak su altına dalabilirdi. Hesaplamalara göre burundaki balast tankı, 30 m derinliğine dalmaya izin verirken, pratikte hareket derinliği nadiren 20-25 m'yi aştı, Hızlı dalış zaman içerisinde su altına inerek algılama olasılığını düşürdü. Bir dalış yaparken, torpido pilotunun trim sensörünü izlemesi gerekiyordu. Torpillerin düşük denize elverişliliği göz önüne alındığında, sırasıyla yaya ya da kıç üzerinde 7-8 ° 'den daha az olmayan bir süslemeyle batması ve ortaya çıkması gerekiyordu.
Negera'nın derin bir modernleşmesi olan insan denetimindeki yeni torpido “Marder” benzer yöntemlere göre işletilecekti. Torpidoların, suya indirilecekleri kıyıdaki istenen bölgeye ulaştırılması planlandı. Bundan sonra, sürücüler hedeflerin bulunduğu bölgeye ulaşmalı, düşman gemilerini kendi aralarına dağıtmalı ve saldırılarını gerçekleştirmelidir. Saldırmak için pilotların hedef yönünde dönmesi ve kokpitin önündeki iki pimi kullanarak hedefleme noktasını belirlemesi gerekiyordu. Ondan sonra, motor torpiller ve ayrılmaya başlayan motorları piyasaya sürüldü.
G7e torpido 1600 kg ağırlığında ve 280 kg ağırlığında patlayıcı yük taşıdı. Bu silah bir elektrik motoru ve bir batarya ile donatıldı. Torpido'nun modifikasyonuna bağlı olarak maksimum hız. Böylece, T2 ürün sürümü, 28-30 düğümüne kadar olan hızlara ulaşabilir. İnme aralığı da farklıydı. Hızı azaltılmış ve akü kapasitesi arttırılmış olan torpidolar 7500 m'ye kadar çıkabilir, Yeterince ağır bir savaş başlığı Hitler karşıtı koalisyon gemilerinin çoğuna ciddi hasar verebilir. Ayrıca hafif gemiler ve tekneler tek bir torpido tarafından tahrip edilebilir.
Projenin yenilikleri sayesinde, Torpido Marder'ın pilotu kelimenin tam anlamıyla su altındaki düşmandan saklanabilirdi. Bununla birlikte, sıkıştırılmış hava silindirinin sınırlı kapasitesi ve herhangi bir gözlem aracının bulunmaması, sürücüyü kabinin şeffaf kubbesinin suyun üstünde kaldığı ve çevreyi izlemesine izin verdiği yarı-batık bir konumda hareket etmeye zorlamıştır. Suya daldırıldığında, pilot sadece hedefe doğru hareket doğruluğunu ve torpido kılavuzluğunu sağlamayan mevcut aletlere göre hareket edebildi.
İnsan kontrollü torpido Marder'ın seri üretimine 1944 yaz başında başladı. Böyle bir tekniği uygulamak, doğrudan gelişimine katılan Kleinkampfverbande bileşiğinin denizcileri olmalıydı. Savaşın sonuna kadar Alman işletmelerinin yaklaşık üç yüz Kunits tipi torpidoyu müşteriye yaptırıp teslim ettiği bilinmektedir. Üretimin bazı özellikleri hakkında da bilgi var. Çoğu ünitenin imalatı ve torpidoların genel toplantısı Almanya'da yapıldı. Ayrıca, proje, parçaların bir kısmını tedarik eden bazı İtalyan şirketlerini de içeriyordu. Görünüşe göre, yeni proje eskiden daha başarılı kabul edildi ve bu da üretim hacimlerinde gözle görülür bir fark yarattı. Kriegsmarine'de yalnızca 200 "Negerov" aldığını hatırlayın.
Haberlere göre, torpidoların çoğu Marder İtalya'da bulunan Kleinkampfverbande üssüne gönderildi. Ayrıca, bazı kaynaklar, bu tür ekipmanların belirli bir miktarının Avrupa'nın diğer bölgelerindeki üslere düştüğünü belirtmektedir. Mevcut ekipmanın yerini aldığı Normandiya kıyılarında "Kunits" kullanımı hakkında bilgi var. Benzer teknolojiyi kullanan baskınların çoğu, Ağustos ve Eylül aylarında gerçekleşecek 1944.
İlk kez, “Marders”, Ağustos 3 gecesi 1944 gecesi savaşa, Courseulles-sur-Mer kentinden uzak olmayan Aşağı Normandiya kıyılarında girdi. Görev, 58 torpidolarına gitti. Düşmanlarına dalış yapma ve gizlice yaklaşma yeteneklerinden dolayı, Alman torpidoların çoğu saldırı sürecine başarıyla girdi. Alman sabotajcıları Liberty tipi 7219 tonları, mayın tarlası ve yok edici HMS Quorn'u birkaç torpil ile batırdılar. Ek olarak, kruvazör ve 7000 t hareketiyle taşıma nakil aldı.
Genelde başarılı bir operasyon, ağır kayıplarla gölgelendi. Yavaş hareket eden, insan tarafından işletilen torpidolar muharebe görev alanından zamanında çıkamadı ve denizaltı karşıtı savunma tarafından gözlemlendi. Derinlik yükleri, jet bombaları ve topçuların yoğun kullanımı, tüm 17 torpillerinin 58'tan tabana geri dönmesine neden oldu. Diğerleri pilotlar tarafından yok edildi ya da hasar gördü ve terk edildi.
Daha sonra, Normandiya kıyılarındaki düşman gemilerine saldırırken Marder torpidoları birkaç kez kullanıldı. Bu tür son baskın 17 Ağustos gecesi gerçekleşti. 42 torpido ABD, İngiltere ve Fransa'dan bir grup gemiye saldırmak zorunda kaldı. İki Alman sabotajcısı Fransız zırhlısı Courbet'i torpido etti ve battı. Ancak, bu gemi zaten hizmet dışı bırakıldı. filo amacına uygun kullanılmadı. Buna ek olarak, Almanlar HMS Fratton hava savunma balonlarının iniş gemisini ve taşıyıcı gemisini batırdı.
Bu kez Alman torpidolar tekrar ateş altına girdi, bu yüzden sadece 16 saboteetleri eve döndü. 15 "Kunits" hasar gördü ve battı. Bir başka torpido Müttefikler kupasıydı. Bombardıman sonucu, bu cihazın pilotu öldürüldü. Ondan sonra, torpil bulundu ve avlandı. Gelecekte, uzmanlar tarafından çalışmak üzere kıyıya gönderildi.
Marders'ın savaş kullanımıyla ilgili bilinen son dava 44 Eylül'ün başlarına dayanıyor. Fransız Rivierası kıyılarında, Ventimiglia'daki (İtalya) üssünden 30 torpido, Hitler karşıtı koalisyon gemilerine bir saldırı başlattı. İki saldırı sırasında Almanlar tek bir düşman gemisini batırmadı. Aynı zamanda 14 torpido kaybedildi. Belki baskınlar devam edebilirdi, ama zaten 10 Eylül'de авиация Müttefikler Kleinkampfverbande bileşiğinin tabanına çarptı, bunun sonucunda kalan tüm torpidolar yok edildi.
Savaşlarda kaybedilen Marder torpidolarının kesin sayısı bilinmiyor. Bununla birlikte, Kriegsmarine'nin bu kadar çok sayıda ekipmanı kaybettiğine inanmak için sebep var. Yani, sadece yukarıda açıklanan üç baskından 71 torpido geri dönmedi. Diğer istismar durumları göz önüne alındığında, toplamda Müttefiklerin en az 80-90 düşmanın insan tarafından kontrol edilen torpidolarını tahrip ettiği varsayılabilir.
Tasarımdaki gelişmelerin gerçekten insan ve ekipman kaybında bir azalmaya yol açtığı not edilmelidir. Raporlara göre, "Neger" tarafından inşa edilen 200 torpidolarından en az 120 birimi imha edildi, yani. % 60'ten daha fazla. Ayrıca, bazı kaynaklarda, bazı baskınlarda% 80'e ulaşan kayıplar olduğu belirtilmiştir. Savaş bitmeden önce Nazi Almanyası, Marder torpidolarını 300 torpidolarının etrafına kurdu. Bunlardan en az 80-90 birliği savaşlarda kaybedildi. Böylece, kayıplar toplamın% 30-40 değerinden fazla olmamıştır. Projede kullanılan bazı yeniliklerin kayıpların azalmasını etkilemesi oldukça muhtemeldir. Kayıpları azaltmanın temel nedenleri, daldırma olasılığı ve güncellenmiş bir yaşam destek sistemi olarak düşünülebilir. Ancak ondan sonra bile, Marder torpidoları yüksek güvenilirlik ve hayatta kalma gücü ile ayırt edilmedi.
İnsan kontrollü Neger torpidolarının sömürülmesi, 1944 yazının sonuna kadar devam etti. Bilindiği kadarıyla, bundan sonra, yeni Marder cihazları güvenilmez teknolojinin yerini aldı. Operasyonları çok uzun sürmedi. Cephede durumun değiştirilmesi Alman filosunun insanlı torpidoların kullanılabileceği yeni özel operasyonlar düzenlemesine izin vermedi. Bu nedenle, savaşın sonunda, bu tür ekipmanların çalışması neredeyse tamamen sona ermişti. "Mardera" hizmetinde kaldı ve "Negera" üslerinde kaldı ya da savaşta yıkıldı ya da kazananların kupaları oldu. Çok sayıda "Kunits" zamanımıza kaldı ve müze sergileri haline geldi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://bratishka.ru/
http://marinersmuseum.org/
http://uboataces.com/
http://bsenc.ru/
http://uboat.net/
http://warshipsww2.eu/