Büyük parlayan gözler, parlak renkli saçlar, koyu burun ve abartılı yüz ifadesi bana bir şeyi hatırlatıyor.
Ne olduğunu tahmin edebilir misin?
Cevabınız Anime ise, o zaman BINGO, bir otaku’nun zihnini okudunuz!
Anime (“Ah-nee-may” olarak telaffuz edilir) genellikle Japonya’dan bir animasyon türüdür. Kendi stilleri var ve bunu garip ve harika şekillerde gösterebilirsiniz. Anime’nin de kendi komedi anlayışı vardır ve kendine özgü bir düşünce tarzı vardır. Gerçekten derin ve ciddi olabilir ya da daha önce gördüğünüz (“Lucky Star”, “Kill Me Baby”) ve en çılgın (örneğin: “Death Note”, “Gintama”) olabilir. Çoğu anime şovu popüler mangaya (Japon çizgi romanlarına) dayanıyor, sadece onlara biraz daha hayat veriyorlar. Anime genellikle tipik çizgi filmlerden daha ciddi konuları kapsar. Amerika Birleşik Devletleri’nde, karikatürler çocuklar için bir eğlence biçimi olarak kabul edilir. Japonya’da her yaştan insan (hayır, yeni doğan bebekler değil!) Anime izle. Şovların ve filmlerin çoğu çocuklar, gençler veya genç yetişkinler için odaklanmış, ancak işadamları ve ev hanımları da dahil olmak üzere yaşlı insanlar için yapılmış birçok anime var!
“Anime” kelimesi, Japonca’da “animasyon” kelimesinin kısaltılmış telaffuzu olup, bu terim tüm animasyon anlamına gelir. Japonya dışında, anime, genellikle renkli grafikler, canlı karakterler ve harika temalarla karakterize edilen Japon animasyonuna veya Japon tarzı dağınık animasyona atıfta bulunmak için kullanılır. Japon animasyonu 20. yüzyılda başladı. Katsudo Shashin’in ilk Japon animasyonu olduğu iddia ediliyor. Kanto’daki büyük 1923 depremi, erken anime stüdyolarının ve anime eserlerinin yıkılması da dahil olmak üzere yaygın yıkıma yol açtı; Kouchi’den Namakura Gatana’yı hayatta kalan en eski animasyon olarak bıraktı. İlk anime televizyon dizisi 1961-1964 yılları arasında yayınlanan Otogi Manga Takvimi oldu.
Animax televizyon kanalında “City Hunter” ı gördüğümde anime ile tanışmam 4. sınıftaydı. Anime görmeme rağmen (aslında, anime çoğulu anime) “Doraemon”, “Shinchan”, “Avatar-son hava bükücü”, “Coo ile Yaz Günleri”, “AstroBoy”, “Dragon Ball-Z”, “Naruto” uzun zaman önce, ama hala Hintçe dublajı olarak anime derin hissi fark etmemişti (ben kırmak saçma eski erkek Hintçe sesler tarafından “dublaj” yerine “lekeli” demeyi tercih ederim) Gereksiz olarak, izleyicileri arsadan yönlendiren ve sizi bir Hintleştirilmiş anime karışıklığına götüren şakaları tokatlayın.) Kız kardeşim (benden üç yaş küçük, benden daha olgun olduğunu itiraf etmeyi reddetmeme rağmen) Japon animesine Animax’ta yayınlanan “Tears to Tiara” ve “Wind of Stigma” gibi garip bir ilgi gösterdi: o zaman garip. çünkü “vatansever ataletim” Hintli ürünler dışında hiçbir şeyi kabul etmemi engelleyecekti. İlk önce tüm seslerin Japonca olması ve hikayeyi anlamak için İngilizce altyazılarını okumakta zorlanmam gerekti ve konuşmayı gösterilen videoyla ilişkilendirmem gerekti; bunun için çok dikkat gerekiyordu. Her iki yorucu görevi aynı anda yapmak benim için imkansızdı, bu yüzden eski TV kanallarıma geri döndüm: Cartoon Network, Nickolodeans, Hungama, Pogo, Boomerang ve Jetix.
Uzun bir aradan sonra, yedinci sınıfta, anime anlayış becerilerimi tekrar deneyimlemeye başladım, bu da bir başarıya dönüştü, kendimi anime’ye ilk olarak “Hayate the Combat Butler” ve “Fairy Tail” olarak adadım. Ah! Ne tatlı zehir! Okulda yoğun bir günün ardından, dersler, yüzme dersleri, sanat ve müzik dersleri ve daha birçok etkinlik. Bu animeyi izlemek için arkanıza yaslanıp rahatlamak için bekledim. O zaman benim için hiçbir şey önemli değildi; Ailem, arkadaşlarım ve öğretmenlerim bile yok. Bu sanal zevk alemlerinde, yenilgilerim ve ıstıraplarımı başarıdaki kadar kolay karşılayabilirdim. Anime gösterileri devam ederken herhangi bir konuk geldiğinde, telefon görüşmeleri almak veya kapıyı açmak zorunda kalmam dışında hiçbir şey beni rahatsız etmedi. Ancak, anime, iki saatlik bir programı izledikten sonra, PADS’den (Anime Sonrası Depresyon Sendromu) muzdarip olduğum için çalışmalarımızı neredeyse hiç etkilemedi; annemden kınama (bu durumu “Kata Ghaye nuun-er Chheta” olarak tanımlamak istiyorum) ve bu suçluluk beni daha fazla çalışmaya, konsantre olmaya ve daha uzun saatler çalışmaya itecekti ve bu benim için günlük rutin olarak gerçekleşti; bu yüzden ister çalışma ister yüzme, ister başka bir iş olsun, çoğu öğrenciden kolayca daha iyi performans gösterebilir.
Bu yüzden tüm gardiyanlara, çocuklarınızın animeyi benim için çalıştığı gibi izlemelerini istiyorum (belki de beynimde garip teller var!). Anime izlemek kesinlikle edebi, kelime ve analitik becerilerinizi geliştirmenize yardımcı olacaktır. Daha da önemlisi, en azından günlük Hindistan sabunları liginin ötesinde muazzam bir eğlence kaynağı olarak hizmet edecekti.
Japon anime, Kore Aeni webtoons, Çin Manhua anime veya Amerikan komedileri olsun (anime izlerken bir acemi olduğumda) arsa yapmak için menşe kültürünü anlamak çok önemlidir. Herhangi bir anime gördüyseniz, muhtemelen karakterlerin farklı davrandığını ve genel olarak (evler, ulaşım, yiyecek vb.) Şeylerin eskisinden biraz farklı olduğunu fark edeceksiniz. Muhtemelen Japon animasyonu ve diğerleri arasındaki en belirgin fark, büyük gözlerin (burundan daha büyük), parlak renkli saçların, bazı iyi donanımlı karakterlerin ve abartılı duygusal ifadelerin ve jestlerin anime için tipik olduğu sanat eseridir. Elle çizilmiş olan anime, gerçeklikten ayrılır ve izleyicilerin kendilerini göreceli olarak kolaylıkla içine alabilecekleri kaçış için ideal bir yol sağlar. Anime prodüksiyonu daha az animasyon hareketine ve daha çok “Kelimelerin Bahçesi” gibi senaryoların gerçekçiliğine odaklanıyor.
Anime’nin çoğunun açılış ve kredi dizilerine, popüler serilerle, anime serisiyle ilişkili olabilecek Japon rock veya pop şarkıları eşlik ediyor. “Nanairo Namida” tarafından Tomato n & # 39; Anime “Beelzebub” dan çam ve anime “Hunter X Hunter” dan “Just Awake” denemek denemek benim favori anime şarkıları bazıları.
Çeşitli anime türleri olduğundan, onları farklı türlere sınıflandırmak gerekir, bazıları şunlardır: Aksiyon, Müzik, Mecha, Macera, Gizem, Bishounen, Yuri, Yaoi, Akuma, Seinen, Shoujo, Shounen, Kodomo, Dilim ve çok daha fazlası. İster bir anime fanatiği olun (benim gibi “otaku” etiketli), sıradan bir gözlemci, ilgilenen bir izleyici veya anime olmayan bir alandan bir ortak olun: anime türleri size bazı temel bilgi ve yardım sağlayacaktır Kolaylıkla ve zevkle anime dünyasına giriş yapın.
Kalbimi kazınmış bazı unutulmaz anime tırnaklarını paylaşacağım:
• “Shell in the Shell 2: Masumiyet” den Motoko Kusanagi
“Bir kuşun kanı için ağlıyoruz ama bir balığın kanı için ağlamıyoruz. Mübarek bir sese sahip olanlar.”
• “Yalancı Oyun” dan Shinchi Akiyama
“İnsanlar şüphe etmelidir. Birçok kişi bu kavramı yanlış anlıyor. İnsanlara şüphe duymak onları tanımanın sadece bir parçası. Pek çok insanın“ güven ”dediği şey gerçekten başkalarını anlamaya çalışmaktan vazgeçiyor ve bu hareket şüphe etmekten çok daha kötü. gerçeklik “ilgisizlik” tir.
• “Benim Genç Romantik Komedi SNAFU” dan Hachiman Hikigaya
“Eğer gerçek acımasızsa
sonra
Yalan kibar olmalı
sonra
Nezaket yalan olmalı ”
Animax, Aniplus, AnimeCental, TV Tokyo’ya abone olarak veya animehaven.to, kissanime, Funimation.com, Netflix, Crunchyroll.com, hulu, YouTube vb. Sitelerde çevrimiçi olarak anime izleyebilirsiniz.
BAKMAYI KEYFİNİ ÇIKARIN!