50'lerin ortasından beri, Sovyet tasarımcılar rehberli cephaneler de dahil olmak üzere modern mühimmatla başa çıkmak için çeşitli seçenekler önerdiler. 1959’te, teklif listesine yeni bir fikir eklenmiştir. Uzman SRI-61 (şu anda Hassas Mühendislik Merkez Araştırma Enstitüsü, Klimovsk), tankları korumak için uçaksavar topçu teknikleri kullanmayı önerdi. Başka bir deyişle, yeni öneri, gelen füzelerin imhası için makineli tüfek ve top silahlarının kullanılmasını ima ediyordu. Zaten 59'in baharında, SRI-61 personeli, önerilerini uygulamadaki temel olasılığı doğrulayan bazı teorik çalışmalar yaptı.
Hesaplamalar, teklifin genel olarak ilgi çekici olduğunu ve pratikte kullanılabileceğini gösterdi. Ancak, bazı zorluklar ortaya çıktı. Aktif füze karşıtı savunmanın hızlı ateş kullanılmasını gerektirdiği tespit edildi. silâhve ayrıca, mühimmatı için tankın içine büyük miktarlar tahsis etmek. Dakikada 12,7 bin atış seviyesinde ateş oranına sahip büyük kalibreli (10 mm) makineli tüfek, aktif koruma aracı olarak kabul edildi. Fransız yapımı dört SS-10 füzesi kullanarak saldırılara karşı korunmak için bu durumda en az 0,7 olasılığı var, 1100 kartuşlarını harcamak gerekiyordu.
Makineli tüfek yükleme kompleksi "Oplot-MO", yandan görünüm. Noktalı çizgi kartuş kutusunu gösterir.
Ayrıca, çalışmalar "füze karşıtı" makineli tüfek için gerekli mühimmatın yerleştirilmesinin, ana silahın mühimmatının yaklaşık dörtte bir oranında azaltılmasını gerektirdiğini göstermiştir. Buna ek olarak, gelen füzeleri aramak ve tüm savunma sistemini kontrol etmek için ekipman yerleştirmek için bir yer gerekli. Doğal olarak, bu tür parametrelerle, önerilen aktif füze savunma kompleksi ordunun ilgisini çekmedi.
Bununla birlikte, çalışmaya umut verici bir yönde devam etmeye karar verildi. 18 Şubat 1960, NII-61, VNII-100, Kazan'a uygun olarak Bakanlar Kurulu'nun bir kararını yayınladı. havacılık Enstitü ve Askeri Zırhlı Kuvvetler Akademisi ilk fikirlerin geliştirilmesine devam edecek ve aktif bir füze savunma kompleksinin uygulanabilir bir versiyonunu oluşturacaktı. Araştırma çalışmasına "Oplot-MO" adı verildi. Projenin öncü organizasyonu Askeri Zırhlı Kuvvetler Akademisi idi.
Birkaç kuruluşun ortak çalışması, umut verici bir füze karşıtı sistemin tam teşekküllü bir görünümünün oluşmasına yol açtı. "Oplot-MO" projesinin son versiyonuna uygun olarak, tanklar, komutanın kapısına monte edilmiş özel bir otomatik makineli tüfek taretinin yanı sıra, savaş bölümünün içinde bir dizi elektronik ile donatılacaktı. Bu nedenle, bir makineli tüfek, kullanıma hazır mühimmat, yönlendirme sistemleri ve hedef tespit araçları ana tankın dışına yerleştirilmelidir. Tankın içine otomatik bir yangın kontrol sistemi monte edildi.
Perspektif kompleksinin algoritması şu şekilde belirlendi. Tankın dışında bulunan kompakt radar istasyonunun çevreyi izlemesi ve yaklaşık 600-800 m / s hızında tanka doğru hareket eden nesneleri tespit etmesi gerekiyordu. Hedefin hızındaki bu kısıtlamalar, bir roket veya bir tanksavar bombası tanımlamayı ve onu diğer nesnelerden ayırmayı mümkün kılmıştır. Hedef 200 seviyesine kadar bir mesafeye yaklaştığında, makineli tüfek hedef alındı ve ateş açıldı.
Makineli tüfek kurulumu, üstten görünüm. Peki görünür genel düzeni
Hesaplamalar, 0,8 olasılığı olan bir uçan rokete vurmak için dakikada 9000-11000 atış seviyesinde ateş oranına sahip bir makineli tüfek gerektiğini gösterdi. Dakikada 9 bin atışla, 600 m / s hızında uçan füzeleri imha etmek mümkündü. 800 m / s'lik bir hedef hızda, ateş oranında buna karşılık gelen bir artış gerekliydi.
Korunan malzemelerden takip edildiği gibi, "Oplot-MO" kompleksinin birimlerinin ana kısmı, ana tankın savaş bölmesinin dışına yerleştirilmeliydi. Komutanın kulesinde, iki düzlemde otomatik yönlendirme mekanizmalı bir döner tablanın monte edilmesi önerildi. İstenilen ateş ve ateş doğruluğu ile büyük kalibreli bir makineli tüfek kurmak gerekliydi. Makineli tüfek solunda mühimmat kutusu monte etmek için sağlanmıştır. Makineli tüfek kurulumunun boyutlarını azaltmak için, kutunun makineli tüfeklere paralel yerleştirilmesi ve kartuşları beslemek için eğri bir tepsi ile donatılması önerildi.
Hesaplamalar, anti-tank füzelerinin uçarken etkili bir şekilde imha edilmesi için, dakikada en az 9 bin atış hızında, büyük kalibreli bir makineli tüfek gerekli olduğunu gösterdi. O sırada gerekli özelliklere sahip seri numuneler yoktu. Bu nedenle, "Oplot-MO" taslağında, bilindiği kadarıyla, hazır makineli tüfek düşünülmedi. Aksine, karmaşık bir büyük kalibreli kartuş için varsayımsal bir örnek dahil. Ateşleme oranını arttırmak için, altı gövdeli dönen bir blokla donatılması önerildi.
"Oplot-MO" projesi çerçevesinde ana görevlerden biri, kompleksin elektronik bileşenlerinin oluşturulmasıydı. Çalışma boyunca, radar istasyonunun bir çeşidi ve sistemin diğer bazı elemanları önerildi. Bu nedenle, gelen füzelerin tespiti için, anteni kulenin çatısına ya da makineli tüfek tesisinin bağlantılarına yerleştirilecek küçük boyutlu bir radar kullanılması önerildi. Anten biriminin toplam yüksekliği 40 cm, plandaki cihaz alanı 0,15 sq. M'dir. Geliştirilen radar iki modda çalışabilir. Arama modunda azimut ve sektörde -5 ° ile + 15 ° arasındaki yüksekliklerin izlenmesi ile ilgili genel bir gözden geçirme sağlandı. İzleme moduna geçerken, radar azimutta bir 90 ° sektörünü “denetledi”. Yüksekliğin parametreleri aynı kaldı.
Projeye göre, dövüş bölümünün içinde güç kaynağı ünitesini, dönüştürücüyü ve hesaplama cihazını monte etmek gerekiyordu. Gelen füzelerin yüksek hızları ve asgari tepki süresinin sağlanması gerekliliği nedeniyle, Oplot-MO kompleksinin savaş sırasında otomatik modda çalışması gerekiyordu. Bu durumda, elektroniklerin etrafındaki alanı bağımsız olarak izlemesi ve tespit edilen roketin saldırısı hakkında bir karar vermesi gerekiyordu. Bununla birlikte, makineli tüfek kurulumunun uçaksavar silahı olarak kullanılması veya düşman personeline ateş edilmesi için manuel kontrol modu da sağlandı.
Aktif antimissile savunma "Oplot-MO" kompleksi, tankın içine ve dışına yerleştirilen birkaç blok halinde yapıldı. Bu nedenle, özellikle, ana makineye ciddi bir kısıtlama getirilmemiştir. Sonuç olarak, çeşitli tiplerdeki zırhlı araçlara kompleksler kurmak mümkün hale geldi. Korunan çizimler, orta tank T-55 ve Oplot-MO ile donatılmış ağır T-10M'i göstermektedir. Belki de gelecekte, bu kompleks diğer evsel tanklara kurulabilir.
Oplot-MO kompleksi çok ilgi çekiciydi, çünkü tasarımlarının ciddi şekilde tekrar çalışmasına gerek kalmadan mevcut tankların koruma seviyesini önemli ölçüde arttırmayı mümkün hale getirdi. Bununla birlikte, aynı zamanda birçok önemli dezavantajı vardı. Önemli olan uygun bir makineli tüfek olmaması. Sovyetler Birliği'nde, gerekli ateş oranına sahip çok namlulu, büyük kalibreli makineli tüfek yoktu. Muhtemelen, gerekli makineli tüfeğin geliştirilmesi, anti-füze sisteminin daha da geliştirilmesi konusunda bir karar alındığında başlamış olabilirdi, ancak bilindiği kadarıyla böyle bir çalışma başlamamıştı. Ek olarak, anten hayatta kalma ve kompleksin diğer özellikleri hakkında şikayetler olabilir.
Aktif füze savunma kompleksine sahip orta tank T-55
Raporlara göre, "Oplot-MO" projesi tasarımın tamamlanmasından kısa bir süre sonra durduruldu. Gelecekte, bu projedeki gelişmeler "Koruma" araştırma çalışmasında kullanılmıştır. Yeni proje üzerinde yapılan çalışmalar 1961'tan 1965 yıllarına kadar yapıldı. Yeni proje çerçevesinde, kompleksin bazı bileşenleri iyileştirildi, bu da tasarım özelliklerinde hafif bir artışa yol açtı.
Bununla birlikte, 1965'te aktif anti-balistik füze savunma sistemleri üzerindeki tüm çalışmalar durduruldu. İlerlemiş olmasına rağmen, bu tür silahların, bazıları prensipte çözülemeyen birkaç sorunu vardı. Gerekli makineli tüfek eksikliğine ek olarak, önerilen teçhizatın büyüklüğünü ve genel hantallığını ve gerekli mühimmatın bulunmasının zorluğunu not etmek mümkündü. Ek olarak, sistemlerin etkinliği arzulanan şekilde bırakılmıştır.
"Oplot-MO" ve "Koruma" kompleksleri sadece tasarım dokümantasyonu biçiminde mevcuttu. Bu iki proje boyunca, Sovyet tasarımcıları, ilginç ve göründüğü gibi, zırhlı araçlar için ek koruma için umut verici bir seçenek yarattı ve çalıştı. Daha fazla çalışma, projelerin kapanmasına yol açan bir dizi ciddi kusurun belirlenmesine yol açtı. Gelecekte, makineli tüfek silahlanmasına dayanan aktif füze savunma sistemleri kurma girişimleri gerçekleştirilmedi. Tankların ömrünü uzun yıllar boyunca arttırmanın ana yolu dinamik bir koruma sistemi haline gelmiştir.
Göre:
http://otvaga2004.ru/
http://ser-sarajkin.narod2.ru/
Pavlov M. Pavlov I. Yurtiçi Zırhlı Araçlar 1945-1965 // Teknik ve silahlar, 2009. №4