[08.09.1951] Posta kutumda Leipzig'ten "Sonntagszeitung" ya bir mektup bulduğumda, hemen sevdiğim hoş, küçük, yoğunlaştırılmış bir yazı tipiyle bir mektup bulduğumda, başlangıçta 1926 olmalıydı. Josef Eberle adında genç bir kitapçı asistanı bir el yazması önerdi. Bir keresinde az sayıda yazarın karşılayabileceği bir şey yapabileceğini gördüm: sözde küçük biçim. O andan itibaren, Eberle'in takma adı olan Tyll, "Sonntagszeitung" un bir çalışanıydı. Çok geçmeden kendini ayette nasıl ifade edeceğini de bildiği ortaya çıktı. 2'te. 1926, Tyll'in ilk şiiri olarak göründü "Aptallığa düşkün"Bugün hala kalpten tanıdığım ve açıkçası bazen ilk başıma gelenler:
"Kaidenin etrafına çelenk takmama izin ver
ölümsüzler ve salyangozu gelen.
Asla tahtındaki omnipotence kaybolmayacak,
Asayı elinden almak için
sıcak ama boşuna bir çaba. "
Yaz sonunda 1926, Tyll'in beni Stuttgart'daki Lange Strasse 18'in üçüncü katındaki editoryal ofisimde ziyaret ettiği ilk kez birbirimizi gördük. Şu andaki mevcut üyesi 4 Ringelnatz kulübüne girmiştir. "Alsas lokali" olsun ya da olmasın karşılamak için kullanılır Ringelnatz; ve bir gün Eberle-Tyll, eski dostum "Sonntagszeitung" un bir başka arkadaşı ile birlikte geldi. Dr. Owlglass itibaren Simplicissimusbirlikte, kiminle bir şekilde doğuştan biriydi. Bugün hala, ikisi arasında bağlantı kurabildiğim için, yazar ve şair Eberle'yi yirmi beş yıl önce keşfedebilme bilincinin bilincindeyim. Onu çok desteklediğimi iddia edebilir miyim bilmiyorum. Büyük ücretler "Sonntagszeitung" ı ödeyemedi. Temel olarak, bu muhtemelen daha sonra oldu er Verici, zaman zaman şiirde biraz tembelleşmesine rağmen.
“Pazar gazetesi” nin muhabiri olarak aldığı 1927'ta Paris'teki bir konaklamadan, z. B. Para için harfler hariç, hiçbir satır yazılmamıştır. Fakat sonra tekrar, her sayı Tyll'den bir şey getirdi ve artan dolaşım, zaman açısından kritik ve hicivli ürünlerinin okuyucuları kendim kadar zevk aldığını kanıtladı. Bunların arasında tesadüfen kısmen bugün tekrar kısmen güncel olan muhteşem şeyler var. Bir kurdele "Hafif ve sağlıklı" göründüğü için 1928 ve muhtemelen çok nadirdir, çünkü Üçüncü Reich'de böyle bir şeye sahip olmamanız gerekirdi. İkincisi, iktidar güçlerine karşı cesaretle karşı çıkan bir kaleme kurşun olma tehlikesi yoktu, bkz. "Salak aptallar!" ve yine de sadece bir kez mahkemedeydik - odun başı meselesiydi - ve 50 Mark ile kaçmak.
Bugün, her iki taraf da Hitler’den kurtulduktan sonra, tekrar bir araya geldik ve birkaç kelimeyle geri dönmesini önlemeye yardım ediyoruz.
8'te Süddeutscher Rundfunk'ta konuşuldu. 9. 1951