Öylece koltuğuma oturmuş, düşüncelerime dalmış bir şekilde dışarıyı izliyordum. Geçmişimle ilintili düşüncelerdi. Gözlerimin önünden yüzler geçiyordu, geçmişte olan şey bir aldatmaca, bir kabarcıktı. Duyduğum sözleri, ikiyüzlülükten uzak ve muhabbetle sıktığım elleri, ümitle bağlanıp ümitsizce vazgeçtiğim yolları, vermiş olduklarımı ve karşılığında elde ettiklerimi veya bana bağışladıkları o şeyi hatırladım, orada 'hiçlikten' başka bir şey yoktu.