Portakal ağaçlarının bir şehrin estetik dokusuna ne kadar değer katabileceğini kanıtlayan şehir.
Catedral de Sevilla
Endülüs’ün en büyük yerleşim birimi olan şehir, doksanların Adanasına benziyor. Şehrin hemen her sokağında portakal ağaçları var. Bu nedenle Sevilla şehrinin her günü bir portakal çiçeği festivalini yaşatiyor insana. Tabii bu ağaçlar yabani oldukları için aslında turunçturlar. Adana’lı olmayanlar bu meyvenin değerini pek bilmezler. Adana’da turunç kebaba eşlik eden tek sostur, bir de reçelini yapar Adanalılar. Benim gözlemlerime göre Sevillalılar ne kebap yiyorlar ne de reçelini yapıyorlar turunçların.
Yine de yemek Sevilla’nin kültüründe heyecan verici birkaç çeşitlilik var: İspanyanın her yerinde olduğu gibi burada da Churro (çurro) yemek mümkün. Türkçesi benim çevirimle şerbetsiz halka tatlısıdır. İspanyollar Churroyu sütlü çikolata sosuna batırıp yerler. İlk kez yenildiğinde biraz garipsenebilir. Bu yüzden bir kaç kere denenmesi gerekir. İspanyollar öğle yemeklerini ağır yemeklerden seçerler ki hızlıca siestaya geçebilsinler.
Sevilla’da muhakkak yapılması gereken iki aktivite vardır kanımca. İlk olarak bir flamenko gösterisi izlemelisiniz. Sokakta gördüğünüzle yetinmeyin. On, on beş Euro harcayın ve profesyonel bir flamenko gösterisi izleyin. Bir diğeri de Sevilla Katedralini ziyaret edin. Bir çok sanatsal zenginliği bu katedralde keşfetmek mümkün. Katedralin tavan yüksekliği en etkileyici yönüdür.