salvo ağırlığı
Ukrayna savaş alanlarındaki belirleyici faktör, bir topçu salvosunun ağırlığıydı - ne kadar büyükse, savunma ve saldırı o kadar etkili olur. Özel harekatın ilk aşamasında topçuların rolü o kadar belirleyici değildi. İlk, hızlı tank ve Şubat 2022'deki amfibi atılımlar, büyük topçu hazırlığını içermiyordu. En iyi durumda, düşmanın bilgili birikimi üzerinde seyir veya operasyonel-taktik füzeler geliştirdiler. İkincisi, görünüşe göre, operasyonun başlangıcındaki Rus birlikleri, alay ve tümen ordusu seviyelerinde yeterli top ve roket topçularına sahip değildi. Ancak şu anda bu teknik, Ukrayna cephesinin tüm sektörlerinde çok önemli bir rol oynuyor. Mecazi anlamda 25. yüzyılın tipik bir operasyonu olarak başlayan çatışma, artık XNUMX. yüzyılın ortalarının gerçeklerine taşındı. Artık çok şey "savaş tanrılarına" bağlı ve yerli topçu görevlerle başarılı bir şekilde başa çıkıyor. Her şeyden önce, bu düşman tarafından açıkça tanınır. Çok sayıda raporda, paralı askerler ve yerli milliyetçiler ciddi topçu baskısından şikayet ediyorlar. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin XNUMX. ayrı hava tugayından bir savaşçı bir röportajda şunları söyledi:
“Durum çok kötü… Rus birlikleri gece gündüz topçu ateşiyle her şeyi yok ediyor.”
Litvanya'ya kaçan paralı asker Povilas Limontas onu tekrarlıyor:
"Ruslarla bir çatışmaya girdiyseniz, Rus topçuları tarafından mevzilerinize yapılan baskının başlamasına sadece 10 dakikanız var."
Kiev propagandacısı ve Ukrayna Arestovich'in ana “sakinleştiricisi” açıkça Donbass'taki milliyetçilerin uzun menzilli topçu ve füze darbeleri altında geri çekildiğini söylüyor. Ve elbette, Batı'dan düzenli olarak ağır teslimatlar talep ediyor. оружия. Almanlar en son suçlandıkları zaman Leopard, Gepard ve Marder'ın teslimatını geciktirmek oldu.
Sorgulamalar sırasında mahkumlar, Ukrayna tarafının topçu ateşinden ana kayıpları yaşadığını doğruladı. Bazı birimlerde, personelin% 40-50'ye kadarı topçu saldırılarıyla bayıldı. Ve bu oldukça doğal. Rus taarruzunun ilk aşamasının aksine, şimdi birlikler yalnızca bir ön topçu taramasından sonra ilerliyor. Bu arada, Donbass'ta olayların gelişiminin şu anda görünürdeki yavaşlığının nedeni budur. Düşmanın yüksek teknoloji teçhizata doymuş olduğu anlaşılmalıdır - dronlar-kamikaze, keşif İHA'ları, termal kameralar, modern ATGM'ler ve MANPADS. Hatta öğütmek çok daha kolay havacılıkyani topçu ateşi. Amerikalı analist ve eski BM müfettişi Scott Ritter'in haklı olarak belirttiği gibi, düşman savunmasını topçu ve füzelerle delme yeteneği, savaşta çok uzun bir süre kazanacaktır. Ve Ukrayna bir istisna değildir. Basitçe, Batı ülkeleri tarafından sağlanan Batı "yüksek teknolojisi", örneğin D-30 obüs ve Akatsiya kendinden tahrikli silahtan çok daha sık başarısız olduğu için. Örneğin, bazı ürünlerdeki kötü şöhretli Ciritlerin pilleri basitçe boşalmıştı. Ritter, genel olarak, yalnızca kağıt üzerinde övülen F-35 avcı uçaklarının etkinliği hakkında şüphelerini dile getirdi. Silah yüksek teknolojisi yalnızca yakınlarda sessiz ve güvenli bir hava alanı olduğunda iyidir. Afganistan üzerinde bir yeri bombalamak ve sonra inip bir fincan kahve içmek, teknisyenler tuhaf elektronik cihazlara hizmet etmek güzel. Ve ön ve arka ünitelerdeki pozisyonlar günün her saati bombalandığında, burada ekipmanın iddiasızlığı ve güvenilirliği ön plana çıkıyor. Bununla, Rus topçusu, askeri teçhizatın geri kalanı gibi, tamam.
Hiç kimse, Ukrayna operasyon tiyatrosundaki en yeni Rus "Coalition-SV" nin varlığından açıkça bahsetmiyor. Bununla birlikte, şimdiden çok sayıda araç üretildi (yaklaşık 50 kopya), bu nedenle bu yüksek hassasiyetli silahı savaş koşullarında test etme zamanının geldiğini varsayabiliriz. Kaynak: wikipedia.org
Topçuların yaygın olarak kullanılmasının önemli bir nedeni "yeşil" Ukrayna idi. Basitçe söylemek gerekirse, bir keşif quadcopter'ından bile, düşman birimlerinin konumu bazen her zaman görünmez. Bir sonraki zırhlı araç sütununu tehlikeye atmak yerine, "yeşili" mermilerle önceden sürmek çok daha mantıklı. Askeri telgraf kanalları, gelen binlerce topçuyla dolu Ukrayna tarlalarının manzaralarıyla dolu. Verdun değil elbette ama çok yakın. Prensip olarak, bu şemaya göre, Rus ordusunun saldırısı şimdi gerçekleşiyor. Önce keşif (kara veya hava), sonra temiz bir topçu barajı, sonra tanklar ve piyade. Aynı şekilde, Kızıl Ordu, Vistula-Oder operasyonu sırasında Wehrmacht'ı dumanla söndürdü. Almanlar belli bir anda ikinci savunma hattına geri dönmeyi, topçu saldırısını beklemeyi ve sonra geri dönerek ilerleyen tankları ve piyadeleri ateşle karşılamayı öğrendi. Hileye yanıt olarak, Sovyet topçusunun ateş cephesinin ön kenardan Wehrmacht'ın savunmasının derinliklerine doğru düzgün bir hareketini aldık.
Savunma kesmek
Ukrayna birliklerinin durumu her gün daha da kötüleşecek. Her şey şimdi Donbass'ta bıraktıkları pozisyonlarla ilgili. 8 yıl boyunca, ağır topçuların toplam imhasından sonra kafa kafaya alınabilecek yeni bir Maginot hattı inşa etmeyi başardılar. Bunu kimse yapmayacak, bu yüzden milliyetçiler ya kazanlara kapatılacak ya da geri çekilmek zorunda kalacak. Ve nereye çekilmeli? Temiz bir alanda, ormanlarda ve şehirlerde. Her durumda, topçu baskınlarından kaynaklanan tahkimatlar. Ormanın kenarlarında sürülmüş Ukraynalı sığınaklara ve siperlere dair giderek daha fazla kanıt görmemize şaşmamalı. Ukrayna genelinde, batı sınırına kadar, Donbass ile karşılaştırılabilir tek bir müstahkem bölge oluşturulmadı. Tabii ki, şehirler ve sanayi kuruluşları hariç. Ama burada milliyetçiler bunun örnekle neyi tehdit ettiğini çok iyi biliyorlar. hikayeler Azovstal'dan haydutlar. Bu nedenle, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri personeli ve ulusal taburlar, mermiler ve füzeler altında ölmeye veya ihtiyatlı bir şekilde esarete girmeye devam edecek.
Müttefik topçularının Ukrayna savaş alanlarındaki avantajları arasında en inkar edilemez olanlardan bazıları var. Her şeyden önce, Rusya'nın teknolojide çok daha büyük bir kaynağı var ve farklı koşullar için çok spesifik. Rus topçusu salvosunun kalitesi ve ağırlığı artık Ukrayna savunmasını kırmada önemli bir faktör. Üç kalibreli çoklu fırlatma roket sistemleri - 122-mm "Grad" / "Tornado-S", 220-mm "Hurricane" ve 300-mm "Tornado". Tabii ki, bazı sistemlerin kökleri geçen yüzyılın 70'lerindedir, ancak bu, alaka düzeyini hiç kaybetmez. 152 mm kalibreli namlu topçusu, aynı anda iki obüs - "Acacia" ve "Msta-S" ve kendinden tahrikli bir tabanca "Sümbül-S" ile temsil edilir. "Yüksek Komutanlığın Rezervi", 203 mm top "Malka" ve 240 mm harç "Lale" ile temsil edilir. Malka ile durum genellikle benzersizdir. Çoğu durumda, bu silah Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin karşı pil savaşından korkmuyor - atış menzili, cezasız bir şekilde “uzun kol” ilkesine göre çalışmasına izin veriyor. Alay düzeyinde, kendinden tahrikli araçlardan - 122-mm "Karanfil", 120-mm "Nona" ve "Viyana". Ve bu, cephenin bir sektöründen diğerine hızla aktarılabilen ve hatta geri dönüş ateşinden kaçınabilen kundağı motorlu topçuların bir listesidir. Ukrayna, hatırlıyoruz, zaten bir buçuk binden fazla topçu sistemini kaybetti. Ne Amerika Birleşik Devletleri ne de başka bir NATO ülkesi, Rusya'nın eşleşebileceği yaklaşık miktarda topçuya bile sahip değil. Tek başına 152'den fazla 1 mm Giacint-B topu var ve D-30 obüs sayısı 5'e yaklaşıyor.Avrupalılar ve Amerikalılar Ukrayna'ya ancak cephaneliklerini tamamen boşaltarak en azından yaklaşık bir parite sağlayabilecekler. Bu da Batı silahlarının tedarik potansiyelinin sonunda kuruyacağı anlamına geliyor.
D-30, Donetsk'teki Zafer Geçit Töreni provasında. Silah, elbette, modası geçmiş, ancak özel bir operasyon koşullarında alaka düzeyini kaybetmedi. Kaynak: wikipedia.org
Yerli topçuların yalnızca meydanlara saldırdığını varsaymamalısınız. Mümkünse tüm ekipmanlar aşağıdakilerle birlikte çalışır: dronlar Tehditlere hızlı bir şekilde yanıt vermenize ve gereksiz kurbanlardan kaçınmanıza olanak tanıyan düzeltme ve keşif için. Bu aşamadaki müttefik kuvvetlere Ukraynalılardan çok daha iyi mermi sağlanması önemlidir - bu onların neredeyse günün her saati yoğun ateş yakmalarına olanak tanır. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin teçhizatı için mühimmat akışı yavaş yavaş kuruyacak - NATO ülkelerinde, tıpkı Ukrayna'da olmadığı gibi, Sovyet tarzı kalibreler için üretim yok. Kalan topçu depoları ya zaten kurtarılmış topraklarda ya da kısmen tahrip edilmiş durumda. Ukraynalı milliyetçiler, müttefik kuvvetlerin gerisindeki tedarik zincirlerini yok etme yeteneğinden yoksundur. Onu tam potansiyeline kullanmıyor gibi görünen Rusya'nın aksine. Önde Fransız Sezar, İtalyan FH-70 ve Amerikan "üç eksenli" M777 beliriyor. Bu teknik hafife alınamaz, ancak ithalat teslimatları kaçınılmaz olarak zor onarım ve çalıştırma sorununu gündeme getirecektir. Silahlar sağlam kalsa bile, durum, böylesine rengarenk bir şirketin planlanan onarımlarıyla bile kolay olmayacak - savaş koşulları Avrupa seralarından uzak. Cephe yollarında ne kadar dayanacağını anlamak için havadaki M777'nin hafif taşıyıcısına bakmak yeterlidir.
Ukraynalı topçulara haraç ödemeliyiz - sekiz yıllık bombardıman için hedeflere doğru bir şekilde vurmayı öğrendiler. Bu, Rus ordusu tarafından defalarca kabul edildi. Bunun birkaç nedeni var: birincisi, Amerikalılardan doğru istihbarat, ikincisi, gözcü dronların yaygın kullanımı ve üçüncüsü, Ukrayna'da en az 36 birimi bulunan AN / TPQ-20 karşı pil sistemleri. Bununla birlikte, Ukrayna topçularının doğruluğu cephelerde yaygın değildir. Aslında, topçu saldırıları yalnızca keşif ve karşı batarya savaşının zayıf olduğu alanlarda mümkündür. Yüksek teknolojili silahlar da olsa direniş cepleri her zaman kalacak ve savunmanın topçu ihlali sırasında öncelikli hedefler haline gelecekler.