İnsanlar empatik mi doğuyor yoksa bu duygusal yeterliliği sağlayan eğitim mi? Örneğin, tüm kurumların temsilcileri diğerlerine karşı daha empatik olsa ne olurdu? Büyük olasılıkla, dünyamız çok farklıydı. O kadar ki, daha uyumlu bir sosyal senaryo şekillendirir ve diğeri hakkında endişelenirdik.
Bu arada, elimizden geldiğince birlikte yaşıyoruz. Narsistler, duyarlılıkları nedeniyle adaletsizliği ve acıyı daha yoğun algıladıkları empati ve egoistlerle kaynaşırlar. Çünkü, Beynimiz doğal ve içgüdüsel bir empatik kapasite ile tanımlansa da, onu az çok gelişmiş hale getirenler de vardır.. Genetik yatkınlık ve eğitim gibi farklı değişkenler bu faktöre aracılık eder.
İyi haber şu ki, devralmış olsak da, empatik eğilimimizin aşağı yukarı %50’sini geri kalanında harekete geçirebiliriz. Her şey nörolojik bağlantılarımıza bağlı değildir; her birimiz bu yaşam aracını çok daha fazla geliştirebiliriz. Bunu yapmak psikososyal gerçeklerimizin çoğunu değiştirebilir. Nasıl olduğunu görelim.
Ortalama olarak, duygularımızı kabul etmek ile diğer insanların duygularını kabul etmek arasında sağlıklı bir denge yoktur. Neredeyse her zaman kendimize öncelik veriyoruz ve bu ciddi bir sorun.
Empatik Zihniyet Müdahalesi: Tanımı ve Özellikleri
2016 yılında Stanford Üniversitesi çok açıklayıcı bir soruşturma yürüttü. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki birçok eğitim merkezinde sıkça tekrarlanan bir gerçek var: okul terki. Öğrenciler, genel olarak, her zaman dikkate alınmayan çok karmaşık özellikler sunarlar.
Birçoğu işlevsiz ailelerden, etnik azınlıklardan geliyor, önemli bir kısmı sosyal dışlanma, ayrımcılık ve daha fazlası tespit edilmemiş bir eğitim ihtiyacı veya psikolojik sorundan muzdarip. Böylece, bir davranış sorunu sunduklarında cezalandırıcı stratejilere başvurmak yaygındır, cezalar veya tekrarlayan dışlama gibi.
Bu mekanizmalar sonunda genci okulu bırakmaya teşvik eder. İyi, bu araştırmadan sorumlu olanlar, öğretmenlere empatik zihniyet müdahalesini öğretmeye karar verdiler. Yani, öğrencilere daha kapsamlı bir yaklaşım geliştirmek için öğretmenlere yönergeler ve stratejiler verdiler. Amaç, her ergenin belirli gerçekleriyle daha fazla ilgilenmelerini ve farkında olmalarını sağlamaktır.
Bu programı uyguladıktan sonra olanlar umut verici olduğu kadar yenilikçiydi. Daha olumlu ilişkiler oluşturuldu, sınıftaki olumsuz davranışlar azaltıldı, Daha düşük bir bırakma oranı elde etmek için.
Bu müdahale türü nelerden oluşur?
Empatik müdahale zihniyeti şunlardan oluşur: başkalarının gerçekliği ile bağlantı kurmak için açık bir iradeyi teşvik edin. Bu tür bir yaklaşım, acı veya korkunun başrolde olduğu hizmetler sunan profesyoneller için tipiktir. Bu duyuşsal boyuttan müdahale, bir dizi beceri geliştirmeyi ifade eder. Onları analiz ediyoruz.
Kişi, önündekilerle otantik bir şekilde bağlantı kurmak için kendi inançlarının, önyargılarının ve bakış açılarının ötesine geçmelidir.
Diğerini tanımak, nasıl biri olduğunu, ne düşündüğünü, ne hissettiğini, hayatının nasıl olduğunu bilmek için gerçek bir merak olması gerekir.
Aktif dinleme gibi beceriler geliştirilmelidir.
Etiketler ve önyargılı fikirler gibi engeller bir kenara bırakılır. Daha derin bir anlayışa ulaşmak için, diğerine tüm yargılardan bağımsız olarak bakmak gerekir.
Herhangi bir geri bildirim, tavsiye veya rehberlik vermeden önce, insanların duygu ve hisleri dikkate alınmalıdır.
Empati konusunda eğitim, farklı kültürlerden ve inanç sistemlerinden insanlar arasında daha iyi bir anlayışa ulaşmamızı kolaylaştıracaktır. Bununla birlikte, beynin bir kusuru vardır: Kendimize en çok benzeyen insanlarla daha iyi bağlantı kurar.
Toplumun damgalarını azaltmak için bir mekanizma olarak empati konusunda eğitin
Toplumun iyi bir bölümünün empatik zihniyetin yeterli müdahalesine imkan vermesi herkes için faydalı olacaktır. Karşımızdakinin ne hissettiğini hissetmek, karşımızdakileri anlama konusunda endişelenmek bizi daha şefkatli ve uyumlu bir toplum haline getirecektir. Aynı şekilde, Daha empatik davranarak başarabileceğimiz bir şey varsa, o da damgalamayı ve önyargıyı azaltmaktır.
İkincisi, inanabileceğimizden daha belirleyici. Çünkü hepimiz dünyaya empati kurma becerileriyle gelsek de, bizimle benzerliği olan bireylerle daha çok empati kurarız. Diğer bir deyişle, farklı insanlara güvenmemeye programlandık ve bu da ayrımcılık süreçlerini teşvik ediyor.
Çin’deki Pekin Üniversitesi’nden yapılan bir araştırma, beyindeki bu grup içi önyargıyı tam olarak vurguluyor. Neredeyse farkında olmadan, kendimize benzeyenlere karşı daha fazla empati gösteriyoruz. Aslında, diğer gruplara mensup olanlardan çok, kendi ırkımızdaki insanların acılarına daha fazla tepki verdiğimiz görülmüştür.
Bu gerçekler göz önüne alındığında, empati eğitimi almanın sadece bir heves olmadığını, toplum olarak gelişmemizi sağlayacak bir gereklilik olduğunu çıkarabiliriz.
Duygusal okuryazarlığın önemi
Bir empati kültürü inşa etmek istiyorsak, bir duygusal okuryazarlık kültürünü teşvik etmeliyiz. Böyle bir görev kolay değildir, çünkü bir kişinin empatik zihniyetin yeterli bir müdahalesini bütünleştirmesi tam olarak kolay değildir. Sadece zaman değil, aynı zamanda açık bir irade, bağlılık ve sürekli çaba gerektirir.
Ancak bir kez başarıldığında, ilişkiler değişir ve başkaları hakkındaki önyargılar ve önyargılar azalır. Denemeye değer, elde edilen her zihniyet değişikliğine ve empatiyi ayrımcılığa karşı en iyi ilaç haline getirme girişimindeki her adıma değer.
Bir araştırmaya göre uyku eksikliği empatiyi azaltıyor
California Üniversitesi’nden yapılan bir araştırma, uyku eksikliğinin insanlarda empati ve dayanışma duygularını azalttığını buldu. Devamını oku “
Empatik Zihniyet Müdahalesi sonrası: Nedir? ilk olarak 1ipucu.net Uzmanlardan İpuçları Blog’da yayınlandı.
İnsanlar empatik mi doğuyor yoksa bu duygusal yeterliliği sağlayan eğitim mi? Örneğin, tüm kurumların temsilcileri diğerlerine karşı daha empatik olsa ne olurdu? Büyük olasılıkla, dünyamız çok farklıydı. O kadar ki, daha uyumlu bir sosyal senaryo şekillendirir ve diğeri hakkında endişelenirdik. Bu arada, elimizden geldiğince birlikte yaşıyoruz. Narsistler, duyarlılıkları nedeniyle adaletsizliği ve acıyı daha yoğun algıladıkları […]