Vera Zasulich politik bir aktivist ve radikal bir entelektüeldi. Rusya-Mikhaylovka’da yoksul bir ailede dünyaya gelmişti. Babası o 3 yaşındayken öldü, tek başına sorumluluğun altından kalkamayan annesi, onu zengin akrabalarının yanma gönderdi.
Vera, okulu bitirince St. Petersburg’a taşındı ve burada katip olarak çalıştı. Devrimci Sergiy Nechayev’in başını çektiği, Nihilist hareket ile birlikte radikal politikanın içine girdi. “Devrim için hizmet etmekten daha büyük bir zevk düşünemiyordum.
Eskiden ancak hayalini kurabileceğim şey, şimdi gerçekleşiyor, Sergiy Nechayev beni örgütüne almak istediğini söylüyordu”. Zasulich, bu arada bir dokumacılar kolektifine katıldı ve orada işçiler için okur-yazarlık kurslarını yürüttü. 1876 yılında 27 yaşındayken, gizli bir matbaada dizgici olarak çalışmaya başladı ve bu sıralarda Toprak ve Özgürlük grubuna katıldı.
1870’lerin sonlarında, son derece baskıcı olan Çarlık rejimine karşı tepkiler artık kaynama noktasına gelmişti. Yaklaşık 200 kadar isyancı doğru dürüst yargılanmadan hapse atılmıştı. Vera’nm bir tanıdığı olan Bogolyubov, sadece bir gösteriye katıldığı için on yıl ağır hapis cezasına çarptırılmıştı. Gittikçe daha çok direnen mahkumlara yönelik bir teftiş sırasında Polis Şefi General Trepov, şapkasını yanlış zamanda taktığı için Bogolyubov’un diğer mahkumların gözü önünde kırbaçlanmasını emretmişti. Bu olay hapishanede isyana neden oldu. Vera, General Trepov’a suikast karannı aldı. “Trepov ve maiyeti bana bakıyordu, elleri kağıtlar ve çeşitli şeylerle doluydu. Ve bu işi planladığımdan daha önce gerçekleştirmeye karar verdim. Tabanca elimdeydi. Tetiği çektim, ama hedefi tutturamamıştım. Kalbim bir anlığına durdu ve tekrar ateş ettim.
Silah sesi ve çığlıklar. Ve işte şimdi onlar bana vurmaya başlayacaklardı. Bu, sonraları üzerine birçok kez düşüneceğim olaylar dizisinin başlangıcıydı.” Trepov suikasttan kurtulmuştu, Vera ise tutuklandı ve öldürmeye teşebbüs suçundan yargılandı.
Vera ateş ettiğini kabul etmişti ve pek çok şahit vardı. O yüzden resmi makamlar davanın sonucunun baştan belli olduğunu düşündüler ve o nedenle de kendisine jürili bir adil yargılama hakkı tanındı. Ancak Vera’nm mütevazı ve onurlu tavn, polis şiddetine karşı nefsi müdafaa yönündeki kanıtlarla birleştiğinde dava beraatle sonuçlandı. Polis, mahkeme dışında kendisini tekrar tutuklamak istediyse de, kalabalık ayaklanarak bir kargaşa yarattı ve Vera’nın kaçmasını sağladı. Sürekli saklanmak zorunda olan Vera, iki yıl sonra İsviçre’ye iltica edecekti. Bir ölçüde kendisinin Trepov’a yönelik suikast girişiminin kıvılcım rolünü oynadığı terörizm iklimine karşı, şimdi açık eleştirel bir tutum içine girmişti. Aynı terörizm iklimi, 1881 yılında Çar II. Alexander’a yönelik suikastın da yolunu açmıştı.
1883 yılında, 34 yaşındayken, ilk Rus Marksist grubun kurulmasına katılmış ve Marx’ın bir dizi eserini Rusça’ya çevirmişti. Daha sonra Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nde çalışacak ve Iskra’nın yazı kurulunda görev alacaktı. Vera, Rusya’daki grev eylemleri ve politika üzerine Marksist esintili çok sayıda makale yazdı.
1905 Devrimi için Rusya’ya geri döndü, fakat devrimin başarısızlığı ile, Vera’nm da devrimci politikaya olan bağlılığı azaldı. Birinci Dünya Savaşı sırasındaki savaş taraftarlığını destekledi ve Bolşevik Devrimi’ne karşı çıktı. 1919 yılında ölene dek bir entelektüel olarak hayatını sürdürdü. “Yazın açlık çekmek zordu, fakat ya şiddetli don olduğunda? Bu cesur savaşçıların hakları olduğunu düşündükleri ne var? Uyku ile çalışma süresi arasında insan olmanın gerektirdiği üç saatlik boş vakit.”