Birkaç ay önce, ülke iki yıllık kısıtlamalar ve on milyarlarca dolarlık hükümet harcamasının ardından nihayet pandemiyi evcilleştirmeye hazırlanıyor gibiydi. Mart ayında Biden yönetimi, Amerikalıların güvenli bir şekilde “normale dönmesine” yardımcı olmak için ilk ulusal covid-19 hazırlık planını, virüsün devam eden varlığı ve yeni varyantların ortaya çıkmasıyla yaşamak için bir strateji yayınladı.
Buna karşılık, seçilmiş temsilciler ve ülkenin çoğu, görünüşe göre devam etmeyi ve mücadeleyi bırakmayı tercih ederek, esasen iç çekti. Kongre, ücretsiz testler, tedaviler ve aşılar için daha fazla harcamayı onaylamadı. Yerel yönetimler yetkileri kaldırdı ve birçok kişi kalabalık kapalı alanlarda bile maske takmayı bıraktı. İlk aşılarını yaptırmak için saatlerce sırada bekleyenlerin üçte ikisi, ücretsiz bir destek almak için eczaneye gitmeye daha az istekli görünüyor ve bu da kendilerini omikron varyantlarına karşı daha duyarlı hale getiriyor.
Pandemi yanıtı, ne parayla, ne aciliyetle ne de yaptırımla desteklenerek, ılımlı ve edimsel hale geldi.
Biden yönetimi 22,5 milyar dolar daha fazla covid fonu talep etmesine rağmen – uyarı 100 milyon olası enfeksiyon ve bu sonbaharda bir ölüm dalgası – Senato bunun yarısından daha azını sağlamayı düşündü. Milletvekilleri bunu göçmenlik sorunlarına bağladığı için bu miktar bile durduruldu. Bu fonlar olmadan hükümet, şimdiye kadar pandemi eğrisini etkili bir şekilde düzleştiren programları sürdüremez; örneğin, tüm Amerikalıların ücretsiz olarak aşılanabilmesi için aşı satın alamaz ve rasyona ihtiyaç duyabilir gelecekteki aşılar.
Polislikten bıkmış, çoğu olmasa da çoğu mağaza ve işyeri, yerel covid dalgalanmaları sırasında bile maske görevlerini düşürdü. Yerleştirildiklerinde, genellikle yetersiz bir şekilde uygulanırlar.
Benzer şekilde, birçok bilim insanı “güçlendiricinin” gerçekten bir eklenti değil, korumanın temel bir bileşeni olduğunu iddia etse de, insanları aşı olmaya teşvik eden kampanyalar, güçlendiriciler söz konusu olduğunda büyük ölçüde azaldı. Diğer hastalıklara karşı aşılar, tam bir kursu tamamlamak için üç veya daha fazla aşı gerektirir (hepatit B için üç; çocuk felci için dört; difteri için beş). Ve yine de Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri güncellenmiş değil. hava yolculuğu için “tam aşılı” tanımı ABD’ye ve sadece “tavsiye eder” bir güçlendirici. Birçok eyalet, covid aşısını üç değil, iki aşı yaptırmak olarak tanımlar.
Bu toplu gönül rahatlığının bedeli şimdiden belli: Ocak ve Şubat aylarında, “tam aşılanmış” insanlar, covid ölümlerinin %40’ından fazlası – üçte ikisinden fazlası üçüncü bir atış yapmamıştı. Bir milyon Amerikalı covid-19’dan öldü – kişi başına düşen diğer herhangi bir gelişmiş ülkeden çok daha fazla; yeni bir değişken, bazı eyaletlerde vaka oranlarını ikiye katlıyor; ve günde 300’den fazla insan ölüyor.
Sorun şu: Halk sağlığının seksi bir anlatıya ihtiyacı var – ama buna sahip değil. Bunun nedeni, halk sağlığı görevlilerine saygı duyulursa, iyi finanse edilirse ve işlerini yapmalarına izin verilirse, işte sonuç şudur: Hiçbir şey olmaz. Salgınlar pandemilere yol açmaz. Hastalar sigarayı bırakır, daha sağlıklı beslenir ve kilo verir. İnsanlar maskelerini takıyor ve çekimlerini yapıyorlar. Test ücretsiz, kullanışlı ve yaygın olarak mevcuttur.
Ancak iyi bir anlatı olmadan, halk sağlığı altyapısı politikacılar ve seçmenlerden çok az ilgi görüyor – bir pandemi şiddetlenmediği sürece. Göz ardı ediliyor ve yasa koyucular, bir kriz çözülür görünmez potansiyel olarak onu geri çeviriyorlar.
Halk sağlığı, drama veya iyi görseller olmadan ve laboratuvar önlükleri içindeki veya daha büyük olasılıkla sokak kıyafetleri içindeki sıradan insanlar tarafından aşı dağıtımı ve temas takibi gibi şeyler için kapı kapı dolaşarak savaşılır.
Elbette, CDC ve FDA gibi önde gelen halk sağlığı kurumlarımızın pandemi yanıtını engelleyen yapısal sorunlar var. Hızları yavaş, teknolojileri modası geçmiş, eski Başkan Donald Trump tarafından baltalandı ve saygısızlık edildi ve belki de en önemlisi, yerel halk sağlığı departmanlarına giden komuta hatlarının zayıf veya var olmadığı kanıtlandı.
11 Eylül’den sonra birçok eyalet, ilçe ve şehir – para biriktirmek veya terörle mücadele çabalarına yönlendirmek için – halk sağlığı departmanlarının fonlarını boşa çıkardı ve neredeyse yok olma noktasına getirdi. KHN ve Associated Press analizine göre, 2008 durgunluğundan bu yana, en az 38.000 eyalet ve yerel halk sağlığı işi ortadan kaldırıldı. Bu kısmen, eyaletlerin ve şehirlerin, Biden yönetimi tarafından covid eşitsizliklerini azaltmaya yardımcı olmak için Mart 2021’de tahsis edilen 2.25 milyar doların çoğunu henüz harcamamış olmasının nedenidir. Şimdi bunu nasıl harcayacağını bilen sahada çok az halk sağlığı görevlisi var.
Okyanus gemilerinin asla batmamasını umsak da, cankurtaran sandallarının değerini görüyoruz. Evlerimizin hiçbir zaman yangın tehdidi altında olmamasını ummamıza rağmen, yangın denetimlerini memnuniyetle finanse ediyoruz. Neden aynı düşünceyi yerel sağlık departmanına yaptığımız yatırıma uygulamayalım?
İki yıl önce, aşı öncesi, solunum cihazında ölmekte olan insanların iPad’lerde veda ederken, tehlikeli madde giysili doktorların ve hastane otoparklarındaki portatif morgların görüntüleri kısaca herkesi halk sağlığı kaynaklarına ihtiyaç duymaya yöneltti ve Kongre hızlandı.
Şimdi, kitlesel çekimler, Ukrayna’daki savaş ve enflasyon gibi dikkat çeken ekonomik zorluklarla birlikte, halk yoluna devam etti. Ama tehdit ortadan kalkmadı. Ve ulus, gelmekte olan kaçınılmaz covid dalgalarını kontrol altına almak için gereken önlemleri almazsa, gereksiz hastalık, ölüm ve aksamalarda ödenmesi gereken bir bedel olacaktır.
İlgili konular
Bize Ulaşın Bir Hikaye Gönderin İpucu
Kaynak : https://khn.org/news/article/commentary-us-covid-complacency-ongoing-coronavirus-pandemic-threat/