Cumartesi günü Windsor’daki kalabalığın eşleriyle ortak yürüyüşlerinden, Heads Together akıl sağlığı kampanyasının o göz kamaştırıcı günlerinden beri herkesin beklediği “fab dörtlü” yeniden bir araya gelmesinden memnun olduğu Cumartesi günü, kardeşler sınırı daraltmaya başladılar. Ancak Cumartesi günkü toplantının kraliyet ihtişamına bir dokunuşu olsa da, dün, çocukluklarından kalma o uzun ve karanlık yürüyüşün dayanılmaz hüznünü taşıyordu.
Elbette, kardeşlerin konumlandırılmasının ne kadar önemli olduğunu söylemek imkansız – geçen yıl Nisan ayında Edinburgh Dükü’nün cenazesinde olduğu gibi, kuzenleri Peter Phillips aralarında olmadan yan yana. Üçü Buckingham Sarayı meydanında sıraya girerken, keyfi, son dakika kararı olabilirdi.
Yine de daha önce yaşananlar bağlamında, hareketli bir güç, dayanışma ve hizmet gösterisi gibi görünüyordu. Yüzleri ciddi ve sertti, duygudan eser yoktu.
Galler Prensi askeri üniformalıydı, Sussex Dükü sabah takım elbiseliydi. Bu konuda, Harry’nin iki Afganistan turu da dahil olmak üzere on yıllık hizmetine rağmen gelen herhangi bir kin varsa, Buckingham Sarayı’na varmadan önce geride bırakıldı.
İki kardeş için bu yas döneminde birlik gösterisi yapmaları önemliydi.
Yıllar gibi hissettiren bir süre içinde ilk kez amaçları aynı olmuştur: sevgili büyükannelerinin anısını onurlandırmak. Birbirlerine saygılı olmaktan başka bir şey olmayacaklarından asla şüphe yoktu. Ancak izleyen herkes, bu dayanışma gösterilerinin gelecek şeylerin bir işareti olabileceğini umdu.
Çünkü onlarınki, kısmen hayal bile edilemeyecek bir trajedide şekillenmiş bir ilişki ve 1997’de annelerinin ani ölümünün ardından acılarının tam boyutunu anlamamız neredeyse imkansız. Yıllar boyunca bunu kelimelere dökmeye çalıştılar. Prens Harry, neredeyse yirmi yıldır “tüm duyguları kapattığını” itiraf etti. 2017’de bana, halka açık toplantılarda nedenini anlamadan “kaç ya da savaş” tepkisi vererek yıllarını harcadığını söyledi. Özünde, panik atak geçiriyordu, ancak otuzlu yaşlarında çözülmeye başladı. “Yirmili yaşlarımın çoğunda bir problemdim ve bununla nasıl başa çıkacağımı bilmiyordum,” dedi bana podcast’imde, Çılgın Dünya.
“Annemi 12 yaşında kaybetmek ve bu nedenle son 20 yıldır tüm duygularımı kapatmak, sadece özel hayatımı değil, işimi de oldukça ciddi şekilde etkiledi diyebilirim. Her türlü kederin, yalanların ve yanlış anlamaların ve her şeyin her açıdan size geldiği birçok durumda muhtemelen tam bir çöküşe çok yakın oldum.
“O yıllarda boksa başladım çünkü herkes boksun senin için iyi olduğunu ve saldırganlığı dışa vurmanın gerçekten iyi bir yolu olduğunu söylüyordu. Ve bu beni gerçekten kurtardı çünkü birini yumruklamanın eşiğindeydim, bu yüzden pedleri olan birini yumruklamak kesinlikle daha kolaydı.”
Yükleniyor
Kardeşi, onu yardım aramaya teşvik eden insanlardan biriydi. “O benim için çok büyük bir destekti. Bu doğru değil, bu normal değil, konuşmalısın deyip duruyordu. [someone] şeyler hakkında, sorun değil.”
Dün bir kez daha AVM’de yavaş yavaş ve adım adım yürüdüler. Top arabasını At Muhafızları Yolu’na kadar takip ettiler ve kemerden geçerek Whitehall’a girdiler, bir saattir sessiz kalan kalabalıklar uzaklaşırken alkışlara boğuldular.
Herkes Kraliçe için oradaydı. Ama sadece William ve Harry birbirleri için orada olabilir.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/william-and-harry-reunited-to-walk-a-path-all-too-familiar-to-them-20220915-p5bidy.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world