"Hatırlamıyorum"
"Hatırlıyorum, hatırlamıyorum, hatırladığımı sanıyorum, hatırlamak istemiyorum".
Sanatorium’daki sergisi için Luz Blanco bu cümle etrafından şekillenen bir dizi yapıt sunuyor.
Neyi hatırlamak istiyoruz? Peki, hatırlamak istemesek de belleğimiz neleri muhafaza ediyor? Bellek, unutma dediğimiz olayın yanı sıra bu çelişkili soruları içeren bir kavram olarak karşımıza çıkıyor. Ya bir tür sendeliyor, ya da düpedüz gerçeği yeniden inşa ediyor.
Bu sergide, bellek ikonik bir çalışma gibi kendini ifade ediyor. Bu çelişkilerin tam ortasında Luz Blanco geçici hatıralar toplar gibi görseller üretiyor. Sergilenen resimler sinema tarihinde yapılan bir araştırma şeklinde düzenleniyor. Yeniden resmedilen birkaç çerçeveden oluşan, isimsiz ve tarihsiz bir tarih.
Luz Blanco için sinema ortak, ayrışık, geçici ve anonim belleklerin üretilmesi için bir model. Sanatçı esas olarak diyalektik montajla ilgileniyor. Cut-up tekniğiyle benzeşen, yazılmış bir metnin küçük bölümler halinde kesilmesi ve elde edilen parçaların kolajına dayalı bir deneme olan bu ikonik parçalar bir araya gelerek anlatım eskizleri ortaya koyuyor. Bu şekilde hatıra, gerçeğin yeniden inşası olarak gerçekleşiyor.
Luz Blanco hatırlamak ve unutmak arasındaki ince çizgiye bizleri davet ediyor.