Malezya'nın Kauçuk Eldiven Endüstrisi: İyi, Kötü ve Çirkin – Analiz
Francis E. Hutchinson ve Pritish Bhattacharya tarafından
Devam eden COVID-19 salgını ve bunun sonucunda ortaya çıkan Hareket Kontrol Emri (MCO), Malezya ekonomisine ciddi bir darbe vurdu. Ülkenin Maliye Bakanlığı daha önce ulusal GSYİH'nın 2020'de yaklaşık yüzde 4,5 oranında küçüleceğini tahmin ederken, yeni veriler fiili daralmanın yüzde 5,8 ile çok daha keskin olduğunu ortaya koyuyor.[1]
Benzer şekilde, Bank Negara Malaysia'daki analistlerin geçen yıl yaptığı tahminlere göre, ülke 2021'de yüzde 8'e varan hızlı toparlanma oranları bekleyebilir. Ancak sürekli genişleyen kısıtlamalar da görünümü kararttı. Nitekim Dünya Bankası'nın son tahmini, Malezya ekonomisinin bu yıl en fazla yüzde 6,7 büyüyeceği yönünde.[2]
Ancak geçen yıldan bu yana ülkeyi ve dünyayı saran ekonomik kasvet, Malezya'nın lastik eldiven sektörünün göz kamaştırıcı performansıyla kısmen aydınlandı. Ülke, dünyanın önde gelen lastik eldiven üreticisi olmasına rağmen, kişisel koruyucu ekipmana yönelik çılgın talep, sektörün büyüme hızını hızlandırdı.
2019'da Malezya Lastik Eldiven Üreticileri Derneği (MARGMA), küresel lastik eldiven talebinin yüzde 12 gibi mütevazı bir oranda artacağını ve 2020'nin sonuna kadar toplam 300 milyar parçaya ulaşacağını tahmin etti.
Ancak virüs salgını bir ülkeden diğerine metastaz yaptığı için bu tahminler hızla revize edildi. Son rakamlara göre, talep geçen yıl yaklaşık 360 milyar parçaya sıçradı ve yıllık büyüme oranını yüzde 20'ye yaklaştırdı. Toplam üretimin yaklaşık üçte ikisini, yani 240 milyar eldiveni Malezya sağladı. Bu yıl için dünya çapında tahmini talep 420 milyar gibi devasa bir rakamdır.[3]
Persistence Market Research'e göre, talepteki bu artış, tek kullanımlık tıbbi eldivenlerin en çok aranan çeşidi olan nitril eldivenlerin ortalama satış fiyatında on kat artışa neden oldu. Pandemi patlak vermeden önce, tüketiciler 100 nitril eldivenlik bir paket için yaklaşık 3 dolar ödemek zorunda kaldılar; fiyat şimdi 32$'a kadar yükseldi.[4]
Lastik eldiven sektörünün mükemmel performansı Malezya'da ve başka yerlerde büyük ilgi gördü. Bir yandan emlak, palmiye yağı ve bilişim gibi çeşitli sektörlerden çok sayıda yeni üretici sektöre girdi. Öte yandan, daha fazla inceleme, daha az lezzetli uygulamalara ışık tuttu. Özellikle, bir dizi endüstri uzmanı, işçi haklarını ihlal ettiği ve pahasına kâr peşinde koştuğu iddiasıyla - bolluk zamanında bile - dikkat çekti.
Geçerli olmakla birlikte, buna katkıda bulunan birkaç yapısal özellik vardır. Bazıları lastik eldiven sektörünün kendisiyle, diğerleri ise faaliyet gösterdiği daha geniş politika ortamıyla bağlantılıdır. Bu konular, Malezya'daki firma sahipleri ve politika yapıcıların yanı sıra müşteri ülkelerdeki tüketiciler ve hükümetlerin sektöre ve üretim uygulamalarına daha bütünsel olarak bakma ihtiyacına dikkat çekiyor.
İyi
Geçen yıl olduğu gibi bu yıl da medikal eldiven talebinin benzeri görülmemiş oranlarda artması bekleniyor. MARGMA'nın 2021 için tahminleri yüzde 15-20'lik bir büyüme oranına işaret ediyor ve küresel talebin yıl sonuna kadar 420 milyar eldiven parçasına ulaşması bekleniyor. virüs.
Daha fazla ülke aşılama programlarını hızlandırsa bile eğilimin değişmesi beklenmiyor. Aslında, aşıları enjekte etmek için muayene eldivenlerine ihtiyaç duyulduğundan, büyük ölçekli aşı dağıtımı talebi daha da artıracaktır.
Güneşli beklentilerin ötesinde, sektörün başka birçok önemli avantajı var. Malezya'nın bolca ürettiği bir emtia olan kauçuktan yararlanıyor.
Ana hammaddenin mevcudiyeti ve zaman içinde üretim süreçlerinin iyileştirilmesine yönelik önemli yatırımlar, ülkenin sektörde tartışılmaz bir liderliğe sahip olmasını sağlamıştır. Bu da, toplu olarak sektörün daha verimli çalışmasına izin veren yerleşik oyuncular ve tedarikçi firmalardan oluşan büyük bir ekosistemin ortaya çıkmasına neden oldu.[5]
Ancak, özellikle dünyanın en büyük doğal kauçuk üreticisi olan Çin ve Tayland olmak üzere diğer eldiven üreten ülkeler arasında sıkı bir rekabet var.
Ancak MARGMA, Malezya'nın iyi altyapı, elverişli bir iş ortamı ve iş dostu politikalarla desteklenen, ülkenin ihracata yönelik üretim ortamı nedeniyle ana konumunu korumasını bekliyor. Ayrıca, her iki rakip ülkede de birleşik işgücü ve enerji maliyetleri Malezya'dakinden oldukça yüksektir.[6]
Ayrıca, lastik eldiven sektörü, hükümetten sürekli olarak destek almıştır. Ekonominin temel direği olarak görülen kauçuk sektörü, eldiven endüstrisi de dahil olmak üzere Malezya'nın 12 Ulusal Kilit Ekonomik Bölgesinden (NKEA) biridir.
Bu öncelik durumu, bir dizi devlet desteği ve teşviki gerektirir. Örneğin, üretime dönük faaliyetleri teşvik etmek için hükümet kauçuk sektörüne sübvansiyonlu gaz fiyatları sunuyor – gaz maliyetinin eldiven üretim harcamalarının yüzde 10-15'ini oluşturduğu düşünüldüğünde özellikle yararlı bir yardım şekli.[7]
Benzer şekilde, Kauçuk Endüstrisi Küçük Sahipleri Geliştirme Kurumu (RISDA), sektörün sıfırdan ekim ve yeniden ekim programlarına büyük yatırımlar yapmaktadır.
Orta segmente gelince, Malezya Kauçuk Kurulu (MRB) tarafından sürdürülebilir kamu-özel AR-GE işbirliğini teşvik etmek için alınan girişimler, geliştirilmiş daldırma hatları ve sağlam kalite yönetim sistemleri şeklinde sürekli teknolojik iyileştirmeye yol açmıştır.[8] Ve sonraki faaliyetleri teşvik etmek için Malezya, ham ve işlenmiş tüm doğal kauçuğun ithalat vergilerini kaldırmıştır.[9]
Satış fiyatlarındaki sıçramalar, düşük malzeme maliyetleri, ucuz iş gücü mevcudiyeti, daha iyi üretim verimliliği ve devlet desteği ile birleşen satış hacimlerindeki büyük artışlar, ülkenin baskın eldiven üreticilerinin kazançlarında katlanarak büyümesine neden oldu. Malezya'nın kurucularının her birinin net değeri Büyük dört Eldiven şirketleri – Top Glove Corp Bhd, Hartalega Holdings Bhd, Kossan Rubber Industries Bhd ve Supermax Corp Bhd – şimdi son derece imrenilen milyar dolarlık eşiği aştı.
Hızla yükselen hisse fiyatlarının keyfini çıkaran, üretim genişletme çılgınlığına girişen ve artan kârlarının keyfini çıkaran endüstrinin en büyük oyuncularının[10] ötesinde, sektördeki daha küçük oyuncular da üretim kapasitelerini artırmayı seçti. Kar marjları o kadar çarpıcı ki, gayrimenkul ve bilişim gibi birbirinden kopuk sektörlerdeki firmalar bile eldiven üretimine girişmeye karar verdi.[11]
MARGMA'nın tahminlerine göre, Malezya'nın lastik eldiven endüstrisinde 2019'da yaklaşık 71.800 kişi istihdam edildi. İş gücünün yüzde 39'unu (28.000) vatandaşlar ve kalan yüzde 61'ini (43.800) yabancı göçmenler oluşturdu.
Artan küresel talep göz önüne alındığında, eldiven üreticileri artık ciddi insan gücü sıkıntısıyla karşı karşıya. Sektörün acilen işgücünü yaklaşık yüzde 32 veya 25.000 çalışan oranında büyütmesi gerekiyor. Ancak, hükümetin denizaşırı işçileri işe alma konusundaki donması ışığında, hızlı işe alım zorlu oldu.
Durumu hafifletmek için firmalar otomasyonu genişletiyor ve daha yüksek ücretlere rağmen proaktif olarak Malezyalıları işe alıyor. Ulusal işsizlik düzeyinin 2019'da yüzde 3,4'ten Mart 2020'de yüzde 4,2'ye yükseldiği göz önüne alındığında, bu, işgücü talebi için hoş bir kaynaktır.[12]
Kötü?
Eldiven üreticilerinin elde ettiği olağanüstü kârlar, birkaç seçilmiş yetkilinin en büyük şirketlere bir defaya mahsus bir “beklenmedik vergi” uygulanmasını talep etmesiyle, Malezya hükümetinin dikkatini hemen hemen çekti. Hareketin en yüksek sesle savunucuları, mevcut kurumlar vergisine ek olarak (2020'de zaten yüzde 400 artışla 2,4 milyar RM'ye yükselen), böyle bir verginin haklı olduğunu çünkü firmaların ahlaki ve yasal bir sorumluluğu olduğunu savundular. bu vergiyi devlete ödeyerek parayı halka iade edin.[13]
MARGMA teklifi derhal kınadı. Beklenmedik vergi, yalnızca eldiven şirketlerinin artan talebi karşılamaya yönelik genişleme planlarını caydırmakla kalmayacak, aynı zamanda çeşitlendirme ve otomasyon girişimlerini finanse etmek için kârların yeniden yatırıma yönlendirilmesini de sınırlayacaktır.
Bu, Malezya'nın hâkim konumunu halihazırda üretimi artıran diğer ülkelere kaptırma riskini kolaylıkla alabilir. Ayrıca, olağanüstü refah zamanlarında bir endüstriye ek bir vergi konulursa, hükümetin de sıkıntı baş gösterdiğinde ana oyuncularını kurtarmaya hazır olması gerektiği iddia edilebilir.
Tartışmanın her iki tarafını da tarttıktan sonra, hükümet yeni vergiyi uygulama planını durdurdu. Basına sunulan gerekçe, kâr vergisi getirilmesinin sadece yatırımcılar tarafından değil, aynı zamanda sivil toplum grupları tarafından da olumsuz algılanacağıydı.
Ek olarak, Malezya'da, özellikle lastik eldivenler gibi farklı tip, standart, özellik ve derecelere sahip ürünler için tek tip bir pazar fiyatı eşiği belirlemenin zorluğu nedeniyle, nihai ürünlere hiçbir zaman bir bonus kar vergisi uygulanmamıştır. pazarlanan ilgili ülkelere.[14] Sonuç olarak, 2021 Bütçesi masaya yatırıldığında eldiven üreticileri ek vergiden muaf tutuldu. Bunun yerine, karar verildi Büyük dört şirketler aşı ve tıbbi ekipman maliyetlerinin bir kısmının karşılanmasına yardımcı olmak için devlete ortaklaşa 400 milyon RM bağışlayacaklardı.[15]
Sektörün genel olarak ülkeye yeterli katkısı konusundaki tartışmalar oldukça dengeli görünse de, inkar edilemez şekilde olumsuz olan şey, başta Top Glove olmak üzere, sektörün baş oyuncularını çevreleyen tartışmalardı. Bu firma tek başına dünyadaki eldiven üretiminin dörtte birini karşılıyor ve mevcut yüksek talep seviyelerinden ölçülemez ölçüde yararlandı.
Top Glove, sağlık krizinin ilk kazananlarından biriydi. Eldiven satışlarındaki benzersiz büyüme sayesinde şirket birden fazla kar rekoru kırdı. En son mali çeyreğinde (30 Kasım 2020'de sona eren), firma 2,38 milyar RM ile en yüksek net karını kaydetti.
Yıllık bazda, net karı bir yıl öncesine göre 20 kat arttı. Pandemiden önce bile Top Glove, iki yılı aşkın bir süredir genişlemeci bir yörüngedeydi ve kapasitesini Ağustos 2018'deki 60,5 milyar eldiven parçasından Kasım 2019'da 70,1 milyar parçaya çıkardı. Eldiven üreticisi, son dönemde elde ettiği başarının ardından şimdi de artırmayı planlıyor. 2021 sonunda yıllık kapasite yüzde 30 artarak 91,4 milyar adete.[16]
Bununla birlikte, geçen yıl Kasım ayında, şirketin üretim komplekslerinden birindeki çoğu yabancı işçi olmak üzere birkaç bin çalışanın koronavirüs testinin pozitif çıktığı haberi geldi. Birkaç gün içinde, birden fazla işçi yurdu büyük COVID kümeleri olarak belirlendi ve hükümet hızla birkaç haftalık gelişmiş MCO (EMCO) uyguladı.
Salgın ayrıca hükümeti altı Top Glove iştiraki hakkında 19 kadar soruşturma açmaya sevk etti. Bunu, İnsan Kaynakları Bakanlığı tarafından yürütülen eş zamanlı icra operasyonları izledi.
Kümeye dahil olan işçilere 14 gün boyunca Evde Gözetim Emri (HSO) verildi ve gözetim ve günlük sağlık kontrolleri için bileklik takmaları sağlandı.
İşçilerin COVID-19 taraması, karantina tesisleri ve ilgili gıda, ulaşım ve konaklama masrafları Top Glove tarafından karşılanacaktı. Yıl sonuna kadar Top Glove'da 5.000'den fazla yabancı işçinin enfekte olduğu bildirildi.[17] Diğer üç şirketin sahip olduğu üretim tesislerinde daha az ancak sık görülen vakalar da rapor edildi. Büyük dört firmalar, sorunun tek bir firmaya özgü olmadığını öne sürdü.[18]
Resmi soruşturmalar, eldiven sektöründe birden fazla mega kümenin hızla ortaya çıkmasının arkasındaki birincil faktörün, işçilerin korkunç yaşam koşulları olduğunu ortaya koydu. Göçmen yurtları aşırı kalabalıktı, sağlıksızdı ve havalandırması yetersizdi ve bu, pandemi başlamadan önceydi.
Durumun ciddiyeti, İnsan Kaynakları Bakanlığı'na bağlı bir kurum olan Yarımada Malezya Çalışma Dairesi (JTKSM) Genel Müdürü tarafından yapılan yorumlarla aktarılıyor: “Asıl suç, işverenlerin Çalışma Bakanlığı'ndan barınma sertifikası başvurusunda bulunmamasıydı. 1990 tarihli İşçilerin Asgari Barınma ve Tesis Standartları Yasası'nın 24D Bölümü kapsamındaki Departman. Bu, rahatsız edici ve yetersiz havalandırılan sıkışık konaklama ve yatakhaneler de dahil olmak üzere başka suçlara yol açmıştı. Ayrıca, işçileri barındırmak için kullanılan binalar, yerel yönetimlerin tüzüğü. JTKSM, tüm bu suçların Kanun kapsamında soruşturulabilmesi için daha önce açılmış olan soruşturma kağıtlarını sevk etmek için bir sonraki adımı atacaktır. Yasa kapsamındaki her ihlal, 50.000 RM para cezasının yanı sıra olası hapis cezasına da yol açar.”[19]
Eldiven sektörünün karşılaştığı tek endişe verici sorun kötü konut düzenlemeleri değil. Top Glove, geçen yıl Temmuz ayında ABD Gümrük ve Sınır Koruma Dairesi'nin (CBP) zorunlu çalıştırma endişeleri nedeniyle iki yan kuruluşundan ithalatı yasakladığını duyurduğunda da küresel ilgi odağı oldu.
onun içinde 2020 Çocuk İşçi veya Zorla Çalıştırma Tarafından Üretilen Malların Listesi Raporda, ABD Çalışma Bakanlığı (USDOL) Top Glove'u aşağıdakilerle suçladı:
1) sık sık işçileri yüksek işe alım ücretlerine tabi tutmak;
2) onları fazla mesaiye zorlamak;
3) tehlikeli koşullarda çalıştırılmaları;
4) onları ceza, ücret ve pasaport alıkoyma ve hareket kısıtlamaları ile tehdit etmek.[20] Başlangıçta, Top Glove işçi haklarının ihlaline sıfır tolerans göstererek iddiaları tamamen reddetti.
Ancak, sorunları zamanında tatmin edici bir şekilde ele alamayan şirket, işe alım ücretlerinin telafisi olarak göçmen işçilere 136 milyon RM ödemek zorunda kaldı.[21] Bununla birlikte, çalışan refahının diğer yönlerinin iyileştirilmesi, Top Glove yönetimi tarafından “devam eden bir çalışma” olarak tanımlandı.[22]
Çirkin
Tüm bu konular, dikkatleri daha geniş politika ortamına ve bununla ilişkili işlev bozukluklarına çekmiştir.
Vasıfsız emeğe sistematik olarak aşırı bağımlılık. Malezya uzun zamandır daha fakir ekonomilerden gelen ucuz yabancı işgücüne güveniyor. İnsan Kaynakları Bakanlığı tarafından yayınlanan resmi rakamlara göre, 2019 yılında Malezya'nın işgücünün yaklaşık yüzde 18'i göçmen işçilerden oluşuyordu.[23] Ancak, belgesiz yabancı işçiler de hesaba katılırsa, bu sayı yüzde 25 ile 40 arasında bir yere ulaşabilir.[24]
Sorun, göçmen ve yurttaş işçilerin tam ikame olmadıkları ve eğitim düzeyinin ana ayırt edici özellik olduğu sıklıkla ihmal edilen gerçeğiyle daha da karmaşıklaşıyor. 2010 ve 2019 arasında, Malezya'nın işgücü piyasasına giren göçmen işçilerin çoğunluğu en fazla orta öğretime sahipken, yüksek öğrenim görmüş vatandaşların işgücündeki oranı önemli ölçüde arttı.[25] Bu, yalnızca çoğu denizaşırı işçi ve Malezyalı tarafından üstlenilen işlerin doğasındaki eşitsizliği değil, aynı zamanda lastik eldiven endüstrisinin yerel halkla boş pozisyonları doldurmakta karşılaştığı zorluğu da açıklıyor.
Düzenlemelerin kötü uygulanması ve değişen politika pozisyonları. Sektörün başına bela olan sorunlar yeni olmaktan çok uzak. Eldiven sektörü çalışanlarının kötü çalışma ve barınma koşullarıyla ilgili iddialar ilk olarak birkaç yıl önce su yüzüne çıktı. 2018'de, Thomson Reuters Vakfı[26] ve Guardian[27] tarafından hazırlanan iki bağımsız açıklama, Top Glove'daki göçmen işçilerin genellikle Uluslararası Çalışma Örgütü'nün “modern kölelik ve zorla çalıştırma” kriterlerinin birçoğunu karşılayan koşullar altında çalıştığını ortaya çıkardı. . Malezya hükümeti ilk olarak eldiven üreticisinin sicilini kayıtsız şartsız destekleyerek yanıt vermiş olsa da,[28] Top Glove iş yasalarını ihlal ettiğini kabul ettikten sonra tutumunu değiştirdi.[29]
Hükümetin eldiven sektöründeki göçmen işçilere yönelik politikasının tutarsız doğası, USDOL iddiaları ilk ortaya çıktığında da görüldü. Malezya İnsan Kaynakları Bakanlığı başlangıçta Top Glove'a yönelik ithalat yasağının “haksız ve temelsiz” olduğunu iddia etse de[30], son zamanlarda işçilerin yaşam alanları tanımını “acı verici”[31] olarak değiştirdi ve bir acil durum yönetmeliği zorlayıcı bir eldiven yayınladı. üretim şirketlerinin, göçmen işçilere virüsün yayılmasını kontrol etmeleri için yeterli yaşam alanı ve olanaklarla barınma sağlaması.[32]
Yüksek talep. COVID bulaşmış hasta sayısı artarken, dünya çapındaki aşı programları da hız kazanıyor. Sonuç olarak, üretim zaman çizelgeleri, bazen beklenmedik dönemlerden gelen baskı ile daha zorlu hale geliyor.
Geçen yıl Mart ayında, Malezya'daki ABD Büyükelçiliği, "Tıbbi eldiven ve diğer tıbbi ürünlerin üretimi yoluyla dünya, COVID-19 ile mücadelede Malezya'ya güveniyor" başlıklı bir resmi retweetledi.[33] Tesadüfen bu tweet, ABD'nin Malezyalı eldiven üreticisi WRP Asia Pacific Sdn Bhd'ye yönelik altı aylık ithalat yaptırımlarını kaldırmasından birkaç gün sonra yayınlandı. bölgenin acil kişisel koruyucu ekipman talebini karşılamak için 7/24 üretim sağlamak.[34]
Malezyalı eldiven şirketlerinde zorla çalıştırma uygulamalarının hâlâ yaygın olabileceğine dair artan endişelere rağmen, tek kullanımlık eldivenlere olan talep dünyanın diğer bölgelerinde de herhangi bir azalma belirtisi göstermiyor.
Kanada hükümeti geçtiğimiz günlerde CBC'nin yayınlanmasının ardından Malezya'daki eldiven fabrikalarında işçi istismarı iddialarını araştırdığını duyurdu. pazar yeri bildiri. Ancak talebin düşmesi pek olası değil. Kanada Sınır Hizmetleri Ajansı, “zorla çalıştırma yoluyla üretilen mallara yönelik tarife yasağını uygulamadığını” belirtti. Malların zorla çalıştırılarak üretildiğinin tespit edilmesi, önemli araştırma ve analizler ile destekleyici bilgiler gerektirir.”[35]
Avustralya'da da bir ABC araştırması, Malezya'nın eldiven üretim tesislerinde emek sömürüsüne dair önemli kanıtlar buldu. Avustralya Sınır Gücü sözcüsünün, "hükümetin, lastik eldivenler de dahil olmak üzere kişisel koruyucu ekipmanların imalatıyla ilgili modern kölelik iddialarından endişe duyduğunu" söylediği bildirildi. Ancak ABD'den farklı olarak Avustralya, ithalatçılardan tedarik zincirlerinde zorla çalıştırma olmadığını kanıtlamalarını istemez.[36]
Birleşik Krallık hükümeti ayrıca, “Yolsuzluğun Malezya ve göçmen işçi kaynak ülkelerinin işe alım sistemlerinde yaygın olduğu ve işe alım tedarik zincirinin her parçasına dokunduğu” sonucuna varan bir İçişleri Bakanlığı raporunu kabul etmesine rağmen, Malezya'dan tıbbi eldiven tedarik etmeye devam etti.[37 ]
Eldiven talebi artmaya devam edecek olsa da arz için aynı şeyi söylemek mümkün değil. MARGMA geçtiğimiz günlerde küresel lastik eldiven kıtlığının 2023'ten sonra da devam edeceğini belirtti. Eldiven daldırma işlemi zaman alan bir işlemdir ve üretim tesisleri bir gecede genişletilemez.
Eldiven üretim fabrikalarındaki COVID salgını ve nakliye konteyneri kıtlığı gibi öngörülemeyen zorluklar durumu daha da kötüleştirdi. Bugün, umutsuz hükümetlerden gelen talebin ortalama satış fiyatlarını yükseltmesiyle birlikte siparişlerin teslim süresinin altı ila sekiz ay civarında olduğu tahmin ediliyor.
Sonuç
Malezya'nın lastik eldiven sektörü, bir test süresi içinde ekonomi için bir istihdam, döviz ve kâr kaynağıdır. Artan talep ve yükselen fiyatlar, yerleşik firmaların büyümesine yardımcı oldu ve sektöre yeni girenleri teşvik etti. Geleceğe bakıldığında, aşı teşviklerinin devreye girmesiyle kısmen yükselen istikrarlı talep sayesinde, en azından kısa vadede sektörün genişlemesi garanti altına alınmıştır.
Ancak, yeni bulunan tüm dikkat olumlu olmamıştır. Sektörün aksi halde kasvetli bir ortamda devasa kârları, beklenmedik bir vergi çağrılarına yol açtı. Emek ve sivil toplum grupları, özellikle sektörün aldığı önemli devlet desteği göz önüne alındığında, kârın bir kısmının daha geniş bir şekilde paylaşılması çağrısında bulundu. Sonunda, sektör vergilendirilmezken, endüstri liderleri aşının kullanıma sunulmasına gönüllü olarak katkıda bulunmayı kabul etti.
Bundan daha da zarar verici olan, sektörün önde gelen oyuncularının birçoğunun işgücü uygulamalarının kabul edilebilir olmaktan çok uzak olduğunun ortaya çıkmasıydı. Bir bütün olarak lastik eldiven sektörünün özelliği olmasa da, belirli firmalarla ilgili çok sayıda ve COVID-19 pandemisinden önce gelen sert iddialar gündeme geldi. Uluslararası ilgi ve daha yüksek enfeksiyon oranları potansiyeli, yetkilileri harekete geçmeye teşvik etti.
Bu da, yabancı işçilerin işe alınmasını, barındırılmasını ve muamele edilmesini düzenleyen düzenlemelerden işyerleri ve konaklama tesislerinin uygun gözetimi ve denetimine kadar Malezya'nın daha geniş kurumsal bağlamında sorunları gündeme getirmektedir. Sektördeki iyileştirme çağrıları, azaltılmış üretim süreleri ve artan üretim seviyeleri için çağrılarla eş zamanlı olarak yayınlandığından, müşteri hükümetler sorumluluktan muaf değildir. COVID-19, çalışan refahı ile daha geniş toplum sağlığı arasındaki ayrımın net olmadığını ve gerçekten de birbirleriyle çok bağlantılı olduklarını çok açık bir şekilde göstermiştir.
Yazarlar hakkında: Francis E. Hutchinson, Malezya Çalışmaları Programının Kıdemli Üyesi ve Koordinatörüdür ve Pritish Bhattacharya, ISEAS – Yusof Ishak Enstitüsü'nde Bölgesel Ekonomik Çalışmalar Programında Araştırma Görevlisidir. Bu, Malezya'nın lastik eldiven sektörüne bakan iki Perspektiften ikincisidir. . İlk Perspektif (2020/138), 2020'de sektörün benzeri görülmemiş büyümesine katkıda bulunan faktörleri vurguladı.
Kaynak: Bu makale ISEAS Perspective 2021/35, 23 Mart 2021'de yayınlanmıştır.
Gönderim zamanı: 11 Mayıs-2021