Tat alma organı olan dil, ağız boşluğunda çizgili kaslardan yapılmış bir organdır. Dil, tat almanın yanı sıra konuşmaya, besinlerin ağızda çevrilmesine ve yutulmasına da yardımcı olur. Tadı alan tat tomurcukları dilin epitel dokusunda bulunur. Papillalar mantarsı, çanaksı veya ipliksi şekillere sahiptirler. Papillada reseptör hücreler ve destek hücreleri bulunur. Suda eriyen maddeler papillalarda bulunan reseptör hücreleriyle algılanır. Reseptör hücreler her 10 ile 30 saatte bir yenilenmektedir. Epitel dokudan oluşan tat reseptörleri sinir hücreleri ile sarılmıştır. Reseptörlerde meydana gelen uyartı, sinir hücreleriyle beynin ilgili merkezine iletilerek tat duyusu alınmış olur.
İnsanda tat duyusu genel olarak tatlı, ekşi, acı ve tuzlu olmak üzere dört ana grupta toplanır. Bu tatları algılayan reseptörler dilin her tarafında bulunmasına rağmen farklı bölgelerinde yoğunlaşma gösterir. Dilin uç kısmı tatlı, orta kenarları tuzlu, arka kenarları ekşi ve arka tarafı acı tatları algılar. Yapılan deneylerde, yapı bakımından birbirine benzeyen tat tomurcuklarının fizyolojik olarak birbirinden farklılık gösterdiği gözlenmiştir.Bazı insanlar her maddenin tadını algılayamazlar. Bu durum tat körlüğü olarak nitelendirilir.