Her zaman başkalarının hatalarından ders alabileceğimize inandım. Ve elbette, tam tersi doğrudur, başkalarının deneyimlerinden de öğreniyoruz. Ancak, sadece bir şeyin birisi için iyi olması veya bir kişi için çalışması nedeniyle, aynı şeyin sizin için işe yarayacağı anlamına gelmez.
Diyet buna iyi bir örnektir. Bazı insanlar buğday veya glüteni tolere edemez, bazıları ise bundan tamamen etkilenmemiş gibi görünür. Bir kişinin alerjisi başka birinin tedavisidir. Hava başka bir örnektir. Bazıları kar yağışı ve soğuk gevrek hava ile kışın tadını çıkarırken, diğerleri bahar ve gül günlerini özlemle bekler. Bizim için işe yarayan şeyler için "herkese uyan tek beden" yoktur.
Ancak, başkalarının deneyimlerinden öğrenebileceğimiz için, benim için neyin işe yarayacağını ve ayrıca neye uzandığımı paylaşacağım.
Fiziksel olarak germe
Birkaç yıl önce vücudumun "daha az esnek" hissetmeye başladığını fark ettim. Sabah kalktığımda ilk şeyi hissederdim. Köpeği beslemek için aşağıya eğilirken ve sırtımı sert ve ağrılı hissetme deneyimim olduğu için, gün geç saatlerde farkındalığım geri dönecekti.
Bir cevabı hayır olarak kabul etmemek ve vücudumun esneklik eksikliğini aktif ve acısız kalmamın bir anlamı olarak gördüğümden beri, vücudun bu sertliği ile mücadele etmenin yollarını aramaya başladım. "Ah, peki, sadece yaşlanıyorum" fikrini kabul etmeyi reddettim. Herkes gibi her yıl bir yıl yaş kazanıyor olsam da, davranış ve sağlıkta "daha yaşlı" olmayı reddediyorum. Böylece bir alternatif bulmaya karar verdim.
Egzersiz yapmaktan hoşnutsuzluk duyduğum ve "belirli bir şekilde bir şeyi yapmak zorunda kalmaya" karşı bir direnişe geçerek, yogadan ve hatta zumbadan uzak durdum. Bununla birlikte, köpeği alışkanlık 4-leg-stretch'in her kalkışında yaptığı işi izlerken fark ettiğim şey, gerilmenin benim için uygun bir yol olabileceği idi.
Günlük germe rutini ile başladım. Önce yoga matlarını çıkardım ve yataktan çıkar çıkmaz uzandım. Ancak, kış geldiğinde ve sabahları biraz soğukken, yorganlarımı yatak örtüleri altında yapmaya başladım. Bu hızla benim en sevdiğim germe şekli oldu. Teknik olarak yatakta yatmakta olduğum için “kalkmak ve egzersiz yapmak” konusundaki dayanıklılık tutumuma uyuyordu, ama aynı zamanda geriliyordu. Ah, kazan-kazan durumu.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Şimdi her gün yatağımda germek, sırtımda bacak germekle başlamak, sonra yuvarlanmak ve aşağıya doğru köpek gerdirme türüne geçmek ve daha sonra örtülerin altına oturmak ve sonra yatakların altında oturmak için yaklaşık 1 / 2 saatlik bir "uyandırma" rutini yapıyorum. omurga bükülmeleri yapıyor. Ayrıca kısa el masajı yapıyorum, bazen de ayak masajı yapıyorum.
Bu yüzden temel olarak kalkmadan önce gerginliklerimi yapıyorum ve sonuçta yataktan kalkıp spon ve esnek hissediyorum ve "yaşımı" hissetmiyorum. Aslında, 1 / 2 saatten sonra kendimi çok daha iyi hissettiğim için 1 / 2 saatten daha erken uyanmayı umursamıyorum.
Zihinsel olarak germe
Sonra aklımı başımdan almam gerektiğinin farkına vardım, çünkü yavaşlıyor ve kendi kendine açılıyor gibi görünüyordu. Bir süredir Sudoku yapıyordum ve bir kez Sudoku uygulamalarını keşfettim, bu daha da iyi oldu. Kâğıt veya kurşun kalem gerekmez.
Ardından Luminosity beyin oyunlarından bazılarını yapmaya başladım (AARP da bazılarına sahipti) ve gün geçtikçe daha iyi bir skor elde etmek için teşvik etmekten ve "kendime karşı rekabet etmekten" zevk aldığımı öğrendim.
Ayrıca daha önce okumaktan zevk almayacağım ve çevremdeki dünyayla ilgili daha fazla şey keşfederek zihnimi esnetmeye başladım.
Bu “germe zihniyetine” girdiğimde başka nereye uygulanabilir diye bakmaya ve görmeye karar verdim.
Germe Sınırları
Şu anda Florida'da sakinlerin "rednecks" olarak adlandırıldığı bir yerinde yaşıyorum. Açıklığa kavuşturmak için, bunlar liberal, feminist, çevreci herkesin kirli sözler olduğunu söyleyen ya da en azından çok istenmeyen bir şeymiş gibi söyleyen insanlar. Yaşadığım ilçe 5’te Cumhuriyetçi 1’e 2016’e oy kullandı. Bu da, bunun sınırlarımı genişletmek ve hayata "biz" veya "onlar" olarak bakmayı bırakmak zorunda kaldığım bir başka alan olduğunun farkına varmamı sağladı.
Aylık bir bahçe kulübüne katılıyorum ve muhtemelen aynı 5 - 1 oranını temsil etse de, kadınlar çok iyi, kibar ve yardımsever. Bitkilerimizle ilgilenmeyi tartıştığımızda, herkes aynı sayfadadır (peki, belki Round-Up söz konusu olduğunda değil ama hey, hiç kimse mükemmel değildir). Siyasi eğilimlerimiz veya dini inançlarımız aynı olmasa bile, bitkiler ve yerel alan hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyoruz. Hala inşa edebileceğimiz pek çok ortak zemin var.
Ve belki de hepimiz sınırlarımızı eylemlerimizde de uzatabiliriz. Geçtiğimiz yıllarda, bebek patlayıcıları, 60'lerin aktivizminden 70'lerin dikkatsizliğine ve ileriye doğru gitti. Her birimiz, ev dekorasyonunda ve çocuk yetiştirmede ya da cam tavanlardan geçerek ya da şifa sanatlarında ya da yayıncılık dünyasındaki yeteneklerimizi paylaşarak kazanma ve başarılı olma konusunda kendi yerimizi bulduk. Bazıları kapitone çevrelerine, bazıları ise yerel SPCA ya da gıda bankasına gönüllü olarak katıldı.
Bununla birlikte, belki de şimdi, kendi hayvan grubumuz olan niş grubumuzun ötesine geçmemiz ve daha iyi olanı etkileyen daha büyük bir neden almamız gerekiyor. Bebek patlayıcılarının “ben kuşak” olduğumuz söylendi ve evet bu doğru. Bunun nedeni, başkalarını sevip kabul etmeden önce kendimizi sevmeyi ve kabul etmeyi öğrenmemiz gerektiğidir.
Yeni Ahit "Komşunu kendin gibi seveceksin" diyor. Genel olarak anlaşılmayan şey "kendin gibi" kısmıdır. “Ben” neslinin önce kendilerini sevmeyi öğrenmesi gerekiyordu. Ve şimdi direktifin İkinci Bölümünde yer alıyoruz ve bu: Komşunuzu Kendin Olarak Sev.
Sınırlarımızı sadece kendi ailemizi ve arkadaş çevremizi ve bizim gibi düşünenleri sevmekten, komşularımızı komşuları sevip sevmemek konusunda sevmek zorundayız. Ve internet ile aramızdaki tüm mesafeleri kaldıran bu modern dünyada, komşumuz bu gezegenin herhangi bir yerindeki herkes kadar yakın.
Bu yüzden hepimizi kendimize sormaya teşvik ediyorum, Bugün ve her gün komşumu sevmek için ne yapabilirim? Yaptığımız eylem birçok biçimde olabilir ve her birimiz benzersiz olduğu için, her birimizle birlikte değişecektir. Aynı soru tekrar ifade edilebilir, Nasıl bir fark yaratabilirim?
Hedeflerimizi Germek
Refah ve başarının bizim için ne anlama geldiğinin sınırlarını genişletmemiz ve dünyadaki komşularımızı da dahil etmek için hedeflerimizi genişletmemiz gerekir. Hepimiz birbirimize bağlıyız ve birinin iyileşmesi ve iyiliği herkesin iyileşmesi ve iyiliğinden bağımlı ve etkilenmiş durumda.
"Kendime ve sevdiklerime bakma" dan tüm gezegene ve hiç tanışmadığımız ama hala bağlantıda olduğumuz insanların sağlığına ve esenliğine bakma zamanı. İçinde yaşadığımız sıkıntılı dünyada kanatları değişime tsunamiye başlayan ve uyanıp iyileşen bir kelebek olabiliriz.
Bunun hareketli bir örneği, dünya çapındaki kadınların (erkeklerin ve çocukların) Washington DC yürüyüşünü desteklemek için yürüdükleri Ocak 21st, 2017'in Kadın yürüyüşleriydi. Amerikalıların haklarından doğrudan etkilenmese de dayanışma içinde yürüdüler. Bu, komşumuzun gezegenin her yerinde ve her yerde olduğunu kabul ediyor.
Karşılaştığımız her durumda kendimize daima sormaya çalışalım, İsa ne yapardı, ya da Buda ne yapardı ya da en sevgi dolu ve aydınlanmış kısmı ne yapardı? Kim olduğumuzu "Ben sadece bir kişiyim, ne yapabilirim?" Den insanlığın bir parçası olduğuma ve yapmam gereken bir işim olduğuna bakalım.
Hepimize germe mutlu!
Makale İlham
Sorgu Kartları: 48-card Deck, Rehber ve Stand
Jim Hayes (sanatçı) ve Sylvia Nibley (yazar).
Size sorular soran güverte ... çünkü cevaplar sizin içinizde. Yeni bir tür meditasyon aracı. Aile, arkadaşlar ve müşterileri yeni yollarla meşgul etmek için harika bir oyun.
Bu yazı için kullanılan Sorgu Kartı: Bir sonraki adım nedir?
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 4.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com