Susmuşlardı kız öğrenciler. Kendilerinin suçlanacaklarından korkuyorlardı. Çünkü kimse o güne kadar onlara iyi dokunuşu ve kötü dokunuşu, bağırmayı, HAYIR demeyi öğretmemişti.
Bern, bir kadın yenidir tanıştığı adamın onu eve bırakmasına izin verdi. Adam onu öpmek istedi, kadın istemedi. Kadın hayır dedi, adam arkadaş maskesini bir köşeye bıraktı ve çirkinleşti. Kadın korktu ve utandı. Kendini suçladı ve sustu.
Iki farklı il ve iki farklı kültür, ortak olan ise susuşları,
korkuları ve kadınların kendilerini suçlamaları.
Farklı olan erkek kimliği, etnisite: ortak olan ise maskesi.
Bu suskunluğu bozup maskeyi deşifre etmek amacıyla son zamanlarda kadınların sosyal medya açıklamaları önemli bir kamuoyu yarattı. Bu sosyal medya açıklamaları her kadının hangi etnik ve sosyal statüde olursa olsun ve nerede yaşadığı fark etmeksizin hayatında en az bir kez erk-ek şiddeti ile karşı karşıya koyduğunu korkunç bir şekilde ortaya koydu.
Geçmişte Feminist hareketin “özel olan politiktir” tespitiyle aile içinde yaşanan şiddete ve suskunluğa karşı büyük bir toplumsal duyarlılık geliştirmişti.
Erk-ek maskesini kampanyalarla, aktivitelerle gün yüzüne çıkaran etkinlikler gerçekleştiren kadın mücadelesine sırtımızı vererek, sosyal medya kampanyalarını real yaşama yönlendirerek yanı başımızdaki yakın arkadaşın, sevecen aile babasının, aşk dolu sevgilinin ve devrimci yoldaşın yüzündeki maskeyi teshir edip suskunluğu bozmalıyız.[:]