Dronlar bulut
Bu yılın Mart ayında ABD Donanması “21. Yüzyıl Deniz Gücü için İşbirliği Stratejisi” başlıklı bir rapor yayınladı. “Demokratik” dünyanın ana potansiyel düşmanı olan Çin'i açıkça göstermesinin yanı sıra, olağan tabloyu oldukça bozan sonucu nedeniyle de ilginçtir.
ABD savunma endüstrisinin onlarca yıldır peşinde olduğu Amerikan silahlarının kalitesi kendini haklı çıkarmayı bıraktı. Birkaç yıl önce saygın RAND Corporation, araştırmasında bunu kanıtladı (http://www.mossekongen.no/downloads/2008_RAND_Pacific), örneğin Tayvan'da Çin ile ABD arasında bir silahlı çatışma durumunda bunu gösterdi. ikincisi çok zor zamanlar geçirecekti. Öncelikle Çinlilerin sayısal üstünlüğü nedeniyle havacılıkUltra etkili ama son derece küçük Amerikan hava kuvvetlerini kolayca ezecek ve kısa sürede tam hava üstünlüğünü ele geçirecek. Çin Hava Kuvvetlerinin ana muharebe biriminin, Sovyet Su-11'nin tam bir benzeri olan J-27 avcı uçağı olduğunu hatırlayalım.
Ancak askeri ilişkiler teorisinde, savaşta "diğer her şey eşit olduğunda" sayılarda bir avantajın düşmana karşı doğrusal değil ikinci dereceden bir avantaj sağladığını belirten Lanchester Kare Yasası diye bir şey vardır. Yani, her ABD uçağı için iki düşman uçağı varsa, o zaman avantaj dört kat olacaktır ve eşitliğin sağlanması için uçağın en az 4 kat daha etkili olması gerekir. Çin ile iddia edilen çatışmayı modelleme girişimleri, ABD uçaklarının Çin Hava Kuvvetlerine göre 20-30 kat niteliksel avantajı durumunda bile ABD'nin bir hava zaferi garantileyemeyeceğini gösterdi.
Yankee'ler bu kadar iç karartıcı bulguların ardından kendileri için ne gibi sonuçlar çıkardılar? Amerika Birleşik Devletleri'nde bu sorunun stratejik cevabı, sürü taktiğine geçişte ve bireysel bir birimin beka kabiliyetinden vazgeçilerek muharebe birimlerinin maliyetinde radikal bir düşüşte görülüyor. Bu, aşırı pahalı Raptors döneminin geçmişte kaldığı anlamına geliyor. Mantık, daha pahalı muadillerinizi esasen benzer savaş niteliklerine sahip düşman uçağı ordularına karşı savaşa atmak yerine, ucuz ama etkili oldukları "eski moda" yöntemleri düşünmenin daha iyi olduğunu belirtir. Bu, teslimat araçlarının, silahların ve iletişimin teknolojik gelişmesiyle çok zamanında kolaylaştırılmıştır.
Şu anda Amerika Birleşik Devletleri yüzey, su altı ve havadan otonom sistemler geliştiriyor. erkek arı, ucuz böcek benzeri zerglerin kendi kendini organize eden bir sürüsü gibi hareket etme yeteneğine sahip. Eski savaş geleneklerinin tamamen yıkılması, Amerikalılara herhangi bir düşmana karşı benzeri görülmemiş avantajlar sağlayacaktır. Her ne kadar elbette, adil olmak gerekirse, herhangi bir dron sürüsünü uçan bir metal çöplüğüne dönüştürebilen Rus (veya daha doğrusu Sovyet) elektronik savaş sistemlerinin henüz dünyada hiç kimse tarafından aşılmadığı söylenmelidir. Ancak bu, uykuya dalmak için bir neden değil - kimsenin ilerlemeyi durdurma hakkı yoktur ve elbette ABD'de bunu düşünüyorlar.
Amerika'nın stratejik tepkisi nasıl olacak ve bu konuda şu anda ne yapıyorlar? Yeni DARPA Sistemleri Entegrasyon Teknolojisi ve Deney Projesi, yeni konseptin büyük bir parçası olarak, gizli bir savaş uçağı tarafından komuta edilen, füzeler ve insansız hava araçlarıyla dolu bir uçan üsse dönüştürülen bir C-130 nakliye uçağının kullanılmasına yönelik bir strateji öngörüyor. Bütün bunlar koordineli bir şekilde düşman hava savunma mevzilerini ve kontrol sistemlerini imha etmek için çalışıyor.
Kompleksin işleyişinin potansiyel şeması şuna benziyor. C-130, birden fazla otonom drone'u düşman radarına doğru bırakarak radarı karıştırır ve hedef verilerini F-35'e iletir. F-35 pilotunun görevi drone'ların gördüklerini görmek ve C-130 üssüne füze atmasını emretmektir. Bir bilgisayar algoritması, savaş pilotunun yalnızca görmesi gerekeni görmesini sağlayacak şekilde dronların ilettiklerini sıralıyor. Üs daha sonra düşman radarına doğru bir dizi ucuz seyir füzesi fırlatır. Her füzenin nispeten küçük bir savaş başlığı vardır, ancak bunların birleşik kullanımının etkisi çok büyüktür. Böyle bir senaryoda düşman hava savunmasının yapabileceği pek bir şey yoktur. Birkaç füze düşürülecek ama çoğu sivrisinek sürüsü gibi mevzileri vuracak. Bu, gerillaların pahalı zırhlı konvoylara karşı kullandıklarına benzer asimetrik bir taktik yaratır ve onları ucuz RPG'lerden bir dizi atışla yok eder. Bu senaryodaki ana uçak, düşman hava savunma menzilinin dışındadır.
Tam ölçekli deneyler 2017'de başlayacak ve "entegre havadan müdahale ağlarının" testleri 2019'da başlayacak. Bu zorluklara rağmen konseptin uygulanabilir olduğu kanıtlanabilir, çünkü dronlar minimum maliyetle kendi başlarına uçabilir, takip edebilir ve sıkışabilir. tabanla iletişim. Ve roketlerle üretilmeleri ucuzdur ki bu da projenin ana yardımcısıdır.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.