Endonezya’nın Yeni Düzeni
- Comments:
- 0
İşte bugünkü Endonezya’nın gizemi. Ekonomik çöküşün, Endonezya’nın eski Devlet Başkanı Suharto’nun (o da pek çok Endonezyalı gibi tek isim kullanır) 32 yıllık yönetimini devirmesinden üç yıl sonra, dünyanın bu dördüncü kalabalık ülkesi, Endonezyalıların bile açıklamakta güçlük çektiği böylesine büyük bir dini ve etnik çatışmayla çalkalanıyor. Oysa şekli bir çapayı andıran bu adalar grubunun uçtan uca 5000 kilometreden fazla bir genişliğe sahip olduğu, üzerinde insanların yaşadığı 6000 adadan oluştuğu ve 250 milyonluk nüfusunun sırasıyla din (Müslüman, Hıristiyan, Hindu ve Budist), etnik köken (300 kadar grup ve bir o kadar da farklı dil) ve suyla (ülkenin toplam alanının beşte dördü) birbirinden derin şekilde ayrıldığı düşünüldügünde, bu hiç de şaşırtıcı değil.
Endonezyalıların şimdilerde büyük vaatlerle dolu bir dönemden geçtiğini unutmak kolay. Suharto’nun boğazına kadar yolsuzluğa boğulmuş rejiminin 1998’de çökmesi, 40 yıl sonra hükümetin demokratik seçimlerle iş başına gelmesinin ve yozlaşmış siyasi ve ekonomik kurumlarını yeniden yapılandırmasının yolunu açtı.
Ne var ki Suharto’nun sonunu getiren halk iradesinin etkisiyle, onun toplumsal karmaşanın önünü kesen sıkı denetimi de bitti. Şimdi ortada hiçbir engel kalmadı ve Cakarta’da bir diplomatın söylediği gibi, “Zihinsel tektonik levhalar arasında büyük çarpışmalar ve eşi benzeri görülmedik travmalar yaşanıyor.” Ve bunlar ülkenin parçalanmasına yol açabilir.