Hep mi yalnız gezersin? diye sordu adam.
Güldü kadın "Evet" derken ki buruk gülümsemesiyle..
"Evet" hep yalnız gezerim.."
Çünkü alışkındı kadın, bu cevabı vermekten çekinmiyordu artık,
..alışkındı tek başına gidilen cafelere,
Tek kişilik banklar sanki onun için yapılmıştı
Hafta sonlarını iple çekerdi her hafta başında..
Cumartesileri alırdı termosunu ve defterini telaşlı bir şekilde yazar sonra sakince yudumlardı kahvesini.
Dalar giderdi denize, denizden öte mavi gözleri..
Hissetmiyordu artık yalnızlığını..
Aksine bu duruma kabullenmişti de zamanla
Üşüdüğünde kahve fincanının sıcaklığına sığınıyordu.
"Neden yalnızım?" diye sorgulamayı bırakalı aylar hatta seneler olmuştu..
Ta ki o güne kadar
Adamın dediklerini yeniden anımsadı akıp giden zamanda..
"Hep mi yalnız gezersin?"
...
"Hep mi yalnız gezerim" diye içerledi kadın..
Yalnızlığına sarmalandı
Gözlerini yeniden denize dalarak...
02.10.2016
Giz