Daha ziyade, yardım alacak kadar şanslı olmayan, güç ve hırs arzusu olan ama onları geliştiremeyenleri işe almak daha iyiydi. Aria, kenara itilenlerin kraliçesi olmak istedi. Tıpkı Sarah gibi, doğru yola koyarsa kendi başına hayatta kalabilecek insanları seçmesi gerekiyordu.
‘Elbette, Sarah tek başına markiz olacak. Yine de onun gibi insanlara ihtiyacım var.’
——————
Ve Aria bu insanları iyi tanıyordu. Genel olarak, parası olan ancak kişisel bağlantıları olmayan kişilerdi. Daha sonra aynı partide tanıştığı kişilerden epeyce vardı. Muhtemelen bu yüzden sadece güzelliğine sahip olan ona yapışmışlardı.
Aralarında, onu neredeyse sonuna kadar seven birkaç adamı hatırlayabiliyordu. Güzel yüzüne âşık olmuşlar ve ona her şeyi vermişlerdi.
Ailelerinin mirasçısı oldukları için asil hanımlarla evlenmeye zorlanmış olsalar da pişmanlık ve üzüntü ifadeleri hâlâ canlıydı.
——————–
Şu anda onlar hakkında fark edilecek çok az şey vardı, ancak biraz toprak ve uygun yatırımlarla, servet üzerlerine yağacaktı. Mielle’in sahip olduğu kartlarla karşılaştırıldığında, çok iyi değillerdi ama şu anda ulaşabildiği kartlardı.
‘Önce onları test edelim. Şanslıysam, onların üzerinden başkalarını, Mielle’den kurtulmama yardım edecek daha büyük olanları alabilirim.’
Aria annesine hatırlayabildiği üç kişinin adlarını listeleyen bir not uzattı. Annesi dönüşümlü olarak nottaki isimlere ve Aria’nın yüzüne baktı. Onları gerçekten özel öğretmen olarak işe alması gerekip gerekmediğini merak ediyor gibiydi.
“Vikont Lauren’in ailesinden Leydi Sarah’dan bahsetmiyorum bile, ama gözleriniz zayıf. Hiç yardımcı olmayacaklar. “
“Ama öğretmenleri Mielle ile paylaşamam, değil mi?”
“Üçünden hiçbirinin size öğretecek kadar bilgili olmadığını düşünüyorum.”
Annesinin dediği gibi, çok bilgili değillerdi. Onlar sadece sıradan aristokratlardı. Bunların arasında sadece iki Vikontes ve bir Barones vardı. Ama Aria da büyük bilgi umuduyla onları seçmemişti. Onları sadece bir test olarak seçmişti.
Kontes, Aria’nın tekrarlanan tavrına omuz silkti ve “Onları beğendiysen elimden bir şey gelmez.” dedi.
‘Gerçekte, onları araştırmanın can sıkıcı olduğunu düşünüyorsun.’
Kontes, Aria’nın notunu hizmetçisine uzattı. Bu, hizmetçinin onu uşağa vermesi gerektiği anlamına geliyordu ve mektupları onun yerine ailenin mührü ile yazacaktı.
Kontes işlerini her zaman bu şekilde ele alırdı. O kadar da zor değildi, ama kendisini kıyafet ve mücevher satın almakla sınırladı. Bu yeni bir şey olmadığı için, hizmetçi emirlerini aldıktan sonra odadan çıktı.
Samimi ve zeki uşak sayesinde, Aria kısa sürede üç eşle tanışabildi. İlk tanıştığı kişi Vikontes White idi.
“Tanıştığıma memnun oldum.”
Söylentiler ne olursa olsun, Aria Kont’un ailesinin bir hanımefendisiydi ve annesi onların üzerinde iktidarda hüküm sürdü. Bu Aria’nın, oğluyla evlenecek bir bayan arayan Vikontes White için iyi bir hedef olduğu anlamına geliyordu.
Aria reverans yaptı.
Bu nazik selamlamada söylentilere dair hiçbir işaret yoktu. Aria, yüksek statüsüne rağmen düşük doğumlu olduğundan, Vikontes için zarif bir gelin adayıydı. Sert bir yüze sahip olan Vikontes nazikçe gülümserken, Aria standart olarak çok sıradan bir ifadeyle karşılık verdi.
“Senden bana iyilik yapmanı istiyorum Vikontes White.”
‘Benim ellerimde oynamaya hazır mısın?’
Aria’nın Bayan White’a karşı pırıl pırıl gülümseyen yüzünde gölge yoktu.
* * *
Bayan White tarafından öğretilecek liberal sanatlar, toplama, çıkarma, çarpma gibi basit aritmetiğe ek olarak ayrıca temel gramer ve konuşma konularıydı. Aristokrat bir hanımefendi olarak incelikle yaşamak için gereken her şey dâhil edildi. Asil bir hanımefendinin statüsü ne kadar yüksek olursa olsun, kadınlara çok derin bir eğitim verilmedi, bu yüzden çalışmaları herkesin onlara öğretebileceği kadar basitti.
Tabii ki, yüksek statüye sahip bazı kadınlar, daha çeşitli konular hakkında daha çok şey öğrendi, ancak çoğu aristokrat kadın, bir yere gittiklerinde aşağılanmamak için yalnızca temel bilgileri öğrendi.
Bu nedenle eğitim, çay ve tatlı içeren basit bir çay partisine daha çok benziyordu. Görgü kurallarının aksine, hızlı bir şekilde başka bir şey öğrenmeye gerek yoktu, bu nedenle bir bayanın sosyal hayatına giriş yaptığı güne kadar özel bir öğretmen tutmak normaldi.
Masaya ılık çay, tatlı kurabiyeler ve meyveler kondu ve Bayan White, yüzünde rahatlamış bir ifade ile Aria’nın ne kadar öğrenmek istediğini sordu.
“Bana daha önce ne öğrendiğini söylersen, ona değinirim.”
“Hiç bir şey,” diye cevap verdi Aria, çay bardağına bir küp şeker koyarken üst dudağı sert bir şekilde.
Bayan White, cevabından dolayı bir an düşüncelere daldı.
‘Neden henüz eğitilmedi?’
Soylu kadınlar, görgü kurallarına dikkat etmek zorunda oldukları için akademilerde veya soylular gibi diğer akademik kurumlarda okumamış olsalar da, temel eğitim, aileyi korumak ve kocalarının çalışmasına yardımcı olmak için hâlâ gerekliydi. Temel eğitim sekiz yaş civarında başladı. İlerleme yavaştı, ancak yetişkin bir kadın tarafından eğitilerek ilerleme kaydetti.
Prestijli aileler, konuşmaya başladıklarında kızlarını eğitmeye başladılar. Bu nedenle Mielle, düzgün koşmaya başlamadan önce eğitimini alıyordu. Öyleyse, Aria zaten on beşe yaklaşırken neden eğitilmemişti?
Bayan White bunu merak ediyor gibiydi, ama Aria ona söylemeye zahmet etmedi. Ancak durumuyla ilgili bazı yalanlar ekledi çünkü Sarah ile yaptığı gibi acınacak halde görünmemesi gerekiyordu.
“Bildiğiniz gibi Kontun ailesine aniden katıldım, bu yüzden alışmak için zamana ihtiyacım vardı. Sofra takımlarını kullanmaktan yürümeye, oturmaya kadar öğrenecek çok şeyim vardı. Bir hanımefendinin düzgün karakterini sadece biraz edinebildim. “
Ancak o zaman Bayan White, Aria’nın davranışının kusursuz bir şekilde zarif ve doğal olduğunu fark etti.
Vücudu çok küçük olmasına rağmen akan suya benzeyen nazik hareketleri onu peri gibi gösteriyordu. Aria, kendi yaşındaki diğer aristokrat kızlardan çok daha zarif ve onurluydu. Özellikle çay fincanını ağzına götürme şekli, neredeyse rüzgârda çırpınan bir kelebeğe benziyordu.
Bayan White’ın ifadesi neden eğitiminin ertelendiğine ikna olana kadar hafiflemedi ve sonra tekrar gülümsedi.
Vikontes, Aria daha önce bir halk olarak yaşamış olmasına rağmen, erken yaşta ve sadece bir yıl içinde bu kadar zarif olabilmesinin, eğitimine büyük bir tutku gösterdiğinden olduğunu düşünüyordu. Vikontes White, Kont’un ailesinin Aria’ya önce görgü kurallarını öğretmiş gibi göründüğünü anladı, böylece diğerleri onunla hata bulmayacaktı ve ondan sonra başka konulara geçmeye karar verdiler.
Vikontes, kendisini buna ikna ederek tam anlamıyla Aria’nın planlarına göre oynuyordu.
“Anlıyorum.”
“Öğrenirken yaşadığım tüm sıkıntılardan dolayı hakkımda çok fazla dedikodu oldu. Bayan White, siz de onları duydunuz, değil mi? “
“Ho-ho, tüm bu dedikodular çabucak kaybolacak. Onları umursama.”
Bayan White’ın da Aria hakkında pek çok kuşkusu vardı, ama Aria ile ilk kez tanıştığı anda tüm bu korkunç söylentilerin yalan olduğunu görebildi. Başkalarının da böyle düşüneceğinden emindi.
Bu Vikontes için büyük bir fırsattı, o küçük kızla tanışmak ve Aria’yı oğluyla tanıştırmak için iyi bir fırsattı. Aynı zamanda, Aria’nın sıradan geçmişi nedeniyle başa çıkabilmesi gerektiğini ve henüz hiçbir şey öğrenmediği için muhtemelen cahil olduğunu düşünüyordu.
Aria kirpiklerini kırpıştırdı ve elinde oynayan Bayan White’a bakarken gülümsedi.
“Bu konuda bana çok yardımcı olmalısın öğretmenim,” dedi.
“Öğretmen? Ben o unvana değmiyorum. Bana Celine deyin. “
“Hayır, ben bir öğrenciyim, bu yüzden Bayan White benim öğretmenim.”
Sarah’a yaptığı gibi sempati kazanmak için acınası gibi davranmasına gerek yoktu. Biraz nazik olmak yeterliydi.