Noel yaklaşırken kardeşinin artık bir sevgili bulması gerektiğini düşünen Langston, eline Lily'nin(kardeşinin) kırmızı defterini alıyor ve içine bu defteri bulan kişinin uyması için bazı talimatlar yazıyor. Kütüphanede kitapların arasına bıraktığı bu defteri ise Dash buluyor. Dash de etrafındaki herkes tarafından alaycı ve garip bir çocuk olarak değerlendirildiği için sıfatlarının hakkını vererek o da bu oyuna katılıyor. Lily'ye yeni talimatlar yazıyor ve böylece defter sayesinde birbirleriyle konuşmaya başlıyorlar. Karakterleri birbirine tamamen zıt olmasına rağmen, düşünceleri bir yapboz parçası gibi birbirini tamamlıyor.
Lily Noel günlerine bayılan, ailesiyle ilişkisi mükemmel olan, etrafına neşe saçan bir kız. Dash ise Noellerden nefret eden, birbirlerinden ayrı olan anne ve babasıyla pek de güzel ilişkisi olmayan, kendini kitaplar, sessizlik ve yalnızlık üçlemesinde huzurlu hisseden bir tip.
Kitapta en beğendiğim kısım, Lily'nin ya Dash benimle yüz yüze görüştüğünde beğenmezse, düşüncelerimle konuştuklarım birbirine uyuşmazsa diye endişelenmesiydi. Klavyede veya defterlerde düşüncelerini konuşturan kişilerin ortak sorunudur bu. Yüz yüze olan ilişkilerde kendimizi tam olarak ifade edemez, doğru kelimeleri kısıtlı süre içinde bir ara getiremeyiz bazen. Biz diyorum çünkü ben de o bahtsız insanlardan biriyim.
Genel olarak kitap güzeldi. Kitap seven karakterlerin olması çok daha güzeldi. Okurken yormayan, kafa dağıtmak için okunabilecek çerezlik bir kitap.