Renklerin toplumlar üzerindeki sosyal ve kültürel etkilerini uzun yıllardır araştıran bir renk araştırmacısı olarak Türk toplumunun renkleri ne kadar sevdiğini yerli yabancı her platformda Anadolu insanının renkliliğinin ayakta durduğunu anlattım. giyimden sanata her yerde. Rengarenk etekler, yelekler, yazılar şöyle dursun, dokuma halı ve kilimlerde bile hikayeler renklerle anlatılır.
Kısacası renkleri seven bir toplumuz. Her rengi ayrı ayrı seviyoruz, ortasını seviyoruz ama çok seviyoruz. Kırmızı Türk Bayrağı ve tuttuğumuz takımların renkleri dışında ani yansımalar verdiğimiz renk ve renk kombinasyonları neredeyse yoktu. Ta ki gökkuşağı renklerine takıntılı ve önyargılı yaklaşımlar ve abartılı tepkiler başlayana kadar.
Hatta bu tepkiler o kadar abartılmıştı ki günün sonunda 16 Haziran Cuma günü 20 yıldır sınıf öğretmeni ve okul müdiresi tahta bu renklerle süslendiği için okuldan uzaklaştırıldı ve öğrenciler karnelerini aldılar. Bu renklerin önünde alınan kartlar.
O halde ilkokul fotoğraflarında çizilen gökkuşağını, çocukların çok sevdiği gökkuşağı şeklindeki şekerleri, gökkuşağı emojisini, hatta yağmurdan sonra parlayan güneşi yasaklayın, sonra gökkuşağını yasaklayın.
Gökkuşağı renklerinin LGBT bayrağı ile özdeşleşmesinden bahsedelim: