Breckenridge Gezileri
Ortama Özel
Her yıl kocam üç günlüğüne Colorado Breckenridge'de bir konferansa gidiyor. Aurora'daki evimizden sadece bir buçuk saat kadar uzakta ve aile için uzun bir süredir bir gelenektir. Seminerlere ve ağlara / shmooz'lara katılırken, çocuklar ve ben kasabaya gideriz, brunch yaparız, sonra alışveriş yaparız.
Breckenridge oldukça küçük bir dağ kasabasıdır, ancak Aspen ve Vail chi chi shmancy değildir. Yine de pahalı (daha düşük orta sınıf değerlerime göre), partinin en makullerinden biri. Güzel taşların olduğu bir rock dükkanına ve Space Cowboy veya Back off Shirt gibi diğer korkak küçük dükkanlara gideceğiz ve kendime gümüş bir yüzük veya tişört alacağım. Ve sadece Ana Caddede yukarı ve aşağı yürüyün, diğer ziyaretçiler ve turistler ile köpekleri izleyin (çoğu dağ şehri şaşırtıcı derecede köpek dostudur). Genellikle sezon dışı (ekim başında) geliriz; kayak mevsimi değildir. Yaz turizm mevsimi değildir. Ve dün kar yağarken, büyük gevreğin görkemli beyazlık koşullarında, ancak birikintisiz, bugün gün çok daha sıcaktı, güneş parlıyordu, Monet'i kıskançlıkla ağlatacak özel Colorado mavisinin gökyüzünün rengi.
İki gün önce yola çıktık. Yukarı gelmek her zaman bana Birliğin en güzel eyaletlerinden birinde yaşadığımı hatırlatıyor. Parçalı bulutlu bir günden bir bulutun üzerine gittik. Aniden pürüzlü kayalar ve çam ağaçları gümüş kaplıydı. Görünürlük, dönen, yonga gevreği ile gizlendi ve dünya, sis kozasına katı bir şekilde sarılmış dışına sessizleşti. Küçük bir fırtına bile tehlikelidir; kaygan bir yol aynı zamanda hızla dalan bir yoldur. Tüm dağ yolları asfalt yılanları gibi sarımlı bir şekilde tırmanır.
Her yıl hep merak ediyorum, öncüler nasıl yaptı? Kesinlikle vagonlarını yumuşak yollarda sürmediler. Yaz aylarında her zaman seyahat etmediler, ve olsalar bile, dağlardaki fırtınalar aniden ortaya çıkabilir ve ölümcül olabilir. Buradaki dağlarda kışlar (genellikle) sert ve affetmez. Yollar, zayıf ve hasta kadınların ve çocukların mezarlarının üzerine inşa edildi. Yerliler, haklı olarak, her zaman dost değildi. Dağ sırtlarının tepelerine bakıyorum. Ata bindikleri, ordularındaki binicileri hayal edebiliyorum. Bakılması zor bir manzara olurdu. Arabamı dönüp Kansas ya da Missouri'ye geri dönecektim. Ama sonra tekrar, eğer o zaman yaşadıysam, ama şimdiki hayatımın yörüngesini takip edersem, 14 yaşında bir apandisit saldırısında ölürdüm, bu yüzden otoyol inşa edilmiş mezarım olabilirdi!
Breckenridge'in 9 mil dışındaki Colorado Frisco'ya girdiğimizde, yerel A&W restoranında bir şeyler atıştırmak için dururduk. Açıkça tek mal sahibinin sahibi olduğu, kendisine ait olan kişi İsa için bir Yahudi idi. Dış taraftaki tabelada genellikle “Adalet, adalet izlersiniz - Duet. 16:20…. Peynir lorları .99 sent ”İçinde Joseph'in Technicolor Dreamcoat'u dini kustu. Hem Tevrattan hem de Hristiyan İncilinden alıntı yapan İbranice ve İngilizce olarak On Emir işareti vardı. Resimler çeşitli İncil sahneleri gösterdi. Müzik genellikle Elvis gibi eskilerdi, sonra da sinagogumuzdaki hizmetlerden bize tanıdık gelen bir şeydi. Utangaç olmamakla birlikte, genellikle “Heinei mah tov… Yai lai lai lai lai!” Diye seslendirdik. Bir zamanlar İsa için Yahudi olan bir adam tanıyordum. Kendisini iki taht arasında oturan bir adam olarak nitelendirdi. Bu tanımı sevdim. A&W restoranında otururken, peynir peyniri yerken ve kök birası içerken, bu tahtlardan birini işgal ettiğimizi düşünmekten hoşlandım.
A&W iki yıl önce, büyük ve kalıcı hayal kırıklığımıza kapandı. Şimdi Wendy’in / araba yıkama kombinasyonu var. Ciddi anlamda?!?
Kayak yapmıyorum, ne de Batı sanatı (veya başka bir sanat) toplamıyorum, dağ bisikleti sürmem, kar motosikletleri sürmem, dağlardan aşağı veya yukarı koşmam (evet, biliyorum, ben aslında Colorado’da yaşıyorlar, ancak kanıtımı kanıtlayamıyorum). Ayrıca, yaralanmalara hakaret eklemek için, yüksek irtifalarda nefes almakta zorlanıyorum, kanım sadece incelmek istemiyor. Artık çocuklar daha büyük, kız ve erkek arkadaşlarına, çoğunlukla kendilerinin kazandıkları parayla, işleriyle hediye alıyorlar. Yakında, çok yakında evden taşınacaklar ve bizimle Breckenridge'e gelmeyecekler. Onlarsız gelir miyim? Belki sadece yazmak için.
Her halükarda, Breckenridge'e yıllık hac ziyaretimiz ailemle o kadar iç içe geçti ki ikisini ayırmak zor. Çocuklar ve ben bu kasabayı çok iyi tanıyoruz ve henüz tam olarak buraya ait olduğumu hissetmiyorum. Ne yerli ne de gerçek bir turist. Şimdi ben de dindar olmayan bir şekilde iki taht arasında oturuyorum.