Kanatsız Melekler
By Selin_Eren
Laura, kaza eseri tanıştığı (!) iki arkadaşıyla birlikte istemediği bir yere sürüklenir. Bunun sonucunda üçü de istemedikleri bir işe bulaşacaklardır.
"Açıkçası seni ilk gördüğüm gün, hayatımın geri kalan her gününde seni göreceğim hissine kapılmıştım."
"O da ne demek öyle?"
Heyecanlanmıştım. Merakımı saklamaya çalışıyordum, ama ona baktığımda içimden gelen gülümseme bunu engelliyordu. Her gün binlerce insanı kandırıyorduk biz. Herkesten kocaman bir şeyi saklarken, ona karşı en ufak bir yalan bile söyleyemiyordum. Bana baktığında susuyor, içimde kopan büyük ateşle savaşmaktan başka bir şey yapamıyordum. Korkuyordum, her şeyi anlatırım diye. Nefes alamıyordum. Sanki etrafımdaki oksijeni çekiyordu. Gözlerine bakamıyordum. Sanki en ufak mimiğimde aklımdan geçenleri okuyordu. İşte... Yine kızarmıştım. Yine, söylediği tek cümle beni utanç dolu anlara sürüklemişti. Derin bir iç çekti. Ellerini dar kotunun cebine sokup gülümsedi. Santim kıpırdamamıştı. Sadece beni süzüyordu. Bembeyaz dişlerini gösterip gülümsedi.
"Şey, ben..."
-En ünlü kitapların bile başları sıkıcı ve kötü olabilir.-