At beslenmesinin temelleri
Atları beslemeye gelince, ünlü “Mera Vs. Ticari Yem ” tartışması atlar içinde geçerlidir. Atların (tıpkı inekler, domuzlar, keçiler ve diğer evcil hayvanlar gibi) yüzyıllar boyunca yalnızca otlayarak ve su içerek hayatta kaldıkları doğrudur. Bununla birlikte, vahşi bir atın ortalama ömrü, bizim sahip olmak istediğimiz atın ömründen çok daha kısadır. Ayrıca, bazı hayvanların (daha yaşlı, çalışkan, yaralı vb.) yalnızca ticari yemlerde bulunabilen yüksek seviyelerde proteinlere (veya vitaminlere) ihtiyacı vardır. Her şekilde, atların tatlı suya ve samana 24 saat erişimi olmalıdır.
Bir at, günlük olarak vücut ağırlığının % 1’inden fazla saman yiyebilir. Eğer sadece genç ve sağlam atlara sahipseniz ve tarlanız tüm yıl boyunca yeterli miktarda mera üretebiliyorsa, atın beslenmesi taze ve saman meralarına dayandırabilir ve ticari besleyicilere yüzlerce dolar harcamaktan kaçınabilirsiniz. Mera terimi çok çeşitli bitki türleri içerir: çimen, yonca, kaba yonca (Medicago sativa), lollium, baklagiller,vb. Yonca ve Trifolium Alexandrinum (kaba yonca) taze veya saman olarak at beslenmesinde temel ürünlerdir. Sorgum türleri atlara zehirlidir ve bunlardan kaçınılmalıdır. Gelecekte kesinlikle at sahibi olmayı düşünüyorsanız, atlar için toksik olabilecek yerel bitkileri araştırın.
Yukarıda belirtilen kurallar geneldir ve sağlıklı atların çoğu için geçerlidir. Fakat, her iki at aynı değildir, yani aynı fiziksel yeteneklere ve ihtiyaçlara sahip değildir. Örneğin, yaşlı atların genellikle diş veya hareketlilik problemleri gibi rahatsızlıkları vardır, dolayısıyla yiyeceklerini bulmak için günde 15 saat otlama yapmayabilirler. Bu nedenle, her zaman farklı türde ticari besleyiciler depomuzda bulunmalıdır. Kepek, Şeker pancarı, Pelet Karışımı (pelet, buğday), Yulaf, Arpa, Chaffed (kıyılmış saman) ve Vitaminler atların beslenmesini desteklemek için kullanılır. Tahıl çoğunlukla atın ağırlığını arttırmak için kullanılır. Çok küçük miktarlarda verilen tahıllar işe yarasa da, çok dikkatli olmalıyız, çünkü aşırı miktar atın hayatı tehlikeye atabilir. Kural olarak, olgun, sağlıklı ve kuvvetli atlar daha fazla saman ve ot tükettebilirken, yaşlı, yaralı atların daha fazla protein ve belki de vitamin tüketmeleri gerekir.
Eğer atınız yaşlıysa ya da ağır işlerde kullanılıyorsa, yüksek seviyelerde protein içeren ticari besleyici karışımları verebilirsiniz.
Chaffed ürünleri genellikle diş problemleri olan yaşlı hayvanlara verilir.
Arpa samanının protein içeriği çok düşüktür (yaklaşık% 5), fakat fiber içeriği çok yüksektir.
Trifolium Alexandrinum ve benzeri bitkiler içeren bir alanın ilk kesiminden elde edilen yem mükemmel bir fibre kaynağıdır.
Yulaf otu, olgun atların bakımı ve erken gebelik maresleri için uygun yemdir. Bob Coleman‘a göre at sahipleri, yemin güvenli nitrat seviyelerine sahip olduğunu garantiye almak için yulaf samanını test etmelidirler. Atların beslenmelerindeki toplam nitrat seviyeleri % 0,5’i geçmemelidir.
Genel olarak, atın midesi, büyüklüğüne göre küçüktür. Bu nedenle, atlara ideal olarak sürekli ama kontrollü bir şekilde az dozajlarda yem verilir, böylece günde 2-3 öğün yerine daha az ve sık öğünleri olur. Bununla birlikte, ağır bir egzersizden hemen önce ve hemen sonra (örneğin binicilik), atların yemesine izin vermemelisiniz, çünkü muhtemelen kolik gibi rahatsızlıkları olur.
Son olarak, at sahipleri genellikle barınakların içine tuz küpleri yerleştirirler. Bu şekilde, atlar tuz küplerini istedikleri zaman yalayarak sodyum ve klorür ihtiyaçlarını karşılarlar. Ancak, birçok tuz küplerinin bir süre sonra madenleştiğini ve ayrıca başka mineraller de içerdiklerini unutmayın. Atların büyük bir kısmı, ticari yem veya vitamin kullanılarak yapılan beslenme takviyesinden bu mineralleri yeteri kadar alırlar. Böylece at beslenmesi hakkında yerel lisanslı veteriner ile görüşebilir ve tuz küpleri verip vermemek hakkında danışabilirsiniz.
İlk kez at sahibi olan biri, rasyonel bir yıllık beslenme programı oluşturmak için bölgedeki uzmanlara, yerel veterinere veya tarım uzmanına danışarak ve bölgede bulunan zehirli bitki ve çalılar hakkında bilgi edinmelidir. Çoğu durumda, bölgede yetişen doğal bitkiler ve hava koşulları denklemin son önemli parametreleridir. Veteriner ve at sahibi ayrıca atın fiziksel ve diş durumunu da kontrol etmelidirler. Lisanslı bir veterinerin gözetimi altında, çiftçi belirli vitaminler içeren at yemlerini beslenme programına ekleyebilir.
Atlara günlük besleme yapmak çok karmaşık bir konudur, özellikle de farklı yaşlarda 3-4 atınız varsa, bu farklı beslenme programı, farklı ihtiyaçlar, bazılarının diş problemleri gibi değişik değişik sorunlarla karşılaştığınız anlamına gelir. Eğer not tutmayıp hafızanıza güvenerek ve onları kalpten severek beslerseniz, kısa süre içinde her atın günlük beslenme programı sizin kafanızı karıştıracaktır. Aklınızın karışmaması için, yemleri hazırladığınız odaya bir karatahta yerleştirmenizi ve her bir atın beslenme programını yazarak kayıt etmenizi öneririz. Bir tablo içine her atınızın adını yazın ve her farklı yemlerin miktarını içeren sütunlar oluşturun, bu şekilde her atın günlük ve haftalık beslenme programını her zaman göz önünde bulunacaktır.
Sıkıcı ve zaman kaybı gibi görünse de, bu tür notları saklamak bazı durumlarda çok yararlı olabilir: Bir at için endişe verici bir semptom olduğunda, veteriner son 3 veya 4 gün boyunca atın ne ile beslendiğini soracaktır. Bu durumda, doğru bir teşhis için veterinere besin türü, içerdiği maddeler ve miktarı hakkında net ve detaylı bilgi vermeniz gerekir. Ayrıca bu konu hakkında ayrıntılı bilgi edinmek için burayı tıklayın.
Bu makaleyi, at beslenmesi, beslenme programları ve yem çeşitleri hakkında yorum yaparak veya fotoğraf paylaşarak zenginleştire bilirsiniz.
At Beslenmesi
At yetiştirmede tecrübeli misiniz? Lütfen deneyiminizi, yöntemlerinizi ve uygulamalarınızı aşağıdaki boşluklarda yorum yaparak paylaşın. Eklediğiniz tüm içerik kısa sürede tarım uzmanlarımız tarafından incelenecektir. Onaylandıktan sonra Wikifarmer.com’a eklenecek ve dünyadaki binlerce yeni ve deneyimli çiftçiyi olumlu bir şekilde etkileyecektir.