balıkçı ile ruhu
adlı hikayeden, çocukluğumda çok etkilendiğim oscar wilde kitabı.
hatta bir kısmı öylesine etkilemişti ki beni, sanki rolüme hazırlanan tiyatrocu gibi, o bölümü; ezberlemem gereken repliklerimmiş gibi her gece adeta ihtirasla okurdum.
(bkz: yok artık
)
--- spoiler
---
balıkçı yokuş yukarı soluk soluğa çıkıp onun önünde eğildiği zaman büyücü : " neyin eksik? neyin eksik? " diye sordu. "rüzgarın kötü estiği günlerde ağlarına balık mı istersin? benim sazdan bir kavalım var, bunu çaldığımda kefaller körfeze akın ederler. ama bunun bir bedeli vardır, güzel çocuk, bir bedeli vardır. neyin eksik senin? neyin eksik? gemileri batırıp hazine sandıklarını kıyıya vurdurtacak bir fırtına mı istersin? bende rüzgarın elindekinden daha çok fırtına vardır, çünkü ben rüzgardan daha güçlü bir efendinin hizmetindeyim. bir süzgeç ve bir kova suyla koca koca kadırgaları denizin dibine batırabilirim. ama bunun bir bedeli vardır, güzel çocuk, bedeli vardır. neyin eksik senin? neyin eksik? vadide açan bir çiçek biliyorum, benden başka kimse bilmez onu. mor yaprak açar, ortasında bir yıldız vardır, özsuyu da süt gibi beyazdır. bu çiçekle kraliçenin o sert dudaklarına şöyle bir dokun, kraliçe senin kulun kölen olur. kralın yatağını bırakır, senin peşinden dünyanın öbür ucuna bile gider. bunun da bir bedeli vardır, güzel çocuk, bedeli vardır. neyin eksik senin? neyin eksik? kurbağayı havanda dövüp çorba yapar, çorbayı da bir ölünün eliyle karıştırabilirim. çorbayı senin düşmanının üzerine uyuduğu sırada dökerim, düşmanın siyah bir sağır yılana dönüşür ki öz anası onu öldürür. bir çıkrıkla gökten ayı çekip alabilir, bir kristalin içinde sana ölümü gösterebilirim. neyin eksik senin? neyin eksik? gönlünün arzusunu söyle, sana vereyim, sen de bedelini ödersin, güzel çocuk, bedelini ödersin.
--- spoiler
---