2015’te, İngiliz nükleer caydırıcı güçlerinin yenilenmesinin konturları daha net ve belirgin hale geldi. Yüzyılın ikinci ve üçüncü on yıllarının sonunda sistemi terk etmeye başlayacak olan balistik füzelere (SSBN'ler) sahip dört adet ikinci nesil nükleer denizaltı, yerini alacakları daha büyük fakat aynı tip silahlarla gelecek nesil SSBN'lerin yerini alacak. İlki, 2030'lerin başında görevlendirilecektir. Bu, hükümetin yakında parlamento tarafından onaylanması kararı.
ROKET GÜNEŞİN GÖRÜNÜŞÜ
Açık kaynaklardan gelen bilgilerin analizi, yeni SSBN'nin, su altı 17 000 T ve 12 SLBM fırlatıcılarının (yalnızca 8 işletiminde) yer değiştirmesine sahip olacağını göstermektedir. Füzeler - önce 8 füzesi, ardından 40 - 80 ve 100 - 5 kiloton cinsinden her birinin stratejik ve alt stratejik tepkisi ve gücü için 10 nükleer savaş başlıklarında (YABZ) mühimmat bulunan yeni bir tip ve füze. Halef projesi (Halef) altında oluşturulan denizaltılar, denizde en az bir SSBN'nin sürekli devriyeleriyle göz korkutmak suretiyle nükleer caydırıcılık hedefi olan İstisnasız Operasyonunu sürdürmeye devam edecekler.
Proje ile ilgili ön çalışmalar 2007 yılında tekrar başladı. 2011 - 2015'te “değerlendirme aşaması” gerçekleştirildi ve 2016'ten beri, “inşaat aşaması”, inşaat ekipmanı ve geminin bireysel bileşenleri ve bileşenleri için uygun finansman ve tasarım çalışmalarının ikinci aşamasının tamamlanmasıyla gerçekleştirildi. SSBN'deki kafa atmanın son zamanı henüz açıklanmadı.
Şimdi ve belirsiz bir gelecekte, SSBN'lere duyulan ihtiyaç, diğer ülkelerden gelen nükleer cephanelerin varlığı ve nükleerin daha fazla yayılması ihtimaliyle doğrulanmaktadır. оружия Dünyada, nükleer şantaj riski, nükleer terörizmin teşviki, nükleer silah ülkeleri tarafından kriz döneminde İngiltere'nin karar vermesi üzerindeki etkisi. Hükümet, 2015 Kasım tarihli “Ulusal Güvenlik Stratejisi ve Stratejik Savunma ve Güvenlik” belgesinde şunları vurguluyor: “Bizi veya NATO müttefiklerini ağır tehlikeye atacak başka hamleleri ekarte edemeyiz.” Bu ve ülkenin nükleer politikasına ilişkin diğer belgeler ışığında, İngiltere şunları yapmayı hedefliyor:
- Herhangi bir saldırganın gözünü korkutmamak için asgari nükleer silah sayısı ve bunların toplam nükleer gücü ve asgari sayıda taşıyıcı ve nükleer silah sağlama araçları;
- caydırıcılıkla garantili nükleer caydırıcılık (en az bir SSBN her zaman denizde olacak, tespit edilemez ve bu nedenle saldırganın önleyici veya önleyici saldırısından etkilenmeyecektir);
- nükleer caydırıcılık güçlerinin caydırıcılıkla ikna edici olması, rakibin saldırılarından ağır basacak herhangi bir hasara zarar verebilir.
Büyük Britanya'nın nükleer silahları (NW) yalnızca ülkenin Başbakanının emriyle kullanılabilir (burada hükümdarın Başbakanı görevden alma ve parlamentonun alt meclisini çözme yetkisine sahip olduğu akılda tutulmalıdır). Nükleer silah kullanımına geçiş için resmi şart, kendini savunma ve NATO müttefiklerini savunmak için İngiliz nükleer silahlarının kullanılmasının gerekli olduğu acil durumun yaratılmasıdır. İngiltere ilk önce nükleer silahları kullanmayı reddetmiyor ve kullanımına geçiş için belirli koşullar (zaman, yöntem ve kapsam) hakkındaki belirsizliği sürdürmeyi amaçlıyor. İngiltere ve çevresi kasıtlı olarak belirtilmeyen hayati çıkarları söz konusu olduğunda, bu tür kitle imha silahlarını geliştiren devletlerden kimyasal ve biyolojik silahların kullanımı, geliştirilmesi ve dağıtılmasına yönelik doğrudan bir tehdit söz konusu olduğunda, İngiltere nükleer silahlarını bu tür durumlarda kullanma hakkını saklı tutar. İngiltere nükleer silahlarını nükleer silah olmayan ülkeler için kullanmayacak - bunlara uygun Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşması'na taraflar.
DERSLER TARİHİ
50'lerin sonunda, İngilizler korkutma ile minimal nükleer caydırıcılık hakkında düşünmediler, ulusal YABZ'leri yaratarak ve Amerikan YABZ'lerini “kiralayarak” nükleer mühimmatlarını oluşturmaya çalıştılar. Bu yıllarda, nükleer silahların imhası için İngilizce tesislerinin listesi, esas olarak SSCB'nin Avrupa bölümünde olmak üzere, 500 sivil ve askeri tesisleriyle ilgili idi. Daha sonra, kitlesel nükleer grevler sağlama planlarında asıl rol, “V” tipi İngiliz orta bombardıman uçaklarına ve İngilizlere atanan ABD merkezli kara merkezli “Thor” a verildi. Büyük nükleer grevlerin asıl amacı, Sovyetler Birliği'ne mümkün olan en fazla zararı vermekti. Örneğin, 60'in başlangıcında, SSCB 230 Mt içindeki İngiliz Hava Kuvvetlerinin nükleer silahlarındaki 230 objelerini hedef alan bir açıklama yapıldı.
Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra, ihtiyatlı İngiliz, NATO’nun ABD’nin “nükleer şemsiyesi” altında olması dışında, hava kuvvetlerinin nükleer silahlarını ve kara kuvvetlerinin ve donanmasının taktik nükleer silahlarını tamamen terk ederek ülkenin nükleer gücünü 1998’in başından itibaren stratejik ve stratejik olmayan nükleer silahlar biçiminde topladı. "V" ("Vanguard") nükleer denizaltılarının "Trident 2" SLBM'si. Savunma Bakanı tarafından 90 in ortasında ilan edilen plana göre, nükleer bombaların devreden çıkarılmasından sonra, Birleşik Krallık'ın 21'te olduğundan% 59 daha az mühimmat ve% 70 daha az nükleer mühimmat kapasitesine sahip olması gerekiyor. 1998’te, ülkenin nükleer cephanesinde üçte birinden daha az konuşlandırılmış YBZ’nin önceden planlandığından daha az olacağı açıklandı. İngilizler, asgari nükleer caydırıcılık güçlerine sahip olmak konusundaki niyetlerinden korkuyorlardı. Aynı zamanda, minimumluk için ana ölçü birimi, keşfedilemez ve bu nedenle devriyelerdeki füzeler ve nükleer savaş başlıkları için en küçük mühimmatı ile ele geçirilemez SSBN idi. Bu ölçüm biriminden elde edilen değerler, üç SSBN için YABZ ve konuşlandırılmış ve konuşlandırılmamış YABZ içeren ülkenin toplam nükleer silahı olarak kullanıldı. Dolayısıyla, 230 Mt kullanımıyla maksimum hasara neden olma tehdidiyle düşmanı caydırmaktan, 4 Mt'ye ve üçe kadar 12 Mt gücüne sahip bir devriye SSBN ile mühimmat kullanma tehdidi ile bunu yapma yeteneğine bir geçiş oldu. İsabet edilen hedef sayısı şu anda resmen verilen oranla değerlendirilebilir: hedeflenen noktaya (İngilizcede patlamanın merkez üssü) verilen her İngiliz yüksek güç YABZ ortalama olarak bir buçuk nesneyi etkisiz hale getirmelidir.
ROKET BOEKOMPLEKT
60 - 70’lerde, 16 PU’daki “R” (“Çözünürlük”) tipindeki her SSRB devriyesinde, 16 YABZ’li (roket üzerinde üç YABZ) toplam 48 Mt. Her ikisi de sekiz YABZ taşıyabilen 9,6-s'deki Trident-90 SLBM'leri için 16 rampalı ikinci nesil Vanguard tipinin gelmesiyle İngilizlerin 2, 128, 96 veya 64 YABZ. 48 ile her SSBN'nin bir veya birkaç füzesinde konuşlandırma yeteneği göz önüne alındığında, düşük güçlü bir alt stratejik YABZ verilen rakamların altında kalacaktır. Her SSBN'deki (1996 - 128'te olduğu gibi) 1982 YABZ'deki mühimmat açıkça erişilemez, “1985 YABZ'a kadar” (128 - 1987'ta olduğu gibi) spekülatif, “1992 YABZ'a” (96'ta olduğu gibi) ) medyada “1993 YABZ'den önce” ilan edilen tavan ile 1997 YABZ'nin bazen bir denizaltının üzerinde olduğunu bildiren raporlar olmasına rağmen, gerçeğe daha yakın hale geldi.
1998'in Stratejik Savunma İncelemesi, SSBN'de devriye gezen her bir devletin, “48 YABZ'den daha fazla olmayan” kararının aksine, 96 YABZ taşıyacağını bildirdi. Ayrıca, “Hem stratejik hem de alt stratejik görevleri çözmek için her SSBN'de Trident SLBM ile konuşlandırılan 48 YABZ, SBR Polaris'li her SSBN'de kurulu olan 32 YABZ Shevalin'den üçte bir daha az güce sahip olacak ". Bilindiği gibi, Shevalin’in başındaki YABZ, 200 kt kapasiteye sahipti. 2010’in Yılın Stratejik Savunma ve Güvenlik İncelemesi’nde açıklanan karara göre, SSBN’yi 48’tan 40’e devriye eden her GAZ ve 160’ten 120’ten “225’ten az” olan “GN’lerin sayısı” Genel olarak nükleer silahlarda YABZ, 180-lerin ortasındaki “20'ten daha fazla değil” ile “40'ten daha fazla” değil. Her bir devriye SSRB'sindeki YABZ'lerin sayısının 120'e ve konuşlandırılmış YABZ'lerin 2011'e düşürülmesi 2015 - 120'te gerçekleştirildi. Yeni SSBN'lerin 2025'in dağıtılmış YBZ'lerine sahip olup olmayacağını ve ülkenin toplam nükleer silahlarının 180'a göre XNUMX YABZ'leri aşmayacaklarını söyleyecektir, çünkü dünyadaki her şey değişkendir ve beklenmedik bir şey olur.
“Çözünürlük” türündeki SSRB'nin, ilk olarak, her birinin saçma tipinin savaş başlığını (MS) üç başlığın aynı anda seyreltilmesiyle yerleştirdiği Polaris A3T SLBM'ye sahip olduğu hatırlanmalıdır. Savaş başlığı (savaş başlığı) bir YABZ 200 güç kt taşıdı. Üç YABZ'nin de birbirlerinden 800 m mesafede patlaması gerekiyordu. Ardından, önceki demetten (iki 3 CT füzesi ve birkaç füze savunma silahı) ve YaBZ'yi birbirinden çok daha fazla baltalama kabiliyetinden farklı olan Shevalin tipi savaş başlıklarıyla Polaris A200ТК'in dönüşü oldu.
Vangard tipi SSBN'ler, Trident-2 SLBM'lerle donanmıştır. Roket, ardışık üremeleri ile birlikte sekiz adede kadar bireysel rehberlik savaş başlığı taşıyabilen savaş başlıklarıyla donatılmıştır. Birkaç yüz kilometre çapındaki bir dairede nesnelere çarpabilirler. Bir füze ayrıca tek parça bir donanıma sahip olabilir - bir YaBZ ile bir savaş birimini taşır. YABZ'nin tasarımı, 1986 - 1991'teki beş nükleer test sırasında doğrulandı. Çok şarjlı SLBM'ler, 100 kt sabit güce sahip YABZ'leri, 5 - 10 kt arasında bir yerde sabit güce sahip monoblokları taşır.
Amerikan W76 / W76-1 YABZ'nin bir kopyası olan İngiliz YABZ'nin tahmini gücü, mevcut YABZ'nin tam kapasitesi açıklanamayan bilgiler arasında olduğundan dikkatli davranılmalıdır. Yeni İngiliz YABZ 'in gücünün ne olacağı, patlamanın değişken gücüne sahip olup olmadıkları hala bilinmemektedir. Sadece YABZ'nin geliştirilmesinin başından itibaren, ilk üretim ürün filosuna ulaşmasının 17 yıl alacağı açıktır. Bu arada, resmi ifadeye bakılırsa, "en azından 30’un sonuna kadar, belki daha sonra" yeni YABZ’ler gerekli değildir. "
ROL VE YERİ
Amerikanlar gibi İngiliz SSBN'ler de, genel bir nükleer savaşta toplayıcı bir nükleer saldırı için yaratıldı. İlk olarak, amaçları saldıran ülkenin şehirlerini yok etmekti. 50'in sonunda yapılan SSBN'lere duyulan ihtiyacın gerekçesinin gerekçesine bakıldığında, gelecekteki İngiliz SSBN'leri, tehdit altındaki bir dönemde, ani bir nükleer savaş ve 50'teki en büyük şehirlerin% 44'ini, 87'teki% 15'i yok etmeliydi. Amerikalılara göre, Resolution türündeki iki SSBN, nüfusun% 24'ine ve Sovyetler Birliği endüstrisinin% 80'ini tahrip edebiliyordu. Zaman hızla geçti ve SSBN'ler için bir nükleer savaşın planlarında, parti sadece ikna edici değil, aynı zamanda önleyici grevler uygulamak için hazırlandı. XNUMX’lerin planlarında önemli bir yer devlet ve askeri makamların yıkılmasıyla doluydu.
90'lerin ikinci yarısında, İngiltere'nin nükleer tabanlı SSBN'si stratejik (YaBZ'den 100 kt'a çok şarjlı füzeler) ve alt stratejik (bir YaBZ'dan 5 kt ile XTUM CT - tek parçalı roketler) olarak ayrıldı. Denizde veya denize açılmaya hazır tabanda bulunan her bir SSBN, bir büyük kapasiteli füzeye sahip bir çok yüksek güçlü stratejik füze ve bir küçük yetenekli YaBZ'li bir veya iki veya daha fazla Trident-10 alt stratejik füze içeren karışık bir mühimmat seti taşıyabilir.
Trident balistik füzesi, İngiliz denizaltı Vanguard'dan yapılan bir deneme lansmanı sırasında. Fotoğraf www.defenceimagery.mod.uk
Bu zamana göre, substratik nükleer silahlar proaktif ve toplayıcı eylemler için tasarlanmıştı. Büyük çaplı çatışmaları önlemek için gösterici önleyici nükleer saldırılar biçiminde ve kitle imha silahlarının (örneğin, kimyasal veya biyolojik silahlar) kendilerine nükleer silah kullanımı konusunda uyarılmadıklarını belirten cezalar olarak kullanılmasına yanıt olarak kullanılacağı varsayılmıştır. 1999'un İngiliz Denizcilik Doktrini'nin söylediği şey şu: “SSBN'ler İngiltere ve NATO için stratejik ve alt stratejik nükleer caydırıcılık gerçekleştiren Trident füze sistemini taşıyor.” “Caydırıcılıkla stratejik nükleer caydırıcılık, olası herhangi bir saldırganın bulunduğu bölgede önemli nesneleri risk altında tutabilen uzun menzilli nükleer silahların varlığından kaynaklanan saldırganlığın caydırılmasıdır.” Caydırıcılığa maruz kalan substratejik nükleer caydırıcılık, "stratejik nükleer saldırı tehdidinin ikna edici olamayacağı durumlarda caydırıcılıkla nükleer caydırıcılık gerçekleştirmek için stratejik nükleer caydırıcılık için sağlananlardan daha sınırlı nükleer saldırı gerçekleştirme" kabiliyetidir.
Büyük Britanya'nın uzun vadeli alt stratejik nükleer silahlarının yokluğu, yılın FNK 1982 savaşında keskin bir şekilde hissedildi. Atlantik'in orta kısmına yönlendirilen SSBN “Çözünürlüğü” Arjantin'e karşı en az bir Polaris SLBM kullanabilirdi, ancak bu aşırı güç kullanımı olurdu (bir roketteki üç SAR'ın toplam gücü 0,6 Mt idi). Hızlı ve uzun menzilli alt stratejik nükleer silahları kullanabilme yeteneğini elde etmek İngilizlerin ellerini serbest bıraktı. Zaten 1998’te bulunan savunma bakanlığı, Irak’ın öngördüğü biyolojik silahların kullanımına yanıt olarak SSBN’lerin objeleri listesine Irak’ın, Libya’nın ve DPRK tesislerinin, DPYK’da Libya’nın kimyasal silahlarının yaratılmasının ve uzun menzilli balistik füze testlerinin yapılmasının yanı sıra SSB’ler için objeler listesine dahil edilmesinin uygulanabilirliğini ele aldı. Ve 2003’te Irak’la savaştan hemen önce, Savunma Bakanı, ülkesinin “Irak’taki bir operasyon sırasında İngilizlere karşı kitle imha silahları kullanılıyorsa Irak’a karşı nükleer silah kullanmaya hazır olduğunu” ilan etti.
90’lerin ikinci yarısından itibaren, Birleşik Krallık, bildiğimiz gibi, kenti rehin tutan en az nükleer caydırıcılık doktrini ile açıkça bağlı kaldı. Bundan önce, Soğuk Savaş sırasında, İngiliz SSBN'ler, SSCB'ye karşı ABD nükleer savaş planları ile koordine eden hem ulusal hem de blok (örneğin, NATO SSP planı) yürütmek üzere tasarlandı. Yirminci yüzyılda yürürlükte olan, ABD, Fransa ve Büyük Britanya'nın Rusya Federasyonu'na karşı nükleer silah kullanma planlarının yirmi birinci yüzyılda sona erdiğine inanan çok saf bir insan olmalı.
SAYI HAKKINDA TARTIŞMA
İngiltere'de nükleer caydırıcılığın sürekliliğini sağlamak için ne kadar SSBN'ye sahip olmalı ve ne kadar SSBN'ye sahip olmalı? 1959’te İngiliz amiraller, 16 SSBN’lerin hayalini kuruyorlardı, ancak dokuza katılıyorlardı. 1963’te, yalnızca beş SSBN kurma konusunda hükümetten bir karar almayı başardılar. Beş SSBN'nin varlığı, ikisinin denizde sürekli olmasını ve ikisinden birinin başarısız olması durumunda, kalan SSBN'lerin füze fırlatma garantili yeteneğine sahip olmasını sağlamıştır. Ancak zaten 1965’te, hükümet bu kadar çok sayıda SSBN’yi bir lüks buldu ve beşinci denizaltının inşası için siparişi iptal etti. Sonuç olarak, 1,87 SSBN'ler ilk önce sürekli denizdeydi ve genel olarak “Çözünürlük” türündeki 1,46 SSBN'ler (nisan 1969'tan bu yana sürekli devriyeler yapıldı).
Vengard sınıfı bir SSBN üretmeye karar verirken, beş denizaltı ihtiyacı dikkate alınmadı. Bu türden dört SSBN aktarıldı filo 1993, 1995, 1996 ve 1999'da. İlk önce devriye sürekliliğinin sürekliliği, denizde birbirinin yerini alan iki SSBN (16 SLBM'li Vengard ve 12 SLBM'li Zafer) tarafından sağlandı. Aynı durum daha sonra ortaya çıktı ve şimdi gelişti. 2015'in sonunda, Vengeance SSBN revizyondan çıktı ve Vengard SSBN'nin revizyonuna başladı, uzun süre gökyüzüne hazır kalacaklar. Alternatif olarak, Zaferler ve Vigilent devriyesi. Denizaltının 60-98 gün süren her devriyesinden sonra, geçici olarak hazır olduğu birkaç hafta ve bazen aylarca tamir edilir. Acil bir durum nedeniyle devriye gezen SSBN'nin füzeleri fırlatamayacağı ve onarımı nedeniyle yer değiştirmesinin yerini hızla değiştirmek için denize gidemeyebilir. O zaman gözdağıyla sürekli nükleer caydırıcılıktan söz edilmeyecek, ancak beş SSBN'nin dördünden daha iyi olduğu bilinmelidir.
Ancak Başbakan, parlamentocuları SSBN'lere alternatif olarak dönüştürülmüş sivil uçaklarda ve füze uçaklarında Trident füzelerinde biçiminde - madencilik PU'larında kara füzeleri şeklinde ikna ettiğinde, 2006 yılına yüksek fiyatlar, kırılganlık ve tehlike nedeniyle mevcut değil bu alternatifler. Üç yeni SSBN'nin yeterliliği hakkındaki görüşünü dile getirdi. Anlaşmazlığın konusu, 2015'un sonunda “Ulusal Güvenlik Stratejisi ve Stratejik Savunma ve Güvenlik” hükümet incelemesinde yapıldı - dört SSBN'nin inşa edilmesi gerekiyor. Burada, İngilizlerin, “haleflerin” okyanusta herhangi bir navigasyon koşulunda bulunamayacağına inandığına inanan, 50 m'den daha derin derinliklerde yer alan muhtemel uzay tespit tesislerinin muhalifleri tarafından yaratılma olasılığını dikkate almadığı belirtilmelidir. Bir bölüm, sürekli devriyelerin gerçekleştirilmesindeki zorluklardan dolayı ilginçtir. 2010’te Fransa, Birleşik Krallık’a her iki ülkenin SSBN’lerini ortak caydırıcılık kontrolünün bir parçası olarak devriye gezme önerisi ile geri döndü (böylece denizde her zaman sadece bir denizaltı olacaktı - İngilizler veya Fransızlar dönüşümlü olarak). Bu teklifin arkasındaki mantık, onarım ve bakım maliyetlerini düşürmek ve mevcut güç kompozisyonunu mümkün olduğunca korumaktı. Ancak İngilizler böyle bir girişimi reddetti ve ulusal devriyelerin sürekliliğini sağlamak adına hizmet ömürlerini tam olarak uzatmak için SSBN'lerini elden geçirmeye karar verdi.
İŞLETİM GERİLİMİ VE ÇALIŞMA ÖZEL ÖZELLİKLERİ
Stratejik silahlanmaları finanse ederken, sömürü koşullarının doğru bir şekilde belirlenmesi önemlidir, özellikle de bu SSBN'ler gibi pahalı nükleer silah taşıyıcıları ile ilgilidir. Birinci nesil İngiliz SSBN'leri, 57 - 2,3 yıllarında - denizaltı başına yıllık ortalama 22 hızıyla - ortalama bir 27 devriyesi gerçekleştirdi. 2013 baharının başlangıcında, SSBN'ler denizaltı başına yıllık ortalama 1,6 devriyesi işletiyorlardı. Böyle bir hızla, her SSBN, 30 yıllarında 48 ve 35 yıllarında 56 devriyeleri gerçekleştirebildi; bu, önceki nesil denizaltı işletim tecrübesi göz önüne alındığında oldukça başarılı olacaktı. Görünüşe göre, bu temelde, Vangard-tipi SSBN'lerin yılın 2017’inden 2022’e, ardından 2028’in başlangıcına ve ardından “30’in başlangıcına” ertelenmesine başlanması ertelenmiştir. Bu, hükümetin en az 35 yıldır filodaki kalışlarına güveniyor olduğu anlamına geliyor. Yeni SSBN'nin ömrü 30 yıllarında dikkatlice tanımlanmaktadır. Bir dereceye kadar, yeni PWR-3 reaktörünün, çekirdeği şarj etmeden, garantili 25 yıl ve servis ömrünü uzatırken - tüm 30 yıllarında çalışabileceği umuduyla ilişkili.
Amerikalıları taklit ederek, 8500'ta bir yer değiştirmeyle “Çözünürlük” türündeki ilk nesil SSBN'lerinde, neredeyse aynı yer değiştirmeye sahip “Washington” türündeki Amerikan denizaltılarında olduğu kadar çok sayıda PU yerleştirdiler - 16. İkinci nesil bir SSBN'de PU'ların sayısına karar verirken, İngilizler bunu düşünüyordu: sekiz PU çok az, 24 PU'lar biraz fazla, 12 PU'lar tam olarak görünüyor, ancak 16 PU'lar daha iyi, çünkü etkinliğe daha fazla füze yerleştirme esnekliği sağlıyor Sovyetler Birliği'nde füze savunma üzerinde çalışmak. Böylece, ikinci nesil VANgard tipi SSBN'ler, 16 KT'de su altı yer değiştirmesi ile, 16 PU üzerine yerleştirilmiş olsa da, Ohio tipi Amerikan Amerikan ikinci nesil SSBN'leri, 18 KT civarında bir yer değiştirmeyle taşınmıştır. Bilindiği gibi, dört PU bir modüle birleştirilir, bu nedenle bir USGS ve Birleşik Krallık SSBN'sinde 24, 8, 12, 16 veya 20 PU olabilir. “İngiltere'de inşa edilmiş en büyük denizaltılar” olacak üçüncü nesil SSBN'ler (yılın 24 belgesinde belirtildiği gibi), 2014'tan önce “2010'ta” sadece sekiz kişilik aktif rampalara sahip olacak şekilde tasarlanmıştır. PU ”ve 12 yılında -“ Sekizden fazla çalışan füze ”için PU olması (önceden belirtilenlere göre 2010 bin tondan daha fazla su altı deplasmanına sahip olacak yeni Amerikan SSBN'ler, planlanan 2015 yerine 2 fırlatıcılarıyla sınırlı olacak). İngilizlerin mevcut denizaltılardaki rampaların sayısını belirleme konusundaki eski yaklaşımı dikkate alındığında (16 işletim, dört boş, tüm 20 rampaları), yeni SSBN'lerinin 12 rampaları olacağı varsayılabilir (sekiz operasyonel ve dört etkin değil). PU üzerinde İlginçtir, ve başka bir soru. Bildiğimiz kadarıyla, 16’te, Amerikalılar, 12 çapındaki yeni SSBN'ler için fırlatıcıların tasarımını 2010’te önceki standarda geri döndürdü ve şimdi yeni nesil ICBM’leri ve SLBM’leri mevcut “önemli bir yeniden işleme tabi tutulmadan” dağıtmayı hedefliyorlar. Bununla birlikte, yeni bir roket modülünün oluşturulması konusundaki pahalı ortak Amerikan-İngiliz çalışmaları (305'ta İngilizler, başlatıcının büyüklüğü konusunda Amerikalılarla aynı fikirde) devam ediyor. Sorun şu ki, tasarımı 221'tan önce ve sonra mevcut ve muhtemel SLBM'ler için uygun bir ürün varsa, neden bir bahçe ekiyorlar ve yenilerini icat ediyorlar?
64 PU'lu ilk nesil SSBN'lerin dördü için, 133'in savaş eğitimi başlatması için harcandığı 49 SLBM Polaris satın alındı. Dört ikinci nesil SSBN için, 2 füzelerinin alınması için sağlanan Trident 100 SLBM satın alma planı, daha sonra 58'in eğitim ve savaş için SSBN ve SLBM'lerle ve 10 yılı için kullanılmış olan 25 füzelerine bırakıldı . Amerikan ve İngiliz SSBN'lerindeki Amerikan Trident-2013 SLBM'lerinin hizmet ömrünün uzatılmasıyla bağlantılı olarak, ikinci nesil ve üçüncü nesil İngiliz SSBN'lerdeki füzelerin harcaması, savaş eğitimi füzelerinde yapılan füze harcamalarında artış gösteriyor. Bu da savaşa hazır denizaltılar için mühimmatın azalmasına yol açıyor. Eğer 2'lerde denizaltı 40, 90 veya 16 füzesi taşıyorsa, 14 - 12'ten sadece sekiz (sekiz aktif fırlatıcıda) taşır. 2011'lerde, sekiz operasyonel fırlatıcıda sekiz SLBM nominal mühimmatlı üçüncü nesil İngiliz SSBM'leri, 2015 füzelerini operasyonel ve etkin olmayan fırlatıcılara taşıma kabiliyetine sahip olacak. Neyse ki, kişi her zaman böyle bir füzenin küçük bir kesiminin Trident 30 SLBM'sinin fazlasıyla “büyük kardeş” ödünç alabilir.
ÖZEL HESAP ÜZERİNE
Stratejik füze denizaltıları, nükleer silah kullanımı için her zaman yüksek bir hazırlık seviyesinde tutuldu. Soğuk Savaş yıllarında, ilk nesil Amerikan ve İngiliz SSBN'ler, 15 madenlerinde füze fırlatmayı başardılar. denizde bir devriye sırasında sipariş aldıktan ve 25 dk sonra. - tabandaki yüzey konumundayken. Modern SSBN'lerin teknik yetenekleri, denizdeki SSBN'lerden füzelerin fırlatılmasını 30 dk'da tamamlamayı mümkün kılıyor. Siparişi aldıktan sonra. İngilizler, denizde devriye gezmek için sürekli olarak en az bir SSBN'ye sahipken, bir denizaltı devriyesi değiştirildiğinde denizde iki denizaltı vardır - alternatif ve değişken.
Birleşik Krallık'ta, bağımsız nükleer caydırıcılık güçlerinin tamamen ulusal sistemler kullandığını, kontrol, iletişim, navigasyon ve şifreleme yöntemlerini ve araçlarını kullandıklarını, nükleer silah kullanımı için planların koordine edilmesine rağmen, kendi hedefleri veritabanı ve nükleer silah kullanımı için planlarını kullandıklarını açıkça belirtiyorlar. Amerikalı ile). İngilizler, 1994'ten bu yana, füzelerinin hiçbir ülkeye yönelik olmadığını ve denizaltıların füzelerin fırlatılması için düşük hazırlıklı olduklarını yineliyor. Bunun onaylanmasında olduğu gibi, İngiliz, hedeflerin koordinatlarının kıyı merkezi tarafından SSBN'ye radyo tarafından iletildiğini, İngiliz nükleer silahları üzerinde kıyıdan iletilen kilit açma kodunun girilmesini gerektiren, avuçiçi SSBN'nin el yazısıyla yazılmış ve adreslenmiş bir güvenlik cihazı bulunmadığını iddia ediyor. Şahsen komutana, Başbakan’ın bir vasiyetname mektubu, İngiltere’nin bir düşman nükleer saldırısı sonucu varlığını kestiği zaman nasıl davranacağına dair talimatlar verdi. Bununla birlikte, ülkede, yüksek bir hazırlık derecesine hızlı bir geçişe ihtiyaç duyulması durumunda, SSBN'lerde her zaman hangi verilerin bulunması gerektiğini söylemek kabul edilmez.
1998-2015 resmi belgelerinin, denizde devriye gezen nükleer caydırıcı devriyelerin, birkaç gün süren füze fırlatmalarının korkutulmasıyla gözdağı verdikleri, ancak uzun süre yüksek hazırlığı koruyabildikleri konumunu ısrarla yinelemektedir. Trident-2 füzeleri ile Rusya Federasyonu'na yönelik ani bir silahsızlanma grevi hakkındaki bir Amerikan çalışmasını istemeden hatırlıyorum. Ani, SSBN'lerin amaçlanan yıkım hedeflerine maksimum yaklaşımı ve düz bir yörünge (2225 dakikada uçuşta 9,5 km) kullanarak füzelere hedeflere yaklaşma süresini en aza indirerek sağlandı. Ama sonuçta, Amerikan ve İngiliz SSBN'lerinin her zamanki devriye alanlarını terk etmeleri ve Rusya Federasyonu'ndaki nesnelere maksimum yaklaşımla fırlatma hatlarını işgal etmeleri sadece birkaç gün sürüyor. ABD ve NATO'nun Doğu Atlantik ve Avrupa'daki artan askeri faaliyetinin arka planına karşı, stratejik katılım da dahil olmak üzere, şimdi dikkate alınmalıdır. havacılıkAmerikalılar, İngiliz SSBN'lerinin 144'inci operasyonel bağlantısının tabanına ABD SSBN'lerini göstererek girerek Ortak Stratejik Komutanlığın 345. operasyonel bileşiğinin denizaltıları tarafından bu alanlarda devriye sürülmesinin yeniden başlaması hakkında bize bilgi veriyorlar.
Ancak geleceğe dönüş İngiliz nükleer caydırıcılığı caydırıcı. İngilizler, ikinci nesil SSBN'lerin değiştirilmelerini, vaat ettikleri tüm kaynakları sıkmak ve mümkün olduğu kadar pahalı bir yükseltme başlangıcını ertelemek amacıyla erteledi. SSBN'lerin tedarik, inşaat, test ve devreye alma programlarını on yıllarca genişleterek, genel amaçlı kuvvetlerin gelişimini aksatmamak için nükleer kuvvetlere yıllık harcamalar tahsis etmeye çalışıyorlar. Amerika Birleşik Devletleri’nden sonra, ülke içi ve Amerikan deneyimlerini ve gelişmelerini kullanan ülke, yeni SSBN’nin yer değiştirmesini artırıyor, yeni SSBN'deki rampa sayısını azaltıyor, üzerindeki SLBM mühimmat yükünü azaltıyor ve ABD ile neredeyse aynı anda faaliyete geçiyor. Tabii ki, yeni İngiliz SSBN, bilim ve teknolojinin tüm kazanımlarını hareket, kontrol, gizlilik, gözlem ve güvenlik alanlarına dahil edecek ve ardından silahların ve ekipmanların iyileştirilmesi için yeterli alan bırakacaktır. “Minimal yıkıcı gücü” ile “korkutucu derecede asgari derecede ikna edici nükleer caydırıcı güçler”, İngiltere'ye gelecekte güvenliğini sağlamak için en uygun fırsatları sağlıyor.