Tarafından yeni bir çalışma Pew Araştırma Merkezi Geçen hafta “ölmekte olan orta sınıf” ile ilgili olarak çok sayıda manşet tükürdü. Ancak, doğal güçlerin işyerinde pişmanlık duyduğu ancak kaçınılmaz etkilerini izliyorsak “ölüm” kelimesi daha uygun olabilirdi. Değildi. Kasıtlı eylemin meyvelerini - bazen kasıtlı hareketsizliklerin - en yüksek güç seviyelerinde görüyoruz.
Büyük Amerikan ortası, hiçbir zaman yeterince yüksek değildi. Her zaman çok fazla insanı dışladı - bazen utanç verici bir biçimde, sadece ten rengine göre. Ve şimdi, büyümek ve daha kapsayıcı olmak yerine, bunun yerine kayboluyor.
Orta sınıfın ölmekte olduğu doğrudur, ancak doğal sebeplerden değildir. Öldürülüyor. Ne - ve, bu konuda, yavaş ölümünden kim - sorumlu?
Mavi kod
Bu düşüşün ne kadar dramatik olduğunu anlamak önemlidir. Pew çalışması, orta sınıfın büyüklüğünün, ülkenin hemen hemen tüm bölgelerinde 2000 ve 2014 arasında düştüğünü tespit etti. On metropolden dokuzu orta sınıftaki hanelerde düşüş göstermiştir.
İçinde ilgili çalışmaPew ayrıca orta sınıf haneler için medyan gelirin 5 ve 2000 arasında neredeyse yüzde 2014 oranında düştüğünü buldu. Medyan servetleri (varlıklar eksi borç), konut piyasası krizinden ve ardından Büyük Durgunluktan sonra yüzde 28 azaldı.
Indiana ve Michigan gibi savaş alanı seçim devletleri, bu yılın bazı seçmenlerin statüko durumuyla olan memnuniyetsizliğini açıklamaya yardımcı olabilecek bir bulgu olan orta sınıf gelirlerinde en büyük düşüşü gördü.
Bazı hane halklarının yüksek gelir seviyesine düştüğü, hatta bazılarının daha düşük gelir seviyesine düştüğü doğrudur. Ancak bu mutlaka onları oligark yapmaz. Ayrıca, hanehalklarının en üst yüzde 20'inde ve hatta en üst yüzde 1 arasında önemli bir eşitsizlik vardır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Pew'in orta sınıf sınıfı, dört kişilik bir aile için ortalama 2014 $ 'dan düşük 44,083 $' dan 144,250 $ 'a yükseldi. Kazançlarından daha yüksek olan haneler (bölgesel maliyetler için düzeltilmiş) yüksek gelirli kabul edildi.
$ 144,251 çok para gibi geliyor - ve özellikle de 47 milyon Amerikalı yoksulluk içinde yaşıyor. Ancak bu, hane halkı gelirindeki ilk beşe bile girmiyor, bu oran ilk yüzde bir daha az. Bir ev gerekli $ 423,000 1’in ilk 2014’ine yüzde gelir elde etmek için yıllık gelir.
Göründüğünden bile daha kötü.
Orta sınıf eskisi gibi değil. Düşük ve orta gelirli ücretler uzun zamandır durgunlaşmaktadır. Orta ücret saatlik ücret 6 ve 1979 arasında sadece% 2013 artarken, düşük ücretli işçilerin maaşları% 5 oranında düştü, Aynı zamanda, çok yüksek ücretliler% 41 oranında gelir artışı gördü. Dahası, bunun gibi rakamlar, orta sınıf Amerikalıların yaşadığı harcanabilir gelir ve yaşam kalitesindeki uzun vadeli düşüşü büyük ölçüde vurgulamaktadır.
Aslında, bugün aileler aileleri gelir açısından “ortada” olabilir ve yine de yaşamaya devam edemeyecekler. Ekonomi Politikaları Enstitüsü Ülkenin farklı bölgelerinde dört kişilik bir aileyi korumak için gereken para miktarını hesapladı ve bunun yıllık 49,114 ile 106,493 $ arasında olduğunu buldu. Pew'in orta sınıf gelir aralığının en sonundaki $ 44,083, ülkenin hiçbir yerinde yeterli bir gelir değildi.
Maliyetler, kolej eğitimi ve işveren sağlık planları kapsamında cepten maliyetler de dahil olmak üzere orta sınıf aileleri etkileyen birçok dolarlık ürün için çarpıcı biçimde artmıştır. Kurumsal emeklilik planları daha az fayda sağladığından, emeklilik güvenliği ortadan kalktı.
Hanehalkı gelir rakamları, gittikçe artan sayıda ev hacminin bir gelirden iki gelirli ailelere taşınması nedeniyle bozuluyor. 1960’de, 72’in altındaki çocukları olan iki ebeveynli ailenin yüzde 18’u tek kazanan (genellikle baba). Bu rakam 37 ile yüzde 2010'a gerilerken, iki kişilik ailelerin sayısı yüzde 60'e yükseldi. (Tek ebeveynli haneler daha da zorlu mücadele, yoksulluğa düşme riski çok daha fazla.)
Her iki ebeveyn de çalışırken çocuk yetiştirmenin günlük görevleri daha da stresli hale gelir. İki kazanan ailelerin giyim, ulaşım ve çocuk bakımı gibi ürünler için daha yüksek masrafları vardır.
Başka bir deyişle, birçok aile “orta sınıf” dır ve hala geçinmek için yeterli değil. Ve bu rakamlar, birçok ailenin yaşadığı yaşam kalitesindeki düşüşü dikkate almaz. Amerikalılar çalışıyor Batı Avrupa ülkesi vatandaşlarından daha fazla saatonları aileleri, arkadaşları ve kişisel aktivitelerinden uzak tutan bir yük.
Para nereye gitti?
Toplam milli servetimiz, çoğu Amerikalı için durgun olsa da büyümeye devam etti. Para nereye gitti? Kısa cevap: aramızdaki en zengin kişiye.
iktisatçı Emanuel Saez Amerikalıların yüzde yüz üstündeki 1’in, Pew raporunun kapsadığı son yıl olan 1993’ten 2014’e yapılan toplam gelir artışının yarısından fazlasını yakaladığını tespit etti. Dahası, en yüksek 0.01 yüzdesi - bazı 16,500 aileleri - 1929 ve Büyük Buhran’ın çöküşünden bu yana kazandıkları zamankinden daha fazla ulusun gelirini alıyorlardı.
En iyi 0.1 yüzde - sadece 160,000 aileler - sahibi servet kadar ülkenin bir bütün olarak yüzde 90'i veya yaklaşık 145 milyon ailesi. Sadece 536 kişi 2.6 sonunda net bir değer olan 2015 trilyon $ değerinde.
Kurumsal karlar, son aylarda bir hit alsalar da, ücretler gerilerken yine de sağlıklı bir klipte büyüdüler. Bu karlar, CEO maaşları ve işçi maaşları arasındaki uçurumun patlamasına neden olan yüksek maaşların ödenmesinde giderek daha fazla kullanılıyor. (Fortune 500 CEO'ları, 42'teki normal çalışan kadar ortalama 1980 kat daha fazla kazandılar. Bugün kazanıyorlar 373 kat daha fazla.) Kar payları şeklinde kar alma, işçilere ve ticari büyümeye uzun vadeli yatırımların yerini giderek daha fazla almaktadır.
Milyonlarca iş Amerikan işçilerinin, dünyanın diğer bölgelerinde düşük ücretli, sıklıkla kötü muamele görmüş işçilerle Amerikan işçilerinin yerini almasına izin veren ticaret anlaşmalarıyla ABD ekonomisinden çekildiler. Çin / Dünya Ticaret Birliği anlaşması gibi anlaşmalar, bu ülkeye paralarını manipüle etmeye devam ederek oyun alanını düzleştirmeden işlerini gönderdi.
Ücretler ve sosyal haklar düştü çünkü Amerikan sendika üyeliği reddedildi, sendikaları kaldıraçsız çalışan bir zamanlar çalışan insanlar için daha iyi anlaşmalar talep etmek zorunda kaldılar. Bankacılık sektörünün büyümesi yatırımı ekonominin iş üreten kesimlerinden uzaklaştırmıştır. Rampant yoksulluk ve renkli insanlara karşı ekonomik ayrımcılık, doğasında kötülük olmasının yanı sıra, ekonomilerini üretken potansiyellerinden kurtardı.
Arkasında kim var?
“Amerikan orta sınıfını ne öldürüyor” sorusundaki bu ne? Ancak soru hala devam ediyor kim Bunu yapıyor? Bu sorunun cevabı kuralları büken şirket yöneticileri ve kuralları ihlal eden Wall Street bankacıları; kuralları değiştirmek için çalışan lobicileri; lehine değişen siyasetçiler - devlet evlerinde, Kongre salonlarında, yürütme ve yargı dallarında.
Neredeyse tüm Cumhuriyetçiler bu tanıma uyar. Ne yazık ki, birçok Demokrat da öyle. Kural bükme kuralsızlaştırma, gittikçe daha büyük şirket birleşmelerine karşı bir tolerans, bankacılara karşı yasayı zorlama isteksizliği ve şirketler ve varlıklı bireyler için bir çok vergi indirimi kuralı şeklindedir. Sonra, bu korkunç ticaret anlaşmaları, kamu kurumlarının feshedilmesi, altyapımızın ihmali ve işçilerin topluca kendi adına pazarlık etmelerini zorlaştıran yasalar var.
Zaten bir orta sınıfa neye ihtiyacımız var?
Neden orta sınıfı korumayı önemsiyoruz? Her şeyden önce, bu basit bir adalet meselesi. Ulusal servetimiz, demokrasimizle birlikte, az sayıda imtiyazlı kişi tarafından kaçırıldı. Bu yanlış.
Yoksulluğu ortadan kaldırmak istiyoruz, daha fazla insanın içine düşmesine izin vermiyoruz. Ve herkes varlıklı olamaz (popüler medyada hangi illüzyonların tutulduğu önemli değildir). Sağlam bir orta sınıf, yoksulluktan çıkan merdiven.
Orta sınıf Amerikalılar, ekonominin en büyük tüketici grubudur ve bu da onları ekonomik büyümenin motorları yapar.
Orta sınıf aynı zamanda ekonomiyi dengede tutar. Sağlıklı bir orta sınıf geliri olmadan, en üstte birikmeye devam ederek, giderek artan ulusal zenginlik yüzdelerini emen bir tür kara delik yaratıyor. Bu tüketimde giderek artan bir düşüşe, sosyal hizmetlerin kullanımının artmasına ve dengesiz bir ekonomiye yol açmaktadır. Zamanla, sosyal huzursuzluk, aşırılıkçılık ve politik şiddet riskinin katlanarak büyümeye başladığı dengesiz bir topluma da yol açar.
Orta sınıfı kurtarmak
Bu eğilimi tersine çevirmek istiyorsak, soruna birkaç cephede saldırmamız gerekecek. Bunlar arasında: asgari ücretin artırılması; sosyal programların genişletilmesi; altyapımızı yeniden inşa etmek; bu kötü ticaret anlaşmalarının yeniden müzakere edilmesi: sendika büyümesinin desteklenmesi; ve şirketlerin ve varlıklı bireylerin adil paylarını ödemelerini talep etmek (kötü davranış ödülleri bitene kadar).
Ayrıca, kamu girişimlerinin ve komünite kurumlarının rollerini her seviyede arttırmanın yollarını araştırmamız gerekecek.
Orta sınıfı kimin ve kimin öldürdüğünü biliyoruz. Bu güçleri izlerinde durdurma, demokrasimizi geri alma ve her zamankinden daha canlı ve kapsayıcı bir orta sınıf oluşturma zamanı.
Bu makale ilk olarak göründü Future.org
Yazar hakkında
Richard (RJ) Eskow bir yazar, eski bir Wall Street yöneticisi ve bir radyo gazetecisidir. Sağlık sigortası ve ekonomi, iş sağlığı, risk yönetimi, finans ve bilgi teknolojileri konularında deneyime sahiptir. Twitter'da onu takip et: @rjeskow.
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = amerikan rüyası; maxresults = 3}