Gözden geçirmek
“Benim Ol: Bir Frank Bascombe Romanı”
kaydeden Richard Ford
Ecco: 352 sayfa, 30 ABD doları
Sitemizde bağlantısı verilen kitapları satın alırsanız, Haberler aşağıdakilerden bir komisyon kazanabilir: kitapçı.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Richard Ford’un yeni Frank Bascombe romanı “Benim Olun”un sonlarına doğru kahramanı Rapid City, SD’de mola verirken bölgedeki tüm otellerin dolu olduğunu öğrenir. Kasabada eyalet çapında bir lise hitabet yarışması var ve çocuklar “Amerikalılar Neden Demokrasiye İnanıyor?” “Cevabını duymak istediğim güzel bir soru,” diye düşündü.
Kuyu Elbette o yapabilir. 1986 tarihli “Spor Yazarı” ile başlayan beş kitap boyunca Bascombe, Ford’un para, evlilik, ebeveynlik, başarı, başarısızlık, demokrasi ve Amerikan tarzı üzerine gevezelik eden Great American Gasbag’i oldu. Frank, Walker Percy’nin Binx Bolling’inden John Updike’ın Rabbit Angstrom’una ve Philip Roth’un Nathan Zuckerman’ına kadar edebi kurgunun bu tür adamlarla dolup taştığı bir zamanda geldi. Aslında, bir süreliğine, bu tür figürler birçokları için Amerikan edebi kurgusuyla eşanlamlıydı – okuyucular, ulusal deneyimi sentezlemek için orta yaşlı beyaz adamlara ve onların kurgusal alter egolarına güveniyordu.
O zamandan bu yana geçen on yıllarda, sadece orta yaşlı artı beyaz adamların bir şeyler hakkında yazdığı kurgu coşkusu … azaldı. Ford farkında: Şu anda 74 yaşında olan ve 2020’nin siyasi çılgınlığından haber veren Frank de azaldı. Artık emlak işinden yarı emekli olduğuna göre, hayatı ALS ile savaşan uzun süredir sorunlu olan oğlu Paul’e bakmakla sınırlı kalmıştır. “Başarısız bir oğuldan sorumlu olduğunuzda, başka pek bir şey olmuyor,” diyor, olup biten her şey hakkında konuşmak isteyen bir adamın bir parça kırgınlığıyla.
Her Bascombe romanı gibi, bu da bir tatilden önceki günlerde geçiyor ve bu kez Frank, Paul’ü Minnesota’daki Mayo Clinic’ten Mt. Alaylarla ve bağ kuramadığı hobilerle dolu zor bir durum olan Paul’e yabancılaşmıştır. (Paul, İngiliz şov müziği şarkıcısı Anthony Newley’e düşkün, en iyi ihtimalle vasat bir vantrilogdur.) Hallmark tatili, Paul için ve dikiz aynasında bir türe indirgenmiş olan Frank için romantik ilişkilerin olmadığının acımasız bir hatırlatıcısıdır. bir masözle bir çeşit ilişki. Ona bir Sevgililer Günü kartı yazar – her zamanki ücreti olan 200 $ ile.
Ford, Frank’i her zaman biraz acıklı olacak şekilde tasarlamıştır: “Spor Yazarı” ve onun devamı olan 1995’in Pulitzer Ödüllü “Bağımsızlık Günü” ve 2006’nın “The Lay of the Land” filmindeki gerilim, her zaman Frank’in ilan ettiği erdemler arasındaydı. , başarı ve bilgelik ve bir baba veya eş olarak eksiklikleri. O kitapların heyecanı, onun mücadele boyunca nasıl konuşmaya çalıştığına, bazen farkında olmadan bazen de farkında olmadan tanık olmaktı. Bir AR-15 tarafından vurularak dize getirilebilirdi, ilk oğlunun kaybı üzerine yıkıldı – ama o baskı yaptı.
“Benim Ol”daki değişiklik, Frank’in gözlemlerinin daha ısrarlı bir şekilde karamsar olması, çünkü o – ama Ford, gerçekten – gözlemlerinin etrafında bir buhar oluşturmak için mücadele ediyor. (Bu aynı zamanda, Bascombe’un dördüncü kitabı olan 2014’teki “Let Me Be Frank With You”daki birbiriyle bağlantılı hikayelerde de bir sorundu, ancak üzerinde çalışabileceği bir Sonsuza Kadar Savaş ve Sandy Kasırgası vardı.)
Şimdi Frank mutluluğa takıntılı ve ona ulaşıp ulaşamayacağından emin değil. Huysuz oğlundan, Mayo’daki kayıtsız personelden, Rushmore gezisi için ona karavan kiralayan kadından her zaman şaka konusu olduğundan şüpheleniyor. (RV’nin Rüzgarkıran olarak adlandırıldığı söyleniyor, başka bir şaka.) “Üç ev taşınması bir ölümün psişik eşdeğeriyse, bir oğlun ALS teşhisi, her gün arabanızı duvara çarpmakla eşdeğerdir ve sonuç hep aynıdır. diye yakınıyor.
Olay örgüsü açısından “Be Mine”da pek bir şey olmuyor – bu, batıya, Rushmore’a doğru düz bir yolculuk – ve olup bitenler, Frank’in şaşkınlığı ve kararsızlığıyla dolu. Bir alışveriş merkezinde, uyanmış bir kalabalığı hicvetmek için zayıf bir çabayla Sevgililer Günü’nden şikayet eden protestocuları gözlemler (“SEVGİLİLER KADINLARI VE AŞKI ALDATIR”); bir rehine durumuna ve kötü bir kazaya tanık olur; bir kumarhaneyi ziyaret eder; ve gideceği yere varır.
Kayaya yontulmuş başkanlar beklenenden daha küçük ve daha az sevimli (“Bu adayların hiçbiri bugün oy alamayacak – köle tacirleri, kadın düşmanları, homofobikler, savaş çığırtkanları, tarihi kurnazlar, hepsi ev parasıyla oynuyor”) Şubat 2020 dolaylarında Bascombe’s America daha belirsizdir ve Frank bu konuda daha az emindir. “Güvenli tarafta olmak için” hem Biden hem de Trump çıkartmaları olan bir karavan görüyor.
Bu tembellik Frank’in sorunu olduğu kadar romanın da sorunu. “Benim Ol”, ilk iki Bascombe romanının ileriye dönük hamlesinden yoksun – her ikisi de klasik, ancak gazlı. Ve bu daha da sinir bozucu çünkü kitap boyunca Frank’in birinci sınıf bir gözlemci statüsünün tamamen, hoş bir şekilde bozulmamış olduğu anlar var. Kitap, pejmürde Amerikan günlük yaşamının mükemmel gözlemleriyle süslenmiş: bir hastane bekleme odası (“agresif olmayan paneller, zevkli, neredeyse iyi plein hava duvar sanatı”), bir kumarhane (“bir üst katta yükseltilmiş bir TV bankası”) doldurulmuş bir wolverine, doldurulmuş bir tavşan için doldurulmuş bir çakalla dövüşüyor”); Donald Trump (“yumrulu uzuvlar, çıkıntılı çene, aynı anda her yöne bakma, onay arama ama yeterli bulmama”); hayatın kendisi (“bir keki eşeleyen karıncalar”).
İlk Bascombe romanları, bunun gibi dizelerle dolup taşıyordu; şimdi onlar için nispeten açlar. 70’li yaşlarında bir erkeğin boşanma ve kayıp yüzünden moralinin yerinde olması beklenmemeli elbette. Ancak kurmacanın bu yere basılmış olma hissine canlı bir rehber olmasını beklemek mantıksız değil. Frank dener. Ford dener. Ama çoğunlukla Frank, kaçınılmaz kaderine doğru ilerleyerek çorak kırlık arazide düz bir çizgide ilerliyor.
Athitakis, Phoenix’te bir yazardır ve the “Yeni Ortabatı”nın yazarı.