1963'tü, okulun son yılında 15 yaşındaydım ve ailemi okul kampına gitmeme izin vermeleri için yalvardım. Okulumu Sidney'de yaptım ve merkez tren istasyonuna giden bir trene binip daha sonra kampımızın yapıldığı Narrabeen'e giden otobüse binmek zorunda kaldım.
Kırmızı rattlerdeydik - Sydney'de ve 1920'lerden yaklaşık 90'lı yıllara kadar çevreleyen tek katlı bir çelik vagonu. Onlar bu isimde verildi çünkü onlar parlak kırmızı renktiler ve camları pistlerde dolaşırken kendi karelerinde çınlıyordu. Ben de seyahat ettiğimizde kapıların açık olduğunu hatırlıyorum. Gerçekten havalı olsaydın, kapıda durup manzaranın uçup gitmesini izlerdin. Yenilmez olan gençler, trenden düşme ihtimaline asla çok fazla önem vermediler. Birisinin Peter Styvents sigara paketini ürettiğini hatırlıyorum. Kabul edilmek istendiğinde, birini yaktım ve derin bir nefes aldım. Trende bir adam dağınık olduğunu ve trenden düşmek üzere olduğunu gördü, bu yüzden beni durdurmak için gömlek tarafından yakaladı.
Kampa vardık ve şok oldum. Akan su yoktu, tuvalet yoktu ve sadece küçük bir şömine vardı. Tuvaletleri temizlemek için bir kadro vardı, her seferinde iki kız vardı, ama nedenini anlayamadım - oradaki bir ahşap tahta ile yerde bir delik vardı. Bir havuzdan su toplamak ve kurbağa yavrularını çıkardıktan sonra kaynatmak zorunda kaldık. İlk çalılık yürüyüşümüzde grup, hayvanların çantamızdan geçip yiyeceklerimizi yediği ve yok ettiğini bulmak için geri geldi. Öğretmen endişelenmememiz gerektiğini ve en son çocukların çoğunun bıraktığı bir ağaçta bir kafes olması gerektiğini söyledi. İçine biraz yiyecek koyarlardı ve yüksek sesler çıkarırlardı. Onu bulduk ama kapıyı açtığımızda kurtçuklar sürünüyordu. Öğretmen bize sadece onları tozlandırabileceğimizi söylediğinde dehşete kapılmıştım.
Bizi bir sopa bulmamızı emretti ve bir damper yapacağımızı söyledi. Soggy, gluggy karışıklıktı. Zor yemek, ama kesinlikle kurtçuklar içeren her şeyden daha iyi. Bir deniz feneri görebiliyorduk ve gece geldiğimizde ve bizim odamızda ışını her defasında parlıyordu biz de bir kız çığlık atacaktı, ama bu güne kadar neden hiçbir fikrim yok.
Arkadaşım yoğunlaştırılmış bir süt tüpü saklamış ve hiç kimse bakmadığı zaman çok yemek yemişti. Diş ağrısı geçirdiğini unutarak başladı ve tüm bu dram benim için bir astım krizi geçirdi. O günlerde inhaler yoktu, bu yüzden öğretmenim Friar'ın Balsam'ını bir sürahiye koydu ve nefes alıp vermem için yardım ettiğim kaynar su ekledi.
Kamp iki korkunç gün sürdü ve otobüs çocuklarla birlikte çektiğimizde çok sevindik. Hatta otobüse binmeye başlama fırsatını bulmaya çalışıyorduk. Okuldan ayrılırken başka bir kampa hiç gitmedim, yine de arada sırada ciggie vardı ... Trenin açık kapısının yanında sigara içmedim.