Vefatından yıllar önce "Milletim beni nereye isterse oraya defnedebilir" demişti Ulu Önder Atatürk. O'nun ebedi istirahatgahı için kurucusu olduğu Türkiye Cumhuriyeti'nin kalbinde Anıtkabir inşa edildi.
Takvim yaprakları 10 Kasım 1938'i, saatler 9'u 5 geçeyi gösteriyordu. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu, Milli Mücadele'nin önderi Mustafa Kemal Atatürk henüz 57 yaşındayken hayata gözlerini yumdu.
21 Kasım'da Ankara'da devlet töreni yapıldı. Yabancı devletlerin temsilcileri de oradaydı. Törenden sonra 15 yıl kalacağı Etnografya Müzesi’ndeki geçici kabre konuldu Atatürk'ün naaşı.
Ata'sını kaybetmenin derin hüznü içindeydi Türk milleti. O'nun için anıt mezar yapma fikri herkesin ortak isteğiydi. Anıtkabir, Atatürk'ü her yönüyle temsil etmeliydi. Bunun için uluslararası bir yarışma düzenlendi. Yarışmaya 47 proje başvurdu.
Türk mimarlar Ordinaryüs Prof. Emin Halid Onat ile Prof. Ahmet Orhan Arda'nın projesinde karar kılındı. Anıtkabir'in inşaatı 9 Ekim 1944'te görkemli bir temel atma töreni ile başladı.
Aslanlı Yol'un anlamı
Aslanlı Yol'un taşları aralıklarla dizildi. Yolda yürüyenler bu nedenle yere bakarak ilerlemek zorunda kalıyor. Bu da Atatürk'ün huzuruna yaklaşan kişinin başını eğik tutmasını sağlıyor.
9 yılda tamamlandı
Tam 9 yılda tamamlandı Anıtkabir. 10 Kasım 1953'te, vefatının 15'inci yılında Atatürk'ün naaşı Etnografya Müzesi’nden alındı. Büyük bir kortej ile ebedi istirahatgahına uğurlandı. O gün, on binlerce gözü yaşlı insan Ulu Önder'in son yolculuğu için Ankara sokaklarındaydı.
Atatürk, her daim milletiyle birlikte olmalıydı. Bunun için Türkiye'nin 81 ili, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Azerbaycan'dan topraklar getirildi. Vazoların içerisinde mezarının etrafına yerleştirildi.
Anıtkabir, 1953'ten bu yana sadece Türkiye'den değil dünyanın dört bir yanından yerli ve yabancı milyonlarca kişiyi ağırlıyor.