Sonuncusu, Maya Hintlileri takvim döngüsünün tamamlanması uyarınca Aralık 2012-th'de gerçekleşecek olan sayısız başarısızlık "kıyamet günü", insanlıktaki numerolojiye olan inancı baltaladı. Ancak, ne tarih Belli kanunlara göre gelişen az ya da çok tanınmış bir gerçek var. Bazı teorileri geliştirmeye çalışarak belli bir takvim için özelleştirebilirsiniz. Özelleştiremezsiniz, ancak belirli bir yılda neler olduğunu yüz, iki yüz yıl veya daha uzun bir süre önce değerlendirebilirsiniz. Ve bu yılın durumunda, 14, en azından Avrupa için, ilgili sonuçları almak.
1914, Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcıdır, bundan sonra haritada İngilizlerin dışında başlayan tek bir imparatorluk yoktu. 1814, Napolyon Bonapart'ın sonunun başlangıcıdır (Waterloo savaşı zaten bir yılda 1815 olsa da). Bu arada, bu yıl İngiliz iniş kuvvetinin Beyaz Saray'ı ve Capitol'i yakıp fırtınaya maruz bırakmasıyla Washington oldu. 1714 - İspanyol Arda Savaşının ve aynı zamanda Gangut Muharebesi'nin sona ermesi - Rusların Rus askeri ihtişamı gününü kutladığı tarihte, tarihte Rusların ilk deniz zaferidir. 1614, Romanovlar döneminin başlangıcı olan Trouble Time'dan sonraki ilk yıl. Ve diğerleri ve diğerleri.
"Değişim zamanı" bir yüzyılda bir olur
Yukarıdakilerin tümü doğrudan ya da dolaylı olarak, Kırım'ın bir kez daha Moskova'nın altına girdiği mevcut Rus-Ukrayna “reçelinin” başlangıcıyla mı ilgili? Evet, genel olarak hayır. Bununla birlikte, okuyucu her yüz yılda bir, aynı anda ülkemizin ve komşularının yakın ve uzak bir sonraki “değişim zamanına” düştüğünü anlayabilir. Antik çağlardan Çinlilerin korkmasını tavsiye ettiği kişi. Bir şeyler biter, bir şeyler başlar. Ancak bu değişikliklerin bir sonucu olarak, dünya değişiyor - bir sonraki krize kadar.
Tarihin akışını durdurmaya veya yavaşlatmaya çalışmak, ekspres treni yavaşlatmak, önünde raylara çıkmak kadar faydalıdır. Her ne kadar reddetmeyi ifade etse de, öfkeyi ve ne olduğunu tam olarak kınamalarını dile getirmesine rağmen - bu durumda, Kırım'ın Rusya'ya dönüşü - hiç kimse emretmedi. Herhangi bir tür yaptırımı uygulamanın yanı sıra - en azından bir bütün olarak ülkeye, en azından bireysel görevliler, politikacılar ve işadamlarına. Özgür irade, cenneti kurtardı.
Sorun, Kırım'ın yapısındaki varlığının bugünkü Ukrayna'nın - ekonomik, politik ve başka türlü - bozunma ve parçalanma sürecini çözememesidir. Gözlerinde, en kısa sürede bir iç savaşa dönüşebilecek olan iç kargaşaya maruz kalmış, başarısız bir duruma dönüyor. Ve Ukrayna'da bir iç savaşın ne olduğu, en azından modern tarihin derslerini unutamayanlar için iyi bilinmektedir. Sonunda, yüz yıl geçmedi.
Ukrayna yirminci yüzyılın başlarında herkese karşı savaşın bölgesi haline geldiğinde, bugün olabilir. Ülkesinde Yugoslav senaryosu maalesef hariç tutulmadı. Rus İmparatorluğu'nun ortadan kaybolduktan sonra, Ukrayna'daki iktidar Hetman Skoropadsky dışında biriydi. En örgütlü olanı Nestor Makhno'nun kuvvetleri olan sayısız çeteden ve asi ordundan Almanlara ve İtilaflara kadar. Her ne kadar önemsiz sayıda Petliura'ya tabi olsa da, Petliuristlerden yerel öz savunma kuvvetlerine tabi tutuldular. Beyazdan kırmızıya. Milyonlarca kurban vardı.
Ukrayna'nın Bandera'daki Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaki görünümü, Shukhevych ve başkanlık eden Üçüncü Reich'in asistanları, onlarca, yüz binlerce kişi SS'ye, Wehrmacht'a, polise, ateş ekiplerine ve toplama kamplarının ve gettoların korunmasına katıldı. . Moskova'dan SSCB'nin 1941 - 1945'te savaştığı kişilerin doğrudan mirasçılarının Ukrayna'da ivme kazandığı ve iktidar için çaba sarf ettiği açıktır. Avrupa başkentlerinde ve Washington'da olmasına rağmen, açıkça buna dikkat etmek niyetinde değiller. Nedenini anlamak kolaydır.
Bu makalenin kapsamı dışında bırakalım, Rusya'nın Orta Doğu'dan Orta Asya'ya kadar mümkün olan her yöne karşı karşıya gelmesinin sebepleri ve planları ve şu anki ABD yönetimi tarafından ülkemizin iç zayıflaması uğruna yapılan her şey. Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Arjantin, Uruguay ve diğer ülkelerdeki multi milyon Ukraynalı diasporadaki varlığa dikkat edin. Ve unutmayın ki Kuzey İrlanda’daki İngiltere’ye (ABD’nin en yakın müttefiki en yakın müttefiki) yönelik terörizm, on yıllardır Boston’daki İrlandalılar tarafından finanse edilmişti. Bu Kennedy klanının temsilcilerinin senatör veya bakan olmasını engellemedi. Ve ayrıca başkanlık görevini de üstlen.
Şu anda anavatanlarının dışında yaşayan milyonlarca Ukraynalı, Rusya ile yüzleşmelerinde Doğru Sektöre, Özgürlüke, UDAR'a ve diğer herhangi bir siyasi partiye ya da aşırılık yanlısı gruba sempati duymakta ve yardım edecektir. Rusya İmparatorluğu, SSCB veya mevcut Rusya Federasyonu ile yapılmasına bakılmaksızın, bu mücadeledeki herkese nasıl yardım ettiklerini. Batı başkentlerinde, en azından seçim potansiyellerine dayanarak dinlenen etkileyici bir lobiye sahipler. Ya da basitçe söylemek gerekirse, oy sayısından.
Aynı şekilde, Ukraynalı olmayan nüfusun milliyetçilerinin ve komşusu olarak Rusya ile barış içinde bir arada yaşamaya hazır olan Ukraynalıların bastırılması fikrini kesinlikle sempati duyuyor ve uygulamaya yardımcı olacaklar. Ukrayna milliyetçiliğinin pratik uygulamasının ilk döneminde, Khmelnitsky zamanından beri kurulan yerel gelenekler çerçevesinde Yahudileri ve Polonyalıları başarılı bir şekilde yok ederek ve toplu olarak keserek gerçekleştirildi.
Bu arada, AB ülkeleri hakkında konuşursak, daha yakın bir zamanda, uzun zamandır Ukrayna’da yaşayan vatandaşlara pasaportlarını dağıtan Macaristan ve Romanya’ya, politikada aşırı duygulara yatkın olmayan Çek Cumhuriyeti’ne eklenmiştir. Kuvvetler gidince, yerel Polonyalıların kalıntıları Polonya'ya taşındı. Ve İsrail’de, fazla sıkıntı duymadan, durum orada ağırlaşırsa, kaçınılmaz olan, Ukrayna’nın Yahudi nüfusunun toplu göçüne hazırlanıyorlar. Neyse ki, Yahudi Ajansı Gürcistan, Tacikistan ve Kırgızistan'daki iç savaşlar ve ayaklanmalar sırasında edinilen ilgili deneyime sahiptir.
Brüksel’in şu anki Kiev makamlarına yönelik politikasının Washington’un stratejisine uygun olması nedeniyle, ancak Avrupa’nın Ukrayna’nın komşusu olan Avrupa’nın liderliğinin zımbırtı eylemlerinin tam tersi olduğuna dikkat çekiyoruz. Bu da, Rusya’nın mevcut durumu göz önünde bulundurarak komşu ülke ile ilgili olarak gerekli gördüğü her türlü eylemi haklı kılıyor. Çünkü Rus makamları G8’taki eski ortaklarının yorumunda teorik uluslararası hukuku savunmak zorunda kalmayacaklar, fakat devam eden varlıkları için kendi hayati çıkarlarını savunmak zorunda kalacaklar.
Bununla birlikte, Arseny Yatsenyuk’un, Kanada Başbakanı ile yaptığı görüşmelerde ifade ettiği G8’deki Rusya Federasyonu’nun Ukrayna’yla değiştirilmesi önerisi, Moskova’nın yakın zamanda “dünya hükümeti” rolünü üstlendiği bu yapıdan ayrılmasını büyük ölçüde kolaylaştırıyor. Gerçek hayatta Western Club, iddia ettiği veya iddia etmeye hazır olduğuna bakılmaksızın Rusya olmadan hiçbir dünya problemini çözemez. Ama onları çözmek için, bileşiminde yıkılmış, yozlaşmış, parçalanan bir Ukrayna olması bile komik değil.
Mutsuz bir Ukrayna'nın yalnızca demokrasinin iyileştirici gücü sayesinde aniden, şu anki durumundan aniden döneceğine inanan iyimserler, müreffeh olmasalardı, o zaman en azından bugün olduğu kadar hızlı olmayan, çökmekte olan bir devlet, siyasetçiler ve siyaset bilimciler tarafından söylenen bu şarkının haklarını abartıyorlar. sistemi. Bilindiği üzere, modern Ukrayna'nın büyük bir bölümünü içeren Polonya, Avrupa arka planındaki eşsiz demokrasisi ve onu tamamladı. Ve çok uzun zaman önce değil.
Uzun ve zor bir şekilde koordine edilmiş kararları tamamen "izin vermemek" şeklinde gerçekleşen kişisel hırsları tamamen öldüren Sonsuz Polonya Seimas, Polonya devletinin bir asırdan daha uzun bir süredir ortadan kalktığı, üç kesimi dışında, kendi kesiminin dışında hiçbir şeye yol açmaz. yapamadı. Ve bu ülkelerdeki merkezi güç zayıf olduğu için savaşan mogullar güçlüydü ve yerel poplistler, popülistler sayısız ve ilgiliydiler. Bu, günümüzde Ukrayna'da sahip olduğumuz her şeye, politik teknolojilerde, bir gaz borusunda ve modern bir dış ortamda yapılan değişikliklerle oldukça benzer.
Sovyet döneminde, faşist Almanya tarafındaki Ukraynalılar ve diğer "kardeş kardeş Sovyet halkları" temsilcileri ve işgal altındaki Avrupa ülkelerinin savaşçılara katılımı konusu, SSCB'de proleter enternasyonalizmin gelişmesini engellediği için pratik olarak tabu idi. Yakın zamana kadar bu tutum, Rusya'dan gelen gönüllülerin Rusya Kuzey Kafkasya'daki terörist savaşa ve Güney Osetya'da Saakashvili'nin serbest bıraktığı “Ağustos savaşı” na katılmaya yönelikti. Dahası, bu katılım ardışık Ukrayna hükümetlerinin doğrudan desteğiyle (ya da açıkça göz ardı ederek).
Aynısı, Ukrayna makamlarının (ve ilgili bölüm başkanlarının başkanlık ettiği ilgili güvenlik gruplarının), Ukrayna silahlarının uluslararası karaborsaya silah ve askeri teçhizat (IWT) için tedarik edilmesinde ve Kırım da dahil olmak üzere bir bölgenin bir bölgeye dönüştürülmesinde rol oynamaktadır. İslamcı cihada katılan ve eski SSCB cumhuriyetlerinin toprakları üzerindeki militanların sürekli varlığı. Kırım Tatarları arasında, Ukraynalı Hizb ut Tahrir'in (Rusça konuşma da dahil olmak üzere siteleri İnternet'teki) konumlarının güçlü olduğu genç nesiller arasında bu, büyük ölçüde Türk MİT (Milli İstihbarat Teskilatı - Ulusal İstihbarat Teşkilatı, Türk özel servisi tarafından kontrol edildi) ).
Sonuç olarak, mevcut krizin gelişmesi sırasında, Rusya çeşitli senaryolarla karşılaşabilir. En muhtemel olmayan: Ukrayna, aşırılık yanlısı baskılayan, Rusya Federasyonu ile ilişkiler kuran ve onları Moskova pahasına değil Avrupa ile inşa eden, yozlaşmış ve profesyonel olmayan yetenekli bir insan devleti yaratır. Bundan sonra, Ukrayna'yı bir ülke olarak yeniden inşa eder, devlet kurumlarını ve ekonomiyi güçlendirir ve daha önce tüm Ukrayna hükümetleri gibi mülk ve toptan hırsızlığın yeniden dağıtımına girmez.
Bu senaryonun yalnızca Ukrayna, Almanya veya ABD gibi yüksek derecede serbestlik derecesine sahip bir federasyona dönüştürülmesi de dahil olmak üzere Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın önerilerine dayanarak, Batı, Rusya ve Ukrayna makamlarının ortak koordine çalışmaları ile uygulama şansı bulunmaktadır. Bu seçenek için bir şans var mı? Hayır. Önümüzde yeni bir soğuk savaş olduğu ve aynı zamanda, bazı uzmanlara göre, Amerikan ve Avrupa liderlerinin açıkça aradığı ilk Dünya Ekonomik Savaşının açıkça ortaya çıkacağına ve yalnızca Rusya'ya zarar vereceğine inandığı açık. Kimse Birinci Dünya Savaşı'nı istemedi. Nasıl biteceğini biliyorlardı ...
Yukarıda açıklanan kaosun Ukrayna'da ortaya çıkması daha olasıdır. Bunun sonucu, kaçınılmaz olarak Ukrayna NPP'lerinde daha yüksek bir tehlike rejimi, “serbest piyasa” da çok sayıda modern IWT sisteminin ortaya çıkması ve Ukrayna'dan Rusya'ya kayda değer sayıda mültecinin akması olacaktır. Bu durum, en azından Ukrayna'nın güney doğusunda, Transdinyester'e kadar olan durum üzerindeki Rus kontrol sorununu gündeme getirecektir. Batı topluluğunun, BM'nin ve diğer üçüncü taraf oyuncuların böyle bir gelişmeye tepkisi gösterici ve gösterici olacaktır, ancak NATO ile olan askeri çatışma hiçbir şekilde görülmedi.
Kiev'de bir veya diğer radikallerin iktidara gelmesi daha da olası. Tighnibok, Yarosh ya da bugün bilinmeyen birinin başının başına gelip gelmeyeceği artık önemli değil. Ancak, Bandera'nın ve onun taraftarlarının kaderinin neo-Naziler tarafından tekrarlanabileceği eylemlerine yeterli tepki vermemek, Ukrayna'nın başındaki bazı yerel Führer ile dördüncü Reich'e dönüşmesi anlamına geliyor. Bu durumda, eski kardeşlik cumhuriyetinin Rusya’nın ölümcül düşmanına dönüşmesi, sınırlanması ve aynı zamanda ağır sanayi ve askeri-sanayi kompleksi açısından yeterli ekonomik potansiyele sahip olması bir teknoloji meselesidir.
Ukrayna medyasının propagandası Rusya karşıtı histerisinin sonuçlarına bakılırsa, Ukrayna halkının zombileri Üçüncü Reich'deki Almanlardan daha fazla zaman almayacak. Televizyon ve interneti hesaba katarak - daha az. Ve o zaman yaklaşmakta olan savaş bir süre sonra ortaya çıkıyor, ancak Ukrayna'da iktidaya acele eden insanlar, yalnızca Kırım'ın dönüşüyle ilgili olarak ve Rusya ile ilgili olarak, kampanya vaatlerini yerine getirmek zorunda kalacaklar. Bir ülkenin başında aniden ılımlı realistlere dönüşeceklerini umarak Hitler ile yapılan anlaşmalara güvenmek kadar zekice. Bununla birlikte, Fransa ve Birleşik Krallık Münih'teki zamanında yaptılar.
Gerçekten kritik bir senaryo, Ukrayna ve muhtemelen uzun bir süre önce vaat ettiği Gürcistan’ın, Kuzey Atlantik İttifak’ın askeri bir altyapısının topraklarında konuşlandırılması ve bu tür bir gelişme ile yaratılabileceği NATO’ya girişi. Moskova için böyle bir seçenek, ABD için Karayipler krizi sırasında Küba'da Sovyet füzelerinin ortaya çıkmasıyla aynı düzenin tehdidi. Bunun “Rusya'yı yerine koyma” arzusundan başka gerçek bir nedeni yoktur. Bununla birlikte, NATO ülkelerinde, başta ABD olmak üzere, iç politik durumun nasıl geliştiğine bağlı olarak, modern dünyada dış politika büyük ölçüde iç politikanın bir yansıması olduğundan, bu tür bir kriz senaryosu mümkündür.
Sorun, Batı’daki Rusya’ya gelince, o kadar çok fobinin olmadığı ve çok eski zamanlardan beri, yerli diplomatların hiçbir argümanının, Ukrayna’nın konumunu belirleyen makul tavizlerin, projelerin uzlaşmasının ve “dünya topluluğuna” yönelik diğer adımların Batı başkentlerinde algılanmaması ve uluslararası örgütler tarafından kontrol edilmeyeceklerdir. Bu, işin boşuna olduğu anlamına gelmez. Sonunda, diplomatların kendi işleri, politikacıların kendileri, ordunun ve istihbaratın kendileri var. Ancak, Maidan'ı organize etmek için bir sonraki adayın Moskova olduğunu bilerek, Ukrayna'nın neye dönüştüğünü gözlemlemek için, karşılık gelen bir tepki olmadan Rusya için tuhaf olurdu.
İdeolojik savaş iptal edilmedi
Rusya'nın Ukrayna ile ilgili eylemlerinin yasallığı veya uygunsuzluğunu tartışmak anlamsızdır. NATO’nun ve Batı koalisyonlarının Yugoslavya’daki, Orta Doğu’daki operasyonlarıyla karşılaştırıldığında, ulusal liderlikten beklenebilecek her şey, Batılı bloğun bir çok üst düzey ordusunun özel konuşmalarda tanıdığı Gopnik grubu örneğini izleyen çalışkan bir öğrenci davranışıdır. Dünya medyasında saldırgan ve saldırgan Rusya olmasına rağmen, Ukrayna'daki gerçek durumdan bağımsız olarak kalacaktır.
Yabancı basına dikkat etmemelisiniz: hiç kimse ideolojik ve bilgi savaşını iptal etmedi. Düşman propagandaya karşı direnmek gerekir, ancak durumun gerektirdiği düzeyde bunu yapabilme kabiliyeti, liderlik güvencesine rağmen mevcut ulusal yayın sisteminde mevcut değildir. Ancak, esas olarak İngiliz ve Amerikan siyasi liderliği açıklamalarında ortaya çıkan Batı siyasi kurumunun histerisinin ardında, Rusya ile ilgili olanı anlamak gerekir. Ukrayna'nın kendisi için çok uzak bir ilişkisi var.
Batı toplumunun, ABD ve AB'nin kendilerinin kışkırttığı Rusya-Ukrayna kriziyle ilgili olarak bu kadar yetersiz bir tepki vermesine neden olan sorunlar, Batı dünyasının kademeli olarak zayıflamasına yatmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere, artık tartışmasız dünya hakimi. Avrupa’daki ayrılıkçılık, AB’nin yeniden biçimlenmesine yol açabilir. Kırım referandumu örneği, Veneto, İskoçya, Katalonya, Bask Bölgesi ve Flandre’nin bağımsızlığına destek verenlere ilham veriyor.
Ayrıca, NATO’nun Irak, Afganistan, Libya, Mısır, Suriye ve “Arap Baharı” nın diğer ülkelerindeki siyasi ve askeri başarısızlıkları açık. Ne Orta Doğu liderleri, ne terörist gruplar ne de Afrika ve Yakın ve Orta Doğu’daki kabile birlikleri artık başarılı manipülasyonlara tabi değil. Buradaki Rusya, SSCB'den farklı olarak, BM Güvenlik Konseyi’nde Çin ile ittifakta rol oynayan önemli ancak münhasıran politik bir rol oynamaktadır. Ancak, 1991'tan sonra ortaya çıkan tek kutuplu dünya, özellikle Suriye'deki iç savaşın gidişatını gösteren açıkça başarısız oluyor.
Ayrıca, Batı AB'ye ve Amerika Birleşik Devletleri'ne yasadışı göç etme sorununu çözemez. İsrail’in, Körfez'deki monarşiler tarafından lobide tutulan, gönüllü olarak varoluşsal kararları dayatma girişimlerine karşı direnci artıyor. İran'a karşı yaptırım politikası başarısız oldu. Suudi Arabistan, Türkiye ve Katar’ın Batı’nın müttefiklerine göre daha muhtemel olduğu iddiası Washington ve Brüksel’in konumunu güçlendirmiyor. Su baskınları arasındaki ilişkinin artık Amerika Birleşik Devletleri'nin konumuna değil, yalnızca Suudi Arabistan, Bahreyn ve Birleşik Arap Emirlikleri'nin Katar'dan gelen büyükelçilerinin hatırlattığı gibi, kendi iç çatışmalarına bağlı olması ilişkiler ve güvenlik dünyadaki durumu kontrol eder.
SSCB'den nükleer ve uzay teknolojilerini miras alan modern Rusya'nın benzersiz bir özelliği, karşılık gelen sonuçları olmadan askeri çatışma çerçevesinde yok etmenin imkansızlığıdır. Ülkemiz şu ana kadar ABD de dahil olmak üzere herhangi bir rakibi yok edebilir. Soğuk Savaş'ın kalbinde yatan ve tekrar alakalı hale geldiği anlaşılan askeri gücünün korkusuydu. Rusya Federasyonu’nun Ukrayna krizinin koşullarında batınınkine zıt bir pozisyon alması, ABD’nin ve AB’nin modern dünyanın liderleri olarak konumlandırılması için tehlikeli değildir. Geleneksel olarak, önceki yirmi yılda, Rusya'nın BM'deki özel konumu basitçe göz ardı edildi. Tehlikeli bir örnek.
Rusya Federasyonu'nun ulusal çıkarları korumaya yönelik eylemler gerçekleştirebilmesi ve buna cevap olarak başarısız olması ve mümkün olması halinde, bilgi gürültüsü ve bireysel insanlara karşı garip görünen yaptırımlardan başka hiçbir şeye karşı çıkamayacağı, Rusya’nın batılı ortaklarını şok edemeyeceği gerçeği. Açıkçası, Ukrayna'daki eylemlerinin mantığı kasıtlı bir stratejiye değil, duygulara dayanıyordu. Ve bu çok daha tehlikelidir ve duruma daha fazla dikkat edilmesi gerekir.