Zaman geçtikçe birleşirdik, bedenlerimiz dayanamaz, tekilleşirdi eninde sonunda. Ellerim, ellerinin arasında, birkaç parmağından biri olurdu.
Sonra tırnaklarının arasına sıkışırdım mutlaka.
Genceciktik.
Birbirimize bakar, doyamazdık.
Saç ve sakallarının arasına sinerdim hep ben. Oyalanırdım sen uyurken. Sen uyurdun yastığın üzerinde mütemadiyen. Oradan benim avuçlarıma akar, parmaklarımdan başlayarak bedenimin katmanlarına karışırdın. O günlerin hepsinde bembeyaz olurduk seninle.
Gözlerimin üzerinde biriken kirpiklerimin bazıları, burnunun ucuna dökülürdü .
Genceciktim.
Sen uyuyorken alt dudağını gözlerdim. Uykun sırasında kıpırdayan çeneni, çekiştirdiğim ellerini.
Gözlerimi kocaman, gözlerimi kocaman, kocaman açıp seni bekler, uykunun içine hapsolmuş uyanık seslerini dinlerdim.
Henüz çok gençtim, henüz kimseyi tanımıyor, iyi olmaya dair inanılmaz bir umut taşıyordum.
Genceciktim.
Saçlarımın uzunluğu arasına sığıyordu birkaç saatimiz, sonrası hep sessizlik.
Günün, gecenin rengi değişirdi; kapıyı aralardım isteksizce. Önce kilidi çevirerek. Sonra sen çıkardın, bir iki adım pat pat.
Muhakkak ama muhakkak arkanı dönüp bakardın.