Üçüncü Bölüm için burayı tıklayın
Ben Revival Centres International'ın bir üyesiyken internet, her yerde varlığıyla bizi henüz süslememişti. Eski günlerde, eve taşındıktan ve telefon numaranızı değiştirdikten sonra, eski tanıdıklarla bağlantınızı koparmak kolaydı, bu yüzden okuldan atıldıktan sonra Kilise halkıyla neredeyse hiç temasım olmadı. Ayrıca benden uzak durduğumdan, yaşlıların kesin izni olmadan benimle konuşmak verboten olurdu.
Beni hafızamdan çıkarmış olsalar da çıkarmasalar da, genç bir benlik üzerinde bu kadar etkili olan insanları asla unutmadım. Zihnin gözünde Tomas, Jutta, Christian ve Krystal, Steve, Katya ve diğerleri hala dua ediyor, oruç tutuyor ve şarkı söylüyorlardı, bir zamanlar bildiğim gibi hafızamda sonsuza kadar donmuştu.
Oh, ne kadar yanılmışım.
Sharon beni Cumbernauld'daki toplantıya ilk götürdüğünde, o ve ben Glasgow, Queen's Square'de bir yatak odasında birlikte yaşıyorduk. Kirasını paylaşmam için beni sahte bir kırılganlıkla ikna etmişti ve bir şekilde kendimi onunla birlikte özenle düzenlenmiş mobilyalarla iki alana ayırdığımız büyük bir odada gömülmüş buldum. Üst katta ortak bir banyo, yerleşik bir mutfak ve tavsiye edecek çok az şey vardı. Binanın diğer kiracıları tuhaftan tuhaflığa kadar değişiyorlardı, ama belki de aynı şeyi düşünüyorlardı. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, ikimizin de düşük maaşlı işleri olduğu ve çok sayıda pub taraması yaptığımız göz önüne alındığında, sürekli olarak nakit sıkıntısı çekiyorduk. Geriye dönüp baktığımda, eminim Sharon, kirayı ödemekte zorlandığımızın bilinmesine izin verirsek, Kilise'den birinin bize bir yatak teklif edeceğini biliyordu. Ve böylece geçmeye geldi.
Tomas ve Jutta Wassman, kızları Emily ile Kirkintilloch'da dik bir tepede yaşadılar. Campsie Glens'in arka pencerelerinden manzaraya sahip, iki katlı, üç yatak odalı, soğuk bir ev. Ve Kilise bizi kurtarmak için baskın yaptıktan birkaç ay sonra, Sharon ve ben onların çatısının altında bir oda paylaştık. Ev hiçbir zaman düzgün bir şekilde çözülmüş gibi görünmüyordu, uzaktaki dağları sonsuza dek süren soğuk akıntılarda açık ve kırılgan hissediyordu. Jutta, pişirdikten sonra ısının mutfağa yayılmasına izin vermek için fırını açık bırakmayı, havadaki soğuğu kaldırmak için boşuna bir girişimde bulunmayı öğretti.
Tomas ve Jutta, kaba, teutonik tarzlarında yeterince naziktiler, ama Kilise'ye sürekli maruz kaldıklarında çarpıtılmışlardı. Hepimiz olduğu gibi. Birkaç yıl boyunca pek çok ebeveyn kısıtlamasından özgürce dolaşmama izin verildi, bu yüzden en azından ilk başta sınırlar belirlemekten zevk aldım. O evde pek mutluluk yoktu. Genellikle biraz asık suratlıydılar ve ara sıra Almanca olarak tartışılıyorlardı. En azından tartıştıklarını sanıyorum, ama Almanca dilindeki her şey kulaklarıma, hatta ich liebe dich bile biraz tartışmalı geliyordu. Ve küçük Emily'ye karşı çok katıydılar.
Geriye dönüp baktığımızda, Şaron hiç şüphesiz başından beri daha iyi bir teklif bulmak için entrikalar yürüttü. Bir veya iki aydan fazla kalmayı planladığını sanmıyorum. Ne de olsa bir dolandırıcı kadın onu gördüğünde bir dolandırıcılık anlar.
Bu günü bize ver
Tithing kutsaldır , bu yüzden beni temin ettiler. Ayrıldığımda yaklaşık 8 aydır üyeydim ve henüz benden ondalık almamışlardı , ancak tartışma altındaydı ve yakında geleceği açıklanmıştı. Sezar'a falan ver. Kirky'ye taşındıktan sonra Tomas ve Jutta ile birlikte yaşamak için ücretli bir iş bulmam birkaç haftamı almıştı, bu da işleri geciktirmişti. Sanırım genellikle koyunları 6 aylıkken uçurmaya başladılar. Yani Kilise benden asla para kazanmadı, ancak artık Papaz Scott'ın mali durumunun azizden daha az olduğunun farkındayım. Kitapların soran tüm üyelere açık olduğu ve bunun bir şey ifade ettiğine inandığım saflığımla söylendiğini hatırlıyorum. Tithe, eğer hafızanın işine yararsa, bir üyenin kazancının yüzde onuydu, ancak bana daha çok katkıda bulunabilecek olanların anlamlı bir şekilde söylendiği söyleniyordu.
Ama Tomas ve Jutta benden sadece makul bir miktar para aldılar, onlara haftalık olarak verdiğim şey telefonumun, elektriğimin ve yiyeceğimin oldukça örtüsünü kaplıyordu.
Kilise, kilolarını başka şekillerde aldı. Özellikle utangaç olmamakla birlikte, işten sonra ve hafta sonları sık sık yaptığımız gibi, Buchanan Caddesi'nde bir aşağı bir yukarı broşürler dağıtmayı umursamadım. Ve şarkı söylemeyi, ibadetin her zaman en sevdiğim bölümünü ve Kilise'nin kendi reklamını yapmasının bir yolunu sevdim. Bazen kendimizi Sauchiehall Caddesi gibi kalabalık Glasgow caddelerinde, iyi temiz havada, gitar çalan erkeklerin, tefli kızların bir kısmının ve hepimizin ilahiler olarak adlandırılan koroların çaldığı iyi temiz havaya çıkarıyoruz.
Benim için gerçekten eğlenceli zamanlardı. Almanya'da bir kilise toplantısına gidip şarkı söylemem için beni eğitiyorlardı. Zaman zaman yoldan geçenler bu kadar melodik olduğumuz için bizi durdurur ve iltifat ederdi. Tanrı'ya ve yaşama olan coşkulu sevgimizle savaşan taze yüzlü gençler, Kilise için büyük elçiler yaptık.
Christian gitar çaldı (Hıristiyan adında bir Hıristiyan, pek çok üyemiz gibi o da Alman'dı), bazen Tomas da ve sık sık melodileri, adı şimdi benden kaçan başka bir kızla yönetiyordum.
Ayrıca düzenli olarak çalışan arılara katılmamız emredildi. Güneşli bir cumartesi Glasgow'da "erkek çocukları" dairesini temizleme talimatı verilen büyük bir gruptan biri olduğumu hatırlıyorum. Hepimiz pencere yıkadık, halıları fırçaladık ve daire parlayana kadar durmadık. Çalışan birkaç arıya katıldım ve her yaptığımda, kadınların daha sonra erkekleri beklemek zorunda kalması beklentisi de dahil olmak üzere Witness'ta ahır yetiştirmeyi düşündüm.
Sizi Tanrı ile meşgul ettiler, böylece dünyada kaçmanıza yol açabilecek herhangi bir şey yapmakla meşgul olmayacaksınız.
Ama biz yüzeyde pembe yanaklı, sağlıklı çabalar içindeyken, kötü bir şekilde ortaya çıkan garip davranışlar vardı.
Christian, bahsettiğim gibi, başka bir Alman'dı. Biraz kıdemli olsa da, yaşlı olup olmadığı bana hiçbir zaman gerçekten belirtilmedi. Christian'ı daha çok sevdim, benden yaklaşık on yaş büyüktü, çekiciydi, abartısız bir flörttü ve oldukça sevimliydi. Ve ilk 3-4 hafta evli olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu.
Karısından bahsetmedi, belirsiz bir şekilde bile ve hiçbir toplantımızda yoktu. Aslında kimse ondan bahsetmedi. Sanki hiç var olmamış gibiydi. Christian'la tanıştıktan yaklaşık dört hafta sonra bir gün, toplantılarımızdaki çapkın açılışlarını dört gözle beklerken, bana karısı olarak tanıttığı bir kadınla çıktı. Şaşırmıştım ama elbette kabul ettim. Daha fazla soru sormalıydım ama bu kesinlikle teşvik edilmedi. İyi ve kararlı bir şekilde arkadaş canlısıydı. Yokluğundan kimse bahsetmedi. Kesinlikle tuhaftı. Daha sonra, bazı ihlallerden dolayı cezalandırıldığına ve herhangi biriyle buluşmaktan veya konuşmaktan geçici olarak yasaklandığına dair bir söylenti duydum. Bir zamanlar Kilise'de olduğunuz gibi, bunlar sizin her şeyinizdi, çalışma haftanız ve Pazar dinlenmenizdi. Korkunç derecede yalnız kalmış olmalı.
Dahası, kurnazca ve gizlice ve daha açık bir şekilde benim üzerimde korku, övgü ve utanç kombinasyonu ile çalıştılar. Her zaman biraz isteksiz hissetmeye başladım, yeterince iyi değil. Bu devam ettikçe, onları bir şekilde memnun etmek için umutsuzluğa kapıldım. İstismarcıları kontrol etmek, onları gerçekten tuzağa düşürmek istiyorlarsa, hedeflerinin kendi değerlerinden sıyrılması gerekir.
Kilisede asla geç yatmadık. Boş eller falan. Pazar günleri de dahil olmak üzere her gün sabah 6 civarında ortaya çıkardınız, bu şimdi beni çocuk yetiştirdikten sonra aşamalı değil, ama o sırada doğal gece baykuşuma işkence gibi geliyordu. Sabahları küçük bir güneş ışığı topu olmadığım için sonsuza dek azarlandığımı hissettim, ama ilk iş olarak beni kadranıma bir gülümseme koymaya asla zorlayamadılar. Her sabahın ilk yarım saatinde, yarı kapalı bir bıçak gibi kayıtsız ve sessizce sendeliyordum. Neredeyse yardım edemiyordum ve beni taciz etmek anlamsız ve zalimceydi.
Kişiliğinizin ve yaşamınızın her parçası, mükemmellik versiyonuna uyacak şekilde biçimlendirilecekti. Bu yüzden sessiz olmasına ve tamamen zararsız bir karakter özelliği olarak uyanmak için biraz zaman ayırmasına rağmen, sürekli bir çekişme kemiği haline geldi ve bana sadece sabah insanı olmadığım için bir tür günah işlediğimi hissettirdi.
Ayrıca güldüğüm için düzenli olarak azarlandım. Her zaman eğlenirken yüksek sesle ve neşeyle gülen biri oldum, gençken çocuklarım için sürekli bir utanç kaynağı ve babamdan gelen mutlu bir miras. Neredeyse gençken yaptığım kadar sık gülmüyorum, hayatın bunu senden alıkoymanın bir yolu var. Ama o zamanlar kolayca neşeye kapılmıştım.
Güldüğümde nerede olduğumu unutuyorum ve şu anda tamamen neşeliyim, kimin izlediğine veya dinlediğine aldırış etmeden. Bu, uysal ve yumuşak başlı olduğumdan başka bir şeyken kaşlarını çatarak beni susturmaya çalışan Kilise'yi memnun etmedi. Bana İsa Güldü diyen hiçbir ayet olmadığı talimatı verildi, ama İsa Ağladı diye bir tane vardı. Kendimi Mesih'e vermek ciddi bir işti ve "çocukça şeyleri ortadan kaldırmam gerekiyordu". Buchanan Caddesi boyunca broşür hazırlarken mizah konusundaki girişimlerim sert bir uyarı ile karşılandı. Görünüşe göre insanlara Tanrı'dan Bir Görevde olduğumuzu söylemek pek uygun değilmiş.
Küçük, önemsiz birçok konu yüzünden ben de azarlandım. Bir keresinde, Jutta ile pasta pişirirken, çok fazla çikolata sosu kullandığım için beni azarladı ve kendim evlendiğimde nasıl daha tutumlu olmam gerektiğine dair korkunç uyarılar verdi. Öfkeli cevabım, evliyken çikolatalı sosu karşılayamazsam, bir kek pişirmeyeceğimdi. Kısaca onu susturduğum birkaç zamandan biriydi. Bana gerçekten yardım etmeye çalışıyordu sanırım. Sonuçta, Kilise'deki kadınlar için beklentilerin ne kadar aşırı olduğunu biliyordu.
Bir çocukla bu kadar çok konuşursam da uyarılırdım ve sadece yaşlı bir hediye varsa veya belirli bir sebep varsa erkeklerle konuşmamı beklerdim. Bir grupta genel olarak iyiydi, ancak kesinlikle hiçbir zaman geçerli bir amacı yoktu. Papaz Scott'ın evine yaptığı bir gezi sırasında bir kez, yeni bir acemi arkamda oturmuş ve omuzlarımı ovuşturmuştu. Bana dokunmasını istemememe ve ondan durmasını istememe rağmen bunun uygunsuzluğu hakkında ders aldım. Demek istediğim, belli ki, sadece varolmak ve onun önünde oturmak benim hatam olmalıydı. Bunun anlamı, benimle konuştuğunda onunla konuşarak onu yönlendirmiş olmamdı. Yani bundan daha fazlası yok.
Sonra yeni bir acemiyle ve birkaç kişiyle sinemaya çıktığımız gece geldi. Tomas refakatçimiz olarak bize katıldı. Gece ilerledikçe daha sessiz ve sessizleşti ve eve döndükten sonra Sharon ve beni çok gülmekten, şakalar yapmaktan ve ciddi ve sakinleşmekten ibaret olan uygunsuz tavrımız yüzünden patlattı. Görünüşe göre yeterince Tanrısal değildik. Şüphesiz, bugüne kadar katıldığım en sakin ve asi olmayan geceydi, sadece zararsız bir film izleyen neşeli bir grup genç insan.
Sharon'ın tepkisi, Tomas'a odamıza geçip yürümesini söylemekti ve geçmişe bakıldığında Shazza için iyi oldu. Ama ateşin yanında otururken tereddüt ettim. Belki de bir şeyleri kaçırdığımı düşündüğüm ölçüde derimin altına sürünmüşlerdi. Bu yüzden Tomas'la konuştum ve öfkesini anlamaya çalıştım. Sharon daha sonra birkaç haftadır benim haberim olmadan planladığı yakında ayrılışını duyurdu. Bu, şimdiye kadar varlığından kimsenin haberi olmayan erkek arkadaşını arayıp sığınak istemek için onun işaretiydi.
Böylece beni pençelerinde bırakarak fırladı. Tom aceleyle arabaya giderken yolunu kesmeye çalıştı, kıyamet ve felaketle ilgili belirsizlikler önerdi. Uzun yıllar kendisinden büyük gibi görünen ve direksiyon başında ayık olmaya yakın bile olmayan "erkek arkadaşı" her şeyi komik bulmuş gibiydi. Sharon neşeli bir el sallayıp beni arama sözüyle ayrıldı. Wassman'da bir gece ağlama, feryat ve diş gıcırdatma başladı.
Sharon'ın kusuru, tüm gözlerin artık kesinlikle benim üzerimde olduğu anlamına geliyordu. Beni kiliseyle tanıştırması yüzünden lekelendim. Yürüyüşüm artık kutsal sayılmıyordu.
Sanki zaten inceleme altında değilmişim gibi, şimdi daha da meşgul ve olası erkek ilgisinden çok uzak tutulmuştum. Tommy, en başından beri, bana karşı kararlı bir şekilde cinsellikten uzaktı, evli bir adam olduğu ve yasak olduğu için bu benim için iyiydi. Bir sebepten dolayı evde yalnız bırakılsak, odayı terk eder ve kendini başka bir şeyle meşgul ederdi. Yatak odasından benimle yatak odasından çıkarken tuvalete giderken karşılaşırsa, alçakgönüllülüğümü kırmamak için tamamen arkasını dönerdi. Garip de olsa eğlenceli buldum.
Ama uzun süre erkek arkadaşsız olmaktan rahatsız oldum. Kilise'den önce birçok genç kadın gibiydim, flört ediyor, parti yapıyor ve temelde çocuk çılgınlığı yapıyordum. Ve reddedilmek, erkek arkadaşlığın en ufak bir ipucu bile üzerimde aşınmaya başlamıştı.
Bu yüzden Martin sahneye çıktığında, uzun kirpiklerini ve geniş omuzlarını kesinlikle büyüleyici buldum. Ve Tomas ve Jutta kafamda neler olduğunu bilselerdi, onu asla içeri davet etmezlerdi.
Beşinci Bölüm için bizi izlemeye devam edin.
Telif hakkı Alison Tennent 2021. İskoç doğumlu, yetiştirilen ve soylu, 2002'den beri vatandaşlık töreniyle Avustralya. Bunu Medium dışında herhangi bir yerde okuyorsanız, bu çalışma intihal edilmiş olabilir.
Yaşadığım yerdeki kaldırımlar, düşmüş askerler gibi yan yatmış, çöpçüleri bekleyen Noel ağaçlarının kalıntılarıyla dolu. Aralık ayının uzun gecelerinde parıldayan ışıltılı altın ve çok renkli ışıklar gitti.
Sevgili Okur, Bu yazıda Kuzey Amerika'nın dışına çıkarak Avrupa ve Asya'daki ilk dizel lokomotiflere ve vagonlara bakıyoruz. Keşfedeceğimiz konular, şalterler, bölgesel trafik için dizel vagonlar, yüksek hız….
"En sıcak aşk, en soğuk sona sahiptir." — Yunan filozofu Sokrates “Aşk, iki bedende yaşayan tek bir ruhtan oluşur.
Modern veri bulutunun içinde ve sırada ne var? Veri adası sorunları ve ilk 8 trend Prelude Data Cloud uçsuz bucaksız bir alemdir.
Açık kaynaklı yazılım paketlerinde (log4j olarak) tespit edilen istismarlar, endüstriyi uygulamalardaki güvenlik açıklarını ve zayıflıkları izlemek, tespit etmek, önlemek ve onarmak için bir çözüm bulmaya yöneltti. Bu ihtiyaç, tüm yazılım geliştirme yaşam döngüsü ile ilgilidir ve hem kendi geliştirdiği hem de üçüncü taraf yazılım bileşenlerini içerir.
Teknoloji dünyasında, işletmeler sürekli olarak siber suçluların şeytani faaliyetlerinin tuzağına düşme riski altındadır. Endişe verici derecede sık hale gelen böyle bir taktik, kimlik bilgilerini doldurmaktır.