Augusta gibi, yerliler kadar sıcak, bazen en iyisi ümit edebiliyor. Cuma günü, ünlü güney misafirperverliği, acımasız olan pim yerleşimlerine kadar uzanmadı. Rüzgarlı ve rüzgarlı havalarda olduğu gibi, oyuncuların çoğu, birçok kuş ve kartal yapmak için çok fazla endişelenmek için 18 delikten kurtulmaya çalışırken çok meşguldü. Üstelik buralarda çok rahat olan Jordan Spieth’e bile uygulanmakta, bu da kursun swales ve tumps’ları ona en sevdiği eski kanepenin olukları ve topakları kadar aşinadır.Spieth, ilk turdan sonra altı, sahadan iki tanesi de açıktı, 2016’da da aynı öncü oldu. O yıl Pazar günü öğleden sonra Amen Corner’a kadar devam etti. Bu sefer onun lideri, 1. yeşilde ortadan kayboldu. Spieth, açılış sürücüsünü vahşi sağa, kalabalığın arkasından öteye kalınca dilimledi. Bir zamanlar galeriden “geri, geri, geri, geri dönüş yolu” nu temizlemesini istemişti, o hala yeşile doğru bir çizgiye sahip olduğunu fark etti. “Şuna bak, aslında net bir atışım var.” Ve öyle yaptı, sadece bir iniş pistte ve sarkan ağaçların altında sıkıydı.Spieth’in caddesi Michael Greller ikna olmadı: “Atışların gerçekten şanslı olduğunu söylemeliyim.” Ancak Spieth fikrini ortaya atmıştı. “Sadece onu düşük tuttuğum sürece.” Gitmedi, ancak fairway’in kenarında yaklaşık 90 metre utangaç kaldı. Sonra ütüyü içeriye sokar ve çift bogey ile başlamak için iki metrelik bir putt kaçırdı. Ve 2’de daha iyi olmadı, soldan sağa sola koştu, dağınık bir saniye koştu, sonra bir kuş için 5 ft’lik bir putt ve 4’lü bir parşayı kaçırdı ve iki deliğe üç atış yaptı. Güne başlar başlamazsa, bu soğuk kahve ve yanmış tost oldu.Şimdi Spieth ile 2015 yılında tele-teli yollarken burada kazanan oyuncu arasındaki fark, onun atlayıcısından biraz daha emin olmasıdır. Phoenix ve Tampa Körfezi’ndeki turnuvalarda kaçırmayı kaçırmasının nedenlerinden biri olan bu sezon, PGA turnesinde 185. sırada yer aldı. Geçtiğimiz Aralık ayında kötü bir glandüler ateşe indirdi ve bu da sezon hazırlıklarını attı. Geçen hafta Houston’da dokunuşunu geri aldığını sanıyordu ama Perşembe gecesi Augusta’da bir yerlerde tekrar kaybolmuş gibi görünüyor.Spieth, geldikleri kadar zor, ve kendini günün geri kalanında taşlama işinin kirli işine koydular. Daha sonra “Bu golf sahasında çok fazla yumruk atmıştım” dedi. Böylece onları nasıl giyeceğini biliyor. Sonraki dört deliği, eşit bir şekilde bir kuşun burnuyla bile, parselde geldi. Ama sonra, sol ön sığınağında aşağıya doğru ilerleyen aşırı hırslı bir yaklaşımın karmaşasından sonra 7’de başka bir atış yaptı. Çok sert bir şekilde püskürtüldü – “C’mon,” diye bağırdı, topunun nereye getirildiğini görünce ağladı – ve geri dönecek iki put daha aldı.Şu ana kadar Spieth’in atıcısı çok soğuktu ve parmaklarını soymakta zorlanıyor olmalıydı. 8’inci beşde bir kertenkele bir kuşu kaçırdı, sonra 9’unda bir yukarı-aşağı gibi hissettiğini söyleyen bir alçakta iki kat atmaktan kurtuldu. Dörtte 40’lık ön cepheyi kaplamıştı.Masters’da sahip olduğu en kötü şey, 75’in üçün üzerine çıktı. Bu yüzden, eğer onunla eşleşecekse yapacak bir işi vardı. Sahadan aşağı kaymak yerine, tırnaklarını 11 ve 13’te ağaçlara vurarak vursa bile, tırnakları boyunca Amen Corner’a asılmıştı.13. yüzyılın geri yarısı aslında Spieth’in mitinginin başlangıcıydı. Orada bir atış yaptı, parlak bir dört demir attı. Sonra 15’inci beşinci, zafer olsun, başka bir kuş için 13ft’den iyi bir putt yaptı. Yani, aniden, tekrar Rory McIlroy’la birlikte üçüncü oldu. Spieth, ilk iki delikten sonra, teetering, neredeyse devrilmenin ardından, eşiğine gelmiş gibiydi. Ama şimdi onun dengesini tekrar bulmuştu. 18 yaşındayken, günün en iyi atışını bile gerçekleştirdi, 140 metrelik bir yarışma perdesinin sağdan aşağıya doğru ilerlemesi, delikten 9 ft. Putt’ı kaçırdı, bu yüzden günde ikiyi bitirdi, dört tanesi turnuva için. O hafta boyunca yaptığı en kötüsü olduğunu umuyor.