Gatling makineli tüfek modu. 1862 Fotoğraf Wikimedia Commons
XIX yüzyılın ortasında. bazı ülkeler küçük silahların ateş gücünü artırmanın yollarını arıyordu оружия... Çeşitli özelliklere sahip çeşitli sistemler oluşturuldu ve hizmete girdi, ancak bu gelişmelerin çoğu sonradan tarih... O zamanın en başarılı icadı, Richard Jordan Gatling tarafından tasarlanan çok namlulu bir makineli tüfek olarak kabul edilebilir. Çeşitli değişiklikler ve yenilikler içeren şeması hala yaygın olarak kullanılmaktadır.
Buluşa giden yol
R.J. Gatling (1818-1903), gençliğinden teknolojiye ilgi duydu ve düzenli olarak yeni fikirler önerdi. Örneğin, otuzlu yılların sonlarında, kundağı motorlu bir gemi için bir pervane için patent başvurusunda bulundu - ancak birkaç ay önce böyle bir buluşun zaten tescil edildiği ortaya çıktı. Daha sonra Gatling, farklı amaçlar için birkaç tarım makinesi yarattı. İlk başta ilçeye dağıldılar ve daha sonra diğer eyaletlerde sömürülmeye başladılar.
Kırklı yıllarda, ciddi bir hastalıktan sonra, mucit tıpla ilgilenmeye başladı. 1850'de Ohio Tıp Koleji'nden mezun oldu, ancak yeni bir meslekte çalışmaya başlamadı, çeşitli amaçlar için yeni mekanizmalar ve cihazlar geliştirmeye ve tanıtmaya devam etti. Yıllar içinde, Dr. R. Gatling çeşitli icatlar için bir dizi patent aldı, ancak 1862'de alınan yalnızca bir tanesi ona ün kazandırdı.
İlk patentten silah düzeni
İç Savaş'ın başlangıcında, R. Gatling Indianapolis'te (Indiana) yaşıyordu. Şehir hızla Kuzey'de önemli bir lojistik merkez haline geldi. İçinden gerekli mallar geçti, yaralı ve sakat askerler cepheden döndü. Dr. Gatling'in daha sonra hatırladığı gibi, yeni bir silahın ortaya çıkmasına neden olan buydu.
O zamanlar, tipik bir savaş iki hattın çatışmasıydı ve ardından göğüs göğüse çatışmaya dönüşüyordu. Bunun ana nedenleri, mevcut ordu tüfekleri ve tüfeklerinin sınırlı performansıydı. Birçok atıcının gerekli ateş yoğunluğunu yaratması gerekiyordu ve her biri yaralanma veya ölüm riski altındaydı.
R. Gatling, tek bir silah örneğinin ateş oranındaki artışın ateş gücünü artıracağını ve sonuç olarak tüfek alt biriminin gerekli boyutunu azaltacağını düşündü. Aynı zamanda, risk altındaki askerlerin sayısı da azalacak - ve yaralı veya ölenlerin. Ordunun büyüklüğündeki paralel bir azalma, yürüyüşte veya kamplarda hastalıklardan kaynaklanan kayıpları azaltmayı mümkün kıldı.
Makineli tüfek modu. 1865 - patentten şema
Bilinen çözümler
Ateş gücünü artırmak için en basit seçenek Rönesans'tan beri bilinmektedir. O zamanlar çok namlulu atış ve topçu sistemleri yaygınlaştı, voleybolda veya sırayla ateş edebildi. XIX yüzyılın ortasında. bu konsept, bir blok varil ve çok sayıda odacıklı ortak bir makatla mitrailleusların ortaya çıkmasına neden oldu. Böyle bir silah, yeniden doldurmak için elverişsizdi, ancak salvo ateşi sağladı.
Ayrıca bu dönemde, dönen bir namlu bloğuna sahip tabancalar yaygınlaştı. Ateşleme sırasında, ünite uzunlamasına eksen etrafında döndü ve dönüşümlü olarak varilleri ortak tetiğe getirdi. Bu tasarım aynı zamanda tek namlulu sistemlere göre yangın oranını artırmayı da mümkün kılmıştır.
Muhtemelen, R. Gatling bu sistemlere aşinaydı ve kendi projesini geliştirirken onların özelliklerini hesaba kattı. Bazı bileşenleri veya fikirleri ödünç alabilirdi, ancak bunları kendi önerileriyle tamamladı. Atanmış tüm mühendislik problemlerinin çözümünü sağlayan ve etkili bir silah yaratmayı mümkün kılan, yazarının yenilikleriydi.
Üniter bir kartuş için bir makineli tüfek şeması
Orijinal dizayn
R. Gatling, fikri birkaç varilden oluşan dönen bir blokla geliştirdi. Her namluyu kendi cıvata grubu ve basit bir tetik mekanizması ile donatmayı önerdi. Aslında, yeni silahın önemli bir bileşeni, altı namlu cıvata sisteminin bir araya getirilmesiydi. Böyle bir montaj ortak bir kasaya yerleştirildi ve dönebilirdi. Basit bir kılavuz sistemi yardımıyla, bir daire içinde geçen her namlu, sırayla bir kartuş aldı, gönderdi, bir atış yaptı ve manşonu fırlattı.
Mühimmat ikmal sistemi sıfırdan tasarlandı. Gatling üstü açık bir kutu dergisi kullandı. Yanan bir kağıt manşondaki üniter kartuşlar, kendi ağırlıkları altında içinden geçmek ve kasa içinde üst pozisyonda bulunan cıvata grubuna gitmek zorunda kaldı.
Önerilen şemada otomasyon yoktu ve harici bir sürücüye ihtiyaç vardı. Bu kapasitede, atıcı tarafından döndürülen bir kulp kullanılmıştır. Kuvvet, bir açısal dişli şanzıman aracılığıyla varil bloğuna iletildi. Ateş hızı, sapın dönme hızına bağlıydı.
Broadwell mağazası
Bu silah tasarımının birçok önemli avantajı vardı. Her şeyden önce, tek atışlık silahlar ve tüfekler için tipik olan atışlar arasında kesinti olmadan patlamalar halinde ateş etme yeteneği sağladı. Aynı zamanda, iyi koordine edilmiş hesaplama çalışması, mağazayı donatma süresini ve kuyruklar arasındaki aralıkları azaltmayı mümkün kıldı. Zaten ilk örnekler 200 dev / dak'lık bir ateş oranına sahipti. - bütün bir tüfek ünitesi olarak. Siyah barutun kullanılması nedeniyle, namlu deliği hızla karbon birikintileriyle kaplandı, ancak birkaç varilin varlığı, temizlemeden önce atış sayısını artırmayı mümkün kıldı.
Silahın hesaplama için herhangi bir özel gereksinimi yoktu. Atıcılar mağazaya kartuşlar yüklemeli, doğrudan ateşle ateş açmalı ve kolu döndürmelidir. Bu işlemlerin hiçbiri karmaşık bir hazırlık gerektirmedi ve deneyimsiz bir hesaplama bile silahlarının teknik avantajlarından tam olarak yararlanabiliyordu.
İyileştirme yoluyla
Yeni sistemin ilk deneysel makineli tüfeği, 1861'de zanaat koşullarında bir araya getirildi. Ertesi yıl, Gatling Gun Company kuruldu ve aynı yılın Kasım ayında, R. Gatling, icadı için US 36836 patentini aldı - "Döner bataryalı tabancalarda iyileştirme". Bu zamana kadar, orduya gösteri yapmak için küçük bir ürün grubu toplamayı başardılar, ancak kısa süre sonra ateşle imha edildi.
Amerikan Ordusu makineli tüfek bataryası, 1877. Yellowstone National Park Collection tarafından çekilen fotoğraf
1863'ten beri R. Gatling silahlarını orduya teklif etti, ancak birkaç yıl boyunca bu konuda başarılı olamadı. Komutanlar böyle bir silaha ihtiyaç duyulduğundan şüphe ettiler ve ayrıca yüksek maliyetini eleştirdiler. Ayrıca, Dr. Gatling'in gizlice Konfederasyona sempati duyduğuna dair şüpheler vardı. İç Savaş'ın sonuna kadar orduya sadece bir makineli tüfek eklendi.
R. Gatling aynı zamanda mevcut tasarımı iyileştirmek için çalıştı. Makineli tüfeğin geliştirilmiş bir versiyonu 1865'te patentlendi. Dakikada 350 mermiye kadar ateş edebilir - temel üründen çok daha fazla. Kısa bir süre sonra, ABD Ordusu önce büyük miktarda makineli tüfek satın aldı ve kısa süre sonra bunları kabul etti.
1871'de, geliştirilmiş bir mühimmat tedarik sistemine sahip güncellenmiş bir makineli tüfek ortaya çıktı. Metal manşonlu tek bir kartuş için tasarlandı ve iki dergiye sahipti: ateşleme sırasında birini kullanarak ikinciyi donatmak mümkündü. Varil bloğunu döndürürken, kullanılmış kartuşlar hazneden çıkarıldı ve kendi ağırlıkları altında silahtan düştü.
Makineli tüfek modu. Bir davul dergisiyle 1893. Fotoğraf Wikimedia Commons
Aynı dönemde L.U. Broadwell. 20 tur için 20 dergi bloğu şeklinde yapıldı - bir silindire monte edildi ve dikey bir eksen etrafında dönebiliyorlardı. Bir dergi tüketen atıcı, tüm bloğu çevirmek ve ateş etmeye devam etmek zorunda kaldı. Makineli tüfeğin kalibresine bağlı olarak, Broadwell'in dergisi 400 mermi tutabilirdi. Daha sonra, kartuşların yatay olarak yerleştirilmesiyle değiştirilebilir bir tambur dergisi oluşturuldu.
Başlangıçta, Gatling makineli tüfek tekerlekli bir araba üzerine inşa edildi. Gelecekte, böyle bir makinenin, taşınabilir ürünlerin vb. Yeni versiyonları üretime girdi. Eyerlere monte etmek için özel makineler Büyük Britanya'nın emriyle üretildi - silahın bu versiyonuna Deve Tabancası ("Deve makineli tüfek") adı verildi.
En önemli yenilik 1893'te ortaya çıktı. Bu kez R. Gatling manuel sürücüyü çıkardı ve bir elektrik motoruyla değiştirdi. Topçu üzerindeki yük önemli ölçüde azaltıldı ve bu da savaş kullanımını basitleştirdi. Ancak o zamanın elektrik sistemleri mükemmel değildi ve bir batarya ile çalışmak ayrı bir sorun haline gelebilirdi.
Bakım ve iade
XX yüzyılın başında. Gatling makineli tüfekler yaygınlaştı ve tüm kıtalarda birçok ordu tarafından aktif olarak kullanıldı. Diğer şirketler, benzer bir tasarıma sahip topçu sistemleri geliştirdi ve üretti.
Rus savaş gemisinde bir Hotchkiss M1879 Gatling topu. Fotoğraf Navy.su
Ancak bu tür silahların zamanı sona eriyordu. Bu dönemde, H.Maxim ve J. Browning'in makineli tüfekleri ortaya çıktı ve atışın enerjisi nedeniyle yeniden doldurulan hizmete girdi. Bu, harici bir sürücü sistemine göre açık avantajlar sağladı.
Gatling makineli tüfeği ilk benimseyen Amerika Birleşik Devletleri, 1911'de onu terk etti ve tamamen modern otomatik modellere geçti. Yakında diğer ülkeler bu yolu izledi. Birkaç on yıl boyunca, dönen bir üniteye sahip çok namlulu şema, gerçek beklentilerin olmaması nedeniyle gölgelere düştü.
Bununla birlikte, savaşlar arası dönemde, farklı ülkelerde Gatling planının otomatik örneklerini oluşturmak için çalışmalar başladı. Sovyet makineli tüfek I.I. gibi bazı projeler. Slostin sınava ulaştı, ancak daha fazla ilerlemedi ve hizmete girmedi. Çeşitli teknik sorunlar ve zorluklar "geleneksel" tasarımları aşmaya izin vermedi.
Gatling planının muzaffer dönüşü, ABD'de 20 mm yaratıldığında, ellili yıllarda gerçekleşti. havacılık silah M61 Vulcan. Yakında, bu Amerikan ve Sovyet kalkınma planının yeni silahları ve makineli tüfekleri ortaya çıktı. Havacılıkta, uçaksavar komplekslerinde ve gemilerde uygulama buldular. Asırlık planın oldukça faydalı olduğu kanıtlandı.
Modern uçak topu M61A2. ABD Donanması Fotoğrafı
Gatling şemasının modern topları ve makineli tüfekleri, öncekiler gibi, birden fazla namlu ve cıvata içeren hareketli düzenekler kullanır. Namluların daha yavaş ısınması ve atışlar arasındaki aralıklarda daha verimli soğutmanın yardımıyla dakikada binlerce mermi ateşleme hızı geliştirebilirler. Çalışan otomasyon sistemleri ve uygun harici sürücülerin yanı sıra, geniş ve arızaya karşı emniyetli mühimmat malzemeleri yaratıldı.
Dr. R.J.'nin ana icadı Gatling hemen tüm yeteneklerini gösterdi ve ardından dünya ordularında yerini buldu. Gelecekte, orijinal şema ileri teknolojilerin kullanımıyla defalarca güncellendi ve geliştirildi. Planın geliştirilmesinde yeni bir aşama geçen yüzyılın ortalarında başladı ve bu güne kadar devam ediyor. Sonuç olarak, dönen bir namlu bloğuna sahip silahlar, önde gelen orduların cephaneliğine sağlam bir şekilde yerleştirilmiştir ve geçmişte olduğu gibi onları asla terk etmeyecektir.