APR'deki bir sonraki makaleyi okumak benden bu cevabı yazmamı istedi.
makale "Avustralya köprübaşı ABD" Yine ABD’nin bölgedeki müttefikleri ile işbirliğini güçlendirmesi anlatılıyor. Bu bölgede meydana gelen tüm olayları, son zamanlardaki alışılagelenden biraz daha farklı bir açıdan ele almak istiyorum. Ayrıca 21. Yüzyılda neden her şeyin tam olarak konsantre olacağını anlamak için ATP'den biraz uzaklaşmak istiyorum. Bunun için biraz dalaman gerekecek tarih Ana oyuncular. Ama önce ilk şeyler.
Avustralya, Yeni Zelanda, Kanada, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri - bu "Nugal Saxons" un İngiliz tahtının bir işlemidir. Dolayısıyla bu konuyu tartışmak özellikle değmez. Önemli olan tek şey, bunun APR'nin Amerika Birleşik Devletleri için bir numaralı öncelik olduğunun bir başka kanıtı olduğudur. Ayrıca, Çinli alimler ve Çin tehdidinin destekçileri için APR, Rusya ve Çin için en önemli önceliktir. Avustralya, APR mücadelesinde Çin’in ana ödülü. Etiketsiz kaynaklara sahip iki kıta Avustralya ve Afrika'dır.
Ancak makalenin başlaması ile aynı fikirde değilim. Makalede belirtilen sendika mevcut değil. Güney Kore ve Japonya için stratejik beklentiler nelerdir? Aynı Japonya ve Filipinler? Veya Avustralya, İngiltere'nin ilk beşi dışında - nasıl bir şey? Bu, geleceği olmayan bir yama işi ittifakıdır.
Dahası, APR hakkında yazan ve sebep olan tüm yazar ve analistlerin körlüğüne ve tek taraflı olmasına şaşırdım. Soğuk savaş düzeyinde mutlak çoğunluğun düşüncesi 80-x, maalesef, aynı sıradaki vatandaşlarımızla.
Benim düşüncem. ATP yirmi birinci yüzyılın yeni bir “Büyük Oyunu”. Ve içindeki oyuncular iki olmayacak. Orada ABD-Çin çatışması olmayacak. Çok fazla fırsat ve ilgi alanı var. En azından Çin, Japonya (ABD işgalinin sona ermesinden sonra), Güney ve Kuzey Kore (birleşmeden sonra), ABD ve taç yarıkları gibi ayrı bağımsız oyuncular olacak, Hindistan ve Rusya’nın Vietnam, Endonezya ile bir ittifakı yoluyla kesin bir varlığı mümkün olacak İslam faktörü, Güney Amerika Birliği. Geleceğin farklı vizyonlarına ve kendi menfaatlerine sahip en az yedi kuvvet bu bölgenin kaderini etkileyecektir.
Tabii ki, tarihin farklı aşamalarında bu güçlerin bir kombinasyonu olacak. “Büyük Oyun” un başında en önemli ve belirsiz faktör elbette Çin'in hızlı gelişimi. Bölgedeki güç dengesini değiştirmeye başlayan bu faktördü. Daha az önemli olmayan olay Amerika Birleşik Devletleri'nin zayıflamasıdır. Ateş ve yakıt bir araya geldi ve tepki gitti.
Tarafların görevden alınmalarının klasik değerlendirmesinde, Asya-Pasifik Bölgesi için Çin ile ABD ve Co arasında bir çatışma olarak mücadele konusunda “tipik bir görüş” ortaya çıkmaktadır. Böyle bir formülde, her şey oldukça tahmin edilebilir. Çin, ekonomisinin gücü ve uluslararası pazarda mallarına olan talep nedeniyle büyüyor. Gelirinin bir kısmını ordusunun gelişimine harcıyor ve filo. Güçlü bir ordu ve ekonomi Çin'e komşularını etkileme ve sadece ekonomik sorunları değil aynı zamanda siyasi ve bölgesel sorunları çözme fırsatları verir. Çin'in kalkınma işlevi burada doğrusaldır - daha fazla ekonomi, daha güçlü Çin.
Öte yandan, tüketim kültürlerinden dolayı kendilerini bir borç tuzağına sürükleyen ABD var. Birleşik Devletler bir numaralı süper güç ve dünyanın en büyük çubuğuna sahip olan jandarma olduğu sürece, hiç kimse bu durumlara karşı koyamadı. İktidar üzerindeki tekel dönemi tüm 90-s'leri ve 2000-x'in başlangıcını aldı. Bununla birlikte, bu süre zarfında, AB ortaya çıktı, Rusya aklını başına aldı ve egemen bir politika izlemeye, gücünü ve etkisini geri kazanmaya başladı ve Çin ekonomik atılımını yaptı. Sonuç olarak, Birleşik Devletler gezegendeki tek güç merkezi olmayı bıraktı ve yeni zorluklar için tamamen hazırlıksız olduğu ortaya çıktı.
Yeni dünya düzeninin ilk zili, 2001 yılında dot-com'un çöküşüydü. Daha sonra, pratikte, “yeni ekonomi” nin (“post-endüstriyel”) başarısızlığı gösterildi. Sanal ekonomi, ABD tarafından kontrol edilen kurumlar tarafından talep edilen bir şekilde talep edilmesine rağmen, tüm dünya tarafından kabul edilmedi.
Batılı güçlerin liderliği bu olayın önemini tam olarak anlamadı ve sonuç çıkarmadı. Yangını söndürmek için “yeni ekonominin” sanal parası ABD ipotek piyasasına aktarıldı. Zirvede olan biri, “yeni dünyanın” başkentindeki gayrimenkulün hiçbir zaman değer kaybetmeyecek gerçek bir sonsuz değer olduğunu düşünüyordu. Ve ABD'nin gayrimenkul olması veya ipoteğe dayalı menkul kıymetlere dayalı türevler, “yeni ekonominin” tek sanal para birimi olarak doların boyutsuz emisyonu için sınırsız gerçek güvenlik sağlayacak.
“Batı projesi” liderlerinin bilinci, dünyanın statik olmadığı ve 1991 yılında kazandıkları hâkimiyetin sonsuza dek sürmeyeceği fikrini kabul edemedi. Hayallerini kurdukları Yeni Dünya Düzeni bu dünyaya geldi, ancak planladıkları gibi olmadı.
Bu zamana kadar, ABD ekonomik liderliği çoktan kaybedilmişti, birçok yapım hali hazırda Asya-Pasifik Bölgesi'ne ve özellikle de Çin'e devredilmişti. Bununla birlikte, “Batı dünyası” gibi bir devin bir “ekonomik elinin” kaybı, onun çöküşü anlamına gelmiyordu. “Finans dünyası, reel ekonomiden boşanmış”, politik etki ve elbette silahlı kuvvetler gibi başka etki kolları kaldığından.
Gelecek dönemde ABD yönetimi kovboy tarzında harcamaya karar verdi. Sanal bir ekonominin ve sanal değerlerin dayatılmasının başarısızlığı ABD'yi eski emperyal politika yöntemlerine dönmeye zorladı. Çok az insan buna dikkat ediyor, ancak Amerika Birleşik Devletleri'ndeki dot-com-çöküşü sona erdiğinde, birkaç ay sonra, daha önce orada bulunmayan “sanal teröristler” gerçek uçaklar tarafından yakalandı ve New York'taki ikiz kulelere çarptılar. Tüm dünyanın dikkatini derhal "sanal ekonomi" deki ABD dolandırıcılığından terörle mücadeleye yönelik büyük ABD misyonuna geçirmek. Bu güzel bir metafor değil mi? Teröristler, 90 döneminde tüm dünyaya uygulanan ABD sanal ekonomisinin bir sembolü olarak, gezegenin maliyesinin başkentinde Dünya Ticaret Merkezi'ni yok etti mi?
Amerika Birleşik Devletleri'nin “kovboy tarzındaki” deneme topu 99 yılında geri çekilerek Yugoslavya'yı bombaladı ve yırttı. Ancak, o zaman Avrupalılar aniden "orada olmaz" diye karar verirse, Avrupa’daki politik konsolidasyonun ve gelecek için bir istikrarsızlık tabanının yaratılmasının yararları içindeydi. 2001 yılından bu yana, Amerika Birleşik Devletleri yalnızca emperyal tarzda hareket etti (böl ve yönet), ekonomik kaynakları kontrol altına aldı. Bu aşamada durmaya değmez, çünkü hepimiz o anda ne olduğunu ve neye yol açtığını biliyoruz. ABD birçok pahalı savaşa girdi, kaynaklarını dünya siyasetindeki rakipleriyle sınırlandırmakla kalmadı, vahşi insanları yok etmekle harcadı. Afganistan’da, Rusya’ya ve Avrupa’ya karşı bir uyuşturucu projesi uyguladılar; Orta Doğu’da, çatışmanın aktif aşamasında Sünniler ve Şiiler arasında uzun süredir devam eden düşmanlığın geliştirilmesi için ön şartlar getirildi. Ancak, ABD’nin kendileri için fiyatı çok yüksek.
Reel ekonomi ve sanayiyi kaybeden ABD, savaşın maliyetini arttırdı. Yetişen ve iştah açmış silah ustaları. Böyle bir fenomen kapitalizm için normaldir. Petrolün fiyatı, Rusya’nın şu anda kaynakların tahsisi için yapılan sözleşmelerden çekilmesi ya da bu sözleşmelerin koşullarını değiştirmesi nedeniyle de artmıştır. Piyasada ucuz veya bedava petrol ürünleri sıkıntısı vardı ve bu da fiyatların artmasına neden oldu. Çin devasa bir hızla büyümeye devam etti ve giderek daha yeni bir jeopolitik oyuncu olarak ilan etmeye başladı. Birkaç devletin ekonomik gücünü tek çatı altında birleştiren AB, daha da büyüdü ve ABD'den bağımsızlığın başladığını göstermeye başladı. Eski SSCB mekanlarında ciddi değişiklikler meydana geldi. Rusya kalıcı bir borç alan olmaktan vazgeçti ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kontrolü dışında kaldı.
Amerika Birleşik Devletleri önderliğinde “Batı projesi” ikinci elini - “politik etkiyi” kaybetmeye başladı. Uzun zamandır kimse Amerika'nın dünya siyasetindeki etkisine meydan okuyamazdı. Ancak, 10 Şubat 2007, bu durum değişti. Münih'te, Rusya Federasyonu Başkanı şu anki dünya düzenine ilişkin konuşmasını yaptı ve “çok kutupluluk” terimini dünya siyasetine getirdi. Bu etkinlik, diğer dünya liderlerinin yerlerini yeniden düşünmelerini ve Birleşik Devletlere sadık vassal olarak hizmet etmeyi veya halklarının yararına bağımsız bir politika başlatmayı düşünmelerini sağladı.
Ve bu kez ABD'nin yöneticileri çevrelerindeki dünyadaki değişiklikleri hissetmediler ve emperyal programlarına göre hareket etmeye başladılar. Kafkasya'da Rusya'yı en zayıf yerde cezalandırmaya karar verdik. Gelecek yıl boyunca, Kuzey Kafkasya'da Gürcistan ve teröristler kullanılarak Rusya'ya karşı bir askeri operasyon hazırlandı. Miting Ağustos 2008'ta yapıldı, ancak ABD bu operasyonda başarısız oldu ve gerçek zayıflığını gösterdi.
Bu, “sanal ekonomi” değerlerinin nihai olarak yeniden değerlendirilmesine yol açtı. Birisi tesadüf için benzer bir olay seyri vermeye çalışıyor. Ancak, 888 savaşından ve finansal sistemini çökerten Rusya'yı cezalandırma girişiminden sadece iki ay sonra, yanıt krizi ABD'ye ve diğer ülkelere geldi.
Dünyada baskın bir siyasi etki kaybı yaşandı: Biri "kaçma" yettiğini söyledi ve imparatorluk tökezledi. Bu, diğer gemilerin özgürlüklerini düşündüklerini ortaya çıkardı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki inancı, gezegendeki tek süper güç olarak zayıflattı. Ve böyle bir yeniden değerlendirme sonucunda, “Amerika Birleşik Devletleri'nin sanal ekonomisine” olan inanç ortadan kalktı ve bunun sonucunda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki emlak “tek güvenilir değer” olmaktan çıktı.
ABD'deki ipotek sisteminin çöküşü, küresel finansal sistemin çöküşüne neden oldu. Bu olayların sonuçları bugün ortaya çıkıyor ve ABD doları dünya para birimi №1 olmaktan çıkıncaya kadar bir süre eylemsizlikle devam edecek.
“Batı projesi” artık “finansal elini” kaybetti. Bu, ABD'nin dünya finansmanını kontrol etmekten vazgeçtiği veya artık kimsenin dolara ihtiyacı olmadığı anlamına gelmez. Ancak% 100 ABD kontrolü kaybedildi. Birçok ülke farklı rezerv parası sorununu gündeme getirmeye başladı, ulusal para birimlerinde karşılıklı yerleşim birimleri ile sendikalar kurmaya başladı. ” İncelenen konunun kapsamı dışında bırakılması gereken başka birçok olay meydana geldi.
Bununla birlikte, Batı'nın hala dünyayı kontrol edecek kaynakları var ve bunlardan en önemlisi “bilgi alanı” ve askeri güç.
Rusya'nın tehdidini algılayan Batı, ülkenin içeriden bilgi salınımına başladı. Ancak Çin'in aynı şekilde zayıflamaya karar vermesi, buna hammadde mücadelesindeki ablukanın da eklenmesini sağladı. Rus ekonomisini tahrip etmek için, Avrupa’nın Rus hammadde arzına olan enerji bağımlılığından uzak durmaya karar verildi. Ve Çin’e kaynak tedarikini durdurmak için Çin’in Orta Doğu ve Afrika’daki ortak ülkelerini istikrarsızlaştırmaya karar verildi. Bu tür kararların sonucu, Ortadoğu ve Kuzey Afrika’nın birçok ülkesinden geçen “Arap devrimleri” döngüsüydü.
Avrupalıların Cezayir ve Libya gibi Kuzey Afrika'dan ucuz petrol ve doğal gaz almaları gerekiyordu. Ayrıca, Suriye’deki yetkilileri devirdikten sonra, SA ve Katar’dan Avrupa’ya doğal gaz boru hatları döşeniyor. Diğer ülkelerdeki Güney Sudan ve İslamcı konuşmalar gibi devletlerin oluşumu, Çin'in etkisini azaltmak ve bu ülkelerdeki kaynaklara erişimini sınırlamak için tasarlandı.
Ancak, bu planlar kötü düşünülmüş. Batı'nın bilgi baskınlığı artık 2004 veya 2008 ile aynı güce sahip değildi. O zamanlar, tüm Batı medyasının otoritesi dünyanın birçok ulusunun gözünde tahrip edildi. Fox News sunum yapanları gerçeği söyleyen küçük bir kızı susturduğunda, bu, dünyanın dört bir yanındaki insanların zihinleri üzerinde açık bir başarısızlık ve kontrol kaybıdır.
Sonunda, Batı medyası Libya'daki olaylardan sonra prestijini yitirdi. Bu tür başarısızlıklar, belki de asıl dünyadaki “Batı devi” bilgisinin hâkimiyetinden mahrum kaldı. оружия Batı tarihi
Snowden'in vahiyleriyle ilgili son olaylar, tüm dünyayı ABD’nin İnternet üzerindeki kontrolünü nasıl kaldırması gerektiği konusunda düşünmeye başladı. Böylece ABD'nin bilgi baskınlığı da sona eriyor.
Ancak, Batı'nın gücünün bir diğer yanı (ve özellikle ABD) Libya'da kendini gösterdi. Silahlı kuvvetlerinin yenilmezliği efsanesi ortadan kalktı. Neredeyse yarım yıl boyunca, Albay Kaddafi, her yönden İslamcıya ve NATO'nun gücüne karşı direndi. Suriye'deki olaylar sadece bu eğilimi doğruladı. Bu dönemde ABD'nin liderliği hala dünyanın değiştiği ve güçlerinin çok büyük olmadığı konusunda ulaşmaya başlamıştı. Şimdiye kadar, ABD hala ekonomi No. 1 ve dolarlar ayda yaklaşık 30 milyar oranında baskı yapıyorlar. Ancak bu yakında sona erecek. Çünkü durumu değiştirmek için gerçek adımlar atmanız gerekiyor. Silahlı kuvvetler de dahil olmak üzere hükümet harcamalarının azaltılmasıyla ilgilendiğimiz birkaç adım var. Dahası, dış politikada önceliklerin yeniden değerlendirilmesi geliyor. ABD zaten tüm dünyayı bir seferde kontrol edemediğini biliyor. Ardından, “Amerika Birleşik Devletleri'nin Asya-Pasifik Bölgesi Ülkelerinin Uluslararası Ekonomik İlişkilerinde Rolü” programı ve “ABD'nin Küresel Liderliğini Sağlama: 21. Yüzyılın Savunma Öncelikleri” adlı iyi bilinen bir program beliriyor.
Bu programların özü, herkesin başlıktan anlayabilmesi ve eğer istersen daha dikkatli okuyabilirsin. APR'nin 21. yüzyıldaki rolünün temasının buradan kaynaklanması önemlidir.
İkinci bölümde devam etti.