We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bu restoranlar, bazılarının size bir kol ve bir bacağa mal olmasına rağmen Zagat'ın dikkatini çekti.
İşte Philadelphia'daki Morimoto'nun ilginç iç kısmına bir bakış.
60 dolarlık suşi sekmenizin pahalı olduğunu mu düşünüyorsunuz? Tekrar düşün. Zagat Guide, USA Today'in isteği üzerine ABD'deki en iyi sekiz suşi restoranını seçti ve bazıları sadece bir meze fiyatına bakarak cüzdanınızı gerecek.
60 doların altında harika suşi yiyebileceğiniz en ucuz restoran, Zagat'a ve eleştirmenlere göre "sizi sevinçten ağlatan inanılmaz füzyon tabakları" sunan Austin, Teksas'taki Uchi. Oradan fiyatlar yükseliyor, ancak bununla birlikte daha yüksek kalite geliyor.
Chicago'daki Katsu Japanese, içi doldurulmuş rulolardan oluşan geleneksel bir suşi bardır ve Boston'daki O Ya, "çizelge dışı yenilikçi suşi" yapar. Washington'daki Makoto, müşterilerinin ayakkabılarını kapıda çıkarmasını sağlıyor, çünkü şefin ne servis etmek istediğine karar verdiği bir omakase menüsü ile geleneksel şekilde suşi yapıyor. New York'taki Sasabune, Los Angeles'taki Urasawa'nın yanı sıra aynı omakase tarzında; ama ikincisinde, ortalama fiyat kişi başı yaklaşık 500 dolar olduğu için ödemeniz gerekecek.
Zagat, okuyuculara her yerde kişi başına ortalama fiyatın ne olduğu hakkında bir fikir vermeyi amaçladı ve standart olarak, akşam yemeğinin ortalama fiyatı artı bir içki ve bahşiş verildi. Austin'deki Uchi 56 dolar, Chicago'daki Katsu 57 dolar, Morimoto Philadelphia'da 74 dolar, DC'de Makoto 78 dolar, Öpücük Deniz Ürünleri San Francisco'da 83 Dolar, New York'ta Sasabune 113 Dolar, Boston'da O Ya 118 Dolar ve Los Angeles'ta Urasawa 488 Dolar.
Sushi veya Sashimi için Balık ve Deniz Ürünleri Seçimi
Neredeyse her balık veya diğer deniz canlıları yenilebilir, ancak her biri çiğ olarak yenilebilir değildir. Çiğ balık bir süredir Batı'da moda olmuştur, ancak suşi ve sashimi yüzyıllardır Japon mutfağının bir parçası olmuştur. Her ikisini de evde yaparken, hangi balığı güvenle çiğ yiyebileceğinizi bilmek için onların liderliğini takip etmek en iyisidir.
Derecelendirme Zagat
Onlar ülkenin en çok satan restoran rehberleri. ama onlara güvenebilir misin? Gerçeği ortaya çıkarmak için, bir restoran eleştirmeni sekiz şehirlik bir yemek turuyla ülkeyi geçti ve yutması zor olan pek çok şey buldu.
Bu gece nerede yiyelim? Eğer bu değilse NS Zamanımızın yakıcı sorusu, restoran oyununda kazanmak isteyenlerin canını sıkan bir sorudur. O halde güvenilir, bağımsız ve yetkili tavsiyeler için nereye başvurabiliriz? Ülkenin en popüler rehberleri olan Zagat anketlerinden başka nerede sorulabilir?
Koyu beyaz yazıyla süslenmiş ikonik şarap koyu renkli kapaklar arasında, her Zagat anketi, profesyonel eleştirmenler yerine sözde tarafsız ve bilgili bir halk tarafından yemek, dekor ve hizmet açısından derecelendirilen yüzlerce restoranı listeler. Kılavuzlar, okuyuculara bir restoran hakkında ne sipariş edecekleri dışında bilmeleri gereken her şeyi anlatan kısa kodlarla, kullanışlı değilse hiçbir şey değildir. Yayıncılar, yanıtlayanlara yemek için geri ödeme yapmadıkları için (her birine nihai çalışmanın bir kopyası ile ödeme yapmalarına rağmen), bir kişi veya hatta bir süreli yayın için insani veya finansal olarak mümkün olandan daha fazla kuruluşu inceleyebilirler. Geçen yıl New York City'de yapılan ankette, 20.424 kişi yaklaşık 2.000 yeri değerlendirdi.
Bu rakipsiz kapsam ve demokratik oylama sistemi, Zagat anketlerine birçok övgü kazandırdı. Arka kapağındaki tanıtım yazılarına göre, kılavuza "gastronomi incili" adı verildi. Wall Street Dergisi, tarafından "vazgeçilmez" Los Angeles zamanları ve "doğru yemek bilgilerinin en iyi tek kaynağı" Washington Post, görünüşe göre kendi eleştirmenlerinin altını oymayı umursamıyor. Bu ünlü kültüründe, Bill Cosby'den ("İyi yemeği severim. Zagat'ı bu yüzden seviyorum") ve Andrew Lloyd Webber'den ("Başka bir rehbere olan ihtiyacı ortadan kaldırır") ek onaylar almak şaşırtıcı değil.
Aslında, büyük satışlarıyla Zagat anketleri diğer tüm rehberleri neredeyse tamamen yok etti. Geçen yıl, gerçek inananlar yalnızca New York City cildinin yaklaşık 650.000 kopyasını satın aldı. Zagat Survey LLC'nin kurucuları ve eşbaşkanları Tim ve Nina Zagat, şu anda ABD, Toronto, Vancouver, Londra, Paris ve Tokyo'yu kapsayan 45 şehir ve bölge rehberinin yanı sıra mağazalar, oteller ve gece kulüpleri hakkında ayrı raporlar yayınlamaktadır. Şimdi, çeşitli yatırımcılardan 31 milyon dolar ile desteklenen Zagatlar, İnternet hizmetlerinde büyük bir genişlemeye ve hatta muhtemelen bir halka arza hazırlanıyorlar. Bu, 1979'da Zagat'ların Paris'te yaşayan genç avukatlar olarak arkadaşlarının restoran önerilerini taklit ettikleri zaman başlayan hobisinden çok uzak.
Ancak tüm bu binlerce derecelendirmede eksik olan şey, hepsinin en önemli değerlendirmesidir: Kılavuzlar gerçekten ne kadar iyi çalışıyor? Belirli bir restoranda yemek için yüksek puanların harika yemeklere dönüşeceğine güvenerek onların tavsiyelerine uysaydınız, nasıl bir ücret öderdiniz? Bunu öğrenmek için yakın zamanda sekiz şehri gezdim ve Zagat'ın şehirdeki en iyi yemek olarak seçtiği restoranda yemek yedim. Bu en yüksek puanlı kuruluşlar New York'ta Le Bernardin'di Boston'da L&aposEspalier Napa Vadisi'nde Fransız Çamaşırhanesi (San Francisco rehberinde birincilik) Dallas'taki Fransız Odası, Virginia'daki Little Washington'daki Inn (Washington, DC'de kazanan, ve tanındığımı hissettiğim tek restoran) Beverly Hills'de Matsuhisa Andr'sxE9' Las Vegas'ta ve Norman' Coral Gables, Florida'da (Miami şampiyonu) 2014 son ikisi daha önce hiç bahsetmediğim tek restorandı. 35 yıllık restoran incelemem. Yerel yemek sahneleri hakkında bir bakış açısı kazanmak için, birçok yarışmacıda da yemek yedim.
Birkaç durumda, anketin en iyi seçimi para üzerindeydi, hiçbir yerde olduğu gibi değil. FRANSIZ ÇAMAŞIR Yountville, California'da. Rezervasyon yaptırmanın önündeki çıldırtıcı engeller göz önüne alındığında, bu bir iş projesi olmayacak kadar zor bir başarı, hiçbir yemeğin buna değmeyeceğini düşünerek vazgeçerdim. Ama olsaydı, bu olurdu. Ünlü şef ve işletme sahibi Thomas Keller uzakta olmasına rağmen, mutfak onun yaratıcı yemeklerini mükemmel bir şekilde ortaya çıkardı.
Keller'ın yemekleri şaşırtıcı ama asla sinir bozucu bir şekilde aşırıya kaçmıyor. Soign'ın icatları önceden belirlenmiş görünüyordu: tatlı-ekşi Meyer limonlu ve havyarlı bir istiridye grateni, yumuşak kabuklu yengeç ve domatesli sandviç sandviçi, kavrulmuş kuzu eyeri, polenta keki ve enginar ve acı tatlı hindiba kontrpuan ile kurutulmuş ördek göğsü marmelat. Markalı kuru erik ile güçlü ve akıcı poisses içeren bir tabak peynir, ipeksi kapuçino semifreddo'nun 2014 yılında "kahve ve çörekler" tarçınlı ve şekerli mini çörekler ve kremsi maskarponlu ferahlatıcı bir Alsas raventli turtası gibi Keller tatlı klasiklerine yol açtı. şerbet.
En beğenilenleri ziyaret etmeyi merak ettim NORMAN'ın Norman Van Aken'in şef olduğu Coral Gables'da, on yıl önce South Beach'teki A Mano'da yemek yaparken Van Aken'e hayran olduğum kadar, onun gösterişli yaratıcılığının şimdiye kadar çok ileri gitmiş olabileceğinden korktum. Ancak sihirli bir şekilde, kulağa imkansız gelen kombinasyonlar bile uyumlu görünüyordu. Yemek, yucca püresi ile hafifçe kızartılmış karides, habanero tartar sosu ve Van Aken'in ünlü mojo verde'nin tomatillo mayonezinin 2014'ten gevrek jicama ve ince erişte filamentleri ile Vietnam vejetaryen böreğine kadar şehvetli ama zarifti. Bir limon otu soya sosu, etli nadir bir kuzu hamalının üzerine kimyon kaplaması gibi, gül kırmızısı ton balığı carpaccio'yu mükemmel bir şekilde tamamladı. Minik, tarçın kokulu churros ile serin, saten caf'xE9 con leche panna cotta, ilham verici bir Latin-İtalyan füzyonuydu.
New York'un en iyi restoranlarının (ve orası en iyi bildiğim şehir olduğu için) göreli mükemmelliği hakkında durmadan tartışılabildiğinden, burada biraz farklı bir yaklaşım kullandım ve yalnızca her birinin bunu hak edip etmediğini belirlemek amacıyla anketin en iyi beş seçimini ziyaret ettim. seçkinler arasında olmak. mesela ben sıralamam LE BERNARDIN, CHANTERELLE ve NOBU birinci, ikinci ve üçüncü, Zagat'ın yaptığı gibi, her birine olası 30 üzerinden 28 puan veriyor. Yine de, üçü de seçimlerin anlaşılabilir olması için yeterince dikkat çekici. Ancak Zagat'ın ikincilerin listesini taradığımda, akla yatkınlık uçup gitti.
Gerçekten inanılmaz atamalar, dördüncü sıradaki statülerdir. SUGIYAMA, ezoterik Japon mutfağı ve beşinci sıradaki PETER LUGER biftekçi. Bu, her iki restoranı da her ikisi de 28 puanla sürekli olarak mükemmel ve çok daha hırslı Jean Georges ve Daniel'in ve hepsi 27 puanla Lespinasse, La Grenouille, Union Square Cafe ve Gramercy Tavern'in üzerine yerleştiriyor. sıcak bir taşa biftek, suşi ve yaratıcı küçük yemekler dahil, hepsini çok iyi yapıyor ama hiçbir şeyde mükemmel değil. Ve Peter Luger'de çok iyi kuzu pirzolası ve bifteğim vardı, ama aynı zamanda olgunlaşmamış domatesler, buzda çok uzun süre kalan tatsız karidesler, yanmış Alman-kızarmış patatesler, pirinç gibi bir biftek sosu ve Gerber'i bile ürkütecek kremalı ıspanakla karşılaştım. 28 puanın sadece et için geçerli olduğu tahmin edilebilir.
New York listesinin başında bir Fransız restoranının görünmesi, ülke genelinde Zagat rehberlerinde tekrarlanıyor. Ziyaret ettiğim en yüksek puanlı restoranlardan beşi Fransız ve altıncı biri Little Washington'daki Inn at Little Washington's2014 kesinlikle Fransız bilgisine sahip. Görünüşe göre, yüksek mutfağın ölümüyle ilgili raporlar büyük ölçüde abartılıyor. Ayrıca, İtalyan mutfağı ve onun bölgesel ihtişamları hakkında duyduğumuz her şeye rağmen, Zagat'ın ülke çapındaki rehberinin 2001 baskısında kapsanan 40 alanda yemek için sadece dört İtalyan mekanının birinci sırada yer alması da şaşırtıcı. Amerika'nın En İyi Restoranları. Belki de emin olmayan bir halk, Fransız mutfağını ilan etme konusunda daha kendinden emin hissediyor.
Yemek için en yüksek puana sahip restoranların neredeyse tamamı son derece süslü ve pahalı olduğundan, amatör eleştirmenlerin yemek pişirmeyi çevreden ayırıp ayıramayacağını merak ettim. Daha basit bir ortamda servis edilseler, aynı yemekleri yüksek olarak değerlendirirler mi? Ve belki de 200 doları aşan bir çek öderken, az önce yedikleri yemeğin mükemmel olduğuna dair kendilerine güvence verme ihtiyacı hissediyorlar mı?
Bu noktada mükemmel bir durum FRANSIZ ODASI Dallas'ta, yeşil mermer zeminler, altın varak süslemeler, uçan meleklerin duvar resimleri ve trompe l'aposoeil bulutları ile yaldızlı bir Versailles olmak. Aşırı iddialı mutfak, közlenmiş kırmızı biberle doldurulmuş bıldırcın ve pastırma sarılı ve balzamik kırmızı kuş üzümü sosunda karamelize hindiba polentasıyla servis edilen Parmesan peyniri gibi yanlış kreasyonlar gönderiyor. Mimaride postmodernizmin sembollerin okuma yazma bilmeyen uygulaması olarak tanımlandığını duydum ve bu yemekle de öyle. Buluşlar, yabani mantarların ya da çorbalı, "kuzukulağı ile aşılanmış" risottoların yardımcı olmadığı sert bir ıstakoz kuyruğuyla sergilenen bu mutfaktan daha fazla sanat gerektiriyor. Metalik limon otu sosu da kötü pişmiş bir yengeç keki için fazla bir şey yapmadı. Zagat'ın menüyü "klasik" olarak tanımlayan kapsül incelemesi tek kelimeyle tuhaf, ancak en iyi teklif, lezzetli, nadir kavrulmuş kuzu kaburga, geleneksel çabaların daha iyi ödüllendirilebileceğini ima ediyor.
French Room'un en üst sıralaması başka soruları da beraberinde getiriyor. Birincisi, yerel görüş ziyaretçi için ne kadar geçerlidir? Bir Dallas yerlisi, Fransız yemeklerini özel bir durum için bölgesel mutfaktan daha uygun görebilir. Ancak bir ziyaretçi, Turtle Creek'teki üçüncü sıradaki Mansion'da çarpıcı Güneybatı spesiyalitelerini tercih eder (veya etmelidir). Haftada dört gece, Fransız Odasında veya zararsız Fransız yemekleri Zagat'ın ikinci tercihi olan Riviera'da yemek yemektense orada yemek yemeyi tercih ederim. Ama sonra ben de burada bir yabancıyım.
French Room'daki kitsch yüklü iç mekan gibi, yemek odaları L'ESPALİER Boston'da, Victoria-Edward tarzı bir şehir evinin iki katına yerleştirilmiş, Zagat'a yanıt verenlerin can attığı türden görkemli bir ortam sağlıyor. Yaklaşık 10 yıl önce, buradaki yemeğin oyalayıcı olduğu kadar mükemmel olduğunu düşünürdüm, ama şimdi mutfak aşırıya kaçıyor gibi görünüyor. Çoğu yemek hayal kırıklığı yaratacak kadar yavandı, aşırı soğutulmuş salatalıklarla birlikte deniz yosunu jeli içinde verilen karides mezesi, teknik olarak doğru bir av kuşu, ezilmiş ayçiçeği tohumu lapasının altında aşırı pişmiş günlük tekne halibut sotesi ve ağır bir sos ve nişastalı bir taro-ve-yaban havucu keki tarafından gizlenen güzel sulu bir balkabağı. Lavanta kokulu patates püresine gelince, potpuri yemeyi düşünün. Daha iyi seçenekler arasında kuzu eti ve siyah susamlı benekli kızarmış yumuşak kabuklu yengeçler vardı.
Gezilerimi yaparken, yıllar boyunca birçok aile yemeğine sahne olan restoranların Zagat derecelendirmelerinde duygunun nasıl bir rol oynadığını merak etmeye başladım. Yemek nostaljiyle çok baharatlı olabilir mi? Bu, artı ünlü müdahillere yönelik belirli bir yerel kızgınlık, Las Vegas'ta iş başında olmalı. Şehirde yemek pişirme seviyesi son birkaç yılda çarpıcı bir şekilde arttı, ancak insanların tercihi hala ANDR'sC9', 21 yıldır ıssız eski şehir yerleşim mahallesinde bir fikstür. Bu yerel ikon, "old auberge" görünümünün 2014 koyu ahşap kirişleri, çini süs eşyaları ve dantel perdeler ve masa örtüleri ile korkak bir anakronizmdir. Daha geleneksel Fransız yemekleri, yeşil üzümlerle tamamlanmış sote edilmiş bir sote filetosu (iyi hazırlanmış olsa da başlı başına bir anakronizm), güzel bir sarımsaklı kuzu rafı, bal- kızarmış ördek göğsü ve Grand Marnier suflesi. Ama diğer her şey başarısız oldu, ufalanan, kuru krutonların üzerinde ördek köpüğünden oluşan bir kanepe ve eski zamanların ziyafet klişesinin korkunç bir versiyonu olan patty kabuğundaki tatlı ekmekler, burada ıslak bir bouch içinde bezelye büyüklüğünde tavuk quenelles ile. #xE9e.
Anket formundaki ilk talimat "Lütfen geçen yıl ziyaret ettiğiniz restoranları değerlendirin" olduğu için rehberlerdeki görüşlerin oldukça güncel olacağı düşünülebilir. Ancak bu isteğe uymak kesinlikle onur sistemine bağlıdır. Belki de Zagat yöntemindeki en zayıf halka, katılımcılardan oy verdikleri restoranları ne zaman ziyaret ettiklerine dair herhangi bir kanıt sunmalarının istenmemesidir. Zagat, ankete katılanların son ziyaretlerinin yaklaşık tarihini yazmalarını talep etse bile makbuzların fotokopilerini isteyebilir, yanıtlar ister son deneyimlere, ister hoş anılara veya belki de hayallere dayansın, ister istemez formu doldurma dürtüsünü azaltacaktır. Ancak böyle bir taktik, insanları ankete katılmaktan caydırabilir. (Tim ve Nina Zagat ile bu makale için röportaj yapılmadı, ancak bu konu da dahil olmak üzere çeşitli konulara yazılı olarak yanıt verdiler. Ankete katılanların "ezici çoğunluğunun" anketin talimatlarına uyduğuna inandıklarını söylediler ve "Her halükarda binlerce kişiyle" eklediler. anketörlerden, her restoranı son dakikaya kadar ziyaret eden insanlarımız var ve aktif yemek yazarları olan yerel editörlerimiz, ankete katılan restoranlar hakkında güncel bilgilere sahip.")
THE INN AT LITTLE WASHINGTON, Washington, D.C. bölgesinde, 1995'ten beri her yıl gıda için en yüksek Zagat derecesini kazandı, eğer inandığım gibi, mutfağın performansı o zaman içinde birkaç basamak düştüyse, anket bunu yansıtmıyor. Kıvrımlı Viktorya-Edward tarzı dekoru boğucu buluyorum ama her zaman bunun, yemeğin inceliğiyle telafi edilmekten daha fazlası olduğunu hissetmiştim. Bu son ziyarette öyle değil. Patrick O'Connell, muhteşem bir şekilde donatılmış mutfağında, ister mülayim boudin blanc'ı aşırı derecede tatlandıran elmalı pürede, isterse güzel yengeç etinden ödün veren tropikal meyve karışımında veya "üç kez" pişirildiği söylenen ördekli sıcak ananasda olsun, meyveye çok fazla güveniyor. bir yemek için fazla pişmiş anlamına gelir. Elma şarabı sosu, kızarmış tavşanın lezzetini mahvetti, ancak turta turşusu kızılcık, lezzetli, biberle kaplı geyik eti mükemmel bir şekilde tamamladı. O'Connell'in bariz tatlı dişi, tatlı sıvı Valrhona çikolatalı keki ve fındık ve çikolata ipuçlarıyla gevrek marjolaine bakılırsa, ona tatlılarla iyi hizmet ediyor. Kurabiyeler de iyiydi.
Kayıyor gibi görünen başka bir restoran, Los Angeles'ta bir numaralı seçimdir. MATSUHISA. 1987'de açıldığında, Peru, Arjantin ve Güney Amerika'nın başka yerlerinde zaman geçirmiş, cana yakın Japon suşi şefi Nobuyuki Matsuhisa'nın kendi füzyon mutfağı markasını yaratmasıyla gerçekten hayret vericiydi. Ama şimdi dikkatini dünyanın dört bir yanındaki (New York'taki dahil) yedi Nobu ileri karakolu arasında paylaştırırken, Matsuhisa acı çekti. Misolu bebek patlıcanlar, soğuk soba noodle ve jalape's F1os şeritleri ile marine edilmiş sarıkuyruk hepsi lezzetliydi. Ancak füzyon spesiyalitelerinin çoğu, özellikle bir sashimi salatası içinde narin ton balığı ile çukurlaştırıldığında, ağır kahverengi soslar tarafından aşırı tuzlanmış ve gizlenmişti. Sebzeli Kobe bifteği ve kalamar "makarna" gibi diğerleri, tavada kızartılmış Çin yemeği önerdi. Genellikle ipeksi, misolu siyah morina bile kuru ve buruşuk geldi ve tempura üçüncü sınıf, ıslak ve unluydu. Renkli kalabalık, yardımsever personel ve daha davetkar yemekler beni geri çekecekti, ancak kayıtsız hazırlıklar en yüksek puanı haklı çıkarmadı.
Diğer yazarlar, Zagat puanlarının kendi kendini gerçekleştiren kehanetler olduğunu söylediler, bir fenomen William Grimes. New York Times "Zagat Etkisi" adını verdi. Grimes, yüksek puan alan restoranlara giden ve "en üst düzey bir tesiste yemek yediklerine ikna olan yemek yiyenlerin, başka türlü inanamayacaklarını" öne sürüyor.
Tim ve Nina Zagat kapıda göründüğünde titreyen lokantacıların hikayeleri bol olduğundan, onların mı yoksa editörlerinin mi kitapları üzerinde gereğinden fazla etki yapıp yapmadıklarını sormak gerekir. Örneğin, 2001 New York City rehberinde Guastavino'da yemek için 19 gibi mütevazi bir puanın editörleri, restoran kompleksinin daha resmi bir yemek odası içerdiğini belirtmesini istemesi ne anlama gelir? reytingler"? Kim söylüyor? Zagat'lar, editörlerin bu açıklamayı, çünkü bazı kişilerin "Guastavino'nun gayri resmi alt katındaki brasserie'yi üst kattaki fine-dining restoranıyla karıştırdığı" için yaptıkları anket yorumlarından açıkça anlaşıldığı için cevap veriyor. Geçen sonbaharda, yerel bir eleştirmen, bir restoranın kadırgalarda sanki açıkmış gibi tanımlandığını fark ettikten sonra, Boston araştırmasının yayınlanması ertelenmek zorunda kaldı.
Tüm bunlar, yayıncının kontrolünün ötesinde gibi görünen iki fenomen hakkında hiçbir şey söylemez. Birkaç lokantacı bana, ücretsiz yemek olmasa da özel yiyecek ve hizmet alma umuduyla kendilerini anket katılımcısı olarak ilan eden sahtekar katılımcıların ziyaretlerinden bahsetti. (Zagatlar, "Birisi bu şekilde davranacak kadar kaba olursa, restoranın onu görmezden geleceğini umuyoruz, tıpkı iyi bir masa bulma umuduyla bir isim bırakan diğer tüm patronlar gibi." diye yanıtlar.) Bazıları Restoran işletmecileri ise sandıkları doldurmaları için arkadaşlarını, akrabalarını, çalışanlarını ve müşterilerini görevlendirdi. Tim Zagat, böyle bir hileyi tespit etmek için bir sistemi olduğunu söylese de, bunu yapmak neredeyse imkansız görünüyor. Bu tür mühendislik tepkileri, restorancılar için büyük karlar ve müşteri için hayal kırıklığı yaratan bir para israfı ile sonuçlanabilir.
Bu aksaklıklar bir yana, Zagat anketleri ana önermelerine dayanıyor ya da düşüyor: binlerce ayrı görüşün toplamı gerçeğe benzer bir şey oluşturuyor. Rehberlerinin güvenilirliği sorulduğunda Zagatlar, "Tartışıyoruz. Sayısal derecelendirmelerimizin ve tüketiciye dayalı incelemelerimizin, herhangi bir bireysel eleştirmenden daha güvenilir olduğunu, çünkü bunlar, sıklıkla tanınan birinin kişisel önyargılarından ziyade, geniş bir anlayışlı müşteri kesitinin (yalnızca bu yıl 200.000) paylaşılan deneyimlerinden yararlanıyor, profesyonel eleştirmen. [T] kitaplarımızın muazzam satış başarısı ve katılan anketörlerimizin sayısındaki sürekli artış, restoran müdavimlerinin yöntemimizi restoranları derecelendirmek için güvenilir bir temel olarak bulduğunu gösteriyor ki bu bizim için yeterince iyi bir ölçüdür. .&alıntı
Her zaman güvenilmeyen bir fikir birliğine sahip olduğumdan, profesyonel eleştirmenlerden ziyade geniş bir kitleye güvenme sisteminin restoranları değerlendirmede sanat veya tiyatroya uygulandığında olduğundan daha fazla geçerliliği olmadığını hissediyorum. Çoğunluk yanılıyor olabilir ve iyi bilgilendirilmiş bir fikir, bin amatörünkinden daha değerlidir. Popüler başarı bir mükemmellik ölçüsü değildir. Öyle olsaydı, McDonald's'ın dünyanın en iyi hamburgerlerini servis ettiği, KFC'nin mükemmel kızarmış tavuk yaptığı, Pizza Hut'ın Napoli'yi kıskandığı ve bir düşününce, Zagat Anketi'nin en iyi restoran rehberimiz olduğu anlamına gelirdi.
Mimi Sheraton oldu New York Times 1976'dan 1984'e kadar restoran eleştirmeni. Zaman ve Vanity Fuarı.
Tuna ile Inari sushi Inari Sushi hakkında Inari'nin ne olduğu ve nereden alınacağı hakkında daha fazla bilgi için şu makaleye bakın: Inari nedir. Malzemeler: Verim: 16 adet.
Bu web sitesi, deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır.
Kurabiyeleri severim! Gizlilik Politikası
Lütfen COVID-19 salgını sırasında büyük suşi partilerinden kaçının. Convid-19 bilgisi
Gizliliğe Genel Bakış
Web sitesinin düzgün çalışması için gerekli çerezler kesinlikle gereklidir. Bu kategori yalnızca web sitesinin temel işlevlerini ve güvenlik özelliklerini sağlayan çerezleri içerir. Bu çerezler herhangi bir kişisel bilgi saklamaz.
Web sitesinin çalışması için özellikle gerekli olmayabilecek ve özellikle analizler, reklamlar ve diğer gömülü içerikler aracılığıyla kullanıcı kişisel verilerini toplamak için kullanılan çerezler, gerekli olmayan çerezler olarak adlandırılır. Bu çerezleri web sitenizde çalıştırmadan önce kullanıcı onayının alınması zorunludur.
Denedik: Bir NYC Otel Odasında Gizli Bir Suşi Restoranı
Bir otel odasında yemek yemek yeni bir şey değil. İş seyahatine çıkan herkes muhtemelen oda servisinin keyfini yaşamıştır: Yatakta bornoza sarılı biftek ve kırmızı şarap yemek, TV izlemek. (Ya da bekle, bu sadece ben miyim?) Ama aslında kalkıp gitmek dışarı Kalmadığın bir otel odasındaki bir restoranda yemek yemek bambaşka bir şey.
Aralık 2018'de Hotel 3232'de açılan Sushi by Bou, hızlı ve ucuz suşi servisiyle tanınan NYC'nin 2019 Ganesvoort Market'inde başlayan Japon omakase restoranı Sushi by Bou'nun en son dalıdır. Terime aşina olmayanlar için omakase, kelimenin tam anlamıyla, neyin en iyi olduğuna karar vermek için bir başkasını bırakmak anlamına gelir. ya da lezzetli ve güzel tabaklar hazırlamadaki yetenekleri.
Midtown's Hotel 3232'nin ön masasına bir arkadaşımla geldim ve rezervasyonum / check-in adım olarak “Sushi by Bou”'yi belirttim. Diğer herhangi bir otel misafiri gibi, bize de bir anahtar kart verildi ve odaya yol tarifi verildi. Asansöre binip 10. katın koridoruna adım atmam için geçen kısa sürede, aklıma gelen her tuhaf otel hikayesiyle hayal gücüm uçtu: "The Shining"deki ikizler beni oynamaya davet eder miydi? Garip bir otel odasına girmek tam olarak senin düşündüğün türden bir şey değil mi? Olumsuz yapmak gerekiyordu? Bu gece nereye gittiğimizi kimseye söyledik mi?
Anahtar kartı sensörün ve arkadaşımın önünde salladım ve derin bir nefes alıp kapıyı açtım. Nazik bir hostes tarafından karşılandığımızda tüm endişelerimiz ortadan kalktı. Bizi küçük bir salon gibi düzenlenmiş rahat bir alana davet etti. Asya esintili dokunuşlarla loş, minimalist ve modern olan alan, minyatür bir restorana retro olarak yerleştirilmiş gerçek bir NYC otel odasıydı (okuyun: TINY). İki koltuklu küçük bir oturma alanı, iki sandalye ve alçak bir masa odak noktasıydı. Bu mobilya, odanın yan tarafında bulunan 4 kişilik bir suşi bardan birkaç metre uzaktaydı (yatak veya yatak yok). Dexter-Bir köşede daha fazla yer olabileceğini düşündüm, ama bunun sadece banyoya açılan bir kapı olduğunu fark ettim -- duşun üzeri kapatılmış olması dışında diğer otel tuvaletlerinden hiçbir farkı yoktu. Hazırlık, çoğunlukla, suşi şefinin işini yapmasını izlemenin deneyimin bir parçası olduğu barın arkasındaki mütevazı alanda gerçekleşti.
Her zamanki restoran akışının tersine, barda yemek yemeyi beklerken masanın yanında içki içtik (oturma her saat 5 - 10 arası). Klostrofobik hissediyorsanız (gerçi buna gerçekten gerek yok, burası NYC emlak teriminin doğruyu söylediği küçük bir alandır), 25 koltuklu bir açık hava terası da var. Temposu sakindi ve gevezelik ve yüksek müzikten kaynaklanan dış rekabet olmadan bir konuşmanın yapılabileceği bir yerde olmanın güzel olduğunu söylemeliyim. Akşam 8'deki oturma yerimizi tamamlayacak olan diğer yemek arkadaşı çiftiyle sohbet etmeye bile başladık.
St.Regis Brasserie
İstanbul'da uzman Fransız mutfağı için St. Regis Brasserie'den başkasını aramayın. Lüks St. Regis İstanbul otelinde yer alan samimi restoran, meşe, pirinç ve oniks gibi zarif vurgulara sahip hem kapalı hem de açık yemek alanlarından oluşmaktadır. Ücret, Türk dokunuşlu çağdaş, Fransız esintili yemekler dahil olmak üzere mevsimliktir. Geniş bir menü, çeşitli salatalar, el yapımı makarnalar ve mezeler ve ana yemekler arasında sandviçler içerir. Kokteyl menüsünden imzalı Bloody Mary ile St. Regis Brasserie köftelerini veya tavada kızartılmış siyah çipurayı deneyin. Tatlıya mutlaka yer bırakın – restoran, ahududulu kek, sütlaç, tiramisu ve mascarpone peynirli kek sunuyor.
Zagat Kılavuzu Baskıya Geri Döndü
Üç yıllık bir aradan sonra, New York City anketi Salı günü aynı kapak ve cep boyutunda geri dönecek.
Üç yıl oldu ama o tanıdık kestane rengi kitap geri döndü. New York City restoranlarının 2020 Zagat araştırması Salı günü satışa çıkacak.
Yeni 352 sayfalık kitap, orijinal kitapla aynı kapak ve cep boyutu boyutlarını koruyor. En popüler üç restoran - yani, anketörlerin favorilerini belirttiği yerler: Le Bernardin, Gramercy Tavern ve Peter Luger Steak House - 2017 kılavuzundakiyle aynıydı.
Le Bernardin, Daniel ve Bouley at Home, yemek konusunda en iyi restoranların başında gelirken, onu Sushi Nakazawa, Gabriel Kreuther, Decoy, Lucali, Eleven Madison Park, 4 Charles Prime Rib ve Via Carota izledi.
Majorelle, Asiate'i en iyi dekor listesinde 1 numara olarak yerinden etti. Le Bernardin, en iyi hizmet listesinde Daniel'in ardından ikinci sıraya geriledi. (Onbir Madison Park üçüncü oldu.)
Hem avukatlar hem de yemek severler olan Tim ve Nina Zagat, 40 yıl önce bir anketi tamamlayan kişilerin görüşlerine dayalı derecelendirmelerle kılavuzu yayınlamaya başladı. 2011 yılında dünya çapında genişledikten sonra 151 milyon dolara Google'a sattılar. Google bunu birkaç yıl sürdürdü, bazı değişiklikler yaptı ve ardından 2016'da kılavuzları yayınlamayı durdurdu. The Infatuation markayı geçen yıl satın aldı.
Çevrimiçi bir rehber ve derecelendirme platformu olan Infatuation'ın kurucusu ve CEO'su Chris Stang, “Basılı kılavuzu geri getirmemiz için bize yalvaran pek çok kişiden duyduk” dedi.
Bu son kılavuz için, Infatuation Zagatlara danıştı ve on yıllardır kullandıkları toplam 30 üzerinden hesaplanan derecelendirme sistemini geri yükledi. Restoranlar için yapılan yorumlar, Sardi's ve Jue Lan Club gibi düşük puanlı yerler için "sadece iyi" ve "vasat" gibi "uygun" gibi dengeleyici terimlerle birlikte olumlu olma eğilimindedir. Bu kılavuz için oylamaya yaklaşık 12.000 kişi katıldı.
2017'deki 23 restoranla karşılaştırıldığında, endekste yalnızca 10 vejetaryen ve vegan restoran listelendi. Her ikisi de vejetaryen olan Hangawi ve Kajitsu, 2020 anketine dahil edildi, ancak gözden kaçan bir şekilde, endekste vejetaryen olarak listelenmiyorlar. .
Yeni rehber, bir Best Buys kategorisini (bazen Bang for the Buck olarak adlandırılır) çıkarmıştır çünkü insanların iyi değere ilişkin görüşlerinin çok fazla değiştiği hissedilmiştir. Bir Önemli Kapanışlar kategorisi de gitti.
Bay Stang, "Şehirde işler çok hızlı değişiyor ve orada zaten modası geçmiş şeyler var" dedi.
Basılı kılavuzların diğer şehirler için yayınlanıp yayınlanmayacağı henüz belli değil ve New York kılavuzunun çevrimiçi bir versiyonunun önümüzdeki yazdan önce olması muhtemel değil.
Bay Stang, "Olduğu gibi, kılavuzu bir kağıt uygulaması gibi düşünebilirsiniz," dedi.
Zagat 2020 New York City Restoranları Salı günü kitapçılarda ve çevrimiçi olarak 17,95 $ karşılığında satışa sunulacak.
Zagat restoran rehberi bu yaz Los Angeles'a dönecek
Altı yıllık bir aradan sonra, Zagat restoran rehberinin bir versiyonu Haziran ayında Los Angeles'a geri dönecek. The Infatuation, 2018 yılında Zagat markasını Google'dan satın aldı.
Kılavuz, Los Angeles County'deki herhangi bir açık restoranı, yemek kamyonunu veya standı değerlendirecek ve gözden geçirecek olan, Los Angeles'ta yemek yiyenlerin çevrimiçi bir anketi aracılığıyla oluşturulacaktır. Anket halka açıktır ve 17 Mart'a kadar Zagat web sitesinde mevcuttur.
Infatuation'ın kurucu ortağı ve CEO'su Chris Stang, “Onu lokanta anketi köklerine geri getirmek istedik” dedi. "Google'ın görev süresi boyunca bir nevi editoryal odaklı hale geldi ve bu, restoranlar hakkında bilgili bir insan topluluğunun sesini geri getirmek için bir fırsattı."
Restoran eleştirmenlerimiz tarafından hazırlanan, Los Angeles'taki en iyi 101 restoranın resmi L.A. Times listesi.
The Infatuation Zagat, geçen yılın sonlarında yenilenmiş bir çevrimiçi veritabanı ve 1.400 restoranı içeren fiziksel bir rehber kitapla bir New York rehberi yayınladı. Stang, New York rehber kitabının iyi sattığını söylese de, Los Angeles için başka bir fiziksel ürün yayınlamaya karar vermeden önce çevrimiçi ankete verilen yanıtı ölçmeyi bekliyor.
Bir süre için, Zagat derecelendirmeleri her yerdeydi ve restoranlar, derecelendirmelerini Zagat'ın imzası olan bordo ve beyaz pencerelerinde ülkenin dört bir yanındaki pencerelerde gösteriyordu. Kitaplarda fotoğraf yoktu, sadece okuyucuların gönderilerinden bir araya getirilmiş metin tanıtımları vardı. En yüksek etkisi 90'ların sonu ve 2000'lerin başıydı. Google, 2011'de yerel inceleme tekliflerini artırdığı için 2011'de 151 milyon dolar rapor edilen rehber şirketi satın aldı.
Stang, yeni web sitesiyle bu orijinal Zagat rehberlerinin ruhunu canlı tutmaya çalıştığını, ancak siteyi biraz modernize edeceğini söyledi – örneğin rehberde restoranların fotoğrafları yer alacak.
Restoran eleştirmeni Bill Addison, bir carnitas yemek kamyonundan küçük bir Japon harikasına kadar, şehrin muhteşem yemek kültürünü gösteren yedi yeni incelemeyi kesin olarak belirtiyor.
Geçmişte olduğu gibi, yemek yiyenlere orijinal 30 puanlık Zagat ölçeğini kullanarak yemek, servis ve dekor açısından değerlendirecekleri düzinelerce restoranın ilk listesi verilecek. (Google, bir süre için bunu beş puanlık bir ölçekte değiştirdi.) Katılımcılara, ankette henüz listelenmemiş restoranları gönderme seçeneği de verilecek. Stang, belirli bir alan veya topluluk temsil edilmiyor gibi görünüyorsa, şirketin dahil edilmesi için daha fazla fikir istemek için haber bültenleri, sosyal medya ve diğer satış noktaları aracılığıyla ulaşacağını söyledi.
İçindekiler
NS Zagat Anketi was established by Tim and Nina Zagat in 1979 as a way to collect and correlate the ratings of restaurants by diners. [5] Their first guide covered New York City dining, and was accomplished on the basis of a survey of their friends. [6] By 2005, the Zagat Survey included 70 cities, with reviews based on the input of 250,000 individuals. [7] The Guides, over the years, have reported on and rated restaurants, hotels, nightlife, shopping, zoos, music, movies, theaters, golf courses, and airlines. [7] Zagat guide ratings are on a five-point scale, 5 being the highest and 1 is the lowest, with component ratings for defined areas, e.g., for restaurants, including food, decor, and service (with cost also being estimated). [8] In addition to numeric scores, the survey also includes a short descriptive paragraph that incorporates selected quotations (typically a few words) from several reviewers' comments about each restaurant or service, as well as the pricing and rating information.
In 1999, Tim and Nina Zagat's son, Ted Zagat, joined Zagat and served as president and COO until 2007. [9] [10]
Zagat's distinctive thirty-point rankings were replaced with a five-point scale for products not at the Zagat website, following acquisition by Google in September 2011. [3] In March 2018, Zagat was sold by Google to The Infatuation, a restaurant rating app. [11]
Private equity firm General Atlantic bought one-third of parent company Zagat, LLC, for $31 million in February 2000 and installed non-Zagat family member Amy B. McIntosh as CEO. [12]
In 2008, the company was on the block for $200 million. After there were no takers, the company announced in June that it was no longer for sale and that it would seek an organic growth strategy. [13]
On September 8, 2011, the company was acquired by Google for more than $150 million, the 10th largest acquisition by Google as of that date, at the championing of Marissa Mayer, its Vice President of Local, Maps, and Location Services. [1] [14]
On March 6, 2018, Google sold the company to restaurant discovery platform The Infatuation for an undisclosed amount. [4]
Initial integration Edit
Google is reported to have planned to use the Zagat acquisition to provide more content and reviews for its locally oriented services. [15] [16] [17] On May 30, 2012, Zagat was officially integrated into Google's services, with its reviews now appearing on Google Maps and Google+ Local pages for relevant restaurants. Additionally, the Zagat online service became free to use, and once required a Google+ account to register though that is no longer the case. [18] By July 2013, the Zagat online presence had (alongside its printed Guides, see below) narrowed from thirty cities, to nine – eight in the U.S., as well as London – though earlier content on other cities remains discoverable by outside search. [3] At the same time, Google pushed ahead with plans to "Zagatize the world" through broader simplified business rankings, [14] and by providing broad content unlike the traditional Zagat, both city-specific (e.g., "Great Hot Dog Joints in NYC"), [3] and cross-destination (e.g., "Best Sushi Restaurants in 8 U.S. Cities."), as well as completely location-independent content (e.g., "Rosé for Every Mood: What to Bring to Any Summer Occasion"). [19]
Expansion under Mayer Edit
Initially, however, the eventually proscribed digital and print aims were the subject of an aggressive plan to expand the impact of Zagat through new hard-copy city guides, which required that Google VP Marissa Mayer and a senior product manager Bernardo Hernandez add further editors to the group it acquired with the Zagat acquisition unfortunately, because of leadership changes above Mayer – earlier in 2011, Google cofounder and first CEO, Larry Page, had replaced Eric Schmidt, returning to the helm to again manage the company – the request to increase the number of "Googlers" (full-time Google employees) was denied, and Google's Zagat editorial division was instead grown via staffing with temporary contractors (January–March 2012). [14] During this period, at least some of the hired contractors were led to believe by Google HR that it was their hope that after the year, contractors would join Googlers as permanent employees, with benefits moreover, the experience of contractors during this period is reported to have been that of a normal Google employee (invitations to all-hands Google employee meetings and social events, and receipt of at-work benefits). [14]
Reorganization, departures, Frommer's acquisition Edit
However, as the reorganization by Page continued, and further decisions were made by Google management, the commitment to the Mayer vision for Zagat waned. Page's assignment of Susan Wojcicki to head Google's advertising area led to the move of another Google veteran, Jeff Huber, to lead the very large "Geo and Commerce" area, a new combined group that would eventually include the Zagat team (alongside Google Maps & Earth, Travel, Shopping, Wallet, and other endeavors). [14] This reorganization left Marissa Mayer without a comparable leadership position, instead placing her as a report to her "peer" Huber Mayer departed Google thereafter, to become the CEO of Yahoo! in July 2012. Other management changes were harbingers of a challenging year for this group (e.g., executive firings and departures, including "the entire team that launched Google Wallet"), and Huber eventually moved from managing Geo and Commerce to join the Google X research team. [14]
Mayer's departure as champion of Zagat ' s acquisition and expansion, Huber's challenges in leading the large disparate Geo and Commerce group, and Google management's decision on a further acquisition – Frommer's, the venerable travel guide publisher, in August 2012 [20] – appear, in concert, as evidence of changing plans of management for the original Zagat team. After the standard Google all-hands meeting where the Frommer's acquisition was announced and discussed, contractors ceased to be invited to these Google meetings. [21] In this period, Hernandez continued to lead the Zagat group, where it is reported that Google reorientation of Zagat from their original business model to "'Zagatize' the world. [through] 100,000 ratings for small businesses" resulted in missed editorial production goals and Zagat contractor resentment toward the new Frommer's Googlers they perceived as having been given their positions. [14]
Dissolution of Zagat team Edit
The situation and morale in the Zagat unit is reported to have decayed further when, in December 2012, Google informed the contractors, most former full-time Zagat employees, that their contracts would not be renewed in 2013, only to alter course within days and report renewal of the contracts through the end of June 2013. In this new period, communications between Googlers and Zagat contractors are said to have decayed, with a further end to the social perks they had earlier enjoyed. As well, Bernardo Hernandez departed from his leadership role of the unit. [14]
While Google has declined comment, one source reported in June 2013 that "The future of Zagat book production looks extremely bleak. The whole division as currently structured seems to be on death watch. Lots of chatter about outsourcing." [14] Further reporting coincident with the rollout of the new Zagat website in July 2013 indicated both that the Zagat guides are "now smaller than ever," covering the same reduced list of nine cities as the website, and that Zagat had "quietly w[ound] down its licensing business. managing custom print guides for corporations" and third party content licensing. [3]
Regardless, Google's acquisition and integration of Zagat, while leading to the elimination of the Zagat enterprise as it had historically functioned, provided it "a strong brand in local restaurant recommendations. [and] lots of content for location-based searches." [14] Even so, questions are being raised about the apparent change of course, e.g., regarding Google's steering Zagat and its mobile app toward general content, and away from its traditional reviewer stable into an already very competitive, well-populated everyman restaurant review approach and business niche. [19] In commenting on the contraction in number of cities covered and in depth of print coverage, and on Google de-emphasis of the distinctive, traditional 30-point rankings (replacing it with a 5-point scale for products not at the Zagat website), Jason Clampet at Skift writes, "Whether or not Zagat’s. brand voice will continue to rise to the top remains to be seen," and while "the Zagat brand may not seem as strong [post-Google]. [the] content’s influence on diners and drinkers is arguably stronger than ever, thanks to its deep integration into the world’s most popular. mapping service." [3]
On March 6, 2018, Google transferred ownership of the brand and assets to restaurant review website The Infatuation. They did not disclose the deal amount. [4] The Infatuation CEO and Co-Founder Chris Stang released a statement that the company was "thrilled by this opportunity to acquire such a pioneering and trusted restaurant guide as Zagat. it is the perfect complement to what we have been building at The Infatuation." They will reportedly operate as two distinct brands, with The Infatuation retaining its editorial-first focus and Zagat will expand user surveys and develop a new tech-driven platform. [22] In November, 2019 the print version of the guide was relaunched after a three-year hiatus. [23]
Know the Lingo:
- Futomaki: a thick roll, usually cut into eight pieces. Specialty rolls are usually futomaki.
- Hosomaki: thin roll with just one type of filling. Single-ingredient rolls such as salmon, tuna, or cucumber rolls are usually hosomaki.
- Uramaki: a roll with the nori (seaweed) on the inside and rice on the outside. Sometimes called an inside-out roll.
- Temaki: Also called a hand roll, this is a cone-shaped nori roll with the ingredients and minimal rice inside.
Seaweed Salad: Seaweed, sesame seeds, spices on top of fresh cucumber
70 calories, 4 g fat (1/2 cup)
Miso çorbası: Miso broth with bits of tofu, seaweed and green onions
90 calories, 2 g fat (1 cup)
Salmon or Tuna Tataki: seared fish topped with ponzu (citrus) sauce served over daikon radish
160 calories, 6 g fat (4 ounces)
Shumai: Steamed dumplings filled with meat, seafood or vegetables. 105 calories, 2 g fat (4 dumplings)
Tuna, salmon, shrimp or yellowtail (or any single fish)
175 calories, 2 g fat
Vegetable (or any combo)
135 calories, 0 g fat
Rainbow: Crab, cucumber inside, topped with tuna, yellowtail, salmon, fluke, avocado
476 calories, 16 g fat (Note: This roll is large enough to be a whole meal!)
Yellowtail-Scallion
185 calories, 2 g fat
Philadelphia/Bagel: Smoked salmon, avocado and cream cheese
320 calories, 5 g fat
Spider: Fried soft-shell crab, cucumber, avocado and roe (fish eggs)
510 calories, 21 g fat
Spicy Tuna: Chopped tuna, spicy mayonnaise, and crunchy topping
320 calories, 3 g fat "
(Note: Spicy" rolls are often made with trimmings from other rolls that are mixed with a flavored mayo.)
Eel and Avocado: Grilled eel with sweet and salty "eel" sauce and avocado
370 calories, 17 g fat
Sashimi/Nigiri
Sashimi is slices of raw or lightly cooked fish nigiri is raw fish on mounds of rice. Both are healthy choices sashimi is ideal for those counting carbs.