Hücrelerimizin çoğunda, bir birey oluşturmak için DNA‘da depolanan eksiksiz bir talimat seti bulunur. Bilim adamları uzun yıllardır, diğer veri türlerini depolamak için inanılmaz yoğunlukta DNA‘yı kullanabilen bir depolama teknolojisi geliştirmeye çalıştılar.
Ancak çalışmalar oldukça yavaş ilerlemektedir. Şimdi, Microsoft Research ve Washington Üniversitesi’nden bir ekip, DNA‘yı uygun bir kayıt ortamında kodlama yapıyor.
DNA‘nın kodlama sekansı, dört baz çiftiyle tanımlanır: sitozin, guanin, adenin ve timin. Bunlar, DNA diziliminde kullanılagelen A, C, T ve G‘dir. Hücrelerinizde bazlar aynı anda üçer kez okunur ve her üçlü de farklı bir amino asit tanımlar.
Amino asidi bir araya getirin ve bir protein elde edin. DNA olarak başka bir şey saklamak için farklı bir kodlama düzeni hazırlamanız gerekir ve bunu yapmanın birkaç yolu vardır. Asıl sorun veri okumak ve almaktır.
DNA‘da kodladığınız verileri okumak için, tam, kırık olmayan DNA parçasını okumanın bir yolu olmadığından, DNA‘yı daha kısa diziler halinde kesmeniz gerekir. Dolayısıyla, bir DNA saklama sisteminde, her dizinin uygun yeri için belirteçler gerekir.
Muhtemelen bunun nereye gittiğini görebilirsiniz. Tek bir dosyayı almak için dizinin tamamını okumalısınız.
Microsoft ve Washington Üniversitesi’nden yapılan çalışmalar DNA depolarına rastgele erişim eklenmesi ile ilgilidir. Araştırmacılar, gereksiz dosyalara erişmeden belirli dosyaları hedefleyebilen yeni dizi işaretleyicileri tasarladılar.
Anahtar, tüm dosyalarınızı etiketlemek için takım halinde çalışacak binlerce işaret dizileri belirledi. Bu, istediğiniz dosyaları tanımlayan belirli bir diziyi çoğaltabileceğiniz anlamına gelir. Bunları sıralamanız yeterlidir. İşaretçilerinizden daha fazla dosya tutmak istiyorsanız, ek ayrı DNA havuzları tutmanız yeterlidir.
Yeni çalışmada DNA depolama alanındaki diğer yenilik, özdeş bazların uzun dizilerinde bit-çevirme operasyonunun (XOR) kullanılmasıdır. DNA sıralaması, çok sayıda tekrarlanan baz olduğunda karışıklık eğilimindedir.
Ekip, bu uzun zamanları dağıtmak ve verilerin daha hızlı okunmasını sağlamak için rastgele bir sıra eklemek için XOR kullandı.
Microsoft Research ve Washington Üniversitesi temel olarak DNA için bir dosya sistemi tanımlamıştır. Bu, DNA‘yı depolama için kullanmamıza daha da yakınlaşıyor, ancak SSD‘nizi değiştirmek olası değil.
Araştırma hızla gelişim kaydetsede, elektronik depolama alanından daha yavaş ve kullanımı çok daha karmaşıktır. Ancak yine de DNA, gram başına yüzlerce petabayta ölçülen veri yoğunluklarıyla arşivleme kullanımı için önemli olabilir