Los Angeles’ın daha büyük bir Belediye Meclisine ihtiyacı var. On beş meclis üyesi, 4 milyon sakinin etnik, coğrafi ve sosyoekonomik çeşitliliğini yeterince temsil etmek için yeterli değil. Çok fazla Angeleno kendini şehir yönetiminden kopuk, görmezden gelinmiş veya duyulmamış hissediyor ve bu da halkın güvenini, sivil katılımı ve nihayetinde demokrasiyi zayıflatıyor.
Konseyi genişletme önerileri, seçmenlerin konseyi 21 veya 25 üyeye çıkarmak için birbiriyle yarışan iki oy pusulasını reddettiği 1999 yılından bu yana çok az ilgi gördü. Ancak şimdi, bir skandal silsilesinin ardından, Belediye Binası’nda reform yapmak için seçmenleri nihayet daha büyük olanın daha iyi olduğu fikrini benimsemeye ikna edebilecek yeni bir ivme var.
Gelecek ay, Belediye Meclisinin Şehir Yönetişimi Reformu Ad Hoc Komitesi, 2024’te Belediye Meclisini genişletmek için bir önlemin oy pusulasına konup konulmayacağını ve eğer öyleyse, bu genişlemenin ne kadar büyük ve ne kadar cesur olması gerektiğini tartışmaya başlayacak. Açık konuşalım: Los Angeles seçmenlerinden kesinlikle konseyi genişletmeleri istenmeli. Bu gerekli ve geç kalınmış bir reformdur.
Yayın kurulu, son aylarda ortaya çıkan ılımlı, büyük ve radikal olmak üzere üç olası değişikliği inceledi. Tüm bu fikirlerin artıları ve eksileri var – aşağıda açıkladığımız gibi. Hepsi mevcut durumdan daha iyi ve dikkate alınmaya değer.
Basit bir Belediye Meclisi genişletmesi
Reform hareketinin ne kadar ilerlediğinin bir işareti, bu “ılımlı” değişikliğin bir yıl önce, belediyede neredeyse hiç kimsenin meclisi genişletmeyi ciddi olarak düşünmediği bir zamanda radikal olarak kabul edilmesiydi.
Yine de, biz onu ılımlı olarak adlandırıyoruz çünkü en basit genişleme daha fazla bölge eklemekten başka bir işe yaramaz. Los Angeles’ın 15 bölgesinin her biri yaklaşık 260.000 kişi barındırıyor – bu, ülkedeki nüfusa göre en büyüğü. Daha fazla bölge, daha az insanı temsil edecek, seçmenlere daha fazla yerel ilgi sağlayacak ve muhtemelen konseyde etnik, dini ve sosyoekonomik temsili artıracak meclis üyelerinin eklenmesi anlamına gelir.
Kaç ilçe daha zor soru.
Bazı gruplar, LA’nın bir sayı seçmemesi gerektiğini, bunun yerine ideal temsil düzeyini belirlemesi gerektiğini savunuyor. İyi bir hükümet savunuculuğu kuruluşu olan California Common Cause, şehri 150.000 yerleşik bölge – mevcut nüfusa göre 27 bölgeye eşdeğer – oluşturmaya ve nüfus değişikliklerine göre her 10 yılda bir bölge sayısının artmasına veya düşmesine izin vermeye çağırdı. Bu fikir, her on yılda bir siyasi kargaşa yaratacağı için Belediye Binası’nda biraz mide ekşimesine neden oldu.
Bunun yerine, çoğu Belediye çalışanları ve gözlemcileri belirli bir koltuk sayısını tartışıyorlar. Böyle bir öneri, her biri yaklaşık 209.000 sakini temsil eden 19 meclis üyesiyle dört yeni bölge ekleyecek ve bu da Los Angeles’ı hala ülkedeki en büyük bölgelere bırakacak. Bu kadar küçük bir ayarlama pek fark edilmeyecek ve konseyin çalışma şeklini pek değiştirmeyecektir; belki de bu yüzden bazı konsey üyeleri bu tür mütevazi bir değişime en uygun görünüyor. Ama zahmete değmez. LA daha da büyümeli.
Şehrin nüfusu göz önüne alındığında, New York City’nin 173.000 sakin-temsilci oranına eşit olması için 23 ilçe gerekir. 25 yaşında LA, San Diego’nun bölge başına 154.000 sakinine yakın olacaktı. Ve 31 (eşit oyu önlemek için tek bir sayı gereklidir), Los Angeles’ı bölge başına 128.000 sakini olan büyük şehirlerin ortalamasına yerleştirir. Adil Temsilci LA, Los Angeles’ın kusurlu 2021 yeniden sınırlandırmasının ardından bir reform koalisyonu kuruldu.
İlçe sayısını ikiye hatta üçe katlamak Chicago büyüklüğünde konsey Bazılarının öne sürdüğü gibi 50 üyeden oluşan bir seçim, şu anda her biri kendi bölgesini yöneten 15 küçük belediye başkanı gibi çalışan Kent Konseyi’nin doğasını değiştirecektir. Şu anki Konsey Başkanı Paul Krekorian, çok büyük bir konseydeki bireysel üyelerin daha az güce sahip olacağını ve “birinin o büyük, verimsiz, kedi gütme operasyonunu yürütmesi gerektiğinden” güçlü bir konsey başkanı tarafından yönetileceğini söylüyor. gözlemlendi, sevgiyle değil.
Üyelerin, bölgelerine geliştirme ve emlak onaylarını kontrol ettikleri derebeylikleri gibi davranmalarına hâlâ izin veriliyorsa, konseyi genişletmek siyasi yolsuzluğu sona erdirmez. Dolayısıyla herhangi bir anlamlı reform paketi, meclis üyelerinin kendi bölgelerindeki arazi kullanım kararlarını alma yetkilerini de kısıtlayacaktır.
at-geniş ve bölge meclisi üyeleriyle hibrit bir sistem
Bir başka fikir de, hibrit bir sistemin – konseyin yapısında büyük bir değişiklik – mevcut düzenin fazla taşralı olduğu ve bölge sakinlerinin geniş ve çeşitli çıkarlarını yeterince temsil etmediği yönündeki endişeleri giderebileceğini savunan bir grup siyaset bilimi uzmanından geliyor.
LA Yönetişim Reformu Projesi, Belediye Meclisinin 25 üyeye çıkarılmasını öneriyor, ancak bir değişiklikle. Her biri seçilmiş bir meclis üyesine sahip 21 bölgeyi ve şehir çapında seçilmiş dört geniş üyeyi içerecektir. Akademisyenler, hibrit bir sistemin en iyi uzlaşma olduğunu savunuyorlar; yerelleştirilmiş temsile sahip daha küçük ilçelere olan ihtiyacı ele alır ve taşralılığı şehir çapında bir bakış açısıyla dengelemek için oy kullanan üyeleri içerir.
LA hükümetiyle ilgili şikayetlerden biri, bütçe, hizmetler veya kamu politikası olsun, her şeyin 15’e bölünmesidir. Eksiklik, barınma, evsizlik ve ulaşım gibi konulara şehir çapında bir yaklaşımdır; bunun yerine, meclis üyelerinin yalnızca otobüs şeritlerinin olup olmadığına karar vermesine izin verir. veya mahallelerinde evsizler barınağı yapılıyor. Genel olarak meclis üyeleri, yerel çıkarların ötesinde düşünme yetkisine sahip olacak ve kiracı hakları, bisiklet yolları veya iş ortamının reformu gibi daha geniş konularda kampanya yürütebilecektir. Değişiklik aynı zamanda yolsuzluğa karşı bir kontrol olabilir; genel olarak adaylar, kendi bölgelerindeki arazi kullanımı ve imar kararlarında meclis üyelerine hürmet kültürünü desteklemeye daha az eğilimli olabilirler.
Kathay Feng, Common Cause ile hibrit bir sistemin bazı potansiyel tuzakları olduğu konusunda uyardı. California Oy Hakları Yasası birçok şehri değiştirmeye zorladı azınlığın veya yeterince temsil edilmeyen grupların kendi seçtikleri bir temsilciyi seçme şansına sahip olmaları için genel seçimlerden bölge seçimlerine kadar. Şehir çapında bir ofis için aday olmak o kadar pahalı ki, geniş koltuklarda iyi finanse edilen, politik olarak bağlantılı adaylar hakim olabilir. Bazı şehirler, geniş koltukların görevdekilerin ve müttefiklerinin gücünü koruyabileceğini ve beyaz olmayan toplulukların etkisini azaltabileceğini bilerek hibrit sistemleri benimsedi.
Feng, “Geniş koltuklar, azınlık topluluklarına daha fazla seçmen temsiliyle oy kullanma yeteneği veren oy kullanma yöntemleriyle birleştirilirse, karma bir sisteme sahip olabileceğinizi düşünüyorum” diye ekledi Feng.
Bölge sisteminin radikal bir revizyonu
Bazı savunucular Los Angeles’ın Portland, Ore.’de seçmenler tarafından onaylanan, sıralı oylama yöntemiyle her bölge için üç meclis üyesi seçmesi gibi daha radikal bir değişikliği düşünmesini istiyor.
Arizona, New Jersey, Güney Dakota ve Washington dahil olmak üzere birçok eyalet, yasama organları için bölge başına birden fazla temsilci seçerken, Amerikan şehirlerinde çok üyeli bölgeler nadirdir. Bu yüzden Portland’ın kararı çok sıra dışı.
Portland, parklar, polis ve sıhhi tesisat da dahil olmak üzere, uzmanlık sahibi olmayabilecekleri şehir departmanlarını yönetmek için geniş çapta seçilen beş meclis üyesinden oluşan sistemini aşamalı olarak kaldırıyor. Eleştirmenler dedi sistem etkisizdi ve başarısız sakinler. Artı, seçilen yetkililerin çoğu şehrin zengin batı yakasından geliyordu.
Ancak, tek bir meclis üyesini seçen bir bölge sistemine geçmek, Portland nüfusunun dörtte birini oluşturan ve şehrin her yerine dağılmış olan beyaz olmayan toplulukları haklarından mahrum bırakacaktı. Şehrin Siyahi, Asyalı veya Latin seçmenlerinin kendi seçtikleri bir temsilciyi seçmelerine izin verecek bölgeleri çizmenin hiçbir yolu yoktu.
Beklenti, bu sistemin geleneksel olarak marjinalleştirilmiş gruplara – kiracılar, gençler, işçi sınıfı – bir sandalye kazanma şansı vermesi, kazananın her şeyi aldığı bir seçimden daha iyi olmasıdır. Avukatlar ayrıca bunun hizmeti iyileştireceğini umuyor çünkü seçmenler bir yanıta ihtiyaç duyduklarında Belediye Binasında sadece bir değil üç temsilci arayabilirler.
Ancak bu, Portland için hâlâ denenmemiş bir sistem ve çok üyeli bölgelerin, kimsenin sorumlu olmadığı bir hesap verebilirlik eksikliği yaratabileceğine dair endişeler var.
Bu savunucuları durdurmadı LA Kent Konseyi’ni çağırıyor Portland modeline, Los Angeles’ta Siyah, Latin ve Asyalıların kazananın hepsini alacağı bir konsey yarışında birbirlerine karşı rekabet halinde görüldüğü sıfır toplamlı yeniden sınırlama ve seçim politikalarına bir yanıt olarak bakmak.
Ve bu, California’nın kuzeydeki komşusunun seçim reformuna ilk kez öncülük etmesi olmayacaktı. “Oregon, postayla oylamayı başlattı. Bunu ilk yapan bizdik ve insanlar bunun bir felaket olacağını söylediler. Çok güzel çalıştı,” dedi Portland Charter Komisyonu eşbaşkanı Melanie Billings-Yun. “Otomatik seçmen kaydını ilk başlatan bizdik. Yenilikçi olmaktan hiçbir zaman çekinmedik ve nadiren pişman olduk.”
Bu, yeni fikirler ve gerçek değişim potansiyeli ile Los Angeles için heyecan verici bir an. Şehir liderlerinin tüm bu konsey genişletme seçeneklerini ve diğerlerini açık fikirli olarak ve Belediye Binasını tamir etme konusunda cesur olmaya istekli olarak değerlendirmelerini umuyoruz.