Irena Seirski Seirski itibaren 15617 A Picheira, A Coruña, İspanya
** spoiler uyarısı ** Bu seriyi bitirmekten memnun oldum. Sevdim ya da nefret ettiğim için mi? Emin değilim. Tüm bu kitapların içine nasıl girebileceğim şaşırtıcıydı. Lina, Penelope, Diana ve neredeyse herkes çok küçük, anlamsız ve sığdı. Ama sonunda hepsinin nasıl büyüdüğünü ve yaşamdaki rollerini nasıl kabul ettiğini ve bir şeyleri kendileri için nasıl doğru hale getirdiğini sevdim. Türü. Ama yine de bükülmüştü ve benim için tamamen tatmin edici bir sonuca sahip değildi. Bu dizide sevdiğim şey, yazıldığı dönemdi. Yüzyılın başında New York'ta zengin bir aile olarak yaşam hakkında bilgi edinmek hoşuma gitti. O zamanlar toplumun nasıl olduğunu öğrenmek hoşuma gitti. Hikayenin en sevdiğim yanı Diana ve Henry gibi hissediyorum. Ben de yazarın bunu nasıl bitirmeye karar verdiğini sooooo'ydum.
** spoiler uyarısı ** Uyarı: Önceki Kitaplardan Spoiler İçeriyor! Söyleyebileceğim tek şey bu diziyi seviyorum - ve demek istediğim onu seviyorum. Son Kurban biraz acı tatlıydı; tatlı çünkü kesinlikle şaşırtıcı ve acıydı çünkü serideki sonuncusu Rose’un bakış açısından anlatıldı. Tabii ki, kitaplardan diğer karakterler hakkında yakında - ama yeterince yakında - çıkmayan yeni bir sergi serisi var. Onlara Blood Promise'da tanışmamız oldukça iyi bir otoriteye sahip ... Son Kurban, Spirit Bound bittikten birkaç gün sonra - ve şimdiye kadarki en akıllara durgunluk veren uçurum askılarından birinin ardından başladı. Rose yine belada, ama bir keresinde aslında masum. Kraliçe Tatiana'yı öldürmekle suçlanıyor ve kanıtlar onu kilitlemek ve yargılanmayı beklemek için yeterli - suçlu bulunursa infazına yol açacak bir dava ... Gül iyi Rose: parlak, akıllı, alaycı ve sadece düz harika. Ayrıca zayıf yönlerini gösterir; hareketsiz oturmaktan tamamen aciz ve klostrofobik olduğu gibi. Tüm bu ufacık detaylar onu çok gerçek, çok eşsiz yapıyor. Onu gerçekten tanıyormuşum gibi hissediyorum, aslında onunla orada olduğum gibi, aslında benim en iyi arkadaşımmış gibi. Çılgın? Muhtemelen. Bu kitaplar beni böyle hissettiriyor - Richelle Mead o kadar iyi. Gerçek olmadığını bilsem de dürüstçe onu özleyeceğim. Dimitri döndü! Bunun kapağını tutmamın ne kadar zor olduğu hakkında hiçbir fikriniz yok. Muhtemelen şimdiye kadar yaptığım en zor şeylerden biri. Ama geri döndü ve çok mutluyum! Bir Strigoi olarak geçirdiği zamanın onu yaraladığını söyleyebilirsin, ama her zamankinden daha güçlü. Ve Rose ve onun arasındaki bazı sahneler ... söyledikleri bazı şeyler ... saf deha. Ve Dimitri, bilmelisin ki ben hep Dimka Takımı, Takım Yoldaşı oldum. Sadece onu seviyorum ve biraz savunmasız tarafını görmeyi gerçekten çok sevdim. Lissa ... Onu hep sevdim. Şimdi olsa da, vay canına. Ne kadar güçlü, ne kadar güzel ve ne kadar iyi olabileceğini gösterdi ve onu daha da çok sevdim. Gösterdiği tam bencillik ve Rose için koruması onu gözlerimde hiç olmadığı kadar şaşırtıcı kıldı. Büyüdü ve onu ilk kitaptan kesen güvensiz kız olarak pek tanıyamıyorum. Ayrıca, Richelle Mead'in Lissa ve Rose’un hikayelerini zahmetsizce birbirine bağlaması beni hala şaşırtıyor. Rose'un kendi ikilemlerinin tam ortasındayken bile Kraliyet Mahkemesi'nde tüm kargaşaya bir göz atmamıza izin verdim. Hiçbir şey vermeden bu kitabı nasıl tanımlayacağımızı bilmek gerçekten zor. Yani şunu söyleyeceğim: Harika. Aksiyon dolu, şüpheli, güzel, eğlenceli ve kesinlikle şaşırtıcı. Ve yine, şaşırdım. Dürüst olmak gerekirse, Vampire Academy'nin dengesini daha fazla yakalayan bir dizi hatırlamıyorum. Bu duyguyu çok sevdim: okumaya ihtiyacım oldu - bazen uyumam, yemek yemem veya çalışmam gerektiğini hissettiğimden daha fazla. Ayrıca, sadece ana karakterlere değil, hepsine tek tek her karaktere aşık oldum. Mia, Jill, Eddie, Mikhail, Sydney - herkes. Ve dünya Mead'in yarattığı ... şimdiye kadarki en sevdiğim kurgusal dünyalardan biri. Çantalarımı toplayıp şimdi taşıyabilirdim. Onu bırakmak istemiyorum, Rose'dan ayrılmak istemiyorum, ama Bloodlines'ın gelişi darbeyi biraz kolaylaştırıyor. Ağustos ayında yayınlandı - sanırım - ve günleri geri sayıyorum. Bu dizi bana her şeyi hissettirdi: aşk, nefret, korku, kahkaha, korkunç üzüntü, sevinç ve neredeyse ait olma. Bunu okumadıysanız, muhtemelen tamamen deli olduğumu düşünürsünüz. Eğer varsa, - umarım - anlayacaksınız. Vampir Akademisi'nin kaçmam gerektiğinde ilk aldığım kitaplardan biri olacağını biliyorum: rahat bir kitap. Kulağa tuhaf gelebilir, ama bu kitap o kadar inanılmaz ki yeterince övemem. Eğer okumadıysanız, doğru okuyun. şimdi. İçtenlikle söyledim. Kesinlikle hayal kırıklığına uğratmayacak.
Even a badly written "Nazis win the war" alternate history is intrinsically interesting. This book while not badly written isn't particularly compelling, devolving into a race against time thriller rather than providing any particular insight. Given the setting's potential it is guilty of myopia and the "Nazi = bad, hero = good" vibe is not particularly compelling. 'Fatherland' or 'The Man in the High Castle' class it ain't. Not even quite up to 'SS-GB'. But worth a read nevertheless if you like that kind of thing.