Afrika’daki dış yardım arenası geleneksel olarak Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma (OECD) ülkeleri. Ancak, son otuz yılda Çin gibi geleneksel olmayan bağışçılar ortaya çıkmıştır.
Geleneksel olmayan bağışçıların artan önemi, Batı ülkelerinin Sahra altı Afrika'daki ekonomik ve politik dayanaklarının kademeli olarak azaldığı anlamına geliyordu. Çin şimdi geleneksel olmayan en büyük yardım katılımcısı Sahra altı Afrika ülkelerine.
1960’lerde Afrika, Çin’e siyasi ve diplomatik erişimini arttırma fırsatı verdi. Çin’in kıtaya ilgisi, kısmen siyasi sonuçların bir sonucu olarak ortaya çıktı. gerginlikler Çin ve Sovyetler Birliği arasında olduğu kadar Amerikan ve Japonların artması Asya'da rekabet. Afrika siyasi politikalara ek olarak, Çin'e ekonomik fırsatlar sundu. Çin'in ilk yardım amacı diplomatik bağları güçlendirmek olsa da, kaynak nedeni önemli bir faktör haline geldi.
Çin'in yardım politikası
Başlangıçta, Çin'in yardım politikası ortaklar arasında eşitlik, karşılıklı yarar, egemenliğe saygı, yükümlülüklere saygı ve Çinli yardım alanların özgüvenini arttırma üzerine kurulmuştu. Çin'in 2011’ine göre dış yardım konusunda beyaz bildiri:
Çin’in temel destek alanları, alıcı ülkelerin endüstriyel ve tarımsal üretkenliklerini artırmak, ekonomik ve ekonomik bir temel oluşturmak amacıyla tarım, sanayi, ekonomik altyapı, kamu tesisleri, eğitim ve sağlık ve sağlık hizmetleri projelerinde olmuştur. sosyal gelişim ve temel eğitim ve sağlık bakımının iyileştirilmesi.
Çin’in Afrika’daki yardım politikası, 1994 ve 1995 arasında büyük reformlar yaptı. Bunlar etkilendi üç ana yol:
* Çin ile Afrika arasındaki yardım, ticaret ve yatırımı birbirine bağlayan yeni araçlar getirildi ve uygulandı,
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
* Dış yardımı ekonomik işbirliği ile birleştiren programlar geliştirildi ve finanse edildi ve
* Çin, yurt içi yeniden yapılandırmaya yardımcı olacak araç portföyünü geliştirdi.
Yeniden yapılanma ayrıca üç politika bankası oluşturulmasını da gördü. Bunlar, Çin'in kalkınma Bankası, Çin İhracat-İthalat Bankası ve Çin Tarımsal Kalkınma Bankası idi. Hepsi devlete aitti ve hükümetin hedefli finansman sağlamalarını sağladı. Yeni politika bir kapıyı açtı ekonomik ve ticari strateji. Çin'in imalat ve tarıma yatırım yapmasını ve Çin'deki montaj fabrikalarında büyümesini sağladı. Ayrıca, Çin ihracatına olan talebin artmasına neden oldu ve Çin’in Afrika’daki maden ve orman kaynaklarının keşfedilmesine ve yatırımına girmesine izin verdi.
Sürücü olarak kaynaklar
1976 tarafından Çin kaynaklarının ilgisi çok sayıda Sahra altı Afrika ülkesinde görüldü. Örnekleri arasında Çin’in bakıra erişimini kolaylaştırmak için kısmen Zambiya’daki Tan Zam demiryolu inşaatı. Ayrıca, Etiyopya gibi ülkelerde pamuk ihracatının Çin'e taşınmasına yardımcı olmak için yollar da yapıldı. Çin'in Sahra altı Afrika'daki kaynak olanakları hakkındaki görüşü bugün devam ediyor.
2001 yana Çin yerel ekonomik büyümesini artırma ihtiyacı Çin'in Sahra altı Afrika'nın doğal kaynaklarına olan ilgisini daha da artırdı.
Çin’in Sahra altı Afrika’ya yardım tahsisini neyin tahrik ettiğini inceleyen ampirik kanıtlar, Çin’in petrol bakımından zengin Sahra altı Afrika ülkelerine petrol bakımından zengin olmayan ülkelere daha fazla yabancı yardım sağladığını gösteriyor. Son on yılda Çin'in ilk on yardımcısının neredeyse yarısı petrol kuyusuna erişim sağladı ve karşılığında petrol arama konusunda ilk haklarını verdi. Örnekler arasında Angola ve Nijerya bulunur.
Milyarlarca borç tahliyesi sağlama
2000'ten itibaren Çin, Afrika'da önemli bir yardımcı rol oyuncusu olarak kendisini daha da güçlendirdi. Kurdu forum 44 Afrika ülkelerini içeren Çin-Afrika işbirliği (FOCAC) hakkında. Yapıldı finansman sağlamak borç indirimi, eğitim programları ve yatırımlar için. Çin-Afrika İş Konseyi de kuruldu ve bu da 1.2 milyar ABD Doları tutarındaki borcun iptali için müzakere edildi.
Çok sayıda gelişme, 2006'i bir havza yılı haline getirdi. Bunlar dahil:
* Afrika politikası hakkında bir bildiri yayınlanması,
* 1.4 milyar dolarlık borcun iptal edileceğini ilan etmek,
* Yumuşak ve ticari kredilerden oluşan bir 5 milyar dolarlık fonun oluşturulması;
* 2009'in çifte yardım girişimini ve
* bir anlaşması 30 hastaneleri kurmak ve 15,000 insanları eğitmek.
2000 ve 2012 arasında, Çin, 1,700’in üzerinde olan Afrika ülkelerinde 50’in üzerinde 75 milyar dolardan fazla olan 90 projelerini üstlendi. Bu miktar aynı dönemde ABD’nin taahhüt ettiği XNUMX milyar dolardan az olsa da, yine de alternatif yardım finansmanı kaynağı kıta için.
Paranın nereye gittiğini
Çin'in Sahra altı Afrika'daki yardımı çeşitlidir ve telekomünikasyondan sağlığa kadar hemen hemen tüm sektörlerde bulunabilir. En büyük miktarda yardım fonu ulaştırma, depolama, enerji ve iletişim sektörlerine yöneliktir. % 70'in önemli bir kısmı altyapı gelişimine yöneliktir.
Altyapıdaki Çin yardımları daha ağır basıyor diğer bağışçılar. Afrika'daki altyapı projelerinin toplam değerinin% 30'in üzerindedir. Sahraaltı Afrika'nın eğitim ve sağlık sektörleri de önemli ölçüde fayda sağlamıştır. Ancak bu iki sektöre bağlı miktar, ulaşım ve enerji gibi diğerlerinin gerisinde kalmaktadır. Bu muhtemelen, önemli miktarda batı yardımının bu iki sektöre odaklanmış olmasından kaynaklanmaktadır (bkz. Tablo 1).
kombine üç ülke yardım için yaklaşık 250 milyon dolar aldı. Çoğunluğu petrol boru hatları gibi enerji altyapısına gidiyor.Çin'in en büyük Sahra altı Afrika alıcıları açısından, Nijerya, Gana ve Sudan, son on yılda en iyi alıcılar olmuştur.
Yönetişim efsanesi çöktü
Yardım tartışmalarında öne çıkan husus, batı bağış yapan ülkelerin alıcı ülkelerdeki yönetim derecesi konusunda daha fazla endişeli oldukları düşüncesidir. Çinli meslektaşlarının yönetişim düzeyini ve türünü görmezden geldiği varsayılıyor.
İlk bakışta bunun doğru olduğu görülebilir. Ancak mutlaka durum böyle değil.
Her iki bağışçı türü için alıcı ülke yönetimi önemlidir. Bu sonuç, Sahra altı Afrika'daki 31 ülkelerine Amerikan ve Çin dış yardımının belirleyicilerine bakmaktan alınmıştır. ABD söz konusu olduğunda, hem siyasi haklar hem de sivil özgürlük bölgeye yardım tahsis kararlarında dikkate alınması gereken hususlardır. Çin için, siyasi haklar, kimin yardım alacağını etkilemede medeni özgürlükten daha önemlidir.
Her ne kadar Çin'in Sahara altı Afrika’daki yardımları, sağlık ve altyapı projelerinde, tıp tedariki, sağlık çalışanlarının eğitimi ve ulaştırma altyapısının inşası dahil olmak üzere açık olmasına rağmen, yardımın bazı sakıncaları vardır. Çin, geniş bir yelpazedeki farklı projeler için yardım sağlarken, çoğu zaman birkaç spesifik sektöre odaklanmaktadır. Sonuç olarak, bölgedeki yerli kaynak üretimini mümkün kılan konuların mutlaka ele alınması gerekmez. Bu, Sahra altı ülkelerinin kabul ettiği Çin yardımının türünü yeniden değerlendirmenin ve yardımın bu ülkelerin kalkınma gündemleriyle bağdaştırıldığından emin olma gereğini ortaya koymaktadır.
Yazarlar Hakkında
Kafayat Amusa, Ekonomi Öğretim Üyesi, Güney Afrika Üniversitesi
Nara Monkam, Araştırma Direktörü, Afrika Vergi Enstitüsü, Pretoria Üniversitesi
Nicola Viegi, Para Ekonomisi Profesörü, Pretoria Üniversitesi
İlgili Kitap:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 1565494962; maxResults = 1}