48 yıllarında - katı yaştaki yaşlı bir kadının önüne geçti. Böylece doğayla düzenlenmiş, bu yıllarda insanın gücü aynı değildir, yorgunluk birikmiştir. Yeni bir şey öğrenmek iki kat daha zordur. Ancak Leningrad bölgesindeki Lomonosov şehrinin (o zamanlar - Oranienbaum) yerlisi olan Nina Pavlovna faşistlerle savaşmaya karar verdi. Hiçbir şey onu geri alamadı. Ve savaştı - o kadar ki, dayanıklılık, dayanıklılık, cesaret, sabır herkesi şaşırttı. Gençlerin gerisinde kalmadı, aksine, onlara bir başlangıç yaptı.
Belki de bunun çözümü, erken çocukluktan itibaren Nina Pavlovna'nın yorulmayacak bir çalışmaya alışmış olmasından kaynaklanıyor? Tüm erkek ve kız kardeşlerin içten ve sevgiyle birbirlerine değer verdikleri büyük bir ailede büyüdü. Nina Pavlovna sadece bir kız Nina iken bile, aile, yaşamları için ailesi haline gelen Leningrad'a taşındı. Babası erken öldü, beş çocuk yetim kaldı.
Ya da belki Nina Pavlovna'nın öğrenmekten asla korkmadığı için? Birçok meslekde ustalaştı ve her şeyden önce. Annesine yardım etmek için Nina, Vladivostok'a, akrabalarına gitti ve okula girdi ve aynı zamanda bir muhasebeci olarak çalıştı. Neredeyse tüm maaşlar eve gönderildi. Revel'deki bir tersanede daktilo, Svistroy'da bir kütüphaneci, Gdov'da muhasebeci olarak çalıştı. 1927 yılında, zaten on yaşında bir kız çocuğu olmuş olan Leningrad'a geri döndü.
Yoksa ciddi bir spor hobisi mi? Belki de öyle. Nina Pavlovna mükemmel yüzdü, basketbol oynadı, bisiklet sürdü, ata biniyor ve kürek çekiyordu. Kurslardan mezun oldu ve beden eğitimi öğretmeni olarak çalışmaya başladı. 43'te Leningrad kadın hokey takımının kaptanı oldu (ve iki yaşındaydı) ve bir yıl önce bir kayak oyunu kazandı. Savaş başlamadan yaklaşık on yıl önce, geleceğin keskin nişancı, ilk önce atış çemberine girerek silah sesi aldı. Doğru, ilk günlerde değil, tüfek Nina Pavlovna'ya itaat etmeye başladı. Tavsiye ve tapulara yardım eden daire başkanı büyük bir rol oynadı.
Bir keskin nişancı okulundan mezun oldu, mermi atışlarında eğitmen olarak çalışmaya başladı. Ve sadece bir yılda, 1936 yüzden fazla Voroshilov atıcıyı piyasaya sürdü! Nina Pavlovna'nın bir ödül tüfek vardı. Ve kupalar, madalyalar ve rozetler - yetmişin üzerinde.
... Sovyet-Fin savaşı başladı. O zamanlar Nina Pavlovna, yıllarca 46 idi, yalnızca askeri kayıt ve kayıt dairelerinde reddetmeler duydu. Bununla birlikte, hemşirelikte iyi bir deneyime sahipti - ve Petrova, bir rehabilitasyon hastanesine götürülmesini sağladı. Burada sadece tıbbi bir işçi olarak görevini yerine getirmedi, ancak abartılı olmadan, savaşçıları annesiyle değiştirdi (bu arada yaşamının sonuna kadar buna denirdi). Nina Pavlovna görevinden yorulmadan içindeydi - hiç uyumamış gibiydi. Savaşçılara kitap okudum, çamaşır yıkadım, taradım ve traş ettim.
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Petrov tıbbi taburuna alındı. Ancak zaten Kasım ayında, 1941, Tartu bölümünün tüfek taburuna transfer oldu. Bu bölünmeyle birlikte Nina Pavlovna yerli Leningrad'ı savundu ve ardından Avrupa'nın yarısını yürüdü. Ve barışçıl bir yaşamda olduğu gibi, taburda da bir değil, aynı anda birkaç şey yaptı: askerleri eğitti, ölümcül faşistlerin şahsi hesabını tuttu, keşifte bulundu, hemşirenin görevlerini yerine getirdi. Ve yine, savaşçılar annesinin yerini aldı: onlar için yıkandı, koyu renk dikilmiş yakalar.
Şans Nina Pavlovna ile ilgileniyor gibiydi. Bir gün, bir Alman keskin nişancı, onu görmeye götürdü ve ateş etti, ama o noktaya gelince, sadece şapkasını vurdu ve saçlarını söyledi.
Petrova “Bir keskin nişancı, görüyorsun, bir gençlik,” dedi. - Onun mermisi saçlarıma döndü.
Ayrıca, jestin yarısında, bir mektupta olayı kızı Xenia'ya bildirdi. Haber bülteninde genellikle hafif bir tonu tercih ediyordu. İleriye baktığımda, birkaç yıl sonra yazılan bir mektuptan birkaç satır vereceğim: “Üst düzey teğmen topçu verandaya oturuyoruz, Alman silahlara saldırıyor, kabukları evin arkasına düştü. Dedi ki: "Dördüncü yıl için savaşıyorum ve henüz yaralanmadım bile." Ona cevap veriyorum: "Dördüncü yıl ve savaştayım, her zaman ön saflarda olmasına rağmen yaralı değil." Komutan tarafından çağrıldı. Bir dakika sonra düşman mermisi patladı. İki kişi öldü, birkaç kişi yaralandı. Topçuların kıdemli teğmeni kollar ve bacaklarda yaralandı, bana kaşıdı, sersemletildi, genel bir beyin sarsıntısı çıktı, bu yüzden sırtım ağrıyor. O övündü ... "
İşte diğer mektubu. Onun tonu farklı, ancak her çizgiden çok iyi anlaşılıyor ki, uzun bir süre Nina Pavlovna şanslıydı: “Ben oturdum, izledim, dondum, kendimi ısıtmaya gittim. Benim yerim teğmen ve çavuş tarafından alındı. Fakat ayrılmamın hemen ardından, bir düşman kabuğunun parçaları tarafından yaralandılar. Ertesi sabah yine np oturdu. Kahvaltı için gitti. NP'ye geri dönüyor - ve doğrudan bir vuruşla kırılıyor ... "
Savaş yılları boyunca, Nina Pavlovna, 512 keskin nişancıları hazırladı! Ondan öğretmen çok sabırlıydı. Çoğu zaman yeteneklerini öğrencilerine hayran bıraktı. Böylece bir derste bir görev verdim: maskeli bir keskin nişancıyı bulmak ve etkisiz hale getirmek. Aramada - 20 dakika. Dövüşçüler Nina Pavlovna'yı bulamazlarsa, çubuğa şapka takmalı ve kafalarının üzerine kaldırmalıdırlar.
Hiç kimse öğretmenin farkına varamadı, çubuğu kaldırmak zorunda kaldılar. Ve sonra Nina Pavlovna tam anlamıyla askerlerden birkaç adım kalktı - hepsi sırılsıklam, kirli:
- Oğlumlar, ne izlediniz? O kadar kötü ki sana öğretiyorum ...
Ya da böyle bir dava. Kahramanının en iyi öğrencisi olan George Daudov (bu arada, ilk başta da lagata gitti), belki de en çok onunla birlikte "avlanmaya" gitti. Bir keresinde, bir kütüğü kırık bir hap kutusuna sürükleyen iki Alman'ı bulmuşlardı. Petrova sordu:
- George, sizce ilk önce kim kaldırılmalı?
“Önce,” avcıya cevap verdi.
- Hayır. Ardından arkadan gelen, keskin nişancıların çalıştığını hemen anlayacak ve siperin içine atlayacaktır. Arkaları kaldıralım, sonra ilk anın sıcağında tökezleyeceğine karar verelim ve biz de ekstra saniyeleri elde ederiz. Unutmayın: İyi bir atlet, eğitilmemiş bir insandan birkaç saniye önce 2 tehlikesine tepki verir. Ve 2 saniye içinde çok şey yapabilirsiniz: Sığınağa dalın, tetiği çekin, süngüye çarpın ... "
Nina Pavlovna'nın öğrencileri arasında Nurlumbekov adında bir asker vardı. Çok kötü Rusça konuştu. Petrov, savaşçının konuşmayı öğrenmesi için çok zaman ve çaba harcadı. Ve hatta dahası, kendine hiç inanmayan, mükemmel şekilde ateş etmeyi öğrenir. Bir kez numaraya gitti bile: egzersizler sırasında, biraz Nurlumbekova'nın arkasında dururken, kendini vurdu. Hedefleri incelemeye başladıklarında herkes yeni gelenlere çok övgüde bulundu. Şans esinlenerek kendine inanıyordu. Ve gerçekten iyi bir keskin nişancı oldu.
Asla, en tehlikeli anlarda bile, Nina Pavlovna sakinliğini kaybetmedi. Böylece, kışın, keskin nişancıların hizmet verdiği alay, yılın 1944'i Leningrad bölgesindeki Zarudin köyü bölgesinde duruyordu. Bu köy Almanlar tarafından işgal edildi, düşmanı yerinden etmek gerekliydi, ancak gerçek savaş hiçbir şekilde ekilmedi. Ve sonra Nina Pavlovna, telefon hattını tamir etmeye çalışan Alman sinyalciyi fark etti. İşte bu: faşistler takviye yapmak için zaman ayırıyorlar ... Petrova ateş etti - sinyalci düştü. Ama neredeyse hemen ikinci geldi - ve bu bir keskin nişancı mermisi tarafından vuruldu. Ve sonra üçüncü. Faşistler bir Sovyet keskin nişancı bulmayı başardılar, ancak zaman zaman güçlü topraklamadan faydalanan Nina Pavlovna pozisyonunu değiştirdi ve tekrar sinyalcilere ateş açtı. Savaş serbest bırakıldı ve köy kurtarıldı.
Aynı şekilde, 1944, Nina Pavlovna iki Şeref Emri aldı - III ve II derece. Ödül belgelerini imzalayan General Ivan Fedyuninsky'nin anıları şöyle: “Bir kez, Alman Elbistanı'ndaki kavgalardan sonra, hükümet ödülleri için temsilcilikler imzaladım. Benim dikkatim şan şiir derecesinde tanıtılan Petrov'a bir keskin nişancı ile dolu olan ödül listesine çekildi. Ödül listesi, yılın Petrova 52 olduğunu belirtti. Gözlerime inanmak istemedim: Gerçekten elli kişiden fazlasına sahip miydi?
Genelkurmay Başkanı'na soruyorum: “Belki daktilo yazım hatası yaptı?” Hayır, yanlışlık olmadı ... Akşam Petrova geldi. İnce, gri saçlı, ama hala buruşuk suratlı, güçlü görünümlü bir kadındı. Askerin cimnastikçisi Kızıl Bayrak, Vatanseverlik Savaşı Nişanı ve iki Şeref Nişanı ile iki sıra süslendi ... Kendisinin her zaman ön saflarda olduğu ortaya çıktı, ama hiçbir zaman yaralanmadı ... Nina Pavlovna'ya keskin nişancı tüfeği verildi. Kıçta şu yazı ile yaldızlı bir tabakayı güçlendirdiler: “Ordu komutanındaki kıdemli petrova”. Ayrıca, cesur vatanseverlere saatlerce ödül verdim ... Ve zaten Danzig'deki elektrik santralindeki savaşlarda, keskin nişancı Petrova, tüfeğin sessizliğini birkaç düşman makineli tüfek mürettebatı haline getirdi ... "
Bonus bir saatle, bir fırsat ortaya çıktı: doğumdan bir hafta sonra, bombalamadan sonra, yıkılan sığınağın yanında duran Nina Pavlovna, kolunda saat bulunmadığını keşfetti. Çok üzgün. Neredeyse bütün öğrencileri onu bulmak için koştu. Hava kararıncaya kadar onu arıyorum - ve bulundu!
Nina Pavlovna'nın askeri biyografisinde hayal etmenin bile zor olduğu bir gerçek daha var. Tek başına silahsızlandı ve kelimenin tam anlamıyla kendi başına üç faşistin karargahına sürüklendi! İşte onu evine mektupta şöyle açıkladı: “... Dün saldırıya bir asker yetiştirdim. Hepsi bana saygı duyuyor ve biri olarak yükseliyor, saldırıya devam ediyordu. Alman buna dayanamadı, karar verdi, bütün alayların kendisine saldırdığı açıktı. Burada onları gerçekten yeniyoruz. Sadece düştüm, baktım - üç Fritz, hepsi. Onlara tüfek attım: “Hyundai hoh!” Onları aradı ve onları tabur komutanına yönlendirdi. Evet, ikisi yorgunluktan ya da korkudan zorlukla yürüyebiliyordu. Birincisi faşist bir mahkumun omuzlarına, ikincisi de taşıdım. Bazen değiştik. Bir kelime söylemeye cesaret edemediler ... "
1945'in ilkbaharında, şahsi hesabında zaten yüzlerce faşist bulunan Nina Pavlovna, dereceye kadar Şeref Düzeni'ne verildi. Evde kızım ve torunumun haberi uçtu: “Sevgili kızım! Savaşmaktan bıktım bebeğim, zaten öndeki dördüncü yıl. Bu lanet olası savaşı sona erdirmek ve eve dönmek. Sana nasıl sarılmak isterim, tatlı torununu öp! Belki bu mutlu güne kadar yaşayacağız ... Yakında dereceye kadar Şeref Madalyası verilecek, başını sonuna kadar getirirse büyükanne tam bir beyefendi olacak ... "
Bilgilendirmedim ... Nina Pavlovna öldü, ama faşist bir mermiden değil. 1 Mayıs 1945, harçımızla birlikte Stettin kenti yakınlarındaki bir arabaya bindi. Gece, kötü hava koşulları ve görünürlük. Araba kırık bir köprüden düştü ...