Uzmanlar, atışın 10-15 metre mesafeden yapılması halinde merminin beyinde tahribat yapmasının kaçınılmaz olduğunu, çeneye bitişik atışın Uluğbay'ı kurtardığını belirtti. Bitişik atışta mermi hızını bulamıyor.
Hikmet Uluğbay'ın intiharda kullandığı silahın, .38 special (9.65 mm.) Smith & Wesson marka ruhsatlı tabanca olduğu belirlendi. Son derece etkili ve polisin kullandığı mermilerden daha büyük olan .38 kalibrelik mermi çene altından girdi, ağızda tahribat yaptı, dili parçaladı, elmacık kemiğini sıyırarak burnun üst halkasından, beyne 1 santim kala dışarı çıktı. Soruşturmayı yürüten bir yetkili, Uluğbay'ı kurtaran faktörleri şöyle anlattı:
‘‘Çene altından yapılan atış, kesin öldürmeye yöneliktir. İntihar amacıyla şakağa yapılan atışta silahı tam oturtamazsanız namlu kayabilir. Çene altına yapılan atışta kayma olasılığı çok azdır ve kurşunun hedefi direk beyindir.
Bu olayda Sayın Bakan'ı kurtaran 2 önemli faktör var. Birincisi; tetiği çekerken gayri ihtiyari kafasını arkaya atmış.
İkinci kurtarıcı faktör ise bitişik atış yapılması. Bu tür silahlarda fişek ateşlendikten sonra, kurşun, barutun patlama şiddetiyle namlu içinde öne fırlar. Eğer namluda kurşunun dönerek hız kazanmasını sağlayan yiv ve set yoksa, kurşunun namludan çıkış hızı ve etkisi az olur. Eğer atış, bitişik atışla değil de 10-15 metre mesafeden aynı açıdan yapılsaydı ve kurşun aynı doğrultuda girseydi, yara çok daha öldürücü olur, blast etkisi nedeniyle beyin de hasar görür, hatta kafatası parçalanabilirdi.’’