Manastır Okulları – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Manastır Okulları
Manastır eğitimi, ortaçağ İzlanda’sındaki eğitim tarihinin en esrarengiz yönlerinden biridir ve yine de bunun hayati bir parçasıydı. Ortaçağ İzlanda kilisesi olan biskupasǫgur için ana anlatı kaynakları, keşişlerin ve rahibelerin günlük yaşamı, uygulamaları veya bakış açıları hakkında çok az fikir verir. Genel anlamda, İzlanda manastırları küçüktü – belgesel kaynaklarda sayıların verildiği nadir durumlarda, herhangi bir manastır veya manastırda genellikle dört ila sekiz gerçek keşiş veya rahibe olduğunu öne sürüyorlar, ancak burada yaşayanların toplam sayısı çok daha yüksek olmuştur.
Orta Çağ ilerledikçe manastırlar giderek zenginleşti ve sonunda piskoposluk makamlarıyla birlikte İzlanda’daki en zengin kurumlar haline geldi. Reform döneminde İzlanda’daki tüm toprakların kabaca yüzde 13’üne sahiplerdi. Bu nedenle, pek çok bilim insanının onları nitelendirdiği önemsiz, kapalı kurumlar değildiler. Kitap üretimi ve eğitimi, bahçıvanlık, yoksullara ve hastalara yardım, başrahipler ve rahiplerle, hatta bazen çatışmalar sırasında arabuluculuğa yardım ederek, toplumla birçok yönden etkileşime girdiler.
İzlanda’daki manastır okullarının doğası ve gelişimi ve kurumsal kalitesi çok tartışıldı. Avrupa’nın başka yerlerinde, Orta Çağ’ın başlarında kurulan manastır okulları, ortaçağ eğitiminin gelişmesinde kilit bir rol oynadı. İzlanda’daki manastırların nispeten geç gelişimi, ilki resmi dönüşümden bir asırdan fazla bir süre sonra ortaya çıktı, manastır okullarının orada başka yerlerde olduğundan farklı bir rol oynamış olması gerektiği anlamına geliyordu.
Örneğin, 12. yüzyıldan itibaren İngiltere’deki manastır okullarının gelişimi, üniversitelerin yakınlığı ve eğitim kurumları arasındaki rekabet tarafından şekillendirildi. Geç Ortaçağ İngiliz manastırları üniversitelere keşişler gönderdi, sonunda kolejler kurdu ve daha sonra üniversitelerde gerçekleşen felsefi ve teolojik öğrenme ışığında yerel öğretimlerini geliştirdi.
On ikinci yüzyılda kıtada büyüyen okullara yönelik manastır eleştirisi, özellikle de Clairvaux’lu Bernard’ın Paris’e muhalefeti, hem manastır hem de üniversite öğrenimini etkiledi. Sadece iki İzlanda piskoposluğu ve piskoposluklar ile manastırlar arasında eğitim konusunda gerilim veya rekabete dair hiçbir kanıt bulunmadığından, böyle bir faktörün İzlanda manastır okullarının gelişmesinde ve işleyişinde bir rol oynaması pek olası değildir.
Hatta bazı bilim adamları İzlanda’da gerçek manastır okulları olmadığını, yalnızca eğitimin manastırlarda gerçekleştiğini ileri sürmüşlerdir.366 Ancak, bu bilim adamlarının hiçbiri gerçek bir manastır okulu ile ne kastedildiğini açıklamamıştır ve manastırcılık İzlanda’da işlevsel bir kurum olduğundan, bu bilim adamlarının hiçbiri gerçek bir manastır okulunun ne anlama geldiğini açıklamamıştır. dolayısıyla eğitim üzerinde kurumsal bir etkiye sahip olmalıdır.
Ortaçağda eğitim anlayışı
Şövalye okulları
Ortaçağ dönemi hakkında kısa bilgi
Ortaçağda Eğitim Felsefesi
Ortaçağda eğitim Makale
Ortaçağdan modern çağa geçiş
Orta çağda kadınların eğitimi
Ortaçağda kilisenin rolü
Ayrıca, bu argümanlar, İzlanda toplumunda manastırların rolünü marjinalleştirme eğiliminde olan daha geniş bir bilimsel söyleme kesinlikle bağlıdır. Aynı şekilde, manastırlarda yaşayan keşişler, rahibeler ve corrodianlar için bu kurumların doğası kesinlikle onların öğrenmelerini etkiledi. Rahipler ve rahibeler için, okumak ve öğrenmek çileci olmanın bir parçası olarak zorunluydu.
Bir adanmışlık uygulaması olarak yaşam boyu öğrenme, elbette, bir okulla veya çocukların dini kariyer için kasıtlı olarak eğitilmesiyle aynı şey değildir. Bununla birlikte, en azından bu daha geniş anlamda, manastırlar, öğrenme pratiğinin dini adanmışlığın ve meditasyonun bir parçası olduğu için öğrenme merkezleri olurdu ve bu nedenle aktif entelektüel söylemi teşvik edebilirdi.
Manastır eğitiminin gizeminin çoğu, manastırlardaki eğitime ilişkin çok az açıklamanın veya doğrudan referansın Lárentíus destanından daha önce ortaya çıkması gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Yine de on dördüncü yüzyılın ortalarından ve sonrasından gelen belgesel kaynaklar, manastırları, katedral okullarından bile daha fazla, eğitim için en sık belirtilen yerler olarak gösteriyor.
Bu belgeler arasındaki benzerlik, katedral okulları ile manastır okullarının genel rolü ve statüsü arasında belirli bir benzerlik olduğunu düşündürür, ancak anlatı kaynakları, piskoposlukları neredeyse hemen öğretim ve öğrenme merkezleri haline gelenler olarak nitelendirirken, manastırlar muhtemelen okul olarak işlevlerini daha yavaş geliştirdiler.
Reform zamanında, Kral III. Christian’ın mektupları ve emirleri, manastır okullarının kapatılmasının bir bütün olarak İzlanda eğitimine vermiş olması gereken ciddi darbeyi gösteriyor. Bilinen on dört İzlanda manastırının çoğu, 1133’ten 1226’ya kadar bir yüzyıl boyunca kuruldu ve sadece dördü bu dönemin dışında kaldı. Bu on dört kişiden dokuzu Reform’a ve İzlanda’daki tüm manastırcılığın sonuna kadar dayandı: dördü kuzeyde, biri doğuda ve dördü güneyde ve batıda.
Bunların hepsi ya Benediktin ya da Augustinian vakıflarıydı ve İzlanda’da Dominikenler, Fransiskenler ya da başka herhangi bir tarikat kurulduğuna dair hiçbir kanıt yok. Bu evlerin yanı sıra, kendileri de eğitime katılmış olabilecek münzevilere ve münzevilere yapılan birkaç gönderme vardır. Bu nedenle, küçük olsa da, çilecilerin ve kurumlarının önemli kaynakları ve coğrafi yayılımı, ortaçağ İzlanda’sının kırsal ve dağınık nüfusunu eğitmenin temel bir parçasıydı.
Manastır Temelleri ve Eğitiminin İlk İki Yüzyılı Misyoner piskopos Hróðólfr, Landnámabók’un Hauksbók redaksiyonunda İzlanda’dan ayrıldığında Bær’de üç keşiş bıraktığından bahsedilir. Bu noktadan sonra bu keşişlerin hangi faaliyetlere karışmış olabileceklerini bir kenara bırakırsak, Bær manastırı 1030’dan en az 1049’a kadar bizzat Hróðólfr tarafından yönetildi. Misyonerlik döneminde İzlanda’nın başka yerlerinde olduğu gibi benzer türde bir eğitimin burada da yapıldığını varsayabiliriz.
Bir İzlandalı tarafından kurulan ilk manastır, kuzeyde Ketill Þorsteinsson tarafından Hólar piskoposluğu içinde 1133 yılında kurulan bir Benediktin manastırı olan Þingeyrar’dı; 1551’e kadar sürdü. Þingeyrar’ın ilk başrahibi, Jón Ǫgmundsson’un gözetiminde Hólar’da eğitim gören Vilmundr Þórólfsson’du, bu nedenle Vilmundr’ın Þingeyrar’da uyguladığı herhangi bir manastır eğitimi anlayışı muhtemelen Hólar’daki öğrenme biçimlerine dayanıyordu.
Ancak Þingeyrar, Hólar’ın kaynaklarına sahip olmayacaktı ve kesinlikle bir skólameistari gibisi olmayacaktı. Ancak, belki de sadece yeni keşişlerin eğitimi olsa bile, bazı eğitimlerin gerçekleşmiş olması çok muhtemeldir. Ayrıca, 12. yüzyılın başlarındaki bu bağlamda, yeni manastırın kaynaklarının bir dereceye kadar laik din adamlarını eğitmek için kullanılmış olması için yeterli rahip kıtlığı olması muhtemeldir.
Orta çağda kadınların eğitimi Ortaçağ dönemi hakkında kısa bilgi Ortaçağda eğitim anlayışı Ortaçağda Eğitim Felsefesi Ortaçağda eğitim Makale Ortaçağda kilisenin rolü Ortaçağdan modern çağa geçiş Şövalye okulları