İnsanlar zamanda yalnızca bir yönde ilerleyebilir: saatleri bir saatten ileri koysak bile, saniye saniye ileri. Ama edebiyat aynı kurallara bağlı değildir. Anlatı geçmişte ya da gelecekte geçtiğinde, okuyucuyu gerçekleşmiş ya da olması beklenen olayların sahnesine taşıyan bu, yalnızca hikaye anlatıcılığına yönelik bir zaman yolculuğu türüdür. Örneğin, Nomi Stone’un midye temizlemeyle ilgili şiiri, konuşmacı yemek hazırlarken şimdiki zamanda başlar. Ardından, konuşmacı o sırada mevcut olmamasına rağmen, karısının çocukluğuna açıkça bakar. Ağıtlarla bitiriyor: “İçeride olmak güzel ve ürkütücü değil mi / Zaman: zaten öyle olmamak orada ama Burada sonradan Burada-“
Şiir ve düzyazıda zaman bükülebilir, bükülebilir ve dönebilir. Yazarlar, geçmişi şimdiki zamanda çağrıştırır veya onu çağdaş yaşamla alakalı hale getirir. Lauren Grove’un son romanı, matrisSophie Gilbert, “hepimiz zamanın döngüsel doğasından ayrılamayız” felsefesinden büyük ölçüde yararlanan bir on ikinci yüzyıl rahibesi hakkında ve endişeleri şaşırtıcı derecede modern. Paul Yoon, “Kore Kişisi” adlı kısa öyküsünde, romanı “onun hakkında çok az şey bilerek ölecek” bir aile tarihini incelemek için kullanıyor. Alejandro Zambra’nın romanları uzun yıllar Şili’deki Pinochet diktatörlüğünün yansımalarıyla uğraştı, ancak yeni çevrilen romanları Şilili şair 90’larda başlıyor ve ülkenin geleceğinin neler getireceğini düşünerek günümüze doğru ilerliyor.
Yazmak, zamanı nasıl ölçtüğümüzü yeniden düşünmemize de yardımcı olabilir. Örneğin yedi günlük hafta, tarihçi David Henken’in yazdığı gibi, çok sağlam olmasına rağmen, doğal bir fenomen değildir. Ve kitaplar aracılığıyla nihayet hayatımızın ne kadar sınırlı olduğunu düşünebiliriz. Perspektifteki bu değişim, Oliver Berkman’ın sade isminin kalbinde yer alıyor. Dört bin hafta: insanlar için zaman yönetimi. Stone’un şiirinde yazdığı şey, yas tutmaya, ama çoğunlukla kabul etmeye yönelik bir kılavuzdur: Her seferinde bir dakika, ilerlemekte bocalamak ne kadar “güzel ve korkunç”.
Her Cuma Kitap Brifingi’nde birbirimize bağlanıyoruz Atlantik Benzer fikirleri paylaşan kitaplar hakkında hikayeler. Bu kılavuzu sevebilecek başka kitap severler tanıyor musunuz? Onlara bu e-postayı gönder.
Bu bültendeki bir bağlantıyı kullanarak bir kitap satın aldığınızda bir komisyon alırız. Desteğin için teşekkürler Atlantik Okyanusu.
ne okuduk
Milenyum / Stok Galerisi
“Birlikte midyeleri temizlerken karımı deniz kenarında bir çocuk gibi düşünmek”
“Su kenarındaki bu sessiz evi seviyorum / Kamp ateşim var ve karımı bir çocuk olarak hayal ediyorum / Elleri olmadan pijamalarının üzerine bir ceket atıyor / Deniz kenarında.”
Vanessa Saba’nın çizimi; Leonardo Sindamo/Getty Images
Her şeyin geldiğini gören yazar
“matrisonikinci yüzyılda geçen bir kitap, aynı zamanda şimdi ile bir iletişimdir: güdülerimiz, zayıflıklarımız ve kadınların gücüyle ilgili sürekli huzursuzluğumuz.”
Peter Yun
Destansı ve şiddetli bir aile tarihi hayal gücünü nasıl besler?
“Yazmamın bir nedeni de bu satırı, bu konuyu, sadece tarihi değil, kelimenin tam anlamıyla aileyi hayal etmek. Kimin hakkında yazdığımın veya ne hakkında yazdığımın önemi yok, kendim için bir aile kurduğumu düşünüyorum. Bu bencilce gelir mi bilmem Maxim gibi hiç tanışmadığım ve hiç görüşmeyeceğim akrabalarım var, bir kere tanıştığım ve bir daha asla görüşmeyeceğim halalarım, kuzenlerim var, hiç şüphe yok ki Bir yerlerde benim varlığımdan haberi olmayan akrabalar var.”
Adam Maeda/Atlantik; GT
Bir dönüm noktasındaki bir ülkenin harika bir resmi
Bu dönemde, Zambra, devam eden diktatörlüğün mirasıyla boğuşarak öncelikle geçmiş hakkında yazdı. yeni çevrildi Şilili şairBununla birlikte, Zambra’nın öncelikle geleceğe baktığı ve dolaylı olarak yeni bir soru sorduğu ilk romandır: Bir travmadan sonra toplum nasıl ilerler veya – Zambra’nın sözleriyle – bir ülke nasıl büyür? “
Philip Esty Miller
Anlamsız bir zaman biriminde yaşıyoruz
“Tarihçi olarak bunu kanıtlamak benim için zor ama sanırım bu döngüye daha uyumlu olduğumuzda, çünkü bir aydan daha kısa olduğu için zaman daha hızlı ilerliyor gibi görünüyor. Pazartesilerimiz Salı ve Çarşambalarımızdan farklı olduğunda, bu bir nevi, birdenbire, Yine pazartesi mi?! 19. yüzyıl anılarında, insanların bu duyguyu genellikle bir haftanın nasıl gelip geçtiğine atıfta bulunarak tanımladığını görebilirsiniz.”
Ken Harding/BIP’ler/Getty Images
EN İYİ ZAMAN YÖNETİMİ İPUCU Sinir bozucu ama özgürleştirici
“Bizler bir sınırlamalar ve inatçı gerçeklikler dünyasında yaşayan sonlu, sonlu yaratıklarız. Bir gün sana her ne yapılırsa onu yapabileceğin konusunda kendini kandırmayı bıraktığında, odaklanacağın şeyler hakkında daha iyi kararlar vermelisin ve ihmal edilecek şeyler.”
Hakkımızda: Emma Sarabo’nun bu haftaki bülteni. Bundan sonra okuyacağınız kitap Sonsuz: Filin Lo-Fi Tarihi 6 Gizem, Adam Clare tarafından.
Yorumlar, sorular ve yazım hataları? Kitap Özeti ekibiyle iletişime geçmek için bu e-postayı yanıtlayın.
Bu bülteni bir arkadaşınızdan mı aldınız? kayıt ol.