KADINHABERLERİ.COM-
Nevrotik şair. Türk edebiyatına özellikle de Tanpınar'da etkisi gözüken büyüleyici Fransız yazar ve şair.
Paris'te doğan Nerval iki yaşındayken, annesi vefat eder. Babası, Napolyon'un ordusunda doktordur. Babasının 1814 yılında savaştan dönmesi üzerine tekrar Paris'e gönderilir. Valois tarlalarına geri dönen nerval, valois şarkıları ve efsanelerini bu dönemde yaratır. Üniversite'ye gittiği 1820'li yıllarda Theophile gautier ve Alexandre Dumas ile dost olur. Nerval'in şiirleri romantik deizm içerir.
Dönemin Mason dünyasının önemli şahıslarından olan Nerval, uyuşturucu madde bağımlısı olmuş; 1841 yılı itibariyle birkaç kez akıl hastanesinde yatmıştır. Görevi vesilesi ile birçok ülke gezen Nerval, hiçbir şehirde yerleşik bir hayat sürememiştir. O'nun Paris'de 1820'li yıllarda, Lüksemburg ve Hollanda'da da 1830'lu ve 1840'lı yıllarda yaşadığı aşkları şiirlerine de yansımıştır.
1855 yılında, 47 yaşındayken Paris'te bir parkta ilk aşık olduğu kadını ailesi ile piknik yaparken görür. Çocuklarıyla mutlu olan babanın yaşamını kıskanarak tekrar bir bunalım içerisine girer. (Başka bir görüşe göre de; ilk aşkını, kocası ile beraber balkonda çocuklarıyla yemek yerken gördüğüdür.) Öldüğü gün, "Sıcak bir kış günü" tasviriyle dünya tarihine geçer.
Nerval, birçok defa Türkiye’ye uğrar. İstanbul’un en çok mezarlıklarını beğendiğini yazılarından öğrendiğimiz Nerval, 1843 tarihli yazısında İstanbul’un sokak köpeklerini şöyle tarif ediyor; “Şikayet edercesine bağıran yüzlerce köpek çayırda toplanmıştı. Biraz sonra omuzlarına aldıkları uzun bir sırıkla, ikişer ikişer, koskoca kazanları taşıyan topçu askerlerinin dışarı çıktığını gördük. Köpekler, sevinçle havlamaya başladılar. Yanımdan geçen bir İtalyan, ‘Köpeklere verilen çorba bu; şanslı bu yaratıklar’ dedi. Köpeklerin, Konstantinopolis’te gördüğü itibar, yolları, genellikle oralara atılan hayvansal maddelerden temizlemelerinden kaynaklanıyor. Onlarla ilgili dini vakıfların, köpeklerin camilerin girişinde ve çeşmelerin yakınında kolayca buldukları su yalaklarının başka bir amacı yok kuşkusuz.”
vakit geldi, şiirine eksik noktayı koydu
bir kış günü elinden alındı yorgun ruhu
çekip gitti söylenip:"niye gelmişim ki ben?
Teyzesine "bu akşam beni bekleme, çünkü gece kara (siyah) ve ak (beyaz) olacak..." mısralarını içeren bir şiir yazan Nerval kendini bir sokak lambasına asar. (Başka bir görüş de, kendini evinin pencere demirlerinden asarak intihar ettiğidir.) O'nu görmeye gelen şairler, asılmış bedeni karşısında saygı duruşuna geçerler.
Nerval'in mezarı.
Paris'teki Pere Lachaise mezarlığına gömülen Nerval, aşkı için intihar eden ender romantizm dönemi şairlerindendir. Umberto Eco tarafından İtalyanca'ya çevirilmiş olan eserleri İtalyan edebiyatını yönlendirirken; Nerval ayrıca modern sürrealizmin en büyük ilham kaynaklarından biridir.
Eserleri
1851 - Voyage en Orient (Doğuya Seyahat) (Kahire ve Beyrut'a yaptığı geziler doğrultusunda yazılmıştır)
1852 - Les Nuits d'Octobre (Ekim geceleri)
1853 - Sylvie (Romantik edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biridir)
1854 - Les Filles du Feu (Ateşin Kızları) (Küçük hikâyelerden oluşmaktadır)
1855 - Aurelia (Romantik edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biridir)
1856 - Promenades et Souvenirs (Gezintiler ve hatıralar)