Birkaç gün daha, 2017 yılı bitirecek. Yıl, büyük ölçüde Avrupa politikaları için bir dönüm noktası. Eski kıta sağa giderek daha açık bir şekilde düşüyor ve Nazi "marjinalinde" gülmekten vazgeçmeyi bırakmamız çok iyi olabilir. Ne de olsa, 1928 yılında çok az sayıda insanın parlamento seçimlerinde% 2'tan biraz daha fazla olan Hitler'in Nazilerinin Almanya'da iktidara gelebileceğine inanması gibi.
İki yıl sonra, şüpheciler susmaya zorlandı. Ve üçünden sonra hepsi susturuldu. İşte Nazi sonuçları, Weimar Cumhuriyeti’ndeki 1924’tan 1933’e kadar yapılan parlamento seçimlerinde:
2017, Avrupa için önemli bir yıldı. Bu yıl, eski kıtanın birçok ülkesinde, aşırı sağın yalnızca ulusal parlamentolardaki temsillerini önemli ölçüde artıramayacağı aynı zamanda bazı yerlerde de Avusturya’da olduğu gibi hükümete girebileceği bir yıldı. Üstelik, Avrupa'da devam etmekte olan siyasi kriz, bütün bunların sağdaki pan-Avrupa listesinin sadece başlangıcı olmasını sağlıyor.
Hiç kimse şaşırmadı ve herkes bir şekilde Macaristan ve Polonya'nın sağcı hükümetlerine alışmıştı. Ve ilginç olan, eleştirinin sınırlarına rağmen, bugün eski kıtada en istikrarlı olan devletlerin siyasi sistemi. Aynı resmi Baltık'ta da görüyoruz.
Avrupa 1920-x’i hatırlarsak, o zaman her şeyin bununla başladığını görürüz.
Görünüşe göre, Avrupa'da yakın gelecek için. Yukarıda bahsedildiği gibi, bugün Avusturya’da çok sağ "Svoboda" ve "Halk Partisi" Muhafazakârlarını içeren yeni bir koalisyonumuz var. Seçimler, Euroskeptics’in ezilme puanı ile kazandığı Çek Cumhuriyeti’nde de yapıldı. Avrupa bile demokrasi direği olan Almanya bile bugün sağa kayıyor. “Almanya İçin Alternatif” Sağ Partisi, sonbaharda yapılan parlamento seçimlerinde üçüncü oldu ve parlamentoda neredeyse yüz görev aldı. Ve Angela Merkel'in yeni bir koalisyon hükümeti kuramaması ve hem iktidardaki Hristiyan Demokrat Birliği hem de Almanya Sosyal Demokrat Partisi’nin popülaritesindeki keskin bir düşüşe bağlı olarak büyük olasılıkla tekrarlanan parlamento seçimlerinin üçüncü sıraya dönüştüğü söylenebilir. Ve orada ... her şey olabilir. Hepimiz hatırlıyoruz tarih Hitler iktidara geliyor.
Almanya'daki yönetici güçlere duyulan güvensizlik, toplumdaki gerginlik arttıkça artıyor. Alışılmış liderler, sistemik bir sosyal krizden kurtulmaları için topluma henüz net ve anlaşılır bir kılavuz veremezler. Bugün bütün kıtaya bakan bu sorun. Eski elitler onu durma noktasına getirdiler ve krizin üstesinden gelmek için bir tarifleri yoktu. Ve bu tam olarak doğru şansı veriyor. Ve bazı yerlerde, 2017'te gördüğümüz gibi, onu zaten kullandılar.
Gördüğümüz gibi, Avrupa'da her şey çok bilinen bir senaryoya göre gelişirken.
Geçtiğimiz günlerde Prag’da, Avrupa’nın sağ kanat partilerinin liderleri, giden siyasi sezonun stoklarını almak için konferansta bir araya geldi. Liderlerinin ifadeleri kendileri için konuşur. Mesela, Fransız milliyetçi Marine Le Pen, AB'yi içeriden “yok etmenin” gerekli olduğunu söyledi:
“Avrupa Birliği sonunu soluyor. Fatihler gibi davranmalıyız. ”
Ve yerdeki eylem için bir rehber haline geldi. Sağcıların şimdi tam bir inisiyatifi var ve söylemleri terörist savaşın başlangıcı, göç sorunlarıyla ve AB'nin şu andaki ekonomik modeliyle karşı karşıya kalan görünen çıkmazlar zemininde giderek daha popüler hale geliyor. Kıta açıkça fakir ve zengin kesime bölünmüştür ve aralarındaki boşluk sürekli genişlemektedir ve bu süresiz olarak devam edemez. Er ya da geç, bu fay hattı ya yarı ya da birçok küçük parça halinde tek bir boşluk kıracak.
Alman ordusunun yakın zamanda yayınlanmış olan raporunun gösterdiği gibi, tam olarak zaten onlar tarafından oldukça muhtemel olarak kabul edilen senaryolar ve tam da bu zorluklara tam da cevap vermeye hazırlanıyorlar. Ve tüm bunlar, son zamanlarda düşmüş “banliyölerin” kontrolünü yeniden ele geçirmek isteyen dizlerinden yükselen, Rusya ile karşılaşma zemininde gerçekleşiyor.
Kabul ediyorum, durum, Avrupa kendisi için ölümcül bir yola girdiğinde, 1930-s ile çok benzer. Nasıl bittiği, tarihten hatırlıyoruz. On beş yıl sonra, tamamen tahrip edildi ve Rus ordusu bir kez daha Berlin'i almak zorunda kaldı. Her şey çok kararlı ve kararlı göründüğü zaman 1928'ta böyle bir şeyi kim hayal edebilirdi?
Neredeyse yüz yıl önce, Avrupa seçtikleri yolda yanıldı. Bugün nasıl olacak görelim. Son savaşın bir başka canlı örneğinin bu senaryonun tekrarlanmasına izin vermeyeceğini umuyorum.