" Zerrin kalem" ünvanıyla tanınan Şah Mahmud, Nişabur'da doğmuş, nes-ta'lik'ı önce dayısı Abdi Nişaburi'den, sonra da Sultan Aliyyü'l-Meşhedi'den öğrenmiştir. Tezhiple uğraştığına dair rivayet varsa da, imzalı bir eseri görülmemiştir. Kendisini çok takdir eden Şah İsmail Safevi'nin, Yavuz Sultan Selim'le giriştiği muharebe sonunda -sünni olduğu için- Osmanlılar'ın eline kaçması ihtimalinden dolayı, Şah Mahmud'la minyatür ressamı Behzad'ı bir mağaraya sakladığı rivayeti vardır.
Şah Mahmud, Şah İsmail'in oğlu Şah Tahmasb'ın kütüphanesinde hattat olarak bulunduktan sonra, ömrünün yirmi yılını Meşhed'de hocalıkla ve eser vererek geçirmiş; bir rivayete göre 88 yaşındayken 972 /1564'de ölünce, hocası Aliyyü'l-Meşhedi'nin kabri yanına defnedilmiştir. Şah Mahmud'un nesta'lik kıt'aları ve -bu mushafın hattı gibi- hurde nesta'lik'le yazdığı kitaplar zikre şayandır. Talebesi arasında Selim Nişaburi, Muhammed Tebrizi, Muhammed Hüseyin Baharzi, Sultan Mahmud Türbeti ve Kutbeddin Yezdi sıralanabilir. Şah Mahmud'un şiirleri de vardır .