Lin Ruoxi bu sözleri duymaktan oldukça hoşnutsuz olmuştu, onun çalıştıramayacağını ancak kendisinin çalıştırabileceğini söylerken ne demek istiyordu? Arabalar kendisini çalıştıran insanları ayırt edebiliyorlar mı? Ya da onun kendisi kadar iyi olmadığını mı ima ediyordu?
Bu kadın çocukluğundan beri gururlu olmuştu bu yüzden hemen öfkelendi. Soğuk bir şekilde burnundan soludu ve konuştu, “İşte anahtarlar, nasıl çalıştıracağını görelim bakalım.” Bunları demesiyle anahtarları Yang Chen’in eline bıraktı.
Yang Chen doğal bir şekilde anahtarları yakaladı, sanki bu anahtarlar milyonlarca lira değerindeki bu arabaya ait değildi de bunun yerine sadece sıradan bir arabaya aitti.
Sürücü koltuğunun kapısını açtıktan sonra Yang Chen kaputu açma düğmesine bastı ve arabanın kaputu açıldı.
Lin Ruoxi, Yang Chen’in yaptıklarını izlerken hem şüpheciydi hem de şaşkındı, “Sen... arabama ne yapıyorsun?”
Yang Chen gözlerini ona doğru çevirdi, sonuçta bu kadın o kadar da zeki değilmiş diye düşündü ve konuştu, “Ne yapıyor olabilirim? Bir araba bozulduğunda, yapman gereken şey açıktır önce sorunu tespit edersin sonra da tamir edersin.”
“Bu araba hakkında bilgili misin?” Lin Ruoxi arabalar hakkında çok bilgili olmasa da en azından sevdiği bu arabanın hangi seviyede olduğunu biliyordu. Kendi arabasına bile sahip olmayan bir adamın böyle lüks bir arabayı nasıl tamir edeceğini bileceğine kesinlikle inanmazdı.
Yang Chen, onu görmezden geldi, sonra Bentley’in önüne doğru yürüdü ve motora ve etrafındaki mekanik parçalara bakmak üzere eğildi. Motora bir kez daha baktıktan sonra dikkatlice düşündü ve konuşmadan önce bazı parçaların üzerinde oynama yaptı, “Çalıştırdıktan sonra motor hemen durdu mu?”
Lin Ruoxi bunun hakkında düşündüğünde gerçekten de böyle olmuştu. Bu yüzden başını onaylarcasına salladı.
“Bugün benzin mi aldın?”
Lin Ruoxi içinde oldukça şaşırmıştı, henüz arabayı bile çalıştırmadı, motorun durumu hakkında nasıl her şeyi biliyor? Dahası bu sabah benzin aldığımı nasıl bildi!?
“Nasıl… Nasıl bildin?”
“Her zamanki benzin aldığın benzin istasyonun dışında bir yerden benzin almış olmalısın değil mi?” Yang Chen başka bir soruyla devam etti.
Bu kez Lin Ruoxi gerçekten buna inanmak istemese de Yang Chen arabalar hakkında bilgiliydi çünkü bu sabah toplantıya geç kalmaktan korktuğundan gerçekten de daha önce hiç benzin almadığı bir benzin istasyonundan benzin almıştı.
Aman tanrım, o çöp şiş satıcılığının öncesinde bir araba tamircisi olabilir mi? Lin Ruoxi içinden safça bunları düşündü.
Yang Chen rahatlamayla iç çekti, sorunu anlamıştı ve konuştu, “Senin arabanın benzin söz konusu olduğunda daha yüksek gereksinimleri var, bugün almış olduğun benzinde yüksek seviye etanol olması gerekiyordu, bu yüzden de çalışmıyor bile. İngiliz arabaları, özellikle bunun gibi lüks olanlar böyle tuhaf sorunlara karşı çok daha hassas ancak boktan arabaların genellikle böyle sorunları yok.”
“Demek istediğin araba bozulmadı ve sorun sadece benzin mi?” Lin Ruoxi nihayet anladı.
Yang Chen başını salladı, “Evet sevmediği bir şeyi yedi ve öfkesini sana kusuyor.”
Bu metafor Lin Ruoxi’yi neredeyse güldürecekti ama aralarındaki gergin ilişkinin farkında olduğundan hemen gülme isteğini bastırdı. İlgisizce onaylarcasına başını salladı, “Anlıyorum, yarın birini onunla ilgilenmesi için arayacağım, eve gidelim.” Bunları demesiyle Yang Chen’in aracının park edildiği yere doğru yürüdü.
Yang Chen’in aracına bindikten sonra, Lin Ruoxi dik, hareketsiz ve tamamıyla sessizlik içinde oturdu. Bu kadının ketumluğuna alışkın olduğundan Yang Chen sadece aracını sürdü.
Otoyolun önündeki trafik ışıklarında durduklarında, kükreyen gümüş renkli bir Maserati GranTurisma Yang Chen’in arabasının yanında durdu. Arabanın içinde güneş gözlüğü takmış ve üst düğmeleri açık kırmızı çiçekli gömlek giymiş yakışıklı bir adam vardı. Yanındaki süt beyazı MBW M3'ü fark ettiğinde bir an için şaşkınlıkla bakakaldı, sonra yarı açık pencereden Lin Ruoxi’nin mükemmel yüzünü gördü ve gözleri parladı.
Düşündüğü ilk şey BMW sürücüsünün küçük bir beyaz yüz olduğuydu. Ona nasıl bakarsa baksın hiçte zengin bir adam gibi görünmüyordu. Dahası yanındaki kadınla arasındaki görünüm eşitsizliği çok büyüktü. BMW sürücüsüne karşı içinde küçümseme hissederken, büyüleyici olduğuna inandığı bir gülümse ortaya çıkardı. Arabanın penceresini indirdi ve bağırdı, “BMW sürücüsü kardo yarışmak ister misin?”
Önündeki kırmızı ışık yaklaşık olarak iki dakika daha sürecek olduğundan sıkılmış olan Yang Chen ona bir bakış attı, “Bundan herhangi bir kazancım var mı?”
“Üst otoyoldan üçüncü çıkış yoluna kadar orası son nokta olacak. Eğer sen kazanırsan sana yirmi bin veririm, kaybedersen oradaki bayan benle bir içki içmek zorunda.” Bunları demesiyle yaramaz bir cazibeyle Lin Ruoxi’ye baktı.
Lin Ruoxi kaşlarını çattı, sonra Yang Chen’e doğru hafifçe başını iki yana salladı. Her türlü romantik dokundurmayı görmüştü artık duygusuzlaştığı bir noktadaydı ve cevap vererek canını sıkmak istemiyordu.
Ancak Yang Chen biraz düşündükten sonra onaylamayla başını salladı ve konuştu, “Pekala ama iddia değişmek zorunda. Eğer sen kaybedersen arabanı durduracaksın ve benim arabaya bir kere tekme atmama izin vereceksin.”
“Siktir! Süperman olduğunu mu sanıyorsun! Arabayı tekmelemek mi? Bacağını kıracağından korkmuyor musun!? Bu bir Maserati! Bir salata olduğunu mu sanıyorsun!?” Adam küçümseyerek bağırdı.
Yang Chen tartışmakla ilgilenmiyordu, “Yarışmak istemiyorsan, o zaman kaybol.”
“Tamam o zaman yarışalım! Senin işin bitti! Arabam modifiyeli! Kadının bu akşam bana ait!” Adam yüksek sesle güldü, sonra gaz pedalına basmaya başladı. Maserati Gran Turismo’nun motoru tekrar kükremeye başladı.
Lin Ruoxi, Yang Chen’e baktı. Eğer otobanda olmasalardı, araçtan hemen inmeyi seçerdi, “Çıldırmak istiyorsan neden beni bahis olarak kullanıyorsun! Benim ne olduğumu sanıyorsun!?”
Yang Chen zayıfça gülümsedi, gözleri trafik ışığına sabitlendi.
“Bu tam da sen bir bahis için kullanımak istemediğinden, bu yüzden onunla bahse girmek zorundaydım. Endişelenme karımı başkalarını verme gibi bir alışkanlığım yok……”
Lin Ruoxi’nin cevap vermesini beklemeden Yang Chen şiddetli bir biçimde gaza köklendi. M3 bir ok gibi ileri fırladı!
Aynı anda Maserati’de fırladı. İki arabada da V8 motorları kullanılmıştı ve her iki motorda 4L civarındaydı ancak Maserati biraz daha ilerideydi. Fakat Maserati öncesinde modifikasyonlardan geçtiğinden kalkış hızları karşılaştırılamazdı.
K.N: V8 diyor. İstanbul trafiğinde göreyim onu :D
İki arabada otoyola girdiğinde hemen hızlandılar. Beyaz ve gri çizgiler alacakaranlıktaki ejderhalara benziyorlardı ve trafiğin içinden şiddetli bir şekilde kıvrılıyorlardı!
Lin Ruoxi sadece yoğun bir g-kuvvetini hissedebiliyordu ve vücudunun koltuğa doğru bastırılmasına engel olamadı. Arabayı yavaş süren biri olmasa da 140 km hızın üstüne çıkmazdı. Genellikle Zhonghai’de 50 km ya da 60 km hızında sürerdi, spor arabanın gerçek gücünü deneyimlemesi nasıl mümkün olabilirdi ki!?
İki arabada 300 kmlik korkunç çizgiyi geçebilecek maksimum hıza sahip olsalar da, sonuçta burası bir otobandı. Delicesine gaz pedalına basarken, en büyük test arabayı kontrol etmekti.
Lin Ruoxi hızla aracı süren Yang Chen’in rahat ifadesine baktı. Arabanın hızı git gide artmaya devam etti. Lin Ruoxi dikkatle hız göstergesine baktı ve ibrenin parlak kırmızı bölgedeki 200'ü işaret ettiğini gördü. Neredeyse çığlık atacaktı!
200!? Bu çılgın adam 90 km hız limiti olan otobanda 200 km hızla mı gidiyor!?
Çevredeki arabalar sürekli olarak sollandı ve diğer arabaları görmek bile zordu. Hızdaki eşitsizlikten dolayı önlerindeki pek çok araba yol verme bilincindeydi.
Yan tarafta sadece ileri çılgınca fırlamış Maserati vardı ancak motorun RPM’si yükselirken ve ibre 200, 205, 210'u vururken… Genç adamın alnı terlemeye başladı, yol şartlarıyla uğraşmakta zorlanıyordu.
Ne kadar iyi bir araba olursa olsun hâlâ yola bağımlıydı. Adam hızının trafikle başa çıkmasında ona sorun olduğunu fark ettiğinde, içinde bir korku oluşmaya başladı ve Maserati’nin hızını ciddi bir biçimde kısıtlandı!
Diğer yandan bunlar Yang Chen’in hiçte umurunda değilmiş gibiydi ve sadece M3 240 km hıza ulaşıp kükrediğinde Yang Chen hızlanmayı kesti. Bir eliyle direksiyonu, diğer eliyle de vites kolunu idare ediyordu ve sık sık önündeki arabaları solluyordu. Sürekli olarak trafikteki boşlukların arasından çevik bir şimşek gibi geçip gidiyordu.
Lin Ruoxi kalbi göğsünden fırlayacakmış gibi hissetti. Bu akıl almaz hızdan dolayı çevresi yavaşlamış gibi hissetti. Bunun kendisi için büyük bir hayal kırıklığı olacağını bilse de buna daha fazla dayanamadığı için rica eden bir tonla kibarca konuştu, ”Sen… Daha yavaş sür……..”
“Eğer yavaşlarsam, bizi sollar.” Yang Chen mutlu mutlu konuştu, “Söylediğim gibi karımı vermek istemiyorum.”
“Önüne bak! Bana bakma!” Lin Ruoxi, Yang Chen’in kafasını ona çevirdiğin gördü ve hemen çok korkmuş bir şekilde bağırdı.
Yang Chen, Lin Ruoxi’nin böyle endişeli görüneceğini hiç düşünmemişti ve gülmesine engel olamadı.
Lin Ruoxi yüz kaybetmiş gibi hissetti ve hemen ekledi, “Ben …….. Korkmuyorum, ben sadece ehliyetini kaybedeceğinden dolayı endişeliyim, çok hızlı gidiyorsun!”
Yang Chen cevap verirken ifadesi oldukça garipti. İç çekti ve mahcup bir şekilde konuştu, “Sevgilim Ruoxi, bunu sana söylemeyi unuttum, aslında ehliyetim yok, bu yüzden ehliyetimin iptal olacağından korkmuyorum……..”
“………..”
Lin Ruoxi sadece gökyüzünün büküldüğünü ve yeryüzünün döndüğünü hissedebildi ve acılı bir şekilde gözlerini kapattı. Eğer bir kez daha bu adama bakarsa gerçekten de delireceğini düşündü.
Yang Chen beş veya altı dakika geçtikten sonra otoyolun üçüncü çıkışında bir park yerinde durdu. İki dakika sonra da gümüş grisi Maserati ortaya çıktı.
Genç adam sessizliğini korudu. Aralarındaki cesaret ve sürüş becerisi farkını gördükten sonra kaçmadı. Mutsuz ve depresif olsa da yine de arabanın penceresini indirdi ve konuştu, “Kaybettim, devam et ve tekmele.”
Yang Chen bunu reddetmedi. Maserati’nin etrafında bir daire attıktan sonra arabanın kaputundaki üç mızraklı logoya tekme atmaya karar verdi.
Genç adam bundan dolayı hiç endişeli değildi. Esnedi ve tek bir bakış bile atmadı. Nereyi istersen orayı tekmele bir insanın tekmesi çeliğe zarar verebilir mi sanki?
*Bang!!!*
Şiddetli bir ses geldi ve adam sanki araba çökmüş gibi hissetti. Çok korktuğundan yüzü soldu!
Yang Chen tekmelediği yere, arabanın önüne baktığında adam neredeyse pantolonuna işeyecekti!
Maserati’nin aslen yepyeni olan ön kaputundaki logo artık kaputun içine göçmüştü!!
“Hile yapmış olmalısın! Bacağında bağlı ağırlıklar mı var!?”
Adam yüksek sesle bağırdı. Arabası tekmelenerek böyle bir şekle sokulduğu için ağlamak istedi. Ancak Yang Chen’in yaptığı şeyi görünce, çok korktuğundan soğuk terler döküyordu………..
Yang Chen’in arabasının kaputuna oturduğunu ve arabasını tekmelemek için kullandığı bacağına ayakkabısını giydiğini gördü; arabayı tekmelemek için özellikle ayakkabısını çıkarmıştı!
M3’ün içinde oturan Lin Ruoxi’nin bile ağzı kapalıyken gözleri genişçe açılmıştı. Kendi gözleriyle Yang Chen’in ayakkabısını çıkarmasını ve arabanın üzerini tekmelemesini izlemişti. Başlangıçta Yang Chen’in maskaralık yaptığını düşünüyordu ve böyle korkunç bir sonuç beklememişti. Birkaç yabancı dil bilmesi dışında bu adamın sakladığı başka bir şeyler olduğuna dair ister istemez içinde biraz şüphelendi.
Yang Chen acelesiz bir şekilde ayakkabısını giydi ve korkudan dolayı dili tutulmuş adama gülümsedi, sonra da arabasına geri döndü. Sanki hiçbir şey olmamış gibi eve yol almaya devam etti.
Yol boyunca ara ara Lin Ruoxi ona baktı, ona sormak istedikleri vardı ama soramadı. Yang Chen’in ona açıklama yapma gibi bir niyetinin olmadığını görünce, ona soru sorarak gururunu hiçe saymak istemedi. Sonunda sadece surat asarak gözlerini kapatabildi. Fakat aklına takılan sorular gitgide artıyordu…………