Jean de La Bruyere hayatı ve eserleri ile ilgili kısa bilgiler. Ayrıca Jean de La Bruyere’in Karakterler isimli kitabı hakkında da bilgiler
Jean de La Bruyere, Fransız ya arı (Paris 1645 – Versailles 1696). Orleans Hukuk Fakültesi’ni bitirerek avukat olduysa da zengin bir amcasının mirasıyla rahat bir hazine memurluğu satın aldı (1673). On yıl Paris’te rahatça yaşadı, J. B. Bossuet’nin (1627-1704) ilgisini çekerek onun salık verişiyle Louis de Bourbon’a öğretmen ve eğitici oldu, bundan sonraki yaşamını o büyük ailenin konak ve köşklerinde kitaplık görevlisi, danışman gibi rahat görevlerle geçirdi, zengin ve yüksek zümreyle saray yaşamının özelliklerini gözleme fırsatını bulduğu için çağının bütün eleştirisini yapabilecek deneyim zenginliğine erişti.
Ünlü eserini ilkin 1688’de imzasız olarak yayımlattı: les Caracteres de Theophraste Traduit du Grec, Avec les Caracteres et les Moeurs de ce Siecle (Theophrastos’un Karakterlerinin Yunancadan Çevirisi ile Bu Yüzyılın Karakterleriyle Töreleri). Kısa sürede tükenen ve aranan eserin dokuzuncu basımında (1696) kendi yazdıkları hemen hemen iki katına çıkmıştı, portrelerini çoğalttı, Fransız Akademisi’ne seçildi (1693), ahlakçı bir tutumun örnek davranışlarım özdeyişlerle belirledi, çağının bir tanığı oldu; gözlem sağlığı ve dikkatiyle anlatımındaki kısalık ve özlülük başlıca üstün nitelikleri oldu.
Karakterler, yazarın seçtiği 15 ayrı konu üzerindeki tanım, özdeyiş, betimlemeye yargılarla örnek diye alınan belirgin tiplerin canlı portrelerini içeren kitabın planı şöyledir.
1- Düşüne Ürünleri Üzerine,
2- Kişisel Değerler Üzerine,
3- Kadınlar Üzerine,
4- Gönül Üzerine,
5- Toplum ve Söyleşi Üzerine,
6- Varlıklı Olma Üzerine,
7-Saray Çevresi Üzerine,
8- Büyükler Üzerine,
9- Kral ya da Halk Üzerine,
10- İnsan Üzerine,
11- Yargılar Üzerine,
12- Moda Üzerine,
13- Bazı Adetler Üzerine,
14- Vaiz Kürsüsü Üzerine,
15- Bilgiçler Üzerine.
En tanınan portreler arasında yer almış akıllı Cydias’ın, Dalgın Meenalque’ın kimliklerinde okurlar o çağın bilinen kişilerinin çizgilerini buldukları için karakterler, yargıları kadar güncel tanıklarıyla da ilgi gördü; karamsar umutsuzluğuna karşın toplumun tam bir aynası sayıldı.