genellik
Papilödem (veya optik papillaya ait ödem), optik diskin şişmesidir, yani retina düzleminin optik sinirin kökenine karşılık gelen kısmıdır (II, bir çift kraniyal sinir çifti). Aslında bu seviyede, yaklaşık bir milyon retina gangliyon hücresinin aksonları, oküler dünyadan çıkmak ve diensefalona doğru ilerlemek üzere birleşirler. Başka bir deyişle, optik disk, retinadan görsel kortekse bilgi aktarabilen, görme ile ilgili sinir yollarının başlangıcını temsil eder.
Kesin anlamda papilödem, beynin içindeki basıncın artmasından (intrakranial hipertansiyon) kaynaklanır ve travmalar, tümörler, apseler veya beyin kanaması ile ilişkili olabilir. Ne yazık ki, bu patolojik olay erken belirtilere neden olmaz, ancak görme geçici olarak rahatsız edilebilir.
Tanı oftalmoskopi ile konulur, ardından nedeni tespit edilmek üzere genellikle nöroradyolojik olmak üzere ileri tetkikler yapılır.
Terapi, altta yatan hastalığa yöneliktir ve görsel sistemde kalıcı sonuçları veya intrakranial hipertansiyona ikincil daha kötü sonuçları önlemek için en kısa sürede ayarlanmalıdır.
Papilla optiği: nedir?
Optik papilla (veya optik disk), retinal düzlemde 1.5-2 mm çapında ve beyazımsı renkte küçük oval bir alandır. Altta ve medial olarak gözün arka kutbuna, nazal olarak makulaya yerleştirilmiş olan bu alan, iyi tanımlanmış kenar boşluklarına ve merkezde düz veya kazılmış bir yüzeye sahiptir.
Optik papilla, fotoreseptörlerden yoksun olduğundan retinanın tek kör bölgesidir.
Optik diskin ortasından, kan damarları göze püskürtür.
Patogenez
İntrakraniyal hipertansiyona ikincil olan optik diskin ödemi hemen hemen her zaman bilateraldir, bu nedenle her iki optik sinir de şişmiş görünmektedir.
Bu işaretin tezahürü, optik siniri çevreleyen, endokranyal subaraknoid boşluğu ile iletişim kuran ve beyin omurilik sıvısı (ayrıca beyin omurilik sıvısı veya likör olarak da adlandırılır) ile iletişim kuran araknoid ve pia mater menenjleri arasındaki alandaki basıncın artmasına bağlıdır. Öyleyse, kafa içi basıncındaki artış, likörden optik sinirin kılıfı içinde de iletilir, bunun etrafında bir sıkıştırma ve optik papillaya arkadan aksonların şişmesine neden olur. Bu fenomen ayrıca, optik sinirin içinden geçen ve kanı gözden alan tahliye olan merkezi retinal ven içinden venöz dönüşü engeller.
İlk aşamada, optik papilla hiperemik görünür ve normal fizyolojik kazı olmadan; marjlar şişmiş, retina düzleminde yükseliyor ve daha nüanslı hale geliyor. Daha sonra, tıkanmış gibi görünen ve sık kanama geçirebilecek olan papiller venlerin venöz stazları belirir.
Daha ileri aşamalarda, optik papilla, optik sinirin dejenerasyonuna ve ciddi görme rahatsızlıklarının başlamasına yol açan bir durum olan atrofiye maruz kalabilir.
Nedenler
Papilloödem, kafa içi basıncının yükseldiğinin bir işaretidir.
Nedenleri şunlardır:
- İlkel veya ikincil beyin tümörü;
- Ensefalik apse;
- Kafa travmaları;
- Beyin kanaması;
- menenjit;
- ensefalit;
- Araknoid yapışmalar;
- Kavernöz veya dural sinüsün trombozu;
- Psödotümör serebri (idiyopatik intrakranial hipertansiyon).
belirtiler
Başlangıçta, optik papilla'nın ödemi görme riskini ortadan kaldırmaz: genel olarak görme keskinliği ve pupiller ışığa yansıması normaldir. Ancak daha sonraki aşamalarda görsel şaşırtmalar, aralıklı skotomlar, görsel alan kusurları ve diplopi belirir. Ek olarak, hastalar kafa içi basıncının artmasıyla ilgili semptomlar yaşayabilir: jet kusma, baş ağrısı, kulak çınlaması, parestezi ve bilinçteki değişiklikler.
Öte yandan, görsel kapasitede belirgin bir azalma, önce amarotik kaçaklık bölümlerinden (geçici körlük) oluşan optik sinirin ilerleyen atrofisi ile ortaya çıkar.
tanı
Papilödem klinik değerlendirmesi oftalmoskopla oküler fundusun gözlenmesiyle başlar. Bu inceleme tıkanmış ve kıvrımlı retinal venleri ve yumuşak kenarlı bir hiperemik optik papilla ortaya çıkarmaktadır. Oftalmoskopik muayenede ileri, papiller ve peripapiller kanamalar bulunabilir, ancak retina çevresinde bulunmaz.
Oftalmoskopi, optik sinir, papillit veya intraorbiter optik nöritin papiller enfarktüsüne benzer bir bulgu sağlayabilir, bu nedenle araştırmanın sonucunun mutlaka anamnez, görsel fonksiyonun incelenmesi ve beyin görüntüleme incelemeleri ile bütünleştirilmesi gerekir. Görme alanının incelenmesi, gözün kör noktasının genişlemesini tespit edebilir.
Papillödemin klinik şüphesi varsa, gadolinyum veya bilgisayarlı tomografi (BT) ile kontrast madde içeren bir MRI taraması hemen yapılmalıdır. Bu testler intrakraniyal kitlenin varlığını dışlamak için gereklidir. İntrakraniyal yer kaplayan bir boşluk lezyonu varlığı dışlandıktan sonra, beyin omurilik sıvısının (LCR) lomber ponksiyonu ve basınç ölçümü yapılmalıdır.
Ayırıcı tanı
" Papilödem " terimi, intrakraniyal basınçta bir artışa işaret eden optik diskin şişmesi ile kesin olarak konuşmalıdır. Likör hipertansiyonu olmadan (örneğin bir optik nörit veya bir iskemik optik nöropatinin neden olduğu) optik papilla izole bir şişmesi yerine " optik disk ödemi " olarak bahsedilir.
Optik papilla şişmesi, aslında, diğer patolojik süreçlerde de bulunur. Özellikle, iltihaplanma (optik nörit, üveit ve papillit dahil), vasküler olaylar (arteriyel hipertansiyon, iskemi, tromboz ve kan damarlarının tıkanması dahil), travma, enfeksiyöz infiltrasyon, orbital ve göz içi tümörleri, kalıtımsal faktörler (psödo-papillit; ) ve ilaçlardan veya dışsal ajanlardan kaynaklanan toksisite (örneğin arsenik zehirlenmesi ve inorganik kurşun).
Ayırıcı tanı kapsamlı bir oftalmolojik değerlendirme gerektirir. İntrakraniyal hipertansiyona sekonder papilloödem tipik olarak bilateraldir. Bununla birlikte, optik diskin ödemi genellikle tek taraflıdır ve renk anlamında erken görsel bozuklukları ve değişiklikleri içerir.
tedavi
Tedavi mümkün olan en kısa sürede yapılmalıdır. Terapötik müdahalenin türü papilödem etiyolojisine dayanır ve intrakranial basıncı azaltmayı amaçlar.
Bu normal değerlere döndürülmezse, aslında, optik sinirin atrofisi oluşabilir. Bu komplikasyon, diğer ciddi nörolojik sekeller ile bağlantılı görsel kapasitede ciddi bir azalma içerir.