Trump destekçilerinden kaçınmak, bizim zaten tehlikeli kutuplaşmamızı arttırır. İşte gerçekten nasıl şefkat dinleyeceğinizi ve bulacağınızı.
Donald Trump'ın seçilmesi ışığa çirkin gerçekler getirdi. En rahatsız edici şeylerden biri, görünüşe göre çok sayıda Amerikalı'nın ırkçı, cinsiyetçi, yabancı düşmanlığı inançları ve başkalarına karşı tam bir nefret duyması ve ülkenin sorunları için onları suçlamasıdır. Bu tüm Trump destekçilerini içermese de, kesinlikle kritik bir kütle. kanıtlandığı seçimden hemen sonra nefret suçlarındaki hızlı yükseliş ve sosyal medyada yorumlar.
Bu, şefkatli ve kapsayıcı olmaya çalışanlar için bir meydan okuma sunuyor. Kişi, neye benziyor ya da nereden geldiklerinden başkalarından nefret eden insanlar için empati duyuyor mu? Öfke dışında bir şey hissetmek ve bu duygularla yüzleşince geri çekilmekten başka bir şey yapmak zor olabilir.
Hepimiz acı çeken, inançları deneyimlerimizin değişmezleri tarafından şekillendirilmiş insanlarız.
Ancak siyasette, devam eden savaşmaya yönelik gücü ve kaynakları toplamak için bir miktar öfke yararlı olabilir. Ancak bu ülke zaten tehlikeli bir şekilde kutuplaşmış durumda, iki ana siyasi parti birbirlerini şeytanlaştırıyor ve birbirlerini dinlemiyor. Bazı politikacıları yozlaşmış ve politikalarını geri döndürülemez derecede kötü olarak görmek bir şeydir; Çok sayıda Amerikalıyı “öteki” olarak düşünmek başka bir şey.
Çünkü elbette o kadar farklı değiliz. Hepimiz acı çeken, inançlarını çirkinlik yeteneğine sahip deneyimlerimizin değişmezleriyle şekillendiren insanlarız. Ama hepimizin değişme potansiyeli var.
Güney Afrika'yı dönüştürmek için sevgi ve affetme gücünden yararlanan Nelson Mandela bunun hakkında bir şey biliyordu. Ayrı ırkçılığa karşı ilk savaşlarında yoğun ırkçılığın ve nefretin hedefi olmasına rağmen, yine de muhaliflerine nezaketle bakabildi ve uzlaşma taktiklerini milleti iyileştirme girişiminde kullanabildi.
Otobiyografisinde, Özgürlüğe Uzun YürüyüşMandela, 27 yıl boyunca tutulduğu hapishanedeki ıslah memurlarından biri hakkında şunları yazdı: “En soğuk görünen kanlı tüm erkeklerin bile, bir nezaket çekirdeğine sahip olmaları ve kalpleri ise dokundular, değişebilirler. Sonuçta, [subay] kötü değildi; insanlık dışı durum onun üzerine insanlık dışı bir sistem tarafından bastırılmıştı. Bir kaba davranış gibi davrandı, çünkü kaba davranışı nedeniyle ödüllendirildi. ”
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Mandela gibi, diğer birçokları da nefret karşısında sevgi modelleridir. Onların şefkat ve hoşgörü eylemleri bugün bize örnek olabilir. İğrenme ve korku duygularımızın üstesinden gelmemize ve başkalarına açılmamıza yardımcı olabilecek uygulamalı adımlar vardır.
“Merhamet etmek istersem, gizli onaylama yanlılığımla çelişen bir şey yapmak zorundayım.”
İlk adım, yeni bilgilerin gerçekten nasıl dinleneceğini ve kabul edileceğini öğrenmeyi gerektirir. “Aklımız çok muhafazakar bir şey. Bir inancımız var ve onu korumak istiyoruz, bu yüzden onu destekleyen verileri buluyoruz ”diyor Virginia Commonwealth Üniversitesi'ndeki araştırması affetmek için pratik adımlar atmaya odaklanıyor Everett Worthington. Belli bir insan grubunun kötü niyetli veya cahil olduğuna karar verdikten sonra, bu fikri tekrar tekrar onaylamanın kolaylaştığını söylüyor. Buna meydan okumak - yani aklımızı açmak - çok daha zor.
Worthington, “Merhamet etmek istersem, gizli onaylama önyargımla çelişen bir şey yapmak zorundayım” diyor. “Bu sadece beni yeni verilere açıyor; fikrimi değiştirmiyor, ama bana katılmıyor insanlara biraz empati kurmamı sağlıyor. ”Worthington, ekonomik olarak baskılanan bölgelerdeki Trump taraftarlarının davranışlarını ve davranışlarını anlamalarının bir yolu olarak deneyimleyebileceği mücadeleleri araştırıyor.
İkinci adım belki de en önemlisidir: Nefretli olsalar bile farklı düşünenlerle bağlantı kurmak için bilinçli bir çaba gösterin. “Bu alanda ne kalmak olursa olsun,” diyor Atlanta bölgesinde, Budizm'in Black Lives Matter döneminde bu konuyla ilgisi hakkında yazan pastoral danışman ve topluluk dharma lideri Pamela Ayo Yetunde.
Yetunde, yıllarca yan yana yaşayan insanların aniden birbirlerini öldürmeye teşvik edildiği Ruanda soykırımı hakkında düşündüğünü açıklıyor. “Liderler dahil oldu ve insanları“ ötekileştirmeye ”başladı” diyor. “Bunun burada olamayacak olan Amerikalılar olarak düşünemeyiz. Tehlike kişinin rahat bölgesinde kalıyor. Belki insanlar nasıl olduğu konusunda anlaşmaya varmak zorundadır, fakat nişanlı kalmak anahtardır. ”
Değişimin gerçek yolu, başkalarının deneyimlerini duymak ve duyulmaktır.
Bu süreçte tereddütlü ve savunmasız hissetmek sorun değil, diye ekliyor. “Dikkatle, kendimizi insanlardan kestiğimizi, [onu] incinmişken ve kendimizi koruma arzusundan çıkarsak bile anlayabiliriz.” Böylece nihayet bağlantı kurduğumuzda bunu yapabiliriz. daha fazla beceri ve öz farkındalık.
Son olarak, üçüncü adım için, gerçekten birbirleriyle tanışmak çok önemlidir, diyor Mississippi Üniversitesi'ndeki William Kış Irkları Uzlaşma Enstitüsü'nün kurucusu Susan Glisson. “Güçlü olmak, zor şeyler hakkında konuşabileceğiniz yeterli ilişkilere güvenmekle ilgili. Bu sadece olmuyor; saygılı ilişkiler için bir altyapı oluşturmalısınız. ”
Glisson bilmeli. Kocasıyla birlikte, ülke çapında ırksal uzlaşma atölye çalışmaları düzenleyen bir danışmanlık firmasına liderlik ediyor. Ekibi kısa bir süre önce, Birmingham, Alabama'daki bir Black Lives Matter grubundan polis memurları, Afrikalı Amerikalı topluluk üyeleri ve temsilcileri arasındaki güveni artırmak için üç hafta harcadı.
“Bir sürü çalışmanın konuşulması - eğer işe yararsa, şimdiye dek olur” dedi. Değişimin gerçek yolu, başkalarının deneyimlerini duymak ve duyulmaktır. Öyleyse insanlar kendileriyle ilgili hikayelerini anlatsınlar.
“Bunu yaptığınızda, inşa edilen duygusal bir bağlantıdır: insanların yaşadıkları deneyimlere karşı merhametli olma yeteneği, onları bulundukları yere götürdü” diyor. Bu, insanların kalıpyargılarını yeniden düşünmelerini sağlar ve ayrıca davranışlarının kökenine yansımaları için alan yaratır.
Pratik düzeyde, bu, geniş bir insan karışımını içeren yeni yerlere girişim yapmak anlamına gelebilir - yeni restoranlar, ibadethaneler veya gönüllü kuruluşlar. Glisson, ancak insanların siyasi ilişkilerini sormaya doğrudan dalmayın. Önce kim olduklarını öğrenmek için zaman ayırın: Kendileri için neye değer verirler? Nerede güvende hissediyorlar? Ancak güven sağlandıktan sonra, her iki taraftaki en güçlü değişiklikler olabilir.
Bu makale ilk olarak göründü EVET! dergi
Yazar hakkında
Amanda Abrams, YES için bu makaleyi yazdı! Dergi. Amanda, Durham, Kuzey Carolina'da yaşayan bir serbest gazetecidir. Onun hakkında daha fazla bilgi edinin. amandaannabrams.com.
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Nefretin Üstesinden Gelmek; maxresults = 3}