We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1874 yılında Muhterem John Farrall Wright ve öğretmen Thomas Ogden Christ Church Pazar Okulu futbol takımını kurdu. Ogden'ın kaptanlığını yaptığı takım, Park Recreation Ground'da oynadı. Artık oyunlarını Pikes Lane'de oynuyorlardı.
Bolton Wanderers, FA Cup'a ilk kez 1881-82 sezonunda girdi. Yarışmanın ikinci turunda Blackburn Rovers'a 6-2 kaybettiler. Ertesi yıl Liverpool Ramblers'ı 3-0 yendiler, ancak bir sonraki turda Druidlere kaybettiler. 1883'te Bolton, yarışmaya Irwell Springs'e karşı 8-1'lik bir galibiyetle başladı. 4. turda güçlü Notts County ile berabere kaldılar. Maç 2-2 berabere bitti ama Bolton maçı 2-1 kaybetti.
Ocak 1884'te Preston North End, FA Cup'ta Londra tarafı Upton Park'ta oynadı. Maçtan sonra Upton Park, Futbol Federasyonu'na Preston'ın amatör değil, profesyonel bir takım olduğundan şikayet etti. Preston sekreteri / yöneticisi Binbaşı William Sudell, oyuncularına ödeme yapıldığını kabul etti, ancak bunun yaygın bir uygulama olduğunu ve düzenlemeleri ihlal etmediğini savundu. Ancak, FA aynı fikirde değildi ve onları rekabetten kovdu. Sudell, diğer bölgelerden en iyi oyuncuları ithal ederek takımın kalitesini artırmıştı. Bu, İskoçya'dan birkaç oyuncuyu içeriyordu. Sudell, onlara takım için oynamaları için para ödemenin yanı sıra, Preston'da yüksek ücretli işler buldu.
Preston North End şimdi Bolton Wanderers, Aston Villa ve Sunderland gibi oyuncularına ödeme yapan diğer kulüplerle güçlerini birleştirdi. Ekim 1884'te, bu kulüpler ayrılıkçı bir İngiliz Futbol Federasyonu kurmakla tehdit ettiler. Futbol Federasyonu, bu konuyu incelemek için William Sudell'in de dahil olduğu bir alt komite kurarak yanıt verdi.
Şubat 1885'te John J. Bentley, Bolton Wanderers'ın sekreteri olarak atandı. Bentley profesyonelliğin bir savunucusuydu ve yetenekli oyuncuları işe almaya ve onlara maç ücreti ödemeye başladı. 20 Temmuz 1885'te FA, "profesyonel futbolcuların istihdamını yasallaştırmanın, ancak yalnızca belirli kısıtlamalar altında Futbol Federasyonu'nun çıkarına" olduğunu açıkladı. Kulüplerin, yerden altı millik bir yarıçap içinde doğmuş olmaları veya iki yıl boyunca yaşamış olmaları koşuluyla oyunculara ödeme yapmalarına izin verildi.
Oyunculara ödeme yapma kararı kulübün maaş faturalarını artırdı. Bu nedenle, büyük kalabalıklar önünde oynanabilecek daha fazla maç düzenlemek gerekliydi. 2 Mart 1888'de William McGregor, Bolton Wanderers, Aston Villa, Blackburn Rovers, Preston North End ve West Bromwich Albion'a "İngiltere'nin en önde gelen on ya da on iki kulübünün iç ve dış saha maçlarını düzenlemek için birleştiğini" öne süren bir mektup yayınladı. mevsim."
Bolton Wanderers'tan John J. Bentley ve Blackburn Rovers'tan Tom Mitchell öneriye çok olumlu yanıt verdi. 23 Mart 1888'de yapılacak toplantıya başka kulüplerin de davet edilmesini önerdiler. Bunlara Accrington, Burnley, Derby County, Notts County, Stoke, Wolverhampton Wanderers, Old Carthusians ve Everton da toplantıya davet edilmelidir.
Ertesi ay Futbol Ligi kuruldu. Lancashire'dan altı kulüpten (Bolton Wanderers, Preston North End, Accrington, Blackburn Rovers, Burnley ve Everton) ve Midlands'den altı kulüpten (Aston Villa, Derby County, Notts County, Stoke, West Bromwich Albion ve Wolverhampton Wanderers) oluşuyordu. Sunderland'in ihraç edilmesinin ana nedeni, ligdeki diğer kulüplerin Kuzey-Doğu'ya seyahat etmenin maliyetlerine itiraz etmesiydi. McGregor ayrıca ligi on iki kulüple sınırlamak istedi. Bu nedenle Sheffield Çarşamba, Nottingham Forest, Darwen ve Bootle'ın başvuruları reddedildi.
Futbol Ligi'nin ilk sezonu Eylül 1888'de başladı. Preston North End, ilk şampiyonluğu tek bir maç kaybetmeden kazandı ve "yenilmezler" adını aldı. Bolton Wanderers oynadığı 22 maçın 10'unu kazanarak 5. sırada tamamladı.
John J. Bentley, James Turner, John Somerville, Di Jones, John Sutcliffe ve James Cassidy gibi oyuncuları işe almaya başladı. Ancak, 1889-90 sezonunda Bolton olası bir 44 üzerinden 19 puanla 9. sırada tamamladı. 1890-91 sezonunu 25 puanla 5. sırada tamamlayan kulüp ile hafif bir iyileşme gördü. Ertesi sezon 26 maçta 36 puan alarak 3. sırada tamamladılar.
1893-94 sezonunda Bolton, Small Heath (4-3), Newcastle United (2-1), Liverpool (3-0) ve Sheffield Çarşamba'yı (3-2) yenerek 1894 FA Cup Finaline ulaştı. Maalesef Bolton, Goodison Park'taki finalde Notts County'ye 4-1 yenildi.
1895'te Bolton Wanderers, Burnden Park alanına taşındı. Önümüzdeki 102 yıl boyunca kulübün stadyumu oldu. Ayrıca Tottenham Hotspur ve Sheffield United arasındaki 1902 FA Cup Finalinin tekrarı için kullanıldı.
James Cassidy bu dönemde takımın yıldızıydı. Bolton'da sekiz sezon oynadı. Beş sezonda kulübün en golcü oyuncusuydu ve toplamda 219 maçta 101 gol attı. Bolton kalecisi John Sutcliffe de kulüpte geçirdiği süre boyunca İngiltere adına beş uluslararası kupa kazandı.
Nisan 1895'te Bolton Wanderers, Lancashire Senior Cup'ta Bury'ye karşı bir deplasman maçı oynadı. James Turner bir rakibe karşı sert bir müdahale yaptıktan sonra, ev sahibi seyirciler sahaya koştu ve ona saldırdı ve hakem oyunu bırakmak zorunda kaldı.
Bolton Wanderers 10. (1894-95), 4. (1895-96), 8. (1896-97) ve 11. (1897-98) bitirdi. 1898 sezonunda John Somerville, Bolton'un oyuncu yöneticisi olarak çalıştı. Ne yazık ki, sorumlu olduğu ilk sezonunda kulüp 17. oldu ve İkinci Lig'e düştü.
1899-1900'da Bolton, Çarşamba günü Sheffield'ın ardından ikinci oldu ve Birinci Bölüme geri döndü. Laurie Bell 23 golle o sezon gol kralı oldu. Kulüp üst ligde mücadele etmeye devam etti ve 1902-03 sezonunu alt sırada bitirdi ve bir kez daha küme düştü.
Bolton, John Somerville'e olan inancını korudu ve 1904-05 sezonunda kulüp Liverpool'un ardından ikinci oldu ve Birinci Lig'e geri yükseldi. Bolton, 1907-08 sezonunda tekrar küme düşmeden önce 6. sırada bitirdiği iki iyi sezon geçirdi. Bolton, 1908-09 sezonunda İkinci Lig şampiyonluğunu kazanarak geri döndü.
Bolton bir kez daha üst ligde mücadele etti ve Ocak 1910'da, kulüp Birinci Lig'in dibine sağlam bir şekilde yerleşti, John Somerville görevden alındı ve yerine Will Settle getirildi. Kulübü küme düşmekten kurtaramadı, ancak Bolton'u ilk denemede yükselmeye yönlendirdi. Settle ayrıca Ted Vizard, Joe Smith ve Jimmy Seddon gibi bir grup yetenekli oyuncuyu işe aldı.
1911-12'de Bolton Birinci Lig'de dördüncü oldu ve 1914-15'te FA Cup'ın yarı finaline ulaştılar. Ancak Sheffield United'a 2-1 yenildiler. Sezon sonunda İngiltere'de profesyonel futbol Birinci Dünya Savaşı nedeniyle sona erdi. 1915'te Will Settle kulüpten ayrıldı ve yerini Tom Mather aldı. Bolton Wanderers'ın (1999) yazarı Dean Hayes'e göre: "Belli sorumlulukların elinden alındığını öğrendikten sonra, 17 yıllık hizmetten sonra bir bulutun altında kulüpten ayrıldı." Kısa bir süre sonra Mather, Kraliyet Donanması'na katılmak üzere çağrıldı ve asistanı Charles Foweraker yeni yönetici oldu.
Savaştan sonra, Charles Foweraker, Joe Smith, Billy Jennings, Jimmy Seddon, John Reid Smith, David Jack, Billy Butler, Walter Rowley, Ted Vizard, Harry Nuttall, Dick Pym, Alex Finney ve Bob Haworth gibi seçkin bir ekip kurdu.
1920-21 sezonunda Bolton Wanderers, Futbol Ligi Birinci Ligi'ni 3. sırada tamamladı. Joe Smith, 38 golle kulüp rekoru kırdı; buna Middlesbrough, Sunderland ve Newcastle United'a karşı hat-trick'ler de dahildi.
Bolton Wanderers, 1922-23 sezonunda iyi bir FA Cup yarışı yaşadı. Wembley Stadyumu'nda yapılacak ilk kupa finaline ulaşan ekip, Leeds United (3-1), Huddersfield Town (1-0), Charlton Athletic (1-0) ve Sheffield United'ı (1-0) mağlup etti.
Empire Stadı'nın kapasitesi 125.000'di ve bu nedenle Futbol Federasyonu onu tüm biletlerin satıldığı bir maç yapmayı düşünmedi. Ne de olsa, her iki takım da lig maçlarında ortalama 20.000 seyirciye sahipti. Ancak, Londra'dan bir kulübün FA Cup'ta final yapması nadirdi ve şehirdeki diğer kulüplerin taraftarları bunu bir Kuzey-Güney maçı olarak gördü.
Bolton Evening News gazetesi şunları bildirdi: "İmparatorluğun tüm bölgelerindeki heybetli ve geniş alana tam 250.000 kişinin girdiği hesaplanıyor, hepsi de futbol dünyasının mavi kurdelesinin karar verdiğini görmek için endişeleniyor. Yaklaşık 60.000 kişi içeriden geçti. pandemonium patlak verdiğinde turnikeler Ana çıkışlardan biri bozuldu ve binlerce insan muhafazanın içine girdi ve o andan itibaren durum kontrolden çıkma belirtileri gösterdi İnsanlar yüksek duvarlara tırmandı ve başkalarının ödediği koltuklara tırmandı Ring kenarındaki çitler üzerindeki baskı o kadar fazlaydı ki yol verdiler. Kalabalık, oyun sahasını çevreleyen büyük kül yolunun üzerinden koştu ve inanılmaz kısa bir sürede güzel yeşillik, kontrol edilemeyen siyah bir kitle tarafından işgal edildi. sürpriz bir şekilde, durumla başa çıkmak için bir süre güçsüz kaldılar ve hatta daha fazla subay, atlı ve yaya olarak yere koştuktan sonra, meydanı temizleme görevi ying sahası sıkıcı bir şekilde yavaş bir süreçti."
Saat 13.45'te tüm kapıların kapatılması talimatı verildi. George Kerr daha sonra şunları söyledi: "Turnikelerin yaklaşık 8 fit yüksekliğindeki ahşap yapılara yapıldığını, turnikelerin kilitli ve terk edilmiş olduğunu gördüm ama cesetler maymunlar gibi üzerlerine tırmanıyordu ve ben de hemen peşinden gittim... kalabalıktı ve çok geçmeden arkamdakiler tarafından ileri itildim. Kelimenin tam anlamıyla yere itildim."
East Ham Echo'dan bir muhabir, kapılar kapatıldıktan sonraki sahneyi şöyle anlattı: "Olağandışı bir şey oluyordu. Sonra, kapılardaki hayal kırıklığına uğramış kalabalığın kırıldığı haberi geldi. Uçsuz bucaksız bir kafa denizinde küçük nehir kollarından aşağı akın ettiler. Sonra ön saflarda ani bir hareket geldi - bir acele, ince bir polis ve komiser kordonu bir örümcek ağı gibi kenara çekildi ve bir anda sahayı çizen oyun sahası. uzun süre güneşte parlak yemyeşil bakışlar silindi - huzursuz, hareketli, heyecanlı bir insan kalabalığı ile siyah. Futbol unutuldu. Sabahın erken saatlerinden beri yerlerini alan ve yerlerini koruyan seyirciler, törensizce dışarı çıktılar. Her yerde erkekler ve kadınların alçak korkuluklara ve bölmelere tırmandıkları görüldü, tribünlerde yer bulmaya hevesliydiler. Güçlü erkekler ve zayıf kadınlar bayıldılar ve ezilme ve heyecan içinde düştüler. Ambulans tugayı her dakika artan can kayıplarıyla yakından ilgileniyordu."
Albert York, maça giden taraftarlara elma ve armut satan bir höyük çocuğuydu: "Her şey satıldığında, maça kırık bir kapıdan girdik ve terli, bezle kaplı insanlık kitlesine katıldık, ancak neredeyse hiç bir şey görmedik. muazzam kalabalık nedeniyle eylemin bir parçası."
The Times gazetesine göre, o gün Wembley Stadyumu'na girmeye çalışan yaklaşık 1000 kişi yaralandı. Öndeki seyirciler sahaya itildi ve oyunun başlaması imkansız hale geldi. Bir süre için oyunun ertelenmesi gerekecek gibi görünüyordu. Ancak, bir East Ham Echo muhabirinin sözleriyle, "...sonra mucize geldi. Yarım düzine atlı polis olay yerine geldi ve büyük çabalarla sahanın ortasından çalışarak sahanın ortasından biraz daha yer kapladı. polis kordonunun tutmaya çalıştığı kalabalık... Ama harikalar harikası, beyaz atlı bir müfettişin işiydi." Beyaz atlı müfettiş G. A. Story'ydi ve bu çalışmalar sonucunda oyun 40 dakikalık gecikmenin ardından başladı.
Jimmy Ruffell daha sonra oyun hakkında röportaj yaptı: "Wembley'deki insanların çoğu Londralı gibi görünüyordu. Gördüklerim öyle görünüyordu. Sahaya çıkmaya çalışırken herkes sırtımıza tokat atıyordu ve Ellerimizi sıkmak için tutuyoruz. Sahanın ortasına geldiğimde zavallı omzum ağrıyordu."
West Ham antrenörü Charlie Paynter, "Her iki tarafın oyuncuları sahaya çıktığında, her Bolton taraftarına yüz kadar Londra taraftarı görünüyordu. Benim çocuklarım tokatlandı ve çekildiler, Bolton oyuncuları ise neredeyse yara almadan atlattı. Ne yazık ki. Yaralı bir omzunu yeni atmış olan Ruffell, doğal olarak hassastı ve Tresadern daha sahaya varmadan şiddetli sarsıntı geçirdiler... İnsanlar her yeri ezene kadar bizim için yapılmış bir sahaydı. Umutsuzdu. Kanat oyuncularımız, Ruffell ve Richards büyük tekerlek izleri ve deliklerde takılıyorlardı... Saha, kalabalık ve üzerinde dolaşan atlar tarafından fena halde parçalanmıştı."
Maç sonunda 43 dakika geç başladı. İkinci dakikada Jack Tresadern topu almak için içeri girdikten sonra kalabalığın içinde kaldı. Daha sahaya dönemeden top West Ham United ceza sahasına gönderildi. Jack Young topa sahip oldu ama topu Jimmy Seddon'a verdi. Ardından top David Jack'e geçti. Maçtaki The Times muhabirine göre: "Jack, Butler'a pas vermek için numara yaptı; pas yapıldığı kadar iyi göründüğünde, sola doğru dripling yaptı, West Ham United savunmasını büyük bir hızla geçti ve yakın mesafeden gol attı. filenin sağ köşesine sert bir yüksek atışla."
Üç dakika sonra, Bolton kalecisi Dick Pym, Jimmy Ruffell'in köşe vuruşunu kaçırdı ve genellikle güvenilir Vic Watson, topu üst direğe gönderdi. Maçı anlatan Times muhabiri şunları yazdı: "Pym, Ruffell'in mükemmel bir şekilde kullandığı korneri yanlış değerlendirerek kaleden çıktı ve topu kaçırdı. Top, sadece birkaç metre önünde esneyen açık golü olan Watson'a geldi. Nasıl topu ağlara atmak yerine üst direğe atmayı başardı; eğer bir oyuncu bunu yapmaya çalışırsa, aleyhindeki ihtimaller çok yüksek olurdu. Ancak Watson gol atamadı."
Kısa süre sonra, Dick Richards, Dick Pym'in kurtarmayı başardığı zekice bir vuruşla harika bir driplingi bitirdiğinde West Ham United'ın bir şansı daha oldu. 13.dakikanın ardından taraftarın tribün önünde sahaya dağılmasıyla maç durma noktasına geldi. Atlı polisin sahayı boşaltmasına ve maça devam edebilmesine on dakika daha vardı.
Oyun yeniden başladığında Joe Smith, Billy Butler'ın akıllı bir pivottan attığı golle ofsayt kararı aldı. Bolton ilk yarıda daha iyi takımdı ve East Ham Echo bunun "daha deneyimli olmaları ve mizaç olarak olağanüstü koşulların zorlamalarına daha iyi dayanmaları nedeniyle" olduğunu bildirdi.
Takımlar devre arasında sahayı terk etmediler, ancak beş dakikalık bir aradan sonra karşıya geçtiler ve oyuna devam ettiler. West Ham United ikinci yarıya iyi başladı ve Vic Watson, George Kay'den bir ortayı çeviremedi. Bunu başka bir ramak kala izledi. George Kerr'e göre: "Altı yarda ceza sahasının dışında yaklaşık göğüs hizasında gelen sağ kanattan Richards'tan sert bir alçak orta yaptı. Watson bunun için gitti ve temasa geçseydi gol atmış olmalı ama kaleci Pym bunu başardı. elini al, yere vur ve topla."
54. dakikada Joe Smith, Ted Vizard'dan bir pas aldı ve barın alt tarafına vole attı. Hakem, oyuna geri dönmeden önce çizgiyi geçtiğine karar verdi. Bolton Wanderers şimdi iki gol önde.
West Ham United ileriye doğru baskı yapmaya devam etti, ancak daha fazla şans bulamadı. Daily Mirror, "Taç çizgilerindeki kalabalığın varlığı, kanat oyuncularının çalışmalarını önemli ölçüde engelledi." Jimmy Ruffell daha sonra şunları itiraf etti: "Saha, maçtan çok önce atlar ve sahada olan kalabalık nedeniyle çok kötü bir şekilde çalkalandığı için West Ham için oynaması zor bir maçtı. West Ham birçok kanat yaptı ve onları çizgiye yakın olan kalabalık için çalıştıramazsınız."
George Kerr bu görüşü destekledi: "Koşullar West Ham'a uygun değildi. Büyük ölçüde hıza ve uzun topa güveniyorlardı, genellikle diğer hız tüccarı Victor Watson tarafından kullanılan Jimmy Ruffell'i kullanıyorlardı. seyircilerin bacaklarının üzerinde ve genel olarak sıkışıp kalma hissi."
Stratford Express'e göre: "Hayal kırıklığı yaratan bir maçın yumuşak bir bitişiydi, karar verildiği içler acısı koşullar yüzünden tüm ilgisini yitirdi... Bolton kazandı çünkü West Ham'dan daha olağan formlarına daha çok yaklaştılar, ve olağandışı olaylara daha az üzüldükleri için. Günün maçında daha iyi olan taraf onlar oldu ve zaferi hak ettiler."
Bolton Akşam Haberleri aynı fikirdeydi: "Genel rıza ile West Ham, üstün bir güvenle oynayan ve galip gelebileceğinin açıkça bilincinde olan bir takım tarafından fethedildi... Burada tek bir amaç için çalışan on bir adamımız vardı. mükemmel bir şekilde, ister saldırganlığa odaklanmış ister geri çekilmek zorunda kalmış olsun, mutlak bir uyum ve birlik içinde işleyen hareketli, güçlü bir güç. Özel bir övgü ihtiyacı için bir oyuncuyu diğerinden daha fazla seçemem. Her şeyin bu kadar iyi olduğu yerde, bu haince olurdu. bireyselleştirmek."
Bolton 1923-24 sezonunu 4. sırada tamamladı. Ertesi sezon Bolton, Birinci Lig'de 3. sıraya yükseldi. Bolton Wanderers, 1925-26 sezonunda bir başka iyi kupa maçına imza attı. Kulüp, Manchester City'ye karşı Bournemouth (6-2), South Shields (2-0), Nottingham Forest (1-0) ve Swansea City'yi (3-0) mağlup ederek finale yükseldi. Bolton, maçın tek golünü 76. dakikada David Jack'in kaydettiği karşılaşmayı 1-0 kazandı.
Joe Smith şimdi 38 yaşındaydı ve Mart 1927'de Stockport County'ye satıldı. Smith, 492 maçta 277 gol atma rekoruna sahipti. Ertesi ay, Charles Foweraker Harold Blackmore için 2.150 £ ödedi. David Jack, Jimmy Seddon, John Reid Smith, Billy Butler, Ted Vizard, Dick Pym ve Alex Finney'den oluşan bir ekibe katıldı.
Ekim 1928'de Arsenal'in menajeri Herbert Chapman, David Jack için 10.890 £ üzerinde bir transfer ücreti ödemeye karar verdi.Orada bulunduğu sekiz sezonun beşinde Bolton'un en golcü oyuncusu oldu ve 295 lig maçında 144 gol attı. Futbol Federasyonu başkanı Sir Charles Clegg, hemen dünyadaki hiçbir oyuncunun bu kadar paraya değmediğini iddia eden bir açıklama yaptı. Diğerleri, 29 yaşındayken Jack'in elinden gelenin en iyisini yaptığını düşündü. Ancak, sonraki birkaç yıl içinde Jack, paraya değdiğini göstermek için elinden gelen her şeyi yaptı. Chapman daha sonra Bob Wall'a Jack'i satın almanın "şimdiye kadar yaptığım en iyi pazarlıklardan biri" olduğunu söyledi.
Bolton, Joe Smith, David Jack ve John Reid Smith'in gollerini kaçırdı ve 1928-29 sezonunu sadece 14. sırada tamamladı. Ancak yine de iyi bir FA Cup yarışı yaşadılar. Liverpool (5-2), Leicester City (2-1), Blackburn Rovers (2-1) ve Huddersfield Town'ı (3-1) yenerek Portsmouth'a karşı finale yükseldiler. Bolton, Billy Butler ve Harold Blackmore'un golleriyle 2-0 kazandı. Foweraker liderliğindeki Bolton, yedi yılda üç kez FA Cup'ı kazanmıştı.
Bolton sonraki on yılda daha az etkileyiciydi ve 14. (1930-31), 17. (1931-32) ve 21. (1932-33) bitirdi. İkinci Lig'de iki sezon geçirdikten sonra Bolton, 1934-35 sezonunda terfi etti. Bir kez daha Birinci Lig'de 13. (1935-36) ve 20. (1936-37) bitirerek mücadele ettiler. Bu dönemde ekip Harry Goslin, Jackie Roberts, Jack Hurst, George Hunt, Harry Hubbick, Don Howe, Ray Westwood, Jack Atkinson, Tom Woodward ve George Eastham'ı içeriyordu.
1936'da Harry Goslin kulübün kaptanı oldu. Liderliği altında Bolton, Futbol Ligi Birinci Bölümü'ndeki konumunu sürdürdü. Wartime Wanderers'ın yazarlarının belirttiği gibi: "Goslin, uzun boylu, atletik, dik kafalı, delici mavi gözlü, fiziksel varlığı hoş ama sağlam kişiliğiyle birleştiğinde onu kulüp kaptanı için ideal bir seçim haline getirdi. Onun zeki liderliği altında, kulübün kaderi düzeldi."
Charles Foweraker, Albert Geldard'ı Temmuz 1938'de Everton'dan 4.500 sterline satın aldı. Tommy Lawton, Geldard'ı satma kararına çok üzüldü: "On yarda iki ayak üzerinde en hızlısıydı. Torry Gillick, Wally Boyes ve Jimmy Caskie, ama Albert daha önceki sezon Stan Matthews'u takımdan uzak tuttuğunda İngiltere için oynamıştı. Onu özleyeceğimizi düşündüm."
Temmuz 1938'de Charles Foweraker, Bolton Wanderers'a 21 yıldan fazla hizmetinin tanınması için Football League'in Uzun Hizmet Madalyası ile ödüllendirildi.
Bolton Wanderers 1938-39 sezonunu 7. sırada tamamladı. George Hunt 37 lig maçında 23 golle gol kralı oldu. Ancak, Nat Lofthouse'a göre, o sezon kulübün ana yıldızı Ray Westwood'du. "O benim idolümdü. İyi bir oyuncu olduğunu bilen ama büyük kafalı olmayan parlak bir oyuncu. On, on beş, yirmi yarda üzerinde elektrik vardı. Bir çocukken beni büyüledi ve ben istedim. onun gibi ol."
15 Mart 1939'da Adolf Hitler, Alman Ordusuna Çekoslovakya'yı işgal etmesini emretti. Savaşın kaçınılmaz olduğu görülüyordu. 8 Nisan'da Bolton Wanderers, Sunderland'e karşı bir iç saha maçı oynadı. Maç başlamadan önce, takım kaptanı Harry Goslin kalabalığa şunları söyledi: "Ulusal bir acil durumla karşı karşıyayız. Ancak herkes sakin olursa ve ne yapacağını bilirse bu tehlike aşılabilir. Bu, yapabileceğiniz bir şey. Diğer adama bırakma, herkesin bir payı var."
Bolton Wanderers kadrosundaki 35 oyuncudan 32'si silahlı hizmetlere katıldı ve diğer üçü kömür madenlerine ve mühimmatlara gitti. Bu, kariyerine çukurlarda devam eden Harry Hubbick'i ve Jack Atkinson ve George Hunt'ı yerel polis teşkilatında görev yaptı. 53. (Bolton) Saha Alayı'na Harry Goslin, Danny Winter, Billy Ithell, Albert Geldard, Tommy Sinclair, Don Howe, Ray Westwood, Ernie Forrest, Jackie Roberts, Jack Hurst ve Stan Hanson dahil olmak üzere toplam 17 oyuncu katıldı. Tom Woodward, Beden Eğitimi eğitmeni oldu.
Hükümet elli millik bir seyahat sınırı koydu ve Futbol Ligi tüm kulüpleri oyunların oynanabileceği yedi bölgesel bölgeye ayırdı. Bolton Wanderers, Kuzey Doğu Ligi'ne alındı. Ekip, iç sahada çalışan Harry Hubbick, Jack Atkinson ve George Hunt gibi oyuncuları içeriyordu. A takıma ancak 1938-39 sezonunun sonunda giren bir genç olan Walter Sidebottom, geleceği çok parlak bir oyuncu olarak ortaya çıktı. Bolton, 1939-40 sezonunda oynadığı 22 maçın 13'ünü kazandı ve Kuzey-Doğu Ligi'ni 4. sırada tamamladı.
12 Mayıs 1940'ta Adolf Hitler Fransa'nın işgalini emretti. 53. (Bolton) Sahra Alayı Fransızlara yardım etmek için gönderildi, ancak ilerleyen Panzer tümenlerinin saldırısına uğradı. Harry Goslin, dört düşman tankını imha etmekle tanındı ve bu onun Teğmen rütbesine terfi etmesine neden oldu. Goslin, Don Howe, Ray Westwood, Ernie Forrest, Jack Hurst ve Stan Hanson, İngiliz gemileri tarafından kurtarıldıkları Fransız limanı Dunkirk'e geri döndükleri için şanslıydılar.
53. (Bolton) Sahra Alayı 1940'ın geri kalanını ve 1941'in tamamını İngiltere'deki çeşitli ordu kamplarında geçirdi. yazarlarına göre Savaş Zamanı Gezginleri: Zamanlarını "kıyı savunma inşaatları inşa etmek, uçaksavar bataryaları yerleştirmek ve tüm Doğu Anglia kıyı şeridi boyunca Beccles, Nancton ve Holt'ta çeşitli yerlerde konuşlanmış potansiyel düşman iniş yerlerinde devriye gezmek" için harcadılar. Bu, Kuzey-Doğu Ligi'nde ara sıra Bolton Wanderers için oyun oynamalarını sağladı. O yılki ekipte Harry Hubbick, Jack Atkinson, George Hunt, Danny Winter, Harry Goslin, Billy Ithell, Walter Sidebottom, Albert Geldard, Tommy Sinclair, Don Howe, Ray Westwood, Ernie Forrest, Jackie Roberts, Jack Hurst ve Stan Hanson vardı.
22 Mart 1941'de, kulübün son iki sezondaki en skorer oyuncusu olan George Hunt, sağ yarıya taşındı ve santraforun yerini 15 yaşındaki Nat Lofthouse aldı. Bolton, Lofthouse'un iki golü atarak maçı 5-1 kazandı. Lofthouse, forvet oyuncusu Walter Sidebottom ile hemen iyi bir ilişki kurdu. İlk altı maçta birlikte 10 gol attılar.
Bolton Wanderers, 26 Nisan 1941'de Burnden Park'ta Blackburn Rovers'ı 2-0 yendi. Golleri Lofthouse ve Sidebottom attı. Bu, Sidebottom'ın takım için son maçı olacaktı, çünkü artık silahlı kuvvetlere katılmak için en son yaş yeterlilik grubuna düştü. Sidebottom Kraliyet Donanması'na katılmak için gönderildi.
15 Temmuz 1942'de 53. (Bolton) Sahra Alayı'na denizaşırı hizmet için seferber olmaları söylendi. Ertesi ay Mısır'a geldiler ve hemen Alam el Halfa'yı savunmaya başladılar. 30 Ağustos 1942'de General Erwin Rommel, Alam el Halfa'ya saldırdı, ancak Sekizinci Ordu tarafından geri püskürtüldü. General Bernard Montgomery bu saldırıya, birliklerine kıyıdan geçilmez Qattara Depresyonuna kadar olan savunma hattını güçlendirmelerini emretti. Montgomery artık Rommel ve Alman Ordusunun Mısır'a daha fazla ilerleyememesini sağlayabiliyordu.
22 Ekim 1942'de 53. (Bolton) Saha Alayı savaş mevzilerini aldı. Ertesi gün General Bernard Montgomery, Birinci Dünya Savaşı'ndan bu yana en büyük topçu bombardımanıyla Lightfoot Operasyonunu başlattı. Erwin Rommel Avusturya'da hastalık iznindeyken saldırı Deutsches Afrika Korps için en kötü zamanda geldi. Yerine geçen General George Stumme, Alman hatlarının 900 top bombardımanından bir gün sonra kalp krizinden öldü. Stume'un yerine General Ritter von Thoma geçti ve Adolf Hitler, Rommel'i arayıp derhal Mısır'a dönmesini emretti.
Almanlar mevzilerini iyi savundular ve iki gün sonra Sekizinci Ordu çok az ilerleme kaydetti ve Bernard Montgomery saldırıya son verilmesini emretti. Erwin Rommel döndüğünde, Böbrek Depresyonuna karşı bir karşı saldırı başlattı (27 Ekim). Montgomery şimdi taarruza geri döndü ve 9. Avustralya Tümeni düşman mevzilerinde bir göze çarpan oluşturdu.
Winston Churchill, Sekizinci Ordu'nun başarısızlığından dolayı hayal kırıklığına uğradı ve Montgomery'yi "isteksizce" bir savaşa girmekle suçladı. Montgomery bu eleştirileri görmezden geldi ve bunun yerine yeni bir saldırı olan Supercharge Operasyonu için planlar yaptı.
1 Kasım 1942'de Montgomery, Kidney Ridge'de Deutsches Afrika Korps'a bir saldırı başlattı. Başlangıçta saldırıya direndikten sonra, Rommel artık hattını tutacak kaynaklara sahip olmadığına karar verdi ve 3 Kasım'da birliklerinin geri çekilmesini emretti. Ancak Adolf Hitler komutanını bozguna uğrattı ve Almanlar ayakta kalıp savaşmak zorunda kaldı.
Ertesi gün Montgomery adamlarına ilerleme emri verdi. Teğmen Harry Goslin ve 53. (Bolton) Saha Alayı takibe katıldı. Sekizinci Ordu Alman hatlarını aştı ve Erwin Rommel, kuşatılma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı ve geri çekilmek zorunda kaldı. Aralarında çok sayıda İtalyan askerinin de bulunduğu yaya askerler yeterince hızlı hareket edemediler ve esir alındılar.
İngiliz Ordusu 12 Kasım 1942'de Tobruk'u geri aldı. El Alamein seferi sırasında Rommel'in 100.000 kişilik ordusunun yarısı öldürüldü, yaralandı veya esir alındı. Ayrıca 450'den fazla tank ve 1.000 silah kaybetti. İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu kuvvetleri 13.500 kayıp verdi ve tanklarının 500'ü hasar gördü. Ancak bunlardan 350'si onarıldı ve gelecekteki savaşlarda yer alabildi.
53. (Bolton) Sahra Alayı Bağdat'ta kaldıktan sonra 8 Ocak 1943'te Kerkürk'e hareket etti. Sonunda beş ay boyunca ana üsleri olacak Kifri'ye taşındılar. Oradayken Harry Goslin, Stan Hanson, Don Howe ve Ernie Forrest, Bağdat'taki Polonya Ordusuna karşı İngiliz Ordusu için oynadı. Howe, 4-2'lik galibiyette gollerden birini attı.
53. (Bolton) Sahra Alayı, İtalya'nın işgalinde General Bernard Montgomery ve 8. Ordu'ya katıldı. 24 Eylül 1943'te Teğmen Harry Goslin ve adamları Taranto'ya indi. Üç gün sonra adamlar çok fazla karşı koymadan Foggia'ya ulaşmışlardı. Ancak, adamlara Sangro Nehri'ni geçmeleri emredildiğinde, alay, İkinci Dünya Savaşı'nın en zorlu savaşlarından bazılarında yer aldı.
Kasım ayının sonunda Don Howe yaralandı ve bir pansuman istasyonuna tahliye edildi. Başka bir düşman hava saldırısından sonra Ray Westwood ve Stan Hanson öldürülmeye çok yaklaştı. Bombardıman devam etti ve 14 Aralık 1943'te Harry Goslin şarapnel tarafından sırtından vuruldu. Birkaç gün sonra yaralarından öldü. Bolton Akşam Haberleri şöyle yazdı: "Harry Goslin en iyi profesyonel futbol ırklarından biriydi. Sadece kişisel anlamda değil, kulübün ve oyunun iyiliği için. savaş."
53. (Bolton) Sahra Alayı'ndan geriye kalanlar, Napoli'den Roma'ya giden ana yol üzerinde, Monte Cassino'nun beş mil kuzeybatısındaki Monte Kahire'ye taşındı. Müttefik Başkomutanı General Harold Alexander, adamlarına şunları söyledi: "Geçen kış boyunca sıkı ve yiğitçe savaştınız... yarın önümüzde zafer görebiliriz. Alman ordularını İtalya'da yok edeceğiz." 11 Mayıs 1944'te büyük İngiliz topçu programı bagan. Ernie Forrest ve Jack Hurst, topçu askerlerinin çoğu gibi, bu bombardımanın gürültüsünden dolayı işitme kaybına uğramaya başladılar.
Jackie Roberts, bir düşman mermisinin patlamasına yakalandı ve yüzüne ağır şarapnel alarak retinayı ayırdı ve hemen İtalya'dan geçersiz kılındı ve Bolton'a geri döndü. Ancak, 53. Saha Alayı'ndaki Bolton oyuncularının çoğu Roma'daki ilerlemeye devam etti.
Bolton Wanderers, Kasım 1943'te gemisi Manş Denizi'nde torpido edildiğinde Walter Sidebottom boğulduğunda ikinci birinci takım oyuncusunu kaybetti.
Genç Nat Lofthouse düzenli olarak gol atmaya devam etti, ancak 1943'te Bevin Boy oldu ve yerel bir kömür ocağında madenci olarak çalıştı. Dean Hayes'in Bolton Wanderers (1999) adlı kitabında belirttiği gibi: "Bevin Boy Lofthouse'un cumartesi günleri şöyle geçiyordu: sabah 3.30'da işe gitmek için 4.30 tramvayına binmek, çukur itme küvetlerinden sekiz saat aşağı inmek, takım koçu tarafından toplanmak; Bolton için oynamak. Ama madende çalışmak onu fiziksel olarak sertleştirdi ve madenci arkadaşlarının yakıcı mizahı, sahadaki başarısı konusunda asla kibirli olmamasını sağladı."
Walter Rowley, Ağustos 1944'te Charles Foweraker'ın emekli olması üzerine teknik direktör oldu. Rowley, Kuzey Afrika ve İtalya'daki askeri zaferlerden sonra İngiltere'ye dönen oyunculardan yararlanmayı başardı. O sezon Harry Hubbick, Nat Lofthouse, George Hunt, Lol Hamlett, Jack Hurst, Tommy Sinclair, Willie Moir, Malcolm Barras, Albert Geldard, Jack Atkinson, Stan Hanson, Ray Westwood, Tom Woodward, Jackie Roberts, Don Howe ve Ernie Forrest.
Futbol Ligi Savaş Kupası'nın (Kuzey) ilk turunda Bolton, Accrington Stanley'i 4-1 mağlup etti ve Nat Lofthouse iki gol kaydetti. Lofthouse, Blackpool'a karşı hat-trick yaptı. Bunu Newcastle United ve Wolverhampton Wanderers karşısında aldıkları galibiyetler takip etti ve Manchester United karşısında finale kaldı.
Final iki ayak üzerinden oynandı. İlk oyunda Nat Lofthouse, Bolton karşısında 1-0'lık bir galibiyet elde etti. Bolton'un iki golünü de Malcolm Barras'ın kaydettiği rövanş maçı 2-2 sona erdi. Bu nedenle Bolton finali 3-2 kazandı.
2 Haziran 1945'te Bolton, Futbol Ligi Savaş Kupası'nın (Güney) kazananlarını oynadı. Chelsea erken bir öne geçti ancak George Hunt ikinci yarının başlarında bir ekolayzır golü attı. Maç bitmeden hemen önce Malcolm Barras ceza sahasına indirildi. Lol Hamlett penaltıyı almak için ayağa kalktığında, sahaya çok sayıda üzgün Chelsea taraftarı girdi ve kısa bir arbedenin ardından topu aldı ve bir süre geri vermeyi reddettiler. Top alındıktan ve taraftarlar sahayı terk ettikten sonra Hamlett galibiyet golünü attı.
Bolton, Kuzey Ligi 1945-46 sezonunu 3. sırada tamamladı. En skorer oyuncular Nat Lofthouse (21), Willie Moir (9), Malcolm Barras (7) ve George Hunt (6) oldu.
9 Mart 1946'da Bolton Wanderers, FA Cup berabere Stoke City ile oynadı. Kulüp kapıları kapatmadan önce 80.000'den fazla kişi Burnden Park alanına girdi. Bazı kilitli taraftarlar maçı izlemek için duvarların üzerinden tırmanmaya karar verdi. Yüzlerce seyirci kalabalığın ağırlığı altında setin engelsiz bir bölümünden aşağı itildi. Bir polis memuru sahaya hakeme doğru yürüdü. Oyunu durdurmak için düdüğünü çaldı ve Nat Lofthouse memurun sahanın kenarında hareketsiz yatan cesetleri işaret ettiğini gördü: "Şuradaki insanların öldüğüne inanıyorum." Felakette otuz üç kişi öldü ve 400'den fazla kişi yaralandı.
1946'da Bolton Wanderers, FA Cup'ta yarı finale yükseldi ancak Charlton Athletic'e 2-0 yenildiler. Bolton, 1946-47 sezonunu Birinci Lig'de 18. sırada tamamladı. Bunu 17. (1947-48), 14. (1948-49) ve 16. (1949-50) izledi. Ekim 1950'de Walter Rowley, sağlık sorunları nedeniyle istifa etti.
Stanley Matthews otobiyografisinde şöyle yazdı: "Devre arasında çayımızı yudumladık ve Joe'yu dinledik. Panik yapmıyordu. Abartılı sözler söylemedi ve kimseyi azarlamadı. Bize sadece oynamaya devam etmemizi söyledi. normal oyunumuz." Kaptan Harry Johnson, savunmaya "birlik olarak daha kompakt ve daha sıkı olmasını" söyledi. Ayrıca şunları ekledi: "Eddie (Shinwell), Tommy (Garrett), Cyril (Robinson) ve ben, sert ve taklaların üstesinden geleceğiz ve topu kazanacağız. Oynayabilen sizler, üzerinize düşeni yapın."
Takım tartışmasına rağmen Bolton Wanderers ikinci yarının başında 3-1 öne geçti. Robinson, "O zamanlar umutsuz görünüyordu, en azından Wembley'e gittiğimi düşünüyordum" dedi. Ardından Stan Mortensen, Stanley Matthews çaprazından golü attı. Matthews'a göre: "Onu içeri girerken her iki taraftan da vurmayı başaran iki Bolton savunucusunun baskısı altında olmasına rağmen, kararlılığı tamdı ve topu direğin içinden ve ağın içine sokmayı başardı."
88. dakikada bir Bolton defans oyuncusu kaleye 20 yard mesafeden bir serbest vuruş kabul etti. Stan Mortensen vuruşu yaptı ve Robinson'a göre: "Ben de alınan bir tane görmedim. Uçtu, fileye giden yolda topu göremiyordunuz." Matthews, "Morty'nin çabasının arkasındaki güç ve isabetlilik buydu, Hanson Bolton kalesinde neredeyse tek bir kası bile kıpırdatmadı" diye ekledi.
Skor şimdi 3-3 oldu ve maçın uzatmalara gitmesi bekleniyordu. Otobiyografisinde, Stanley Matthews bundan sonra olanları şöyle anlattı: "Bir dakikalık sakatlık süresi kaldı... Maç boyunca koşmayı bırakmayan Ernie Taylor, George Farm'dan uzun bir atış yaptı, Langton'ı yuvarladı ve yaptığı gibi ikinci yarıda bir saat gibi, beni sağ tarafta açık buldu. Son bir koşu olacağını bildiğim şey için havalandım. Üç Bolton oyuncusu yaklaştı, Ralph Banks'i geçtim ve gözümün ucuyla fark ettim. Barrass öldürmek için çabucak geliyor.Beni çizgiye zorlamışlardı ve tecrübenin bana Morty'nin olacağını söylediği yere geri çekmem tamamen içgüdüseldi.Hata yaparken yağlı çimde kaydım ve düşerken , kalbim ve umutlarım da düştü. Karşıya baktım ve Morty'nin beklediğim yerden çok uzakta olduğunu gördüm, uzak direğe soyulmuş. Birbirimizi kitap gibi okuyabilirdik. Beş yıl boyunca bu vardı bizde. Anlayış. Topu nereye koyacağımı tam olarak biliyordu. Şimdi, bu oyunun içinde es, orada değildi. Bu bizim son şansımızdı, ne yapıyordu Allah aşkına? Uzayın derinliklerinden yukarı doğru yarışan Bill Perry oldu."
Stanley Matthews, Perry'nin "havalı ve sakin bir şekilde Hanson ve Johnny Ball'u kale çizgisine ve ağın köşesine doğru geniş bir şekilde okşadığını" da sözlerine ekledi. Bill Perry itiraf etti: "Biraz kancalamam gerekti. Morty bana bıraktığını söyledi, ama bu doğru değil, ulaşamayacağı bir yerdeydi." Blackpool, Bolton Wanderers'ı 4-3 yenmişti. Şimdi 38 yaşında olan Matthews, ilk kupa kazananlar madalyasını kazanmıştı.
Bolton Wanderers Birinci Lig'de mücadele etmeye devam etti, ancak Nat Lofthouse iyi durumda kaldı ve 1954-55 (15), 1955-56 (32), 1956-57 (28) ve 1957-58 (17)'de kulübün en skorer ismi oldu. . Bolton ayrıca o sezon Manchester United'a karşı finale ulaşmak için York City (3-0), Stoke City (3-1), Wolverhampton Wanderers (2-1), Blackburn Rovers'ı (2-1) yenerek iyi bir FA Cup yarışı yaşadı. Lofthouse, 2-0'lık galibiyette iki golü de kaydetti.
İngiliz sporuna ev sahipliği yapan bu yeni amfi tiyatronun yapısal ve bilimsel olarak mükemmel olduğu, 125.000'den fazla seyirciye konforlu konaklama ve engelsiz bir manzara sunduğu güvenle belirtilmişti. Açıkça, yetkililer olanlar için tamamen hazırlıksızdı.İmparatorluğun dört bir yanından gelen heybetli ve ferah zemine tam 250.000 kişinin, futbol dünyasının mavi kurdelesini kararlaştırdığını görmek için sabırsızlandığı hesaplanıyor. Pandemonium koptuğunda turnikelerden yaklaşık 60.000 kişi geçmişti.
Ana çıkışlardan biri bozuldu ve binlerce insan muhafazanın içine girdi ve o andan itibaren durum kontrolden çıkma belirtileri gösterdi. Görünüşe göre şaşırmış olan polis, bir süre durumla başa çıkmak için güçsüz kaldı ve daha fazla polis atlı ve yaya olarak yere indirildikten sonra bile, oyun sahasını temizleme görevi sıkıcı bir şekilde yavaş bir süreçti. Gerçekten de, oyuncular arenaya geldiklerinde, oyunun başlama ihtimali çok az görünüyordu. Ancak son olarak, oyuncular zabıta tarafından uygulanan güce kendi iknalarını da eklediğinde, kalabalık yavaş yavaş taç çizgisine geri çekildi ve dörde 14 kala hakem başlamayı mümkün buldu.
Bolton partisi Russell Hotel'i hafta sonu için karargahı yaptı, oyuncular menajer Bay E.B. Maçtan önceki son birkaç saati Harrow'da geçiren Foweraker, yere varan kısa yolculuğu mükemmel bir zamanda yaptılar. Ancak Londra'dan charabancs'ta yola çıkan yönetmenler ve arkadaşları asla unutamayacakları bir deneyim yaşadılar. Kesinlikle Wembley'i tekrar görmek istemiyorlar. Yol, uzun mesafeler için araç trafiğiyle doluydu, tramvaylar, otobüsler, charabanc, motorlar ve at arabaları dördü yan yana ilerliyordu ve sık sık çapraz yollarda uzun süre tutuldu. Yolculuk iki saat sürdü - ve parti geniş amfi tiyatrodan tam yarım mil uzakta inmek zorunda kaldığında, çoğumuz ilk yarıda herhangi bir oyun görme umudunu yitirmişti. Diğerleriyle birlikte, bir çim sahayı geçtim, bir demiryolunu geçtim, yüksek bir duvara tırmandım ve daha sonra üzerlerinde üç sıra dikenli tel bulunan oluklu demir istiflerle kapatılan muhafazaya girmenin yolunu buldum. Daha cüretkar ruhların bazıları bu zorlu engelin üstesinden gelirken, daha az cüretkar diğerleri sadece önlerinde daha fazla zorluk bulmak için istiflerin altına girdiler. Kimse muhafazanın içine nasıl girileceğini bilmiyor gibiydi ve binlerce insan dışarı çıktı. 3-40'ta kuzey tribününün tepesindeki Press koltuklarına ulaşmak benim için büyük bir şanstı ve sonra büyük ölçüde rahatladım ki maçın başlamadığını öğrendim.
Düzinelerce Bolton insanı oyunun hiçbirini görmedi. Yönetmenlerin hiçbiri ilk golü görmedi ve birçoğu oyunu bir an olsun göremedi. Bir koltuk için bir gine ödemiş olan çok sayıda insan onu asla alamadı. Oyun tarihinde asla böyle bir trajedi olmadı ve tüm eğlencelerin en popüleri olan Futbolun iyi yönetiminden sorumlu olanların kredisi için, asla tekrarlanmayacağı umulmalıdır. Futbol Federasyonu o zamandan beri olanlarla ilgili herhangi bir sorumluluk kabul etmedi. Tüm düzenlemelerin Wembley yetkililerinin elinde olduğuna dikkat çekiyorlar. FA'nın sadece böyle bir tavır alarak soruyu dile getirdiğini öne sürmeye cüret ediyorum. Halk, onlara olan inancını korumak için FA'ya ve aslında her futbol kuruluşuna bakıyor ve bunun gibi bir fiyasko, oyuna tartışmasız zarar verecektir. İddiaya göre, oyun sahasının işgali, kapıların çalınmasını izleyen seyircilerin akın etmesiyle bariyerlerin yıkılmasından kaynaklandı.
Bolton Wanderers, Cumartesi günü Wembley Stadyumu'ndaki Kupa Finalinde West Ham United'ı 2 gol 0'a yendi.
Bu kel açıklama, aylardır pek çok açıdan tartışılan bir konunun futbol tarafının sonucunu temsil ediyor. Wembley Stadyumu'nun türünün en büyüğü olarak tanıtılmasının, burada oynanacak ilk Kupa Finalini görmek için her türlü yerden ve koşuldan gelen muazzam kalabalıkla çok ilgisi vardı. Stadyum için ileri sürülen iddialar zerre kadar abartılı değildi. 125.000 kişiyi rahat tutmak ve bu devasa toplamın her birine futbol sahası ve pistinin adil bir görünümünü vermek için inşa edildi. Stadyum bu sayıdan daha fazlasını tutabilir ve yine de tüm seyircilere adil bir görünüm verebilir, ancak hiçbir bina ve zemin 300.000 kişiyi barındıramaz ve en azından Cumartesi günü Wembley'de bu sayı ortaya çıkmış olmalıdır.
Mamut cemaatinin birçok nedeni vardı. Stadyumun ilk Kupa Finali için açılışı -aslında olduğu gibi- tarihi bir olay olabilir. Bir Londra kulübünün Final Tie'de olduğu gerçeği vardı; gün mükemmeldi; ve kaderin cilvesi ile, Stadyum çevresindeki istasyonlarda birleşen birçok demiryolu hattının mükemmel organizasyonu, orada herhangi bir düzenlemenin plana göre yapılması imkansız olan bir kalabalığın oluşmasında en önemli faktördü.
İki önemli nokta dışında - halkın ve polisin ruhu ve çok karışık bir cemaatin Kral'a mutlak sadakati - gün çirkin bir gündü. Birçok bilet sahibi asla koltuklarına ulaşmadı; diğerleri çok kısa sürede yerlerine oturdular ve dışarı itildiler; arkadan karşı konulmaz bir şekilde ileri doğru savrulan sayıların ağırlığıyla bir deredeki samanlar gibi fırıl fırıl dönüyordu. Kalabalık kontrolden çıktı, çoğu zaman isteksizce. 2.30'a kadar. birçok insan geldikleri yoldan geri dönmeye çalışıyordu, bu kalabalığın belirsiz atomları olarak ilerlemekten daha zor bir şeydi. Cumartesi sabahı oyun alanı güzel bir resimdi. Daha sonra, üzerinde aynı anda on binlerce insan olmalı. Portakal kabuğu, kağıtlar ve çöplerle kirlenmişti, ancak yüzey kalabalığın, polisin ve atlı polisin atlarının toynaklarının çiğnenmesi şaşırtıcı bir şekilde duruyordu. Oyun alanındaki binlerce kişinin çoğu kendi istekleriyle orada değildi - sabırla beklemeyle güvence altına alınan koltuklardan ve gözetleme yerlerinden fırıl fırıl dönmüşlerdi. Atlı ve atsız büyük polis takviyeleri ve sağdan soldan fair play için çağrıda bulunan oyuncular sayesinde zemin yavaş yavaş temizlendi, insanlar taç çizgilerine geri itildi. Bu oyun her zaman başlatılabilir ve devam ettirilebilirdi, bir zamanlar oldukça imkansız görünüyordu. Görünüşte imkansız olanın gerçekleşebileceğine ve gerçekleştiğine, yere ulaştığında resepsiyonu hatırlanması gereken bir olay olan Kral'ın varlığına inanılmalıdır. "Tanrı Kralı Korusun" sınırsız bir coşkuyla söylendikten sonra, insanlar yeterince yavaş, doğru, zeminin temizlenmesine engel olmaktan çok yardım etmeye başladılar.
3.45'te başlamak mümkün oldu. On bir dakika kadar sonra kalabalığın bir kısmı yere yığıldı, ancak polisin on dakikalık sabırlı çalışmasından sonra oyun yeniden mümkün oldu. Bolton Wanderers, ilk iki dakikada gol atarak o sırada tek golle gol yemeden önde gidiyordu; ama ikinci kesintiden beş dakika önce, West Ham United neredeyse eşitlenmişti, Watson sıradan bir olayda kesinlikle kesinlikle kullanacağı bir şansı kaçırmıştı.
Sadece bir Federasyon Futbol maçı olarak ele alındığında, Cumartesi günü Wembley'deki oyun oldukça hayal kırıklığı yarattı. Hiç şüphe yok ki, uzun bekleyiş ve oyunun başlama ihtimaline ilişkin şüphe, başlamış olsa bile, zaten yüksek bir gerilim durumuna girmiş oyuncular üzerinde bir etkiye sahipti. Kupa beraberliği madalyası kazanmak, pek çok kişi tarafından uluslararası bir kupayı kazanmaya tercih edilir. West Ham United sadece Kupayı kazanmaya hazırlanmakla kalmamış, aynı zamanda mümkünse gelecek sezon Lig Şampiyonası'na katılmaya da çalışmıştı. Çifte etkinlik, güçlerinin ötesinde olduğunu kanıtladı, ancak kesinlikle sezonun oyununda terfi etmeyi hak ediyorlar. Büyük finalin ilk on dakikasında iyi taraf oldular ama sonrasında hiçbir zaman inandırıcı olmadılar. İlk yarıda güneş onlara karşıyken, hem arka hem de yarı-bekler çok yükseğe ve çok sert tekme attı. İkinci yarıda, Bolton Wanderers'ın savunmasının yüzlerinde güneş parlarken, yüksek tekme ve ardından hücum, tüm forvetler bir çizgi gibi bir şeyle, son derece iyi taktikler olduğunu kanıtlayabilirdi. Ancak Bolton Wanderers'ın arka ve stoperleri ikinci yarıda güvenlik için nadiren kafalarını kullanmak zorunda kaldılar. Maç büyük bir tempoda başladı ve Bolton Wanderers sadece iki dakikalık oyundan sonra gol attı. Nuttall sahada top sürmeye başladı, bir adamı yarı yarıya çekti ve mükemmel bir şekilde Jack'e geçti. Jack topu yavaşça aldı ve Butler'a pas vermek için numara yaptı; pas yapıldığı kadar iyi göründüğünde, içeri soldan dripling yaptı, West Ham United savunmasını büyük bir hızla geçti ve yakın mesafeden sert bir yüksek şutla ağın sağ köşesine gol attı. Hufton sadece topun alacağını umduğu yöne vurabilir ve topun kendisini geçmesine izin verdiği için suçlanamaz. Üç dakika sonra West Ham United için büyük bir şans yakaladı. Pym, Ruffell'in mükemmel kullandığı korneri yanlış değerlendirerek kaleden çıktı ve topu kaçırdı. Watson ise gol atamadı.
West Ham United, oyunun ikinci durması gerçekleşene kadar her yönüyle rakipleri kadar iyiydi. Maç devam ederken bile taraftarlar taç çizgisinde ve bazen de taç çizgisindeydi. West Ham United'ın dış oyuncuları, kalabalığın yanında asla güven göstermedi; Rudyard Kipling'in büyük midilliden sonra anılan harika polo hikayesinde, Malta Kedisi'nin kalabalıklaşma konusundaki konuşması sürekli olarak hatırlatıldı. Şimdi Vizard, taç çizgisini işaretleyen veya silen insan duvarından hoşlanıyor gibiydi. Sıradan bir günde Bishop onu tutabilirdi; bu durumda, onun zihniyeti kusurluydu ve bunun için pek suçlanamazdı. Richards harika bir dripling yaptı ve West Ham United adına hücuma geçti ve Pym sonunda rahat bir şekilde golü atmasına rağmen zekice bir vuruş yaptı. Biraz sonra Vizard'ın güzel bir merkezinin başında J. R. Smith vardı. Bolton Wanderers hücum etmeye devam etti ve J. Smith, Butler'ın akıllı pivotundan bir gol attı. Vurulduğunda topun oldukça gerisinde görünmesine rağmen, J. Smith ofsayt kararı aldı. Ancak Basın Standı, oyun alanından sadece birkaç metre uzakta ve açıyı yargılamak kolay değildi. Devre arasına kadar Bolton Wanderers her zaman daha tehlikeli bir kombinasyondu ve Henderson'ın sağ bek oynadığı muhteşem oyun için, muhtemelen en az bir kez tekrar gol atarlardı.
Takımlar devre arasında sahayı terk etmediler - öyle yapsalardı maç Cumartesi günü bitmeyecekti - ancak beş dakikalık bir aradan sonra karşıya geçti ve oyuna devam etti. West Ham United ikinci yarıya iyi başladı ve Watson, Kay's'in ortasından iyi bir şans yakaladı, orta yarı akıllı bir bireysel çabayla kanatta çalıştı. Ancak Watson, topun uçuşunu ve yönünü yanlış değerlendirdi ve zamanında başlamadı. Pym sessizce ve kendinden emin bir şekilde iki şut kurtardı ve ardından maçın sonucunu belirleyen hareket geldi. Vizard topu kanattan aşağıya, taç çizgisine çok yakın bir yere savurdu. Aniden tekme attı ve koştu, Bishop'u geçti ve kale ağzının tam ortasına ortalandı. Smith topa gitti ve hemen vurdu. Top üst direğin içine çarptı ve tekrar dışarı sekerek oyuna girdi. Ancak bu bir goldü ve hakem bu şekilde karar vermekte en ufak bir tereddüt göstermedi. Bu gol atılmadan önce bile seyirciler bir dereyi terk ediyordu; şimdi bu dere sürekli bir akıntıya dönüştü. Maç, tüm niyet ve amaçlarla sona erdi.
Bolton Wanderers, günün maçında ilk on dakikadan sonra her zaman daha iyi olan taraftı. Destanı ikinci golün ardından "Bir, İki, Üç, Dört, Beş", bitişe kadar mekanik olarak ve kısa aralıklarla tekrarlanan taraftarlarının büyük birliğinin umutlarını fark etmediler. Bolton Wanderers'ın orta bek oyuncusu Seddon, maçın onurunu ele geçirdi. Melodiyi yanına çağırdı ve cömertçe boru çaldılar. Hepsi iyi iş için, bazen de parlak iş için seçilebilirdi; ancak diğer on, liyakat gerektiği yerde liyakat veren ilk on kişi olacak ve F.A. Cup'ın nihai galibi olarak Seddon'a bağlanacaktı.
Maçın sonunda Kral, Kupayı Bolton Wanderers'ın kaptanı J. Smith'e ve madalyaları farklı oyunculara sundu. İçten bir coşku sahnesinin ortasında uzaklaştı.
Oyuncuların toplu ve bireysel değerlerine ilişkin yorumlar kısa olmalıdır. Genel rıza ile West Ham, üstün bir güvenle oynayan ve kazanma yeteneğinin açıkça bilincinde olan bir takım tarafından fethedildi. Gezginler, en başından itibaren, "Eğer doğal oyunumuzu oynarsak, İkinci Lig'deki en iyi takımı yenmek zorundayız" gibi görünen bir şekilde çalışmalarına devam ettiler. Ancak "Paçaları" çeken, herhangi bir futbolcu kombinasyonunun geliştirebileceği en değerli iddialardan biri olarak bilinen takım ruhuydu. Her şeyin bu kadar iyi gittiği yerde, kişiselleştirmek haksızlık olur. Nispeten sakin bir öğleden sonra, Pym'in heyecan verici bir kurtarış yaptığını ve iyi bir muhakeme ve öngörü sergilediğini söylemek yeterli; iki genç sırt, Haworth ve Finney, asla bocalamadı; Oyunun her aşamasında bir dev olan Seddon'un meslektaşları olarak iki cilalı kanat yarısına sahip olduğunu ve tüm ön hattın yorulmadan ve "Çekiçler" arka korumasını yanlış pozisyonlara yönlendirmek ve cezbetmek için az bir beceri olmadan birlikte çalıştığını söyledi. Bolton saldırıları hakkında "yine de çekiçle" politikasından hiçbir şey yoktu.
Normal şartlar altında, Kupa finalinde şimdiye kadar görülen en iyi gösterilerden birine tanık olma olasılığı vardı, ancak şartlar altında iki taraf da en iyi formunu göstermedi. Günün maçında daha iyi olan taraf onlar ve galibiyeti hak ettiler. Takım olarak birlikte daha iyiydiler ve daha anlayışlı davrandılar. Pasları, genellikle tek bir girişim eksikliği olan West Ham oyuncularının pasları kadar yoldan çıkmadı. Günün olaylarından rahatsız oldukları oldukça açıktı ve iki kanat oyuncusu, Richards ve Ruffell, yalnızca ara sıra hızlanmalar gösterdiler. Seyircilerin tepesinde oynamaktan hiç zevk almıyorlardı. Öte yandan, Bolton'un zeki sol kanat oyuncusu Vizard hiç de tedirgin görünmüyordu ve West Ham savunması için en çok sorun ondan ve J.Smith'ten geldi. Bishop ve Henderson, ilerlemelerini her zaman durduramayarak bu ikisine karşı görevlerine büyük bir azimle bağlı kaldılar. Bununla birlikte, genel olarak, savunmaya karşı iki gol olmasına rağmen, savunma iyi yaptı. Tarafın düşüşünün asıl nedeni, bitiricideki zayıflık ve içeriden forvetin girişim eksikliğiydi. Kanat oyuncuları çoğunlukla yer sıkıntısı çekiyordu, ancak Watson'a neredeyse her zaman Bolton'un orta saha oyuncusu Seddon hakimdi ve iç kanat oyuncuları Moore ve Brown, stoperin sürekli gölgelenmesinden faydalanamadı. Bolton sırtları yorulmak bilmeyen topçulardı ve tekmelerinde temizdi ve yarım sırtlarla birlikte gerçekleştirildi.
West Ham kulübünün yöneticileri, son beraberliğin sonucunu protesto etme talepleriyle dolup taşmasına rağmen, o gün (maçın oynandığı koşullar altında) daha iyi takım tarafından yenildikleri için memnunlar, ancak bunu yapıyorlar. maçın Kupa beraberliği olup olmayacağı konusunda her iki kulübün sorumlu yetkililerinin devre arasında bilgilendirilmeleri gerektiğini göz önünde bulundurun; onların görüşüne göre maç FA kurallarına göre oynanmadı (özellikle Kural 5 ile ilgili olarak). Kural 5, topun taç çizgisinden atılacağı koşullarla ilgilidir, ancak Cumartesi günü kalabalık neredeyse her zaman taç çizgisindeydi.
Bolton Gezginleri 1874-1950 - Tarih
BOLTON WANDERERS F.C.
Kuruluş: 1874
Ayrıca şöyle bilinir:
İSA KİLİSESİ (1874-77)
BOLTON GEZGİNLERİ (1877-)
HARİTA ÜZERİNE TIKLAYINIZ
BÜYÜK HARİTA GÖRÜNTÜLE
|BOLTON WANDERERS F.C. (Futbol klübü) |
Dahil Edilen Bilgiler: Kısa Tarihçe, Kulüp/Stadyum Bilgileri, Takım Forması ve Çok Daha Fazlası.


Büyütülmüş Resmi Görüntülemek/İndirmek İçin Hava Fotoğrafına Tıklayın
| Macron Stadyumu (Bolton) Oturma Şeması |
Görünümü Büyütmek İçin Aşağıdaki Şemaya Tıklayın
Aşağıdaki Duvar Kağıdı Boyutu 800x600: Daha Büyük Boyutları İndirmek İçin Yukarıda Gösterilen Herhangi Bir Düğmeye Tıklayın
Premier Lig Kulüp Sayfası, Yıllık Lig Sonuçları ve Diğer Bağlantılar