Bunlar, bu dönemin birçok Polonyalılarının düşünceleriydi, ancak Polonya Sosyalist Partisi ve lideri J. Pilsudski'nin liderliği böyle düşünmedi. Gelecek mareşal birleşik bir Polonya'nın yaratılmasını istedi - bağımsız bir ulusal devlet. Uzak Sibirya'yı gören ve göçmen hayatın acılığını yaşayan eski devrimci, Polonya lejyonlarının rüyasını yaşadı - silahlı yöntemlerle hayalini gerçeğe dönüştürmek için bir araç olarak.
Rus-Japon Savaşı ve 1905 devrimi sırasında silahlı Polonya müfrezeleri kurma girişimi başarısız oldu, ancak J. Piłsudski, İmparator Franz Joseph'e fikrini önererek kalbini kaybetmedi. Her geçen gün şiddetli söylemlere rağmen, Avusturya'yı korkuttu ve geleneklerine sadık kalmaya devam eden dünya savaşı Viyana Mahkemesi, Rus Polonya'da ayaklanmalar düzenleyerek birliklerinin başarısını sağlamaya karar verdi. Ve isyancı Polonya kuvvetlerinin gelecekteki kadrolarını yaratmak için Yu Pilsudski projesine olumlu tepki verdi.
Gelecek mareşal, gelecekteki Polonyalı birliklere komuta personeli çekirdeği oluşturma konusunda Avusturya hükümetinden izin aldı. Böylece, savaş öncesi Avrupa'nın son barışçıl günlerinde, 20. yüzyılın Polonya ordusu doğdu.
Gelecekteki oluşumlar için Galiçya Polonya'sının Sokol örgütleri kullanıldı. J. Pilsudski'nin planına göre ve Polonyalı kurtarıcının gelecekteki ordusunun ana koşulunu oluşturacak olan Rus Polonya Polonyalıları çok zayıf bir şekilde cevap verdiler - yalnızca Polonya'dan gelen fanatik düşünen birkaç kişi ve Avusturyalı Galiçya'nın yeşil gençleri kendilerini Krakow'da buldu - gelecek Lehçe eğitim merkezlerinde lejyonlar.
Yu Pilsudski'nin faaliyetleri Rus karşı istihbarat tarafından kaydedildi. Sokol’un sadece Galiçya’nın büyük şehirlerinden değil - Krakow, Lvov ve diğerleri - gelecekteki Polonya ordusunun eğitilmiş kadroları olduğu bir sır değildi. Küçük Polonya kasabaları ve hatta her bir Polonyalı gencin “kaleleri” (örneğin, Kont Tarnowski) aynı yolu takip etti.
Sokol'un çevrelerinde askerlik temellerini, askeri sanat çalışmalarını, bildiri yayınlarını ve manevraları yaptılar. Krakow garnizonunun geçit törenlerinde, J. Piłsudski'nin kendisi, çıplak bir kılıçla, tören yürüyüşüyle Avusturya generallerinin önünde "şahinlerinin" başında gerçekleşti.
Aynı zamanda, Viyana bu “eğlenceli” birliklere modası geçmiş tüfekler sağladı ve özellikle tam teşekküllü ulusal askeri birliklerin görünümünü memnuniyetle karşılamadı. Birinci Dünya Savaşı başlamazsa, bu girişimden ne çıkacağını söylemek zor.
3 piyade taburu ve süvari filosu oluşturulmuş olan Galiçya'daki Sokol örgütlerinin elindeki tüm kuvvetler hızla Krakow'a çekildi.
Yu Pilsudski'nin "askerleri" en kısa sürede Rus Polonya topraklarında olmaya çalıştı - orada bir Rus karşıtı ayaklanma yükseltmeye ve saflarını doldurmaya çalışılabilir.
Avusturya sadece 24 Temmuz 1914, yıl resmen Rusya ile silahlı mücadele yoluna girdi. Beyaz bir Polonya kartalı kıpkırmızı pankartlar dağıttı. J. Piłsudski'nin lejyonları, Franz Joseph ve “birleşmiş” Polonya onuruna yüksek sesle ünlemler kazandı.
Yu Pilsudski lejyonlarının Rusya topraklarında ilerlemesi engellenmeden devam etti - Vistül'ün sol yakasında tek başına bırakılan 14 I süvari bölümü, Vistül'ün sağ yakasında Vistula'nın en tehlikeli yönünü kaplayan Vistula'nın (Ostrovets'in yakınında) yakındı Vistula'nın sol kıyısında Sandomierz'den kuzeye doğru.
Temmuz ayına kadar, 28, Yu Pilsudski, lejyonerleri ve 7 Süvari Tümeni bölümlerinin desteğiyle, Furs ve Andreev'i çoktan işgal etmişti, kontrol altındaki bölgedeki "Polonya" yönetim sistemini örgütledi ve Polonya halkı için mücadele çağrısı yapmak için temyiz basmayı unutma Moskal ".
Temmuz 29’te, lejyonlar Andreev’den Kielce’ye ilerledi ve bu antik kenti ele geçirdi. Kielce'nin işgalinden hemen sonra, şehirde “Polonya” yönetimi ortaya çıktı (“rzhond narodovy” valinin evinde oturmaya başladı), düzenli temyiz başvurusu yapıldı ve hatta bir “gazetenin” yayınlanması başladı. Bezusovye lejyonerleri, "misafirperver" vatandaşlar ile rahat bir şekilde yerleşti ve kentin dış kısımlarına yakın bir koruma sağladı; kuzey, batı ve doğuya. Küçük Polonyalı devriyeler Kielce-Radom otoyolunu gözlemledi.
Y. Pilsudski’nin “ordusu” hatası, Sukhedenev’in güneybatısında bulunan ve Kielce’ye giden otoyol boyunca istihbarat süvarileri kadrosunu zorlayan Rus İmparatorluk Ordusunun 14 Süvari Birliğinin varlığını unutmasıydı.
İstihbaratın alınmasından önce, 14 bölümünün merkezi zaten bölge sakinlerinden şehrin düşman tarafından işgal edildiğini biliyordu - ama hangi kuvvetlerle ve hangi şekillerde - bu hala bir gizemdi.
1. Operasyon alanı.
2. 14 Süvari Tümeni Komutanı, Korgeneral A.V. Novikov.
3. 14 Süvari Birimi Kurmay Başkanı, Albay M.N. Dreyer.
4. 14 Süvari Tümeni Karargahı Kıdemli Yardımcı, Kaptan (yılın 1915 fotoğrafı - Teğmen Albay) B. M. Shaposhnikov.
İkinci durumun acilen netleştirilmesi gerekiyordu - Temmuz 30’te Uhlan filosu keşif ve Kielce’i işgal etmek için ilerledi, süvariler makineli tüfeklerle güçlendirildi. Kuzeyden ve batıdan başlayarak, filolar şehri ele geçirecekti.
Fotoğraf, 14 Süvari Tümeni'nin bir parçası olan çeşitli alaylardan memurlara gösteriyor. 1910-1912: 14-Küçük Rus Alayının ejderhaları, 14-Mitavy Alayının süvarileri ve 14-Don Kazak Ajan Efremov Alayının Kazakları. 14 inci Dragoon Alayı memuru yakınında - atlı topçu biriminin sıradan 12'i. 14'inci Yamburg alayının liderleri resimde yok.
Temmuz 30’te, filolar bir savaş görevi yapmak üzere ortaya çıktı ve genel merkez personeli ve genelkurmay başkanı ve düzenli memurlar onlarla şehirden ayrıldı.
Der'e gidiyor. Günün saatlerinde 12 saatlerinde Shidlovek, süvariler söktü ve bölüm genelkurmay başkanı liderliğindeki zincir şehre taşındı. Şehrin varoşlarında hussarlar “yerel halktan” kentte düşman olmadığına dair bilgi aldı ve meydana taşındı. Süvarileri takiben, onları ele geçirirken, bir karargah merkezi aracı 4 düzenli memurlarıyla şehre uçtu ve kasaba meydanına doğru yöneldi. Batıdan yavaşça ilerleyen Lancers, karakola gitti.
Ancak süvariler kareye varır varmaz, şehir evlerinin pencerelerinden ve kapılarından yapılan bir çapraz ateşe yakalandılar. “Şahin” in uygun pozisyonlarını işgal edenler, saf izcilerden gelen mermileri yağdırdı. Yaralıların vurulması ve toplanması, süvariler ateş altında çekilmeye başladı. Genel merkezdeki otomobil, aynı zamanda kurşun dolu şoförün cesareti sayesinde, mermilerin dolu olduğu bir arabada, ölü ve iki yaralı yolcuyu alarak geri dönmeyi başardı. İstasyonda ateşin yanında bir araya gelen Ulansky filosu da geri döndü.
Böylece istihbarat Kielce sona erdi. Yu'nun savaşçıları Pisludsky, ilk "zaferi" yenebilirdi.
Gerçek zafer uzun sürmedi. Temmuz 31 günü, tüm 14 Bölümü şehre yaklaştı. Polonyalılar Kielce'den geri çekilerek intikam almak için beklemediler. Ana güçlerin geri çekilmesini kapsayan “şahinlerin” sadece yarısı kadarı, tüfek ateşi ile istasyonda bir ejderhayla karşılaştı.
Makineli tüfeklerle 14'inci Ulan alayı ve 2 silahları, ana düşman kuvvetlerinin arkasına geçti. Avcılar hızlıca Yu Pilsudski'nin ön koruyucusunu ve ana güçleri ve Khencinskoe Karayolu boyunca aceleyle geri çekilen düşmanın konvoyunu devraldı.
Bunlar, Tuğgeneral J. Pilsudski'nin "şahinlerinin" ilk adımlarıydı.
Süvari bölünmesinin 14 savaşçılarının yeni “Polonya” ordusunun askerlerine karşı intikam alması ve susuzluğu doğaldı. Yu Pilsudski'nin "Sokol" taburlarıyla düzenli silahlı kuvvetlere karşı savaşmanın uygun olmaması, kendilerini arama ve tuzağa düşürmeye zorladı.
Eylül 20’in 1914’inde, 14 Süvari Birimi’nin birimleri yine Nida nehrinde Pilsud’un parçalarından biriyle yüzleşmek zorunda kaldı. Avusturyalılar, Vistül'ün sol yakasındaki Lublin savaşından sonra geri çekilirken, 14 süvari, Vistlitz'in yakınındaki Nida kapısına yaklaşırken, güneyde saldıran birkaç özel vagonun konvoyu karşıladığı görülmüştür. Bir parçası olan 5 Don Kazak Ataman Vlasov alayının Kazak karakolunun gece köyünde “şahinlerle” kuşatıldığı ortaya çıktı. Kıllar. Polonyalılar karakola baskın düzenledi ve köyü aydınlattı. Uykulu olmasına rağmen Kazaklar bu saldırıyı reddetti, ancak hassas kayıplarla birlikte.
Bu yüzden şartlar, 14 bölümünün süvarilerinin tekrar kendilerini avenger rolünde bulmalarıydı. İki avangard ejderha filosu, bölge lejyonerlerinin görev yaptığı Chirkov'un malikanesine saldırdı. Düşman malikanenin mahkemesinden devrildi ve ikincisinin sahibi, "şahinlere" açıkça sempati duyan Kont Puslovski'nin sahibi, menajeriyle birlikte tutuklandı ve Ivangorod kalesine gönderildi.
Sonunda kader, eski düşmanları üçüncü kez tekrar getirdi - aynı 7 yılının Ekim ayındaki 1914, Bednara istasyonunun altındaki Sochaczew kasabası yakınında, Almanların Varşova'nın yakınından çekilmesini sağlayan Falcons'ların feribotla savaştıkları. Rus süvarilerinin bölümlerinden Bzuru, düşmanın kanadını ele geçiriyordu. Bzur kavşağından Bednara istasyonuna şahinleri reddeden Malorussi'nin Küçük Ejderhalarının 2'inci filosu, istasyondaki “şahinlere” saldırdı ve düşmanı tamamen kesmişti. Sadece biri korkudan, geniş açık korku korkularıyla titriyor, Legionnaire J. Pilsudski, geniş gözlerle zar zor gözyaşlarını tutarak, bölüm karargahında tanıklık ediyordu.
Böylece “onunla mücadele başladı” tarih»Polonya Ordusu gelecekteki mareşal Jozef Pilsudski tarafından canlandı. Gördüğümüz gibi, Polonyalıların doğal kurnazlığı başlangıçta Rus askeri dürüst ve açık olan herhangi bir rakiple dürüst ve açık yüzleşme geleneğiyle çok iyi çelişen savaş taktikleri için temel olarak atıldı.
6. Birinci Dünya Savaşı sırasında Y. Pilsudski. Çağdaş çizim
7. Mareşal Y. Pilsudski.