ESTERGON KALESİ
Estergon Kalesi
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Estergon Kalesi (Macarca: Esztergomi vár), Macaristan'ın başkenti Budapeşte'nin 60 km kuzey batısında Tuna nehri kıyısında yer alan ve Osmanlı tarihinde büyük bir önem taşıyan bir kaledir. Macaristan sınırları içinde olan bir kaledir ve Tuna nehrini tepeden görür.
Estergon Kalesi 3 Ağustos 1543 tarihinde Kanuni Sultan Süleyman zamanında ilk defa Osmanlıların eline geçti. Kalenin bulunduğu bölge bir sancakbeyliği haline getirilerek Budin Beylerbeyliğine bağlandı. Ancak kale 1594 yılında Alman, Leh ve Venedikliler'den oluşan büyük bir ordu tarafından kuşatıldı. Kuşatan orduya göre çok daha küçük bir orduyla savunulan Estergon Kalesi o sırada kalede bulunan Sokollu Mehmed Paşa'nın oğlu Anadolu Beylerbeyi Sokolluzade Lala Mehmed Paşa'nın kumandanlığı altında kahramanca savaştı. Ancak kale açlık ve susuzluk nedeniyle sonunda teslim olmak zorunda kaldı. Osmanlı tarihçisi İbrahim Peçevi tarafından kaydedilen bu cesaretli savunma Estergon Kalesi türküsüyle Türk belleklerine yerleşmiş önemli bir tarihi olaydır.
1605 yılında kaleyi geri almak isteyen Osmanlılar tekrar bir kuşatma düzenlediler. Bu sefer Sadrazamlık görevine getirilmiş olan Sokolluzade Lala Mehmed Paşa 30 günlük bir kuşatmadan sonra kaleyi 29 Eylül 1605 tarihinde ele geçirdi. Kale bu tarihten sonra 78 yıl daha Osmanlıların elinde kaldı. 1683 yılında Osmanlıların II. Viyana Kuşatması'nda başarısızlığa uğramasından sonra Avrupa Devletlerinin Kutsal İttifak'ı oluşturarak Macaristan'ı Osmanlıların elinden alması sonucu Estergon Kalesi bu sefer kesin olarak Osmanlıların elinden çıktı.
BİR ŞİİR:
Estergon Kalesi
VikiKaynak sitesinden
- Estergon Kalesi su başı durak,
- Kemirir içimi bir sinsi firâk.
- Gönül yâr peşinde yâr ondan ırak.
- Akma Tuna akma ben bir dertliyim,
- Yar peşinde koşar kara bahtlıyım.
- Estergon Kalesi su başı hisar,
- Baykuşlar çağırır bülbüller susar;
- Kâfir bayrağını burcuna asar.
- Akma Tuna akma ben bir dertliyim;
- Estergon'u ele vermiş yandım kara bahtlıyım
- Estergon kalesi subaşı kaya
- Kemirir gönlümü aşk denen bela
- Üftadeni hoşgör gel etme cefa
- Akma Tuna akma ben bir dertliyim,
- Yar peşinde koşar kara bahtlıyım.