Yeni araştırmaya göre, öfke, hüzün ve mutluluk gibi evrensel duygular, kültürler arasında hem müzik hem de hareket açısından neredeyse aynı şekilde ifade edilmektedir.
Araştırmacılar Dartmouth'un mezun olduğu ve uzak bir Kamboçya tepesi kabilesinin üyelerinin, hız, perde veya düzenlilik gibi özellikleri ayarlamak için kayan çubukları kullanmaları istendiğinde, ilkel duyguları ifade etmek için aynı özellikleri kullandıklarını buldular. Dahası, her iki kültürde de hareket animasyonlarında aynı duyguları ifade etmek için aynı tür kalıplar kullanılmıştır.
Dartmouth Üniversitesi'nde bir nörobilimci olan yazar Thalia Wheatley, “Hareket içinde bulduğunuz dinamikleri, müzikte de buluyorsunuz ve aynı şekilde bir anlam yaratıyorlar” diyor.
Bulgular, müziğin yoğun gücünün, hareketimizdeki duyguları okumak için kullanılan eski beyin devreleri tarafından işlendiği gerçeğinde yattığını öne sürmektedir.
Çalışmaya dahil olmayan Santa Barbara California Üniversitesi'nde beyin ve psikoloji bilimleri profesörü olan Jonathan Schooler, "Çalışma müziğin neden bu kadar temel ve ilgi çekici olduğunu gösteriyor" dedi. "Hareketin duyguyla nasıl bağlantılı olduğunu anlayan bazı çok, çok temel ve bir anlamda, ilkel sistemlerden yararlanır."
Evrensel duygular
İnsanlar neden müziği sevmek, kalıcı bir gizem olmuştur. Bilim adamları, insanlara göre farklı müzikler gibi hayvanların ve müzik, seks ve sevginin uyaran beyin bölgelerinin de müzik dinlediğimizde ortaya çıktığını bulmuşlardır. Müzisyenler bile duyguları müzisyen olmayanlardan daha iyi okurlar.
Geçmiş çalışmalar, insanlar hem müzik hem de hareket içindeki duyguları okurken aynı beyin alanlarının aktif olduğunu gösterdi. Bu Wheatley'i ikilinin nasıl birbirine bağladığını gösterdi.
Bulmak için, Wheatley ve meslektaşları, mutlu, üzgün, kızgın, huzurlu ya da korkmuş görünmesini sağlamak için bir animasyonlu bouncy topun özelliklerini değiştirmek için beş kaydırıcı çubuğu manipüle etmek için 50 Dartmouth lisans öğrencileri sordu.
"Biz sadece 'Bay Ball'ı kızdırmayın ya da Bay Ball'u mutlu görünün' diyoruz," diye anlatıyor WordsSideKick.com. [Sad ve Mutlu Bouncy Ball videoları bakınız]
"Mr. Ball" da farklı duygular yaratmak için, öğrenciler, topun ne sıklıkla sıçradığını, ne kadar sıklıkta büyük sıçramalar yaptığını, daha sık mı gittiğini veya daha sık gittiğini ve ne kadar rahat hareket ettiğini etkilemek için kaydırıcı çubuklarını kullanabilir.
Diğer 50 öğrenci, aynı duyguları yakalamak için pitch yörüngesini, tempoyu, ünsüz (tekrar), müzik atlamalarını ve müziğin titizliğini ayarlamak için benzer kaydırıcı çubukları kullanabilir.
Öğrenciler, öfkeli müzik ya da öfkeli hareketli toplar oluşturdukları gibi, sürgü çubuklarını kabaca aynı pozisyonlara yerleştirme eğilimindeydiler.
Bu eğilimlerin kültürler arasında gerçekleşip gerçekleşmediğini görmek için, Wheatley'in ekibi Kamboçya'nın uzak dağlık bölgelerine gitti ve aynı görevi yerine getirmek için Kreung kabilesinden yaklaşık 85 üyeye başvurdu. Wheatley, Kreung müziğinin Batı müziğinden radikal bir şekilde farklı sesler duyduğunu, gongs ve bir böcek sesine benzeyen bir enstrümanın çağrıldığını söyledi. O, kabilelerin halklarının hiçbirinin Batı müziği veya medyaya maruz kalmadığını söyledi.
İlginç bir şekilde Kreung, kaydırıcı çubuklarını Amerikalıların farklı duyguları yakalayabilmeleri için kabaca aynı pozisyonlara yerleştirme eğilimindeydi ve sürgülerin konumu hem müzik hem de duygular için çok benzerdi.
Bulgular, müziğin insanların hareketlerindeki duyguları anlamak için kullandığımız beyin ağlarına ve bölgelere dokunduğunu göstermektedir. Bu, müziğin bizi neden hareket ettirecek gücü olduğunu açıklayabilir - duyguyu işlemek için kullanılan derin beyin bölgelerini harekete geçirir, dedi Wheatley.
“Duygu, gözümüze veya kulaklarımıza girip girmediği farketmez,” dedi.
Çalışma, Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabında bugün (17 Aralık) ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Twitter'da WordsSideKick.com izleyin @wordssidekick. Ayrıca biz de Facebook & Google+.