Dün yazdığım Bu Hafta yazısında geçtiğimiz hafta dinlediğim dört albümün kısa incelemelerini içeren bir yazı yayınlayamayı planladığımdan söz etmiştim. Listedeki son iki albümün de, grubun da bende pek önemli bir yeri olmadığı için onlar hakkında yazmaktan vazgeçtim, bu yazının devamında yalnızca American Nights - Plain White T's ve Endless Forms Most Beautiful'u inceleyeceğim.
American Nights
Plain White T's
Çıkış Tarihi: 30 Mart 2015
Çoğunlukla 2009-2010 yıllarında dinlediğim grubu, özellikle de üç şarkısını (Last Call, Breakdown ve Sad Story, isim vermem gerekirse) ısrarla dinlediğim 2004 albümleri All That We Needed'den sonra büyük ölçüde unutmuştum. Bu yıl yeni albüm çıkardıklarını yakın zamanlarda duyduktan sonra dinleyeyim dedim. İyi mi yaptım, kötü mü yaptım ben de henüz bilmiyorum.
Benim dinlediğim dönemden bugüne grubun müzik tarzında çok ciddi bir değişim var. Bu bir anda mı oldu, yoksa bir değişim sürecinden mi geçtiler bilmiyorum, arada benim dinlemediğim üç albüm var, haliyle her koşulda benim için büyük bir sıçrayış oldu bu. Benim dinlediğim Plain White T's biraz daha sertken, en azından pop punk'a daha yakınken American Nights tam anlamıyla yaz şarkılarıyla dolu bir pop albümü haline gelmiş. Şaşırmamak elde değil.
İşin bu kısmını bir yana bırakırsak, bırakabilirsek, aslında American Nights güzel bir albüm. İlk şarkıları afallamış şekilde geçirdiğim ve sonlarda da dalıp gittiğim için onlar hakkında çok fazla şey söyleyemeyeceğim; ama albümün ortalarına doğru iki şarkı olan Stay ve You Belong'a bayıldım. Önerilir.
---
Endless Forms Most Beautiful
Nightwish
Çıkış Yılı: 2015
Tür: Senfonik Metal
Spotify | YouTube | iTunes
Bu albüme tam anlamıyla bayıldım. Nightwish'i ne zamandır dinlemediğimi bilmiyorum, geçmiş albümlerinin tracklistlerine baktığımda Wishmaster'ı (2000) ve Once'tan (2004) birkaç şarkıyı hatırlıyorum, sanırım ondan sonraki albümlerini hiç dinlemedim. Diğer deyişle, her ne kadar Tarja'nın artık grupta olmadığını bilsem de, Nightwish'te yeni bir ses duymaya tam olarak hazırlamamıştım kendimi.
Yeni solist, Floor Jansen, gruba katılalı henüz birkaç yıl olmasına ve bu grupla birlikte çıkardığı ilk stüdyo albümü olmasına rağmen (bundan önce birlikte tura çıktılar ve bir canlı kayıt albümleri var) gruba sanki çok uzun yıllardır birliktelermiş gibi uyum sağlamış, ne Tarja'nın eksikliğini hissettim, ne de gruba yabancılık çektim. Gerçekten muhteşem bir iş çıkardıklarını söylemeliyim.
Albümde özellikle önerebileceğim hiçbir şarkı yok; çünkü albüm başladığı andan itibaren kendimi kaptırıp gittim. Her ne kadar her albüm gibi bu da kendi içinde iniş çıkışlar yaşasa da şarkıların kendi içindeki uyumu şarkının değiştiğini net bir şekilde anlamanıza fırsat tanımıyor, bir anda kendinizi albümün ortasına gelmiş halde buluyorsunuz. Tekrar tekrar dinlemeye değer bir albüm olmuş.