Uygun iklim koşullarına sahip bölgelerde bahçıvanlar, sahiplerini ilkbahardan sonbaharın sonlarına kadar parlak ve hoş kokulu çiçek salkımlarıyla memnun eden çok sayıda ağaç, çalı ve çiçek yetiştirme fırsatına sahiptir.
Sibirya ve Urallar'daki ev arsalarının sahipleri, sevdikleri bir bitkiyi ekmeden önce, düşük sıcaklıklara ve elverişsiz iklim koşullarına karşı direncine kesinlikle dikkat etmelidir. Bu öneri, kuzey bölgelerinde bile bol çiçeklenme ile şaşırtabilecek bir ormangülü çeşidi seçerken de kullanılmalıdır.
Açıklama
Ormangülü, Heather ailesine ait olan ve Çinhindi'de, Malay Takımadalarında, Japonya'da ve ABD'de su kütlelerinin yakınında ve teraslı yamaçların eteklerinde doğal olarak yetişen bir süs bitkisidir. Çiçek yetiştiriciliğinde popüler olan açelyalar, bu cinsin veya alt cinsin bir bölümü olarak ayırt edilir. Doğadaki biyologların 18'den fazla orman gülü türü vardır.
Bu bitkinin temsilcileri hem yaprak döken hem de yaprak dökmeyen ağaçlar ve çalılar olabilir. Bazı türler yere yakınken, diğerleri 30 metreden yüksek olabilir.
Koyu yeşil yaprakların şekli oval veya uzun olabilir. Renk gamı pembeden bordoya kadar değişir. Çeşitliliğe bağlı olarak, çiçek salkımları çanlar, huniler, tüpler şeklinde olabilir. Maksimum çiçek boyu 20 cm olabilir Bitkinin ikinci adı gül ağacıdır.
Çiçeklenmeden sonra, çok sayıda tohum içeren beş yapraklı bir tohum kabı oluşur. Bir tohumun boyutu 2 mm'yi geçmez. Kök sistemi maceracı köklerden oluşur ve toprağın üst katmanlarında bulunur.
Çeşitler ve çeşitleri
Sibirya ve Uralların elverişsiz koşullarında dikim için, biyologlar aşağıdaki orman gülü türlerine dikkat etmenizi tavsiye ediyor.
- Daursky , Kore, Moğolistan, Çin, Sibirya ve Primorsky Bölgesi'nde yetişen yaprak dökmeyen bir çalıdır . Çalıların maksimum yüksekliği 3,5 m'ye ulaşabilir.Karakteristik özellikler gri kabuk ve çok sayıda daldır. İnce ve kahverengi sürgünler yukarı doğru yönlendirilir ve dallar yere doğru eğimlidir. Küçük yapraklar üstte parlak, altta pullu bir yapıya sahiptir, rengi çalıların yaşına bağlıdır. Çiçeklenme dönemi yaklaşık 20 gün sürer ve sonbaharın başlangıcında elverişli iklim koşullarında bitki, narin mor çiçeklerle ikinci kez sahiplerini memnun edebilir.
Bu türün düşük sıcaklıklara karşı yüksek bir direnci vardır.
- Ledebura (Maralnik) , orta Asya'daki Sibirya taygasında su kütlelerinin yakınındaki dağ teraslarında, yaprak döken ve ladin çalılıklarında bulunabilen yarı yaprak dökmeyen bir çalıdır. Dallı bir bitkinin maksimum yüksekliği 2 m'ye ulaşabilir.Bu tür, üzerinde dalların aşağı doğru büyüdüğü ince ve kahverengi sürgünlere sahiptir. Yaprak levhanın boyutu 3 cm'yi geçmez ve yaprağın düz bir üst kısmı ve pullarla daha koyu bir tabanı vardır.
Ledebour orman gülünün çiçeklenmesi Nisan'da başlar ve Haziran'da biter. Çalı genellikle erken sonbaharda tomurcukları yeniden oluşturur.
Bu türün ayırt edici özellikleri, çiçek salkımının parlak rengi ve ilkbahara kadar büyük miktarda yeşil kütlenin korunmasıdır.
- Schlippenbach , PRC'de , Kore Cumhuriyeti'nde ve Primorye'de bulunabilen, kışa dayanıklı, yaprak döken bir çalıdır. Yetişkin bir çalının yüksekliği 5 m'ye ulaşabilir Kabuğun rengi açık gri ve sürgünlerin gölgesi kahverengidir. Kama şeklindeki büyük yapraklar yaklaşık 10 cm uzunluğunda olabilir Bu türün temel özelliği -20 ° C'ye kadar donmaya karşı dayanıklı olmasıdır. Ancak ilkbahar donunda tomurcukların donması durumunda, bitki yalnızca az sayıda çiçek salkımı oluşturabilecektir.
Yetiştiricilerin uzun ve özenli çalışmaları, görünüm, özellikler ve yetiştirme ortamı bakımından farklılık gösteren çok sayıda çeşidin üretilmesini mümkün kılmıştır. Sibirya'da bulunan ev arazileri için, deneyimli bahçıvanlara aşağıdaki orman gülü çeşitlerini satın almaları önerilir.
- "Büyükanne" Japon açelyasına benzeyen kısa bir çalıdır. Burcun maksimum yüksekliği 50 cm'dir ve taç çapı 40 cm'yi geçmez.
- Golden Lights , turuncu, koni şekilli çiçekleri olan yaprak döken bir çalıdır. Bir çiçeklenme içinde 10'dan fazla çiçek oluşur. Bu çeşitlilik -40 ° C dona dayanabilir.
- "Karens" , parlak mor çiçek salkımına sahip muhteşem bir çalıdır. Maksimum yükseklik 1.5 m'dir Çiçeklerin güçlü bir aroması vardır.
- Beyaz Işıklar , barınak olmadan -40 ° C'ye dayanabilen dayanıklı bir çeşittir. Çiçeklerin rengi altın benekli pembedir. Sonbaharın sonunda yapraklar bronz bir renk alır.
- Roseum Elegance , narin leylak çiçekleri ve dalgalı yaprakları olan zarif bir çeşittir. Maksimum yükseklik 2,5 m'dir.
İniş
Ormangülü, hem bir tenya hem de yeşil bir bileşimin parçası olabilen muhteşem bir bitkidir. Çalılar yolların yakınına ve rekreasyon alanlarına dikilebilir. Dikim için, soğuk ve kuvvetli rüzgar akıntılarından koruyacak geniş çam ve köknar taçlarının altında suya yakın gölgeli alanlar seçmek gerekir. Sıcağı seven burç, aşırı aydınlatma ve doğrudan güneş ışığına karşı olumsuz bir tutuma sahiptir.
Ormangülü yüksek nem oranına sahip sulak alanlarda yetişmeyecektir. Yeraltı suyu toprağın üst katmanlarında bulunuyorsa, ekim çukurunun dibine kök çürümesine engel olacak şekilde drenaj yerleştirilmelidir. Dikim alanındaki toprak yüksek asitli ve gevşek bir yapıya sahip olmalıdır.
Deneyimli bahçıvanlar ek olarak turba, kum ve doğranmış ağaç kabuğu eklemenizi tavsiye eder.
Toprağın asitliğini önemli ölçüde azaltan kül ve kireç kullanılması kesinlikle yasaktır.
Uzmanlar, özel fidanlıklarda dikim malzemesi satın almalarını tavsiye ediyor. Bu durumda, satın alınan bitkiler beyan edilen tüm çeşit özelliklerine tam olarak uyacaktır. Kapalı kök sistemine sahip bir fidenin hızlı bir şekilde köklenme ve büyüme şansı daha yüksektir. Çalı, orta büyüklükte, güçlü ve gelişmiş gövdelerin yanı sıra lekeler ve hastalık belirtileri olmayan büyük miktarda yeşil kütle olmalıdır.
İlkbaharın başlangıcı, açık toprağa ekim yapmak için iyi bir zamandır. Dikim deliğinin derinliği 55 cm yüksekliğinde ve 75 cm genişliğinde, kaba drenajlı tabakanın minimum yüksekliği 15 cm olmalıdır Dikim sırasında kök boğazı derinleştirilmesi kesinlikle yasaktır ve sulamadan sonra kök bölgesi ağaç kabuğu veya diğer malçlarla kapatılmalıdır.
Bakım
Çalı, ılımlı sulamayı tercih eder. Yaz aylarında, uzmanlar yeşil tacı püskürtmeyi tavsiye ediyor. Sulama için yalnızca minimum miktarda potasyum ve magnezyum içeren durgun musluk suyu veya yağmur suyu kullanın.
İlk birkaç yıl, ormangülü ek mineral ve organik gübre uygulamasına ihtiyaç duymaz. Genç bir bitkinin tam büyümesi için ilkbaharda toprağı sitrik asitle asitlendirmek yeterlidir. Yetişkin çalılar, süperfosfat, üre ve potasyum sülfat ile ilkbahar ve yaz gübrelemesine ihtiyaç duyar.
Besin eksikliğinin ana belirtileri şunlardır:
- sac levhalarda renk değişikliği, solma;
- yaprakların solması ve kuruması;
- az sayıda yeni sürgün;
- zayıf çiçeklenme.
Botanistler biçimlendirici budama önermiyorlar. Bitki sadece kuru sürgünlerin ve gövdelerin ilkbaharda hijyenik olarak çıkarılmasına ve ayrıca kurutulmuş çiçek salkımlarının budamasına ihtiyaç duyar.
Soğuk havanın başlamasından önce, özellikle Sibirya'nın sıcaklığın -15 ° C'nin altına düşebileceği bölgelerinde, bitkinin yakınına koruyucu bir yapı inşa etmek ve Kasım ayı sonunda kök boğazı izole edilmelidir. Tepeyi kaplama malzemesi ile kolayca sarabilir ve hafifçe yere bastırabilirsiniz. Bu manipülasyon bitkinin güvenli bir şekilde kışı geçirmesi için yeterli olacaktır.
Üreme
Yeni bir çalı elde etmek için birkaç üreme yöntemi kullanabilirsiniz:
- aşılama;
- dalların köklenmesi;
- çalıyı bölmek;
- tohumlar.
Bitkinin kesimlerle çoğaltılması için sağlıklı ve kuvvetli sürgünlerin üst kısımlarının kesilmesi, alt yaprakların çıkarılması ve sapın temizlenmesi gerekir. İşlem gören kesim, en az 15 saat boyunca bir kök sistemi büyüme uyarıcısı çözeltisine daldırılmalı ve ancak daha sonra besleyici toprağı olan küçük kaplara ekilmelidir. Sera etkisi yaratmak için, dikim tankının etrafına küçük bir sera inşa etmek ve + 20 ° C sıcaklıktaki bir odaya yerleştirmek zorunludur. 3 ay sonra, üst kısım aynı anda sıkıştırılarak bir seçim yapılır.
Genç bitkiler ancak gelecek yıl açık toprağa ekilebilir.
Dalları köklendirmek, çoğalmanın kolay bir yoludur. Uygulanması için yazın sağlıklı alt sürgünün toprağa bastırılması ve küçük bir kısmının toprağa serpilmesi gerekir. Bir sonraki sonbahara kadar dallara özen gösterilmesi ve düzenli olarak sulanması gerekir. Bir yıl sonra, köklü fideler ana çalıdan ayrılır ve gölgeli bir yere dikilir. Ve sadece 3 yıl sonra, olgunlaşmış çalı planlanan alana ekilebilir.
Çalıyı bölmek, ana bitkinin güçlü ve gelişmiş bir kök sistemine sahip olması gereken ayrı parçalara bölünmesini içerir .
Bahçıvanlar nadiren tohum yetiştirme yöntemini kullanırlar . Bu yöntem sadece özelleşmiş fidanlıklarda çalışan yetiştiriciler için ilgi çekicidir.
Hastalıklar ve zararlılar
Herhangi bir bitki gibi ormangülü de hastalanabilir veya parazitlenebilir. En tehlikeli olanlar arasında uzmanlar aşağıdaki zararlıları tanımlar:
- Hemiptera böcekleri;
- kın;
- eklembacaklı keneler;
- ormangülü ortalıkları;
- salyangozlar.
Onları yok etmek için bitkiye özel kimyasallarla muamele etmek gerekir.
Çiçekli çalılar demir klorozu, pas mantarı, çürüme ve yaprak yanıklığı geliştirebilir. Ormangülü yetiştirme sürecinde tarım teknolojisine dikkatle uyulmasıyla, bitkinin nadiren hastalandığı unutulmamalıdır. Çoğu durumda, fondöten veya Bordeaux sıvısı ile tedavi yardımcı olur.
Yorumlar
Çiçekçiler, genç fidelerin zayıf köklenmesinin yaygın bir nedeninin düşük toprak asitliği seviyesidir. Yeni bitkiler ekerken, toprağa bir turba substratı eklemek zorunludur.
Donmaya dayanıklı türler ve orman gülü çeşitleri sadece Sibirya'da değil, diğer iklim bölgelerinde de popülerdir. Deneyimli bahçıvanlar, bu bitkilerin düşük sıcaklıklara karşı yüksek direnç seviyelerine ve kısa Sibirya yazında bol çiçeklenme varlığına dikkat çekiyor. Ormangülü korumanın temel koşulu, tüm bakım kurallarına uymak ve donmadan önce bitkinin zamanında barınmasıdır.
Ormangülü için bir yer, bitki ve bakımın nasıl seçileceği hakkında bilgi için aşağıdaki videoya bakın.