Guevara'nın cesedinin resimleri elden ele dolaştırılıp, ölümü hakkındaki gerçekler tartışılırken, Che efsanesi de giderek iyice yayılmaya ve çoğalmaya başladı. Dünyanın her yerinde Che'nin öldürülmesini protesto eden gösteri yürüyüşleri yapıldı. Yaşamı ve ölümü üzerine makaleler, övgüler, şarkılar ve şiirler yazıldı.
Guevara yaşarken, onun komünist ideallerine hiç sempati duymayan liberaller bile kendini feda etme cesaretine hayranlıklarını dile getirdiler. Batılı gençler tarafından diğer devrimcilerden önde tutuldu. Çünkü siyasî ve ekonomik gücü ellerinden alınanlar adına savaşmak için rahat burjuva yaşamını reddetti, Küba'da iktidarı ele geçirince yüksek makamının tüm imtiyazlarından vaz geçip, devrim mücadelesine geri dönüp, sonunda öldü.
Che, özellikle 1960'ların sonunda Batıda ve Orta Doğu'da gençler arasında devrimi ve solcu siyasal idealleri simgeleyen bir popüler kültür ikonu haline geldi.
Guevara'nın ünü tiyatroya da yansımıştır. Tim Rice ve Andrew Lloyd Weber'in müzikali Evita'da anlatıcı olarak gösterilir. Perón'un gittikçe artan yozlaşması ve zorba yönetimi nedeniyle Eva Perón ve kocası Başkan Juan Domingo Perón'dan uzaklaşarak düş kırıklığına uğraması anlatılır. Che'ye bu oyunda anlatıcı rolü verilmesinde edebi özgürlük kullanılmıştır. Çünkü Guevara'nın Eva Perón ile olan tek bağlantısı, gençliğinde bir Jip istemek için ona bir mektup yazmasıdır.
2004 yılında anıtmezarını gezen 205.832 kişinin 127.597'si yabancıydı. Burayı ziyaret eden turistler arasında Almanya, Amerika Birleşik Devletleri, Arjantin, Birleşik Krallık, Güney Afrika, İrlanda, İtalya, Japonya, Kanada ve Venezuela gibi ülkelerden gelenler sayılabilir.