Bükülmüş Söğüt VII
Çok sayıda adım
Gönderen: Saoirse & Eric
27 Ocak 1863, 10:00 - Baltimore
Bay Thomas, Esq.
Rahatladım ve neşe duyan başvuru mektuplarım memnuniyetle karşılandı. Samimi umutlar olumlu izlenimlerini onaylamak için. Bu yüzden iki gün Connecticut seyahat edebilirsiniz— EGB
Özel Baily! ” Çavuş dışarıda feryat etti, “Bir an daha başkaldırılarına tahammül etmeyeceğim!” Şimdi çılgınca, hacimli petticoatlarını boş bir girişimde mavi Union pantolonlarına zorlamak için itti. Çadır kapağı açıldı ve bir girdap onu uzaklaştırdı. Şimdi çaresizce düşerek, aşağıdaki obsidiyen karanlığa çığlık attı. Bin dövüşün cehennem parıltısı altta alevlendi, çünkü ateşli ısı, suçlananların pençelerini yukarı doğru süpürdü. Duman ve dönen eteklerin kaosu ve miasması ile uçurumun sarp kenarlarını hissetti. Bir şekilde pandemoniumda, duvarların taştan değil, kömürleşmiş kafataslarından ve manyak kavrama kollarından oluştuğunu anladı. Sıcaklığın yoğunluğu ani bir soğuk hava patlamasına yol açtığından, bir başlangıçla uyandı.
Affedersiniz, hanımefendi? Kapıcı'nın yumuşak güney konuşması onu çılgın rüyadan kurtardı.
Sersemlemiş, yorgun ve şimdi hafifçe rahatlamış, şafak öncesi sahaya gözlerini açtı ve bu hain tavuğun baş sularını aradı. Yakın mesafedeki beyaz bir eldivenin bulanık ana hatlarını çizdi; biraz daha yüksekte, parlayan bir çift göz ve parlak beyaz bir gülümseme buldu.
“Ne. . . ha?” diye mırıldandı.
“Saybrook Junction, hanımefendi, durağınız. Yine, afına başla. ”
Yumuşakça, elini çaldı, sesini ustalaşmaya çalıştığı yumuşak, kadınsı sahaya ayarladı. "Neden sana teşekkür edeyim."
Pelerini yeniden taktı, eldivenlerini ve kaputunu taktı ve davasının tutulması için ayak bileklerinin arkasına uzandı.
“Yess'um, tam da bu şekilde,” fenerin üstünde tuttu, “ve adımına dikkat et hanımefendi. Çantanıza yardım edebilir miyim? ”
“Çok kibarsın, ama bence başarabilirim,” diye yanıtladı gümüş bir madeni paraya nazikçe bahşiş.
Kendini buhara, dumana ve kar bulutlarına karşı korurken, taşıyıcının tropik sınırlarından dışarıdaki kutup patlamasına kadar yol aldı. Platforma inerken, kendisini bir cehennem çemberinden diğerine götüren kararmış bir Virgil ile kendini Dante olarak hayal etti.
Yataklarını lokomotif ve havanın dönen kaosunda bulmakta güçlük çekerken, bilet gişesinin yakınındaki gaz lambalarına doğru dikkatlice ilerledi. Orada şimdiye kadar gördüğü en uzun ve en karanlık adamı gözetledi. Soğuk havaya karşı akıllıca bir araya geldi, platformdaki diğerlerinin üzerine çıktı. Dev eldivenli ellerinde, “Bayan EG Baily” kelimelerinin düzgün bir şekilde şablonlanmış olduğu, belki de bir parça süt sütü sandığı olan pürüzlü bir tahta tahta tuttu.
“Bayan Baily, sanırım?” Kadifemsi basso-profundo, kapıcısının kapağını devirirken gürledi.
Gülümsedi, hala yarı fikirli bir şekilde bu yarı İlahi Komedideki yerini düşünürken. “Sen, beni feribot etmek için burada olan Charon, unutkanlık nehrini geçiyor musun?”
“No'am!” o cevapladı. Bir ritmi kaçırmadan, “Beatrice'nin göksel küreler arasında sizi yönlendiren rolünü üstlenmeyi çok isterdim.”
Gobsmack ayağa kalktı, adamın öğrenmiş yanıtına hayret etti.
“Ama bana Girişim diyebilirsin,” diye devam etti. "Çantanı alabilir miyim?"
Engellemelerini bir anlığına bırakarak muazzam adama davasını verdi. "Evet lütfen . . . ve teşekkür ederim. Girişim dedin mi? ”
“Yess'um,” diye gürledi, “büyükbabamdan sonra. Bay Thomas sizi şahsen görmemi ve Griswold'a güvenli transferinizi sağlamamı istedi. O bizim en iyi düzenli patronlarımızdan biri. ”
“Gerçekten çok iyi,” diye yanıtladı. Kendi kendine düşünmek: Zaten bu girişim hoş sürprizlerle doludur.
Cilalı ahşap çerçevesi, kestanenin kısrak bir karnına dikkatlice çekilerek kar taneleri burnundan burundan çekiyorlardı. Girişim, soğukluğunu, kendi üniformalarının portakalları ve yeşillikleriyle tam olarak eşleşen sıcak bir yorganla güvence altına aldı. Sağlam bir şekilde sertleşti, altın taşıma saatini gözetledi; elleri yedi buçuktu okudu. Manzaraya, tüm çorak dallara, yalnız mezarlıklara ve rahat evlere hayran kaldı. Şafak nihayet ufkun üzerinde patladığında, güneş haliçin karla kaplı ihtişamını ortaya çıkardı. Sekizi yirmi dakika sonra, kapalı anayolun içine çektiler.
“Bayan Baily, bu güzel kuruluşun saygın sahibini tanıtabilir miyim, Bay Hezekiah Griswold.”
"Ah evet! Günaydın ve hoş geldiniz hanımefendi, Griswold Inn'e! ” Kırmızı yüzlü, gözlüklü bir adam onu resepsiyonun arkasından selamladı. "Bırak elimi sıkmak için geleyim."
Beyefendi bölünmüş masanın arkasındaki rafından aşağı indi ve kayboldu, ancak yine de hoş bir melodi uğultusunu duyabiliyordu. Tezgahın üstünde sadece kel pate parlaklığı ile ön tarafa doğru yol aldı. Boyunun kapı tokmağından sadece altı inç yükseklikte olduğunu tahmin etti. Simli yele yukarıdan geri çekilirken, yüzü ve çenesi hakkında zengin bir şekilde büyüdü.
Korkunç adam elini kendi başına tuttu, gözleri hoş bir sihirle parıldayan sanki parıldadı. "Sizi aramızda görmekten çok memnunuz," diye ilan etti sıcak.
“Tanıştığımıza memnun oldum, Bay Griswold.”
"Benim iyi adam Venture burada size odalarınızı gösterecek," diye cevap verdi ötesindeki büyük merdiveni işaret ederek.
Bozuk para cüzdanına ulaşarak, “Ama ben yapmamalıyım. . .?”
“Ah hayır hanımefendi,” diye araya girdi Griswold. “Her şey halledildi. Bay Thomas konuk olarak size özel bir özen göstermemizi istedi - ve şimdi siz kendinizsiniz. Eminim gaga kırılmış ve bitkin olmalısınız. Mutfađý senin için kahvaltý hemen gönderirim. Kahve veya çay ister misiniz? ”
“Oh, lütfen hiç sorun yaşama. . . “Tekrar başladı.
“Hiç sorun değil hanımefendi. Misafirperverlik bizim işimizdir ve Cumhuriyet'e mutlulukla ait olsak da konuklarımız gözümüzün önünde kraliyet ailesidir. ”
“O zaman çay. Grey, eğer yapabilirsem. . . Lütfen . . . ve teşekkür ederim!"
“Hiç bayan değil. Odalarınızın beğeninize uygun olup olmadığını lütfen Venture'a bildirin. Ah. . . ve sadece bir şey daha var: Bay Thomas'dan bir mesaj. ” Ona küçük bir zarf uzattı.
Venture, kirişlere kafasını vurmaktan kaçınmak için noktalar halinde eğilerek üçüncü kata eşlik etti. Yeleğinden büyük bir pirinç anahtar alarak, kapının kilidini açtı ve kadının çantasını kapının yanındaki şifonyerin üzerine koydu. Ona anahtarı teslim ederek döndü ve şöyle dedi: “Kahvaltınız tam hanımefendi olacak. Temizlik, banyo çizim hakkında görmek için olacaktır. Ayakkabılarınızı kapının yanındaki salonda bırakacaksanız, sizin için de temizlenmiş ve cilalanmış olacaktır. Herhangi bir şeye ihtiyacınız olursa masada görüşün. ”
Bozuk para cüzdanı için tekrar uzandı ama onu el salladı.
“Hizkiya'nın hanımefendi dediği gibi, her şey Bay Thomas tarafından düzenlendi.”
"Çok teşekkür ederim . . . um. . . Mis. . .uh. . . Ven. . . err. . . Bay Smith ”. Çok teşekkür ederim."
Venture Smith, hanımefendi. Ama lütfen, bana Venture deyin. En iyi misafirlerimizin tümü. ”
“Öyleyse girişim!” gülümsedi ve ona veda etti.
Kapıyı dikkatlice kilitledi ve daha fazla keşfetmeden önce notu çıkardı.
“Bayan Baily”, yakışıklı yeşil bakır levhayla ele alındı.
İçeride kısa bir not:
Bayan Baily, bu notun sizi Gris'de güvende ve iyi bulduğuna inanıyorum. Lütfen bu akşam saat yedide akşam yemeği için bana katılın. Buradaki arkadaşlarım sahip olabileceğiniz herhangi bir dileği görecekler. Buluşmamızı dört gözle bekliyorum. Saygılarımla, QAT, Esq.
Emma, topuklarını açarak, doğrudan sabahın penceresine doğru parlayan alçak sabah güneşine gözlerini kısarak baktı. Umber kirişleri, sert kış ışığının bir kısmını emerek tavana yayıldı. Parmak uçları mavi perdeli keten yatak örtülerini öperken ağır perdeleri parlamaya karşı çizmek için öptü.
Dünyayı sürdükten sonra, havanın serinliğine odaklanan derin bir nefes aldı. Gerilim onu sırtından ve boynundan ayrılana kadar bu modeli tekrarladı. Kendinden emin bir kadın imajını sunmak ağır bir yüktü; henüz alışık olmadığı biri.
Nathan! Haklıydın, sadık kardeşim! kendi kendine düşündü. Kendime inanmadığım zamanlarda bile her zaman bana inandın. Başardım!
Geniş bir gülümseme, seyahatini düşünürken açısal yüzünü ayırdı.Çoğu için olağanüstü olmasa da, onun için yolculuk, yakın özlemlerin ve dar zaferlerin olağanüstü bir ardılıydı. İnce kollar uzanmış, üç kez kutlama çemberinde döndü ve yatağa düştü, düşünceleri bir koşuşturma.
Düşünce girdabının ortasında kara bulutlar oluşmaya başladı. Emma, utanç bağırsağında çiğ ve yüzünde çiçek açarken paniğe başladı. Gezisinin anıları boyunca koşarken hafif bir ter parlaklığı ortaya çıktı. Her etkileşimi, kadınca görünemediğine dair kanıtlar için inceledi. Bazen kafasında yaşayan minik, çalışkan bir kuyumcu hayal etti, biri tek işi anmalara bakmak için bir bardak tutmak ve yanlış adımları ve istenmeyen kapanımları ortaya çıkarmaktı.
Sürücü, davasını alırken büyük ellerini fark etmiş miydi?
Kapıcı dostu gülümseme gerçekten kötü bir sırıtma mıydı? Gizlemek istediği bir şey fark etti mi?
Yürürken tezgahtaki yaşlı çift fısıldadı mı? Mannish yürüyüşünü saatler süren uygulamalarla kaldırmamış mıydı?
Ateşli düşüncelerinde keskin bir darbe kırıldı.
"Bir saniye lütfen!" diye bağırdı, kucağına yapışırken sesi korkunç falsetto'ya dönüştü. Yeniden kimseyle yüzleşmeden önce yüzünü incelemek için çaresizce, bir ışık ışığını kabul etmek ve aynaya koşmak için perdeye zekice çekildi.
Üst dudak ve çenesinin çitleri arasında ince altın otlar filizlendi. Hafifçe titreyen parmak uçları can sıkıcı saçları suçladı. O anda bir bıçağı güvenle kullanmak için ne zamanı ne de elleri vardı. Onun sienna saçlarından biraz yerinden çıktı; saçlarını bir iğne ile topladı ve kapıyı cevaplamak için koştu.
Sakinleştirici rutini takip ederek gözlerini kısaca kapatıp tekrar açtı ve düğmeyi çevirdi. Sarışın bir kız salonda bekledi, kaşları terle taze. Taşıdığı gümüş servis tepsisindeki örtülü yemekler doyurucu bir aroma yaydı.
Afedersiniz, Missus. Ben kahvaltı hazır olduğunu biliyordu böylece başka bir vurmak vermek için fixin 'ya. Umarım seni uyandırmadım bayan. ”
“Ah, ne güzel!” Emma, kapıyı genişçe çekerek hizmetçiyi çağırdı. Zarif bir şekilde girdi, tepsiyi masaya çok dikkatli bir şekilde yerleştirdi.
Emma, yakışıklı lass'ın varlığında onun üzerinde kıskançlık yıkandığını hissetti. Hassas kolları, kas ve kemik çıkıntılarının keskin açıları ile pürüzsüz ve evlenmemişti. Elbise üniformasının korsajının, Doğa tarafından kendisinin reddedildiği eğrilerini nasıl vurguladığını öğrendi. Hizmetçinin hareketleri doğal olarak zarif, açıklanmamış ve akıyordu; sesi, müzikal ve ödünç.
Hizmetçi ayrılırken, filtrelenmiş bir parıltı güzel yüzünü vurguladı. Dolgun dudaklar ve büyük zümrüt gözlere sahip yumuşak bukleler ile çevriliydi.
Kısa bir bakış alışverişinde bulunduklarında Emma gülümsedi. Bu bakış, ruhuna daha uygun bir kabuk için özlemle geçen bir hayatın kıskançlığını ve kargaşasını gizledi. Şansı göz önüne alındığında, hizmetçi ile anında yer değiştirirdi. Toplum lanet olsun!
Bilinçli küfürlerini yutmak için, güzel hizmetçiye çabaları için teşekkür etti.
Çabuk bir gülümseme ve reverans yaparak, kız salonun içine kayboldu, Emma'nın kızgınlığından mutlu bir şekilde cahil.
Masanın içine yerleşen Emma, kahvaltı ödülüne layıktı. Botlarının Bastille'inde hapsedilen ayaklar, dikkat çekmek için bağırdı. Annesinin anısına, şimdi çizdiği aynı kadına, son vasiyetinin bir parçası tarafından rahatladı. Ne yazık ki, annenin zarif ayakları kalıtım dahil edilmedi.
Bağcıklar gevşedi, botlar “Bu küçük bir başarı değil!” nefes nefese kaldı, bıkkın. Bir anda, mizahındaki mizahı fark etti. Nazik bir kahkaha titremesi şişmiş ayaklarının yerinden çıkmasına yardımcı oldu. Botların ezici kucaklamalarına artık dayanamayacaklarını fark etti. Bu dikişler artık sağlıklı ayaklarının tüm hacmini içeremez.
Basitçe söylemek gerekirse, gizlemeyi göze alabileceği şeylerin sınırları vardı. Küçük ayakların yanılsaması, kendini sakatlamanın uzun vadeli maliyetlerine karşı ölçülen bir pazarlık değildi. Botları koridora göndererek, akşam yemeğinden önce ayaklarının iyileşebileceğini umuyordu.
Çayın mükemmel demlendiğini buldu. Haşlanmış yumurta, ince dilimlenmiş jambon, maya tostu ve şeftali konserveleri sinirlerini daha da sakinleştirdi.
Emma'nın meraklı gözleri, sade beyaz duvarları süsleyen gemilerin resimlerine çekildi. Üç direkli bir kesme makinesi olan Cosmos, pencerenin bir tarafına asıldı, geminin sahibi Amerika, diğer tarafın çalkantılı dalgalarını keserek. Her ikisi de tam olarak düz ve yüksekti - titiz zihnine yatıştırıcı bir detay. Bunlar da mükemmel şekilde orantılıydı ve odanın akıllı hardal mobilyalarıyla hizalandı. Düzenli bir güvenlik duygusuyla dolu, sonunda endişelerini bıraktı ve son kahvaltıyı yuttu.
Evde yalnız çay asla böyle bir yerde kahvaltı ile rekabet olmaz.
Yatak dinlenmesini ve yorgun bedenini ve ruhunu kabul etti.
Kapıya hafifçe vurmak Emma'yı kestirmesinden aldı. Perdelerdeki bir boşluk, güneşin yeni açısını ortaya çıkardı. En az birkaç saat uyumuştu. Huzurlu olmuştu ve o tuhaf değildi.
Kollarını germek için ayağa kalktı, kapıya adım attı. Aynaya hızlı bir bakış, yüzündeki hafif saçların sihirli bir şekilde geri çekilmediğini doğruladı; hala tıraş olması gerekiyordu.
Girişim koridorda duruyordu, bakımlı ellerinde akıllı bir çift bot. Bunlar belirsiz bir şekilde kendi botlarına benziyordu ama kusursuz ve cilalanmıştı.
"Bayan Baily," diye mırıldayan bir başıyla, “Bunları bizzat teslim etme ve sizinle kontrol etme fırsatını yakaladım. Kahvaltınızı beğendiğinize ve dinlenmenize güveniyorum. ”
“Neden evet, Mist. . . Demek istediğim, Girişim. ”
Göz kamaştırıcı gülümsemesi genişledi.
"Her şey harika!" Nazlı bir sırıtış gösterdi, gözleri hürmetle düştü, “Görünüşe göre her şeyi en kaba şekilde yutmuş gibiyim!”
Güven verici bir şekilde, Venture botlarını sundu, “Bayan Baily, hanımefendi olmayan bir şey yapmanın mümkün olduğundan şüpheliyim.
“Onları tanımıyorum bile! Bunların benim olduğundan emin misin? ”
“Evet bayan, ben. Ve ne güzel ayakkabılar, emin olmak için. Sanırım bol kar, çamur ve şaryo adımları gördüler ancak aşınma için daha kötü değiller. ”
Ona bozuk para atma dürtüsü ile savaştı.
“Bayan Baily, ihtiyacınız olabilecek başka bir şey var mı? Belki de sıcak bir banyo? Size baskı yapmaktan nefret ediyorum, ancak çamaşırlarımız yakında günlük nevresimlerle başlayacağından, bir ıslanma artık rahatlık için yeterli sıcak suya ve akşam yemeğinden önce kendinize rahatça zaman geçirmenize izin verecektir. ”
“Ne lüks! Kulağa cennet gibi geliyor, ”diye yanıtladı. “Çok fazla sorun olmayacak mı?”
“Kesinlikle hayır hanımefendi. Deneyimlerimizi oldukça tatmin edici ve çizmeye eğlenceli bulacağınıza inanıyorum. Griswold, hizmetimize 'BB: Bath Tugayı' diyor. Yangınla mücadele uygulamasının beklenmedik bir çatışmaya karşı koruduğunu söylüyor. ”
Gözleri tamamen açık ve titanik eli kısmen ağzını kaplarken, Venture hafifçe eğildi. Komplo fısıltıyla, “Aitch her zaman zamanı izler. Personel, önceki kayıttan daha iyi performans gösteren herkesi gümüş bir ödül beklediğini biliyor. ”
Bu “Aitch” kişinin kim olabileceğini merak etti.
“Bannister tarafından bu nokta hanımefendi,” dedi Venture sırıtarak. Küçük bir sehpa ile ayrılmış bir çift sandalye, lobiye gözardı. “Lütfen oturun; sadece birkaç dakika sürecek. ”
Majordomo merdivenlerden inerken muazzam ellerini iki kez güzelleşti! Bir akordeon ve büyük bir bas davullu bir dize bandı, hepsi kırmızı botlarla ve ayı derisi kapaklarla kaplı, lobinin yan tarafında bir çizgi oluşturdu. Venture gözden kayboldu, Griswold'un gümüş tenoru çıktı: “İzlerinizin üstünde! Şimdi git!"
Griswold. . . Hezikah Griswald. . . Hizikiah. . . H = “Eğilim”.
Aha! Anladı!
Keşfini daha fazla işlemek için zaman yoktu, çünkü komutalar verilmeden kısa bir süre sonra müzisyenler telaşlı bir Kazak Hopak'ı yırtıp attılar. Lobideki herkes büyük bas davulunun kadansına adım attı, sabit patlaması kirişleri ve kirişleri salladı.
Üç çift iri adam köşede yürüdüler ve taşıdıkları muazzam demir küvete küfür ettiler. Eski bir sedan sandalyesi gibi, sağlam direklerin üzerine koydular. Yüce bakışından, içeride boyanmış bir çizgiyi, üstten iki el genişliğini - tahmin ettiği 'tam' işareti casusluk yaptı.
Adamlar zamanla öfkeyle çaldılar, gemiyi merdivenlerden yukarı kaldırdılar, bazıları kollar geriliyordu, diğerleri kırmızı yüzlü ve terli küveti önde tutuyordu. Rayları herhangi bir serbest el ile kavradılar, altlarındaki merdivenleri göremediler. Bir bütün olarak ele alındığında, parti dev bir demir kırkayak olarak göründü, on iki kızgın ayağı büyük merdiveni monte etti.
Büyük demir canavar yavaş yavaş odasına girdi ve yatağın dibine yerleşti, böylece orada hafif sürtünme izleri hakkında önsezisini doğruladı. Koridordan ve gözden uzak bir mutlu hizmetçi kurdu. Tugaylar merdivenden zekice yükseldiler, kendilerini dört adım öteye yaydılar ve buharlı su ile dolu kovaları çizgiye kadar geçmeye başladılar.
Küvet taşıyıcılarından biri, ikiye bir sıçrama ile banyo içine su boşaltan twixt küvet ve kapı durdu. Her bir kova boşaltılırken dışarı atılmış ve dikkatlice aşağıdaki lobide bekleyen kollara düşmüştür.
Emma bu koreografiye konu olan tüm tugayları ve kovaları sayamadı. Verimlilik ve düzen böyle bir gösteriydi, sırıtışını zorlukla içerebiliyordu ve yüzünü parmaklarına bakarak ellerini ellerine saklayabiliyordu.
Baş su taşıyıcısı “Biz doluyuz!” Diye bağırdığında Griswold, “Zaman!”
Tambur ritmik vuruşunu durdurdukça kovaların akışı tersine döndü.
Kemandan tek bir nota havaya yükseldi, diğerlerinin tremolo altında devam etti. Daha sonra kemancı, daha önce gelen güzel hizmetçi suya girip bazı toz maddeleri suya serptiğinde ve yatağın ucuna taze bir havlu yığını koyarken, en muhteşem çift durdurulmuş bir cadenza verdi. Küvetin yanına kalın beyaz bir halı serdi, kıvrıldı ve kayboldu.
Böylece, şaşırtıcı derecede kısa sürede, banyosu çekildi.
Öfkeyle alkışladı, her tugay ve müzisyene başını salladı ve “Bravo! Brava!”
Böyle bir gösteriyi eğlendirirken, Venture konuyu oldukça az anlamıştı.
Tugayın sonuncusu elinde kovalarla kaybolduktan sonra, Venture anlık bir şekilde baktı ve parlak gülümsemesini parlattı. Müteşekkir, açık bir sırıtışla el salladı.
Odasındaki hava buhardan belirgin şekilde ısındı, Emma suları test etmek için bir parmağını daldırdı; neredeyse haşlanıyordu. Daha önce böyle sıcak bir banyo yapma fırsatı hiç olmamıştı; Bu bir tedavi olacaktır - kısaca.
Her şey sırayla! diye düşündü, Bu yüzün budamaya ihtiyacı var! Haddelenmiş mendili için kıyafet ve tuvalet değişikliklerini araştırdı.
Bir bez şeridi ile bağlandı. Babasının tıraş kitini ortaya çıkarmak için kilidini açtı. Küçük ayna, kremi karıştırmak için bir teneke ve yaban domuzu saç fırçası vardı - ama ustura yok.
Kalkış sabahı usturayı havzadan aldığını hatırlayamadı. Panik yine onun içini topladı. Davasında rulodan kaçmış olabileceğini düşünerek kıyafetler arasında dolaştı.
Hiçbir şey değil.
Bucket Tugayından biri lavaboya buharlı su doldurdu ve bu ayrıntı için minnettardı. Ustura olmadan, onun nezaketi boşa çıkar. Akşam yemeğinde sunulabilmesi için Emma'nın lobiye inmesi ve kendini Venture'un ellerine gizlice koyması gerekiyordu.
Sessizce çoraplarına sürünerek salona bıraktı.
Girişim hiçbir yerde görünmüyordu.
Ad-Venture'suz lobi bularak, onu salonuna götüren dinini takip etti.
İçine bakarken, bıyıklı bir barının gözünü yakaladı.
"İyi akşamlar bayan. Senin için alabileceğim bir şey var mı? ” diye sordu, keskin beyaz önlüğünü ayarlayarak.
"Merhaba. Girişim mi arıyordum? ” Sesinin çaresizlik göstermediğini umuyordu. Ya da daha kötüsü!
“Onu senin için yeterince kolay bulabilirim, bayan, ama önce seni bir özgürlüğe ilgi gösterebilir miyim?” Ötesi renkli karafları işaret etti.
“Bu iyi, efendim. Çantamı yukarıda bıraktım. Venture için küçük bir isteğim var. . . eğer mevcutsa? ”
Barın sonunda oturan tombul, züppe bir adam, içkisini inceledi ve görünüşte tatmin edici görünerek, gözlüklerini çıkardı. Gözlerini vizesine odaklamak için biraz meraklı görünüyordu.
Endişeyle kaymaya başladı.
Barmen onun öfkesini yanlış anlamıştı.
"Elma şarabı misafirlerimiz için tamamlayıcıdır," dedi ve bir tanktan sıvı bronz döktü. "Bir dakika sonra Venture'u senin için bulacağım." Bayan için bir tabure tuttu.
Kendini yastıklı koltuğa otururken, şişman adamın hala içkisinin üzerinde dikkatlice baktığını fark etti.
Emma başka bir şeyi casusluk edebileceğini umarak bakışlarını atlattı. Dünyevi elma şarabı buketi en cazipti. O bir oyalama olarak bir yudum aldı ve kokusu kadar iyi tadı bulundu.
"İhtiyacı olan bir ruha yardım etmek için Girişim'den daha iyi bir adam yoktur," diye homurdandı adam gözlüklerini tekrar taktı ve bazı kağıtları ışığa tuttu. Sonorous ve ölçülü konuşması, bir araç ve eğitim adamını ısmarladı. “Eski Griswold kesinlikle sıkı bir gemi işletiyor, şüphesiz. Girişim bu denizleri sakin tutuyor. Evet hanımefendi, 'Gris'e her zaman yumuşak yelken!'
Dikkatini gazetelere kaydırdığı için rahatlamıştı, daha yakından bakma riskiyle karşı karşıya kaldı. İnceltici gri saçlarından geriye kalan şey yerine oturdu. Muhtemelen şimdiye kadar gördüğü en geniş jowllere sahipti. Barda oturmuş boyunu ölçemese de, yeterince heybetli bir yükseklikten şüphelendi. Ekvatoral çevresinin irtifasını eşleştirmesi veya aşması tamamen mümkün oldu. Elleri her biri bir Virginia jambonunun yarısı olarak ortaya çıktı.
Bakışlarını algılayarak bir kez daha gazetelerinin üstünden baktı.
Bakışlarını çabucak ortadan kaldırarak, dikkatleri elma şarabının tankerine kaydırdı. Adam titiz ve cömertçe giyinmişti, yine de bir şekilde biraz buruşmuştu. Belki de bu izlenim onun göze çarpan çerçevesinden kaynaklandı mı yoksa aynı anda birçok şeye katılmaya eğilimli bir karşıtlığın sonucu olabilir mi? Emin değildi.
Emma, Venture salon kapısında göründüğünde, göz kamaştırıcı gülümsemesi yakalandı ve gizemli şişman adamınki de dahil olmak üzere herkesin dikkatini çekti. Kibarca kendini affetti ve Venture ile lobiye geri çekildi.
“Gecikme için özür dilerim hanımefendi, nasıl hizmet edebilirim?” diye sordu, elleri yayıldı.
“Evet, iyi…” Emma başladı, utancını en aza indirmeye çalıştı. Cesurca, doğrudan yaklaşımı seçti. “Acele etmem için biraz dağınık olabilirdim ve usturaya ihtiyacım var. Görünüşe göre Baltimore'da kendimi geride bıraktım… ”
Girişimler muazzam gözler önce sol, sonra sağa daldı, sonra parmaklarını birbirine dokunduğunda tamamen kapandı.
Emma yine tedirgin bir şekilde karıştı.
Tekrar gözlerini açtı. Sesinin gök gürültüsü sakin bir şekilde gürledi, “Kendini rahatsız etme hanımefendi. Tüm kadınsı gizemlerden tamamen habersiz değiliz. Sizinki gibi bir istekle bakımımızda ne ilk ne de beşinci olduğuna inan. Muhtemelen sonuncu olmayacaksın. ”
Onu merdivenlere geri getirdi. “Anında döneceğim. Odanıza dönmeyi tercih ederseniz, bir tane kendim teslim edeceğim. Eğer iyi olursa, onu bir vuruşla kapının altına kaydıracağım. ”
Minnetle başını sallayarak ona bir gülümseme ile tekrar teşekkür etti.
Girişim kayboldu.
İçine daldığı en sıcak suda, pürüzsüz cildini okşayan bir süngerle lüksleşti. Ödünç alınan bıçak gerçekten keskindi; artık hiç anız hissetmiyordu. Boticelli'nin Venüs'ü gibi yeniden ortaya çıkarken, taze kesilmiş gövdesi ve kollarına sarılmış havluyu fırlattı.
Emma, sisli aynayı sildi, günlük anızının yansımasıyla yüzünü buruşturdu. Kökleri karardı.
Köpürdü, dikkatlice herhangi bir çentikten kaçındı ve kendi bakışlarından kaçtı.
Aynadaki herhangi bir erkeklik izi onu huzursuz etti. Görünümlü camdaki yabancı soğukkanlılığını çaldı.
Yüzü temiz ve bir kez daha kendi kendine hafifçe gülümsedi.
Güven iyileşti, akşam yemeği için giyinmişti. Genellikle kasvetli tonların kamuflajı için kısmi olan Emma, yerine annesinin açık mavi elbisesini tercih etti. Gey gölgesinin Bay Thomas ile görüşmesi için kadınlığını daha da artıracağını umuyordu. Işınlayarak, elbiseyi yansımasına kadar tuttu.
Kısa bir süre sonra, dengeli ve sanguine Emma Baily, Gris'in büyük merdivenden indi.
Eğer kaçırdıysanız, bir önceki bölüm:
En baştan okumak için:
Yayınlanan 22-04-2020