Genellikle bilim ve inancın her zaman karşı karşıya geldiği varsayılır. Ancak bu, yaygın bir yanlış anlamadır, çünkü bilim ve din arasındaki birlikteliği ve işbirliğini gösteren çok sayıda örnek vardır. Bunlardan biri, örneğin, Roma Katolik Kilisesi ile astronomi arasındaki ilişki, özellikle eski kiliselerin astronomik özellikleri kiliselere yerleştirmesi ve bu kutsal alanları güneş gözlemevleri olarak kullanmalarıdır.
Bazilika Santa Maria degli Angeli e dei Martiri kubbesi, Roma, İtalya
Paskalya Hesapları
Çağlar boyunca Katolikler için yılın en önemli günü Paskalya idi. 25'inde geleneksel olarak kutlanan Noel'den farklı olarak NS Aralık ayı, Paskalya hareketli bir bayramdır, yani her yıl farklı tarihlerde kutlanır. Bunun nedeni, bu tarihin doğru tahmininin, bir kameri ayın uzunluğu, yani 29.53059 gün ve bir güneş yılının uzunluğu, yani 365.2422 gün dahil olmak üzere, inanılmaz derecede teknik astronomik sabitlere bağlı olmasıydı (ve hala buna bağlıydı). Geleneksel olarak Paskalya, baharın ilk dolunayından sonraki Pazar günü kutlanır. 12'ye kadar NS Ancak, yüzyılda Paskalya tarihini tahmin etmek için kullanılan normal yollar yanlış gitmişti ve Katolik Kilisesi bunu yapmanın başka yollarını bulmak zorundaydı. Burada, Paskalya tarihi sorununu ele almak için 1582'deki Gregoryen takvim reformu başlatılmış olsa da, bu sorunun hala devam ettiği eklenebilir.
- Ukrayna'nın Eski Toprak İşleri Dünyanın En Büyük Güneş Gözlemevi Olabilir
- Sırp Halk Astronomisinde Efsane ve Gökyüzü Gözlemlerinin Gizemli Karışımı
Katolik Kilisesi'nin gücünü güçlendirmeye ve birliğini sağlamaya hizmet ettiğinden, Kilise yetkililerinin Paskalya yıllarını önceden belirlemesi zorunluydu. Bu nedenle, astronomlar Paskalya tarihini hesaplamak için işe alındı. Bu gökbilimciler, eski el yazmaları üzerinde düşünerek ve gök cisimlerini gözlemlemelerini sağlayan cihazlar icat ederek, Paskalya tarihini yıllar öncesinden başarılı bir şekilde tahmin etmekle kalmadılar, aynı zamanda bilimlerini daha yüksek seviyelere taşıdılar. Bunun kanıtlarından biri, belki de bazılarının bilimin varlığını bulmayı umduğu son yer olan kiliselerde gözlemlenebilir. En yaygın kullanılan uluslararası takvim olan Gregoryen takvimi, Paskalya tarihini belirlemek için selefi olan Jülyen takviminden daha doğru bir araç olarak Papa Gregory XIII tarafından tanıtıldı.
Detay Papa Gregory XIII tarafından tarafından mezar Camillo Rusconi (1723 tamamlandı); Antonio Lilio, basılı takvimini göstererek papanın önünde diz çöküyor. ( CC BY-SA 3.0 )
Meridyenler
Avrupa'nın çeşitli yerlerinde, birçok kilise ve katedral, kendilerine dahil edilmiş astronomik özelliklere sahiptir. Bunlardan en görünür olanı meridyen çizgisidir. Bu, zamanın astronomlarının yıl boyunca Güneş'in ilerlemesini tam olarak ölçmelerini sağlayan bir cihazdı. Başka bir deyişle, meridyen çizgilerinin bulunduğu bu tür katedraller ve kiliseler aslında güneş gözlemevleridir. Meridyen çizgilerinin bulunabileceği bazı yer örnekleri arasında Bologna'daki (İtalya) San Petronio Bazilikası, Roma'daki (İtalya) Santa Maria degli Angeli e dei Martiri Bazilikası, Durham'daki (İngiltere) Durham Katedrali'nin manastırı ve Paris'teki Saint-Sulpice Kilisesi (Fransa).
- Gravürler, Geçitler ve İlgi Çekici Taş Anıtlar: Loughcrew'in Astronomik Tapınakları
- Göbekli Tepe'nin Sırrı: Kozmik Ekinoks ve Kutsal Evlilik - Bölüm 1
Santa Maria degli Angeli e dei Martiri, Roma Bazilikası'ndaki meridyen çizgisi. ( CC BY-SA 3.0 )
Bu süre zarfında, birkaç nedenden dolayı meridyen hatlarının inşası için katedraller ve kiliseler bariz seçimlerdi. Her şeyden önce, bir meridyen çizgisinin düzgün çalışabilmesi için, meridyen çizgisinin çizilebilmesi için geniş, düz bir yüzeye ihtiyaç vardı. Daha sonra, kesin bir güneş ışığı huzmesinin parlayabilmesi için açık bir hacimde engelsiz alan gerekliydi. Üçüncüsü, güneş ışığının bir gündönümünden diğerine ve tekrar geriye doğru uzun mesafeler boyunca izlenebilmesi için yeterince yüksek bir tavanda bir delik açılması gerekiyordu. Bu nedenle, katedraller ve kiliseler, bu meridyen hatlarının inşası için Kilise yetkililerinin emrinde olan ideal yapılardı.
- San Petronio Bazilikası: Dünyanın En Büyük Kilisesi…Eğer Papa İzin Verseydi
- Visoko: 100.000 Yıldan Fazla Bir Astronomik Harita
Francesco Bianchini (1702) tarafından yaptırılan Roma'daki Santa Maria degli Angeli e dei Martiri Bazilikası'nın meridyen güneş hattı ( CC BY-SA 3.0 )
Belki de bu inanılmaz derecede kesin meridyen çizgilerine sahip olmanın istenmeyen etkilerinden biri, Dünya'nın durağan olmadığı, Güneş'in etrafında döndüğünün giderek daha fazla kavranmasıydı. Başka bir deyişle, Katolik Kilisesi'nin sahip olduğu yer merkezli model yanlıştı. Kilise, yeni önerilen güneş merkezli modeli şiddetle reddetse de, sonunda kabul etti. Ancak bu, Kilise'nin astronomiden tamamen kurtulduğu anlamına gelmez. Meridyen çizgileri inşa edilirken, gökbilimciler zaten yüzyıllardır Kilise'nin hizmetindeydiler. Katolik Kilisesi'nin bu himayesi, Vatikan Rasathanesi'nin inanç ve bilim arasındaki sürekli etkileşim ve işbirliğinin kanıtı olarak hizmet etmesiyle bugün bile devam etmektedir.
Vatikan Gözlemevi'nin ana teleskopu olan Vatikan İleri Teknoloji Teleskobu (VATT). ( CC BY-SA 3.0 )