Yunanistan’daki çağrı merkezlerinde çalışan 10 çalışandan 7’si Türkiye, Orta Doğu ve Kuzey Afrika’dan geliyor.
Kolayca vize alıyorlar ancak genellikle aylık sözleşmelerle kısa süreli bir tasmayla tutuluyorlar ve “özel amaçlı vizeleri”, sözleşmelerin süresi biter bitmez ülkelerine dönmeleri gerektiği anlamına geliyor. Vizeler aynı zamanda yalnızca kendilerini işe alan şirkette veya aynı sektördeki başkaları için çalışmalarına da izin veriyor.
2020’nin sonundan beri Yunanistan’da çalışan Tunuslu bir kadın Kathimerini’ye “Kendimi kapana kısılmış hissettim” dedi. Yunanistan’da benzer bir işte çalışan bir arkadaşının cazibesine kapılmıştı ve yarım gün içinde vizesini almanın mutluluğunu yaşıyordu. Belirsiz gerçeklik geldiğinde onu çok etkiledi.
Vize statüsündeki değişiklik, çağrı merkezlerinde beş yıl kesintisiz çalışmayı gerektiriyor ve bu koşulu çok az kişi karşılayabiliyor. Çalışma koşulları işverene göre değişiyor; bazılarında tuvalet molasına bile izin verilmiyor.