Çoğu tarihçi ve yazar tarihsel Leningrad kuşatmasından bahsederken, yüz binlerce savunucunun ve Almanların sivillerinin ölümüyle suçlanmakla suçlanıyor. Bir nedenden dolayı, Almanların Leningrad'ı sadece güneyden kuşattığını ve kuzey Fin birliklerinden pozisyon aldıklarını dikkate almıyorlar. Almanya'nın suçlarını küçümsemeden, Üçüncü Reich vatandaşlarına ek olarak, Avrupa ülkelerinden çok sayıda gönüllünün şehri ablukanın boğucu demir halkasında tutmaya katıldığını ve “yeni haçlı” olarak Doğu'ya gittiğini unutmamalıyız.
La "Divizion azul"
"İspanya, Rusya'daki 15 çalışanlarına bir lejyon 000 insanı göndermeyi planlıyor." Franz Halder, Savaş Günlüğü, 29 Haziran 1941, Pazar, 8 Savaş Günü.
Kanuni iç savaşın 1'indeki Nisan ayındaki 1939’in sona ermesinden sonra, İspanya’daki General Franco’nun zaferi yarı faşist bir diktatörlük kurdu. İspanyol milliyetçileri, SSCB'nin bütün yerel solcu ajanlarını değerlendirdiler ve Sovyetler Birliği tarafından cumhuriyet hükümetine verilen askeri yardımlar kalplerinde yanma nefreti uyandırdı.
Almanya'nın Sovyet Rusya'ya karşı savaş başlattığı haberi İspanya'daki yerel milliyetçiler arasında benzeri görülmemiş bir heyecan yarattı. Temkinli caudillo, Axis ülkelerinin doğrudan tarafında konuşmaktan korkuyordu. İspanya’nın 40’in başlangıcındaki iç durumu kırılgandı. Ülke nüfusunun en az yarısı, diktatörden hoşlanmadı; haziran 1941'ten itibaren, cezaevlerinde rejimin ideolojik düşmanları olan 2'e kadar milyonlarca siyasi mahkum vardı. Ayrıca, Batı İngiltere müttefikleri ile, özellikle İngiltere ve Latin Amerika ülkeleriyle sorunlar başlayabilir. Son olarak, Üçüncü Reich hükümeti, tüm artıları ve eksileri tartıştıktan sonra, İspanya'yı resmi olarak tarafsız bir ülke olarak görmeyi tercih etti.
22 Haziran 1941 İspanya Dışişleri Bakanı Serrano Sunnier, Madrid’deki Alman büyükelçisi Ebegard von Storer’e, İspanya’nın SSCB’ye yapılan saldırıyı memnuniyetle karşıladığını ve gönüllülerin yardımına hazır olduğunu bildirdi. 24 Haziran 1941, Adolf Hitler bu teklifi kabul etti. İspanya boyunca, binlerce gönüllünün koştuğu düzinelerce işe alım merkezi açıldı. Nefret Bolşeviklerle savaşmak isteyenlerin sayısı, 40 Temmuz ayı 2'in faaliyetlerini kısıtlamak zorunda bırakılan merkezler işe alma zorunluluğu nedeniyle 1941’in beklenen sürelerini aştı. Gönüllülerin çoğu, geleneksel üniforma - mavi gömlekleri ve kırmızı bereleriyle işe alım merkezlerine gelen HONS hareketinin üyeleri (Falange Espanola de las Juntas de Ofensiva Ulusal Sindicalista) üyesiydi. İspanya Gönüllü Birliğinin gayri resmi ismi - “Mavi Bölüm” (“Blau”, İspanyolca - “Azul” adıyla) gömleklerinin renginden kaynaklanmaktadır.
13 Temmuz 1941, gönüllülerle ilk kademe Almanya'ya gitti, bir gün sonra taze pişmiş formasyonun komutanı General Muñoz Grandes (Agustín Muñoz Grandes) ve merkezinin oraya uçtu. Temmuz ayında 20, tüm İspanyol gönüllüler Grafenwer kampında Bavyera'da toplandı. Orada İspanyollara gerekli tıbbi muayeneler yapıldı, Wehrmacht (feldgrau) 'nun standart saha üniforması verildi. Her zamanki piyade bölünmelerinden, İspanyollar artık sadece dirseğin üzerindeki manşette özel bir işaretle ayırt edildiler. Faşist Hanedanlık armaları uzmanları, bölme işaretinin üzerinde bir kalkan, kalkanın ortasından geçen kırmızı bir arka plan boyunca yatay sarı bir şerit çizdi. Dört uçlu siyah bir çarpı işareti ve beş çapraz ok, uçları yukarı bakacak şekilde gösteriyordu - falanks sembolü. Tüm bu zorlu binanın tepesinde "İspanya" yazısını taçlandırdık.
Temmuz 25 bölümü bir dizi Alman isimlendirme aldı ve her biri üç taburdan oluşan üç taburdan oluşan Wehrmacht standart konfigürasyonunun 250-piyade bölümü oldu. Bölüm aynı zamanda bir ağır topçu bölünme, bir tank karşıtı bölünme, keşif ve rezerv taburları, birkaç iletişim şirketi, doktor, askeri polis ve ... veteriner hekimi içeren bir topçu alayını da içeriyordu. Gerçek şu ki, motorlu taşıtlara ihtiyaç duyan Almanlar, aslen İspanyolların haddeleme stoğu ile montajında hassas bir durumdan çıktılar. Alman personel memurları, bölümün tüm bölümlerini at çekişine basitçe aktardılar. Yugoslavya'daki Wehrmacht operasyonlarında 5610 atları yakalandı. Bu durum başlangıçta çok sayıda anekdotal duruma neden oldu: hayvanlar Almanca ya da İspanyolca dillerinde komutları anlamadı.
"Mavi Bölüm" Askerleri
Bölümün toplam gücü 18 693 man - 641 görevlisi, 2272 görevlendirilmemiş görevlisi ve 15 780 daha düşük rütbeleriydi. 31 Temmuz 1941, İspanyol gönüllüler Hitler'e bağlılık sözü verdi. Bölümün Alman yönetmelikleri uyarınca mücadele konusundaki eğitimi kolaydı, çoğu asker iç savaş savaşlarında zengin bir deneyime sahipti ve bu nedenle Ağustos 20 tarafından birimin cepheye gönderilmeye hazır olduğu açıklandı.
Şek. İspanyol piyade ateş altında
Ve şimdi 29 Ağustos İspanyol taburları yürüyerek doğuya taşındı. Önde Litvanya, Belarus ve Rusya'nın kırık yollarını bıraktı. 40 günü yürüyüşünün ardından İspanyollar sonunda Vitebsk'e ulaştı. Wehrmacht'ın emri, başlangıçta bölünmeyi cephenin merkez sektörlerinde kullanmaya niyetliydi, ancak durum, Leningrad yakınlarındaki Ordu Grubu Kuzeyine askerlerin acil bir şekilde yeniden yerleştirilmesini istedi.
Ekim 4 1941 Yılın "Mavi Bölümü", Rus piyadelerinin saldırısına uğradığı ilk testten hemen sonra olduğu Novgorod-Teremets sektöründe cepheye geldi. Aynı zamanda, Sovyet birliklerinin askeri raporlarında ilk kez, General Muñoz Grandes komutasındaki İspanyolların önündeki görünüş hakkında bir mesaj atıldı. Ayrıca, bölünmenin, çok cesurca savaşan Falanjist ideolojik grubun çoğunluğu olan 20-25 gençliğinde olduğunu belirtti. Ekim 16 Alman birlikleri Volkhov-Tikhvin yönünde bir saldırı başlattı. Alman birlikleri, 4 ve 52 ordularının birleşme yerindeki savunmaları kırmayı başardı. Ekim’in 25’inden çıkan Sovyet cephesinde yayınlanan raporda, “İspanya’nın, Shevelevo, Sitno, Dubrovka, Nikitino, Otensky Posad köylerini ele geçirmesiyle uğraştığını” bildirdi.
Kasım ayında, 1941 sert bir şekilde vuruldu, -30. İber Yarımadası'nın sıcağı seven sakinleri zor zamanlar geçirdi - birkaç asker donmuştu. 4 Aralık Yılın 1941'i Sovyet birlikleri, 250 Piyade Tümeni'nin pozisyonlarına karşı bir karşı saldırı başlattı. Donmuş siperlerde yerleşik İspanyollar inatla sınırlarını savundular. Kızıl Ordu, 269'inci alayının bir bölümünü kuşatmayı başardı, ilerledi. Dahası, Sovyet komutanlarının operasyonel raporlarda işaret ettiği gibi, Almanların aksine İspanyollar süngü saldırılarından korkmadılar ve düşmana isteyerek istila ettiler. Aralık ayına kadar 7, Otensky Posad bölgesinde kavga etti, Sovyet birliklerinin parçalarını kırarak geri çekildi. Bu zafer İspanyollara çok pahalıya mal oldu, örneğin, yalnızca 2 alayının 269 taburu 580 insanını kaybetti: 120 öldürüldü, 440 yaralandı ve donma, 20 kayboldu.
Şek. Doğu cephesindeki İspanyollar. Kış 1941-1942
Aralık sonunda, Kızıl Ordu başka bir saldırı başlattı, Mavi Bölüm yine büyük bir grev yaşadı. "52 Ordusu, 24, 25 ve 27 Aralık tarihli 250 Ordusu raporlarında, eski gruptaki Shevelevo'dan ayrılan Volnhov Nehri'nin batı yakasında bulunan 52 Spanish Infantry Division'ın bazı kısımlarının Yamno-Erunovo-Old Bystritsa bölümünde bulunan ve Yamno-Erunovo-Old Bystritsa bölümündeki savunucusu Birimlerimizden defalarca karşı saldırılara döndük, ”General I. I. bu olayları hatırladı. Fedyuninsky "Alarmed" adlı kitabında. Düşmanın sert direnişine rağmen, 1942 Ordusu birlikleri savunmaları kırdılar ve İspanyolları birkaç düzine kilometre geriye götürdüler. Şiddetli kavgada, şu gerçeklerden bahsediyor: 206 Ocak ayının ilk günlerinde “Mavi Bölüm” komutasından oluşan konsolide 12 kayak şirketi hakkında, ayın ortasında sadece 250 savaşçıları saflarda kaldı. SSCB Savunma Bakanlığı arşivi hakkındaki tarafsız sayfalar, 1942 bölümünün tutuklularının sorgularına ayrılan İspanyollar arasındaki yüksek kayıpları da teyit ediyor. Örneğin, “yılın 269'unun başında, 30 Piyade Alayı şirketlerinde, 50 yerine bir 150-3 adamı kaldığını söylüyorlar. 263 alayının 60 taburunda, şirketlerdeki bir 80-2 erkeği kaldı, 262 aleminin tüm 80 taburu içerisinde XNUMX erkeğine vardı. Her zaman mahkumların ifadesinde, donma yemekten bahsediyoruz ".
Volkhov Nehri'nin batı yakasına çekildi ve taburları yürüterek başka bir ikmal aldı, İspanya'dan düzenli olarak geldi, Mavi Bölümün askerleri savunma görevlerinde bulundu. Ancak, sıcak sığınaklarda sessizce oturamadılar. Ocak ayında 7, Volkhov Cephesi birlikleri yeni bir darbe aldı. 225 bölümünün Ocak ayında 52-18'ten gelen 28 Ordusu karargahının zekâsı, "263 bölümünün 262 inci ve 250 inci alayının, birimlerimizin eylemlerine inatla direndiğini" belirtti. Mücadelenin yoğunluğu harikaydı: 52 Ordusu karargahına göre, İspanya'daki alayların alaylarındaki kayıplar günlük olarak 100-150 kişilere ulaştı ve yılın nisan ayı başında 1942 8000 kişilere ulaştı. Buna rağmen, Almanlar müttefiklerine serin davrandılar. Adolf Hitler, 5'teki Ocak 1942'teki Masa Konuşmaları'nda şunları söyledi: “İspanyollar, bir avcılar çetesi olarak Alman askerlerine görünüyor. Bir tüfeği, hiçbir koşulda temizlenemeyen bir araç olarak görürler. Saatlik onlar sadece ilke olarak var. Görevlere gitmezler ve orada görünürlerse, sadece uyumak için. Ruslar bir saldırı başlattığında, yerel halk onları uyandırmak zorunda. ” Sahip olduğumuz Fuhrer'in vicdanı üzerine bu boş spekülasyonu bırakalım. 18 Ordusunun Alman komutası, şerefli “Mavi Bölüm” ün, 41-42 kışının en zorlu denemelerine dayandığını düşündü.
Mayıs 1942'den bu yana, sözde "Volkhovsky Kazan" alanında mücadele ediyorlar ve Haziran sonunda 305.RKKA Tüfek Bölümü'nün birimlerinin atılımında Maloye ve Bolşoy Zamoshye için en zor savaşlara katıldılar. "... Büyük Zamoshye bölgesindeki 305. bölümün önünden önce 250. İspanyol bölümünün birimleri yaklaştı ve" Flanders "ve" Hollanda "lejyonları yeniden bir araya geldi ... Birimlerimiz, önceki savaşlardan, mermilerden yoksun ve bazı birimlerden ve mühimmattan yoksun, Gıda, düşmana inatçı direniş sağlamaya devam etti .... 1000'den fazla düşman askeri ve subayları yok edildi ve vuruldu 17 tanklar... "- 25-26 Haziran 1942 tarihli Volkhov Cephesi genelkurmay başkanı raporundan" 2. Şok Ordusunu kuşatmadan çıkarma operasyonu hakkında "raporlar.
Bu savaşların üyesi Binbaşı A.S. 5. tüfek bölümünün 830 topçu alayının 305. pilinin eski komutanı Dobrov, şunu hatırladı: “... büyük bir baskından sonra düşman havacılık ve iki alay kuvvetleri tarafından toplar - SS alayı ve 250. İspanyol "mavi" alayı, 305 SD'nin sağ kanadına saldırdı - askeri Karıncalar kasabası, ancak tamamen yenildi ve savunmaya geçti. Küçük Zamoshye'de 200'den fazla faşist kuşatıldı. Onlara uçaktan paraşütle alınan yiyecek ve mühimmat verildi. Bazen rüzgarın iradesi ile bize de bir şeyler geldi. ” 27 Haziran 1942'de 2. Şok Ordusunun son savaşa hazır birimleri imha edildi, Volkhovsky Kazanı tasfiye edildi, cephenin bu bölümündeki savaş konumsal bir aşamaya geçti.
20 Ağustos 1942, Alman komutanı, Hırsızlık alaylarını ve taburlarını Taburcuları dinlenmek ve yeniden oluşturmak için arkaya yönlendirmeye başlıyor. Ağustos 26'ta, bölüm kalıntıları uzun zamandır beklenen tamamlamanın İspanya'dan geldiği Siverskaya, Susanino, Vyritsa, Bolşoy Lisino bölgelerine aktarıldı. Komünizmin ideolojik muhaliflerinden oluşan bölümün ilk koşuluyla karşılaştırıldığında, yeni gelen yürüyüş şirketleri, sersem falanks, küçük suçlular, macera arayanlar, maceracılar ve sadece rastgele insanları tuhaf bir şekilde birleştirdi. Mavi Bölüm'e katılmak için komik sebepler de vardı. Böylece, 269 alayından bir savaş esiri annesini sinirlendirmek için savaşa gittiğini, diğeri ise karısıyla yaptığı işi motive etti. Birçoğu kariyer sebeplerinden işe alındı: Rusya’daki hizmet için iki saflık vaadi vaat edildi, diğerleri bu harekete ticari çıkarlar tarafından zorlandı. Örneğin, S.P. Sovyet-Alman cephesinde “İspanyolca“ Mavi Bölüm ”başlıklı makalesinde Pozharskaya:“ “Mavi Bölüm” ün her askerine ayda bir Reichsmarks, 60 ayda 100 peseta miktarında bir seferde ödeme yaptılar, İspanya'da askeri personelin aileleri her gün 8 peseta miktarını aldı. . Madrid'de nitelikli bir inşaat işçisinin günlük kazancının, bir fırıncı olan 9 peseta, küçük bir dükkanın sahibi olan 10 peseta - bir gün 10-20 peseta olduğunu göz önünde bulundurarak çok iyi bir para olduğu belirtilmelidir.
10 Eylül 1942 ile başlayan İspanyol 250 Bölümü, 121 Alman Piyade Tümeni'nin Leningrad yakınındaki pozisyonlarında sistematik olarak değiştirilmesini sağladı. 250 bölümünün operasyonel düzeninden, savunulan sektörün doğudan sınırının, batıdan gelen Kolpino-Tosno demiryolları - yerleşim Babolovo olduğunu belirtti. Böylece "Mavi Bölüm", Cephenin 29 kilometrelik bölümünü alarak abluka halkasında yerini aldı.
General Emilio Esteban Infantes.
13 Aralık 1942'de General Munoz Grandes, başka bir tanınmış İspanyol general olan İç Savaş gazisi Emilio Esteban Infantes ile değiştirildi. Yeni basılan komutanın bölünmesi, hem ağır kayıplardan hem de savaş gazilerinin aşırı yorgunluğundan ve gelen ikmalin düşük niteliklerinden kaynaklanan titrek bir disiplinle gitti. Alaylarda hüküm süren anlaşmazlıklar, çavuşlar ve subaylar düzenli olarak askerleri dövdüler, çünkü komiserin ve subayların çalınmasına neredeyse dokunulmazlığı nedeniyle, sıradan askerler genellikle standart ürünleri alamadılar, İspanya ile neredeyse hiç düzenli temas yoktu, mektuplar üç ila dört ay boyunca gönderildi ve neredeyse hiç gazete görülmedi yarım yıl. Enerjik general, yetkisini kullanarak kendisine emanet edilen birimi göreceli olarak getirmeyi başardı. Ve ortaya çıktığı gibi, zamanında: 12 Ocak 1943 sabahı, Volkhov ve Leningrad birliklerinin Baltık desteğiyle cepheleri filo ablukanın kırılması için bir saldırı başlattı. 18 Ocak sabahı Almanlar için kritik bir durum gelişti ve 18. Alman Ordusu komutanı Albay General Lindeman, saldıran Sovyet birliklerini karşılamak için cephenin diğer sektörlerinden alınan rezervleri öne sürmek zorunda kaldı. “Mavi Bölünme” komutanlığı, en disiplinli ve ısrarlı askerlerden oluşan 6. alayının Mgi bölgesine (269 numaralı işçi yerleşimi) aktarılması için bir tabur tahsis etti. Kızıl Ordu, tüm artan güçlerini onlara gösterdi: 28 Ocak'a kadar 800 kişilik tabur saflarında sadece 28 asker kaldı.
Şubat 10, "La Divizion Azul" un geri kalanı için kendi kararını alma sırası geldi. 250 bölümünün savunma pozisyonlarına karşı yapılan Alman verilerine göre, 5 silahlı 608 24 kişiyi, 55 - I ordusunu 33 binlerce asker, 150 tank ve kendinden tahrikli topçu ve çeşitli topçu alaylarından oluşan gruplandırdı. Büyük bir topçu hazırlığının ardından Sovyet birlikleri, bütün Alman savunma hattının anahtarı olan Krasny Bor köyünü yakalamak için bir saldırı başlattı. Sert savaşlar en yüksek sınıra ulaştı. Bu savaşların şahitlerinin ifade ettiği gibi, ".. İspanyollar hançer, kürek ve el bombalarıyla ... ... savaştılar." Sadece bir günde, 250 Bölümü% 75 personel veya 3 645 kişi kaybetti.
"Mavi Bölüm" emri, rezerv taburu ve arka birimler de dahil olmak üzere tüm rezervleri öne çıkardı, ancak bu durumu kurtarmadı - Kızıl Bor terk edildi. Şubat ayının sonunda 1943, bölümün kalıntıları Kolpinsky sektöründeki savaşlara katıldı ve Mart ayındaki 19'ten sonra, cephenin istikrara kavuşması üzerine, İspanyol gönüllüler uzun süre boyunca siperleri işgal ettiler ve periyodik olarak Sovyetler Birliği'nin en yakın arkalarına sıkıcı bir pozisyon savaşı başlattılar. Sovyet-Alman cephesinde İspanyol bölümünün 250 bölümünün son savaşı, Sovyet birliklerinin 4 alay alanında başarısız keşif gerçekleştirdiği Pushkin'in doğusundaki yılın Ekim 1943 269'inde gerçekleşti.
Ekim ayında, 1943, Batı Müttefiklerin baskısı altında General Franco, İspanya Gönüllü Bölümünü resmen önden aldı. İspanyol birliklerinin geri çekilmesi Ekim ayında başladı 12, askerler daha sonra anavatanlarına gitmek için Almanya'nın Hof şehrinde trenle gönderildi. Bununla birlikte, bunun İspanya-Alman ilişkilerini karmaşıklaştıracağını bilerek, Caudillo, personelin neredeyse yarısının eve geri dönmediği gerçeğine gözlerini kapattı. Bazı askerler, Falanjistlerin çılgınca propagandasına boyun eğmiş, diğerleri bir emir biçiminde kalmıştı. 20 Kasım İspanyol Gönüllü Lejyonu (Legiano Azul) resmen Kasım ayında Yamburg'da kuruldu. Mavi Bölüm eski personel şefi Albay Antonio Garcia Navarro yeni lejyonun komutanlığına atandı. Lejyon, Majors Ibarro ve Garcia komutasındaki 1943 piyade taburunu (Banderas) oluştururken, teknik ve yardımcı karışık taburlar, bir başka soyadı Virgil olan bir büyük lider tarafından yönetiliyordu. Bu askeri birimin sayısı 2 erkekten oluşuyordu. Birkaç hafta boyunca Lejyon, Narva yakınlarındaki partizan karşıtı eylemlerde yer aldı ve Aralık sonunda, 2133, Doğu'ya transfer edildi; burada, 1943 Grenadier Alayı adı altında, Lyuban istasyonunda bulunan Wehrmacht 450 Alayına girdi.
Şek. "Leningrad'ın altındaki donmuş siperlerde"
25 Aralık 1943, yılın bir yangın fırtınası, 121 Division'ın pozisyonuna düştü - Kızıl Ordu bir saldırı başlattı. Birkaç saat içinde, Legien Azul kelimenin tam anlamıyla yeryüzünden silindi. 26 Ocak alayı zavallı kalıntıları Tosno için Luga için savaştı. Şubat ayının ortalarında 1944, hayatta kalan birkaç İspanyol Estonya'ya devredildi. Mart ayının ortalarında Franco, ültimatom olarak talep etti ve İspanya vatandaşlarının Almanya'dan Almanya'ya dönüşünü istedi. 12 April, "Mavi Lejyon" resmen dağıldı.
Toplamda, İspanyol birimlerinin Doğu Cephesi’ndeki savaşa katılımı sırasında, 55 000’in insanları saflarından geçti. 1941-43'deki ölü, yaralı, kayıp ve yakalanan İspanyolların tam sayısı bilinmiyor. Alman verilerine göre, 250 Piyade Tümeni'nin kayıpları, 12 726 (3 görevlisi dahil) dahil 943 153 insanının öldüğü, 8 446'in yaralandığı, 326'in kaybolduğu tespit edildi. General Franco'nun kişisel arşivinde, 12 737'teki toplam kayıplara ilişkin veriler var, bunlardan 6 286 kişi öldü. Batı kaynakları, 4 954'teki kayıp sayısını öldürdü ve 8 700 yaralandı. POWs ve Stajyer Kişiler Genel Müdürlüğü'nün belgelerine göre, SSCB gönüllü olarak teslim edildi ve İspanyol 452 savaşında yakalandı.
Her iki 250 Bölümünün komutanlarına Oak Leaves ile Knight Crosses, iki İspanyol'a Altın Crosses, 138 askerleri bir Iron Cross I sınıfı, 2 359 - Iron Cross II, bir 2 216 askerleri kılıçla İspanyol Askeri haçları kazandı. Kılıçlı).
Almanya’nın hizmetindeki diğer yabancıların aksine, İspanyollar kesinlikle köleleştirilmeyeceklerinden, Rusya’yı Bolşevik boyunduruğundan kurtaracaklarından emindiler. Rakiplerine “Rus” değil “Kırmızı” dediler. “Mavi Bölünme” İspanyolları, Sovyet sisteminin rakiplerinin “Stalinist tiranlıktan kurtuluşunu” beklediği Avrupa idi. Görünüşe göre, 250 Piyade Tümeni'nin askerleri, eşzamanlı olarak öndeki düşmana karşı uzlaşmazlıkla birlikte ve sivillere karşı nispeten iyi huylu tutum gösteren tek işgalcilerdi.
Den Norske Lejyonu
30 Kasım 1939, Finlandiya ile SSCB arasında yılın savaşı başladı. Binlerce yabancı gönüllü Fin ordusunun saflarına katıldı. 600 sayısındaki Norveçli gönüllüler Aralık 1939'ta Suomi ülkesine geldi ve kısa bir eğitimden sonra düşmanlıklara katıldı. Mart ayındaki Kış Savaşı'nın sona ermesinden sonra, 1940, fiyort ülkesinin sakinleri vatanlarına gitti ve burada ulusal kahramanlar olarak karşılandılar. Avrupa'da, o zamanlar savaş çoktan şiddetlenmeye başlamıştı ve Nisan ayında 1940, Wehrmacht’ın demir yumruğunun grevini deneyimlemek için Norveçlilerin sırasına geldi. “Weser'e Öğretme” operasyonu sonucunda Alman birlikleri, birkaç gün Anglo-Fransız istilasının önünde, Norveç'in güney ve orta bölümünü işgal etti. 9 Nisan Vidun Quisling'in önderliğinde Nazi yanlısı Birlik Partisi (Nasjonal samling) olan 1940, daha önce ülkede siyasi ağırlığı olmayan resmen ülkede iktidara geldi.
Sovyetler Birliği'ne yapılan Alman saldırısından sonra, Ulusal Birlik partisinin liderleri ve ayrıca Nobel Ödülü sahibi yazar Knut Hamsun gibi tanınmış pek çok Norveçli, Norveç ordusunun bir parçası olan Norveç lejyonunun bir parçası olan “Bolşevik orduları” ile mücadele etmek için gönüllü bir ekip kurmayı teklif etti. Sovyet-Finlandiya ihtilafı sırasındaki kuvvetler.
4 Temmuz'da, 1941, Quisling, Norveçlilere verdiği radyo adresinde, Bolşeviklerle savaşmak için Finlandiya'ya gönderilecek olan gönüllü bir dernek kurulduğunu açıkladı. Norveç'teki tüm büyük şehirlerde işe alım noktaları açıldı ve gönüllü kaydı başladı. İlk birkaç gün içinde, 300 hakkında insanlar küçük bir ülke için etkileyici bir rakam olan lejyona girdi. Başlangıçta, Norveç hükümeti “Gula” ve “Frosta” kodları altında 2 taburlarından oluşan tam teşekküllü bir askeri birlik kurmayı umuyordu. Yeni oluşturulan birimler, Kiel yoluyla Fallenbostel eğitim kampına yerleştirildikleri Norveç'teki Bjolsen Skole saha kampına gönderildi. Orada 1 Ağustos 1941 resmi olarak “Norveç Gönüllü Lejyonu” nun oluşumunu açıkladı. Bu zamana kadar, Lejyon personeli, 751 çalışanlarından - 20 memurları, 50 görevlendirilmemiş memurlar ve 681 daha düşük rütbesinden oluşuyordu. Bu askeri birliğin ilk komutanı Norveç Ordusu Binbaşı Finn Hannibal Kelstrup (Finn Hannibal Kjelstrup) olarak atandı. Gönüllülerin ısrarcı bir ayrı askeri birim olarak savaşma isteklerinin aksine, Waffen SS'ye dahil edildiler. Lejyonerler, Norveç ordusunun üniformasından SS askerlerinin tarlasına kadar giyinmişlerdi. Ulusal Birlik partisinin “Hird” saldırı müfrezelerinin amblemi olan “St. Olaf Haçı” nın bir çeşitlemesi olan, sıradan SS'lilerden sadece özel bir kol amblemi ile ayırt edildiler. SS “Norveç'in Gönüllü Lejyonu” nun logo logosu, gümüş renkli bir kenarlıkla çerçevelenmiş, gri üzerinde gümüş renkli bir haç (veya nadir durumlarda kırmızı bir alanda) bulunan ve iki gümüş ucu ile çaprazlanmış, çaprazın dikey kirişine paralel düz bir kılıç olan yuvarlak bir koruyucuydu.
Ekim 3 Fallenbostel'deki yılın 1941'i, buraya gelen Vidkun Quisling'in huzurunda, Adolf Hitler'e bağlılık yemini almak için ilk taburu aldı. Bu tabur "Viken" olarak adlandırıldı. Onun cennette Aziz Olaf baltasıyla kırmızı bir arka plan üzerinde altın bir aslanla tabur verildi. 1942'in başlangıcında, lejyon numarası 1218 kişilere ulaştı. Karargah, 3 tüfek şirketleri, bir piyade silahları ve bir anti-tank şirketi ile Holmestrand'da görev yapan bir yedek taburdan oluşuyordu. Ayrıca Lejyon-Hauptsturmführer unvanına sahip bir Lutheran papazı da vardı. Norveçli gönüllüleri hemen Finlandiya’nın yardımına göndermek ve birliklerini Norveç ordusunun iskeleti olarak görmek konusunda ısrar etmek, lejyon komutanları Binbaşı Kelstrup ve Jürgen Becken, Almanya’nın askeri-politik liderliğinde sürekli tahrişe neden oldu. Bu nedenle, 15 Aralık 1941 yılın yerine, Reich'e sadık Sturmbannführer Arthur Quist lejyonlarının yerini aldı.
Şek. Norveçli gönüllüler Hitler'e bağlılık sözü verdiler
Yılın Şubat ayındaki 1942’inde, Norveç Lejyonu, Leningrad Cephesi’nin nispeten sessiz bir bölümüne gönderildi; burada 22 İspanyol Piyade Tümeni civarında savunan Korgeneral Friedrich Yekkeln komutasındaki 250 motorlu SS tugayının bir parçası oldu. Norveçlilere ek olarak, bu SS "Interbrigade", Letonya, Hollanda ve Flaman gönüllüleri de içeriyordu. Mart ayı ortasında, lejyonerler SS meslektaşlarını Leibstandart Adolf Hitler bölümünden Leningrad'daki pozisyonlarına getirdiler. Lejyonerlerin işgal ettiği tahkimatların çoğu kar, kütük, buz ve toprak karışımından yapılmıştır. “Bahar geldi ve tüm bu binalar erimeye ve çökmeye başladı. Sığınaklar çok dardı ve askerlerin çoğu - uzun boylu Norveçliler - dik duramıyorlardı. Kirler siperler arasında akarken, nöbetçiler suyun dibinde, karda ve çamurda diz boyu duran 4-5 saat boyunca durmak zorunda kaldılar ve ardından kurumayı bile geçiremedikleri sürekli su basmış sığınağa gitmek için bir saat kaldılar. Bu birkaç hafta devam etti, ”dedi eski lejyoner Bjorn Ostring. Norveçliler tam teşekküllü siperler açamadılar ve ova sulak alanlarında kesintisiz bir savunma hattı oluşturdular, ancak Letonyalı gönüllülerin yardımıyla bir miktar kaleyi yüksek zeminde donatmayı başardılar.
Şek. Norveç lejyonu siperleri
Mart-Nisan aylarında, lejyon Krasnoye Selo - Panovo bölgesindeki savaşlara katıldı. Konumsal savaş, Sovyet birliklerinin müstahkem sığınaklarına yapılan saldırılara alternatif oldu. Savaşın bütün trajedisine rağmen, cephede bazı komik durumlar da vardı. Bir zamanlar, yukarıda belirtilen Ostring'in hatırladığı gibi, Norveçliler, ele geçirilen Sovyet tahkimatlarından birinde bir Amerikan yahnisi bulunan bir kutu buldukları zaman, ahlaki bir şok aldı. Amerika'nın resmi propagandacının onlara ilham verdiğinin aksine, Amerika'nın Bolşeviklere gerçekten yardım ettiği ortaya çıktı!
SSCB ve Sovyet halkından şiddetli bir nefreti olan komşu Letonyalı SS erkeklerinin aksine, Norveçliler mahkumlara oldukça sadık davrandılar, bu yüzden savunmacılar en çok savunma sektöründe göründüler. Tahkimatlar arasındaki geçitlerden biri olan lejyonerler “savunuculara yönelik hendek” olarak adlandırılmıştır.
Şek. Norveç gönüllü ve savunucuları
Mayıs ayının ortalarında, 1942'inci lejyonu Pulkovo bölgesinde savaştı ve ardından arkaya çekildi. Anti-tank şirketi Konstantinovka kasabasında, diğer yerlerinde - Uritsk'te. Mayıs ayında lejyonun geri kalanı Vidkun Quisling'i ve Norveç'teki diğer bazı liderleri ziyaret etti. 17, Norveç Anayasası Günü'nde, Lejyon'un ciddi inşaatında, seçkin askerler ve subaylara ödüller verildi. 25’ta gönüllü askerler, Norveç liderine Alman komutası altında savaşmak istemediklerini ve bir kısmının Finlandiya’ya devredilmesini talep ettiklerini belirtti.
Haziran ayında 1942, Norveçliler cepheye döndü. Onların dönüşleri, yeni Sovyet saldırısının başlangıcıyla aynı zamana denk geldi. Bir zamanlar Letonyalı SS adamları, Sovyet piyade ve bir çok ağır tank taburuna girdiler. Saldırıya dayanamayan Letts, siperler attı ve damgaya dönüşen ayrım gözetmeyen bir kalkış başlattı. İskandinav gönüllüleri onları tamamen imha edilmekten kurtardı. Norveçlilerin tank karşıtı tabur komutanı şaşkına dönmedi ve acımasızca silahlarını ve askerlerini tehdit edilen bölgeye transfer etti. Son zamanlarda elde edilen 75 mm tanksavar silahları PAK-38, doğrudan ateş için öne sürüldü, çok etkili olduğu kanıtlandı silah. Tüm tanklar vuruldu ve ağır topçu ateşi altında düşen piyade ağır kayıplara uğradı ve geri döndü. Kavga kazandı.
13 Ağustos 1942, Norveçliler, esas olarak Letonya'nın yerlileri tarafından görevlendirilen 2'inci SS piyade tugayının bir parçası oldu. Lejyonun bu döneme göre sayısı 1000'ten fazla. Eylül ayında, Norveç polis memurlarından oluşan bir 3 erkekten oluşan bir polis şirketi olan 93, Nazizmin ateşli destekçileriydi. Anavatanında Norveç Direniş savaşçılarının ölüm cezasını alan ve derhal “bir elinde kalem ve tabanca olan bir adam” takma ismini taşıyan SS Hauptsturmführer Jonas Lee tarafından yönetildi. Polis şirketi defalarca Sovyet partizanlarına karşı cezai seferlerde Leningrad Bölgesi topraklarında kullanıldı.
Şek. Norveç Lejyonu Polisi Yürüyüşü
Kızıl Ordu, ablukayı kırma operasyonuna başladıktan sonra, Norveçliler kendilerini savaşın merkez üssünde buldular. Şubat ayındaki İspanyol "Mavi Bölüm" ile birlikte 1943, Red Bor bölgesinde, Norveç tank karşıtı bölünme, Sovyet birlikleri tarafından tamamen mağlup edilen en zorlu savaşlarda yer aldı. Birkaç gün süren savaşta, Norveçliler yalnızca 43 insan öldürdüler. Şubat ayının ortasına kadar, 700'tan daha az saflarda kalan lejyonerler arkaya çekildi. 1 Mart'ta Norveç'e alındı, burada 6 Nisan 1943, geçit töreni Oslo merkezinden geçti.
20 Mayıs 1943'te Almanya'daki Grafenwer eğitim sahasında Norveç Lejyonu resmi olarak dağıtıldı. Geri kalan lejyonerler ve Norveç'ten gelen ikmal, 11. SS Panzer Grenadier Bölümü Nordland'ın Norveç alayını oluşturmak için gönderildi, ancak bu tamamen farklı bir hikaye.
Norveçlilerin doğrudan Leningrad yakınında kalmaları sırasında, lejyondaki kayıplar yalnızca 180 insanları öldürdü. Toplamda, İkinci Dünya Savaşı sırasında, 15000'ten fazla Norveçli, Wehrmacht ve SS birliklerinin çeşitli savaş birimlerinin yanı sıra polis özel birimlerinin bir parçası olarak savaştı. Sovyet-Alman cephesinde, 7000 insanı tutuklu, 100 memuru ve 20 askeri öldürülen 678 askeri görev aldı.
Devam edecek