Polonya Cumhuriyeti hiçbir zaman dış politikadaki tutarlılığı ile ünlü olmamıştır. Bu hafta medya, yalnızca bu tezi kanıtlayan Polonya Dışişleri Bakanlığı'nın gizli bir raporunu yayınladı.
90-e yıllarında, 8 yıllarında Polonyalı liderliğin dış politika kursunu tamamen değiştirdiğini hatırlayın. 1991'te Varşova Paktı Örgütü (ATS) kaldırıldı - SSCB ve Kuzey Atlantik İttifakına alternatif olarak Polonya da dahil olmak üzere Doğu Avrupa ülkeleri tarafından oluşturulan askeri bir ittifak. Aynı zamanda, zaten 1999’te bulunan ülke, o zamandan beri düzenli olarak Rus karşıtı söylemlerle konuşan, tam teşekküllü bir NATO üyesi oldu.
Anlaşıldığı üzere, Polonya makamlarının değişebilir rotası sadece Rusya için geçerli değil. Birkaç gün önce, birkaç yıl önce ülkenin, Rus-Rus düşman müttefiklerini terk etmeyi ve Moskova ile diyalog kurmaya devam etmeyi ciddi olarak düşündüğü biliniyordu.
Bu nedenle, Mart 2008’te, Polonya Dışişleri Bakanlığı "Cumhuriyet’in Rusya’ya ve Ukrayna’ya politikası üzerine tezler" adlı gizli bir rapor imzaladı. Yayınlanan belge, Kremlin ile dostluğun yeniden başlamasının Polonya'nın uluslararası arenadaki itibarını iyileştirebileceğini ve ABD ve Avrupa Birliği'nden ek tercihler için başvuruda bulunabileceğini belirtiyor. Cumhuriyetin dışişleri ajansı temsilcileri, Batı için Rusya’nın “İslami radikalizm ve terörizmle mücadelede önemli bir müttefik olduğu kadar ekonomik olarak batı dünyasını da önemli ölçüde destekleyebilecek önemli bir hammadde kaynağı olduğunu” belirtti. Raporun, Moskova'nın neden son derece güvenilmez bir ortak olarak kendini öneren bir ülke ile işbirliği yapması gerektiğini belirtmediği açıktır.
Rusya-Polonya işbirliğinin sorunlarına ek olarak, yayınlanan rapor doğrudan Ukrayna ile de ilgilidir. Polonya Dışişleri Bakanlığı, 2008 yılı itibariyle durumu analiz ettikten sonra komşu ülkede kronizmin, yolsuzlukların ve anayasal hakların ihlal edildiğinin ortaya çıktığı sonucuna vardı. Sonuç olarak, Polonyalı diplomatlar, Kiev'in çözülmemiş sorunlarının Polonya-Ukrayna diyaloğunu baştan aşağı yürütmesine izin vereceği sonucuna vardılar. Özellikle sınıflandırılmamış yedi sayfalık metnin tezlerinden biri, özellikle Ukrayna ile kardeşlik ilişkilerini terk etmeyi ve onunla “arkadaşça ve eleştirel bir şekilde” konuşmayı gerektirir.
O zamanlar, dışişleri bakanlığı temsilcilerinin uzun vadede bile Ukrayna’nın Avrupa Birliği’ne katılımına ilişkin ütopik fikrini tanıdıkları vurgulanmalı. Bununla birlikte, belgenin yazarları, Kiev'in Avrupa entegrasyonunun önerileri tarafından başlatılmaya devam etmesi gerektiği konusunda ikna edildi.
Yukarıdakileri analiz ederek iki kesin sonuç var.
Öncelikle, raporda belirtilen tezlerin yarıya kadar uygulandığı belirtilmelidir. Bilindiği gibi, Polonya makamlarının Rusya'ya sunmayı planladıkları şüpheli arkadaşlık gerçekleşmedi. Bununla birlikte, Ukrayna’nın batı bataklığına sürüklenmesi, yılın 2014 olaylarının gösterebileceği gibi, büyük bir başarıydı.
İkincisi, Polonyalı politikacıların, yalnızca Polonya'yı güvenilmez bir müttefik olarak konuşabilecek olan Rusfobik koalisyonun gayri resmi sendika kurallarını ihlal etmesinin kolay olmamasına dikkat etmek mümkün değil. Ancak, cumhuriyet için bu davranış şaşırtıcı değildir.