“Kalıcı Kaya” Mitolojisi
İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, Filistinli füzelerin ateşkes süresinin bitiminden sonra tekrar Gazze Şeridi'nden uçması durumunda İsrail'in belirleyici bir tepki vereceğini söyledi.
“Çılgınca Bibi” havası oldukça anlaşılabilir. İsrail, Filistinlilere yönelik bir sonraki cezai eylemin tutulması için askeri, siyasi ve ekonomik sınırı aştı. tarih Operasyonu "Kalıcı Kaya" olarak. Aynı zamanda Tel Aviv'i Filistinlilere tekrar saldırma fırsatı bırakacak olan, gösterişli bir “barış arzusu” zamanı geldi. Ve aynı zamanda - hem “Kalıcı Kaya” nın hem de işgal altındaki Arap bölgelerine yönelik tüm İsrail politikasının tuhaflıklarını gizlemek için “Filistin sorununun barışçıl çözümü” etrafında duyulan izlenim.
Üç İsrailli yerleşimcinin kaçırılması, halen pek çok belirsizliğe sahip olan cezai işlem için resmi bahaneye çağrıldı. Görgü tanıklarının ifadesine göre, İsrailli bir arabaya bindiler ve bir saatten kısa bir süre sonra bir tanesi polisi aradı ve kaçırıldıklarını söyledi. Kaydedici tarafından karakolda kaydedilen konuşmada, bu kelimelerden sonra Arapça çekimler ve sesler duyuldu.
Polisin tepkisi çok garipti: sadece cevap vermediler, birkaç saat boyunca bu çağrıyı unutmuş gibiydiler. Daha sonraları “hatırlanmıştı” ve derhal halk histerisi, kitlesel dualardan aramanın sürekli televizyon kapsamına kadar gevşemeye başladı. Hamas, olanlardan hemen sorumlu tutuldu; soruşturmanın ilk sonuçlarından önce bile, hareket eylemcileri ve Filistin Otoritesinden birkaç milletvekili kitlesel tutuklamalar gerçekleştirildi.
İkinci haftanın sonunda, kaçırılan kişilerin cesetlerinin nihayet bulunduğu, kamuoyu artık Hamas'ın suçlu olduğundan emin değildi. Buna ikna edici kanıtlar sunulmamasına rağmen, hepsi "Tabii ki, başka kimse yok."
Cezai işlem için uluslararası an başarılı bir şekilde seçildi. “Medeni dünya”, Rus karşıtı ve Putin karşıtı histeriye girdi; Batılı gazeteciler, Malezya Boeing'in ölü yolcularının kemikleri üzerinde dans ettiler ve bu “kanlı Rus diktatörün kurbanları”, “siyasi ölçekler üzerindeki sinik bir tahminde” açıkça ağır basacaktı.
Gazze Şeridi'nde cezalandırıcı bir operasyon planlama sürecinde, Netanyahu ve ekibi nihai amacın seçimi ile karşı karşıya kaldı: ya kendilerini “korkutmak” ile sınırlamak ya da Hamas'ı tamamen yok etmek ve Tel Aviv tarafından kontrol edilen yönetimi iktidara getirmek.
İkinci seçenek, bir dizi olumsuz sonuç doğdu. Birincisi, İsrail ordusunun Hamas'ı ve diğer Filistinli grupları serbest bırakacak olan bu tür bir gelişimde Gazze'de birkaç ay hatta yıllarca kalması ve gerilla eylemleriyle mücadele etmesi gerektiğinden son derece maliyetli.
İkincisi, İsrail, bir milyon sekiz yüz bin insanın geçim kaynağının sorumluluğunu almak zorunda kalacak. Üçüncüsü, işgal, İsrail ile mücadelenin tüm radikal İslamcı grupların öncelikli hedefi haline gelmesine yol açacaktı. Bugün “Dünya Cihatı” hızla küratörlerinin, yaratıcılarının ve sponsorlarının kontrolünün dışına çıkmakta, İsrail'in Gazze işgali, ne Amerika Birleşik Devletleri ne de Pers Körfezi'nin Arap monarşileri için son derece kârlı olabilecek olan bu süreci ciddi şekilde hızlandırabilir.
Bu faktörler göz önüne alındığında, bahis tam olarak cezai işlem üzerine yapıldı ve amaçları kasıtlı olarak çok belirsiz bir şekilde belirlendi - “İsrail vatandaşlarına güvenliği iade etmek ve ülkedeki sakinliği geri kazanmak.” Tarihler belirsiz bir şekilde tanımlandı: ““ Kırılmaz Kaya Operasyonu ”, asıl amacına ulaşılıncaya kadar devam edecek - Hamas ve Gazze Şeridi'ndeki diğer terör örgütlerinin altyapısını tahrip ederek uzun süre İsrail vatandaşlarına barış getirecek.”
Liberallerimizin, Rusya’nın “Çeçen kampanyaları” sırasında, “İsrail’in terörle mücadelede yaşadığı deneyimin geniş bir şekilde kullanılmasının” çağrıldığını hatırlıyorum. Aslında - ve onlar tarafından kontrol edilen Rus kitle iletişim araçlarının bu büyük değeri - tüm Orta Doğu çatışması tam olarak İsrail halkının teröre karşı bencilce mücadelesi olarak hizmet ediyor. Çatışmanın kapsamı, ikincil detaylar ve detaylar yığınıyla ısıtılıyor, özü dikkatle “Hamas'ın terörizmi”, “İsrail’in kendini savunma hakkı” hakkında konuşarak, ilk kimin başladığını ve benzer bilgi çöplüğünü ortaya çıkarıyor. Ancak, bize dayatılan bu efsaneyi ispatlayan ve “Kırılmaz Kaya” yı gerçek, cezalandırıcı öz-imgesinde temsil eden iki durum vardır.
Her şeyden önce, çatışmanın ana nedeni İsrail’in 700’ten binlerce Filistinli’yi topraklarından daha fazla sürdüğü ve ardından vatanları için mücadele eden yarım asırlık bir sürenin ardından Filistin halkı Gazze Şeridi’nde gettoların yaratılmasını “en aza indirmeye” karar verdi.
Dahası, İsrail lobisinin baskısı altında, 1993'teki meşhur “uluslararası topluluk”, Fetih hareketi yaptı ve Yaser Arafat, Filistinlilerin güvenebileceği maksimum değerin işgal altındaki bölgelerin yüzde 20'in geri dönüşü olduğu konusunda hemfikir. Ve İsrail’in Oslo’daki Filistinlilerle anlaşmaları imzalayan ultra Yitzhak Rabin'in öldürülmesinden sonra, koşullar yeniden değişti ve Ehud Barak’ın altında, Filistinliler özerkliklerinden sadece yüzde 12 aldı. Ancak - yüzde değil, yani yüzde 20'tan! Ancak bu, İsrail şahinleri için yeterli değildi: 2004'ten 2010'e kadar olan dönemde Filistinliler, 250 İsrail yerleşiminin inşa edildiği 223 kilometrekarelik araziye el koydu.
Bu bariz adaletsizlikte - Batının “aşırılık yanlıları ve teröristler” argümanları ile gizlemeye çalıştığı ihtilaf gerçeğinin yarısı.
Ve gerçeğin ikinci yarısı Filistinlilerle uzun süren bir çatışmanın İsrail için de faydalı olduğu, bunun yanında, varlığı için gerekli olduğu yönünde. İsrail’in işgal altındaki Arap bölgelerinden gelen ortalama aylık işçilerinin ortalama ücretinin 40-50’ten fazla olmadığı İsrail liderliği tarafından oluşturulan apartheid rejimi, yerel işletmeler için ek bir gelir kaynağı olarak hizmet ediyor. Yetmişlerde, Yahudi devletinin mevcut endüstrisinin temellerinin atılmasının, ödeme farkına bağlı olarak yerel girişimcilerin, 1975 yılında 816 yılında 1976 ve 1 milyar 113 milyon Pound'luk XNUMX milyon dolarlık kâr elde ettiklerini hatırlatmama izin verin. İyi bir yerli "yatırım" kaynağı değil mi?
Ayrıca, Filistinlilerle herhangi bir sorun yaşanmazsa, Washington’daki politikacılar seçmenlere Tel Aviv’in ABD’den yıllık 3,7 milyar dolarlık nezaketsiz maddi yardımda ne tür bir keyif aldıklarını nasıl açıklayabilirler?
Aynı zamanda, askeri malları tercihli fiyatlarla unutmaya da gerek yok. “Orta Doğu'daki demokrasi adası” için dış ve iç güvenlik tehdidi yoksa neden İsrail’e bir cüzdan açsın?
Filistinlilerle olan çatışma İsrail için faydalıdır ve bu nedenle İsrail liderliğinin politikası işgal altındaki Arap bölgelerinde ve Gazze Şeridinde memnuniyetsizliği ve aşırılıkçılığı “geliştirmektir”. Biz sadece böyle bir "İsrail deneyimi" ödünç almak için teklif ediliyor? Yani bu “Terörle Mücadele” bölümünden değil, tamamen farklı bir bölümden - “Teröristler nasıl yetiştirilir ve motive edilir?” ...
Tel Aviv, İsrail'in Gazze Şeridi'ne su, elektrik ve inşaat malzemeleri sağladığını, sektörün binlerce sakininin Erez ve Karni kontrol noktalarında İsrail fonlarıyla inşa edilmiş sanayi parklarında çalıştığı gerçeğinden bahsetmekten hoşlanıyor. "En büyük iyilik" olarak Gazze'ye giden önemli uluslararası yardımın İsrail toprakları aracılığıyla verilmesi gerçeğidir. Bazı nedenlerden ötürü, İsrail propagandası Filistinlilerin kendileri için şükran duymadıklarını söylüyor: “İyi niyetle, Araplar Gazze Şeridini gelecekleri için bir test alanına çevirebilir, bu amaçla cömert uluslararası yardım ve İsrail'in yeni sanayi parkları inşa etmesine yatırım yapabilirler. sektörün çevresi. Bunun yerine, terör altyapısını oluşturmak ve teröristlerle yakından ilişkili bir düzine özel hizmeti sürdürmek için kendilerine verilen fonları kullandılar. ”
Garip, değil mi? Ama gerçekten tuhaflık yok, çünkü Gazze Şeridi aslında dünyanın en büyük açık hava toplama kampı. Toprakları bir sinyal sistemi ile donatılmış tel çitlerle çevrelenmiştir ve yakın zamana kadar IDF, IDF bölümü tarafından korunmuştur - Givati piyade tugayı, Druze-Bedouin Desert Rangers Taburu, tank ve mühendislik birimlerinin yanı sıra değişen rezerv birimleri. Denizden, sektör, İsrail Donanması'nın balık tutmaya izin vermeyen tekneleri tarafından engellendi.
İsrail üzerinden uluslararası kargo teslimatına gelince, 2000'te Avrupalı yatırımcıların parasıyla inşa edilen limanı bombalayan Tel Aviv’in ordusu olduğunu ve Aralık ayında 2001 Filistin Otoritesinin tek uluslararası havaalanını tahrip ettiğini hatırlatmalıyız.
Hamas’ın seçimlerde kazanmasının ardından, abluka yoğunlaştı, çimento, buzdolapları, çamaşır makineleri, otomobil yedek parçaları, kumaşlar, iplikler, iğneler, ampuller, kibritler, kitaplar, müzik aletleri, boya kalemleri, giysiler, ayakkabılar, şilteler gibi inşaat malzemeleri sektöre giremedi. , çarşaflar, battaniyeler, bıçaklar ve makaslar, tabaklar ve bardaklar ... Çok fazla konuştukları yeraltı tünelleri, ilk başta tüketim ürünleri sektörüne teslimat için inşa edildi ve ancak o zamanlar hem Hamas militanları hem de suç grupları tarafından tam olarak kullanılmaya başladılar. pirovkami.
Filistinliler tarafından sürdürülen mücadele, savaş uğruna bir savaş değil, İsrailliler tarafından ihlal edilen uluslararası ve ikili anlaşmaların uygulanmasını sağlamak için İsrailliler tarafından oluşturulan toplama kampından çıkma girişimidir.
Hamas radikalizmi sıfırdan gelmedi, Filistinliler sistematik ve açıkça bir protesto başlattılar, bu da bir sonraki “süpürme” için bahane haline geldi.
Zaten 13'in cezalandırıcı operasyonu sırasında Gazze Şeridi'ndeki Filistinli örgütler İsrail Devletiyle on yıl sürecek bir ateşkes için tek tip teklifler geliştirdi ve temel şartlar ekonomikti:
- Ablukanın tamamen durdurulması, vatandaşların geçişi ve malların temini için kontrol noktasının açılması, sektör genelinde fabrikaların inşası;
- Birleşmiş Milletler ve "hizalanmasız" ülkelerin himayesinde Gazze'de uluslararası bir havaalanı ve liman oluşturulması;
- Sektörün kıyısındaki balık avlama alanının 10 kilometreye çıkarılması ve balık avlama sektörüne arz;
- “Rafah” kontrol noktasının Birleşmiş Milletler ve Arap ülkelerinin kontrolü altında uluslararası bir barikat olarak tanınması;
- Gazze Şeridi'nde sanayi bölgelerinin oluşturulması.
Bu taleplerde aşırılıkçılık yoktur, sadece küçük ama küçük bir devlette normal bir yaşam arzusu, işgal politikasının sona ermesi, abluka ve apartheid. Filistinlilerin, İsrailli olmayan müttefikler tarafından uygulanmadığı sürece uluslararası kontrole tamamen katılıyor olması dikkat çekicidir: noktalardan biri "10 yılları için bir ateşkes anlaşması imzalamak ve uluslararası birliği sınırlara koymak" tır.
Filistinlilerin uluslararası tahkim yolunda temyiz etmesi, tesadüfi olmaktan uzak, çünkü “Kalıcı Kaya” nın bir başka efsanesi, işgal altındaki Filistin ile İsrail arasındaki çatışmayı yalnızca uzun, ama yine de iki taraflı bir çatışma meselesi olarak sunmaya çalıştıkları yönünde.
Aslında, bu neredeyse altmış yıllık savaşın metastazı uzun süre tüm Orta Doğu'yu süpürdü ve Filistin halkının trajedisi hem bölgesel hem de uluslararası oyuncular tarafından aktif olarak sömürülüyor.
“Kalıcı Kaya” sırasında, ilk bakışta doğal olmayan İsrail-Suudi ittifakı güçlendi ve sıradan Filistinliler ve Yahudilerin kanlarıyla yıkandı.
IDF mermileri ve bombaları, Birleşik Arap Emirlikleri'nin (ve dolayısıyla Riyad'ın) liderliğinin yaklaşmakta olan İsrail operasyonunun farkında olduğunu bildiği zaman Gazze'de patlamıştı. Ve hatta bu işlem sırasında Hamas organizasyonunun elimine edilmesi koşuluyla, Tel Aviv’in cezai işlem başına maliyetini kısmen finanse etmeyi kabul etti. Veya, en azından, Orta Doğu'da askeri-politik bir faktör olarak varlığını durduracak olan telafi edilemez zararlara maruz kalacak.
Haziran ayının sonunda, BAE Dışişleri Bakanı Şeyh Abdullah bin Zayed Al Nahyan ve İsrailli mevkidaşı Avigdor Lieberman bu konuyla ilgili görüşmelerde bulundu. Tek başına bu gerçek, "üç ölü İsraillinin intikam alma eyleminin" resmi versiyonunu tamamen çürütüyor. Ancak dahası - daha da ilginç: partiler toplantıda bir anlaşmaya vardı ve ABD Dışişleri Bakanı John Kerry'i bilgilendirdi. Operasyondan bir gün önce, Şeyh Abdullah, güvenlik danışmanı Filistinli El Feti'nin eski bir üyesi olan Muhammed Dahlan aracılığıyla, İsraillilere bu işlem altındaki Emirliklerin yükümlülüklerini yerine getirmeye hazır olduklarını teyit etti.
BAE'nin arkasında Hamas'ı düşman ilan eden Suudiler vardı. Arap monarşilerinin Filistinlileri “takas piyonu” olarak kullanma isteği uzun ve geleneksel bir konudur. Ancak daha önce bir şekilde kendini gizlemişse, şimdi bile asgari bir dürüstlük düşürülmüştür. Ve Hamas liderliğinin bir kısmının siyasallaşması nedeniyle mümkün oldu. Örgütü kontrol altına almak ve Hamas’ın İran yanlısı Hizbullah’la olan işbirliğini yok etmek amacıyla Suudi istihbaratının örgütün dış politika yönelimini değiştirmek için sistematik olarak çalıştı. Filistinliler, Suudilere karşı oldukça dikkatli davrandıklarından Katar'da çalıştı. Bu nedenle tam da Katar emiri, Şeyh Hamad bin Khalifa Al-Tani, Filistin Otoritesi ve Hamas liderliğine cömertçe bol miktarda yardım sözü verdi.
Bu çalışmanın sonucu, Suriye’de Batı’nın Suriye karşıtı koalisyonunun desteklediği “cihadist” bir müdahaleye dönüşen Beşar Esad’a yönelik bir isyan patlak verdiğinde, Hamas’ın liderliğini en sonunda Şam’la birlikte kırdı ve meydan okurcasına Katar’ın himayesinde geçti. Mısır'da iktidara gelmek.
Ancak Katar'ın emirleri oynamaya başladı ve ciddi bir şekilde liderlik mücadelesinde Suudilerle rekabet edebileceğine karar verdi. Hamad bin Khalifa, Suudi ajanlarla birlikte daha sonra ortaya çıktığı gibi, dar bir sırdaş dairesinde, “Suudi rejiminin kaçınılmaz olarak Katar'ın elinden düşeceğini, bir gün Katar'ın El Qatif'e ve Doğu Bölgesi'ne gireceğini, Suudi'yi böleceğini belirtti. Arabistan ve ordusu hiçbir şey yapamaz. "
Bu “ahlaksız” davranışların bir sonucu olarak, emir tahtını kaybetti ve onu tahtta değiştiren yeni emir “Filistin işlerine” katılımını keskin bir şekilde azalttı. Ardından, Suudilerin de desteklediği bir askeri darbenin sonucu olarak Mısırlı "Müslüman Kardeşler" devrildi. Hamas sadece müşterileri ve sponsorları olmadan kalmadı, Suudiler tarafından “kraliyet evine tehdit” olarak da kabul edildi.
Bu ortak tehdit üzerine, Tel Aviv ve Riyad kollarında dolanıyor, çünkü “birine karşı arkadaşlık” her zaman doğal görünmese bile, ittifaklar ve ittifakların en sağlam temellerinden biri olmaya devam ediyor.
Uygulanan mitlerin aksine, “Kalıcı Kaya” barış ve İsrail-Filistin çatışmasının adil bir çözümü için bir karara varamadı. Binden fazla Filistinlinin kanı Hamas liderliğinin politikasının fiyatı, “İsrail'in varlığı uğruna istikrarsızlığı sürdürme” taktiğinin fiyatı, Körfez monarşilerinin entrikaları.
Bu cezai eylemin, İsrail yanlısı lobimiz bu konuda ne kadar ikna olmuş olursa olsun, “öz savunma” ile ilgisi yoktu. “Kalıcı Kaya” nın ortasında, Sderot’u ziyaret eden Mikhail Margelov başkanlığındaki Federasyon Konseyi’nin heyeti İsrail’i ziyaret etti. İsrail Gazze Şeridi ordusunun bombardımanı sırasında, İsrail'in saldırılarının sonuçlarını daha iyi görebilmek için evlerin çatısında, ikramlar, atıştırmalıklar ve dürbünlerle “sosyal piknikler” yapan aynı şehir. Daha sonra yapılan basın toplantısında, M. Margelov, heyetin o zaman gidip gitmeyecek bir sorusu olmadığını vurguladı: “Knesset’in dışişleri ve savunma komisyonuyla sürekli olarak stratejik bir diyaloga giriyoruz. Ortaklıklarımız bizim için önemlidir, zamana göre test edilmiştir ve anlık konjonktüre tabi değildir. ”
Meslektaşı Senatör Rafail Zinurov daha da ileri giderek şöyle dedi: “Teröristlerin tek bir hedefi var - korkutmak, öldürmek, korkutmak. Bence İsrail'in önlemleri haklı. Katil çocukların mazereti yok. Devlet bununla baş edebiliyor. Buradaki ziyaretimiz çok şey söylüyor. ”
Nitekim - çok fazla. Örneğin, bir dizi Rus yasa koyucunun Ortadoğu'daki durumu açıkça yeterince algılamamış olması.
Ve Cumhurbaşkanı Vladimir Putin dengeli ve nesnel bir yaklaşımı savunurken, Moskova'nın zorlu uluslararası durumuna Filistin'de barış sürecinde ısrar etmesine rağmen, Rus seçkinlerinin bir kısmı gururla karşıtlığını gösteriyor.
Belki de yakın zamanda, bir senatör olarak, İsrail yanlısı kararlara tamamen oy vermiş olan öfkelenen John Kerry'i “sığdırmaya” çalışıyor.
Bir rol modelinin Rus milletvekillerinin garip bir seçimi “Kalıcı Kaya” nın tuhaflığına katılıyor ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.