Quebec Savaşı (1775) - Battle of Quebec (1775)
|Quebec Savaşı|
|Bölüm Amerikan Bağımsızlık Savaşı|


Arnold'un Sault-au- Matelot'taki sütununa saldıran İngiliz ve Kanadalı güçler , Charles William Jefferys
|kavgacılar|
|Büyük Britanya||Birleşik Koloniler|
|Komutanlar ve liderler|


Guy Carleton Allan Maclean


Richard Montgomery † Benedict Arnold Daniel Morgan James Livingston


|güç|
|1800||1.200|
|Yaralılar ve kayıplar|
|19 ölü ve yaralı||
84 ölü ve yaralı


431 yakalanan
Quebec Savaşı ( Fransızca : Bataille de Québec ) Amerikan arasındaki, 31 Aralık, 1775 tarihinde mücadele edildi Kıta Ordusu güçleri ve İngiliz savunucularına Quebec City erken Amerikan Bağımsızlık Savaşı . Savaş, Amerikalılar için savaşın ilk büyük yenilgisiydi ve ağır kayıplarla geldi. General Richard Montgomery öldürüldü, Benedict Arnold yaralandı ve Daniel Morgan ile 400'den fazla adam esir alındı. Kentin, Quebec eyalet valisi General Guy Carleton tarafından yönetilen düzenli birlikler ve milislerden oluşan rengarenk bir garnizon, az sayıda zayiat verdi.
Montgomery'nin ordusu, 13 Kasım'da Montreal'i ele geçirmişti ve Aralık ayının başlarında, adamları kuzey New England'ın vahşi doğasında zorlu bir yürüyüş yapmış olan Arnold tarafından yönetilen tek bir güç haline geldiler . Vali Carleton, Amerikalıların bir sonraki hedefi olan Montreal'den Quebec'e kaçmıştı ve saldıran kuvvet gelmeden önce şehrin sınırlı savunmasını desteklemek için son dakika takviyeleri geldi. Süresi dolan askerliklerin gücünü azaltacağından endişelenen Montgomery, ordusunun hareketlerini gizlemek için yıl sonu saldırısını kör edici bir kar fırtınasında yaptı. Plan, Montgomery ve Arnold tarafından yönetilen ayrı kuvvetlerin yukarı şehri koruyan duvarları ölçeklendirmeden önce aşağı şehirde birleşmesiydi. Montgomery'nin kuvveti, savaşın başlarında top ateşi tarafından öldürüldükten sonra geri döndü, ancak Arnold'un kuvveti aşağı şehre daha da girdi. Arnold saldırının başlarında yaralandı ve Morgan, aşağı şehirde tuzağa düşmeden ve teslim olmaya zorlanmadan önce saldırıyı onun yerine yönetti. Arnold ve Amerikalılar, İngiliz takviyelerinin geldiği ilkbahara kadar şehrin etkisiz bir ablukasını sürdürdüler.
Arka fon
Kısa bir süre sonra Amerikan Bağımsızlık Savaşı , Nisan 1775 yılında patlak liderliğindeki küçük girişimci gücü Ethan Allen ve Benedict Arnold yakalanan anahtar Fort Ticonderoga Mayıs'ta 10. Arnold bir baskın ile yakalama takip Fort Saint-Jean uzak olmayan Montreal , oradaki İngiliz liderliğini endişelendiriyor.
Bu eylemler, hem İngiliz hem de isyancı liderleri , İkinci Kıta Kongresi'nin isyancı güçleri tarafından Quebec Eyaleti'nin işgali olasılığını düşünmeye teşvik etti ve Quebec valisi General Guy Carleton , eyalet savunmasını harekete geçirmeye başladı. Kanada'daki İngiliz kuvvetleri, Büyük Göller çevresinde çeşitli kaleleri tutan 8. Alay ve St. Lawrence nehri vadisini koruyan 7. ve 26. alaylarla birlikte üç alaydan oluşuyordu. Bu alaylardan ayrı olarak, Kraliyet için mevcut olan tek kuvvet, Kızılderili İşleri Departmanı'nın kuzey bölgesindeki çeşitli Kızılderili kabilelerinden yaklaşık 15.000 milis ve 8.500 kadar savaşçıydı. Büyük ölçüde Kanadalı milisler ve Hint kabilelerinin çoğu, Taç'a bağlılıklarında ılık olarak kabul edildi.
Hem Amerikalılar hem de İngilizler, Kanada (o zamanlar Fransız Kanadalılar olarak biliniyordu) toplumunun doğasını yanlış anladılar . Feodal yapısı Canadien ile toplumun beylerini ve toprak sahibi olma Katolik Kilisesi'nin varsaymak İngiliz açtı sakinlerini Amerikalılar inanılan iken saygıyla sosyal amirlerinden emir olur - biliniyordu Quebec nüfusun büyük çoğunluğunu oluşturan kiracı çiftçiler - o sakinleri kendi feodal toplumdan kurtarıcı olarak onları bekleriz. Aslında, sakinler , kiracı çiftçi olmalarına rağmen, çoğu topraklarına sahip olan 13 kolonideki çiftçilerin sergilediği aynı özelliklerin birçoğunu sergileme eğilimindeydi ve çeşitli şekillerde bireysel, inatçı ve kaba olarak tanımlandı. ve eylemleri adaletsiz olarak görülüyorsa otorite figürlerine saygısızlık. Sakinlerin çoğu, Kongre ile Kraliyet arasındaki mücadelede tarafsız olmak, sadece hayatlarını barış içinde yaşamak istedi. Carleton en romantize görünümü Canadien toplumun isteğini abartmaya götürdü habitants itaat Seigneurs o anlamak için başarısız olarak sakinleri kendi çıkarları doğrultusunda varlık olarak gördüğünü sadece bir neden için mücadele ediyorum. Çok sayıda Kanadalı hala bir gün Louis XVI'nın krallığının kayıp Yeni Fransa kolonisini geri alacağı umuduna sarıldı, ancak o zamana kadar yalnız kalmak istediler.
1763'teki Pontiac Savaşı'nın hatırası , Ohio Nehri vadisinde, Büyük Göller'de ve Mississippi Nehri vadisinde yaşayan Kızılderililerin çoğunu tüm beyazlara karşı güvensiz hale getirmişti ve bölgedeki Kızılderililerin çoğunun ne Kongre için ne de Kongre için savaşma arzusu yoktu. taç. Sadece anavatanları Kaniekeh'de (modern New York'un yukarısında) yaşayan Haudenosaunee veya Iroquois , Kraliyet için savaşmaya istekli olarak kabul edildi ve o zaman bile Oneida ve Tuscarora gibi Altı Ulus'tan bazıları Amerikalılarla zaten müzakere ediyorlardı . Montreal'in dışında yaşayan Katolik Haudenosaunee - Kanada'nın Yedi Ulusu olarak adlandırılan - geleneksel olarak Fransızların müttefikleriydi ve İngiliz Kraliyetine bağlılıklarının çok sığ olduğu hissedildi. Hem Arnold hem de Allen, Kongreye, Kanada'yı elinde tutan İngiliz kuvvetlerinin zayıf olduğunu, Kanadalıların Amerikalıları kurtarıcı olarak kabul edeceğini ve bir işgalin sadece 2.000 adam gerektireceğini savundu . Kanada'yı almak, İngilizlerin onu New England ve New York'u işgal etmek için bir üs olarak kullanma olasılığını ortadan kaldıracaktı.
İlk önce Quebec'e bir saldırı fikrini reddeden Kongre, Kıta Ordusu'nun Kuzey Departmanı komutanı Tümgeneral Philip Schuyler'e gerekli görürse eyaleti işgal etmesi için yetki verdi . 27 Haziran 1775'te Kanada'nın işgali için onay Schuyler'e verildi. Amerikan propaganda saldırısının bir parçası olarak , Kongre ve New York Eyalet Meclisi'nden gelen mektuplar eyalet genelinde dağıtıldı ve baskıcı hükümetlerinden kurtuluş vaat etti. Benedict Arnold, seferin komutanı için geçti, General George Washington'u , şimdi Maine eyaleti olan vahşi doğada doğrudan eyaletin başkenti Quebec City'ye ikinci bir sefere yetki vermeye ikna etti . Kongre tarafından onaylanan plan, Schuyler komutasındaki 3.000 adamın Montreal'i almak için Champlain Gölü ve Richelieu Nehri vadisinden geçmesiyle iki yönlü bir saldırı çağrısında bulunurken, Arnold komutasındaki 1.050 adam Kennebec Nehri vadisinde, Arazi Yüksekliği üzerinde ve daha sonra aşağı doğru yürüyecekti. Quebec Şehri'ni almak için Chaudière Nehri vadisi.
Kıta Ordusu , Eylül 1775'te Quebec'e taşınmaya başladı . Amerikan öncü kuvvetlerinin başındaki Richard Montgomery , 2 Eylül 1775'te Ile-aux-Noix'i aldı . General Schuyler'in bir bildirisinde belirtildiği gibi, hedefi "mümkünse uzaklaşmak, "Despotik bir bakanlığın emirleri altında... hemşerilerini ve kardeşlerini ağır bir köleliğin boyunduruğuna tabi tutmayı amaçlayan" Büyük Britanya birlikleri". 16 Eylül 1775'te hasta Schuyler, ordusunun komutasını Montgomery'ye devretti. Tuğgeneral Richard Montgomery , Ticonderoga ve Crown Point'ten , Champlain Gölü'ne kadar , Fort St. Jean'i başarıyla kuşattı ve 13 Kasım'da Montreal'i ele geçirdi. Arnold , kısa bir süre sonra Maine üzerinden Quebec'e doğru yola çıkan Cambridge, Massachusetts'ten 1.100 kişilik bir kuvvete liderlik etti . Montgomery'nin Ticonderoga'dan ayrılması.
Amerika'nın Quebec'e ilerlemesinin önemli bir beklentisi , eyalet ve şehirdeki büyük Fransız Katolik Kanadalı nüfusunun İngiliz yönetimine karşı ayaklanmasıydı. İngilizler , 1760'taki Fransız ve Hint Savaşı sırasında eyaletin kontrolünü ele geçirdiğinden beri, yerel Fransız Katolikleri ile Protestan İngilizce konuşan İngiliz askeri ve sivil yönetimleri arasında zorluklar ve anlaşmazlıklar vardı. Bununla birlikte, bu gerilimler , Kanadalılara toprak ve birçok medeni hakları geri kazandıran 1774 tarihli Quebec Yasası'nın ( on üç isyancı koloni tarafından kınanmış bir eylem) kabul edilmesiyle hafiflemişti. Montreal ve Quebec City'de (Fransızca konuşan "Yeni Denekler"in aksine) yaşayan İngilizce konuşan "Eski Denekler" çoğunlukla İskoçya'dan ya da 13 koloniden geldiler ve Quebec kolonisine hem siyasi hem de ekonomik olarak hükmetmeye çalıştılar. köklü Kanadalı seçkinlerle. Quebec'in ilk Valisi James Murray, kolonisine gelen "Eski Uyruk" işadamlarını "... Carleton ise, Kanadalıların açgözlü ve vicdansız işadamlarının büyük ölçüde hak ettiği için "Eski Konular" hakkındaki şikayetlerini hissetti . İrlanda'nın Protestan Yükselişinin bir üyesi olarak, Carleton Quebec'te hayran kalacak çok şey buldu, bu da ona memleketi İrlanda'yı hatırlattı, çünkü her iki yer de kırsal, son derece muhafazakar Katolik toplumlardı. Quebec'in Fransız sakinlerinin çoğunluğu, büyük ölçüde, din adamlarının teşvikiyle, Katolik Kilisesi'nin desteğiyle ve Fransız kültürünün korunmasıyla İngiliz yönetimini kabul etmeye geldikleri için, Amerikan kampanyasında aktif bir rol oynamamayı seçtiler.
"Eski Deneklerin" çoğu, Quebec Yasası'nı Kanadalılara eşitlik sağladığı için Kraliyet tarafından ihanet olarak gördü, özellikle de Roma Katolik erkeklerin oy kullanmasına ve görevde kalmasına izin vererek, "Eski Deneklerin" egemen olma umutlarını sona erdirdi. Siyasi olarak Quebec. İronik olarak, İngilizce konuşan ve Protestan "Eski Uyruklar"ın çoğu, Amerikalılar için Fransızca konuşan Roma Katolik "Yeni Uyruklar"dan ziyade "beşinci kol" olarak hizmet edenlerdi, çünkü birçok "Eski Uyruk" iş adamının karar verdiği gibi. bir Amerikan zaferi, Quebec'te Anglo-Protestan egemenliğini kurmak için en iyi umutlarıydı. Montreal'de Thomas Walker, James Price, William Heywood ve Joseph Bindon gibi önde gelen "Eski Konu" işadamları ile birlikte John McCord, Zachary Macaulay, Edward Antill, John Dyer Mercier ve Quebec City'de Udnay Hay, istihbarat sağlayarak bir Amerikan zaferi için çalıştılar. ve daha sonra Kıta Ordusu için para. Kanada'nın kolayca alınabileceğine dair Amerikan değerlendirmesinin çoğu, Amerikalılardan onları Kanadalıların eşitliğine sahip olan Kraliyet yönetiminden kurtarmalarını isteyen "Eski Konu" işadamlarından gelen mektuplara dayanıyordu ve biraz çelişkili olarak da Kanadalıların alacağını iddia etti. Amerikalılar Quebec'e girerse İngilizlere karşı ayaklan.
İngiliz hazırlıkları
Eyalet savunması
General Carleton, Arnold'un St. Jean'e baskın düzenlediğini öğrenir öğrenmez eyaletin savunmasını hazırlamaya başlamıştı. 9 Haziran 1775'te Carleton sıkıyönetim ilan etti ve milisleri çağırdı. Montreal'de Carleton, 7. Ayak Alayı'ndan göreve uygun altı yüz adam olduğunu tespit etti, ancak St. Lawrence'ta, Montreal çevresindeki kalelerde bakıma muhtaç bir durumda ve senyörlük ve Katolik Kilise Kraliyete sadıktı, sakinlerin çoğu kayıtsız görünüyordu. Carleton mütevazı gücünün çoğunu Fort St. Jean'de yoğunlaştırmasına rağmen , Montreal ve Quebec'te İngiliz düzenli ordu birliklerinden oluşan küçük garnizonlar bıraktı . Daha fazla insan gücü sağlamak için Carleton, Quebec'teki İskoç Highland göçmenlerinden işe aldığı Kraliyet Highland Göçmen Alayı'nı yetiştirdi. Kraliyet Dağlı Göçmenleri'nin komutanı Allan Maclean , 1745 isyanında Yakubiler için savaşan ve 1775-76 kampanyasında Carleton'ın en saldırgan astı olduğu ortaya çıkan bir Yaylalıydı. 26 Temmuz 1775'te Carleton, Hindistan Departmanı'nın kuzey bölgesinin müfettişi Guy Johnson ile bir Hint Departmanı yetkilisi Daniel Claus ve bir Mohawk savaş şefi Joseph Brant ile bir araya geldi. Johnson, Claus ve Brant, Amerikalıları Kanada'dan uzak tutmanın en iyi yolunun bu olduğunu öne sürerek, New England'a bir baskın düzenlemeyi teklif ettikleri yaklaşık 1.600 savaşçıyı yanlarında getirmişlerdi. Carleton teklifi reddetti ve New England'ın beyaz nüfusuna karşı her türlü vahşeti gerçekleştireceğine inandığı vahşiler olarak gördüğü Kızılderililerin bu savaşa karışmasını istemediğini söyleyerek Kızılderililerin çoğunu eve emretti. Disiplinsiz ve gaddarlığa eğilimli olduğunu düşündüğü Kızılderililerden hoşlanmamasına rağmen, Carleton en az 50 Kızılderili'yi Amerikan kuvvetlerini izlemek için izci olarak çalıştırdı, çünkü başka hiç kimse vahşi doğada Kızılderililer kadar izci olarak hareket edemezdi.
Carleton, Amerikan işgalinin ilerlemesini takip etti ve zaman zaman Montgomery ve Arnold arasında ele geçirilen iletişimleri aldı. Teğmen Vali Hector Cramahé , Carleton Montreal'deyken Quebec'in savunmasından sorumlu, Eylül ayında şehri savunmak için birkaç yüz kişilik bir milis gücü örgütledi. Sadece yarısının güvenilir olduğunu tahmin ederek, karamsar bir şekilde onların "güvenilecek pek bir şey olmadığını" düşündü. Cramahé ayrıca Boston'daki askeri liderliğe askeri takviye için çok sayıda talepte bulundu , ancak bunların hiçbiri boşa çıktı. Birkaç asker gemisi rotadan çıktı ve New York'ta sona erdi ve Boston'daki filonun komutanı Amiral Samuel Graves , yaklaşan kış Saint Lawrence Nehri'ni kapatacağı için birlikleri oradan Quebec'e taşımak için gemileri serbest bırakmayı reddetti . 25 Eylül 1775'te, Ethan Allen'ın, Amerikalı sempatizanı ve önde gelen tüccar Thomas Walker'ın şehrin kapılarını açacağına söz vermesi üzerine sürpriz bir saldırıyla Montreal'i ele geçirme girişimi başarısız oldu. 26. Ayak alayından 34 erkek, 120 Kanadalı gönüllü ve 80 "Eski Konu" gönüllüsü, 20 Hint Departmanı çalışanı ve Binbaşı John Campbell komutasındaki altı Kızılderiliden oluşan karma bir kuvvet, Allen'ın kuvvetini Montreal'in eteklerinde durdurarak 5'ini öldürdü. Amerikalılar ve ele geçirme 36. Zafer, 1.200 Kanadalının nihayet milis çağrılarına yanıt vermesine neden oldu , ancak Kanada'ya yalnızca büyük bir Amerikan kuvvetinin girdiğini bilen Carleton, muhtemelen sayıca az olduğu gerekçesiyle savunmada kalmayı seçti. 5 Ekim'de Carleton, Walker'ın vatana ihanet suçlamasıyla tutuklanmasını emretti, bu da iki askerin yaralanmasına neden olan bir silahlı çatışmaya yol açtı, Walker'ın evi yandı ve Walker yakalandı. 15 Ekim 1775'te Fort Ticonderoga'dan ağır silahlar geldi ve sonunda Amerikan kuşatmacılarının Fort St. Jean'e zarar vermeye başlamasına izin verdi ve 18 Ekim'de Chambly'deki kale Amerikalıların eline geçti.
İşe Amerikalıların girişimleri Canadiens davaları uğruna (Fransızca-Kanadalılar) Jeremy Duggan, sadece 40 işe Amerikalılar katılmıştı bir "Eski Konu" Quebec City berber ile genel olarak başarısız olduk Canadiens . Roma Katolik din adamları Taç'a sadakat vaaz etti, ancak Carleton'un saldırıya geçme konusundaki isteksizliği, birçok Kanadalıyı İngiliz davasının kaybedildiğine ikna etti . Amerikan sayısal üstünlüğü göz önüne alındığında, Carleton savunmada kalmaya karar vermişti, bu karar askeri gerekçelerle haklı olsa da siyasi olarak zarar verici olduğunu kanıtladı. 2 Kasım 1775'te Montgomery, Amerikalıların Eylül ayından beri kuşattığı St. Jean Kalesi'ni aldı ve Carleton'ın Arnold'un da yaklaştığını bildiği Quebec City'ye geri çekilmeye karar vermesine neden oldu. 11 Kasım'da İngilizler Montreal'den çekildi ve 13 Kasım 1775'te Amerikalılar Montreal'i aldı. Carleton gibi, Montgomery Bir İrlandalı idi ve her iki generaller için belli bir anlayış ve saygı vardı Canadien ilişkilerinde düşünceli ve nazik olmak için kendi yolumdan gidiyor, İrlanda topluma benzer birçok yönden oldu toplum, Canadiens'e . Montgomery, adamlarının her zaman Kanadalılar için "kardeşçe sevgi" göstermesi konusunda ısrar etti . Bununla birlikte, Montgomery'nin Montreal'den sorumlu tuttuğu adam, Tuğgeneral David Wooster, Wooster'ın baş siyasi danışmanı olarak görev yapan yeni serbest bırakılan Thomas Walker ile birlikte bağnaz Katolik ve Fransız karşıtı görüşler sergilediler ve Wooster tüm " Noel Arifesinden hemen önce Katolik kiliseleri olarak adlandırdığı toplu evler", Kanadalıları derinden rahatsız eden bir hareket . Wooster ve Walker'ın Montreal'deki keyfi ve asil davranışları, Katolik karşıtlıkları ile birlikte, onların "özgürlüğü" teşvik etme iddialarının altını oydu ve Kanadalıları kendi ilan ettikleri "kurtarıcılar" aleyhine çevirmek için çok şey yaptı .
3 Kasım'da, Arnold'un yürüyüşünün başarılı olduğu ve şehre yaklaştığı kesin olarak Quebec'e ulaştığında, Cramahé muhafızları sıkılaştırmaya başladı ve tüm tekneleri Saint Lawrence'ın güney kıyısından uzaklaştırdı. Arnold'un yaklaşımının sözü, daha fazla milis askere alınmasıyla sonuçlandı ve rütbeleri 1.200 veya daha fazlasına çıkardı. 3 Kasım'da iki gemi geldi, ardından ertesi gün üçüncüsü geldi ve St. John Adası ve Newfoundland'dan savunmaya yaklaşık 120 adam ekleyen milis gönüllülerini taşıyordu . Fırkateyn HMS Lizard komutasındaki küçük bir konvoy da o gün geldi ve buradan kasabanın savunmasına bir dizi deniz piyadesi eklendi.
10 Kasım'da , St. Jean'deki kuşatmayı kaldırma girişiminde bulunan Yarbay Allen Maclean , Kraliyet Highland Göçmenlerinden 200 adamla geldi . Arnold'dan Trois-Rivières yakınlarındaki Montgomery'ye kadar olan iletişimi ele geçirmişlerdi ve savunmasına yardım etmek için Quebec'e acele ettiler. Bu deneyimli gücün gelişi kasaba milislerinin moralini yükseltti ve Maclean hemen savunmanın sorumluluğunu üstlendi.
Carleton Quebec'e varıyor
Fort St. Jean'in düşüşünün ardından, Carleton Montreal'i terk etti ve gemiyle Quebec City'ye geri döndü ve yakalanmadan kıl payı kurtuldu. 19 Kasım'da gelmesiyle hemen komutasını aldı. Üç gün sonra, kasabada silah almayan güçlü kuvvetli herhangi bir adamın asi veya casus olarak kabul edileceğini ve bu şekilde muamele göreceğini bildiren bir bildiri yayınladı. Silah almayan erkeklere ayrılmaları için dört gün verildi. Sonuç olarak, yaklaşık 500 kişi (200 İngiliz ve 300 Kanadalı dahil) savunmaya katıldı.
Carleton, kasabanın savunma tahkimatlarının zayıf noktalarını ele aldı: toplarının kapsadığı alan içinde, Saint Lawrence kıyı şeridi boyunca dikilmiş iki kütük barikat ve çit vardı ; kuvvetlerini surlar ve iç savunmalar boyunca savunma mevzilerine atadı; ve deneyimsiz milislerinin güçlü bir liderlik altında olmasını sağladı.
savaş düzeni
Tabur ve müteakip kampanyalar sırasında kuvvetler savaşı sırası:
İngiliz ordusu
Guy Carleton komutasındaki 1.800 kişilik İngiliz kuvvetleri , 5 ölü ve 14 yaralı ile.
- 7. Ayak Alayı (Kraliyet Piyadeleri) , Montreal'de bir bölük ve Quebec'te bir bölük
- 21. (Kraliyet Kuzey İngiliz) Piyade Piyade Alayı
- 24. Ayak Alayı
- 26. Ayak Alayı
- Elementler, Royal Highland Göçmenleri
- Elementler, Kraliyet Deniz Piyadeleri
- Kuvvetler meşgul değil, ancak bölgede:
Amerikan Kuvvetleri
Arnold'un gelişi
İngilizler, yukarı Massachusetts'in (modern Maine) ürkütücü manzarasının askeri bir güç için geçilmez olduğuna inanıyordu, ancak General Washington, yukarı Massachusetts'in yaklaşık 20 gün içinde geçilebileceğini hissetti. Arnold, 200 bateaux (tekne) ve "bateaux ile iyi tanışmış aktif ormancılar" için çağrıda bulundu. 1.050 gönüllü topladıktan sonra, Arnold 5 Eylül 1775'te Quebec City'ye doğru yola çıktı. Arnold'un keşif gezisi için seçtiği adamlar , Boston kuşatmasında görev yapan New England şirketlerinden gelen gönüllülerdi . Sefer için iki tabur halinde oluşturuldular; üçüncü bir tabur, Yüzbaşı Daniel Morgan'ın komutasındaki Pennsylvania ve Virginia'dan gelen tüfeklerden oluşuyordu . 20 Eylül'de Georgetown'a indikten sonra Arnold, Kennebec nehrinde yolculuğuna başladı. Arnold, Quebec City'ye sadece 180 mil olduğunu düşündü, ancak aslında mesafe 300 mil idi ve arazi beklediğinden çok daha zordu.
Maine'in vahşi doğasındaki yürüyüş, buzlu yağmurlar, kirli suları içmenin neden olduğu dizanteri ve boğulmuş ağaçlarla dolu nehirler ile uzun ve zordu. Koşullar ıslak ve soğuktu ve yolculuk Arnold ya da Washington'un beklediğinden çok daha uzun sürdü. Kötü hava koşulları ve harap tekneler, keşif gezisinin yiyecek depolarının çoğunu bozdu ve orijinal 1.100 kişiden yaklaşık 500 adamı geri döndü veya öldü. New England taburlarından biri de dahil olmak üzere geri dönenler, kalan erzakların çoğunu yanlarında götürdüler. Devam eden adamlar, Kasım ayı başlarında ilk Fransız yerleşimlerine ulaştıklarında açlıktan ölüyorlardı. Chaudière Nehri'ne ulaştıklarında Arnold'un adamları deri ayakkabılarını ve kemerlerini yiyorlardı ve 2 Kasım'da ilk yerleşim yerleriyle karşılaştıklarında , Kanadalıların şikayet ederek sığır eti, yulaf ezmesi ve koyun eti yemeklerinin sunulmasından çok memnun oldular. yiyecekleri için çok fazla ücret aldılar. 3 Kasım'da fırkateyn HMS Lizard , Newfoundland'dan 100 adamla Quebec City'ye geldi. 8 Kasım'da Arnold , Quebec City'nin St. Lawrence'ın üzerinde yükselen duvarlarını ilk kez görebildi . 9 Kasım'da, Arnold'un Boston'dan Quebec'e yürüyüşünden sağ kurtulan 600 kişi, Quebec City'nin karşısındaki St. Lawrence Nehri'nin güney kıyısındaki Point Levis'e ulaştı . Birliklerinin durumuna rağmen, Arnold hemen bir geçiş yapmak için tekneler toplamaya başladı. Arnold, 10 Kasım gecesi bunu yapmaya hazırdı, ancak bir fırtına onu üç gün geciktirdi. Kızılderili bir şef Arnold'u selamladı ve ona St. Lawrence Nehri'ni geçmesi için 50 kadar adamla birlikte rehberlik etmesi için kano sağlamayı kabul etti. 12 Kasım'da MacLean, Highlanders ile Quebec City'ye geldi. 13 Kasım'da akşam saat 21.00'den itibaren Amerikalılar, Wolfe's Cove'a inmek için St. Lawrence'ı kanolarla geçtiler ve sabah saat 4'e kadar yaklaşık 500 adam karşıya geçti. Bir zamanlar St. Lawrence'ın diğer tarafında, Arnold birliklerini şehir surlarından yaklaşık 1,5 mil (2 km) uzaktaki Abraham Plains of Abraham'a taşıdı .
Quebec'in duvarlarına yaklaşan birlikler önemli ölçüde donanımsızdı. Arnold'un topçusu yoktu, adamlarının her biri yalnızca beş fişek taşıyordu , 100'den fazla tüfek kullanılamaz durumdaydı ve erkek kıyafetleri paçavralara indirgenmişti. Bire iki sayıca üstün olmasına rağmen, Arnold şehrin teslim olmasını istedi. Gönderilen her iki elçi de İngiliz topları tarafından vuruldu, ("haberciyi öldürmek" tarihsel olarak olağandışı ve çok çelişkili, haydut olmasa bile, savaş protokolünün ihlali olarak görüldü, çünkü elçilerin bir intihar yürüyüşü yapmamaları gerekiyordu, ancak kesinlikle bir intihar yürüyüşü yapmaları gerekiyordu. talepler veya müzakereler mesajı ve taciz edilmeden liderlerine geri döndüler, bir cevap, bir ret ya da karşı teklif.) Ölümleri açıkça talebin azarlandığını gösteriyordu. 16 Kasım'da Cramahé tarafından çağrılan bir savaş konseyinde, mevcut en kıdemli askeri subay olarak MacLean direnmeyi savundu. MacLean, Quebec City'nin 1.178 kişilik bir garnizona sahip olduğunu ve hem garnizon hem de sivil nüfus için tüm kış boyunca yetecek kadar yiyecek ve yakacak oduna sahip olduğunu belirtti. Arnold, şehri zorla alamayacağına karar verdi, bu yüzden şehri batı tarafında ablukaya aldı. Arnold tarafından sipariş edilen bir envanter, 100'den fazla tüfeğin, trek sırasında elementlere maruz kalmaktan çok zarar gördüğünü ve artık işe yaramaz olduklarını ortaya koydu. 18 Kasım'da Amerikalılar, İngilizlerin kendilerine 800 adamla saldırmayı planladıklarına dair (yanlış) bir söylenti duydular. Bir savaş konseyinde, ablukanın sürdürülemeyeceğine karar verdiler ve Arnold, adamlarını nehrin 20 mil (32 km) yukarısına, Pointe-aux-Trembles'a ("Aspen Noktası") taşımaya başladı. Montreal'i aldı. Daha sonra Başkan Thomas Jefferson yönetiminde ABD Savaş Sekreteri olan Henry Dearborn , savaşta hazır bulundu ve savaşa giden uzun ve zorlu yürüyüşü ve orada meydana gelen olayları özetleyen ünlü The Quebec Expedition dergisini yazdı .
Montgomery'nin gelişi
1 Aralık'ta Montgomery, Pointe-aux-Trembles'a geldi. Gücü, 1. , 2. ve 3. New York alaylarından 300 adamdan, John Lamb tarafından yetiştirilen bir topçu bölüğünden , James Livingston tarafından 1. Kanada Alayı için işe alınan yaklaşık 200 adamdan ve Jacob Brown tarafından yönetilen 160 adamdan oluşuyordu. Askerlik süresinin dolması nedeniyle dağılan alayların kalıntıları. Bunlar birkaç gün sonra Montgomery'nin Montreal'de komuta ettiği Tümgeneral David Wooster tarafından ayrılan birkaç şirket tarafından desteklendi . Montgomery'nin getirdiği topçu dört top ve altı havan topunu içeriyordu ve ayrıca Arnold'un adamları için kışlık giysiler ve diğer malzemeleri de getirdi; giysi ve erzak, Montreal'den kaçan İngiliz gemilerinin çoğu yakalandığında alınan bir ödüldü. Arnold adamları arasında popüler değildi ve Montgomery geldiğinde, Arnold'un kaptanlarından birkaçı Montgomery altında hizmet etmek için transfer edilmelerini istedi.
Komutanlar hızla Quebec'e döndüler ve 6 Aralık'ta şehri kuşatma altına aldılar. Montgomery, Carleton'a şehrin teslim olmasını talep eden ve bir kadını haberci olarak görevlendiren kişisel bir mektup gönderdi. Carleton talebi reddetti ve mektubu okunmadan yaktı. Montgomery on gün sonra tekrar denedi, aynı sonuçla. Kuşatmacılar, esas olarak şehirdeki halka yönelik mesajlar göndermeye devam ettiler, oradaki durumu umutsuz olarak nitelendirdiler ve Amerikalılara yardım etmek için yükselirlerse koşulların iyileşeceğini öne sürdüler. Carleton, İngiliz Ordusu askerleri, Kraliyet Deniz Piyadeleri ve Kraliyet Highlanders komutasını MacLean'e verdi; Kraliyet Donanması'ndan Kaptan John Hamilton'a giden denizciler; İngilizce konuşan milisler Henry Caldwell'e ve Kanadalı milisler Noël Voyer'a. İngilizler Quebec Şehri'nin Aşağı Kasabasını güçlendirmeye başlarken, Montgomery beş havan topunu Quebec Şehri'ni bombalamaya başlamak için kullanırken, Amerikan tüfekleri Quebec Şehri duvarlarında devriye gezen askerleri vurmak için keskin nişancı olarak görevlendirildi. Montgomery'nin askerliklerinin çoğu 31 Aralık 1775'te sona erdi ve adamlarını kalmaya ikna etme çabalarına rağmen, Kıta Ordusu askerleri tarafından askere alınmaları sona erdiğinde eve dönmeyi planladıkları açıkça belirtildi. Aralık ayı ilerledikçe Montgomery, Quebec City'yi 31 Aralık'tan önce almak için artan bir baskı altındaydı.
10 Aralık'ta Amerikalılar en büyük topçu bataryalarını duvarlardan 700 yarda (640 m) uzağa kurdular. Donmuş zemin, Amerikalıların topçuları siper almasını engelledi, bu yüzden kar bloklarından bir duvar yaptılar. Bu batarya şehre ateş etmek için kullanıldı, ancak verdiği hasar çok az sonuç verdi. Montgomery çok zor bir durumda olduğunu fark etti, çünkü donmuş zemin hendek kazılmasını engelliyordu ve ağır silahların olmaması şehrin savunmasını kırmayı imkansız hale getirdi. 17 Aralık'ta İngiliz topları Montgomery'nin havan toplarından ikisini düşürdü ve kalan üçünü geri sipariş etmesine yol açtı. Arnold'un adamlarının askerlik süreleri yıl sonunda sona eriyordu ve kolonilerden gelen mühimmat yolda değildi. Ayrıca, İngiliz takviye kuvvetlerinin ilkbaharda gelmesi çok muhtemeldi, yani ya harekete geçmek ya da geri çekilmek zorunda kalacaktı. Montgomery, şehri ele geçirmek için tek şansının, adamlarının fark edilmeden duvarlara tırmanabileceği gece bir kar fırtınası olduğuna inanıyordu. Noel Günü'nde Montgomery, ordusunun önünde yaptığı konuşmada Quebec Şehri'ni ele geçirme planlarını açıkladı.
Montgomery şehre saldırıyı planlarken, Trois-Rivières yakınlarında yaşayan bir Fransız olan Christophe Pélissier onu görmeye geldi. Pélissier, St. Maurice Demir Fabrikasını işleten Amerikan davasının siyasi bir destekçisiydi . O ve Montgomery, Kongre'ye temsilci seçmek için bir eyalet kongresi düzenleme fikrini tartıştılar. Pélissier, Quebec Şehri alındıktan sonra buna karşı tavsiyede bulundu, çünkü sakinler güvenlikleri daha iyi güvence altına alınana kadar bu şekilde hareket etmekte özgür olmayacaklardı. İkili, Pélissier'in demirhanesinin kuşatma için mühimmat (mühimmat, top mermisi ve benzerleri) sağlayacağı konusunda anlaştılar. Pélissier bunu, Amerikalılar Mayıs 1776'da geri çekilene kadar yaptı; bu sırada o da onlarla kaçtı, demirhaneleri Quebec kuşatması için mühimmat, bomba ve top mermileri sağladı; ayrıca 8 Ocak 1776'da İkinci Kıta Kongresi'ne Quebec'i başarılı bir şekilde almak için almaları gereken önlemleri belirtmek için bir mektup yazdı. Amerikalılar Mayıs ve Haziran 1776'da Quebec'ten çekilirken, Pélissier onlarla birlikte eyaletten kaçtı. 29 Temmuz 1776'da Kıta Ordusu'nda bir mühendislik yarbay komisyonu aldı ve Ekim ayında Fort Ticonderoga'daki savunmanın iyileştirilmesine yardımcı oldu. Sonunda Fransa'daki ailesinin evine döndü.
27 Aralık gecesi bir kar fırtınası geldi ve Montgomery'nin birlikleri saldırıya hazırlamasını istedi. Ancak, fırtına yatıştı ve Montgomery saldırıyı iptal etti. O gece, Rhode Island'dan bir çavuş, İngilizlere saldırı planını taşıyarak firar etti. Montgomery sonuç olarak yeni bir plan hazırladı; İki çağrısında bu bir feints iki saldırı aşağı şehrin karşı yükseklikte monte edilir Quebec batı duvarlarına karşı, Jacob Brown ve James Livingston başı çekeceği. Arnold, Aşağı şehrin kuzey ucundaki savunmaları Sault au Matelot üzerinden parçalamak için bir saldırıya öncülük edecek ve Montgomery, Aşağı Şehir'in güneyindeki Saint Lawrence boyunca takip edecekti. İki güç aşağı kasabada buluşacak ve daha sonra Yukarı Kasaba'da yaşayan "Eski Konu" tüccarlarının Carleton'u Yukarı Kasabaya girildiğinde teslim olmaya zorlayacağına inanarak, duvarlarını ölçekleyerek yukarı kasabaya birleşik bir saldırı başlatacaktı. Montgomery'nin planının ardındaki umudun çoğu, onların ya "Eski Konu" tüccarlarının Amerikalılar şehre girdikten sonra Carleton'u teslim olmaya zorlayacakları ve/veya depoların tahrip edilmesi tehdidinin şehrin tüccarlarının aynı şekilde Carleton'u teslim olmaya zorlayacaklarıydı. Yeni plan sadece kıdemli subaylara açıklandı. 30 Aralık 1775 öğleden sonra, Atlantik'ten şiddetli bir kar yağışı getiren bir "kuzeydoğu" fırtınası geldi ve Montgomery, ordusunun çoğunun iki gün içinde ayrılacağını bilerek, adamlarına bir saldırı için hazırlanmalarını emretti. Quebec City'de.
Savaş
Montgomery'nin saldırısı
30 Aralık'ta bir fırtına çıktı ve Montgomery bir kez daha saldırı emri verdi. Brown ve Livingston, milis birliklerini o gece tayin ettikleri pozisyonlara yönlendirdi: Cape Diamond tabyasının yanındaki Brown ve St. John Kapısı'nın dışındaki Livingston ( fr ). Brown sabah 4 ile sabah 5 arasında pozisyonuna ulaştığında, diğer güçlere işaret etmek için işaret fişekleri ateşledi ve adamları ve Livingston'un adamları ilgili hedeflerine ateş etmeye başladı. Montgomery ve Arnold, işaret fişeklerini görünce aşağı kasabaya doğru yola çıktılar.
Montgomery, adamlarını Wolfe's Cove'dan dış savunmaya doğru dik, karla kaplı patikadan geçirdi. Fırtına bir kar fırtınasına dönüşerek ilerlemeyi bir mücadele haline getirdi. Onlar buzla kaplı kayalık zeminde ilerlerken , Quebec Şehri duvarlarında görevli nöbetçiler kar fırtınasında Amerikan fenerlerini gördüğünde, Notre-Dame-des-Victoires kilisesinin çanları çalmaya başladı ve milislere silahlanmalarını işaret etti. Montgomery'nin adamları sonunda, bir marangoz partisinin duvardan geçerek yollarını kestiği dış savunmanın çitine ulaştı. Montgomery, ikinci çitin geçmesine yardım etti ve 50 adamı bir caddeden iki katlı bir binaya doğru yönlendirdi. Bina şehrin savunmasının bir parçasını oluşturuyordu ve aslında 39 Quebec milisi ve tüfek ve toplarla donanmış 9 denizci tarafından işgal edilen bir sığınaktı .
Montgomery, kar fırtınası şiddetlenirken adamlarını caddeden aşağı yönlendirirken kılıcını kınından çıkardı. Savunucuları yakın mesafeden ateş açtığını ve Montgomery patlaması ile anında kafasından atış öldürüldü grapeshot onun yanında durarak erkeklerin çoğu ya öldürüldü ya da yaralandı iken. Öncü grubun sağ kalan birkaç adamı, çite doğru geri kaçtı; sadece Aaron Burr ve birkaç kişi yara almadan kurtuldu. Sonraki iki kıdemli subay, John Macpherson ve Jacob Cheesemen de öldürüldüğünden, komuta, yeniden ilerlemeye çalışmanın intihar olduğuna karar veren levazım müdür yardımcısı Albay Donald Campbell tarafından üstlenildi. Montgomery'nin birçok subayı saldırıda yaralandı; kalan birkaç yaralı subaydan biri, hayatta kalanları, Montgomery'nin cesedini geride bırakarak Abraham Plains of Abraham'a götürdü.
Arnold'un saldırısı
Montgomery ilerlerken, Arnold ana gövdesiyle aşağı şehrin kuzey ucundaki Sault-au-Matelot'un barikatlarına doğru ilerledi. Önde gelen Arnold'un ilerlemesi, bir kızağa 6 librelik pirinç bir top bağlayan topçularla birlikte 30 tüfekçiydi. Arkalarında Virginia ve Pensilvanya'dan kalan tüfekli askerler, ardından New England'dan Kıta Ordusu gönüllüleri ve nihayet artçı , Amerikalılara katılmaya karar veren Kanada'nın Yedi Uluslarından Kanadalılar ve Kızılderililerden oluşuyordu .
Dış kapıları ve bazı İngiliz silah bataryalarını fark edilmeden geçtiler. Ancak, öncü grup Porte du Palais'in (Saray Kapısı) ( fr ) etrafında hareket ederken , üstlerindeki şehir surlarından şiddetli ateş çıktı. Savunmacılar tüfekleriyle ateş açtılar ve duvarlardan aşağı el bombaları fırlattı. Topu taşıyan kızak, düşman ateşinden korunmak için bir rüzgârla oluşan kar yığınına çarptı ve terk edildi. Duvarların yüksekliği, savunucuların ateşine karşılık vermeyi imkansız hale getirdi, bu nedenle Arnold, adamlarına, duvarların arkasında olmayan Quebec City rıhtımlarına doğru koşmalarını emretti. Bu süreçte Amerikalılar, Quebec City'nin tanıdık olmayan sokakları ve şiddetli kar fırtınası arasında kayboldu.
Dar bir sokakta ilerlediler ve üç hafif topla silahlanmış 30 Kanadalı milis tarafından yönetilen bir barikata yaklaştıklarında bir kez daha ateş altında kaldılar . Arnold beraberinde getirdiği topu kullanmayı planlamıştı, ancak silah kaybolduğu için önden saldırı emri vermekten başka seçeneği yoktu. Barikatı almak için adamlarını organize ederken, Arnold, görünüşe göre seken bir tüfek mermisinden bacağından derin bir yara aldı ve müfrezesinin komutasını Daniel Morgan'a devrettikten sonra arkaya taşındı. Adamları tarafından saygı duyulan sert bir Virginia sınır adamı olan Morgan, saldırıyı bizzat yönetti, bir merdiveni barikata tırmandı ve ilk denemesinde yere yığıldı. Morgan, ikinci denemesinde barikatın tepesine çıktı, savunucuların süngülerinden kaçmak için toplardan birinin altından yuvarlanmak zorunda kaldı, ancak adamlarının geri kalanı onu takip etti. Birkaç dakikalık çatışmadan sonra, Amerikalılar 1 ölü ve altı yaralı kaybederken, 30 milis teslim oldu.
Morgan'ın komutası altında barikatı ele geçirdiler, ancak dar virajlı sokaklar ve tüfeklerinin ateşlenmesini engelleyen nemli barut nedeniyle ilerlemekte zorlandılar. Dahası, Morgan'ın ilerlemeye yönelik uyarılarına rağmen, adamları mahkumları tarafından alt edilmekten korktular ve Kıta Ordusu kuvvetinin geri kalanının gelmesini beklemek istediler ve bu da 30 dakikalık bir gecikmeye yol açtı. Morgan ve adamları barutlarını kurutmak ve yeniden silahlanmak için bazı binalara sığındılar, ancak sonunda artan ateş altına girdiler; Carleton, kuzey kapılarına yapılan saldırıların aldatmaca olduğunu anlamıştı ve güçlerini aşağı kasabada yoğunlaştırmaya başladı.
Caldwell, Porte du Palais'e yapılan saldırıyı öğrendiğinde Carleton ile konuşuyordu ve saldırıyı durdurmak için yola çıkarken yanına 30 Royal Highland Göçmen ve 50 denizci aldı. İkinci barikatta, Voyer'in komutasında 200 kadar Kanadalı milis ve 7. Ayak Alayı'ndan bir bölüğün neler olup bittiği konusunda kafası karışmış, emirlerini kime verdiği buldu. Caldwell, İngiliz askerlerine 12 fit yüksekliğindeki barikatın arkasında çift hat oluşturmalarını emrederken, Kraliyet Highlanders ve milislerin evlere girmesini emretti. Morgan ve adamları Quebec City'nin dar sokaklarında ilerlerken, teslim olmalarını isteyen Anderson adında bir adam tarafından yönetilen denizcilerle karşılaştılar. Morgan karşılık olarak, denizcileri geri çekilirken Anderson'ı vurarak öldürdü; "Quebec bizimdir!" diye bağıran Morgan, caddede bir saldırı başlattı. Royal Highlanders ve milisler evlerin pencerelerinden ateş açtı. Üzerlerine yağan kurşun yağmuruna rağmen, Amerikalılar barikatlara merdivenler yerleştirmeyi başardılar, ancak barikatları ölçeklendirme girişimleri geri püskürtüldü. Evlerden birinin içinden geçerek barikatı aşma girişimi, evde süngüye karşı süngü ile vahşi bir kavgaya yol açtı, ancak aynı zamanda geri püskürtüldü. Artan yoğun ateş altında Morgan, adamlarına evlere girmelerini emretti.
500 kişilik bir İngiliz kuvveti Saray Kapısı'ndan saldırdı ve ilk barikatı yeniden işgal ederek Morgan ve adamlarını şehirde hapsetti. Kaptan George Laws, Morgan'a yardım etmeye gelen Henry Dearborn komutasındaki bir Amerikan kuvvetiyle karşılaştıklarında, Kraliyet Highlanders ve denizcilerden oluşan 500 adamını Saray Kapısı'ndan çıkardı. Dearborn'un adamları barutlarını ıslattığı için tüfeklerini kullanamadılar ve Dearborn ve diğer adamları teslim oldu. Daha sonra yasalar, daha inatçı olduklarını kanıtlayan Morgan'ın grubuna karşı döndü. Kanunların kendisi ele geçirildi, ancak Amerikalıların kaçma girişimleri engellendi. Savaş devam ederken, Amerikalıların mühimmatı tükendi ve Kıta Ordusu askerlerinden oluşan gruplar birer birer savaştan vazgeçti. Geri çekilme yolu olmadan ve yoğun ateş altında, Morgan ve adamları teslim oldu. Savaş saat 10.00'da bitmişti. Morgan teslim olan son kişiydi ve kılıcını bir İngiliz subaya vermek yerine, teslim olmasını istemek için bir ateşkes bayrağı altında gönderilen bir Katolik rahibine verdi. Son olarak, Carleton, ele geçirilen duvarların dışındaki bataryaya bir saldırı emri verdi ve daha sonra İngilizler, duvarların güvenliğinin arkasına çekildi. Kardaki Amerikan cesetlerinin üzerinde, şapkalarına iliştirilmiş "Özgürlük ya da Ölüm!" yazan kağıt flamalar bulundu.
Bu, Kıta Ordusu'nun uğradığı ilk yenilgiydi . Carleton, Arnold'un gücünün yaklaşık üçte ikisi de dahil olmak üzere 30 Amerikalı'nın öldürüldüğünü ve 431'inin esir alındığını bildirdi. Ayrıca kaçmaya çalışırken "birçoğu nehirde öldü" diye yazdı. Allan Maclean, takip eden Mayıs ayındaki bahar erimesinde 20 ceset çıkarıldığını bildirdi. Arnold, yaklaşık 400 kayıp veya yakalandığını bildirdi ve Kongre'ye verdiği resmi raporda 60'ının öldürüldüğünü ve 300'ünün yakalandığını iddia etti. İngiliz kayıpları nispeten hafifti. Carleton'ın General William Howe'a verdiği ilk rapor sadece beş ölü veya yaralıdan söz etti, ancak diğer tanık raporları 50'ye kadar çıktı. Carleton'ın resmi raporunda beş ölü ve 14 yaralı listelendi.
General Montgomery'nin cesedi 1776 Yılbaşında İngilizler tarafından kurtarıldı ve 4 Ocak'ta Teğmen Vali Cramahé tarafından ödenen basit bir askeri cenaze töreni yapıldı. Ceset 1818'de New York'a iade edildi. Savaşta alınan kayıplar ve sona eren askerliklerle birlikte Arnold, 1 Ocak 1776'da Quebec City'yi kuşatmak için sadece 600 adamla kaldı. Arnold, Montreal'deki Kıta Ordusu kuvvetine komuta eden David Wooster'ı kendisine adamlarından bazılarını göndermesini istedi, ancak Wooster, kuvvetlerinden herhangi birini geri gönderirse İngiliz yanlısı bir ayaklanmadan korktuğunu söyleyerek reddetti. Schuyler'e yardım çağrısı, askerlik süresinin dolması sorunu onu erkek eksikliğine yol açtığı için hiçbir erkeği yedekleyemeyeceği yanıtına yol açtı ve dahası, Guy Johnson Mohawk'lardan bazılarını Kraliyet için savaşmaya ikna etmeyi başardı. General Washington, Kongre'nin askerlikleri sona ermek üzere olanlara uzun vadeli askere almalar ve hatta ödül teklif etmeyi reddetmesinin, isyanı engellemekle tehdit ettiğinden şikayet etti ve onu istifa etmeyi düşünmeye yöneltti.
Kale kuşatması
Arnold geri çekilmeyi reddetti; Üçte bir sayıca fazla olmasına, kışın donma noktasının altındaki sıcaklığa ve askerlik süreleri sona erdikten sonra adamlarının toplu halde ayrılmasına rağmen, Quebec'i kuşattı. Kuşatmanın şehir üzerinde nispeten az etkisi oldu ve Carleton, Mayıs ayına kadar yetecek kadar stok stoğu olduğunu iddia etti. Savaştan hemen sonra Arnold, Musa Hazen ve Edward Antill'i Montreal'e gönderdi ve burada General Wooster'a yenilgiyi bildirdiler. Daha sonra yenilgiyi Kongre'ye bildirmek ve destek talep etmek için Philadelphia'ya gittiler. (Hem Hazen hem de Antill, aslen Quebec'e yerleşen On Üç Koloniden İngilizce konuşanlar , savaşın geri kalanında Kıta Ordusu'nda hizmet etmeye devam ettiler.) Raporlarına yanıt olarak Kongre, takviye birliklerinin yükseltilmesini ve gönderilmesini emretti. kuzeyinde. Kış aylarında, New Hampshire, Massachusetts ve Connecticut'ta alelacele toplanan alaylardan küçük adam şirketleri, Quebec ve Montreal'deki Kıta garnizonlarını desteklemek için kuzeye doğru yola çıktılar. Kışın Quebec City'ye yapılan yolculuk, takviye birliklerini sağlıksız ve silahlarının birçoğunu hizmet dışı bıraktı. Arnold, kalan topçusunu Quebec City'yi bombalamak için kullandı, bu da biraz hasara neden oldu, ancak Arnold yalnızca sivillerin evlerini tahrip ettiği için Carleton'un tutuşunu zayıflatmak için çok az şey yaptı. Carleton, kış boyunca yeni blok evler ve hendekler inşa etmeye devam etti ve Quebec Şehri duvarlarını aşma girişimini önlemek için donmuş St. Lawrence'ta bir hendek açtı.
Quebec dışındaki kampta hastalık, özellikle çiçek hastalığı , genel bir erzak eksikliği gibi kuşatmacılar üzerinde önemli bir bedel aldı. Çiçek hastalığı, Montgomery ve Arnold'un güçlerini büyük ölçüde Quebec'ten serbest bırakılan enfekte sivillere maruz kalması nedeniyle perişan etti. Vali Carleton, Amerikan kuşatma çabasını ciddi şekilde zayıflatacağını fark ederek bu uygulamaya göz yumdu. Carleton'ın çiçek hastalığına yakalanmış birkaç fahişeyi yolladığı ve bunun da onu Kıta Ordusu'na ilettiği bildiriliyor. Arnold, tüm altınını kullandıktan sonra, yalnızca kağıt parayla erzak ödeyebildi, madeni para değil, bu da sakinlerin madeni para istediği için sorunlu olduğu ortaya çıktı ve giderek Amerikalılar süngü noktasından malzeme almak zorunda kaldılar. Wooster tarafından Montreal'de yürütülen Katolik karşıtı politikaların haberleriyle birlikte, yiyecek ve yakacak odun talepleri, kuşatmacıları Amerikalıların eve gitmesini isteyen sakinler arasında giderek daha popüler hale getirdi . Nisan ayı başlarında Arnold'un yerini General Wooster aldı, kendisi de Nisan ayı sonlarında General John Thomas tarafından değiştirildi .
Vali Carleton, insan gücünde önemli bir avantaja sahip görünmesine rağmen, Amerikan kampına saldırmamayı seçti ve Quebec'in duvarları içinde kaldı. Montgomery, savaştan önceki durumu analiz ederken, Carleton'un 1759 Quebec kuşatması sırasında James Wolfe'un emrinde hizmet ettiğini gözlemlemişti ve Fransız General Louis-Joseph de Montcalm'ın şehrin savunmasını terk etmek için ağır bir bedel ödediğini ve nihayetinde kaybettiğini biliyordu . şehir ve hayatı İbrahim Ovaları Savaşı'nda . İngiliz General James Murray da 1760'ta şehir dışında bir muharebeyi kaybetmişti ; Montgomery, Carleton'ın hatalarını tekrarlama olasılığının düşük olduğuna karar verdi. 14 Mart'ta, Saint Lawrence'ın güney kıyısından bir değirmenci olan Jean-Baptiste Chasseur, Quebec City'ye ulaştı ve Carleton'a nehrin güney tarafında Amerikalılara karşı harekete geçmeye hazır 200 adam olduğunu bildirdi. Bu adamlar ve daha fazlası, Point Levis'teki bir Amerikan silah bataryasına saldırı yapmak için seferber edildi, ancak bu Loyalist milislerin ileri muhafızı , Mart 1776 Saint-Pierre Savaşı'nda Amerikan yanlısı yerel milislerin bir müfrezesi tarafından yenildi . Binbaşı Lewis Dubois yönetiminde 2 Nisan 1776'da, Amerikalılar tarafından Point Lévis'te inşa edilen yeni bir batarya, Quebec City'yi bombalamaya başladı ve nehir ilkbaharda eridiğinde St. Lawrence'taki gemiler.
Kongre, Quebec'te destek toplamak için Charles Carroll, Samuel Chase ve Benjamin Franklin ile birlikte Vatanseverlik yanlısı bir Katolik rahip Peder John Carroll ve Philadelphia'da yaşayan bir Fransız matbaacı olan Fleury Mesplet'ten oluşan üç kişilik bir komisyon gönderdi. 29 Nisan 1776'da komisyon Montreal'e geldi ve Wooster'ın verdiği zararı geri almaya çalıştı, ancak kamuoyunun kendilerine karşı döndüğünü gördü. Birkaç Kanadalı lider, komiserlere, eğer isyan "temsilsiz vergilendirme olmaz" nedeniyle haklıysa, o zaman Wooster'ın neden Kongre'de temsil edilmeden Kongre adına onlara vergi koyduğunu sordu. Peder Carroll, desteklerini kazanmak için Quebec'teki diğer Katolik rahiplerle kapsamlı bir şekilde konuştu, ancak çoğunluğun Quebec Yasası'ndan memnun olduğunu ve isyanı desteklemekte isteksiz olduğunu bildirdi. Kongre komisyon üyeleri aracılığıyla Wooster'ın Katolik karşıtı kararları iptal etti ve Katolik kiliselerinin yeniden açılmasına izin verdi, o zamana kadar siyasi hasar onarılamadı.
General Thomas geldiğinde, kamptaki koşullar, kuşatmanın sürdürülmesinin imkansız olduğu sonucuna varmasına neden oldu ve geri çekilmeye hazırlanmaya başladı. 3 Mayıs'ta Amerikalılar, Queen's Wharf'ı yakmak için St. Lawrence Nehri'ne bir ateş gemisi gönderdi, ancak İngiliz topçusu ateş gemisini batırdı. 200 müdavimi (çok daha büyük bir işgal gücünün öncüsü) taşıyan küçük bir İngiliz filosunun 6 Mayıs'ta gelişi, Amerikan'ın yola çıkma hazırlıklarını hızlandırdı. 29. Piyade Alayı ve Kraliyet Deniz Piyadelerini taşıyan HMS Surprise ve HMS Isis fırkateynleri Quebec City'ye vardı . Carleton, mevcut garnizonunun çoğuyla birlikte bu yeni kuvvetleri, dağınık Amerikalılarla yüzleşmek için şehir dışına çıkardığında, geri çekilme neredeyse bir bozguna dönüştü. Çiçek hastalığı tarafından perişan edilen (Geri çekilme sırasında General Thomas'ı iddia eden) Amerikan kuvvetleri, sonunda Fort Ticonderoga'ya kadar geri çekildi. Carleton daha sonra Champlain Gölü'ndeki kaleleri geri almak için bir karşı saldırı başlattı. Amerikan filosunu Valcour Adası Muharebesi'nde mağlup etmesine ve gölün kontrolünü yeniden ele geçirmesine rağmen, Benedict Arnold tarafından yönetilen arka koruma savunması, 1776'da Ticonderoga veya Crown Point'i ele geçirmek için daha fazla eylemi engelledi.
sonrası
22 Mayıs'ta, Amerikalılar eyaletten tamamen sürülmeden önce bile, Carleton, Quebec Şehri ve çevresindeki Amerikan seferine yardım eden Kanadalıları belirlemek için bir anket emretti. François Baby , Gabriel-Elzéar Taschereau ve Jenkin Williams eyaleti gezdiler ve aktif olarak bu yardımı sağlayan Kanadalıları saydı; 757'nin bunu yaptığını belirlediler. Carleton küçük suçlulara karşı biraz hoşgörülü davrandı ve hatta daha ciddi suçluları iyi davranış vaadiyle serbest bıraktı. Bununla birlikte, Amerikalılar eyaletten sürüldükten sonra, Amerikan davasının destekçilerine karşı alınan önlemler daha sert hale geldi ve sık sık bir ceza, Amerikalılar tarafından geri çekilmeleri sırasında tahrip edilen altyapıyı onarmak için zorunlu çalıştırmaydı. Bu önlemler, savaşın geri kalanı için Amerikalılara verilen desteğin kamuoyunda ifade edilmesini en aza indirme etkisine sahipti. Yine de, Kıta Ordusu Quebec'ten çekilirken bazı Kanadalılar Devrim için savaşmaya devam etti. Hazen ve Livingston yönetiminde, birkaç yüz adam saflarda kaldı ve şimdi St. Lawrence boyunca mülklerinden ve araçlarından yoksun kaldılar, hayatta kalmak için ordu maaşına ve Kongre'den bir emekli maaşı sözüne güveniyorlardı. Bazıları savaşın sonunda kuzey New York'ta arazi hibeleri aldı.
6 Mayıs ve 1 Haziran 1776 arasında, Quebec City'ye yaklaşık 40 İngiliz gemisi geldi. Bunlar genel kumandasında fazla 9.000 asker taşınan John Burgoyne 4,000 dahil olmak üzere, Alman yardımcı maddeler arasından Brunswick ve Hesse-Hanau (sözde Hessians Baron kumandasında) Friedrich Adolf Riedesel . Bazıları Carleton'un karşı saldırısına katılan bu güçler, 1776-77 kışını eyalette geçirerek yalnızca 80.000 civarında olan nüfus üzerinde önemli bir baskı oluşturdular. Carleton, sakinlere , İngiliz ve Brunswick birliklerinin çeyrek kalmasının, milisleri çağırdığında çok sayıda dışarı çıkmadıkları için "sadakatsizliklerinin" cezası olduğunu söyledi. Kanadalı tarihçi Desmond Morton, Carleton'ı 1775-76'da Quebec City dışında savaştan "akıllıca" kaçınmış olarak nitelendirdi, ancak genel olarak 1775-76 kampanyasındaki komutanlığı "eksiklik" idi ve bu da John Burgoyne'nin komutasına verilmesine yol açtı. 1777'de New York'un işgali. Bu birliklerin çoğu, Burgoyne'nin Hudson Vadisi seferi için 1777'de konuşlandırıldı .
Saratoga savaşındaki Amerikan zaferinin ardından, Kongre bir kez daha Kanada'yı işgal etmeyi düşündü ve Ocak 1778'de Marquis de La Fayette tarafından komuta edilecek başka bir işgal için oy kullandı. Ancak La Fayette, Albany'ye ulaştığında bir işgali desteklemek için gerekli malzeme ve atların eksik olduğunu gördü ve operasyonun iptal edilmesini tavsiye etti, Kongre'nin Mart 1778'de kabul ettiği tavsiye. İngilizlerin sınırdaki kaleleri güçlendirdiği haberi, İngilizlerle birlikte. Montreal ve Quebec City duvarları, Kanada'nın işgal edilmesinin, başka yerlerdeki operasyonlar nedeniyle mevcut olmayan önemli sayıda adam ve kaynak gerektireceği anlamına geliyordu. Quebec City'nin Kuzey Amerika'daki en güçlü müstahkem şehirlerden biri olarak statüsü, almak için büyük miktarda güç gerektireceği anlamına geliyordu. Kanada'yı işgal etme fikri, 1780'e kadar Kongre'de tartışılmaya devam etti, ancak hiçbir karar alınmadı. Amerikan Devrim Savaşı'nı sona erdirmek için 1782-83'te Paris'teki barış görüşmeleri sırasında, Amerikan heyeti Kanada'nın (o zamanlar Kanada terimi yalnızca şu anda güney Quebec ve güney Ontario'da olan bölge için geçerliydi) ABD'ye devredilmesini istedi. . Amerikalılar o sırada Kanada'ya sahip olmadığı için İngilizler reddetti ve Amerikalı diplomatlar bu konuda ısrar etmediler. Amerikalılar Quebec savaşında galip gelseydi ve barış görüşmeleri sırasında hâlâ Kanada'nın elinde olsaydı, Paris'teki Amerikalı diplomatlar şu anda güney Ontario ve güney Quebec olan bölgelerin Kanada'nın bir parçası olmasını talep etmede daha başarılı olabilirdi. Amerika Birleşik Devletleri.
Ayrıca bakınız
- Amerikan Bağımsızlık Savaşı muharebelerinin listesi
- Amerikan Bağımsızlık Savaşı §Erken Nişanlar . Quebec Savaşı, sıralı ve stratejik bağlamda yerleştirildi.
Notlar
bibliyografya
- İngilizce referanslar
- Boatner, Mark Mayo (1973). Cassell'in Amerikan Bağımsızlık Savaşı 1763-1783 Biyografik Sözlüğü . Londra : Cassell. ISBN'si 0-304-29296-6.
- Siyah, Jeremy (2009). "Quebec'in Üç Kuşatması". Tarih Bugün . History Today Ltd (Haziran 2009): 50-55.
- Fortier, M.-F (1979). "Pelissier, Christophe" . Halpenny'de, Francess G (ed.). Kanada Biyografi Sözlüğü . IV (1771-1800) (çevrimiçi baskı). Toronto Üniversitesi Yayınları . Erişim tarihi: 3 Ocak 2009 .
- Fraser, İskender (1907). Arşiv Bürosu'nun Dördüncü Raporu, 1906 . Toronto: Ontario Arşiv Bürosu, Kamu Kayıtları ve Arşivler Departmanı. OCLC 1773270 .
- Gabriel, Michael P (2002). Tümgeneral Richard Montgomery: Bir Amerikan Kahramanının Yaratılışı . Madison, New Jersey: Fairleigh Dickinson Univ Press. ISBN'si 978-0-8386-3931-3. OCLC 48163369 .
- Griffin, Martin Ignatius Joseph (1907). Katolikler ve Amerikan Devrimi, Cilt 1 . Ridley Park, Pensilvanya: Kendinden yayınlandı. OCLC 648369 .
- Lacroix, Patrick (2019). "Tutunacak Vaatler: Devrimciler ve Mülteciler, 1775-1800 olarak Fransız Kanadalılar" . Erken Amerikan Tarihi Dergisi . 9 (1): 59–82. doi : 10.1163/18770703-00901004 .
- Lanctot, Gustave; Cameron, Margaret M. [çevirmen] (1967). Kanada ve Amerikan Devrimi 1774-1783 . Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. OCLC 70781264 .
- Morrissey, Brendan; Kanca, Adam [çevirmen] (2003). Quebec 1775: Kanada'nın Amerikan İşgali . Oxford: Osprey Yayıncılık. ISBN'si 978-1-84176-681-2.
- Nelson, James L (2006). Benedict Arnold'un Donanması . New York: McGraw Tepesi. ISBN'si 978-0-07-146806-0. OCLC 255396879 .
- Kanada Kraliyet Cemiyeti (1887). Royal Society of Canada'nın Bildirileri ve İşlemleri, 1886, Seri 1, Cilt 4 . Ottawa: Kanada Kraliyet Cemiyeti. OCLC 1764607 .
- Sawicki, James A. (1981). ABD Ordusu Piyade Alayları . Dumfries, VA : Wyvern Yayınları. ISBN'si 978-0-9602404-3-2.
- Shelton, Hal T. (1996). General Richard Montgomery ve Amerikan Devrimi: Redcoat'tan Asi'ye . New York: NYU Basın. ISBN'si 978-0-8147-8039-8. OCLC 77355089 .
- Smith, Justin H. (1907). On Dördüncü Koloni için Mücadelemiz, Cilt 1 ve 2 . New York: GP Putnam'ın Oğulları. OCLC 259236 .
- Stanley, George (1973). Kanada 1775-1776'yı işgal etti . Toronto: Hakkert. ISBN'si 978-0-88866-578-2. OCLC 4807930 .
- Sutherland, Stuart RJ (1979). "Montgomery, Richard" . Halpenny'de, Francess G (ed.). Kanada Biyografi Sözlüğü . IV (1771-1800) (çevrimiçi baskı). Toronto Üniversitesi Yayınları . 29 Nisan 2010'da erişildi .
- Amerika Birleşik Devletleri Kıta Kongresi; ve diğerleri (1906). Kıta Kongresi Dergileri, 1774-1789, Cilt 4 . Washington, DC: Amerika Birleşik Devletleri Hükümeti. OCLC 261514 .
- Wood, WJ; Eisenhower, John SD (2003). Devrimci Savaş Savaşları: 1775-1781 . Cambridge, Massachusetts: Da Capo Press. ISBN'si 978-0-306-81329-0. OCLC 56388425 .
- Fransızca referanslar
daha fazla okuma
- Anderson, Mark R. (2013). On Dördüncü Koloni Savaşı: Amerika'nın Kanada'daki Kurtuluş Savaşı, 1774-1776 . New England Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-1-61168-497-1.
- Brymner, Douglas; O'Halloran, George F (1905). 1904 yılı için Kanada Arşivleri Raporu . Londra: Maclean, Roger. OCLC 45254379 . Amerikan işgali ile ilgili yazışmaları ve raporları (16 Kasım 1775'te Quebec City'de düzenlenen bir savaş konseyinden alınan notlar dahil) içerir.
- Lacoursiere, Jacques (2001). Kanada, Québec (Fransızca). Sillery, Quebec: Les éditions du Septentrion. ISBN'si 2-89448-186-1. OCLC 63083822 .
- Starowicz, Mark (2000). Le Canada une histoire populaire (Fransızca). Saint-Laurent, Quebec: Éditions Fides . ISBN'si 2-7621-2282-1. OCLC 44713313 .
- Vergereau-Dewey, S. Pascale (2005). 1775-1776: Francois Baby Dergisi, Gabriel Taschereau ve Jenkin Williams . East Lansing, Michigan: Michigan Eyalet Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 0-87013-740-9. OCLC 57069273 .
- Ward, Christopher; Alden, John Richard (1952). Devrim Savaşı . New York: Macmillan. OCLC 425995 .
İlgili medya Quebec Savaşı (1775) Wikimedia Commons
- "Quebec Savaşı - 1775-1776 yılları için mektuplar" . Familytales.org. Arşivlenmiş orijinal 13 Mayıs 2011 . Erişim tarihi: 12 Aralık 2008 .
- "Kanada İstilasının Hareketli Tarih Haritası" . HistoryAnimated.com. Arşivlenmiş orijinal 8 Ekim 2012 . 2 Temmuz 2012'de alındı .
- "Quebec Savaşı (1775)" . Tarih.com.
- "Quebec Savaşı - 7 Yıl Projesi" . Sevenyearproject.com.