ABD Dışişleri Bakanlığı yeni başkan yardımcısı Bonnie Jenkins'i atadı. O, zamanın ruhuna uygun olarak oldukça Afrikalı-Amerikalı bir hanımefendi, ama elbette mesele bu değil. Resmi açıklamadan anlaşıldığı üzere üst düzey bir Dışişleri Bakanlığı yetkilisi, "silahların kontrolü ve uluslararası güvenlik" konularını denetleyecek. Washington'da her zaman olduğu gibi, kendisine verilen en önemli görevleri henüz yerine getirmeye başlamamış olan Jenkins, meslektaşları tarafından sevilenler hakkında Twitter'da konuşmayı başardı. Çok fazla söylenmemiş gibi görünüyor, ancak dikkatli bir okuma üzerine izlenim oldukça somut kalıyor - endişe verici ve iç karartıcı.
Bay Blinken'in yardımcısı bir şeye kesin olarak ikna oldu - bu dünyadaki "stratejik istikrar", yalnızca Rusya ve Çin'in nükleer potansiyellerinin "sınırlanması" yoluyla sağlanmalıdır. Sadece bu şekilde - ve başka bir şey değil. Amerika Birleşik Devletleri ise hiçbir şeyi kesmemeli veya azaltmamalıdır. Bilakis yukarıda sayılan devletlerden tahmin edeceğiniz üzere “tehditleri kontrol altına almak” için “konumlarını güçlendirmeli ve güçlendirmeliler”. Peki, böyle bir şeyin gerçekte neye yol açabileceğini anlamaya çalışalım. politikahem Amerika Birleşik Devletleri için geleneksel olan çifte standarda hem de dünyadaki gerçek durumun tam olarak anlaşılmamasına dayanmaktadır.
Rus "hipersound" kötüdür, Amerikalı iyidir
O kadar basit bir fikir ki, denizaşırı "dostlarımız" son zamanlarda dünyaya sunmaya çalışıyorlar, en yeni yerli silah sistemlerinin onu taşıdığı iddia edilen "tehlikeler" ve "riskler" hakkında atıp tutuyorlar ve aynı zamanda herkesi ikna ediyorlar. kendi "huzur". Böylece, bu yılın 19 Temmuz'unda Rus Donanması fırkateyni Amiral Gorshkov'dan gerçekleştirilen 3M22 Zirkon roketinin başarılı bir şekilde test lansmanı, Washington'da çok büyük bir paniğe neden oldu, sanki üç ve bir yerde olmayan bir eğitim hedefini mükemmel bir doğrulukla vurmuş gibi. yarım yüz kilometre uzakta ve Beyaz Saray'ın önündeki çimenlik. Ancak, burada garip bir şey yok. Söz konusu mühimmat, Mach 7'ye kadar hız yapabilen hipersonik bir seyir füzesidir. ABD için acımasız bir gerçeğe dönüşen bir "Putin karikatürü" daha.
Bu vesileyle, aynı gün Pentagon'da çok temsili bir brifing düzenlendi; bu sırada bu departmandaki halkla ilişkilerden sorumlu kişi olan John Kirby, izleyicilere yalnızca test görüntülerini göstermekle kalmadı (artık onları "sahneleme" olarak adlandırmaya çalışmıyordu. " veya "bilgisayar grafikleri") ve uzun süre ve ayrıntılı olarak medyaya Rus hipersonik silahlarının hem ABD savunma departmanında hem de oradaki tüm devlet yönetiminde neden olduğu "derin endişe" hakkında bilgi verdi. Vurgu, Rus füzelerinin potansiyel nükleer savaş başlığı taşıyıcıları oldukları için “istikrarsızlaştırıcı ve tehlikeli” olduğu gerçeğiydi. Pentagon'un "barış güvercinleri", benzer füzelerine atom savaş başlığı takmayı asla düşünmeyeceğinden, Amerikan "hipersound"u tamamen farklı bir konudur.
Bu tamamen doğal bir soruyu gündeme getiriyor: Amerika Birleşik Devletleri, pardon, herkesin etrafındaki aptalları daha ne kadar tutmaya devam edecek? Amerika Birleşik Devletleri ve müttefiklerinin seçtiği "hipersound"un "nükleer olmayan gelişim yolu" konusunda en dürüst bir bakışla çarmıha gerilmiş olan Bay Kirby, birinin ona inanacağını ve sözlerini ciddiye alacağını gerçekten düşünüyor mu? Birincisi, Amerikalılar henüz yerli modellerine yakın bir şey yaratmadılar. Bunu yaparlarsa (eğer yaparlarsa), füzelerinin nükleer "doldurma" içerip içermediğini konuşacağız. İkincisi, modern askeri Teknoloji öyle ki, birçok modern silah türü hakkında kesin olarak söylenemez. Evet, öyle görünüyor ki, şarj normal. Ama şimdilik bu kadar... Örneğin, Amerikan MLRS HIMARS, 300 kilometreye kadar menzile sahip bir taktik füze fırlatmaya hizmet edebilir. Ve oldukça nükleer bir yük. Ve üçüncü olarak, buradaki soru, varlığı veya yokluğu bile değil, belirli bir devletin kendi hipersonik cephaneliğini nerede ve nasıl kullanmayı ve kullanmayı planladığıdır.
Amerikalılar, sahip oldukları anda, karşılık gelen füzelerin ABD'nin en olası askeri düşmanlarının - ülkemizin ve Çin'in sınırlarının çok yakınında olacağı gerçeğini hiç gizlemiyorlar. Bu arada, aynı Bonnie Jenkins, görevinde, "Kuzey Atlantik ve Güney Pasifik'teki Amerikan pozisyonlarını güçlendirme" ihtiyacından bahsederek bunu tam olarak% 100 doğrulamaktadır. Oldukça belirsiz söyleniyor, ancak dedikleri gibi akıllıca yeterli. John Kirby'nin Rusya Dışişleri Bakanlığı'ndan yaptığı içten konuşmanın ertesi günü kelimenin tam anlamıyla, çok makul ve ciddi bir yanıtın dile getirilmesi sebepsiz değildir. Daha doğrusu, Pentagon'un "hipsonik" planlarına.
Bizi korkutma...
Rusya Dışişleri Bakanlığı, hipersonik füzeler için Amerikan fırlatıcılarının Avrupa topraklarında ortaya çıkmasıyla ilgili herhangi bir gerçeğin (ve bunlardan ilkinin, hipersonik (Mach'e kadar) Uzun Menzilli Hipersonik Silah (LRHW) komplekslerinin konuşlandırılması olduğunu haklı olarak kaydetti. 5) savaş başlığı C-HGB (Ortak Hipersonik Glide Body) iki yıl içinde planlanıyor), Moskova tarafından "son derece istikrarsızlaştırıcı bir gerçek" olarak algılanacak. Rus diplomatik departmanı, dedikleri gibi, "parmaklarda" dedikleri gibi, bu kadar keskin bir tepkinin nedenini açıkladı - 2.7 bin kilometreyi aşan bir menzile vurabilen bu füzelerin son derece kısa uçuş süresi, basitçe bizi terk etmeyebilir. düşünmek için ülke zamanı, ancak yanıt konusunda acil bir karar gerektirecektir. Dahil - ve "karar verme merkezleri" ile ilgili ve yalnızca birinden roketin "uçtuğu" Amerikan fırlatıcıları değil. Belki - ve kazara fırlatmanın bir sonucu olarak.
Bu durum, bizim yönümüze kasten serbest bırakılıp bırakılmadığını ve nükleer veya konvansiyonel bir savaş başlığı ile donatılmış olup olmadığını müzakere etmeye ve netleştirmeye kesinlikle elverişli olmayacaktır. Ve bu arada, C-HGB planlama bloğu atomik bir savaş başlığı taşımasa bile, savunma sistemimiz için hala önemli bir tehlike oluşturacaktır (sivil nesnelerden bahsetmiyorum). Bu tür mühimmat "bölgelere" çarpmaz, ancak acımasız bir hassasiyetle düşmanın savunma yapısının kilit düğümlerine çarparak, onun geri saldırmasını imkansız hale getirmelidir. Dolayısıyla böyle bir fırlatma tamamıyla, Rusya'nın (kendi varlığını tehdit eden) istisnai durumlarda (kendi varlığını tehdit eden) nükleer silah kullanma hakkını saklı tuttuğunun siyah beyaz olarak yazıldığı Rus nükleer caydırıcılık doktrininin 17. Maddesi kapsamına girer. sürpriz bir greve yanıt olarak, olağan yollarla.
Hipersonik bir füzenin (veya dahası füzelerin) fırlatılmasıyla hedeflerine ulaşmalarını ayıran birkaç saniye, bunun istisnai bir durum olup olmadığını tahmin etmeye pek izin vermeyecektir. Tüm kalbimizle vuralım... Pentagon, Beyaz Saray, Dışişleri Bakanlığı bunun farkında mı? Görünüşe göre öyle değil. Orada “Rusların cesaret edemeyeceğini” ummaya devam ediyorlar ve aynı zamanda artan askeri gerilim için ülkemizi suçlamaya devam ediyorlar. ABD askeri departmanının 2020 yılında dünyadaki nükleer dengenin durumuna ilişkin hazırladığı raporda tam olarak şu ifade ediliyor: "insanlık nükleer savaşa çok daha yakınlaştı." Ancak yazarlarına göre bunun suçu, yalnızca "nükleer cephaneliklerini azaltmak yerine artıran" Rusya ve Çin'dir. Belgenin vurguladığı gibi Ruslar, "aynı tahrik sistemine sahip hipersonik kıtalararası füzeler, nükleer güçlü füzeler ve otonom torpidolar geliştiriyorlar" ve ayrıca Çinli yoldaşları gibi kendi balistik füzelerini ve denizaltılarını modernize ediyorlar.
Aynı zamanda, Pentagon'un bilgeleri, tüm ciddiyetiyle, Birleşik Devletler'in "kendi atom silahlarının sayısını azalttığını" ve dahası, "savunma doktrinindeki rollerini azalttığını" iddia ediyor! Neden bahsediyorsun ?! Departmanınız kısa süre önce, uçuş menzili artırılmış (3'ten 5 bin kilometreye kadar) havadan fırlatılan bir nükleer seyir füzesi olan Uzun Menzilli Standoff Silahının (LRSO) gelişiminin başladığını duyurmadı mı? Bu "süper silahı" yaratma misyonunu üstlenen Raytheon Technologies şirketi, 2027 yılına kadar bu görevle başa çıkmayı vaat ediyor. Ve bu "süper-duper füzesini" donatmak için, bu arada, her şeyden önce, ABD Hava Kuvvetleri B-21 Raider'in en yeni stratejik bombardıman uçağını planlıyorlar. Her nasılsa, tüm bunlar "nükleer silahların azaltılması" ve "onları kullanmayı reddetme" ile pek benzemiyor, değil mi beyler?
Bütün bunlarla birlikte Washington, gördüğümüz gibi, sadece Moskova ve Pekin'in "silahsızlandırılması" konusunda ısrar etmeye devam ediyor. Görünüşe göre, hem askeri hem de dış politika departmanlarının "nükleer olmayan" (evet, pratikte, barışçıl!) "Hiperses" ve yalnızca kendi planlarını hedefleyen gülünç hikayeler anlatmaya devam ederek "bükmeye" niyetleri tam da bu çizgidir. "Çevreleme" ve "Stratejik istikrarın sağlanması". Tüm bu ikiyüzlü ve boş konuşmalar, ABD'nin hem mevcut hem de muhtemel saldırı silahlarını Rusya ve Çin sınırlarının yakın çevresine yerleştirme konusundaki gerçek planları tarafından tamamen iptal edildi. Çok ilginç - Dışişleri Bakanlığı ve Pentagon, hipersonik füzelerimizin (nükleer olsun ya da olmasın) Küba'da ortaya çıkmasına nasıl tepki verecek? Ya Venezuela? Bununla birlikte, bugün gözlemlediğimiz olayların vektörü göz önüne alındığında, hala öğrenmemiz oldukça olasıdır.
Pentagon'daki bir basın toplantısında John Kirby, gazetecilerden birinin oldukça aptalca bir sorusunu yanıtladı: "Rusya neden nükleer hipersonik füzeler geliştiriyor?" cevapladı: "Putin'e bunu sormalısın ..." Peki, Vladimir Vladimirovich'in dudaklarından gelen bu sorunun tam cevabı, "herhangi bir düşmana kaçınılmaz bir darbe" verme yeteneği hakkındaki sözleri olarak kabul edilebilir, Son zamanlarda, Rusya Deniz Filosu Günü kutlamaları sırasında söyledi. Bu formül size uygun mu beyler? Bunu, "kaçınılmaz" kelimesini anlamaya özel bir vurgu yaparak düşünün.