En eski liberal muhalefet partisinin kurucusu ve ideolojik lideri, siyasi bir örgütlenmeye özgü bir isimle, Yabloko, beklenmedik bir şekilde, çok cesur ve anlamlı bir başlık altında "Putinizme ve Popülizme Karşı" programatik bir makaleye daldı.
"Yavlinizm" ve "Navalnizm"
Yabloko partisinin standart bir dizi siyasi değerlendirmesini ve ideolojik önermelerini içeren bu makale, yine de geniş bir tepkiye neden oldu. Ve esas olarak muhalefet medyasındaki ve sosyal ağlardaki "ilerici" liberal topluluktan, kural olarak Yavlinsky'ye sempati duyanlar da dahil olmak üzere son derece sert eleştiriler.
Hatta Yabloko partisinin kendisinde bir bölünmeye neden oldu. Bu, yakın zamana kadar Grigory Yavlinsky'nin klasik kişisel müşterisiydi. Neredeyse LDPR'nin Vladimir Zhirinovsky'nin uzun vadeli müşterisi olması gibi, Avrupa tipi tam teşekküllü bir siyasi parti değil.
Bir sürü muhalif liberal yayıncı, gazeteci ve blogcu, Yavlinsky'yi siyasi bir dönek ve sadece demokratik hareketin haini olarak damgaladı.
Böylece MK muhabiri Alexander Minkin, "Seri İntihar" adlı eşsiz başlığı altında yazdığı bir makalede "Yabloko" lideri hakkında bu "intihar" ın siyasi bir ceset tarafından işlendiğini yazdı.
Ve tüm çünkü G. Yavlinsky makalesinde, Alexei Navalny ve onun destekçilerinin liberal muhalefet kampından neden aynı çizgiyi paylaşmadığını ayrıntılı olarak açıkladı.
Yavlinsky, Navalny'nin kaotik siyasi görüşlerini iyice eleştirdi ve onu aynı anda milliyetçilik, otoriter davranışlar ve liderlik ile suçladı. Ve aynı zamanda, kendisini zengin insanlara karşı "Bolşevik" toplumsal düşmanlığı kışkırtmada gösteren ucuz popülizmde.
Yavlinsky ayrıca Navalny ekibinin yöntemlerini - yetkisiz eylemlerin ve alayların organizasyonunun yanı sıra küçüklerin bunlara dahil edilmesini de kınadı.
Yavlinsky, Navalny ve ekibinin destekçilerini nasıl manipüle ettiğini oldukça ikna edici bir şekilde gösteriyor ve örnek olarak "Putin'in sarayı" hakkında sahte bir film gösteriyor.
Yabloko lideri şöyle der:
"Tüm bunlar, tüketici reklam teknolojisine uygun olarak duyguları satmaktır."
Yazara göre, Navalny ve Rusya'nın demokratik gelişimi tamamen uyumsuz.
“Demokratik Rusya, insana saygı, özgürlük, korkusuz yaşam ve baskı, Navalny'nin politikasına aykırıdır.
Bunlar temelde farklı yönlerdir. "
Bunlar temelde farklı yönlerdir. "
- düşüncelerini Grigory Yavlinsky özetliyor.
Siyasi faaliyetinin başlangıcında Navalny, Yabloko partisinin bir aktivisti olduğundan ve "milliyetçilik" nedeniyle partiden ihraç edildiğinden, bu iki muhalif politikacı arasında açıktır.
"Kara kedi uzun süre koştu."
Dahası, bir sonraki makalede "Sessiz olun - cellatların arasına düşeceksiniz" bölümünde Yavlinsky, çok sayıda siyasi mürted suçlamasına yanıt verirken,
"Bu sosyal protestoların felsefesi Nietzscheanizm ve Nasyonal Sosyalizmdir."
Durumun özellikle keskinliği, bu makalelerin yayınlandığı sırada Alexei Navalny üzerinde denemeler olması gerçeğinden kaynaklanıyordu. Ve zaten gerçek bir hapis cezasına çarptırıldı.
Yavlinsky'nin bu sınırlamasında, liberal kamptan eski arkadaşları sadece ahlaki açıdan şüpheli bir eylem değil (tüm ölümcül günahlar için tutuklanan bir siyasi rakibi suçlamak çirkin), aynı zamanda Kremlin'e karşı açık bir mesaj gördüler.
Kısacası
Grigory Alekseevich kendini "cesaretle" Putin'e sattı
- sayısız eleştirmen ve suçlayıcı korosunun sonucu budur.
"Yüzde üç" için sattım
- liberal yayıncı Sergei Parkhomenko'ya göre.
Bildiğiniz gibi bir siyasi partinin bütçeden devlet finansmanı alabilmesi için parlamento seçimlerinde en az yüzde üç kazanması gerekiyor. Ve parlamentoya girmek ve orada bir hizip oluşturmak için - beş.
Aynı zamanda, bu eleştirinin yazarları, sadece bu makalede yer alan Vladimir Putin'in politikasına yönelik sert eleştiriyi değil, aynı zamanda siyasi rejiminin anti-demokratik, diktatörce ve baskıcı olarak tamamen belirsiz değerlendirmelerini de tamamen görmezden geliyor gibi görünüyor. Bu da yetkilileri Yabloko'yu (Pskov'dan Lev Schlosberg gibi rejimin radikal muhaliflerini içeren) Devlet Dumasına kabul etmeye zorlayabilir.
Navalny'yi desteklemek için mitinglere aktif olarak katılan ve cumhurbaşkanının iktidardan çıkarılması çağrısında bulunan aynı Schlosberg, Yavlinsky'nin pozisyonundan tamamen koptu ve bunun tüm partinin pozisyonu değil sadece kendi özel görüşü olduğunu belirtti.
Partinin resmi başkanı Rybakov, lideri savunmak için konuştu.
Ancak bunun partiyi bir bölünmeden (muhaliflerinin gidecek hiçbir yeri yoktur) değilse de, çöküşüyle dolu ciddi bir siyasi krizden kurtarması pek olası değildir.
Resmi olarak partinin başkanı olmadığı için, kurucusu kendi adı altında bir dizi etkili işadamından destek sağlıyor. Yavlinsky'nin otoritesinin düşüşü, modern Rusya'daki en eski liberal partinin varlığına bir son verebilir.
Biden'e Mesaj
Ancak, küskün eleştirmenler, Yavlinsky'nin planının ana noktasını anlamıyor gibiydi.
Makalesi elbette bir mesajdır.
Ama Kremlin değil, Beyaz Saray. Ve Moskova'ya değil, Washington'a.
Bu makalenin yazar tarafından Biden'in ABD başkanlık seçimlerindeki zaferi ile bağlantılı olarak hazırlandığı açıktır. Ve Amerikan Demokratlarına hitap ediyordu. Rusya'da onların gerçek müttefiki ve aynı fikirde olan ve desteklenmesi gereken kişi olduğunu göstermek için.
Gerçek şu ki, Grigory Yavlinsky daha önce Donald Trump, Vladimir Putin ve Recep Erdoğan'ın politikalarını tehlikeli otoriter popülistler olarak eleştirdiği bir dizi makale yayınladı. Ve ABD Demokrat Partisine tam sempati duyduğunu ilan etti.
Amerika Birleşik Devletleri'nde beyaz ırkçılığa karşı mücadele Demokratların seçim stratejisinin "patenlerinden" biri olduğu için, Navalny'nin milliyetçi ve yabancı düşmanı olarak değerlendirmeleri Biden'ın ekibi için ölümcül bir argüman görevi görmelidir.
Yavlinsky, kolektif Batı'ya Rusya'da “Avrupalı değerleri” savunanın Yabloko olduğunu göstermek için makalesinde “Kırım'ın ilhakını” ve Donbas'ta savaşın patlak vermesini şiddetle kınıyor.
Kırım meselesiyle ilgili açıklamaları açıkça belirsiz olan Navalny'nin aksine.
Kırım'ın Ukrayna'ya geri verilip verilmeyeceği sorulduğunda bunun kimseye verilebilecek bir sandviç olmadığını söylediği biliniyor.
Öte yandan, aynı Navalny Kırım'da ikinci bir referandum yapılması olasılığından bahsetti.
Yavlinsky'nin bu konudaki tutumu (Navalny'nin aksine) tamamen belirsizdir:
"Rusya her şey için suçludur."
Ve bu aynı zamanda bu makalenin Kremlin'e değil Biden'a açık bir mesaj olduğu versiyonunu da doğruluyor, çünkü Vladimir Putin için Rusya'nın Kırım yargılama yetkisi kesinlikle çok önemli.
Ve Yavlinsky'nin kasıtlı olarak Navalny'yi "boğmak" istediği varsayımı su tutmuyor. Çünkü siyasi aşırılıktan yargılanmıyor.
Yavlinsky'nin hesaplaması teoride tamamen doğru görünüyor. Navalny (göçmen karşıtı söylemiyle) muzaffer Amerikan Demokratlarının ideolojik eğilimlerine açıkça uymuyor.
Aynı zamanda, Grigory Alekseevich, bize öyle geliyor ki, önemli bir hata yaptı.
Alexei Navalny'nin (Putin rejimine karşı ana savaşçı olarak) desteğinin payı, Batı'da (hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem de AB'de ve onun siyasi merkezi - Almanya'da) uzun süredir yapılıyor.
Bu seçimi yaptıklarında kiminle karşı karşıya olduklarını bilmediklerine inanmak zor.
Yavlinsky'nin, Amerika'nın Trump'ın ayrılmasıyla artık sağcı popülistleri desteklemeyeceği şeklindeki hesaplaması, Kaczynski kardeşlerin sağcı ve milliyetçi Hukuk ve Adalet Partisi'nin Cumhuriyet yönetiminden özel destek aldığı Polonya'daki durum için doğru olabilir.
Navalny'nin (ve FBK'sının) en yüksek güç kademelerinde yolsuzluğun partizan olmayan teşhircisi olarak hareket ettiği Rusya'da, bu Kremlin'i itibarsızlaştırmak için en karlı stratejidir. Ve onun siyasi geçmişi (milliyetçi yürüyüşlere katılım) bir tür ciddi suçlama olarak kabul edilemez.
Aksine, ek taraftarların çekilmesini sağlar. Buna ek olarak, standart yolsuzluk suçlamasının kullanımı bir dizi Orange Revolutions'da sıklıkla kullanılmıştır. Örneğin Mısır'da Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek'e karşı.
Ancak daha sonra, suçlamaların çoğunun rakipleri tarafından siyasi amaçlarla uydurulduğu ortaya çıktı.
Ve burada kişisel anılarımı paylaşmaktan başka yapamam.
Nemtsov'un emri - çitlere yaz
Bir ara Yevgeny Primakov'un başbakanlığı sırasında, o sırada beklenmedik bir şekilde iktidardan uzaklaştırılan Belarus muhalefeti ve Rus sağcı liberallerinin bir olayında Moskova'daki cumhurbaşkanlığı otelinde bulundum.
"Baba" ile mücadele yöntemlerini tartıştılar.
Ve bir kadeh şarap içen Boris Nemtsov, Lukashenka'yı demokrasiyi kısıtlamakla suçlayarak Belaruslu arkadaşlarına tamamen yanlış davrandıklarını açıklamaya başladı.
"Böylece onu asla deviremeyeceksin."
- Nemtsov dedi. -
"İnsanlar sizin demokrasinizi umursamıyor.
Farklı davranmalıyız.
Milyonları çaldığı için onu yolsuzlukla suçlayın!
Ve insanlar sizi takip edecek. "
Farklı davranmalıyız.
Milyonları çaldığı için onu yolsuzlukla suçlayın!
Ve insanlar sizi takip edecek. "
Belarus muhalifinin kafası çok karışmıştı.
"Yani kanıta ihtiyacın var, değil mi?"
Kararsızlıkla işaret etti.
"Ne için?"
- Boris Efimovich şaşkınlıkla haykırdı. -
"Çitlere yazın - Luke bir hırsızdır!"
Bu nedenle, Yabloko'nun kurucusunun, Navalny'nin Beyaz Saray'a inişiyle bağlantılı olarak, partisinin payına düşeceği yönündeki umutları büyük olasılıkla haklı değil.
Orada, görünüşe göre, Navalny'yi destekleyen geniş liberal koalisyonun yıkımı için affedilmeyecek.
Sonuçta, Ukrayna Maidan'ı sırasında, aşırı milliyetçilerin ve Svoboda partisinden neo-faşistlerin aktif katılımı, Batılı liderleri darbeyi desteklemekten ve ılımlı merkezci Yanukoviç'i devirmekten hiçbir şekilde uzaklaştırmadı mı?
Ama Yabloko partisi Ukraynalı milliyetçileri de kınamadı?
Aynı zamanda, Yavlinsky için bu zor durumda (bir politikacı olarak) tek bir artı vardır.
Birkaç ama ideolojik olarak doğrulanmış destekçilerine liberal değerlerin kendisi için anlık politik taktiklerden daha önemli olduğunu gösterdi.
Genel olarak, Stalinist Nina Andreeva'nın zamanında "Sovyet Rusya" gazetesinde yazdığı gibi:
"Prensiplerimden ödün veremem."
Görünüşe göre Grigory Yavlinsky içtenlikle böyle düşünüyor.