Belgorod Bölgesi, Arkhangelskoye köyünde Prokhorovskoye Pole askeri tarih kulübünden Alexander ve Mikhail Sheptayev kardeşler ile çektiğim fotoğraflarla başlayacağım. Kardeşler, Valery Panteleimonovich Sheptaev'in babasının yardımıyla 10 yıldan fazla bir süredir ekipman inşa ediyorlar. Tarihi.
Belgorod bölgesindeki kırsal bir mülkün avlusu şöyle görünebilir:
Sheptaevs askeri tarih kulübü ile birlikte, şimdi askeri teçhizatın tarihi incelemeleri konusunda birkaç materyal yapacağız ve оружияama ondan önce, başlangıç olarak, bence önemli bir anı ilginç buldum.
Prensip olarak, anlayışlı ve sofistike insanlar olarak, bir filmde veya TV ekranında, olması gereken başka bir ucubeyle karşılaştığımızda zaten yüzünü buruşturuyoruz. tanklar... Özellikle Alman olanlar.
Bu, Sovyet döneminde çirkin bir günahtı. "Sıcak Kar" ve "Taburlar ateş istiyor" gibi başyapıtlar bile bu bardağı geçemedi ve çeşitli canavarlar neşeyle süründü, vuruldu ve çerçevelerde yakıldı.
Bazı nedenlerden dolayı, bilgisayarda düz ellerle istediğiniz her şeyi çizebilmenize rağmen, XXI yüzyıl bir istisna haline gelmedi. Şu anda ellerle her şeyin çok kötü olduğu açıktır, çünkü tank tarihinin aynı "Yenilmez" mutantlarında da ekranda belirdi. Ne yazık ki.
Ve işte biraz farklı bir bükülme. İnsanlar tanklar, kundağı motorlu silahlar, zırhlı araçlar inşa ediyor. Her şeyin ne kadar benzer olduğuna kendiniz karar verin. Çok benzer, çünkü eski yönetim sergilerle çalışmaya izin verdiği için kardeşler bir kopya çıkarmak için Kubinka'ya gitti. Bu nedenle - bir mezura, bir iletki, kağıt ve kalem içeren bir tablet. Açı ölçümleri, eğimler. Sonra çizimler. Daha sonra bağışçı arayışı ve inşaat.
Diyorum ki - yaratma.
Bir tür meslek. Birisi diyecek: neden? Çok fazla alıcı yok. Aslında öyleler, ancak yaratıcılar için ilginç olacak kadar değiller.
Geçmiş bir savaşın olaylarının yeniden inşası teknoloji olmadan tamamlanamaz. Evet, ve reenaktörler bazen yeterince hataya sahipler, ben BT-7'yi Chernozem bölgesinde Kırım'ın kurtuluş olaylarının (!) Yeniden inşasında gördüm. Yorum yok.
Peki ya ülkemizde teknolojiye karşı böyle bir tutumumuz varsa?
Aslında geriye hiçbir şey kalmamıştı. Uçaklar acımasızca yok edildi, kalan Il-2 çifti ve aynı miktarda Po-2 ve hepsi bu kadardı. Yükseltilmiş ve restore edilmiş I-16'lar, dünya çapında farklı koleksiyonlarda 90'lara girdi. Ve 80 yıl önce olduğu gibi "Zero" ve "Corsair" in kolayca yan yana uçtuğu yabancı festivallerin kayıtlarına bakmalıyız.
Ve şimdi, aslında, hiç ekipman kalmadı. Herşey. Vadim Zadorozhny Müzesi, Padikovo'daki Dmitry Persheev Müzesi, Verkhnyaya Pyshma'daki Kozitsyn Kardeşler Müzesi orijinal teknolojinin adalarıdır.
Ancak tarihsel değeri nedeniyle ağırlığına altın değerinde olan orijinal teknik, festivallerde ve diğer şovlarda kullanılamaz, filmlerde çekim yapamazsınız. Müzeler çekim için ekipmanlarını sağlasa da gidecek hiçbir yer yok çünkü özel bir şey olmasa da çekim yapmanız gerekiyor.
"Panfilovtsy" deki iki Alman tankı zaten bir başarı. En az iki, gerisi bitti.
Ve askeri-tarihi festival "Battlefield" ı ziyaret edip "Mosfilm" garajlarından neler getirdiklerini görseniz ... Duvarcıların geçen yıldan beri sarhoş oldukları izlenimi. "Hadi, gri, kare şeklinde bir kule olacak" - bu böyle bir şey. Filmlerdeki fotoğraflarda olduğu gibi.
Bu arada, Büyük Vatanseverlik Savaşı için bir tür tarihi ve vatansever rezervimiz var.
O savaşın tarihini modern öğretmenlerin rehberliğinde "geçiren", "eğitim hizmetleri sağlayan" kesinlikle sefil ders kitapları - hepsi bu. Gençler Rus sinemasının düşüklerini izlemek istemiyorlar. Yeter ki onların "Kötü Komedyenleri" bakıp onları paramparça edecek.
Ve burada nasıl ve neyi gösterebilir ve eğitebiliriz?
yol Evet.
Bize gösterecek hiçbir şey yok. Çünkü bir normal film için "Ceza Savaşları" ve "Piçler" gibi bir düzine kabusumuz var ve Hollywood bile Er Ryan Hitler'in nasıl vurulduğuna dair birkaç düzine atacak.
Bu koşullarda, reenaktörlerin genellikle garip davranışlarını ve güçlü, güçlendirilmiş ve hafif seyreltilmiş ürünlerin kullanımına olan bağımlılıklarını ne kadar eleştirsem de, ana eğitici anlardan birine sahipler.
Gösterebilirler. Bu önemli. Bu güzel. Bu kullanışlı.
Formu gösterin. Silahları göster. Gösterişli de olsa düzenleyin, ama savaşın. Tekniğe yaklaşma fırsatı verin. Bazı festivallerde, tek de olsa, ancak gerçek bir DShK veya PPSh'den çekim yapabileceğiniz atış galerileri düzenlendi. Çok pahalı.
Yani bence bu kadar popüler kopyaların yaratılması çok faydalı ve güzel bir şey.
Alman üniforması giyen reenaktörler ne kadar eleştirilirse eleştirilsin ve onlar olmadan hiçbir yerde. Askerlerimiz kadar ilginç bir unsurlar. Sıklıkla bunun "faşizm propagandası" olduğunu ve bunun gibi şeylerle karşılaştım.
Aslında bu insan aptallığının propagandasıdır. Elbette bir T-34'ün bir yere gittiğini ve Kızıl Ordu askerlerinin boşluğa koştuğunu hayal edebiliyorum, ama bence bu, Gençlik Ordusu temsilcilerini herhangi bir olaya itmek kadar saçma. Nasıl yetişeceğini bilmeyen.
İnsanların elleriyle yaptıklarını nasıl değerlendiriyorsunuz? Belki de tek yol budur. Bu nedenle, hem teknolojinin hem de yaratılmasının önünde birkaç hikaye ve küçük kollarda belirli miktarda malzeme olacak.
Kendi adıma, bugün Alman tankları inşa etmenin gerekli olup olmadığı sorusunu cevapladım. Neye ihtiyacınız olduğu ortaya çıkıyor. En azından genç nesillerin neredeyse gerçek bir Pz.Kpfw.IV veya STUG görmesi için, örneğin T-34 ve Su-100'ümüzü değerlendirin ve karşılaştırın. Atalarımızın cılız canavarlarla değil, gerçekten savaştığı şey, çizimlerin anlamadığı şey tarafından yaratıldı.
Bunu anayasanın ruhuyla "tarihi koruyarak" anlıyorum.
Bu nedenle sizi küçük canlandırma koleksiyonlarının tarihi sergilerine adanmış küçük bir döngüye davet ediyorum. İlginç olacak.
Ve gösterecek ve söyleyecek bir şeyimiz olmadığına göre, bu tür tarihsel kendinden tahrikli el kitaplarının yaratıcılarına her türlü desteğin sağlanması gerektiğinden eminim.