Gastronomi derin bir konudur! Doğduğunda ailesi tarafından terkedilmiş ve yetimhanede büyümüş bir çocuk, korku dolu gözlerle kapıdan içeri girdiğinde, bu restoranın onun hayatını değiştireceğini bilmiyordu. Tıpkı onun gibi yetim olarak büyümüş, 19 yaşında hamile kaldığı için babası tarafından evden kovulan şişman bir kadın, küçük çocuğa önlük giydirip, onu bulaşık yıkamaya gönderiyordu. Bir yetimin halinden anladığından mıdır bilinmez, küçük çocuğa hep kol kanat gerdi, onu yetiştirdi. Küçük çocuk büyüyüp adam oldu, Paris'e gitti. Anne-oğul, usta-çırak olarak nitelenebilecek ilişkileri kadın ölene kadar sürdü.
Bu şişman kadın, Fransız mutfağının en önemli simalarından birisiydi. Mutfağında çalışan genç aşçıların çoğu dünyanın en iyi şefleri seçildi. O kadının adı Eugénie Brazier'di. Yanına alıp bulaşıkçılık yaptırdığı, sonra da himayesi altında koruduğu yetim çocuk ise bugün Paris'in ve hatta birçok yemeksevere göre dünyanın (bu gruba ben de dahilim) en iyi restoranlarından biri olan L'Ambroisie'nin sahibi ve şefi olan Bernard Pacaud'ydu.
18.Yüzyılın Fransız yazarlarından Pierre Beaumarchais'nin de dediği gibi: "Mutfak dünyası, insanlık komedyasının sergilendiği bir tiyatro sahnesi gibidir"(*). Gastronominin güzel yanlarından biri de işte budur. Yemeklerden, sunumlardan, kokulardan, servisten, malzemelerden, içtiklerimizden çok daha fazlasıdır. O güzel kokuların yayıldığı büyük sahnede bir yetim, bir başka yetimin kanatları altında dünyanın en ünlü şeflerinden biri olur. Bir bulaşıkçı restoran sahibi, fakir bir köylü çocuk şef, "işe yaramaz" denen meşhur olur. Bazen bazıları için, uçurumun kenarında tutunacak son bir dal, bazen de rüyaların gerçekleşmesi için bir araç olur. Alınan her alkışla, övgüyle, olumlu eleştiriyle, şefin, kendini yetiştiren ustaya bir vefa sembolü olur.
Gastronomi derin bir konudur!
(*) Kaynak: Petites Histoires DGrands Chefs. Albert Nahmias
#gastronomi #bernardpacaud #lamerebrazier #eugeniebrazi #yemek #chef #cook #gastronomi #mutfak #kitap_3434 #meteaydinoglu