İşaretler tanıdık değil: artık yalnızca uzun zaman önce kaybolan bir manzaraya işaret eden oyulmuş konturlar. Bununla birlikte, yakın zamanda Fransa’da yeniden keşfedilen büyük, gizemli bir taş levha, Avrupa’nın bilinen en eski haritası gibi görünüyor.
Yeni bir çalışmada, araştırmacılar, bir kalede bir kenara bırakılmadan ve yaklaşık 100 yıldan fazla bir süredir unutulmadan önce, ilk kez 1900’de bulunan karmaşık bir şekilde oyulmuş, kısmen kırılmış bir taş levha olan Saint-Bélec levhasını yeniden incelediler.
Ancak şimdi modern arkeologlar levhayı yeniden değerlendiriyorlar ve önemini öğreniyorlar – özellikle, aslında Avrupa’da bilinen toprakların en eski kartografik tasvirini temsil edebileceğini.
Birleşik Krallık’taki Bournemouth Üniversitesi’nden Clément Nicolas BBC’ye yaptığı açıklamada, çalışmanın ilk yazarı olan “Bu muhtemelen tespit edilmiş bir bölgenin en eski haritasıdır” dedi.
“Tüm dünyada taşa oyulmuş bu tür birkaç harita var. Genellikle bunlar sadece yorumlardır. Ancak bu, bir haritanın belirli bir ölçekte bir alanı ilk kez göstermesidir.”
Saint-Bélec levhasının günümüze nasıl girdiği tam olarak anlaşılmadı, ancak kesinlikle garip bir yolculuk oldu.
Daha yakın zamanlarda, taş, 1900 yılında, kazınmış levhayı kuzeybatı Fransa’nın Brittany bölgesindeki Leuhan kasabasındaki eski bir mezar höyüğünden kazmış olan Fransız ön tarihçi Paul du Chatellier tarafından bulundu.
Neredeyse 4 metre uzunluğundaki (13 ft) levhanın üzerindeki oymaların neyi ifade etmesi gerektiğine gelince, du Chatellier emin değildi. O sırada bazı bilim adamlarının işaretleri şekilsiz bir insan temsili veya belki de bir canavarın resmi olarak yorumladığını gözlemledi – ama aynı zamanda anlamların ancak gelecekteki araştırmalarda ortaya çıkarılabileceğini öne sürdü.
Du Chatellier, “Hayal gücümüzle yoldan çıkmamıza izin vermeyelim, onu bir gün kendisini bir Champollion’a bırakıp onu bize okuyacak” diye yazdı.
Du Chatellier, büyük vaadine rağmen levhayı, çocukları tarafından Fransız Ulusal Arkeoloji Müzesi’ne satılmadan önce kendi özel koleksiyonunda ayırdı ve onu birkaç on yıl boyunca bir kale hendekinin nişinde izole halde sakladı.
Büyük ölçüde unutulmuş Saint-Bélec levhasının nihayet yeniden keşfedildiği, kalenin bir mahzeninde bulunan 2014 yılıydı. Birkaç yıl sonra, Nicolas ve uluslararası ekibi, taş işçiliğinin morfolojisini ve kronolojisini kaydetmek ve incelemek için yüksek çözünürlüklü 3D ölçme tekniklerini kullanarak levhanın ilk modern incelemesini yürütmeye başladı.
Levhanın en büyük gizemlerinden biri, Saint-Bélec mezar höyüğünde bunun gibi bir haritanın ilk etapta yaptığı şeydi. Söz konusu mezarın erken Tunç Çağı’nın (yaklaşık MÖ 1900-1640) sonlarına ait olduğu düşünülmektedir, ancak levhanın kendisi muhtemelen daha eskidir, belki de erken Tunç Çağı’nda, muhtemelen on yıllar veya yüzyıllar önce oyulmuştur. araştırmacılar düşünüyor.
Haklılarsa, bu eski harita levhasının bir nedenden ötürü mezar işleminin bir parçası olarak yeniden kullanıldığı, oyulmuş tarafı mezara doğru bakacak şekilde taş höyüğün duvarlarından birini oluşturduğu anlamına gelir, yani işaretler belirdi. ‘ t elementlere binlerce yıldır maruz kalıyor, bu da neden bugüne kadar göreceli olarak havasız kaldıklarını açıklamaya yardımcı oluyor.
Araştırmacılara göre, levhanın yüzeyine oyulmuş harita benzeri gravürler ve motifler, antik mezar höyüğünün bulunduğu nehir bölgesine kaba bir üç boyutlu (3D) eşleşme sağlıyor.
Araştırmacılar, Saint-Bélec’in notlarına göre, “Önemli bir nokta, gravürcülerin, çevredeki peyzajın topografyasına kıyasla istenen 3B formu oluşturmak için levhanın orijinal yüzey rölyefini değiştirmiş gibi görünmesidir.” höyük haritalı Odet Nehri bölgesinin vadisine bakmaktadır.
“[We] etnografik olarak istenen haritalara benzer sonuçlar ile oymalar ve topografya arasında iyi bir uyuşma olduğunu teyit edin. Bu tür korelasyonlar … temsil edilen uzayın olası ölçeği hakkında bir fikir verir: bir c alanı. 30 km uzunluğunda ve 21 km genişliğinde. “
Daha az kesin olan şey, levhaya oyulmuş diğer motiflerin neyi temsil edebileceğidir, ancak ekip, erken Bronz Çağı yerleşimlerinin, diğer höyük alanlarının, tarla sistemlerinin ve izlerin yerlerini yansıtmaları olasıdır.
Öyleyse, harita, bu nesneyi oyan erken kültürün politik ve ekonomik yöneticilerine göre bir tür arazi kullanımı ve mülkiyet planını yansıtıyor olabilir.
Batı Bretanya Üniversitesi’nden arkeolog Yvan Pailler, “Bu eseri taşa oymanın şüphesiz bir gerekçesi vardı … bir iz bıraktı,” diye açıklıyor.
“Böyle bir haritacılık yapmak … genellikle bir gücün, bir bölge üzerindeki bir otoritenin onaylanmasıyla bağlantılıdır. Bu, Erken Bronz Çağı’nda, oldukça hiyerarşik olarak ortaya çıktığını gördüğümüz bir zamanda ortaya çıkan genel başarı bağlamıdır. toplumlar. “
Böyle bir yorumda, levha daha sonra bu yönetici seçkinlerin iktidar ve mülkiyet sisteminin reddedilmesi olarak mezara atılmış olabilir – esrarengiz bölünmeler nihayet toprağın düzenini bildirmeden önce binlerce yıl boyunca gömülmüş olabilir. bir kez daha.
Bulgular rapor edildi Fransız Prehistorik Derneği Bülteni.
.