Birliğe Kabul -Admission to the Union
Birliğe kabul, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın , Birleşik Devletler Kongresi'ne , Anayasa yürürlüğe girdiğinde halihazırda var olan on üç devletin ötesinde yeni devletleri Birliğe kabul etme yetkisi veren IV . etkisi . Anayasa, onu onaylayan dokuz eyalette 21 Haziran 1788'de yürürlüğe girdi ve ABD federal hükümeti , 13 eyaletten 11'inde yürürlükte olduğu 4 Mart 1789'da anayasaya bağlı olarak faaliyete başladı. O zamandan beri, 37 ülke Birliğe kabul edildi. Her yeni eyalet, birzaten var olanlarla eşit düzeyde .
Kongre tarafından Birliğe kabul edilen 37 eyaletten altısı hariç tümü, mevcut ABD tarafından organize edilmiş birleşik topraklar içinde kurulmuştur . Bu şekilde oluşturulan bir devlet, bir bölgenin tamamını veya bir kısmını kapsayabilir. Bir bölgenin veya bölgenin insanları yeterli bir nüfusa ulaştığında ve federal hükümete eyalet olma isteklerini bildirdiğinde, Kongre çoğu durumda o bölge veya bölgenin insanlarına önerilen bir çerçeveyi oluşturma yetkisi veren bir etkinleştirme eylemi kabul etti. Birliğe kabul yolunda bir adım olarak devlet anayasası . Bir etkinleştirme eyleminin kullanılması yaygın bir tarihsel uygulama olmuştur, ancak birkaç eyalet Birliğe bir olmadan kabul edilmiştir.
Pek çok durumda, etkinleştirme eylemi, anayasalarının onaylanmasından ve devlet görevlilerinin seçilmesinden sonra bölgenin bir devlet olarak kabul edileceği mekanizmayı detaylandıracaktır. Böyle bir eylemin kullanılması geleneksel bir tarihi uygulama olmasına rağmen, birçok bölge, etkinleştirici bir eylem olmadan Kongre'ye sunulmak üzere anayasalar hazırladı, ancak daha sonra kabul edildi. Sürecin ana hatları , her ikisi de ABD Anayasası'ndan önce gelen 1784 Arazi Yönetmeliği ve 1787 Kuzeybatı Yönetmeliği tarafından oluşturulmuştur.
Birlik Maddesine Kabul, etkilenen tüm eyaletlerin ve Kongre'nin rızası olmadan mevcut eyaletlerin bazı bölümlerinden yeni eyaletlerin oluşturulmasını yasaklar. Uyarının birincil amacı, hala batı arazi iddiaları olan dört Doğu Eyaletine (Connecticut, Georgia, Kuzey Karolina ve Virginia) batı eyaletlerinin devlet olup olamayacağı konusunda bir veto vermekti. Madde, o zamandan beri, mevcut bir devleti veya devletleri bölmek için bir teklif ortaya çıktığında her zaman aynı işlevi gördü.
Metin
Madde IV, Bölüm 3, Madde 1:
Kongre tarafından bu Birliğe yeni Devletler kabul edilebilir; ancak başka bir Devletin Yargı Yetkisi içinde hiçbir yeni Devlet kurulmayacak veya kurulmayacaktır; ne de herhangi bir Devlet, ilgili Devletlerin yanı sıra Kongre'nin Yasama Organlarının İzni olmadan iki veya daha fazla Devletin veya Devletlerin Bölümlerinin birleşmesi ile oluşturulamaz.
Arka fon
Konfederasyon Makaleleri
1781 ve 1789 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri, ulusun ilk anayasası olan Konfederasyon Maddeleri tarafından kendisine verilen yetki altında çalışan tek kamaralı bir Kongre olan Konfederasyon Kongresi tarafından yönetildi. 11. Madde, Kongre'ye, dokuz devletin rıza göstermesi koşuluyla, Birliğe yeni devletleri kabul etme yetkisi verdi. Maddeler uyarınca, her eyalet Kongre'de önerilen her önlem için bir oy kullandı.
Bu dönemde Konfederasyon Kongresi, yeni devletlerin Birliğe kabulünü düzenleyen iki kararname çıkardı. Bu tür ilk düzenleme, 23 Nisan 1784'te yürürlüğe giren 1784 tarihli Arazi Nizamnamesiydi. Thomas Jefferson , onun baş yazarıydı. Kararname, Appalachian Dağları'nın batısında , Ohio Nehri'nin kuzeyinde ve Mississippi Nehri'nin doğusundaki (yakın zamanda Paris Antlaşması ile Amerika Birleşik Devletleri'nin bir parçası olarak onaylanan) arazinin sonunda on eyalete bölünmesi çağrısında bulundu. Belirli bir bölge 20.000 nüfusa ulaştığında, anayasal bir sözleşmeyi çağırabilir ve geçici bir hükümet kurabilir . Daha sonra, yeni devletin sonsuza kadar Konfederasyonun bir parçası olacağını doğrulayan bir eyalet anayasası çıkarıldıktan sonra, Kongre'de çoğunluk oyu temelinde diğer tüm devletlerle eşit olarak kabul edilecekti. Yeni devletin şartları, Konfederasyon Maddelerine ve Kongre eylemlerine tabi olacağını dikte etti; federal borçlar için ödemeye tabi olacaktır; eyalet sınırları içindeki federal mülkleri vergilendirmeyecek veya yerleşik olmayanları yerleşiklerden daha yüksek bir oranda vergilendirmeyecek; ve cumhuriyetçi bir hükümet biçimine sahip olacaktı . Jefferson'un orijinal düzenleme taslağı, önerilen eyaletlere isimler verdi ve "1800 yılından sonra hiçbirinde ne kölelik ne de gönülsüz kulluk olmayacak" hükmünü içeriyordu.
1784 yönetmeliği, üç yıl sonra, 1787 tarihli Kuzeybatı Yönergesi ile yürürlükten kaldırıldı. Konfederasyon Kongresi tarafından 13 Temmuz 1787'de yürürlüğe konarak , Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk organize anonim bölgesi olan Kuzeybatı Bölgesi'ni yarattı. Kuzeybatı Yönetmeliği (Madde V), kendi sınırları içinde birkaç yeni devletin kabul edilmesini sağlamıştır:
Bahsi geçen topraklarda üçten az veya beşten fazla olmayan Devlet oluşturulacaktır [...] Birleşik Devletler Kongresi, her bakımdan orijinal Devletlerle eşit bir temelde ve kalıcı bir anayasa ve Eyalet hükümeti kurma özgürlüğüne sahip olacaktır: Bu şekilde oluşturulacak anayasa ve hükümet, cumhuriyetçi olacaktır ve bu maddelerde yer alan esaslara uygun olarak; ve, konfederasyonun genel çıkarına uygun olduğu ölçüde, bu tür bir kabule daha erken bir dönemde ve Devlette altmış binden daha az sayıda özgür sakin bulunduğunda izin verilecektir.
Konfederasyon Maddeleri yürürlükteyken, Kongre, belirli yeni devletleri Birliğe kabul eden ve hiçbiri onaylanmayan çeşitli yönetmelikleri değerlendirdi:
- 20 Ağustos 1781'de Kongre, Vermont Cumhuriyeti'nin (o zamanlar fiili ancak tanınmayan bir egemen devlet ) Birliğe girebileceği koşulları belirten bir karar çıkardı. Sadece Champlain Gölü'nün batısındaki ve Connecticut Nehri'nin doğusundaki toprak iddialarından vazgeçmesi gerekiyordu . Şubat 1782'de Vermont yasama organı bu şartları kabul etti. Bununla birlikte, Vermont'un kabulüne , bölgeye tartışmalı bir iddiada bulunan ve sonuç olarak önerilen kabule başarıyla direnen New York tarafından karşı çıktı .
- 16 Mayıs 1785'te, Frankland'ı (daha sonra Franklin olarak değiştirildi) Birliğe kabul etmek için bir karar Kongre'de sunuldu. Sonunda, yedi eyalet, 14. eyaletin ne olacağını kabul etmek için oy kullandı. Ancak bu, Konfederasyon Maddelerinin gerektirdiği dokuz eyaletten daha azdı. Önerilen eyalet, bugün Doğu Tennessee'de ve Kuzey Carolina tarafından Devrim Savaşı ile ilgili borçların ödenmesine yardımcı olmak için Kongre'ye devredilmesi teklif edilen Appalachian Dağları'nın batısındaki topraklarda bulunuyordu . Kuzey Carolina'nın bölge üzerinde tam egemenliği yeniden üstlendiği 1788'in ortalarına kadar yasal olmayan bir devlet olarak varlığını sürdürdü . 1790'da, Kuzey Carolina bölgeyi tekrar devrettiğinde, Franklin'i içeren bölge, Tennessee eyaletinin öncüsü olan Güneybatı Bölgesi'nin bir parçası oldu .
- Temmuz 1788'de Kongre, Kentucky'nin Birliğe kabul edilip edilmeyeceği konusunda müzakerelere başladı . Kentucky o zamanlar Virginia'nın bir parçasıydı . Virginia yasama organı, batı bölgesinden yeni devletin kurulmasına izin vermişti. Bununla birlikte, Kongre konuyu tartışmaya başladığında, New Hampshire'ın Anayasa'yı onayladığını ve bunu yapan dokuzuncu eyalet haline geldiğini ve onaylayan eyaletlerde yürürlüğe girmesine neden olduğunu bildirdiler. Kongre bunun yerine, bu koşullar altında yeni bir devlet kabul etmenin "tavsiye edilmez" olduğunu ve konunun Anayasa'ya göre federal hükümet ortaya çıkana kadar beklemesi gerektiğini belirten bir karar çıkardı.
Konfederasyon Kongresi'nin en önemli yasama eylemlerinden biri olarak kabul edilen Kuzeybatı Nizamı, Federal hükümetin egemen olacağı ve mevcut eyaletlerin genişletilmesi ve onların altındaki yerleşik egemenliklerinden ziyade yeni eyaletlerin kabulü ile batıya doğru genişleyeceği emsal oluşturdu. Konfederasyon Maddeleri. Kuzeybatı Bölgesi'nde her iki düzenleme altında da yeni eyaletler kurulmadı. 1789'da, 1. Amerika Birleşik Devletleri Kongresi , Kuzeybatı Yönetmeliğini küçük değişikliklerle yeniden onayladı. Kuzeybatı Bölgesi, güneydoğu kısmının Birliğe Ohio Eyaleti olarak kabul edildiği ve geri kalanının yeniden düzenlendiği 1803 yılına kadar varlığını sürdürdü .
1787 Anayasa Konvansiyonu
1787 Anayasa Konvansiyonu'nda , yeni devletler maddesine "yeni Devletler asıl Devletlerle aynı şartlarla kabul edilir" ibaresinin dahil edilmesi önerisi reddedildi . Bu öneri, 1784 Nizamnamesi'nde ifade edilen politikayı alacak ve bunu anayasal bir zorunluluk haline getirecekti. Pek çok delege, gelecekteki yeni batılı devletlerin siyasi gücünün nihayetinde yerleşik doğu devletlerinin gücünü alt edeceğinden korkarak bu ifadeyi dahil etmeye itiraz etti.
Delegeler, eyaletlerin sayısının kaçınılmaz olarak artacağını anlayarak, kurulu devletin ve Kongre'nin rızası olmadan kurulu bir devletten yeni bir devletin kurulmasını engellemek için bu maddeye kelimeler eklemeyi kabul ettiler. Kentucky (Virginia'nın bir parçasıydı), Franklin (Kuzey Carolina'nın bir parçasıydı ve daha sonra Güneybatı Bölgesi'nin bir parçası oldu), Vermont (New York'un tartışmalı bir iddiada bulunduğu) ve Maine (ki Massachusetts'in bir parçasıydı ), eyalet olacaktı. Bu uzlaşmanın bir sonucu olarak, yeni ayrılıkçı devletlerin Birliğe katılmasına ancak uygun rızalarla izin verilir.
Eşit temelli doktrin
Yeni Anayasa yürürlüğe girdikten kısa bir süre sonra Kongre, Vermont ve Kentucky'yi mevcut 13 eyaletle eşit şartlarda kabul etti ve daha sonra , sonraki eyaletler için kabul eylemlerinde koşulu resmileştirdi. Böylece Kongre, kurucuların izin verdiği takdir yetkisini kullanarak, yeni kabul edilen tüm devletler için eşit statü politikası benimsedi. Bu eylemlerden türetilen anayasal ilke, eşit temelli doktrin olarak bilinir. Antebellum döneminde devletlerin hak savunuculuğunun artmasıyla , Yüksek Mahkeme , Lessee of Pollard v. Hagan'da (1845), Anayasa'nın eşitlik temelinde yeni devletlerin kabul edilmesini zorunlu kıldığını iddia etti.
Kabul süreci
Tarihsel olarak, Kongre tarafından oluşturulan yeni devletlerin çoğu , Anayasa'nın IV. Maddesi, 3. Bölümü, 2. Maddesi kapsamındaki genel yetkisine uygun olarak Kongre tarafından oluşturulan ve yönetilen organize bir birleşik ABD topraklarından kurulmuştur . Bazı durumlarda, bütün bir bölge bir devlet haline geldi; diğerlerinde bir bölgenin bir kısmı devlet oldu. Çoğu durumda, bir bölgenin örgütlü hükümeti, halkının devlet olma lehindeki duygularını genellikle referandum yoluyla duyurdu. Kongre daha sonra bu hükümete bir eyalet anayasası yazmak için bir anayasal sözleşme düzenleme yetkisi verdi . Bu anayasanın bölge halkı tarafından ve daha sonra Kongre tarafından kabul edilmesi üzerine, Kongre, devlet olma hakkı veren ortak bir kararı basit çoğunluk oyu ile kabul edecektir. Ardından Birleşik Devletler Başkanı kararı imzalayacak ve Birliğe yeni bir devletin eklendiğini bildiren bir bildiri yayınlayacaktı. Yeni devletlerin kabulü konusunda nihai yetkiye sahip olan Kongre genellikle bu prosedürü takip ederken, uygulamadığı durumlar da olmuştur.
Kongre, nüfusu devlet olma arzusunu ifade eden bölgelerde bile devletleri kabul etme yükümlülüğü altında değildir. Bir örnekte, Salt Lake City'deki Mormon öncüleri 1849'da Deseret eyaletini kurmaya çalıştılar. Bu eyalet iki yıldan biraz fazla bir süre varlığını sürdürdü ve Kongre tarafından hiçbir zaman onaylanmadı. 1905'te, Hindistan Bölgesi'ndeki Beş Uygar Kabile'nin (Cherokee, Chickasaw, Choctaw, Creek ve Seminole) liderleri , topraklarının kontrolünü elinde tutmanın bir yolu olarak Sequoyah eyaletini kurmayı önerdiler . Önerilen anayasa sonuçta Kongre'de başarısız oldu. Bunun yerine, Hindistan Bölgesi 1907'de yeni Oklahoma eyaletine dahil edildi .
Bazı ABD toprakları eyalet olmadan kısa bir süre önce var olurken, diğerleri onlarca yıl toprak olarak kaldı. En kısa ömürlü 2 yıl ile Alabama Bölgesi iken, New Mexico ve Hawaii bölgelerinin her ikisi de 50 yıldan fazla bir süredir varlığını sürdürmektedir. Birkaç devletin Birliğe girişi, karmaşık faktörler nedeniyle ertelendi. Bunların arasında, 1835'te eyalet olmak için Kongre'ye dilekçe veren Michigan Bölgesi , komşu Ohio eyaletiyle olan bir sınır anlaşmazlığı nedeniyle 1837'ye kadar Birliğe kabul edilmedi . Bağımsız Teksas Cumhuriyeti, 1837'de Amerika Birleşik Devletleri'ne ilhak talebinde bulundu, ancak Meksika ile olası bir çatışma korkusu, Teksas'ın kabul edilmesini dokuz yıl erteledi . Ayrıca, kölelik karşıtı ve kölelik yanlısı grupları içeren bir dizi iç şiddetli çatışma nedeniyle Kansas Bölgesi için eyalet statüsü birkaç yıl (1854-1861) ertelendi .
Bir kez kurulduktan sonra, eyalet sınırlarının çoğu, birkaç istisna dışında, genel olarak istikrarlı olmuştur. Kayda değer istisnalar şunları içerir: birkaç yıl boyunca federal hükümete devredilen ve daha sonra Kuzeybatı Bölgesi, Güneybatı Bölgesi ve Mississippi Bölgesi haline gelen birkaç orijinal devletin çeşitli bölümleri (Batı arazi iddiaları) ; 1791'de Maryland ve Virginia'nın Columbia Bölgesi'ni oluşturmak için araziyi bırakması (Virginia'nın payı 1847'de iade edildi); ve mevcut bir devletin bir bölgesinden en az üç kez yeni bir eyaletin ( Kentucky , Maine ve Batı Virginia ) yaratılması (Vermont, tartışmalı bir şekilde New York'un bir parçası olduğu iddia edilenden yaratıldı ve o zamana kadar kabul edilmedi. New York kabul etti); 1864'te eyalet olan Nevada'ya 1866 ve 1867'de iki büyük ekleme yapıldı. İyileştirilmiş araştırmalar, belirsiz veya tartışmalı sınır tanımlarının çözülmesi veya karşılıklı olarak küçük olan eyalet sınırlarında yıllar içinde çok sayıda küçük düzenleme yapıldı. idari kolaylık veya diğer amaçlar için üzerinde anlaşmaya varılan sınır ayarlamaları. Dikkate değer bir örnek, New Jersey'nin 1998'de New York'tan Ellis Adası'nın yaklaşık %90'ını kazandığı New Jersey - New York davasıdır.
Hiçbir zaman organize bir ABD topraklarının parçası olmayan devletler
Orijinal 13'e ek olarak, sonraki altı eyalet hiçbir zaman organize bir ABD topraklarının parçası olmadı:
- 4 Mart 1791'de kabul edilen Vermont, Vermont Cumhuriyeti topraklarından kuruldu (daha önce New Hampshire Hibeleri olarak biliniyordu ). Bu bölge de New York tarafından talep edildi. Ortaya çıkan anlaşmazlık, Green Mountain Boys'un yükselişine ve daha sonra Vermont Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açtı. New Hampshire'ın arazi üzerindeki iddiası 1764'te III . _
- 1 Haziran 1792'de kabul edilen Kentucky, Virginia'dan (daha önce batıdaki Kentucky ilçeleri Bölgesi) yola çıktı . Virginia Genel Kurulu , 18 Aralık 1789'da "Kentucky Bölgesini" eyaletin geri kalanından ayıran ve eyaletliğini onaylayan bir yasayı kabul etti.
- 15 Mart 1820'de kabul edilen Maine, Massachusetts'ten yola çıktı (önceden kuzey bölgesi olan Maine Bölgesi ). Massachusetts Genel Mahkemesi , 19 Haziran 1819'da, Maine Bölgesi'nin eyaletin geri kalanından ayrılmasına izin veren yasayı onayladı (19 Temmuz 1819'da Maine'deki seçmenler tarafından onaylanan bir eylem); daha sonra, 25 Şubat 1820'de, Maine'in yakında devlet olacağı gerçeğini resmen kabul eden bir takip tedbiri kabul etti. Maine'i 23. eyalet olarak kuran Kongre eylemi, 1820'deki Missouri Uzlaşmasının bir parçasıydı .
- 29 Aralık 1845'te kabul edilen Teksas , cumhuriyetin daha önce 1845'te Amerika Birleşik Devletleri'ne ilhakını takiben Teksas Cumhuriyeti topraklarından kuruldu.
- 9 Eylül 1850'de kabul edilen Kaliforniya , Meksika-Amerika Savaşı'nın sonunda 1848 Guadalupe Hidalgo Antlaşması'nda Meksika tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ne devredilen örgütlenmemiş topraklardan kuruldu. Kaliforniya'yı 31. eyalet olarak kuran Kongre Yasası, 1850 Uzlaşmasının bir parçasıydı .
- 20 Haziran 1863'te İç Savaş sırasında kabul edilen Batı Virginia , Virginia'dan (önceden kuzeybatı Allegheny bölgesi) ayrıldı. Virginia'nın Restore Edilmiş Hükümeti Genel Kurulu, 13 Mayıs 1862'de Batı Virginia'nın kurulmasına izin veren bir yasa çıkardı. Daha sonra, Yüksek Mahkeme, Virginia v. Batı Virginia (1871) davasında verdiği kararla, ayrılıkçı Virginia eyaletlerinin ayrı bir devlet olmak için gereken uygun rızalara sahip olduğunu zımnen onayladı.
Ayrıca bakınız
- 51. eyalet
- Kaliforniya Eyaletinin Kabulüne İlişkin Bir Yasa
- 1802 Yasası'nın etkinleştirilmesi , Kuzeybatı Bölgesi'nin doğu kısmındaki sakinlerin Ohio eyaletini oluşturmasına izin veriyor.
- Teksas'ın yasal durumu
- Dakota, Montana ve Washington bölgelerinin sakinlerine eyalet hükümetleri kurma (Dakota iki eyalete bölünecek) ve Birliğe kabul edilme yetkisi veren 1889 Yasasını etkinleştirme
- Oklahoma, Hindistan, New Mexico ve Arizona bölgelerinin sakinlerine eyalet hükümetleri kurma (Hint ve Oklahoma bölgeleri tek bir eyalette birleştirilecek) ve Birliğe kabul edilme yetkisi veren 1906 tarihli Etkinleştirme Yasası
- Alaska Eyalet Yasası , Alaska'yı 3 Ocak 1959 tarihinden itibaren Birlik'te bir eyalet olarak kabul ediyor.
- Hawaii Kabul Yasası , Hawaii'yi 21 Ağustos 1959 itibariyle Birlik'te bir eyalet olarak kabul ediyor
- Amerika Birleşik Devletleri'nde Federalizm
- Birliğe kabul tarihine göre ABD eyaletlerinin listesi
- ABD eyalet bölümü tekliflerinin listesi
- Daimi Birlik
- devlet devirleri
- Columbia Bölgesi'nde eyalet hareketi
- Porto Riko'da devlet olma hareketi
Referanslar
daha fazla okuma
- Birleşik Devletler: Elli Amerika Birleşik Devletleri için Devletliğin Öyküsü , üç cilt, Benjamin F. Shearer tarafından düzenlendi, Greenwood Press, Westport, Connecticut, 2004, ISBN 0-313-32703-3