Newbery Madalyası sahibi Kwame Alexander, 26 Mayıs Perşembe günü ABD Kitap Fuarı’ndaki açılış konuşmasında, “Bir yetişkinin zihni bir çocuğun hayal gücünde başlar” dedi. Çocukların ellerine düşünme biçimlerini geliştirecek kitaplar vermeliyiz. Bu, onlar gibi yaşamayan diğer insanlara bakış açılarını genişletecek. Sonuçta, hepimizin daha iyi insanlar olmamıza yardımcı olacak.”
Alexander, aralarında en çok satan 35 kitabın yazarıdır. yenilmez, Rezerve edildi, ribaund, Solve Sallanmak. Yazar arkadaşı Lev Grossman ile konuştu (Altın SwiftLittle, Brown) Newbery ödüllü kitabına dayanan Disney+ serisinin yer aldığı New Orleans’tan geçit şu anda filme alınıyor.
Konuşmalarının odak noktası, Alexander’ın yeni orta dereceli romanının sonbaharda piyasaya sürülmesiydi. Dönüşü Olmayan Kapı (Küçük, Kahverengi). Bu tarihi roman, transatlantik köle ticaretinin çalkantılı dönemini, şimdi Gana’da yaşayan 12 yaşındaki bir çocuğun bakış açısından ele alıyor. Alexander, kitabı yazma süreci boyunca, malzemenin genç okuyucular için çok ağır olup olmayacağını merak ettiğini söyledi. Kitapların “merak ve keder, zafer ve trajedi” etkileşimini bir yazar olarak kendisi için erken bir meydan okuma olarak tanımladı. “Sık sık burada Amerika’daki Siyah tarihini başlangıç olarak düşünüyoruz” dedi. “Ortası olduğunu varsayıyorum. İle Dönüşü Olmayan Kapı, öğrenciler, öğretmenler, ebeveynler, okuyucular için – bizim için başlangıcın ne olduğunu yeniden şekillendirmek istedim. Bu ağacın gerçek köklerini anlayabilmemiz için anlatıyı değiştirelim.”
İskender hem resimli kitaplar hem de şiir ve manzum romanlar yazar. Şiir, ilahiler, şarkılar ve kafiye, önemli mesajların nesiller boyunca aktarıldığı orijinal hikaye biçimleriydi. Şiir “birkaç kelimeyle gerçekten ağır, geniş şeyler hakkında konuşmama izin veriyor” diye açıkladı. Bu kelime ekonomisi ve dolaysızlık, okuyucu üzerindeki duygusal etkiyi büyütür. Geniş bir metin ve uzun bir kitap çocuklar için göz korkutucu olabilir, dedi; ama mısralı bir roman, çocuğun sayfaları ve kitabın tamamını çabucak kavramasına olanak tanır. “Genç okuyucularda güven inşa ediyor” dedi.
Dönüşü Olmayan Kapı 27 Eylül olarak planlanıyor. 19. yüzyılda Gana’da geçen film, Yukarı Kwanta köyünde yaşayan 11 yaşındaki Kofi’nin hikayesini anlatıyor. Kofi, yüzmeyi seven, tatlı patateslerden nefret eden ve yaklaşmakta olan bir köy güreşi yarışmasında gelecekteki zaferi hayal eden sıradan bir çocuktur. Köyünün ötesinde, dünyasını sonsuza dek değiştirecek güçler iş başında. Kendisini topluluğunun gelenekleri ile ufukta toplanan geleceğin kara bulutları arasında sıkışmış bulur. Alexander, Kofi’nin hayatının “her çocuğun bağlantı kurabileceği ve ilişki kurabileceği” yönlerine odaklanarak, genç okuyucuları “o normal, erişilebilir, rahat yerden” “çok rahatsız edici bir yere” götürebildiğini söyledi. kalplerini ve zihinlerini açabilir.
Alexander, son on yılda Gana’ya 11 gezi yaptı ve ülkenin Doğu Bölgesi’nde bir kütüphane ve bir sağlık merkezi inşa etti. Ülkenin rezil “köle kalesi” olan Elmina Kalesi’ni yedi kez ziyaret etti. Köleleştirilmiş insanların gemilere giderken geçtikleri kapı, yeni kitabına adını verdi: dönüşü olmayan kapı. Bu ziyaretler “yanlışlıkla” araştırma haline geldi: Alexander, Gana’ya yaptığı birçok seyahatin bir noktasında, bu canlı kültürün trajik tarihini ve onun vahşetini yaşayan insanları keşfederek “bir hikaye yazmam gerektiğini” fark ettiğini söyledi. köle ticareti.
Alexander, kitabın şimdiye kadar yazdığı duygusal açıdan en zor kitap olduğunu söyledi. “Ne kadar ağır, ne kadar ağır olduğu için şimdi bile kitap hakkında konuşmak zor.” Zaman zaman “suyu tırmıkla yokuş yukarı itmek” gibi hissettirdiğini hatırlıyordu. Bu romanı yazmanın diğer kitaplarından daha uzun sürdüğünü söyledi, çünkü kısmen bu kadar zor materyalleri yazmak, rahatsız edici bir zihin çerçevesi içinde olmayı gerektiriyordu.
Dönüşü Olmayan Kapı bir üçleme olarak planlanmıştır. Bu benim Açlık Oyunlarım gibi, dedi Alexander. Okur, karakterleri kendi dünyalarında takip edebilecek. “Bazıları başaramayabilir.” Ancak, tarihin en trajik bölümlerinden biriyle yüzleşirken, yazar, okuyucuların, aynı zamanda, bunu yaşayan bireylerin ve toplulukların direncini fark etmelerini ve onlara “Siyah insanların insanlığına dair yepyeni bir anlayış düzeyi” vermelerini umuyor. Siyahların bunu hatırlatması gerekiyor. Bunu beyazlara anlatmak lazım. Bunu yapmak benim işimmiş gibi hissettim.”
Sonuç olarak yazar kendini “umut insanı” olarak tanımlamıştır. Umudun gücüne inanıyorum ve bir dünya hayal edip evet diyorum. Bunu aşılayan ve çocuklara ilham veren kitaplar yazmak istiyorum.”
.