Albigensian Haçlı Seferi: Katolikler neden bir iç savaş başlattı?
Haçlı seferleri, Katolik Kilisesi için bir ustalık eseriydi. Papa II. Urban 1095’te Kutsal Toprakları ve Kudüs’ü geri almak için dini bir kampanyayla ölümcül günahın silinebileceğini ilan ettiğinde otoritesini pekiştirdi ve dünyanın çehresini sonsuza dek değiştirecek bir hareket başlattı.
Fırsatçılar, hırslı ve gerçekten dindarlar, on binlerce insanla çarmıha gerildi ve yüzyıllar boyunca Müslüman krallıklarda kanlı bir yara açtı. Ancak tüm haçlı seferleri bu bariz düşmana karşı değildi ve yıllar geçtikçe, sonraki Papaların daha yaratıcı bildirileri başka hedeflerin bulunmasına yol açtı.
Sonunda, güney Fransa’dan daha fazla seyahat etmemiş bir haçlı olabilirsiniz. Albigeois haçlı seferi Catharlardan karşı Papa Innocent III tarafından çağrıldı, gnostik Hristiyanlarda Cathars olarak da bilinir. 1209’daki ilk düşmanlıklardan yirmi yıl savaşa yol açtı.
Bu haçlı seferi, uzak, yabancı bir düşmana karşı orijinal savaş konseptinden çok daha bölücüydü. Şimdi, kuzey Fransa’daki sadık Katolik soylular, Fransa’nın güneyinde bulunan ve Cathar’ları hoş gören ve destekleyenlerle savaştı.
Haçlı seferi, Katarizmi ortadan kaldırmadı, ancak Fransız kralının güney üzerinde otoritesini kurmasına izin verdi. Ancak süreç içinde bu haçlı seferi, Hristiyan kardeşlerine saldırmak için tehlikeli bir emsal oluşturdu. Fakat kökenler nerede yatıyor ve haçlı seferi nasıl sona erdi?
Kökenler
12. yüzyılın ortalarında, Kudüs ve Kutsal Toprakların kontrolü artık haçlıların tek hedefi değildi. Haçlı seferleri, Papa tarafından inancın düşmanı olarak belirlenenlere karşı çağrılan özel bir savaş sınıfı haline gelmişti. Haçlılar sürekli olarak putperesleri ve Müslümanları hedef aldılar, fakat aynı zamanda Hıristiyan âlemindeki sapkınları da hedef almaya başladılar.
12. yüzyılın sonlarında ve 13. yüzyılın başlarında, Avrupa’daki en güçlü ve canlı sapkınlık, Katarizmdi. Güney Fransa’daki Languedoc bölgesi ve Albi şehri etrafında toplanan dini hareket, yerel aristokrasi tarafından hoşgörüyle karşılandı ve gelişmesine izin verildi.
Roma Katolik Kilisesi, üzerinde sınırlı kontrole sahip oldukları bir Hıristiyan öğreti merkezine karşı temkinli davranarak, yıllardır Güney Fransa’daki sapkınlığı ortadan kaldırmaya çalışmıştı. bunda genellikle Toulouse’lu Raymond VI gibi bölgenin Baronları tarafından engellendiler. 1208’de Papa Raymond ve Cathar’lara karşı bir haçlı seferi düzenlediğinde işler doruğa ulaştı.
Mistisizmin Sapkınlığı
Katharizm, evrenin ruh olan iyi ile madde olan kötü arasındaki bir savaş alanı olduğunu savundu . İnsanların fiziksel bedenlere hapsolmuş ruhlar olduğuna inanılıyordu. Liderleri büyük bir tasarrufla yaşadılar, iffetli kaldılar ve vejeteryandılar, cinsel birliktelikten gelen tüm yiyeceklerden kaçındılar.
Bu yoksunluk, Katolik Kilisesi’ni ilgilendirmiyordu, ancak öğretiler daha sorunluydu. Cathar’ın yaratılış öğretileri, Eski Ahit’in öğretisini reddederek onları İncil’deki hikayeyi yeniden yazmaya yöneltmişti.
Cathars, İsa’nın sadece bir melek olduğuna ve insan acıları ve ölümünün bir yanılsama olduğuna inanıyordu. Bu inançlar ortodoks Hıristiyanlığın köklerine ve Hıristiyan âleminin siyasi güç tabanına darbe vurdu ve hareket büyüdükçe Kilise’nin askeri bir tepki verme olasılığı giderek arttı.
Haçlı Seferi
İlk haçlı seferi için duyulan coşku, kuzey Fransa’da son derece popülerdi. Dindar savaşçıların, tehlikeli orta doğuya seyahat etme riskini almadan öbür dünyada cezadan muaf olmalarını sağladı ve uzun süre hizmet etmek zorunda kalmadılar. Büyük bir ordu toplandı ve güney Fransa’ya yürüdü.
Haçlılar tarafından ele geçirilen ilk yerlerden biri, Cathar bölgesinin kalbindeki Beziers idi. Dinsel öfke, Kudüs’e yapılan herhangi bir saldırı kadar aşırıydı ve tali hasar konusunda kaygısızdı: Haçlı ordusuna eşlik eden papalık elçisinin onlara “hepsini öldürmelerini, Tanrı kendisininkini bilecek” dediği söylendi.
Haçlılar usulüne uygun olarak tüm Beziers nüfusunu katlettiler. Oradan, Albigensianların topraklarının çoğu teslim edildi, bunun istisnası, birkaç ay daha direnen Carcassonne kale şehriydi.
Haçlı Seferi’nin emri, 1202-1204 yılları arasındaki Dördüncü Haçlı Seferi’nde adından söz ettiren Fransız asilzade Simon de Montfort’a geçti. Bir sonraki savaş Lastours ve Cabaret kalesinin etrafındaki alana odaklandı.
Haçlılar başlangıçta Aralık 1209’da saldırdılar, ancak geri püskürtüldüler. Daha sonra, soylular kış aylarında eve döndüklerinde, savaş büyük ölçüde durdu ve yerlerine ertesi yıl günahlarının karşılığını almaya hevesli yeni haçlılar geldi.
Haftalarca süren kuşatmadan sonra, Simon yavaş yavaş üstünlük kazanmaya başladı ve güney Fransa çevresindeki şehirleri ve kasabaları ele geçirdi. Zamanının çoğunu Cathar’ları dönüştürmeye çalışarak geçirdi ama sonunda başarısız oldu. Reddedenler kazığa bağlanarak yakıldı.
Albigensian Haçlı Seferi, eve dönen kuvvetleri yenileyen yeni askerler tarafından körüklenerek uzun yıllar devam etti. Her baharda yeni askerler gelir ve yaz sonunda eve dönerek Simon’a kış boyunca kazanımlarını korumak için bir iskelet kuvveti bırakırdı.
Haçlı Seferinin Sonu
1215’e gelindiğinde, Katolik liderler Dördüncü Lateran Konsili’nde bir araya geldiklerinde, Simon bölgenin çoğunu ele geçirmişti. Raymond VI’nın protestolarına rağmen, konsey tüm toprakları Simon’a verdi, ancak aynı zamanda doğuya yeni bir haçlı seferini teşvik edebilmeleri için haçlı seferini iptal etti.
Sadece birkaç kısa yıl sonra, kuzey Fransa’daki soylulara karşı isyan, Raymond VI ve oğlu Raymond VII’nin etrafında şekillendi. Kaybettikleri bölgelerin çoğunu geri aldılar ve Simon de Montfort, Toulouse kuşatması sırasında öldürüldü. Bu, kuzey Fransa’daki Katolik güçlerin başında bir iktidar boşluğu bıraktı. Bu manto Kral Louis VIII tarafından alındı.
Louis, kuzey Fransa’nın güney üzerindeki kontrolünü yeniden kurmayı başardı ve 1226’da Raymond’un bağımsız bir Toulouse hayalini başarıyla engelledi. 1229’da Raymond VII nihayet masaya getirildi ve ölümü üzerine atalarının tüm topraklarını monarşiye bıraktığı bir barış anlaşmasını kabul etti. Fransız haçlı seferine geç kalmış olabilir, ancak sona erdiğinde önemli ölçüde kazanmış olabilir.
Dini İç Savaş
Albigensian Haçlı Seferi, güney Fransa’nın soylularının gücünü ve zenginliğini önemli ölçüde azaltmıştı. Aynı zamanda Fransa’nın kraliyet siyasi haritasını da yeniden şekillendirmişti.
Sonunda, Catharlar yok edilmedi, yer altına inmediler veya Fransa’yı terk etmediler ve kiliseleri bölgede çok daha düşük bir ölçekte devam etti. Devam eden bu sapkınlıkla mücadele etmek için Katolik Kilisesi, şiddet yerine argüman yoluyla dönüştürmeyi umarak bir Engizisyon kurdu. Bu daha yavaş ama çok daha başarılı bir yaklaşımdı ve Katharlar 15. yüzyılda fiilen ortadan kalkmıştı.
Kutsal Savaş adına birçok yıkıcı ve kötü eylem yapılmıştır. Ancak komşulara ve hemşehrilere karşı bu haçlı seferi ile ilk kez dinsel sis perdesinin altındaki açgözlülük ve şiddeti görüyoruz. Bu haçlı seferi ile sahne, Tanrı adına gelecek olan dehşetler için hazırlanmıştır.
Referanslar:
Cartwright, M. 2018. Albigensian Crusade.
Cavendish, R. 2009. Carcassonne, Albigensian Haçlı Seferi’ne düşüyor.
Saka Kuşu, L. 2020. Katarlar ve Albigens Haçlı Seferi rehberiniz.
Latham, A. 2019. Ortaçağ Jeopolitiği: Hristiyanlara Karşı Haçlı Seferleri.
Madden, TF 2010. Albigensian Crusade.
Güç, D. 2013. Albigensian Haçlı Seferine kimler katıldı?
Kapak Resmi: serhiibobyk / Adobe Stock.
Kaynak: historicmysteries.com Kurt Readman tarafından.