

85. Mezmur: Bizi Yeniden Canlandır!
Bu yenilenme duası kolayca fark edilen dört bölüme ayrılmıştır:
İsrail’in burada tanımlanan özel yenilenmesinin ne zaman olacağını kesin olarak belirtmek imkansızdır. Bu mezmur Korahoğulları’nın bir mezmuru olduğundan, sözü edilen yenilenme, Babil sürgününden sonraki yenilenme olamaz; çünkü Korahoğulları bundan çok önce yaşamışlardı. Ancak olayın tanımlanması da önemli değildir. Gerçekten önemli olan, Tanrı’nın bu yenilenmeyi sağlamış olmasıdır. Eğer bir kez bunu yaptıysa, kuşkusuz tekrar yapacaktır.
85:1-3 Yenilenme, Rab’bin, ülkesinden hoşnut kaldığı, Yakup soyunu eski refahına kavuşturduğu bir zaman olarak tanımlanır. Bu refahı sağlayan üç eylemden söz edilir. İlki, günahın itiraf edilişidir. Bu, açıkça belirtilmemişse de, itiraf diğer adımların atılabilmesi için gerekli olan değişmez bir ilkedir. İkincisi, halkının günahlarını bağışlaması, üçüncüsü ise Tanrı’nın, gazabından vazgeçmesidir.
85:4 Tanrı daha önce bağışlayıcılığını ve merhametini gösterdiğinden, aynı merhametini tekrarlaması için ricada bulunurken O’na güvenebiliriz. İman geçmişteki olaylarla tatmin olmaz; Tanrı’yı bugünün olaylarında da görmek ister. Mezmur yazarı itiraf ediyor gibi görünmese de bu, duada ima edilmiştir: “Bizi eski halimize getir…” Tanrı yenilediğinde, halkının önce tövbe etmesini sağlar, sonra onların günahlarını bağışlar ve öfkesinden kaynaklanan cezayı sona erdirir.
85:5 Rab’den ayrı geçirilen her an, sefalet içinde geçirilen sonsuzluğu andırır. Ama 5’inci ayetin dokunaklı feryadı, yüzyıllarca zulüm görerek yaşamış İsrail ulusunun dudaklarında özel bir anlam kazanır: “Sonsuza dek mi öfkeleneceksin bize? Kuşaktan kuşağa mı sürdüreceksin öfkeni?”
85:6 Ruhsal çöküntü, kaçınılmaz olarak sevinci yitirmekle sonuçlanır. Tanrı’yla paydaşlığı kopan imanlının ezgisi sona ermiştir. Coşku ve itiraf edilmemiş günah bir arada barınamazlar, bu nedenle dua burada gökyüzüne doğru kanat açar. “Halkın sende sevinç bulsun diye, bize yeniden yaşam vermeyecek misin?” Ezgi, Kutsal Ruh’u bir kez daha hoşnut ederek harekete geçirir. Ezgiler her zaman, her büyük yenilenmeye eşlik etmiştir.
85:7 Tanrı, halkını yenilediğinde, lütufkâr merhametini yenilemiş olur. Bizi azarlayan, öğreten, düzelten ve sonunda geri getiren, sevgidir. O’nun sevgisi yoldan çıktığımızda, düştüğümüzde ve itaatsizlik ettiğimizde nasıl da değişmezdir. Rab’bin sevgisi gibi sevgi yoktur!
Yenilenme, Rab’bin bağışladığı bir kurtarıştır. Burada sözü edilen, insanın kurtuluşu değil; imansızlık, tutsaklık, üzüntü, güçsüzlük ve mutsuzluğun bütün sonuçlarından kurtulmaktır.
85:8,9 Mezmur yazarı yenilenme ricasını lütuf tahtının önüne getirdikten sonra, güven içinde gelecek olan esenlik dolu yanıtı bekler. Bu yanıt çabuk gelecektir. Güveninin temeli, antlaşmasına sadık olan Tanrı’nın, bütün yürekle kendisine dönen herkese esenlikle yanıt vereceğidir. O, kendisinden korkanları ve ahmaklığa geri dönmeyenleri kurtarır. Bunun kaçınılmaz bir sonucu olarak da Rab’bin görkemi ülkede yaşayacaktır. Görkem sözcüğü burada, görkem Tanrısı’nı belirtmek için kullanılmıştır. Burada halk Kendisi’yle paydaşlık ettiğinde, halkının arasında bulunacağına güvenilebileceği düşüncesi işlenmektedir.
85:10 Yenilenme duasına yanıt, kapanış ayetlerinde verilir. Bu ayetler, Rab İsa gelecekteki görkem çağında yenilenmiş İsrail üzerinde egemenlik sürdüğünde var olacak koşulları tanımlar. Ama olaya daha geniş bir şiirsel açıdan bakar ve yenilenme alevleri tutuştuğunda, nasıl bir ortam olacağını anlatır.
Sevgiyle sadakat buluşmuşlardır. İnsan ilişkilerinde doğruya kesin bağlılık, genellikle sevgi ve sadakatin gösterilmesini engeller. Ama Tanrı değişmeyen sevgisini halkının üzerine dökebilir, çünkü doğruluğun tüm talepleri Rab İsa tarafından çarmıhta tamamıyla yerine getirilmiştir. Aynı anlamda doğrulukla esenlik öpüşmüştür. İmanlılar Tanrı’yla barışın tadını çıkarırlar, çünkü Tanrı adaletinin bütün istekleri Kurtarıcı’nın bizim işlerimizi yerine getirmesiyle karşılanmıştır.
Günahlarımızı İsa yüklendi,
85:11-13 Gerçek ya da sadakat yerden bitecek, doğruluk gökten bakacak. İmanlı Sonsuz Sevgilisi’ne bağlı kaldıkça, gökler adil bir şekilde bol bereketini yağdıracak. Sözüne daima sadık olan Rab, iyi olanı verir. Dürüstçe yaşayanlardan hiçbir iyiliği esirgemez (Mez.84:11). Kuraklık ve kıtlık koşulları sona erer ve ülke bereketli ürün verir. Rab ülkesini ziyaret ettiğinde, yolu, dürüst yaşamlarıyla O’nun önünde durmak için hazırlanmış bir halkın arasından geçer.


Kutsal Kitap
1 Ya RAB, ülkenden hoşnut kaldın,