Bu standart, havalandırma ve hava iklimlendirme alanında ve temiz oda teknolojisi ve ilaç endüstrisi gibi teknolojik proseslerde kullanılan yüksek ve çok yüksek verimlilikli Ultra düşük penetrasyonlu (EPA, HEPA ve ULPA)- hava filtreleri için geçerlidir.
Test, likit aerosolüyle (ya da alternatif olarak katı biriyle) partikülleri sayan bir metoda dayalı olarak verimlilik tespit etme prosedürü tanımlar ve bu filtreleri verimliliklerine dayalı olarak normal şekilde sınıflandırabilir.
Aşağıdaki tablo, EN 1822 çerçevesinde yüksek verimlilikli filtreler için çeşitli sınıfları göstermektedir:
EN 1822 standardı aşağıda belirtilenleri yapmak için yöntemleri tanımlar
A) Filtreleme aracının verimliliğimi denetleme. Partikül kontaktörünü kullanarak filtrenin yakaladığı partiküllerin sayısı ve büyüklüğü tespit edilebilir. Bu verileri işledikten sonra ortam verimliliğinin asgari olduğu partikül boyutu tespit edilebilir. Boyut, en nüfuz edici partikül boyutu anlamında olan MPPS olarak bilinir.
B) Filtreleme elemanının sızıntılarını kontrol etme. Bu test, aerosol üreten ve daha sonra genel verimliliği tespit etmek için kullanılacak olan yerel verimlilik hakkında bir dizi veri toplamak için tüm filtre yüzeyinde hareket ettirilebilen bir sensor ile yapılır. Bu ayrıca, filtrenin spesifik alanındaki sızıntı hızının da tespit edilmesine de imkan verir. Sızıntı hızı yerel değer olarak tanımlanırken genel verimliliğin hesaplanması genellikle integral değer olarak tanımlanır.
C) Filtreleme elemanının integral verimliliğin tespit edilmesi. İlk olarak, filtrenin basınç düşüşü anma akış hızına karşılık gelen volümetrik hava akış hızında ölçülebilir. Daha sonra filtrenin verimliliği, aerosol jeneratörüyle, MPPS partikülleri üzerinde tespit edilir. Bu verimlilik değerine dayalı olarak, sınıf, yukarıda belirtilen tabloya göre tespit edilir.