"Bomark" SAM, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın geniş bölgelerine hava savunması sağlamak için geliştirilmiştir. Bu sabit uçaksavar kompleksidir.
Kompleksin alt bölümlerinin yapımının bir özelliği, tespit ve hedef belirleme sisteminin ve füze kontrol cihazlarının, birbirlerinden oldukça uzak bir mesafede bulunan birçok fırlatıcıya hizmet etmeleridir.
ABD Hava Kuvvetleri kompleksinin geliştirilmesi için sözleşme, Boeing firması ve 1951'taki Michigan Havacılık Araştırma Merkezi'nin taşeronu ile imzalandı.
Hava savunma füzesi sisteminin gelişimine ABD uzmanları arasında Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada topraklarının hava savunmasının en uygun yapısına ilişkin anlaşmazlıklar eşlik etti. Hava Kuvvetleri uzmanları, bu savunmanın, yaklaşık 400 km ve daha fazla bir kesişme aralığına sahip kompleksler temelinde inşa edilmesi gerektiğine ve böylece önemli alan ve bölgelere koruma sağladığına inanıyordu. Ordu uzmanları, bireysel savunma nesnelerinin etrafına yerleştirilmiş orta menzilli hava savunma füze sistemlerinin kullanılmasını sağlayan “nokta”, nesneye dayalı hava savunması kavramını savundu.
Zaur "Bomark" başlangıç pozisyonunda, 1956,
ABD'de yapılan askeri-ekonomik çalışmalar, Hava Kuvvetleri uzmanlarının bakış açısının avantajını göstermiştir: bu tür komplekslerin maliyeti yaklaşık iki kat daha düşüktür; bakım ekibine neredeyse yedi kat daha az ihtiyaç duyuyorlar; Muharebe araçları tarafından işgal edilen alan neredeyse 2,5 kat daha küçüktür. Bununla birlikte, “derinlemesine savunma” sağlama nedenleriyle ABD askeri komutanlığı her iki kavramı da onayladı.
Bomark hava savunma füzesi sisteminin ayırt edici bir özelliği, SAM kontrol sistemlerinin önemli bir parçası olmasının yanı sıra bir tespit ve hedef gösterge sistemi içermemesidir. Bu araçların ve sistemlerin işlevleri, avcı-engelleyicilerin ve diğer hava savunma sistemlerinin operasyonlarını aynı anda yöneten ABD ve Kanada “Sage” bölgelerinin birleşik yarı otomatik hava savunma kontrol sistemi tarafından gerçekleştirilir.
Böyle bir yapı ile Bomark hava savunma sisteminin pratikte yalnızca Sage sistemiyle etkileşime giren bir roket ve bunun için bir fırlatıcı geliştirmesi gerekiyordu.
Uçuş testleri Zour "Bomark", August 1958,
İlk olarak, kompleks XF-99, ardından IM-99 ve sadece o zaman CIM-10A adını aldı.
Bomarck füze fırlatıcı için tahrik sisteminin testleri, 1951 yılında başladı. Uçuş testi Haziran 1952'in sonunda başladı, ancak ekipman yetersizliğinden dolayı, test 10 Eylül 1952'a ertelendi. İkinci testler 23 Ocak 1953, "Cape Canaveral" sitesinde ve üçüncü - 10 Haziran 1953 sitesinde yapıldı. 1954'te bir 3 başlatması gerçekleştirildi. Testin sonunda, 1958'ta, 25 roketleri fırlatıldı ve program Santa Rosa Adası test sahasındaki testlere aktarıldı. 1952-1958 testi sırasında. "Cape Canaveral" eğitim sahasında, yaklaşık. 70 roketleri. 1 Aralık 1957 tarafından, "Hava Muayene Yer Komutanlığı" ve "Hava Kuvvetleri Silahlanma Merkezi", Bemark'ın daha sonra test edildiği tek bir hava savunma test merkezi "Hava Muayene Yer Merkezi" olarak birleştirildi.
Bomark hava savunma füzesi sisteminin iki modifikasyonu var - A ve B, sırasıyla ABD ve Kanada topraklarının 1960 ve 1961 yıllarında hava savunması tarafından kabul edildi. Maksimum savaş menzili ve uçuş yüksekliği (temel olarak seyir motorunun gücünden dolayı elde edilir), fırlatma hızlandırıcısının tipi ve aktif radar güdümlü kafasının radyasyon tipi bakımından farklıdırlar. Maksimum savaş menzili sırasıyla 420 ve 700 km'dir. GOS'a darbeli radyasyondan (seçenek A) sürekli'ye (modifikasyon B) geçiş, füze savunma sisteminin alçaktan uçan hedefleri engelleme yeteneğini arttırdı.
ABD Hava Kuvvetleri Müzesi'ndeki Zaur "Bomark"
Bomark füze sistemini yönlendirmeye yönelik komutlar, Sage sisteminin hava savunma merkezinin rehberlik merkezinin dijital bilgisayarı tarafından üretilir ve yeraltı kabloları vasıtasıyla füzeye girdikleri yerden radyo komuta iletim istasyonuna iletilir. Bu bilgisayarda, çok sayıda radar algılama ve tanımlama sistemi "Sage" den alınan hedeflerle ilgili veriler girilir.
Her iki versiyonun füzeleri için fırlatıcı aynı. Sabit, tek roket için tasarlanmış ve dikey fırlatma sağlar. Yanında inşa edilen 30-60 rampaları SAM sistemini oluşturan bir fırlatma rampasıdır. Bu tabanların her biri, yeraltı kablolarıyla, 80 ile 480 km arasındaki mesafelere yerleştirilmiş olan Sage sisteminin ilgili merkezine bağlanır.
Bomark hava savunma sistemi için çeşitli tipte fırlatma hangarları vardır: sürgülü tavanlı, sürgülü duvarlı, vs. başlatıcının kendisi ve füzelerin fırlatma kontrolü için kontrol aletlerinin ve ekipmanlarının bulunduğu odaların bulunduğu bölme. Başlatıcıyı bir kompresör istasyonundan çalışan hidrolik aktüatörler tarafından bir ateşleme pozisyonuna getirmek için, tavan kanatları birbirinden ayrılır (18,3 ve her biri 12,8 ve her biri ağırlığında iki kalkan). Roket bomu yataydan dikey konuma. Bu operasyonlar için ve ayrıca füze savunma sisteminin tümleşik ekipmanını açmak için 3,9 dakika kadar sürebilir.
SAM tabanı bir montaj ve tamir atölyesinden, fırlatıcıya ve bir kompresör istasyonundan oluşur.
Montaj ve tamirhanede, ayrı taşıma kaplarında tabana monte edilmeden gelen roketler monte edilir. Aynı atölyede gerekli onarımlar Zur.
Bomark A (a) ve Bomark B (B) 'nin yerleşim planı:
1 - ana kafa; 2 - elektronik donanım; 3 - savaş bölmesi; 4 - savaş bölmesi, elektronik aletler, elektrikli piller; 5 - RAMJET
Bomark'ın havaya fırlattığı uçaksavar uçakları A ve B füzesi süpersoniktir (sırasıyla maksimum uçuş hızı 850 ve 1300 m / s) ve uçak devresine (Sovyet Tu-131 mermisine benzer) sahiptir. Çalışan iki sıvı yakıtlı ramjet marching motoruyla (aktif uçuş aşaması) maksimum menzil ve yükseklikte uçar. LRE, roket A'da fırlatma hızlandırıcısı olarak kullanıldı ve katı yakıtlı roket motoru roket B'de kullanıldı.
Görünüşe göre, A ve B roketlerinin modifikasyonları birbirinden çok az farklıdır. Başlangıç ağırlıkları 6860 ve 7272 kg'dır; sırasıyla 14,3 ve 13,7 m. Aynı çapta gövdelere sahiptirler - 0,89 m, kanat açıklığı - 5,54 m ve stabilizatörler 3,2 m.
Fiberglastan imal edilmiş, baş radyosu şeffaf gövde kaplaması ZUR, konumlandırma kafasını kapsar. Teknenin silindirik kısmı esas olarak sıvı yakıt ramjet yakıtı için bir çelik destek tankı ile kaplanır.
Döner kanatlarda süpürme ön kenarı 50 dolu var. Tamamen dönmüyorlar, ancak uçlarında üçgen bir aileron var - 1 m etrafındaki her konsol, parkur boyunca uçuş kontrolü sağlayan, perde ve yuvarlanma.
Zaur "Bomark" ı başlat
Füzeler için aktif bir radar güdüm müdürü olarak yükseltilmiş uçak radarı durdurma ve hedefleme kullanılmıştır. Roket A GOS darbesi, üç santimetrelik bir radyo dalgası aralığında çalışmaktadır. B roketi, Doppler hızı için hareketli bir hedef seçimi ilkesini kullanarak, sürekli radyasyona sahip bir kafaya sahiptir. Bu, füzeleri alçaktan uçan hedeflere, hedeflere - jammerleri yönlendirmeye yönlendirir. GOS'un hareket alanı 20 km'dir.
150 kg ağırlığındaki savaş başlığı normal veya nükleer olabilir. Bir nükleer savaş başlığının TNT eşdeğeri - 0,1 - 0,5 Mt, ki bu 800 m'nin kaçırılması durumunda uçağın imha edildiğini garanti eder.
Araç üstü ekipmanlara güç vermek için Zour kullanılmış gümüş-çinko piller.
Roket A için fırlatma hızlandırıcısı, asimetrik dimetil hidrazin ve nitrik asit ilavesi ile kerosen üzerinde çalışan bir roket motorudur. Bu motor, 45 saniye çalıştırır ve roketi ramjet'in yaklaşık 10 km yükseklikte etkinleştirildiği hıza kadar hızlandırır.
Rokette Fırlatma hızlandırıcısında, yakıt yandıktan sonra gövdesi ayrılmış, katı yakıtlı bir roket motorudur. Roket motorları yerine katı yakıtlı roket motorlarının kullanılması, füzelerin hızlanmasına, basitleştirilmiş çalışmasına ve roketin güvenilirliğinin artmasına neden oldu.
Uçaksavar füzelerinin her iki versiyonunda da, roket gövdesi altındaki bir pilon üzerinde güçlendirilmiş, iki sıvı yakıt jet motoru, seyir motorları olarak kullanıldı. Bu motorların her birinin çapı, 0,75 ve 4,4'in uzunluğu m'dir. Yakıt, oktan değeri 80 olan benzindir.
Ramjet füzeleri, seyir yüksekliğinde en etkilidir. Füze A için 18,3 km, füze B ise 20 km'dir.
Bomark hava savunma füzesi sisteminin Sage sisteminin komutlarına karşı eylem planı:
1 - rampalar (hangarlar); 2 - yörüngenin başlangıç kısmı; 3 - yürüyen yörünge; 4 yörüngenin son bölümüdür; 5 - engelleyiciler taburu komuta merkezi; 6 - veri hatları; 7 - askeri teçhizatın durumu hakkında raporlar; 8 - başlangıç öncesi veri; 9 Sage sisteminin operasyonel merkezidir; 10 - füzelerdeki komuta iletim istasyonu; 11 - hava savunma sektörünün radar uzun menzilli tespiti; 12 - radar hedef bilgisi ve füzeler; 13 - rehberlik komutları.
Bomarck füzesinin hedefe yönelik kontrollü yörüngesi üç bölüme ayrılmıştır.
İlk, dikey - tırmanış bölümü. Roket A'da, süpersonik hıza ulaşmadan önce, başlangıç LRE'sinin kardanındaki dönüşler ve bu hıza ulaşıldığında (aileronların aerodinamik kontrolü) program gaz dinamiği kontrolü gerçekleştirilir. Füze B'de katı yakıtlı katı yakıtlı rotorların başlatılmasıyla daha yoğun bir hızlanma nedeniyle, etkili aerodinamik kontrol çok daha erken mümkün hale geldi. Dikey olarak, füze sistemi bir seyir uçuşun yüksekliğine kadar uçar, sonra döner. Bu zamana kadar, izleme radarı onu algılar ve yerleşik bir radyo yanıtlayıcısı kullanarak otomatik izlemeye geçer.
İkinci, yatay - seyir alanındaki seyir bölgesinde hedef alandaki yüksek rakımlı. Bu alandaki televizyon komutları Sage radyo komut istasyonundan gelir. Hedefin manevralarına bağlı olarak, bu bölgedeki ZUR uçuş yörüngesinin türü değişebilir.
Üçüncü alan, zeminden radyo komutlarını kullanarak, aktif radar güdümlü füze savunma sistemi bir hedefi ararken, doğrudan hedefe yönelik saldırı alanıdır. Hedef, hedef kafa tarafından “yakalandıktan” sonra, yer tabanlı televizyon teleskoplarıyla iletişim durdurulur ve roket kendiliğinden hedeflenerek uçar.
Modernizasyon
1961’te, Bomark "Süper Bomark" IM-99В’ta geliştirilmiş bir değişiklik kabul edildi.
Sonuç
ABD Hava Kuvvetleri Silah Müzesi'nde Zaur "Bomark"
Bu kompleksin füzeleri, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve ikisi Kanada'da bulunan 6 stratejik tesisleri korudu.
Her iki füze türü de 1972 yılında hizmet dışı bırakıldı.