Fotoğraf gönder: ampul | © Resim Colin Behrens tarafından Pixabay'a yüklendi
Aslında bu konu hakkında daha fazla yazmak istemiyordum. Ancak, şüphesiz melez bir dünya savaşı olan Avrupa'daki savaş - bence (!) - beni rahatsız ediyor ve şimdi kendi birkaç güncel düşüncemi bir blog gönderisine kaydetmeme neden oluyor. Bunlar bir blog gönderisi için ne yapılandırılmış ne de hazırlanmış; Buraya sadece içimdeki kederi yazıyorum. Bunun için tetikleyici bir makaleydi. Ivo H.Daalder ve James Altın Akbaba 9 Ocak 2023 tarihli Dışişleri dergisinde: Ukrayna'daki Uzun Savaş—Batı'nın Rusya ile Uzun Süreli Bir Çatışma Planı Yapması Gerekiyor.
Son bin yılda olduğu gibi bugün de kendi hatamız yüzünden savaşlar yürütüyoruz ve bundan profesyonel siyasetimizi ve silah imalatçılarımızı ve tüccarlarımızı sorumlu tutuyorum. Tıpkı Rusya Federasyonu'nun Ukrayna'yı işgalinden onları sorumlu tuttuğum gibi. En azından askeri bir bakış açısıyla - sorumlu askeri insanları dinlemiş olsaydı - bu mevcut savaş olmazdı; Ne yazık ki bu durumda, siyasetin önceliği burada hala geçerli ve savaşların her zaman (profesyonel) siyaset tarafından yapıldığını açıkça kabul etmek gerekiyor. Savaşları başlatan profesyonel siyasetçiler görev yapmış olsa bile (bkz: GröFaZ), bu savaşı ordunun başlattığı anlamına gelmez. Ordu genellikle bu savaşları yürütmek zorundadır, ancak nihayetinde bunlardan her zaman sorumludur. Kariyer siyaseti daha sonra barış anlaşmalarını imzalar ve yeniden kutlanabilir. Ve profesyonel siyasetin yanı sıra, savaşlardan yararlananlar silah imalatçıları ve tüccarlarıdır - bir savaşta, belki tecrübesi dışında kazanan hiçbir asker tanımıyorum.
En geç 1980'lerde, bu arada 1945'ten beri var olmayan ya da olmaması gereken savaşların tamamen farklı bir şekilde yürütülmesi gerektiği, dahil olan herkes için açıktı. Bununla, o zamanlar zaten modası geçmiş olan "Kitlesel Misilleme" caydırıcı stratejisini kastetmiyorum, ancak bugün hala Alman siyasetine çok düşman olan kapsamlı otomasyon ve savaşın robotlaştırılması gibi daha çağdaş ve modern savaş teknikleri. . O zaman bile, biz profesyonel askerlere gelecekte modern savaşın nasıl olması gerektiğine dair kavramlar sunuldu.
Levée en masse'den uzaklaşarak, üstelik yalnızca çok uluslu temelde ve en azından Birleşmiş Milletler'in rızasıyla veya adına konuşlandırılan silahlı kuvvetlerin kapsamlı bir şekilde profesyonelleşmesine doğru. Savaş alanının boşluğu, robotlar ve diğer modern silah sistemleri tarafından desteklenen yalnızca birkaç subayın gelecekteki savaşlara tamamen farklı bir yüz vermesiyle maksimuma kadar kutlandı.
Ancak bilim ve ordu, sanayi ve profesyonel siyaseti hesaba katmamıştı, tıpkı profesyonel siyasetin daha önce savaşları bir bütün olarak "tamamen cahilce" ortadan kaldırması ve şimdi onları yeniden toplumsal olarak kabul edilebilir kılmaya çalışması gibi. Savaşlar, sorumlu profesyonel politikacıların tam beceriksizliğinden ve hatta suç entrikalarından uzaklaşmak için bugün hala kullanılmaktadır - buna karşılık gelen örnekler son on yıllarda bolca bulunabilir. Bununla birlikte temel neden, "savunma politikasının" trilyonlarca doları fiilen sorumlu tutulmadan vergilendirmenin en kolay yolu olduğuydu ve hala öyledir - sözde askeri-sanayi kompleksi bu davranışa bir örnek olarak gösterilebilir.
Ve böylece sadece Rusya Federasyonu'nda değil - şu anda deneyimleyebileceğimiz gibi - "savunma sanayi" o kadar genişledi ki, kariyer politikacıları ve "girişimciler" çok basit bir şekilde çok zengin oldular. Batı dünyasında da trilyonlarca vergi mükellefinin parası zimmete geçirildi ve her zaman bunun ekonominin ve toplumun çıkarına olduğu düşüncesiyle, hesabı silahlı kuvvetler pahasına Potemkin köylerinde tutuldu. Bazı vatandaşlar bu davranışı sorgulayınca, bırakın isteyerek ülkelerimizin güvenliğinin tehlikeye atılamayacağına işaret edildi.
Şu anda Ukrayna'da bir kez daha ilerlemenin ve modern teknolojinin göz ardı edilemeyeceğine tanık oluyoruz ve bizler - en tecrübesiz askeri olanlar bile - gelecekteki savaşların nasıl olacağını tahmin edebiliyoruz. Ayrıca, kendi vatandaşlarının ve diğer ülkelerden gelen gönüllülerin, bazen sadece suç faaliyetlerini örtbas etmek veya onlarca yılın ihmalini telafi etmek için nasıl düpedüz yakıldığını tüm medyada ilk elden deneyimliyoruz.
Ayrıca her iki tarafta da yarını bilmeyen bir savaş var ve en geç Vietnam'dan beri başarısız olan "sınıf yerine kitle" kavramı şimdi onu yeni bir zirveye taşıyor. Artık hiçbir devletin karşılayamayacağı bir cephane tüketimi yaşıyoruz ve bu, Ukrayna'nın tek başına ABD'nin bile bir ayda üretebileceğinden daha fazla mermiyi bir haftada tükettiğine dikkatinizi çekmeli.
Ancak şimdi bunun her şeyin doruk noktası olduğuna inanıyorsanız, o zaman ciddi şekilde yanılıyorsunuz, çünkü Alman silah endüstrisinin - Bundeswehr'de olağan olana benzer şekilde - daha sonra kendi amaçlarına hizmet etmeyen çok pahalı silah sistemleri sağladığını da öğreniyoruz. Amaç, çünkü silah sanayimizde geleneksel olarak sadece havada harika kaleler satılıyor. Ukrayna'nın, bu arada, şimdi Ukrayna'daki muazzam kaynakları bağlayan Alman IRIS-T sistemini aldığına dair çok güncel bilgiler, ancak bu sistem nedeniyle "yalnızca artık yılda bir" atış yapabilir. gerekli füzelerin olmaması.
Daha da kötüsü, Ukrayna'da, neredeyse hiç tasarlanmamış veya düzenlenmemiş ve gelecekte genel olarak hepimize, özellikle de Batı dünyasına büyük zarar verecek bir bilgi ve teknoloji transferine zaten tanık oluyoruz. Bu da bir kez daha gösteriyor ki, daha önce fiilen işleyen silah sanayimizi, belki de sadece şahısların kısa vadeli kâr hırsı yüzünden salt silah tüccarı örgütlere dönüştürmenin büyük bir hata olduğunu. Bu arada, sonuçta ortaya çıkan vicdan azabı silah ihracatı yasaları ile yatıştırıldı, bu da yalnızca endüstrinin yolsuzluk ödemeleri yoluyla bunlardan tekrar kaçınabileceği anlamına geliyordu ve bu da hem endüstri hem de siyaset için bir kazan-kazan durumunu temsil ediyor.
Her savaş bir an önce bitmeli ama ne yazık ki bu Ukrayna'daki değil! Çünkü bu "yalnızca" tek bir savaş sahnesi, yani yavaş ama emin adımlarla gelişen bir dünya savaşı. Ve eğer bunu kazanmak istiyorsak, Rusya Federasyonu zevkle parçalanana kadar Ukraynalıları ve Rusları "yakmaya" devam etmeliyiz, ideolojik muhaliflerimizi müzakere masasına dönmeye hazır hale getirecek kadar zayıflatmalıyız.
Çatışmada umulduğu gibi elde edilen bu duraklama, en azından karşı taraf tarafından kendi silahlı kuvvetlerini geleceğe uygun hale getirmek için kullanılacaktır. Ve bize de silahlı kuvvetlerin ve silahlanmanın orijinal görevlerini hatırlamamız ve ayrıca gelecekteki savaşların "savaş alanında bir karar" vermek için insan kitlelerinin anlamsız fedakarlıklarını gerektirmemesini sağlamamız tavsiye edilir.
Görevlerini savaşı ortadan kaldırmak ve çıkar çatışmalarının güç kullanılmadan nasıl çözülebileceğine dair modeller geliştirmek olarak gören İkinci Dünya Savaşı'ndan sonrakiler gibi sorumlu politikacılarımız olsaydı, elbette herkes için çok daha iyi olurdu. silahlanma - Birleşmiş Milletlerin çağdaş bir biçimi bunun için uygun platformu sağlayacaktır. Ancak gerekli siyasetçilerden yoksunuz ve onları ancak tüm demokrasilerimizi yeniden düzene koyarsak elde edebiliriz - eğitim, ahlak ve sorumluluk yeniden kabul edilebilir hale gelmeli!
Ve şimdi biz Almanların bundan bir kez daha paçayı sıyıracağına inananlar yanılıyor olacak, çünkü her şey bizim lehimize gitse bile, faturayı birileri ödemek zorunda kalacak ve bu savaş dünyaya trilyonlarca avroya mal olacak. Ve Ruslar, tıpkı İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra biz Almanlar gibi, bu maliyetleri ödeyemeyecekler, Ukraynalıların da hiçbir şeyleri kalmayacak, Amerikalılar zaten yapabileceklerinden fazlasını ödüyorlar ve Çinlilerin istemesini güç bela karşılayabiliyoruz. nakit ve böylece faturanın büyük bir kısmı bize kalacak - bu, iklim değişikliğinin sonuçlarına ve tamamen kontrolden çıkan bir "sosyal politikanın" maliyetlerine ek olarak, torunlarımızın en geç çok daha küçük ekmek ruloları pişirmek zorunda.
Bu nedenle, "performans emeklilerimiz" için yaklaşan Mallorca tatilini kimin finanse ettiğini değil, ekonomik sistemimizi bir bütün olarak nasıl canlı tutabileceğimizi hemen şimdi düşünmek iyi olur. Silah ve mühimmattan elde edilen gelirlere %100 vergi getirilmesinin oldukça iyi bir başlangıç olacağını düşünüyorum.
okuma tavsiyesi
Bir makale, kendiliğinden yazdığım blog yazımla birlikte gider. Matthew Gebauer ve Hammerstein Konstantin "Bundeswehr'de bir dönüm noktası: Heerjemine - askerler gerçekten ne kadar kötü" konusunda Spiegel 3/2023'ten oldukça iyi. Bu makale ayrıca 13 Ocak 2023'te S+'da çevrimiçi olarak yayınlandı..
Belki bir şeyi daha iyiye doğru değiştirmek istiyorsak, o zaman sadece son sorumlu bakanları değil, aynı zamanda sorumlu MdB'yi de mahkemeye çıkarmalı ve en azından onları vatana ihanetle suçlamalıyız. Soruşturma ilerledikçe daha fazla suçlamanın geleceği kesin.