KARAMANLICA ESERLERDE İSLÂM İNANCIYLA İLGİLİ TERİMLER
Öz
Anadolu'da Türkçe konuşan ve Grek harfleri ile Türkçe yazan Ortodoks Hristiyanlara Karamanlı; bunların konuştukları dile de Karamanlıca denmektedir. 13. yüzyıldan beri varlıkları bilinen Karamanlıların ilk yazılı metinlerine 15. yüzyılda rastlanmıştır. Lozan Antlaşmasının ilgili maddesi gereği dinlerinden dolayı diğer Rumlarla birlikte nüfus mübadelesine tabi tutularak Yunanistan'a göç ettirilmişlerdir. Karamanlılar, bu yeni vatanlarında da yazılı eserler vermeye çalışmışlar; ancak başarılı olamamışlardır. Böylece Karaman edebiyatı 20. yüzyılın başlarından itibaren fiilen son bulmuştur.Bu çalışma için Grek alfabesiyle çeşitli dönemlerde yazılmış dinî muhtevalı altı Karamanlıca eser taranmıştır: Angeliaforoz, Gennadios İtikatnamesi, Gülizar-ı İman-ı Mesihi, İspat-ı Mesihiye, Yeñi Hazne ve Psaltirion. Bu eserlerde geçen İslâmî terimler, öncelikle fonetik ve morfolojik açıdan incelenmiştir. Daha sonra bu terimler anlamları ile birlikte madde başı olarak alfabetik sıraya sokulmuştur. Madde başlarının altına da taranan eserlerden ilgili terimin geçtiği örnek cümleler eklenmiştir. Metindeki tüm terimlerin toplu olarak görülebilmesi için bu terimlerinin tamamının yer aldığı bir tabloya da yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise Karamanlıca kitaplarda İslâmî terimlerin kullanılma nedenleri tartışılmıştır.