Örneğin, Alman Donanması'nın yenilikçiliğini ABD eski Rusya Federasyonu Büyükelçisi Michael McFaul'un yakın tarihte Kaliningrad'ı Almanya'ya döndürme ve bunun yanı sıra yakın zamanda Rusya yarı-kliği etrafında gerçekleşen diğer birçok olayla ilgili ifadeleriyle ilişkilendirmek zor değildir. Uygun zaman aralığını ayarlayarak bu olayların tam bir listesini Web'de bulabilirsiniz. Bir şey açıktır - askeri bulutlar Rusya Federasyonu Baltık kalesinin üzerinde toplanıyor.
Başvuru için, bugün Alman Donanması, 6 denizaltısıdır; 3 hava savunma fırkateyn; 7 çok amaçlı fırkateynler (bunlardan üçü "Baden-Wuerttemberg" sınıfının dört yok edicisinin yerini alacak); 5 Korvetler; 4 roket botları ve 15 mayın tarama gemileri. Beşi 14 169 bin'den 20 240 tona kadar yer değiştiren çok sayıda büyük tedarik gemisine dikkat çekiliyor. Genel olarak, tedarik mahkemelerinde, Almanya, Kraliyet Filosu Yardımı ile birlikte İngiltere'nin gerisinde kalmasına rağmen, sayıca Japonya'yı geçmiştir.
Almanlar için Königsberg, Ruslar - Kırım'dan daha sembolik bir yer. 1525'den 1701'e kadar olan bu şehir tüm Prusya'nın başkentiydi ve bildiğiniz gibi Prusya daha sonra Alman derneğinin çekirdeği oldu. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, 1947'de (1 Mart), “militarizm ve tepki” kaynağı olarak Prusya devleti Müttefikler tarafından tasfiye edildi ve Koenigsberg Kaliningrad oldu, ancak tarihi Reich'in mirasçılarının anısını elbette iptal etmek zordur. Ve Almanların zaman zaman gerçek tutumu kendini hissettiriyor. Böylece 2010'da çok etkili bir gazete “Bayernkurier” sayfalarına “Rusların işgal ettiği Doğu Prusya'yı ziyaret etmeye” davet etti. Ve bu en skandal örneklerden sadece biri. Söylemeye gerek yok, Almanya SSCB'nin Kaliningrad üyeliğini resmen tanımış olsa bile, ancak 1970'te ve hatta bir dizi koşulla.
Ayrıca, çeyrek asır önce Berlin'in, Yugoslavya ve Afganistan'ın işgaline karşı cezai işlemlere aktif olarak katılmak için zaman harcadığı silahlı kuvvetleri için tamamen savunma kavramını bıraktığı unutulmamalıdır. Petrol ve doğal gaz kârlarıyla körleşen Rus işyerinde, bu önemli gerçeklerin fark edilmemesi tercih edildi ve televizyon ekranlarındaki “siyasi analistler” efsanevi Alman-Rus birliğinin faydaları hakkında yazdı.
Az miktarda azaltılmış toplam gemi sayısına sahip olan Alman filosu hala çok kuvvetli bir kuvveti temsil ediyor ve bu kadar büyük deniz kuvvetleri için başka bir hedef bulunamadığı için Kaliningrad'ın abluka altına alınması ve yakalanmasıyla tam olarak keskinleştirildi. Almanya, benzer bir filonun gerekli olacağı savunması için denizaşırı mal veya büyük yabancı üslere sahip değil. İsveç Gotland'ı veya Danimarkalı Bornholm gibi büyük uzak adaları yok. Elbette, Berlin’in NATO’daki keşif misyonlarına katılmak için böyle bir filo inşa ettiğini varsayabiliriz, ancak burada bir şey uymuyor. Sefer kuvvetleri için büyük iniş gemileri ve / veya uçak gemileri / helikopter gemilerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tür bir gemi Deutsche Marina'da listelenmemiştir, ancak böyle bir ülke için inşa edilmesinde sorun yaşanmaz. Sonuç olarak, potansiyel hedef menzilde bir yerde ve kıyı hava limanları için. Hedefin ne olduğunu anlamak için büyük bir zihin olmanıza gerek yok.
Almanya neden böyle bir maceraya ihtiyaç duyuyor? Aslında, bu kesinlikle bir macera değil, çok spesifik bir jeopolitik hesaplamadır. Avrupa'nın en büyük ekonomik gücü, kalkınmasında çıkmaza giriyor. 1990 yılını birleştirmenin duygularından gelen potansiyel geçti. Eski sosyalist kampın pazarlarının açılmasının ekonomik etkisi de kendini tüketti. Sonra Orta Doğu'dan yeni barbarlar vardı ...
Bu çerçevede, eski sermayenin geri dönüşü ve Prusya'nın üssünde restorasyonu, Alman öz-bilinçliliğinin ve askeri gücünün yeni bir yükselişinin itici gücü olabilir. Rusya pahasına ve parçaları pahasına. Böyle bir seçenek tamamen Amerika’ya yakışır, çünkü Washington’daki Almanya uzun süredir bağımsız bir Fransa’ya ve Büyük Britanya’ya karşı bir Avrupalı alabalığın geleneksel rolü için hazırlanmıştır. Fransız ve İngiliz siyasetçilerin son Panama dosyasında yer almasına şaşmamalı, ama bir nedenden dolayı Almanlar bunu yapmadı. Bu aynı zamanda görebilenler için bir sinyaldir. *
Ancak böyle bir istilanın başarısı için, yalnızca federal hükümet Rusya Federasyonu'nda çöktüğü zaman yapılabilir, Moskova'yı oyundan çıkarmak zorunludur. Burada, uzun zamandır Rus yarı-kütlesinde güçlenmekte olan ayrılıkçı duygular hakkında Web'deki kapsamlı materyallere meraklı bir okuyucuyu yönlendirmek gerekir. Ayrılıkçılığın sebepleri tamamen ekonomiktir. Gündelik hayatın birçok unsuru, komşu Polonya ve Litvanya'daki benzer göstergelerle bile karşılaştırmıyor, Almanya'dan bahsetmiyor. Anakara Rusya'daki ekonomik ve politik krizin gelişmesiyle, “Beslemeyi bırak ...” sloganı sokaklara çok çok fazla gelebilir. Böyle bir senaryonun Almanlar için en radikal senaryoların uygulanmasını büyük ölçüde kolaylaştıracağı açıktır.
Bu yüzden mümkün olduğu kadar çok ortaya çıkması ve Baltık’taki en güçlü yıkıcıların yanı sıra onlara eşlik eden politik arka plan da uzmanların düşünmesini sağlar. Rusya Federasyonu'ndaki kilit kararların benimsenmesinin kimin üzerinde etkili olacağı bir tehdit olup olmadığı hala açık bir sorudur. Evet değil, hayır.
* Almanya ile birlikte Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, İsrail, Japonya, Güney Kore, Avustralya, Yeni Zelanda, Filipinler, Danimarka, Norveç, Finlandiya, Türkiye, İran, Tayvan, Myanmar ve diğerlerinin temsilcileri toprakta belirtilmedi. Sonuçlar oldukça açık.