1547'de başlayan Batı İsyanı, Cornwall, Devon ve Dorset'in batı ilçelerini içermekteydi. Batı İsyanı, görünüşte 1547 Üniformite Yasasına karşı dini bir isyana verilen unvandır. Bununla birlikte, aynı zamanda bu ilçelerdeki sosyal ve ekonomik problemlerle de örtüşmüştür. Bu nedenle, centilmenlik, Reform ile ilişkili yer değiştirmeyi halktan toprakları yakalamak ve yerel bir düzeyde daha ileri bir çevreye itmek için bir varlık olarak kullanmakla suçlanmıştır. Daha önemli olan şey - din veya toprak sorunları - tespit edilmesi zor.
Batı İsyanı Cornwall'da başladı. Burada, William Body adlı bir archdeacon, Protestanlığa destek verdiği için beğenilmiyordu. Ayrıca açgözlülüğü ile tanınıyordu. Beden, Özel Meclis’in getirdiği reformları uygulamaya başladığında öfkeli bir tepki uyandırdı. Penryn'deki öfkeli bir çete saldırısına uğradı ve kendi kişisel güvenliği için Londra'ya kaçtı. Nisan 1548'de, Vücut kiliselerde Katolik görüntülerin yok edilmesini denetlemek için Cornwall'a döndü. Helston'da, Beden yerel bir rahip tarafından yönetilen bir çeteyle kuruldu ve öldürüldü. Yetkililer bu suç için on kişiyi astılar.
1549'da Cornwall'dan gelen erkekler Bodmin'de Üniforma Yasası'nın Cornwall'a uygulanacağından korktukları için silahlı bir kamp kurdular. Ancak, isyancıların liderleri, sıradan insanların kendi olduğuna inandığı toprakları kapmak için öfkelerini de yerel halktan duydular. Bu nedenle, birkaç gentry isyancılara destek verdi. İsyancıların talepleri yalnızca Batı’daki hiyerarşi arasında destek çekmedi, aynı zamanda Londra’daki hükümeti büyük ölçüde kızdırdı. Özellikle Thomas Cranmer taleplerini Katolik ve zekice gördü.
İsyancılar ne istedi?
Tudor zamanında birçok isyanda olduğu gibi, isyancılar bir talep listesi yayınladılar. Ancak, bunların yazıldığı yol Londra'da çok olumsuz bir tepki yarattı. Geçmişte, isyancılar her zaman krala karşı tavrını göstermişti. Hükümete kabul edilemeyecek ifadeler en azından “Grace'inizle dua ediyoruz…” veya “Majesteleri majesteleri istiyoruz.” İfadesiyle başladı. Batılı isyancıların talepleri “Sahip olacağımız Öğe…” diye başladı. Cranmer'in beğenilerine göre bu, kral VI. Edward'a büyük bir saygı eksikliği gösterdi ve böylelikle isyancıların oldukları gibi olduklarını gösterdi: tehlikeli sosyal anarşistler Katolikliği desteklemek.
İlk talepleri belirtildi:
“Öncelikle atalarımızın gözlemlenen, tutulan ve icra edilen genel danışmanımıza ve kutsal kararnamelerine sahip olacağız ve onlara karşı böyle konuşacaklarsa, onları sapkın olarak tutuyoruz.”
İkinci talep belirtildi:
“Öyleyse, egemen Rab'miz Kyng Henry, VIII'de, Altı Maddeye ilişkin, zamanında olduğu gibi kullanılacak olan Kanunlara sahip olacağız.”
Üçüncü talep şuydu:
“Öyleyse, daha önce olduğu gibi Latin’de kitleye sahip olacağız ve papaz tarafından onlarla iletişim kuran hiçbir erkek veya kadın olmadan kutlayacağız”
Bunlardan sonra Mukaddes Kitapla uğraşanlar, imgeler (her kilisede kurulacak), Sacrament, vb. 13 numaralı talep, hiçbir erkeğin birden fazla hizmetçiye sahip olmaması gerektiğini belirtti. onların bakış açısı, toplumu oluşturan şeyin dokusu. Daha sonra, eski kilisenin ve manastır topraklarının mülkiyeti gibi konuları ele alıyor.
Devon'da Sampford Courtenay'de bir isyan gerçekleşti - isyancılar aynı şikayetlere sahipti. 20 haziran'a kadarinci 1549'da her iki grup da Crediton'da ve 23 Haziran'da birleşti.rd Clyst St. Mary's'de silahlı bir kamp kurdular. 6.000 silahlı asi yakındaki büyük Exeter kasabasını kuşattı. Hükümet, isyanı bastırmak için Lord Russell'ı gönderdi, ancak yerel halktan çok az destek aldı. Sonuç olarak, yalnızca Ağustos ayında isyancıları azaltmayı başardı.
Ocak 2008