20 dolarlık bir bira içerken kapıda mahsur kaldım.
Dünyayı değiştirebilecek tweetler var. Sonra havaalanında bira fiyatını en azından biraz değiştirebilecek tweet’ler var.
Temmuz 2021’de susamış bir gezgin tweet attı LaGuardia’nın Terminal C’sinde 27,85 $’lık çarpıcı bir biranın – tam olarak Sam Adams Summer Ale Draft – yer aldığı bir havaalanı bar menüsünün görüntüsü. Eyalet baş müfettişi tarafından, 25 müşteriden bir bira için 23 ila 27 dolar arasında “tamamen sürdürülemez” miktarlarda ücret alındığını tespit eden bir soruşturma başlattı.
New York ve New Jersey’deki LaGuardia, JFK ve Newark havalimanlarını denetleyen ajans olan Port Authority, Mayıs 2022’de havalimanı ücretlerini azaltmak isteyen satıcılar için 35 sayfalık bir politika kılavuzu yayınladı. Yeni kurallara göre, satıcılar “sokak fiyatlarının” yüzde 10’undan fazlasını talep edemezler – ki bu, havaalanının dışında sözde karşılaştırılabilir bir yerde ücretlendirilirsiniz – ve genel olarak daha ucuz yiyecek ve içecek seçenekleri sunmaları gerekir. Diğer şeylerin yanı sıra, JFK’de 2 dolarlık bir şişe suyu nerede bulabileceğinizi söyleyen bir web sitesi bile var.
Liman Otoritesi başkanı Kevin O’Toole o sırada yaptığı açıklamada, “Tüm havaalanı müşterilerinin, indirimlerde yiyecek ve içecek fiyatlarını sınırlayan politikaların takip edilmesini ve uygulanmasını beklemeye hakkı olmalıdır.” “Kimse bir bira için bu kadar fahiş bir meblağ ödemek zorunda kalmamalı.”
Sanırım herkes bira tweeter’ını selamlıyor.
Buna rağmen, havalimanı cüzdan dostu bir yer değil. Binaya adım attığınızda ve güvenlikten geçtiğinizde, kendinizi her şeyin ve herkesin maliyetinin arttığı bir tür ekonomik alacakaranlıkta buluyorsunuz. İki ana seçeneğiniz var: Vazgeçin ve kendinizinkini evde unuttuğunuz için su, şarap veya kulaklığın parasını ödeyin ya da bekleyin ve yanınıza yiyecek bir şeyler almayı unuttuysanız uçuşunuzun ertelenmeyeceğini umun. Bir havaalanında çalışmanın pahalı olduğu doğru; Restoranların, mağazaların ve havaalanlarının sizi biraz sıkıştırdıklarını bildikleri ve bunu para kazanmak için kendi avantajlarına kullandıkları da doğru.
Embry-Riddle Havacılık Üniversitesi’nde profesör olan Blaise Waguespack, “Tutsak bir dinleyici kitleleri olduğunun farkındalar,” dedi. “İnsanların ‘Evet, burası şehir merkezine benzemiyor’ demesi için bu fiyatı almaya çalışıyorlar ama kendilerini dolandırılmış hissetmiyorlar. Dar bir çizgide köprü kurmaya çalışıyorlar.”
Bu, zaten uçağa binecek kadar yolcu olacağını bilen satıcıların sıklıkla geçtiği bir çizgidir.
Bu, sokak fiyatlandırması artı yüzde 10-15 olacak
sık sık hissettirse de Sanki havaalanında bir fincan kahve veya bir şişe Tylenol için ne kadar ücret talep edebileceğinizin kesinlikle bir sınırı yokmuş gibi, yok.
Airport Restaurant & Retail Association’ın yönetici direktörü Andrew Weddig, çoğu havalimanının fiyatlandırma yönergelerine sahip olduğunu ve bu yönergelerin kurumsal kiralama ve ihalelere dahil edildiğini açıkladı. “Şu anda tipik bir fiyat kontrolü, karşılaştırılabilir bir sokak fiyatı artı yüzde 10 olacaktır” dedi. Pandemi döneminde bazı havalimanları ek maliyetler ve azalan gelir hacmi nedeniyle bunu yüzde 15’e çıkarmıştı.
“Sokak fiyatlarının” nasıl ortaya çıktığı kesin, birleşik bir bilim değildir. Bazen mağaza markası, Starbucks veya TGI Fridays gibi günlük hayatta bulunur ve bu da hesaplamayı biraz daha kolaylaştırır (yine de hangi konumların karşılaştırılacağı karmaşıklaşabilir). Diğer durumlarda, marka havalimanı dışında mevcut değildir veya gerçekten doğrudan karşılaştırmalar yoktur, bu nedenle potansiyel tedarikçiler ve havalimanları neyin önemli olduğu konusunda bir anlaşmaya varmalıdır. Liman İdaresi’nin kuralları uyarınca, imtiyaz sahipleri karşılaştırılabilir bulduklarını gerekçelendirebilmelidir.
İmtiyaz sahipleri anlaşılır bir şekilde karşılaştırılabilir ürünlerin pahalı olmasını isterler, bu da tüketicide hüsrana ve kafa karışıklığına yol açabilir.
İmtiyazcılar konusunda doğal olarak olumlu olan Weddig, örneğin bir marketten veya Walmart’tan bir içecek satın almanın genellikle havaalanı satıcısı ülkede karşılaştırılabilir olarak görülmediğine dikkat çekti. Havaalanında satın aldığınız bira ve burgerin sokak fiyatı, Manhattan’ın merkezindeki veya Chicago’nun merkezindeki bazı güzel restoranlara bağlı olabilir. McDonald’s’a veya sokağın aşağısındaki yerel pub’a dayanmıyorlar – ancak havaalanındaki yemeklerin kalitesi yerel pub’a gezginlerin istediğinden daha yakın olabilir.
Havaalanında bir şeyler satmanın göreli maliyeti
Havaalanına yürümek ve içerideki restoranlarda ve mağazalarda her şeyin ne kadar pahalı olduğuna inanılmaz derecede üzülmek çok kolaydır, özellikle de uçuş rezervasyonu yaptığınızda ücretlerin arttığını gördükten sonra ya da TSA’da hareket ederek bunun için ödeme alırsınız. Hat veya daha hızlı yapanlar tarafından aşağılanmış hissetti. Ancak bu restoranları ve işletmeleri savunmak için – ve bunu söylediğime inanamıyorum – havaalanında çalışmak pahalı.
Waguespack, “Bazı benzersiz operasyonel ve maliyet hususları olabilir.” Dedi.
İşletmelerin, genellikle devlete veya yerel kuruluşlara ait olan havalimanına, aşağı yukarı kiraya eşdeğer bir yıllık asgari garanti – veya MAG – ödemesi gerekmektedir. Waguespack, çoğu durumda, örneğin şarap, bira veya bakkaliye gibi satışların belirli bir yüzdesini ödemek zorunda olduklarını da sözlerine ekledi.
İmtiyaz sahipleri, havalimanları dışındaki normal şirketlerin karşılaşmak zorunda olmadığı aşağıdakiler gibi maliyetler ve engellerle ilgilenir: Bir havaalanı restoranında muhtemelen normal bir restoran kadar dondurucu alanı yoktur ve bu dondurucu için yiyecek almak daha zahmetlidir. “Sokakta bir restoran işletiyorsam, bu topluluk içindedir. [delivery] Kamyonun güvenlikten geçmesi gerekmiyor” dedi. Ayrıca bu kamyonu asfaltta giderken uçağa çarpma ihtimaline karşı ayrıca sigortalatmanıza gerek yok.
Bununla birlikte, havaalanında bir iş yeri açarak kazanılacak çok para olduğu açıktır – aksi takdirde kimse bunu yapmazdı.
Havaalanları, içinde hiçbir şey olmayan ölü boşlukları sevmez. Waguespack, “Uçakları beklemeniz için size bir yer vermeleri gerektiğini biliyorlar, ancak gelir elde etmeleri gerektiğini hissettikleri gelir getiren bir yer,” dedi. Güvenlikten geçmekle uçağa binmek arasındaki “bekleme süresi” en önemli para kazanma fırsatıdır. Havalimanlarının da çekici bir müşteri tabanı vardır: seyahat etmeye gücü yeten, kısmen tatil modunda olan veya iş seyahatinde olan ve kurumsal kartlarına yemek yatırmak isteyen insanlar.
Waguespack, “Havayolu yolcuları iyi bir pazar” dedi. “İşte bu yüzden insanlar havaalanına gitmeye, havaalanında iş yapmaya, havaalanında reklam vermeye istekli – çünkü orta ve üst düzey iyi bir müşteri elde ediyorsunuz.”
Kapana kısılıp kaldığınız ve bir şirketin sizden ücret almak istediği her şeyin insafına kaldığınız tek yer havaalanları değil. Arenalarda ve eğlence parklarında, spor karşılaşmalarında ve konserlerde durum benzer.
Havaalanında bir sürü para harcamaktan kaçınmanın yolu, hiç para harcamamak olabilir.
Keşke havaalanında para harcamayan biri olsaydım ama bence havaalanı kuralları kural yok. Yine de, fazla harcamadan kaçınmanın en iyi taktikleri basittir ancak önceden düşünülmesi gerekir: güvenlikten sonra tekrar su doldurun, atıştırmalık bir şeyler alın, bir kitap getirin veya bir film indirin. Genelde bunların herhangi birini yapmayı unuturum. Tasarruf etmenin bazı yolları herhangi bir hazırlık gerektirmez: Havaalanında ücretsiz Wi-Fi varsa onu kullanın. Değilse, internet olmadan birkaç saat hayatta kalıp kalamayacağınızı düşünün. (Yapabilirsin ve muhtemelen bunun için daha iyi olacaksın; muhtemelen bir ücret karşılığında kaydolacağım.)
Sık uçan veya belirli havayollarıyla bağlantısı olan bazı yolcular, ücretsiz yiyecek ve içecek ve hatta duş gibi olanaklar sunan dinlenme salonlarına gelebilirler. Lounge erişiminiz varsa, tebrikler. Salona erişimi olan ve gelebilen bir arkadaşınız varsa, ayrıca tebrikler. Havayoluna bağlı olarak, bazen günlük dinlenme salonu erişimi için ödeme yapabilirsiniz. American ve United, dinlenme salonlarında tüm gün geçiş için 59 $ ücret alıyor; Delta bu seçeneği sunmaz. Buna değip değmeyeceğini kendiniz hesaplamalısınız. (Ne kadar zamanın var? Bunun yerine havaalanı barına gitmek için ne kadar harcayacaksın?)
Uçakla seyahat edenler için, çıkartma şokundan kaçmanın bir yolu yoktur. bir klasik var Onun alanı komedyen Jerry Seinfeld’in sorduğu yer hakkında bir şey, “Sence havaalanında dükkanları işleten adamların dünyanın başka yerlerinde fiyatların nasıl olduğu hakkında bir fikirleri var mı? Yoksa kendi küçük ülkelerine sahip olduklarını ve istedikleri kadar ücret alabileceklerini mi hissediyorsunuz?” Hoşunuza gitsin ya da gitmesin, havaalanı anlaşmasının bir kısmı böyle işliyor: gezginler, satıcıların ücret almasına izin veren bağlı bir kitlenin parçası. çeşitli nedenlerle yapabileceklerinden daha fazla ve yapıyorlar. Havaalanı yetkilileri ek ücret miktarını sınırlayabilir ve sınırlayacaktır, ancak günün sonunda buradaki herkes kâr etmek ister.
Bazı gezginler, gözetledikleri martini fiyatına karşı çıkacak ve çekip gidecekler. Diğerleri, “Eh, kendime bir tane ısmarlayayım” diye düşünecek ve sonra, belki tatilde olduklarını veya yakın zamanda yola çıkmayacaklarını veya tatilde herhangi bir kural olmadığını bildiklerinde. havaalanı, başkaları da olacak.
Her zaman irili ufaklı dolandırıcılıklarla çevrili olduğumuz ve sürekli olarak bizi kandırmaya çalışan bir dünyada yaşıyoruz. Gezinmek imkansız gibi gelebilir. Ekonomilerimizin ortalama bir insanı nasıl kontrol ettiğini ve manipüle ettiğini görmek için iki haftada bir Emily Stewart’a katılın. Hoşgeldiniz büyük baskı.
Bu sütunu gelen kutunuza almak için kaydolun.
Gelecekteki bir köşe için fikirleriniz veya bununla ilgili düşünceleriniz var mı? e-posta firstname.lastname@example.org.