Otto von Bismarck kimdir? Almanya imparatorluğunun kurucu sayılan ve ilk başbakanı olan Otto von Bismarck hayatı, biyografisi, siyasi kariyeri ve dönemi hakkında bilgiler.
Almanya İmparatorluğunun ilk başbakanıdır. 1815 ile 1898 yılları arasında yaşamıştır. Güttüğü politika ile XIX. yüzyılın ikinci yansında Avrupa’nın siyasi hayatında büyük rol oynamıştır.
Bismarck bir süvari yüzbaşısının altı çocuğundan dördüncüsüydü. Göttingen Universitesinde hukuk okudu, iki yıl staj gördükten sonra subay oldu. 1848’de Prusya Diyet Meclisi üyeliğine seçildi, her türlü liberal tedbirin şiddetle düşmanı olarak kendini yetiştirdi. 1851’de Frankfurt Diyeti’nde Prusya bakanı oldu ve 1859’a kadar bu mevkide kaldı, orada, Avusturya’ya karşı aşırı düşmanlığı ile kendini gösterdi.
Bismarck, 1859’da Petersburg’a, 1862’de Paris’e elçi olarak gönderildi ve aynı yıl Berlin’e çağırılarak devlet bakanlığına, bir ay sonra da Başbakanlığa ve Dış İşleri Bakanlığına getirildi, Mecliste en şiddetli mutlakiyet rejimi yanlısı davranarak son derece baskıcı bir rejimin tarafında olduğunu gösterdi
Danimarka Kralı VII. Frederik 1863’te ölünce, Frankfurt Diyet Meclisinde Schleswig-Holstein dukalıkları veraseti meselesi ortaya atılmıştı. Bismarck bu sebeplerden dolayı Avusturya’yı Danimarka aleyhine savaşa sürüklemeye çalıştı ve bundada başarılı oldu. Avusturya 1864′ teki bu savaşta yenilince, Gastein Konvansiyonu, 1865’te Schleswig – Holstein için bir Avusturya – Prusya idaresi düzenledi. Lauenbourg 16 Eylül 1865’te Prusya’ya ilhak edildi, Bismarck “Kont” unvanını aldı.
Bismarck, Avusturya’yı Almanya’dan uzaklaştırmak azminde olduğu için, III. Napoleon’un güvenini kazanmaya, İtalya’nın ittifakını sağlamayı başardı. Avusturya, Sadova’da yenildi. Alman bünyesinden ayrıldı. Hanover Krallığı, Hessen Kassel elektorlüğü, Nassau dukalığı Prusya’ya bağlandı, bu ilhak etrafında, Kuzey Almanya Konfederasyonu kuruldu.
Alman Birliği’nin Kuruluşu
Fransa, Prens Leopold von Hohenzollern’in İspanya tahtına aday olarak ileri sürülmesine itiraz etmişti. III. Napoleon’la bozuşmak için bahane arayan Bismarck, Ems’ten gelen bir telgrafı değiştirdi, böylece 1870 -1871 Savaşı’nın patlamasına sebep oldu. Bütün küçük Alman devletlerini, Prusya’nın peşinde, bu savaşa sürüklemeyi başarmıştı. 18 Ocak 1871’de, Versailles şatosunun aynalı galerisinde, Alman İmparatorluğu’nun yeniden kuruluşunu ilan ettirmeyi başardı. “Prens” ünvanını kazandı ve yeni imparatorluğun Başbakanlığına getirildi. Bu suretle Prusya, hemen bütün Alman devletlerini etrafına toplamış oldu. “Almanya” ismini alan imparatorluk İngiltere’den sonra dünyanın en güçlü devleti haline geldi.
10 Mayıs 1871’de imzalanan Frankfurt Antlaşması’ndan sonra, Prens Bismarck, Fransa’nın Avrupa’da tek başına kalmasını devam ettirmeye çalışmıştır, 1871 ‘den 1873’e kadar geçen süre içinde, Almanya’yı Avusturya’ya, Rusya’ya ve İtalya’ya yaklaştırdı. 1875’te, Fransa’nın kalkınmasından dolayı endişelenerek, ona karşı yeni bir savaşa daha başlamak üzereydi. Ancak, Rusya’nın ve İngiltere’nin durumları buna engel oldu, Türk-Rus Savaşı ve Berlin Kongresi, Prusya ile Rusya arasına bir soğukluk sokmuştu. Bismarck hem bundan dolayı, hem de Fransa’yı Avrupa’da tek başına bırakmak için 1883’te meşhur Üçlü Ittifak’ı kurdu. Almanya, İtalya, ve Avusturya-Macaristan arasında kuruları bu ittifaka Fransız-Rus ittifakı karşı bir ağırlık teşkil etmekte gecikmedi.
Kaynak – 2
Otto von Bismarck; Alman devlet adamıdır (Schönhausen 1815-Freidricsruh 1898). Göttingen ve Berlin üniversitelerinde hukuk öğrenimi gördü (1835). 1836-1839 arasında Prusya’da devlet hizmetinde çalıştı. 1847’de politik yaşama girerek Prusya Birleşik Kurultay ı’nda (Londtag) aşırı sağcılara katıldı. Prusya elçisi olarak Frankfurt Parlamentosunda (Bundestag) yer aldı (1851). 1859’da Petersburg’a geçici elçi olarak atanınca etkinliğini az da olsa yitirdi. 1862 ilkbaharında Paris’e elçi gönderildi. Eylül 1862’de İmparator I. Wilhelm tarafından Prusya Başbakanlığına, Ekimde de Dışişleri Bakanlığı’na getirildi. 30 bin kişilik güçlü bir ordu kurdu. Parlamentoya danışmadan ve bütçeyi onaydan geçirmeden ülkeyi yönetti.
Toplantı ve gösteri özgürlüklerini kıstı, basını susturdu. Rusya ile dostluğunu sürdürdü (1863). 1865’te yapılan Gastein Antlaşması ile Holstein ve Schleswig dükalıklarının yönetimi Avusturya ve Prusya’ya verildi. Bu olay Avusturya ile Prusya arasında öteden beri süregelen ikiliği (dualizmi) doruğuna çıkardı. Bu olayla güçlenen Bismarck, İtalya’yı da yanına alarak Avusturya’ya karşı savaş açılmasını sağladı. 1866’da Schleswig-Holstein, Hannover, Hessen-Kassel, Nassau ve Frankfurt bölgelerini Prusya’ya katarak Prusya’nın Almanya’daki üstünlüğünü gerçekleştirdi. 1867’de Germen Konfederasyonu’nun sona erdiğini açıkladıktan sonra aynı yıl Kuzey Almanya Konfederasyonu’nu kurdu. Prusya’nın yönetiminde Almanya Birliği’nin kurulmasına karşı çıkan Fransa’ya karşı savaş açtı (1870). Sedan’da Fransa’yı ağır bir yenilgiye uğratarak İmparator III. Napoleon ile birlikte Fransız Ordusu’nu tutsak etti. Ocak 1871 Paris’e girdi.
Bütün Alman prenslerinin toplandığı Paris’te Alman imparatorluğu (I. Reich) ilan edildi. I. Wilhelm İmparator (kayser) oldu. Böylece kurulan “Alman Birliği“nden sonra, Bismarck 19 yıl boyunca Reich Şansölyesi ve Prusya başbakanı olarak Almanya’nın politikasının yönetimini elinde tuttu. 1872′ de Avusturya ve Rusya ile “Üç İmparator İttifakı“nı, 1879’da Avusturya ile “İkili İttifak“ı, 1881’de yine Rusya ve Avusturya ile “İkinci Uç İmparatorluk İttifakı“nı, 1882’de ise Avusturya ile 1879’da kurulan ittifaka İtalya’nın da girmesiyle “Üçlü İttifak“ı kurdu. Bu ittifaka 1884’te Romanya, 1914’te Osmanlı Devleti, 1915’te Bulgaristan da girdi. 1878 Berlin Kongresi’nde tarafsız tutumuyla saygınlığını artırdı. 1883’te sömürge politikasına yöneldi. 1887’de Rusya ile savaş tarafsızlığı (teminat antlaşması) imzalayarak Fransa’nın yalnız kalmasını sağladı.
Reichstag’da sık sık muhalefetle karşılaştı. Kültür Konferansı’na “Kulturkampf’a başladı (1871-1878). 1878’de Sosyalistler yasasıyla girişilen sosyal demokrasi mücadelesinde başarılı olamadı. 1883’te Sosyal Sigorta, 1889’da Yaşlılık ve Emeklilik sigortasını çıkardı. İşçileri devletin yanına çekmeyi hedefledi. 1898’de tahta çıkan genç İmparator II. Wilhelm ile anlaşamadı ve ülkedeki genel muhalefet sonucunda 1890’da görevinden ayrılmaya zorlandı. Yaşamının son yıllarını Lavenburg Dükalığı topraklarındaki Sachsenwal’deki Friedrichsruh malikânesinde geçirdi Gedanken und Errinerungen (Düşünceler ve Anılar, 2 cilt, 1889) adlı eserini son yıllarda yazdı.