1. Mısır piramitlerinde Sovyet roket adamları
1
Mısır beklenmedik bir şekilde 1962’te hayatıma girdi. Magnitogorsk'taki pedagoji enstitüsünden mezun oldum. Kışın beni askeri kayıt ve kayıt ofisine çağırdılar ve askeri tercüman olmayı teklif ettiler. Yaz aylarında bana genç teğmenin askeri rütbesi verildi. Eylül ayında, askeri tercümanlık kursları için Moskova'ya geldim.
Ekim 1, Sovyet üniversitelerinin İngilizce dil bilgisine sahip küçük bir grup mezununun bir parçası olarak, Sovyet askeri uzmanlarıyla tercüman olarak çalışmak üzere Kahire'ye uçtu.
Mısır ve Orta Doğu hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyordum. Genç subayların devrim yaptığını, kralı kovduğunu, Süveyş Kanalı'nı kamulaştırdığını duydum. İngiltere ve Fransa’daki bir grup bankacı onları cezalandırmaya çalıştı ve alt yönetimleri Mısır’a karşı "üçlü saldırganlık" düzenlemeye zorladı ve Süveyş Kanalı bölgesini ve İsrail birliklerini ele geçirdi - Sina. Ancak, SSCB ve ABD hükümetlerinin Fransa, İngiltere ve İsrail’in başkalarının topraklarını terketmeye gönülsüzce zorlanmalarına bağırmaları yeterliydi.
Merdiveni Mısır topraklarına düşürdüğümde, yoldaşlarımın hiçbiri, askeri tercümanlar, kaderin bizi yaşamı boyunca bu bölgenin dünyadaki en tehlikeli sıcak nokta haline gelmesi, İsrail’in ana odağı haline gelmesi ihtimaliyle değil, Orta Doğu’ya bıraktığını fark etti. - Bir avuç uluslararası bankacı ve petrol baronu tarafından başlatılan Arap savaşları.
Havaalanında sivil kıyafetli memurlar tarafından karşılandık. Otobüse bindik ve Kahire'yi hizmet yerimize sürdük. Nil'e ulaştılar. Ünlü nehrin karşısına beş köprü döşenmiştir. Tek tek Zamalik'e giriyoruz. Temmuz devrimi öncesinde Mısırlı beyler ve Mısır'ın yabancı sömürge yöneticileri bu adada yaşıyordu. Burası zenginlerin ve elçiliklerin alanıdır. 1960’lerin başında, Sovyet Büyükelçiliği, burada Nil’in kıyısında, sakin bir sokakta yer alıyordu.
Ağızlarımız açıkken, Doğu egzotizmine bütün gözlerimizle baktık: bütün markaların arabalarıyla dolu sokaklar, otobüsler, tuhaf biçimli kamyonlar, ancak tek bir Sovyet değil; Elmalı piramitlerin bulunduğu küçük dükkanlarda, turuncu, sepette mandalina, sağ kaldırımda dururken, raflarda. Polis siyah üniforma ve beyaz tayt giymiş. Her şey karışıktı: insanlar, arabalar, eşekler ile iki tekerlekli el arabaları; duman, benzin, kükreme, garip bir guttural dili konuşan insanların sesleri.
Kahire bize Doğu ve Avrupa mimarisinin bir karmakarışıklığı, minarelerin okları, çok sayıda dükkan, dükkan ve insan kalabalığıyla vurdu. Tüm vatandaşların evlerde değil sokakta yaşadığı görülüyordu.
Gaz kokusu bazı oryantal baharatlarla karışmış. Kahve dükkanlarında ve kaldırımda sıkılmış adamlar masalara oturmuş, minik bardaklardan kahve içmiş, soğuk suyla yıkayarak içmiş ve şili sigara içmiş (dumanın suyu geçtiği bir boru). Gürültü, din, hımm. Kahire çalıştı, konuştu, acele etti, tamamen anlaşılmaz bir hayat yaşadı.
Bu egzotik doğu ülkesine turist olarak değil, yabancı bir işçi olarak geldiğime inanamadım. O zamanlar bu ülkede birkaç yıl çalışmak zorunda kalacağımı ve onu yalnızca Eylül 1971’ta kalıcı olarak bırakacağımı bilmiyordum.
Sovyet askeri misyonunun ofisinde durduk. Göreve Korgeneral Pozharsky başkanlık etti (maalesef, bu olağanüstü generalin patronymasının adını hatırlamıyorum. Yardım edemez misiniz?). Sovyet Büyükelçiliği yakınında, Zamalık'ta yüksek bir binada, sessiz ve dar bir sokakta yer alıyordu. Üçüncü kata çıktık. Kayıt için "kırmızı pasaportunu" teslim etti. Mısır poundunda avans verildi. Çevirmenlerin maaşları, daha sonra öğrendiğimiz gibi, Mısırlı teğmen albayının ücretine eşitti. Teğmen için fena değil. Bir yıl boyunca, istersen, bir Moskova için para biriktirebilir ve SSCB'de kuyruk olmadan satın alabilirsin!
Kahire'deki kalışımın ilk gününde, bir yıl sonra tatilden sonra ailemle tekrar UAR'a döneceğimi bilmiyordum. Zamalik'teki Ofis yakınında bir daire kiralayacağız. Nil'deki bu ada hayatım boyunca sonsuza dek girecek, gençliğimizin en iyi yıllarının, mutlu yıllar içinde yaşayacağınız olağanüstü şansın bir anıtı olacak.
Zamalik, Kahire'nin en eski moda bölgelerinden biri olarak kabul edildi. Yaz aylarında, Nil'in bulanık suları tarafından her taraftan soğutulmuştur. Adanın çoğu, yüzme havuzu, tenis kortları ve çeşitli oyun salonları ile bakımlı Gezira Spor Kulübü tarafından İngilizce olarak işgal edildi. Kulübün yanındaki 180 metre Kulesi, yeni bağımsız Mısır'ın sembolü. Kahire'yi keşfetmek için bir restoran ve terası vardır.
Bir yıl içinde bu kulübün yanındaki yoksul ve sakin bir caddede bir evin dairelerine yerleşeceğimizi bilmiyordum. Akşamları, Nil'in bodrumunda, Endülüs bahçesi boyunca, yeşil palmiye ağaçlarının altında, parlak renkli çiçek tarhlarında, arka planlarının fotoğraflarını çekeceğiz. Bu yeşil vaha Nil boyunca uzanıyor. Neredeyse her akşam, Sovyet Elçiliğindeki ofise geçerken caddeye varacağız.
Kütüphanede Rusça yeni dergi ve kitaplar alacağız, yeni Sovyet filmleri izleyeceğiz, Arap tarafının davetine gelen Sovyet film yıldızlarıyla buluşacağız - Batalov, Smoktunovsky, Doronina, Fateyeva ve diğerleri. Başrolde Smoktunovsky'li Hamlet’in üç yıl boyunca aynı tam anlamıyla Kahire sinemasında eşzamanlı geçtiğini hatırlıyorum: James Bond filmleri bile bu kadar olağanüstü bir başarı elde etmediler: Smoktunovsky Hamlet rolünü zekice oynadı.
SSCB'ye gelince, ülkemizin otoritesi Batı'nın emekçileriyle ve Asya ve Afrika halkları arasındaydı. Sıçradı ve “parlak geleceğe” yürüdü. Sovyet kozmonotları uzayda uçtu. Amerikan keşif uçağı Urallarda vuruldu ve pilotu açıkça Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri tarafından yapılan keşif uçuşlarının yalnızca SSCB toprakları üzerinde değil, CIA'den gelen talimatlar üzerine yapıldığını itiraf etti.
Sfenks memurları ile
Merakla üç ünlü piramit, yani o turist kompleksinde, Mısır'a gelen tüm turistlerin gördüğü taştan bir Sfenks ile birlikte baktık. Sonra Giza piramitlerini geçtikten sonra, birkaç hafta içinde piramit turuna çıkacağımızı bilmiyorduk. Cheops piramidinin içinde olacağız, Sfenks'te duracağız, onlar tarafından sürekli şehir merkezine gideceğiz - Opera Meydanı'na, her hafta Sovyet villası. Eğitim merkezimizin bulunduğu yer olan Dashur'a dönersek, Kahire'nin aydınlatılmış sokaklarına sessizce bakacağız ve piramitleri geçtikten sonra en sevdiğimiz şarkıları söyleyeceğiz ve sevdiklerimiz ve akrabalarımız için sessizce üzüleceğiz.
Giza piramitlerinin ardında, otobüs bir yerlerde sola döndü - çöle, ve yakında bir bariyerin önündeydik. Sürücü askere bir şey bağırdı, bariyer ayağa kalktı ve hızlanarak, boş, çıplak çölün derinliklerine doğru dar ıssız bir karayolu boyunca koştuk.
- Bu kontrol noktasından kapalı bir alan başlar. Ordunun haricinde, kimsenin içine girmesine izin verilmedi, bize açıkladılar.
Yirmi dakika sonra otobüs, dikenli tellerle çitin her tarafından çitle çevrili Hava Savunma Eğitim Merkezi'nin kapısında durdu. Kısa bir süre boyunca mesafe içine kaybolan dar bir karayolu boyunca koştu. Sonra çit iki piramitlere döndü ve açık sarı çöle gitti. İsimleri Dashur'du. Bu nedenle, ofiste ve Sovyet villasında merkezimize Dashursky adı verildi. Bakışların ulaşabileceği yer güneşin sıcak kumlarıydı.
Çitin arkasında birkaç tane tek katlı ve iki katlı binalar vardı. İlk gün, roket teknolojisine sahip subayların, askerlerin ve çavuşların iki katlı kışlada yaşadığını öğrendik. Tek katlı binalarda daha rahat koşullarda - iki kişilik geniş odalar, kıdemli memurlar yaşadı - öğretmenler ve çevirmenler. Yemek bloğu ve yemek odası ayrı bir binadaydı. Memurlar, çavuşlar ve askerler aynı yemek salonunda birlikte yemek yiyorlardı. Menü çok zengin değil, ancak yemekler bol miktarda bulunur. Domuz pirzolası, büyük bir tabak üzerinde uymuyordu.
2
Akşam yemeğinden sonra saat beşte bizi, yeni gelenler. çeviri ajansı başkanı toplandı. Yaşlandıkça babamızdı. İnce, açısal. Olağanüstü Rus yüzü. Kravatsız beyaz bir tişörtle, bir subaydan ziyade kolektif bir çiftlik muhasebecisine benziyordu.
- Haydi tanışalım. Kısaca kendinizden bahsedin: hangi üniversiteden mezun oldunuz ve ne zaman üniversitenizde bir askeri bölüm vardı? Ama sana kendimden bahsetmeden önce.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, Yabancı Diller Fakültesi'nde ikinci sınıf öğrencisi olan O, Amerikan mahkemelerini İngilizce çevirmeni olarak kullandı. Amerika'dan Arkhangelsk ve Murmansk'a Lend Lease kapsamında askeri teçhizat ve silahlar taşıdılar. Enstitüden mezun olduktan sonra askeri istihbaratta tercüman olarak çalıştı ve Askeri Enstitü kapatıldıktan ve askeri tercümanların askeri birliklerde kaldırılmasından sonra personel bölümünde çalışmaya başladı. Geçen yıl beklenmedik bir şekilde Genel Kurmay'a çağrıldı. Memur roket adamları ile birlikte UAR'a geldi.
- Elbette, eğer Araplar olsaydık, Arapça, gelenekleri, gelenekleri bilseydik, tarih ülke. Ama ne yazık ki! Sovyet ordusunda Araplar neredeyse gitti. Askeri Diplomasi Akademisi'nde yeniden açılmış olan Askeri Enstitü'de acilen hazırlanırlar. Kapanmadan önce ülkenin en iyi profesörü burada çalıştı. Kendi yayınevi ve matbaasının yanı sıra, dünyanın tüm dillerinde mükemmel bir kütüphane vardı. Güzel bir oryantal fakültesi vardı. Rezerve aktarılan Araplar şimdi arayacak, toplayacak, zaman geçecek ve siz ve ben bugün çalışmalı ve oyuncularımıza yeni bir tane edinmelerini öğretmeliyiz. silah ve bu ülkenin kendi hava savunma sistemini oluşturmalarına yardımcı olun. Bu arada, İsrail'in Amerikan yapımı yer-hava füzeleri var. Sovyet füzeleri Mısır'ı ele geçirecek. Mısır’a modern bir hava savunma sistemi oluşturmada yardımcı olmak için, koğuşlarımıza yeni silahlara sahip olmayı öğreteceğiz.
Birlikte çalışmanız gereken Arap memurlar İngilizce konuşur. Elektrik mühendisliği bölümlerinden mezun olmuş, orduya hareket etmiş ve eğitim merkezimizde okumak için gönderilmişlerdi. - Moskova bizden önce, eğitim merkezinin memurları, Arap dostlarımıza modern silahları kullanmayı öğretme görevini verdi. Bu amaçla, Dvina C-75 mobil uçaksavar füzesi sistemi Mısır'a teslim edilecek. SSCB’de 1957’te hizmete açılmış, kısa sürede sınıflandırılmamış ve gelişmekte olan ülkelere satılmaya başlanmıştır.
Ancak, Mısır'da, veriler ve eğitim merkezimiz sınıflandırılmıştır. Bir Sovyet villasında, Hiluan'daki sivil tesislerde veya jeologlarla çalıştığınızı söylüyorsunuz. 1963 yazında, gösteri çekimleri, bizim tarafımızdan eğitilen Arap roket adamlarının güçleri tarafından gerçekleştirilecek. Atış, ülkenin en büyük liderliğini ziyaret etti. Ateşlemenin sonuçlarına göre, SSCB ile dostluk bağları ve askeri işbirliğini güçlendirmeye ve kendi ülkesinde “Arap sosyalizmi” kurmaya başlamış olan bu ülkeye füze sistemlerinin temini için sözleşmeler imzalanacak. Orta Doğu'daki durum karmaşıktır. Ne kadar sorumluluğumuz olduğunu biliyorsun. Birinci sınıf roket uzmanları hazırlamak için mümkün olan her şeyi yapmalıyız, Orta Doğu'daki durum karmaşıktır.
Daha sonra sınıfta, kompleksin hedeflerini imha etme aralığının 30 km'den daha fazla olduğunu ve hedeflerin imha etme yüksekliğinin 3-22 km olduğunu öğrendik. Hedeflenen hedeflerin maksimum hızı 2300 km / s'e kadardır.
Tercüme bürosunun başı bize eğitim merkezinin iç rutinini anlattı: öğleden sonraları iki kişilik istasyonlarda, dersliklerde, ekipmanlı platformlarda. O zaman öğle yemeği. Otobüsteki Arap memurlar Kahire'ye gidiyor. Öğle yemeğimizi dinlenelim. Akşamları serbest zaman ve yarın için derslere hazırlık. Memurların haftada üç kez Kahire'ye seyahat etmesine izin verilir; askerler ve çavuşlar - sadece cuma günleri. Hafta sonları, Arap tarafı diğer şehirlere seyahat etmemiz için şehir gezileri düzenlemektedir.
“Bu ülkeyi çok az tanıdığımızdan, Arap halkının geleneklerinin gelenekleri üzerinde çalışılmalıdır.” Gezileri kaçırmamanızı tavsiye ederim. Ev sahibi ülkeyi hızlı bir şekilde keşfetmenize yardımcı olurlar. Küçük provokasyonlardan kaçınmak için şehirde küçük gruplar halinde dolaşılması önerilir. Sovyet halkının tavrını çok arkadaşça görmem. Mısır kapitalist bir ülkedir. Akşamları otobüslere önceden gelin. 21.00'teki Opera Meydanı'ndan, 21.15'teki büyükelçilik villalarından Dashur'a giderler. Geç kalma Bölgemiz kapalı. Eğitim merkezi sınıflandırılmıştır. Memleketinize yazdığınız mektuplarda ev sahibi ülkeden veya yaptığımız işlerden bahsetmeyin.
Teğmen Albay bizi çalışma gruplarına ayırdı. Bir füze rehberlik istasyonunun çalışmalarını inceleyen bir eğitim grubuna tercüman olarak gönderildim.
Eğitim merkezinin teknik doldurulması - roketler, tankerler, tespit ve rehberlik istasyonları - gizlendi. Hepimizin sabahları - yaklaşık iki yüz kişi - otobüsler eğitim kampına alındı. Askerlerimiz ekipmanlara hizmet verdi. Çalışma grupları öğretmenler ve çevirmenlerle çalıştı. Saat ikide sınıflar sona erdi, otobüsler bizi yerleşim alanına getirdiler. Aynı otobüsler Kahire'den Arap subayları getirdi ve öğleden sonra geri aldı.
İlk başta, yerleşik düzene önem vermedik: yabancı öğretmenler dikenli tellerin arkasındaki çölde yaşadılar ve çalıştılar ve yalnızca bir ya da üç seferinde “bölge” dışında bir gezi ya da Kahire'ye seyahat etmelerine izin verildi. Beyler gibi dinleyiciler birkaç saatliğine bölgeye geldiler ve eve döndüler - büyük bir şehrin tanıdık dünyasına.
Bugün o uzak 60'lere baktığımızda, Sovyet eğitmenleri ve çevirmenlerinin akşamları küçük gruplar halinde “Broadway” boyunca geçerken, yerleşim ve eğitim komplekslerini birbirine bağlayan ve bitmeyen çölün boşluğu ve sessizliği ile çevreleyen yolu çağırdığımızı hatırlıyorum. Merkezin herhangi bir noktasından Dashur piramitleri görüldü.
Yurtdışında bir görevde olan Sovyet subayları alışkanlıklarını değiştirdi. Kendilerine fazladan bir şişe bira veya şarap içmelerine izin veren çok az kişi, bir blok sigara satın aldı. Birçok para birimi kaydetti. Hepimiz para biriktirebileceğimiz, armağanlar alabileceğimiz ve akrabalarımızı güzel şeylerle şaşırtacağımız düşüncesiyle ısınmıştık, o zaman Sovyetler Birliği'nde sadece büyük paralar için bulunabilirdi.
Böylece askerlik hizmetimize Dashur Hava Savunma Eğitim Merkezi'nde başladı.
Kaptan ile çalıştım. Genç, sıkıntılı bir adam olan öğretmen konusunu mükemmel bir şekilde biliyordu. Şimdiden birkaç düzine terim İngilizce öğrenmişti. İki ay boyunca neredeyse hiç tercüman olmadan çalışmak zorunda kaldı. Şemaları akıllıca açıkladı: "sinyal geçiyor", "sinyal geçmiyor", vb. Ara sıra tanımadığı kelimeleri sorarak ona yardım ettim. Malzemeyi sadece şemalara göre açıklasaydı, bir tercümana hiç ihtiyacı olmazdı. Ancak, öğrencilerin kendisine sorduğu soruları anlamadı. Soruları ona tercüme ettim. Görünüşüme göre, Arap memurlar neşelendirdi. Sınıfların verimliliği arttı.
Kaptan teorik materyali anlattığında, benden farklı durumlarda aletlerle çalışma prosedürünü belirttiğinde grup bensiz yapamazdı. Eve geldiğinde bana özetini getirdi ve yarın kayıt altındaki öğrencilere vereceğimiz sayfaları gösterdi. “Elektroteknik Rusça-İngilizce Sözlüğün” tek kopyasını aldım (bazen sınıflar için hazırlanırken tam anlamıyla savaştığımız için), terimleri yazdım ve gece geç saatlere kadar onları sıkıştı.
Sınıflar arasında, Arap subaylarıyla bizi ilgilendiren birçok soruyu tartışabiliriz: haber, Arap sosyalizmi, rock'n'roll, Fransız filmleri vb. Bu konuşmalar dil ve duygu açısından daha ilginç ve zengindi. Subaylardan Mısır tarihini, Temmuz 1952 devrimini sorduk, bize devrimden, Arap sosyalizminden ve tüm Arapların saygı duyduğu ulusun lideri Gamal Abdel Nasser'den bahsetmekten mutlu oldular.
Mısırlı subaylar, Temmuz devrimi ve Süveyş Kanalı'nın kamulaştırılmasını destekleyen orta sınıfın farklı bölümlerinden geldiler. Hepsi daha yüksek bir eğitim almayı başardı. Siyasi meseleler konusunda iyi niyetliydiler, ancak ilk başta nadiren ve büyük bir dikkatle ülkede meydana gelen olayların özü hakkındaki görüşlerini dile getirdiler. Sovyet öğretim görevlilerinin bize anlattıkları gibi, Mısır ordusunda her üç memur Mısırlı karşı istihbaratla ilişkilendirildi ve biz, ateistler, ateistler, komünistler bizden uzaktık.
Zaten ilk ay içerisinde, G.A’nın önderlik ettiği bir grup genç subayın olduğunu öğrendik. Temmuz'da Nasser 1952 bir obur, bir sarhoş, bir ahlaksız ve bir İngiliz uşak olan Kral Farouk'u devirdi. Avukatı'ndaki Farouk yazlık evini ziyaret ettik. Kral oldukça iyi yaşadı!
İl pedagoji enstitülerinden mezun olan bizler İsrail hakkında bir şeyler duyduk ancak Orta Doğu bölgesine özel önem vermedik. Batı ülkelerinin tarihi ve kültürüyle daha çok ilgilendik. Doğu bize sömürgeci dizileri tarafından bastırılmış karanlık, az gelişmiş bir şeymiş gibi geldi. Ortadoğu hakkındaki fikirlerimizin eski olduğu ortaya çıktı.
Nasır'ın komünistleri ve ulusal şovenist Müslüman Kardeşler Partisi liderlerini cezaevlerinde tuttuklarını, Mısırlılara Komünistlere dikkatli ve güvensiz davrandıklarını öğrendiler. Temmuz ayında, 1961, ülkenin liderliği "Arap sosyalizmini" oluşturmak için yola çıktı. Ekonomide bir kamu kesimi yaratmaya karar vermiş ve ülkenin hızlandırılmış sanayileşmesini uygulamaya başlamıştır.
Mısır burjuvazisi ve toprak sahiplerinin, Naser’in Mısır’ı sosyalist ülkelere yaklaştırması, ülkenin demokratikleşmesini hızlandırması, parlamentonun yaratılması ve kapitalist olmayan bir kalkınma yolunun seçilmesinden mutsuz olduklarını öğrendik; Assuan barajının ve elektrik santralinin Nil'de inşa edildiğini, binlerce Sovyet uzmanının inşaatlarında çalıştıklarını ve Mısır fellahlarının yakında binlerce hektarlık yeni sulanan araziyi alacağını söyledi.
Başka bir deyişle, Nasır, Mısır'ı kapitalist olmayan bir kalkınma yolunda yönlendirmesi gereken reformları yaptı.
3
Merkezimiz, milliyetçi ve iyi kalpli bir kişi olan bir Azerbaycanlı olan Binbaşı General Huseyn Dzhumshudovich (Dzhumshud oglu) Rassulbekov tarafından yönetildi. Bu tür komutanların ordusunda askerler ve memurlar, onlara “baba” diyerek sevgiyle “baba” diyorlar, çünkü yemek yemeden önce, askerlerin kantinine gitmek ve genç askerlerinin lezzetli ve doyurucu beslenmelerini sağlamak için çok tembel değiller. Üniteye gelen memura, ailesi için dairesi ücretsiz olana kadar yurtta daha konforlu bir konaklama ayarlaması için talimat verecekler. Memurun samimiyetsizlik çalışmalarında ihmali tespit et, onu rehabilite etmeye çalış.
Alt tökezler yanılacak - suçlunun suçunu gerçekleştirip kendini düzeltmesini başaracaklar. Birimin tüm iç sorunlarını kendi başlarına çözerler ve bazen siyasi departman başkanlarının yerine geçmeye zorlanırlar, çünkü sıkıntılarıyla insanlar üzüntülerini ve üzüntülerini anlayanlara giderler. Herkes bir “batık” başarısızlığının utanç verici ve haksız olduğunu bilir: sonuçta, o, astlarının yanlış hesaplamaları da dahil olmak üzere, yanıttaki her şey için bir kişidir.
Generalin dik, dik, neredeyse doğusundaki doğu yüzü, Arap olduğunu ve Asya’dan geldiğini ve Müslüman bir aileden geldiğini bilmeden Araplarla konuştu. Onun şişman, kısa rakam inançlı bir adam gördüler ve bu nedenle Mısır tarafı ile iş ve eğlence ile ilgili tüm meseleleri ele almak kolaydı. Ona bir geri dönüş olmadı. Askeri personel memurları ellerinden gelenin en iyisini yaptılar: grubumuza gerçek bir “batu” buldular.
Enternasyonalizm ruhu ve tüm milletlere saygı duyduğumda, bize emrettiği bir Rus değil, bir Azerbaycanlı olduğu gerçeğine dikkat etmedik. Milliyetçilik bizim için yabancı ve anlaşılmazdı. Tercümanlar ve öğretmenler arasında Ruslar, Ukraynalılar ve Belarusyalılar hakim oldu. Tercümanlar arasında bir Avaristan, iki Gürcü ve iki Rus Yahudisi vardı. Biz, etnik Ruslar (bir Rus olarak, sadece onların adına konuşabiliriz), bizler de eşit olan tüm ulusları ve milletleri dikkate alarak, bir kimsenin vatandaşlığına hiç dikkat etmedik. İnsanlardaki sadece insani niteliklerini takdir eder ve tüm uluslarla barış ve dostluk içinde yaşardık ve bunların iki yüzünden fazlası SSCB'de yaşadık.
Biz Ruslar, diğer etnik gruplara göre herhangi bir üstünlükten tamamen yoksun ve Rusluğumuzu diğer milletlere karşı hiçbir zaman dışarıya çıkarmadık. Sıradan Rus halkı - işçiler ve köylüler - bugün Russophobes'un yazmayı çok sevdiği “emperyal (sömürgecilik anlamında)” ruhuna sahip değillerdi. Sovyet zamanlarında milliyet veya ırk temelinde başka bir milletin Ruslarının bir tür baskıdan bahsetmesi çok aşağılık bir yalan.
Sosyalizmde kolektivizme dönüşen toplumsal ilişkiler, Sovyetler Birliği'ne Batı ülkelerinden gelen herkesin görmezden gelemeyeceği kolektivist psikoloji biçimine yol açtı. Bu gelişmiş kolektivist psikoloji, sosyalist kolektivizmin burjuva bireyciliği üzerindeki parlak avantajlarından biriydi. Bireycilik psikolojisi, bir başkasının kültürüne, bir başkasının kültürüne saygısızlığa neden olur. Bu psikoloji, herhangi bir bilinçli ya da bilinçsiz üstünlüğün temelidir: kabilelere karşı lider, vasallara karşı kral, siyah üzerine beyaz ırk, Rusya üzerinden batı, Arap, Asya ülkeleri vb.
Ruslar arasındaki gelişmiş bir kolektivizm ve kardeşlik duygusu, 1945’te Avrupa’nın tüm faşizminden kurtulmalarına yardım etti.Ayrıca, sömürgeci köleleştirilmiş halkların Avrupa’ya ve Amerikan emperyalizmine karşı savunulan, ABD’nin askeri teknik yardımına karşı mücadelesinde ilgisizliği açıkça ortaya çıktı. .
Dashur’da, bize görünüyordu, çevirmenler, orduda uzun süre hizmet etmek zorunda kalmayacağımız, eve döndüğümüzde dört tarafın her birinde serbest bırakılacağımız, her birimizin sivil uzmanlık alanımıza döneceği, operetta hayatının tamamının Mısır ekzotiği, yüksek maaş olduğu, ; gazete, dergi, yabancı dilde kitaplar; güzel ve iyi tüketim malları tükendi.
Eğer birçoğumuz sivillere askerlik hizmeti verilmişse, o zaman birkaç yıl sonra, Birlik'teki bir askeri tercümanın kariyeri prestijli olacak ve her kendine saygılı general oğlunu Askeri Enstitü'de okutmak ve onu yurtdışında çalışmaya göndermek üzere göndermeyi hayal edecek, Tüm aile prestijli Berezki döviz mağazalarına erişim kazanacak.
Kendimi bir "askeri kemik" olarak görmedim. Yurtdışındaki gezilerden dönen Muskovitler, ayrılmayı ve sivil uzmanlık alanlarına geri dönmeyi tercih etti. Ordudaki birçok eyalet kaldı ve yurtdışındaki görevinden sonra akademilerde, askeri okullarda tercümanlık yaptılar ve dilini Suvorov okullarında öğrettiler.
II. Dünya Savaşı öncesinde, sırasında veya sonrasında doğan Sovyet halkının nesli, çocukluk çağında tüm ulusların - Ruslar, Yahudiler, Kazaklar, Türkmenler, dünyadaki bütün milletlerin - eşit olması, Eurocolonialism'den bağımsızlık, özgürlük ve bağımsızlığa sahip olmaları için teşvik edildi. ne şekilde olursa olsun onlara dayattı - doğrudan sömürge boyunduruğu, dünya ticaret topluluğu, serbest piyasa veya küreselleşme.
Bize hiçbir milletin, dünyadaki hiçbir ırkın kendisini “seçilmiş” sayma ve sosyal ve kültürel gelişimlerine bakılmaksızın seçim hakkına göre diğer insanlara baskı yapma; Tanrı'nın dünyadaki başka milletlere nasıl yaşayacağına ve hangi yoldan geliştiğini dikte edebileceği seçilmiş milletler için mevcut olmadığını; Dünyadaki bütün ulusların, Amerika, Filistin, Avrupa, Asya ve Afrika’nın tüm yerli halklarının sömürgeci ve Siyonist boyunduruklardan özgürlüğüne ve bağımsızlığına sahip olmaları.
Birinci sınıftan itibaren, biz, Sovyet halkına, ulusal baskı, bencillik ve ayrılıkçılığa bağdaşmaz olduğu öğretildi. Ulusal ve ırksal üstünlük teorilerini ifşa etmeyi, faşizme, ırkçılığa, ırksal ayrılığa, Siyonizme karşı toleranssız olmayı öğrettiler. Devletteki bazı insan gruplarının vatanlarına, yaşadıkları milletlere, çıkarlarına ve kültürlerine, ulusal geleneklerin reddedilmesine kayıtsızlık, nihilist tutumu temel alan kozmopolitizmi mahkum etmeyi öğrettiler. SSCB'yi “bu ülke” değil “vatanımız” olarak adlandırdık.
Uluslar arası vatanseverlik ile birlikte enternasyonalizm, halkların hükümetlerarası ve uluslararası düzeydeki dostluğu, tüm ulusların temsilcileri arasında günlük yaşamlarında dostane ve saygılı bir ilişki.
Enternasyonalizm, hem Batı hem de Doğu'nun ulusal kültürlerine ve dillerine ilgi duyuyor. Enstitüde Goethe, Dickens, Whitman ve Byron'un eserlerini inceledik. Tüm ülke Hemingway, Dreiser, Mark Twain ve Jack London'ın hikayelerinde okundu. SSCB'de yabancı klasiklerin en iyi eserleri çevrildi. Çeviri okulu dünyanın en iyisiydi. Fakat bir Amerikalıya veya bir İngiliz'e Puşkin ve Yesenin'i sorun. Rus halkı için bu azizler hakkında hiçbir fikirleri yok.
Enternasyonalizm burjuva milliyetçiliğine karşı bir mücadeledir, dünyanın her bölgesinde bütün kıtalardaki halklar arasındaki düşmanlığı teşvik eder. Bir ulusun başkalarının zararına yutulması ile. Tüm kötülük güçleriyle, eşitsizlik ve boyun eğme ilişkisini gizlemek ve demokrasi ve eşit insan hakları konusunda demagojik sloganlar altındaki agresif özlemlerini maskelemek.
Enternasyonalizm, tüm gezegenin emekçilerinin emperyalizme karşı barış, sömürgecilik, ırk ayrımcılığı ve ayrımcılık, Siyonizm ve apartheid'e karşı mücadelede işbirliği ve dayanışma içindedir. Gerçek enternasyonalizm ancak çok gelişmiş bir sosyalist toplumda başarılabilir. Bugün değil ve 21 yüzyılda değil.
Bu nedenle memurların hiçbiri, General Rassulbekov'un uyruğuna dikkat etmedi. O bizim “Batey'di” ve yüksek ahlaki ve ticari nitelikleri nedeniyle onu sevdik ve saygı duyduk.
4
Bu kutsal eylemi zevke, yaşam ihtiyacına, zevke, meditasyona dönüştürmek için küçük yudumlarla az miktarda kahve içmeyi öğrenmek için Doğu'da yaşamalıyız. Bu nedenle Kahire kahve evlerinde her zaman sadece bir fincan kahve ve masanın üzerinde uzun bir bardak buzlu suya bakan sessiz ziyaretçiler görürsünüz. Uzun süre oturur, meditasyon yapar, sokak hayatını izler, yavaşça önlerine akarlar.
Akşamları Dashur barımızda kahve içtik ve Coca-Cola içtik, özel görevlerde Mısırlı subaylardan aldığımız bilgileri içtik ve konuştuk, izleyen filmler, paylaşılan izlenimler ve akrabalara hediye olarak iyi şeyler alabileceğiniz dükkanların alışverişi yapıldı. Siyaset hakkında pek bir şey bilmiyorduk ve Arapların neden İsraillilerle aynı fikirde olamadıklarını anlamaya çalıştık.
Ve bunu tartışmak oldu! Ekim’de, SSCB ile ABD arasında Küba krizinin gelişmesiyle ilgili gazetelerdeki raporlarda açıkça okuduk ve doğal olarak N.S.’nin eylemlerini destekledik. Kruşçev, CPSU Genel Sekreteri. Amerikan hükümeti, iktidardaki çevrelerin emriyle, ülkemize yönelik füzelerini Türkiye’ye soktu. Sovyet hükümeti neden füzelerini Küba'ya veya başka bir Amerika ülkesine koyarak aynayı cevaplayamadı? Bu sağduyu zafer kazandığına ve Amerikan şahinlerinin üçüncü dünya savaşına başlayamadıklarına sevindik.
Mısır'da 60'lerin başında gözlerimiz gözlenmeden önce gerçekleşen birçok olay, Dashur kafeteryamızdaki arkadaşlarımızla bir fincan kahvenin üzerinde ve daha sonra Sovyet villadaki bir kafede bir bira üzerinde tartışıldı. Şubat ayında 1960, Mısır hükümeti büyük bankaları millileştirdi. Mayıs ayında, tüm gazete şirketleri ülkedeki resmi olarak tanınan tek siyasi örgüt olan Ulusal Birliğin mülkiyetine devredildi. Temmuz ayında, 1961.Tüm özel bankalar ve sigorta şirketleri, taşımacılık ve dış ticarette onlarca büyük şirket devlet mülkiyetine geçti; ve yeni bir tarım yasasını kabul etti. Arazi sahipliğini en fazla yüze, birkaç yıl içinde 50 feddalarına ayarladı (bir feddan 0,42 ha'ye eşittir). Birkaç yıl sürecek ve tüm arazilerin 1969 57'i küçük toprak sahiplerinin elinde olacak. Devlet, kooperatif kurmalarına, faizsiz kredi verme, gübreler ve tarımsal ekipman sağlamalarına yardımcı olacak.)
1961-1964 içinde Hükümet, işçilerin çıkarlarına bir dizi önemli sosyal değişiklik yaptı. 42 saatlik çalışma haftası kuruldu. Asgari ücret girildi. İşsizliği azaltmak için çalışmalar yapıldı. İptal edilen öğrenim ücretleri. İşçilerin keyfi işten çıkarılması yasaklandı. Aynı yıl, hükümet ülke için on yıllık bir kalkınma planı hazırladı ve uygulamaya başladı. Ağır sanayinin gelişmesine ve işçi kitlelerinin maddi refahının iyileştirilmesine özellikle dikkat edildi.
Kasım ayında, Nasser Ulusal Meclisi ve Ulusal Birliği 1961'i kapattı. Milletvekilleri, Mısır liderliğinin öne sürdüğü devrimci demokratik reformları desteklemeyi reddetti. 1962’te, yetkililer Ulusal Halk Gücü Kongresi’ni oluşturdular. Delegelerin üçte birinden fazlası işçi temsilcileriydi. Kongre Ulusal Şartı kabul etti. Mısır'ın Arap sosyalizmini (Sovyet bilim adamları buna “sosyalist yönelim” olarak adlandırırlar) inşa edeceğini, tüm siyasi ve kamu kuruluşlarına seçilenlerin en az yarısının işçi ve köylüler olması gerektiğini vurguladı. (O yıllarda Nasır’ın reformları Rusya Federasyonu’nun mevcut burjuva hükümeti tarafından yapılmaya başlanırsa, bugün Rusya’da neyin başlayacağını hayal edebiliyor musunuz?!).
Ekim ayında, 1962, çeviri ekibimiz Kahire'ye ulaştığında, Nasser, Arap Sosyalist Birliği'nin siyasi örgütlenmesini belirleyen bir kararname çıkardı. İki yıl sonra, Millet Meclisi'ne seçimler yapıldı. Milletvekillerinin yüzde 53'i işçi ve köylülerdi. Aynı zamanda, geçici bir anayasa bildirgesi kabul edildi. UAR'nın “işgücü birliğine dayanan demokratik, sosyalist bir devlet” olduğunu ve nihai amacın sosyalist bir devletin inşası olduğunu belirtti.
İşçi sınıfı ve kent nüfusunun orta tabakaları hızla büyüdü. Bir kamu sektörü yaratıldı. 1965 tarafından ülkedeki tüm endüstriyel ürünlerin yüzde X'unu zaten verdi.
Neredeyse her ay yeni reformlar açıklandı. Nasır ve onun gibi düşünen insanları, Mısır'ın eski topraklarında sosyal adaleti sağlamak için acele ediyorlardı. Binlerce yıllık ekonomik, finansal, politik ve aile köleliği geleneklerini tehdit ettiler. Hükümet reform muhaliflerinden kaldırıldılar. Devletle işbirliği koşullarını, daha önce ülkesinde tamamen benzeri görülmemiş toprak ve şirket sahiplerine, şartlarına dikte ettiler. Ülkedeki sınıf barışını korumaya çalıştılar, saf bir şekilde kendi taraflarına büyüyen bir orta sınıfı çekmeye ve Arapların kafasında bir devrim yaratabileceklerine inanmaya çalıştılar.
Mısır'da gözlerimizin önünde keskin bir sınıf mücadelesi olduğunu anladık. Devam eden reformlar şiddetli, büyük toprak sahiplerinin ve büyük burjuvazinin yeraltı direnişiyle bir araya geldi. Reforma açıkça karşı çıkan herkes, Nasır ve ortakları izole edildi ve hapishanelerde tutuldu. Mukhabarat (karşı istihbarat) çok büyük güçlere sahipti ve burjuva basınının Nasır'ı “diktatör” olarak adlandırması şans eseri değildi. Cezaevlerinde ulusal aşırılık yanlıları ve komünistleri tuttu. Sadece 1960'un başlangıcında serbest bırakılan son kişi oydu.
Reformlar Arap memurlar arasında ateşli tartışmalara neden oldu ve çevirmenler çoğu zaman onlara katıldı ve kendi ülkelerindeki sosyalist düzenden nasıl farklı olduklarını söyleyerek Arap sosyalist reformlarını savundu. Nasır'ı eleştirmek zordu, çünkü herkes bazı ortakların aksine devrimden sonra zengin olamayacağını biliyordu ve bir şirket, mağaza ya da mülk edinmedi. Herkes beş çocuğu olduğunu ve harika bir aile babası olduğunu biliyordu. Kendisine Mısır poundunda 500'te bir maaş koydu ve ülkedeki hiç kimsenin bir aydan fazla maaş alamayacağı bir yasa çıkardı.
Saltanatının 18 yıllarında bile, Nasser ya bir saray ya da bir arsa almadı. Rüşvet almadı ve yolsuzluk görevlilerini ağır şekilde cezalandırdı. Öldüğü zaman Mısırlılar, Nasır ailesinin, devrimden önce satın aldığı daire, teğmen albay ve tek bir banka hesabında birkaç bin lira dışında ellerinde mülkleri olmadığını öğrendi. Hem İsviçre’de hem de Amerikan bankalarında hesapları yoktu (bu arada, Stalin, Kruşçev ve Brejnev ortaya çıkmadı !!).
Nasır sık sık radyo ve televizyonda sahne aldı. Sıradan insanlara hitap ederken, hükümetinin yaptığı reformları desteklemelerini istedi. Özlerini açıkladı. Emperyalizm ve Siyonizm entrikalarını ifşa etti. Tüm Arap halkları neo-sömürgeciliğe karşı mücadelede birlik için çağırdı. O zamanlar Orta Doğu’daki Arap liderlerin hiçbiri Nasser’le popülerlik ve otorite ile mücadele edemedi.
Siyonistlerin saldırgan olduklarına, Arapların uluslararası emperyalizm ve Siyonizmin kurbanları olduğuna ikna olduk. Ortak bir akılla, BM Genel Kurulunun Filistin'de zaten 1948'taki Arap halklarının iradesine karşı nasıl esasen bir Yahudi sömürgeci ve ırkçı devlet yaratabileceğini anlamak zor. BM, barış ve güvenlik için bir savaşçı ilan ederek, Yahudilerin yüzyıllarca kendi devletlerine sahip olmadığı topraklarda özel bir koloni yarattı. Böylece, Orta Doğu'da birçok politik kenetleme mayınları atıldı. Bazıları çoktan patladı. (Zamanımızın pek çok politikacısı ve siyaset bilimcisi, üçüncü dünya savaşının bu bölgede hali hazırda yeni, geleneksel olmayan bir biçimde ortaya çıktığına inanmaktadır).
“Emperyalist devletler neden Arap topraklarını kontrol etmek istiyor?” - Mısırlı subaylara, uluslararası siyasetin fırtınalı okyanusunda yüzerken boş zamanlarına çıktıklarında sorduk.
Gerçekten, neden, neye göre? Arap akranlarımızla pek çok soruyu tartıştık. Bize birçok soru sordular. Siyonistler neden İsrail'i Filistin'de yarattı? Yahudiler neden Avrupa ve Amerika'da yaşamayı tercih ederek diğer ülkelerden yeni vatanlarına geçmiyorlar? İki bin yıl önce Roma İmparatorluğu tarafından fethedilen İbrani devletini yeniden kurma bahanesiyle neden Arap enerjisinin kaynakları ve Süveyş Kanalı'nın yakınında bir emperyalizm köprüsü oluşturdu? Batı’nın emperyalist güçleri, örneğin Moğollar hakkında değil, Yahudiler için neden bu kadar endişeliler? Neden Moğollar, yalnızca yedi yüzyıl önce var olduğu ve Yahudiler olabilir ki, Moğol Cengiz Han imparatorluğunu geri yükleyemiyorlar?
Nasır, Mısırlıların elleriyle inşa edilen ve Akdeniz'deki Port Said'den Mısır topraklarındaki Kızıldeniz'deki Süveyş'e geçerek Süveyş Kanalı'nı millileştirerek haksız davranıyor mu? Nüfusun mutlak çoğunluğunun düşünülemez bir yoksulluk içinde çürümeye devam ettiği bir ülkede kanaldan aldığı parayı harcayarak, Assuan barajını inşa etmek ve derin demokratik reformlar yapmak için haksız yere hareket etti mi?
Tercümanlar ve Arap subaylar tarafından ateşli tartışmalar yapıldı, hepimiz tanışıp arkadaşlıklar kurduğumuzda sınıflar arasındaki aralara!
5
Hepimiz gibi "babam" da bir aile olmadan Mısır'a geldi. Eğitim füze sisteminin Odessa'dan İskenderiye'ye, sonra da Dashur'a nakliyesini sağladı. Tüm gezilerde bizimle seyahat etti. Bizimle aynı yemek salonunda yemek yedim. Ayda birkaç kez, memurların ve askerlerin yurtlarında dolaştı. Evin akrabalarının ne hakkında yazdığını merak ederek herkesle konuştum. Konuştuk, ama hepimiz bir şey hakkında sessizdik, bir şey söylemeden, eşlerimizi, çocuklarımızı, ebeveynlerimizi özledik. Çok sıkıldım, gözyaşlarına, kalbimdeki ağrıya. Görünüşe göre, sadece ben değil, karımdan mektupları okudum, kaderimdeki herhangi bir şeyi değiştirmek için geceleri sessizce kendi güçsüzlüğümden bir yastıkla ağladım.
Geziye
Karım da seni özledi. Kızım büyüdü. Burada "anne" kelimesini söyledi. Bu yüzden ilk adımlarını attı. Yabancı bir iş gezisine çıkmadan önce nazikçe ve temkinli bir şekilde giydiğim küçük çaresiz yaratığın yürüdüğünü düşündüğüm, inanmadım. Karım ve kızıma yakın olmak istedim. Aslında, gizli gizlilik nedeniyle babalık yılından mahrum kaldım. Her şeyden nasıl vazgeçmek istedim - Mısır, roket merkezi - ve karıma ve kızıma uçup. Karım sevdiğini, özlediğini ve beklediğini yazdı. Neredeyse her gün birbirine mektuplar yazdık.
Karımı kıskandım mı? Tabii ki kıskandım. Özellikle kış oturumu için enstitüye gittiğinde. Tüm subaylar, sadece ben değil, kıskanç düşüncelerden dolayı işkence gördü. Herkes evden mektupları bekliyordu. Genelkurmay ve Sovyet Büyükelçiliği'nden haftada bir kez geldiler. Posta gecikti ise üzüldü. Bir seferde birkaç mektup aldıysanız mutluyduk. Onları istediğiniz kadar okuyabilir ve yeniden okuyabilir ve onları hazine kadar saklayabilirsiniz.
Mektuplar merkeze geldiğinde, memurlar bir tatile çıktılar. Odalara gittik. Onlar okudu ve hemen kalemi aldı. Burada kalemi aldılar ve cevaplarını yazdılar: karılarına aşık oldular. Bir veya iki saat boyunca merkez sessizliğe daldı. Sonra yavaş yavaş canlandı. Komik sesler vardı. Barda toplandı. Bira evden haberleri tartışıyordu.
Bazen, bazı memurlar, ev çılgınlığının eşinin bir erkekle buluştuğu "iyi niyetli" dan "hüzünlü" kötü haberi aldılar. Birkaç kişi kurtuldu. Her zamanki gibi şarabın içindeki keder. General, fakir adamı kendine çağırdı. Uzun zamandır onunla konuştuktan sonra izin verdi. Birkaç gün sonra, kederli perili memur hizmete geri dönüyordu.
"Madam" her kavşakta Kahire'de (şu anda Rusya'da olduğu gibi) teklif edilmesine rağmen, karıların onlara bağlılığımızdan şüphe etmelerine bir sebep veremedik. Bizim için fuhuş, insanın insan tarafından sömürülmesinin başlangıcıydı - başka bir kişinin bedeninin sömürülmesi. Yaşam arkadaşlarına sevgi ve saygı, davranışlarımız üzerinde sıkı kontrol, disiplin, yüksek ahlaki ve psikolojik iklim, Birliğe erken çıkma utancı, toplu boş zaman düşünceli örgütleri, Arap kadınlarla temasa geçmeme, yalnızlık testine dayanmamıza yardımcı oldu. Eğitim merkezinin memurları ve askerlerinden hiçbiri, Birliğe bu “hassas” nedenden dolayı önceden atanmadı.
Sovyet tarafı, İskenderiye'de derhal bir füze eğitim merkezi açmak için Arap tarafından bir teklifte bulunmayı kabul etmiş olsaydı, aile sıkıntıları önlenebilirdi. Ancak, gizlilik amacıyla bu merkezi çölde - Dashur piramitlerinde açmaya karar verildi.
İnsan bakış açısına göre, Sovyet tarafının “askerî ve uluslararası görevlerini” bir yıl boyunca aileleri olmadan yerine getirmeleri için memur göndermesi kararını onaylamak pek mümkün değildi. Ailemle birlikte Mısır'a geldiğinde bu “görev” daha da iyi yapılabilirdi. Mısır tarafı İskenderiye'deki roket eğitim merkezinin açılması konusunda ısrar etti ve bir yıl sonra planlandığı gibi açtı ve tüm Sovyet öğretmenleri eşleriyle geldiler.
Birkaç yıl sonra, Dashur'da görev yaptığım çevirmenlerle tanıştığımda, bir Dashur görevinden döndükten sonra, altı memurun eşlerini boşalttığını öğrendim. Ne kadar gizli ihanetler ve aile skandalları kimseye söyleyemedi. Memurlardan biri kıskançlık nedeniyle kendini vurdu. Bu, memurların, eğitim merkezinin gizliliğine, yetkililerin isteksizliklerine karşı ödemeleriydi.
Bekarlarımız için daha kolaydı. Çevirmenlerimizle büyükelçilik villamızda tanıştılar. Bir yıl sonra, birkaç çift düğün yaptı.
[/ b] Genç memurlar, Kahire'deki gece hayatına yardım edemedi, ilgi gösteremedi. O zamanlar, Amerika ve Avrupa şehirlerinde gece hayatı hakkında bir dizi Amerikan filmi Kahire sinemalarındaydı. Ekranlarda dans edildi ve oryantal dans edildi ve dans edenleri kutuplarla dans etti. Kahire sokaklarında "madam" teklifinde bulunan pezevenkler bizi rahatsız etti, porno dergileri satıldı (kısaca bugün Rusya'da olduğu gibi). Bu tür filmlere sağlıksız ilgimizi bilerek ve bu ilgiyi azaltmak için “Baba”, Arap tarafını, grubumuzu yeni 1963 yılı gecesi Giza'daki o zaman gece kulübü “Auberge de Pyramid” de en popüler davet etmeye davet etti.
Askerler ve çavuşlar dahil tüm gruba gidelim. Önce doyurucu bir akşam yemeği ve şarap, sonra bir gösteri. Konserin ilk kısmı - Avrupalı kızlar, ikinci - Arap dansçılar. İlk defa filmlerde değil, gerçekte bir oryantal dans izledik. Etkileyici bir manzara - heyecan verici ve büyüleyici!
Farkettik: Her masada küçük bir piramit var, garcon dedik.
- Neden bu sayı piramit?
- Aktrisine bu akşam beyefendi için beklediği masada söylemesi. Bir şövalye seviyorsa, gösterinin bitmesinden sonra yanına oturacaktır.
Ama dansçıları davet etmek bize katı "Baba" yımızı vermedi. Performans biter bitmez emrini verdi: “Atlarla”! Ve biz Dashur'a götürüldük. Joker otobüste otururken şikayet etti: ““ Baba ”bizi gerçek atlara atlama olasılığından mahrum etti”. Sabah saat 4'te eğitim merkezine döndüğümüzde ...
"Bate" konusunda çok şanslıyız. Daha sonra, örneği aldığım general ve memurlarla çalışmak zorunda kaldım. Onlardan aldatma ve nezaket, cesaret ve cesaret, kararlılık ve sıkı çalışma öğrendim. Kader vatanımıza döndükten sonra bizi boşa üzmek üzücü. Birçoğu, zorlu bir yaşam saatinde güvenilebilecek ve biriyle bile geceleri bile güvenli bir şekilde keşif yapabilecekleri arkadaş olabilirler.
6
Zaman hızla geçiyordu. Pazartesi ve perşembe günleri öğle yemeğinden sonra Kahire'ye gittik. Akşam saat 10 civarında döndü. Sabahları hafta sonları (cuma günleri) Kahire için Dashur'dan ayrıldık. Sfenks'in gece manzarasında piramitleri ziyaret ettik. Tahrir Meydanı'ndaki Ulusal Müze, Tutankamon'un hazinelerine ve firavunların mumyalarına baktı. Hafta sonları ayda bir kez uzun mesafeli turizm gezileri yaptık: şimdi İskenderiye'ye, sonra Port Said'e, sonra Port Fuad'a veya Kızıldeniz'de yüzdüm ... Mısır'da her şey bizim için ilginçti. Manzaraları keşfetmek için bir ömür harcayabilir. Turist işletmesi mükemmelliğe getirildi.
Her turist gezisi düşünce için yemek verdi. Otobüsün camının kenarında oturuyorsunuz, sonsuz çöle bakıyorsunuz ve hayal etmeye başlıyorsunuz, binlerce yıl önce bu kısımlarda neler olabileceğini, iki yüz yıl önce köyde ve küçük kasabalarda neler olabileceğini hayal edin. Piramitler, 160'in yıllar önce aydınlanmış Napolyon'un, günümüzde Taliban'ın Afganistan'daki Buda heykellerine ateş ettiği gibi Sfenks'e bir top attığına inanmıyordu. Hem Napolyon, hem Churchill hem de tanınmış ve bilinmeyen diğer pek çok politikacı, bizim gibi piramitlerde ağzı açarak eski Mısır medeniyetinin korunmuş harikasına hayran kaldı.
Kahire'den dönüyoruz, karanlık kış akşamları Dashur'a geziler yapıyorduk, Giza'nın aydınlık reklamlarına elveda diyoruz, otobüsümüz bariyerin altına girdiğinde sessizce ve ne yazık ki Sovyet şarkıları söylemeye başladık. "Moskova Geceleri", "Karanlık Gece", "Kız savaşçıya pozisyona kadar eşlik etti" dediler. Sovyetlerin savaş, dostluk ve sevgi ile ilgili şarkılarını söyledik, Avrupa faşizmi ile korkunç savaştan kurtulan ebeveynlerimizi, sevdiklerimizle ve akrabalarımızı hatırlayarak. Ve kalp melankoli ile üzüldü ve güçsüzlük ruhumu bozdu ve her şeyden vazgeçmek, muhteşem kanatlar bulmak ya da uçan bir halıya oturmak ve otobüsten uzak doğuya karıma kızıma uçmak istedim!
Geziler sırasında seyahat ederken, Mısır'daki feodal beylere ait yeşil alanlardaki sonsuz çöl kumlarıyla çevrili vahalardaki hurma bahçelerinde, daima Nil'in otobüs penceresinden dikkatlice baktım. Yoksul okuma yazma bilmeyen toprak sahipleri üzerine eğildi. Ve her zaman bu ülkede insanların yaşamlarında ne kadar az değişiklik yaşandığı fikrine kapıldım. Benzer şekilde ataları, köleleri firavunlara ve çevresine sırtlarını eğdiler. Burada, Nil'e, açlık yıllarında, göçebe Yahudi kabileleri kaçtı.
Geziler sırasında turist olduk. En az haftada bir kez dikkatsiz ve eğlenceli bir turist olmak ne kadar tatlı! Her yerde - piramitlerde, camilerde ve müzelerde, Altın Çarşısı'nda, Kral Farouk'un avlanma yerlerinde - birleştiler, Avrupa, Amerika, Japonya'dan bal uçar gibi uçan, eski Mısır yerlerinden çok dilli bir turist akışıyla birleştik. Biz, Sovyet halkı tanıdık değildi, ama turistlerin rolünü oynamaktan hoşlanıyorduk - böyle zengin, kaygısız Pinokyo. Diğer tercümanların nasıl hissettiğini bilmiyorum ama Mısır'da ilk kez bir turistin hayatımdaki bu rolünü oynamaya başladım.
Toplantılarda, çeviri bürosu başkanı bizi sürekli olarak ev sahibi ülke, Arap ordusu ve gelenekleri, kültürü, Arap ülkelerinin tarihi, Mısır ve Arapçayı incelemeye çağırdı. Birleşik Arap Cumhuriyeti'ne gitmeden önce bir Arapça ders kitabı ve sözlük satın almayı başardım. Ders kitabına oturdum. Yazmayı ve konuşmayı öğrendi. Bir yıl sonra, bir şey anladım ve hatta biraz Arapça konuştu.
Mısır'ın yanı sıra İngiliz klasik Somerset Maugham'ın romanlarını ve hikayelerini yumuşak kapaklarla aldım. Voronezh'den bir tercüman olan yeni arkadaşıma düşkündü. Cebim için nispeten pahalı değildi.
Kahire Havaalanında
Askeri tercümanların hizmetinin uzun sürmeyeceği bize görünüyordu - bir veya iki yıl ya da üç. O zaman eve gitmemize izin verecekler - vatandaşa. Muskovitler, orduyu en kısa zamanda terk etmeyi hayal ettiler. Hiçbirimiz askeri akademilere girmeyecektik. Birlik'te yaşam için biraz para kazanmak istedim.
Vardıklarından hemen sonra, Muskovitler, eski tercümanlar ve diğer öğrencileri sivil tercümanlar arasında buldular ve genellikle Zamalık'taki Sovyet villasına gittiler. Bazıları Sovyet devrimci tatil günlerinde düzenlenen konserlerde gerçekleştirilen amatör performanslarda yer aldı. Onlara tüm Sovyet kolonisi toplandı.
7
Yabancı - Bu bir partideki hayat, kelimenin tam anlamıyla ve anlamıyla başkalarının dairelerinde. Bu bir çalışma, bu, yeni yaşamımızı kurmaya çalıştığımız yeni bir kültürde keşfedilen uzun bir dizi. Ulusal alışkanlıklarımızdan ve geleneklerimizden vazgeçmiyoruz. Aynı zamanda, yeni bir hayata adapte olmalı ve yaşamalı, bize yabancı bir toplumla bir arada yaşamalıyız.
İlk dönemde, yeni bir ülke bize sıradan bir tiyatro sahnesi gibi görünüyor. Gözümüz güzel manzaralar arıyor ve biz hala anlamadığımız hayali bir dünyada yaşamaya başlıyoruz. Sahne arkası hayatını hala bilmiyoruz ve sadece ön cepheyi, egzotik, alışılmadık ve tanıdık olmayan, yaşam hakkındaki mevcut düşüncelerimize uymayan bir şey görüyoruz.
Yeni bir kültürün araştırılması, uzaylı ve yabancı olanı, kendisine bilinmeyeni ve beklenmedik şeyleri hayranlıkla tanıma yeteneğidir; yanılsamaları ve sahneyi hayatın gerçeğine çevirmek bir sanattır. Yavaş yavaş, gözlerimiz sahnenin derinliklerine ilerliyor ve sahne arkası hayatının kurallarını öğrenmeye çalışıyoruz. Yeni bir yaşam yavaş yavaş ortaya çıkar ve bize toplumda nesnel olarak var olan çelişkilerini gösterir.
Yeni bir hayata yaklaşma süreci karmaşık ve çeşitlidir. Tarihte, kültürde, yabancı bir ülkenin politikasında kilitli kapıların anahtarını gerektirir. Yalnız seyahat merakı yeterli değil. Kendisinde ciddi sistematik çalışma gereklidir. Anahtarlarla çalışma yöntemlerine hakim olmalarını gerektirir. Sadece kendi üzerinde yapılan sistematik çalışma, kapıları açmaya ve sahnelerin arkasına yabancı bir ülkedeki birinin hayatının kalınlığına girmesine yardımcı olacaktır.
Mısır’da çalışmaya geliyorsak, İngiliz dilinin tercümanları, Romantik-Germen filolojisi fakültelerinden mezun olduklarını, kendilerini oldukça zor bir durumda bulduk. Arap dilini, Arap tarihini ve kültürünü, Müslüman geleneklerini ve geleneklerini bilmiyorduk. Orta Doğu, Sovyet uzay aracının bizi indirdiği yeni bir planida idi. Ülkeyi kelimenin tam anlamıyla “sıfırdan” incelemek zorunda kaldık.
İdealistler tercümanlar cesurca yeni bilginin nehrine koştu ve cehaletlerini yenmeye çalıştılar. Ancak bunlardan pragmatistlerden daha az kişi vardı. Sonuncusu şöyle dedi: “Birkaç yıl içinde ordudan istifa edip enstitüde okuduğumuz Avrupa dilleri ile birlikte çalışacağız. Arapçaya neden ihtiyacımız var? Üzerinde çalışmak için Arapça öğrenemezsiniz. ”
Akşamları Arapça kurslarına katılmamıza izin vererek hayatımızı kolaylaştırmak mümkün olacaktır. Bir yıl içinde kazanılan bilgiyi nedenin yararı için kullanabiliriz. Bununla birlikte, büyükelçilik bizi sadece çalışmalar değil, yerel halkla bağlantı kurmamızı da yasakladı. Çocukluğumuzdan beri, gezegendeki en ilerici toplumda (sosyalist bir toplumda), diğer tüm ülkelerin çürüyen kapitalizmin çürüyen dünyasına ait olmamızdan ilham aldık. Sistemimizle içtenlikle gurur duyuyoruz. Ve Mısır'da, onlarca milyonlarca fakir, yoksul, aşağılanmış, okuma yazma bilmeyen kendi gözlerimizle görmüş olmamız nasıl gurur verici olamazdı.
Mısır halkından, burjuvaziden, orta sınıftan, Mısır aydınlarından, hatta subaylardan “çok uzaktaydık”. Mısırlılar için biz yabancılar, ateistler ve kibarlardık. Yerel makamlar, bizim kadar Sovyet halkından korkuyorlardı. Mısır'da çalışan yabancı şirketlerin çalışanları yerel halkla iletişim kurarsa, onlara İngilizce öğrettiyse, Arap kadınlarla evlenirse, bunların hepsi Sovyet halkına kesinlikle yasaklandı.
Sovyet Arap askeri tercümanları da Mısırlılara zor yaklaşıyordu. Onlar azdı. İki Arap'ın 1964'e geldiğini hatırlıyorum, kapatılmadan önce Askeri Enstitüden mezun oldular. Kruşçev'in altında terhis edildiler. Okulda İngilizce öğretmeni olarak çalışmak zorunda kaldılar. Askeri kayıt ofisi onları buldu, orduya geri gönderdi ve Arap ülkelerinde çalışmaya gönderdi. Kahire'de, Mısır lehçesine adapte olmaları için birkaç ay verildi. Askeri terminoloji üzerine çalışma. Ardından UAR silahlı kuvvetlerinin birimlerinde üstleriyle birlikte çalıştılar.
Sovyet Asya cumhuriyetlerinden ilk Arap grubu 1965’e geldi. 1967'in ardından, genç mezunlar ve Askeri Enstitü öğrencileri, Mısır'da kalmaya başladı. Ancak, İngilizce dili olan çevirmenler Araplardan çok daha fazlaydı.
8
Kahire'de yaşamak, tarihini incelemek değil, devrim niteliğindeki zafer yerlerinde dolaşmamak aptallık olur.
Bu, ihtişamlı ve tartışmalı kentin Orta Çağ'da kazandığı şeref: “Gezginler dünyada Nil Kahire ile Kahire'den daha güzel bir şehir olmadığını söylüyor ... Kahire'yi görmeyenler dünyayı görmediler. Toprakları altındır, Nil ise bir harikasıdır, kadınları gurias ve içindeki evler saraylar ve oradaki hava bile düzensizdir ve koku aloe'yi aşar ve şaşırtır. Evet, ve Kahire bütün dünya olduğunda böyle bir Kahire olmamak ... Eğer bahçelerinde akşamları görürseniz, gölgeler üzerlerine yaslandığında. Gerçekten bir mucize görür ve zevkle eğilirsiniz. ”
Ayrıca bana sadece bu mucizeyi görme, aynı zamanda içinde yaşama fırsatı verme fırsatı verdiği için kadere teşekkür ediyorum. Bu harika şehri terk ettiğimden bu yana onlarca yıl geçti, ancak bu şehirde Nil'de geçirdiğim günleri çok zevkle hatırlıyorum.
Dashur'dan ülke çapında seyahat etmek beni Mısır'ı incelemeye zorladıysa, daha sonra Kahire'ye taşındıktan sonra Arapça dil becerilerimi geliştirme ve bin yıllık şehir manzaralarını kendi başıma inceleme fırsatım oldu.
Kahire, binlerce yıl boyunca yüksek su Nil boyunca büyüyen bir şehir müzesidir. Zevk ve merakla, biz ve yoldaşlarımız sokaklarında ve parklarında yürüdük. Nil'e hayran olduk, üstünden köprüler, bentler, yüzen oteller ve ağlayan söğütlerin altındaki restoranlar.
180 metre uzunluğundaki Kahire kulesindeki bankta oturmayı sevdik. Kahire'nin her köşesinden görülebilir. Uzaktan, Arap ruhunun açık ve nazik bir yaratımı gibi görünüyor. Yakınlarda, kulenin altındaki bir kafede oturduğunuzda, devasa ve görkemli bir bina gibi görünüyor. Etrafındaki dev ağaçlar gölge ve uzun zamandır beklenen serinlik verir. Merdiven kırmızı Assuan granitten yapılmıştır. Yüksek hızlı bir asansör sizi üst kata çıkarır. Ve kuleden kuşun gözünden dört tarafın hepsine, antik bahçeleri ve minaresi tepeleriyle görkemli, çok yönlü ve oryantal bir şehir uzanıyor ve hiç de mavi gökyüzünü delmiyor.
Kuleden, mavi Nil yolu boyunca yüzen beyaz üçgen yelkenli Feluccas'ı görüyorsunuz, tarihi avuç içi ile kıyı boyunca çitlerle çevrili. Küçük bir kesici bir yuvarlamada birkaç uzun mavna çeker. Biri kil çömleklerle doldurulur, diğeri samanla sıkıştırılır, üçüncüsü meyvelerle kutular içinde doldurulur. Onları sollayarak, turistlerle beyaz eğlence teknelerini süzün.
Kuleden, şehri gezen Giza ve Kale piramitlerinin manzarasına ulaşabilirsiniz. Kaleye seyahate gitmek sevdi. Temmuz Devrimi'nden sonra, turistlerin mutlak çoğunluğunun ziyaret etmesi gereken, mutlaka görülmesi gereken bir yer olan Kahire'nin ana cazibe merkezlerinden biri oldu. 1960'te Kale akşamları ve piramitler üzerinde gece performansları "Ses ve ışık" idi.
Kahire harika bir ülkedir. Güneşte bas basar. Varoşlardaki yeşil verimli alanlar, toprak sahiplerine yılda birkaç kez hasat yapmaktadır. Helwan, yeni ortaya çıkan ağır sanayinin borularını çekiyor. Ülkenin barışçıl ve barışçıl bir yaşam sürdürdüğü bize görünüyordu ve 1948'ten Kahire'ye, Mısır'a kadar tüm Arap Doğu'sunun İsrail'den ve arkasındaki dünyanın arkasından sürekli ve korkutucu bir tehdit beklediğini unuttuk.
9
Yurtdışındaki bir tercümanın işi kendine has özelliklere sahiptir. Anavatanında bir askeri tercüman sadece çalışma saatlerinde yabancı bir dilde çalışıyorsa, yurtdışında sürekli olarak yabancılarla iletişim kurar. Tercüman olarak, zaman zaman bir kısmı, yabancılarla konuştuğu zamanın bir kısmını özel bir kişi olarak çalışıyor. Kendisine ve muhataplarına ilgi duyduğu konularda kendi fikirlerini, çıkarlarını, ülkesini ve halkının kültürünü konuşmalarını kendilerine ifade etme fırsatı buldu. Şaka yapabilir, şaka yapabilir, hükümeti eleştirebilir, ona ilgi çekici sorular sorabilir. Yabancılar arasında kendi tanıdıklar ve arkadaşları var.
Ayrıca, yurtdışında çalışırken tercüman, SSCB'de yasaklanmış ya da yayınlanmayan yabancı dilde edebiyat ve basını okuma, yabancı filmler ve TV şovları izleme, burjuva ideolojisinin baskısını yaşarken "düşman sesleri" dinleme fırsatını buldu.
Bir yandan, ufkunu genişleterek özgürce yeni bilgiler elde edebildi. Sovyet halkının yaşam parametrelerini yabancı bir ülkedeki yerel nüfusun yaşamı ile ilişkilendirebilir ve karşı tarafların bilgisel, ideolojik savaşının içeriğini ve yöntemlerini karşılaştırabilir.
Öte yandan, Soğuk Savaş'ın generalleri onu birçok varlık konusunda düşünmeye, politik görüşlerini gözden geçirmeye, mahkumiyetlerini değiştirmeye veya Sovyet ideolojisinin doğruluğu konusunda kendisini güçlendirmeye zorladı. Bununla birlikte, fazla bilgi, Sovyet tercümanlarının, çocukluktan bu yana emdikleri ideallere bağlı kalmalarını engellemedi.
Bizi “komünist partiye ve Sovyet hükümetine adanmışlık” ve “Marksizm-Leninizm fikirleri” ruhu içinde eğiten Sovyet ideolojik makinesinin baskısını yaşayamadık. Bu baskı, Sovyet sistemindeki yurtsever sempatilerimizi ve gururumuzu güçlendirdi. Tercümanlardan biri, meslektaşlarım, anavatanlarına ihanet edip Batı'ya kaçtıklarında veya Mısır'da kaldıklarında tek bir olayı hatırlamıyorum. Bu arada, bazı Mısırlı subayların ideolojik nedenlerle SSCB'de kaldığı bir durumu hatırlamıyorum.
Aşırı politik bilgi, tercümanı sürekli olarak kendisi üzerinde çalışmaya zorlar. Çalışmadığı Pedagoji Enstitüsünden mezun olduğum uluslararası mesleki ilişkileri, uluslararası hukuku, ev sahibi ülkenin tarihini ve kültürünü bilmekle yükümlüdür. Enstitü'de İngiltere'deki tarih, kültür ve edebiyat dersleri verildi. Mısır'da ayrıca Arapça kültürü ve dili bilgisine ihtiyacımız vardı.
Profesyonel bir tercüman olmak için, ev sahibi ülkedeki siyasi yaşamı incelemek, Orta Doğu'da şekillenen uluslararası ilişkileri özgürce yönlendirmek gerekiyordu. En azından genel olarak İsrail'in ve İsrail-Arap savaşlarının tarihini, Siyonizm'in tarihini ve Yahudi sorununu bilmek zorunda kaldık. Tüm bunlar Arap subaylarıyla çalışmamıza yardımcı oldu.
Yurtdışında çalışmak, ortaya çıkan ve herhangi bir hükümet tarafından bir biçimde veya başka bir şekilde desteklenen dünyanın farklı ülkelerinin vatandaşları arasındaki gizli ilişkileri ortaya çıkarır, şeffaflaştırır. Sovyet ve Mısırlı olmak üzere iki karşı istihbarat misyonu başlığı altında olduğumuzu kesin olarak biliyorduk. Anavatanlarına mektuplarımız incelendi. Oteldeki birçok Sovyet subayı Mısırlı özel hizmetlerin "böcekleri" idi, çünkü sürekli olarak üstlerimizi hatırlatıyoruz. Nasır rejimi, Mısır Komünist Partisinin faaliyetlerini kısıtladı. 1964'e kadar Komünist Partinin liderlerini hapiste tuttu. Onlar CPSU Genel Sekreteri Kruşçev'in UAR'a gelmesinden önce serbest bırakıldılar.
Dashur Sol Sasha Kvasov Yura Gorbunov Dushkin
Komplo kurmak için Komsomol örgütüne "spor", parti - "sendika" dememiz emredildi. Komsomol ve parti toplantılarını sadece Pozharsky Ofisinde yapmamıza izin verildi. Dashur'da yanımızda sandalyeler aldık, çöle gittik ve açık havada toplantılar yaptık. Arap tarafı, tüm Sovyet subaylarının, bir kural olarak, Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin üyeleri olduğunu, gençlerin Komsomol'un üyeleri olduğunu, ancak saf komploumuza kör bir göz atmak zorunda kaldıklarını biliyordu.
Elbette, biz çevirmenler “uzmanlardan” olabildiğince uzak durmayı tercih ettik. Hepimiz devasa bir devlet mekanizmasının küçük çarklarıydık. İki süper güçün büyük siyasi oyununda hepimiz piyonduk. Yurtdışındaki yaşamdaki en önemli şeyin bu mekanizmanın sessiz ve çılgınca dönen dişlilerine düşmek olmadığını anladık. Bu nedenle, "vida" nın asıl kaygısı, dişlilerin yaşamı tehdit eden bölgede nasıl döndüğünü görmek ve anlamaktır, ancak bu bölgeden uzak durunuz.
Yurtdışında ve bu nedenle Birlik'te özel hizmetlerin “sınırı” altında yaşama alışkanlığı tercüman olarak işe yaradı, ben buna “aydınlanmış” düşünce tarzını diyorum. Bu tarz, herhangi bir uluslararası siyasi veya askeri eylemin gerçek nedenlerini ve aynı zamanda özel hizmet güçleri tarafından bu eylemlerin gerçekleştirilmesine yönelik gizli, dikkatlice gizlenmiş mekanizmaları tahmin etmesine yardımcı olur. Sadece Sovyet değil, aynı zamanda Batı, İsrail, Arap.
Bu tarz bir düşünce tarzı, uluslararası ilişkiler tarihi araştırmacılarının, siyasetçilerin ve resmi medyanın propaganda hilelerinin yüksek sesli resmi ifadelerinin ardında, dünyanın herhangi bir ülkesindeki egemen sınıfların asıl hedefini, kırmızıyı beyaz, orijinal, popüler sosyalist demokrasiden "para" burjuvazisi demokrasisinden ayırmalarını görmelerini sağlar. Bu tarz şüpheci bir insanı, alaycı kılar, ancak sürgüne tutunmak ya da sarı basının ucuz politik söylemiyle aldatılmak zordur.
“Başlık altında” yaşama alışkanlığı, çevirmenler için özel bir davranış tarzı geliştirdi - kendi başlarına ve başkalarının özel hizmetlerine göz attı. Sadece "başlık" a alışmakla kalmaz, aynı zamanda "bilgi sahibi" olduğundan şüphelenerek herhangi bir yoldaşına da bakarsınız. Yetkililer, tercümanlara uzmanlara bakmalarını ve kötü niyetli ifadelerini ya da yağlı anekdotlarını Arap “koğuşları” tarafından çevirmemelerini söyledi. Danışmanların, tercümanların şüpheli davranışları hakkında kendisine rapor vermesi önerilir.
Yurtdışındaki işçilerin gözetimi, dünyadaki tüm karşı-istihbarat için olağandır. Karşı bilgilendirme temsilcileri, vatandaşlarının zamanını kiminle geçirdiği, okudukları, ilgilendikleri ve arkadaşlarına ve akrabalarına yazdıkları ile ilgileniyorlar. Kanıt için, günümüzde fazla ileri gitmeyin. Herkes bir skandalın WikiLeaks'in gizli belgelerinin yayınlanmasına neden olduğunu ve Tsaraeushnik Stound mesajının özel hizmetlerin tüm Amerikalıların, devletin, kamu ve uluslararası kuruluşların konuşmalarını dinlediğini ve kaydettiğini bildiğini söyledi.
SSCB’de, 1960’te Rus milliyetçilerinin tüm Beyaz Muhafız edebiyatı, Ekim darbesinin ve iç savaşın kanlı olaylarını, “beyaz” subayların ve askerlerin, Lenin’in, Troçki’nin ve diğer Rus olmayan komiserlerin emirleriyle "savaşın" kanlı olaylarını doğru şekilde tarif ettikleri Sovyet karşıtı olarak kabul edildi.
Bu literatürle ilgilenmedim. Çocukluğumuzda, Beyaz Muhafazanın bütününün “işçilerin ve köylülerin gücüne” karşı bir yalancı olduğu konusunda tam bir yalan olduğu için ilham aldık. Bu arada, hiç kimse bize Kahire'de böyle bir literatür önermedi. 1964'te, bu şehirde 1920'lere yerleşmiş bir Rus (Beyaz Muhafız) ailesinin yaşadığı bir evde bir daire kiraladığımızı hatırlıyorum. Kafası bir keresinde benimle bir asansörde Rusça konuşarak şaşırttı:
- Hangi kat?
- Dördüncü. Bu evde mi yaşıyorsun?
- Uzun zaman oldu.
Talimatlara uygun olarak, hemen Beyaz Muhafız ile bir toplantıyı siyasi departmanın başına bildirmek zorunda kaldım. Ne yaptım Birkaç gün sonra beni aradı ve bu ailenin politik olarak etkin olmadığını ve ona bir arkadaşlık kurmaması gerektiğini söyledi. Ben sadece yaptım. Sadece garip bir şekilde çalıştı: Rusların yurtdışındaki Ruslarla iletişim kurmaları yasaktı. O zaman neden Rus vatandaşlarıyla buluşmamız ve iletişim kurmamızın yasak olduğunu hala anlamadım.
Savaştan önce Kahire'de nispeten büyük bir Rus milliyetçi kolonisinin yaşadığını söylediler. İki Ortodoks kilisesi ve bir barınak inşa ettiler. Yavaş yavaş, onlar ve çocukları Avrupa ya da Amerika'ya gittiler. 1960-s'de sığınakta kalan bir kaç tane var. Ortodoks kilisemize gidip Rus yaşlı adamlarla konuşma zamanı ya da arzusu olmadığı için üzgünüm. Şimdi kesinlikle giderdim. Sonra korktum.
Şimdiye kadar, Rus émigré ailesini yakından tanımadığım için pişmanım. Oturma odasında büyük bir Rus yazar kütüphanesi vardı ve ben Rus vatandaşlarımın kitaplarını okuyabiliyordum. Onlarda, SSCB'nin Rus olmayan yöneticilerinin Sovyet iktidarının tüm yılları boyunca sakladığı, Rus ulusal bilincini uyandıran ve Rus sosyalist medeniyetini savunmamıza yardım eden Rus gerçeğinin bir kısmını bulurdum. 1936’te “Stalinist” Anayasa’nın kabulü ile başlayarak inşa ettik.
10
Askeri tercüman olarak çalışmaya başladığım ilk yıl için ne anladım? Bir askeri tercümanın çalışması yaratıcıdır. Özel bilgisini sürekli olarak artırmakla yükümlüdür: dünyanın önde gelen güçlerinin askeri-stratejik doktrinlerini, modern savaşların deneyimini, en son askeri teçhizata ilişkin taktik ve teknik verileri biriktirmek.
İlginç bir muhatap olması gerekir: ustaca bir konuşma yapabilir, eşzamanlı bir çeviriye sahip olabilir, dikkatle dinleyebilir ve muhatapların tüm düşünce ve duygularını yakalayabilmeli, ifade edilen ve saklı fikirlerin anlamını tam olarak doğru olmayan düşünceleri tahmin edebilmelidir.
Hem kendi vatandaşlarınızla hem de yabancılarla kendinizle temas kurmanız gerektiğinde, çok çeşitli bilgilerin bulunduğu bir depo olmalı ve çalışma ortamında ve dışında kullanabilmelidir.
Bir tercümanın çalışması, kendi bölgesel coğrafi, politik, kültürel, filolojik, edebi bakış açısını genişletmek için, askeri teknik problemlerin dar çerçevesi ile sınırlı değilse, kendi coğrafi coğrafyası, politik, kültürel, filolojik, edebi bakış açısını genişletmek için çok çalışmaya meyilliyse yaratıcı olabilir. Genişleyen ufuklar er ya da geç tercümanı bir sonraki aşamaya götürür - pratikte pratikte, yaşamda ve işte yeni bilgiler uygular.
Askeri tercüman, barışçıl, insancıl bir meslektir. Kapsamlı bir şekilde gelişmiş bir insan olmalı, edebiyatı anlamak, operayı sevmek, klasik müzik dinlemek, sanatı tanımak zorundadır. Konuşmaları birden bire çevirdiği uzmanlar askeri ilişkilerden uzak konulara döndüğünde bu bilgi kullanışlı olabilir.
Bir Sovyet askeri tercümanına hangi şartların sunulduğu sorulursa aşağıdakileri arardım:
1. Anavatanlarının bir vatansever ol.
2. İnsanlarını, dillerini ve kültürlerini sev.
3. Halkına ve hükümetine sadakatle hizmet edin.
4. Askerlik yeminine sadık kalın.
5. Örnek bir subay olmak, vatanınızı yurt dışında yeterince temsil etmek.
6. Sistemlerinin insancıl ideallerine bağlı olmak.
7. Çalışmak zorunda olan yabancı askerleri tedavi etmek için içten saygılarımla.
8. Ev sahibi ülkede yerel nüfusa dost.
9. İlgilenmek, çalışmak, kültürü, tarihi, edebiyatı, dini, milletin ruhsal kültürünün kaynaklarını, dilini bildiği ya da bildiği şeyleri sevmek.
10. Ev sahibi ülkedeki insanların geleneklerini, göreneklerini incelemek.
11. Düzenli olarak yerel basını okuyun, yerel televizyonu izleyin, dünyadaki olaylar hakkında sürekli olarak ilgi duyun.
12. Yabancı özel hizmetlerin nesnesi olmamak için yerel halkla ilişkilerde ihtiyatlı ve dikkatli olun.
13. Dost ordunun subaylarının Sovyet, Rus vatandaşlarına yönelik değişen tutumlarını yakından izleyin.
11
Batı neredeyse yarım yıldır, eğitim merkezimizin varlığından haberdar değildi. Ocak ayının sonunda, Amerika'nın Sesi olan 1963, Mısır’da Sovyet uzmanlarının Arap roket mühendislerini eğittiği ve modern bir hava savunma sistemi yarattığını, havadan havaya füzenin UAR ordusu için hizmete girdiğini belirten bir mesaj iletti.
Hafta sonları Kahire'ye gelen otobüsler, Opera'nın Opera Binası'nın beyaz taş binasında durdu, Süveyş Kanalı'nın açıldığı sırada, özellikle Verdi'nin operası "Aida" yapımı için inşa edildi. (Biz, "Batey" ile birlikte memurlar, çavuşlar ve askerler, bu operayı 1963 kışın o Opera Tiyatrosu'nda izledik)
Her yerde bulunan gazeteciler yardımcı olamadılar ancak Cuma günleri, Kahire'nin merkezindeki Opera Meydanı'na üç ya da dört otobüsün geldiğini, bununla birlikte yüzlerce genç yabancının, beyaz gömlekleri ve siyah pantolonlarını bıraktıklarını fark ettiler. Askerliklerine göre, bunların hizmet eden insanlar olduğunu tahmin etmek zor değil. Akşamları çölde kapalı bir alana giderler. Dashur piramitlerinin yanında bir eğitim roket merkezi çalışıyor. 200 Arap memurları hakkında eğitiyor.
İngiltere'deki 1963'in baharında, Porfyumo davasıyla bağlantılı bir hükümet krizi patlak verdi. İngiliz gazeteleri sarhoş savaş bakanının genç bir dansçının gece kulübündeki gizli bilgilerini kızarttığını yazdı. Sovyet istihbarat subayı Yevgeny Ivanov, ikinci rütbenin kaptanı, denizci yardımcısı asistanı olduğu iddia edildi. Dansçının ilk vahiylerini ilgiyle okuduk. Sovyet subayını gerçekten çok sevdi. Elbette, birkaç hafta sonra, İngiliz “demokratları” vahiylerin yayınlanmasını yasakladı. Bu gece kulüplerini sürdü! Bu, "Penkovski'nin casus vakası" nın Sovyet istihbarat intikamıydı. 11 Mayıs 1963 O.V. Penkovsky ihanetten suçlu bulundu. SSCB Yüksek Mahkemesi Askeri Koleji onu ölüme mahkum etti. 16 Mayıs cümle yapıldı.
1963 yazında, test alanında Sovyet C-75 füzesi başlatıldı. Cumhurbaşkanı G. A. Nasser liderliğindeki generaller, çekimi gerçek hava hedeflerinde izlemek için geldi. Arap füzesi tarafından başlatılan tüm füzeler, hava hedeflerini vurdu. Parti ve hükümet tarafından belirlenen görevi yerine getirdik. Arap basınında füze ateşinin yaygın olduğu bildirildi. Gazeteler, Sovyet füzelerinin yüksek doğruluğu ve Mısırlı roket mühendislerinin yüksek dövüş yetenekleri hakkında önemli makaleler yayınladı. Mısır'da savaş görevine Sovyet havadan havaya füzeler yerleştirildi.
Orta Doğu'daki diğer olaylar, Nasser hükümetinin UAR'da hava savunma birlikleri oluşturma kararının ne kadar doğru ve zamanında olduğunu gösterdi. Genç cumhuriyetin ülkede başlayan sosyal ve kültürel devrimi tamamlamak için yeterli zamanının olmaması üzücü. Ordunun yetkin bir asker ve subay ihtiyacı vardı. Ülke genelinde güvenilir bir hava savunması oluşturmak için yeterli kaynağa sahip olmaması üzücü.
Nasır iddialı hedefler ortaya koyuyor: modern bir ordu oluşturmak, en son silahlarla donatmak, silahlı kuvvetlerin tüm personelini ele geçirmek için eğitmek. Ancak, Mısır liderliği 1967 için bu planları tam olarak uygulayamadı. Bu durum, Mısır ile “altı günlük savaşta” İsrail’in yenilgisinin temel sebeplerinden biriydi. Sahnelerin ardındaki dünya, Ortadoğu'nun en zengin enerji kaynakları içinde, Arap ülkelerinde sürmekte olan demokratik reformları durdurmak ve tersine çevirmek için Nasır’ı yıkmak için acele ediyordu.
Mısır'daki askeri tercüman olarak kariyerimin başlamasından bu yana 50 yıl geçti. Nil Nehri'nde o harika gözenekten beri çok su aktı. Ancak, cevapları aradığım ve henüz bulamadığım sorular var.
Gamal Abdel Nasser (1918-1970), 60’ta Batı’nın serbest bıraktığı savaşın Birleşik Arap Emirlikleri tarafından kaybedilmesi durumunda, bölgedeki durumu 1967-ler’de doğru olarak değerlendirdi mi? Sovyet liderliği, parti ve hükümet, 1972’te 10 binden fazla Sovyet askeri danışmanı ve tercümanı, hava savunma bölümü de dahil olmak üzere, en yakın müttefiki olan Başkan Anwar Sadat’ın (1918-1981) Mısır’dan kovulması durumunda, Orta Doğu’da gelişen durumu doğru anladı mı? Nasır. Bu ve diğer soruların askeri oryantal tarihçilerden ve uluslararası siyaset bilimcilerinden bir cevap gerektirdiğini düşünüyorum.