Kral James Versiyonu
Kral James Versiyonu (KJV) , olarak da adlandırılır Yetkili Sürüm veya Kral James İncil 1611'de yayınlanan İncil'in İngilizce çevirisi himaye İngiltere Kralı I. James'in. Çeviri, İngiliz edebi stili üzerinde belirgin bir etkiye sahipti ve genellikle 17. yüzyılın ortalarından 20. yüzyılın başlarına kadar standart İngilizce İncil olarak kabul edildi.
İncil'in King James Versiyonu İncil'in Antik Kral James Versiyonu. iStockphoto/Düşünce stoku
Arka fon
Kraliçe I. Elizabeth'in saltanatı (1558-1603), İngiltere Kilisesi'ne yüksek derecede bir tekdüzelik getirmeyi başardı. Protestanlık, kısa süreli saltanattan sonra İngiltere'nin resmi dini olarak yeniden kuruldu. Meryem ben (1553–58), restore etmeye çalışan Roma Katolikliği ülkede. 1604'te, James'in İngiltere kralı olarak taç giyme töreninden kısa bir süre sonra, bir kilise adamı konferansı, mevcut çeviriler bozuk olduğu ve orijinalin gerçeğine cevap veremediği için İngilizce İncil'in gözden geçirilmesini istedi. tarafından yetkilendirilmiş olan Büyük İncil Henry VIII (1538) bir miktar popülerlik kazandı, ancak ardışık baskıları birkaç tutarsızlık içeriyordu. Piskoposların İncil'i (1568) din adamları tarafından iyi karşılandı, ancak Elizabeth'in geniş kabulünü veya resmi iznini alamadı. En popüler İngilizce tercümesi, Mary'nin zulmü sırasında sürgünde yaşayan İngiliz Protestanlar tarafından Cenevre'de yapılmış olan Cenevre İncil'i (1557; ilk olarak 1576'da İngiltere'de yayınlandı) idi. Kraliyet tarafından hiçbir zaman onaylanmadı, özellikle halk arasında popülerdi. püritenler ama daha muhafazakar din adamları arasında değil.
Hazırlık ve erken sürümleri
Yeni bir yetkili çeviri için algılanan ihtiyaç göz önüne alındığında, James teklifin daha geniş değerini takdir etti ve hemen projeyi kendi haline getirdi. 30 Haziran 1604'e kadar, James 54 gözden geçiriciden oluşan bir listeyi onayladı. kaybolmamış Kayıtlar, 47 akademisyenin fiilen katıldığını gösteriyor. Her biri Westminster, Oxford ve Cambridge'de İncil'in kendilerine tahsis edilen bölümlerinde ayrı ayrı çalışan altı şirkette organize edildiler. Canterbury başpiskoposu Richard Bancroft (1544-1610), müfettiş olarak görev yaptı ve çevirmenler için doktrinel sözleşmeler kurdu. Yeni İncil 1611'de yayınlandı.
Daniel Mytens: I. James'in portresi, tuval üzerine yağlı boya, Daniel Mytens, 1621; Londra'daki Ulusal Portre Galerisi'nde. Photos.com/Jupiterimages
beri değil Septuagint -Yunanca versiyonu İbranice Kutsal Yazılar ( Eski Ahit ) 3. ve 2. yüzyıllar arasında üretilmişM.Ö.— Kraliyet sponsorluğunda, çok büyük bir ölçekte ortak bir girişim olarak İncil'in bir çevirisi üstlenilmişti. Bireyleri frenlemek için ayrıntılı bir kurallar dizisi icat edildi. eğilimler ve çevirinin bilimsel ve tarafsız karakterini sağlamak. Daha önceki uygulamanın aksine, yeni sürüm Kutsal Yazıları popüler ve tanıdık hale getirme amacına uygun olarak özel isimlerin kaba biçimlerini (örneğin İbranice Yonah için Jonas veya Jonah) kullanmaktı. Çevirmenler, William Tyndale'in (c. 1490–1536) kısmi çevirisi de dahil olmak üzere yalnızca günümüze ulaşan İngilizce çevirileri değil, aynı zamanda çalışmalarına rehberlik etmek için Yahudi yorumlarını da kullandılar. Çevirmenlerin kullanımına sunulan bilimsel araçların zenginliği, özgünlük ve bağımsız yargıda bir alıştırma yapma konusunda nihai seçimlerini yaptı. Bu nedenle, yeni versiyon Mukaddes Kitabın orijinal dillerine daha sadık ve öncekilerden daha bilimseldi. Orijinalin etkisi İbranice gözden geçirenler o kadar belirgindi ki, İbranice Kutsal Yazıları çevirirken onun ritmini ve üslubunu taklit etmek için bilinçli bir çaba sarf etmiş görünüyorlar. İngiliz Yeni Ahit'in edebi tarzının aslında Yunanca orijinalinden daha üstün olduğu ortaya çıktı.
King James İncilinin ön yüzü İncil'in King James Versiyonunun ön yüzü, Cornelius Boel tarafından yapılan gravür, 1611. Nadir Kitap ve El Yazmaları Kütüphanesi/Pennsylvania Üniversitesi
He and She İncilleri, Judas Bible ve Wicked Bible dahil olmak üzere King James Bible'ın ilk baskılarındaki yanlış baskıları ve hataları görün King James Bible'ın He ve She Bibles, Judas Bible ve Kötü İncil. Folger Shakespeare Kütüphanesi'nin izniyle; CC-BY-SA 4.0 ( Britannica Yayıncılık Ortağı ) Bu makale için tüm videoları görün
1611'de iki baskı basıldı, daha sonra Ruth 3:15'in son maddesindeki farklı okumalar nedeniyle He ve O İncilleri olarak ayırt edildi (ve şehre gitti). Sonraki baskılardaki bazı hatalar ünlü oldu. belki de en kötü şöhretli Örneğin, adı On Emir'de (zina yapacaksın) zinaya karşı emirde yer almamasından türetilen Kötü İncil (1631) buna örnektir. Yazıcılar hata için 300 £ para cezasına çarptırıldı.
20. yüzyılın başlarından beri itibar
20. yüzyılın başlarında, King James Versiyonu, onu eskimiş olarak gören birçok ana akım Protestan kilisesi arasında gözden düştü. Yüzyılın ortalarından itibaren, Revised Standard Version (1952), New International Version (1978) ve New Revised Standard Version (1989) gibi giderek daha modern çevirilere yöneldiler. Ancak Kral James Versiyonu, daha ünlü Mezmurlar ve İnciller için popüler bir kaynak olarak kaldı.
İngilizce konuşma Romalı Katolikler Latince'den üretilen yetkili bir İngilizce İncil olan Douai-Reims (1609) kullandı. vulgata Kral James Versiyonunun çevirmenleri tarafından kullanılan aynı İngilizce kaynakların çoğundan da çalışan Fransa'daki İngiliz Katolik sürgünler tarafından. Yine de İngiliz Katolikleri arasında King James Versiyonu 18. yüzyıldan itibaren geniş çapta kabul gördü; dahası, Douai-Reims İncili 18. yüzyılın ortalarında güncellendiğinde, Protestanlıktan Katolikliğe geçen çevirmen Richard Challoner (1691-1781), büyük ölçüde King James Versiyonundan çalıştı. Hem King James Versiyonu hem de Douai-Reims İncil'inin popülaritesi sonunda Kudüs İncil'i (1966) tarafından değiştirildi.
King James Versiyonu hala tercih ediliyor İncil çevirisi pek çok Hıristiyan köktendinci ve bazı Hıristiyan yeni dini hareketler. Aynı zamanda, erken modern İngiltere'nin en büyük edebi başarılarından biri olarak kabul edilir. Modernleştirilmiş yazımlara sahip eksiksiz bir Yeni King James Versiyonu (NKJV) 1982'de yayınlandı.
Paylaş: