Her yıl dünyanın dört bir yanındaki uçuşlar yoğun sis ve düşük görüş mesafesi nedeniyle iptal edilir veya ertelenir. Sisin varlığı havaalanı operasyonlarını etkiler, iletişimi yavaşlatır ve yeni protokoller kurallar ekler…
Olağan durumlarda, Hava Trafik Kontrolü ve Pilotlar, haritalar ve görsel ipuçları aracılığıyla Uçak hareketlerini manevra edebilir. Ancak, Sis Havalimanını vurduğunda ve görüş mesafesi 600 metrenin altına düştüğünde, Havaalanları Düşük Görüş Prosedürlerine veya LVP‘lere geçer. Bu LVP’ler, güvenli operasyonlar için havaalanında daha fazla alan ve zaman sağlar.
Sis sırasında uçmanın en karmaşık kısmı kalkış veya iniş değil, piste taksi yapmaktır. Havaalanında herhangi bir görsel uyarıcının olmaması, pilotların ve ATC’nin (Air Traffic Controller) haritalara ve sınırlı görsel yönlendirmeli iletişime güvenmek zorunda kaldıkları anlamına geliyor.
Uçaklar taksiye başladığında, uygulamalar standart pist bekleme noktalarından farklıdır. Kalkış sırasında maksimum mesafeyi sağlamak için uçaklar bekleme noktalarına normalden daha uzaktaki noktalara gitmelidir. Bu, Airsight’a göre uçakların normal bir CAT 1 yerine CAT 2 veya 3 tutma noktasına gidebileceği ve bekleme noktasına yüzlerce metre daha fazla ekleyebileceği anlamına geliyor.
The Points Guy’a göre bir Pilot, piste giden taksinin daha karmaşık olduğunu çünkü Görüş Mesafesinin Düşük Olduğu zamanlarda aktif bir piste girmenin felaketle sonuçlanabileceğini belirtiyor. Bu nedenle pilotlar, taksilerini tamamen durdurmayı ve tam olarak nerede olduklarını bilmedikleri en küçük ihtimalle bile ATC‘ye ulaşmayı seçerler.
HAVALANMAK
Uçak piste başarılı bir şekilde ulaştığında, görüş koşullarını bir kez daha değerlendirmelidir. Her uçak tipi ve havaalanı, pistin farklı noktalarında değişen, kalkış için gereken minimum görüş mesafesine sahiptir. Uçak, yalnızca pist üzerindeki tüm noktalarda minimum görünürlük kriterlerini karşıladığında kalkış yapabilir.
Ek olarak, uçak havalanana kadar pistler de açık tutulur. Bu, uçak güvenli bir şekilde havaya girene ve normal trafiği geciktirene kadar bekleme noktasına başka hiçbir uçağın girmediği anlamına gelir.
Kalkış başladığında, pilotlar uçağın mükemmel bir şekilde ortalanmasını sağlar ve olağandışı her şeyi izler. Bu noktada, çok geç olmadan onu görsel olarak görmenin bir yolu olmadığı için, ATC’nin pistte herhangi bir engel olmamasını sağladığını umabiliriz.
İNİŞLER
LVP‘ler sırasında iniş de karmaşık bir görevdir. Manüel iniş için gereken Minimum Görüş Mesafesi 550 Metre olduğundan, Flight Deck Friend’e göre pilotların iniş için otomatik pilota güvenmesi gerekiyor. Görüş mesafesinin düşük olduğu yerlere inmek için, havaalanlarının Yoğun Sis sırasında uçağa bağlanmak için yüksek seviyeli ILS’ye (Aletli İniş Sistemleri) sahip olması gerekir.
ATC inişe geçtikten sonra pilotlar, her şeyin iyi gittiğinden emin olmak için sistemi izler. Pilotlar, yalnızca uçaklar indiğinde kontrolü yeniden ele alır ve ters itme ve frenlerin uygulanması gerekir.
Kalkış gibi ; inişde uçak taksi yapana kadar pist boş tutulur ve operasyonlar bir kez daha yavaşlar.
Genel olarak, Düşük Görüş mesafesindeki operasyonlar, Havaalanları ve uçuşlar için son derece zor olabilir. Yüksek risk, katı kuralların yürürlükte olduğu ve trafiği önemli ölçüde yavaşlattığı anlamına gelir. Neyse ki, tüm pilotlar ve ATC, en kötü görüş koşullarında bile güvenli bir şekilde uçabilmelerini sağlayarak LVP’ler için rutin olarak eğitim alıyor…