Shireen Abu Akleh’in yerde yüzüstü yatan cansız bedeninin görüntüsü, kameraman Majdi Bannoura’nın aklından çıkmadı.
Ebu Akleh bir ay önce 11 Mayıs’ta İsrail güçleri tarafından Cenin’de öldürüldüğünde Bannoura sadece birkaç metre ötedeydi. Onun kameramanı olarak ve ne kadar zor olsa da, tanık olduklarını filme alması gerektiğini biliyordu.
Bir ay sonra, El Cezire için çalışan ve Abu Akleh ile 24 yıllık profesyonel ve kişisel ilişkisi olan Bannoura hâlâ şokta.
“Gittiğine, onu bir aydır görmediğimize hâlâ inanamıyoruz. Onun sesini duymayı umarak ofise giriyoruz” dedi.
El Cezire Arapça televizyonunun 51 yaşındaki kıdemli Filistinli muhabirinin öldürülmesi, dünya çapında şok dalgaları gönderdi.
Amerikan vatandaşlığına da sahip olan Ebu Akleh, İsrail ordusunun işgal altındaki Batı Şeria’nın kuzeyindeki Cenin mülteci kampına düzenlediği baskını izlerken basın yeleği ve kask takmasına rağmen başından vuruldu.
Al Jazeera, Ebu Akleh’in ölümünü “açık cinayet” olarak nitelendirdi ve “soğukkanlılıkla öldürüldüğünü” söyledi. Ağ, onun öldürülmesini Lahey’deki Uluslararası Ceza Mahkemesi’ne (ICC) göndermesi için bir hukuk ekibi atadı.
‘Bir meslektaştan çok daha fazlası’
Abu Akleh, ağ kurulduktan bir yıl sonra, Ağustos 1997’de Bannoura ile aynı zamanda Al Jazeera Arabic’e katıldı. O zamanlar Bannoura, Kudüs’teki kanalla ilk kez kamera karşısına geçti.
Ayrıca en son, bir muhabirden hikayenin kendisine dönüştüğünde filme aldı.
İlk kurşunu duyan Bannoura kayıt yapmaya başladı. Meslektaşı Ali el-Samoudi’nin (şimdi iyileşti) vurulduğunu gördü.
“Ali yaralandı ve onu çekmeye başladım, Shireen’i görmedim ve içinde bulunduğumuz trajedinin boyutunun farkında değildim” diye hatırlıyor.
“Kamerayı Shireen’e çevirdiğimde onu yerde yatarken gördüm. Karşıdan karşıya geçmek istedim ama bize gerçek mermiler ateşlendi. Durumun çok tehlikeli olduğunu fark ettim – dışarı çıkarsam vurulacaktım” dedi Bannoura.
“Olanları işleme almıyordum, saniyeler içinde çekime devam etme kararı aldım.”
Bannoura, çekim yaparken gözlerini Shireen’in vücudundan ayırmadı, herhangi bir yaşam belirtisi göreceğini umdu ama nafile. Sürüklenip hastaneye götürüldüğünde çoktan ölmüştü.
Bannoura, onu kaybetmenin hayatında zor ve kalıcı bir etki yarattığını söyledi.
“Shireen bir meslektaştan çok daha fazlasıydı, herkesin arkadaşıydı, sadece işten öte bir ömür boyu ilişkimiz vardı” dedi gözyaşları arasında.
“Gelirdi, çocuklarımı tanırdı. Kendi evlerimizde geçireceğimizden daha fazla zaman geçirdik. Bir ay ya da iki ay ya da bir yıl ya da iki yıl geçse de hiç kolay olmayacak.”
‘Onur’
Ebu Akleh’in öldürülmesi adalet ve hesap verme çağrıları sürerken manşetlere çıkmaya devam ederken, olay yerinde onun yanında olanlar hala olayın travmasını ve dehşetini yeniden yaşıyorlar.
Yerel gazeteci Mujahed al-Saadi, vurulduğunda Abu Akleh’in yanında duruyordu. Zamanın durduğunu hissettiğini söylüyor.
“Günler geçmedi. Geceleri Shireen’in son anlarının görüntüsüyle uyanıyorum, aklımda kalıyor, ”dedi al-Saadi Al Jazeera’ya.
Kendisi doğrudan ateş hattında olmasına rağmen, el-Saadi, Ebu Akleh için daha fazlasını yapabilmiş olmayı diler.
“Bazen bölgenin bir oğlu olarak Shireen’i koruyamadığım için kendimi suçlu hissediyorum. Şehit olmasını beklemiyordum – onun önünde, askerlere daha yakınken öleceğimi düşündüm” dedi.
“Çıldırdım çünkü kurşunların benim için olduğunu hissettim” diye ekledi.
Ebu Akleh sık sık onun televizyon canlı yayınlarını el-Saadi’nin evinin çatısından yönetti ve sahada, özellikle kampta, ona birçok kez eşlik etti.
İki çocuk babası, onu televizyonda izleyerek büyüdükten sonra onunla çalışmanın bir “onur” olduğunu söyledi.
El-Saadi, İsrail’in 2002’de kendisinin yaşadığı Cenin mülteci kampına yönelik geniş çaplı işgaline ilişkin haberine dikkat çekerek, “Pek çok insan, bırakın onunla çalışmayı, sadece onunla konuşma şansını elde etmeyi hayal ediyordu” dedi.
“Onunla çalışmaya başladığımda beni en çok şaşırtan şey, ne kadar iyi bilinmesine rağmen alçakgönüllülüğüydü. Vatanseverdi. Halk tarafından sevilirdi.”
Ebu Akleh’in cenaze alayı Cenin’den Kudüs’e -Filistin tarihinin en uzun geçitlerinden biri- üç gün sürdü ve Nablus ve Ramallah’ı da içeriyordu. El-Saadi, bunun, ona veda etmek için sokaklara akan sıradan Filistinliler arasında ona duyulan saygının göstergesi olduğunu söyledi.
El-Saadi ve Bannoura için, İsrail’in yaygın cezasızlık gerçeği nedeniyle Ebu Akleh için adalet şansı zayıf görünüyor.
“Hiçbir uluslararası taraftan veya mahkemeden adalet görmedik. Gazeteci olsak bile günün sonunda Filistinliyiz” diyen Bannoura, herhangi bir Filistinlinin hedef alınabileceğini de sözlerine ekledi.
“Shireen’in davasının, ilerlemeyi değiştirecek bir an olacağını umuyoruz.”
Kaynak : https://www.aljazeera.com/news/2022/6/11/shireen-abu-akleh-one-month-on-the-days-have-not-passed-2