Maliyet artı fiyatlandırma, belki de bir ürün veya hizmet için kârlı bir satış fiyatı oluşturmanın en yaygın yoludur, çünkü bir şirketin bir ürünü, bir ürünü yapmak için şirketin maliyetinden daha fazla satmasını sağlar. hesaplamalar doğrudur. Genellikle, maliyet artı modelindeki fiyatlandırma, birim maliyetin üzerine sabit bir yüzde ekler. Bu şirket tarafından tesis edilebilir ve bazen rekabet avantajı elde etmek isteyen yeniden satıcılarla pazarlık noktasıdır.
Birim Maliyetinin Oluşturulması
Maliyet artı stratejisinin merkezinde, birim maliyetin doğru tanımı vardır, çünkü bir ürün veya hizmet sağlamanın gerçek maliyetini küçümsemek, maliyet artı fiyatının amaçlanan kârı üretmediği anlamına gelir. Genel kabul görmüş muhasebe ilkelerini izleyen bir şirket için, birim maliyeti hesaplamak genellikle basittir.
Birim maliyet, doğrudan malzeme maliyetleri, doğrudan işçilik maliyetleri ve şirketin genel giderlerinin tahsisi ile hesaplanır. Örneğin, bir şirket yalnızca bir ürün yapıyorsa, genel giderlerin yüzde 100'ü veya sabit maliyetler birim maliyet fiyatına eklenir. Şirket ikinci bir ürün eklerse, yeni ürün şirketin satışlarının farklı bir oranını temsil etmediği sürece, sabit maliyetlerin belki yüzde 50'si her bir ürüne atfedilebilir. Önemli olan, birim maliyet tahsisi yoluyla şirketin tüm sabit maliyetlerini hesaba katmaktır, böylece birim maliyet hesaplamaları, maliyet artı stratejisinin temeli olarak kesin başa baş fiyatlandırma sunar.
Maliyet Artı Modeli Oluşturma
Maliyet artı hesaplamanın kendisi basittir. Doğru birim maliyetler hesaplandıktan sonra, maliyet artı değeri basitçe birim maliyete eklenir. Ancak bu, tüm piyasa faktörlerini veya etkilerini içermez. Örneğin, satılmamış malların iadesi gibi, geçmiş performans veya tahmin esası dışında, maliyet artı fiyatlandırma sırasında hesap verilemeyen maliyetler vardır. Müşteri sözleşmeleri de maliyet artı fiyatlandırmayı etkileyebilir. Örneğin, garantili bir azami fiyat sözleşmesini müzakere eden bir müşteri, maliyet artı değerini sınırlayabilir ve sözleşme yürürlüğe girdikten sonra üretim maliyetleri artsa bile üretici şirketi sözleşme şartlarına bağlayabilir.
Maliyet Artı Fiyatlandırmanın Artıları ve Eksileri
Maliyet artı stratejisinin basitliği belki de en çekici avantajıdır. Birim maliyeti ve maliyet artı tutarını biliyorsanız, karlı bir satış fiyatı oluşturmak kolaydır. Örneğin, bir satış görüşmesinde, potansiyel bir alıcı satın alma teklifini artırdığında, bir şirket temsilcisi yeni fiyatı hızlı bir şekilde hesaplayabilir. Temsilci maliyet artı tutarının birim maliyet üzerinden yüzde 30 olduğunu bilirse, temsilci, bir ürünü kazara zararla fiyatlandırmadan, belirli hacimli satın alımlar için örneğin yüzde 10 ila 15 oranında teşvikler sunabilir. Maliyet artı fiyatlandırma karlılık sağlar ve ayrıca üretim maliyetleri arttığında bile kar marjları sağlamanın bir yolunu sunar.
Maliyet artı fiyatlandırmanın temel dezavantajı, birim maliyetin rekabetçi olduğu varsayımıdır. Bir ekmek kızartma makinesini 20,00 ABD Doları birim maliyetle üreten ve 26,00 ABD Doları perakende fiyatı için yüzde 30 artı maliyet ekleyen bir şirket düşünün. Benzer bir ekmek kızartma makinesini 10,00 $ birim maliyetle yapan rakip bir şirketin dikkate değer bir avantajı vardır. Rekabetçi fiyatlandırma, diğer şirket satış başına 16,00 $ kar elde ediyor ve yüzde 30 kârlılığı korurken ekmek kızartma makinelerini yarı fiyata satarak daha pahalı şirketi bile etkileyebilirler.
Maliyet artı stratejisi, üretim verimliliklerini düzene sokmak için bazı teşvikleri de ortadan kaldırır. Maliyet artı marjı, üretim maliyetlerinden bağımsız olarak sağlandığından, bir şirket, pazar avantajı elde etmek veya kar marjlarını artırmak için maliyetlerini düşürmeye çalışmayabilir. Aslında, bazen artı maliyet esasına göre yayınlanan devlet satın alma sözleşmelerinde olduğu gibi, itibarsız bir işletme maliyetlerini azaltabilir veya yapay olarak şişirilmiş satış fiyatları yaratmak için genel gider tahsisatlarını değiştirebilir.
Uygulamada, maliyet artı fiyatlandırma, piyasa koşullarına karşı savunmasız sabit kar yüzdeleri oluşturmaktan çok, pazar rekabeti ve fiyatlandırma gibi kategorileri etkileyen daha esnek bir fiyatlandırma stratejisinin parçası olabilir.