alice: sensiz nasıl yaşarım bilmiyorum.
dana: yaşarsın.
yaşadı da. hatta dana'ya göre epey gerçek manada yaşadı yani.
yaşanıyor lan. kastırmamak lazım.
sonra ne mi oldu?
bu konuşmanın 7buçuk ay sonrasında alice dana'ya meyvesuyu hazırlarken, dana 20 saniye sonra hayatının en zor dönemini paylaşmak üzere "aliceeee" diye sesleniyordu.
dana yavaşça yok olurken, alice de onunla yok oluyordu.
"senin için ölürüm",
"seninle ölürüm" demek bu muydu acaba?
neyse moral bozmayacağım. her şey enteresan bir şekilde ilerliyor.
dün gece ne biçim de içtim yine. Avlu'ya da kustum bu arada. Dünyada gidip de kusmadığım hiçbir yer bırakmama konusunda emin adımlarla ilerliyorum. Çok özel ve güzel bir yerde çok uzun zamandan beri görmediğim Tanrı idesinden -bence- bolca pay almış biriyleydim. Hiç olmadığı kadar mükemmeldi her şey. Sonra sabah oldu.
Uyandığımda gülümsememi sağlayan güzel insan, iyi ki varsın...