TEATRO
İran'da Dramatik Sanat Tarihi
Avrupa tiyatrosu kavramı, sadece yirminci yüzyılın yirmili yıllarında İran'da tanıtıldı; Bu nedenle kimse tarladaki bir Pers geleneğinden bahsetmez, fakat İran'ın tipik bir örneği, çok özel bir temsil biçimidir, ta'zieh.
Başlangıçta yas gösteriler atıfta olan kelime ta'zieh, özellikle Pers halk tiyatro tipik trajik gösterimini ta'zieh Khani (taklit tiyatro) aramak için zaman geldi.
Ta'zieh veya kutsal temsil, İran'da Safevilerin Şii Müslüman hanedanlığı döneminde (MS 1502 - 1736) çok daha eski köklerden gelişti.
Batı'da 1787 tarafından da bilinir, yani Shiraz'ı ziyaret eden bir İngiliz, William Franklin bir temsilciyi açıklar.
ta'zieh ilerledikçe ve, Kaçar kral koruması altında geliştiği özellikle Nasır ad-Din şah (1848-96) ve genel olarak halk tarafından iyi eşit ölçüde almış ve aktif desteklenir.
Dowlat Şah (daha sonra göreceğiniz gibi yani, bazı özel özel "tiyatro boşluk Devlet"), hangi resmi ve en ayrıntılı ta'zieh temsil edilir takiyeh Aynı yapılar. ritüel tiyatro Bu tür bir İngiliz iranologo Sir Lewis Pelly, yazar o kadar prestij kazanır: "Eğer o yapılır veya temsil edildiği önünde seyirciye kimin için insanlar üzerinde sahip olduğu etkilerle bir oyunun başarısını ölçmek için varsa, Müslüman dünyasında bilinen trajediyi hiç kimse Hassan ve Hossein'inki gibi geçmemişti ". Hatta diğer Batılılar, İngiliz böyle Arthur Gobineau ve Ernest Renan olarak Edward Gibbons, TB Macaulay ve Matthew Arnold ve Fransızca gibi, Pers dini dram benzer övgü ihsan.
1808'ten gelen yabancı gezginler ta'zieh'i "Gizemler" e ve Avrupa Orta Çağlarının "Tutkularına" karşılaştırmaya başlar.
Otuzlu yılların başlarında, Rıza Şah Pehlevi döneminde ta'zieh, resmi olarak “barbarca kitlesel eylemler eylemlerinden kaçınmak” ve Türk Sünni devletine haraç ödemesi amacıyla yasaklandı.
Bununla birlikte, en uzak köylerde, 1941'ten sonra yeniden ortaya çıkmakta olan gizli formda hayatta kalmaktadır.
Bu çağrının iptal edilmesini istemek ve bazı parçalarını temsil eden Perviz Sayyad gibi aydınlar araştırma konusu yapmak başlamak erken altmışlı kadar marjinal koşullarda kalır.
Ta'zieh'in tam bir temsili sonunda 1967'teki Şiraz Sanat Festivali sırasında sunuldu; 1976’de aynı festival, Muhammed Bagher Ghaffari’nin 14 seyircisinin katıldığı X taxz’ın yedi ta'zieh’in ücretsiz temsilini düzenlediği uluslararası bir semineri teşvik ediyor.
ta'zieh büyük çapta üç gösterimleri bir takyeh de onun türbede 1989 meydana İmam Humeyni, ölümünün birinci yıldönümü münasebetiyle düzenlenen ve edilmektedir Teatr-e Shahr (Şehir Tiyatrosu).
Ta'zieh hala İran'da, özellikle ülkenin merkezi bölgelerinde temsil edilmektedir (doğu ve batı bölgelerinin geleneklerinin bir parçası değildir).
Konu sabiti ve tipik ta'zieh Kutsal İmam Hossein özellikle öldürüldü, hayatının en dramatik fazların ruh çağırma ve ( "occultation içinde" hala XII hariç) tüm Şii İmamların şehitlik trajedisi olduğunu Hicri'nin (61 AD) 683 adlı halifesinden Yezidi Yezidi ordusunun Moharram ayında Karbala'daki takipçileri ve ailesi ile birlikte.
Dramalar genellikle İmam'ın ve halkının Medine'den Mezopotamya'ya, savaşlarına ve şehitliğine yolculuklarını anlatır.
Peygamber Muhammed ve ailesi ve diğer kutsal figürler, Kur'an ve İncil'den hikayeleri ile ilgili dramalar da vardır.
Ama en önemli karakter, masumiyet oynayan ve inananın şefaatçisi olan İmam Hüseyin'dir.
Onun saflığı, adaletsiz ölümü, kadere boyun eğmesi onu sevgi ve hayranlığa layık kılıyor.
Aynı zamanda (İsa gibi) yargılama gününde insanlık için şefaatçıdır; Müslümanların kurtuluşu için kendini feda eder.
İmam Hüseyin'in şehitliğinden farklı hikâyeler anlatan ta'zieh, moharram ayı dışında yılın diğer zamanlarında temsil edilir.
alanında İran uzmanlar ta'zieh setleri ve kostümleri rağmen çoğunlukla İran mitolojisinin hikayeleri, özellikle anlatıların ve yukarı Pers şair Firdevsi'nin açıklamaları Shahnameh ( "Krallar Kitabı") ile ilgili olduğuna inanıyoruz.
Scriptler, her zaman yazarların çoğu için Farsça ve ayet olarak yazılır.
Halkı daha yoğun bir şekilde dahil etmek için, yazarlar sadece tarihsel gerçekleri değiştirmelerine izin vermekle kalmaz, aynı zamanda kahramanların karakterlerini de değiştirebilirler. ağlama, onun masumiyetini ilan eder ve bu ritüel performans, sırayla günahları ve koşulların şikayetçi, halkın çığlıklarını yükseltir: Örneğin, Hossein Santo düzenli acı kaderini kabul eden bir insan olarak tasvir edilir baskının ' 'Ezilen' ve 'şehit' nin karakterleri şefkat ve duygusal katılımın seyirci duygularına uyandırmak için daha fazla mümkün en sık 'karakterler', ve. ta'zieh onlar insanların iki tür takdim: dini ve saygıdeğer kişiler, Kutsal Aile Ali, Şiiler ilk İmam'ın parçasıdır ve "Anbia" veya "Movafegh Han" olarak adlandırılır; ve bunların hain düşmanlar, "Ashghia" veya "Mokhalef Han" müziği eşliğinde yeşil veya beyaz giymiş Azizler ve onların takipçilerini temsil etmek ve şarkı veya ayetleri ezberden hayranlarıyla aktörler (daha doğrusu sözde "okuyucular") olarak adlandırılan; ikincisi, kırmızı kıyafetler giyer, sadece onları kaba ilan eder.
Genel olarak, profesyonel aktörler meselesi değil, tüm sosyal sektörlerde çalışan ve sadece kutsal vesilelerle hareket eden kişilerdir.
Bazı maskeler, özellikle de şeytan kullanılır.
Aslında, ta'ziyehde çok farklı tiyatro modülleri varlığını gözlemleyebiliriz, aşırı karmaşıklık ve etkililik çerçevesinde iç içe.
İlk olarak, kutsal şehidin katilinin kimliğine bürünen aktör, aniden - hala öldürücü öfke tarafından sürüklenirken - seyircilere ağlayarak, gerçekte işlenen suç için acısını haykırarak olabilir. Geçmişte suikastçı ve adaletsizliğini kınayan.
Aynı zamanda, anlatıcının rolü genellikle bir aktör tarafından değil, bazı yerel dernek veya kurumun bir üssü tarafından tutulmaktadır.