Hükümet aceleyle, neredeyse 100% olasılık derecesiyle omurgasını "Özgürlük" ve diğer nispeten kontrollü milliyetçilerin militanları haline getirecek olan yirmi bin Ulusal Muhafız oluşturdu; bu amaçla üç ay içinde ek bir 6,8 milyar Grivnası (yaklaşık 700 milyon $) harcanması planlanmaktadır.
Doğal olarak, bu zaten yetersiz bütçeye ek bir yük getirmektedir, ancak Yatsenyuk yönetiminin hiperaktivitesi oldukça şeffaf bir alt metne sahiptir - Ukrayna ekonomisine dair beklentiler, en istekli şüphecilerin varsaydığından bile daha kötü görünmektedir. Bu yüzden ülke açıkça Rusya ile bir gaz savaşının eşiğinde. Kırım olaylarının başlangıcında, Ukrayna’nın gaz borcu zaten 1,89 milyar dolara ulaştı ve büyümeye devam etti. 286 metreküp başına tercihli bir 1000 $ fiyatıyla bile, Ukrayna'nın altın rezervleri her ay 1,5 milyar dolara geriledi, ancak Nisan ayından bu yana indirim geçerli değil ve Gazprom ön ödemelere geçiyor. Daha da kötüsü, Kırım krizi, Kiev'e kabaca 100 dolarlık bir indirim sağlayan Kharkiv anlaşmalarını gözden geçirmek için resmi bir neden yaratıyor. Bu nedenle, teorik olarak, Ukrayna için fiyat yaklaşık 500 dolar olabilir. Aynı zamanda, 400 metreküpler için 1000 $ 'lık bir fiyatla, ülkenin ödemeler dengesi açığı neredeyse üçte bir oranında artacaktır - toplamda bir felaket gibi görünen GDP'nin% 20'ini aşan yaklaşık 10 milyar dolar. Kiev ödemeyeceği beklentisi yeterince açık.
Nisan-Mayıs aylarında, Rusya Federasyonu'ndaki daha önce sipariş edilen nükleer yakıtın ödemesi için son tarihler, Rusya Federasyonu'nun pek çok bakımdan sadece tedarik etmekten korkmasıyla sona erer.
Aynı zamanda, “enerji” borçları, Ukrayna borç buzdağının yalnızca tepesidir. Finansal olarak, özel Ukrayna işi devletten bile daha kötü görünüyor - son yıllarda pahalı ve kısa vadeli borçların tahsil edilmesi nedeniyle “gelişti”. Sonuç olarak, sadece bu mali yılda "özel yatırımcılar" 34,8 milyar dolar ödemek zorunda kalacaklar - çoğu zaman kâr etmeyen Ukrayna işleri için astronomik bir rakam. Bu arada, Ukrayna’nın finansal varlıkları yalnızca Ukrayna ölçeğinde harika - örneğin, Brzezinski’nin oligarşlerden ekonomiyi restore etmek için bir milyar topladığını öne süren “parlak” fikri gerçekte saçma. Ukraynalı işin ilk on gerçeği göz ardı ve boş - gerçekten, sadece Akhmetov'un ciddi bir durumu var. Siyasi istikrarsızlık ve bir gaz savaşının beklenen sonuçları ile ağırlaştırılacak olan kurumsal temerrütlerin bir mili Ukrayna'ya gidiyor.
Bankacılık sisteminin durumu daha az kendine özgü değil - nispeten azdı, ancak krizden önce bile zayıftı ve 10,5-11 Grivnası'ndaki oranı bir dolar boyunca sürdürmeyecek. Bu arada, potansiyel bağışçıların hiçbiri Kiev'in döviz rezervlerini yakmasına izin vermeyecek ve açıkça gerçekçi olmayan bir kursun tasarrufunu sağlayamayacak.
Ukraynalı oligarşlerin iktidara gelme umutsuz acelesi büyük ölçüde bununla açıklanmaktadır - bu, sorunlarını bir tüccar egemenliğinin ucuz para karşılığında onurlu rolü verilen devlet pahasına çözme amaçlı bir girişimdir. Ancak, politik kriz birçok yönden durumlarını daha da ağırlaştırdı. Geri çekilecek hiçbir yeri yok - FBI'ın açık denizdeki hesaplarının ve uyanık ajanlarının arkasında, zaten coşku eksikliğini cezalandırmaya başladılar.
Bu arada, doğu ve güney zaten zaten daha az itaatkârlar - ekonomik “ideal fırtına” Ukrayna'ya ilerlemeden önce bile. Marshall Planı için umutlar (büyük Batı yardımı) henüz haklı değil. Böylece, ABD’den doğrudan yardım almak, 1,150 milyar doları sınırlarken 1 milyar dolar nakit değil borç teminatıdır. AB'nin yardımı da sınırlı - etkileyici 11 milyar dolarlık rakam aslında "bazen bir süre sonra" ve mümkünse uzun sürelerle aynı “cansız para” parasını verme konusundaki belirsiz sözleri gizliyor.
Sonuç olarak, muhtemelen Kiev'de, marjinalleşmiş ve gençliğin yarı partizan müfrezelerini oluşturan geleneksel Afrika tarzı boyunca ilerlemeye karar verdiler. Aynı zamanda, Turchinov yönetiminin gerçekten savaşa hazır bölümlerini oluşturmak mümkün değildir - ancak bariz bir çetenin cezaevi olarak kullanılması mümkündür.
Sorun, Ukrayna makamlarının sarsıcı fırlatılmasının yakın zamana kadar hayal edilmesi zor olan ek ekonomik sorunlar yaratmasıdır. Ukrayna ordusu anlamsız zorla yürüyüşlerde yakıt yakarken, rafineriler boş dururken, ekim kampanyasının başarısına ilişkin söylentilerin Aşırı Politika Bakanlığı'nın sert ifadelerine rağmen büyük ölçüde abartıldığına dair kanıtlar artıyor. Ukrayna'nın anahtar üreticilerinden biri olan hububat ve ayçiçek yağı döviz fiyatları patladı. Ana oyuncular arzın istikrarı konusunda kesin şüphelere sahipler - örneğin, bakanlık zaten Enerji Bakanlığından 10 bin ton yakıtı tercihli bir fiyattan satmasını istedi. Alternatif kaynaklar hakkındaki talep ve çekincelere bakılırsa, yakıt ve yağlama rezervlerinin yeterli olduğu konusunda kesin bir fikir yok. hayır.
Başka bir deyişle, mevcut durumda, bir banal temerrüdü ve yaşam standardında keskin bir düşüş giderek daha iyimser bir senaryo gibi görünmektedir. Gerçekte, 2014'un sonunda, resim çok daha kasvetli olabilir - büyük şehirlerde gıda kıtlığına, büyük ısı ve elektrik kesintilerine ve devrimci bir durumun diğer tipik belirtilerine kadar.