Düsseldorf lu bir rahip bana bir gün Fransız şairi
Baudelaire üzerine görüşlerini açıklamıştı. Şairin, kötülüğe
ve şehvete eğilimli güzellik karşısında duyduğu
tiksintinin katıksız Hıristiyanlık olduğu kanısındaydı bu
rahip. Konuşmamız sırasında, aynı rahip, Charles Peguy'
den de söz açmış, onun bir iddiasmı sözkonusu ederek,
herhangi bir duayı hiç kimsenin bir günahkâr kadar güzel
okuyamayacağım öne sürmüştü, bunun nedeni de
günahkârın, Hıristiyanlığın tam kalbinde yaşamakta olmasıydı.