Cahit Sıtkı Tarancı'nın malum şiirindeki Dante atıfını doğru bir şekilde anlamlandırmak için Yaratıcı Mitoloji kitabındaki bilgileri okumam gerekti.
"Dante yaşam süresini kemere benzetir." Kemerin doruk noktası da takribi otuz beş yaşa denk gelmektedir. İlahi Komedya'nın giriş kısmında "Yaşam yolumuzun ortasında/karanlık bir ormanda buldum kendimi" der. Her ne kadar eserini, 1307 yılında yazmaya başlasa da, Papa Bonifazio VIII'in Roma'da günahları bağışladığı 1300 yılını, yani otuz beş yaşında olduğu zamanı, yolculuğunun başlangıcı sayar Dante.
Yaratıcı Mitoloji'de yazdığına göre bu yılı "dünya tarihinin doruğu" olarak görür, ayrıca İsa Peygamber'in otuz dört yaşının sonlarında çarmığa gerildiğine inanır.
İnsanın dört aşamaya ayırdığı yaşamının, otuzlarını kapsayan ikinci kısmı yaz mevsimine denk gelir Dante'ye göre. "Bu dönemin erdemleri sabır, cesaret, sevgi, kibarlık ve bağlılıktır." İnsan bedeni nispeten durulur; kendi değerlerini belirlerken bir yandan sabırla bunları deneyimler. İlk anda ve yanılarak verilen duygusal kararlar gençlikte alınırken, bu dönemde zihin devreye girer. Sevginin anlamı, gençliğin bedensel ve ivecen açlığından, yersiz tutkularından, ani kararlarından arınır. Sabrı anlar ve benimser. Gençlikte yapılan hatalar, kişiyi otuzlarına hazırlamış ve toplumsal yaşamda önemli birer yeri olan kibarlık, saygı, hoşgörü gibi kavramlar öne çıkmaya başlamıştır. Elde kalan yakınlara, dostlara ise birçok sına(n)madan sonra "bağlılık" duygusuyla daha da yakınlaşmıştır artık.
Kaynaklar:
Yaratıcı Mitoloji, Joseph Campbell, İmge Kitabevi, sf. 639, çev. Kudret Emiroğlu
İlahi Komedya, Dante, Oğlak Yayıncılık, çev. Rekin Teksoy
Otuz Beş Yaş Şiiri, Cahit Sıtkı Tarancı