Almanya'nın Amerika'ya olan aşkı nasıl düştü ("The Wall Street Journal", ABD)
Anti-Amerikancılık, Alman siyasetinin ayrılmaz bir parçası oldu.
Yanke'leri her şey için suçlamak artık güvenlik, ticaret ve kamuoyu tartışmalarının tonunda çok zor bir para birimi. Bu suçlamalar doğrudan ya da sert ya da daha fazla kaçınılmazdır, ancak bugün Amerika'dan hoşlanmadığının, oy almak için iyi bir yol olduğu gerçeğini kabul ederek.
Bu bir hangarda türbin gibi kükreyen kaçınılmaz bir konudur, ancak Almanya Şansölyesi Angela Merkel ve Başkan Barack Obama, hafta sonunda Bavyera'da G7 zirvesinin sınırlarında buluştuklarında bundan kaçınmaya çalışacaklardır.
Pew Araştırma Enstitüsü'nden Bruce Stokes (Bruce Stokes), geçtiğimiz hafta önde gelen tüm Avrupa ülkelerinin belirttiğine göre, Almanlar Yunanistan'dan sonra Amerika hakkında en olumsuz görüşe sahipler (% 51)? Ne de olsa herkes, Almanya'da kelimenin tam anlamıyla her köşede bir Teksas / Meksika mutfağının restoranının olduğunu ve Amerikan ifadelerinin hâlâ süpersonik hızlarda (kullanılan en popüler ve zorunlu kelime saçmalık) Alman dilini etkilediğini biliyor.
Ancak eski fikirlerde Washington'un Almanya ile tamamen acımasız olduğu ve hatta onu kurban ettiği, yeni ve daha yüksek bir hor görüldü. Eski Dışişleri Bakanı Joschka Fischer, geçen hafta yapılan bir röportajda söylediği gibi, bu Amerikan karşıtı eğilimi “güçlü” olarak görüyor.
Almanya Sosyal Demokrat Partisi başkanlığını yürüten Alman egemenliği bekçisi formunda görünmeye çalışan Sigmar Gabriel, bir ay boyunca Alman meslektaşlarını Avrupalı liderlerine ve şirketlerine casusluk yapmaya zorlamak için Amerikan istihbarat ajanslarını suçluyor. Gabriel, Almanların emir ve açıklamaları kabul etmediğini beyan etti ve Merkel’i Amerika’ya karşı “karakter sertliği” göstermeye çağırdı.
Gabriel, rektör yardımcısı Bayan Merkel ve koalisyon hükümetinin ekonomi bakanı. Alman koalisyon politikaları ışığında hedeflenen saldırıları gerçekten olağanüstü hale geldi. Ancak, nadir olduğu gibi Merkel’in tepkisi de vardı; bu hemen ortaya çıktı: “İstihbarat servislerine ihtiyaç duyduğumuz gerçeğini asla gözden kaçırmamalıyız. Ve bu hizmetler arasında yakın işbirliğine ihtiyacımız var. ”
Milletvekilinin saldırıları yüzünden küskünlük nedir? Hiç de değil. Amerikalılara karşı suçlamalarından öfkelenmek mi? Hiç de değil.
Üç hafta sonra, Sosyal Demokratlar, Almanların 2017'taki Şansölye görevi için Gabriel'i aday gösterme konusundaki tutumu hakkında bir ankete beş puan ekledi. Merkel iki puan ekledi. Bu, Amerikan karşıtı ya da bu konuda sessizliğin gösterilmesinin, Amerikan eleştirisinin ya da onunla anlaşmazlık anlaşmasının puan kazanmanın kolay bir yolu haline geldiği Alman politikacıların yararına çalıştığını gösteriyor.
ABD'nin eski Almanya Büyükelçisi John Kornblum (John Kornblum), Amerikan karşıtlığının "derin kurumsallaşması" sürecini Gerhard Schroeder yönetimiyle birleştiriyor. Merkel'in şansölye selefi, Alman birliklerini Irak’a göndermeyi reddeden ve Almanya’yı Amerika’dan “kurtarmaya” söz veren sosyal demokrat oldu.
Merkel hiçbir şekilde anti-Amerikancılığın konumuna bağlı değil. Ancak 2003’te Amerikan ordusunun Irak’taki varlığının nedenlerini anladığını belirttikten sonra, böyle bir şey söylemedi. Bu yorumlar, CDU başkanı olarak 2002’te liderlik ettiği başarısız ulusal seçim kampanyası bağlamında yapıldı.
Editörlüğünde geçen ay yazdığı gibi, Frankfurter Allgemeine Zeitung, seçimlerdeki yenilgisini, Almanya'da “ne kadar başarı elde edebileceğini, ne kadar sağa, doğuya, batıya bırakılacağını - önemsiz bıraktığını” belirten şansölye için çok önemli bir dersti. Amerikan karşıtlığının tellerini ustaca oynarsanız ”
Gazete, Merkel, toplumun 2013'teki yeniden seçim kampanyası sırasında Yankee'nin casusluğuyla ilgili heyecanını ilk kez karşılaştığında, ev yapımı, Snowden'dan ilham alan paranoya olarak adlandırdığım bu yaygarayı reddetmeye değil, Schroeder tarzında konumumu nitelemeye karar verdiğini yazdı. : “Burada, Almanya'da, kural kuran kanun değil, kanun kuvvetidir”.
Daha sonra doğruluk ve saflık oynadı. Bu, şu anki uyarısını göstermektedir ve Almanya’da anti-Amerikancılığın ne kadar ciddi olduğu gerçeğini kabul etmemek istemektedir.
Ancak diğer Almanlar hala isyan ediyor. Önde gelen Alman savaş sonrası tarihçi Heinrich August Winkler (Heinrich August Winkler), “2015'ta ortaya çıkan sert Amerikan karşıtlığı karışımından ve Alman-Rus ilgisinin garip bir idealleşmesinden bahsediyor. Bu, Almanya'yı felakete sürükleyen ve keskin ve kararlı bir şekilde reddedilmesi gereken ideolojidir. ”
Yeni Alman Amerikan karşıtlığı hakkında bir kitap yazan Tobias Jaecker bana şu anki siyasi tanımını verdi: “Bugün Amerikan karşıtlığı yeni Alman milliyetçiliğine ucuz bir bilet, satın aldı, oraya net bir vicdanla gidebilirsin.”
Obama bütün bunları görmezden gelebilir mi?
Ukrayna’daki Batı politikasını Merkel’e devrederken yüzde yüz yaptığı şey, Amerikan yaklaşımını Rusya’nın yüzleşmesinde oldukça zayıf olan işbirliğiyle ilişkilendirmek oldu. Merkel’e göre Berlin, Kiev’e savunma silahları sağlamayı reddetti ve Şansölye’nin görüşüne göre Almanya’nın çıkarına uygun olan Polonya’da kalıcı NATO üsleri oluşturmayı reddetti. Rusya ve güç kullanımına gelince, bu hareketsizlik, Şansölye’nin yıllar önce 12 veya 13’i reddettiği çekingenliğe denk geliyor. O zamandan beri, Obama yönetimi de bu pozisyonları aldı.
Bu gibi durumlarda, edilgenlik ve zayıf karakter hakim olduğunda, Gabriel’in partiye yönelik Amerikan karşıtı saldırıları, 2017 yılı seçimlerine kadar büyük olasılıkla çeşitli yoğunluk derecelerinde devam edecek. Merkel onları küçültme sürecine başlamalı. Bu, seçmenlerini ve dünyanın dört bir yanındaki en derin şefkatine sahip olan taraftarlarını gösterecektir.