Arsız Hemingway referans kenara, ben hoş benim yaratıcı süreç üzerinde salgının etkisi ile şaşırdı ve arzu yaratıcı olmak . Her şeyin çirkin bir hal almasını bekliyordum. Yazma.
Beni yanlış anlamayın - kesinlikle endişemi zar zor kontrol edebildiğim zamanlar oldu. Sadece pencereden dışarı bakmak, işlerin eskiden nasıl olduğu ile şimdi nasıl olduğu arasındaki keskin karşıtlığın bir hatırlatıcısıydı (“yeni normal” ifadesinden benim gibi aynı tutkuyla nefret eden var mı?
Yaşadığım yerdeki hükümet, COVID-19'un yayılmasını azaltmak için katı (gerekli) karantina önlemleri aldı ve eyaletin büyük bir bölümünü aylarca toplam kilit altında bıraktı. Mart 2020'de kendinizi suçlu hissetmeden zar zor yürüyüşe çıkabilirsiniz. Birkaç kez, sadece köpeğimi gezdirdiğim için bir polisin yanıma geleceğini düşündüm. Bu arada bunlar mantıksız korkulardı - halk sağlığı birimleri insanları evlerinin yakınında egzersiz yapmaya teşvik ediyor. Bu, hala yanlış bir şey yaptığım hissini yatıştırmak için çok az şey yaptı.
Verimli bir çalışma ortamını beslemek için uygun bir yapıya sahip olmayan şirketim tarafından daha önce (ihtiyatlı da olsa) kaçınılan ani bir evden çalışma modeline atıldım, oldukça hızlı bir şekilde uyum sağlamak zorunda kaldım. Birçok kişi yaptı. Bu duyguda yalnız değilim. Bunun ne zaman ve nasıl sona ereceğini düşünmek, göğsümde hoş olmayan bir baskıya yol açtı ve bu düşünce her geri döndüğünde daha da derinlere indi.
Şaşırtıcı bir şekilde, bu aynı zamanda artan bir yaratma arzusuna yol açtı. Benim için bu yazmak demekti. Bu beklenmedik yan etki kafamı karıştırdı ama çok da sorgulamadım. Çok derinden dürter ve dürtersem, hissin kaybolacağından korktum, onunla yuvarlandım ve benimle kaldığı sürece motivasyondan yararlandım. Oldukça uzun bir süredir takılıp kaldığını söylemekten mutluyum.
Biraz düşündükten ve bunun tam olarak neden veya nasıl olduğunu anlamaya çalıştıktan sonra, konuyu birkaç geniş noktaya kadar daralttım. “Onu” şimdi biraz iç gözlemin korkutamayacağını söyleyecek kadar iyi biliyorum.
Bu oldukça kesilmiş ve kuru. Artık ev için çalıştığıma göre (ve muhtemelen pandemi olsun ya da olmasın öngörülebilir gelecekte de böyle yapmaya devam edeceğim), hobilere ayıracak daha çok zamanım var. İşe gidip gelirken her yöne bir saat harcamak zorunda değilim. Koşuya çıkmak veya yoga matını açmak istersem, bunu iş günüm bittikten otuz saniye sonra yapabilirim. İşleri daha hızlı tamamlarım, öğle yemeği molalarında işlerimi hallederim. Bütün bunlar, yaratıcı çabalara adamak için daha fazla harcanabilir zamanla sonuçlanır.
Zaman ve fırsat el ele gider. Gün içinde daha fazla zamanım olduğu için bana sağladığı fırsatı değerlendirdim . Gidişim yok. Hazırlanmak, kahvaltı yapmak ve işe arabayla gitmek için harcayacağım zamanı şimdi yazmaya ayırabilirim. Pandemi bana her sabah işe gitmeden önce bir buçuk saat yazma fırsatı verdi. Bu zamanla arttı ve bunu bilmeden önce gösterilecek >100K kelimelik bir ilk taslağım vardı.
Kitap yazmak birkaç yıldır yapmak istediğim bir şeydi, ancak pandemi böyle bir fırsat yaratmasaydı, bu kadar zorlar mıydım? Evet demek isterdim ama pek emin değilim. Sabahları sonsuz derecede daha üretkenim. Fiziksel ve zihinsel olarak yıpranmış olduğum akşamları yazmak için aynı bir buçuk saat dilimini ayırabileceğimden şüpheliyim.
Yaratıcı ilgi alanları peşinde koşmak, özellikle büyük bir kısmımız dünya sakinleşene kadar içeride sıkışıp kaldığımız için, birçok insan için çok ihtiyaç duyulan bir kaçış sağladı. Bu ilgi alanlarından birinin sonuca katkıda bulunabileceği için yeterince şanslıyım (Hi Medium!), ancak bunu yapmanın ana nedeni asla bu olmadı. Günlük işimi bırakabilmem için küçük fantezi romanımın büyük hit olmasını ister miydim? Tabi lan! Olacak mı? Muhtemelen değil. Muhtemelen hayır. Diğer odaya gidip ağlamam için bana biraz zaman ver.
Para kazanmak için yazmıyorum. Tazminat birincil değerlendirme değildir. Düşünmek istemediğim şeyleri kafamdan atmak için yazıyorum. Yazmak (ve okumak) kaçışlardır.
Kurgu olmayanları zar zor tükettiğimi fark ettim. Bir yandan son beş yılda ne kadar kurgu dışı okuduğuma güvenebilirim. İlk başta bunun özellikle yazma stilinden veya anlatılan hikayelerden hoşlanmadığım için olduğunu düşündüm. Öyle değil. Bu, bir kitabın sonunda, eğer hikayenin, temaların ya da herhangi bir şeyin özel bir hayranı olmasaydım… Kendi kendime “Şey, gerçek değildi. Hepsi uydurulmuştur.” Kurgu olmayanlarla o lüksün yok ve zaten gerçek hayatta düşünmek istemediğim çok şey var.
Tamam, bu muhtemelen suratsız ve dramatik gelecek. Ve bu… bir nevi . Bütün bu pandemi olayı başladığında, ben de diğerleri gibi geceleri çok az uyuyabildim. Ben gencim, sağlıklıyım ve aktifim. Kendimi yenilmez hissettiğimi söyleyemem ama zihinsel olarak ciddi şekilde hastalanıp ölme ihtimalinden çok uzaktaydım. Virüs hakkında daha fazla şey öğrendikçe ve durum kötüleştikçe, genç ve sağlıklı insanların koronavirüsün yıkıcı etkilerinden sihirli bir şekilde muaf olmadıkları ortaya çıktı.
Bu bana hayatımda yapardı Keşke ediyorum bütün şeyleri düşünmeye var eğer ben hastaları almak idi. Neden gerçekten yapmak istediğim şeylerin peşinden gitmiyordum? Yıllardır beklediğim şeyler?
Bunları yapmak için mükemmel bir zaman olmazdı. Bulutlar gökyüzünde ayrılmazdı; hiçbir ışık ışını üzerime parlamayacak, beni aydınlanmayla doldurmayacak ya da yolumu aydınlatamayacaktı.
Fiş yarın çekilecek olsaydı, yaptığımdan memnun olur muydum? Pekala… hala yapmak istediğim uzun bir liste var, profesyonel ya da başka türlü. Ama bir roman yazmak muazzam bir başarıydı. Kova listesinden o meşhur onay kutusunu işaretlemek, başka hiçbir şeye benzemeyen bir duygudur.
Son zamanlarda çok fazla kıyamet ve kasvet yaşandı - bunu inkar etmek yok. Mart 2020'den bu yana her şeyin nasıl geliştiği konusunda oldukça şanslı olsam da, zorluklar yaşanmadı desem yalan olur. Ayrıca pek çok beklenmedik (ve hoş!) sürpriz oldu.
Hepsi güneş ışığı ve gökkuşakları değil, ama en azından mecazi gün açık ve güneş hala gökyüzünde. Bundan çıkarılması gereken bir ders varsa, en iç karartıcı durumlarda bile, yaratıcı ruhu beslemek için hala yer olabilir.
Bir UX tasarımcısı olarak ayrıntılarda kaybolmanın kolay olduğunu bilirsiniz. Müşteriler ve paydaşlarla çalışmak, sorunlara bariz çözümler gibi görünen şeyleri görselleştirmeye çalıştıklarında bazen sinir bozucu olabilir.
Yaz yazma konferansları planlandığı gibi çevrimiçi formatlar aracılığıyla devam ediyor. Yine de Zoom üzerinden atölye çalışmalarına, sunumlara, okumalara, tartışmalara, derslere ve eleştirilere katılabilirsiniz.
Derleme zamanında tür kısıtlamaları koyma ve çalışma zamanında öğe türü bilgilerini atma süreci. Başka bir deyişle, derleyici, genel bir parametreyi gerçek sınıf veya köprü yöntemiyle değiştirir.
Kodlama yeteneğinin inanılmaz derecede güçlü bir beceri olduğu yadsınamaz. Son birkaç on yılda dünya yazılıma yönelirken, yazılım geliştirmenin iç işleyişini anlayarak ortaya çıkarabileceğiniz yeteneklerin çok büyük olduğunu gördük.
Memler ve mutluluk arasında herhangi bir bağlantı var mı? Benim tipimseniz, işinizi bitirdikten sonra cep telefonunuzu kontrol etmeyi de sevebilirsiniz. Ve tahmin edin orada ne görüyorum? Çoğunlukla internette yayınlanan videoları, TikTok'u ve memleri görüyorum.
Kardeşler, Kardeşler, Kardeşler! Buraya sana iyi haberleri getirmeye geldim! Erişilebilirlik Uzmanları sizi yargılamak için burada değil. Gazetecilikten IT'ye sürüklendiğimden beri beni “Evangelist”ten daha çok sindiren bir kelime olmadı.
Dwayne Johnson'ın kızı Aquaman'i o kadar çok seviyor ki Jason Mamoa'nın kendi babasından çok daha havalı olduğunu düşünüyor.
Stars Hollow, 'Gilmore Girls' hayranları için mükemmel bir kasaba olabilir, ancak sakinleri aşkta şanslı değildi. Aslında, birkaç garip nişan vardı.
Prens Harry ve Meghan Markle'ın Netflix anlaşması birkaç yıl önce iş başında olabilirdi - herkesi şaşırtacak şekilde.
Emilia Clarke, Game of Thrones'da geçirdiği süre boyunca çok ciddi bir sağlık komplikasyonuyla uğraşıyordu, ancak çok az kişi bunu biliyordu.
İklim krizi su döngüsünü bozuyor. Bazı yerler çok fazla su alıyor, bazıları ise hiç su almıyor. Açıklayacağız.
İlk kuş tanımlama maceranızda size rehberlik edebilecek Merlin uygulamasıyla kuş gözlemciliği çok daha kolay. Oradan, basit.
Bu kurak zamanlarda mistik su cadılarına büyük talep var. Fakat bilim odaklı bir jeohidrologdan daha iyi yeraltı suyu bulma konusunda daha mı iyiler?
Aşılanmamış çocuklarla seyahat etmeyi düşünürken iki tür risk göz önünde bulundurulmalıdır – çocuk için doğrudan risk ve başkalarına bulaşma riski.
Her zaman "büyük git ya da eve git" söylenir. Bu özdeyişi destekleyen günümüzün Güzel Fiyatı veya Zarsız Corvette, eve veya istediğiniz yere götürebileceğiniz büyük bir blok değirmene sahiptir.
İnsanlar CSGO, PUBG, Fortnite veya herhangi bir rekabetçi oyunda avantaj elde etmek için her türlü şeyi dener. Ancak son zamanlarda, bir oyuncunun keskin nişancılığını geliştirmek için görkemli düşük kira çabalarını izlerken takılıp kaldım.
1995 yılında Nara'da Japonya'nın ilk başkenti Fujiwara'yı onurlandıran büyük bir sergi düzenlendi. Yardım eden sponsorlar ve ortaklar arasında, o sırada sadece VHS'de mevcut olan 27 dakikalık bir Street Fighter II filmini devreye alma zahmetine giren Capcom da vardı.
Dusty Hill Efsanevi Texas blues-rock üçlüsü ZZ Top'un sakallı, gürleyen basçısı Dusty Hill Salı günü öldü. 72 yaşındaydı.
Sunisa Lee, Brezilyalı Rebeca Andrade ve Rus Olimpiyat komitesi atleti Angelina Melnikova'yı yenerek etkinlikte birinciliği garantiledi
Rosie O'Donnell'in 90'lardaki en unutulmaz Hollywood anı, Madonna ile "vahşi" olarak adlandırdığı birkaç Oscar partisine katılmasıydı.
Nashville çifti kendi tutkularının peşinden koşarak, bir şeyler konuşarak ve o efsanevi şakaları yaparak kendi tarzlarını bulurlar.
Rosie O'Donnell Show 1996'dan 2002'ye kadar NBC'de yayınlandı.