Yaşamın anlamını bilmek istiyorsanız, bilim muhtemelen Kurbağa Kermit'inden çok daha iyi size yardımcı olamaz. (Kermit, kayıt için "Her zaman kendin ol. Kendini fazla ciddiye almayın. Uzmanlar, domuzlar ve milletvekillerinin tavsiyelerine dikkat et" der.
Anlamı her birimiz için kişiseldir. Bununla birlikte, Sosyal Psikoloji ve Kişilik Bilimi dergisinde 15 Haziran'da yayınlanan yeni bir çalışma, bazı insanların bu anlamı başkalarına göre daha iyi bulabileceğini ve aradaki farkın siyasete inebileceğini ileri sürmektedir.
16 ülkede 50.000'den fazla katılımcıdan anket sonuçlarını derleyen araştırmaya göre, politik muhafazakar olarak tanımlanan kişilerin, liberallere göre yaşamlarında anlam ve memnuniyet bulmaları daha olasıydı.
Yeni gazetede, "Politik muhafazakârlar, medya haberciliğinde 'mutluluk boşluğu' olarak adlandırılan bir bulgu olan liberallerden daha mutlu olma eğilimindedir," Güney Kaliforniya Üniversitesi'nden (USC) bir psikolog ekibi yazdı. "Muhafazakâr bir yorumcu, onu 'nezaketle kendi kendini güçlendiren, liberallere baskı yapan' olarak tanımladı.” [Seni Mutlu edecek 7 Şey]
Yeni çalışmada, araştırmacılar mutluluk fikrini ikiye ayırdılar: günlük tatmin ve hayattaki genel anlam duygusu.
Bu kavramların, liberaller ve muhafazakarlar arasındaki mutluluk boşluğuna ne kadar katkıda bulunduğunu görmek için, USC araştırmacıları, 1981 ile 2017 yılları arasında uygulanan beş farklı psikolojik araştırmanın sonuçlarını derlediler. Her araştırma katılımcılardan çeşitli siyasi konular hakkındaki görüşlerini belirtmelerini ve bazı versiyonları yanıtlamasını istedi Soruların "Hayatınızın anlamı olduğunu hissediyor musunuz?" ve "Hayatından ne kadar memnunsun?"
Araştırmacıların gördüğü fark büyük değildi, ama tutarlıydı. Beş araştırmanın tamamında, muhafazakâr siyasi inançları olduğunu belirtenlerin, liberallere göre yaşamda daha güçlü anlam ve memnuniyet duyguları bildirmeleri daha olasıydı. Desen, katılımcılardan önceki 24 saatte memnuniyetlerini değerlendirip değerlendirmemeleri ya da bir bütün olarak hayatlarına bakmalarının istenip gerçekleşmediğine karar vermiştir.
Bu neden olabilir? Şaşırtıcı bir şekilde, Tanrı cevap değildi. Araştırmacılar, istatistiksel modellerini denklemden dinsel katılım için ayarladıklarında bile, muhafazakarlar liberallerden daha tatmin ve amaca yönelik olduklarını kanıtlamışlardır.
Bir ipucu, katılımcıların görüşlerinin daha sosyal ya da ekonomik olarak muhafazakâr olup olmadığını belirlemeye başladı. Yazarlar, "Sosyal muhafazakarlık (kürtaj ve eşcinsel evliliğe karşı muhalefet şeklinde), ekonomik muhafazakarlıktan daha iyi bir yaşam anlamını daha iyi öngörürken, tersine yaşam memnuniyeti için doğruydu" diye yazdı.
Araştırmacılar bu bölünmenin muhafazakar ideolojinin iki ana bileşenini düzgün bir şekilde yansıttığını söyledi: eşitsizliğin rasyonalizasyonu ve değişime karşı direnç.
Yaşam doyumu ve ekonomik inançlar arasındaki bağlantı, kavramak için yeterince kolaydır. Finansal refah, hayatı daha az stresli hale getirir ve daha önceki çalışmalar, muhafazakârların, liberallerden başkaları tarafından tecrübe edilen eşitsizlikten daha az etkilendiğini ortaya çıkarmıştır. 2008 yılında yapılan bir çalışmada, Birleşik Devletlerde 1970'lerden 2000'lerin başına kadar gelir eşitsizliği arttıkça, muhafazakârlar ve liberaller arasındaki mutluluk boşluğu da arttı. Uzmanlar, ekonomik muhafazakârlar olarak tanımlanan insanların, bazı insanların zengin olmayı hakettiğine, başkalarının fakir olmayı hakettiğine ve toplumu bu şekilde kılan sistemin adil olduğuna inandığını düşünüyor.
Ve anlamlı bir yaşam ve değişime karşı direniş arasındaki bağlantıdan ne haber? Yeni bir araştırmanın yazarı ve USC Dornsife'nin Zihin ve Toplum Merkezi'nde doktora adayı olan David Newman, sipariş konusu kadar basit olabilir.
Newman bir ifadede “Hayattaki anlamın bulunması, şeylerin olması gerektiği gibi bir duygu veya his ile ilgilidir ve bir düzen duygusu vardır” dedi. “Eğer hayat karmakarışık geliyorsa, bu büyük olasılıkla hayatın anlamlı olduğu hissini kısaltır.”
Tabii ki, bu yorum tümüyle varsayımsaldır, Newman çalışmada yazdı ve bağlantı nihayetinde bir durum meselesi olabilirdi. Örneğin, çalışmanın katılımcılarının çocukluklarındaki bazı ortak faktörler, daha sonra onları bağımsız olarak muhafazakâr bakış açılarının yanı sıra, daha sonra tatmin ve amaç duyguları geliştirmeye yönlendirmiş olabilirler.
Yine de, 50.000'den fazla anket yanıtı arasında, net bir yaşam açığı ortaya çıktı ve bu daha fazla araştırmaya değdi, Newman ve meslektaşları yazdı.
Büyük Kermit'i bir kez daha açıklamak için, yeşil olmak kolay değil… ama görünüşe göre, kırmızı olmaktan biraz daha kolay (ya da en azından daha tatmin edici).
Aslen Canlı Bilim'de yayınlandı.