Endüstriyel robotlar, ISO 8373 standardına göre endüstriyel uygulamalarda kullanılan, üç veya daha fazla programlanabilir ekseni olan, otomatik kontrollü, yeniden programlanabilir, çok amaçlı, uzayda sabitlenmiş veya hareketli manipülatörlerdir.
İlk endüstriyel robot olan Unimate 1961’de General Motors montaj hattında çalıştı.
Bu 1.8 tonluk kalıp döküm robotik kol, sıcak metali araba kapı kolu ve diğer parçalara dönüştürerek, insanlar için zor ve tehlikeli olan bir görevi gerçekleştiriyordu.
Unimate manyetik bir zemberek (bugünün sabit disklerinin sabit bir örneği) üzerindeki talimatları izliyor ve başka işler yapmak için de programlanabiliyordu.
Unimate robotları 1969’da otomobil kaynaklama işine de soyununca, Ohio’daki GM tesisi saatte 110 otomobil yapmaya başladı. Bu, o güne kadar bir fabrikanın yaptığı işin iki katıydı. Modern endüstriyel robotlar, acemi hidrolik pistonlardan çok daha hassas elektrik motorları kullanmaya evrildi.
Her birinin üzerindeki sensörler, içinde delikler olan bir diskten geçen LED ışığını tespit eder. Delikler ışık demetini kestiğinde, robotun CPU sistemine titreşimler göndererek, kolun tam olarak ne kadar uzağa hareket ettiğini söyler.
İki kolun üzerine takılmış kameralar karmaşık görüntüleme işlem yazılımları kullanarak robotun nesneleri baş aşağı dursalar da tanımlamasına imkân veriyor.
Ultrasonik yakınlık sensörleri robotların yollarına çıkanlara çarpmasını engelliyor. Tüm bu karmaşıklığa rağmen, endüstriyel robotlar o kadar güçlü ve hızlı hareket ediyorlar ki, insanların onlar ile aynı hattı kullanması her zaman tehlikeli.
Fakat son modellerde yaylar ile çalışan eklemler var ve bunlar direkt olarak kol eklemini kullanmak yerine, motorlar tarafından ayarlanıyor. Bu sayede robot yanlış bir darbeye karşı yaralanma olmadan zamanında müdahale sağlayabiliyor.
Kaynak: How it Works