- Bir dönem Londra'da yaşamışsınız. Neden müzikle ilgili çalışmalara orada devam etmek istemediniz?
- Londra'da birçok müzisyenle tanıştım. Bir caz grubuyla bir yıl kadar şarkı yazma çalışmalarım oldu. İlk albümün hazırlıkları ve demo kayıtları ise Kıbrıs'ta yapıldı. Sonra İstanbul'a geldim. "Türkçe müzik yapıyorsak burada olmalıyız" diye düşünüyorum. Sonuçta Türkçe konuşuyorum, duygularımı Türkçe ifade ediyorum. Kahramanlarım burada.
- Hep kahramanlardan bahsediyoruz. Birkaç isim verebilir miyiz?
- Bülent Ortaçgil, Sezen Aksu, Fikret Kızılok, Aysel Gürel, Bülent Özdemir, Selami Şahin...
DEDEMİN ADINI TAŞIYORUM
- Ailenizden de bahsedelim mi?
- Aile açısından kendimi şanslı hissediyorum. Çok yönlü bir ailem var. Dayılarımdan biri davulcu, diğeri klavyeci. Baba tarafında da herkes bir enstrüman çalıyor. Dedem bayramlarda, özel günlerde aileyi bir araya toplar müzik yaptırırmış.
- Dedeniz Kıbrıs'ta tanınmış bir isimmiş, doğru mu?
- Aynı ismi taşıdığım Fikri Dedem, iyi bir eğitimciymiş. Kıbrıs Türk toplumunda da bir yeri var. Ben Fikri Karayel İlkokulu'na gittim. Fikri Karayel Stadı vardır. Babaannemler Fikri Karayel Sokağı'nda yaşıyordu. Fikri Karayel adına güreş turnuvaları düzenlenirdi. O ismi bilerek yaşamak, hakkında hikayeler dinlemek benim için özel bir durumdu. Babaannem zaten hayatımın aşkı.