Teşbih (Benzetme) :
Sözü daha etkili kılmak amacıyla ortak nitelikleri bulunan nesne ya da kavramlar arasında benzerlik kurma sanatıdır. Türk sözlü ve yazılı edebiyatında yoğun olarak kullanılır. Bir teşbihde en az iki, en çok dört unsur bulunur. Bunlardan benzeyen ile kendisine benzetilen esas unsurlar (öğeler) olup, benzetme edatı ile benzetme yönü yardımcı unsurlardır. Öğe sayılarına göre teşbihler, unsurların hepsi ile yapılan tam (ayrintili) teşbih, esas unsurlarla yapılan beliğ teşbih, benzetme yönü söylenmeden yapılan mücmel teşbih, benzetme edatı söylenmeden yapılan müekked teşbih denilen kısımlara ayrılır.
1. Kız tavşan gibi koşuyor.
2. Yol yılan gibi kıvrılıyor.
3. Dostlar ırmak gibidir. Kiminin suyu az, kiminin çok..
Benzeyen:
Mehmetçik
Kendisine benzetilen:
Aslan
Benzetme yönü:
Cesaret ve kahramanlık
Benzetme edatı:
Gibi
Ah bu türküler, köy türküleri
Ana sütü gibi candan
Ana sütü gibi temiz.
Benzeyen:
Köy türküleri
Kendisine benzetilen:
Ana sütü
Benzetme yönü:
temiz ve candan olması
Benzetme edatı:
gibi