insanlığın çok eski dönemlerinden beri var olan kavramlardan, zıttı sağcı olan siyasal kavram.
mesela bizans döneminde, constantinopolis hipodromunda (bugün, her nasıl sa artık!, koca hipodrom bütünüyle çalınmış. bulunduğu yer ayasofya nın arkası ve topkapı sarayı nın birinci avlusu.) yarışlar izlenirken, imparator, tribün sırasının ortasında, kendisi için ayrılmış özel loca da oturur, devlet ileri gelenlerinden ve halktan imparatorun veya ruhbanların siyasal fikirlerini destekleyen, muhafazakar kitle imparator locasının sağındaki tribünlere; günün siyasetine muhalif olan kitle imparator locasının solundaki tribünlere otururdu. daha sonra bunlara, yarışlarda tuttukları takımlardan dolayı yeşiller ve maviler dendi.
fransız konvansiyon meclisinde de, kralcı ve aristokratlardan ve ruhban sınıfından yana, feodalist meclis üyeleri başkanlık locasının sağına; muhalif, devrimci burjuvazi ve işçi sınıfı başkanlık kürsüsünün soluna otururdu.
burjuva liberal devrimler sonrası, bu sefer aralarındaki doğal ittifak bozulan burjuvazi ve işçi sınıfı meclisteki konumlarını yeniden düzenledi. bu sefer de, kurdukları kapitalist sistemin muhafazasını sağlamaya çalışan burjuvazi sağa geçerken; sosyalist ve anarşist işçi sınıfı solda kaldı.
aslında bu kavramların neden yön ile ifade edildiğini anlamak kolaydır. insanlar arasında "o benim sağ kolum" gibi bir deyiş bile vardır. buradan da anlaşılacağı gibi, sistem babaları için, sistemi savunan, muhafazakar kitle "sağ koldur". bununla birlikte sisteme bağlılığı olmayan, sisteme muhalif olan, yani sistem babalarına göre "güvenilmez" olan kitle ise "sol koldur".