We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Rodney King, 1992'de Los Angeles polis departmanından dört beyaz polis memuru tarafından hayati tehlike içeren bir dayak çektirmesi sonucu ortaya çıkan görüntülerin ardından ev adı haline geldi. Dört polis memuru bir jüri tarafından beraat ettikten sonra, Los Angeles'ta şiddetli bir ayaklanma başladı beş günden fazla süren ve 50'den fazla insanın öldüğü ve binlerce kişinin yaralanması.
Acımasız bir dayak
3 Mart 1991'de, 25 yaşındaki Rodney King, kuyruğundaki bir polis arabası saatte 100 mil hızla kaçmaya kalkışması için onu motive ettiğinde arkadaşlarıyla araba ile bir etkinlik bırakıyordu. King'in ifadesine göre, bir soygundan önceki bir soygundan şartlı tahliye şartlarını ihlal ettiği için polis yerine kullanmaktan kaçınmak yerine araba kullanmaya devam etti ve polisle sorundan kaçınmak istedi. Bunun yerine, sürmeye devam eden süren yüksek hızlı bir kovalamaca yoluna devam etti.
King, elleriyle araçtan çıkarken, polis, onu yere koymasını emretti ve coplarıyla dövmeye başladılar. Dört memur arasında, Kral en az 50 kez vuruldu ve en az 11 kırık aldı. Neredeyse ölümüne dövülmüş olan King, doktorların beş saat boyunca ameliyat ettiği en yakın hastaneye koştu.
Neyse ki Kral için, George Holiday adında bir seyirci acımasızca dayak sırasında balkona bakardı ve olayı kaydetti. Ertesi gün, Holiday görüntüleri yerel televizyon kanalına çekti.
Subay eylemlerinden kaynaklanan öfke ve geri tepme o kadar önemliydi ki, Rodney King dört gün sonra hastaneden serbest bırakılmıştı.
Mahkumiyet
15 Mart 1991'de Çavuş Stacey Koon ve memurları Laurence Michael Powell, Timothy Wind ve Theodore Briseno, dayak ile ilgili olarak Los Angeles'daki büyük bir jüri tarafından suçlandı.
İki aydan biraz daha uzun bir süre sonra, büyük jüri, Kral'ın dövüştüğü sırada var olan ancak hiçbir şey yapmayan 17 subayı suçlamama kararı aldı.
King'i dövmekle suçlanan dört memur, 29 Nisan 1996 tarihinde beraat etti. Güney Merkez Los Angeles'ta şiddetli bir ayaklanma başladı. Kral'ın davasında çözülmeyen bir kamyon şoförü dövüldü ve görüntüleri geçen bir helikopter tarafından videoya kaydedildi. Belediye başkanı olağanüstü hal ilan etti ve vali Ulusal Muhafızlardan kolluk görevlilerine yardım etme talebinde bulundu. Bu süre zarfında 1.100 Denizci, 600 Ordu askeri ve 6.500 Ulusal Muhafız birliği Los Angeles sokaklarında devriye gezdi.
Kalbi kırıldı ve çevresindeki kaosa karşı sorumlu hisseden Rodney King, gözyaşlarıyla mücadele etti, kamuoyuna açıklama yaptı ve şu ünlü satırları okudu: "İnsanlar, sadece söylemek istiyorum, hepimiz birlikte gidebilir miyiz?"
Küçük Zaferler
Dört memurun yargılanması başladığında millet gelecekteki isyan korkusundan bekledi. İki aydan kısa bir süre sonra, memurların ikisi-Koon ve Powell, Kralın medeni haklarını ihlal ettiği için federal bir jüri tarafından suçlu bulundu.
Haberlere göre, “ABD Bölge Mahkemesi Hakimi John Davies, Çavuş Stacey Koon ve Memur Laurence Powell'ı Kral'ın medeni haklarını ihlal ettiği için 30 ay hapis cezasına çarptırdı. Powell, Kral’ın anayasal hakkını 'makul olmayan bir güçle yapılan tutuklamadan kurtarmakta suçlu' buluyor. Sıralama görevlisi Koon, sivil hakların ihlal edilmesine izin vermekten mahkumdur. ”
Ne yazık ki Kral için, alkolizm ve uyuşturucu kullanımı ile mücadele, yasalarla daha da olumsuz etkileşimlere neden oldu. 2004 yılında, bir iç anlaşmazlıktan sonra tutuklandı ve daha sonra bu etkiye maruz kalmasından dolayı suçlu olduğunu iddia etti. 2007 yılında tehdit edici olmayan ateşli silah yaralanmaları ile sarhoş bulundu.
Son yıllarda, Rodney King, CNN ve Oprah ile birlikte birçok kişisel röportaj vermiştir. 18 Haziran 2012'de, uzun yıllar önceki duruşmasında bir jüri üyesi olan nişanlısı Cynthia Kelley, onu yüzme havuzunun dibinde buldu. Hastanede öldüğü açıklandı.
Değişim İçin Bir Katalizör
Rodney King'in Los Angeles Polis Departmanı ile ilgili korkunç deneyimi, polis vahşeti ile ilgili sayısız problemi aydınlatmak için korkunçtu. Dayak ve takip eden ayaklanma görüntüleri, polis ve Siyah topluluğu arasındaki sıkıntılı ilişkinin bir sembolü olarak rezil bir biçimde yaşar.