Takvim efsaneleri ve yaşamın döngüsel doğası hakkında eskilerin fikirleri
Mitoloji, insanların zihninde bir yansımasıdır.Gerçeği çevreleyen karmaşık ve genellikle açıklanamayan fenomenler. Takvim mitler dünyadaki en gizemli kalıplardan biriyle ilişkilidir - hayatın döngüsel doğası.
Yaşam döngüsü
Doğum, gelişim ve ölüm bu aşamalardır.Sadece yaşayan her canlıyı değil, aynı zamanda çevredeki dünyanın herhangi bir nesnesini veya fenomenini de içerir. Döngüsel doğa, gündüzün ve gecenin değişiminde ve güneşin gökyüzündeki hareketinde en açık biçimde ortaya çıkar: gün akşam değiştirilir, sonra gece güneşin öldüğü zaman gelir, ama sonra sabah ve yeni bir gün gelir. Kıştan sonra, kısa bir günü ve ölmekte olan güneşi ile bahar geleceğinden emin.
Ölmekte olan ve yeniden dirilen iyi bir güneş tanrısına adanmış olan efsaneler birçok kültürde var. Doğanın ve dolayısıyla yaşamın yeniden doğuşu fikrinin sembolik bir ifadesini aldılar.
Bu efsaneler inançlarda yer alan özel bir yertarım halkları. Tüm yaşamları doğal çevrimlere maruz kaldı ve ekim ve hasat zamanı belirli mevsimlerle yakından ilişkili. Ve bu mevsimlerin değişimi o kadar önemliydi ki, bu düzen için en önemli tanrılar sorumluydu. Dahası, genellikle doğal döngüye kendilerini feda ettiler ve soğuk kış yerini bahar aldı.
En Eski Takvim Efsaneleri
Çoğu efsane tanrılarla veya güçlüdür.kahramanlar. İstisna ve takvim efsaneleri yok. En eskileri - güneş - doğurganlık kültüyle ilişkili. Onlarda güneş, yaşam veren tanrı karanlık ve soğuk kuvvetleriyle savaşta ölür. Ama bir süre sonra tekrar ve zafere yeniden doğuyor.
Antik Slavların mitolojisinde döngüsel yaşam fikri
Güneş kült ve çeşitli tarımayinler antik Slavların inançlarına da yansır. Onların mitler, saygın bilimsel çalışmalarda ve popüler literatürde bulunabilecek olan, takvim efsaneleri de dahil olmak üzere iyi çalışılmıştır.
Slavların inançları çok çeşitlidir, fakat sikliklik fikri en çok Yaril mitinde ortaya çıkar.
Yarylo - Güneş Tanrısı, EnkarnasyonGüneşin verimli, hayat veren, erkeksi gücü - Slav halkları arasında en çok saygı duyulan tanrılardan biriydi. Yarila'nın kültünün öylesine önemli olduğu, bazı unsurlarının günümüze ulaşması, Hıristiyan ritüellerinin bir parçası haline geldi ve Maslenitsa gibi sevilen halk tatilleri oldu.
Takvim efsaneleri erken ilkbaharda bunu anlatıyorkar erimeye başladığında, genç Yarylo yere düşer. Beyaz bir atı yalınayak ve çıplak ayakla sürüyor, bir yandan insan kafatasına sahip - bir ölüm sembolü, diğerinde - hayatın yeniden doğuşunu ve devamını simgeleyen bir kulak yığını.
Ve yaz gündönümü günlerinde, Yarilu gömüldü,ve bu ayin XIX yüzyılda korunmuştur. Ama eğlenceli bir tatil oldu çünkü Yarilo hayatını uzatmak için öldü. Kış gündönümünden sonra yine küçük bir Koliada olarak doğacak, böylece bir sonraki bahar dünyaya inebilir, kim sevgi ve hayat verir, Yarila.
Slavların Güneş Takvimi
Slav takvim mitler, insanlara önemli mevsimsel fenomenler ile ilişkilendirilen eski tarım takvimine yansır.
Çiftçi yılı ilkbaharda başladı,dünyanın kardan kurtuluşunu hevesle bekliyordu. Bu sırada, kış veda, doldurulmuş hayvanlarının sembolik yakılması ve nehirlerin sarp kıyılarından yuvarlanan ateşli araba tekerlekleriyle kutlandı.
Kışı geçirdikten sonra, bahar-Lelya'yı çağırdılar, ateş yaktılar, yuvarlak danslar yediler, Yarilu'yu yücelttiler, böylece yaz mevsiminde denizlerin deniz kızlarının şenlikleri ve danslarından sonra üzüntü ve pişmanlık duymadan onu gömün.
Sonbaharda, hasat ve yavruların tanrıları onurlandırıldı.Mokosh ve Veles, pişmiş bal ve pişmiş somunlar. Karaçun’ın ateşleri tarafından atalarının ruhlarını ısıtmak ve kötülüğün güçlerini ateşe atmak için kışın gelişini beklediler. Ve sonra yeni bir güneşin doğuşunu yapmaktan mutluyuz bebeğim - Kolyada.
Takvim mitler, tatiller ve seremoniler - bölümtüm Doğu Slav halklarının ulusal kültürü. Tarihçiler ve etnograflar tarafından tanımlanan, hala onların ilgilerini kaybetmediler, insanlar hatırlayın ve onları seviyorum.