Pek çok insan, tüm bu olayların bombardımanla çok yakın olduğunu, Ankara'nın doğrudan desteğiyle yürütülen Suriyeli isyancılar tarafından kışkırtıldığını gösteriyor. Bu versiyonun lehine Karavanlar hakkında Şam'ın sayısız ifadesi bulunmaktadır. silah ve mühimmat Türkiye-Suriye sınırından geçiyor. Ek olarak, oldukça açık bir gerçeği göz önünde bulundurmaya değer: Beşhar Esad'ın yönetimi, "sivil özgürlükleri" bastırmakla suçlanan bütün suçlamalara rağmen, bölgedeki en güçlü ülkelerden biriyle tam kapsamlı bir ihtilaf bulmak için çıldırmadı. Yine de, Türk topraklarının bombardımanı yakın gelecekte sona ermeyecek gibi görünüyor: isyancıların kışkırtılması versiyonunun doğru olması durumunda, Suriye'ye savaş ilan edip, Esad'ı devirmeye yardımcı olana kadar Türkiye'ye ateş etmeye devam etmeleri avantajlıdır. Türkiye buna karşılık, Şam aleyhine öfkeli ifadeler ifade etmekten vazgeçmiyor ve NATO’dan “düzenli saldırılar” ışığında yardım etmesini istiyor. Ancak İttifak, Ankara'nın siyasi oyunlarında yardım etmekte isteksiz görünen birtakım zor nedenlere dayanarak Suriye'nin işgalini organize etmek için acele etmiyor. Bununla birlikte, NATO güçlerinin katılımı olmadan bile savaşın başlaması riski devam etmektedir. Türkiye ile Suriye güçlerini karşılaştırmaya çalışalım ve böyle bir çatışmanın olası seyrini ve sonuçlarını tahmin edelim.
(Http://ru.salamnews.org)
Türkiye
Türk silahlı kuvvetlerindeki toplam insan sayısı yarım milyonu aşıyor. Bunlardan yaklaşık 150 000 çalışanı sivil sivil çalışandır. Bununla birlikte, gerekirse 90 bin kişi için çok sayıda personel harekete geçirilebilir. Bunların yaklaşık 38 tanesi - ilgili siparişten birkaç gün sonra hizmete giren ilk etabın rezervi. Kara kuvvetleri, Türk silahlı kuvvetlerinin en saygın parçasıdır. Neredeyse dört yüz bin kişiye hizmet veriyorlar. NE yapısının dört alan ordusu ve ayrı bir Kıbrıslı gruplaması var. Kara kuvvetlerinin üsleri Türkiye genelinde eşit bir şekilde dağılırken, ikinci saha ordusuna ait kolordu Suriye sınırına en yakın konumda bulunuyor. Her ordunun üç kolunda, 4 dışında, zırhlı, motorlu tüfek, topçu, vs. var. Tugay.
Türk Ordusunun silahlanması hem üretim ülkesinde hem de yaşta oldukça heterojendir. Örneğin, farklı parçaların savaşçıları, lisans altında üretilen Alman otomatik tüfekleri G3 ve diğerleri - "yerli" Amerikan M4A1 kullanabilir. Aynı zamanda, yeni silahlar genellikle özel kuvvetlere gider. Aynı durum zırhlı araçlarda da görülür. Türk ordusunun bazı bölgelerinde hala bir buçuk binden fazla Amerikan var tanklar Kendinden modifiye edilmiş makineler de dahil olmak üzere çeşitli değişikliklerde M60. Türk kara kuvvetlerinin en yeni tankları, sayıları üç buçuk yüze yaklaşan Alman Leopard 2A4'tür. Motorlu tüfekleri ve savaşta doğrudan ateş desteğini hareket ettirmek için, Türk ordusunda çok sayıda zırhlı personel taşıyıcı ve piyade savaş aracı bulunmaktadır. Örneğin, sadece M113 zırhlı personel taşıyıcısının, bazıları tank füze muhripleri olarak donatılmış yaklaşık 3300 parçaya sahiptir. Bir sonraki en büyüğü, Türkiye'de yaratılan ve üretilen ACV-300 zırhlı araç ailesidir. Bu ailenin zırhlı personel taşıyıcıları ve piyade savaş araçları, birliklerde önemli miktarda bulunur - yaklaşık iki bin birim. Son olarak, son yıllarda kara kuvvetleri Akrep, Cobra, Kirpi modellerinin vb. Yaklaşık bir buçuk bin zırhlı aracını aldı. Küçük silahların ve hafif zırhlı araçların durumu hakkındaki bilgiler, aslında bir tür iç birlik olan ayrı bir silahlı kuvvet türü olan jandarma için de geçerlidir.
Kara kuvvetlerinde kullanılması amaçlanan çok çeşitli füze ve jet silahları dikkat çekmeye değer. Yakalanan veya satın alınan Sovyet RPG-7 bombası fırlatıcılarına ek olarak (çeşitli tahminlere göre, en az beş bin), Türk askerlerinin TOW, ERIX, MILAN, Cornet-E, Rekabet, vb. Tüm bu ATGM sistemlerinin sayısı birkaç yüze eşittir ve tipine bağlı olarak değişir. Türk ordusunda en büyük anti-tank, Amerikan M66 LAW'nin lisanslı versiyonu olan tek kullanımlık bir el bombası fırlatıcı HAR-72. Hava saldırılarından korunmak için, motorlu piyade ve piyade, en son değişiklikler de dahil olmak üzere FIM-92 Stinger taşınabilir füze sistemlerine sahiptir. Yakın zamana kadar, Türk ordusu belirli sayıda Sovyet İgla MANPADS'a sahipti, ancak yakın zamanda hizmetten tamamen çıkarıldı.
Türk silahlı kuvvetlerindeki toplam tarla topçusu sayısı, çeşitli tiplerde ve kalibrelerde silah bulunan 6100 birimlerini aşıyor. İkincisi, harç durumunda 60-107 mm içinde ve tabancalar ve howitzers için 76 mm'den 203'a kadar dalgalanır. Türk ordusunun en güçlü namlusu, ABD'den satın alınan M116 howitzers. Kalibreleri 203 milimetreye eşittir, bu silahların toplam sayısı yaklaşık bir buçuk yüz. Kendinden itmeli topçu, kalibre tabancalarını 81 milimetreden (kendinden itmeli harç M125A1) 203 mm'ye kadar (kendinden itmeli harç M110A2) taşıyan bir buçuk bin teçhizat ile temsil edilir. Roket topçularına gelince, Türkiye bu yönde belirgin bir şekilde başardı. T-22 veya TOROS 230A kurulumları gibi MLRS'lerinin çoğu kendi kendini üretmektedir. Ancak, birliklerde bir dizi ABD ve Çin voleybolu yangın sistemi de var.
Çoğu uçaksavar silahı - 2800 birimleri etrafında - kanal sistemleridir. Çeşitli kalibrelere ait uçaksavar silahları esas olarak ithal kökenlidir: bunlar Amerikan teçhizatları M55, Alman Mk.20 Rh202 ve Bofors'dan İsveç silahlarıdır. Uçaksavar toplarının geri kalan kısmı İsviçre'de Oerlikon'da veya Türkiye'de bir İsviçre lisansı altında üretildi. Namlulu uçaksavar sistemlerine ek olarak, Türk Ordusu, yaklaşık 250-th kendiliğinden çalışan uçaksavar füzesi sistemlerine sahiptir.
Son olarak, kara kuvvetleri kendi havacılık dört yüz helikopter şeklinde. Çoğu - ulaşım ve yolcu - Amerikan UH-60 ve UH-1H'nin yanı sıra Eurocopter Cougar'ın lisanslı versiyonları tarafından temsil edilmektedir. Şu anda Türk ordusunun sadece 30-35 saldırı helikopteri olması dikkat çekicidir. Bunlar Bell tarafından üretilen AH-1P Cobra ve AH-1W Super Cobra'dır. Keşif ve benzeri ihtiyaçlar için Türk ordusunun kendi üretiminin yaklaşık bir buçuk yüz insansız hava aracı var.
Bir sonraki tip asker - hava kuvvetleri. Son yılların görüşlerine göre, ana şok fonksiyonlarının atandığı Hava Kuvvetleri üzerindedir. Büyük olasılıkla, tam kapsamlı bir çatışma durumunda Suriye hedeflerine ilk darbeyi yapacak olan Türk uçağıdır. Diğer şeylerin yanı sıra, bu versiyon Türk Hava Kuvvetleri'nde mevcut olan havacılık teçhizatının bileşimi ile de doğrulanmaktadır. Yaklaşık altmış bin personel, 800 uçağını çeşitli amaçlarla sürdürmekte ve işletmektedir. Türk hava kuvvetlerinin yapısı dört büyük formasyona sahiptir - havacılık komutanlığı. Bunlardan ikisi, savaş uçaklarının doğrudan işletilmesini hedeflemekte ve geri kalan ikisi, personelin eğitiminden (İzmir'de Eğitim Komutanlığı) ve malzeme temininden (Ankara'da arkadan Komutanlığı) sorumludur. Ek olarak, ayrı tanker ve nakliye uçağı ekipleri Hava Kuvvetleri karargahına doğrudan bağlıdır.
Türk Hava Kuvvetleri'nin grev gücünün temeli, Amerikan avcı bombardıman uçakları F-16C ve F-16D'dir. Toplamda, yaklaşık 250 adet var. İkinci vuruş uçağı ayrıca daha sonra yapılan değişikliklerin bir Amerikan F-4 Fantom II'sidir. Bu uçakların, savaş bombardıman uçağının yapılandırmasındaki sayısının sürekli olarak azalmakta olduğunu belirtmek gerekir. Şu anda, mevcut 50-60'in neredeyse tamamı "Fantomlar" keşif versiyonuna dönüştürüldü. Yakın gelecekte Hava Kuvvetlerinde yaklaşık aynı sayıda F-5 savaşçısı kalacaktır. Türk Hava Kuvvetleri'nde özel bombardıman uçağı yok. Uzun menzilli radar tespitinin işlevleri şu anda, keşif ve ulaşım araçlarının da temelini oluşturan az sayıda İspanyol yapımı özel olarak geliştirilen CN-235 uçağı tarafından sağlanmaktadır.
Türk Hava Kuvvetleri'nin ulaştırma uçaklarının, savaş uçakları ile yaklaşık olarak aynı “çeşitlilik” türüne sahip olması dikkat çekicidir, ancak toplamda kaybeder. Malların ve yolcuların taşınması için aşağıdaki tiplerde yaklaşık 80 uçağı vardır: daha önce bahsedilen CN-235, C-130 ve C-160. Ek olarak, Hava Kuvvetlerinin nakliye işleri için Cougar ve UH-80U 1 helikopterleri vardır.
Türk hava kuvvetlerinde anten keşiflerinin ana yöntemi insansız hava araçlarının kullanılmasıdır. Yurt dışından, İsrail ve ABD'den satın alınan beş uçak tipinin 30-40'i hakkında. Ek olarak, önümüzdeki yıllarda bir dizi UAI Anka İHA üretilecektir.
Donanma kuvvetleri. Yüzyıllar önce, Türk filosu dünyanın en güçlülerinden biri olarak kabul edildi, ama şimdi buna çağrılamaz. Ek olarak, Türk Donanması'nın tüm teknikleri yeterince yeni ve modern olarak adlandırılamaz. Örneğin, Almanya'da 209 projesi üzerine inşa edilmiş altı Türk dizel elektrik denizaltının en yenisi, seksenlerin sonlarında hizmet vermeye başladı. Ancak, yalnızca torpiller ve / veya mayınlarla donanmıştır. Sonuncusu 2007'te hizmete giren sekiz yeni tekne, aynı Alman projesinin daha da geliştirilmesi.
Benzer şekilde, firkateyn ve korvet ile durum. Bu nedenle, Yavuz ve Barbaros projelerinin fırkateynleri, Alman MEKO-200 tipinde buna karşılık gelen bir rafinasyondur ve sekiz adette inşa edilmiştir. Türk tipleri "Tepe" ve "G" aslında Amerikalı "Knox" ve "Oliver Hazard Perry" dir. Bu projelerin üç ve sekiz kullanılmış gemileri ABD'den satın alındı. Buna karşılık, altı “B” tipi korvet, Fransa'dan satın alınan D'Estienne d'Orves projesinin gemileridir. Kuşkusuz, Türkiye kendi büyük savaş gemileri üretimini geri kazanmaya çalışıyor. Böylece, geçen sonbaharda, MILGEM projesinin ilk korveti devreye alındı. Yakın gelecekte, birkaç tane daha benzer gemi inşa edilecek.
Büyük gemilere ek olarak, Türk Donanması çeşitli amaçlar için çok sayıda tekneye sahiptir. Bunlar yaklaşık yüz roket teknesi olan Kartal, Yıldız vb. Projelerin yanı sıra dört tür 13 devriye botu. Son olarak, Türk filosunun iki düzine maden süpürgesi, 45 hovercraft ve birkaç düzine yardımcı gemisi var.
Türkiye'de deniz havacılığı küçüktür. Bunlar altı İtalyan ve Türk CN-235M devriye uçağının yanı sıra 26 helikopterleridir. Sonuncusu denizaltı karşıtı ve kurtarma operasyonlarında kullanılır. Antisubmarin helikopter filosu, ABD yapımı İtalyan Helikopterleri Agusta AB-204 ve AB-212'ten (sırasıyla lisanslı Bell 204 ve Bell 212) ve ABD'de monte edilen Sikorsky S-70B2'ten oluşur. Türk Hava Kuvvetleri'nde muharebe uçağı veya helikopter bulunmuyor.
Son olarak, jandarma ve sahil güvenlik hakkında birkaç söz söylemeye değer. Resmi olarak, bu örgütler silahlı kuvvetlere aittir, ancak diğer ülkelerin standartlarına göre sırasıyla iç birlikler ve deniz sınır muhafızlarıdır. Jandarmanın bir bütün olarak silahlandırılması, motorlu tüfek birliklerinde kullanılana benzer. Aynı zamanda, temelleri üzerine, örneğin modernize edilmiş ele geçirilmiş Sovyet yapımı BTR-60 kupasını hala bulabilirsiniz. Sahil Güvenlik’te yüzlerce devriye botu ve 14 ile 20 ton arasında değişen 1700 tipi gemiler bulunuyor.
Suriye
Suriye ordusu ilk bakışta Türklerden daha zayıf görünüyor. Her şeyden önce, sayılardaki fark açıktır. Suriye'deki toplam birlik sayısı 320 bin kişiyi biraz aştı. Yaklaşık olarak aynı miktar rezerv olup birkaç hafta içinde aranabilir. Türkiye'de olduğu gibi, personelin en büyük kısmı kara kuvvetlerine aittir - yaklaşık 220 bin kişi. Aynı zamanda Suriye'de devam etmekte olan iç savaşın sonuçlarını da unutma. Askerlerin bir kısmı, bazı silahlarla birlikte, asilerin yanına gitti. Ayrıca, çatışma sırasında çok sayıda silah ve askeri teçhizat imha edildi. Bu nedenle, bu rakamlar geçen yıl ilk çarpışmaların başlangıcına işaret ediyor. Suriye silahlı kuvvetlerinin mevcut durumunun doğru bir şekilde hesaplanması açık nedenlerden dolayı anlaşılabilir.
Suriye kara kuvvetleri örgütsel olarak motorlu tüfek, zırhlı ve topçu bölünmelerini içeren üç ordu birliğine ayrıldı. Ek olarak, hizmetinde “özel” silahlar olan birkaç ayrı teçhizat var. Her şeyden önce, kısa menzilli balistik füzeler ve gemi karşıtı füzelerle donanmış ayrı teçhizatlara dikkat edilmelidir. Ayrıca, topçu, tank karşıtı füzeler ve havadan saldırı kuvvetleri tarafından özel görevler yapmak için birkaç ayrı ekip oluşturuldu. Son olarak, Suriye sınır birlikleri de ayrı bir tugay olarak ayrıldı.
Suriye zırhlı birliklerinin ana saldırı gücü, Sovyet yapımı savaş araçları T-55, T-62 ve T-72. Toplam sayıları binden fazlası depoda olan neredeyse beş bin adettir. Bu tanklar tamamen modern olarak adlandırılamaz, ancak birliklerin etkileşimine uygun bir yaklaşımla modası geçmiş tipler bile düşman için belirli bir tehdit oluşturabilir. Ek olarak, en eski T-55'in neredeyse hepsinin uzun süre depoda olduğu ve Suriye ordusundaki en büyük tankların bir buçuk binden fazla olduğu T-72 olduğu belirtilmelidir. Suriye silahlı kuvvetlerindeki diğer zırhlı araçların sayısı neredeyse tank sayısına eşittir. Bu durumda, piyade savaş araçları, zırhlı personel taşıyıcıları vb. biraz çeşitlilik gösterir. Örneğin, komşu birimlerde eski BTR-152 ve yeni BMP-3 aynı anda hizmet verebilir. Üç modelden oluşan toplam piyade savaş aracı sayısı (Sovyet / Rus BMP-1, BMP-2 ve BMP3) iki buçuk bine ulaşıyor ve zırhlı personel taşıyıcıları için bu rakam bir buçuk bin. Suriye kara kuvvetlerindeki en yeni zırhlı personel taşıyıcıları, piyade için zırhlı araç sayısı ile birlikte, savaş araçlarının seçimiyle ilgili bazı düşüncelere yol açan BTR-70'tir. Suriyelilerin tekerlekli araçlara göre daha fazla ateş gücüne sahip paletli araçları tercih ettikleri görülmektedir.
Suriye'nin tarla topçuları, 2500 toplarının sayısındaki çeşitli tiplerde ve kalibrelerde Sovyet sistemleri ile donatılmıştır. Yaklaşık belli belirsiz eski Sovyet SU-2 andıran tüm silah beşinci T-1-2 temelinde bir kendinden tahrikli makineleri ve 3S122 "Karanfil" 34S85 "Akasya" ACS 30 mm kalibreli sağlanır ve D-122 uygular. Topçunun geri kalanı çekildi. Suriye ordusunun en büyük silahı - 130-mm obüs M-46 - en az 700 ünitesine sahip. En büyük ikinci topçu sistemi D-30 obüs. Bu tip kendinden tahrikli ve çekilmiş tabancalar 550-600 ünitelerinde mevcuttur. Suriye'nin roket topçu sadece iki tür voleybolu ateş sistemine sahiptir. Bunlar, Sovyet BM-21 “Grad” (yaklaşık üç yüz savaş aracı) ve Çin “Type 63” (200 çekili rampaları).
Askerlerin yürüyüş ve pozisyonlardaki savunma kuvvetleri askeri hava savunmasına atanır. Shilka kendinden tahrikli ZSU-23-4 dahil, bir buçuk binden fazla varil sistemine sahiptir. Ek olarak, Osa-AK, Strela-1 veya Strela-10 gibi az sayıda kısa menzilli uçaksavar füzesi sistemi askeri hava savunma birimlerine atandı. Bu durumda, askeri savunmadaki toplam hava savunma füze sistemi sayısı, bireysel hava savunma kuvvetlerinden (yaklaşık bir süre sonra) belirgin şekilde daha azdır.
Düşmanın zırhlı hedefleriyle savaşmak için Suriye askerlerinin oldukça geniş bir jet ve roket silahı yelpazesi var. Bunların en kolay - Sovyet üretimi RPG-7 roketatar ve RPG-29 "Vampir". Bu sistemlerin kesin sayısı bilinmemektedir, ancak görünüşe göre, skor en az yüzlerce devam eder. Bu durumda, uygulamanın gösterdiği gibi, kayda değer sayıda anti-tank bombası atıcısı isyancıların elindeydi. Nispeten basit ve ucuz roketatarlara ek olarak, Suriye bir zamanlar “Bebek” ten “Kornet” e kadar bir miktar Sovyet tanksavar füze sistemi aldı. Komplekslerin sayısı oldukça değişkendir: Şu anda “Küçük”, birkaç yüzden fazla bir şey yok, “Kornets” - yaklaşık bin. Birkaç yıl önce, Suriye Fransa'dan iki yüz MILAN tanksavar sistemi aldı, ancak politik ve ekonomik nedenlerden dolayı Avrupa silahı alımı yapılmadı.
Ayrı füze teçhizatları, R-9, 72К300 "Luna-M" ve 9-52 "Tochka" ihracat versiyonlarında operasyonel taktik füze sistemleri 9K79 "Elbrus" ile donanmıştır. Üç kompleksin toplam rampa sayısı 50 birimlerini aşıyor. Ek olarak, onaylanmamış verilere göre, 25'ten R-50'ten 300'e ve Luna-M kompleksleri depodadır.
Suriye hava kuvvetleri, birliklerdeki komutanlığına bağlı olarak birkaç düzine filoya bölünmüştür. Bunlar savaşçılar, avcılar, savaş bombardımanları ve keşif uçağı ile donatılmış 20 üniteleridir; cephe bombardıman uçaklarına sahip yedi şok filosu; yedi karma helikopter (nakliye ve etki görevlerini yerine getirme); beş adet saldırı helikopteri; dört taşıma; yanı sıra bir eğitim, bir EW filosu ve komuta taşınması için özel bir helikopter ünitesi. Suriye Hava Kuvvetlerinin toplam gücü 60 binlerce insandır. Başka bir 20 bin birkaç hafta içinde harekete geçirilebilir. Uçak sayısı, 900-1000 birimlerinde hesaplanmaktadır.
Suriye hava kuvvetleri ile Türk askeri uçakları arasındaki karakteristik bir fark, çok sayıda özel cephe saldırı uçağı bulunmasıdır. Şu anda Suriye pilotları, 90-110 civarında Su-22М4 ve Su-24МК kullanmaktadır. Ek olarak, BN modifikasyonu dahil yüzün üzerinde MiG-23 uçağı yedekte veya modernizasyona tabi tutuluyor. Suriye'nin savaş uçağı, eski Sovyet MiG-21 uçağı ile savaşçı ve keşif düzeninde (en azından 150 araçlar, bazıları yedek); daha önce bahsedilen MiG-23; MiG-25 ve MiG-25Р (en fazla 40 birimi); ve bunların yanı sıra, toplamı 29-70 makinelerinde tahmin edilen nispeten yeni MiG-80.
Suriye Hava Kuvvetleri helikopter filosu, beş tip helikopter ile temsil edilmektedir. Bunların en büyüğü Mi-8 ve Mi-17'in daha da geliştirilmesi. Bu türden yüzlerce helikopter nakliye işlerinde kullanılırken, yaklaşık on tanesi elektronik harp ekipmanı ile donatılmıştır. Sovyet / Rus helikopterleri Mi-24, Mi-2 ve Fransız SA-342 Gazelle'e atanan darbe işlevi. Değiştirilmiş Mi-2 sayısı bir buçuk ila iki düzineyi geçmiyor, gerisi her biri 35-40 adet sayısında.
Suriye ulaşım havacılığı yedi tip uçak kullanıyor ve bazıları (yaklaşık on araba) sadece komuta taşımacılığı için kullanılıyor. Asker nakliyesi sırasıyla bir An-24 uçağı, altı An-26 ve dört IL-76М tarafından gerçekleştirilir. Yüksek komutun taşınması için bir yolcu kartı olarak Tu-134, Yak-40, Dassault Falcon 20 ve Dassault Falcon 900 kullanılır.
Son on yıllardaki savaş yöntemleri ışığında, yürüyüş ve pozisyondaki birimleri, ayrıca birliklerin ve ülkenin önemli tesislerini korumak için tasarlanan hava savunmasına özel bir önem verilmektedir. Suriye bunu yetmişli yılların sonunda gerçekleştirdi ve yeni bir hava savunma sistemi kurmaya başladı. Hava savunma birlikleri, Suriye silahlı kuvvetlerinin ayrı bir koludur. Toplam hava savunma birliği personeli, 40 bin kişiyi aşıyor. Askerler iki bölüme ayrıldı. Bunlara ek olarak, Hava Savunma Kuvvetleri'nin, Osa-AK ve C-300В füze kompleksleri ile donanmış iki ayrı alayları var. Kalan birimler eski C-75 ve C-200 dahil olmak üzere Sovyet yapımı hava savunma sistemleri ile donatılmıştır. Suriye hava savunma kuvvetlerindeki en büyük kompleksin hâlâ C-75 (en azından 300 birimleri) olduğunu belirtmekte fayda var. Sayı olarak ikinci - 2K12 "Küp" kısa menzilli, yaklaşık iki yüz. Hava savunma kuvvetlerinde en gelişmiş ekipman C-300В ve С-300П ailelerinin yanı sıra Buk ve Pantsir-С9 37K1 aileleridir. Bazı kaynaklara göre, ikincisinin bu yıl haziran ayında Türk keşif uçağı RF-4E'nin Suriye hava sahasını işgal ettiği ve vurulduğu zaman pratikte etkinliğini göstermeyi başardığı dikkat çekiyor.
Sonunda Suriye deniz kuvvetleri. Türkçe ile karşılaştırıldığında, küçük ve zayıf donanımlıdırlar. Suriye Donanmasında sadece dört bin kişiye hizmet veriyor. İki buçuk kişi daha saklı. Yakın zamana kadar Suriye ordusunun bir parçası olarak filo SSCB'den satın alınan 633 projesinin iki denizaltısı vardı, şimdi Donanmadan çekiliyorlar. Suriye'nin en büyük yüzey savaş gemileri, Sovyetler Birliği'nden de satın alınan iki Proje 159 fırkateyn / devriye gemisi. Toplam bin tondan fazla deplasmana sahip gemiler, denizaltı bombardıman uçakları RBU-250 ve 400 mm torpido tüpleri taşıyor. Yerleşik füze silahları yoktur; hava savunma sadece gemide alınan MANPADS pahasına gerçekleştirilir. Suriye Donanması'nda ayrıca üç düzine füze teknesi var. Bunlar, P-205U Termit füzeleri (15 adet) ile silahlandırılmış Project 20 Moskit'in Sovyet tekneleri ve benzer silahları kullanmak üzere modifiye edilmiş İran Tır'dır. Savaş botları listesi, Sovyet projesi 1400ME (sekizden fazla değil) ve altıdan fazla İranlı MIG-S-1800'lerin devriye botları tarafından kapatıldı. Suriye filosunda nispeten çok sayıda mayın mayın tarayıcısının olması dikkat çekicidir. Bu sınıfın yedi gemisi SSCB'den satın alındı ve 1258, 1265 ve 266M projelerine ait.
Küçük boyutuna rağmen, Suriye Deniz Kuvvetleri bir deniz havacılık filosuna sahip. Bir düzineden fazla denizaltı karşıtı helikopter Mi-14PL ve beş benzer Ka-27PL içerir. Ek olarak, yarım düzine Ka-25 helikopter çok amaçlı makineler olarak kullanılır.
Bulgular
Gördüğünüz gibi, Türkiye ve Suriye'nin silahlı kuvvetleri hem niteliksel hem de niceliksel açıdan önemli ölçüde farklılık gösteriyor. Dahası, bazı durumlarda bir ya da başka bir birlik türünün bileşimi ile ilgili kavramlar bile farklıdır. Mesela Suriye hava kuvvetlerinde, Türklerin aksine, yine de özel cephe bombardıman uçakları var. Türkiye ise NATO taktik standartlarını benimsedi ve bu tip kanatlı teknolojiyi terk etti. Bu kararın doğru olup olmadığını söylemek zor.
Türk avcı bombardıman uçakları F-16'a özel önem vermeye değer. Türkiye, bu tür makinelerin 250'ine sahip ve tam kapsamlı bir çatışma durumunda asıl çarpıcı güç haline gelecekleri açık. NATO ülkeleri uzun zamandır havadan savaşmayı ve kara operasyonlarına “kara kuvvetlerini kaybetme riski en aza indirildiğinde veya ihtiyaç duyulduğunda“ aşağı inmeyi ”tercih etmişlerdir. Savaşın yürütülmesi konusundaki bu görüşlere dayanarak, Suriye'nin yeni uçaksavarlık sistemleri satın alma arzusu anlaşılabilir: Modern hava savunma sistemleri varsa, savaşın saldıran tarafın tam ve koşulsuz başarısıyla sona ermesi muhtemel değildir. Suriye ordusu tarafından hava savunma sistemlerinin doğru kullanılması, Türk pilotlarının hayatını büyük ölçüde karmaşıklaştırabilir; bu da bombalama görevlerini neredeyse tamamen imkansız hale getirir. Tabii ki, Suriye hava savunma füze sistemlerinin çoğunun eskimiş olması nedeniyle bu tür bir gelişme yaşanması pek mümkün görünmüyor. Aynı zamanda, Türk Hava Kuvvetleri'ne ultramodern denemez. Bir çatışma durumunda Suriye hava kuvvetlerinin büyük olasılıkla sadece savunacağını belirtmekte fayda var. Türkiye'nin idari merkezlerinde grev beklemekte fayda var: büyük düşman hedeflerine atılım Suriyeli pilotlar için çok büyük bir risk oluşturacak.
Deniz kuvvetlerine gelince, Suriye filosunun Türklerle mücadele edemeyeceği tahmin ediliyor. Türk Deniz Kuvvetleri, önde gelen devletlerin filolarının gerisinde kalıyor, ancak Suriye bu konuda Türkiye'yi bile yakalayamıyor. Bu nedenle, Türk deniz kuvvetleri, gerekirse, hava desteği olmadan da, Suriye gemilerini ve teknelerini üslerinde doğrudan tahrip edebilir. Maalesef, halihazırda eski olan Termite gemi füzeleri dışında, Suriye'ye bu noktada karşı çıkacak hiçbir şey yok.
Analiz için en büyük ilgi alanı arazi işletmesidir. Belki de Libya'daki Avrupa deneyimine bakacak olan Türkler, piyadelerini Suriye'ye göndermeyecek ve savaşın temel bölümünü yerel isyancılara emanet edemeyecektir. Bununla birlikte, bu durumda, düzenli hava saldırıları ve topçular bile, en azından ilk kez, istenen etkiye sahip olmayabilir. Son aylar Şam kuvvetlerinin isyancılardan hiçbir şekilde aşağı yönlü olmadığını ve hatta bazı durumlarda kazandığını açıkça göstermiştir. Bu nedenle, kara operasyonu sorumluluğunun sözde silahlı muhalefetin ellerine devredilmesi savaşın niteliğini geciktirme yönünde değiştirmekle tehdit ediyor. Doğal olarak, hava desteği yeterli yardımda olabilir, ancak Suriye’nin hava savunmasının yapısı bunu oldukça zorlaştıracak. Türkler bağımsız olarak Suriye topraklarına ilerlemeye karar verirse, o zaman orada ciddi bir muhalefetle karşılaşacaklar. Bu durumda, çoğu zaman olduğu gibi, zaferin garantisi askerlerin ve komutanların tecrübesi ve birliklerin eylemlerinin koordinasyonu olacaktır.
Hatırlamaya değer bir deneyim yaşamaya gelince tarih Suriye ve Türkiye'nin silahlı kuvvetleri. Böylece, Suriye ordusu, geçen yüzyılın kırklarındaki oluşumundan başlayarak, düzenli olarak savaşlara katıldı. Suriye'yi içeren son büyük çatışma Körfez Savaşı. Türkiye, en son 1974 yılında Kıbrıs'taki mücadele sırasında aktif bir şekilde savaştı. Bu şartlar altında Suriye ordusunun daha iyi hazırlandığını ve yüksek komuta yalnızca savaşma konusunda tecrübeli olmadığını, hatta aynı anda birkaç savaşa katılmayı başardığını varsaymak oldukça adil. Buna göre, savaş tecrübesi ile ilgili olarak, Türkiye’nin Suriye’ye karşı kaybedeceği tahmin edilmektedir.
Özetle, şunu söylemek gerekir: Suriye ve Türk ordusu önemli ölçüde farklılık gösterir ve bir ülke ya da diğeri bireysel noktalarda “kazanır”. Bu, olayların doğru tahminlerini yapmayı zorlaştırır. Bununla birlikte, öngörme ancak NATO ülkelerinin müdahaleye Türkiye'yi desteklemeyi reddetmeleri durumunda zordur. Eğer Birleşik Devletler, İngiltere, Almanya ve İttifakın diğer üyeleri Ankara’ya “Suriye halkının özgürlüğü mücadelesinde” yardım etmeye karar verirse, o zaman askeri bir çatışmanın sonucunun hem mevcut Suriye liderliği hem de tüm ülke için üzücü olması muhtemeldir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://sipri.org/
http://globalsecurity.com/
http://tsk.tr/
http://flightglobal.com/
http://turkeyswar.com/
http://turkishnavy.net/
http://milaviapress.com/
http://globalfirepower.com/
http://geopoliticalmonitor.com/
http://belvpo.com/
http://lenta.ru/