Sahneyi Hazırlamak: Bir Ticari Varlık Olarak Veri
Bu sütunda, veri lisanslama ve paylaşımına yönelik, benim “Karar Hakları Veri Lisanslama Modeli” (veya daha kısa şekliyle “Karar Hakları Modeli”) adını verdiğim ve ticari işlemlerde kabul görmüş yeni bir model sunulmaktadır. Karar Hakları Modeli, günümüz ortamında verilerin lisanslanmasındaki mevcut iş ve yasal ihtiyaçları ele almaktadır. Bu, verilerin yeni bir ticari varlık sınıfına fırladığı, bir varlık sınıfı olarak onu geleneksel varlık sınıflarından ayıran ayırt edici özelliklere sahip olduğu ve daha eski sınıflarla kullanılan geleneksel iş ve hukuk metodolojilerinin iş ve faaliyet konusuna kolayca hitap etmediği bir ortamdır. Verilerin ticarileştirilmesi ve bir şirketin verilerinin kullanımını kontrol etme hakkının korunması sırasında ortaya çıkan hukuki riskler ve fırsatlar gereklidir.
Karar Hakları Veri Lisanslama Modeli için Dört Uygulama (veya Kullanım Durumları)
Karar Hakları Veri Lisanslama Modelinin dört uygulaması vardır.
- Birincisi, bir şirketin verilerini ticari kullanım için üçüncü taraflara lisanslaması durumunda geçerlidir.
- İkincisi, bir şirketin ortak bir geliştirme anlaşması yapması durumunda geçerlidir.
- Üçüncüsü, bir şirketin iş birimleri arasındaki dahili veri paylaşımına uygulanır.
- Dördüncüsü, verilerin ilgili şirketler ailesindeki ayrı tüzel kişiler arasında veya arasında paylaşılması durumunda geçerlidir. Başlangıçta, özellikle üçüncü uygulamayla bağlantılı olarak bu modelin geliştirilmesindeki öngörüleri ve katkılarından dolayı Gwen Thomas’a teşekkür etmek istiyorum.
Tahmin Edilebilir Bir Sorun: Bir Ticari Kullanım Alanı Açısından Veri Kullanım Haklarının Kapsamının Belirlenmesi
Verilerin lisanslanmasının hukuki amacı kullanım kapsamını tanımlamaktır. Bunu yapmanın yaygın bir yolu, bir tarafın belirli bir sektördeki kullanım alanındaki hakları vermesidir. Ancak kullanım kapsamının kullanım alanı olarak tanımlanması pratik ve hukuki sorunlar yaratmaktadır. Örneğin, her iki taraf da aynı kullanım alanında olduğunda (“tarım” veya “sağlık” gibi), kullanım alanının kullanım kapsamı olarak kullanılması kesin sınırlar sağlamadığından çoğu zaman işe yaramaz. Verilere lisans veren taraf (“lisans veren”), aynı sektörde veri haklarını alan tarafa (“lisans sahibi”) önemli haklar vermiş olacaktır; çünkü lisans veren, kullanım alanındaki hakları vererek kendi kullanım alanındaki haklarını sınırlıyor olabilir. Aşırı durumlarda lisans veren, kendi kullanım alanındaki haklarını kullanmaktan kendisini men edebilir. Benzer şekilde, kendi verilerini kullanma haklarını, mevcut veya gelecekteki işlerini tehlikeye atacak şekilde sınırlayabilir.
Bir iş alanının kullanım alanını alt alanlara bölmek çoğu zaman işe yaramaz. Örneğin, bir lisans sahibi, kendi iş kapsamına uygun bir alt alandaki verileri kullanmak için geniş haklar isteyecektir, ancak bu iş kapsamı, lisans verenin işiyle örtüşmektedir. Lisanslı hakların kapsamı geniş olsaydı, burada da lisans, lisans verenin kendi verilerini kendi işinde kullanmasını sınırlayabilirdi çünkü kendi kullanımı önemli kısıtlamalar taşıyacaktı. Buna ek olarak, lisans sahibinin iş kapsamı, kullanım alt alanını benzer işlerde faaliyet gösteren birçok şirketi içerecek şekilde tanımlıyorsa, lisans sahibine haklar verilmesi, pratik bir husus olarak, verileri aynı faaliyet alanındaki diğer şirketlere lisanslama hakkını maddi olarak engelleyebilir. Lisans veren şirket verileri farklı amaçlarla kullansa bile.
Karar Hakları Veri Lisanslama Modeli Nasıl Çalışır?
Karar Hakları Modeli, lisans haklarının kapsamını bir kullanım alanına göre tanımlamak yerine, veri haklarını, veriler kullanılarak alınabilecek kararlar açısından tanımlar. Kararlar kümesi, kullanım alanı veya kullanım alt alanları kullanılırken mümkün olmayan bir hassasiyetle tanımlanır. “Kararlar” hakların kapsamını belirlemeye yönelik bir araçtır. Veriler anlamını bağlamdan aldığı için kararlar, bağlamı ve bu bağlama ilişkin sınırlamaları sağlamanın bir yoludur.
İlk Başvuru: Dış Lisanslar
Aşağıdaki örnek, Karar Hakları Veri Lisanslama Modelinin nasıl çalışabileceğine dair basitleştirilmiş bir varsayımdır. Bir sağlık kuruluşunun çocukluk çağındaki yetersiz beslenmeyi önlemek veya tedavisini iyileştirmek istediğini varsayalım. Çok sayıda tıbbi durumu olan çok sayıda çocuktan veri elde etmek için pediatri pratiği geniş olan bir hastaneden veri almak faydalı olacaktır. Hastane, Karar Hakları Modeli’ni kullanarak, yetersiz beslenme faktörlerinin belirlenmesiyle sınırlı karar verme hakkı olarak tanımlanan lisans hakları kapsamında, pediatrik verileri yetersiz beslenme kurumuna lisanslayacak. Makine öğrenimi daha önce bilinmeyen korelasyonları tanımlayabilir. Karar hakları, tıbbi tedaviyi belirlemek için bu korelasyonları test etme hakkını da içerir.
Karar Hakları Modeli kapsamında hastane, aynı pediatrik verileri, bir ilaç şirketine lisanslama hakkı da dahil olmak üzere başka amaçlarla lisanslama hakkını elinde tutacak ve ilaç şirketi, bir klinik için bir kohort oluşturmak için gerekli kararları verme hakkına sahip olacaktır. duruşma. Böylece hastane, bir dizi tanımlanmış karar alma hakkı olarak tanımlanan amaçlarla aynı verileri farklı amaçlarla birden çok kez lisanslayabilir.
İkinci Başvuru: Verilerin Ortak Kullanımı
Model, iki şirketin her birinin diğeri için yararlı verilere sahip olduğu ve ortak geliştirme projesinin veri paylaşımını içerdiği bir ortak geliştirme anlaşması imzalaması durumunda da kullanılabilir. A Şirketi, B Şirketinin belirli bir cihazını iyileştirmeye yönelik sınırlı amaçlar için verilerini B Şirketine lisanslayabilir. B Şirketi, A Şirketinin teknolojisini geliştirebilmesi için cihazdaki veya cihazın çalışmasıyla ilgili verileri A Şirketine lisanslayacaktır. B Şirketi için yararlı olan verileri üreten. Başka bir deyişle, B Şirketinin hakları, cihazını iyileştirmeye yönelik kararlar alma haklarıdır. Bu şekilde şirketlerin verileri paylaşması ve bunları ortak geliştirme çalışmaları dışında ifşa etmesi yasaktır.
Üçüncü Uygulama: Verilerin Şirket İçi Kullanımı
Model, verilerin dahili kullanımı ve üçüncü taraflara verilen lisanslar için geçerlidir. Dahili kullanım senaryosunda model, harici bir anlaşmadan, iş biriminin kullanım kapsamı etrafında sınırlar belirleyen bir dizi dahili kurumsal politikaya dönüşür. Karar Hakları Modeli’nin bu şekilde kullanılması, alıcı iş birimlerinin verileri şirketin tabi olduğu düzenleyici rejimi ihlal edecek şekilde kullanmamasını sağlama aracıdır. Bu aynı zamanda şirketin veri kullanım politikalarını uygulamanın da bir yoludur. Ayrıca hangi çalışanların verilere hangi amaçlarla erişebildiğini kontrol etmenin bir yoludur.
Dördüncü Uygulama: Aynı Şirket Ailesindeki Farklı Tüzel Kişiler Arasında Veri Paylaşımı
Dördüncü uygulama ise ayrı tüzel kişiliğe sahip ancak aynı şirket ailesinden olan iki şirket arasında veri paylaşımı yapılmasıdır. Bu, birinci ve üçüncü uygulamaların hibrit bir kombinasyonuyla sonuçlanır. Dördüncü başvuruda şirketler arasında veya şirketler arasında resmi hukuki belge olarak lisans sözleşmesi/sözleşmeleri yapılacaktır. Lisansın konusu, alıcı şirketlerin verileri kullanabileceği sınırlı kullanımları kapsayacaktır.
Çözüm
Kullanım kapsamını tanımlamak için Karar Hakları Veri Lisanslama Modelini kullanmanın yanı sıra, model aynı zamanda lisans sahibinin veya alıcı şirketin, lisans vereni düzenleyici yaptırımlara karşı korumak için geçerli düzenleyici gerekliliklere uymasını sağlamanın bir yoludur. Kişisel olarak tanımlanabilecek bilgilerin kuruluşta faydalı ömrü boyunca saklanmasının riski şu şekildedir: bir veritabanı ihlali durumunda, bu bilgiler ifşa edilecek ve davalardaki para cezaları ve zararlar ile kimlik hırsızlığına karşı koruma sağlama maliyetlerini hesaplamak için kullanılacaktır. Karar hakları lisansı, ticari ömrünün sonunda verilerin silinmesini gerektiriyorsa tüm bunlardan kaçınılabilir. Eğer orada değilse hacklenemez.