Yeniçeriler, avrupadaki hristiyan çocukların alınıp anadoluda türk kültürünün öğretilip, savaş tekniği kazandırılıp, türkleşmesiyle Osmanlı ordusuna katılan gruplardı. Bu sisteme osmanlıda devşirme denmektedir.
Yeniçeri Ocağına geçiş Acemi ocağından yapılmaktaydı. Yeniçeriler, Kapıkulu Ocaklarının en temel ve en kalabalık gurubuydu. Yeniçeri Ocakları, I.Murat zamanında ilk önce Edirnede kurulmuştur. Yeniçeriler Osmanlı ordusundaki en popüler gruplardı ve Padişahın merkezi otoritesinin temelini oluşturmaktaydılar. Yeniçeriler o kadar güçlüydülerki, istekleri padişah tarafından kabul edilmediği taktirde o padişahı tahttan indirebilecek kadar ileriye gidebilirlerdi. Bu durum Osmanlının duraklama ve iniş dönemlerinde bayağı etkili olmuştur.
Yeniçeriler sayesinde Padişah, anadoludaki beylerin nüfusunu ve otoritesini dengelemiş, isyanlara karşı hızlı ve kesin çözüm oluşturarak otoritenin sadece padişahta toplanmasına neden olmuştur.
Yeniçeriler sıkı bir eğitim görürdü. Ok atmakta , yay kullanmakta, kılıç, balta ve gürz gibi o çağın en iyi silahlarını en iyi derecede iyi kullanabilir ve kendilerini savunma bakımındanda üstündüler.
Yeniçeriler yaya olarak savaşırlardı. En temel görevleri padişaha yakın yerlerde bulunarak padişahı korumaktı. Yeniçerilerin kumandanı ve emir veren kişisi Yeniçeri Ağası idi. Devlet tarafından yılda bir elbise ve ulufe adı altında üç ayda bir maaş alırlardı.
Görevlerinin padişahı korumak olduğu için merkeze yakın yerlerde ya da yakın kışlalarda yaşarlar, askerlik dışındabaşka hiçbir işle ilgilenmezdiler. Emekli olana kadar da evlenmezdiler.
Yeniçeri ordususu silahlarının yapımı, bakımı ve onarımından Cebeci ocağı sorumluydu.