Dostlarım, her şey 1990 Noel’inde başladı …
Genç bir ben, MS Güç Üssü için bir reklam gördü ve hemen aşık oldu. Size söz konusu videoyu göstermeyi çok isterdim, ancak İnternet, 12.000.000 ton yetişkin materyale sahip olmasına rağmen, buna yer yok. Hepsini hayal edip etmediğimi merak etmeye başlıyorum. Her halükarda, Aralık ayında babamı (B. Simpson çok etkilenirdi) Hang-On, Safari Hunt ve Light Phaser ile Güç Üssü satın almak için acımasızca taciz ettim. Geciken ipotek ödemelerini, son talepleri ve annemin üzüntüsünü görmezden gelerek kocasına kredi verdi, gerektiği gibi kabul etti. Şaşırdım.
Ancak, paket için bu ABD reklamını buldum, bu reklam 100 £ ‘dan pahalı görünüyordu, ancak aslında paranın karşılığını oldukça iyi alıyordu. Üstelik gizli bir labirent oyunu da vardı. Birinin gizli oyunları geri alması gerekiyor. Birkaç ay önce, kuzenimin içine kok dökmesine rağmen hala çalışan Master Sistemimi kazdım (bir Xbox’ta çok fazla nefes alırsanız patlayacağından oldukça eminim) ve oğlum anımsattı! Bazı başlıkların ne kadar kötü olduğunu da fark ettim. Bunlar ölümüne oynadığım oyunlardı! Ninja ve Dünya Futbolu kişisel favorilerdi, ancak ikisi de grafik olarak acınacak durumda. Bazı erken sürüm başlıkları oldukları düşünüldüğünde kulağa sert geliyor, ama devam etmeme izin verin.
Golden Axe, küvetime gerçekten sıkışmış bir oyundur. Ninja (1987) ve World Soccer (yine 1987), Golden Axe’den (1989) sadece iki yıl önce piyasaya sürüldü, ancak onları yan yana koymak, aynı konsoldan olduklarını tahmin edemezdi. 80’lerin diğer popüler oyunları (örneğin Ghostbusters, California Games) ve hatta 90’ların başındaki oyunlar (Indiana Jones, Tom & Jerry) Golden Axe’deki grafiklere kıyasla soluk. Kabul edildiğinde, seviyeler iki tonludur ve oluşturma bazı yerlerde şaşırtıcıdır, ancak sprite neredeyse 16 bit ile aynı görünür. Sprite’lar büyük ve detaylı. Kahramanın sadece 15 animasyon karesi olabilir, ancak kılıcın salınımı yumuşak ve doğru hissediyor. Tüm bunlar, Mega Drive 512 ile karşılaştırıldığında yalnızca 64 renkten oluşan bir paletle.
16-bitten 8-bite dönüşümlerin çoğu berbattır (korkunç E-SWAT hemen akla gelir) ve Sega’nın aynı lisans altında 8-bit üzerinde tamamen farklı oyunlar yapma duruşu hakkında birçok olumlu şey söylenebilir (Sonics 1 & 2) ama sizi Streets of Rage ve Mortal Kombat’a bakmaya davet ediyorum. Her iki oyun da tek boyutlu, bu yüzden farklı 8 bitlik sürümler yapmak aptalca görünüyor. Her ikisi için de kaygı dikkat çekicidir. Texas Instruments of the Master System (hatırladınız mı?) SN76489 ses yongası ile pek bir şey yapılamaz, ancak grafik yetenekleri şaşırtıcıdır. Ana Sistem aynı anda mevcut 64 renkten 32’sini görüntüleyebilir. Bu, Mega Drive’ın 64 ve NES’in baharatlı 25’iyle karşılaştırır. MS’deki Zilog işlemci, NES’in 1.79 MHz’ine kıyasla 4 MHz’de çalışır. Zilog yongası, Motorola 68000’e ek olarak Mega Drive’da kullanıldı.
İpuçları oradaydı. Streets of Rage, birkaç tencere (bulanık gözler ve her şey) ile geçirilen bir gecenin ardından, korkunç sesin yanı sıra 16 bitlik sürümle karıştırılabilir. Fedakarlıkların yapılması gerekiyordu, Master Sistem’in azaltılmış belleği (yine de NES’in iki katı olsa da) iki oyuncuyu idare edemiyordu, ancak mükemmel kaldırma aşaması da dahil olmak üzere tüm seviyeler bozulmadan kaldı. Mortal Kombat ile daha fazla fedakarlık yapılması gerekiyordu. Sadece iki aşama var, ancak popüler olmayan Kano hariç, karakterlerin çoğu orada. Her hareketli grafik büyüktür, iyi çizilmiştir ve animasyon, daha önce hiç görülmemiş Avrupa / Japon Master System sistem sahiplerinin olmadığı eğlenceli bir beat-em-up sağlar. Bölgeye neden bu kadar özel? İyi…
Master Sistem’de Street Fighter 2’nin var olduğunu biliyor muydunuz? Eminim bu yılın başlarında MS’nin hala Brezilya’da (ve Çin ve Tayvan’da emülasyon ürünleri) desteklendiğini öğrendim. SF2 yetenekli bir beat-em-up’tır ve kesinlikle daha basit görünse de (C64 sürümünden daha iyi olsa da), Sega’nın ilk anıtsal konsoluyla neler yapabileceğini gerçekten merak ediyorsunuz. Bazı Master System oyunlarına Wii çevrimiçi hizmeti aracılığıyla da ulaşılabilir – 1990’ların başında bunu bir Nintendo sistemi olarak kim düşünebilirdi ki!
Düzeltilemeyen şeyler var. NES’in daha güçlü oyun kütüphanesi ve karakter tanıması, Master Sistem’in neredeyse beşe bir sattığını gördü. Sega, Sonic’i icat ettiğinde, Master System kötü arcade konuşmalarına ve bulmaca oyunlarına maruz kalıyordu. Buluş niteliğindeki Galaxy Force buradaki anormalliktir, Sega MS’in gelişmiş yeteneklerinden çok geç olana kadar yararlanmadı. Sonic 1, ABD’deki son MS sürümüdür. Çoğu kişi, Mega Drive’ın piyasaya sürülmesinin bunun nedeni olduğunu varsayıyor ve Sega’nın NES hakimiyetini durdurmak için bir şeyler yapması gerekiyordu. Gerçek şu ki, Sega, NES için üstün bir 8-bit konsol yarattı, ancak önce 16-bit’i seçti ve Nintendo’nun kaçınılmaz enayi yumrukunu (SNES) davet etti.
Master System’ı her zaman seveceğim ve mevcut enkarnasyonlara sahip olma ihtimalim olmasa da, Sonics, Streets of Rages (oh evet, devam filmi de var) ve Mortal Kombat’ın tadını çıkarabilirim. Sadece E-SWAT’tan bahsetmeyin.
Bunun için ve daha fazlası için şu adrese gidin: http://www.arcadeattack.co.uk