ComingSoon Genel Yayın Yönetmeni Tyler Treese, Katip III sırasıyla Dante ve Randal’ı oynayan Brian O’Halloran ve Jeff Anderson. İkili, uzun mirası tartıştı Katipler ve üçüncü filmin hayranları tarafından karşılanması. Katip III mevcut olacak 6 Aralık’ta Blu-ray ve DVD’de.
Filmin özetinde, “Ağır bir kalp krizi geçirdikten sonra Randal, Quick Stop’taki yaşam hakkında bir film yapmasına yardımcı olmaları için arkadaşlarından ve diğer memurlardan Dante, Elias, Jay ve Silent Bob’dan yardım alıyor” diyor.
Tyler Treese: Dante bu filmde çok fazla keder yaşıyor. Hepimiz kayıplardan geçiyoruz, bu yüzden doğası gereği ilişkilendirilebilir. peki ya Dante’nin buraya yaptığı yolculuk sizde gerçekten yankı uyandırdı?
Brian O’Halloran: Kendi ailemde kayıplar yaşadım. Babam ben 15 yaşımdayken vefat etti. Yıllar içinde vefat eden çok iyi arkadaşlarım oldu. Bu yüzden aile kaybıyla bağlantı kurabiliyorum ama aynı zamanda yaklaşan bir çocuğun kaybı da çok üzücü. Eşleri düşük yapan arkadaşlarım oldu ki bu korkunç bir şey. Bu durumda sadece Becky’yi ve potansiyel kızları Grace’i kaybetmek, piyangoyu vuran Dante’yi gerçekten neyin vurduğunu araştırdığınızda, çünkü ikincisinde söylendiği gibi, “kendine bak! Senin için kavga eden iki kız var ve sen iğrenç lanet ahbapsın. Yani bir bakıma, bu tür bir duyguyu canlandırmak için, yıllardır tanıdığım ve kaybettiğim insanların bazı anılarını araştırmam gerekti.
Jeff, karakterin biraz vicdan muhasebesi yapıyor ve kalp krizi geçirdikten sonra hayatını yeniden değerlendiriyor; Üçüncü bir film bir yana, Clerks II’yi yapmak konusunda tereddüt ettiğinizi biliyorum. Peki ya bu hikaye sizi gerçekten bunun yapmaya değer olduğuna ve Randal’ı harika bir şekilde kullandığına ikna etti?
Jeff Anderson: Çektiğimiz senaryoyu çekmeden önce bir önceki senaryosu vardı, bir önceki versiyonu. Katip III, bu yapılmadı. Bu senaryo çok kopuk bir senaryoydu. Buraya aitmiş gibi hissetmiyordu. Katipler dünya. Çok karanlık bir senaryoydu. Okuduğumda bana tatmin edici gelmediğini söyledim ve nihayetinde hayranların bundan memnun olmayacağını düşünüyorum. Hikaye, çok fazla şey vermeden neredeyse aynı.
Başlangıçta yenisini yapmayı kabul ettiğimde, Kevin ve ben bir araya geldik ve bir toplantı yaptık ve Kevin’in buna olan coşkusu çok bulaşıcıydı. Onun bu konudaki coşkusuna kapılmamak ve bunun onun hikayesi olduğunu bilmek ve hayatında gerçekten yaşadığı şeyleri yaşamak zordu… Bunun Kevin için çok daha kişisel olduğunu söyleyebilirdiniz ve sen bu senaryo için çok daha fazla mücadele ettiğini söyle. Demek istediğim, bu senaryonun yapması için benimle çok daha fazla mücadele etti. Beni harekete geçiren şeyin Kevin’in coşkusu olduğunu söyleyebilirim.
Brian, Clerks II’den beri bir gün bile yaşlanmamış gibi görünen Rosario Dawson’la harika sahneler paylaşıyorsun. Onunla tekrar çekim yapmak nasıl?
O’Halloran: Evet, o Benjamin Button hastalığına yakalanmış. Yıllar geçtikçe gençleştiğini düşünüyorum. Onunla çalışmak her zaman harikadır. İkincisinde birlikte çalışmak inanılmaz derecede harikaydı. Ne zaman bu yetenekte birini karşınıza alsanız, elinizden geldiğince, tabiri caizse, en iyi ürünü ortaya çıkarmaya çalıştığınızdan emin olamazsınız. Bu duygusal açıdan çok zor sahnelerde bana çok cömert davrandığı için, onunla bu tür bir başvuru ve yakınlık kurduğum için çok minnettarım, o harika. Bu harika.
Genel olarak havalı bir insandır. Açıkçası, ikinci filmde takılmalı ve çok daha fazlasını yapmalıyız. Onun geri dönmesini sağlamak – ve ona tam anlamıyla bir buçuk gün kadar sahip olduk – ve birlikte sahip olduğumuz o dört önemli sahneyi yapmak harikaydı. Kadronun geri kalanının bir parçası olamaması ve Randal ile ya da Trevor ile etkileşime girememesi çok yazık. [Fehrman] Elias oynuyor falan ama bize verdiği kesinlikle saf altındı. Bununla bağlantı kurabildiğim için mutluydum.
Hızlı Durdurma tamamen aynı görünüyor. Tekrar film çekmek için New Jersey’e nasıl dönüyorsunuz? Bir zaman kapsülü gibi olduğu için bu gerçeküstü olmalıydı. Çok şey değişti, ama bu tıpkı değişmiş gibi görünüyor.
Anderson: Mağazanın kendisi biraz değişmedi. Değişen tek şey, çok sayıda ot gereçlerine sahip yeni bir tezgahları olması. O mağazada güncellenen tek şey bu. Bunu başladığı yere geri sarma fikrini gerçekten seviyorum. Benim için, bu filmlere geri döndüğümde, Katip II neredeyse bir Dante ve Randal macera filmi gibi hissettiriyor. Dükkandan ayrıldılar ve dünyaya gittiler ve tamamen ayrı bir dünyada ve diğer her şeyde kendi ayrı zamanlarını yaşadılar. Mağazaya geri dönmek doğru geldi. Sanki… orada olmak, mağaza aynıymış gibi hissettirdi. Mağazanın verdiği his ve orada çekim yapmak aynı… Biliyorum birçok kez “beni çimdikle” anları yaşadım, “Aman Tanrım, 30 yıl sonra ve işte buradayız” gibi. Quick Stop’ta ayaklarım hala yere yapışıyor.” Bu yüzden biraz gerçeküstü oldu.
Bu, Tezgahtarlar serisini kapatmanın mükemmel bir yoluydu ve bir hayran olarak izlemek duygusaldı. Peki, Dante’nin yolculuğuna ve Clerks’in bitmesine hayranların tepkisini nasıl gördünüz?
O’Halloran: Evet, harikaydı. Kesinlikle duygusal bir hız treni oldu. Filmin canlı roadshow gösterimlerinden beş altı tanesini izledim. Önümüzdeki haftalarda dört ya da beş şehri daha göreceğim. Genellikle, her gece bir gösterimden sonra – sanki Toronto’da iki gece geçirmişiz gibi – sosyal medyam hayranlardan gelen mesajlarla dolup taşıyor. “Aman Tanrım, ne üzücü bir yol” ve “Aman Tanrım, harika bir iş çıkardınız” ve “Bu adamlara tüm ödülleri verin!” Bu tür şeyler.
Bunu görmek çok güzeldi. Bazı insanlar var – ve her hayran kitlesinde buna sahip – nerede [they say] “neden bunu yapasın ki? Aman Tanrım, bu çok korkunç bir yol” falan filan. Ama gerçekten çok olumlu oldu. Neler olup bittiğine en az %96 olumlu yanıt verirdim. Genel sürümde ve roadshow’da çıktığında onu sinemalarda yakalayamayanların, dijital sürüm ve Aralık ayında çıkacak Blu-ray ve DVD sürümü ile şimdi fırsata sahip olmalarına sevindim. Eğlenceli olmalı.
Clerks fandomu çok tutkulu. Neredeyse 30 yıldır sizi desteklemeleri ve bu dizinin otuz yıl boyunca anlamlı hikayeler anlatacak kadar desteklenmesi sizin için ne ifade etti?
Anderson: Tüm bu yolculuğun en harika kısmı buydu. Daha yeni, geçen yıl, kongre sahnesinde oynamaya başladım ve bu benim ilk kez orada olup hayranlarla etkileşim kurmam. Onlardan aldığınız sevginin inanılmaz derecede iç açıcı olduğunu söylemeliyim. Bütün bu hikayeleri duyuyorsunuz… yurtdışında olan birçok asker [are] bu filmleri izliyorlar ve hayattaki bazı gerçekten zor durumların ve sadece zor durumların üstesinden gelmelerine nasıl yardımcı olduğunu ifade ediyorlar.
Dediğim gibi, bu benim ilk etkileşimim. Sosyal medyam ya da onun gibi bir şeyim yok, bu yüzden bu benim insanlarla ilk etkileşimimdi ve bunun için aldığımız sevgi miktarı inanılmaz. 30 yıldır bir hayranla tek bir olumsuz deneyimim olduğunu sanmıyorum. Muhtemelen hepsi şimdi sıraya girecek! Ama büyük ölçüde oldukça olumluydu ve çok gerçeküstü bir şey. Bazen geceleri uzanırsın ve bunu düşünürsün ve “vay canına. Çok uzun zaman önce yaptığımız bu küçük boktan filmin hala insanları etkilediğine inanamıyorum. İnanılmaz bir yolculuk oldu.
Bu film, özellikle seçmeler sahnesinde pek çok harika kamera hücresine sahip. Tüm bu harika aktörlerin ikonik “Bugün burada olmamam gerekiyor” cümlenizi okumasını izlemek nasıldı?
O’Halloran: Çekim sürecinde çektiğimiz ilk şeylerden biriydi. Orijinal tiyatro için tüm seçmeleri yaptığımız First Avenue Playhouse adlı orijinal tiyatroya gitmiştik. Katipler. Bunu yapmak için aşağı inecek birkaç kişi var. Impractical Jokers’den adamlar o gün geldi ve birkaç tane daha vardı. Diğerlerinden birkaçının programları pek işe yaramadı, bu yüzden onları yeniden çekmişlerdi. Bu arka planı Los Angeles’ta bir stüdyoda kopyalamışlardı. Ben Affleck ve Fred Armisen gibi insanları ve içinde ortaya çıktığını gördüğünüz diğer her şeyi elde edebildik … Danny Trejo ve diğerleri. Bu yüzden görmemiz gereken şey, Impractical Jokers, Brian Quinn ve Joe Gatto ve tüm bunlar olan Doğu Kıyısı merkezli birçok aktördü. Sal Vulcano ve tüm o adamlar ve James Murray. Bunu görünce oldukça komikti. Sonra nihayet bitmiş filmde görmek çok komikti.
Filmin meta yönü çok eğlenceli. Sizin için canlandırması en zor sahne hangisiydi?
Anderson: Hımm, yeniden yaratmak için mi? Zor muydu bilmiyorum. Yeniden yaratılması zor bir sahne olduğunu bilmiyorum. Muhtemelen sahneleri yeniden yaratmanın en zor kısmı, çekime gitmeden önce, bir iPad’de orijinal sahneye bakarsınız ve biz de tavırları falan anlamak için sahneyi baştan sona koştururuz. Ama sahneleri çekmek ve ardından monitöre geri dönüp sahneyi izlemek ve gerçekten ilk sahneye ne kadar benzediğini fark etmek gerçekten çılgıncaydı, ama artık eski olduğumuz gerçeği için.
Bu sahneleri yeniden yapmak bir tür gerçeküstüydü. Tüm süreç… Sırf bunu çok uzun zamandır yaşadığımız için bunu kelimelerle anlatıp insanlara anlatabileceğinizi bilmiyorum. Geriye dönecek olursak… 30 yıl sonra geriye gidip aynı filmi yeniden yaratan başka bir film var mı bilmiyorum. Yani sadece tüm süreç ve onu izlemek. Dante’nin ilkinde giydiği süveteri ona özel diktiler. Brian’ın karavanından o süveterle, pantolonuyla, Doc Martins’le çıktığını görmek bile akıllara durgunluk veriyordu. Kendimi mantar gibi hissettim. Bu kötü bir şey değil!
Halloran: Bağımsız müteahhitin o aktör Thomas ile olan konuşmasını kopyalamaya çalışmak [Burke]. Şimdi o adam, Thomas, o sahnenin asıl aktörü oradaydı, hâlâ ceketi, ilk filmdeki şapkası hâlâ üzerindeydi. Tezgâhta dururduk ve Jeff’in dediği gibi bir iPad’e bakar ve sonra, “Brian, biraz daha sağa git. Tamam, şimdi bu tarafa eğin.” Monitöre yan yana bakarlardı ve işte modern Brian, 1993 kamera Brian’a bakıyor. Sadece çok garipti.
Trevor’ın Elias’ı bu filmde çok şey yaşıyor. Film boyunca giderek daha vahşi bir hal alırken, onun her gün en gülünç bakışla sete gelmesi nasıldı?
O’Halloran: Elias karakterindeki bu değişikliği görmek için Kevin senaryoyu yazdığında senaryoda başladı. Tek yazdığı, “Elias ağır metal bir tişörtle ortaya çıkıyor” idi. O kadardı. Sonra Trevor onu oradan aldı ve “Ah, daha çok giyinmeli. Sanki Şeytan’a tapmanın böyle olduğunu düşünüyor. “Cenaze sahnesinin sonunda baston ve pelerin olmasını istiyorum” dedi. Ve Kevin, “Pekala, seni bir şekilde oraya götürmeliyiz. Senin metal bir tişörtün varken bastonun ve pelerinin olmasına geçemeyiz.” O zaman bu hem Trevor’ın, saç ve makyajın hem de müşterinin büyük dehasıdır.
Müşterimiz Allison Pearce, saç uzmanımız Angie Johnson vardı ve sonra tabii ki makyaj departmanımızda gerçekten emek veren ve eğlenen Sasha Grossman ve Fiona Mifsud vardı. Aslında bir patlama yaşadılar. Müşteriye gelip, “Trevor’ın karakterinin dönüştüğü dört şey neydi, şimdi 15 ila 20 şey yapmamız gerekiyor. Oh, ve bu arada, onun yardımcısı Blockchain de bu tür görünümleri kopyalamak zorunda kalacak. [We] saç, makyaj ve kostüm departmanına çok büyük artışlar, Trevor’ın “Sonunda bir baston ve bir pelerin istiyorum” dediği şeyi çıkardıkları için.
Anderson: Bence Kevin’in ot kullanması, Trevor’ın bu kıyafetlerden bazılarıyla koşmasına izin vererek onu olması gerekenden biraz daha kabul edilebilir hale getirdi. Programı aşmadığımıza şaşırdım çünkü gerçekten sette olacağımız zamanlar olurdu ve Trevor “Bunu yapmak istiyorum” derdi ve onlar bir araya getirirken hepimiz duraklamak zorunda kalırdık. Yani Kevin, Trevor’ın şeylerine karşı biraz, belki de biraz fazla hoştu, ama sonunda her şey yolunda gitti.