"Mutluluk rastlantısaldır, devamı olmaz." diyen John Berger'a bir kez daha hak verdim doğrusu. Olasılıkta verseymiş iyi olurmuş. Zira en son ne zaman içten bir kahkaha attığımı hatırlamıyorum , evet doğrusu içimde atılmayı bekleyen kahkahalar var , ama hayat hızla törpülüyor sonra bi bakıyorsun 'sen de' sokakta kahkaha atmanın ayıp! olduğunu düşünmeye başlamışsın . Bunu sana milyonlarca kişi söyler ama hiç önemli değildir ta ki sen de öyle düşünmeye başlayana kadar.
Hayatımın en robot dönemini yaşamaktayım. Haftanın 6 günü günde 9 saat çalışıyorum . 3 gün okulum var. Milyonlarca sınavım , yazmam gereken bir tez, çevirmem gereken makaleler var. Bakmam gereken bir papağan, yazdırmam gerekn ilaç, kredi ödemesi ile ilgili şehrin alakasız bir yerine gitmem gereken kredi yurtlar kurumu falan filan. Sakın bana en son ne zaman kitap okuduğumu sormayın . Bu soru beni üzüyor doğrusu.
Bir de aylık şeklinde para almaya başladık. Nasıl yani? haftanın altı günü çalışıp o haftayı parasız geçirmek ? evet tam da böyle bir şey yaşadığım . çok anlamsız.
ve de eğer sabah uyandığınızda ve üstünüze baktığınızda yatarken giydiklerinizinden farklı kıyafetler varsa üstünüzde, bunun tek bir anlamı vardır: siz uyurgezersiniz!