Ülkemizdeki iç savaşın insan yaşamının tamamen devalüasyonuna yol açtığını söylemek abartı olmaz diye düşünüyorum. Yolun iyi niyetlerle kaplandığı yer bilinmektedir. Düzen ve sistem ortadan kalktı ve kaosa yol açtı. Hayatta kalma mücadelesi her seviyede ve her neyse. Bu harabe ustaca suçlulardan yararlandı. Cezasız kaldıklarında sarhoşlar, istedikleri her şeyi yaptılar. Ancak Yegor Bashkatov ve çetesinin işlediği suçlar, ölçek ve sinizm açısından çarpıcı.
Kendi başına
Dünyanın en kanlı ve en büyük katili hikayeler Kolombiyalı çetenin lideri Teofilo Rojas olarak kabul edildi. 1948'tan 1963'a kadar olan sürede suç ortağı ile birlikte kullanıldı. Ve bu süre zarfında, 592 adamı suçlunun elinde öldü. Bu özel kayıt Guinness Kitabında listelenmiştir. Ancak, Avrupa’nın en üretken katili, büyük olasılıkla, Rus İmparatorluğu’nun yerlisi olan Yegor İvanoviç Başkatov. Çetesinin yüzlercedan fazla kişi - Bashkatov'un şahsen - yaşadığı 459 halkının hayatını mahrum ettiği kesin olarak biliniyor.
Yegor İvanoviç'in 1879 yılında Yetmişler köyünde doğduğu, Yukarı Don'da olduğu bilinmektedir. Çocuk, dedikleri gibi, şans yok. Ailesi "dezavantajlı" kategorisine aitti. Ayrıca, anne yakında öldü. Ve çalıştığından daha çok içmiş olan babası, daha iyi bir yaşam arayışı içinde Sibirya'ya gitmeye karar verdi. Oradan, asla geri dönmedi. Sürümlerden birine göre, adam boğuldu, bir sonraki tıkanmadan sonra kendini nehirde yenilemeye karar verdi. Egor yalnız kaldı. Şefkatli dost köylüler çocuğu terk etmedi ve birileri onu ailesine götürdü. Ancak bu konuda küçük bir nokta vardı. Yegor zaten o zaman yolunu seçti. Herkes gibi çalışmak istemedi, kendini kırgın ve mahrum etti. Bashkatov, mutsuzluğunu ve mutluluğunu alkolle doldurmaya başladı. Sonra kart oynamaya başladı. Bu alanda, bu arada, oldukça iyi sonuçlar elde etti. Bu nedenle, bir içki için o sürdü para.
Böylece yaşadı, kartları aldattı, kazandığı parayı içti. Ancak 1914 yılında, otuz beş yaşındaki kumarbazın hayatı çarpıcı bir şekilde değişti - Rus İmparatorluğu I. Dünya Savaşı'na girerken seferber oldu. Ancak Bashkatov, kral ve anavatan adına hayatını riske atmaya niyetli değildi. Ve çok geçmeden, anavatanın geniş alanlarında kaybolmayı umarak terk edildi. Ama o şanslı değildi. Biraz yürüdükten sonra Yegor İvanoviç tutuklandı ve cezaevine gönderildi.
Belki de Bashkatov çok uzak olmayan yerlerde kaybolacaktı, ancak ülkedeki durum değişti. Devrim, kumarbaz ve kaçığı serbest bıraktı. Yegor İvanoviç, bir nezaket işareti olarak (elbette paralı askerlerin peşinde koşarak), Kızıl Ordu'ya katıldı ve kendisini yemek kadrosunda buldu. Bashkatov bir gecede hayalini kurduğu her şeyi aldı - güç ve cezasızlık. Devrimci sloganların ve Bolşevik ideallerinin arkasına saklanarak, sahip oldukları mütevazı yiyecek rezervlerini, tatsız köylülerden dövdü. Bashkatov'un hareketlerinin daha maksatlı teröre daha çok benzemesi için çok fazla geri döndüğü bir versiyon var. "Büyük ve kudretli" direnişe teşebbüs etmek için Bashkatov'un derhal ağır bir şekilde cezalandırıldığını tahmin etmek kolaydır. Buna paralel olarak pozisyonunu pekiştirmeye çalıştı ve partiye katılmak istedi. Sonuçta, yeni hükümet altındaki kariyer artışı olasılığı çok açıktı. Ama ... burada hayal kırıklığına uğradı. Parti komisyonu arşivleri kaldırdı ve Başkatov'in yalnızca bir çöl değil, aynı zamanda bir çapkın olduğunu da öğrendi. Ve reddetti. Çok fazla istenen parti kartı eski bir kumarbazın elinden düştü. Ve dedikleri gibi, çıldırdı. Partiyi idealleriyle cehenneme gönderen Yegor İvanoviç kendi yoluna gitti.
Bashkatov dürüst yollarla para kazanmak istemediğinden, Bashkatov kart oynamaya devam etti. Ancak bu işgal gerekli geliri getirmedi, bu yüzden daha keskin çalmaya başladı. Ama o yeteneklerden yoksundu. Yani önce bir kez, sonra ikinci tutuklandı. Ancak her iki durumda da, Yegor İvanoviç hafif bir korku ile kaçtı, çünkü “sınıfa yakındı”, Kızıl Ordu geçmişi kurtardı. Ancak Bashkatov, üçüncü kez şanslı olamayabileceğini fark etti. Ve tekrar hapishaneye dönmek niyetinde değildi. İki seçeneği vardı: yeni ve dürüst bir hayata başla ya da suçlarına tanık öldür. Yegor İvanoviç'in ikinci, kanlı yoldan gitme kararını verirken tercih edilen acıya maruz kalması pek mümkün değil.
Ölüm konveyör
Çalışılan ülkede yaygın hale gelen harabe ve açlık, insanları sayısız yerinden etmeye itmiştir. Köylüler evlerinden koptu ve daha iyi bir yaşam arayışı içinde diğer yerleşim yerlerine gittiler. Ve o sırada iletişim araçları var olmasına rağmen, bunun varlığı çok şartlıydı. Gerçek şu ki, köyün ortalama sakini, önemsiz cehalet nedeniyle posta, telgraf veya telefon hizmetlerini kullanamıyordu. Evet, ne çeşit bir "canavar" olduğunu bilmiyorlardı. Bu nedenle, işe giden bir kişi cesaretle “kayıp” olarak kabul edilebilir. Yegor İvanoviç bu özelliği çok iyi biliyordu. Ziyaretçileri izledikten sonra, bütün “gezginlerin” genellikle geceyi tren istasyonlarında geçirdiğini öğrendi. Ve onun için ideal kurbanlardı.
Ve Bashkatov işe koyuldu. Erkeklerle “tereyağlamak” riskli bir girişim olduğundan Yegor, bekar kadınları “işlemeye” başladı. Çoğu zaman, bilinmeyen bir gelecek ve kararsız umutlardan korkuyorlardı, bu yüzden yardım isteyen adama isteyerek inanıyorlardı. Ve Bashkatov onları nasıl bağlayacağını biliyordu. Biri işe söz verdi, diğeri - başının ve yemeğinin üzerine bir çatı. Genel olarak, çok azı yabancının cömert teklifine karşı koyabilirdi. Ayrıca, yardımsever davrandı ve dedikleri gibi “kendi şekilde” davrandı. Beyin ustalığını empati ve ağır pay hakkında konuşarak ustaca pudraladı. Sonra eteklerinde bulunan bir yer getirdi ve alaycı bir şekilde öldürüldü.
Yavaş yavaş, Bashkatov kendine güven kazanmaya başladı. Ve av sadece kadınlar için değil, aynı zamanda bekar erkekler için de başladı. Yerine Egor İvanoviç ve strateji. Şimdi kendisini en az miktar için herhangi bir yere götürmeye hazır, bir taksici olarak sundu. Bunu “manevi nezaket” ile açıkladı. Hedef uzaktaysa, Bashkatov derhal geceyi güvenle geçirebileceğiniz bir tür kuru ve sıcak ahırdan bahsetti. İnsanlar ani şanslarını yaşadılar ... ... ve ortadan kayboldular.
Ahıra ulaşan Bashkatov, yemek yemeyi teklif etti ve ondan sonra - uyku. Ve gezgin uyuduktan hemen sonra, Yegor davayı ele geçirdi. Uygun bir taşı kanvas bir torbaya soktu ve bir kordonla bağladı. Böylece, tam teşekküllü bir fırça elde edildi. Bu silâh Bashkatov'un kendisi “karışım” olarak adlandırdı. "İksir" hazır olunca uyuyana yaklaştı ve kesin bir darbe ile tatsız adamın kafasını çarptı. Genellikle bir denemeyi kaçırdı. Ve karanlığı kaçırmamak için kurbanın mabedine bir parça beyaz pamuk veya beyaz bir sayfa koydu.
Başkatov, alaycı bir şekilde gelse de, gerçek bir “işkolik” idi. Ecstasy ile “çalıştı” ve gittikçe daha fazla sayıda yeni kurban kurbanını parçaladı. Yakında ceset sayısı yüzünü aştı. Yegor da onlardan çabucak kurtulmak için sorunlu hale geldi. Fakat yavaşlama düşüncesi ortaya çıkmadı. Kâr için susuzluk ön planda yer aldı. Sonuçta, yalnız gezginlerden o kadar fazla şey alınamadı, “taşıma bandını çalıştırmak zorunda kaldık”. Nitekim değil, tabiri caizse al Bu yüzden Bashkatov, tek bir katilden gangster çetesinin liderine dönmeye karar verdi. Moskova'dan Beslan'a tren hatlarında bulunan çok sayıda tren istasyonunda kısa sürede suç ortağı buldu. Çetenin bel kemiği altı kişiydi (Egor İvanoviç ile birlikte). Kurbanların bulunmasına yardım ettiler, bazen kendilerini öldürdüler. Fakat daha çok kara işlerle uğraştılar - cesetlerden kurtuldular ve talihsiz şeyleri sattılar. Bir baskın için, suçlular genellikle iki veya üç kişiyi "işlemden geçirdi". Ve parayı yiyecek ve alkole harcadılar.
Ardından Bashkatov, çeteye birkaç tane daha suç ortağı çekti. Öyle diyebilirsem, "görevliler". Bu insanlar ölülerin kıyafetlerini yıkadı, kanıtlardan kurtuldu ve yemek pişirdi. Ama sonra onları pazara gönderen Yegor'du. Şimdi onlar şeyleri satmakla meşguller. Er ya da geç, çetede huzursuzluğun mümkün olduğunu fark eden Bashkatov, kendisine bir ateşli silah almayı başardı. Ancak, tabanca sırasında, onu yalnızca iç huzur için tutarak izin vermedi. Tam teşekküllü bir çete ortaya çıksa da, Yegor İvanoviç, sevdiği "ilacını" kullanmadan önce olduğu gibi öldürmedi.
Yeni plan
Kurbanların sayısı arttı. Bu da güneydeki tren istasyonlarında faaliyet gösteren çetenin söylentilerine yol açtı.
Buna göre, son gün yolcular çok saf ve saf olmaktan vazgeçtiler - ilk olarak insanların sayısız kaybolması konusunda uyarıldılar. Üzücü umutlar çetenin önünde belirmeye başladı, ancak Bashkatov bir çıkış yolu bulmayı başardı. Bu elebaşı, ne diyebilirim ki ... Durumu analiz ettikten sonra, bir dava için umut etmenin çok tehlikeli olduğu sonucuna vardı. Bu nedenle Bashkatov, kendisinin ve kelimenin tam anlamıyla yeni kurbanları “yazmaya” karar verdi. Aileden birinin birinin keşfe geçtiğini biliyordu. Ve o kişi iş bulup barındıktan sonra ailesini yeni bir ikamet yerine çekti. Bu konuda ve katili oynamaya karar verdi. Mağduru ele geçirdikten sonra, talihsiz ailenin bileşimini ve ikamet adreslerini öğrendiği içtenlikle onunla konuşmaya başladı. Cinayetin ardından, yeni bir hayatın zevkini renklerle boyadığı karısının ya da ölünün kocasına bir mektup yazdı. Aynı zamanda hazırlanan şablonu kullanarak başını metnin üzerinden geçirmedi. Mesaj her zaman aynı şekilde sona erdi: “her şeyi sat, para topla ve gel. Nazik bir insan sizinle tanışacak, okuryazar ve benim için bir mektup yazmayı kabul etti. ” Ardından imza geldi. Genel olarak, Bashkatov herşeyi burnun sivrisineğinin zarar görmeyeceği şekilde ayarladı. Bu yaklaşım işe yaradı. Çetenin geliri gibi, ceset sayısı da arttı.
Periyodik olarak, vücut, elbette bulundu. İnsanlar belli bir “Bozkır Şeytanları” çetesini fısıldıyorlardı, ama gardiyanlar buna dikkat etmediler. Suçların coğrafyası geniş olduğundan, hiç kimse grubun cinayetlerin arkasında olduğunu düşünmedi. Her cinayet, tek bir zincire bağlanmadan ayrı olarak ele alındı. Evet, o günlerde polisin çalışması arzulananı bıraktı. Kolluk kuvvetleri daha yeni ayağa kalkmaya başlamıştı. Genel olarak, Bashkatov mükemmel zamanda kullandı. Genel olarak, korkacak hiçbir şeyi yoktu. Daha doğrusu, sadece dikkatsizlik ve banal korku kaybı rıhtımda yol açabilir.
Bashkatov çetesine bu oldu. Suçlular, kendi “cezasızlığına”, artık “güvenlik tekniğine” uymayacaklarına inanıyordu. Yegor İvanoviç’in aklı göz önüne alındığında, sınırın polislerle Chekistler arasında nasıl dağıldığını bilmediğine inanmak zor. Bu yüzden cesetler demiryollarından atıldı. Ne de olsa, trenlerde ve raylara bitişik bölgelerde meydana gelen suçlar, Chekistler tarafından ele alındı. Fakat bir gün çetesinden biri kuralı görmezden geldi.
1931'un sonunda, Kavkazskaya istasyonuna belli bir Vasily Yakovlev geldi. Birçokları gibi, ailesini terk etti ve işe gitti. Bashkatov’un gangsterleri tarafından yakalandı ve öldürüldü. Ardından, Moskova bölgesinde yaşayan karısına, onun adına standart bir mektup gönderildi. Küçük bir çocuğu olan şüpheci bir kadın, 1932'un başlangıcındaki Kafkasyalı'ya geldi. Bashkatov tarafından karşılandı ve kocasından geldiğini söyledi. Senaryo altında ayrıca - bir gezi, bir kulübe, "karışım". Sonra Yegor İvanoviç ayrıldı ve “hizmetçilerden” biri rahatsız etmemeye karar verdi ve cesetleri demiryoluna attı. Bande şanslı değildi, zar zor karla kaplı cesetler çok çabuk bulundu. İz müfettişleri derhal "nerede olması gerektiğini" bildirdi. Ve güvenlik görevlileri soruşturmayı ciddiye aldı. Arşiv dosyalarını topladılar ve periyodik olarak delinmiş kafalı “cesetle” çıktıklarını tespit ettiler. Yakovleva ve çocuğunun kanının belli bir çetenin kollarında olduğu belli oldu. Yakında kocasının ölümüyle ilgili olarak tanındı. Ayrıca kırık bir kafa ile bulundu. Soruşturma başladı.
Ancak gelecekteki olaylar hakkında bir fikir birliği yoktur. Bir versiyona göre, kadın ve çocuk eşyalarını satarken haydutlardan biri (hatta Bashkatov'un kendisi) piyasaya sürüldü. Emrin muhafızları şüpheli görünüyordu ve onu tutukladılar. Sonra evi aradılar - Yakovlev ve diğer birçok insanın belgelerini buldular. Sorgulama sırasında Başkatov de her şeyi itiraf etti.
Başka bir versiyona göre, düzenin gardiyanları mucizevi bir şekilde Mikhail Dyakov'u bulmayı başardı - çeteyle görüştükten sonra hayatta kalan tek kişi (en azından iyi bilinen). Standart senaryoya göre geçen Bashkatov ile tanıştığını söyledi. Fakat belli bir boş eve giderken, Diakov kötü olduğundan şüpheleniyordu, sürücü ona çok meraklı ve müdahaleci görünüyordu. Bu nedenle, ilk fırsatta, Michael kaçtı. Dyakov, “doss evi” nin nerede olduğunu - terkedilmiş bir ev olduğunu ve aynı zamanda Başkatov'un görünümünü detaylı olarak anlattı. Güvenlik görevlileri, Yegor İvanoviç'in bir ortağı olarak, bir Sklyarov'un evde yaşadığını öğrendi. Tutuklandı ve “iskelede” bir pusu kuruldu. Yakında Bashkatov yakalandı.
Çetenin lideri, elbette, ilk başta her şeyi reddetti. Ancak asıl kanıt gösterildiğinde - ölülerin pasaport ayrıntılarını ve ölüm tarihlerini içeren kendi not defteri - taktiklerini değiştirmeye karar verdi. Sanki zaten bir tavadaymış ve bülbüllerin kıskanacak şekilde “şarkılarla” patlaması gibi sıyrılma, Bashkatov partinin iyiliği için hareket ettiğini iddia etti. Öldürdüklerinin hepsinin Bolşevik adaletinden kaçmayı başaran Beyaz Muhafız kıtlığı olduğunu söylüyorlar. Fakat ondan kaçmadılar. Yüzündeki en kederli ifadeyi alan Yegor İvanoviç, muhtemelen "fazla abartıldığını" söyledi. Daha sonra mahkemeden suçların koşullarını göz önünde bulundurmasını, iyi nedenini göz önünde bulundurmasını ve ona beş yıl hapis cezası vermesini istedi. Ancak mahkeme, sağır resmileşmiş, yüzlerce ölüden söz etmiş, korkmuş ve en ufak bir gerekçeye sahip değildi. Bashkatova ve suç ortakları, ölüm cezasına çarptırıldı. Kısa bir süre sonra herkes vuruldu.
Dinlenmek için "İksir"
- Yazar:
- Pavel Zhukov
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter