Kıble Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Kıble:
Müslümanların namaz kılarken yüzlerini döndükleri yöndür. Bu yer Mekke kentinde bulunan Kâbe binasıdır. Ayrıca güneyden esen yel anlamındadır.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Kıble:
Sözlükte cihet, yön anlamına gelen kıble, dini bir kavram olarak, Müslümanların namazda yönelmiş oldukları yön, Kâbe manasına gelir. Müslümanların kıblesi, Mekke'de bulunan Kâbe'dir. Kâbe'yi görenler için kıble, Kâbe'nin bizzat kendisidir. Kâ'be'yi görmeyenler için, Kâbe'nin bulunduğu taraftır. Kâ'be'nin göğe doğru ve dünyanın merkezine doğru uzantısı da kıbledir. Namazda bu cihete yönelmeye istikbâl-i kıble denir
Denizcilik Terimi Olarak Kıble:
Güney, Güneyden esen rüzgar.
Hac ve Umre Terimi Olarak Kıble:
Sözlükte cihet, yön anlamına gelen kıble, dînî bir kavram olarak, Müslümanların namazda yönelmiş oldukları yön, Kâ'be manasına gelir. Müslümanların kıblesi, Mekke'de bulunan Kâ'be'dir. Kâ'be'yi görenler için kıble, Kâ'be'nin bizzat kendisidir.Kâ'be'yi görmeyenler için, Kâ'be'nin bulunduğu taraftır.Kâ'be'nin göğe doğru ve dünyanın merkezine doğru uzantısı da kıbledir. Namazda bu cihete yönelmeye istikbâl-i kıble denir.
Kur’an-ı Kerim Terimi Olarak Kıble:
Başta namaz olmak üzere bazı ibadetleri yaparken dönülen taraf, Kâbe.
Benzer Kur’an-ı Kerim Terimleri:
Tahtacı: Genellikle ağaç işleriyle uğraştıkları için, Anadolu'nun kimi yerlerinde, özellikle Toros Dağları'nda yaşayan Türkmen, göçebe Alevilere verilen ad.
Enterdi: 1- Belli bir bölgede kilisenin bir süre nikah, vaftiz, ölü gömme gibi dini törenleri durdurmasıdır. 2- Katoliklerde papanın bir ülkede dini hizmetl
Beka: Kalıcılık, sonsuzluk.
Meclis-İ Vala: Meclis-i Valay-ı Ahkam-ı Adliye'nin kısa adıdır. 1837 yılında kurulmuştur. Halk ile hükümet arasındaki davalara bakardı. 1861 yılında yetkileri art
Fetihname: 1- Osmanlılarda kazanılan zaferlerin ve alınan yerleri komşu hükümdarlara bildirmek için yazılan mektup. 2- Bir zaferin kazanıldığını ya da bir ülk
Zımmi: Osmanlı Devleti'nin hâkimiyeti altında yaşayan gayrimüslim halk.
Oğan: Eski Türklerde Tanrı.
Semah: Alevi ve Bektaşi topluluklarınca müzik eşliğinde oynanan, bir tür törensel jalk dansı.