21. yüzyılın ilk yirmi yılı, kitle hareketlerinin dünyadaki sokaklara dönüşünü gördü. Kısmen bir ürünü anaakım siyasete güvenmekkitlesel seferberliğin hem resmi politikalar hem de daha geniş toplum üzerinde büyük bir etkisi oldu ve protesto milyonlarca insanın döndüğü politik ifade biçimi haline geldi.
2019 küresel ölçekte protestolarla sona erdi, özellikle Latin Amerika, Orta Doğu ve Kuzey Afrika, Hong Kong ve Hindistan'da son zamanlarda Başbakan Narendra Modi'ye karşı alevlendi Vatandaşlık Değişikliği Yasası. Bazı durumlarda protestolar neoliberal reformlara açıkça karşıveya sivil özgürlükleri tehdit eden yasal değişikliklere karşı. Diğerlerinde ise iklim krizine karşı eylemsizlikartık düzinelerce ülkede siyasete yeni gelen bir nesil genç insan tarafından yönlendiriliyor.
Yirmi yıl süren çalkantılı bir protestoyu - kendi öğretim ve devam eden araştırmalarımın konusu - sona erdirirken, 2020'lerde protesto şekli ne olacak?
21. yüzyılda neler değişti
1960'ların sonunda ve 1970'lerin başında açık sınıf savaş anlarının ardından, siyasi ve ekonomik düzene karşı savaşlar parçalandı, sendikalara saldırıldı, sömürgecilik karşıtı mücadelelerin mirası aşınmış ve dönemin tarihi kuruluş tarafından yeniden düzenlenmiştir. gücünü zayıflatmak. Soğuk Savaş sonrası dönemde nihayet yeni bir protesto aşaması bu yenilgilerin üstesinden gelmeye başladı.
Bu protesto canlandırması, Seattle'daki siyasi sahnede en görünür şekilde patladı 1999 yılında Dünya Ticaret Örgütü zirvesi. 1968, 20. yüzyıldaki radikal mücadelenin en önemli noktalarından biri olsaydı, 2000'lerin başlarındaki protesto, kapitalist sistemin genel eleştirisini yansıtmaya başladı ve toplumun farklı kesimlerinde dayanışma sağlandı.
Seattle'daki küreselleşme karşıtı hareketin doğuşunu, küresel ekonomik seçkinlerin toplantıları dışındaki olağanüstü seferberlikler izledi. Alternatif alanlar için de küresel adalet hareketi bağlanmak için, en önemlisi Dünya Sosyal Forumları (WSF'ler), 2001 yılında Brezilya'da Porto Alegre ile başlıyor. Burada, küreselleşme karşıtı hareketin Irak Savaşı'nı nasıl ele alacağı üzerine sorular tartışıldı ve tartışıldı. WSF'ler bir süreliğine önemli bir toplanma noktası sağlamasına rağmen, sonuçta siyasetten kaçtı.
Küresel savaş karşıtı hareket, en büyük koordineli gösteriler protesto tarihinde Şubat 15 2003800'den fazla şehirde milyonlarca insan gösteri yaparak, ABD ve Birleşik Krallık'ın Irak'a müdahalesi etrafında bir demokrasi krizi yarattı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
2008 yılı bankacılık krizine kadar ve sonrasında yaşanan yıllarda, gıda ayaklanmaları ve kemer sıkma önleme protestoları dünya çapında arttı. Orta Doğu ve Kuzey Afrika'nın bazı bölgelerinde protestolar, bir diktatörün birbiri ardına devrilmesiyle ayaklanma oranlarına ulaştı. Sonra Arap Baharı karşı-devrim tarafından engellendi, İşgal hareketi ve sonra Kara Yaşamlar Konusu küresel ilgi gördü. Halk, kentsel meydan protesto için merkezi bir odak haline gelirken, sosyal medya önemli hale geldi - ancak özel değil - düzenleme aracı.
Değişen derecelerde, bu hareketler keskin bir biçimde siyasi dönüşüm sorununu gündeme getirmiş, ancak popüler gücü kurumsallaştırmanın yeni yollarını bulamamıştır. Sonuç, bazı durumlarda protesto hareketlerinin siyasi amaçlarını sürdürmeye çalışmak için yaygın şekilde güvensiz parlamenter süreçlere geri çekilmesiydi. Bu parlamenter dönüşümün sonuçları etkileyici değildi.
Temsil krizi
Bir yandan, 21. yüzyılın ilk yirmi yılı yükselen eşitsizlikborç ve emekçilerin ihmali eşliğinde. Öte yandan, sadece meclisin buna meydan okuma girişimlerinden kötü sonuçlar alınmıştır. Başka bir deyişle derin bir temsil krizi var.
Modern kapitalizmin birçoğu için hayatta kalmaktan daha fazlasını sunamaması, toplumun daha geniş ve daha geniş kesimlerinin protesto edileceği bir durum yaratmak için neoliberal kapitalizmin genel bir eleştirisiyle birleşmiştir. Bir milyondan fazla insan döktü Lübnan sokaklarında Ekim ortasından bu yana ve güvenlik güçlerinin şiddetli baskılarına rağmen protestolar devam ediyor.
Aynı zamanda, insanlar temsilci olmayan politikacıları kabul etmek için gittikçe daha az istekli - ve bu gelecekte de devam edecek gibi görünüyor. itibaren Lübnan ve Irak Şili ve Hong Kongistifa ve imtiyazlara rağmen kitlesel seferberlikler devam ediyor.
Britanya'da, İşçi Partisi'nin son genel seçimlerdeki yenilgisi büyük ölçüde 2016 referandum sonucunu kabul edememe AB üyeliği konusunda. Birçoğu için İşçi Partisi'ne on yıllarca sadakat ve Jeremy Corbyn'de kemer sıkmaya son verilmesi çağrısında bulunan bir sosyalist lider Brexit'e oy veren milyonlarca insanı kesemedi.
Fransa'da, Aralık 2019'da Başkan Emmanuel Macron'un önerilen emeklilik reformlarına yönelik genel bir grev muhalefetin boyutunu ortaya çıkardı insanların hükümetine karşı hissettiklerini. Bu, Sarı Yelek Hareketiinsanların yakıt fiyatı artışlarına ve hayatlarının güvencesizliğine karşı protesto gösterileri gerçekleştirdi.
Sokak protestosu eğilimi, etkileri, ırk ve cinsiyet çizgileri de dahil olmak üzere en ağır sömürülenlerin en çok kaybedeceği anlamına gelen iklim krizi tarafından da teşvik edilecektir. Lübnan'daki protestolar başladığında, yaygın orman yangınları yanında.
Stratejik düşünmek
Protestocular tecrübe kazandıkça, bilinçli olarak liderlik ve örgütlenme sorunlarına yönelirler. Lübnan ve Irak'ta şu ana kadar bilinçli bir çaba var geleneksel mezhep ayrımlarının üstesinden gelmek. Cezayir'den Şili'ye yapılan ekonomik ve politik taleplerin nasıl daha stratejik bir şekilde kaynaşacağına ilişkin protesto hareketlerinde tartışmalar sürüyor. Amaç, siyasi ve ekonomik talepleri ayrılmaz kılmaktır, böylece bir hükümetin yapması imkansızdır. ekonomik olanlar da olmadan siyasi tavizler vermek.
2020'ler başladığında, eşi görülmemiş bir zamanda yaşadığımız açıktır: iklim acil durumu ve ekolojik bozulma, bir demleme küresel finansal krizeşitsizliğin, ticaret savaşlarının ve emperyalist savaşların artan tehditleri ve militarizasyon.
ABD, Brezilya, Hindistan ve birçok ülkede partiler ve politikacılar tarafından en görünür şekilde güçlendirilen birçok ülkede aşırı sağın yeniden canlanması da oldu. Avrupa'nın bazı bölgeleri. Ancak bu yeniden diriliş, sorgulanmadı.
Krizin bu çoklu cephelerde yakınsaması kırılma noktasına ulaşacak ve çoğu insan için dayanılmaz hale gelecek koşullar yaratacaktır. Bu daha fazla protesto ve kutuplaşmayı canlandıracak. Hükümetler reformlara yanıt verdikçe, bu tür tedbirlerin kendi başlarına siyasi ve ekonomik taleplerin birleşimini karşılama olasılığı düşük olacaktır. Ekonomi üzerinde popüler kontrol sağlamak için yeni temsil araçlarının nasıl yaratılacağı sorusu ortaya çıkmaya devam edecektir. Popüler protestonun kaderi, hareketlerin kollektif liderliğinin buna cevap verip veremeyeceğine bağlı olabilir.
Yazar hakkında
Feyzi Ismail, Kıdemli Öğretim Üyesi, SOAS, Londra Üniversitesi