Yaklaşık elli yılını Kuzeybatı Pasifik’in karizmatik ve nesli tükenmekte olan katil balinalarını inceleyerek geçiren ve bulguları 1970’lerde deniz parklarında sergilenmek üzere yakalanmalarına son vermesine yardımcı olan bir araştırmacı olan Ken Balcomb, Washington’un Olimpiyat Yarımadası’ndaki bir çiftlikte öldü.
Arkadaşlarıyla çevrili Balcomb Perşembe günü 82 yaşında öldü. Balina Araştırma Merkezi, kurduğu organizasyon. Merkez, orkalar için başlıca besin olan Chinook somonunun yumurtlama alanlarını korumak için iki yıl önce Elwha Nehri kıyısındaki çiftliği satın aldı.
Sebebi prostat kanseriydi, Seattle Times bildirdi.
Merkez, web sitesinde yayınlanan bir mesajda, “Ken, balina dünyasında bir öncü ve efsaneydi” dedi. “Balinalara ve onların okyanustaki yaşam alanlarına karşı köklü bir sevgisi ve bağı olan bir bilim insanıydı. Her ikisini de kendisi kadar takdir etmeleri için başkalarına ilham verdi.”
Balcomb, UC Davis’ten mezun olduktan sonra ilk olarak 1963’te federal hükümet için balina biyoloğu olarak çalıştı. Vietnam Savaşı sırasında Donanmada pilot ve oşinografi uzmanı olarak görev yaptı.
Hayatının çalışmasına 1976’da orkalarla başladı ve yirmi yıl sonra yaptığı araştırma, balinaların somon eksikliğinden açlıktan ölmek üzere olduklarına dair alarmın artmasına yardımcı oldu – bu, 2005’te Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası kapsamında listelenmelerinin temelini oluşturdu.
1960’larda ve 1970’lerde, SeaWorld gibi tema parklarında sergilenmek üzere düzinelerce Pasifik Kuzeybatı balinası yakalandı. Toplamalarda en az 13 orka öldü ve yakalamaların vahşeti halkın tepkisini çekmeye ve onları durdurmak için Washington eyaletinde dava açmaya başladı.
Balina yakalama endüstrisi, denizde çok sayıda orka olduğunu ve bazılarının türleri tehdit etmeden yakalanabileceğini savundu. Kanada ve ABD hükümetleri, hayvan popülasyonlarını daha iyi anlamak için anketler yapmaya çalıştı.
Balcomb, 1976’da, balinaların sırt yüzgecinin yanındaki beyaz “eyer yaması” şeklinden fotografik tanımlamanın kullanılmasına öncülük eden Kanadalı araştırmacı Michael Bigg’in izinden giderek, balinalar üzerinde yıllık bir araştırma yaptı.
Bigg’in bulgularından büyük ölçüde şüphe duyulsa da Balcomb, Kuzeybatı Pasifik’te yalnızca yaklaşık 70 orka kaldığını doğruladı – nüfusun yaklaşık% 40’ı toplama sırasında esaret altına alındıktan veya öldürüldükten sonra.
Balcomb, her yıl bir teknede dürbünüyle orkaları takip ederek, onları fotoğraflayarak ve Güney’de ikamet eden katil balinaların üç bölmesinin soy ağaçlarını inşa ederek ankete devam etti.
1976’da Balcomb ile ilk kez tanışan NOAA Balıkçılık’ta vahşi yaşam biyoloğu Brad Hanson, diğer araştırmacıların 1980’lerde balinalara olan ilgisini kaybetmesinden sonra bile Balcomb’un ısrar ettiğini söyledi.
Balcomb, çok az mali destekle Balina Araştırma Merkezi’ni kurdu. 1990’ların ortalarında, popülasyonun sonraki yıllarda 80’in altına aniden düşmesinden önce 97 balinaya geri döndüğünü belgeledi – Balcomb’un gözlemlediği ve orkaların nesli tükenmekte olan statüsünün temelini oluşturan bir düşüş.
Hanson, “Ken olmasaydı haberimizin olacağını sanmıyorum,” dedi. “Bugün sahip olduğumuz bu hayvanların anlaşılmasının temelini attı ve önemli ölçüde katkıda bulundu. Ken’in araştırması olmasaydı şu an bulunduğumuz yerde olmazdık.”
Gri sakallı ve yıpranmış bir görünüme sahip eksantrik ve bazen huysuz bir bilim adamı olan Balcomb, Washington eyaletindeki San Juan Adası’ndaki evinin etrafında sergilenen kemikleriyle balinalara tek amaçlı bir bağlılığa sahipti. Bir stereoda, yosun yataklarına batırılmış su altı cihazlarından geçen balinaların tıklamalarını ve ıslıklarını sık sık dinledi.
Somon habitatlarını eski haline getirmek için Yılan Nehri üzerindeki dört büyük barajın aşılmasını savundu ve balinaları kurtarmak için harekete geçmektense tereddüt eden politikacılara pek sabrı yoktu. Sık sık “Onları sıfıra kadar saymayacağım – en azından sessizce” derdi.
2018’de Washington Valisi Jay Inslee’nin orca kurtarma görev gücünde görev yaptı, ancak balinaları kurtarmak için yeterince çaba göstermeyeceklerini söyleyerek nihai tavsiyelerini imzalamayı reddetti.
Balcomb’un en halka açık kavgalarından biri orkaları değil, gagalı balinaları içeriyordu. Mart 2000’de gagalı bir balina önünde karaya oturduğunda Bahamalar’daydı. O gün Bahamalar’da mahsur kalan çoğu balina olan 17 deniz memelisinden biriydi. Başkalarıyla birlikte olabildiğince çok kişiyi kurtarmaya çalıştıktan sonra, ölen iki balinanın kafasını kesti ve onları çalışma için dondurdu – açık denizde yapılan askeri sonar tatbikatlarıyla sudan sürüldüklerinden şüpheleniyordu.
Başka bir bilim adamı, otopsiler ve CT taramaları yaptı ve balinaların kulak kanallarında kanama olduğunu buldu. Federal yetkililer karaya oturmaların nedeni konusunda itiraz ettiğinde, Balcomb Washington, DC’de bir basın toplantısı düzenledi ve yeni nesil denizaltı karşıtı sonar teknolojisinin kullanılmasını suçlayarak konuştu.
Ayrıca Donanmayı ve NOAA’yı Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi’ni sonarın Washington eyaletindeki balinalara verdiği zararı hafife almakla suçladı.
Hanson, “Ken, topladığı ve gördüğü bilgilere dayanarak duygularını bildirmekten çekinmedi,” dedi. “Balinalarla ilgili olarak ne yaptığımızı ya da yapmadığımızı düzenli olarak duydum.”
2020’de Balina Araştırma Merkezi, Elwha Nehri üzerinde barajların kaldırıldığı ve Chinook somonunun 20. yüzyılın başlarından beri erişilemeyen yumurtlama alanlarına geri döndüğü Big Salmon Ranch adlı 45 dönümlük bir parsel satın aldı.
Balcomb, “Balinaların azalmasının, balıkların azalmasının öyküsünü anlatmaktan biraz sıkılmaya başlamıştım,” dedi. “Bir hikayenin iyi tarafında olmak istiyorum.”
Balcomb, oğlu Kelley Balcomb-Bartok tarafından hayatta kaldı; torunlar Kyla ve Cody Balcomb-Bartok; ve Seattle Times’ın haberine göre Howard Garrett, Scott Balcomb ve Mark Balcomb kardeşler.
Garrett ve eşi Susan Berta, Whidbey Island merkezli kar amacı gütmeyen bir savunuculuk kuruluşu olan Orca Network’ü yönetiyor.
Kaynak : https://www.latimes.com/obituaries/story/2022-12-16/ken-balcomb-dies-friend-to-the-orcas-who-helped-end-their-captivity