II. Catherine tahtına yükseliş vesilesiyle Coronation Madalyası
Haziran devriminden iki ay sonra (yeni stil 9 Temmuz, ancak Ekim Devrimi örneğinde olduğu gibi, tarihsel isimlendirmeye sadık kaldık), bu zamana kadar, kararlı eşi olan Peter III'ün 186 günü kuralına son veren dul eşi , taç giyme kutlamaları için Moskova'ya geldi.
Askeri Collegium Başkanı Prens Nikita Trubetskoy başkanlığındaki özel bir komisyon, Birinci Taht'ta şan için çalıştı: şehirdeki alayı kurulduktan hemen sonra, dört zafer kemeri kadar, yamalı kaldırımlar döşendi, evin cepheleri hazırlandı, büyük ölçekli hazırlandı. şimdi, piroteknik gösterisi.
Eylül 22’in Kremlin’deki eski tarzında sona eren festival, imparatorluk tacı Catherine’in kafasına yerleştirildi, büyük miktarda 58 ve küçük pırlantalı 4878 ile dekore edildi, literatürde yeterince ayrıntılı olarak tarif edildi. Onları acele olmasına rağmen, performans ilk bakışta oldukça tatmin edici oldu. Ön yüzünde - Devlet amblemi ile taç ve manto bir Catherine portresi.
Çember Efsanesi:
"BM EKATERİNA II IMPERAT VE KENDİNE İNŞAATI. VSEROS ”(“ Tanrı II. Catherine'nin İmparatoriçesi, İmparatoriçe ve tüm Rusya otokratı ”).
Bu cephenin yazarı, aşağıdaki imzayla birlikte, usta Timofey Ivanov'dur: “TIF”
Çok figürlü arka yüz, Sergey Solovyov'un "Eski Zamanlardan Rusya Tarihi" ndeki bu muhteşem açıklamayı tamamen hak ediyordu:
"Majesteleri'nin kahraman ruhu tarafından tehdit edici felaketlerden kurtarılan Ortodoks ve Rus Anavatanı, Tanrı'nın sağlığının üzerine imparatorluk tacı yerleştirdiği, Majesteleri'nin adıyla süslenmiş bir kalkan inşa ediyor, önünde ruhani, askeri ve sivil rütbe işaretleri olan bir sigara sunağı duruyor. Rus Anavatanının ülke çapında dualar ve gayretli arzuların ifadesine, en monarşi ve kurtarıcılığın uzun ömürlü ve müreffeh devletliğine ifadesiyle saldırdığı ”dedi.
Yukarıdaki yazıt: “İNANÇ VE BABA'NIN YAŞANMASI İÇİN”, altta kalan kenarın altında - eski tarza göre tarih. “S.Yu.” eserinin tam tersi - usta Samoyly Yudin.
Özellikle dikkat çekici, elbette, inancın kurtuluşundan bahseden üst yazıt. Anavatan'ın kurtuluşu ile her şey açık görünüyor: Catherine, Kral Frederick’in Berlin’den Rusya’nın elçisi Heinrich Leopold von Holtz’a eliyle yönettiği Prusyalı kukla, kocasını devirdi. Doğru, bu çok kukla, “hemoroidal kolik” ten kötü ölümünden kısa bir süre önce en ilginç iki kararı vermeyi başardı - tarihçimiz Nikolai Karamzin, onlara “şanlı ve ölümsüz” demedi. Bunlar, soyluların özgürlüğü ve Ofisin Gizli Soruşturma İşlerinin imhası hakkında tezahür ettirdiler.
Bununla birlikte, ilk tezahürlerin, imparatorun eski sekreteri Dmitry Volkov'un sözlerinden ortaya çıkan versiyonunun, tarihçi Prens Mikhail Shcherbatov tarafından “Rusya'daki ahlaki zarar üzerine” notunda kaydedildiği şey:
“Üçüncü Peter, Kontes Elizaveta Romanovna'dan (Peter'ın en sevdiği Vorontsova. - M.L.) saklanmak için ithalatla eğleneceğini söyledi (daha sonra Prenses Kurakina'nın ardından Elena Stepanovna Choglokova) Volkov'a bu gece orada bulunduğunu söyledi. Devletin güzelleşmesi gerekçesinde, kendileri tarafından bilinen önemli bir olayın performansında ilerlemek. Gece geldi, Egemen, Prenses Kurakina ile eğlenmeye gitti ve Volkov'a yarın kendisine yazmak için bazı asil yasallaştırmalar yapmalarını söyledi ve Danimarkalı bir köpeğin bulunduğu boş bir odaya kilitlendi. Volkov, ne sebeplerini ne de devletin niyetlerini bilmeden ne yazacağını, yazacağını bilmiyordu. Ancak hızlı zekalı bir adam olduğu için, Sovereign'ın Kont Vorontsov'dan soyluların özgürlüğü konusundaki sıkça patlaklarını hatırlattı, Sedshi bunun hakkında bir bildiri yazdı. Sabah, gözaltından serbest bırakıldı ve manifesto, Egemen tarafından sınandı ve ilan edildi. ”
Madalya "İmparatoriçe Catherine'nin tahtaya katılımını anarken"
Elbette, Taht'a katılımı vesilesiyle, Catherine'in tezahüründe, elbette, soyluları soylu olmalarından önce haklıydı, bir söz söylemedi, ancak devirmiş imparator, “Rum kilisemiz, Rusya'daki son antik Ortodoksluk ve kabul tehdidine son derece maruz kaldığı için suçlandı. farklı bir yasa. " Lutheran Karl Peter Ulrich, hain karısı gibi Ortodoksluğa oldukça açık bir şekilde, ancak kilisenin ritüellerini ihmal ederek geçti, ancak aynı zamanda katılımın hemen ardından Çar Alexei Mihayloviç'in ciddiye alındığı sırada Eski İnananların zulmünü durdurdu ” Rum Kilisesi ", manastır topraklarının laikleştirilmesi dışında mı? Ayrıca, neşeli dul eşi laikleşmeye devam etti ve başarıyla tamamladı.
Bu, hükümdarın, “İmparatoriçe Catherine'nin tahtaya katılımını hatırlatan anısına” doğrudan bir rol aldığı, yeni bir madalyanın beş yıl içinde ortaya çıkışını açıklayan bir soru değil mi. Madalyacı John Georg Wahter, Minerva kılıklarındaki önlüğü üzerine kask ve kask giymiş Catherine'i resmetti. Miğferi simgeleyen kask üzerindeki baykuşun, aydınlanmış mutlakiyetçilik döneminin gelişini göstermesi gerekiyordu.
Bilinen bir yazıt bir dairede göründü:
"BM EKATERİNA II IMPERAT VE KENDİNE İNŞAATI. Tüm Rusya. "
Ancak, arka taraftaki, diz çökmüş bir kadının Saint George tarafından desteklenen görüntüdeki (II. Değişmez mızrak ile kolayca tanınan) tacı'nın Catherine II'ye sunma anının, inancının kurtuluşu hakkında saçma sözler yoktur. Kopya bulutlarda yükselen Providence figüründen geliyor. Catherine otururken, Providence Rusya'ya döner:
"CE KENDİNİZİ KURTARIN."
Madalya büyük miktarlarda serbest bırakıldı. Zarif enfiye kutularına eklenen bazı kopyalar, 1762 darbesindeki ana katılımcılara hediye olarak sunuldu, uzun süredir diğerleri hala yabancılara hediye olarak kullanıldı. Görünüşe göre çok nadir görülen madalyanın değeri, İngiliz müzayedelerinde koleksiyonerler tarafından ödenen miktarın şimdi 40 ile 50 bin sterlin arasında değişmesidir.
Hatıra taç giyme madalyasının yaratılmasından bu yana, yani, 1767 yılından itibaren, empressin küçük plastikle olan ciddi ihlalinden bahsedebiliriz. Kuşkusuz ilk akla gelen şey, Catherine tarafından Orleans Dükünün mirasçılarından edindiği ve zaten zengin olan Hermitage başyapıtlarının en değerli incisi olan eşsiz bir gliptik koleksiyonu.
Biraz daha az bilinen, yalnızca yerel güçlerin dahil olduğu, İmparatoriçe'nin başka büyük bir kuruluştur. Kararnamesi ile, ilk olarak “Büyük İmparator Peter zamanından madalya tarihi” oluşturmak üzere 1772'ta Madalya Komiteleri kuruldu. Fikir, Louis XIV altında, hükümdarlık olayları için madalyalar icat etmek için kurulan Academie des yazıtlarından ödünç alındı, ancak tarihsel retrospeksiyon ve performans kalitesi açısından Fransızları çok aştı - o zamandan itibaren Rus madalyaları, Rusya'nın ötesinde bir sanat eseri olarak değerlendirilmeye başladı.
Büyük İmparatorluk Taç
Komiteler, görevi eski ve yeni tasarımlı madalya çizimlerinin yer aldığı bir albümün yayınlanmasına hazırlanmak ve ayrıca Nane'de yeni ürünler bulmak olan gerçek bir kamu kurumudur. Liderlik, yukarıda belirtilen Prens Mikhail Shcherbatov'u, çok yönlü yetenekli bir adam olan, tarihçinin ve tercüman Andrei Nartov'un, zamanının en büyük Rus şairi (en azından şiirinin en büyük şiiri olan şiirin Rossiad'ı dikkate alarak), Mikhail Kheraskov'u (en azından şiiri Rossiad'ın edebiyat ölçeğini değerlendirerek) içermekteydi , bir oymacı ve madalya, yanı sıra o sırada bir havai fişek uzmanı ve diğer bazı kayda değer yüzler.
128 madalya çizimlerini içeren albüm (orijinal projenin 82'i) iki yıl sonra hazırlandı, ancak yayınlanmamış kaldı (madalyalar da yapılmadı), çünkü tüm yaratıcı güçler sonunda dahil olmak üzere diğer tarihsel dizilere aktarıldı. İmparatoriçe projelerinde.
Madalyası "Vladimir Monomakh"
Bunlardan biri, zamanın en iyi Rus oymacılarını ve bunlardan bahsetmiş Yudin ve İvanov'u çeken çalışmalar, efsanevi Gostomysl ve krallardan başlayarak, Rus prenslerinin minyatür portre galerisi idi. Bunun temeli, Mikhail Lomonosov'un "Kısa Rus kronikçisi" ve Nürnberg ustası Johann Christoph Dorsch tarafından oyulmuş bir dizi portre. Her madalya tipik bir tasarıma sahiptir: tersine bir prens veya kralın bir portresi, adı ve unvanı vardır. Tersi üzerindeki efsane - “Chronicler” den büyük ducal veya kraliyet tahtının kalıtımının nasıl alındığına dair bir gösterge, hükümetin ana olayları hemen listelenir. İşte ortak bir örnek - madalya "Vladimir Monomakh".
Ön tarafta:
"LED. KH. VLADIMIR VEVOLODOVICH MONOMAH ”; tam tersi:
“GENEL BÜYÜK KÖYLER İÇİN TÜM İSTEK KIEV 1114 GÜNE KARAR G. VENCHAN TSARAM VE KENDİNDEN (OBSERVER) TÜM-RUSYA SAHİBİ 11 YILI. YILIN 72'I YAŞADI.
Rus tarihine ilişkin bu madalya ders kitapları, Lomonosov’un, ana bilim adamının mutluluk ve refah vaadini gördüğü, 1796’teki ölümüne kadar, Catherine’in hüküm sürdüğü ana kadar büyük bir mutluluk vaadinde bulunduğu Rusya’nın yararları hakkındaki resmi fikrini açıkça ortaya koyuyor. Fakat daha sonra, kralların her birinin ölümünden sonra Nicholas I'e kadar, seri nominal madalyalarıyla desteklendi. "Kayıp II", "Alexander III" ve "Nicholas II" olmak üzere üç eksik madalya günümüzde üretim tarafından tamamlanmıştır.
Petersburg Nane daha fazla nane yapmayı başardı ve 94, Rurik, Oleg, Svyatoslav ve Yaropolk zamanlarının bireysel etkinliklerine adanmış madalyalar (ve genel olarak Ekaterina tarafından yazılan “Rus tarihi üzerine notlar” iki yüz ve daha fazla madalya projesi içeriyor). Rus tarihinin Catherine tarafından serbestçe yorumlanmasıyla ilgili tarihi bir merak olmadan gerçekleşmedi.
Bu nedenle, “Svyatoslav ve Olga'nın Drevlyane'nin kenarındaki zaferi” madalyasının tersine, Iskorosten'i ateşlemeyen, kurnaz ve intikamcı Olga tarafından masum serçelerin yardımı ile ateşe verilen, aksine bize, Bygone Yıllar Masalı tarafından söylendiği gibi resim tamamen huzurlu: prenses ve oğlu sessizce nehrin dışındaki tarlaları ve drevlyan konutlarını araştırıyor.
Ön sonuçların özetlenmesinde, Catherine dönemine ait Rus madalya sanatının Avrupa düzeyine ulaştığı ve kısmen aştığı söylenebilir. O zaman Rus madalyalarının ilk koleksiyoncularının ortaya çıkması tesadüf değil, aralarında yüksek sanatsal seviyenin bir göstergesi olan seçkin heykeltıraş Etienne Falcone da vardı.
İki kez, 1767 ve 1790'te, şu anda Floransa'daki Bargello Müzesi'nde saklanan en zengin ve en çeşitli gümüş ve bronz madalya koleksiyonu Avusturya imparatorluk evine hediye olarak St. Petersburg'dan Viyana'ya gönderildi. Ve Edinburgh Üniversitesi kütüphanesinde ve hala Catherine II'nin en yakın yardımcısı olan Prenses Ekaterina Dashkova tarafından bağışlanan 178 Rus madalyaları.