kapitalizm uşağıdır.
şöyle ki: kağıt havlu icat edilmeden önce, insanlar sağı solu silme, dökülen suyu alma vb. işlerinde elbezi dediğimiz bez parçalarını kullanıyorlardı. bu bezler değil bir defa kullanılmak, aykırı bir şiddete maruz bırakılmadıkları sürece, yıkanıp, temizlenip, evladıyelik olarak bile kullanılabiliyorlardı. amma ne zamanki kağıt havlu raflarda boy gösterdi, insanlar elbezine sırt çevirip, çoğu zaman*
kullan-at özelliğe sahip bu nesnelere yöneldiler. bununla da yetinmeyip, atalarımızın yüzünü kara çıkarmamak uğruna, hacı yağı bol bulunca, bir yerine sürermiş düsturunu benimsediler. birer ikişer koparıp koparıp, aldılar mutfak masasına dökülen suyu, bulaşık sonrası tezgahta kalan suyu ya da yüzlerini yıkadıktan sonra, havlu bulamayınca yüzlerindeki suyu vb.
e hal böyle olunca da, önceden bu görevleri yerine getirmek üzere tasarlanmış elbezinin pabucu dama atılmış ve de kalitelisinden, fillisine kağıt havlulara avuç avuç para akıtılmış oldu.
sakın yanlış anlaşılmasın, evdeki bütün kağıt havluları yakın, çeyiz sandıklarınızdan annelerinizin özene bezene diktikleri elbezlerini çıkarın, özünüze dönün demeye çalışmıyorum.
ama kağıt havlunun sürümden kazanmayı yeğleyen, insanlar durup dinlenmeden alış-veriş yapsınlar isteyen, kar etmek üzerine kurulu, kapitalist sistemlerin bir ürünü olduğunu belirtmekten büyük bir kıvanç duyarım. (adeta minimalist sistemlerin bir uşağıymışcasına (değilim ha:))