Natürmort resimleri genellikle modern müze ziyaretçisi tarafından gözden kaçırılır ve atlanır. Birçoğu eski moda, sıkıcı ve donuk olabilir; ancak Rachel Ruysch’un natürmortları tamamen farklıdır. Ruysch, açgözlülük, gurur ve ölüm gibi epik temalarla ilgili hikâyeler anlatmak için çiçekleri kullanır. Bir çiçek resmini, çiçek gücü olarak kullanır.
1664 yılında Hollanda’da doğan Rachel Ruysch, kadın bir sanatçı olarak yetişip gelişmesi için Hollanda’nın ilginç bir dönemine denk gelmiştir. Hollandalı kadın sanatçılar emsalsiz bir ün kazanırken, Rachel Ruysch çağdaşlarını gölgede bırakarak uluslararası bir üne kavuşmuştu. Ünü, güzelliği ve ahlakı ustaca birleştirdiği çiçek kompozisyonlarına dayanıyordu. Ruysch, güzel çiçeklerin daha derin olan anlamlarını şaşaalı bir şekilde kullanmıştır.
Çiçekleri ve böcekleri gözlemleme ve inceleme tutkusu olan Rachel Ruysch’un babası ünlü botanikçi Frederik Ruysch’tu. İlgi alanlarını kızına devretmiş olmalı; çünkü Rachel Ruysch, böceklerle dolu çiçek aranjmanlarıyla tanınıyor. Rachel Ruysch bir genç olarak resim yapmaya başladığında, Hollanda’da natürmort türü ancak 1650’lerden beri yaygınlaşmaya başlamıştı. O zamanlar natürmort olarak bilinen “çiçek parçaları” devrim niteliğinde bir fikirdi. Çiçekler daha önce resimlerin arka planına veya dini veya tarihi bir hikâyeyi vurgulamak için sembolik unsurlar olarak dâhil edilirdi. “Çiçek parçaları”, çiçeklerin bir resmin ana konusu olmasını sağladı. Çiçekler artık kendi yararları için dikkate değerdi. Çiçeklere değer vermedeki bu toplumsal değişim, 1630’ların lale çılgınlığından kaynaklanmaktaydı. 1634’ten 1637’ye kadar, değerli lale soğanları üzerinden servet kazanıldı ve kaybedildi.
Rachel Ruysch 1700 yılında, 1630’lu yılların lale çılgınlığından neredeyse bir ömür sonra, Çiçeklerle Vazo‘yu resmetti. Bununla beraber, bu çiçek şaheserinde, lale çılgınlığının izleri bulunmakta. Kırmızı çizgili beyaz lale, alacalı bir çiçektir. 17. yüzyılda, orijinal alacalı lalelere, Lale Kırma Virüsü (TBV) olarak bilinen bir virüs neden oldu. Bu güzel ama hastalıklı çiçekler nadir bulundukları için, sağlıklı tek renkli lalelerden daha pahalılardı. Rachel Ruysch bu laleyi aranjmana açgözlülük, gurur ve ölüm yorumlarını katmak için boyamıştı.
Rachel Ruysch, Çiçeklerle Vazo’da yapay bir aranjman yaratmıştır. Gösterdiği çiçekler bilimsel olarak doğrudur; ancak doğa, bu çiçeklerin aynı anda açmasını engeller. Bu çiçeklerden bir kısmı ilkbaharda, bir kısmı yazın, bir kısmı sonbaharda, bir kısmı da kışın çiçek açar. Belki de çiçeklerin yalnızca dörtte biri aynı anda boyanabilir ve bu sebeple gerçek bir natürmort olamaz. Bu nedenle, Rachel Ruysch, Çiçeklerle Vazo’da tasvir etmek istediği türleri bulmak için büyük olasılıkla botanik kitaplarına, hatta belki de babasının kitaplarından bazılarına başvurmuştur. Rachel Ruysch, sanatsal bir düzenleme oluşturmak için bilimsel kaynakları kullanmıştır.
Çiçeklerin bazıları güzel ve şuh kalırken, bazıları sarkmış ve solmuştur. Mavi süsen çiçeği bu duruma iyi bir örnektir. Bir zamanlar görkemli olan bu çiçek, açmanın eşiğinde. Çiçeğin yaşı geçtikçe yapraklarının kenarları gevşemeye başlamış. Işık, süsenin tomucuğu üzerinde parlar ancak gösteriyi çalan çiçeğin yapraklarıdır. Koyu mor ile canlı mavinin karışımı vardır ve beyazın dokunuşları soğuk renkli çiçeğe parlak bir kontrast katar.
Rachel Ruysch hayatın kendisi hakkında yorum yapıyor. İnsanlar, hayvanlar ve yaşayan diğer her şey çiçeklerin büyüdüğü, çiçek açtığı ve öldüğü gibi hayatın tüm aşamalarına sahiptir. Kompozisyonda gelincik çiçeğinin baş kısmı kesilmiştir. Bu kayıp ölü çiçek, kompozisyonda daha fazla yeşillik gözükmesini sağlayarak resme derinlik katar; ancak ölümü çevreleyen duygular hakkında da yorum yapar: özlem, boşluk, üzüntü, keder ve kayıp.
Rachel Ruysch Çiçeklerle Vazo eserini, asimetrik bir kompozisyon kullanarak kendine özgü stiliyle resmetmiştir. Çiçeklerin bazıları konumlandırılışlarından dolayı kayabileceklerini ve vazodan düşebileceklerini hissediyorlar. Hayatın öngörülemezliği hakkında daha fazla yorum yaparak zaman zaman kararsız hissediyorlar.