Refleks Hakkında Bilgi
Refleksler “Refleks” terimi ilk olarak omuriliğin içinden geçen bir sinir devresini içeren bir uyarana yanıt olarak otomatik, hemen hemen bir hareket tanımlamak için kullanılmıştır. Şimdi, beyni ilgilendirenler de dahil olmak üzere bir uyaranın diğer otomatik yanıt tiplerine de uygulanmaktadır. Bir refleks, bilgiyi merkezi sinir sistemine (CNS) ileten duyusal sinir liflerini, CNS’nin kendisindeki nöronları, CNS’den gelen emri ileten sinir liflerini ve efektörü algılayan duyusal alıcıları gerektirir. Sir Charles Sherrington (1857-1952), ‘refleks’ sözcüğünü tanıtan ilk kişiydi. Bu, bir ayna tarafından yansıtılan bir ışık demetine benzer şekilde, kordona giden duyusal bilginin motor sinir lifleri boyunca yeniden yansıtıldığı görüşünü alarak. . Sherrington, bir refleks yayı olarak – reseptör, iletken ve efektör – yapı zincirine atıfta bulundu.
Sherrington ve omurga refleksle ilgili çalışma, nörobilimdeki sonraki ilerlemelere dayanan bir anlayış olan, merkezi sinir sistemindeki en basit sinir devrelerini temel almayı sağlamıştır. Sherrington, bilinç unsuru ve bilinçli hareket etmeyi kaldırmak istediği için, omuriliğin davranış repertuarının doğasını inceleyebildi. Deneysel sonuçlar, Sherrington’un “refleks” terimini tanımlamasını ve bununla birlikte, bir refleks cevabının bilincin bağımsız olduğunu ima eden örtük varsayımı ortaya çıkarmıştır. Deneysel hayvanlarda, bilincin etkilerinin ortadan kaldırılması, daha yüksek merkezlerin etkilerini cerrahi olarak keserek sağlanabilir. Bu, şimdiye kadar kaçan analizlere sahip olan kordun aktivitesinin çözülme özelliklerini sağladı.
Omurga refleksleri
Merkezi sinir sisteminin aktivitesinin basit tezahürleri olmasına rağmen, spinal refleksler anlamlıdır, çünkü her refleks bariz bir işlevi desteklemektedir. Örneğin, elin zararlı bir nesneden geri çekilmesi refleksi, zararlı organizma tarafından organizma üzerine verilen zararı en aza indirir.
En iyi bilinen reflekslerden biri, tendon pisliği refleksidir. Bir tendon bağlandığında, bağlandığı kas bir seğirmeye yol açar. Bir örnek “diz-pislik refleksi” dir; patellar tendonun bir kolu (diz önünün hemen altında), kuadriseps kaslarında (baldırın ön tarafındaki kas kütlesi) bir refleks seğirmeye neden olur. Bu seğirme, alt bacağı dizde uzatmak için yeterince güçlü olabilir. Artık bu refleks yanıtın kas spindle reseptörleri olarak adlandırılan duyusal reseptörler sınıfından başladığını biliyoruz. Hayvan deneylerinde, Sherrington bu refleks için yeterli uyaranın, kuadriseps kasının sadece 0.01 mm uzaması olduğunu gösterdi.
Tendon pislik refleksi en basit reflekstir; Merkezi sinir sistemi içinde, duyu sinir lifleri, efektör kasını innerve etmek için motor sinir lifleri gönderen sinir hücreleri ile doğrudan bağlantı oluşturur. Bu reflekslerin test edilmesi, her birinden sorumlu omuriliğin farklı düzeylerinin bilgisi ile birlikte, belirli periferik sinirleri ve omuriliğin bölümlerini içeren bir refleks arkın bütünlüğünü inceleyen klinik bir yöntem sağlar. Ayrıca, tendon gerilmesi normal olarak CNS’nin daha yüksek seviyelerinden inen sinir impulsları tarafından kısmen bastırıldığı için, abartmaları, ilgili spinal segmentlerin üzerindeki hasarın değerli bir belirtisidir.