"Ancak" adlı analitik program, Mikhail Leontyev 08 ile Şubat 2013
Görevini üstlenirken, ABD Dışişleri Bakanı John Kerry, uygun kibarlar arasında aşağıdakileri söylediği kısa bir konuşma yaptı.
Amerika Birleşik Devletleri amblemine atıfta bulunan Kerry, “Bir zamanlar, savaş oklarının bulunduğu pençeden bir kartalun başını, zeytin dalının bulunduğu yere çevirdi” dedi. “Benim için temel önceliğin barışçıl olduğunu açıklığa kavuşturmak istiyorum. uyuşmazlık çözümü. "
"Çok Munchausen" filminden:
Savaş poker değil. İstediği zaman açıklanamaz.
Tabii ki, bizim için tarihsel Harry Truman'ın zeytin dalıyla anısı biraz şüpheli görünüyor. Soğuk Savaş'ı başlatan ve neredeyse onu sıcak bir savaşa dönüştüren Churchill ile birlikte Truman olduğunu hatırlıyorum. Ancak, haraç ödemeliyiz, transfer edilmedi. Ve soğuk savaş çatışmaların barışçıl çözümüdür.
Ya da en azından barışçıl donmaları. Yeni Dışişleri Bakanı Kerry ve Amerika'daki Pentagon Heighel'in gelecekteki başkanı neredeyse pasifist olarak kabul ediliyor. Aslında, bu iki Vietnamlı gazisi, en derin ekonomik kriz ve dünyadaki yeni iktidar merkezlerinin ortaya çıkması bağlamında, Amerikan dış politikasının anlamını ve yeterliliğini iade etmek olan zorlu ve nitelikli pragmatistlerdir.
Ancak haftalık Obama ile yaptığı röportajda Kerry ve Heigel'e son derece yakın olan Amerikalı bir stratejik analist olan Harlan Ullman, Obama'nın eski dış politikasına "biçimsiz ve anlamsız" diyor.
“Sonuç olarak, Orta Doğu'daki askeri kampanyalar aslında kayboldu, Rusya ile ilişkilerin öfkelenmesi hiçbir şeyle sonuçlanmadı.” Ullman, Amerikan politikasının Afganistan ve Pakistan'daki başarısızlığına dikkat çekti. “İran’ın nükleer tesislerine yapılan grevlerin Tahran’ı askeri programını kısıtlamaya zorlamayacağı anlaşılmalıdır. Bu, ancak doğrudan İran’ın müdahalesi ve işgal edilmesi yoluyla elde edilebilir ... Bu görevi yalnızca yarım milyon ordu başarabilir. Bu orduyu kim içerecek? Batığın sebebi. "
Bu arada, İran cumhurbaşkanı, Amerikalıların yeni tonunu oldukça olumlu bir şekilde değerlendirdi ve doğrudan müzakere olasılığını ima etti. Yine, New York Times, geçen yıl Obama'nın, Clintons ve CIA başkanı Petraeus tarafından geliştirilen Suriyeli isyancılara büyük çapta bir yardım planını çiğnediğini hatırlattı. Bu arada, ikisi de yönetimi terk etti.
Ullman'a göre, Kerry başkanlığındaki Dışişleri Bakanlığı, Moskova ile olan ilişkilerde keskin kenarları yumuşatacak: "Suriye'deki iç savaşta olduğu gibi, Amerika'nın hiçbir partiyi desteklemeyeceğini düşünüyorum, çünkü rolün kimin oynadığını çözemedik. "Kötü adamlar" ve "iyi" rolündekiler.
Bu kelime değil - anlamadı! Örneğin Libya ve Suriye’de “iyi adamları” gündeme getirdik, böylece onları Mali ve Cezayir’e kazdık. Her ikisi de kendi pahasına. Bir kez daha: bu artık bir sinizm değil, bu delilik. Aslında, Obama’nın dış politikasının görevleri delilikten sinizme dönüşmektir. Aslında bu, diplomasi dilinde - "pragmatizm".
"Çok Munchausen" filminden:
“Burada bir şeylerde hepimiz hatalıydık ... Ama bazıları ceplerini ve kol kollarını dikmelerine izin vermeye başladı - buna izin veremeyiz.”
Aynı zamanda, retorikte yeni yönetimden keskin bir değişim beklememeliyiz - tam tersi. Başarıları artık garanti edilmiyor. Ve alaycı diplomasinin en azından açık kamu ilanlarına ihtiyacı var.
- Orijinal Kaynak:
- http://www.1tv.ru