Doğum günün kutlu olsun, için huzurlu, yüreğin aşk dolu ve yolun aydınlık olsun. Halil Cibran'ın bu çok sevdiğim öyküsünü sana hediye etmek istedim, umarım hepimiz öz lisanlarımızı tekrar hatırlar ve dinleriz.
Sevgiler,
Başka Lisan - Halil Cibran
Ben doğduktan üç gün sonra beşiğimde ipekliler içinde yatar ve etrafımdaki yeni dünyayı şaşkın bir korkuyla izlerken annem sütanneme, "Bebeğim nasıl?" diye sordu.
Ve sütannem cevapladı, "İyi, hanımefendi, bugün üç defa emzirdim; bu kadar küçükken bu kadar neşeli olan bir bebek daha görmedim."
Ve ben kızıp bağırdım, "Bu doğru değil anne; yatağım çok sert, emdiğim süt ağzıma acı ve memenin kokusu burnuma kötü geliyor, çok rahatsızım."
Ama ne annem, ne de sütannem beni anladı; çünkü konuştuğum lisan gelmiş olduğum dünyadandı.
Ve hayatımın yirmibirinci gününde vaftiz edildiğim sırada rahip anneme, "Oğlunuz bir hristiyan olarak doğduğu için çok mutlu olmalısınız." dedi.
Ve ben şaşırdım ve rahibe dedim ki, "Öyleyse cennetteki anneniz mutsuz olmalı, çünkü siz bir hristiyan olarak doğmadınız." Ama rahip lisanımı anlamadı.
Ve yedi ay sonra bir kahin bana baktı ve anneme, "Oğlunuz bir devlet adamı ve büyük bir lider olacak" dedi.
Fakat ben haykırdım, "Bu kehanet yanlış, çünkü ben müzisyen olacağım ve müzisyenden başka hiçbirşey olmayacağım."
Ama o yaşımda bile lisanım anlaşılmadı. şaşkınlığım çok büyüktü.
Ve otuz üç yıl sonra annem, sütannem ve rahip öldü (Tanrı'nın rahmeti ruhlarının üstünde olsun), kahin hala yaşıyor. Ve dün tapınağın kapısında ona rastladım ve konuşurken bana, "Sizin büyük bir müzisyen olacağınızı herzaman biliyordum. hatta siz daha bebekken gelecekte ne olacağınızı söylemiştim." dedi.
Ve ona inandım, çünkü artık ben de diğer dünyanın lisanını unutmuştum.