LAS VEGAS — 108 yıllık bir futbol konferansı Cuma günü burada son nefesini verdi; etrafı mor veya neon yeşili giyinmiş 65.000 seyirciyle çevriliyken milyonlarca kişi uzaktan takdirle izliyordu.
Pac-12 futbolu dünyadaki son gününde hayatının en güzel gecesini yaşadı. Gergindi. Heyecan vericiydi.
Bu korkunç bir ironiydi Bu Böylece bitti.
Daha derine git
‘Her şey dağıldı’: Pac-12’yi ve kolej futbolunu özüne sarsan kaotik son günler
Mor konfeti biletleri tükenen Allegiant Stadyumu’nun çatısına doğru yükselirken, üçüncü sırada yer alan Washington, beşinci sırada yer alan Oregon’a karşı 34-31’lik galibiyeti kutladı; bu, son 13 ayda sınırdaki rakibine karşı kazandığı üçüncü çarpıcı zaferdi ve çok daha yüksek netlere ulaşan bir zaferdi. bahisler. Washington’dan Dillon Johnson maçı bitirmek için 18 yardalık bir koşuya çıktığında, Huskies kendilerine 13-0 normal sezon, Pac-12 şampiyonluğu ve 2016’dan bu yana Kolej Futbolu Playoff’una ilk seyahatlerini garantiledi ve aynı zamanda Pac-1’i de sona erdirdi. 12’lik kuraklık.
Heisman yarışmacısı Michael Penix Jr.’ın elit alıcılarından birine para üstüne kuruş attığını, ancak Oregonlu mevkidaşı Bo Nix’in ekibine sahada liderlik ettiğini izlediğinizde, bunun başarılı bir konferansın ürünü olduğunu asla bilemezsiniz. mutlaka sahip olunması gereken televizyonlar için tasarlandı. Sezon boyunca neredeyse her hafta izleyin. Penix ve Nix’e ek olarak, Heisman Trophy kazananı USC’den Caleb Williams ve takımını on yıl içindeki en iyi sezonuna taşıyan yükselen yıldız Arizona birinci sınıf öğrencisi Noah Fifita da vardı.
Oregon Eyaleti defans oyuncusu Jeffrey Basa, takımının yenilgisinden sonra “Batı Yakası’nda harika futbol oynuyoruz” dedi. “Bu yıl her hafta gördüğüm (harika) oyun kurucuların miktarı çılgıncaydı.”
Washington ilk yarıda 20-3 öne geçti, ancak Oregon geri dönüp 24-20 öne geçti. Bunu, dördüncü çeyrekte konuyu erişilemez hale getirmek için arka arkaya Huskies touchdown hamleleri izledi. Hepsini izleyince, asırlık bir geleneği baltalayan ve ligdeki 12 okuldan 10’unu çıkışa sürükleyen, başarısız medya hakları müzakerelerinin 13 aylık destanını unutmak kolaydı. #Pac12Refs duruma uygun bazı hileli çağrılar bile yaptı (tekrar oynatıldığında ters çevrildi).
Washington koçu Calen de Boer, “Bu konferansın tarihsel geleneği, yıllar boyunca ortaya çıkan harika takımlar…Bunun olduğunu ve bunun son futbol maçı olduğunu görmek üzücü” dedi.
Cuma günü sahadaki gergin olaylar ve elektrikli stadyum atmosferi, Pac-12 futbolunun son birkaç sezonda ne kadar geliştiğini yansıtıyor. Yaklaşık beş yıldır Washington, Santa Clara’daki Levi’s Stadyumu’nda sadece 35.000 taraftarın önünde oynanan, 9-3’lük iki takım arasında oynanan en kasvetli Pac-12 şampiyonluk maçında Utah’ı mağlup etti. Washington’un 10-3’lük galibiyeti (savunmanın attığı tek gol) Power 5 şampiyonluk maçından çok eski Foster Farms Bowl’a benziyordu.
Bu, bir konferans yöneticisinin sahayı tekrar oynama kararına müdahale ettiği ve o zamanki komiser Larry Scott’un maç öncesi haber konferansını fahiş maaşıyla ilgili soruları yanıtlayarak geçirdiği bir skandalın da dahil olduğu çalkantılı bir sezonun son gecesine işaret ediyordu. Pac-12 şüphesiz zor durumdaydı. Ancak o zaman bile kimse onun bir gün tamamen öleceğini beklemiyordu.
Cuma günü, Scott’ın halefi, Waterloo’yu ligde yöneten George Klyafkov, DeBoer’e şampiyonluk kupasını vermek için sahneye çıktı. Topal ördek bir komiserin sporun en hızlı yükselen koçlarından birinin yanında durması, konferans için çılgın bir yılın nasıl geçtiğini anlatan bir görüntüydü.
Lincoln Riley ve Williams’ın USC’yi yeniden ilgi çekici hale getirmesinden yalnızca birkaç ay sonra, Colorado’nun çoktan unutulmuş, manşetlere çıkan Deion Sanders’ı işe almasının ardından ve Washington ve Oregon’da baskın sezonların eşiğindeyken, üniversite sporlarını etkili bir şekilde yürüten televizyon ağları onsuz da yaşayabileceklerine karar verdiler. para. Yayınlarında 12 futbol.
Ligin çöküşüne yol açan on yıllık kötü kararları ve yanlış yönlendirilmiş kibri yeniden gündeme getirmenin bir anlamı yok. Oldu. Bitirdim.
Ancak bu, Cuma’ya veda etmenin daha az gerçeküstü görünmesini sağlamadı.
Cuma günü orta sahaya çizilen tanıdık Pac-12 logosu, yakında albümlerde, YouTube videolarında ve en az bir yıl boyunca Oregon Eyaleti ve Washington Eyaleti formalarının yamalarında yer alacak. Bundan bir yıl sonra, eğer Oregon ve Washington Eyaleti başka bir konferans şampiyonasında oynayacaklarsa, taraftarlarının bunu görmek için üç zaman dilimindeki Indianapolis’e uçmaları gerekecek. Gelişmekte olan bir spor şehri olan Las Vegas, gelecekte benzer bir Pac-12 liginden daha fazla Mountain West turnuvasına ev sahipliği yapabilir.
Çok yürek parçalayıcı. Bu delilik. En kötüsü bunların hepsi önlenebilirdi.
Daha derine git
Mandel: Pac-12’nin ölüm nedeni büyük bir liderlik başarısızlığıdır
Ancak Washington, Pac-12’yi en az bir hafta daha temsil edecek – belki şiirsel bir şekilde, Rose Bowl’da Big Ten şampiyonu Michigan’a karşı. Ligdeki hiçbir takım, Marcus Mariota’nın Oregon takımının Jameis Winston’ın Florida Eyaletini 59-20 mağlup ettiği 2014’teki ilk play-off maçını kazanamadı. Maç sonrası Trophy Cup aşamasında “Heisman” sloganları söyleyen Penix’in, Mariota, John Elway ve Andrew Luck gibi önceki Batı Yakası büyüklerinin bıraktığı mirası bırakma şansı var.
Huskies, Big Ten veya SEC rakiplerine karşı zayıf durumda olmalı, ancak onları hesaba katmayın. Bir defalığına bir Pac-12 temsilcisi, grubun savaşta en çok test edilmiş üyesi olarak sahaya girebilir. Washington’un 13 galibiyeti arasında komitenin en son ilk 25’inde yer alan dört takım (iki kez 5. sırada yer alan Oregon, 14. sırada Arizona ve 20. sırada Oregon Eyaleti) ve son iki hafta dışında tümünü 1. sırada geçiren beşinci takım Utah yer alıyor. anketler.
De Boer, “Konferansın bu yıl ne kadar güçlü olduğunu anlayın. Bir noktada ilk 25’te yer alan (dokuz) takım vardı ve en iyi takımlarla oynadık ve onlardan biriyle iki kez oynadık” dedi. “Bizim yaşadıklarımızı bu ülke yaşadı” sözünde başkası olduğunu sanmıyorum.
Konfetiler durduktan ve saha temizlendikten, takımlar soyunma odalarına döndükten veya otobüslere bindirildikten sonra sahada son bir kutlama -veya cenaze töreni- düzenlendi. Bir grup Pac-12 çalışanı terk edilmiş yükselticilerde toplanırken, stadyumun video panosunda stadyumun hoparlörlerinden Green Day’in “Good Riddance” şarkısı gibi film tarzı jenerikler oynatıldı: “Umarım hayatının en güzel anını geçirmişsindir.” Alkışladılar, gülümsediler. En az ikisi gözyaşlarını sildi.
Böylelikle rahmetli dostumuzla vedalaşıyoruz.
12 okulun tamamı çeşitli yeni bölgelerinde futbol oynamaya devam edecek. Daha iyi oyuncular yetiştirecekler. Büyük maçlar ve belki daha fazla şampiyonluk kazanacaklar.
Ancak Batı Yakası’ndaki kolej futbolu bir daha asla Cuma gecesi kadar mükemmel bir gece geçiremeyebilir.
(En Üstteki Resim: Jeff Speer/Icon Sportswire, Getty Images aracılığıyla)
“Sosyal medya devi. Amatör yemek tutkunu. Pop kültürünün öncüsü. Tv ninjası.”