Ablukayı da biliyorlardı
Sivastopol ve Odessa'yı faşist saldırganlardan koruyan Sovyet askerlerinin eşsiz kahramanlığı, Tobruk kalesinin ve Malta adasının sadık savunucularına ilham verdi. Ancak 1945'ten ve Büyük Britanya ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki savaştaki zaferden sonra, Sivastopol ve Odessa'nın kahramanca savunmasını hatırlamamayı seçtiler.
Tobruk ile askeri kardeşlik de unutuldu. Antik de olsa güçlü bir kaleye sahip bu liman kenti, Libya Akdeniz kıyısında, Mısır sınırına yakın bir yerde bulunuyor. 1941'de Tobruk, 240 gün boyunca Alman-İtalyan birliklerinin kuşatması altında kaldı.
1942'de Almanların hala Tobruk'u almayı başarmasına rağmen, bu artık onlara Kuzey Afrika'da zafer getiremezdi. General C. de Gaulle, Kasım 1941'in sonunda Molotov'a yazdığı mektuplardan birinde şunları kaydetti:
“Odessa ve Sivastopol'un bu kadar uzun ve cesur savunması, Nazilerin Karadeniz'e hakim olmasına izin vermedi; Nazilerin Kahire ve Süveyş Kanalı'na giden yolunu kapatan Tobruk ve Malta'nın cesur savunucularına bir örnek oldu ... "
Winston Churchill, JV Stalin'e yazdığı mektuplarda Sivastopol ve Odessa'nın başarısına saygı gösterdi. Kuzey Afrika ve Akdeniz'deki müttefik komutanlar da bu Sovyet duvarlı şehirlerinin savunmasına haraç ödediler.
10 Haziran 1940'tan 15 Aralık 1942'ye kadar Alman-İtalyan Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri tarafından bloke edilen Malta, Tobruk'tan farklı olarak asla teslim olmadı. Adanın İngiliz Genel Valisi William Dobby - bu batmaz uçak gemisi, Ocak 1942'nin başlarında ilan etti:
“Malta'daki İngiliz birlikleri, Eksen'in Malta kalesini ele geçirme konusundaki sürekli girişimlerini yansıtan, Sivastopol'un ve Kırım yarımadasının diğer bölgelerinin cesur savunucularının canlı bir örneğini önlerinde görüyorlar. Birlikte işgalcilerin saldırılarına karşı koyabileceğimize eminim."
İtalya'nın kuzeydoğusunda (1944'e kadar) Libya'da, Mısır sınırına yakın bir yerde bulunan Tobruk, o zamanlar, Fransızlardan (1'ye kadar) Tunus'tan Mısır İskenderiye'ye kadar 500 km'nin üzerindeki tek büyük limandı. Tobruk'un İtalyan-Alman kuvvetleri tarafından ele geçirilmesi, Rommel'in Afrika Korps'unun Kahire ve Süveyş Kanalı'ndaki ilerlemesini hızlandırmasına izin verecekti.
Tobruk'un İngiliz müttefikleri tarafından savunması, Almanya'nın hava kuvvetlerinin bir kısmını bu bölgeden Eritre'ye (Kızıldeniz'deki İtalyan kolonisi) ve komşu İtalyan Somali'ye transfer etmesine izin vermedi. Orada, 1941 sonbaharında, İtalyan birlikleri İngiliz Milletler Topluluğu birlikleri, De Gaulle'ün Savaşan Fransa'sı ve Etiyopya birlikleri tarafından kuşatıldı.
Kıtalar arası iletişim
Kuzeydoğu Afrika'nın geniş bölgeleri düzenli olarak elden ele geçiyordu ve El Alamein'den sonra ancak 1942 sonbaharında müttefik kuvvetlerin tam kontrolü altındaydılar. Ve burada 1941-1942'de Odessa ve Sivastopol'un rolüyle tam anlamıyla paralellikler ortaya çıkıyor. Bu limanların kahramanca savunması, Almanların Stalingrad ve Kuzey Kafkasya'ya ilerlemesini aylarca geciktirdi.
Zhukov, Shtemenko ve Rokossovsky ile başlayıp Amiral Kuznetsov ile biten hemen hemen tüm Sovyet anı yazarlarının bunu not etmesi tesadüf değildir. Hitlerci generaller Manstein ve Halder ile yarı resmi tarihçi Tippelskirch de aynı şeyden yakındılar. Mussolini ve Antonescu, Odessa ve Sivastopol nedeniyle SSCB'nin derinliklerine ilerlemedeki gecikmelerden "pişmanlığı" gizlemediklerini söyledi ...
21 Eylül 1941'de Odessa savunucuları, Tobruk garnizonunun komutanı General Ronald Scoby'den bir radyo mesajı aldı:
"ODESSA GARRİSON'A HOŞ GELDİNİZ
Kuşatılmış Tobruk'tan, sizin ve cesur garnizonunuzun büyük zorluklarla karşı karşıya kaldığı ülkenizde bulunan kararlılığı ve mücadele ruhunu selamlıyoruz. Afrika kalemizden, mücadelenizi hayranlıkla takip ediyor, başarılarınızın devamını diliyoruz. Düşman yakında yenilecek!"
Kuşatılmış Tobruk'tan, sizin ve cesur garnizonunuzun büyük zorluklarla karşı karşıya kaldığı ülkenizde bulunan kararlılığı ve mücadele ruhunu selamlıyoruz. Afrika kalemizden, mücadelenizi hayranlıkla takip ediyor, başarılarınızın devamını diliyoruz. Düşman yakında yenilecek!"
Odessa savunma bölgesinin 22 Eylül'deki komutanlığı yanıt olarak aşağıdaki radyogramı gönderdi:
"GARRİSON KOMUTANLIĞI VE TOBRUK SAVUNUCULARI İÇİN
Selamlarınızı büyük bir memnuniyetle okuyoruz. Sovyet halkı azim ve kararlılıkla faşist haydutları bu barbarların tamamen yok edilmesine kadar ezecektir. İnanın bize, kalbimiz attığı sürece, Hitler'in ordularını nihai olarak yok edene kadar savaşa koşacağız. Bu görevi tamamlayacak güce, cesarete ve cesarete sahip olacağız. Hitlerizm, Kızıl Ordu'nun ezici darbeleri altında, tüm dünya halklarının yardımıyla yok olacak. Size, Tobruk'un yiğit savunucularına hararetli selamlarımızı gönderiyoruz! Mücadelede ısrarcı olun, zafer bizim olacak!"
Selamlarınızı büyük bir memnuniyetle okuyoruz. Sovyet halkı azim ve kararlılıkla faşist haydutları bu barbarların tamamen yok edilmesine kadar ezecektir. İnanın bize, kalbimiz attığı sürece, Hitler'in ordularını nihai olarak yok edene kadar savaşa koşacağız. Bu görevi tamamlayacak güce, cesarete ve cesarete sahip olacağız. Hitlerizm, Kızıl Ordu'nun ezici darbeleri altında, tüm dünya halklarının yardımıyla yok olacak. Size, Tobruk'un yiğit savunucularına hararetli selamlarımızı gönderiyoruz! Mücadelede ısrarcı olun, zafer bizim olacak!"
Sivastopol 250 gün (Eylül 1941'den Haziran 1942'ye kadar), Odessa - 71 gün (Ağustos-Ekim 1941), Tobruk - 240 günden fazla (Nisan-Kasım 1941) sürdü.
Biraz daha ayrıntılı olarak, Tobruk'un Alman-İtalyan kuşatmasının daha büyük döneminde (Nisan-Haziran 1941), esas olarak Korgeneral Leslie Morshid'in Avustralya 9. Tümeni tarafından savundu (resimde).
Aynı zamanda Tobruk garnizonunun komutanıydı. Kuvvetleri yaklaşık beş ay boyunca kaleyi savundu, ardından 1941 Ağustos ayının ortalarında komutalarının talebi üzerine, söz konusu birliklerin yerini daha büyük ve daha iyi silahlı bir birlik aldı: 70. İngiliz Piyade Tümeni, Karpat Polonyalı Tugayı ve İngiliz Tümgeneral Ronald Scoby'nin genel komutasındaki 11. Çekoslovak Piyade Taburu.
Tobruk'u, şehrin kuşatmasının İngiliz Milletler Topluluğu'nun 1941. Ordusu (Haçlı Harekatı) tarafından kaldırıldığı Kasım 8'in son on yılına kadar savundular.
geri sayımı başlatmak
Kasım 1941'den Haziran 1942'ye kadar Tobruk garnizonunun komutanı General Hendrik Klopper (Güney Afrika Birliği, resimde W. Churchill ile birlikte) göreve başladıktan kısa bir süre sonra şunları söyledi:
“Malta, Tobruk ve Sivastopol kalelerinden, cephelerde Nazilerin tükenmesinin geri sayımı başlıyor. Açıkça bu cephelerde böylesine yetenekli bir savunma beklemiyorlardı ve bu nedenle yakında inlerine geri dönmeye başlayacaklar. "
Aynı zamanda, Sivastopol savunucularına haraç ödeyen Klopper, şunları kaydetti:
"Sivastopol ve Tobruk, halkların Nazizmden korunmasına katkılarından haklı olarak gurur duyabilir ve müttefik şehirler olarak kabul edilebilir."
Bundan sonra Sivastopol'a bir radyogram gönderildi:
“Biz, Tobruk'un savunucuları, cesur mücadelenize hayranız! Sizler bizim savaş arkadaşlarımızsınız. Düşmanla mücadeledeki başarılarınız bizim de başarımızdır. Cesaretiniz, surlarla çevrili şehrimizin savunmasını güçlendirmeye ve düşmana yeni saldırılar düzenlemeye ilham veriyor. Tobruk, Odessa, Sivastopol, saldırganlara karşı yakın bir zaferin habercisidir!"
Bir yanıt radyogramında, Sivastopol Savunma Bölgesi liderliği şunları kaydetti: "Tobruk kalesi, Nazi işgalcilerine karşı mücadelede kahramanlık ve cesaretin canlı bir örneğidir", Tobruk'un yiğit savunucularıyla dayanışmayı ve müttefiklerin faşizme karşı yakın zaferine olan güvenini dile getirdi.
Bununla birlikte, Tobruk hala bir karşı saldırı başlatan Mihver kuvvetleri tarafından işgal edildi.
Bu, Almanya'dan gelen güçlü takviyeler sayesinde 21 Haziran 1942'de oldu. Kısa süre sonra saldırganlar Mısır İskenderiye'sine yaklaştılar ve onu ablukaya almayı planlayarak Kahire ve Süveyş Kanalı'na saldırılarını sürdürdüler.
Ancak Kasım ayı başlarında El Alamein'de durduruldular ve birkaç gün içinde mağlup oldular. Zaten 13 Kasım 1942'de Tobruk, Anglo-Amerikan birlikleri tarafından tekrar işgal edildi. Dahası, o ve Malta, faşist birlikler tarafından ele geçirilen Libya ve Tunus'a ve ardından Sicilya'ya yönelik müteakip saldırının ana üsleri oldular.
Stalingrad ve lanet olası "neden"
Yine de, Stalingrad Savaşı, Kuzey Afrika cephesindeki bu dönüşte belirleyici faktördü.
Paulus'un 6. Alman ordusunun kuşatılması, Almanya'nın ve hatta İtalya'nın Libya ve Mısır'a yeni takviye göndermesine izin vermedi. Almanlar, Stalingrad'daki kuşatmayı kırmak için tanklar"sarı" ile boyanmış - boşuna Rommel'in Kuzey Afrika'daki kolordularını bekliyorlardı.
Mısır ve Libya'daki yenilgi vesilesiyle "çöl tilkisi" lakaplı Rommel'in kendisi, Mussolini'yi İtalyan birliklerinin düşük savaş kabiliyeti için bir kereden fazla "azarladı". Aynı zamanda Duce'nin Berlin'e "avans sigortası" için Kuzey Afrika'daki Alman-İtalyan birliklerinin yeni bir komutanını atamasını tavsiye etmesi önemlidir ...
Mussolini Tobruk'u savaştan önce bile ziyaret etti - 1937'de
Ama neden Sivastopol ve Odessa, kendilerini saldırganların önünde Tobruk veya Malta'dan daha savunmasız bir konumda buldular?
Uluslararası konferansa göre "Askeri Okumalar hikayeler"(St.Petersburg, 2006),
"İngiliz Akdeniz'ini sağlamak için gerekli olan kargo trafiği hacmi filo Malta-Tobruk bölgelerinde, Sivastopol savunma bölgesinin savaş kabiliyetini korumak için gereken hacimden çok daha azdı.
Almanların Sivastopol ablukasının başarısını belirleyen, ancak Tobruk veya Malta yakınlarında imkansız olan bir diğer faktör, İngiliz Akdeniz filosunun aksine SSCB'nin Karadeniz Filosunda sınırlı sayıda gemi olmasıdır. Karadeniz'deki ticaret gemilerinin kıtlığı, onları işlerini savaş gemilerine kaydırmaya zorladı ve büyük bir birlik grubuna erzak sağlanmasında yalnızca yardımcı bir rol oynayabilirlerdi.
Ocak-Temmuz 1942 döneminde ticari tonaj sıkıntısı nedeniyle, filomuz Kerç ve özellikle Sivastopol kuvvetler grubu için nakliye planıyla sistematik olarak başa çıkamadı.
Sonuç olarak, Sivastopol'da, Mayıs 1942'ye kadar, çoğunlukla ikinci saldırıyı püskürtmek için harcanan acil durum rezervleri doldurulmadı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında askeri dayanışmayı hatırlamak bugün Batı'da moda değil. Ve dahası, o yıllarda müttefik ülkelerin asker ve subaylarının karşılıklı saygısı hakkında. Ancak Zafer sunağında yapılan ortak fedakarlıklar ve tarihsel hafıza, hiçbir şekilde siyasi konjonktürün ürünleri değildir.