Ve yine kardeşlerim
Haber ajansları, Rusya ve Belarus’un yeniden entegrasyon yoluna girdiğini iddia ediyor. Bu aşamada, müttefik devletler arasındaki ilişkiler gerçekten çığır açanlara gerçekten benzer. Bazıları Rusya’nın Belarus’u Batı’nın zorlu kucaklarından “çıkarmayı” başardıklarını söyledi. Tabii ki, bu durum sevinemez ama sevinmez, ama beklenmedik bir şekilde “alevlenmiş” kardeşçe sevginin nedenlerine değinmek istiyorum.
Mesele şu ki, Rus tarafı gelecek yıldan itibaren Belarus'a gaz arzı için daha düşük fiyatlar topluyor. Bir ağabeyden daha genç olana kadar kapsamlı bir yardım hareketi gibi görünebilir. Ancak, anlaşmanın yalnızca Belarus'un yararına yapıldığını düşünmemeliyiz. Rus gazı fiyat indirimi, Beltransgaz'daki hissenin yarısının Gazprom satışıyla ilişkilendirildi. Bu, şimdi Rusya'nın Belarus transit pazarında Rusya gazı için ciddi bir oyuncu haline geldiği anlamına geliyor. Başka bir deyişle, işlem bir komşunun balını bir komşuya satma şekline benzer, böylelikle arılara kendi kesitinde sessizce uçmasını sağlar. Prensip olarak, anlaşma hem Rusya hem de Belarus için uygun ve eğer durum gerçekten buysa, anlaşmayı memnuniyetle karşılıyoruz.
Tabii ki, her iki ülkede de, ustalardaki anlaşmayı eleştirmeye meyilli insanlar var. Belarus anlaşmasının eleştirmenleri, Kremlin'in Gazprom ile birlikte tüm gaz iletim sisteminin bir parçasını “kesmek” ve gelecekte kendi koşullarını empoze etmek istediğini söylüyor. Rusya'da yine Lukashenka'nın Rusya liderliğine kendi şartlarını dayattığı konusunda bir söylenti yayılıyor. Prensip olarak, her iki tarafın argümanları temelsiz değil, ama sonuçta, partilerin her birinin şövalye ile harekete geçtiği ve eylemlerinden memnun kaldığı ortaya çıkıyor.
Daha düşük fiyatlarla gaz tedariki sözleşmelerine ve Belarus'un gaz iletim şirketinin hisselerinin Gazprom tarafından devralınmasına ek olarak, etkileyici bir anlaşma daha gerçekleşti. Alexander Lukashenko, Belarus'ta bir nükleer santral inşa etmeye başlaması için Rosatom'a karşı değildi. Nükleer santralin inşası, Kaliningrad yakınlarındaki bir nükleer santralin inşası ile aynı prensipte finanse edilecektir. Bu arada, projeler de çok benzer. Sergey Kiriyenko zaten işe başlamak için gerekli tüm belgeleri hazırlamak için talimat verildi.
"Babanın" makul olmayan komşulara rahmet ettiği ve Cumhuriyetini kardeşlik işbirliği için yaydığı ortaya çıktı. İroni, son zamanlarda Bay Lukashenko'nun Kremlin'i Avrupa entegrasyon yolunda ve hatta ABD ile yakınlaşma yolunda ilerlemesiyle tehdit ettiği gerçeğinden kaynaklanıyor. Bununla birlikte, ne Avrupa ne de Birleşik Devletler, Belarus ile keyifli bir şekilde bağırmakla bütünleşmek istemedi ve ardından her zaman olduğu gibi “demokratik bir hesap” oluşturdu. Bu hesabın diğer tüm noktaları arasında Belarus ekonomisi alanındaki tekellerin reddedilmesi, Batı ülkelerine karşı Batı ülkeleriyle serbest ticaret ve elbette, gösterilerin dağıtılması ve serbest seçimlerin sona ermesiyle aynı koşulsuz demokrasi de var. Alexander Grigorievich'e böylesi bir "kemik" hiç de tatlı görünmedi ve ardından ulusal para birimi ile ilgili sorunlar vardı ve o zaman ABD'den Belarus'taki birkaç şirkete karşı yaptırımlar vardı. Ve sevilen Belarus cumhurbaşkanı, Rusya’nın bütününe itiraz ederek, dostluğun sürdüğünü söylüyor.
Kremlin arkadaşlığı görmezden gelmedi, çünkü bunun da biraz fazladan para olabileceğini anladım. Ve sık sık değil şimdi Alexander Lukashenko çok accomodating hale geliyor.
İki devletin vatandaşları, dostluğun gerçekten daha da güçleneceğini ve sadece bir gaz yakıcısı tarafından yakıt kazanılmadığını ve nükleer santrallerin inşasını planladığını umut edebilir. Sonuçta, bildiğiniz gibi, “bana ver” arkadaşlığı asla yeterince iyi olmamıştı. Pragmatik işbirliği mekanizmasını durduracak her zaman bir zerre vardır. Bu durumda değil bekleyeceğiz ...
- Yazar:
- Alexey Volodin
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter