Ancak mesele çelişkilerde değildir. Neyse, tatil yok, bu çelişkiler düzelmeyecek. Sovyetler Birliği tarafından belirlenen kalkınma modelinin modern modelden daha adil ve daha etkili olduğuna inanan nesiller canlıyken, gelecek 30 yıllarındaydılar ve olacaklar. Ayrıca önümüzdeki 30 yıllarında, yalnızca SSCB'nin çöküşüyle serbestçe nefes alabileceklerine inananlar olacak.
Siyasi kültürümüzde Sovyetler Birliği'nin imajı oldukça uzun bir süre geçerli olacak. İçimizde yaşayan bir Stalinist, muhalif veya çiftçi olduğu için değil, çok büyük ve tarihi SSCB'nin bir projesiydi. Her dönem maddi kültürde bir anı bırakır - metalurji tesislerinden ve Moskova metrosundan Baikonur uzay aracına ve VAZ 2109'a. SSCB'nin maddi kültürü çevremizde yaşadığı sürece, Sovyetler Birliği'nin imajı alakalı olacaktır. Ve kitleler düzeyindeki herhangi bir ideoloji, uyumlu bir teorem ve kanıt sistemi değil, her zaman bir dizi görüntüdür.
Ulusal Birlik Günü tatili ve Sovyet öncüsü arasındaki temel uyuşmazlık, devletin, 4 Kasım’ı 7 Kasım’da yaptığı gibi, SSCB’de olduğu gibi “kırmızı takvim günü” yapma konusunda başarılı olamadığı yönündedir.
Filmlerin, animasyonların, reklamların, posterlerin ve bilgisayar oyunlarının - 4’un Kasım’a dair algısı hakkında kitlesel kültürel yorumlar yoktur. "1612" filmi, tek boynuzlu atlara sahip bir tür çamurla ortaya çıktı ve başka hiçbir şeyde ortaya çıkmadı ve aslında ortaya çıkmadı.
Bu garip olmaktan çok daha fazlası: Teorik olarak, Kasım 4'in bayramını anlatması gereken Smoot, devlet propagandası ve ajitasyon için bir içerik kaynağı haline gelmedi.
Ancak XVII. Yüzyılın sıkıntılarının tarihi materyali çok fazla öğretici materyal veriyor.
Boyarlar oligarşi oldu. Elit bölünmüş olarak, güçlü aileler Polonya müdahalesini destekledi. Romanov ailesinin kamplar arasında nasıl dengelendiğini ve tacı nasıl kazandığını. Bir halk kahramanı olarak, Pozharsky saray entrikalarında kaybedildi. Bir kıtlık oligarşisi olarak (yani, boyarlar ve saraylar) kıtlık sırasında tahmin edildi.
Minin’in Pozharsky’nin düzenlediği ve yönettiği milislerin popüler bir fenomen olduğu gerçeği - köylü, el sanatları ve işsiz. Bu proleterdir. Minin-Pozharsky milisleri, Yoldaş Semin'in haklı olarak söylediği gibi, Rusya Federasyonu'nun sözleşme-taslak ordusundan ya da Rus İmparatorluğu'nun emlak-ordusundan daha çok Kızıl Ordu'ya benziyordu.
Kasım 4 kutlamalarında çok ilginç şeyler olabilir. Ancak bu ne yazık ki devlet propagandası ve ajitasyonunda değil. Bu nedenle, Kasım 4'i “kırmızı bir gün” yapmak mümkün değildir. Günümüzde toplar, bayraklar ve ciddiyetli halkla ilişkiler şeklindeki idare hüküm sürüyor. A birincil politik içerik olmalıdır. Sonra tatil dönecek.
Kasım ayında 4 ve 7'in sürekliliğini anlamak için, Popüler Birlik Günü, tüm ülkenin hatırladığı (bazı filmleri ve çizgi filmleri okuyan, gazetelerde ve internette okuyan, dersleri dinleyen ve dersleri dinleyen) bazı önemli olaylar ve kahraman insanlar hakkında .
Bu, devletin Sorunların nasıl ortaya çıktığını erişilebilir ve çok büyük bir şekilde açıklaması gerektiği anlamına gelir. Bu fenomen nedir? Polonyalılar neden Moskova'da tek bir savaş kazanmadan sona erdiler ve etkili Rus klanları müdahalecilere nasıl katıldı ve Sahte Kral'a bağlılık sözü verdi?
Bunun popüler kültürde nasıl yapılması gerektiğini anlamak için, SSCB çerçevesinde Kasım 7’un mitolojisine dair politik deneyime dayanmaya değer. İlk başta, genel olarak Dünya devriminin başlangıcını kutladı. Ardından Büyük Proleter Devrimi gününde değiştirildi. Ve ancak o zaman hatırladığımız Büyük Ekim Sosyalist Devriminin gerçek günü oldu.
Her Sovyet vatandaş için Kasım 7, su havzasının noktasıydı. "Devrimden önce" ve "devrimden sonra" olarak ortaya çıktı. Buna göre, dünya resmi iki gerçeklikte tanımlandı: öncesi ve sonrası.
Yeni bir siyasi hesaplaşma başladı. Bir vatandaş tarihin bir parçası hissetti ve yeni bir çağda doğdu.
Ve hikaye ile ilgisi ve aynı filmlere, çizgi filmlere ve bilgisayar oyunlarına ihtiyacı var. Okul ve üniversite programlarına ek olarak.
Halkın geniş kitlelerinin dilinde, neden aslında, 4 Kasım'ın Moskova krallığı tarihinde yeni bir aşama başlangıcı olduğunu açıklamak gerekiyor. Peki, eğer müdahaleciler karşısında zafer kazanmasaydı, o zaman Rusya, sıradan bir Polonyalı sömürgecilerin kolonisi haline gelecekti, çünkü Güney Amerika, İspanyol ve Portekiz kolonisi haline geldi. Bugün Moskova'dan Varşova'ya kadar ülkenin yüksekliğinden Baltık'tan Pasifik Okyanusu'na kadar izleyebiliriz. Ve XVII yüzyılın başında tam tersi oldu. Baltık’tan Karadeniz’e kadar yoğun nüfusun yoğun olduğu Polonya devleti, gücün yüz ayrılıkçı prens ve oligark boyarları arasında paylaşıldığı iç savaş tarafından parçalanan Muscovy’lere karşı.
Aslında, eğer Muscovy tarihinde 4 Kasım ayında olmasaydı, Rusya'nın daha sonra ortaya çıkıp çıkmayacağı belli değildi.
Ve bu arada, Ukrayna’daki Bogdan Khmelnitski’nin ayaklanmasının başarılı olacağı bir gerçek değil, Moskova’daki kukla Polonyalı magnatların yönetimi altında kalacaktı. O zamanlar Moskova'nın doğusundaki bölgelere ne olacağı belli değil - büyük olasılıkla, çok sayıda Türk ve Fin-Ugrik halkı Moskova'dan uzağa yerleşti ve daha sonra Hindistan, Amerika, Avustralya ve Okyanusya'da olduğu gibi sıkıca kolonileştirildi.
Bu, 4 kasım bayramında olması gereken şey. Tarihin prizmasından Rusya'nın gerçek sorunları ve zorlukları hakkında. Ancak o zaman vatandaşlarımızın, Trouble'leri ne pahasına olursa olsun kısırlaştırılması gereken bir siyasi süreç olarak net bir şekilde anlamalarını sağlayacak bir şans var. Tıpkı Sovyetler Birliği'nin çöküşünün aynı zamanda Belaların bir sonucu olduğu açıklanması gerektiği gibi. Sadece yirminci yüzyılın sonlarındaki politik koşullardaki sıkıntılar. Aslında bu, “kırmızı” ve “beyaz” olanlar arasındaki siyasi savaşları marjinalleştirebilir.