Yaşanabilirlik potansiyeli olan yerler söz konusu olduğunda, Venüs genellikle bu listede değildir. Ezici bir yüzey basıncına ve sülfürik asit bulutlarına sahip, sıcak, sera etkisi yaratan çıldırmış komşu gezegen, bildiğimiz kadarıyla yaşama kesinlikle dost değil. Bununla birlikte insanlığın Venüs’ün yüzeyine gönderdiği birkaç uzay aracı sadece birkaç dakikaya dayanabildi.
Ancak yüzeyin yaklaşık 40 ila 60 kilometre yukarısında (25 ila 37 mil), Venüs’ün atmosferi, güneş sistemindeki diğer yerlere en çok Dünya’ya benzer. Orada, Venüs yaklaşık 1 bar hava basıncına ve 0 ° C ile 50 ° C aralığında sıcaklıklara sahiptir. İnsanların nefes almak için havaya ve atmosferdeki sülfürik asitten korunmaya ihtiyacı olacaktır. Ayrıca, Venüs’ün yıldızımızın yaşanabilir bölgesinde olduğu düşünülüyor.
Öyleyse, Venüs’ün atmosferinde başka yaşam türlerinin yardımsız hayatta kalma şansı var mı? Mikropların orada hayatta kalıp kalamayacağı sorusu, 1967’de Carl Sagan’a kadar gezegensel bilim insanları tarafından uzun süredir tartışılıyor. 2004’teki bir başka makale, Venüs’ün atmosferindeki kükürdün, mikroplar tarafından ultraviyole ışığını fotosentez için kullanılabilecek dalga boylarına dönüştürmek için bir araç olarak kullanılıp kullanılamayacağını inceledi. Yine 2018’deki bir başka çalışma, Venüs’ün atmosferinde görünen karanlık lekelerin, Dünya’nın göllerinde ve okyanuslarında rutin olarak meydana gelen alg çiçeklenmelerine benzer bir şey olabileceğini öne sürdü.
Bununla birlikte, önceki çalışmaların çoğu, Venüs’ün atmosferindeki olası mikropların yalnızca kısa bir ömre sahip olabileceği sonucuna vardı: Bulutların arasından daha düşük pus tabakasına düşecekler ve ısıda yanacak ve / veya yüzeye daha yakın daha yüksek atmosferik basınçta ezileceklerdi. Ancak şimdi, astrobiyolog Sara Seager ve meslektaşlarının yazdığı bir makale, mikropların belki de milyonlarca yıl hayatta kalmalarına izin veren sürdürülebilir bir “yaşam döngüsüne” sahip olabileceğini öne sürüyor.
Makaleleri, mikropların sülfürik asit bulut damlacıkları içindeki sıvı ortamda yaşama olasılığını araştırıyor. Mikropların yaşadığı damlacık habitatı büyüdükçe, yerçekimi tarafından Venüs bulutlarının altındaki daha sıcak, yaşanmaz katmana yerleşmeye zorlanacaklar. Bununla birlikte, damlacıklar buharlaşmaya başladıkça alt bulanıklık tabakası, hareketsiz yaşam için bir “depo” haline gelecektir. Daha sonra, yukarı doğru hava akımları, uyku halindeki mikropları düzenli olarak bulutların içine kaldıracak ve orada yeniden hidratlanacak(dehidrasyon sonrası tekrar normal suyunu kazanmış) ve tekrar aktif hale gelecektir.
Ekip, Astrobiology dergisinde yayınlanan makalesinde, “Yaşamın bulut damlacıklarının içinde olması gerektiğini varsayarak.” diye yazmıştı: Mikroplar, sızdıran “depo” olarak adlandırdığımız nispeten durgun alt pus katmanına ulaştıklarında sporlar olmak için kururlar. Kurumuş sporlar, bazıları ılıman, yaşanabilir bulut katmanlarına geri taşınana kadar orada kalacak ve burada bulut oluşumunu teşvik etmek için CCN görevi görecek ve yaşam döngüsünü devam ettirmek için bulut damlacıklarıyla sarılacak. ”
Yeryüzünde, karasal mikroorganizmalar – çoğu bakteri – 41 kilometre (25 mil) kadar yüksek rakımlarda yaşadıkları tespit edildikleri yerde atmosfere süpürebilirler.
Yellowstone’un kaplıcaları, derin okyanus hidrotermal bacaları, kirli alanların zehirli çamurları ve dünya çapındaki asidik göller gibi Dünya üzerinde inanılmaz derecede sert ortamlarda yaşadığı keşfedilen mikropların büyüyen bir kataloğu da var.
Venüs’ün bulut tepelerinde olası yaşam sorunu artık test edilebilir bir hipoteze dönüşüyor.
Çeviri: Simge Kara