geçmişin kırıkları
sihir küçük anlarda; küçük dokunuşlar, nazik gülümsemeler, sessiz kahkahalarda. sihir bu günü yaşamak ve nefes alıp mutlu olmak için kendine izin vermekle alakalı. sevgili oğlum, sevmek sihirdir.
herkes beni tristan konusunda uyarmıştı. ondan uzak durmam icin yalvarmışlardı. o bir pislik,vahşi,yaralı biri liz,demişlerdi.geçmisinden kalan çirkin yaralardan ibaret,demişlerdi.
ama onların görmedikleri,görmezden gelmeyi tercih ettikleri şey benim de biraz vahşi,bir parça çılgın ve tamamen altust olmuş biri olmamdı.
ben de hasarlıydım.
ama tristan'la birlikteyken,en azından nefes almayı hatırlıyordum.
facialar yaşandığında ve olaya çocuklar dahil olduğunda, insanlar düşünmeden hareket ederler. en iyi olduğunu düşündükleri şeyi yaparlar. hayatta kalma moduna girerler. sen de bunun için kendini suçlayamazsın.
birisini dış görünüşüne göre yargılamak, tristan'a bakıp bir canavar görmek kolaydı. ama ben bunu yapamazdım. onun içinde taşıdığı enkazı kabul etmeliydim çünkü benim içimde de bir enkaz vardı. ikimiz de yapayalnızdık. ikimiz de yanımızda olacak birini arıyorduk. daha fazlasını arıyorduk. ikimiz de geçmişin kırık parçalarını bir araya getirmek istiyorduk. belki o zaman nasıl nefes alındığını hatırlayabilirdik...