Zeamet Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlı Türkçesi Terimi Olarak Zeamet:
Osmanlı'da dirlik arazilerinin bir bölümü.
Tarih Terimi Olarak Zeamet:
1- Osmanlı Devleti'nde yıllık geliri yirmi bin ile yüzbin akçe arasında olan ve belli hizmetleri karşılığında orta derecedeki devlet görevlilerine maaş karşılığı bırakılan topraklardır.
2- Fetih sırasında devlete ait araziden savaşçılara ve bir kısım devlet ve saray memurlarına kılıç hakkı olarak verilen toprak. (Zeamet, 1840 yılında kaldırıldı).
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Zeamet:
Osmanlı Devleti'nde yıllık geliri 20 000 ile 100 000 akçe arasındaki topraklara denirdi. İkinci derecedeki memurlara verilirdi. Alaybeyleri, kapıcıbaşı, Divan kâtipleri gibi.
Beden Eğitimi ve Spor Terimi Olarak Zeamet:
Tımar.
Benzer Osmanlı Türkçesi Terimleri:
Türbedar: Türbede hizmet gören ve türbeyi bekleyen kimsedir.
Tabhane: Osmanlı imparatorluğunda Misafirhane. Dinî yapıların bir bölümü olup, özellikle gezici dervişlerin misafir edildiği yapılara denir. Tabhane, Erken Osm
Yesari: Solak, sol elini kullanan. / Yesarizade; Solak kişinin soyundan gelen.
Kiler Kethüdası: Saraydaki Kilerci başının emrinde çalışan ve vazifesi kiler görevlilerini teftiş etmek olan kahya.
İcmal: Özet, kısaltma.
Babüssaade Ağası (Kapuağası/Sarayağası): Saraydaki hadım Darüssaade ağaları ile Akağaların ve Enderun memuriyetlerinin genel amiri.
Derbentçi: Sınırda bulunan kaleleri, yolları koruyan görevli, Hristiyan olanlarına da Martolos denirdi.
Âdet-i Ağnam: Koyun ve keçiden alınan vergiye verilen isimdi. Her sene, ağnam müdürü olan kişi tarafından "sayıcılar" ve memurlar belirlenen bölgelere gönderilirler