Telin ediyoruz, kınıyoruz ama bu sorunun çözümüne yardımcı olmuyor Orta vadede de devam edecek gibi Daha yüz yıl öncesine kadar, tarihteki üç kadim imparatorluktan birinin mensupları olmanın, birkaç yüz yıl sürecek bir bedeli olmalıydı! "Elimizi yıkadık çıktık" sananların yanılgısı, yüz yıl bile devam etmedi
Geçen gün aydın mı aydın, entel mi entel bir arkadaş, beni yakaladı! "Bu Tayyip herifi, Osmanlıcı'dır ya? Tarihte Osmanlı diye bir şey olmadı, sen biliyor musun? Yalan yanlış yazıp, bizi kandırmışlar! Bunları Mısır yenmiş, Sırplar yenmiş, Bulgarlar yenmiş, yenmeyen yok! Yok öyle bir imparatorluk! Yalan " dedi
Utanmayı attım "Ulan" dedim, "Bizans da mı yenmiş? Neden başkentine İstanbul adı verilmiş ondan sonra?"
Politik bir paranoya içinde yaşıyorduk, iş o boyutu aştı, şizofreniye doğru gidiyor. Kişilik bölünmesi Yukarıdaki örnek, sadece cehalelet, Yabancılaşma diye tarif edilemez. Gerçek ile bütün bağlarını koparmış, aklındakini, özlemini, kendi "öyle olsaydı, bugün bu acılar yaşanmazdı"sını, var olanın da; var olmuş olanın da yerine koymak Ama bir yandan da o toplum ve miras hakkından soyunmadan, söz hakkı sahibi olmayı istemek. Bölünmüş kişilik işte
Okur, hemen bizim "arkandaşları" suçlamaya kalkışmasın çünkü "refikim", Kıbrıs'ta yaşıyor ama Türkiye kökenli, CHP'li Tavrı kendine özgü değil
Öyle anlaşılıyor ki Osmanlı'nın tasfiyesini biz Lozan'da oldu sandıydık ama bitmemiş! Sürüyor Bizim aklımızda da
Birinci Dünya Savaşı sonunda Lozan ile tesis edilen Orta Doğu Düzeni, daha 2. Savaş sonunda İsrail ile zaten delinmişti. Kıbrıs'ta biz de düzeni bozup, İngiliz'i göndereli, elli yıl oluyor! Bugün o nizamın Irak'ı yok artık Suriye de yok! Libya, Mısır, ve hatta Oniki Ada meselesi bile Lozan'daki düzenleme ile kalmadı Balkanlar da birkaç türlü biçim değiştirdi.
Bütün bunlar, Osmanlı'nın dağılması ile ortaya çıkan, pek çoğu "yapay" devletlerdi! Amerikalı bir yazar, " " Yugoslavya, self determinasyon ilkesi ile kuruldu, yüz yıla kalmadan, self determinasyon ilkesi ile dağıldı" demişti bir ara Orta Doğu'daki devletler ise Sycess ile Picot'nun, harita üzerinde cetvelle çizdiği sınırlarla kurulmuş, "güya" ulus devletler idi ama ortada ulus yoktu. Çünkü burası, Avrupa değildi. Öyle "ayni dili konuşan" diye tanımlandığı gibi, hiçbir yerde, hiçbir coğrafi sınırın içinde, homojen bir "ulus", yoktu
Dolayısıyla, Osmanlı Nizam-ı Âlem'i içinde bunları bir arada tutmak, 600 yıl mümkün olmuştu ama Fransa'yı bir arada tutan prensipleri buraya uygulayınca, önce Balkanlaşma dedikleri ufalanma gündeme geldi. Sonra halkların birbirini kırması! Becerebilenler, çoğunlukta oldukları topraklarda etnik temizlik de dahil, her türlü müsibeti uygulayıp, ulus devletler kurdular ama hiçbir yerde, o gün bugündür, huzur yok! Her birinin kendi ulusal sorunları var Balkanlarda da öyle, Orta Doğu'da da
Şimdi diyorum acaba Lozan'da Lord Curzon'un İsmet Paşa'ya dediği gibi, "Bu iş burada bitmedi" mi idi? Bazılarımız Osmanlı'dan soyunmayı, cumhuriyetçiliğin, modernitenin koşulu sanıyorlar ama biz bıraksak bile onlar bizi bırakmıyor, farkında değiller. Makarios bile bize "Otamandigo" derdi Osmanlı
Avrupa'nın yarısında, halâ hanedanlar devam ediyor Ne gelişmeye engel olabildi, ne demokrasiye Bambaşka konular bunlar Fransızlar, Lui'leri, Ruslar Romanov'ları inkâr mı ediyorlar?
Türeme devletlerden sonra sıra imparatorluğun metropol ülkesi ve halklarına mı geldi?
Eğer öyleyse, çok kan dökülecek demektir!
Çünkü ne Türkiye Irak'tır; ne de Türkler Beriberi Yazık