Genel olarak, bütün bunlar o kadar önemli değil. Mevcut seçimlerden başlayarak, Gürcistan'daki cumhurbaşkanlığı makamı pratik yükten ziyade sembolik olacak. Üç yıl önce kabul edilen Anayasa değişikliklerine göre, cumhurbaşkanının yetkileri parlamento ve hükümet arasında yeniden dağıtılıyor (aynı Gürcü Rüyası tarafından kontrol ediliyor). Saakaşvili devri, kalbini kuran bilinen şeyi yaratan, geri dönüşümsüz bir şekilde geçmişte kaldı.
Seçimler, ideolojilerin mücadelesi için bir arena olmadı. Cumhurbaşkanlığı için ilk üç aday dış politikanın ana yönleri üzerinde dokunaklı bir oybirliği gösterdi. Cumhurbaşkanı seçilen Margvelashvili, Gürcistan’ın NATO’ya ve AB’ye üyeliğini destekliyor, ülkeyi BDT’ye ("Gürcistan kesinlikle Avrupa’ya doğru gidiyor" ") ve" Gürcistan’ın toprak bütünlüğüne kavuşma ", yani Güney Osetya ve Abhazya’nın bağımsız devletlerini iade etme hayallerini reddetti ki, elbette, imkansız. Bakradze ve Burjanadze de aynı şeyi söylüyor.
Hiç şüphe yok ki, "Rusya'dan" ve Avrupa-Atlantik entegrasyonuyla ilgili Gürcüce kursunun değişmeyeceği kesin. Rusya-Gürcü, Gürcü-Osetian ve Gürcü-Abhaz ilişkilerinde gelişmeler beklemek saçmadır. Gürcistan-Güney Oset sınırında dikenli tel yerleştirilmesine karşı çeşitli eylemler gerçekleştirildi, Gürcistan'ın Soçi'deki Kış Olimpiyatlarına katılımı için imzalanan bir kampanya için imza toplandı (Ekim ayının başından itibaren zaten 28 binlerce), Rus bayraklarını ve benzeri antikaları yaktı. Tiflis eyaletlerarası ilişkiler kuruyor.
Gürcü liderliğinin Rus pilot Ivan Nechaev'in, Gürcü saldırganlığını yılın Ağustos 2008'taki Olimpiyat Meşalesi rölesinde yansıtan diğer askerler arasında yer almasına tepkisi çarpıcı bir darbeydi. Gürcistan rahatsız edici hükümeti, "Komşu bir ülke ile ilişkileri geliştirmek isteyen bir devletin o kadar meydan okurca davranmaması gerektiği açıktır." Dedi. Yani, Tiflis'in sorunu, son yıllarda olduğu gibi, Güney Osetya'ya karşı bir savaşı açığa çıkarmak değil, insanlık dışı eylemlere verilen tek olası Rus cevabında. Evet, ve “ilişkileri geliştirmek”, görünüşe göre, onları bozan Gürcistan için değil, Rusya için temelde önemlidir.
Tüm bunlar, Rusya pazarının, tüketicinin çıkarlarına ve Rusya Federasyonu'nun dış politika amaçlarına aykırı olmasına rağmen, uzun zamandan beri hem kaliteli hem de fiyat olarak Rusya maden sularına kaybedilen Gürcü şarabı ve Borjomi suyuna açıktı. Rus tarafından başka hangi tek taraflı tavizlere ihtiyaç var? ... Fakat Tiflis'te gerçekliği kabul etmeye hazır değiller. Gürcistanlı politikacılar “konfederatif Gürcistan” treninin uzun süredir gittiği ve gündemde olduğu kadar açık bir şey bile farketmediler ve gündemde asla olmayacak olan Güney Osetya ve Abhazya'nın “geri dönüşü” değil, kalanların bölgesel birliğinin korunması. . Saakashvili ve Ivanishvili'nin yaptığı gibi, Margvelashvili, Bakradze ve Burjanadze'nin eskiden “Abhazlar ve Osetlilerle ortak bir dil aramak” ve “Abhazlar ve Osetyalılar için ilginç bir dil arayacaklar” ve “hem Abhazlar hem de Osetliler için ilginç olacak” hakkında eski bir şarkı söylemesi tesadüf değil. ".
Mevcut koşullarda, Gürcü liderliğinin kişisel kompozisyonu temel değildir - hala zamanın zorluklarıyla baş etmemektedir. Gürcistan'da, öngörülebilir bir gelecekte değil, sadece Rus yanlısı olmayacak, en azından bu devletin karşılaştığı iç ve dış politika risklerinin tüm derinliğinin farkında olan Gürcü yanlısı siyasetçiler olacak. Rusya-Gürcistan ilişkilerinde niteliksel bir iyileşme için, Rusya’ya yönelik saçma iddialara değil, Gürcistan liderliğinin (ve en önemlisi de toplumun) yılın 2008’i için (ya da en azından yılın 1989’inde gerçekleşen olaylarına) verdiği tövbeye ihtiyacımız var. Ancak olduğu yerde - Georgia “kahramanları” ile gurur duyuyor. Ülke açıkça dış kontrole ihtiyaç duyuyor ve aynı yöntemlerle uygulanmalı - Rusya Genel Valisi tarafından Tiflis'teki Rustaveli Bulvarı'ndaki Vorontsov Sarayı'ndan.