Kentleşme Terimi Hakkında Bilgiler
Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimi Olarak Kentleşme:
Sanayileşme ve ekonomik gelişmeye paralel olarak kent sayısının artması ve büyümesi sonucunu doğuran, toplum yapısında artan oranda örgütlenme, iş bölümü ve uzmanlaşma yaratan, insan davranış ve ilişkilerinde değişikliklere yol açan toplumsal süreç.
Coğrafya Terimi Olarak Kentleşme:
Yerleşim birimlerinin nüfus ve yapı olarak gelişmesi süreci.
Belediyecilik-Kamu Yönetimi Terimi Olarak Kentleşme:
Dar anlamda; kent sayısının ve kentlerde yaşayan nüfusun artması. 1) Çeşitli nedenlerle kırsal kesimlere yönelen göç sonucunda, bir taraftan mevcut kentlerin nüfus ve alan itibarıyla büyümesi, diğer taraftan da köy, kasaba, vb. yerleşim birimlerinin giderek büyümesi sonunda kente dönüşüp, mevcut kent sayısının atmasıdır. Milli gelir ve istihdam yapısında, ağırlığın tarımdan hizmetlere ve sanayiye kayması ile ilgili evrensel ve sayısallaştırılabilir bir süreç. 2) Bazı yoğunluk ve büyüklük değerlerinden başlayarak nüfusun alansal yığılması; kent kültürü olarak tanımlanan bir dizi değer yargısı, davranış ve eğilimin yayılması.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Kentleşme:
Elverişli koşulların doğmasıyla kırsal yörede bulunan küçük bir yerleşim yerinin zamanla büyüyüp kalabalıklaşması, kent niteliğini kazanması.
Benzer Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimleri:
Meşruiyet: 1- Yasaya uygunluk anlamına gelir. 2- Siyaset biliminde, politik bir sisteme, devlete veya hükümete itaat edilip edilmemek, bir teoriyi benimseyip
Gösterge: Bir şeyi belirtmeye yarayan şey, belirti, im, işaret.
Aborjin: Avustralya yerlisi.
Yanlışlanabilirlik: Bilimde, önermelerin yanlışlanabilme niteliği, Popper'in bilimle, sözde bilimi ayırmada kullanılmasını önerdiği ölçüt.
Enstitü: Bir üniversiteye bağlı veya bağımsız bir kuruluş olarak genellikle araştırma yapan ve bazı durumlarda öğretime de yer veren eğitim kurumu.
Süreç: Olayların zaman içinde belli bir gelişme göstererek sürüp gitmesi.
Utülitarizm (Faydacılık): Ahlak felsefesinde ahlaki eylemin amacının fayda, çıkar olduğunu savunan görüş.
Kontrol: 1- Bir deneyde bağımlı değişkeni etkileyebilecek karıştırıcı değişkenlerin çeşitli tekniklerle kontrol edilmesi. 2- Deneyde bağımsız değişkenin uyg