Böyle bir metin, örneğin bir Rus uzman tarafından yazıldıysa, kolayca bir bilgi savaşı ilan edilebilir. Ancak, görüş Amerikalılara aittir. Tam olarak çoğul olarak, çünkü sadece yazar David Wise (bu arada, ciddi bir analist) değil, aynı zamanda bir grup amiral filo Amerika Birleşik Devletleri şu ya da bu ölçüde ...
Uçak gemileri hızla modası geçiyor ve yakında olay yerinden kaybolabilir.
Ve vurguladığım kadarıyla, bu görüş sadece uzman bir gazeteci değil, aynı zamanda 21. yüzyılın orta ve ikinci yarısında bir uçak gemisinin gerçek bir silah türü olmayacağına inanan ABD Donanması'nın oldukça etkili amiralleri. Hem saldırgan hem de savunmacı.
Sonunda iki tip uçak gemisi kullanımı açısından ne anlama geldiğinden bahsedeceğiz, ancak şimdilik uçak gemisinin son 100 yılda başlamasından bu yana hangi yolu izlediğini hatırlamaya değer.
Öykü
Bill Mitchell.
İşte aslında Amerikan Denizinin babası olan adam havacılıkve küresel ölçekte, uçak gemilerine konan bir tür köşe taşıydı.
1921'de Mitchell, ele geçirilen Ostfriesland'ı batırarak zırhlıların denizleri yönettiği efsanesini ortadan kaldırmaya çalıştı. Evet, denizcilik yetkilileri bunu kanıt olarak kullanılamayan bir gerçek olarak kabul etti.
O zamanlar Harvard'da eğitim gören Isoroku Yamamoto'nun bu gösteriyi izleyip izlemediğini bilmiyorum, ancak Yamamoto gazeteleri kesin olarak okudu ve 20 yıl sonra sadece büyük bir ölçekte “tekrarlayabilir”.
Evet, 12 Kasım 1940'ta Taranto'daki olaylar zırhlıların artık denizdeki besin zincirinin üstünde olmadığını gösterdi.
Ve 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'daki olaylar bu gerçeği doğruladı.
Uçak gemisi kararlılıkla filonun ana gemisi olarak zırhlıyı değiştirdi, ancak bu hakimiyet oldukça kısa sürdü. Evet, bu gemi sınıfı 1940'tan 1945'e kadar gerçekleşen savaşlara egemen oldu. Ancak savaşın sonuna doğru, Birleşik Devletler yavaş yavaş uçak gemilerini kıyı boyunca grevlere doğru yönlendirmeye başladı. Bu öncelikle Japon filosunun gerçekten sona ermesinden kaynaklanıyordu, ancak ordunun işgal edilmiş topraklardan uzun süre ve inatla sürülmesi gerekiyordu.
1942'de Hornet'in kaybedilmesinden sonra, ABD Donanması'nın artık tek bir uçak gemisini kaybetmediği bunun en iyi teyidi.
Ancak, bu bir uçak gemisinin böylesine batırılamaz ve öldürücü bir şey olduğunun bir teyidi değildir. Bu, 1942'den beri kimsenin onu batırmak için ciddi bir girişimde bulunmadığını göstermektedir.
Ama bugün uçak gemisi nedir? Özellikle ABD Deniz Kuvvetleri?
Finanse etmek
Bugün çok görkemli ve çok pahalı. Hata ayıklaması istediğimiz kadar iyi olmayan yeni süper taşıyıcılar hakkında hatırlamakta fayda var. Bu uçak gemileri için yaratılan ve aynı zamanda savaşa girmeye hazır olmayan F-35'i hatırlamakta fayda var. Ancak tüm bu ekonomi insani zaman ve parayı çok iyi miktarlarda gerektirir. Bu, genel olarak, bazı deniz kuvvetlerini bile zorlar. Uskumru nerede boğulduğunu anlayanlardan.
Bu nedenle, Wise tam olarak şu soruyu soruyor: gerçekten buna ihtiyacımız var mı? ABD gelecekte bu kadar pahalı oyuncakları karşılayabilir mi?
George Bush Sr, 2009 yılında 6,1 milyar dolara mal oldu. Yeni nesil uçak gemisi Gerald Ford 12 milyar dolar yükseldi.
Ve evet, uçaklar her geminin maliyetinin yaklaşık% 70'i.
ABD Donanması'ndaki 11 uçak gemisi bugün filo personelinin yaklaşık% 46'sının hizmet vermesini gerektiriyor. ABD filosu 300 gemiden oluştuğu için, bu aslında aklın ötesindedir.
Aslında, 11 uçak gemisi yoktur.Truman ve Lincoln ile ilgili sorunlar ve Ford'un normalleşememesi, ABD uçak gemisi filosunu fonlama ve zamanlama açısından oldukça sıkı bir çerçeveye koydu.
Ayrıca, birçok program için finansman azalmaya başladı. Amerika Birleşik Devletleri'nin finansal yapıları, Donanmanın sadece yeni ekipman satın almak için verimsiz bir şekilde para harcamakla kalmayıp, aynı zamanda iddia ettiği gibi hafifçe koymak için de satın alması sorununu gördü. Söylentiye göre, filo tarafından talep edilen miktarlar ile fiili tahsisat arasındaki fark% 30'a ulaşabilir.
Modern gemi inşa programı 306 gemi hızında geliştirilirse, o zaman gerçek rakam 285'tir. Kongre'de ABD Donanmasının yarın ağrısız bir şekilde 240 gemiye düşebileceği hakkında konuşmaya başladılar.
Bu ışık altında, uçak gemileri kendi filosunu yiyerek bir tür yamyam gibi görünüyorlar.
2005 yılında, uçak gemisi Ford üzerinde, tahmini satın alma fiyatı 10,5 milyar dolar ile çalışmaya başladı. Ancak, inşaat ilerledikçe maliyet artmaya devam etti. İlk başta, 12,8 milyar dolara kadar ve sonuna kadar daha yakın - 14,2 milyar dolara kadar. Ve hala büyümeye devam ediyor.
Bu yüzden ABD Deniz Kuvvetleri'nin "Ford" satın alımına 43 milyar dolar harcaması ve bundan sonraki iki gemi ne yazık ki yerine getirilemeyebilir. Beş yılda bir yeni uçak gemisi - şimdi sadece 43 milyarı aşan maliyet açısından ciddi görünüyor.
Ayrıca, aynı "Ford" un kanadını oluşturması beklenen F-35C'lerin maliyetleri de artarken, uçağın sorunları azalmıyor.
Sonuç olarak, filo tedarik programında arzular ve yetenekler arasında büyük bir boşluk vardı. Askeri bütçenin bir dip noktası olduğu aniden anlaşılmakla kalmadı, aynı zamanda aşağıdan da düşebilir.
Yüksek hassasiyetli destekçiler оружия... Deniz Harekat Planlaması Şefi Amiral Jonathan Greenert, hassas silahların kullanımı hakkında şunları söyledi: "Bir hedefe birçok sorti yerine, şimdi tek bir görevden bahsediyoruz."
Grinert, uçak gemisi programını memnuniyetle boğabilirdi, ancak, ne yazık ki, gemiler göreve başlamadan önce atılmıştı. Ve bugün, uçak gemisi programı, yarın ABD'ye dünya sahnesinde avantaj sağlayabilecek yeni silahlara harcanabilecek parayı tüketmeye devam ediyor.
Strateji ve taktikleri
Şimdi bir soru sormaya değer: bir uçak gemisi kullanmanın anlamı nedir?
Keşif, devriye, imha ve benzeri görevlerini çözmek için her yerde uçaklar ve helikopterlerle hareket ettirilebilen yüzen bir havaalanı olması.
Bir uçak gemisine nasıl karşı koyabilirsiniz? Uçak gemilerinin uçak gemilerine karşı savaştığı XNUMX. Dünya Savaşı'ndaki Mercan Denizi gibi savaşları unutalım. Modern dünyada durum böyle olamaz, çünkü dünyanın geri kalanı buna karar verebilecek aynı sayıda uçak gemisine sahip değildir.
Böyle bir gemiyi yok etmezse, hayatını ciddi şekilde zorlaştırabilecek en iyi silah, gemi karşıtı füzedir. Donanmanın finans departmanından çok titiz bir kaptan olan Henry Hendricks, bir şekilde Abraham Lincoln'ün inşasına giden para için Çin'in DF-1D tipi 227 orta menzilli balistik füzeyi kolayca serbest bırakabileceğini düşündü.
"Dongfeng" in nükleer savaş başlığına sahip bir MRBM olduğu düşünüldüğünde, herhangi bir uçak gemisini yakmak için yeterli olduğunu varsayalım. 1800 km mesafeden.
Ve aynı para için nükleer olmayan ancak gemi karşıtı YJ-83 gemi karşıtı füzeleri ne kadar üretilebilir? Evet, ÇHC'nin tüm sahilinde her 300 metrede bir duracaklardı.
Prensip olarak, muhtemelen roketin hangi taşıyıcıdan uçak gemisine uçacağı konusunda çok fazla fark yoktur. İster bir uçak, bir füze botu, bir kıyı fırlatıcısı olsun, önemli olan, yüzen bir valide ciddi şekilde zarar verebilecek bir taşıyıcının maliyetinin bir uçak gemisinin maliyetiyle karşılaştırılamaz olmasıdır.
Askeri analist Robert Haddick, diğer ülkelerden silahların geliştirilmesinin (Çin örnek olarak alındı) uçak gemilerinin gerçek güvenli kullanımını tehlikeye attığına inanıyor. AUG'nin kıyıya gelip herhangi bir sorunu çözebileceği zamanlar, sadece uygun muhalefetin olmayacağı yerlerde iyidir. Ancak, dünyanın siyasi haritasında böyle az sayıda yer vardır.
Haddick:
Hem deniz hem de kara tabanlı, filodaki en modern savunmaları ezmekle tehdit eden miktarlarda uzun menzilli, yüksek hızlı gemi karşıtı füze fırlatma yeteneğine sahip olan grev avcı-bombardıman uçaklarının filoları daha da uğursuz.
Fena değil. Ancak PLA Donanması'nda her biri 022 gemi karşıtı füze taşıyan Project 8 füze tekneleri de var. Gizli teknoloji kullanılarak yapılan yeni tekneler. Yok ediciler, korvetler ve fırkateynlerden bile bahsetmiyoruz.
Belirli bir tehdit de sadece füze üreten değil, aynı zamanda çok iyi olan herkese (iyi, neredeyse herkese) satan Rusya'dan geliyor. Amerikalılar özellikle kamyonlara, demiryolu araçlarına veya ticari gemilere yerleştirilmiş deniz konteynırlarına gizlenmiş Kalibra-K / Club-K rampaları (ihracat versiyonu) fikrini beğenmedi.
Temel olarak, evet, bir tehdittir. Ama tehdit ... Misilleme, başka bir şey değil. Ama bunu da hesaba katmalıyız. Uçak gemileri o kadar pahalıya mal oluyor ki, barışçıl bir konteyner gemisinin güvertesinden füze alma riski var ... Genel olarak, riske giremezsiniz, çünkü haritada milyarlarca dolar var.
Amerika Birleşik Devletleri'nde birçok deniz kuvvetleri, 1942'den beri İkinci Dünya Savaşı'nı (tamam, affet), Soğuk Savaşı kazandıktan sonra Donanmanın tek bir uçak gemisini kaybetmediğini güvence altına alıyor.
Ancak, belirtilen sürenin tamamında, Amerikan donanmasının bir grup Sovyet gemisiyle ciddi bir şekilde karşılaştığını hatırlayalım. Yom Kippur Savaşı sırasındaydı. Ve Amerikalılar Batı Akdeniz'e taşınarak yer almadılar.
Tabii ki, bu korkaklıkla ilgili değil, pahalı gemileri riske atmamak için alınan emirle ilgili. Yine de ... Çok fazla fark var mı?
Küçük. Aynı zamanda, 2002 yılında, ABD donanmasının varsayımsal bir Körfez devleti olan Irak veya İran tarafından saldırıya uğradığı bir operasyon gerçekleştirdiği ABD Donanmasının karargahında eşi görülmemiş operasyonel-taktiksel oyun Milenyum Mücadelesi yapıldı.
"Kırmızı" takımın lideri (ABD'nin düşmanı) parlak asimetrik taktikler kullandı ve bunun sonucunda ABD iki uçak gemisi de dahil 16 gemiyi kaybetti. Çok kısa sürede. Aslında, Amerikalılar varsayımsal “meslektaşlarından” açıkça üstün olan Kızıllar için oynadıkları için, elbette, bu pek de zor olabilirdi.
Ancak gerçekte, uçak gemisi her geçen gün daha savunmasız hale geliyor. Ve Çin'in AUG'ye balistik bir füze atma yeteneği hakkında bile değil, sadece PRC bunu karşılayamaz. Gerçek şu ki, her geçen gün daha istekli ve yetenekli insanlar var.
Ve denizaltıları indirim yapmayın. Hangisinin daha kötü olduğunu söylemek zor. Eski ABD Deniz Harekatı Şefi Gary Ruffhead'e göre, “Bir gemiyi altta bir delik delerek (torpido ile) üstte bir delik delmekten (RCC) daha hızlı devre dışı bırakabilirsiniz.
Amiral ile hemfikir olamazsınız. Dahası, Danimarka, Kanada ve Şili gibi görünüşte lider olmayan deniz kuvvetleri bile ortak tatbikatlar sırasında “şartlı olarak batırıldı”. Ve Sovyet denizaltıları kaç kez formasyon düzenine girdi?
Tabii ki, dünya durmuyor. Füze menzili ve hızı artırıldı. Roketler daha zor ve doğru hale geliyor. Nükleer savaş başlıkları hakkında bile konuşmuyoruz. Ne derse desin, Aegis ve diğer koruma sistemlerine rağmen, yüzey gemileri gittikçe daha az güvende hissedecekler.
Kavitasyon torpidoları, hipersonik füzeler, ağır saldırı İHA'ları - tüm bunlar bir savaş gemisinin ömrünü savaş gerçeklerinde daha kısa hale getirir. Ve gemi ne kadar büyük olursa, hayatta kalması o kadar zor olur.
Ve silahlı uçakları istenen noktaya ve greve ulaştırmak için, uçak gemisine en az bir kruvazör ve Aegis sistemi, bir saldırı denizaltısı ve diğer eskort gemileri ile iki muhrip eşlik etmelidir. Ortak ekip 6000'den fazla kişiden oluşur. Ve tüm bunlar 90 uçak ve helikopterden uçak gemisi kanadını çalıştırabilmek için.
Çok eğlenceli.
Bir yandan, toplu olarak 30 milyar dolardan fazla olan gemiler, en az 10 milyar dolara mal olan uçaklar ve helikopterler ile bir milyar dolarlık sarf malzemeleri.
Ve bir F-35C'den daha az maliyetli bir tekneden fırlatılan bir seyir füzesi, tüm bunlarla ciddi iş yapabilir. Ve eğer bir füze salvo ...
Bu iddialar göz önüne alındığında, ABD Donanması 11 taşıyıcılı bir güç yapısının işleyişini ciddi şekilde tartışıyor.
Askeri düşünce kuruluşları CSBA ve Yeni Amerikan Güvenlik Merkezi'nin ortak bir sempozyumunda, uzmanlar en az iki uçak gemisi grev grubunun hizmetten çıkarılması ve F-35 programının finansmanında bir azalma çağrısında bulundular.
Önümüzdeki dört ila beş yıl boyunca, beşinci nesil savaşçıları fırlatan büyük uçak gemilerinden, hem uçak hem de insansız sistemleri kullanarak Ford tipi süper taşıyıcılara geçmeleri tavsiye edilir. Ancak daha küçük miktarlarda.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçoğu, ülkenin donanmasının büyük grev güçlerine güvenmeye devam etmesinden endişe ederken, hassas silahlar, balıkçı trolleri de dahil olmak üzere çok çeşitli uzman olmayan gemilere konuşlandırıldığında bulut sistemlerinin kullanımına yönelik eğilim dünya çapında artıyor. Bu tamamen olası bir senaryodur.
Uçak gemilerinin gittikçe artan kırılganlığı ABD'ye bir Hobson seçeneği sunuyor: filosu ciddi zayiatlara ve potansiyel yükselişe maruz bırakın.
Ancak hiçbir yükselme yok (neyse ki veya maalesef). 54 yılına kadar nükleer saldırı denizaltıları filosunun (stratejik olmayan) 39'ten 2030'a düşürülmesi planlanıyor.
Şu anda, ABD Donanması büyük çaba harcayarak yılda iki saldırı denizaltısı inşa ederken, sadece bir uçak gemisi ve hava kanadı ile 10 inşa etmeyi göze alabiliyor. Belki de bu, uzak yaklaşımlarda düşmanı caydırma yeteneği açısından daha büyük bir sonuç verecektir.
ABD Deniz Kuvvetleri tartışmasız bugün dünyanın en güçlü. Ne yazık ki, bu cümleyi değişim umuduyla bir büyücü gibi tekrarlamak işe yaramaz. ABD Donanması'nın tamamı tonaj ve katıksız ateş gücü açısından kağıda hâkim gibi görünse de, gerçek yetenekleri belirli bir yerde mükemmel olmaktan uzak olabilir.
Doğal olarak, dünyanın farklı ülkelerindeki teknik başarıların artmasıyla, er ya da geç filo kullanımıyla ilgili tüm mevcut doktrinleri gözden geçirmek gerekecektir. Yüzyılın ortalarında, resim netleşecek ve bu da belirli değişiklikler gerektirecektir.
Ancak Amerikalı uzman Greenert, savaş kavramının nasıl değiştiğine bakılmaksızın, yüzyılın ikinci yarısında uçak gemisi daha önce kendisine atanan rolü oynamayacağından emin.
Tonaj açısından çok büyük olmasa da, daha az etkili olmayan çok fazla gerçek rakip ortaya çıktı. Bu nedenle Amerikalı, saldırı uçak gemileri ve süper taşıyıcıların inşasına yapılacak daha fazla yatırımın sadece hatalı değil, aynı zamanda ABD Donanması için ölümcül olabileceğine inanıyor.
Malzemelere göre: https://nationalinterest.org/blog/reboot/us-navy-has-invested-billions-aircraft-carriers-was-it-worth-it-164943.