Çalışma, büyük oyun hayvanlarının nesiller boyunca göç etmeyi ve bilgiyi aktarmayı öğrenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Helping humans and animals live together | Jane Goodall (Haziran 2019).
Wyoming Üniversitesi'ndeki bir bilim insanları ekibi, çürümüş (göçebe memelilerin) nerede ve ne zaman göç etmeleri gerektiğini öğrenmeleri ve kuşaklar boyunca kültürel bilgiyi geçerek mevsimsel göçlerini sürdürdükleri ilk ampirik kanıt sağlamıştır.
Sonuçlar bugün Bilim'de rapor edildi.
Biyologlar, genetik tarafından yönlendirilen birçok kuş, balık ve böcek göçünden farklı olarak, ungulatların, anneleri veya sürüdeki diğer hayvanlardan göç etmeyi öğrendiğinden şüphe duyuyorlar. Önceki araştırmalar göçün sosyal olarak ungulatlarda öğrenildiğini ima etmişti, ancak şimdiye kadar açık bir sınav araştırmacılardan kaçınmıştı.
Araştırmanın yazarları, son 60 yılda Amerikan Batı'da meydana gelen büyük bir deneyi kullanmışlardır. Avlanma ve hastalıktan sonra, büyük bir çoban köpeğinin kendi menzilinin çoğunu kaybetmesini tetikledikten sonra, adanmış bir yaban hayatı yöneticisi, avcı ve korumacı kadrosu, kayıp sürüleri yeniden kurmak için translokasyon programlarına öncülük etti. Emekli olmaya devam eden az sayıdaki popülasyondaki Bighorn koyunları; Bu hayvanların bir kısmı yakalandı ve daha önce bighorn koyunlarının meydana geldiği manzaralara bırakıldı. Koruma çabası birçok yeni "yerlerinden edilmiş" sürü oluşturulmasında başarılı oldu.
"Desen çarpıcıydı, " diyor UW'de doktora öğrencisi olan baş yazarı Brett Jesmer. "Detaylı GPS verisi, translokasyona uğramış hayvanların yüzde 9'undan daha azının göç ettiğini gösterdi, ancak hayvanların yüzde 65 ila 100'ü hiç kaybolmayan sürülerde göç etti."
Translokasyona uğramış hayvanlar göç etmemişlerdir, çünkü yeni habitatlarına aşina olmamışlardır, bu da göçün hayvanlar için keşfedilmesi için uzun süreler gerektirdiği fikrini desteklemektedir, besleyici gıdaların yerini öğrenir ve bu bilgileri yavruları dahil diğer sürü üyelerine aktarır. Göç ve diğer sosyal olarak öğrenilen davranışlar nesilden nesile geçtiğinde, bu davranışların, bir hayvan kültürünün parçası olduğu kabul edilir, tıpkı insan toplumları içinde paylaşılan kültürel bilgi gibi.
Araştırmacılar ayrıca hayvanların göç etmeyi öğrenmeleri için ne kadar zaman alacağını merak ediyorlardı. Son yıllarda, ekolojistler göçmenleri besleyici gıdaların "yeşil dalgaları" na sürüklemenin, dağ yamaçları boyunca filizlenen bitkilerin üzerinde otlatmak için hareketlerini koordine ettiklerini öğrenmişlerdir. Sörfçüler okyanus dalgalarına binmek için hareketlerini koordine ettikleri için, bahar göçü, bahar boyunca daha yüksek ve daha yüksek bir yükseklikte filizlenen genç, besleyici bitkilerin "dalgasını yakalaması" na izin vermez. Bu onlara en kaliteli yiyecekleri otlatmak ve hayatta kalmaları için yardımcı olmak için daha fazla zaman verir. Bazı taklitler için, yeşil dalga sörfü, haftalarca veya aylarca süren geniş manzaralar arasında son derece koordineli.
Jesmer ve meslektaşları, hayvanların yem bitkilerinin yeşil dalgalarının yeni habitatlarında nasıl sörf yapılacağını öğrenmek için ne kadar süreceğini ölçmek istedi, bu da göç için gerekli bir ilk adımdı. Bu soruyu cevaplamak için, 267 bighorn koyun ve 189 geyikten GPS yaka takip verilerini kullandılar. Bazı hayvanlar, bilinmeyen manzaralarda yeni piyasaya sürülmüşlerdi, diğerleri ise onlarca yıl hatta yüzyıllar boyunca kendi aralığını işgal etmişti. Araştırmacılar, nesiller boyunca bilgi edinmiş olan köklü sürülerin, bilinmeyen manzaralara nakledilen hayvanlardan daha besleyici gıda bulmakta daha iyi olduğunu buldular.
Belki de en önemlisi, translocated sürüleri uzun yıllar boyunca yeşil dalgaları daha iyi sörf yapmayı öğrendi ve daha iyi beslenenler göç etme olasılıklarının daha yüksek olduğunu gösterdi. Bighorn koyun sürülerinin yüzde 80'inin göç etmesi için yaklaşık 40 yıl sürdü. Moose genellikle 90 yıl sonra yeni bir coğrafyada yaşayana kadar göçmen olmazdı.
Jesmer, "Bu sonuçlar, ungulate'lerin zaman içinde yeryüzüne dair bilgi biriktirdiğini ve bu bilginin kültürel aktarımının göçmenlerin ortaya çıkması ve devam etmesi için gerekli olduğunu gösteriyor" diyor.
Çalışma, habitat kalitesinin, bu manzarayı nasıl kullanacakları hakkında biriktirdikleri bilgilerle birlikte, hayvanların işgal ettiği fiziki manzara olarak en iyi hayal edildiğini belirtmede benzersizdir. Bu bulgunun, göçmen koridorlarının korunmasında önemli etkileri olduğu belirtiliyor, diyor Jesmer'in doktora danışmanlarından Matthew Kauffman ve UW'deki US Geological Survey'in Wyoming Kooperatifi Balık ve Yaban Hayatı Araştırma Birimi ile bir vahşi yaşam araştırmacısı.
Kauffman, "Göç koridorları kaybolduğunda, hayvanların bu yolculukları nasıl yapacağına dair sahip oldukları tüm bilgileri yitiriyoruz, bu da muhtemelen uzun yıllar hatta bir yüzyılın yeniden öğrenmesini gerektirecektir." "Bu çalışma, göç koridorlarını korumanın en iyi yolunun, bu koridorların günümüzde bağımlı olduğu manzaraları korumak olduğunu ve bunun da bol miktarda sürünün sürdürülmesine yardımcı olacak kültürel bilgiyi koruyacağını gösteriyor."