2020 sonsuza kadar devam ediyormuş gibi geliyor mu? Kilitlenme sürüklendi mi ve koronavirüs kısıtlamaları altında yaşamadığınız zamanlarda zamanınızı nasıl geçirdiğinizi bile hatırlayabiliyor musunuz? Yalnız değilsin. Pek çok kişi için 2020, koronavirüsün ayaklanmasına karşı zamanın sabit kaldığı bir yıl oldu.
Nesnel olarak, zaman sabit, doğrusal bir hızda geçer. Bununla birlikte, öznel olarak zaman, bizim aktiviteler ve duygular. Bazen uçar, bazen o kadar yavaş sürüklenir ki neredeyse hareketsiz durur.
Bu, tarafından desteklenmektedir Nisan ayında yaptığım araştırmaKoronavirüs salgınının ilk aylarının insanların zamanın geçişi konusundaki deneyimlerini nasıl etkilediğini araştırdı. Özellikle ilgi çekici olan şey, "normal" (kilitlenmeden önceki uzun zaman önce) ile karşılaştırıldığında, kilitlenme sırasında zamanın ne kadar çabuk geçtiği hissiydi.
Kilitlenme öncesine kıyasla zamanın o gün ve o hafta ne kadar hızlı geçtiğini hissettiği konusunda 604 kişiye anket yaptım. Katılımcılar ayrıca ruh halleri, aile yaşamları ve farklı insanlar için zamanı hızlandırma veya yavaşlatma olasılığını artıran faktörler hakkında bağlam vermek için ne kadar meşgul oldukları hakkındaki soruları da yanıtladılar.
Tempus kaçağı mı?
Sonuçlarım, kilitleme sırasında yaygın bir bozulma süresinin olduğunu gösterdi ve insanların% 80'inden fazlası zamanın farklı bir şekilde geçtiğini hissettiğini bildirdi. Ancak kilitlenme zamanı herkes için aynı şekilde bozmadı. Bunun yerine, kilitlenme sırasında insanların% 40'ı için zaman hızlandı ve kalan% 40 için yavaşladı.
Bu neden oldu? Analizim, gün içinde algılanan zaman hızının, bir kişinin yaşından, sosyal etkileşim düzeylerinden ne kadar memnun olduklarından, ne kadar stresli olduklarından ve ne kadar meşgul olduklarından etkilendiğini gösteriyor. Genel olarak, sosyal açıdan tatmin olmuş, meşgul ve düşük düzeyde stres yaşayan genç insanlar için günler daha hızlı geçti. Tersine, sosyal olarak tatminsiz, stresli ve onları meşgul edecek görevleri olmayan yaşlılar, özellikle 60 yaşın üzerindeki insanlar için gün daha yavaş geçti.
Haftanın sübjektif hızı için de benzer modeller gözlendi. Hızlı bir hafta daha genç ve sosyal olarak daha tatmin edici olmakla ilişkilendirilirken, yavaş bir hafta daha yaşlı ve daha az sosyal olarak tatmin olmakla ilişkilendirildi.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Kasım ayı kapatma sırasında 2020'de yürüttüğüm ikinci bir yayınlanmamış çalışma, ankete katılan 851 kişiden% 75'inden fazlasının zaman zaman bozulma yaşadığını ve% 55'inin ilk kilitlemenin başlamasının sekiz aydan daha uzun olduğunu bildirdi. Daha yavaş bir ikinci kilitlenme, korunma, sosyal etkileşimden memnuniyetsizlik ve daha fazla depresyon ve can sıkıntısı ile ilişkilendirildi.
İngiltere, tecrit sırasında zaman kaybında yalnız değil. Yapılan çalışmalar Fransa, İtalya ve Arjantin ayrıca, sıkı COVID-19 kısıtlamalarının olduğu dönemlerde zamanın geçişinde yaygın bir bozulma gösteriyor.
İngiltere'den farklı olarak, Fransa ve İtalya'daki kilitlenme, Nisan çalışmamda olduğu gibi 40/40 bölünmek yerine çoğu insan için normalden daha yavaş geçti. Ancak Birleşik Krallık'ta olduğu gibi, İtalya ve Fransa'da can sıkıntısı zamanın yavaşlamasının önemli bir habercisiydi. Fransa'da da artan üzüntüyle birlikte zaman daha yavaş geçti.
Duygular ve zaman
Neden yaşlı, sıkılmış, stresli ve sosyal olarak tatminsiz olmak zamanın daha yavaş geçmesine neden oluyor? Bu soruya cevap vermek zor.
Diğer duyuların aksine, zaman için apaçık bir organımız yok. Bunun yerine zaman, görme ve işitme gibi diğer duyusal girdilerin bir parçası olarak deneyimlenir ve bu, kesin olarak tanımlanmayı zorlaştırmıştır. beyin onu nasıl işler.
Bir olasılık, sıkıldığımızda ve sosyal olarak tatminsiz olduğumuzda çok fazla boş bilişsel kapasitemiz olması ve daha sonra bu kapasitenin bir kısmını zamanı izlememizi artırmak için kullanmamızdır. Bu artan izleme, daha sonra zamanın normalden daha yavaş geçmesine neden olur, çünkü zamanın normalden daha fazla farkındayız. Başka bir olasılık da kilitlenmenin duygusal sonucu yolu değiştirdi beyin zamanı işler.
Özellikle izolasyon, can sıkıntısı, üzüntü ve stresle ilişkili olumsuz duygular zamanın yavaşlamasına katkıda bulunmuş olabilir. Bununla birlikte, araştırmalar arasında depresyon ve anksiyetenin tutarsız etkileri, duyguların zaman üzerindeki etkisinin karmaşık olduğunu göstermektedir.
Peki 2021 ne olacak? Zaman normal ritmine kavuşacak mı? Bunu söylemek zor. Şu anda uygulanmakta olan ilk aşılarla, normalliğin hemen köşede olduğu konusunda belki de her zamankinden daha umutluyuz. Gerçek şu ki, normallik aylarca uzakta.
Ne olursa olsun, aşılama programının tamamlanması için geçen gerçek zamanı değiştiremeyecek olsak da, beklemeyi hızlandırmak için yapabileceğimiz bazı şeyler var. Meşgul kalarak, stresi en aza indirerek, yapabildiğimiz kadar yüz yüze veya çevrimiçi sosyal etkileşimde bulunarak ve stres seviyemizi azaltarak, normalliğe dönüş yolculuğunun normalden daha hızlı geçmesine yardımcı olabiliriz.
Yazar Hakkında
Ruth Ogden, Psikoloji Kıdemli Öğretim Üyesi, Liverpool John Moores Üniversitesi