dün çılgın bi gecenin ardından eve döndüğümde kozmik denge ekibinden biri beni kapıda karşıladı. "begüm" dedi, "sen evde yokken hayatındaki şeylerin anlamını biraz azalttık, başkalarına lazımdı da." bunu söylerken çekinmiş gibi gözüküyordu. muhtemelen kızacağımdan korktu çünkü kime anlam lazımsa hemen benimkinden alıyorlar. bense zaten anlamsız olan şeylerin biraz daha anlamsız olmasını yeni bir sorun olarak görmediğimden durumu hiç umursamadım. ama hayatımın anlamıyla ilgili bu meseleye çok ilgisiz görünürsem de garip olacaktı şimdi, o sebepten "öf " dedim, "dünyadaki bütün anlamı emip bitirdi bu insanlar, bana hiçbişey kalmadı resmen." bu çıkışımdan sonra kozmik denge ekipçi üzülüp başını öne eğdi. daha fazla üzülmesin diye "neyse" dedim, "sorun değil. zaten hayatımın çok saçma olmasından garip bi haz almaya başlamıştım." ben böyle diyince hemen sevindi, yüzündeki sırıtmayla birlikte koşarak gitti.
biran önce gitmesi iyi olmuştu. çok yorgundum ve kozmikle mozmikle uğraşamazdım daha fazla. üstümü değiştirip biraz internete baktım, hiçbişey hissetmedim. sonra televizyonu açtım, yine hiçbirşey hisssetmedim. uyumuşum sonra