Bu haftanın tandasını Armando Lacava’ya vokalde “El Ruiseñor de Las Calles Porteñas ya da nam-ı diğer Buenos Aires’in bülbülü” lakaplı, tango tarihinin en önemli solistlerinden Ángel Vargas’ın eşlik ettiği tangolardan hazırladık. Şarkıların tamamı şarkıcının “El Ruiseñor de Buenos Aires” adlı albümünden, keyifle dinleyiniz diye;
1. Armando Lacava / Ángel Vargas – Duello Criollo (1952)
2. Armando Lacava / Ángel Vargas – Rie, Payaso (1952)
3. Armando Lacava / Ángel Vargas – Copa de Ajenjo (1952)
4. Armando Lacava / Ángel Vargas – Pero Yo Sé (1953)
Armando Lacava hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;
12.12.1915-8.4.1989 tarihleri arasında yaşamış, daha çok üstad di Sarli’nin şehri olarak da bilinen, Buenos Aires eyaletinin güney şehirlerinden Bahía Blanca’da doğmuş, piyanist, grup lideri, aranjör ve kompozitördür. Resmi bir piyano eğitimi alan Lacava, bu eğitimine orkestrasyonunun teknik bilgisinin ve uyumunun yanısıra, Buenos Aires’in bohem gece hayatında edindiği deneyimleri de eklemiştir.
1945 yılında Osvaldo Fresedo’nun orkestrasından müzisyenlerin oluşturduğu Orquesta Argentina’ya katılır. Böylece –birçoğumuzun Lucio Demare orkestrasıyla yapmış olduğu kayıtlardan tanıdığımız- solist Juan Carlos Miranda ile çalışma fırsatı yakalamış olur. Aynı yıl içerisinde en önemli bestesi “Un Tango y Nada Más” adlı eseri besteler ve sırasıyla Carlos di Sarli ve solist Jorge Durán, Alfredo de Angelis ve solist Julio Martel tarafından kaydedilir.
1949 yılında Raúl Iriarte’ye Radio Belgrano’da eşlik eder ve sonrasında ikili Şili, Peru, Venezuela, Meksika ve Miguel Caló’nun bu eski vokalistinin yerleşmek istediği ülke olan Kolombiya’yı kapsayan büyük bir turneye çıkarlar.
Eduardo del Piano’dan sonra Ángel Vargas’ın orkestrasına liderlik ettiği 1951 yılının başlarından 1954 yılının sonlarına kadar olan süre, Lacava’nın müzik hayatının en önemli dönemidir. Bu dönemde 40 adet kayıt gerçekleştirmiştir. Bunların en önemlileri arasında “Cascabelito”, “No Salgas de Tu Barrio”, “Tiene Razón Amigazo” ve “Noche de Locura” adlı eserler sayılabilir. Daha sonra 1955 yılında onun yerine Edelmiro D’Amario liderlik görevini üstlenmiştir.
Daha sonra Francini-Pontier orkestrasının eski keman sanatçılarından Aquiles Aguilar ile bir quartet kurmuş, çeşitli gece kulüplerinde ve Hotel Savoy’da sahne almıştır. 1957 yılında Kolombiya’ya gitmiş ve Enrique Mendéz’in şefliğini yaptığı bir orchestraya kısa bir süreliğine eşlik etmiştir. 1959 yılında Radio del Pueblo’da çalışmış, 1960 yılında ise Mario Bustos’a 12 şarkıdan oluşan bir albüm kaydetmiştir. 1964 ve 1965 yıllarında Ángel D’Agostino’nun eski vokalistlerinden Tino García ile çalışmış, 1980 yılında ise Roberto Florio ile son kaydı olan “El último escalón” adlı eserin kaydını gerçekleştirmiştir.
Eduardo Giorlandini adlı şair ve araştırmacı Armando Lacava için aşağıdaki tanımı yapmıştır;
“Bu uzun boylu, şişman, kıvırcık saçlı adam, tango çalarken yüzünde hep geniş bir gülümseme olmuş iyi bir adamdı ve telaşsız, saygılı, hoş ve sıcak bu adam, asla dalkavukluk yapmadı..”