Taylandlı aşıkların Tayland’da nasıl özel, komik, dikkat çekici, dokunaklı, garip veya sıradan bir şey deneyimlediğini anlatan bir dizi hikayenin yeni bölümü.
Bugün Theo van Raaij’in Tayland Topluluğu’nun Facebook sayfasından izin alarak kopyaladığımız Tayland’a yaptığı ilk seyahat hakkında güzel bir hikaye.
Siz de deneyimlerinizi bizimle ve blog okuyucularımızla paylaşmak isterseniz, lütfen çekmiş olduğunuz bir fotoğrafla birlikte mesajınızı iletişim formu aracılığıyla editörlere iletin.
Bu hikaye Theo van Raaij
Tayland’a ilk seyahatim
2016 yılında ilk kez Tayland’a gideceğim. Birkaç şehirden sonra gidip Ao Nang’ı görmeye karar verdim. Krabi havaalanına vardıktan sonra YouTube sayesinde Ao Nang’a giden otobüs biletlerini nerede bulacağımı hemen biliyorum. Otobüs beni “The Morning Minihouse Aonang”a bırakacak ve şoför nerede olduğunu hemen öğrenecek. Otele geldiklerinde rezervasyonumu bulamıyorlar. Otel, rezervasyonu yaptığım otel değil, Mini House Ao Nang olarak çıkıyor. Taksi ve tuktuk şöförleri beni oldukça yüksek bir meblağa oraya götürmek istiyorlar, bu yüzden sadece 2 kilometre yürüyorum.
Otele vardığımda, başkaları beni yanlış otele götürdüğü için sahibi birkaç kez özür diledi. Bana neden aramadığımı soruyor, çünkü o zaman beni alırdı. Neden Ao Nang’da olduğum hakkında kapsamlı bir şekilde konuşuyoruz ve bana Ao Nang’da bir şeyler bulabileceğim bir kuş bakışı sunuyor.
Serinletici bir duştan sonra, yaklaşık 10 ila 15 dakikalık bir yürüyüş mesafesinde olan Ao Nang’ın merkezine gidiyorum. Hava çoktan kararmış ve tam yoldayım ki bir motosiklet yanıma geliyor. Otelin sahibidir. Ardından konuşma kısaca şöyle: Nereye gidiyorsun? Merkez. Yalnız mı gidiyorsun? Evet, sonuçta burada yalnızım. O kadar yürüyecek misin? Sadece 15 dakikalık yürüme mesafesinde, halledeceğim.
Otel sahibi bunun mümkün olmadığını düşünüyor ve bana motosikletini sunuyor, çünkü acınası ve yalnızım ve sonra da benim yaşımda çok uzun bir yol yürüyorum. Akşamın geri kalanında motosikleti kullanabilirim ve sağdıç otele kendisi yürür. Bu adam beni 2 saatten az bir süredir tanıyor ve bana motosikletini sunuyor. Kibarca ona hala iyi yürüyebildiğimi ve ayrıca bir kokteyl içmek isteyebileceğimi ve ardından motosiklet sürmenin o kadar da uygun olmadığını açıklıyorum. Otel sahibi kabul ediyor ama sonra beni şehir merkezine götürmesi için ısrar ediyor. Özel bir dostluk doğar.
Otel sahibi ve karısı, ada gezileri rezervasyonu yaptırmama, motosiklet kiralamama, Ao Nang çevresindeki turistik olmayan yerleri ziyaret etmeme, Tay dilini konuşmama ve daha pek çok şey için bana yardım ediyor, birkaç günlük ziyaretim sonunda bir konaklamaya kadar uzanıyor. 1.5 hafta.
Hoşçakal dediğimde bir anahtarlık alıyorum ve ardından The Morning Minihouse Aonang’ı Google’ın haritasına koyuyorum. Ne de olsa böyle özel arkadaşlar karşılığında yapabileceğim en az şey bu.
Bu arada fotoğraf, kız arkadaşım Ning ile birlikte bu özel arkadaşlarımı ziyarete gittiğim ve onları birbirleriyle tanıştırdığım 2019 yılına ait.