Jaitley’in bir işi yok, vergi ödemiyor ya da yediği yiyecekleri almak için para kullanıyor. Gece gündüz istediği yere gitmekte ve istediği yerde uyumakta özgürdür. Tutuklanamaz, gitmek istemediği hiçbir yere götürülemez. Bir şey yapmaya kalkarsan hapse girersin.
Jaitley, herhangi bir başıboş köpeği ötenazi veya hapsetmenin yasadışı olduğu dünyadaki tek ülkelerden biri olan Türkiye’nin sokaklarında yaşıyor. Elizabeth Lowe’un “Stray” filmindeki ana karakter ve şu anda Atina’da bir sanal sinema projesi aracılığıyla yayınlanmak üzere kiralanabilir.
2017’den 2019’a kadar İstanbul ve Türkiye’de çekilen “Boğaz” Jaitin ve diğer birçok kanal serbestçe yürünürken yayalar, arabalar ve tüm halka açık alanlar tarafından alınmamalı, zarar verilmemeli veya götürülmemelidir. Onları sevmek doğru mu? Tabii ki beğendiler. Eğer biriyle koşarsan başın büyük belaya girer.
Lowe, “Jaitin, takip ettiğimiz ender köpeklerden biri olduğu ve yanlışlıkla bizi takip etmediği için hızla üretimimizin merkezi haline geldi,” dedi ve Jaitine’e bir GPS izleme bileziği yerleştirmesine izin verildiğini ekledi. “Sahte tebaamızın hayatını planlayamayacağımızı veya planlayamayacağımızı çok çabuk öğrendik.”
İlk başta Jaitine ve diğer sokak köpeklerini trafikle yürürken veya karşıya geçerken görmek tehlikeli olsa da, ziyaretçiler Türkiye’deki insanların yaptığı gibi yaşam tarzlarını hızla basitleştirecekler. Kumsalda uyuyan köpekleri izlemek, tek başına veya paketler halinde seyahat etmek ve temizleyiciler tarafından büyük hurda kemiklerini teslim etmek, Amerika Birleşik Devletleri’nde ve köpeklerin insanlarla ilişkileriyle tanımlandığı dünyanın çoğu yerinde olmanın eğlenceli bir çeşididir.
Ama “Milo ve Otis” değil. “Stray” de köpeklerin yaralanmış, yaralanmış veya ölmüş halini gösteren sahneler olmasa da güzel bir hikaye veya hoplama müziği yok. Ekrandaki birkaç açıklayıcı metin veya felsefi alıntı örneği dışında, “Başıboş” olabildiğince açık ve gerçekçidir ve Low, dışkılamayı ve ara sıra çiftleşme girişimlerini dışarıda bırakmayı seçti.
“Yanlış” konuşma ve bağlam eksikliği olduğu söylenemez. 72 dakikalık çalışma süresi boyunca, köpek-mentary, Jaitine ve diğer köpekler etrafında gerçekleşen rastgele konuşmalardan, onları doğrudan ilgilendiren durumlara kadar her şey hakkında konuşan insanlarla doludur. Bir sahneye girdikten sonra, birkaç turist Jaitine’in beğenisine göre ne yapabileceğini açıkça kızdırıyor, sadece yanlarındaki çimlere oturuyor ve onların “kaçma” emirlerini görmezden geliyor.
“Yanlış” köpeklerin rastgele sıklıklarıyla ilgili bir hikaye değil. İlginç ama şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Jaitley ve arkadaşları, İstanbul sokaklarında yaşayan insanlarla, özellikle de plastik poşetlere yapıştırılan yapıştırıcıyı tasvir eden bir grup genç gecekonduyla kaynaşıyor. Polis tarafından taciz ediliyorlar, yurttaşlar tarafından küçümseniyorlar ve Lowe’un niyeti olan güçlü ve düşündürücü bir açıklama yapıyorlar.
Low, “(Resmim) bizden, adil vatandaşları olarak düşündüklerimiz dışında, sokaklarımızın sürekli boş kalmasının anlamını yeniden değerlendirmemizi istiyor.” Dedi.
Biletler ve “False” hakkında ayrıntılı bilgi için athenscine.com adresini ziyaret edin.