Danışmanım bana Rosalind Gill (eskiden Goldsmiths'de hoca olan, şu anda LSE Gender Institute kadrosunda olan bir akademisyen) ve daha önce burada "Goldsmiths'i seçme nedenlerimden biri" diye bahsettiğim Angela McRobbie okumamı önerdi. Ofisinden çıktım, tuvalete gittim. Tam elimi yıkıyordum ki, girdiğimin yanındaki kabinden kim çıktı tahmin edin: Angela McRobbie. Bunu doğru konuyu seçtiğime dair bir işaret olarak algıladım.
Sonuç olarak bu dönem 3 tane essay, bir tane de essay uzunluğunda literature review yazmam gerekiyor. Şu ana kadar hiç bu kadar çok şey yazmamıştım bir dönemde, nasıl altından kalkacağımı bilmiyorum. O kadar panik yaptım ki bugün, Gill ve McRobbie'yi şimdiden okumaya başladım. Beni tanıyorsanız deadline'a daha 1 ay varken araştırmaya başlamamın fazlasıyla anormal olduğunu biliyorsunuz.
Bugün 2011 London Lesbian and Gay Film Festival kitapçığı geçti elime. Bu seneki filmler muhteşem. Geçen senekinden çok daha fazla görmek istediğim film var. Bütçemin ve zaten kısıtlı olan zamanımın baya bir kısmını götürecek gibi bu sene festival.
Son olarak tez konumun ilham perisi Ariel Levy'nin Female Chauvinist Pigs kitabından bir paragraf:
"This new raunch culture didn't mark the death of feminism, they told me; it was evidence that the feminist project had already been achieved. We'd earned the right to look at Playboy; we were empowered enough to get Brazilian bikini waxes. Women had come so far, I learned, we no longer needed to worry about objectification or misogyny. Instead, it was time for us to join the frat party of pop culture, where men had been enjoying themselves all along. If Male Chauvinist Pigs were men who regarded women as pieces of meat, we would outdo them and be Female Chauvinist Pigs: women who make sex objects of other women and of ourselves."