Araştırmacılar, farelerde kanseri tedavi etmek için hedefe yönelik ilaçlar sağlamak için greyfurttan elde edilen nanopartikülleri kullandılar. Teknik, özelleştirilmiş tedaviler yapmanın güvenli ve ucuz bir yolu olabilir.
Nanopartiküller ilaç dağıtımı için etkili bir araç olarak ortaya çıkmaktadır. Sentetik lipitlerden yapılan mikroskobik keseler, vücut içindeki ilaç moleküllerini korumak ve bunları belirli hücrelere iletmek için bir taşıyıcı veya vektör olarak işlev görebilir. Bununla birlikte, bu sentetik nanovatörler potansiyel toksisite, çevresel tehlikeler ve büyük ölçekli üretimin maliyeti gibi engeller oluşturmaktadır. Son zamanlarda, bilim adamları, memelilerin eksozomlarının - hücrelerden salınan minik lipid kapsüller - doğal nanopartiküller olarak işlev görebileceğini keşfetti. Memeli hücrelerinin terapötik nanovektörlerini yapmak, çeşitli üretim ve güvenlik sorunları doğurur.
Louisville Üniversitesi'nden Dr. Huang-Ge Zhang liderliğindeki bir araştırma ekibi, ucuz, yenilebilir bitkilerden oluşan egzoz benzeri nanoparçacıkların bu zorlukları aşmak için nanovektörleri kullanabileceğini varsaydı. Bilim adamları nanoparçacıkları greyfurt, üzüm ve domates suyundan izole etmeye karar verdiler. Çalışmaları kısmen NIH Ulusal Kanser Enstitüsü (NCI) ve Ulusal Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Merkezi (NCCAM) tarafından finanse edildi.
Araştırmacılar, greyfurt suyunun en lipid nanopartikülleri verdiğini buldular. Daha sonra greyfurt türevli novektörler (GNV'ler) hazırladılar ve bunları farklı hücre tiplerinde test ettiler. GNV'ler vücut sıcaklığında çeşitli hücreler tarafından alındı. Bu nanovektörlerin hücre büyümesi veya ölüm oranları üzerinde önemli bir etkisi olmamıştır. Sentetik bir nanovektörden daha stabil olduklarını kanıtladılar ve ayrıca hücreler tarafından daha kolay alındılar.
E-posta ile son alın
Bilim adamları daha sonra farelerde GNV'leri test ettiler. Floresan etiketli GNV'lere üç gün sonra kuyruk venine veya vücut boşluğuna enjekte edildi, bunlar esas olarak karaciğerde, akciğerlerde, böbreklerde ve dalakta belirdi. İntramüsküler enjeksiyonlardan sonra, ağırlıklı olarak kasta GNV'ler bulundu. Burun içi uygulamadan sonra, çoğu akciğerde ve beyinde görülmüştür.
Her ne kadar GNV'ler kuyruk damarı enjeksiyonundan 7 gün sonra tespit edilebilse de, herhangi bir tedaviden farelerde iltihaplanma ya da başka yan etkiler görülmemiştir. Ek olarak, plasentadan geçecek hiçbir GNV görülmedi ve gebelik sırasında güvende olduklarını gösterdi.
GNV'lerin, kemoterapi ilaçları, kısa müdahale edici RNA (siRNA), bir DNA ekspresyon vektörü ve antikorlar dahil olmak üzere kültürdeki hedeflenen hücrelere çok çeşitli terapötik ajanlar sunabileceğini kanıtladı. Araştırmacılar daha sonra fare kanser modellerinde GNV'leri test ettiler. Bir tümör inhibitörü taşıyan GNV'ler, tümör büyümesini azalttı ve beyin tümörleri olan farelere intranazal olarak verildiğinde hayatta kalma süresini uzattı. Fare kolon kanseri modellerine enjekte edildiğinde, tedavileri sağlamak ve tümör büyümesini yavaşlatmak için tümör dokusunda toplanan hedef molekülleri içeren GNV'ler.
Greyfurt türevli nanovektörler olarak adlandırdığımız bu nanopartiküller, yenilebilir bir bitkiden türetilir ve hastalar için daha az toksik olduklarına, çevre için daha az biyolojik olarak tehlikeli atıklara neden olduklarına ve büyük miktarlarda nanopartiküllerden daha ucuza üretildiklerine inanıyoruz. Zhang, sentetik malzemelerden yapılmış ”diyor. GNV'ler şu anda kolon kanseri hastalarının erken klinik bir çalışmasında güvenliği test ediyor.