Alan Musgrave (1940 doğumlu), İngiliz doğumlu Yeni Zelanda filozofudur.
Musgrave, London School of Economics'te 1961'de BA Honors Felsefe ve Ekonomi eğitimi aldı. Sir Karl Popper , 1969'da tamamlanan Musgrave'ın doktorasını denetledi. Musgrave, başlangıçta bir Öğretim Görevlisi olarak Popper Araştırma Görevlisi olarak çalıştı. Musgrave 1970 yılında Otago Üniversitesi Felsefe Bölümü Başkanlığına atandı ve 1970 - 2005 yılları arasında bölüm başkanı oldu. Randevusu sırasında 30 yaşındaydı. Bir arkadaş ve meslektaşı Imre Lakatos ile birlikte, Eleştiri ve Bilgi Büyümesini düzenlediler (Cambridge University Press, 1970). Lakatos ve Musgrave'ın düzenlediği 1965 Londra Konferansı'nda Popper / Kuhn yüzleşmesini kaydeden 4 cildin en çok satanı. 1992'de Musgrave, Epistemoloji üzerine bir giriş seviyesi kitabı olan Common Sense, Science ve Scepticism'i yayınladı. 1999 yılında Musgrave, bilimsel makalelerinin bir koleksiyonu olan Gerçekçilik ve Rasyonalizm üzerine Essays (Rodopi) yayınladı. 2006'da Musgrave bir Festschrift ile onurlandırıldı: Rasyonellik ve Gerçeklik: Alan Musgrave ile konuşmalar , Colin Cheyne ve John Worrall (Springer) tarafından düzenlendi. 2009 yılında Musgrave, seküler vaazlar: Bilim ve Felsefe üzerine Denemeler (Otago University Press), bilim, din ve matematik üzerine bir giriş seviyesi kitabı yayınladı.
Bilimsel olmayan başarıları arasında Yeni Zelanda'nın Performansa Dayalı Araştırma Fonu'ndaki Otago Felsefesinin sıralaması yer alıyor. Hem 2003 hem de 2006 anketlerinde Otago'nun Felsefe bölümü, Yeni Zelanda'daki tüm akademik disiplinler arasında en iyi performans gösteren bölüm olarak yer almıştır. 2010 yılında Musgrave akademiden emekli olmayı planlıyor. Otago Üniversitesi, onuruna bir burs için para toplamak için bir finansman kampanyası başlattı. 2012 yılında Otago Üniversitesi, üniversitenin en yüksek araştırma şerefine olan Değerli Araştırma Madalyası Ödülü'nü kazandı.
Başlıca ilgi alanı epistemoloji , tarih ve bilim felsefesi , özellikle de Biyoloji Felsefesi'dir . Kariyerinin en büyük kısmı Charles Darwin'in çalışmasına adanmıştır. Kariyeri boyunca bilimsel gerçekçiliği ve bilimsel rasyonalizmi savundu ve çoğu zaman güncel çağdaş savunucusu olarak kabul ediliyor. O, çeşitli idealizm biçimlerine saldırdı; Son zamanlarda popüler olarak Stove'nin " Gem " olarak bilinen argümanını genişleterek kavramsal idealizme saldırdı. Metafizik olarak konuşan Musgrave, bir nominalist olarak düşünülebilir; Özellikle Pleonastic Platonism adını verdiği bir pozisyon için savunuyor. Bu pozisyon temel olarak bizim dilimizdeki karışıklıkların Platonik varlıklara yol açtığını iddia eder. Pleonastic Yunan kökleri "aşırı" anlamına gelen bir terimdir. Yapıtlarının çoğu Sir Karl Popper'in ( Londra School of Economics'de lisans ve yüksek lisans) öğretmenliğini etkiledi. Aynı zamanda Londra'da iken filozof Imre Lakatos ile bir ofis paylaştı.
Rasyonalizm biçimi, o, yuvarlaklığa itiraf ediyor; Ama ısrar ediyor ki, irrasyonalizme itiraf eden Poppers Rasyonalizminden daha iyidir (daha iyi olsa bile). Bununla birlikte, onun bilimsel gerçekçilik formu çok daha güçlüdür. Onun konumu bilimin doğru olduğunu iddia etmiyor, sadece belirli bölümlerini doğru olarak kabul edebiliriz. Örneğin elektronlar mevcut olmayabilir; ama bu onlara inanmamamız gerektiği anlamına gelmez.
Bilimsel bir teoriye inanmadaki temel kriteri, 'yeni tahminler' üretmesidir. Yeni tahminler ve düzenli tahminler arasındaki ayrımı vurgulamak için, tartışmanın her iki tarafındaki bilim felsefecilerinden biridir. Yeni bir tahmin, bir teorinin inşasında kullanılmayan, ama yine de bundan sonra gelen bir tahmindir. Bilimsel bir teori bilinmeyen bir şey hakkında kesin bir tahmin yaparsa (bilinen bir düzenliliğin aksine), ya teori doğru olmalı ya da doğru 'yeni' tahmin mucizevi bir şekilde tahmin edildi. Bu argüman daha önce tüm bilimsel tahminlere, birçok bilim filozofu tarafından uygulanmıştı (en ünlü, belki de “Gerçekçilik, bir mucize yapmayan tek felsefedir” cümlesi olan Hilary Putnam ). Ancak bu aforizma, yalnızca öznellikten ziyade baştan çıkarıcı gücü için kullanılan, yalnızca bir sofizmin kimerası olarak eleştirilmiştir. [ kim tarafından? ] Yine de Profesör Musgrave, argümanın sadece yeni tahminlere uygulandığında başarılı olabileceğini vurgulayarak daha küçük bir grupta yer almaktadır. Bununla birlikte, bu iddia, haklı bir gerekçe olmaksızın, savunması gerektiği sonucunu kabul etmenin, küçükbaşlılık ilkesinin yanlış olduğunu kabul ettiği için, mantıksal olarak savunulamaz. Bununla birlikte, argüman içinde döngüselliği kabul ederken (bu "mucize argümanlarında", bilimsel olarak "en iyi açıklamaya bir çıkarım kullanarak" en iyi açıklamaya giden çıkarımı haklı çıkarmaya çalışmaktadır), Musgrave tutumunu rasyonel inanç hakkında bir sonuç çıkartan bir tutum olarak savunmaktadır. daha doğrusu. Çünkü bir teorinin haklı olduğunu ve bir teorinin haklı olduğuna inandığını kesin olarak bilerek bu ayrımı yapar, birçok klasik itirazı gerçekçiliğe bırakır.