- Zor aşamalar için ipuçları
- Melankoli: Hüzün İyi mi?
- Melankoli: Derin üzüntü depresif değildir
- Melankoli: Kim mutluluğu yaşamak isterse, şanssızlığı bilmek gerekir
Zor aşamalar için ipuçları
Sebepsiz yere aşağı göründüğümüz günleri hepimiz tanıyoruz. Bu hisle savaşmamalıyız. Çünkü küçük bir blues ruh için önemli
Melankoli: Hüzün İyi mi?
Modern Fortune Rehberleri şunları önerir: Düşün, kutla, gülümse, bu seni üzüyor. Çünkü melankoli sözde zamana uymuyor. Gerçek şu ki: Bu hissi nadiren veren veya hiç vermeyen, ruh problemleriyle ilgilenir. Çünkü çeşitli hüzün biçimleri - sessiz mavilerden derin acılara - genellikle bir başarısızlık veya kayıptan önce gelir. Hüzünün ne kadar derin gittiğine, ne kadar süreceğine bağlı: En sevdiğimiz yüzüğü kaybettiğimizde acı veriyor. Önemli bir hedefe ulaşamadığımız zaman şiddetli bir şekilde öfkeleniyor. Sevdiğimizi kaybettiğimizde acımasızca acıtıyor.
O zaman en zor görev kayıpları kabul etmek, dünya görüşünü yeni duruma adapte etmek, bırakmayı öğrenmek. Bize ritüelleri yardımcı olabilir, z. Örneğin, bir veda mektubu, sabah meditasyonu yazın. Üzüntü ve kedere izin verenler var olanı daha fazla takdir etmeyi öğrenirler. Değerleri görecelemek. İyi anların tadını çıkarmak için.
Melankoli: Derin üzüntü depresif değildir
Bazı kayıplarda, yaşam boyu süren büyük rüya patladığında, biri terk ettiğinde, sevilen biri öldüğünde, biri siyah hiçliğe düşme hissine sahip olur. Ve ilk başta bir daha joie de vivre hissetmek imkansız görünüyor. Bir çığlık, su birikintisi, keder, umutsuz.
Psikologlar bu derin keder aşamasına "depresif ruh hali" diyorlar. İnsanların bu düşükten çıkıp ufukta bir ışık görmeleri zaman alıyor. Orada yıkılan düşünceler ve duygular klinik depresyondan değil, düşünceli, içten bir yaşamdan kaynaklanıyor. İyi olan: Melankolinin bu evrelerini bilinçli bir şekilde geçiren insanlar bunun hakkında derinlemesine düşünür, ondan öğrenir ve gelecek için akıllı kararlar alırlar. Gözleri pembe gözlüklerle kolayca bulanıklaşmıyor. Krizden dolayı daha güçlü bir şekilde ortaya çıkıyorlar.
Buna karşılık, depresyon bir hastalıktır: duygular uyuşuktur, bunlara erişiminiz yok, motivasyonunuz yok. Depresif bir kişinin kesinlikle tıbbi yardıma ihtiyacı var.
Melankoli: Kim mutluluğu yaşamak isterse, şanssızlığı bilmek gerekir
Aslında çok basit bir denklem: Diğerinin nasıl hissettiğini bilsem bile, sadece bir şeyi takdir edebilirim. Ebedi mutluluk, güzel bir fikir ama basitçe imkansız. Zaten fizyolojik olarak bu mümkün değil: tıpkı üçüncü çikolatanın artık bir lezzet deneyimi olmadığı gibi, kalıcı mutluluk bile artık bir hediye olarak algılanmıyor.
İstediğimiz her şeye ulaştığımızda - aile, iş, ev - ve artık bizi sarsmayacak olursak, mutluluk algısını unuturuz. Sürekli inişler ve çıkışlar sonucu ortaya çıkan gerginlik eksiktir. Memnun kaldık, tekmeler arıyoruz. Ve duygusal derinlik, olgunluk ve şefkat kaybedersiniz. Sessiz veya yoğun bir ağrı, fiziksel veya zihinsel olsun, kendi başımıza geldiğimizden emin olurlar.
Başarısızlıklarımız, hatalarımız ve buna bağlı yas, bize eylemlerimiz ve dünyadaki varlıklar hakkında bilgi verir. Ne zaman bir şeyler incinirse ya da kaybolmuş hissedersek, dinler ve gerekli düzeltmeleri başlatırız. Kim üzgün, sorar: Bana ne olur? Neden bazı şeyler başarılı olamıyor? Neden ya da kime hata yaptım? Denize atmak için hangi fikirleri kullanmak zorundayım? Hüzün, değişme, uyum sağlama şansıdır. Gelişmek ve büyümek için. Mutlu anları tekrar yaşamak ve memnuniyeti takdir etmek.