Deneyimlerimden, ailelerle yapılan çalışmalarımdan ve teorilere dayanan yaklaşımlardan elde ettiğim birikim, çocuklara davranış problemlerimden bahsederken onu davranışından ayrı tutmanın hem pratik hem de düşünsel olarak önemli olduğunu öğretti. Oyuncaklarını ortalıkta bırakan bir çocuğa ‘pasaklı’ demek ne oyuncaklarını toplamasını sağlayacaktır ne de ona doğru davranışın ne olduğunu öğretecektir. Bu yalnızca çocuğun kendisiyle ilgili hoş olmayan bir imaj edinmesine ve muhtemelen kendi kendini doğrulayan bir kehanet edinmesine yol açacaktır. Çocuğun özsaygısı için en iyisi, yapıcı ve kesin bir şekilde davranışını değiştirmeye konsantre olunmasıdır. Bu temel prensibin ışığında disiplinin abc’sine bakalım;
Değiştirmek istediğiniz davranışa karar verin.
Eğer davranışın soyut yanlarına değil, somut ve kesin özelliklerine odaklanıyorsanız bu durumu daha iyi yönetirsiniz. Örneğin çocuğunuza derli toplu olmasını söylemek yerine ona dışarı çıkmadan önce eşyalarını toplamasını istediğinizi açık bir dille ifade edin.
Çocuğunuzun davranışını övgüyle karşılayın.
Çocuğunuzu övmeyin ama davranışlarını övün. Örneğin, ‘Sessizce oturduğun için sen iyi bir kızsın’ demek yerine, ‘Sessizce oturman güzel’ diyebilirsiniz. Övgülerinizi ya da onaylamadığınızı belirten ifadeleri çocuğunuzun davranışı üzerine odaklayın. Çünkü bu şekilde onu yönlendirmiş olursunuz.
Yeni davranışının yerleşmesinde gereken desteği verdiğinizden emin olana kadar övgülerinizi sürdürün. Çocuğunuzun uygun davranışlarını övmek, sizin beklentilerinizi ve desteklediğiniz iyi davranış modelini ona hatırlatır. Uygun şekilde davranmayı sürdürmesi için çocuğunuzun motivasyonunu övgülerle destekleyin
Yanında olun.
Bu, ebeveynlerin her saat her dakika çocuklarıyla olmaları gerektiği anlamına değil çocukların adaletli, değişmeyen bir denetmene ihtiyaç duydukları anlamına gelmektedir. Eğer ebeveynler çocuklarına yakın ilgi göstermezlerse bu, ileride birçok davranış problemlerinin oluşmasına zemin hazırlayacaktır.
Arşivci olmaktan kaçının.
Geçmişteki kötü davranışları bırakın ve bunları ortaya sermeyin. Eğer çocuğunuz bir hata yaptıysa ona sürekli bunu hatırlatmak yalnızca kızgınlığa neden olur ve kötü davranışı devam ettirme olasılığını arttırır. Ne olduysa olmuş ve artık geride kalmıştır. Geçmişin üzerinde durmak yerine, birlikte daha iyi bir gelecek için çalışmak daha iyi hissettirir.
Ebeveynlik yalnızca yedi gün yirmi dört saat süren bir iş değildir. Sonsuz sabır isteyen ve takım olarak altından kalkılabilecek bir iştir. Sırasıyla; bağımsızlığını kuran, kendi kendine yeterliliğini sağlayan, sevgi besleyen, empati kurabilen çocuklar, anne babaların stratejiler planlamada, görevleri paylaşmada ve kuralları belirlemede birlikte çalışabilecekleri en harika çocuklardır…