Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine PDF Oku indir, e-kitap sitemizde Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine kitabını araştırdık. Ayrıca Platon tarafından kaleme alınan Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine kitap özetinin yanı sıra, Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine pdf oku, Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine yandex, Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine e-kitap pdf, Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine PDF Drive, Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine Epub gibi indirme linklerini de bulacaksınızdır.
Platon – Philebos – Philebos veya Haz Duygusu Üzerine PDF indir Oku
SOKRATES – Protarkhos, Philebos’un sana savunmasını yüklediği düşünceyi desteklemeden, benim de bu hususta ileri sürdüğim düşünceye saldırmadan önce, bakalım kendi düşüncene uymayan bir şeyler var mı? İster misin onun fikriyle benimkinin bir özetini yapalım? PROTARKHOS – Hay hay. SOKRATES – Philebos diyor ki, bütün canlı varlıklar için iyi, sevinçten, haz duygusundan, eğlenceden ve bütün bu tür şeylerden başka bir şey değildir. Ben bunun tersini ileri sürüyor ve diyorum ki, bu doğru değildir. Bilgelik, zekâ, bellek ve aynı özden olan her şey, düzgün düşünce, doğru uslamlama (muhakeme), bunlardan payı olanlar için haz duygusundan daha iyi ve daha kıymetlidir; bunlardan pay almak da, bütün şimdiki ve gelecek varlıklar için, dünyanın en iyi şeyidir. İşte aşağı yukarı senin dile getirdiğinle benim dile getirdiğim buydu, değil mi, Philebos? PHILEBOS – Evet, tamamıyla buydu, Sokrates. SOKRATES – Söyle bakalım Protarkhos, bu düşüncenin savunusunu kabul ediyor musun? PROTARKHOS – Bizim Philebos, hepimizi yarı yolda bıraktığı için, çaresiz, bunu kabul etmek gerek. SOKRATES – O halde, bu hususta gerçeğe erişmek için her araca başvurmak gerekiyor. PROTARKHOS – Kuşkusuz öyle. SOKRATES – Peki,bunda anlaşmaya vardığımıza göre, şu noktada da anlaşalım. PROTARKHOS – Hangi noktada? SOKRATES – Her ikimiz de, ayrı ayrı, bütün insanlara mutlu bir yaşam sağlamaya uygun yaşayış ve ruh durumu nedir, onu anlatalım. Zaten yapacağımız şey de bu değil mi? PROTARKHOS – Evet. SOKRATES – Philebos’la sen, bunun haz duygusundan başka bir şey olmadığınıgöstereceksiniz, ben de bilgelikten başka bir şey olmadığını… PROTARKHOS – Doğru. SOKRATES – Lakin gerek haz duygusuna, gerek bilgeliğe üstün başka bir durum görülmektedirırsak ne olacak? Bulduğumuz şeyin haz duygusuna daha yakın olduğunu görecek olursak, bu duyguyla bilgeliğin birleştiği, fakat zevk yaşamının bilgelik yaşamına üstün olduğu böyle bir yaşayış karşısında, sen de ben de, bahsi yitiririz değil mi? PROTARKHOS – Evet. SOKRATES – Bu daha çok bilgeliğe yakın çıkarsa, bilgelik haz duygusunu alt edecek, bu duygu da yenilecektir, değil mi? Bu noktada benimle anlaşıyor musunuz? Anlaşmıyorsanız sizin düşünceniz nedir? PROTARKHOS – Bence de bu böyle olsa gerek. SOKRATES – Ya sen Philebos, sen ne dersin? PHILEBOS – Ben zaferi kesinlikle haz duygusu kazanacaktır düşüncesindeyim ve hep bu düşüncede bulunacağım.
PROTARKHOS – Tartışmayı bize bıraktığına göre, Philebos, Sokrates’in söyleyeceklerini kabul veya reddetmeye artık hakkın kalmadı. PHILEBOS – Haklısın. Bu andan sonra haz duygusu tanrıçası tanığım olsun ki hiçbir şeye karışmıyorum. PROTARKHOS – Biz de onun önünde tanıklık ederiz ki, dediğini iyi dedin. Ama şimdi, Sokrates, Philebos ister beğensin, ister beğenmesin, şu tartışmayı bir sonuca bağlamaya çalışalım. SOKRATES – İstersen işe, Philebos’un dediğine göre Aphrodite denen fakat asıl adı haz duygusu olan tanrıçadan başlayalım. PROTARKHOS – Peki. SOKRATES – Tanrıların adları hususunda hep endişe duymuşumdur Protarkhos. Bu endişem, insansal bir endişe değil, fakat en büyük endişenın üzerinde bir şeydir. Şimdi de Aphrodite’ye, onun herhalde daha çok hoşuna gidecek olan bu haz duygusu adını veriyorum. Bu duyguya gelince, onun birden çok şekilleri mevcuttur sanıyorum ve biraz önce dediğim gibi, işe haz duygusuyla yani onun ne olduğunu inceleyerek başlamamız gerekiyor. Buna böyle bir ad verdiğimize bakılırsa, özünün de basit olduğu sanılır. Halbuki o, birbirine pek benzemeyen nice nice şekillere girer. Onun için dikkat etmeli. Çokluk, deriz ki aşırı zevke ve eğlenceye düşkün olan biri bundan zevk alır, ılımlı kimseyse ılımlılıktan hoşlanır; çılgın düşünceler ve umutlar besleyen bir delinin de hoşlandığı bir şey mevcuttur.
Nitekim bilge de zevkini bilgelikte bulur. İmdi, bu iki tür haz duygusunun birbirine benzediğini ileri sürmeye kalkışacak kimseye, pek haklı olarak, deli denmez mi? PROTARKHOS – Bu hazların birbirine zıt kaynaklardan çıktığı doğrudur, Sokrates. Lakin kaynakları zıt olduğu için kendilerinin de birbirine zıt olması gerekmez. Nasıl olur da haz duygusu, dünya çapında kendisine en fazla andıran şeyin, yani kendi kendisinin aynı olmaz? SOKRATES – O halde dostum, renk, renk olduğu için herhangi bir renkten farklı değildir, öyle mi? Oysa hepimiz biliriz ki kara aktan farklı olduktan başka onun tam zıtıdır da. Biçimler de öyle. Sadece tür yönünden ele alınacak olursa şekiller, bir bütün oluştururlar; türleri birbirleriyle karşı karşıya geldirırsak, birbirine pek zıt olanlarını görürüz. Ötekiler de birbirlerinden son derece farklıdır. Bu durumda olan daha neler neler var. Bunun içindir ki ileri sürdüğin ispata bel bağlama. Çünkü bu birbirine en fazla zıt olan nesneleri tek bir nesne saymaktır. Demek, öbür haz duygularınazıt olanlar da olsa gerek. PROTARKHOS – Belki de mevcuttur. Lakin olması, benim savunduğum düşünceyi çürütebilir mi? SOKRATES – Şu var ki bu haz duyguları birbirine benzemediği halde hepsine aynı adı veriyorsun. Gerçekten, hoş şeylerin hepsi iyidir diyorsun. Doğrusu hiç kimse sana, hoş olan şeyin hoş olmadığını söyleyemez.
Lakin düşüncemize göre bu duyguların çoğu kötü, bazıları da iyi olduğu halde, her ne kadar tartışmada sıkışıp da bunların birbirine benzemediğini kabul ediyorsan da, gene hepsine iyidir demektesin. Acaba iyi ve kötü haz duygularında gördüğün ortak özellik nedir ki, hepsine birden iyi adını vermek zorunda kalıyorsun? PROTARKHOS – Neler dile getiriyorsun, Sokrates? Sanıyor musun ki haz duygusunun iyi olduğunu esas olarak kabul ettikten sonra, sana bunların kimilerinin iyi, kimilerinin de kötü olduğunu söyletirim ve bunda sana hak veririm? SOKRATES – Ama bunların içinde birbirine benzemeyenler, dahası birbirine zıt olanların olduğunu açıkça kabul edersin. PROTARKHOS – Asla. Hiç olmazsa yalnızca haz duygusu olma yönünden bunların içinde böyle bir aykırılık veya zıtlık olamaz. SOKRATES – Öyleyse gene aynı noktaya dönüyoruz, Protarkhos. Demek, bir haz duygusu, başka birinden hiç farklı olamaz ve bütün bu duygular birbirine benzer. Biraz önce verdiğim örnekler, demek, bizi hiç de etkilemedi. O halde tartışma sanatında en beceriksiz, en acemi kimseler gibi söylenip duracağız. PROTARKHOS – Ne demek istiyorsun? SOKRATES – Misal verilecek olursa, sırf sana öykünmek ve senin gibi söylemek için, birbirine hiç benzemeyen şeyler içinde tam bir benzerlik mevcuttur savını tutturursam, pekâlâ senin ileri sürdüğin aynı ispatları ortaya atabilirim. Bunu yaparsak, tartışmada aşırı derecede acemi görünür, ana konumuzu da elden kaçırırız. Şimdi sorunu bir daha ele alalım. Amacımız bir olduğuna göre, belki bazı noktalarda anlaşabiliriz. PROTARKHOS – Söyle bakalım, nasıl? SOKRATES – Varsay ki, Protarkhos, sen beni sorguya çekiyorsun. PROTARKHOS – Neyle alakalı olarak? SOKRATES – Başlangıçta, bana iyi nedir diye sorduğun zaman, bilgelik, bilgi, zekâ ve iyiler içinde saydığım öteki şeyler, senin haz duygusu dediğin şeyin durumunda değil mi? PROTARKHOS – Ne bakımdan? SOKRATES – Bilgi, bize, kimileri birbirine benzemeyen bir çok bilgi kolundan kurulmuş görünüyor. Bunlar içinde birbirine zıt olanlar da varsa, ben de bu zıtlığı kabul etmek korkusuyla, hiçbir bilginin başka bir bilgiden farklı olmadığını söyleyecek olursam, artık tartışmaya gerek kalır mı? Bütün tartışmamız masala dönmez mi? Ya da kuvvetlikten her hangi bir saçmayla sıyrılmak olmaz mı?