Mesela kediler kafalarına koyduklarını mutlaka yaparlar, yeter ki onu yapmayı istesinler. Bundan alınacak çok ders var. Benim oyuncu, afacan kedim Gamer olmayacak bir şeyi fark ettiğinde, onu oldurmak isterse, sen gözünü açıp kaparken anında yapar, mesela 5 metre yukarıdaki dolabın üstüne birden sıçrar veya avuç içi kadar bir deliğe aniden girer, aslında oraya sığması mümkün değildir ama o isterse sığar. Sınırları yoktur, tek sınır onun isteğidir. Ona yapma, dur demek beni yorar, strese sokar ama onun için sorun yoktur, yine isterse yine yapar. Nereye kadar? O bıkana kadar. Yani sınır kendisinin ondan sıkılmasıdır. İşte diyeceklerim bu kadar, bundan anlayan için ibretlik çok şey var; mesela kafana koyarsan, yapmak istersen yapmanın bir yolunu bulursun gibi.
(Kardeşi Tiger’in aksine beş kediye bedel yaramazlığıyla beni bazen çok yorsa da evin neşesi afacan Gamer, ben ona artık afacan değil evin neşesi diyerek yaramazlığını azaltmayı deniyorum, taktik işte, ya tutarsa.)