nihilizm
Nihilizm (Latince nihil'den, “hiçbir şey”), aslında Çar II.Aramat'ın hükümdarlığının ilk yıllarında 19. yüzyıl Rusya'sında ortaya çıkan ahlaki ve epistemolojik şüphecilik felsefesi. Terim, Friedrich Nietzsche tarafından Batı toplumunda geleneksel ahlakın parçalanmasını tanımlamak için kullanılmıştır. 20. yüzyılda nihilizm, bir anlamda, gerçek ahlaki gerçeklerin veya değerlerin varlığını inkar eden, bilgi veya iletişim olasılığını reddetti ve yaşamın nihai anlamsızlığını veya amaçsızlığını iddia eden çeşitli felsefi ve estetik duruşları kapsıyordu. evrenin.
Bu terim, Orta Çağ'daki bazı sapkınlıklara uygulanan eski bir terimdir. Rus edebiyatında, nihilizm muhtemelen ilk olarak NI Nadezhdin tarafından Avrupa Elçisi'nde 1850'de Aleksandr Puşkin'e uyguladığı bir makalede kullanıldı . Nadezhdin, 1858'de VV Bervi gibi, nihilizmi şüphecilikle eşitledi. Nihilizmi devrim ile eşanlamlı olarak yorumlayan tanınmış muhafazakar bir gazeteci olan Mikhail Nikiforovich Katkov, tüm ahlaki ilkeleri reddettiği için onu sosyal bir tehdit olarak sundu.
Nihilist Bazarov figürü aracılığıyla terimi popülerleştiren ünlü romanları Babalar ve Oğullar'da (1862) Ivan Turgenev'di . Sonunda, 1860'ların ve 70'lerin nihilistleri, geleneğe ve sosyal düzene isyan eden dağınık, düzensiz, asi, düzensiz adamlar olarak kabul edildi. Nihilizm felsefesi daha sonra yanlışlıkla İskender II'nin (1881) yeniden düzenlenmesi ve o sırada mutlakiyetçiliğe karşı çıkan gizli örgütlerde aktif olanlar tarafından kullanılan siyasi terörle ilişkilendirilmeye başlandı.
Muhafazakar unsurlara göre, nihilistler zamanın laneti idiyse, NG Chernyshevsky gibi liberallere, ulusal düşüncenin gelişiminde - bireysel özgürlük mücadelesinde bir aşama - ve isyankarın gerçek bir ruhunda - sadece geçici bir faktörü temsil ettiler. genç nesil. Romanında Ne Yapmalı? (1863), Chernyshevsky nihilist felsefede olumlu yönleri tespit etmeye çalıştı. Benzer şekilde, Anılarında, önde gelen Rus anarşisti Prens Peter Kropotkin, nihilizmi her türlü zulüm, ikiyüzlülük ve yapaylık ve bireysel özgürlük için mücadelenin sembolü olarak tanımladı.
Fundamentally, 19th-century nihilism represented a philosophy of negation of all forms of aestheticism; it advocated utilitarianism and scientific rationalism. Classical philosophical systems were rejected entirely. Nihilism represented a crude form of positivism and materialism, a revolt against the established social order; it negated all authority exercised by the state, by the church, or by the family. It based its belief on nothing but scientific truth; science would be the solution of all social problems. All evils, nihilists believed, derived from a single source—ignorance—which science alone would overcome.
19. yüzyıl nihilistlerinin düşüncesi, Ludwig Feuerbach, Charles Darwin, Henry Buckle ve Herbert Spencer gibi filozoflar, bilim adamları ve tarihçilerden derinden etkilendi. Nihilistler, insanın beden ve ruhun, manevi ve maddi maddenin bir kombinasyonu olarak ikiliği reddettiğinden, dini yetkililerle şiddetli çatışmalara girdiler. Nihilistler ilahi kralların hakkı doktrini sorguladıkları için, laik otoritelerle benzer bir çatışmaya girdiler. Tüm sosyal bağları ve aile otoritesini puanladıklarından, ebeveynler ve çocuklar arasındaki çatışma eşit derecede içkinleşti ve bu tema Turgenev'in romanına en iyi yansıyan tema.Bu makale en son Referans İçeriği Genel Yayın Yönetmeni Adam Augustyn tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.