Yapılan araştırmalara göre, insanların uyumadan
önce hayatlarına devam edebilmeleri için azami süre 18 gün, 21 saat 40 dakika
olarak ölçülmüştür.
İnsanların büyük çoğunluğu gözlerini kapatarak
uyurlar.
Yetişkin bireyler, her gece 1.5 ila 3 saat arasında
uyku hayal eder.
Eğer uyuduktan sonra en az 5 dakika uyuyamazsanız,
bu uykuya ihtiyacınız olduğuna dair bir işarettir.
İdeal olarak, uykuya dalmanız için gereken süre
yaklaşık 10 veya 15 dakikadır.
Uyuduğunuz uyku kalitesi, uykudaki ördek sürenizin
ne kadar sürdüğü ile ilgili olabilir.
REM REM uykusu sırasında olduğu gibi, bu uyku kısmı
rüyayı daha da iyileştirmeye yardımcı olur.
Hayal kurma süreci kendi içinde bölümlere ayrılır;
Parça 1 ve 2, en basit ve en kısa rüya şeklini içerir.
Derin uykuda görülen düşler zamanla daha fazla
yayılır. Onların içeriği herhangi bir renk veya duygudan başka bir şey
değildir.
Gözlerini gerçek hayatta görmeyen, daha önce hiç
şekil ve renk görmemiş bireyler, çok güçlü bir tat, koku ve dokunma hissine
sahiptirler. Kör doğmamış; ancak çocukluk çağı yaşlarını gözden kaçırmış olan
bireyler, rüyalarında gördükleri renkleri ve nesneleri görebilirler.
Bilinmeyen nedenlerin ışığında, erkeklerin
hayallerindeki erkek vizyon yüzdesi, kadın rüyalarındaki erkek vizyonlarının
yüzdesinden daha yüksektir. Bu cinsel asimetri, kadın ve erkeklerin 29 farklı
rüyasından kaynaklanabilir.
Eğer kişinin uykusu bölünmüşse ya da uykusunu tam
olarak alamıyorsa, gergin kafalar etrafındaki olaylara uyum sağlayamayabilir ve
farklı davranışlar sergileyebilir.
Yeni doğmuş bireyler ilk yıl içinde yaklaşık
400-750 saat uykusunu feda ederler.
Araştırmalar REM uykusu sırasında görülen rüyaların
büyük bir kısmının, REM uykusu dışındaki kısımlarda ise küçük bir kısmın
görüldüğünü göstermiştir.
REM uykusu ve göz kırpmaları sırasında yapılan bazı
belirleyici refleks hareketleri, hayal ettiğiniz bir işarettir.
Hayatımızın dörtte üçünü doğumdan ölüme harcıyoruz
ve yaklaşık 6 yıllık hayatımızı hayal ediyoruz.
Bazı araştırmalar bebeklerin REM uykusu sırasında
beyinlerini geliştirdiğini kanıtladı. Örneğin, prematüre bebekler uykularının%
75'ini REM uykusuyla geçirirler.
Vücutta endokrin sisteminin işleyişini kontrol
etmek için kullanılan çeşitli ilaçlar, kan basıncını kontrol altında tutmak,
Parkinson hastalığı gibi nörolojik hastalıkları tedavi etmek, görülen düşler bu
rüyaların işleyişini ve içeriğini etkiler.
Hafıza bölümünde işleyen beynin kısmı, uyku anında
kendini kısmen etkisiz kılar. Rüya göremeyen bireylerin hayallerinde problem
yaşarlar, çünkü beyin bu şekilde hafıza rezervini tamamen kapatır.
Görülen pek çok hayal, ertesi gün insanlar
tarafından hatırlanmıyor. Bunun ana nedeni, bu hayallerin içeriğinin berrak
veya rasyonel olmadığı ve bastırılmış hisler içerdiği.
Halüsinojenik ilaçların rüyadaki etkisi birçok
antik topluluk tarafından bile biliniyordu. Örneğin, eski zamanlarda yaşayan
bir Delphi kahramanı, onu belladonna'yı hipnotize etmek ve onu hayal etmeye
yönlendirmek için kullanıyordu. Başka bir örnek Persler; Bu amaçlar için Hoama
denilen ilaçları kullandılar.
Epilepsi hastaları, hastalıklarından dolayı çok
şiddetli ve etkili rüyalar görürler.
New York Üniversitesi'nde yapılan araştırmaya göre,
uyanık olma ve REM uykusunda olma durumu beynin çok benzer bölgeleri tarafından
yönetilmektedir. Aralarındaki tek keskin fark, beyin duyusal uyaranların dış
dünyaya olan ilişkisidir.
Son yıllarda yapılan son araştırmalar çocuklara
rüyalarında yetişkinlerden daha fazla hayvan görmeye katıldı. Özellikle
çocukların hayalleri, köpekler, atlar, sülünler, yılanlar, aslanlar, ayılar,
korkutucu ve efsanevi yaratıklar görerek şekilleniyor.
Güney Asya Hindularına göre; Yaşadığımız dünya ve
içinde yaşadığımız dünya aslında bir rüyadır ve gerçek dünya aslında başka bir
yerdedir. En eski ve bilinen Hindu olan 'Veda'lar; insanların reenkarnasyona
geçerek bu dünyaya döneceklerine ve bu rüyadan uyandıklarında gerçek dünyaya ulaşacaklarına
inanır.
Bir kişi yılda ortalama 1450'dir; Ortalama olarak
günde 4 rüyasına sahiptir.
Bazı insanlar kendilerini koşullandırarak veya
uygulayarak kendi doğal uyanış mekanizmalarını oluştururlar. Araştırmacılar bu
yeteneği, kişide adrenokortikotropin