Onlarca yıldır, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Büyük Tuz Gölü'nün resmi olarak yalnızca bir kovandan daha büyük iki hayvanı barındırdığı düşünülüyordu: salamura karidesleri ve salamura sinekleri.
Bunun dışında bakteri ve algler yalnızca çok tuzlu olan göl suyunda bulunur.
Artık bilim insanları, pek de lezzetli olmayan miktarda tuzu da sindirebilen çok hücreli yaşamın üçüncü bir formunu keşfettiler. Bütün zaman boyunca gölde saklanıyordu.
Kalsiyum karbonat kil bloklarının parçalanmasına denir MikroplarUtah Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, göl tabanındaki mikroorganizmalar tarafından inşa edilen solucanlar, biyologların uzun zamandır şüphelendiği şeyi doğruladı: Gölün yüzeyinin altında, gözümüzün uzağında, farklı türlerde solucanlar kıvranıyor.
Nematodların şimdiye kadar bulunduğu en tuzlu ortamdır. Bu çok şey ifade ediyor çünkü nematodlar gezegendeki her zorlu ortamda yaşıyor.
Biyologlar Julie Young ve Michael Werner, solucanları keşfeden ekibe liderlik etti. 2021 baharında, gölün okyanustan üç ila altı kat daha tuzlu olan bir kısmında bu canlılar için agresif bir av başlattılar.
Diğer biyologların başarısız olduğu yerde Young ve Werner başarılı oldu.
DNA, RNA ve proteinler gibi büyük molekülleri ayırmak için güçlü bir teknoloji kullanan biyologlar, numune topladıkları her bölgede canlı nematodları belirlediler.
“Onları orada kendim aradım ama aynı yerlere bakmadım…” o diyor Keşif konusunda danışmanlık yapan Brigham Young Üniversitesi'nden biyolog Byron Adams.
“170 yıldır kapımızın önünde duran bu gölle ilgili muhteşem şeyleri bugün bile keşfediyoruz.”
Araştırmacılar, bu gizli solucanların içlerinde yaşayan bakterilerle beslenerek bu matları oluşturduğundan şüpheleniyorlar. Ayrıca solucanları güneşten ve göl suyu çekildiğinde dehidrasyondan koruyabilir.
Araştırmacılar laboratuarda nematod yetiştiremediler, bu yüzden nasıl hayatta kaldıklarını öğrenmek için ekip şimdiye kadar en çok incelenen yuvarlak solucana yöneldi: Bazı türler zariftir.
Laboratuvarda bu canlı da beslendi koli bakterisi Büyük Tuz Gölü'nün mikrobiyal matlarında yaşayan bakteri veya bakteriler. Solucanlar daha sonra gölden 50 kat daha tuzlu olan göl suyuna maruz bırakıldı. C. elegans Her zamanki yaşam alanı.
Beş dakika sonra solucanlar beslendi koli bakterisi O öldü. Ancak Büyük Tuz Gölü'nden gelen mikroplarla enfekte olanlar 24 saatten daha uzun süre hayatta kaldı.
“Çalışmasını beklemiyorduk ama işe yaradı.” o diyor Werner.
Sonuçlar, bu özel diyette Büyük Tuz Gölü yuvarlak kurtlarının hayatta kalmasını sağlayan bir şeyin olduğunu gösteriyor.
Genetik analizler, göldeki acı ve çok tuzlu bölgelerden 80'e kadar farklı nematodun toplandığını gösteriyor.
Bunlardan üçü deniz ve kıyı çökeltilerinde yaşayan bir cinse aittir. Geriye kalanların büyük çoğunluğu bilinen başka hiçbir nematod cinsine veya türüne uymuyordu.
Araştırmacılar, bu yeni solucanların, uzun bir üreme izolasyonu döneminin ardından oluşan Büyük Tuz Gölü'ne özgü olduğuna inanıyor.
Bu yeni habitatı ve yeni türleri keşfettiğimiz gibi, onlar da sonsuza kadar yok olma tehlikesiyle karşı karşıyalar.
Bugün Büyük Tuz Gölü eski halinin yalnızca bir kabuğudur. Su insanların kullanımına yönlendirildikçe ve iklim kurudukça kıyılar çekilerek mikrobiyal tabakaların elementlere maruz kalmasına ve kalan suyun tuzluluğunun artmasına neden oluyor. Göl kuruduğu için Werner ve Jung belirli mevsimlerde bazı yerlere ulaşmak için kanolarını bırakıp dağ bisikletlerini kullanmak zorunda kaldılar.
Bazı bilim adamları, gölün tüm ekosistemin çökmesine beş yıldan az zaman kaldığını düşünüyor. O noktada solucanlarının başına neler geleceğini kim bilebilir?
“Bu önemli topluluğu ve onun yaşanabilirliğinin sınırlarını acilen anlamamız gerekiyor.” Sonuç olarak Wener, Young ve meslektaşları.
Çalışma şu tarihte yayınlandı: Kraliyet Topluluğu B Bildirileri: Biyolojik Bilimler.