Cilalıtaş devrinde tarımsal üretime geçilmeden önce tarih öncesi çağ insanı oldukça ilkel bir yaşam tarzı sürmekteydi. Yiyeceklerini avlanarak ve doğadan meyve toplayarak edinirler, karınlarını bu şekilde doyururlardı. Dolayısıyla sürekli bir yiyecek arayıp bulma derdindeydiler. Yiyecek bulma ihtiyacı onları göç etmeye de zorluyordu.
Cilalıtaş döneminde tarımsal üretime geçiş insanoğlunun yaşamını büyük oranda kolaylaştırdı. Nitekim bu olay dünya ve insanlık tarihinin en önemli olaylarının başında gelir. Zira tarımsal üretim insanoğlunun göçebelikten yerleşik hayata geçmesini, bu durum köylerin, şehirlerin, devletlerin ve imparatorlukların kurulmasını, dolayısıyla da egemenlik savaşlarını beraberinde getirdi.
Uygarlıklar büyür ve gelişirken diğer yandan da doğal denge bozulmaya başlamıştı.
Bu zincirin ilk halkası Ortadoğudur. Tarihte bilinen ilk köylü topluluklar Doğu ve Ortadoğu’da karşımıza çıkar. Bu bölge literatürde “Bereketli Hilal” olarak yer alır. Mezopotamya olarak da bilinir. Günümüz Suriye, Lübnan, İsrail, İran ve Irak topraklarını içine alan bir bölge olan “Bereketli Hilal”, daha IX. Binyıldan itibaren koyun ve keçi gibi hayvanları evcilleştirmiş, başta arpa ve buğday olmak üzere, bezelye, bakla ve mercimek ekmeye başlamışlardı.
Bereketli Hilal’den sonra tarımsal üretim ve hayvanların evcilleştirilmesi önce Akdeniz’e ardından diğer coğrafyalarda da görülmeye başlar. Ancak bazı bölgelerde bu durum oldukça geç bir dönemde başlar. Örneğin Orta Amerika’da tarımsal üretim yapan köy yerleşimleri ancak III. Binyıldan sonra görülür.