Koçluk iki kişinin bir araya gelip psikolojik olarak gelişmek ve öğrenmek için yaptığı işbirliğidir, öyleyse koçluk hep vardı, Socrates de öncüsüydü cevap arayanlara yardımcı olmak için soru sorma metodu, Sokrates metodu olarak tanımlanır. Tarih boyunca din adamları, artistler, profesörler, ve tabiiki ebeveynler koçluk rolünü üstlenen kişiler olmuştur. Koçluğun 1970’lerden beri devam eden evrimi ve metodolojisi vardır.
The Inner Game of Tennis – Teniste içsel oyunlar : 1974 yılına geldiğimizde etkisi inanılmaz boyutlara ulaşan bir kitap basıldı, Yazarı Timothy Gallwey'di. Kitabının adı ise” The Inner Game of Tennis”, Türkçesi “ Tenis’te İçsel Oyunlar ”. Bu kitap, bizim bugün bildiğimiz koçluğa giden yolda atılan ilk adımdı. Kitabın konusu, her ne kadar tenis eğitimini içermekte ise de, aslında birçok farklı dala uygulandı.Timothy Gallwey, Harvard’da İngiliz Literatürü okumuştu aynı zamanda tenis takımının kaptanıydı. 1970’lerde Esalen enstitüsünün bir parçası olan bir spor merkezinde, tenis koçu olarak çalıştı.
Bir tenis oyuncusunun karşılaştığı iki karşıt düşünce vardır. Bir tanesi teniste filenin karşı tarafında duran rakibinizdir ve sizin göreviniz en iyiyi sergileyerek onu yenmektir. Bir de iç rakibiniz vardır, onu yenmek daha zordur, çünkü o, sizin tüm zayıflıklarınızı bilmektedir. Kulağınıza fısıldar ” ah hayır rakibim bayağı zorlu görünüyor, iyi oynamıyorum, kaybedebilirim” veya bazen de “ hey süperim, çok iyi oynuyorum, bu sefer kesin kazanacağım”. Aslında, filenin karşı tarafından gelen topa vurmak için konsantre olmanız gerekirken, her iki ses de sizi şu anda olduğunuz andan uzaklaştırır. Bu içsel oyunlar zihninizde oynanır, her iki karşıt görüşte sizsinizdir aslında.