Görev modern savaş çağrısı Düzgün bir oyun çıkmadı bile, ama sansür edilmesini isteyen oyun gazetecileri de var. VentureBeat oyuncusu Dean Takahashi, belirli bölümlerin sansürlenmesini istemek için savundu ve ikiye katladı.
Her şey Mayıs 30th, 2019 tarihinde yayınlanan bir makale ile başladı. VentureBeat Takahashi, daha iyi bir tarzda yazdığı ...
“Yayıncının Infinity Ward stüdyosu kısa süre önce yeni bir Call of Duty Call: Modern Warfare taksisi için tek oyunculu kampanyanın bir bölümünü gösterdi ve içinde beni rahatsız eden sahneleri ve oynanışı var. 2009'in “Call of Duty Call: Modern Warfare 2” daki bir Rus havaalanında sivillerin biçildiği No Rus tartışmasını akla getiriyor.
“Modern Savaşın bir oyun demosunu izlemekten oldukça rahatsızdım, ki bu 2007'in Call of Duty 4: Modern Warfare versiyonunun bir versiyonundan daha fazlası. Haziran ayındaki Electronic Entertainment Expo (E3) oyun fuarında gösterilecek olan demo iki bölümden oluşuyor. Her iki durumda da, sivillerin güvenliği söz konusudur. ”
Makale, oyunun savaşın ahlaki sınırları arasındaki çizgileri nasıl bulanıklaştıracağını açıklamaya devam ediyor. Oyuncular, öldürücü ateşe maruz kalan askerlerin gamını çalıştırmak, sivillerin ve isyancıların Eylül ayı başlarında öğleden sonraları ertesi bir güneşin altında gözetim altında olmayan erimiş bir Napoliten dondurma pazarında bir araya geldikleri evleri temizlemek gibi senaryolarda öldürmek veya öldürülmek zorunda kalacaklar.
Oyuncular, bazı durumlarda sivil savaşçıları öldürürken diğerlerinde düşman savaşçıları öldürürken, atışlarını dikkatlice çekmek zorunda kalacaklar. Bu, Takahashi'nin kırılgan ruhunu Nagasaki'deki bir çocuk gibi salladı, korku ve ateş tarafından tüketilmeden önce bulutların üzerindeki alev direğinin izlerini izledi.
Takahashi, onun çürütme, yazı yazmaya başladığı için neredeyse boş ve titreyen titremenin anahtarlar arasında ve anahtarların çırpısında hissedebiliyordunuz.
Geliştiriciler, “Bu, modern savaşın doğasıdır. Ancak bu, sivillerin ve savaşçıların ince çizgileri göz önüne alındığında ve sosyal medya sesleri ve video ısırıkları tarafından yönlendirilen dünyamızda yarattığı izlenimi verdiğinde bence modern bir video oyununun parçası olmamalı. Masum sivilleri öldürüyor gibisin. Ve eğer bir hata yaparsan, öylesindir.
“Bana genel olarak gizli olan hikayenin anlatımının bu sahnenin bağlamını açıklayacağı söylendi. Ama gördüğüm gibi, onu çok rahatsız edici ve haksız buldum. Bize bu sahneyi gösterdikten sonra, Infinity Ward'daki geliştiriciler, “Sizinle oyunun yıldızı olan silahlar hakkında konuşmak isteriz” dedikleri sunuma girdiler. Ne yazık ki, benim resimlerim yok sana göstermek için bu sahne. ”
Makale, konunun etine geçmeden önce bir tanımlayıcı senaryo daha gözden geçirir. İki çocuk asker, Orta Doğu’daki bir adamı kendi yaşamları için öldürmek zorunda kalıyor. Savaşın yıktığı bölgede meydana gelen yaygın bir şey. Bununla birlikte, yaşamın ve uzvunun tehlikede olduğu etkileşimli savaşın içsel sıcağında - ve kalbinin yarış atımları, bir kaos ve şiddet melodisinde dolaşmış, öfke ve travma gibi bir tonda oynuyor - bu, farklı bir deneyim deneyimi yaratıyor. Oyuncu. Günümüzün gelişmiş fotogrametrik teknolojisi sayesinde tipik karşılaşmadan bir kez daha içgüdüsel.
Takahashi için bir tanesi çok fazla, biri melodi uyumsuz, biri de zayıf kalbi için çok fazla öldürdü. Derhal toplayabileceği tek mantıklı çözüme atladı: sansür.
Sanki sözleri zincirlenmemiş ya da yasaklanmış engellemelermiş gibi, Takahashi tam olarak oyunun sansürlenmesini, yazılmasını…
“Benim tepkim, geliştiricilerin kendilerini sansürlemesi veya bir başkasının onları sansürlemesi gerektiği değildir. Benim sorum seçimlerle ilgili. Bu tür bir oyun yapabiliriz, değil mi? Ancak, filmlerde veya kitaplarda görebildiğimiz bu tür içerikler video oyunda mı olmalı? Çok fazla ajansımızın olduğu bir sanat biçiminde mi gösterilmeli? Çocukların oynamaması gereken olgun bir oyun olacak, ama 6 yaşındaki oyununun Call of Duty oyununa izin verdiğini söyleyen bir Uber sürücüsü ile konuştum. ”
Bu cevap, zihinsel açıdan hassas gazetecilere Twitter'daki tepkiyi netleştirdi.
Bağımsız geliştirici PixelMetal, sansür çağrılarını yerine getirmek için VentureBeat'i aldı ve yayıncıların sorumluluğuna değil, ne oynanacağına karar vermenin yetişkinlerin işi olduğunu belirtti. Takahashi kitap yakıcı olmadığını söyledi, ama yine de ekibin sahneleri “bırakması” gerektiğini düşünüyordu.
Ben bir kitap yazıcısı değilim. Veya bir oyun brülörü. 30 yıllarında oyunlar hakkında yazarken, hiç böyle bir şey söylemedim. Bunun için soruyu gündeme getiriyorum. Ben de bu sahneleri bırakmaları gerektiğini söylüyorum. Ebeveynler için başka bir “Rus Yok” unun farkında olmaları için bunu işaretliyorum.
- Dean Takahashi (@deantak) Tarafindan Çekilen En Yeni Fotograflari Incele Mayıs 30, 2019
Diğerleri “çöp” adlı makaleyi çağırdı ve eğer geliştiriciler savaşın dehşetini anlatmak istiyorsa bunu yapabilmeliler.
Takahashi sakince savaşın iyi olduğunu söyledi; savaşın korkularını betimlemek iyidir; ancak eğlence ve eğlence ile çok ciddi olmaya çalışmak arasında bir çizgi olduğunu hissediyordu, bu da insanları kapatmaya neden olabiliyordu.
Savaş karşıtı mesajlar iyi. Savaş korkularını betimlemek iyidir. Ancak herkesin artık eğlenceli ve eğlenceli olmadığı bir çizgisi var. Sonra bunu çok oyunculu neşeyle karıştırıyorsunuz.
- Dean Takahashi (@deantak) Tarafindan Çekilen En Yeni Fotograflari Incele Mayıs 31, 2019
Açıkçası, eğlence dolu, birinci şahıs nişancı atıcı ile daha sonra oyuncuları atma arasındaki çizgiler hakkında yapılacak bir tartışma var. Saving Private Ryantüm mide çalkalama dizileri ve insanları gerçekten oyundan tamamen uzaklaştırabilecek duyarsızlaştırıcı şiddet ile tamamlayın. Ancak eleştirinin, öğreticiyi yenmekte daha fazla sorun yaşayan aynı adamdan geldiğinde, yaklaşmakta olan oyunda ikinci açıklamaya bile yaklaşıp yaklaşmadığını söylemek imkansız Cuphead Dan Quayle’den daha fazla “patates” yazımında sorunlar vardı.
Ve evet, bu gerçekten size rezil Cuphead oyununu getiren aynı Dean Takahashi.
- appabend (@appabend) Tarafindan Çekilen En Son Fotograflara Göz at Mayıs 30, 2019
Takahashi'nin makalesiyle ilgili “sıcak çekmeler”, sosyal medyadaki metavers boyunca çoktan geniş bir alana yayıldı.
Pek çok insan, gazetecinin sansür çağrısı nedeniyle, bu gün ve yaşlarda oldukça fazla sorgulanabilen bir talep olduğu için çaresizlik çağrısı yapmaktalar. sansür politikaları) ve Valve gibi şirketler nerede? ayrım gözetmeden oyunların yasaklanması tutarsız ve belirsiz nedenlerden dolayı.
Sosyal medya baskısı, olduğu gibi, sansür tugayına kowtowing çeşitli stüdyolarla sonuçlandı. Catherine: Tam VücutBir oyuncunun istediği en son şey, yıllık AAA köpeği ve patates kızartması deneyiminde, sote mantarlarda hafifçe serpilmiş susam tohumları ve yanlarda seyrek kızarmış sarımsaklı ekmek ile kızartılmış bir tofu ve brokoli tavada kısırlaştırılmasıdır. Her yıl oyuncuların $ 60 (veya sınırlı koleksiyoncunun baskısını alırlarsa $ 120) için ödeme yaptığı şey bu değildir.
YouTubers bile TheQuartering yanlış yerleştirilmiş püritenin çılgın mezarlarına saldırdı.
Bu noktada, oyuncular muhtemelen bugünün dejenerasyonunu, oyun endüstrisindeki yaratıcı ruhu belirleyen ve yöneten duygu-temelli bir fahişe olarak verilen standart bir ücret modus operandi olarak oyun gazetecilerinden sansür alma zevki beklemişlerdir.
Activision ve Balyoz Oyunlarının VentureBeat gazetecisinin sözlerini kalbine alacağından şüpheleniyorum (veya biri ummayacağını umabilir), ancak Palyaço Çağı'nda her şey mümkündür.
(Animatic ve Lyle haberleri için teşekkürler)