Tevarüd,
Tevarüt,
Arapça tevarüd, (ﺗﻮﺍﺭﺩ)
Arapça tevarüd, gelmek anlamındaki vurud kelimesinden türetilmiş.
Birbiri ardınca gelme.
İki şairin birbirinden haberdar olmadan aynı beyit veya mısrasıyı söylemesi.
Eski edebiyatımızda bir şairin bir başka şair tarafından söylenmiş olan bir mısrası veya beyti farkına varmadan yani tesadüfen söylemesi tevarüt diye adlandırılırdı. Eğer bu iş bilerek yapılmışsa intihal denilir ki pek büyük bir kabahat olarak telakki edilmektedir.
Divan edebiyatı teriminde iki şairin birbirinden habersiz aynı dizeyi veya beyti yazmaları.