Yaşayanları yöneten ölülerdir. Demek ki öldürülmesi gereken ölüler de var.
Sırf adamın biri uğruna öldü diye, o şey ille de doğru olacak değildir.
İnsanların kötü olduklarını görmek beni şaşırtmıyor; ama bu yüzden hiç utanmadıklarını görünce hayretler içinde kalıyorum.
Bazı insanları her zaman; bütün insanları da bazen kandırabilirsiniz; ama bütün insanları her zaman kandıramazsınız.
Bacon insanın “doğa üzerinde sahip olduğu hakları” kullanmasından söz ediyordu. Aristoteles “doğanın tüm hayvanları insan için yarattığını” söylüyordu. Immanuel Kant’a göre “insan olmasaydı, yaratılmış her şey yaban kalır, bir hiç olur”du. Okumaya devam et
Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır; yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı’yı kullanırlar.
Bu bölüm bir soru cevap bölümü olduğu için bu konuyla alakalı çok kapsamlı bir yazı yazmayacağım. Sıkıntılı görülen noktaların üzerinden kısaca geçeceğim.
Öncelikle Laiklik-Laik terimlerinin etimolojik yapısına bakalım. Laiklik Fransızca kökenli bir kelimedir. Fransızca manasında kiliseden olmayan halk[1] anlamında kullanılmıştır. Bir diğer manası rahip olmayan kimse demektir. Bizde bilinen ilk laiklik tanımı 1924 yılında Mehmet Bahaettin’in hazırladığı sözlükte[2] dine ilişkin olmayan, dindışı olarak tanımlanmıştır. İşin ilginç tarafı Türk Dil Kurumu’nun güncel[3] Türkçe sözlüğünde ise tanım 1924’teki laiklik tanımından pek de farklı değildir. Burada da laiklik terimini din işlerini devlet işlerine karıştırmamak, devlet işlerini dinden ayrı tutmak olarak açıklanmıştır.