“Küba’da binlerce Kübalı sokağa çıktı”, “Küba’da yoksulluğa ve koronavirüse karşı eşi görülmemiş hükümet karşıtı protestolar”, “Küba’da “Özgürlük istiyoruz” sloganıyla hükümet karşıtı gösteriler … Yunan gazete ve internet sitelerinin manşetlerinden bazıları… 72 saattir dolaşan. Küba’ya iftira atma, bolca anti-komünist zehir dökme, “diktatörlük” ve “anti-demokratik rejimler” hakkında bilinen saçmalıkları tekrarlama fırsatını kaçırmayan, yakından ve kişisel, tanınmış internet trolleri.
Gembelian’ın “bir şeyin kalacağını söyle” taktiğinin ardından, yalanı desteklemek için bazı ülkelerdeki (Mısır, Brezilya, Nikaragua) önceki gösterilerin ve Florida’daki Küba karşıtı mitinglerin fotoğrafları -Küba ile tamamen alakasız- yayınlandı. “Küba’daki gösteriler” . Küba’ya karşı anti-komünist duruşun göstergesi, hem Amerikan Associated Press hem de “yetkili” Kathimerini ” tarafından, Küba Devrimi lehine bir olaydan daha eski bir fotoğrafın yayınlanmasıdır.”!
Ne yazık ki, yukarıdakiler için, 19. yüzyılın ne kadar harika bir Amerikan kişiliği olan Abraham Lincoln şöyle dedi: “Birçok kişiyle bir süre, birkaç kişiyle uzun süre dalga geçebilirsiniz, ancak herkesle sonsuza kadar dalga geçemezsiniz . ” Bunu söylüyoruz çünkü yalanın bacakları kısadır ve propaganda makinesi ne kadar güçlü olursa olsun gerçeğin ortaya çıkması uzun sürmez.
Dolayısıyla bazı sorular ortaya çıkıyor: Son günlerde Küba’da gerçekten ne oldu? Gösteriler var mıydı? Hangi istekle? Onları kim organize etti? ABD hükümeti ve propaganda mekanizmalarının iddia ettiği gibi Küba’da bir “demokrasi eksikliği” ve “özgürlük” var mı?
Küba’daki “gösteriler” nasıl başladı:
İlk “gösteriler”, birkaç düzine kişinin katılımıyla 11 Temmuz Pazar günü Havana’nın 26 kilometre güneybatısındaki Artemisa eyaletindeki San Antonio de los Banios’ta gerçekleşti. Seferberliğin talebi, bölgedeki uzun süreli elektrik kesintileriydi. Özünde, çeşitli propaganda mekanizmaları aracılığıyla sözde bir “halk ayaklanmasının” ülke çapında bir boyutunu ele geçirmeye çalışan yerel öneme sahip bir sorundu.
San Antonio de los Banios sakinlerinin protestosu öncesinde sosyal medyadaki propaganda mekanizmaları çoktan çalışmaya başlamıştı. 10 Temmuz itibariyle İspanya merkezli bir hesaptan oluşturulan #SOSCuba hashtag’i Twitter’da ortaya çıkmıştı. Bu hashtag, Küba’nın iftira propagandası kampanyasında binlerce otomatik bot ve internet “trolleri” tarafından yaygın olarak kullanıldı. İspanyol sosyal medya analistlerine göre, 10-11 Temmuz arasında binden fazla otomatik tweet oluşturuldu («Ριζοσπάστης» και «Morning Star», 14/7/2021).
Takip eden dönemde, #SOSCuba hashtag’i kullanılarak Küba’ya karşı çevrimiçi karşı-devrimci propagandaya katılan ve “Küba’ya insani müdahale” çağrısında bulunan çok sayıda sahte hesap oluşturuldu!
“Binlerce protestocu”…
San Antonio de los Banio’daki elektrik kesintisi için düzenlenen küçük, yerel miting, ülkenin diğer illerinde çevrimiçi protestolar düzenlemeye çalışan karşı-devrimci unsurların (Küba içinde ve dışında) propagandasına konu oldu. Mevcut bazı sorunlar (pandemi kısıtlayıcı önlemler gibi) bu konuda bahane olarak kullanılmıştır.
Yabancı ve Yunan medyasının gördüğü “binlerce Kübalı” sadece birkaç düzine “protestocu”ydu ve bunların çoğunluğu maaşlı karşı-devrimcilerden ve birkaç marjinalleştirilmiş unsurdan oluşuyordu. Bu tür “gösteriler”, diğerleri arasında, “Kahrolsun diktatörlük”, “Komünizme hayır” vb. gibi anti-komünist sloganların hüküm sürdüğü Camayway ve Manzanillo’da gerçekleşti.
Birkaç düzine provokatör olduğu ortaya çıkan “binlerce protestocu” Küba halkından kesin bir yanıt aldı. Batista diktatörlüğüne karşı en önemli savaşın Aralık 1958’de kazanıldığı kahraman Santa Clara şehrinde, bir grup karşı-devrimci Komünist Partinin yerel ofislerini ele geçirmeye çalıştı. Ancak, darbe planlayıcıları şehirdeki yüzlerce erkek ve kadınla karşı karşıya kaldı ve onları uzaklaştırdı.
“Gösterilerin” arkasına kimler saklanıyor?
Cevap çok açık: ABD hükümeti ve onun karmaşık mekanizmaları. İspanyol sosyal medya analisti Julian Macias Tovar’a göre, binlerce sahte ve otomatik sosyal medya hesabının yaratılmasının arkasında Agus Antonelli adında aşırı sağcı bir Arjantinli var. Bu adamın, 2019’da Evo Morales hükümetine karşı olduğu gibi Latin Amerika hükümetlerine karşı benzer çevrimiçi propaganda kampanyalarına öncülük ettiği söyleniyor. Bununla birlikte, ilgi başka yerlerde ve daha özel olarak Antonelli’nin ABD devlet kurumlarıyla olan bağlantısında yatmaktadır.
Bay Antonelli, web sitesine göre “serbest piyasa fikrini teşvik etmeyi” amaçlayan sağcı bir düşünce kuruluşu olan Freedom Foundation’ın başkanı. Basit bir deyişle, kapitalist ekonominin teşviki. Antonelli’nin düşünce kuruluşu, bir dizi sağcı ve aşırı sağ Latin Amerika siyasi partisinin ve şahsiyetinin desteğine sahiptir ve diğer şeylerin yanı sıra ABD merkezli Uluslararası Özel Girişim Merkezi tarafından finanse edilmektedir.
ABD merkezi, ABD hükümeti, ABD Dışişleri Bakanı ve CIA tarafından operasyonlar için “vitrin” olarak kullanılan bir kurum olan ünlü “Ulusal Demokrasi Vakfı-NED”in himayesi altındadır. Darbeler, hükümetleri devirmek, Amerikan yanlısı muhalif grupları finanse etmek ve hatta emperyalist müdahaleler için yardımcı bir araç olarak NED’in tarihi zengindir. Onun eyleminin zengin tarihi arasında Polonya’daki Lech Walesa’nın karşı-devrimci “Dayanışma”sının finansmanının bulunduğunu hatırlamak yeterli.
Küba’da ekonomik kriz mi var?
Emperyalistlerin ve onların praetoryanlarının olağan argümanlarından biri, Küba’nın çok ciddi bir ekonomik ve sosyal krizden geçtiği, “halkın aç” olduğu ve ülkenin “insani bir krizin” eşiğinde olduğudur. Bunların hiçbir doğru değil. Gerçek şu ki Küba’da bazı temel mallarda kıtlık var. COVID-19 salgını, hastane malzemelerine ve diğer hammaddelere olan ihtiyaç arttıkça durumu daha da kötüleştirdi.
Ama Küba ve halkının karşı karşıya olduğu eksikliklerden kim sorumlu? “Sosyalizm ve komünist hükümet” diye yanıtlıyor emperyalist propaganda topluluğu, utanmadan tek bir sesle. Ama yine, yalanlarının bacakları kısadır. Çünkü Küba’nın 60 yıldan fazla bir süredir ABD hükümetleri tarafından dayatılan ve uygulanan sürekli ekonomik, ticari ve mali ambargo altında olduğunu kasten ve sistemli bir şekilde saklıyorlar. Bu sıradan bir ambargo veya bir dizi mali yaptırım değil – bu iyi organize edilmiş ve hedeflenmiş bir karabina soykırım girişimidir. ABD’nin Küba’ya ambargosu sadece insanlık dışı ve acımasız değil, aynı zamanda
Bu suça, Donald Trump yönetimi tarafından Küba’ya karşı alınan ve “Demokratik” Joe Biden yönetimi tarafından uygulanmaya devam eden 242 ek önlem eklendi. Yalnızca 2020’de -COVID-19 pandemisinin patlak verdiği yıl- ABD hükümeti ablukayı güçlendirmek için ek 11 tek taraflı önlem alarak son derece zor bir zamanda Küba Ulusal Sağlık Sistemi için ek sorunlara neden oldu.
Küba Dışişleri Bakanlığı’na göre, ABD’nin cezai ambargo uyguladığı altmış yılda Küba Sağlık Sistemine verilen zararın 3 milyar dolar olduğu tahmin ediliyor. Nisan 2019’dan Mart 2020’ye kadar ABD ambargosu Küba’ya 5,57 milyar dolarlık ekonomik kayba neden oldu.
Kendi politikalarıyla Küba halkını boğmaya çalışan “ekonomik kriz”, “kıtlıklar” ve “insani krizler” hakkında konuşmaya cesaretleri var. Kendileri, bir pandeminin ortasında, Küba halkını durumu yönetmek için gerekli bir dizi temel ilaç ve ekipmandan, solunum cihazlarından, maskelerden, reaktiflerden, tıbbi şırıngalardan, makinelerden ve diğer sarf malzemelerinden mahrum bırakıyorlar. Küba’ya akaryakıt, hammadde, ilaç vb. tedarik etmemek için ülkeleri ve şirketleri yasaklayan, tehdit eden ve yıldıran onlar.
ABD’yi ve Küba’ya karşı köprüler kuranları asıl rahatsız eden şey, 60 yıllık barbar ablukaya rağmen Devrim Adası’nın eğilmemesi, diz çökmemesi, bayrağa boyun eğmemesidir. Küba’daki sosyalist inşa, yalnızca son derece elverişsiz koşullara dayanmakla kalmadı, aynı zamanda meyve verdi ve Amerika kıtasında benzeri görülmemiş sosyal başarılara yol açtı. Küba, Sağlık, Eğitim, İşçi Hakları, Kültür ve Spor alanlarında, kapitalist ülkelerin halkları (ABD dahil) barbarlığı ve sömürücülerin çürümesini yaşarken, aynı zamanda öncü bir rol oynadı ve oynamaya devam ediyor.
Küba’nın düşmanları, ekonomik, ticari ve finansal dışlanmanın ve bir pandeminin ortasında, ülkenin yalnızca COVID-19’a karşı beş aşı üretmeyi başarmakla kalmayıp, yalnızca sağlık kriziyle başarılı bir şekilde başa çıkmakla kalmayıp, aynı zamanda Küba’nın da kendini kanıtlamış olduğu gerçeğini sindiremiyor. Yaklaşık 40 ülkeye tıbbi ve hemşirelik yardımı göndererek uluslararası Dayanışmada bir şampiyon (Henry Reeve Uluslararası Tıp Tugayı). ABD’de New York dışında COVID kurbanları için toplu mezarlar kazılırken, faşist Bolsonaro’nun ülkesindeki mezarlıklar pandeminin ölülerini barındırmak için yeterli değildi.
Küba ve ABD’de Demokrasi Üzerine
Joe Biden hükümeti, bir dizi anti-Komünist Demokrat ve Cumhuriyetçi senatörle (Marco Rubio, Nicole Malliotaki, Bob Menendez, Ted Cruz, vb.), “otoriter” demokrasilerin iyi bilinen şekerini tekrarlama fırsatını yakaladı ve otoriter rejimler. Burjuva medyası “komünist diktatörlük” ve “demokratikleşme”yi yakından takip ediyor.
İlk olarak yapmamız gereken yorum şudur: ABD’li siyasi kadronun “demokrasi” ve “demokratik haklar”dan bahsetmesi en azından ikiyüzlü, cimri ve aynı zamanda rezilcedir. Halkların katilleri, Irak, Afganistan, Yugoslavya, Libya, Suriye kasapları, her türlü faşist diktatörlüğün (Pinochet, Suharto-Sogharma, Somozha hui vb.) ), darbelerin kışkırtıcıları ve ateşli destekçileri (Ukrayna, Venezuela, Bolivya, Guatemala, Honduras, vb.). George Floyd’un katilleri ve öldürülen yüzlerce Afrikalı-Amerikalı hangi “insan hakları”?
Şimdi konunun özüne dönelim. “Demokrasi” ve “diktatörlük” kavramları öncelikle bir sınıf içeriğine sahiptir. Anti-komünizmin papağanları, burjuva parlamenter demokrasi modeliyle uyumlu olmayan herhangi bir rejimi “diktatörlüğü” vaftiz ederek bu sınıf içeriğini kasten gizlerler. Ama onların tutkuyla savundukları burjuva demokrasisi aynı zamanda işçi sınıfı üzerindeki burjuvazinin, sermayenin diktatörlüğünün bir biçimidir. Sermayenin egemenliği, biçimsel eşitliğin, biçimsel “eşit siyasal haklar”ın ve sözde “siyasal çoğulculuğun” arkasında gizlidir. Saklıyorlar tabii
Küba Cumhuriyeti, Amerika Birleşik Devletleri’nde ve kapitalist dünyada var olan görünüşte “demokrasi”nin tam tersidir. ABD’de güç sermayenin elinde, siyaset sahnesinde “Demokratlar” ve “Cumhuriyetçiler” tarafından temsil edilen büyük tekeller. Başkanlık seçimi, sonucu belirleyen seçmenler sistemi ile yapıldığından, Amerikan halkının, başkanlık seçiminde her dört yılda bir yaptığı oylamanın bile pek bir önemi yoktur.
Küba’da ise güç, işçi sınıfının ve müttefik halk katmanlarının elindedir ve halk tarafından, tabandan tepeye, yerel Halk Konseylerinden Ulusal Meclise kadar seçilmiş halk organları aracılığıyla kullanılır. Montaj. Küba’da seçim olmadığını iddia etmek açık bir yalandır. Kendilerini “muhalefet” ilan edenlerin seçimlere katılmadığını iddia etmek de yalandır. Nisan 2015 yerel seçimlerinde, Ildebrando Chaviano ve Gounio Lopez Havana’da aday olarak yer aldılar ve kendilerini seçilemeyen ve seçim yenilgilerini alenen kabul eden “muhalifler” olarak tanımladılar.
Küba Devrimi’nin lideri Fidel Castro, Küba’nın neden halkın siyasi öncüsü olan Komünist Parti’den başka bir partinin varlığına ihtiyaç duymadığına kendi cevabını verdi. 26 Temmuz 1988’de yaptığı bir konuşmada Fidel şunları söyledi:
“Nerede olduğumuzu unutmamalıyız. Karadeniz’de değiliz ama Karayipler’de Odessa’dan 90 mil değil Miami’den 90 mil uzaktayız, emperyalizmi kendi ülkemizde işgal edilmiş bir toprak parçasıyla (Guantanamo) sınırlıyoruz. Bu ülkeyi halk yönetiyor ve Partimiz siyasetinden, çizgisinden, savunmasından sorumludur […] Parti devrimi olmadan, Parti olmadan sosyalizmi inşa etmek mümkün değildir! Ve burada, Marty’nin Küba’nın bağımsızlığı mücadelesini başlatmak için birden fazla partiye ihtiyaç duymadığı gibi, bizim birden fazla partiye ihtiyacımız olmadığını da kesin olarak belirtmeliyiz. çünkü Lenin’in Ekim Devrimi’ni gerçekleştirmek için birden fazla partiye ihtiyacı yoktu. Bunu, başkalarının partiler oluşturmasına ve kontrol etmesine izin vermeye başlayacağımıza inananlar için söylüyorum.
Kimi organize etmek için? Karşı-devrimciler, Yankilerin yandaşları, burjuvazi mi? Hayır, burada tek bir parti var, o da proletaryamızın, köylülerimizin, öğrencilerimizin, işçilerimizin, halkımızın güçlü ve kesin bir biçimde birleşmiş partisidir.” («Granma» 13/5/2021)
Kentli kalemler ne kadar Küba karşıtı olsalar da, gerçek birdir: Ülke halkında güçlü bir temele sahip olan ve Fidel, Che, Raul, Cienfuegos ve diğerlerinin siyasi ve ideolojik mirasıyla dolu olan Küba Komünist Partisi. Bu küçük ama gururlu ülkeden doğan az çok bilinen diğer kahraman şahsiyetler, halk egemenliğinin garantisi ve Devrimin ön safıdır.
Küba halkı yanıtladı!
ABD hükümeti ve müttefiklerinin son günlerde Küba’ya yönelik provokasyonları, son otuz yılda adayı istikrarsızlaştırmaya yönelik en ciddi girişimler arasında yer alıyor. Nisan 1961’de Domuzlar Körfezi’ne indiğinden beri (ABD paralı askerleri silahlı halkın direnişi tarafından ezildiğinde), emperyalist süper güç, çeşitli yol ve araçlarla Küba hükümetini baltalamaya çalışmaktan vazgeçmedi.
Emperyalistler ve onların karşı-devrimci işbirlikçileri, kapitalist barbarlığın üzücü savunucuları, altmış yıldan fazla bir süredir, dışlanmanın ve muazzam zorlukların ortasında, bu küçük ülkenin “kurt ağzında” olduğu gerçeğiyle asla uzlaşmadılar. ayağa kalkmak ama aynı zamanda ilerlemek, sosyalist inşa yolunda adımlar atmak ve emekçi kitleler için büyük fetihler elde etmek.
Son günlerde, dünyanın dört bir yanından gelen uluslararası dayanışma ile müttefik olan Küba’nın gururlu halkı, Devrim düşmanlarına bir cevap daha verdi. Küba ve halkı bir kez daha insanlığa onurun, militanlığın ve Devrim ideallerine sarsılmaz inancın ne anlama geldiğini öğretti. Ve gerekirse, dünyanın her yerindeki işçi sınıfı ve ilerici insanlarla birlikte bunu tekrar yapacaktır. Unutulmaz Fidel’in bir zamanlar söylediği ünlü sözün ne anlama geldiğini pratikte kanıtlamak: “Bağımsızlığın ne anlama geldiğini biliyor musunuz? “Bağımsızlık, kurdun ağzında olmak ve ona “……. git!” demektir.
ΚΟΥΒΑ: «Ανεξαρτησία σημαίνει να είσαι στο στόμα του λύκου και να του λες "άντε γαμήσου"» – https://t.co/KB71v70iyA— Ατέχνως (@Atexnos2015) July 15, 2021