Ancak Britanya’nın Muhafazakarları, bir zamanlar birçok eleştirmenin ona attığı her şeyi havaya uçurma yeteneğinden memnun olsa da, Johnson’ın yüzsüzlüğü şimdi onlar için büyük bir sorun. Johnson herhangi bir utanç hissetmeyebilir, ancak meslektaşları bundan dolaylı olarak etkilendi. Onu görevden almaya zorladıklarında, kişisel utançtan değil, toplu bir utançtan düşen ilk İngiliz başbakanı olabilir.
2019’da dikkate değer bir parlamento çoğunluğu kazandıktan sonra Johnson, skandal üstüne skandala katlandı. İngiltere’nin, başbakanın neredeyse covid-19’dan ölmesini de içeren feci erken pandemik yanıtı vardı. Sonra, Rus oligarklarıyla şüpheli ilişkiler ve zengin bir bağışçının pahasına Downing Caddesi’nin yeniden dekore edilmesi de dahil olmak üzere, adam kayırma ve yolsuzluk suçlamaları vardı.
Downing Street’te kuralları çiğneyen pandemik partilerin karıştığı bir skandala verilen akılda kalıcı isim “Partygate”, ona görevdeyken bir suçla suçlanan ilk İngiliz başbakanı olma onursuz ödülünü kazandırdı. Ve 2019’da “Brexit’i gerçekleştirme” sözü verdikten sonra başbakan olmasına rağmen, hükümeti hala ayrıntılarda boğuluyor, hatta Kuzey İrlanda sınırıyla ilgili kendi anlaşmasından çekilmekle tehdit ediyor.
Boris Johnson ezici bir zaferden güven oylamasına nasıl geçti?
Daha sayacak çok skandal var. Bununla birlikte, kendi hükümetini kendisine karşı çevirmiş gibi görünen kişi, iş başındaki politik utanmazlığın acımasız bir örneğidir. Başbakan’ın, cinsel taciz iddialarının ardından yakın zamanda başkan yardımcısı olarak görevinden ayrılan Muhafazakar Parlamento üyesi Chris Pincher’a yönelik iddiaları bilip bilmediğine odaklanıyor.
Downing Street başlangıçta başbakanın kendisini terfi ettirirken önceki iddiaları bilmediğini söyledi. Yakında, geri adım atmak ve Johnson’ın aslında bilgilendirildiğini kabul etmek zorunda kaldı. Salı akşamı, eskiden sadık iki üst düzey politikacı – Şansölye Rishi Sunak ve Sağlık Bakanı Sajid Javid – hükümetinden istifa etti. 24 saat içinde düzinelerce kişi onu takip etti.
Normal bir başbakan da istifa edebilirdi. Johnson, iyi ya da kötü, asla normlara uymadı. James Butler’ın London Review of Books için Çarşamba günü yazdığı gibi, Johnson birçok işini kaybetmiş olsa da, istifalar yoluyla çok az çıkış gerçekleşti. Theresa May’in dışişleri bakanı olarak yaptığı tek siyasi istifa, işi için başarılı bir kampanyanın ilk adımıydı” dedi. Butler yazdı.
Çarşamba günü Johnson, diğer her şeyi görmezden gelmenin gerekçesi olarak 2019 seçim zaferinin tarihi boyutuna işaret etti. Parlamentoda, “Açıkçası, size muazzam bir yetki verildiğinde zor koşullarda bir başbakanın işi devam etmektir ve ben de bunu yapacağım” dedi.
Boris Johnson’ın yerini kim alacak? İşte yarışmacılardan bazıları.
Bir kez bu işe yaramış olabilir. İngiliz parlamenter siyaseti, gayri resmi skandallar, utanç ve fedakarlık döngüleri tarafından yönlendiriliyor. Johnson bu rutini kısa devre yapmıştı. Skandalları vardı ama asla utancı yoktu, diğerleri onun fedakarlığıydı. Johnson geçen ay kendi partisinin güven oylamasından sağ çıktı, ancak aleyhindeki oyların ölçeği birçok kişinin yine de istifa etmesi gerektiğini önermesine neden oldu.
Ama skandalların amansız hızı başbakanı yıpratmadıysa, müttefiklerini de yıprattı. Onun itibarı tarafından parlatılmak yerine lekelendiklerini anladılar. Javid, Muhafazakar Parti’den istifa mektubunda, “Her zaman popüler olmayabiliriz, ancak ulusal çıkarlar doğrultusunda hareket etme konusunda yetkindik” dedi. “Maalesef, mevcut koşullarda halk, artık ikisinin de olmadığı sonucuna varıyor.”
Johnson hükümetinden son 24 saat içinde yapılan istifaların hızı ve ölçeği, yakın İngiliz siyasi tarihindeki hiçbir şeye benzemiyor. Hükümet Enstitüsü’nden alınan bu çizelgenin gösterdiği gibi, yalnızca Brexit sonrası Mayıs ayındaki ölüme mahkûm prömiyeri herhangi bir karşılaştırmayı yasaklıyor. (Tablo yapıldıktan sonra istifa sayısı artmaya devam etti).
Ve halkın tutumu da açıkça değişti. YouGov tarafından Çarşamba günü yapılan bir anlık anket, Britanyalıların üçte ikisinden fazlasının, Muhafazakar seçmenlerin çoğunluğu ve Johnson’ın üssü olan Avrupa Birliği’nden ayrılmak için oy verenler de dahil olmak üzere Johnson’ın istifa etmesi gerektiğine inandığını buldu.
SNAP ANKET: Çoğu Muhafazakar seçmen – ve Britanyalıların üçte ikisi – Boris Johnson’ın Başbakan olarak istifa etmesi gerektiğini söylüyor
Tüm Britanyalılar: %69 İstifa / %18 Kalma
2019 Con seçmenleri: %54 İstifa / %33 Kal
İlk kez daha fazla Muhafazakar seçmen, Başbakan’ın kalmasını değil gitmesini istiyor pic.twitter.com/CYDcJPZRiU
— YouGov (@YouGov) 5 Temmuz 2022
Yukarıdaki iki grafik açıkça bağlantılıdır. Johnson’a sırt çevirenler bunu yapıyor çünkü o bir varlıktan ziyade bir yükümlülük haline geldi. Bournemouth Üniversitesi’nde siyasi iletişim profesörü olan Darren Lilleker, “Mesaj, bu partinin Johnson’dan sonra bir geleceğe sahip olmak istediği” dedi. Salı ve Çarşamba günü yayınlanan birçok istifa mektubunun bir analizinde.
Johnson gemiyle birlikte batmaktan mutlu olabilir. Başbakan Çarşamba günü bile ima etti erken genel seçime zorlayabilir, Muhafazakar Parti içinde bir iç liderlik yarışına izin vermek yerine (mevcut kurallara göre, 2 Mayıs 2024’ten önce bir seçim yapılmalıdır). Son anketlere bakılırsa, bu bir ritüel intihar eylemi olurdu. Başbakanlığına tarihi bir seçim zaferi ile başlayan Johnson, tarihi bir seçim yenilgisiyle bitirmekle flört ediyor.
Neredeyse asil. İşi hiçbir zaman ciddiye almıyormuş gibi görünen başbakan, şimdi ona tutunma savaşı veriyor. Hatta seçim olmadan bir iç liderlik yarışının gerçekleşebilmesi için istifa etmeyi tercih eden eski destekçileriyle bile savaşıyor.
Ancak Johnson savaşmaya devam ederken, yönettiği ülke kendi içinde bir kriz yaşıyor. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü, yakın zamanda Britanya’nın herhangi bir ekonomik büyümenin en kötü ekonomik büyümesine sahip olacağını tahmin etti. Önümüzdeki yıl Rusya dışında G-20 ülkesi. Enflasyonun düşmesi bekleniyor yıllık yüzde 11 Bu sonbahar, daha yüksek diğer herhangi bir G-7 ülkesinden daha.
Ve küresel faktörlerin sıkıntısı olmasa da, ekonomistler Johnson’ın imza politikasının – Brexit – olduğunu söylüyorlar. olacak önemli bir suçlu olarak görülüyor bu kayıp yıllar için durgunluk ve düşüş. İngiliz siyasetindeki bu cüret ve kuralları çiğneme çağı sona ermek üzere olabilir, ancak bunun yansımaları ondan çok daha uzun sürecek.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/07/07/boris-johnson-cring-shameless-liability/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world