Bir Kurtarıcıya İhtiyacımız Vardı …
İşler daha da kötüye gidiyordu. Ama Tanrı süreç boyunca bu dünyaya sevgisini sunmaya devam etti. Bizden asla vazgeçmedi. Bizi O'na geri götürmek için tarih boyunca biçimlendirdiği sevgi yolunu anlamamızın ve takip etmemizin zaman alacağını biliyordu.
Günah, Tanrı'nın yarattığı dünyayı çok kötü bozmuştu. Her yerde erkeklerin ve kadınların yüreğini bozmuştu. Kavga, nefret, kıskançlık, yalan söyleme, aldatma, hırsızlık ve daha pek çok günah birbiri üstüne yığıldı ve tüm bu günahların bedelini daha da arttırdı.
Ancak Tanrı'nın bir planı vardı. Tanrı'nın dünya için yapmayı planladığı şeyi görmek için bu videoyu izleyin. İpucu: Sizin için büyük bir zafer oluşturuyordu!
Bu videonun "Günah pahalıdır" diyen kısmını duydunuz mu? Bu ne anlama geliyor?
Binlerce yıl önce, Tanrı'nın insanlardan günahları için sağlıklı ve güçlü bir hayvan kurban etmelerini istemesinden dolayı bu, aileler için pahalıydı. Bu, insanların dikkatini çekmenin bir yoluydu. Günahın onlara bir maliyeti oldu. Belki Tanrı bunun, onların durmalarına, yavaşlamalarına ve günahlarının çevrelerindeki dünyaya etkisini düşünmelerine yardım ettiğini biliyordu. Günah ölümü getirdi ve günahın bedeli ölümdür.
Ancak kurban uzun sürmedi. Günahlar gelmeye devam etti. Günahın Tanrı'nın güzel yaratılışına olan bedelini ödemenin tek bir yolu vardı ve insanlar bunu ödeyemezdi. İnsanlar mükemmel olamaz. Sadece Tanrı mükemmeldir. Yani, dünyanın günahlarının bedelini ödeyebilecek tek kişi Tanrı idi. Bunu yapacağına dair sözü yaymaya başladı. Bir kurtarıcı gönderecekti. Bedeli bir kez ve tamamen ödeyecek birini.
Bugün, Yeşaya kitabında İsa doğmadan yaklaşık 700 yıl önce yazılmış peygamberliklerin bazılarını okuyacaksınız. Aşağılanan ve reddedilen, sert davranılan, öldürülen ve zengin bir adamın mezarına konulan bir adamın hikayesini anlatıyor. Ama aynı zamanda günahın cezasını çekeceğini de söylüyor! Kimden bahsettiğini tahmin edin? Dünyanın kurtarıcısı! İsa!
Onu okumak tuhaf, çünkü çoğu geçmiş zamanda, ama aslında henüz gerçekleşmemiş şeylerden bahsediyor. Çünkü, bu Kutsal Yazı'nın yazıldığı eski İbranice dilinde, gelecek zamanda konuşmanın bir yolu yoktu. İngilizce gibi gerçek zamanları olan bir dil değildi. Bugün okuyacağınız pasaj, şimdi sıkça "peygamberlik zamanı" olarak adlandırılan şekilde yazılmıştır. Genellikle gerçekleşmesi çok kesin olan bir şeyi, sanki çoktan yapılmış gibi anlatmak için kullanılırdı. Yazılırken onu okuyan insanlar, içeriğe göre henüz gerçekleşmediğini biliyorlardı. Bunun gelecek kurtarıcıya işaret ettiğini biliyorlardı, çünkü bu pasaj yazılırken Tanrı'nın halkının günahlarını taşıyan bir kurtarıcı yoktu. Bu iyi haberdi. Ancak bu kurtarıcının buraya gelmesi uzun zaman alacaktı.
Henüz Diriliş Bayramı değil, ancak gelişini duymaya başlıyoruz!
Kendinize sorun: Bazen insanların Tanrı'nın lütfunun karşılıksız olduğuna inanmaları neden zor? Birini bağışlamam için zaman geldiğinde, bu kolay mı yoksa onları bağışlamadan önce kötü hissetmelerini mi istiyorum?
Dua edin: Tanrım, günahlarımızın bedelini ödeyecek kadar bizi sevdiğin için teşekkür ederim. Biz bu bedeli asla ödeyemezdik. Bize karşı bu kadar cömert olduğun için teşekkür ederim. Lütfun kesinlikle harika. İsa'nın adıyla, amin.