İnsanlık var olduğu sürece, doğal olarak ondan muzdariptir. Aynı zamanda, hastalıklar periyodik olarak gezegenimizin sakinlerini salgınlara ve pandemilere dönüşen oldukça fazla sayıda kişiyi kapsamaktadır. Bu tür büyük salgınlara her zaman panik, histeri, en inanılmaz söylentilerin yayılması ve tahminlerin eşlik ettiği uzun zamandır bilinmektedir. Dünyadaki en yaygın bilgileri alan virüslerin en son istilaları sırasında bu tür şeylerin nasıl olduğunu hatırlamakta fayda var.
En çarpıcı üç durum üzerinde duralım: SARS veya SARS salgınları, Ebola virüsü ve domuz gribi H1N1. Başlamak için, zaman zaman değişmeyen tüm bu hastalıkların etrafında histeri tırmanan belirli bir genel senaryoyu ayırt edebiliriz.
Belli bir "uzak" ülkede, hemen beyan etmeye başladıkları bir ani enfeksiyon yatağı ortaya çıkar: hastalığın "analogları" olmadığını söylerler, "doktorlar daha önce hiç böyle bir şeyle karşılaşmazlar", "" daha önce hiç olmadığı kadar ölümcül " .
Daha sonra, kural olarak, uzun zamandır bilime giren, sıradan mevsimsel grip ölüm oranını önemli ölçüde aşmayan ölüm oranı ile virüsün hafifçe değiştirilmiş bir suşu ile uğraştığımız ortaya çıkıyor ve enfektivite birkaç kez hatta büyüklükte abartılıyor. Ancak bu şey zaten yapıldı: dünya medya izleyicisine ilginin tam anlamıyla sağlıksız olanı uyandırıldı, ilk panik tohumları ekildi.
Kimse 2002-2003'te Çin'den yayılmaya başlayan SARS'ın (SARS) önce Güneydoğu Asya'daki ülkelere, sonra da dünyanın dört bir yanına tehlikeli bir hastalık olduğunu iddia edemez. Dünya Sağlık Örgütü'nün alarmı çalmasına şaşmamalı, olası bir salgın uyarısı (biraz gecikmiş olsa da). Ancak 9 ülkede 29 binden az hasta ve 774 ölüm meydana geldi. Aynı zamanda, dünyada inanılmaz tutkular hüküm sürdü: yeni bir hastalığın insanlığın neredeyse yarısını biçeceğine dair kıyamet tahminleri her gün geliyordu. Özellikle korkunç panik, Çin'in kendisinde hüküm sürdü. Yarasalar (enfeksiyon kaynağı olduğu ortaya çıktı) on binlerce insan tarafından yok edildi, faunanın diğer bazı temsilcilerini bile sıcak el altında tutmadı. Dünyada medya "göksel otoritelerin gizlice on binlerce cesedi yaktığı dev çukurlar" hakkında yazdı. Gerçekte, elbette, böyle bir şey yoktu.
2009 yılında domuz gribi geldi. Odak noktası komşu Amerika Birleşik Devletleri'ni büyük ölçüde zorlayan Meksika'da belirlendi. Ancak dünyanın geri kalanı da. Bu durumda, DSÖ bir pandemi olasılığını değil, “fait eşlik” i duyurdu. Bir yandan bunun bazı nedenleri vardı: H1N1'de 250 binden fazla insan vardı ve bunların 26 binden fazlası öldü. Ancak, yutturmaca cennete yükseldikten sonra, DSÖ yetkilileri, şişirme korkuları ve hastalığın büyüklüğü ve tehlikesi hakkında asılsız iddialarla ilgili bir telaşla karşı karşıya kaldı. Sonunda, ortaya çıktığı gibi, domuz gribi ölümcüllüğü, bu hastalığın diğer herhangi bir suşundan daha fazla değildi. Almanlar özellikle rahatsız edildi: federal topraklarının hükümetleri, ne yapacaklarını bilmedikleri yaklaşık 240 milyon avroluk "mucizevi aşı" satın aldılar.
Daha sonra, bir salgının tahminlerini (diğerinden daha karanlık) bilgi alanına beygir gücüne enjekte eden WHO'ya karşı, tüm bu hesaplamaların ilaç şirketlerini destekleyen analistler tarafından yapılması suçlandı. Çoğunlukla İsviçre ilaç şirketi Roche Holding AG'de günah işlediler ve ilacı Tamiflu ürettiler. DSÖ birçok ülkeye bu ilacın “stratejik rezervlerini” yaratmasını tavsiye etti. İddialar, örneğin British Medical Journal'ın yanı sıra diğer yetkili yayınlar ve kuruluşlar tarafından desteklenen çok ciddi ve gerekçelidir. Ama bir şekilde işe yaradı ...
Yeni bir korku dalgası dünyayı Ebola kelimesiyle süpürdü. Tabii ki "hepimizi öldürecek" bir başka "süper hastalık". Virüsün özellikle gizemli ve kasvetli bir halesi Afrika kökenine verildi ve panik, medya tarafından yoğun bir şekilde dolaşıma sokulan "görgü tanıkları" hikayelerinin ürpertici hikayeleriyle ağırlaştırıldı. Neden bize bu hastalıktan bahsetmediler! Ve ondan ölüm oranı neredeyse% 100'dür ve bir orman yangından daha hızlı yayılır ve elbette onu tedavi etmek “imkansızdır”. Ebola'dan ölenlerin zombilere dönüştüğü ve insanlara saldırdığı hikayeler gibi paranoyak korku hikayelerine geldi! Öyle, sadece sarı basında değil.
Avrupa'da, şişirilmiş insanlar öyle bir sınıra ulaştı ki, örneğin, Fransız Sağlık Bakanlığı, özellikle pandeminin kabus beklentileri hakkında endişe duyan insanların korkularını döküp sadece “duruma ilgi göstermeye” çağırabilecekleri bir “yardım hattı” açmak zorunda kaldı. Sonunda, tamamen izole olgular dışında, bu hastalığın "kara kıtanın" ötesine geçmediği, havadaki damlacıklar tarafından bulaşmadığı ve genellikle Afrika'nın kendisinde bile bu kadar geniş bir yayılmaya sahip olmadığı ortaya çıktı. Çok sayıda bölgede yüksek mortalite ve kitle enfeksiyonunun nedeni, son derece düşük sanitasyon ve tıbbi hizmetler düzeyidir. Kitlesel yok olma olmadı.
Bence, bu küresel panik dalgalarının sonuçlarının en korkunç olanının, her zaman ya yersiz ya da inanılmaz derecede abartılı olduğu ortaya çıktı mı biliyor musunuz? Yürekleri çığlık atan çığlık atan oğlanın öyküsünde özellikle anlatılan şey: “Kurtlar!” Dikkat çekmek için. Yırtıcılar gerçekten geldiğinde, çığlıkları basitçe görmezden geldi ... Belki de son birkaç on yılda dünya, gerçekte çok ölümcül olmadığı ve hiç de bir salgın olarak ortaya çıkmadığı “ölümcül salgın” tarafından daha az korkmuş olsaydı, o zaman (dünya) gerçekten ciddi bir tehdidin ortaya çıkmasına daha hızlı ve verimli bir şekilde cevap verin - COVID-19. Şimdi ne yapabilirsiniz. Sadece gelecek için dersler çıkarmaya devam ediyor.