Bulimiya nervoza veya kısaca bulimiya bir yeme bozukluğudur (Bkz; Bulimiya) (Bkz; nervoza). Bulimik atak sırasında normal insanlardan fazla yerler. Bu yeme işlemini genellikle yalnız kaldıklarında çok hızlı bir şekilde gerçekleştirmeye çalışırlar. Daha sonra yediklerinin kilo almasına neden olmaması için aşağıdakilerden birini yapar:
- kusma (isteyerek kusma)
- uygun olmayan bir şekilde laksatif, lavman, diüretik veya diğer ilaçların kullanımı,
- yoğun egzersiz.
Sınıflandırma
İki farklı bulimia türü vardır:
- Temizleme tipi: Aşırı yemeden sonra, hasta kusma veya boşaltma.
- Temizlemeyen tip: Aşırı yeme, kusma veya temizleme olmadan gerçekleşir. Bunun yerine, kilo kaybını sağlamak için açlık veya aşırı egzersiz gibi başka önlemler alınmaya çalışılır.
Nedenleri
- Buliminin nedenleri genellikle çok faktörlüdür.
- psikolojik
- ailevi
- genetik
- sosyokültürel faktörler.
- Travmatik deneyimler de bulimiye neden olabilir. Aynı nedenler anoreksiya nervoza için de bulunabilir. Şiddetli olumsuz duyguların tolere edilmediği anoreksik ailenin aksine, bulimik aileler yüksek derecede kavga ve çatışmalarla karakterizedir.
Belirtiler
- Bulimia nervoza ile aşağıdaki belirtiler ortaya çıkabilir:
- Tekrarlayan, düzensiz aşırı yeme
- Aşırı yemek yeme sırasında kontrol kaybı
- Vücut biçim bozukluğu: Etkilenenler kendilerini gerçekte olduklarından daha kalın algılarlar
- Abartılı ağırlık kontrolü
- Etkilenen kişiler yemek yedikten veya su tabletleri (diüretikler) veya müshilleri aldıktan sonra kustururlar.
- Kalori alımını tersine çevirmek için aşırı fiziksel aktivite.
- Sıkı diyetler ve oruçlar
- Kısa aralıklarla ağırlık dalgalanmaları
- Vitamin veya elektrolit dengesindeki yetersiz beslenme belirtileri.
- Hipokalemiye bağlı kardiyak aritmiler
- Hormonal ve metabolik değişiklikler
- Enerji ve dürtü eksikliği
- Gastrit, özofajit ve diş çürüğü (sürekli kusmanın neden olduğu)
- Parmaklardaki nasırlar (Russell işareti)
- Psikiyatrik komorbiditeler (madde kötüye kullanımı, depresyon, anksiyete bozuklukları)
Teşhis
Bulimia tanısı genellikle klinik olarak semptomlara göre yapılır. Etkilenenlerle ayrıntılı bir konuşma merkezi öneme sahiptir. Küçükler söz konusu olduğunda, kişisel geçmiş ebeveyn veya yasal vasi ile konuşularak desteklenmelidir.
Temel tanı EKG, ekokardiyografi, böbreklerin sonografisinin yanı sıra laboratuvar testlerini (kan sayımı, elektrolitler) içerir. Kalp veya böbreklerde olası sonuçsal hasarı belirlemeyi amaçlamaktadır.
Tedavi
- Bulimia psikoterapisinin amaçları, yeme alışkanlıklarının normalleştirilmesi, kusma gibi karşı önlemlerin azaltılması, gıdalara karşı tutumların normalleştirilmesi, böylece artık sadece kalori içeridiği içerdiği için tüketilmeyecektir.
- Kendi kendine yardım
- Bilişsel davranış terapisi
- “Yağ yapıcı” etkilerini incelemek, kendine ve kişinin bedenine karşı kişisel tutumlarını geliştirmek, dış faktörlerden bağımsız olarak istikrarlı bir benlik saygısı oluşturmak ve (yeniden) sosyal ilişkiler kurmak.
- Prognoz, hastalığın süresi psikoterapinin başlangıcına ve diğer akıl hastalıklarına (komorbidite) dahil olmak üzere çeşitli faktörlere bağlıdır.
- Serotonerjik antidepresanlar (SSRI‘lar)
- Çalışmalar, bazı antidepresanların bulimia tedavisini destekleyebileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, izole antidepresan tedavisi nadiren belirgin semptomlar, istek ve olumsuz ruh halinde bir azalmadan daha fazlasına yol açar ve zihinsel bozukluğun gelişimine katkıda bulunan altta yatan nedenleri değiştirmez. Ayrıca, ilacı durdurduktan sonra yaşamları elverişsiz olabilir, çünkü nüks veya diğer psikolojik semptomların ortaya çıkması riski vardır.
- Kendi kendine yardım
Prognoz
- Bulimia nervozanın uzun vadeli etkileri çok çeşitli olabilir.
- Optimal tedavi ile hastaların yaklaşık % 50’si iki ila on yıl sonra semptomsuzdur.
- Yaklaşık % 20 oranında bulimia aynı şekilde devam eder.
- Yaklaşık % 30’u alt tanısal bulimia gösterir.