Savaş, zamanın başından beri yaşamın kaçınılmaz bir unsuru olmuştur. Hayvanlar her zaman yiyecek ve hayatta kalmak için savaştılar ve insanlar türümüzün ortaya çıkışından bu yana sayısız nedenden dolayı savaş açtılar. Bölgesel, politik, dini ve kanlı çatışmalar için diğer üsler kanımıza şiddet yazmıştır. Şiddet, bizim için bir parçası, aslında, onun için bir rekreasyon içgüdüsü geliştirdik ve evrimsel kan tahlilimizi bastırmak için oyunlar yarattık.
Aşağıda kanlı küçük kaşıntılarımızı çizdiğimiz araçlardan bazıları verilmiştir. Bazıları uzun zaman önce gelmiş olabilir, ancak hepsi şu anda uygulanmaktadır. Burada, sadistlerimiz için, günümüzdeki en vahşi on savaş sporu.
10 Güreş yakalamak
Yakalama güreşi, terime aşina olmayanlar için, temel olarak, güreş, judo ve jujutsu tekniklerini mümkün kılan bir birleştirme şeklidir. Judo ve jujutsu'nun incelikli yönelimli prensiplerinin aksine güreşin gücüne odaklanırken hem pimleri hem de gönderimleri değerlendiriyor (her ikisi de isimleri kabaca "yumuşak bir şekilde" tekniğe dayanma tekniğine odaklanarak) .
Yakalama güreşinin benzersiz bir unsuru, zaferin, birinciyi belirlemek yerine, esasen rakipleri bir taneden fazla üç teslim alması karşılaşmasına zorlayan, tek-kazan belirleme yerine üçün en iyisi sisteminden (bireysel kazançların “aşağı” olarak adlandırıldığı) geçmesidir.[1]
Avcı güreşi, sarsıcı ve künt-kuvvet hasarı tehdidi taşımamasına rağmen, slamlar ve boyun eğme, dikkatli bir şekilde gerçekleştirilmezlerse (ve yine de olsalar bile önemli ölçüde) büyük risk taşır. Bu, bir zafer için “çıkışlar” gerekliliği eşliğinde, bu listedeki boğucu sanatları temsil eden bir noktayı güreşme kazanıyor.
9 Çıplak Knuckle Boks
Son zamanlarda ABD'ye geri dönen çıplak-eklemli boks sanatıdır. Bare Knuckle Fighting Championship (BKFC) olarak bilinen bu yeni yineleme, yeni bir yuvarlak, dört halatlı "kare daire" içeriyor, ancak 1889'da yasaklanan aynı vahşi spor, Broughton kuralları ve diğerleri.[2]
Boksta hemen olası yaralanmalar, kafatasının, gözlerin, kaburgaların ve ellerin zarar görmesi dahil, büyük ölçüde açıktır. (Zımba ile kırılmış eller dövüş sporlarında çok yaygındır – çıplak-knuckle bağlamında çok daha büyük bir risk.) Ancak, bir boksöre yönelik en büyük tehlike, zaman içinde devam eden darbelerden kaynaklanan beyin hasarının artması, sadece zamanla başa çıkabilmesi değil Beyin hasarı ve “sarhoş sarhoş sendromu” gibi yaygın biçimler aynı zamanda daha sonraki yaşamlarında Alzheimer gibi beyin hastalıkları riskini de arttırmaktadır.
8 zenci
Rusya soğuk, sert ve affedilmez bir yer olarak ün yapmış ve oradan gelen dövüş sporları da farklı değil. Sambo sadece bir dövüş sporu değil, aynı zamanda her versiyon için ayrı bir eğitim sistemi (askeri, spor, kendini savunma, serbest stil, ihtisas) içeren bir askeri savaş sistemi değil. “Sambo” “silahsız kendini savunma” anlamına gelen Rus bir portmanteau ve aslında Rusya'nın resmi savaş sistemi. Askerler, polisler, sporcular, vatandaşlar dahil herkes tarafından kullanılır ve muhtemelen unicycles'leri taşır.
Sambo, 20. yüzyılın başlarında, çeşitli dövüş stillerinin etkili unsurlarını birleştirerek bir dizi Rus dövüş sanatçısı tarafından kuruldu. Vasili Oshchepkov – Jigoro Kano'dan (judo'nun yaratıcısı) siyah kuşaklı (ikinci derece) dünyadaki çok az Japon olmayan biri olan Karate ve Rus güreş ustası – Victor Spiridonov ile – usta bir ekiple birlikte Bir süngü yarasından sol kol alevi nedeniyle iktidarın incelik ve yeniden yönlendirilmesine odaklanan çeşitli dövüş sanatlarının – benzersiz mücadele eğitimlerinden edindikleri bilgilerle el ele dövüş sistemi oluşturmak ve deneyim. Buradan itibaren, Kızıl Ordu’nun Vladimir Lenin’in genel savaş eğitim sistemi Vseobuch’a katıldılar. Bu bağlamda, çalışmalarını Anatoly Kharlampiev ve I.V ile birleştirdiler. Vasiliev – hem dünya savaş sanatları sistemlerinin kapsamlı öğrencileri hem de Vseobuch liderleri – dövüş sanatları konseptini tamamlamak için. Böylece, Sambo doğdu.[3]
Başlığın ve eldivenlerin kullanımı, çıplak parmak eklemli boks da dahil olmak üzere diğer bazı grev odaklı dövüş sporlarının neden olabileceği kümülatif beyin hasarına karşı daha fazla koruma sağlayabilir, ancak vuruşlar, dizler, dirsekler, judo nedeniyle doğrudan yaralanma tehlikesi atar ve gönderim tutarı Sambo'yu bu listede bir yer kazanır.
7 Muay Thai
Muay Thai, Tayland'da ortaya çıkan son derece agresif bir kickboks şeklidir. Muay Boran adında daha eski ve askeri bir tarzdan gelişti. Komşu ülkelerle savaşın azalmasıyla birlikte askeri yapısı spor muhabbeti lehine düştü ve Muay Thai doğdu. Tayland'da her zaman önemli bir ulusal eğlence olmuştur, ancak Muay Thai dövüşçülerinin diğer disiplinlerin kickboksçilerini kolayca yenerek ün kazanması 1970'lerde ve 1980'lerde dünya çapında popülerlik kazanmıştır.
Sevgiyle “sekiz uzuvların sanatı” olarak bilinen Muay Thai, diğer kickboks biçimlerinin tipik zımba ve tekmelerine ek olarak dirsek ve diz kullanması nedeniyle bu meşhur takma adı alır. (Kafa vuruşları için daha eski kurallara da izin verilir, ancak bunlar yasaklanmıştır.) Spor ayrıca, hareketlerini kontrol etmek ve bir dizi sunmak için ellerin rakibin başının arkasına kilitlendiği “Thai Clinch” olarak da bilinen bir teknik içerir. savunması zor bir diz yüzüne karşı diz ve bazen onları yere at.[4]
Dirsekler ve dizler, Güneydoğu Asya'daki kickboks formlarını, diğer kickboks türlerinde bile, özellikle bir dövüş sporu olarak vahşi kılar. Dünyanın bu bölgesinden, Kun Khmer ve Pradal Serey gibi, bu kurallara dahil edilebilecek, ancak grubun en iyi bilinen çeşidi olan Muay Thai'yi korumak için benzer kurallara sahip birçok kickboks sürümü var. , temsilci olarak seçildi.
6 Karışık Dövüş Sanatları (MMA)
Karışık dövüş sanatları (MMA), büyük ölçüde tam olarak kulağa ne gibi geliyor: çeşitli dövüş stillerinin rakiplerinin birleşik bir bağlamda birbirleriyle rekabet ettiği bir spor. Kurallar veya bunların göreceli eksikliği, bu tür bir rekabeti Dünyadaki en vahşilerden biri yapan şeydir. Bunu tarif etmenin oldukça doğru bir yolu, Muay Thai'nin kurallarını ve ödeneklerini yakalama güreşi ile birleştirmektir ve böylece her ikisinin de risklerini beraberinde getirir. Fakat dahası var: MMA'da bir çivileme yok, bu yüzden boğuşma zaferi, çok daha tehlikeli bir teslim alma eylemiyle veya bundan daha acımasız bir şekilde “toprakla ve çarpma” ile elde ediliyor. Bu terim eylemi ifade ediyor. Zemine tutturulmuş bir rakibe hemen hemen her zaman kafasına yumruk ve dirsek atmak. Acımasız olduğu gibi savunmak zor.
Bu spordan yasaklanan birkaç teknik, topraklı bir rakibin başına tekmeler veya dizler, dirsek noktasına inen vuruşlar, kasık grevleri ve ısırma, göz açma vb. Gibi "kirli dövüş" teknikleridir. üzerinde. Bu tür şeylerin ötesinde, hemen hemen her şey gider.[5]
5 Tarihi Ortaçağ Savaşı (HMB)
“Ortaçağ” demek, bunun modern bir spor olup olmadığını sorgulamaya yol açabilir, ancak aslında modern sporcular için ortaçağ savaşını simüle etmeyi amaçlayan modern bir sporu ifade eder. Spor, esasen, zırh takan ve çelik silah kullanan rakipleri kapsıyor, ortaçağ dövüşünün doğasını, birbirlerini öldürmeden olabildiğince yakından taklit ediyorlar. Zırh sesler sporun vahşiliğinin büyük bir bölümünü kaldırabilir gibi görünüyor, ancak eksenler ve makrolar onu tekrar içeri soktu. Bir rakip, bir baltayla kaskının diğerinde attığı için iki rakip tarafından bir raya karşı tutuluyordu. hani.
Sporun bağışlayıcı unsurlarından biri, bir ekip üyesinin elimine edilmesi ile ilgili kuralların oldukça merhametli olduğudur – esasen yere vurmak, dışarıda olduğunuz anlamına gelir.[6] Yarışma, beş ila 21 savaşçıdan oluşan ekiplerle, son derece kalıcı olarak belirleniyor. Rekabetçi düello için geleneksel kurallara dayanan birebir dövüşler önemli ölçüde daha az acımasız (ama yine de oldukça kaba).
4 Ortaçağ MMA
Bu spor, göründüğü gibi, esasen HMB'ye eşdeğer bir MMA'dır. İki dövüşçü, HMB savaşçıları tarafından giyilene çok benzeyen ortaçağ ekipmanlarında bir çembere giriyor. Buradan, birçok öğe bire bir HMB eşleşmesi gibi olur, ancak sert bir fark vardır: Yıkıldığınızda ortaya çıkmazsınız. Ortaçağ MMA'sında zafer, silahlar hariç, elden ele MMA'ya (nakavt veya teslim olma) benzeyen araçlarla iddia edilir. Bunun acımasızlığı, Rustam Kukurhoev’in Vitaly Kravchenko’nun kıskançça nakavtını, Kravchenko 'yu aşağı indirerek ve kaskını bir kalkanın kenarına dayayarak, erken bir olayda sergiliyor. (Yukarıda izleyebilirsiniz.)
Başlangıçta, alt kartı ana karttan bir M1 MMA etkinliğinde bölmek için bir gösteri gösterisi olarak yaratılmış, cazibe o kadar iyi karşılanmıştı ki, spor artık tamamen ortaçağ kavga olaylarının yapıldığı yere kadar büyüdü.[7]
3 Eskrima
Silahlarla ilgili bölümün yuvarlanması ulusal savaş sanatı / spor olan Phillipines-Eskrima, Kali veya Arnis olarak da bilinir. Bazıları, üçünün farklı odaklara sahip teknik olarak farklı tarzlar olduğunu iddia edebilir, ancak hepsi FMA veya Filipinli dövüş sanatları olarak bilinen kategoriye girer ve büyük ölçüde birbirlerinin yerine geçebilir.
Sanat sömürgeci (1521-1898) İspanyollar tarafından çok beğenildi, ancak 1596'da yasaklandı ve 1764'te çok tehlikeli olması nedeniyle tamamen yasaklandı. İspanyollar FMA'yı ve Filipino kültürünün çoğunu yok etmeye çalıştılar, ancak yerliler geleneklerini canlı ve gizli tutacakları ve FMA kavramlarını özellikle dans formlarında saklayacakları yollar buldular.
El ele çatışmalara odaklanan ve daha sonra silahları birleştiren çoğu dövüş sanatının aksine, FMA silahları vurgular – özellikle çeşitli menzil çubukları, bıçaklar, palalar gibi uzun bıçaklar, hatta silahlar gibi mermi silahlar gibi modern silahlar – ve silahsız teknikleri, karışımın sadece bir parçası olarak kullanır.[8]
Eskrima sporuna girerken, en sık ilişkilendirilen form tek veya çift çubuk dövüş stilleridir. Hepsi olmasa da, profesyonelce onaylanmış FMA organizasyonları, savaşçıları ciddi hasarlardan korumak için ağır tamponlar kullanıyor, bu da sporu kesinlikle daha az tehlikeli hale getiriyor, ancak FMA'yı bu listeye alan versiyon zırhsız tip. FMA uygulayıcılarının, neredeyse tamamen korunmasız tahta çubuklarla (genellikle ellerinin dışında) tahta sopalarla birbirlerini dövdükleri yarı-orgazize yarışmalara girmeleri nadir değildir. Bu yarışmaların izinsiz doğası onları özellikle tehlikeli kılar.
Bu maçları görünce, Eskrima'nın bu formu spordan çok daha fazla mücadele ediyor ve inanılmaz derecede acımasız. Resmi bir spor ligi ile ilişkili olmasa da, kazanılmamış FMA için çok sayıda organize yarışma var. Zırhsız silah uygulamalarına başka stillerde çalışan birkaç kişinin birçok örneği vardır, ancak bunlar, zırhsız FMA'nın aksine, kendi sporlarını oluşturacak kadar geniş bir örgütlenmemiştir.
2 Calcio Storico
Lejyonerlerini savaşa hazır kılmak için Romalılar tarafından tasarlanan bir oyundan yola çıkarak (Harpastum), Calcio Storico'ya genel olarak “Dünyadaki en şiddetli spor” denir. Bu listedeki önceki kayıtların tümü dövüş sanatları yarışmaları olmasına rağmen, bu spor modern futbolun öncüsü ve Amerikan futbolu ve rugby ile birçok benzerliği paylaşıyor . Top ragbi ya da Amerikan futbolunda olduğu gibi taşınır ve daha sonra rakip takımın topraklarının uzağındaki bir dizi aralıklı golden birine atılır.[9]
Bununla birlikte, Calcio Storico'yu dövüş sporu olarak niteleyen şey, dövüş sanatlarının halen düzenli olarak kullanıldığı ve dövüş sanatları sporlarından çok daha az düzenleme ve korumaya sahip olmasıdır. Giyilebilir koruma ve çok az kural vardır. Arkadan saldırmak, çete yapmak veya düşmüş bir rakibe saldırmak yok. Bu onunla ilgili. Etkileşim kısırlığı eşliğinde, zarardan korunmama eksikliği, yüzde 50'lik şaşırtıcı bir yaralanma oranına yol açıyor! İşte bu, dünyanın en şiddetli sporu olmanın ününü Calcio Storico'ya kazandı.
Ayrıca, bu spora katılımın kesinlikle bir tutku eylemi olduğu unutulmamalıdır, çünkü rakiplere ödeme bile yapılmaz!
1 Lethwei
Muay Thai zaten Güneydoğu Asya boksuna temsilci olarak kullanılmasına rağmen, Lethwei ayrı olarak listeleniyor ve çok acımasız bir nedenden dolayı. Birincisi, Lethwei “çıplak-parmak eklemli” dir (el parmakları kullanılsa da) ve Muay Thai'nin “sekiz uzuvların sanatı” takma ismine cevaben Lethwei, “dokuz uzuvların sanatı” olarak anılır, Başa vurma izni veren savaş sporu kaldı.[10] Bununla birlikte, bu gerçekler, Lethwei'nin bu listede bir numaralı ürün olması ve “nakavt” kavramını ele almasının asıl nedeni karşısında rastlantısallıktan biraz daha fazla.
Lethwei'de, bir dövüşçü nakavt edilmek yerine (sekiz sayıya cevap veremedi), verilen dövüş yerine, bilinçsiz dövüşçü köşesine geri sürüklenir, kokulu tuzlarla canlanır ve devam etme seçeneği verilir! Bir savaşçı devam etmemeyi seçinceye kadar ya da savaşın süresi doluncaya kadar dövüş çağrılmaz, bu durumda diğerini daha çok yere vuran savaşçı kazanır. Kesin veya eşit eleme durumunda, dövüş berabere belirlenir. Temel olarak, burada sahip olduğumuz, mevcut iletişim kurallarının en kısır olduğu spordur, diğer dövüş sporlarında tam bir zafer olarak kabul edilebilecek şeylerin sadece tek bir nokta oluşturduğu. İnsanların bu spordan kurtulması, yasal olduğu ve popülerlik kazandığı gerçeği bir yana!
Kana susamış, uzun zamandan beri favori bir insan eğlencesi olmuştur ve bu listedeki öğelerin popülerliği ile, yakında değişmeyecek gibi görünmektedir. Artık gladyatör savaşlarının ölümüne izin vermeyebiliriz, ancak bu savaşçı atletlerin bazıları oldukça yaklaşıyor.
Jason Karras yazıyor, bu yüzden öyle.