Neden şanssızlığı engellemek için tahtaya çarpıyoruz?
Batıl inançlı olmasanız bile, şanssızlığı engellemek için “tahtaya vurma” geleneğini bilmelisiniz, değil mi? Ama bu hileyi kullanmasanız bile, nereden geldiğini hiç merak ettiniz mi? Bugün bulduğum web sitesine göre, bu hareketin hikayesi biraz bulanık, ancak bazı ilginç teoriler var.
Hikayeye göre, ilk "resmi" - tabiri caizse - olumsuz enerjileri engellemenin bir yolu olarak tahtaya çarpma kaydı, 1899'da Birleşik Krallık'ta ve 1905'de ABD'de ortaya çıktı. Ancak, bu geleneğin ortaya çıkması hakkında, pagan, Hıristiyan ve hatta Yahudi halklarının inançlarını kapsayan birkaç teori vardır.
Pagan kökenli
Görüntü Kaynağı: pixabay
Tahtalara vurma alışkanlığının, putperestlikte kökeni olduğu teorisi ile ilgili olarak, çoğu putperest kültürün - İrlanda'dan Hindistan'a dağıtılan - muhtemelen bu hareketi kullandığına işaret etmektedir. Bu halkların, ağaçların doğa ruhları tarafından yaşadıklarını düşündüklerine inanılıyor ve bunlar genellikle törenlerine ve ritüellerine dahil ediliyor.
İnançlardan biri, putperestlerin ağaç gövdelerine dokunarak onları yaşayan hayırsever ruhları çağırmanın mümkün olduğuna inandıklarıdır. Ayrıca, İrlandalı cüce cinlere - hazin bekçisi olarak kabul edilen küçük varlıklar - iyi şanslar anları için teşekkür etti.
Zamanla, ahşaba dokunma - veya dokunma - rastgele olaylar için şükran göstermenin ve doğa ruhlarının müdahaleleri için müdahalesini kabul etmenin bir yolu haline gelebilir. Bununla birlikte, inananların her zaman ilahi gazaptan korktuğunu unutmayın, bu nedenle çoğu zaman doğanın onlara karşı gelmemesini sağlamaya ve iyi şanslar yerine, istenmeyen bir şanssızlık dalgası getirmeye çalışır.
Hıristiyanlık ve Yahudilik
Görüntü Kaynağı: pixabay
Diğer bir teori de Hristiyanlığın başlangıcında putperest geleneklerin birçoğunun nihayetinde yeni dine dahil edildiğinden, Hristiyanların tahtaya çarpma geleneklerini yaymaktan sorumlu olacaklarıdır. Bu durumda, doğa ruhlarının konutlarıyla ilgili olmaktan ziyade, İsa'nın haçının yapıldığı malzeme ile ilişkilendirilmiştir. Böylece, ahşaba dokunmak aynı zamanda Mesih'in korunmasını da teşvik etmenin bir yoluydu.
Görüntü Kaynağı: pixabay
Yahudilik ile ilgili teori hala var ve bildiğimiz kadarıyla, İspanya Engizisyonu sırasında gelenek 15. yüzyılın sonunda ortaya çıkacaktı. O zamanlar, Yahudiler Torquemada'nın emriyle sert zulüm görüyorlardı ve birçok sinagog ahşaptan yapıldığı için, İbraniler varışlarını duyurmak ve tapınaklara erişmek için kod dokunuşları yarattılar. Bu oyun pek çok can kurtarabilir ve iyi şanslarla eşanlamlı hale gelirdi.
Telafi
Görüntü Kaynağı: Shutterstock
Yukarıdaki teoriler, tahta vurma alışkanlığının ortaya çıkmasıyla ilgili en ilginç varsayımlardan sadece birkaçıdır. Bunlara ek olarak, makalenin başlangıcında belirttiğimiz gibi, 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başları arasında, ifadenin resmi olarak yaygınlaştırılmasından önce bile oldukça makul ve kaynaklanabilecek başka bir açıklama var.
19. yüzyılın başlarında, Birleşik Krallık'ta ahşaba dokunan katılımcıların yakalanma riskini almadığı bir tür oyun olan son derece popüler bir çocuk oyunu vardı. Pek çok kişi, bu şakanın Atlantik'i geçip Amerika'daki çocukları fethettiğine ve zaman içinde diğer ülkelere yayıldığına inanıyor.
* 24.01.2014 tarihinde gönderildi