Koty Neelis tarafından
Arkadaşımın beni almasını bekliyordum. Neredeyse gece yarısıydı ve Nikaragua'da bir ay geçirdikten sonra ABD'ye yeni gelmiştim. Kendimi iyi hissetmiyordum, seyahat etmekten yorulmuştum ve sadece dev bir yatağa girip 12 saat ölmek istedim.
Yanıma bir adam oturdu. Sanırım 30'ların sonunda // 40'ların başında ve benim gibi bitkin görünüyordu. İlk tepkim harikaydı. Umarım benimle konuşmaya çalışmaz. Ama elbette, yabancıların sık sık yaptığı gibi konuşmaya başladı ve 20 dakika içinde tüm hayat hikayesini öğrendim. İki genç erkek çocuk babasıydı ve boşanma ve acımasız bir velayet savaşının ardından yaşıyordu. Kosta Rika'da yarı zamanlı yaşıyordu ve "onu mahvetmek" dışında konuşmak istemediği bir çevrimiçi işi vardı. Bana seyahatlerimi ve kariyerimi sordu ve kısa süre sonra sohbetimiz hayatını nasıl iyileştirebileceği, sevdiği ve en çok zevk aldığı şeyleri nasıl tekrar yapabileceği konusunda fikirlere dönüştü.
Ne olduğunu gerçekten açıklayamam ama onunla ilgili bir kırılganlık vardı, benimle konuşmaya başlar başlamaz hissettim. Bu konuşmanın önemli olduğuna dair içgüdülerim vardı ve bu yüzden yanına oturup sorular sordum, hikayesini dinledim ve düşüncelerimi söyledim. Arkadaşım geldiğinde ayrılmak zorunda kaldım ve veda etmek için ayağa kalktığımda adam ellerimi tuttu ve bana teşekkür etti.
"Bu konuşma benim için her şeydi."
Bu üç ay önceydi ve hala o adamı ve nasıl olduğunu merak ediyorum.
Bizi hikayelerimizi açmaya ve paylaşmaya mecbur kılan yabancılarla ilgili ne var? Bu benim başıma ilk defa gelmiyordu ve bunun başkalarının zaman zaman yaşadığı bir şey olduğunu biliyorum. Hayatta tanıştığımız insanları, kısa bir an için de olsa düşündünüz mü ve neden yollarınızın kesiştiğini merak ettiniz mi? Kısa anlarda yabancılarla kurduğumuz bağlantılar güçlü olabilir ve yine de neden bu bağlantıları daha sık yapmaya çalışmadığımızı merak etmeye başladım.
İlişki kurmanın başka bir kişiyle dans etmeye çok benzediğini bir kez okuduğumu hatırlıyorum - bir kişi bir adım attığında, belki de kendisiyle ilgili samimi bir şey açığa çıkardığında, diğer kişi anı kabul ederek ve hareketi karşılık vererek bir adım atar. Her ilişki, sağlıklı bir birliktelik ve ikisinin gelişmesi için rahat bir alan yaratmak için her iki insan tarafından bir dizi alış-veriş etkileşimleriyle şekillenir. Ancak, diğer kişi atılan adımı kabul etmez ve karşılık veremezse, o zaman bir duvar olur. çıkarmak; dans aniden bitiyor. Dansı, ilişkiyi, bağın oluşması gereken anı başlatan kişi bir adım geri atmayı, biraz daha az açık olmayı öğrenir.
Bunun günlük durumlarda nasıl uygulanabileceğini düşünüyorum çünkü her sosyal etkileşim kendi içinde biraz dansa benzemez mi? Biri size nasıl olduğunuzu sorar, sokakta, kafede sıra halinde, doktorun ofisinde, havaalanında bekliyorlar, her neyse - bir şekilde insani bir bağlantı kurmak için size ulaşıyorlar. Ellerini sana uzatıyorlar ve benimle dans etmeyecek misin diyorlar? sadece bir an için de olsa? ama biz bu daveti tanımıyoruz. Her şeyin harika olduğunu düşünüyoruz . Umarım benimle konuşmaya çalışmaz . Başkalarının ihtiyaçlarından rahatsız oluruz çünkü sadece kendi ihtiyaçlarımıza odaklanmak istiyoruz. Kendi hayatlarımıza ve kişisel dramalarımıza o kadar kapılmış durumdayız ki, bazen birinin davetini kabul etmek çok fazla yük gibi görünebilir. Ve anlıyorum. Bu sadece hayat. Olan bu. Bizi orada duran diğer insanlarla kendi danslarımızı başlattığımız için birçok kez yanmış bencil ya da bıkkın yaratıklarız, ellerimiz dışarıda, insani bir bağlantı ihtiyacımızı inkar ederek.
Herkes nazik değil. Her yabancının anlamı iyi değildir. Bunlar maalesef çok iyi bildiğimiz şeyler. Ama hayatın alakasız olduğunu düşündüğümüz tüm o küçük anlarda kendimizi biraz daha açarsak şeylerin ne kadar farklı olabileceğini bir düşünün.
Ruhlarımızı sevdiğimiz insanlara çıplak bırakıyoruz ama her gün bizi tanımayan insanlara ruhumuzu açmamızın başka yolları da var, belki de o anda en çok ihtiyacımız olan insanlar bunlar olduğu içindir. Havaalanında ona iyi olacağını söyleyecek birine ihtiyacı olan adam . yeterlisin. Durum güncellemeleri ve blog gönderileri aracılığıyla hayatlarını paylaşan, herhangi bir tanıma kaynağı arayan internetteki insanlar.
Ve belki başka zamanlarda kelimelere bile ihtiyacımız yok, sadece basit bir onay - bir gülümseme, göz teması - başka birinin burada olduğunuzu bilmesini sağlamanın küçük yolları . yaşıyorsun. Seni görüyorum.
İşlerin ne kadar farklı olabileceğini düşünün.
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.
Üç ay önce yolculuğuma @ GovTech'in Devlet Dijital Hizmetlerinde başladım. Hukuk endüstrisini geliştirmekten ve Hukuk Bakanlığı'nda uluslararası ortaklıklar kurmaktan, şimdi yetenekli geliştiriciler ve tasarımcılardan oluşan bir ekiple, kağıt tabanlı ticaret belgelerine küresel geçişi güçlendirmeyi amaçlayan dijital bir yardımcı program olan TradeTrust'u oluşturmak için çalışıyorum.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.