Eski bir tabir vardır – birine içirmek – bu, onları çaresizlik noktasına kadar kızdırmak anlamına gelir. Bunun en sevdiğim versiyonu George Thorogood and the Destroyers: “Oğlum, o Hot Rod Lincoln’ü sürmeyi bırakmazsan bana içki içireceksin” (ki şimdi düşündüm de, yapamam. çıkar onu kafamdan). Bu ifade, başlıklı birkaç kitap üretti. İçen Adam İçin Bir Kılavuz İskoçya’dan Cambridge’e, kadınlardan evliliğe konular.
Google’ın bana söylediğine göre, para politikasına yönelik böyle bir rehber hiç olmamıştı. Son zamanlardaki para politikası sorunlarının -sıfıra yakın faiz oranlarının (genellikle reel olarak negatif) uzun bir çizgisinden gelen dalgalanmalar- nitelemek için yeterince can sıkıcı olduğu göz önüne alındığında, o kadar da geçici olmayan ancak devasa görünen “geçici” enflasyon, ABD için sürpriz oldu. para otoriteleri, yarı şeffaf planlara, Federal Rezerv’den gelen değişikliklere ve mesajlara kadar – belki de bir ayyaşın para politikasına yönelik bir rehberde görünebilecek birkaç bağlantıyı dikkate almaya değer.
Tıpkı içki içmek gibi, uyumlu bir para politikası ilk başta geçici (veya geçici) bir zirve (daha hızlı reel çıktı büyümesi ve daha düşük işsizlik) sağlayabilir. Bununla birlikte, olumsuz etkiler daha sonra gelir (enflasyonist bir “akşamdan kalma” durumunda).
Genişleyici para politikasını yeterince uzun süre sürdüren herkes ciddi ve kalıcı zararlar verebilir (ekonomik siroz). Tıpkı içicilerin alkole tolerans geliştirmesi gibi, insanlar da beklentileri ayarlayarak güvercin para politikasına tolerans geliştirirler; bu da insanları biraz daha uzun süre yüksek kalmaya kandırmak için giderek daha büyük miktarlarda parasal genişleme gerektirir, artan hasar ve bu sonuçları daha sonra geri almanın daha zor olması.
Alkole karşı bir tolerans veya uyumlu bir para politikası oluşturulduğunda, bıraktığınızda ortaya çıkabilecek herhangi bir akşamdan daha kötü yoksunluk belirtileri (1970’lere endişeyle atıfta bulunan herkesin rüyalarına musallat olan bir stagflasyon senaryosunda olduğu gibi), özellikle de beklenmedikse. Ayrıca, bu akşamdan kalma hali, siz daha iyi hissedip “normal” hayata dönmeden önce bir süre (enflasyonu yavaşlatmak için) sürebilir.
Bu tür yoksunluk belirtileri, aynı zamanda, olumlu etkiler daha sonra gelirken, olumsuz etkiler önce gelme eğiliminde olduğundan, ya uyumlu para politikasını durdurma ya da içki içmeyi bırakma girişimlerinin genellikle kısa ömürlü olduğu anlamına gelir. Bu, politika yapıcıları şimdi daha iyi hissetmek için kısa vadeli baskıya boyun eğmeye (tekrar içmek, belki de bir “köpek kılı” tedavisi ile mazur görmeye) veya uzun vadeli olumsuz sonuçlara rağmen enflasyonist politikalara geri dönmeye teşvik edebilir.
Bazı alkoliklerde olduğu gibi, para otoriteleri enflasyonu düşürmek için verdikleri sözleri yerine getirmediğinde (yani aşırı parasal büyüme sağlamaya devam ettiklerinde veya daha fazla siyasi baskı oluştuğunda bir süre parasal büyümeyi yavaşlattıktan sonra yeniden başlattığında) bırakma sözlerini tutmayan bazı alkoliklerde olduğu gibi. gözlemciler bu tür vaatlere inanmamayı, hatta onları tam tersinin alameti olarak görmemeyi öğreniyorlar (bir reflasyon senaryosu gerçekleşmeden önce parasal güvercinliğin enflasyon konusunda çok şey yapacak kadar uzun süre dayanacağına ikna etmekte zorlanacağız) ). . Paul Volcker’a, bu tür beklentiler Amerikan ruhuna kök salmışken enflasyonu düşürmenin ne kadar maliyetli olduğunu sorun.
Bazı alkol danışmanları, bilinen olumsuz etkilere rağmen, içkiyi bırakmanın zor olduğunu, çünkü akşamdan kalmanın çok geç olduğunu ve bilinçaltınızın sebep ve sonuç arasında bağlantı kurmadığını öne sürmüşlerdir. Yani içip içmeme kararı verildiğinde, bilinçaltı devreye girer ve çoğu zaman içme kararına yol açar. Benzer şekilde, politika değişiklikleri ve etkileri arasındaki uzun ve değişken gecikmeler, olup bitenleri etkileyebilecek diğer tüm değişkenlerden bahsetmeden, herhangi bir belirli politika kararını kesin olarak almayı zorlaştırdığından, uyumlu bir para politikasından vazgeçmek zor olabilir. belirli bir sonuçla ilişkilendirilebilir, özellikle de bu kadar çok muhatap, kendi sorumluluklarını inkar etmemek için canla başla mücadele eden siyasi partizanlar olduğunda.
Sarhoş bir denizcinin nereye gittiğini tam olarak belirlemesi (veya bir gözlemcinin tam olarak nereye gittiğini tahmin etmesi) için hareketleri üzerindeki kararsızlık veya kusurlu kontrol nedeniyle zor olabileceği gibi, Fed’in de tam olarak nereye gittiğini belirlemesi zor olabilir. (veya Fed gözlemcilerinin tam olarak tahmin etmesi için) para politikasının gelecekteki yolu. Bunun nedeni, Fed’in çifte yetkisi olan reel çıktı artışı ve düşük işsizlik nedeniyle daha da kötüleşen anlaşmazlıklar veya kararsızlık olabilir, çünkü bunlar arasında genellikle kaçınılmaz kısa vadeli ödünleşmeler vardır. Fed’in bugün neyi hedeflediğini ve gelecekte neyi hedefleyeceğini öğrenene kadar, politika niyetlerini ve eylemlerini tahmin etmekte zorluk çekeceğiz.
Nasıl alkolikler, durumlarının tedaviye ihtiyaç duymayacağını umarlarsa, bu da onları acısız bir “tedavi” vaatleri için enayi haline getirebilir, politika yapıcılar ve onların destekçileri, çözülmesi gereken hiçbir sorun olmadığını veya neredeyse çözebilecek bir sorunları olduğunu iddia edebilirler. Enflasyona karşı ağrısız “tedavi” (vaad edilmiş bir “Yumuşak veya Yumuşak İniş”) insanlar sadece doğru kişiyi veya tarifi seçtiğinde, atadığında veya takip ettiğinde (gerekli takasları sihirli bir şekilde yeniden dengeleyecek vaat edilen bir değişiklik).
Alkol tüketiminin tüm etkileri kaydedilmeden önce bir gecikme olduğu için, bir içicinin ne zaman duracağını bilmesi daha da zorlaşır. Benzer şekilde, para politikasının tam etkisinin hissedilmesinden önceki gecikme her zaman bazı politika yapıcılara ve yorumculara, şimdi asla durma zamanı olmadığını iddia etmek için yeterli mühimmat sağlıyor gibi görünüyor.
İçki ve para politikası arasında belki de dikkate değer başka benzerlikler de vardır, ancak göreceli olarak içme deneyiminden yoksun olmam onları görmemi engelliyor. Bununla birlikte, gördüklerimiz, analizleri son derece profesyonel olmayan ve “tedavileri” olmayan “uzmanların” parasal ihtiyatlılığı ve güvensizliği için bize yeterli nedenler veriyor. Ne yazık ki, mevcut para politikasının ideal olmaktan uzak olduğunu bilmek, çoğumuzun aksi halde içmeyeceğimizi içmeye yönlendirebilir.