Isparta Mutlu Son
Isparta Mutlu Son Granger hayvanlarla cinsellik icra ettiğinı itiraf etmiş olduğu için ölümü kaçınılmazdı, ama yasa hayvanların da öldürülmesini öngörüyordu ve Granger hangi hayvanları (özellikle koyunları) iğfal ettiğini tam olarak hatırlayamıyordu. Mahkeme yörenin koyunlarını sıraya dizip Granger’a gösterdi, Granger da onlar arasından cinsel temasta bulunmuş olabileceklerini gösterdi. İğfal edilmiş hayvanlar tespit edilip Granger’ın gözü önünde öldürüldükten sonra Granger da idam edildi. öteki bir vakada talihsiz Thomas Hogg 1647’de Plymouth’da dişi bir domuzla cinsel ilişkiye girmekle suçlanmıştı.
Domuzun sakat dünyaya gelen yavrusunun “güzel beyaz” derisi Hogg’unkine benziyordu. Mahkeme heyeti gerçeği saptamak için çiftlik avlusuna gitti. Hogg’dan anne domuzu okşaması istendi. Resmi kayıtlara gore, “domuzda hemen öylesine bir şehvet uyandı ki, milletin gözü önünde sırılsıklam ıslandı.” Daha sonra yetkililer Hogg’dan başka bir domuzu okşamasını istediler, ama ikinci domuz hiç etkilenmedi. Bunun üzerine Hogg öteki suçların yanı sıra “murdarlıktan” dolayı kırbaçlandı ve hapse atıldı. Yeni İngiltere’nin erken döneminde hayvanlarla seks bağlamında malum son vaka talihsiz Thomas Saddeler vakasıydı. Saddeler 1681’de bir kısrakla cinsel ilişkiye girmekle suçlandı.
Isparta Mutlu Son
Isparta Mutlu Son Hayvanla seks yapmaya girişim benzer biçimde daha hafif bir suçtan hüküm giyince yaşamı kurtuldu, fakat yine de kırbaçlandı, boynuna ip geçirilerek kazığa oturtuldu, alnı “pollution” (murdarlık) sözcüğünün ilk harfi olan P ile damgalandı ve koloniden kovuldu. Saddeler’a yapılan işlem sertti, ama yine de yasanın öngördüğü şeklinde ölümle cezalandırılmadı. Nihayetinde Yeni İngiltere’deki mahkemeler hayvanlarla cinsellik davalarına bakmaya son verdiler, büyük mümkünlıkla bunun. Sebebi yasalardaki sert cezaların dine de aykırı olan bu tarz seksin gerçekleşmesini önlemekte başarısız olmasıydı.
Devrin tarihçilerinden birinin deyişiyle, “Püritenler çok yaygınlaşan cinsel suçları kanıksadılar. Açık denizlerde meydana getirilen livatayla ilgili kurallar kişinin hangi efendiye hizmet ettiğine bağlıydı. 17. Yüzyılda İngiliz korsancılığının altın çağında, Batı Hint Adaları’nın ticaret merkezlerinin ve tecim gemilerinin korkulu rüyası olan korsanlar çoğunlukla eşcinseldi. Bunun çok sayıda sebebi vardı; kadınlardan uzun süre ayrı kalıyorlardı, yapmış oldurım gücü olan yasalar yoktu ve geleneksel İngiliz biçimı düzenli ve saygın bir hayatı reddediyorlardı. Fakat aslolan sebep Karayipli korsanların bu şekilde yaşamak istemeleriydi.