Diyeceksiniz ki bir çocuğun yıldız tornavida ile ne işi olabilir? Elbette artık bir işi olmaz. Hatta günümüz çocuğu bu tornavidayı görse tanımaz bile. Oysa…
Oysa 90’ların başında 10’lu yaşlarında olan bir çocuk için yıldız tornavida eğlencenin anahtarı anlamındaydı. Bir sihirbazın değneğe, Doroty’nin kırmızı ayakkabılarına, İndiana Jones’un kamçısına, Leyla’nın Mecnun’a ihtiyacı olduğu kadar onun da bu tornavidaya gereksinimi vardı. Neden mi? Kafa ayarı yapmak için elbette. Şimdiye kadar yazdıklarımdan bir anlam çıkaramayanlar muhtemelen otuz yaşın altındadır. Ama bu yazıyı okuyan… Evet sen! Eğer bu yaşın üstündeysen içinden geçen cümle mutlaka şudur:
“Hey gidi günler hey!”
Çünkü sen, Commodore 64 ile vakit geçirme şansına erişmiş seçilmiş çocuklardan birisin. Mutlaka elinde yıldız tornavida kafa ayarı yapmak için uğraştın. Mutlaka elinde kalem kâğıt, oyunlar kaçta çıkacak diye ilerleyen sayacı takip ettin, rakamları not ettin; oyunların çıkmasını beklerken çizgilerle bezeli ekranı hipnotize olmuşçasına izledin. Elinde joystick “International Karate” başında siyah kuşak olmaya çalıştın, “Giana Sisters” ile maceradan maceraya koştun.
Sen… Seçilmiş insansın. Sen de tıpkı benim gibi playstation 3’e değil, 10’a bile sahip olsan Commodore 64’ten aldığın keyfin onda birini alamayacağını bilen insanlardansın. Çünkü sen, yeryüzünde bir daha eşi benzeri yapılamayacak bir kişisel bilgisayara sahiptin.
Yaşasın Commodore 64! Yaşasın yıldız tornavidayı sihirli değnek olarak kullananlar!