Raporlara göre, benzersiz bir yüksek ateş gücüne sahip umut vaat eden yeni bir MLRS'nin geliştirilmesi, mevcut on yılın başından daha geç başlamamıştır. Bir askeri teknoloji şirketi oluşturmak, Tawazun Group Corporation'ın bir parçası olan Jobaria Defence Systems (JDS) ile çalıştı. Bu on yılın başında, şirket geliştiricisi tasarım ve donanım prototiplerini tasarladı. Yakında ilk kez uzmanlara ve genel halka gösterildiler. Sunulan ekipmanın kendine has özellikleri ve yetenekleri göz önüne alındığında, ordunun, uzmanların ve askeri işlerin amatörleri hakkında büyük ilgi uyandırması şaşırtıcı değildir.
Resmi Cradle Launcher veya MCL adını alan proje, çoklu fırlatma roket sisteminin ateş gücünde önemli bir artışa ilişkin oldukça basit bir fikre dayanıyordu. Bir savaş aracının özelliklerini en belirgin şekilde, yani tek bir salvo füzesinin sayısını artırarak arttırması önerildi. Bununla birlikte, basit görünümlü bir yöntem, bitmiş ekipmana alışılmadık bir görünüm veren ve belirsiz özelliklere yol açan oldukça karmaşık sistemlerin geliştirilmesini gerektiriyordu.
Mümkün olan maksimum salvo büyüklüğünü elde etme ihtiyacı, yeni bir reaktif topçu numunesinin kendinden tahrikli olmasına izin vermedi. Gerekli parametrelerin rampaları içeren kompleks, yalnızca büyük ve uzun bir yarı römork platformuna yerleştirilebilir. Bu bağlamda, MLRS, görevi yarı treylerin pozisyona getirilmesi ve ondan ayrılması olan gerekli özelliklere sahip bir kamyon traktörü içerir.
Mevcut verilerden, JDS Multiple Cradle Launcher roketatar sisteminin mimarisi, farklı modeldeki traktörlerin kullanımına izin veriyor. Böylece, mevcut test fotoğraflarında, MAN şirketinin araçları ele geçirildi ve ilk defa, sergilerde halka açık olarak gösterilen sistemler Amerikan şirketi Oshkosh Defence tarafından taşındı. Aslında, müşteri, piyasadaki mevcut makinelerden gereksinimleri karşılayan bağımsız olarak bir traktör seçme şansına sahiptir.
Yayınlanan verilere göre, eski sergilerde zırhlı kabinler bulunan kamyonlar gösterildi. Üç kişilik kokpiti bulunan bir kaput düzeni idi. STANAG 2 seviye 4569 rezervasyon, insanları otomatik mermilerden ve şarapnellerden korumak için kullanıldı. Ayrıca kabin klimaya ve kollektif korumaya sahiptir. оружия kitle imhası.
Roket fırlatıcısının temeli, gerekli tüm donanımın yerleştirildiği beş akslı (!) Yarı Römork'tur. Römorkun ana elemanı, bir kral piminin takılması için gerekli, yükseltilmiş bir ön bölüme sahip, büyük ölçüde dikdörtgen bir platformdur. Platformun önünde, silahı ve onunla ilişkili sistemleri güçlendirmek için gerekli olan, büyük bir dikdörtgen zırhlı gövde, yardımcı bir güç ünitesidir. Platformun geri kalan bölümleri dört rampanın kurulumu için verilmiştir. Yarı römorkun önüne, ana platformun altına, taşınması için çeşitli kutular yerleştirildi. Yarı römorkun tekerlekleri büyük metal plakalarla kaplanmıştır. Bunların arkasında ek taşıma kutuları sağlanmıştır.
Mevcut tekerlekli şasi, yarı römorkun dengeleme aracı aldığı için ateşlemede gereken dengeyi sağlayamıyor. Platformun önünde, tekerleklerin önünde, üç çift geri çekilebilir hidrolik payanda var. Dördüncü çift tekerleklerin arkasına yerleştirilir. Ateşleme konumunda konuşlandırıldığı zaman, yarı römorkun havada gösterilmesinin bir sonucu olarak, destekler yana doğru itilir ve yere indirilir.
Payanda destekleri, çalışma akışkanı yardımcı güç ünitesinin bir pompasından beslenen hidrolik silindirlerle donatılmıştır. Buna ek olarak, yarı-römorkun ön tarafında, alternatif bir voltaj 380 B akımı üreten bir jeneratör bulunmaktadır. Bazı başlatıcıların çalıştırılmasında elektrik gereklidir. Pompa ve jeneratör, düşük güçte çalışan ayrı bir dizel motora bağlanır. Yarı römorktaki çalışması için, 200'te kendi başına bir yakıt deposu vardır.
MLRS Çoklu Cradle Launcher, bir kerede dört ayrı rampa ile donatılmıştır. Bu tür cihazların her biri, önünün kama şeklinde bir profili olan dikdörtgen bir destek platformuna dayanmaktadır. Platform menteşelidir ve elektrik motorları pahasına düşey bir eksen etrafında dönebilir. Bu platformun kıçında sallanan bir topçu biriminin kurulması için menteşeler var. Sonuncusu bileşiminde dikey bir düzlemde hareket edebilen büyük bir platform çerçeve yapısına sahiptir. İki hidrolik silindir kullanarak başlatıcının istenen açıyla kaldırılması. Sergi komplekslerinin belirgin bir özelliği, yangın kontrol kablolarının açık yerleştirilmesiydi. Büyük zırhlı birimlerin varlığına rağmen, platform ve sallanan parçalar dışardan geçen ve koruması olmayan kablolarla birbirine bağlandı.
Jobaria Defence Systems şirketinin tasarımcıları, başlatılmış birleşik bileşenleri kullanırken mümkün olan en yüksek performansı elde etmeyi sağlayan başlatıcının ilginç bir mimarisini sundu. Sallanan platformda, güdümsüz roketleri tutan üç aynı taşıma fırlatma kabı için montaj parçaları vardır. Onların yardımı ile, füzeler atış pozisyonuna getirilir ve daha sonra hedefe gönderilir. MLRS, yalnızca boş TPK'leri yenileriyle değiştirerek şarj edilir. Değişimi kolaylaştırmak için, kabın bir vinçle kaldırmak için bir takım menteşeleri vardır.
JDS Multiple Cradle Launcher kompleksinden nakil ve fırlatma kabı, gerekli boyutlarda dikdörtgen şeklinde korunan bir metal bloktur. Ortak gövdenin içinde güdümsüz füzeler için 20 fırlatma tüpleri bulunur (dört kılavuzdan beş sıra). Kılavuzlar, duvarlarda iki uzunlamasına spiral oluğu olan borular şeklinde yapılır. İkincisi yardımıyla, merminin ilk dönüşü fırlatma sırasında gerçekleştirilmektedir.
Başlatıcıların başlatılması, kokpitte bulunan bir konsoldan gelen komutlarla senkronize veya farklılaştırılır. Elektrikli motorların yardımıyla, platformlar azimutta 90 ° 'ye kadar bir açıyla dönerler; Hidrolik, sallanan parçaların TPC'den istenen açıya kaldırılmasını sağlar. Başlatma kontrolü, konsoldan gelen elektrik darbeleri tarafından gerçekleştirilir.
Savaş aracı Jobaria Multiple Cradle Launcher'ın mürettebatı sadece üç kişiden oluşuyor. Traktör kabininde bulunurlar ve ateş etmeye ve ateş etmeye hazırlanmak için gerekli tüm araçlara sahiptirler. Çekim ve hedefleme bir uzaktan kumanda sistemi kullanılarak gerçekleştirilir. Gerekirse, uzaktan kumanda aynı amaçlar için kullanılabilir. Yönlendirme açılarının hesaplanması, modern navigasyon ekipmanıyla ilişkili otomatik bir yangın kontrol sistemi tarafından gerçekleştirilir. Kendi yerini belirlemek için mürettebatın GPS navigasyon sinyallerini kullanan bir atalet navigasyon sistemi veya aletleri kullanması gerekir. Kendi meteorolojik enstrümanlarının kullanımı öngörülmektedir.
Araçta veri alışverişinde bulunmak ve istenen hedef tanımını elde etmek için iletişim ekipmanı mevcuttur. Amaçlanan hedefler hakkında veri alınabilir ve diğer makinelere iletilebilir. Bundan dolayı, kompleks hem bağımsız olarak hem de bileşiklerin bir parçası olarak çalışabilir.
Daha önce birçok fırlatma roketi sisteminin sunumu, Türk yapımı TR-122 güdümlü füzelerin kullanılmasını ima ediyordu. Bu ürünler, Sovyet sistemi BM-21 "Grad" ın kabukları başka bir sürümüdür. 122 mm kalibreli roketler ve yaklaşık 3 m uzunluğundaki bir 71,6 kg kütleye sahip ve katı yakıtlı motorlarla donatılmıştır. Değişikliğe bağlı olarak, böyle bir mermi, yüksek patlayıcı bir savaş başlığı ya da hazır vuruş elemanları olan bir savaş başlığını 16 ile 40 km arasında bir aralıkta sunma yeteneğine sahiptir.
Her nakliye ve fırlatma konteyneri, füzeler için 20 kılavuzlarına sahiptir. Başlatıcının sallanan kısmı, bu tür üç TPK'yı taşıyabilecek kapasitededir. Multiple Cradle Launcher'ın dört rampası, çok sayıda fırlatma roket fırlatıcı, 240 füzesi taşıyor. Mühimmatın eşsiz büyüklüğü ve dört fırlatıcıdan ayrı olarak yönlendirilme imkanı, yeni tipte bir savaş aracının, dört MLRS BM-21 bataryasının ya da doğrudan analoglarının yerini almasına izin veriyor.
Amaçlanan atış pozisyonuna geldikten sonra, kompleksin mürettebatının konuşlandırılması için birkaç dakika gerekir. Bu süre zarfında, yardımcı güç ünitesi başlatılır, yarı römork ayaklar tarafından asılır ve rampalar yönlendirilir. Dahası, emri aldıktan sonra hesaplama ateş açabilir. Dört fırlatıcıdan her biri, bir 2 saniyede 1 çekimine ateş edebilir. Üç TPK vurmak en az yarım dakika sürer. Görevlendirilen itfaiye bağlı olarak, MLRS JDS MCL aynı anda veya sırayla dört rampayı kullanabilir. Bir noktada kabukları olan tam bir 240 salvo, yaklaşık 4 sq. Bir pozisyon bırakmak için çökmek birkaç dakika sürer.
Mühimmat kullanıldıktan sonra, savaş aracının yeniden şarj edilmesi gerekiyor. Bu tür işlemleri gerçekleştirmek için özel bir taşıma yükleme makinesi geliştirilmiştir. TZM'nin tüm özel ekipmanları, rampaları taşımak için kullanılana benzer, beş akslı bir yarı römorka dayanmaktadır. Yarı römork üzerinde gerekli yükleme kapasitesine sahip iki vinç bulunur. Yanlarında füzelerle birlikte birkaç konteyner taşımak için yerler var. Tam bir şarj işlemi yaklaşık 30 dakika sürer.
Taşıma-şarj makinesi kompleksi JDS MCL. Fotoğraf Armyrecognition.com
Oshkosh üç akslı kamyon traktörü kullanılırken, istifleme konumundaki kompleksin toplam uzunluğu 29 m'ye, tam genişlik 4 m'ye, boy ise 3,8 m'ye ulaşır. Tam bir kütle ile güç rezervi 105 km'ye ulaşır. Belirli çalışan dişlilerin kullanımıyla bağlantılı olarak, reaktif voleybollu yangın sistemi, yolların kalitesine özel talepler getirir. Bu teknik yüksek manevra kabiliyetine sahip değildir ve bu nedenle iyi kapsama alan yollara ihtiyaç duyar. Bu tür arabaları hareket ettirmek için her şeyden önce mevcut otoyollarda sözde.
Şubat ayında, bir sonraki uluslararası silah ve askeri teçhizat fuarı IDEX Şubat ayında Birleşik Arap Emirlikleri'nde 2013'ta gerçekleşti. Bu etkinlik sırasında, şirket Jobaria Defence Systems ilk defa roket topçu alanında en son gelişimini halka duyurdu. Kabinin açık alanında, bir kerede füze silahlarıyla gelecek vaat eden iki kompleks sergilendi. Yabancı basında çıkan haberlere göre, MLRS Multiple Cradle Launcher'ın ilk kamuya açık sergilendiği tarihte BAE kara kuvvetleri tarafından çoktan kabul edildi.
İlginç bir gelişmenin “galası” ndan kısa bir süre sonra, bu sistemde olası yeni modifikasyonların yaratıldığına dair haberler vardı. Fırlatıcıların değiştirilebilir taşıma fırlatma füze konteynerleri ile kullanılması, en azından teoride, çeşitli tiplerde, kalibrelerde ve amaçlarda güdümsüz roketlerin kullanılmasına olanak sağlamıştır. Bu nedenle, 240 107 mm füzelerin kullanılması olasılığı belirtildi. 300-mm TR-300 füzelerini kullanırken, kompleks 100 km'ye kadar olan mesafelerde hedefleri imha edebilir. Ancak, belirli bir zamana kadar, JDS MCL için alternatif silah seçenekleri sadece ilk teknik teklifler biçiminde mevcuttu.
Mevcut verilere göre, en geç 2013'un başlangıcından itibaren, Birleşik Arap Emirlikleri'nin silahlı kuvvetleri yeni serideki ilk seri MLRS'yi aldı. Gelecekte bu teknolojinin devam eden üretimi hakkında yeni güvenilir raporlar alınmadı. Belki de ordunun temsil ettiği müşteri, en ilginç fakat belirsiz askeri teçhizat örneklerini daha fazla satın almanın uygun olmadığını düşündü. Yabancı ülkeler bu tür savaş araçlarına ilgi göstermedi ve silahlı kuvvetleri için sipariş vermek istemiyordu.
Diğer silah ve askeri teçhizat modellerinde olduğu gibi, Jobaria Multiple Cradle Launcher roketatar, hem avantajlara hem de dezavantajlara sahiptir. Geliştiricilerin belirli özellikleri iyileştirme isteği ile ilişkili olan bu örneğin spesifik görünümü, artıları ve eksileri etkiledi, bir şekilde veya başka bir şekilde güçlendirdi. Sonuç olarak, benzersiz MLRS sadece tasarımı için değil, onunla ilgili özellikler için de ilgi çekicidir.
Tüm projenin temel taşı haline gelen ana avantaj, son derece büyük bir cephane mühimmatıdır. Dört adet JDS MCL rampası, geleneksel bir MLRS roket aküsüne eşdeğer olan 240 mm 122 füzelerini kullanır. Bir bataryanın işlevlerini yerine getiren, büyük mühimmatlı tek bir savaş aracı, daha hızlı bir şekilde bir pozisyona ulaşabilir ve ateşleme için hazırlıklar yapabilir. Bu özellikler, çeşitli işlemlerin otomasyonunu maksimize ederek daha da geliştirilmiştir. Şirket ayrıca, gerekli personelin azaltılması şeklinde bir argüman geliştirdi: Bir Multiple Cradle Launcher'ın mürettebatı, eşdeğer ateş gücüne sahip bir topçu bataryasının hesaplarından on kat daha küçük.
Genel olarak, füzelerin özellikleri ve tüm kompleksin mücadele kabiliyetleri bakımından, JDS'nin gelişimi sadece Sovyet / Rus “Grad” ını kopyalamak için değil, aynı zamanda özelliklerini önemli ölçüde iyileştirmek için başka bir girişim gibi görünüyor. Bu durumda, savaş potansiyelini arttırmak için, modern navigasyon ekipmanları, gelişmiş bir yangın kontrol sistemi vb. İle birlikte birkaç birleşik rampa kullanmaya karar verildi. Bütün bunlar bir dereceye kadar çekimin doğruluğunu ve hedefi vurma olasılığını artırır. Büyük hacimli salvo, modern ekipmanların olumlu etkilerini arttırıyor. Ateş gücünün arttırılması ve genel mücadele etkinliğinin görevleri başarıyla çözülebilir.
Multiple Cradle Launcher kompleksinin özel bir özelliği, yarı römorklu bir kamyon traktörü biçiminde kullanılan platformdur. Bu tür ekipman gerekli tüm birimleri ve rampaları tek bir şasiye yerleştirmeye izin verdi, ancak bu sonuçlar hareketlilikte gözle görülür bir düşüşün bedeli karşılığında elde edildi. Yarı römorklu bir traktör yolların kalitesini oldukça zorluyor ve aslında arazi kullanılamaz. Belki BAE karayolu ağı, askeri teçhizatı gerekli alanlara hızlı ve kolay bir şekilde transfer etmenize izin verir, ancak normal hareketin engebeli arazide imkansız olması, orijinal projenin eksi olarak kabul edilebilir.
Bazı durumlarda mobilite ile ilgili sorunlar, ekipmanın savaş operasyonunun sonuçlarını en olumsuz şekilde etkileyebilir. Örneğin, bunlardan dolayı, MLRS gerekli olan ateşleme pozisyonuna ve ardından terkedilme yerine ulaşmakta zorluk çekebilir. Bu durumda, büyük mühimmat ve yüksek performanslı yangın kontrol araçları nedeniyle, tam potansiyelini tam olarak gerçekleştiremeyecektir. Ek olarak, otoyollara bağlı olarak, JDS Multiple Cradle Launcher sistemi, bir rakip tarafından anlaşılır üzücü bir sonuçla tespit edilme riskiyle karşı karşıya. Bütün bunlar, gerçek savaş yeteneklerini ve ilginç bir örneğin genel potansiyelini azaltır.
Mizanpaj MLRS Jobaria TCL. Fotoğraf Armyrecognition.com
Muhtemelen, JDS MCL projesinin yaratıcıları, hatalarını fark ettiler ve yeni roket topçu örnekleri oluştururken onları hesaba kattılar. Şubat ayındaki IDEX 2017 fuarında, ilk defa, olası Jobaria TCL çoklu fırlatma roket sisteminin düzenleri sunuldu. Önerilen savaş aracı, mevcut gelişmelere dayanmaktadır ve hali hazırda iyi bilinen kompleksin bazı özelliklerini korumaktadır. Aynı zamanda, teknik, mücadele ve operasyonel özellikleri geliştirmek için, bazı yeni fikirler kullanmaya karar verildi. Yeni tipteki MLRS, yarı römork temelinde de inşa ediliyor, ancak şimdi TPK 300-mm güdümsüz füzeler için standart montajlı sadece iki fırlatıcıya sahip.
Temel özelliklerin geliştirilmesine yönelik çeşitli silahların ve askeri teçhizatın geliştirilmesi çoğu zaman kayda değer sonuçlar doğurmaktadır. Modern çoklu fırlatma roket sistemlerinin iyileştirilmesi, benzer hedeflerin peşinden koşmak, birkaç yıl önce benzersiz bir JDS Multiple Cradle Launcher savaş aracının ortaya çıkmasına neden oldu. Bilindiği kadarıyla, bu teknik sadece BAE ordusu tarafından uygulamaya konurken, diğer ülkeler bu tür savaş araçlarını sipariş etmedi. Bu tür sonuçlar, belki de açıkça bariz gerçeği doğrular: özelliklerde herhangi bir iyileşmeden çok mantıklı ve pratik uygulama bulabilir. Bununla birlikte, bu sonuçların ordunun test ve operasyonuna getirilen bitmiş ekipman örneği çalışmasının sonuçlarından çıkarıldığı unutulmamalıdır.
Sitelerin malzemelerinde:
http://armyrecognition.com/
http://rbase.new-factoria.ru/
http://military-today.com/
http://deagel.com/
https://thaimilitaryandasianregion.wordpress.com/
https://defence.pk/