Aldık bileti, girdik içeri, oturduk. Bir baktım perdeye, filmin tanıtım yazıları başlamış. Eğildim kulağına,"Fragmanları kaçırmışız, halbuki saat de erken matineye. Enteresan" dedim. Güldü, güldüm.
İzliyoruz filmi ama sürekli birileri ateş ediyor. İçimden "Allah Allah" diyorum, "Omen'le ne alaka lan bunlar? Ya yönetmen, 'cut' ayağına bokunu çıkardı ya da bu hala fragman". Yanlış salona girmiş olmayı yedirmiyorum hiç. Bir yandan bunları içimden geçirip, bir yandan haplanmış gibi ekrana bakarken "Ne Omen bu kadar farklı çekilir, ne de bu kadar uzun fragman olur" diye düşünüp, uyanıyorum. Kendimizi doğru salona atıyoruz. Meğer Ed Harris'in Enemy Of The Gates'ine girmişiz yanlışlıkla.
Renée Zellweger'i ilk kez, yıllar önce "Bridget Jones'un Günlüğü" filmine gittiğimiz zaman seyretmiştim. Gerçi ondan önce de oldukça popüler olan "Me, Myself & Irene"de de oynamıştı ama o filmi ne sinemada ne de sonrasında izlemedim, son derece özel sebepler yüzünden...
Appaloosa için neredeyse bir yıl önce vizyona giriş havadisini verirken şöyle demişim:
Çocukluğunun ilk hatırlanan filmlerinden biri olarak "Sabata"yı aklından çıkaramayan birisi için, heyecanlandıran bir yapım Appaloosa.
Çocukluğunun ilk hatırlanan filmlerinden biri olarak "Sabata"yı aklından çıkaramayan birisi için, heyecanlandıran bir yapım Appaloosa.
Yeni izledim ve gördüm ki tahmin ettiğim kadar varmış. Ed Harris "Man in charge", Viggo Mortensen "Yaver", Jeremy Irons "Derin Haydut" ve Renée Zellweger ise "Kevaşe" rollerinde gerçekten çok iyiler.
Her ne kadar filmin sonunda Bragg'in ölümüne sevinip, Everett'ın delikanlılığına şapka çıkarsak da, Virgil'in yelken gönüllü Allie'ye meyletmesine "Cole Baba, aldatacak bu orospu seni yine" şeklinde düşünerek, burulmaktan kendimizi alamıyoruz. Sen değil miydin daha filmin başında "You're not a whore?" diye sorarak teşhisi on ikiden koyan?