Takvimde Eylül'le başlasa da, sonbahar şaşırtmaktan da geri kalmaz. Yazdan kalma günler yaşarken aniden bulutlar çoğalır, toprak kokusuyla da geliverir bu mevsim. Uzun tecrübelerle oluşturulmuş eski takvimlerde kocakarı mevsimi de denen bu aylarda soğuklar 16 Eylül'den sonra başlıyor. Güzellemelerin genellikle 'Eylül'e yapılması da bundandır belki; Ekim ve Kasım'dan kimsenin şüphesi yoktur.
"Buna sonbahar demişler! Bu kadar güzellik ve sıcaklık verdikten sonra, eylülden ne beklenir? Malûm ya, eylül hüzün ve yas ayıdır. Eylül! Öyle bir ay ki, geçen her güzel günü için ona minnettar olmak gerekliydi. Eylül esef ve özlem ayıdır, içine birkaç günlük kış hücumundan acı düştüğü için, insan o güzel havaların, devamlı yazın artık geçtiğini anlayıp esef eder ve özlem çeker."
"…
Eylül kendisine, doğada ilk yılgınlık ayı, ölümlülüğü ilk hissetme ayı, ilk faydasız mücadele arzusu gibi, hayatın ne olduğunu anlayıp farkına varılmadan geçen güzel geçmişin hasretiyle ilk boynu bükülen ay gibi göründü." REFİK HALİD KARAY