“…Hayatın hangi kıyısında, hangi köşesindeyiz. Gidiyoruz işte öylece. Belki bir bilinmezlikle muamma bir düşte ki misafirliğe Sahi! Kimindi bu ayak izleri Misaller içinde masalda, Eve
Güzel bir ilkbahar akşamı, dumanı tüten çayımı alıp balkona çıkıyorum. Havadaki hafif esinti, yaseminlerle kolonya çiçeklerinin kokularını, âdeta dans ettirip daha güzel yayılmasını sağlıyor, çevreye.