1860'ların İtalyası'ndaki hızla değişen toplumsal yapıya uyum sağlamaya çalışan yaşlı bir prensi canlandıran Burt Lancaster, statüsünü ve yaşam tarzını devam ettirme çabasıyla yeğeni Tancredi'nin zengin bir tüccarın kızı olan Angela ile evliliğini ayarlar. Filmin final bölümünde yer alan neredeyse bir saatlik balo sahnesi, prensin hem ait olduğu toplumsal sınıf hem de kendi geçmişiyle bugünü üzerine derin düşüncelere dalmış olduğu bir ortam sunar. Birey ve toplum arasındaki etkileşimi büyüleyici ve gösterişli bir şekilde anlatan bu film, ancak aristokrat kökenli bir Marksist olan Visconti tarafından yönetilebilirdi. Aristokratların yeni zenginlerin güce sahip olduğunu kabul ettikleri balo sahnesi, haklı olarak sinema tarihinde en ustalıklı çekilmiş sahnelerden biri olarak kabul edilir.