“İş… Tabuchi-kun, rapor hazırlanıyor…” [Ryouma]
Ryouma, ormanın derinliklerinde, ağaçların gölgesinde uyandı. Tıpkı tanrıların ona söylediği gibi, bedeni eski haline dönmüştü. Uyandığında üzerinde kenevirden bir takım elbiseyle bir ağaca yaslanmıştı.
Ryouma mırıldanarak uyandı. Bunu yaparken, hâlâ yarı sersemlemiş halde etrafına bakındı.
“Orman mı? Rüya değildi, anlıyorum…” [Ryouma]
Ryouma’nın burnuna toprak ve rüzgar kokusu gelirken, yavaş yavaş neden burada olduğunu hatırladı.
“Ah, değil mi… Başka bir dünyadayım. Hmm?” [Ryouma]
Ryouma, önüne yerleştirilmiş bir deri çanta ve defter büyüklüğünde bir kitap fark etti. Kitabın kapağına baktığında, üzerinde Japonca olmadığı açıkça belli olan bir dilden kelimeler vardı. Yazıyordu: Mektup. Gönderen, onu bu dünyaya davet eden üç tanrı gibi görünüyordu.
“Gayn, Kufo, Rurutia…” [Ryouma]
Ryouma yazılan isimleri okurken tanıştığı tanrıları hatırladı.
(Beni yollamadan önce zaten bana bazı şeyleri açıkladılar. Hatta bana bilgi ve güç verdiler. Yine de fazladan yol kat ettiler ve bana bu mektubu bıraktılar. Sanırım bu bir mektuptan çok bir el kitabına daha yakın…)
Kitabı çevirdiğinde ilk sayfada yazılı üç şey gördü.
Yazılan ilk şey dünya hakkındaydı.
Bu dünya Seiruforu olarak bilinir. Riforu Krallığı’nda Gana Ormanı olarak bilinen bir yer var. Canavarlar burada nispeten nadirdir, bu da onu diğer ormanlara kıyasla daha güvenli bir yer yapar.
Yazılan ikinci şey, Ryouma’nın şu anki durumu hakkındaydı. Orman güvenli olmasına rağmen tamamen güvenli değildi, bu yüzden tanrılar Ryouma’ya bir an önce yaşanabilir bir yere gitmesini önerdi. Tanrılar küçük bir harita içeriyordu.
Son sayfa sımsıkı ciltlenmişti ve üzerinde şöyle yazıyordu: “Bir sonraki sayfayı ancak belirlenen alana vardığınızda okuyun.”
Ryouma tanrıların merhametine gülümsedi, sonra Ryouma ayağa kalktı. Bunu yaptığında, tuhaf bir hissin ona saldırdığını hissetti.
“Vücudum gerçekten bir çocuğun vücuduna dönüştü… Ryouma Takebayashi, 39 yaşında, bekar, meslek: sistem mühendisi. Elimde kalan tek şey hafızam. Bana belirli bir dedektifi hatırlatıyor.”
Ryouma, tanrıların ona olacakları önceden bildirdiğini duymuş olabilirdi, ama vücudunun bir çocuğunkine döndüğünü görünce yine de şoktan kendini alamadı. Hiçbir şeyin yolunda olmadığından emin olunca vücudunu hareket ettirmeye başladı.
Ryouma, ellerinin basit açılıp kapanması ve bacaklarının bükülmesiyle başlayarak vücudunu yavaşça hareket ettirdi, ardından gerinmeye başladı. Yavaş yavaş, daha karmaşık hareketler yaptı. Sonunda babasının ona geçmiş yaşamında öğrettiği dövüş hünerlerini sergileyebildiğinde durdu.
Ryouma yakındaki bir ağaca döndü, sonra gözleri kısılırken ağacın gövdesine keskin bir tekme attı.
“PI!”
“Çi çi!”
Ryouma’nın tekmelediği ağaç kolayca kırılıp yakındaki ağaçlarda dinlenen kuşların kaçmasına neden olurken, bir patlama sesi tüm ormanda yankılandı. Yaşanan panikte bazı kuşlar yere düştü. Bu arada, Ryouma az önce olanları sakince düşündü.
(Garip… Şu anki gücüm eskisine eşit ya da daha fazla. Hiç mantıklı değil ama nedense vücudum çok daha kolay hareket ediyor. Tabii ki menzil önemli ölçüde azaldı, ama… Her halükarda , alışmam gereken tek şey uzanma sorunu olacak gibi.Yürümek ya da koşmak pek dert olmayacak gibi duruyor ama geri kalanında ise yeni halime yetişmem gerekecek. önce vücut.)
Bununla birlikte Ryouma, altında uyuduğu ağaca geri döndü ve haritaya iyice baktı. Haritada sabitlenmiş iki konum vardı. Biri şu anda nerede olduğunu, diğeri ise gideceği yeri gösteriyordu. Mesafeyi ölçtükten sonra haritayı çantasına koydu. Aynı zamanda kendisi için bir bıçak kaldığını fark etti ve kolay ulaşabilmesi için beline yerleştirdi, ardından tanrıların ona gitmesini söylediği yere doğru yürüdü.
2 saat sonra.
Yol boyunca Ryouma, Dünya’da var olmayan bazı “canavarlara”, canlı organizmalara rastladı, ancak hepsi zayıftı ve kendi başlarına kaçtılar, bu yüzden Ryouma onları görmezden geldi.
Küçük bacaklarıyla, ihtiyaç duyduğu mesafeyi kat etmesi oldukça uzun zaman alacaktı, ancak tanrıların ona verdiği bilgi sayesinde, yol boyunca şifalı ve yenilebilir bitkileri tanımlayabildi ve bu kadar çok şey yaptı. onun için daha uygun.
Loş ormanda yürüdükten sonra, Ryouma nihayet ormanın derinliklerine ulaştı. Ağaçlar açılıp çıplak kayalar ortaya çıktığında, Ryouma bir uçurum tarafından karşılandı. Güvende olduğundan emin olunca eşyalarını yere koydu ve mektubun kendisine söylediğini yaptı.
“Ah? Yakınlarda bir nehir var mı? Burası yerleşmek için iyi bir yer olmalı.”
Ryouma mektubunu okurken ara sıra kendi kendine mırıldanıyordu. Tanrılarla tartıştığı gibi önce ormanda yaşamayı planladığı için ormandan dışarı çıkmayı bile düşünmüyordu.
“Bir çadır sağlanmış gibi görünüyor, ama bence orada canavarlar falan olduğu düşünülürse bir mağara daha iyi olur.”
Bir çadırla, büyük bir hayvan bile Ryouma’nın başını belaya sokmaya yetecekti, bu yüzden uçuruma yaklaştı ve mektubu okurken işaret parmağını kayanın yüzeyine koydu. Mektubun sayfasında “sihir” kullanımına ilişkin talimatlar vardı.
“İlk adım sakinleşmek, sonra insan vücudunun içinde toplanmak… Bunun gibi mi? …Vücudum sanki balon gibi suyla doluyor ya da öyle bir şey, ah…”
Ryouma ağzıyla şikayet etse de, hala biraz mutlu ve heyecanlıydı, bu yüzden gülümsemeden edemedi.
Bununla birlikte, hafif romanlar ve oyunlar gibi otaku hobileriyle kendini şımartmış ve teneffüs sırasında sayısız kez sihir kullandığını hayal etmiş olsa da, Ryouma aslında hiçbir zaman sihir kullanmadı.
“Hımm… Bedende sihri hissettikten sonra, ben… onu hareket ettiğini hayal ederek hareket ettireceğim ve onu dışarıya yönlendirmem gerekiyor. Oraya.”
Ryouma, uygulamaya çalışırken talimatları yüksek sesle okudu ve teknolojiyle mücadele eden yaşlı bir adamınkine benzer bir atmosfer yaydı. Büyünün parmak uçlarından aktığını hayal ettikçe, büyü gücü dışarı akmaya başladı.
Büyünün 12 unsuru vardır. Bunlar:
Nötr, Ateş, Su, Rüzgar, Toprak.
Buz, Elektrik, Odun, Zehir.
Işık, Karanlık, Uzay.
Büyücüler, büyü güçlerinin unsurunu zihinlerindeki görüntüye göre değiştirebilir ve ardından bir ilahiyle bir büyü çağırabilir.
Ryouma o kısmı okuduğunda, mektupta listelenen pek çok büyü arasından dünya büyüsünü seçti.
“Büyü gücü uçuruma akacak ve ufalanan kayalar… ‘Kayayı Kıracak’.”
Ryouma net bir görüntüyle bu son iki kelimeyi söyledi ve aniden, çok az da olsa, dokunduğu kaya parçasında küçük bir delik açıldı. Sadece üç işaret parmağı sığacak kadar küçüktü, bu da onu gerçek bir delikten çok bir çentik gibi gösteriyordu, ama Ryouma büyünün etkili olduğunu görünce kendi kendine gülmeden edemedi.
(En son eğlendiğimden bu yana ne kadar zaman geçti? Her zaman bütün gece ve fazla mesaileri çekiyordum ve patronuma içki içmek için eşlik ediyordum… Hiç boş zaman geçirecek zamanım yokmuş gibi değil, ama… Evet, uzun zaman oldu, değil mi? En son böyle hissettiğimden beri.)
Ryouma çevresini sıkı bir şekilde izlese de, yüzünde aptalca bir ifadeyle Break Rock’ı Break Rock’tan sonra kullandı.
Bir süre büyü üstüne büyü yaptıktan sonra, Ryouma kendi kendine mırıldandı.
“Bu pek verimli değil.” [Ryouma]
(Sonunda anlamaya başladım, ama bu gidişle güneş batmadan bitirmeyeceğim. Ayrıca, sihir kullanabileceğim sayının da bir sınırı olmalı.)
Ryouma bunu düşünürken bir ara vermeye ve nehirden su çekmeye karar verdi. Geri döndüğünde mektubu tekrar açtı.
(Kullanabileceğim bir şey olsa harika olurdu, ama en kötü ihtimalle, o çadırı kullanmak zorunda kalacağım. Dünya’da biraz uyudum, bu yüzden sorun olmamalı… Ah.)
Ryouma içinde bulunduğu kötü duruma bir çözüm ararken, durumunu gösteren bir sayfayla karşılaştı.
(Durum, ha. Pekala, bu uygun olmalı. En azından, tam olarak neyi yapıp neyi yapamayacağımı anlayabileceğim.)
Sayfaya tekrar baktığında şöyle yazıyordu:
İsim: Ryouma Takebayashi
Cinsiyet erkek
Yaş: 8
Irk: İnsan
(Adım ve cinsiyetim önceki hayatımdakiyle aynı. O zamanlar nasıl bir çocuk olduğumu pek hatırlamıyorum. Tek hatırladığım, babamın her şeyi içime attığı. Neyse, devam edelim…)
HP: 10.486
MP: 102.300
Not: Ortalama bir kişinin HP’si normalde 1000 civarındayken, bir maceracı, asker veya eğitimli bir kişinin HP’si normalde 2.000 ila 3.000 arasındadır.
“O zaman ne tür bir ucube olmam gerekiyor?” [Ryouma]
(Yani, elbette, çoğu genç insandan veya şişkin mideli kodamanlardan biraz daha fazla çalışmış olabilirim, ama bunun o kadar büyük bir fark yaratmaya yeteceğini düşünmüyorum. Tanrılar söylediğinden beri büyü gücü mantıklı. sihir gücüm, prosedürlerinin bir yan etkisi olarak doğal olarak artacaktı, ancak bu, HP için geçerli olmamalı.)
MP’nin altında tıpkı HP gibi bir not vardı. Normal insanların 100 MP’si vardı. Dövüş yeteneklerini sihirle güçlendiren savaşçılar, 500 – 700 MP arasında değişiyordu. Normal bir büyücü 1.000 – 5.000 MP arasında değişiyordu ve bir kraliyet sarayı sihirbazı 10.000 ila 50.000 MP arasında değişiyordu.
(Eh, daha fazlası zarar vermez. Şimdi bu becerilere gelince…)
Yurtiçi Beceriler
Ev İşleri LV10
Görgü kuralları LV7
Müzik Aleti LV3
LV3 şarkı
Hesaplama LV5
Savaş Becerileri
Yakın Dövüş Ustalığı LV7
Kılıç Ustalığı LV7
Bıçak Ustalığı LV6
Gizli Silah Ustalığı LV7
Mızrak Ustalığı SV4
Yay Ustalığı LV6
Personel Ustalığı LV6
Kilo Kontrolü LV4
Fırlatma Silahları Ustalığı LV7
Gizlilik Ustalığı LV7
Tuzaklar LV6
Vücut Kontrolü LV6
Ruh Yetiştirme LV5
Sihir Becerileri
Tanıdık Büyü LV1
Bariyer Büyüsü LV1
Şifa Büyüsü LV1
Simya LV1
Ateş Büyüsü LV1
Su Büyüsü LV1
Rüzgar Büyüsü LV1
Toprak Büyüsü LV1
Tarafsız Büyü LV1
Elektrik Büyüsü LV1
Buz Büyüsü LV1
Zehir Büyüsü LV1
Ahşap Büyüsü LV1
Hafif Büyü LV1
Kara Büyü SV1
Uzay Büyüsü LV1
Büyü Algısı SV1
Büyü Manipülasyonu LV1
Artan MP Yenileme SV1
Üretim Becerileri
Eczane LV6
Demircilik LV1
Mimari LV2
Ağaç İşleme LV2
Kalıplama LV4
Çizim LV4
Direnç Becerileri
Fiziksel Ağrı Direnci LV8
Zihinsel Direnç LV9
Sağlık LV7
Özel yetenekler
Hayatta Kalma Becerileri LV3
Odaklanmış Zihin LV5
Daha Fazla Canlılık LV3
Daha Fazla Dayanıklılık LV6
Daha Büyük Yenilenme SV3
Başlıklar
gaspçı
Talihsizlikle Yaşayan Biri
Tanrıların Favori Çocuğu
Bilgenin öğrencisi
Dövüş Tanrısının Müridi
Nimetler
Yaratılışın Tanrısı Gayn’in Kutsaması
Yaşam Tanrısı Kufo’nun Kutsaması
Aşk Tanrısı Rurutia’nın kutsaması
(Becerilerle ilgili olarak, 1. seviye, kişinin temel bilgileri öğrendiği anlamına gelir. 2. seviye, çırak olduğunu, 3. seviye ise öğrenildiğini gösterir. 4, yeterliliği, 5 ise birinci sınıf anlamına gelir. 6’dan sonra bir uzmanın işaretidir.
Geçirdiğim 39 yıl boşa geçmedi herhalde. Pek çok beceri işte ve okulda öğrendiğim şeylerden ilham almış gibi görünüyor. Yine de, bu dünyayla ilgili olmayan programlama gibi şeyler yazılmadı.
Unvanlar ve kutsamalar şu anda pek işe yarayacak gibi görünmüyor. Şimdi, ne yapmalı?)
Ryouma bir sonraki sayfaya döndü ve çeşitli beceriler hakkında yazılan açıklamaları okudu. 10 dakika sonra bir beceri dikkatini çekti.
Ruh Yetiştirme, kişinin yaşam gücünü güçlendiren bir beceridir.
Kişinin ki’sini midesinin altında hissederek ve sihirle yaptığı gibi vücutta akmasına izin vererek, kişinin fiziksel yetenekleri yükselir. Ki’nin silahların içinden geçmesine izin vererek, silahın keskinliği artar ve onu çok daha güçlü hale getirir. Ruh Yetiştirme kullanımı, düzenli kullanımdan sonra ikinci doğa haline gelebilir, bu nedenle uygulayıcılarının onu farkında olmadan kullandığı durumlar vardır.
(Muhtemelen bu kadar uzun süre önce taşınmamın sebebi buydu. Bir anladığımda onu iyi kullanabilmeliyim. Şimdi, o dünya büyüsü nerede… Ah, buldum.)
Temel toprak büyüsü, Rock. Toprağı sertleştiren ve onu kayaya veya taşa dönüştüren bir büyü. Şekil, büyücünün isteğine göre şekillendirilebilir.
“‘Rock'” [Ryouma]
Ryouma büyüyü uçurumun ufalanmış kısımlarında kullanırken, toprak ve kum hızla taşa dönüştü.
“Güzel. ‘Kaya’. ‘Kaya’. —” [Ryouma]
Aynı büyüyü birkaç kez kullanan Ryouma, kısa bir taş çubuk yarattı. Ryouma, Break Rock’ı kullanarak ucunu inceltti ve bir canavarın dişine benzer bir şekil yarattı. Tamamlandıktan sonra Ryouma, uçuruma doğru yürürken yeni yaptığı oltasını ters vuruşla tuttu.
Ryouma, ki’yi sağ kolundan çubuğuna dolaştırırken derin bir nefes aldı, sonra onu uçuruma çarptı.
“Ha!” [Ryouma]
Ryouma’nın sertleştirilmiş çubuğu uçuruma çarptı ve parmağının yarısının girebileceği kadar derin bir delik açtı.
Ryouma değneğinin etkisini gösterdiğini görünce tekrar uçuruma çarptı, büyüler yaptığı zamankinden daha hızlı delikler açtı.
“Tch! Kırıldı! ‘Rock'” [Ryouma]
Ryouma’nın çubuğu ne zaman kırılsa, onu tamir eder ve yeniden kazmaya başlardı. Güneş battığında, Ryouma sadece eşyalarını koyması için yeterince büyük bir çukur kazmayı başarmıştı. Buna rağmen, Ryouma aşina olmadığı Ruh Yetiştirme ve Büyü kullanmak zorunda olduğu için, ona bir yorgunluk dalgası çarptı.
(Bugünlük bu kadar sanırım.)
Ryouma, topladığı yiyecek ve suyu almak için uçurumdan uzaklaştığında, birden kendini manzaraya bakarken buldu.
“İnanılmaz…” [Ryouma]
Ryouma farkına bile varmadan, dışarıdaki dünya batan güneşin rengine boyanmıştı. Ağaçlar ve yapraklar güneşin kırmızısını ulaşamayacağı yapraklara ve bitkilere yansıtıyordu. Bu görüntünün güzelliği karşısında Ryouma’nın dili tutulmuştu.
Kızıl gökyüzü solmaya başladığında yerini parlak yıldızlı bir gökyüzü doldurdu.
(Çok fazla yıldız var. Ne kadar güzel. Bu kadar çok yıldızı en son ne kadar zaman önce gördüm? Aslında, çevremi en son inceleme fırsatım olalı ne kadar oldu?)
Kimse Ryouma’nın sorularını yanıtlamadı ama ne olursa olsun Ryouma tatmin olmuştu. Ve memnuniyet dolu bir yüzle eşyalarını alıp mağarasına taşıdı.
Ryouma çantasından bir battaniye çıkardı ve onu yere sererek dinlenmesi için bir yer yarattı, sonra duvara yaslanırken bir ağız dolusu yiyecek aldı. Sadece çiğ yiyebileceği meyve ve bitkileri toplamıştı, bu yüzden fazla bir şey yoktu, ama yine de topladığı her şeyin yaklaşık yarısını bırakırken karnını doyurmayı başardı.
(Kalanını yarın yiyeceğim. Şimdi uyumalıyım. Yarın günlük hayatımda kullanabileceğim malzemeleri ve şeyleri toplamam gerekiyor. Yapacak çok şey var ama aynı zamanda kazanacak çok şey var.)
Ryouma karnını doyurduktan sonra mağarasının girişini kapattı.
“Gayn, Kufo, Rurutia, kalbimin derinliklerinden nezaketiniz için teşekkür ederim…” [Ryouma]
Ryouma’nın meşgul bacakları sonunda durup onu saran yumuşak battaniyenin kucağına sığındı. Sözleri mağaranın karanlığında kaybolurken, çok geçmeden horlama sesi duyuldu.
Bu arada, ilahi alemde, üç tanrı Ryouma’yı dikizliyordu. Bu tanrılar -elbette- Ryouma’yı Seiruforu’ya gönderen tanrılar olan Gayn, Kufo ve Rurutia’dan başkası değildi.
“Her şey yolunda gidiyor gibi görünüyor.” [Eşcinsel]
“Evet, ona güç vermeyi de hiç zorlanmadan başardık.” [Rurutia]
“Yaşayacak bir yer bulmayı da başardı. Buradan sonrası rahat olmalı.” [Kufo]
Üç tanrı, rahatladıklarını boş beyaz alanda ifade ettiler.
“Elbette, ama şimdilik onu izlemeye devam edelim. Onunla bir anlaşma yapabilirdik ama talihsiz bir kazaya uğraması kalbimi sızlatır. Ayrıca, ilgimi çekti.” [Eşcinsel]
“Tabii, Gay.” [Kufo]
“Katılıyorum, izlemeye devam edelim. O bir yana, dünya tanrısı ne düşünüyor? Yaşayan bir insanın kaderine gerçekten burnunu soktuğuna inanamıyorum.” [Rurutia]
Rurutia, Gayn’in teklifini onayladıktan sonra aniden Dünya Tanrısı’na duyduğu tiksintiyi dile getirdi.
“Sakin ol Rurutia. Burada homurdanmanın hiçbirimize faydası olmaz.” [Eşcinsel]
“Ama ben endişeliyim. Sen de endişeleniyorsun, değil mi Gayn?” [Rurutia]
“Eh, evet. Her zaman kötü niyetle olmasa bile, kaderiyle oynanmış pek fazla insan yoktur. Başlangıç olarak, tanrıların bir kişinin kaderini bu kadar kolay bozmaması gerektiği gerçeği sağduyu ve bir kişinin servetini çalmak kesinlikle düzeltilemez.” [Eşcinsel]
“‘Denemeler’i kullanacak kadar ileri gitti. Tüm bunların arkasında bir nedeni olduğuna inanamıyorum.” [Rurutia]
Denemeler, tanrıların ölümlü dünyada yaşayan insanlara yardım etmeleri için verebileceği bir tür fırsattır; genellikle büyük bir kalabalığın üzerinde büyük bir tehlike belirdiğinde verilir, ancak nihai olarak ne zaman verileceği tamamen tanrıların takdirine bağlıdır.
Bir yargılamadan geçildiğinde, yargılamayı üstlenen kişilere ödül olarak büyük bir güç verilir.
“O tanrı ona zarar vermeyi amaçlamış olabilir, ama sonunda, bir sınav bir sınavdır. Eğer onun üstesinden gelebilirsen, güç kazanabilirsin.” [Rurutia]
“Ve denemeler, günlük yaşamında küçük talihsizliklerle bastırılmış olsa da, pek çok denemeden sonra, etki mutlaka birikecektir.” [Eşcinsel]
“Burada burada küçük bir çöp bile bir gün bir dağ oluşturabilir, yani. Kazandığı güç, işinde veya şansında ona hiçbir zaman fayda sağlamasa da, vücudu acayip derecede güçlü hale geldi. Yine de şanslı, çünkü aksi halde…” [ Köy]
“İşte bu yüzden fark ettik. Ve anılarına bakılırsa babası bile…” [Kufo]
Ryouma uyurken, tanrılar kendi aralarında onun anlamadığı konularda gevezelik ettiler.