Ersa, Alvina'yı bilgileri öğrenebileceği yere götürdü ve Alvina kartını okuturken bekledi. Kısa süre sonra Alvina elinde kılavuzla gelmişti. Ersa bir şeyler hissettiğinde çevresine baktı ve neredeyse herkesin Alvina'yı izlediğini gördü.
Kız, erkek istisna olmadan o alandaki her öğrencinin odağı olmuştu. Alvina abisinin yanına gittiğinde herkesin göz bebekleri genişledi.
Bir çocuk kızgınlıkla yanındaki çocuğa döndü. "Akademiye başka geleceğin üstün bir güzelliği geldi diye düşünürken bu kişinin de Ersa ile yakınlığı olması! Bu çocuğun şansı nereden geliyor?"
Yanındaki çocukta sakin değildi. "O çocuğu öldüresim var."
Erkeklerin kıskançlıktan içi içini yiyiyorken kızlar ise Ersa'nın yanında olma şanslarının azaldığını düşünüyordu. Yeni gelen küçükler bile hayranlıkla Ersa'yı izliyordu. Daha önce görmedikleri yakışıklılığı ve çekiciliği ile çevredeki erkekleri sönük bırakıyordu. Aurası ile hepsinden çok daha farklıydı.
Ersa etrafına kısa bir bakış attıktan sonra Alvina'nın elindeki kılavuzu aldı ve elini tutarak yürüdü. Erkekler bu sahne ile kan kusacaktı. Elini tuttu! Yeni gelenler ise bir şey bilmediklerinden çevrelerini dinleyerek bir şeyler anlamaya çalışıyorlardı.
Alvina bakışları fark etse de çok umursamadı ve abisini gülümseyerek takip etti. Ersa, Alvina'nın kılavuzuna baktığında yurdunun olduğu yerin Mely ile aynı olduğunu gördü. "A1 yurdunda kalacakmışsın Alvina. Gel sana eşlik edeceğim."
Alvina kafasını salladı. "Abi, Mely abla nerede kalıyor?"
Ersa gülümsedi. "O da seninle aynı yurtta."
Alvina sevinmişti bu habere. "Cidden mi? Hemen gidelim."
Ersa, Mely'nin de Alvina ile tanışmak isteyeceğini düşündü ve hızını arttırdı. Yurdun olduğu yere vardıklarında durdu. "Sen odana geç ve eşyalarını yerleştir. Ben burada seni bekliyorum."
Ersa kılavuzu Alvina'ya verdi ve uğurladı.
Alvina içeri girdiğinde yurda gelen kızların bakışları Ersa'ya en az birkaç kez bakıyor ve öyle geçiyordu. Ersa ise hiçbirine bakmadan, yurdun kapısına bakıyordu. "Ersa."
Ersa'nın kalbindeki sakinlik bu ses ile kaybolmuştu. Bakışları sasin sahibine döndüğünde mavi gözlerle buluştu. Özlem dolu, şaşkın ve mutlu bir kızın yüzünü karşısında gördüğünde sevinçle gülümsedi. Mely kalbinde birçok duygu barındırıyorken Ersa'ya doğru yürüdü. "Neden burada bekliyorsun?"
"Alvina bu yıl akademiye geldi. Onun gelmesini bekliyorum."
Mely hoş bir şaşkınlık yaşamıştı. "Alvina mı geldi? O zaman bende bekleyeceğim."
"Tamam. Uzun süredir görüşmüyoruz. Nasılsın?"
Mely, Ersa'yı kaçamak bakışlarla süzüyordu. Son görüşmelerindeki tuhaf an hala aklındaydı. Düşüncelerinde endişeliydi, ama Ersa'nın iyi olduğunu görünce rahatladı.
"Gayet iyiyim ve daha güçlüyüm."
Ersa kahkaha attı. Kahkahası alışılmışın aksine acısını saklıyordu. "Artık benden çok daha ileride olduğunu düşünüyorum."
Mely bu sözlerle kalbinde kötü hissetti. Ersa'nın böyle bir şey demesini beklemiyordu. "Senin de gücün artmıştır. Benden çok da uzakta olduğunu sanmıyorum."
Ersa bir süre sessiz kaldı. Ağzını açmış tam konuşacakken de Alvina koşarak yanına geldi. Abisinin koluna girdi ve meraklı gözlerle Mely'i izledi.
Mely, çok güzel bir kız çocuğu aniden Ersa'nın koluna girince şok oldu. O sırada Ersa'nın konuşmasını duyunca meraklı kalbi yeniden eski düzenine kavuşmuştu. "Mely, bu benim kız kardeşim Alvina."
Alvina, Mely ismini duyunca gözleri parlayarak abisini bıraktı ve Mely'nin ellerini tuttu. "Mely abla, sen misin?"
Mely de güzel kızın Alvina olduğunu öğrenince ilgisini çekmişti. "Beni tanıyor musun?"
"Evet, abim birkaç defa senden bahsetti. Bana anlattıklarından sonra seninle tanışmayı çok istemiştim."
Mely, Ersa'nın kendisinden kardeşine bahsettiğini duyunca içinde hoş bir his yayıldı. "Alvina. Seninle tanıştığıma çok sevindim. Çok güzel bir kızsın."
"Mely abla da çok güzel." Alvina samimi bir tonda konuştu.
Mely, Alvina'nın neşeli halini görünce güldü. "Bana abla demene gerek yok. Sadece Mely de olur mu?"
Alvina onay almak istercesine abisine baktı. Ersa gülümseyerek onları izliyordu. Alvina kendisine bakınca kafasını salladı ve onayladı.
"Tamam Mely abla. Ahh. Mely demem zor olacak galiba."
Mely ve Ersa, Alvina'nın sözlerine güldüler. "Mely, gelmek istersen seni bekleyelim. Alvina'ya etrafı gezdirecektim."
Mely mutlu bir ifadeyle cevapladı. "Hemen geleceğim bekleyin."
...
Karmela ve Ela eve döndüklerinde gölün yanında Alfa'yı görünce şaşırmışlardı. "Alfa bir şey mi oldu?"
Alfa Ela'nın sorusuna Karmela'ya bakarak yanıtladı. "Evet. Antik kalıntı ortaya çıktı."
Bu sözler ortamdaki havayı tamamen değiştirmişti. Hatta Karmela ve Ela'nın göz bebekleri genişlemişti. Karmela biraz daha sakin kalarak cevapladı. "Nerede?"
"Buna çok şaşıracaksın patron. Kalıntılar gökyüzü ormanında ortaya çıktı."
Karmela şok olmuş bir ifadeyle Alfa'ya baktı. "Bin yıldan fazla zamandır ortaya çıkmadığı halde neden şimdi ortaya çıktı? Ayrıca Mavi Bulut Akademisinin yakınındaki gökyüzü ormanında? Ne zaman ortaya çıktı?"
"Yaklaşık sekiz saat önce. İmparator yanına gitmeni rica etti. Diğer ülkeler de antik kalıntılara kesinlikle katılmak isteyeceklerdir. Bu işin başında senin olmanı istiyor."
Karmela, Ela'ya baktı. Ela eşinin bakışlarını gördüğünde gülümsedi. "Beni merak etmene gerek yok. Küçüklüğümüzden beri keşfetmek istediğimiz antik kalıntı ortaya çıkmış durumda. Kesinlikle gitmelisin, hatta kalıntılara girildiği zaman bende geleceğim. Bu anı kaçıramam."
Karmela ve Ela küçüklüğünde antik kalıntının varlığını öğrendiğinden beri görmek ve keşfetmek istiyorlardı, ama bin yıldan fazla süredir ortaya çıkmayan bir şey için nasıl bir ümit besleyebilirlerdi ki?
Karmela, Ela'ya sarıldı ve alnını öptü. "Merak etme, bu işi halledince hemen geleceğim."
"Mmm."
Karmela ve Alfa gökyüzüne yükseldi ve gökyüzü ormanına doğru uçmaya başladılar. Kısa sürede ulaştukları yerde kilometrelerce uzunluğa ulaşan bir yapı gördüler. Koyu krem renginde geniş duvarlara sahip dikdörtgen tabanlı bir yapıydı. Duvarlarının üzerinde yazılı anlaşılmayan dil ve resimler vardı. Karmela, kalıntının girişine geldi.
Geniş dikdörtgen giriş beklenenin aksine kalıntının içini göstermiyor, ormanı gösteriyordu. Karmela kalıntıyı gözlerken hayranlıkla mırıldandı. "Aynı eski kaynaklarda anlatıldığı gibi. Boyutsal kapı, büyük bir yapı ve tuhaf çizimler ile bilinmeyen bir dil. Sadece yaşımın artık yeterince küçük olmadığına üzülüyorum."
Alfa da hayranlıkla kalıntıları izliyorken Karmela ona döndü. "Ülkenin 9 yaş ve 17 yaş arasındaki gençlerini test et ve kalıntılara girmeye uygun kişileri bul. Ayrıca adamları buraya gönder ve kalıntıların girişini korumalarını emret."
"Anlaşıldı patron."
Alfa gidince, Karmela girişin hemen üst kısmında yazan yazıya döndü. Kendi diline göre yazılmış olan tek satırları mırıldanarak okumaya başladı.
"YÜCE KRALIN BIRAKTIĞI KALINTILARA GİRMEK İSTİYORSANIZ YETERLİ OLMALISINIZ!
GİRMEK İSTEYENLER 10 YAŞINDAN KÜÇÜK VE 16 YAŞINDAN BÜYÜK OLMAMALI.
İKİ HAFTA SONRA GİRİŞ YAPILABİLECEĞİNİZ KALINTILAR, RİSKLERİN ARASINDAKİ FIRSATLARLA DOLUDUR.
YETENEĞİNİZİ VE ŞANSINIZI DENEYİN VE BANA NE KADAR İYİ OLDUĞUNUZU GÖSTERİN İNSANLAR."
Karmela okuduğu yazıya şaşkın bakışlarla baktı. Bu yazıları kim buraya koyduysa sanki bir tanrıydı ve insanlara fırsatlar veriyordu. Sonunda insanlar olarak hitap etmesi de, onun insanlardan olmadığı hissini oluşturuyordu.
Uzun süre kalıntıların olduğu yerde durduktan sonra gökyüzüne yükseldi ve başkente doğru uçtu.
Not: Bu bölümü erken atmaya karar verdim. Antik kalıntının ortaya çıkışı ile olaylar daha da gelişeceğinden ve karakter sayısı artacağından dolayı yakın zamanda bölüm yayımlama konusunda ara vermem gerekecek gibi görünüyor. Ne kadar ara veririm bende emin değilim, ama en kritik yerlerden birine geldiğimizden dolayı olayları daha sıkı ele almalıyım ve daha çok üzerinde durmalıyım. İki bölüm daha atmam sıkıntı olmayacak, ancak diğer bölümlerde bölüm yayımlama düzeni bozulacak gibi. Hızlı bölüm yazabilmem dileğiyle, kendinize iyi bakın.