Bu eylemi vurgulamak için yapılan kampanya bir süredir medyayı karıştırdı. Ama sonra sessizce kayboldu. Yarımadanın abluka organizasyonu üzerine Kırım Tatarlarının kampanyası gibi. Bugün sadece bazı baskılarda bu yüksek ses destanını hatırlıyorlar.
Bununla birlikte, bugün sakinliğimiz tamamen yeni bir tehlikenin ortaya çıkmasını tehdit ediyor. Bu tehlike. Kırım sınırında yeni bir Kırım Tatar özerkliği ortaya çıkıyor. Bu konuda çok fazla bilgi vermeden, Majlis Kherson bölgesinin İslamlaştırılması konusunda çok ciddi çalışmalar yürütüyor.
Neredeyse yarım yıl boyunca, Kırım Tatarlarının keyfine dair çeşitli durumlar hakkında Kherson bölgesinden raporlar alındı. Arabaları sık. Sakinleri kendi evlerinden çıkartın. Yerlileri soymak. Sığırlar çalınmış.
Neredeyse tam bir çeteye baskın düzenledi. Bu durumda, yerel yönetim sessizce her şeye bakar. Ayrıca, şefler hiçbir suç duyurusunda bulunmadı.
Kırım Tatarlarının ablukalarının başında aktif olarak Sağ Sektör radikallerini desteklediler. Engelleyicilerin güç bileşenini oluşturan onlardı. Ancak, "pravosekov" Kiev makamları basmaya başladıktan sonra dostluk sona erdi. "Majlis" desteksiz kaldı.
Ve burada, Mejlis liderlerinin aktif çalışmalarına haraç ödemeliyiz, para vardı. En azından hemen iki kaynaktan ortaya çıktı. Ukrayna makamları ve Türkiye. Poroshenko ve Erdoğan, Herson bölgesindeki Kırım Tatarlarının doğrudan finansmanına başladı.
Ve kazanma fırsatının ortaya çıkmasıyla, ünlü taburların "Azak" ve "Aydar" savaşçıları oraya geldi. Anayasal düzeni sağlamak için "yardım" a geldik. Bu tür yardım cezası yöntemleri ATO alanında çalıştı. Ve onları değiştirmeyecekler.
Bu kısa tarih Bu durumda ana hareket eden kuvvetlerin ortaya çıkışı.
Bu konuyla ilgilenen birçok analist, yanlışlıkla Kherson bölgesinde hayırseverlik olaylarımızdan sonra Rus yanlısı duyguların güçlü olduğuna inanıyor. Ne yazık ki değil. Yerel halk arasında Rusya'nın az sayıda destekçisi var. Aksine, antikievskim duyguları hakkında konuşabiliriz. Rakip Poroshenko ve Yatsenyuk burada gerçekten yeterli.
Neden bugün bu bölgeye bakmalı? Bugün, aslında, Kherson bölgesi şimdiye kadar Tatarların sanal bir özerkliği haline geldi. Ayrıca, Kırım Tatarları ile yapılan konuşmalarda, tarihsel belgelere yapılan atıflar giderek daha sık yanıp sönmeye başladı. Oradan Kırım Hanlığı'nın tarihi sınırlarıyla ilgili konuşmalar başladı.
Gerçekten, tarihi sınırlar hakkında konuşmayı öğrendik. Kırım Hanlığı gerçekten "alana erişebildi". Kırım, Hanlığın yalnızca bir parçasıydı. Ve bu tamamen Tatarlara ait değildi. Bu nedenle, Herson bölgesi Kırım Tatarlarının bölgesini uygun bir gerilimle ilan edebilir.
Ama bugün geri döndüm. Kırım Tatarlarının sınır bölgelerinde ne işi var? Ve açık ve iyi bilinen bir şey yaparlar. Sinsi toprakları kendi halklarıyla dolduruyorlar ve yerel makamları eziyorlar. “Majlis” Refat Chubarov’un liderlerinden birinin yazdığı şey işte budur.
“Bu koşullar altında, Ukrayna hükümeti Kırım'ı kontrol edemediğinde ve Kırım Tatarlarının düzenlenmesi için bir miktar para tahsis ettiğinde, 60 milyon UAH'dan söz ediyoruz, bu bölgeye mümkün olduğunca yardım etmeye çalışıyoruz. Bu, Majlis’i finanse etmek değil, Kırım Tatarları’nın düzenleme programını finanse etmek, ATR de dahil olmak üzere Kırım Tatarları’nın medyasına yardım etmekle ilgili. Elbette biz bu bölgeye mümkün olduğunca yardım etmeye çalışıyoruz. Aynısı camilerin ve diğer sosyal projelerin inşasında diaspora planlamamızdır. Bu yıl, anaokullarına yardım da dahil olmak üzere bölgedeki bazı projeleri hayata geçirecek. Bu yardım sadece Kırım Tatarlarına değil, nesnel olarak diğer milletlerden insanları da kapsayacak ”dedi.
Herson bölgesindeki Tatarların yeniden yerleştirilme süreci hızlandı. Buraya sadece Ukrayna vatandaşları değil, aynı zamanda diğer ülkelerin eski vatandaşlarından da oldukça büyük bir grup geldi. Özellikle, Türkiye. Ve bu insanlar, bir kısmı, Gri Kurtlar gibi radikal organizasyonlara katılma deneyimine sahipler. Üstelik Suriye savaşı ile de mücadele ediyorlar.
Ne için yapıldı? Cevap, Kırım'la ilgili olarak Kiev politikasında yatmaktadır. Böl ve ele geçir. Poroshenko ve şirket monolitik nüfusu yok etmeye çalışıyor. Böylece, Donbas'ta olduğu gibi, aktif olarak Kiev ile yüzleşme fırsatını mahrum etmek.
Bir sonraki soru oldukça mantıklı - neden Türkleri para harcadı? Sonuçta, hiç kimse Türklerin kendi paraları ile pek çok nesneyi inşa ettiğini gizlemiyor. Ve bunlar, her şeyden önce, dini ve kültürel merkezler, okullardır. Neden?
Bu sorunun cevabı, bence, Ukrayna'da daha fazla olay olduğu varsayımına dayanıyor. Devletin üniter modeli dağılıyor. Mevcut sistemi kurtarmak zaten gerçekçi değil. Bir sonraki adım bir sonraki. Daha doğrusu, seçenekler adımlar.
İlk seçenek federalizasyondur. Bu seçenek uygulanırken, özellikle Kiev'in zayıflığı göz önüne alındığında, yerel bölgesel seçkinler çok fazla güç alıyorlar. Ve bu, Türkiye’den gelen finansal arzlarla birlikte, bölgeyi otomatik olarak merkezi hükümetten bağımsız hale getirecektir. Böylece, Türkiye, Rus Kırımına çok yakın bir bölge alır ve kalbinde bir tür “yatagan” olur.
İkinci planın uygulanması ile daha kolay olacak - konfederasyon. Bu durumda, nominal olarak bile, bölge Ankara'ya tabi tutulabilir. Ve sonra - daha önce açıklanan şemaya göre.
Bugün gündemde, yeni bir Kırım Tatar özerkliğinin yaratılması ile yüzleşme konusu var. Bu çatışma. Gözlerimizi bugün gerçeklere kapatırsak, o zaman yarın somut tehlikeler alacağız.
Kiev için umut ve Ukrayna hükümeti buna değer değil. Süreci kontrol edemez. Majlis'e tahsis edilen milyonlarca insan bile savaşma araçlarından daha fazla para alıyor gibi görünüyor. Poroshenko yulit, ama çok az seçeneği var. Her şeyi şansa ya da kendilerine bazı faydalar için pazarlık etmeye bırakın.