Hürmet ettiğim, değer verdiğim bir büyüğüm, bir üstadım sürekli Osmanlı'ya çatar durur. Üç kıtada ne işimiz var? Viyana kapılarında neyi arıyorduk? Kan emici, kan dökücü hatta kardeş katilleri diye çatar durur. Hatta Anadolu neyine yetmiyor der durur.
Ben kendisine olan saygım ve yaşına hürmeten ses etmem. Hatta haklısın ağabey der, hürmetimi göstermeye çalışırım ama son telefon konuşmamız beni biraz üzdü. Üzüldüm çünkü Osmanlı benim atamdır. Ta Orta Asya’dan beri gelen beylikler, krallıklar ve imparatorluklar benim geçmişimdir, atamdır.
Ben geçmişine hor bakan, kin tutan söz söyleyen biri olmadım, bundan sonrada olmam.
Hataları olmuşu mudur? Elbette olmuştur. Kusurları, yanlışları olmuş mudur? Olmuştur. Yanlışlarını savunmam ama yanlış yapmaları da çok doğal ve çok normal gelir. Nihayeti bir peygamber de değiller.
Üç kıtada ne işimiz var diyene de, bende şunu diyeyim. Bir İngiliz'in Anadolu’da, Irak'ta, Suriye'de, Arabistan'da hatta ve hatta Hindistan'da, Afrika’nın her karışın da ne işleri vardı?
Onlar dava adamı, onların inançları var, onların ekonomik meseleleri var da, bizler kavak ağacı mıyız? Bizlerin bir davası yok mu? Biraz insafın yanında olalım. Biraz kendimize gelelim. Tarihe bir göz atalım, ilkokul bilgileriyle yol almayalım.
Kalın sağlıcakla.