iki mavi mum...
Pencerenin camına vuran yağmurda,
birleşiverdi sokak lambaları ve odada yanan,
o iki mavi mumun coşkulu ışıltısı.
Yandı sabaha kadar odada iki mavi mum.
Geceye sonsuz bir huzur çöktü.
Durdu zaman.
Kıskandı sokak lambaları mavi mumları.
Ne ölmeyi istedi onlar o gece,
ne de yaşamayı...
Ayşe Nurhan Karahan