AWACS uçağı olmadan havada bir savaşın imkansız olduğu gerçeğine alışkınız. Ancak gelecekte her şey değişebilir. Kaynak: aviation21.ru
Erken uyarı ve kontrol uçaklarının (AWACS, bundan sonra AWACS olarak anılacaktır) hava üstünlüğü mücadelesinin gerekli bir bileşeni olduğu ve savaş uçağı eylemlerinin etkinliğini katladığı bir gerçektir. havacılık düşman uçaklarına karşı. Bir tarafta böyle uçakların olduğu, diğer tarafın olmadığı bu savaşlarda, havadaki savaş görenlerle körleri yenmeye dönüştü.
Şu anda, bu tür ekipmanlar, Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri de dahil olmak üzere Batılı ülkelerle büyük ölçüde hizmet veriyor. Çin, bu tür uçakların yaratılmasıyla uğraşıyor. Rusya burada yabancılar arasında. Ülkemizde neredeyse hiç AWACS uçağı kalmadı. Örneğin Japonya'dakinden daha azı var. Dokuz A-50'den sadece 5'i modernize edildi, yeni A-100 acı içinde doğuyor ve beklentileri net değil.
AWACS uçaklarının mevcudiyetinin sağladığı faydaların sıralaması, büyük olasılıkla gereksizdir. Bununla birlikte, bazı dezavantajlardan bahsetmeye değer.
Tipik olarak, bu tür makineler yolcu veya nakliye uçağı temelinde (veya bunlarla birleştirilmiş) oluşturulur. Bu, yerleşik ekipman kompleksinin çok büyük olmasından kaynaklanmamaktadır - bunu en aza indirmek genellikle oldukça mümkündür.
Bunun nedeni, böyle bir uçağın hava sahası kontrol görevlerini yerine getirmesi gerektiğidir. Yani, çok fazla devriye süresine ihtiyacı var. Ve bu nedenle uygun "platform" üzerinde oluşturulması gerekir. Bir örnek - Amerikalılar, aynı A-3 Skywarrier boyutlarında çok yüksek hızlı bir transonik AWACS uçağı yaratabilirler. Ancak onu uzun kanatlı bir turboprop ve düşük hızlı olarak yarattılar. Nedeni tam olarak böyle bir planın ekonomisinde yatıyor, bu da uzun süre devriye gezmeyi mümkün kılıyor.
Ancak bunun bedeli düşük hız ve düşman savaş uçaklarından güvenliği sağlama ihtiyacıdır. Böyle bir uçak, bir savaşçıyla bire bir olduğunda, ölüme mahkumdur - sıkışma sistemleri tüm füzeleri geri çekse bile, bir topla vurulacaktır.
Bu gerçek, savaşçılarınız ile AWACS uçağı arasındaki ve bununla savaşçıların düşmanla buluşacağı varsayılan hat arasındaki mesafeleri seçerken her zaman dikkate alınmalıdır.
Genellikle, büyük savaş uçağı kuvvetleri ve yetkin operasyon planlamasının bir kombinasyonu, özellikle en zayıf düşmandan sonra AWACS uçağınızı korumak için yeterlidir. Ama kendimize bir soru soralım - ya savaşçılar bir AWACS uçağına nispeten güvenli bir mesafeden saldırma fırsatına sahip olursa? Tom Clancy'nin "Kızıl Fırtınası" tarzında AWACS uçağına geçerek birbiri ardına alayı kaybetmek yerine, sadece yüzlerce kilometre mesafeden ultra uzun menzilli havadan havaya füze fırlatarak ?
Bu durumda büyük ve yavaş hareket eden uçakların hayatta kalması yalnızca müdahale komplekslerine bağlı olacaktır. Ancak hiçbir pasif savunma sisteminin tam bir güvenlik garantisi vermediği iyi bilinmektedir. Uçağı korumak büyük olasılıkla mümkün olmayacaktır (saldıran füzenin yaratıcıları, arayıcının sıkışma bağışıklığı üzerinde çalıştıysa).
Uzun zamandır bu saf bir teoriydi. Sovyet P-33 bile buraya pek uygun değildi, maksimum menzili yaklaşık olarak hedefe olan mesafeye eşitti ve büyük bir saldırı ile ulaşma şansı vardı. Ve kayıplarla. Daha geniş menzilli füzelere ihtiyacımız vardı. Ve bugün pratikte bir oldu bitti, bu da daha önce olmayan fırsatlar sunuyor.
Ultra uzun menzilli füzelerin ortaya çıkması, geleneksel AWACS uçağı konseptine son verebilir mi? Geleneksel AWACS uçakları yerine savaş uçakları hakkında farkındalık nasıl sağlanır? Bir AWACS uçağını bir avcı ile imha etmek için füzelerin yanı sıra ne gereklidir?
Çözmeye çalışalım.
İlk terim roketler
Teorik olarak AWACS uçaklarına karşı savaşma yeteneği sağlaması beklenen ilk füzenin, bugün R-37 olarak bilinen başka bir Sovyet gelişimi olması gerekiyordu. Gelişimi 80'lerde başladı ve SSCB döneminde bile ilk lansmanlar başladı.
SSCB'nin çöküşü, roket üzerindeki çalışmaları önemli ölçüde yavaşlattı. Ancak yine de, 90'larda, zaten 300 kilometre menzilindeki hedefleri vurdu. Daha sonra roket, R-37M veya RVV-BD'nin yeni bir versiyonuna yeniden tasarlandı. Bugün, açık kaynaklara göre maksimum menzili 398 kilometreye ulaşıyor. Uzun süredir, bu füzeler şaşkınlığa neden olan Rus Havacılık Kuvvetleri'ne tedarik edilmedi. Hangi ülke ve bizim - kesinlikle ihtiyaç duyduğumuzdan beri "uzun bir kol" havada her zaman olacaktır.
Ancak bir süre önce, bu tür füzelerin fotoğrafları MiG-31'in kanatları altında görünmeye başladı. Ve 2020'nin sonunda, Savunma Bakanlığı, bir Su-35 savaşçısından böyle bir füzenin fırlatılmasının bir videosunu gösterdi. Şimdi sadece Savunma Bakanlığı'nın düzgün başlatma istatistikleri sağlayacağını umabiliriz. Az sayıdaki füze fırlatma her zaman havacılığımızın Aşil topuğu olmuştur. Sonuçta bu sorunun çözülmesini istiyorum.
Su-37S ile R-35M piyasaya sürüldü. Kaynak: mil.ru
Bu, bir AWACS uçağına ulaşabilen bir roketin tek versiyonu değil. Novator Tasarım Bürosu uzun süredir ultra uzun menzilli roket KS-172'yi geliştiriyor. Bu roket bir zamanlar medyada tam olarak bir "AWACS katili" olarak gürledi. Özelliklerinin bu tanıma tam olarak uyduğunu söylemeliyim - füze bir hedefi dört yüz kilometreden fazla bir mesafeden imha edebilir. Roket geliştirildi, tüm ön testleri geçti ve prensip olarak durum testleri için hazırdı. Ve başarılı olurlarsa (ürün geliştirme derinliği nedeniyle neredeyse garantilidir) - benimsenmesi için. Ancak bundan sonra proje durduruldu.
Açık kaynaklarda durmasının nedenleri hakkında bilgi farklıdır: "organizasyonel nedenlerden" Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin aynı menzile sahip R-37M'ye sahip olma arzusuna kadar. Roketin kaderi belirsizken. Ancak VKS'mizin de bu seçeneğe yedekleme olarak sahip olduğu gerçeği bir gerçektir. Şimdilik en azından.
Rusya bu konuda çalışan tek ülke değil silah... Bizden başka, Çin bu füzelerle aktif olarak ilgileniyor. Çin, ultra uzun menzilli havadan havaya füzesi üzerinde çalışmaya Rusya'dan çok daha sonra başladı. Ama bizim gibi zaten dizide var. Ve PLA Hava Kuvvetleri uçakları bu roketle birçok kez askıda görüldü. Bu, Batı kaynaklarının PL-15 olarak adlandırdığı bir üründür.
Bu füze, 2016 yılında hizmete girdi (basında da belirtildiği gibi). Yani Çinliler, ultra uzun menzilli füzelerin varış zamanlaması açısından bizi atladılar. Ancak şimdiye kadar taktik ve teknik özelliklerinde yetersiz kaldılar. R-37M'miz 389 km'ye kadar menzile ve M = 6'ya kadar hıza sahipse, Çin'in 350 kilometre ve bir "dört vitesli" olanı vardır.
Bir J-15 savaşçısının kanatları altındaki PL-16
Yine de uçtan uca.
Ancak bu parametreler, kayıplarla bile olsa büyük bir avcı grubunun AWACS uçağına ulaşması için yeterli olabilir. Aynı zamanda Çin, yeni, daha uzun menzilli ve yüksek hızlı bir füze PL-21 geliştiriyor. Çok yakında onun da saflarda olacağına inanmak için sebepler var. Her durumda, testleri, dedikleri gibi, kudret ve ana ile zaten devam ediyor.
Doğal olarak ABD'den de bahsetmek gerekir. Uzun süre füzeleriydi - uzun menzilli füzeler arasında şampiyon olan AIM-54 "Phoenix" idi. Her ne kadar modern standartlara göre, roket dedikleri gibi etkileyici değil. Açıktır ki, Amerika Birleşik Devletleri'nin bilimsel, teknik ve endüstriyel potansiyeli, AWACS uçakları için uzun süredir katil bir füze yaratmayı mümkün kılmıştır. Ancak ABD'nin bu tür uçakları olan muhalifleri ciddi şekilde gerildi.
SSCB ve Rusya için ve sonra Çin için Amerikan Hawkeye ve Sentry boğazdaki bir kemik gibiydi. Uzun süredir, Amerika Birleşik Devletleri böyle bir sorunla karşılaşmadı - radar kompleksinin performans özellikleri açısından A-50, güverte tabanlı Hawkeye'a bile ulaşmadı ve pek çoğu yoktu. Öte yandan Çin'in deneyleri oldukça zayıftı.
Bugün durum değişti.
Çin, hava kuvvetlerini aktif olarak geliştiriyor. Ve Amerika Birleşik Devletleri ile varsayımsal bir çarpışma anında, çok sayıda AWACS uçağına sahip olmasını beklemeliyiz. Akut bir biçimde, uzun menzilli füzelere sahip olma ihtiyacı denizde kalkabilir - mancınıklara sahip üçüncü Çin uçak gemisinde, AWACS KJ-600 uçağı da temel alınabilir. Çinli avcı uçaklarındaki birinci sınıf AFAR radarlarını hesaba katarsak, AWACS uçaklarıyla kombinasyonlarının çok tehlikeli olduğu ortaya çıkıyor. Bu, Çin'in "uçan radarlarının" imha edilmesinin bir zorunluluk haline geldiği anlamına gelir, aksi takdirde Çin hava savaşında ABD'ye değil, avantaja sahip olur.
Bu nedenle, Çin'in askeri gücünün gelişmesi, Amerikalıları uzun mesafeden hava hedeflerinin imhası ile şaşırttı. ABD Hava Kuvvetleri ve ABD Donanması birbirinden bağımsız olduğundan, gelişme aynı anda iki yoldan ilerledi.
"Kanadı altında" periyodik olarak fırlatılan, başarıya ulaşan ve çok uzun menzilli havadan havaya füzelerin çeşitli versiyonlarını "öldüren" Hava Kuvvetleri, şimdi bu girişimin bir sonraki yinelemesini geliştiriyor - AIM-260 5 M hız ve 200 kilometre menzil. Aralığın çok küçük olduğunu söylemeliyim. Ama bir yandan Amerikalıların daha basit rakipleri var. Öte yandan, Birleşik Devletler neredeyse her zaman kendisine sayı olarak bir üstünlüğü garanti edebilir: ya bizden ya da Çinlilerden. Ve bu nedenle, "kafa kafaya saldırı" nedeniyle A-50 ve 100 ve Çin KJ'lerimizi alabilecekler. Bizim ya da Çinli savaşçılarımızın saldırılarına rağmen onlara saldırmak, gerçekten kayıplar konusunda endişelenmemek (her ne olursa olsun, sayısal üstünlük yine de önemli kalacaktır).
Ek olarak, Hava Kuvvetleri için - Uzun Menzilli Nişan Silahı (LREW) için daha da ciddi bir füze geliştiriliyor. Tercüme edilmiş - uzun menzilli saldırı için bir silah ve daha da geniş bir hedef imha aralığına sahip olacak.
Donanma diğer tarafa gitti.
Amerikalılar, tüm muazzam mali yeteneklerine rağmen, nasıl para biriktireceklerini biliyorlar. Filo, geminin uçaksavar füzesi SM-6'nın bir uçaktan fırlatılması için uyarlanmasına güvendi. Amerikalılar aynı anda bir taşla birçok kuşu öldürüyor - gemiler için füze savunma sistemleriyle birleştirme, eğitim teknisyenlerinden tasarruf, yüzey hedeflerini vurmak için iyi bir füze (SM-6 bu kapasitede çok öldürücüdür), çok daha hızlı üç "ses" (bir uçaktan muhtemelen dörtten az olacaktır) ve küçük boyutu, önlenmeyi zorlaştırır. Ve evet - hava hedeflerini engellemek için ultra uzun menzilli bir füze - hepsi bir arada.
Bu roketin testleri halihazırda devam ediyor, sonuçlar genel olarak cesaret vericidir. Doğal olarak, özel modifikasyondan bahsediyoruz. Ancak temelde tamamen deniz füzesi ile birleştirilmiştir. SM-6'nın uçuş menzili, bir gemiden fırlatıldığında bile 200 kilometreden önemli ölçüde daha yüksektir. Ve bir uçaktan fırlatılırsa ve saatte yüzlerce kilometre başlangıç hızına sahip olduğu ve tırmanmak için yakıt harcamasına gerek olmadığı durumlarda? Bu roketin AWACS uçağının imhası hakkında konuşmak için yeterince uzağa uçacağını güvenle varsayabiliriz.
ABD Donanması F / A-174F kanatları altında Roket RIM-6 veya SM-18. Kaynak: Michael Grove
Bu nedenle, yavaş ve beceriksiz bir AWACS uçağını yeterince uzun bir mesafeden "düşürmek" için gerekli füzelerin veya ana oyuncuların halihazırda sahip olduklarını veya yakında görüneceğini rahatlıkla söyleyebiliriz.
Elbette burada nüanslar var.
Örneğin, Rusya, seri üretilen silahları bile gerektiği gibi idare edemiyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde, ciddi askeri programlar genellikle çeşitli türlerde "bıçkıhane" ye dönüşür. Ve Çinliler performans özelliklerinde yetersiz kalabilir ve bunu saklayabilir. Ancak sorunun farkındalığı ve onu ortadan kaldırma arzusu varsa, tüm bu anlar her durumda düzeltilebilir. Bu, tüm "yüksek müzakere taraflarının" uzun bir kolu olduğu gerçeğinin güvenilir kabul edilebileceği anlamına gelir.
E-3 veya A-100 ile başarılı bir şekilde başa çıkmak için başka neye ihtiyacınız var?
Taşıyıcı
Roketler uçaklardan fırlatılır. Ve savaş uçakları tarafından savunulan bir AWACS uçağına sahip olmak için, belirli gereksinimleri karşılayan bir uçağa ihtiyacınız var.
Bunu Rus Havacılık Kuvvetleri örneğinde ele alalım. Aynı zamanda, dünyanın diğer hava kuvvetlerinin bir şekilde benzer yetenekleri elde edebileceğini öngören.
Öncelikle böyle bir uçağın çok iyi, güçlü bir radarı olmalıdır. Rusya hakkında konuşursak, şu ana kadar bu tür lakaplarla yaklaşılabilecek tek seri radar N035 Irbis radarıdır. Dezavantajı mimaridir - pasif fazlı anten dizisine sahip bir radardır, bu onu radar aralığında çok fark edilir kılar ve çok fazla elektrik gerektirir. Diğer her şey bir artı. Çok büyük bir radyasyon gücüne sahip bu radar, saldırıya uğramasına izin veren bir mesafede, yani 400 kilometre civarında bir yerde bir AWACS uçağını tam olarak tespit etme yeteneğine sahiptir. Aynı zamanda parazitlere karşı yüksek bir dirence sahiptir.
Bu nedenle, bir uçakta R-37M ve güçlü Irbis radarını kullanma olasılığını "birleştirmemiz" gerekiyor.
Bu uçağın sahip olması gereken başka özellikler nelerdir? İyi menzil ve hedefe hızlı bir şekilde "acele etme" yeteneği. Böyle bir uçağımız var mı? Evet, bu MiG-31. Ne yazık ki, eski radar "Zaslon" (70'lerin JSC "NIIP" tarafından geliştirilen seri tesis - JSC "Zaslon" tarafından geliştirilmiştir) revizyonu ile "BM" nin kesilmiş versiyonuna göre modernizasyonu, sonuçta aşırıya yol açtı. konuşmak gerekirse, MiG-31BM programının çelişkili sonuçları. Ancak bu engelleyicilerin normal insan modernizasyonunun teknik olasılığı var.
AWACS uçağının imhası bağlamında MiG-31'in ana kalitesi nedir? Güçlü bir radar kombinasyonunda (şimdiye kadar "Irbis" ile ilgili olarak - varsayımsal olarak), çok sayıda uzun menzilli füze ve aynı zamanda - yüksek hız. Ne derse desin, ancak AWACS uçağından yönlendirilen düşmanın savaşçılarımıza füze fırlatabileceği bölgeye girmek için her halükarda bunu yapmak zorunda kalacaksınız. MiG'nin hızı, düşmanın saldırısını organize etmesi için gereken süreyi bir şekilde en aza indiriyor ki bu, R-37M'nin fırlatılmasından önce gerçekleştirilmesi gerektiğini hatırlıyoruz. Ayrıca (bazı durumlarda - her zaman değil) düşmanın fırlatma hattına erişimini engellemeyi ve sonra ondan ayrılmayı da mümkün kılar. MiG-31'in uçuş menzili ve savaş yarıçapı geniş, uçuş sırasında yakıt ikmali için bir sistem var. Genel olarak, şanslar çok yüksektir.
MiG-31 neredeyse hazır bir AWACS katilidir. Sadece radarı değiştirmeniz gerekiyor. Fotoğraf: Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı
MiG-31 "AWACS katili" olabilir, bunun için her şeye sahiptir. Tabii ki, ek modernizasyona ihtiyaç var, böyle bir görevin tatbikatlarda uygulanmasını sağlamanız gerekiyor, gerçek performans özelliklerini ve gerçek güvenilirlik seviyesini bilmek için düzenli olarak füzeleri savaş hedeflerinde vurmanız gerekiyor. Ama esas olan bizde.
Ortaklar ve "ortaklar" hakkında birkaç söz.
Düşmanların yüksek hızda MiG-31'imize saldırabileceği süreyi en aza indirirsek, Amerika Birleşik Devletleri ve Çin'in düşmanı, J-20 ve F-22'nin yanı sıra J-31 ve F-35, kim ve ne düşünürse düşünsün, radar izini düşürdü. Böylece, hızlı uçarsak, geç tespit edilirler - aynı sonuca farklı bir şekilde ulaşılır. Çin, dünya standartlarında AFAR radarları üretmektedir. Bu ülke, bu alanda Rusya'yı çoktan geride bıraktı. Ve Amerika Birleşik Devletleri her zaman radarda dünya lideri olmuştur, bu nedenle her durumda gerekli performans özelliklerine sahip bir radara sahip olacaklardır.
Bir sonraki savaşta az ya da çok gelişmiş rakipler arasındaki AWACS uçağının sadece "her şeyi gören bir göz" olmayacağını, aynı zamanda hayatta kalmaları çok zor olacak çok güçlü saldırılar için bir nesne olacağını kabul etmeliyiz. Bunun için tüm bileşenler hazır, onları birlikte büyütmeye devam ediyor.
Ve bu zaten birçokları için açık. Basit bir örnek - Hint Donanması nihayet MiG'den kopmuyor, çünkü umuyorlar (172'lerde KS-2000 ile ve Hindistan Hava Kuvvetlerinin yakın zamanda yayınlanan uzun menzilli füze savunması gereksinimleri ile çok ilgilendiler. sistemi, aslında KS-172'nin özelliklerini ortaya koydu) - o zaman bu uçaklara ve ultra uzun menzilli füzelere bir artı kazandırdı. Tek sebep bu değil, ama öyle. Tüm uçak gemilerine (hem mevcut hem de yapım aşamasında) sıçrama tahtaları sahip olan Kızılderililer, hiçbir AWACS uçağının kendileri için parlamayacağını anlıyorlar. Ama sonuçta, fırsat eşitsizliği yalnızca kişinin kendi değerini artırarak değil, aynı zamanda diğerlerini azaltarak da ortadan kaldırılabilir mi? Hindistan'ın kendi taşıyıcı tabanlı AWACS uçağı yok, ancak düşmanın onlarsız kalması için bunu yapabilir.
Bu basit mantık yalnızca Hindistan için geçerli değil (ve o kadar da değil).
Alternatif Yöntemler
Şimdi kendinize şu soruyu sormanız gerekiyor - kullanılamayacakları koşullarda AWACS uçağı olmadan nasıl yapabilirsiniz?
Bu, Rusya için daha da önemli. Çünkü rütbede bu uçaklardan iki elde parmaklardan daha az var. Ve sonsuz testler ve iyileştirmeler hakkında bir tane daha. Hindistan örneğinde olduğu gibi, tek uçak gemimiz bir sıçrama tahtasıdır. Ve tam teşekküllü bir AWACS uçağı asla ondan uçmayacaktır.
Bir çıkış yolu var mı?
Diyelim ki - ya zaten üzerinde çalışılan ya da çok hızlı bir şekilde içinde olabilecek bazı seçenekler var.
Seçenek 1. Uçaklarda özel keşif ekipmanı. Burada bir örnek sadece "Kuznetsov "umuz tarafından verilmiştir. Özellikle 2010'larda kendisi için, evrensel keşif konteynerleri 2015'te geliştirildi ve benimsendi: radyo-teknik keşif için UK-RT konteyner kompleksi, UK-RL - aktif fazlı anten dizisine sahip uzun menzilli konteyner radarı, UKR-EO - elektro optik istihbarat servisi.
Konteynerlerin her biri, uçağın altına (Su-33 altındaki Kuznetsov'da, herhangi bir Su uçağındaki Havacılık Kuvvetlerinin bazı bölümlerinde) askıya alınabilir, bunun sonucunda üç uçak, keşif yeteneklerinde AWACS uçağını biraz aşacaktır. . Çözümün dezavantajları, bir gemi veya yer komuta merkezi olmadan savaş uçağını hedeflemenin imkansızlığıdır. Yine de "böyle olsun ya da olmasın" şartlarında bu karar oldukça uygun olacaktır. Özellikle düşman AWACS uçağı imha edilebilirse. Uçak ile komuta merkezi arasındaki iletişimin kırılganlığına gelince, birçok kez Amerikalılar ve Karabağ'daki Türkler bize telsiz kanalının çok geniş bir aralıkta sürekli bir frekans değişikliği ile “gizlenebileceğini” açıkça gösterdiler. Ve böylece hiçbir radyo istihbaratı ve hiçbir elektronik savaş ulaşamayacak.
Su-34, üstten bir konteyner UK-RL ile havalanıyor. İçinde - AFAR ile birkaç anten paneline sahip bir radar. Kaynak: airliners.net
opsiyon 2... Tepegöz konteynırlarından bir sonraki adımı atabilirsiniz - bir planördeki radar durumunu aydınlatmak için bir uçakla birleştirilmiş bir uçak. Aşağıdakilerden bahsediyoruz.
Burada rezervasyon yaptırmanız gerekiyor. Bir mürettebat üyesi, bir uçak grubunu kontrol etme yeteneğini ciddi şekilde sınırlar. Su-30SM'nin iki mürettebat üyesi vardır, ancak Bars radarı önemli ölçüde daha mütevazı yeteneklere sahiptir (modern Batı havacılık radarlarından daha düşüktür).
Kuşkusuz, "Irbis için" Su-30SM'yi derinlemesine modernize etmek için doğru karar verildi. Bununla birlikte, bununla bile, son derece karmaşık bir hava muharebe kontrolü görevini çözerken, ergonomi sorunu, bilgi etkileşimi "operatör - havadan radar" organizasyonunda kalır. Ve bu durumda, kokpit, mürettebat üyelerinin omuz omuza yan yana oturduğu birçok büyük olasılığa sahiptir. Bu, Su-34 avcı-bombardıman uçağında (büyük ölçüde bu düzen sayesinde, operatörler için çok zor denizaltı karşıtı görevlerin çözümünü sağladı ve sağladı) ve belki de en az tahmin edilen, ancak gelecek vaat eden Su uçağı üzerinde uygulandı. -33KUB hattı.
Çok güçlü bir radar kurma ve hava muharebe kontrol problemlerini çözerken operatörlerin etkili çalışmasını sağlama olasılığı, Su-33KUB iş yığınını yeniden canlandırma sorununu gündeme getiriyor (çok amaçlı bir taktik AWACS uçağı olarak yerdeki problemleri çözerken dahil).
Su-33UB'ye (KUB) benzer, ancak burun konisinde güçlü bir Irbis radarı olan, kanat kenarlarında ek radar kanatları olan, asılı bir gondol konteynerinde, gövdede yukarıdan, kuyruk. Uçağın mürettebatının savaşma ihtiyacından kurtulduğunu ve tüm antenlerin tek bir komplekste çalıştığını varsayarsak, böyle bir makine, herhangi bir AWACS uçağından daha kötü olmayan durumun aydınlatılmasını sağlayabilecektir.
Havacılık güçlerinin yönetimi sorunu da ortaya çıkıyor. Görünüşe göre, doğrudan bu uçakta bulunan otomasyon yoluyla çözülebilir. Son çare olarak, ayrıca özel bir komuta uçağı geliştirebilirsiniz. Bu tür bir uçak, geleneksel AWACS uçaklarından farklı olarak, belirli bir alanda saatlerce havada kalmayacaktır. Savaş uçağı ve keşif uçağı ile birlikte çalışacak. Normal bir AWACS uçağına kıyasla kesinlikle dezavantajları olacaktır, ancak düşmanın çok uzun menzilli havadan havaya füzeler kullandığı koşullarda hayatta kalabilecektir. Ek olarak, bu tür uçakların üretimi Su-35 veya Su-34 ile yaklaşık aynı hızda gerçekleştirilebilir, yani bir kitle uçağı olacaktır.
Su-27KUB, aka Su-33UB, aka Su-33KUB. Üretime geçmeyen uçaklardan biri ancak altyapısı büyük fayda ile kullanılabilir. Uçak, mürettebat üyelerinin omuz omuza karakteristik bir inişine sahiptir. Andrey Zhirnov'un çizimleri
Havacılık ve Uzay Kuvvetleri için, gemi (güverte) uçağı ile kısmen birleştirilmiş bir yer modifikasyonu yaparak, Su-33KUB'a dayanan böyle bir uçak geliştirmek mümkündür.
opsiyon 3... "Piercer" / Penetrator. İlginç bir şekilde, hem ABD hem de Rusya şu anda bu biraz fantastik seçeneğe yatırım yapıyor. Sadece farklı. Alt satır aşağıdaki gibidir.
Görevi, gizliliğe güvenerek, düşman havacılığının burada ve şimdi faaliyet gösterdiği hava sahasına hızla "kaymak" olan bir savaş aracı yaratılıyor. Ve oradan, radarlarıyla hedefleri tespit edemeyecek kadar uzaktaki avcı uçaklarında asılı duran havadan havaya füzeler için, masrafları kendilerine ait olmak üzere, hedef belirleme sağlayın. Ya da radarları dahil değil, düşmandan saklanmak.
Böyle bir uçak, AWACS uçağı yerine havacılık grubunun "radar alanını genişletebilecektir". Düşman uçağı tarafından "yakalandığında", kendisi ile savaşabilecektir. Elbette böyle bir uçak, bir AWACS uçağına kıyasla havadaki hedefleri "vurgulamak" için sınırlı yeteneklere sahip olacaktır, ancak bu tür birçok makine yapılabilir. Ve savaşa çok şey katmak için.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, bu plana göre, şimdi Yeni Nesil Hava Hakimiyeti (NGAD) programı altında yaratılmakta olan, göze çarpmayan bir keşif ve saldırı uçağı olan Penetrator karşı hava - PAC'ı kullanmayı planlıyorlar. Bu program makalede açıklanmıştır. "Amerika Birleşik Devletleri, savaş havacılığının yaratılmasında bir atılım hazırlıyor".
Rusya aynı yolu izledi, ancak farklı bir şekilde. Bir Amerikan uçağı ile aynı şekilde hareket etmesi gereken bu amaca yönelik gelecekteki aygıtımız insansız yaratılıyor. UAV S-70 "Okhotnik" den bahsediyoruz. Eski okuruz haber bu drone hakkında:
Drone, görev bölgesine erişimi olan tam konfigürasyonda otomatik modda bir uçuş yaptı. Savunma Bakanlığı, etkinlik sırasında, drone ile Su-57 arasındaki etkileşimin, avcı uçağının radar alanını ve havacılık silahlarının kullanımı için hedef belirlemeyi genişletmek için çalışıldığını açıkladı.
Açıkçası, bu o.
Buradaki sorun, böyle bir makinenin etkili kullanım için kendi başına düşünebilmesi gerektiğidir. Alıntı yok. "Avcı" nın görevlerini tam olarak yerine getirebilmesi için, kendi başına bir savaş yürütebilecek yapay bir zeka tarafından kontrol edilmesi gerekir. Uzmanlarımızın bu konuda ne kadar ilerlediği belli değil. Sorun, bir yandan, elimizdeki elektroniklerle bile çözülebilir. Öte yandan, hala çok karmaşık.
Yazıda "Avcı" ve savaşta yapay zeka hakkında bilgi edinebilirsiniz. "Rusya ve ABD, askeri robotların geliştirilmesinde en önemli kilometre taşını geçiyor".
Sonunda bundan ne çıkardığımızı zaman gösterecek. Şimdilik kabul edilmelidir ki, Okhotnik Rusya'daki en önemli askeri programlardan biridir. Ve başarı ile sonuçlanmasını sağlamak için her türlü çaba gösterilmelidir.
Ortak uçuşta S-70 "Hunter ve Su-57. Gelecek düşündüğümüzden daha hızlı gelebilir - ülkemizde bile. Fotoğraf: cezarium.com
Ve aynı zamanda, arızayla sonuçlanması durumunda yedekleme seçeneklerine sahip olmanız gerekir. Hangileri yukarıda açıklanmıştır. Ancak radar durumunu aydınlatmak için yüksek hızlı bir uçak "Okhotnik" ile birlikte yapılabilir, kesinlikle gereksiz olmayacaktır.
Gelecek için bulgular
Geleceği güvenilir bir şekilde tahmin etmek imkansızdır. Ancak bulutların geleneksel AWACS uçağı üzerinde toplandığı bir gerçektir. Dünyanın gelişmiş ülkelerinde, AWACS uçaklarının gerçek askeri operasyonlarda uygulanabilirliğini ciddi şekilde sınırlayabilecek, onları bir barış zamanı aracına dönüştürecek ve arkadaki havacılığı kontrol edebilecek silahlar yaratılıyor. Pratikte bunun ne kadarının uygulandığı açık bir sorudur, ancak süreçler halihazırda devam etmektedir.
Aynı zamanda, bir yandan bir savaşta gerekli beka kabiliyetine sahipken diğer yandan geleneksel AWACS'ın yerini kısmen alabilecek araçlar yaratılıyor.
Bu koşullarda, bu tür ekipmanların üretimi konusunda büyük sorunlar yaşayan Rusya, alternatif bir yönde ilerlemeye değer mi? Dahası, R-37'ler, keşif konteynırları ve Su-uçakları var mı? Ve belki sonunda "Avcı" olsa bile işe yarayacak mı?
Elbette AWACS uçakları hiç kaybolmayacağı için bu yönü kapatmaya hiç gerek yok. Ancak, A-100'den gelen gecikmenin şu anda sahip olduğu olumsuz anlamı yitirmesi için bunu yapabilirsiniz.
Bunu ciddi ciddi düşünmeliyiz.