Kışın keçi nasıl beslenir: Diyet hazırlamak, temel kurallar
Kışın, büyük ve küçük sığırlar genellikle kutularda tutulur ve serbest menzile erişemezler. Bazı çiftçiler, yıl boyunca akıllarımız için alışılmadık bir şekilde serbest inek ve keçi otlatma sistemi uyguluyorlar; bu nedenle saman merdaneleri özel olarak hazırlandı ve özel bir şekilde kondu. Kışın keçi nasıl beslenir ve genç hayvanların, hamile kadınların ve aynı zamanda hayvanların kuzulama sonrası ve sağım dönemindeki diyetlerinin özellikleri nelerdir, bu incelemeyi okuyun.
Kışın keçiler için yem çeşitleri
Çiftlik hayvanlarının kış diyeti, yazdan önemli ölçüde farklıdır, çünkü kaçınılmaz vitamin eksikliği ve vücuttaki ısı dengesini sağlamak için ek enerji gereksinimleri bir şekilde yenilenmelidir.
Yılın süresine bakılmaksızın, evcil keçilerin beslenmesi genellikle üç ana bileşenden oluşur: kaba, sulu ve konsantre yem. Ancak, konsantreler sezon dışı bir ürün ise, ilk iki yiyecek kategorisinin kış ve yaz aylarında kompozisyonu farklı görünür.
kaba
Geleneksel keçi yemi, bitkilerin yeşil kısımlarıdır (çayır çimen, genç sürgünler, bahçe bitkilerinin üst kısımları, lahana yaprakları). Yazın en ucuz ve en uygun fiyatlı bu tür yiyecekler kışın hayvanlardan elde edilemez.
Bu nedenle keçi beslenmesinde etli yem bulunmamasının, öncelikle saman ve saman olmak üzere kaba ile değiştirilmesi gerekir.
Önemli! Bir keçinin kışlık diyetindeki minimum kaba yem, yetişkin başına 1 kilogram, optimal - 2-3 kilogram olmalıdır. Hayvanın bu önemli bileşende eksik olmaması için, her zaman keçi içeren kutuda taze saman bulundurmalısınız.
Yara izi ve sindirim sisteminin bir bütün olarak uygun şekilde çalışması için küçük tırnaklı tırnaklı hayvanların katı gıdaya ihtiyacı vardır. Soğuk mevsimde, ek bir vitamin kaynağıdır.
Ek olarak, gıda çiğneme ve sindirme işlemine ısı üretimi eşlik eder (bu nedenle, ruminant diyetinde kaba yem, doğal bir ısıtma sistemi olarak çalışır).
Önceden doğranmış keçiler samanları çok daha iyi yerler. Özel kırma makineleri var, ancak sıradan bir balta veya bahçe bıçağı kullanabilirsiniz.
Saman ayrıca kaba yemeye karşılık gelir, ancak samanla karşılaştırıldığında daha düşük bir değer. Bununla birlikte, saman eksikliği kısmen iyi bir lif kaynağı olan samanla telafi edilebilir (en fazla% 15).
Yaz aylarında keçinin beslenmesinde bulunmayan ancak kışın bir çiftçiye yardımcı olan özel bir kaba yem çeşididir. Yüksek kalorili tahıllar nedeniyle enerji rezervlerini yenilemek kolaydır: mısır, yulaf, buğday (ekim) ve arpa.
Bir keçi için, bu tür yiyecekler çok aşina değildir, bu nedenle samanı karıştırarak vermek daha iyidir. Gün boyunca adult kg ezilmiş tahıl veya tahıl karışımı bir yetişkine tahsis edilebilir.
Son olarak, ağaçların dalları, keçilerin kışın kolayca yaşamasını sağlayan kaba yemlere aittir. Onları yeterli miktarlarda tedarik ederseniz, hayvanlara eşit miktarda samanla besleyebilirsiniz (dalları samanla daha büyük oranda değiştirmek imkansızdır, çünkü beslenmede kuru otlara karşı yetersizdirler).
İştahı az olan ruminantlar huş, söğüt, söğüt, ıhlamur, kızılağaç, ela ve kavak çubuklarını yerler.
Biliyor musun Kuzey Dakota'dan çiftçiler yıl boyunca ücretsiz bir otlatma sistemi uyguluyorlar. Bu arada, bu durumda, kış donları genellikle -16 ° C'ye ulaşır. Aşırı soğuğa gelince, buradaki termometre sıfırın altındaki elli derecenin altına bile düştü.
İlginç bir şekilde, ölü keçi şeklindeki belirli miktarda kaba yem, sonbaharda düzenli yürüyüşe alışmaları halinde kışın tek başlarına elde edilebilir. İlk defa, dünün kuru otlarının bulunduğu yerde yatan karla karşı karşıya kalan keçiler, onun altında nasıl bulacağını çabucak tahmin eder.
Bozkır bölgelerinde yetişen pek çok bitki çok güçlü, iyi gelişmiş bir kök sistemine sahiptir ve bu nedenle yer üstü parçaları çok uzun süre besleyici kalır. Bu bitkiler arasında tüy otu, pelin, fescue, mavi ot, yonca, yonca, buğday otu, yabani yulaf denebilir.
sulu
Yeşil çimlerin yokluğunda, kışın keçiler, çoğunlukla kök bitkileri - patates, yem pancarı, havuç şeklinde sulu yem alabilirler. Son iki sebzeye çiğ verilebilir, önce patatesler kaynatılmalıdır. Kışın sebzelerin lahana ve balkabağı iyi korunur.
Önemli! Keçiler elmaları severler ama bu meyveler onlara büyük özen gösterilerek verilebilir. Elmalar, çok fazla asit içerir; bu, hayvanın ağız boşluğundaki mukoza zarının tahriş olmasına neden olur, bundan sonra diğer gıdaları çiğnemeyle ilgili sorunlar yaşar. Bir keçi bütün elmayı boğabilir, bu yüzden meyveler servis etmeden önce kesilmelidir.
Uzun raf ömrüne sahip taze sebze ve meyvelerin yanı sıra, kışın keçi yemeğinin etli bileşeni silaj ile mükemmel bir şekilde tamamlanmaktadır.
Günde bir kişi başına bu yiyecek kategorisi için yaklaşık tüketim oranları:
- patatesler - en fazla 2 kg;
- kök sebzeler, lahana, balkabağı - 2-4 kg;
- silo - 3-4 kg.
Toplamda, sulu yem, hayvanın toplam diyetinin% 15 ila 25'ini oluşturmalıdır.
konsantre
Konsantre yemlerin (üreticilerin sağladığı gibi), ruminantlara ihtiyaç duydukları tüm besin maddelerinin sağlanmasına izin veren mükemmel dengelenmiş bir karışım olmasına rağmen, böyle bir ürünün kışlık bir keçi diyetinin temeli olarak kullanılması mümkün değildir.
Önemli! Konsantre maddelerin (özellikle kötüye kullanıldığı takdirde) böbreklerde ve küçükbaş hayvanların mesanesinde taş oluşumuna neden olabileceği kanıtlanmıştır. Bu, anyonik tuzların (amonyum ve magnezyum klorürler, amonyum ve magnezyum sülfatlar) bileşimindeki artıştan kaynaklanmaktadır.
Konsantreler, kışa çıkarılan keçi sürüsünün diyetine yetişkin başına günde 300-500 g'dan fazla olmayan bir dozajda dahil edilmelidir.
Keçiler için diyet nasıl yapılır
Durma döneminde, keçiler günde 3 defa beslenmelidir ve kaba, nemli ve konsantre yem verme prosedürü önemlidir.
Aşağıdaki besleme programına uymak en iyisidir:
|Besleme zamanı||Kompozisyon (sırayla)||sökme|
|sabah||Karma yem|
Kök bitkileri
Kaba besleme
|Yemekten önce|
|gün||Silo (veya kök bitkileri)|
Mutfak atığı şeklinde ıslak yiyecek
Saman veya odun süpürgeleri
|Mutfak atıkları ile aynı zamanda|
|akşam||Konsantre besleme|
Saman veya odun süpürgeleri
|Konsantre ile eşzamanlı olarak (veya konsantreyi suyla seyreltin) ve sonra samandan önce|
Yeşil ve yemyeşil çimlere erişimin olmaması durumunda, keçi ahırında her zaman tatlı su olması çok önemlidir. Bu, özellikle dehidrasyonun kolayca ürolitiyazis gelişimine neden olduğu erkekler için gereklidir.
Biliyor musun Bir keçinin normal vücut sıcaklığı + 39 ° C ile +40 ° C arasındadır. Belki de bu nedenle, zevkli olan bu artiodaktiller, o kadar sıcak su içiyorlar ki, çiftçiler sık sık ellerini silkiyor, hayvanın ağız boşluğunun kendi mukoza zarını yakmayı nasıl başardığını merak ediyor.
Yetişkinler için (ölü mevsimdeki keçiler ve keçiler), örneğin, kafa başına dört günlük bir diyet aşağıdaki gibi derlenebilir:
|1 gün||Saman (yonca) - 2 kg; Pancar - 2 kg; Yulaf - 0.4 kg|
|2 gün||Saman (forbs) - 2 kg; Lahana - 3 kg|
|3 gün||Saman (yonca) - 1.5 kg; Saman (forbs) - 1 kg; Kök bitkileri - 0.5 kg|
|4 gün||Saman (yonca) - 1 kg; Saman (forbs) - 0.5 kg; Bir havuç ve yulaf karıştırıcısı - 2.5 kg|
Ürünlerin bileşimi, sadece genel olarak önerilen oranlara bağlı kalarak mevcut özelliklere göre değiştirilebilir.
Kışlık hamilelik, emzirme ve süt keçileri bazı özelliklere sahiptir.
Hamilelik sırasında
Hamile (yaşlı) bir keçinin beslenmesi, kuru bir keçiden kantitatif olarak değil, niteliksel olarak farklıdır.
Biliyor musun Keçiler için ortalama gebelik süresi yaklaşık yüz elli gün sürer, yani bir ineğin neredeyse yarısı kadardır.
Bu sürenin ikinci yarısından başlayarak, hayvan başına toplam yem miktarı yaklaşık bir buçuk kat arttırılmalıdır. Dişinin fazla yemek yapmadığından emin olun, aksi halde doğum sırasında ciddi komplikasyonlar ortaya çıkabilir.
|Besleme zamanı||ürün||sayı|
|sabah||Ezilmiş Tahıl Karışımı|
Kök bitkileri
|200 g|
500 g
|gün||saman||1, 5 - 2 kg|
|akşam||Tahıl ve kepek karışımı (1: 1)|
Saman çayır
|200 g|
2 kg
Aynı dönemde, vücuttaki mineral dengesini korumak için günlük 10 g ezilmiş tebeşir ve tuz keçi verilmeye başlanır.
Beklenen kuzulamadan yaklaşık iki hafta önce, konsantre yem keçi diyetinden tamamen elimine edilmeli, bunları sulu ve olabildiğince sıvı ile değiştirmelisiniz (bu dönemde tahıl buharda pişirilmiş kepçeler şeklinde verilmelidir; iyice ezin ve kökleri kepek ve suyla karıştırın).
Kuzulama sonrası
Kuzulamadan sonraki ilk yedi gün, gücü arttırmak ve laktasyon yapmak için keçinin doğumdan yaklaşık olarak aynı şekilde beslenmesi gerekir: sıvı ve kolay sindirilebilir yiyecekler hayvanın diyetinde geçerli olmalıdır.
Önemli! Keçi sütünün tadı birçok etkene bağlıdır - cins, sağlık durumu, yaş, hayvanın bireysel özellikleri. Bu koşulların listesi ayrıca, bireyin içinde bulunduğu sıhhi koşulları ve bununla birlikte diyetini de içerir. Birçok çiftçi, sütün daha tatlı olduğu iddia edilen süt keçisinin yemine daha fazla pancar eklemeyi tavsiye eder.
Bu dönemde en iyi ürünler, kepek swill, ezilmiş kök bitkileri ve baklagillerden elde edilen samandır.
Dişinin ağırlığına bağlı olarak, bu bileşenlerin her birinin günlük miktarı, üç ila dört kilogram arasında olmalıdır.
sağmal
Sağım keçi kuru keçiden daha yüksek kalorili yiyeceklere ihtiyaç duyar. Sütün tadının doğrudan sağım hayvanının ne yediğine (“bir ineğin ve keçinin dillerinde süt vardır” - bu fikri ifade eden bir atasözü) bağlı olduğuna inanılmaktadır. Ancak, büyük olasılıkla, bu ifade sadece kısmen doğrudur ve işte nedeni.
Bir keçi sütündeki kanın hangi hastalığa tanıklık ettiğini öğrenin.
Tabloda kışın bir süt keçisinin beslenmesinin iki olası çeşidi gösteriliyor, biri yalnızca doğal gıda kullanımını, diğeri konsantre yemi içeriyor.
Normlar yaklaşık 40 kg ağırlığındaki bir keçi için hesaplanır (daha büyük hayvanlar için karşılık gelen rakamlar orantılı olarak arttırılmalıdır):
|Gıda bileşeninin adı||Düşük süt veriminde (günde 2 litre) - kilogram cinsinden ağırlık||Yüksek süt verimiyle (4 L gün) - kilogram cinsinden ağırlık|
|İlk seçenek:|
|saman||1.5||2.5|
|Ağaç dalları||0.5||1|
|Kök bitkileri (pancar, havuç) ve diğer ıslak yiyecekler||1||2|
|Tahıl (kuru bezelye, arpa, yulaf, mısır, filizlenmiş buğday)||0.4||0.9|
|tuz||0.01||0.01|
|Ezilmiş kalker|
|İkinci seçenek:|
|saman||2||3|
|saman||0.6||0.5|
|Islak besleme||1||2|
|Konsantre besleme||0.8||0.9|
|tuz||0.01||0.01|
|Ezilmiş kalker||0.01||0.01|
- öğün sayısı - üç kez (örneğin, 6-00, 12-00 ve 18-00, ancak her zaman aynı anda);
- kaba yem en son verilir. Bu zamanda, veya beslendikten sonra sağıma başlayabilirsiniz;
- Beslenme bir konsantre ile başlamalı, daha sonra sulu ürünler vermeli;
- Silaj, kök bitkilerden daha kötü emildiğinden, sabah veya öğleden sonra beslenmesi için ayırmak daha iyidir. Bu ıslak yiyecek türü, sütün içindeki yağ miktarını, içerdiği protein miktarını, yani sütte en değerli olanları azaltır.
Biliyor musun Günde 2 litre sütün ortalama bir keçi için normal bir süt verimi olduğuna inanılmaktadır. Tüm laktasyon süresi boyunca, tüm değişikliklerle birlikte, bu hayvan yaklaşık 400 litre verir. Özel süt ırkları daha yüksek oranlar göstermektedir. Kayıtlar hakkında konuşursak, 1949'da Moskova bölgesinde yaşayan Katya adlı bir keçi 11 ay boyunca 1120 litre süt verdi ve laktasyonun başında süt verimi günde 7 litre olarak gerçekleşti.
Çocuk beslenmenin özellikleri
Yerli keçideki keçiler yılın herhangi bir zamanında görünebildiğinden, çiftçinin mevsimsel düşüncelerle genç hayvanları nasıl besleyeceğini bilmesi gerekir.
yeni doğmuş
Yeni doğmuş çocukların ve yavruların bir buçuk haftalık yaşlarına gelmeden önce almaları gereken tek ürün anne sütüdür.
Biliyor musun Doğada yabani keçiler yılda bir kez yavru kedidir. Çiftleşme mevsimi genellikle kışın ortasında başlar (sırasıyla, keçiler, soğuk havaların başlamasından önce yeterince güçlü olmalarını sağlayan mayıs civarında doğar). Hanelerde, keçiler yılda iki kez doğum yapabilir. Ancak, dişinin vücudunun yıprandığı ve süt üretiminin yüksek olmadığı belirtildi.
Keçi yetiştirmenin temel amaçlarından biri süt almak olduğundan, değerli ürünü çocuklara çoğu hane halkı için (hayvancılık komplekslerinden söz etmeden) geçirmek için harcamak kabul edilemez bir lüksdür.
Ancak, her durumda, ilk gün, bebeklerin etraflarında dolanan bir keçinin meme bezleri tarafından salgılanan kolostrumu vermesi hala daha iyidir. Bu madde normal keçi sütünden çok daha az yağ içerir, ancak ömrünün ilk günlerinde keçinin bağışıklık savunmasını sağlayan tüm antikorları ve diğer önemli maddeleri içerir.
İlk besleme en geç kuzulama işleminden bir saat sonra yapılmalıdır. Bu sefer (sadece bir!) Bir çocuk emzikli bir şişeden içilebilir, ancak ikinci beslenmeden başlayarak süt bir kabın içine dökülmelidir.
Rahim altında
Bu yöntem, bir çocuğa, üç aya kadar olan bir annenin sütünü almayı (hatta biraz daha uzun) içerir. Bebek bu zamanlar annesiyle birlikte olduğundan, çiftçinin diyetini hazırlarken herhangi bir özel sorunu yoktur.
Endişelenecek tek şey, keçinin aşağıdakilere sahip olduğundan emin olmak:
- meme bezleriyle ilişkili mastitis veya başka enflamatuar süreç belirtileri yoktu;
- meme her zaman temizdi;
- laktasyon yeterliydi (çocuk açlıktan ölüyor, davranışlarından ve görünümünden kolayca tahmin edebiliyorsunuz - böyle bir bebek zayıf kilo alıyor, huzursuz davranıyor veya tam tersine apati ve zayıflık gösteriyor).
Önemli! İlk gün boyunca bir çocuk yeterli miktarda süt içerse (veya kolostrum), bebeğin gastrointestinal yolu, spesifik ilkel fekal kitlelerin doğumundan sonra kalan ve bağımsız çalışma için başlayan mekonyumdan hızla kurtulur. Genel kabul görmüş günlük 500 ml norm ile yeni doğmuş bir bebek üç kat daha fazla içebilir, yanlış bir şey yok.
Anne sütüne paralel olarak, üç günlük yaştan itibaren, keçiler “yetişkin” yemi denemeye başlar, bu nedenle bu dönemde sadece en iyi ve en taze samanın ahırda olması çok önemlidir.
Çocukların uterustan sütten kesilmesi genellikle üç aylıkken meydana gelir ve yedi ila on gün sürer. Bu dönemde genç hayvanlar yavaş yavaş başlangıçtaki karma yemlere, kök bitkilerine ve samana aktarılır.
Birincisi, çocuk bir gün böyle bir yemle beslenir, ertesi gün anneye geri gönderilir, daha sonra iki gün, sonra üç için alınır ve sonunda anne sütü olmadan tamamen bırakılır.
Rahim olmadan
Uterussuz yetiştirilen çocuklar, yaşamın ilk beş günü için günde altı kez beslenir. Ardından, yemek sayısı kademeli olarak beşe (altıncı günden onuncu güne), dördü (bir aya kadar) ve daha sonra üç kere azalır.
Doğumdan üç aya kadar, aşağıdaki yiyecekler gençlerin diyetini oluşturur:
- tam yağlı süt;
- sıvı yulaf ezmesi;
- etli yem;
- başlangıç konsantreleri.
Bundan sonraki her yiyecek türü, çocuğun diyetine, daha öncekilerin oranındaki bir düşüşle birlikte yavaş yavaş verilir. İlk on gün boyunca, bebeğin yemeği yalnızca tam sütten oluşmalıdır. Sonra bunun bir kısmı yulaf ezmesi ile değiştirilir ve bir aylıktan itibaren bebekler daha kaba yiyeceklerle tanışır.
Biliyor musun Fransa'da keçi sütü yerine inek sütü besleniyor, çünkü bu ürün en az üç kat daha ucuza mal oluyor. Bu tür yiyeceklerden, hayvanların verimliliği düşüktür: keçiler az süt verir, keçiler kısırlık anlayışıyla zayıf cinsel aktivite gösterir.
Для выкармливания козлят без матки вместо коровьего молока лучше использовать специальные смеси — заменители цельного молока для козлят.
Объём молока, необходимый козлёнку без матки, определяется по следующей таблице:
|Возраст (в днях)||Суточная норма молока (в граммах)||Суточная норма жидкой овсянки (в граммах)|
|1||480||0|
|2||600||0|
|3||720||0|
|4||840||0|
|5||960||0|
|6-10||1100||0|
|11-12||1200||200|
|21-30||1200||300|
|31-40||1050||500|
|41-50||750||700|
|51-60||450||800|
|61-70||300||800|
|71-80||300||0|
|81-90||300||0|
|Возраст (в днях)||Суточная норма корнеплодов (в граммах)||Суточная норма стартового концентрированного корма (в граммах)|
|21-30||40||30|
|31-40||50||50|
|41-50||60||100|
|51-60||100||150|
|61-70||200||200|
|71-80||200||200|
|81-90||250||300|
Начиная с месячного возраста, в рацион козлят добавляют измельчённый мел и костную муку — примерно по 7 г в сутки на каждую особь.
Заготовка и хранение кормов зимой
Заготавливать сено лучше всего в начале лета, используя для этих целей молодые растения, поскольку они нежнее и содержат значительно большее количество питательных веществ.
Узнайте, сколько сена надо козе на зиму.
Сено из перестоявших, толстых и грубых стеблей взрослые особи едят с неохотой, для козлят подобная пища и вовсе не подходит.
Крайне нежелательно производить покос вблизи автомобильных дорог либо промышленных предприятий, где вредные атмосферные выбросы превращают зелёные насаждения в подобие периодической системы химических элементов.
Önemli! Луговое сено ценнее заготовки, собранной в лесу или на болоте. Последний вариант по своему составу и калорийности приравнивается к соломе.
Косят траву для сена утром, как только высыхает роса, либо ближе к вечеру. Сушить сено лучше не на земле, а на специальных подставках, иначе испарение влаги происходит неравномерно, и продукт получается более низкого качества.
Определить готовность сена можно, взяв небольшой пучок подсохшей травы и скрутив её жгутом. Правильная степень заготовки (около 15 % влажности) проявляется в том, что жгут с треском раскручивается.
Отсутствие этого эффекта, а также ощущение прохлады и влаги на руках при контакте с заготовкой свидетельствует о том, что сено высушено недостаточно.
Солома заготавливается так же путём высушивания. Но здесь есть одно важное правило: для зимнего рациона коз настоятельно рекомендуется использовать стебли яровых культур, поскольку озимые отличаются более низкой питательностью и делают конечный продукт ещё менее равноценной альтернативой сену.
Важно, чтобы в помещении было сухо, и была предусмотрена хорошая вентиляция. Зимой веники отлично хранятся прямо в снегу.
Зерно, добавляемое в зимний рацион коз, также нужно хранить в сухом месте, а перед подачей скоту очень внимательно проверять на предмет поражения грибком.
Önemli! Для пищеварительной системы коз опасна не только плесень, но и другие патогенные грибы (например, спорынья (сlaviceps)). Этот паразит очень часто поражает пшеницу и рожь, однако при неправильном хранении может перейти и на другие злаковые, а также луговые травы, входящие в состав сена (овсяницу, тимофеевку).
Заготовка силоса производится путём перемешивания и последующего заквашивания в специальных ёмкостях под полиэтиленовой плёнкой разных видов зелёных и сочных кормов — капустных листьев, луговой травы, стеблей и плодов бобовых, зерновых и других культур (подсолнечника, кукурузы).
Помните, что некоторые растения силосуются плохо из-за высокой влажности, другие же выделяют слишком много кислоты. Первую проблему можно решить, немного подсушив сырьё на солнце или смешав его с соломой; вторую — добавив в заготовку толчёный мел (примерно 1 г на килограмм зелёной массы).
В любом случае для получения качественного силоса есть два важных секрета: как можно более мелкий помол и как можно более плотная утрамбовка.
Чем нельзя кормить козу
Есть много продуктов, которые не должны присутствовать в рационе козы. Последствия от их употребления животными могут быть разными.
Некоторые растения содержат вещества, ядовитые для мелкого рогатого скота; другие пагубно влияют на молочную продуктивность самок; третьи вызывают кишечные расстройства; четвёртые пагубно влияют на состояние шерсти. Хороший фермер должен знать все подобные тонкости. Ниже обозначены самые основные.
Сильнейшее отравление, вплоть до летального исхода, у коз вызывают:
- папоротник (свежий, сушёный, в силосе) — вызывает внутренние кровотечения;
- чемерица (особенно в сене) — поражает дыхательные пути;
- волчий боб (в сене) — в малых дозах вызывает бесплодие, в больших — приводит к параличу дыхательных путей.
Сильные, хотя и не смертельные отравления, а также другие негативные последствия (например, выкидыш у суягной козы) могут вызвать:
- паслён;
- biberiye;
- клевер красный;
- бодяк;
- дурман-трава;
- tüy otu;
- прицепник;
- сетария (щетинник);
- проросший картофель (особенно с присутствием зелени на клубнях);
- жмых льна, конопли, рапса, горчицы, сурепки, рыжика;
- гнилые, скисшие, поражённые грибами или вредителями продукты.
- крымский репей;
- большинство представителей рода дурнишник (обыкновенный, игольчатый, калифорнийский);
- череда;
- лопух;
- чернокорень;
- костёр;
- Velcro.
Для получения высоких удоев и хороших вкусовых характеристик молока из рациона дойных коз лучше исключить:
- щавель;
- solucan otu;
- калужницу;
- pelin;
- lahana yaprakları;
- kırlangıçotu;
- свёклу сахарную;
- sarımsak;
- черемшу;
- марену;
- анемону (ветреницу);
- papatya;
- kolza;
- хвощ;
- клоповник.
Основные правила содержания коз
Содержание коз в зимний период предполагает не только особенным образом составленный рацион.
- Боксы, где содержится мелкий рогатый скот, должны быть сухими и хорошо проветриваться. Обогревать их в большинстве случаев не обязательно (поправка должна быть сделана на особенности климата и конкретную породу, исключение также делается для новорожденных козлят). Не следует также путать вентиляцию со сквозняками и ветром: от них у животных может начаться воспаление лёгких.
- Чем больше солнечного света будет попадать в боксы зимой, тем лучше.
- Козы, козлы и козлята содержатся отдельно друг от друга.
- На каждую взрослую особь в идеале нужно выделить минимум 2 квадратных метра личного пространства.
- Козы спят лёжа, поэтому в зимних боксах должен быть предусмотрен специальный деревянный помост, возвышающийся над холодным полом примерно на 40 см.
- Регулярная чистка и дезинфекция козлятника — обязательное условие в любое время года.
- Зимой особую опасность для коз представляют гельминты, поэтому накануне начала стойлового периода животные должны пройти профилактическую обработку от этих паразитов.
- Стойловый период не означает отсутствие прогулок. Активные движения на свежем воздухе обеспечат стаду крепкий иммунитет и улучшат их самочувствие. Выводя животных на выгул, следует очистить площадку от снега и льда, поскольку, забиваясь между копытами, замёрзшая вода причиняет козам сильные страдания и может вызвать обморожение конечностей.
- Ещё одной проблемной зоной, с точки зрения риска обморожения, являются уши и вымя. Перед выводом стада на прогулку в сильный мороз эти участки тела желательно обильно намазать жиром, вазелином или другой вязкой субстанцией.
Biliyor musun Коренные народы Крайнего Севера для профилактики обморожения мажут открытые участки тела рыбьим жиром, а также жиром тюленей и местных птиц — гусей и чёрных уток. Такая природная « косметика » не только предохраняет кожу от прямого контакта с холодным воздухом и ветром, но и сохраняет её природную влажность и эластичность.
Поскольку в холодное время года зелёную траву, являющуюся основой природного рациона козы, животному раздобыть негде, отсутствие вольного выпаса необходимо заменить полноценными аналогами — прежде всего сеном, соломой, нарезанными ветками, силосом и корнеплодами.
Если заготовить всё это заранее, с содержанием коз зимой у фермера не возникнет никаких проблем.