Admin 19 Mayıs 2010
Mayıs 2010, Salt Lake City, Utah
Dört yıl içinde, Catherine ikiz iki takım da dahil olmak üzere beş çocuk, bir anne oldu. Catherine onu uzun infertilite ile mücadele ve nasıl bu kişisel "vahşi" zaman onu farklı annelik görmek için yardımcı anlatıyor. Catherine de karmaşıklığı, sevinçleri ve yardım onun canlı ve beş çocuk annesi olarak aşk onu meşgul yaşam beş altında başa çıkma stratejilerinin bazı paylaşıyor.
Lütfen tüm beş yaşın altındaki beş çocuk sahibi arkasındaki hikaye nedir?
Kocam, Doug ve ben Salt Lake City evli edildi ve bir yıl Washington DC taşındı ve bir buçuk sonra iş için. Kısa bir süre taşındıktan sonra, biz bir aile kurmak istedim karar verdi. Bir yıl altı ay boyunca bizim kendi çalıştı, ama biz herhangi bir şans yoktu zaman bazı rehberlik almak için kadın doğum uzmanı gitti. Oradan, biz test bir sürü yaptım ve düşük over rezervi belirtilen yüksek folikül stimüle edici hormon (FSH), vardı belirlenen büyük bir üreme endokrinolog sevk edildi. Benim yumurta kalitesi kötü.
Bu vitro fertilizasyon (IVF) daha az invazif çünkü biz intrauterin inseminasyon (IUI) birkaç kez denedim, ama işe yaramadı. Çalışıyor ve olası IVF döngüsü için para tasarrufu dört yıl sonra, Doug ve ben ciddi iki seçenek düşünüyor: biz ya kabul ya da IVF çalışacaktı.
Kilise bir Pazar günü, LDS Aile Hizmetleri birinin kabul edilmesi hakkında konuştu. Ben çok duygusal oldu. Biz doğum anneler hakkında bir film izledim ve onların bebekler vazgeçmek ve kaç çocuk kabul edilmesi gerekir için ne alır. Ben bir blathering karışıklık oldu. Bu deneyimden sonra, Doug ve dua bir sürü yaptım ve son olarak tüp bebek doğru yol olduğunu hissettim.
İlk tüp bebek büyük oran vermedi ama biz doktorlar hasat başardık sekiz embriyolardan iyi bir embriyo ile sona erdi. Bu iki implante ve iyi bir aldı. Bu bizim en büyük kızı, Eliza var nasıl.
Biz başka bir tüp bebek tedavisi için ödeme nasıl düşündüm gibi, ilahi bir şey oldu. Kocam değişti sağlık çalıştı şirket infertilite için bir şemsiye oluşturmak için planlıyor. Bu, bir kuruş cepten olmadan, tedavi yüzde 100 kapalı olan için 10.000 $ tasarruf gerek gitti anlamına geliyordu.
Şu anda, Eliza sadece dokuz aylıktı. Biz o kadar ben sütten onu, hala kullanılabilir iken bu sigorta planı yararlanmak istediğini, ancak, biliyordu ve o eski bir yıldan biraz daha az olduğu başka bir tüp bebek tedavi çalıştı. Bu, iki canlı embriyo ile daha iyi bir döngü oldu. Her iki implante ve biz de götürecek bir yüzde 50 şansı olduğunu biliyordu. Biz Eliza bizim tek çocuğu olurdu emin değildi. Eğer öyleyse, biz iyi olurdu - ama biz bu turun ikiz almak eğer, biz heyecan olurdu. Her şey çalıştım, ve ikiz kız, Alexandra ve Samantha, doğdu.
Kızlar yaklaşık iki ay erken geldi. Eliza on dokuz aylıktı. Bu büyük bir sürpriz ve, aslında, çok korkutucu bir deneyim oldu. Doğdukları gün ben de hissettim değildi. Ben birkaç kez kustu ve ben üzerinden alamadım amansız bir baş ağrısı vardı. Ben yanlış ne emin değildi, bu yüzden bizim doktor çağırdı ve o izleme için hastaneye gitmek istedi. Ben açmak için emek ve teslimat kapı için asansör düğmesine basarak oldu gibi, ben bir eklamptik nöbet vardı. Sadece yirmi dört saat içinde, ben beyin etkilenen ve bir tam gelişmiş nöbet beni gönderdi, yüksek kan basıncı normal kan basıncına sahip gitti.
Doug ve ben ameliyathane sadece yirmi metre olması oldu, bu nedenle hemşireler acele geldi ve VEYA bir çarpışma sezaryen için götürdü. Neyse ki bir doktor uzun beklenenden daha hastanede olmuştu kim var olduğunu, kendisinin sadece kafa paltosunu koyarak. O hemen geri gitti ve benim Sezaryen başladı. Her iki plasenta nöbet sırasında abrupted, her iki bebek mavi ve yeniden hayata gerekiyordu.
Biz başka bir yerde olsaydı, bebekler yapmış asla, ve ben de bu yapılmış olabilir. Bizim doktor sadece beş dakika uzaklıkta yaşayan ve bebekler teslim ve cerrahi bitirmek için zaman geldi. O çıktığında VEYA Doug konuşmak, gömleğini kan kaplıydı ve o dedi ki, "Ben benim sokak giysileri bebekler Elde ettiğimiz ilk kez."
Ben anlayışı yanı sıra bu iki bebeklerin teslim mucizevi bir şey oldu gibi hissediyorum. Biz çok minnettar hissettim. Ben kurtarma hastanede iken, babam bana Eski Ahit gelen kutsal bir ayet gönderdi. "O kim İsrail uyku ne üzerinde izler ne de uyur." Mezmur 121:4. Rab bu yüzden öngörülen asla edemeyeceği şekilde uyanık edildi. Bize o küçük kızlar için her şey yer aldı.
Ne böyle bir korkutucu bir deneyim sonra başka çocuk istemiyor neden?
Ben daha fazla çocuk için denemek için önce Doug hazırdı. Bizim kızların hayatımızın ilk yıl çok yorucu olmuştu. Biz aile olmadan Virginia vardı. Biz olmadan yapamazdım ki harika bir koğuş vardı rağmen, bir anne çalışmalarının homurtu anneye aittir. Biz bakıcılar. Aynı zamanda, Doug çalışmaları çok zorlu ve sık sık onu akşamları ve Cumartesi günleri çalışmak için gerekli oldu. Ayrıca piskoposluk bir danışman olarak görev yapıyordu - bu yüzden çok zaman gitmişti. Başka bir bebek için oldukça hazır değildi, ama şimdi geriye bakmak ve biz ilerlemeye istenmişti biliyorum.
Müzakere bu ay boyunca, biz Salt Lake City geri dönmek için beklenmedik bir karar. Biz Virginia neredeyse sekiz yıl oldu ve uzun bir süre bizim evde olurdu ama Salt Lake bir fırsat kendini sundu ve biz hamle yapmak için çağırdı hissetmişti.
Ben doğurganlık süreci ile başlamak istemiyordu biliyordum. Daha fazla çocuk sahibi olacak olsaydı, biz tüp bebek turu hakkında doktor yaklaştı DC bizim doğurganlık doktor kullanmak istedim, o bizim kız ikiz (kim kardeş olan) ne oldu dikkate, dedi, o sadece implante olur bir embriyo. Biz ile gayet iyi. Ben ikiz şey yapmıştı. Tekrar yapmak gerek yoktu.
Doktor transfer bu kez ne zaman, Doug bir çocuk olacağını güçlü bir izlenim vardı. Genellikle doktorlar çok teknik ve dönem embriyo değil, bebek kullanın. Ama bu sefer "Biz burada bebek yere gidiyoruz." Dedi bu kelimeleri bu sürecin başka bir zaman işe yarayabilecek gerçek ve ulaşılabilir görünüyor yaptı İşitme. Sadece birkaç hafta geçmeden önce, biz pozitif gebelik testi vardı.
Dokuz hafta gebelik, ben bir ultrason vardı ve emin yeterli, sadece bir bebek büyüyordu. Bu biz planlıyordu budur. Daha sonra, yaklaşık on beş hafta, biraz kanama vardı ve bebek kaybetme olabilir endişeliydi. Ben Ali ve Sami ile görmüştü tam görüntü - Başka bir ultrason için gitti, ben başları gibi görünüyordu ekranda iki yuvarlak daire gördüm. Neredeyse nefes durdu. Teknoloji "Orada iki bebek olduğunu biliyor musunuz?" Dedi Benim yanıt No ", oldu Olamaz. No olası bir yolu yoktur! Biz sadece bir embriyo koymak. Iki bebek olamaz! "
Nasıl sizin için Allah'ın iradesi ile uzlaşmak mı?
Başlangıçta, ikiz başka bir dizi haber şok edici oldu. Ben hemen kabul etmedi. Ultrason ekrana bakarken iken ben soğuk var ve benim bacaklarda sallamak başlar. Mücadele veya uçuş sendromu tüm hızıyla devam edildi gibi hissettim. Ben düşündüm, nasıl yapabilirim? Nasıl iki bebeklerin ihtiyaçlarını karşılamak için gidiyorum?
Doktora beklerken, Doug denilen ve tek yumurta ikizleri yapıyorduk söyledim. Sessizlik oldu.
Sonra "Az önce ne dedin sen?" ", Hiçbir şekilde haber tekrar ve dedi dedi. Yolu yok. Gerçekten mi? "Güldüm (ya da ben ağlamaya gidiyordu) ve dedi ki," Evet! Ben onları gördüm, onlar orada konum. Bu bir embriyo bölünmüş! "
O heyecanla cevap verdi, "Bu harika!" Ben koltuğa oozed ve dedi ki, "Gerçekten, harika olduğunu düşünüyorum?" Ve o Elbette "dedi. Şansı nedir? Bu Rabbidir. O hayatımızda çalışıyor. "
Bu Doug ifadesi oldu inanç-in o an-bana bu tamamen ilahi ve Tanrı'nın elinde olduğunu fark yaptı. Ona iyi olacağını söylemek işitme ve tekrar bunu yapabileceğini ben gerekli tam olarak ne oldu.
Birkaç dakika içinde, ben de bu gerçekten ne kadar şaşırtıcı fark etmeye başladı. Bazen, Doug benim ataerkil nimet ben oğulları ve kızları olacak diyor bana hatırlatmak olacaktır. Ben her zaman düşünerek I oğlu-in-law olurdu barışık. Ama emin olun ki, biz oğlu vardı.
Gününüzü için günlük hayatın gerçekleri bazıları nelerdir?
Benim gün multi-tasking ton içerir. Bir ara var asla gibi hissediyorum. Bir sonraki gerek gelen ben acele, muhtemelen benim çocuklarım gibi genç, muhtaç yaşlarda çünkü. Ben tek yaptığım gibi hissediyorum birkaç gün değişim çocuk bezi-biz dört var çocuk bezi ve burun silin. Bu ortasında, ben hemşire bebekler çalışın ve yemek yapmak. Erkek kocam Anneler Günü için bana vermişti tava I yeni bir dizi çıkardı altı aylık döndü sonra oldu. Ben onlara baktım ve yemek-nedir, düşündünüz mü? Ben uzun zamandır bu yapmadıysanız, ancak, yeni tava vay - bu kadar güzel görünüyorsun.
Ben evye bir anda erkek bir banyo iken Birkaç gece önce, ocakta yemek yedik. Erişte karıştırın ve daha sonra bir bebek yıkanmak için dönüm ortasında, ben arka verandasında oyun üzerinde kız vardı. Ben buldukları su bardak dolduruyor ve çamur kekler yapıyor, drainpipe çıkan vardı görebiliyordu. Ben lavaboda sıcak bir soba ve bir bebek vardı çünkü gerçekten müdahale olamazdı. Çok geçmeden, kızlar tuvalete yapmak için acele, çamur kaplı evin içine koştu. Ikiz kız tuvalet eğitimi, bu nedenle tuvalete koştu ve benim için arama başladı. Onlar oturup beklemek zorunda kaldı. Biri her zaman evde bekliyor.
Bu gerçekten evden çıkamayan zamanı, ve hatta tüm çocuklar dışında adım zor. Biz nadiren arabada herkesin yüklemek ve bir yere gitmek. Çocuklar doğmuş beri, birlikte hepimiz kilise, annemin evi ve annem-in-law evine olmuştur. Hepsi bu kadar.
Bir anne olarak, başa çıkma stratejileri bazıları nelerdir?
Bizim koşulların bir ürünü olarak, şimdi yaşayan ve zevk ve kadar ben olabildiğince kadar emmek için çalışıyorum. Ben çünkü çocuk olmadan bu kadar uzun gitti ve ben bildiklerimi bir hediye onlar-bile hepsi şikayet olmaz zaman aynı anda geldi bile. Söz verdim Ben zor olacağını biliyordum, ve ben bir anne olmak böyle bir nimet ve onur biliyorum çünkü ben bazen kendimi lojistik (Yeterince elleri asla) ama kalbimde şikayet bulurum.
Zaten bu zaman kısalık hissediyorum. Ben bu sezon çok uzun ömürlü olmadığını görebilirsiniz. Bu kadar muhtaç olduğu yakında çocuklar büyüdü ve bu aşamadan olacak. Ben kadar ben olabildiğince anın tadını çalışıyorum.
Ben resimleri bir sürü almak ve benim çocuk gözünden görmeye çalışın. Bizim hayat hakkında yazmak da bana aklı başında tutar. Hayatımda şu anda çok dar olan büyük bir çıkış olan, blog. Ben yüz yüze birçok kişi ile toplantı değilim, bu yüzden bana bağlamak için bir yol var. Ayrıca, şeyler yazma aşağı bana bir daha mizahi ışığında durumlarda görmenize yardımcı olur. Ben de şu anda sahip duygularını yakalamak istiyorum. Bilmiyorum, ben o, bir bulanıklık yok olacak korkuyorum, ve ben hiç hatırlamıyorum olacaktır.
Çocuklarım bağımsızlık öğreniyorlar - muhtemelen daha önce başka türlü olurdu daha. Ben kendilerini ve birbirlerini için bir şeyler yapmak izin vermek zorunda. Kıyafeti çatışmalar korkunç, kendi saç yapıyor, ya da fıstık ezmesi-jöle sandviç yapmak bile gibi giyinmek. Bu genellikle daha haberci anlamına gelir ama ben bu konuda sorun alıyorum. Benim ikiz kız temelde lazımlık eğitimli kendilerini var - onların büyük kardeş yardım ile. Ve hepsi üç evin etrafında şeyler ile bana yardımcı olmak için nasıl öğrendim. Onlar bulaşık makinesi boşaltmak, bana toplamak ve sıralama çamaşırhane, oyuncaklar temizlemek, (Eliza büyük patates soyma makinesi olan) yemek hazırlık ile yardımcı yardımcı, çöp çıkar. Şeyler her zaman benim şekilde yapılır, ama onların yardım için minnettarım değildir.
Birkaç gece önce söyleyerek koridorda Eliza duydum, "hala tutun. Neredeyse var. "O benim için Sami bezi koymak için çalışırken, yere diz çökmüş, vardı. Onu Sami bebek bezi kutusu bulmanıza yardımcı olmak istedi ama (daha önce hiç yapmamıştı bir şey) üzerine koymak için deneyerek ekstra mil gitti - Ben erkek değişen ortasında olduğu için. Böyle anlar benim çocuklar için sevgi ile beni doldurmak ve bana bizim şartlar kucaklamak yardımcı olur.
Tüm bu bağımsızlık, ancak bazen denetimsiz felaketlere yol açabilir. Dün, çocuklar OxiClean ile, tuvalet kağıdı bütün bir rulo sökülmüş sonra çamaşır odası aşağı püskürtülür küçük parçalar halinde yırttı, ve kendilerini. Bu tür şeyler beni çok deli yapabilirsiniz, ama benim çocuk gözüyle görmek zorunda. Onlar keşfetmek konum, ve ben boşa almak için çalışıyorum.
Ben de maxed olduğumda anlatmak ve evi terk gerekiyor olabilir. Bu kez geldiğinde, bir çocuk bakıcısı almak ve kendim için bir şeyler yapmak. Öğle yemeği için bir arkadaş karşılamak veya Barnes and Noble oturup okumak gibi.
Kendinizi nasıl yenilemek için zaman bulabilirim?
Bu ruhsal karnımı doyurmak için zaman ayırırlar zor. Ben çok ruhsal ya da ayar hissetmiyorum zamanlar vardır kabul. Hayat çok yoğun olmuştur. Çocuklar yeni olan günlerde, sık sık yatak için hazır olsun ve hatta aynaya baktım ya da bütün gün dişlerimi fırçaladım olmasaydı fark eder. Bu süre içinde, ben dua ediyordu, ama iyi kutsal çalışma varolmayan oldu.
Son zamanlarda, daha iyi bir rutin var. Ben kutsal okumak için erken kalkmak eğer yardımcı olur, ve ben her zaman yatmadan önce okuyun. Ben ruhumu beslemek için uyku feda eğilimindedir. Belki de en iyi şey değil, ama herkes yatakta var ve sonunda sessiz, kendimi yenilemek için böyle bir ihtiyaç hissediyorum.
Ben ruhsal kısır hissetmek genç anneler için yaygın bu kez hakkında çok şey düşünüyordum. Biz kendi küçük vahşi içindeyiz. Benim iyi bir arkadaşım o göreve gitmeden önce annesi ona verdi onu kutsal bir mektup tutar. O Alma, Vaftizci Yahya ve diğer tüm recobites gibi, vahşi doğada olacak "yazdı. Tüm ateşli şeyler nerede Ama olmasıdır. Tanrı gelmek seviyor yerdir. "Ben bu fikri seviyorum. Bu böyle yoğun bir zaman olmasına rağmen bizim manevi çalışmada biz olmak istiyorum ne değilken gibi ve istediğiniz gibi biz ruhsal kararlı olamaz zaman, O bize-bile terketmek değildir.
Kalbim var. Ben ruhumu zaman vermek istiyorum. Ben çalışkan olmak istiyorum, ama ben elimden gelenin en iyisini yapıyorum. Ben bu kadar yeter güven gerekir. Ve geri baktığımda, ben Gerçekten o zamanlarda ziyaret ediyor göreceksiniz düşünüyorum. O bir parçası. O var. Ben görmek ve hissetmiyorum bile O benim hayat taşıma ediyor.
Nasıl infertilite yıl annelik üzerinde bakış açısı değişti?
Bana çok daha minnettar bir anne olmanın ayrıcalığını için yaptı. Çocuklar önce zor yıllar boyunca, Rab bekleyen yaklaşık kutsal her şeyi okuyun. Orada benim ataerkil nimet verilen sözler olmuştu ve diğer nimetler ben Sonunda bir anne olacağını, almıştı. Uzun süre beklemek o kadar tatlı annelik yaptı ve ben hafife almak istemedim biliyordu.
Vahşi benzetme hakkında tekrar düşünürken, hayatımızda muhalefet olmalıdır. Insanlar vahşi geçmesi ve son olarak hediye aldığınızda onlar için bu kadar uzun zamandır bekliyorum, kuyudan içme o kadar tatlıdır. Bu kadar uzun süre olmadan oldum çünkü çok daha derin içebilirsiniz.
Benim vahşi bana minnettar yaptı. Çünkü, ben bir anne olarak avunmak istemiyorum. Ben annelik içine benim bilgi ve enerji tüm huni istiyorum. Ben bu çocuklara sahip tüm vermek istiyorum.
Nasıl anne annelik keyfini yerine kalan odaklanabilirsiniz?
Eğer çıkıyorum değil gibi, kendiniz için bir şey yapmıyoruz duygu - - Ben hayatta kalma modu, anne şehit olma duygusu ile ilgili olabilir bu kadar temel gibi ihtiyaçlarının karşılanması sıkışmış.
Ben annelik zevk ve bana yavaşlama için anahtardır duyuyorum. Ikizlerin anne olarak, ben çok sayı var. Aynı zamanda, ben, örneğin, tüm çocuklar hızlı bir hikaye ve yatağa karıştırmak onları okumak için günaha karşı var. Bu tek tek her çocukla zaman bulmak için yardımcı oldu. Kendimi durdurmak ve bir çocuk ile küçük bir sohbet ya da kollarımda küçük bir sarın ve sarılmak, ya da gece onlarla yatmak için bu bire bir anlar almak zorunda. Bu fırsatları kendilerini, onları geçmiş acele çok kolay. Ancak, ben söyleyebilirim zaman bir çocuk bire-bir kez, muhtemelen de onlardan daha belki daha fazla ihtiyaç olduğunu ihtiyacı var. Ben dur, ben dolu ediyorum. Sadece iki dakika sürer. Bir sonraki yemek, şekerleme, ya da her neyse öyle geçmek için böyle bir acelem neden bilmiyorum.
Başka bir yararlı strateji angarya olarak bir ev hakkında düşünce kayması, beslenme, yemek pişirme ve çamaşır yıkama olduğunu. Julie Beck kez sadece kadar ruhsal olduğu gibi fiziksel olarak çocuklarını beslemek ve yetiştirmek için bir onur olduğunu söyledi. Ben de atasözü seviyorum, bizim aile için evde çalışırken "Çalışma görünür hale seviyorum. Olduğu", bu sevgi tüm çıktı. Biz seçim anne olmak ve biz sevgi ile motive. Bize ve biz yapıyoruz çalışma içine bu zihniyet akışını sağlayarak günlük işleri ile sinirli olmaktan bizi tutabilir - sürekli geri olan görevleri.
Aslında benim çocuklarım hep birlikte smooshed olduğunu seviyorum. Şu anda hızlı ve öfkeli, ve muhtemelen her zaman bu şekilde olmasına rağmen, ben birlikte hayatın aynı aşamaları deneyim olarak onlar, iyi arkadaş olacağını düşünüyorum. Birbirlerine olduğu için şanslıyız. Ve onların anne olmak bir ayrıcalık.
Bir Bakışta
Catherine Arveseth
Yer: Salt Lake City, UT
Yaş: 35
Medeni Hali: Evli 10 yıl
Çocuk: Beş - Eliza (4), Samantha ve Alexandra (3), Spencer ve Gordon (10 ay)
Meslek: Egzersiz Psikoloğu, Serbest Yazar
Okullar katıldı: Utah Üniversitesi - BS (Egzersiz Bilimi), İngilizce Küçük
Favori Hymn: "Benimle Abide"
Şu Kilise Arama: Yardım Derneği Öğretmen
: Web üzerinde http://dcarvys.blogspot.com/
Paylaş Bu yazı:
24 Yorumlar
Bir Yanıt bırak
"Tanrı ile Co-tasarımcılardan gibi kadınlar." Başlıklı bir MWP Salon için 1 Haziran 2013 tarihinde Logan, UT bize katılın burada bilet satın!
Yurtdışında Sisters: Mormon Kadınlar Projesi'nden Görüşmeler Allred Silvia H. tarafından özel bir giriş ile, şimdi Amazon.com mevcuttur. MWP destek ve bugün kopyasını satın!
MWP bağış
Mormon Kadınlar Projesi nitelikli Bölüm 501 (c) (3) hayır kurumu olduğunu. Kuruluşa doğrudan yapılan tüm bağışlar yasayla öngörülen vergi-düşülebilir. Bizim görmek bağışlar sayfa biz paranızı nasıl kullandığımız hakkında bilgi edinmek için.
.
Bize kişisel blog bizim logo rozetleri biri koyarak MWP hakkında çalışma yayılmasına yardımcı. bizim rozetleri burada bulabilirsiniz