Eğitimdeki yeni keşifler, öğrencilere bir bütün olarak değil, ayrıştırılmış varlıklar olarak davranma konusunda bir sorunumuz olduğunu gösteriyor. Bu fikir, eğitimin diğerinden koparmak, salıvermek ve gelişmek olduğunu ve akademik bilgiyi tanıtmak olmadığını söyleyen klasik vizyonla çelişmemektedir.
Alternatif eğitim paradigmasından, küçüklerin zaten içleriyle bağlantılı olduğunu anlıyoruz. Bizler, her halükarda onları gerçek varlıklarından koparan yetişkinler ve çevreyiz..
bu okulsuzluk, alternatif bir pedagojik seçenek olarak, çocuklarda özgün olana saygı duymayı önerir: ilgi alanları, tutkuları, ritimleri ve hatta motor ihtiyaçları. Ardından, öneriyi inceleyeceğiz.
Okulsuz eğitim nedir ve nereden geldi?
Pedagojik eğilim, Amerikalı pedagog John Holt’un kitabında ortaya atılan teorilerinden doğmuştur. seninkini öğret (kendi kendine öğret, orijinal başlığı) çocukları ve ergenleri, ona göre, doğuştan gelen yaratıcı kapasiteyi engelleyen ve sınırlayan örgün eğitimden kurtarmayı önermektedir. okulsuzluk çocukların doğal öğrenme süreçlerine saygı duymak anlamına gelir ve hepsinden önemlisi, entelektüel ve duygusal ritmi.
Odak, belirli eylemleri ne kadar iyi yaptıklarına değil, ne yaptıklarına, onları neyin motive ettiğine, onları neyin ilgilendirdiğine, onları neyin tutkulu kıldığına odaklanmalıdır. Bu tutkuları teşvik etmek ve onları söndürmemek, eşlik eden herhangi bir yetişkinin gerçek rolü olmalıdır. Hepimizin içinde yaşadığımız toplumu daha iyi hale getirmek için kullanabileceğimiz niteliklere sahip olduğumuzdan, bu yetenekleri belirlemek esastır.
Genç veya yaşlı herhangi bir kişinin özgürlüğü, neden, ne, ne zaman, nasıl ve kimden öğrenileceğini seçmek John Holt’un çalışmasında önemli bir unsurdur. bu okulsuzluk doğal veya özerk bir öğrenme önerir: özellikle bir şeye ilgi gösteren veya ona ihtiyaç duyan kendisi olmadıkça, hiç kimse çocuğu dışarıdan yönlendirmez.
Bir örnek, çocukların ana dillerini konuşmayı nasıl öğrendikleridir: ona maruz kalarak, daldırma yoluyla öğrenirler, kimse onlara öğretmediği için değil.
“Okulda öğretilenlerin çok azı öğrenilir, öğrenilenlerin çok azı hatırlanır ve son olarak hatırlananların çok azı kullanılır.”
-John Holt-
okulsuz eğitimin etkileri
bu okulsuzluk ile devam eden diyalogu teşvik eder. çocukların zamanları ve temaları tanımlamaları. O zaman çocuklar, ebeveynlerinin vicdanlı ve sorumlu arkadaşlarıyla birlikte oynamaya, keşfetmeye, sınırsız veya programsız soru sormaya ve kendi başlarına araştırma yapmaya teşvik edilir.
Bu nedenle, okuma, toplama veya çıkarma belirli bir yaşta veya aşırı yapılandırılmış bir sistemden edinilen beceriler değildir, daha ziyade her çocuk kendiliğinden bunları geliştirmeye ilgi duyduğunda doğal olarak ortaya çıkar.
Bu nedenle, daha radikal bir eğitim yöntemidir. ev Okulu. bu okulsuzlukEn temelde, evde eğitim değil, çocuklarınızın kendi başlarının çaresine bakmalarına izin vermek bir yana. Bir öğrenme ortamı yaratmakla ilgilidir. İnsanların en iyi ilgilendikleri ve meşgul olduklarında öğrendiği anlayışına dayalı, ve kişisel olarak dahil olduklarında ve motive olduklarında.
Çocuğa ses ver
Geleneksel okullar, çocukların değil yetişkinlerin günlük yaşamları için düzenlenir.. Yaratıcılığın ortaya çıkmasını desteklemezler; daha doğrusu bastırırlar. Gerçekte, kimse çocuğa veya onun gerçek ihtiyaçlarına bakmaz. Onlara daha fazla ses ve görünüm vermek acildir.
bu okulsuzluk ebeveyn-çocuk ilişkilerini canlandırır ve bir aile olarak neşe ve tutkuyla yaşama ve sağlıklı ilişkiler kurma olanağı verir. çocukların keşfetmek ve olmak için doğdukları insanlar olmak için özgür oldukları bir ortam.
Öğrenmede içsel motivasyonun değeri
Bir çocuk gerçekten nasıl öğrenir? Öğrenmek için ödüllere, tehditlere ve cezalara bağlı dış motivasyonu değil, içsel motivasyonu yani içten, kalpten gelen motivasyonu uyandırmalıyız.
Öğrenmek için öğretecek birinin olması gerektiğini ve birine bir şey öğretmek istemenin o kişinin öğrenmesi için yeterli olmadığını düşünmeye meyilliyiz. Öğrenmenin gerçek motorları merak ve içsel motivasyondur., birinin neyin, ne zaman ve hangi hızda öğrenilmesi gerektiğine karar vermesi gerçeği değil; o zaman, öğrenmeye yardım etmek, öğretmek istemekle aynı şey değildir.
Çocuklar sistemin dışında
Geleneksel örgün eğitim, çocuğun gruba veya öğretmene uyum sağlaması gerektiğinden, çocuğun kendilerine ait olmayan ritimleri takip etmesini sağlar. Herkes aynı şeyi aynı anda ve aynı şekilde yapmalıdır; öğretim yönlendirilir ve zorlanır.
Bu duyarsızlaşma, onu gerçek benliğinden tamamen uzaklaştırır, nihayetinde yaşam amacından koparır. Ve bu yüzden, pek çok çocuk kim olduklarını bilmeden ve bağlantısız bir şekilde ergenliğe ulaşır, nereden geldikleri ve çok daha azı, nereye gitmek istedikleri.
bu okulsuzluk aileleri ve eğitimcileri, gerçek öğrenmenin her anı geleceği için güvenmeye ve beklemeye davet eder. Yetişkinler olarak, bizimkilere güvenen çok az kişi olduğundan, gerçek insan potansiyeline güvenmemiz zordur. Yetişkinler için en büyük zorluk, çocuğun bağımsız olarak gelişebileceğine güvenmeyi öğrenmektir.
Kısacası, her çocuğun temel benliğine ve doğuştan gelen yeteneklerine erişmek için, güvenli bir ortamı teşvik etmenin yanı sıra kendi ritimleri ve nabızlarıyla bağlantı kurmalarına izin verin, duygusal olarak konuşuyorum. Yani onlara zaten oldukları yerden, geldikleri yerden eşlik edin ve gitmek istedikleri yere gitmelerine izin verin.
“Bir çocuğun öğrenmesi, büyümesi ve gelişmesi için bir okula ihtiyacı yoktur. Onu olduğu gibi kabul eden ve onu olduğu gibi seven sevgi dolu ebeveynlere ihtiyacı var.”
Pozitif disiplinle nasıl eğitim verilir?
Saygılı ebeveynlik ve pozitif disiplin, bize çocukluğa sevgi dolu bir bakış ve onlara daha iyi eşlik edecek araçlar sağlar. Devamını oku “
Yazı Okulsuz eğitim nedir? Bir eğitim alternatifi ilk olarak 1ipucu.net Uzmanlardan İpuçları Blog’da yayınlandı.