Nasıra’da rahibelerin Hz.İsa’nın Evini nasıl ortaya çıkardıklarına dair tuhaf hikaye
Arkeolog Ken Dark’ın Nasıra’nın evi hakkındaki yeni kitabı, kazıların çoğunu ve keşiflerini tamamlayan kız kardeşler ekibine ışık tutarken, Hz. İsa’nın büyüdüğü varsayılan ev haberlere geri döndü.
Dark, “Nasıralı Rahibeler Manastırı: Nasıra’nın merkezinde bir Roma dönemi, Bizans ve Haçlı bölgesi” (Filistin Keşfi Fund, 2021), Nasıralı Rahibeler rahibelerinin lideri Mère Giraud’un bu kazılara liderlik ettiğini belirtti. Dark, “Aynı zamanda, çoğunluğu kadınlardan oluşan bir ekiple muhtemelen 19. yüzyıldan kalma tek kazıydı” dedi.
Evin ilk birinci yüzyıla kadar uzanan kayalık yamaçta ve tarihler kesilmiştir. Yüzyıllar sonra insanlar, yapıya İsa’nın evi olarak saygı göstermeye başladılar. Hz. İsa’nın orada gerçekten büyüyüp büyümediği bilinmemektedir.
Beslenme Kilisesi
Dark, manastırları sitenin yanına inşa edildiğinde, kız kardeşlerin sitenin bir kısmı yıkılmadan önce kazı yapmaya özen göstermelerinin dikkate değer olduğunu belirtti. Dark, “Bu, Orta Doğu’daki ilk ‘kurtarma kazılarından’ biriydi – bu örnekte inşaat yoluyla arkeolojik kanıtların yok edilmesinden önce yapılan kazılar.”
19. yüzyıl rahibelerinin buluntuları ve manastırın kazı kayıtları, Dark’ın evin birinci yüzyılın başlarına tarihlendiğini ve dördüncü yüzyılda Beslenme Kilisesi olarak adlandırılan bölgeyi koruyan bir kilisenin inşa edildiğini belirlemesine yardımcı oldu.
İnşa edildiği sırada kilise, yüzeydeki binaları da içerecek şekilde genişlemeden önce, bir mağara içinde bulunan bir kilise olan bir “mağara kilisesi” olacaktı.
Dördüncü yüzyıldan kalma “Egeria” adlı bir hacı, dördüncü yüzyılın sonlarında bu kilise hakkında genellikle “Itinerarium Egeriae” olarak adlandırılan ve onu “içinde bulunduğu büyük ve çok görkemli bir mağara [Meryem Ana] yaşadı. Oraya bir sunak yerleştirildi ve asıl mağara içine su çektiği yer.”
Kiliseyi inşa edenler, yalnızca birinci yüzyılın başındaki evi değil, aynı zamanda ev terk edildikten sonra birinci yüzyılın ortalarından sonlarına kadar inşa edilen bir mezarı da korumaya özen gösterdiler.
Kilisenin kazısı sırasında, kız kardeşler içinde insan kemikleri olan bir lahit kalıntıları buldular, bu da İsa’nın zamanından yüzyıllar sonra kiliseye bir azizin gömülmüş olabileceğini düşündürdü.
Haçlılar kontrolünü aldığında Nazareth 1099 civarında, hızla kendi tehlikeli askeri duruma rağmen yeniden inşa etmek kaynaklarının önemli miktarda ithaf, Beslenme Kilisesi yeniden inşa ettiler.
Askeri pozisyon, Nasıra’nın 1187’de Müslüman bir ordu tarafından ele geçirildiği noktaya kadar kötüleşecekti. Haçlılar bölgedeki farklı Müslüman devletlerle sık sık savaş halindeydiler.
Kız kardeşlerin çalışmaları kilisenin son günlerini ortaya çıkardı. Bir şapelin duvarında, muhtemelen bir şövalyenin adak olarak bırakılmış bir şövalye mahmuzunu buldular.
Kiliseden sorumlu olanlar, görünüşe göre sitenin mahkum olduğunu biliyorlardı. Kız kardeşler, Hz. İsa’nın evinin onu koruma umuduyla aceleyle kapatıldığını buldular. Kilise bir Haçlı savaşı sırasında yakılmış olmasına rağmen, Hz. İsa’nın evi bozulmadan kaldı ve kız kardeşler 19. yüzyıl kazı çalışmalarını yapana kadar mühürlenmedi.
Modern zaman Nasıralı kardeşler
Manastır 19. yüzyılın sonlarında inşa edildi ve bugün Nasıralı Rahibeler rahibeleri tarafından kullanılıyor. Dark, “Sayıca az olmalarına rağmen, rahibeler dini görevlerinin yanı sıra çok çeşitli hayır işleri de üstleniyorlar: bir okul işletmek, hastalara bakmak ve her türlü geçmişe sahip yerel dezavantajlı insanlara başka şekillerde yardım etmek.”
Kız kardeşler, 19. yüzyılın sonlarında yapılan kazılardan elde edilen eserleri ve kazı kayıtlarını hala izliyor, ancak o zamandan beri bazı eserler kayboldu. Hacılar ve turistler de evi ve diğer kalıntıları görmeye geliyor. Nasıralı Kız Kardeşleri 19. yüzyıl öncüllerinin kazı çalışmaları hakkında yorum yapmayı reddetti.