Parkinson hastalığı hakkında bilinmesi gerekenler
Parkinson hastalığına yakalanan kişilerin çoğu 60 yaş ve üzerindedir.
Parkinson hastalığı nörodejeneratif bir hastalıktır ve Dopamin üreten beyin hücrelerinin kaybına bağlı olarak motor fonksiyonun ilerleyici bozulması. ve çevresel faktörler söz konusudur; bazı genler hastalıkla ilişkilendirilmiştir.
- Tremor
Sertlik
Hastalığın ilerleyen dönemlerinde ayak sürüyerek yürüme
- Anksiyete
Demans
Parkinson için çeşitli evreleme sistemleri hastalık mevcuttur. Parkinson Hastalığı Vakfı, aşağıdakileri içeren 5 aşamayı destekler:
- Aşama 1. Belirtiler hafiftir ve kişinin yaşam kalitesini etkilemez.
2. Evre Semptomlar kötüleşir ve günlük aktiviteler daha zor hale gelir ve tamamlanması daha uzun sürer.
Evre 4. Semptomlar şiddetli hale gelir ve kişinin yürümesi ve günlük aktiviteleri yapması için yardıma ihtiyacı vardır.
Evre 5, Parkinson hastalığının en ileri aşamasıdır. Birey yürüyemez ve yaşamak için tam zamanlı yardıma ihtiyaç duyacaktır.
Parkinson Hastalığı Diyeti ve Beslenmesi
Parkinson Hastalığı İle Kilonuzu Korumak
Yetersiz beslenme ve kilo bakımı genellikle Parkinson hastalığı olan insanlar için sorun. Sağlıklı kilonuzu korumanıza yardımcı olacak bazı ipuçları.
- Doktorunuz sık sık tartılmanızı önermedikçe, haftada bir veya iki kez tartın. Diüretikler veya prednizon gibi steroidler alıyorsanız, kendinizi her gün tartmalısınız.
Açıklanamayan bir kilo artışı veya kaybınız varsa (bir günde 2 pound) veya bir haftada 5 pound), doktorunuza başvurun. Durumunuzu yönetmenize yardımcı olması için yiyecek veya sıvı alımınızı değiştirmek isteyebilir.
Düşük yağlı veya düşük kalorili ürünlerden kaçının. (başka diyet yönergeleri önerilmedikçe). Tam yağlı süt, tam yağlı peynir ve yoğurt kullanın.
Parkinson hastalığı nedir?
Parkinson hastalığı ikinci en sık görülen nörodejeneratif bozukluk ve en sık görülen hareket bozukluğudur. Parkinson hastalığının özellikleri, istirahat halindeyken uzuvların ve başın titremesine, katılığa, yavaşlığa ve dengede bozulmaya yol açan ilerleyici kas kontrolünün kaybıdır. Semptomlar kötüleştikçe yürümek, konuşmak ve basit işleri yapmak zorlaşabilir.
Parkinson hastalığının ilerlemesi ve bozulma derecesi kişiden kişiye değişir. Parkinson hastalığı olan birçok kişi uzun ve üretken bir yaşam sürerken, diğerleri çok daha çabuk sakat kalır. Düşmeye bağlı yaralanmalar veya zatürree gibi Parkinson komplikasyonları. Bununla birlikte, Parkinson Hastalığı olan ve olmayan patent popülasyonları üzerinde yapılan araştırmalar, hastalığı olan kişilerin yaşam beklentisinin genel popülasyonla yaklaşık olarak aynı olduğunu göstermektedir.
Parkinson hastalığına yakalanan kişilerin çoğu 60 yıldır. yaş veya daha büyük. Genel yaşam beklentisi arttığından, gelecekte Parkinson hastalığı olan bireylerin sayısı artacaktır. Erişkin başlangıçlı Parkinson hastalığı en yaygın olanıdır, ancak erken başlangıçlı Parkinson hastalığı (21-40 yaş arasında) ve genç başlangıçlı Parkinson hastalığı (21 yaşından önce başlangıç) ortaya çıkabilir.
Parkinson hastalığının tanımları MÖ 5000'e kadar uzanmaktadır. O sıralarda, eski bir Hint uygarlığı, bozukluğu Kampavata olarak adlandırdı ve bugün levodopa olarak bilinen şeyin terapötik seviyelerini içeren bir bitkinin tohumlarıyla tedavi etti. Parkinson hastalığı adını, 1817'de hastalığı ilk kez ayrıntılı olarak “titreyen felç” olarak tanımlayan İngiliz doktor James Parkinson'dan almıştır.
Parkinson Hastalığı: Belirtileri, Nedenleri, Aşamaları, Tedavisi Slayt Gösterisine Bakın
Parkinson hastalığının erken belirtileri ve semptomları nelerdir?
Birincil semptomlar şunları içerir: Titreme Sertliği, Yavaşlık, Bozulmuş denge, Hastalığın ilerleyen dönemlerinde ayak sürüyerek yürüme
Parkinson hastalığının birincil semptomlarının tümü, istemli ve istemsiz motor işlevlerle ilgilidir ve genellikle vücudun bir tarafında başlar. Semptomlar ilk başta hafiftir ve zamanla ilerleyecektir. Bazı insanlar diğerlerinden daha fazla etkilenir. Çalışmalar, birincil semptomlar ortaya çıktığında, Parkinson hastalığı olan bireylerin beyindeki dopamin üreten hücrelerin %60 ila %80'ini veya daha fazlasını kaybetmiş olacaklarını göstermiştir. Karakteristik motor semptomlar şunları içerir:
Titreme: Parmaklarda, ellerde, kollarda, ayaklarda, bacaklarda, çenede veya kafada titreme. Genellikle, istirahat sırasında titreme meydana gelir, ancak bir görevle uğraşırken olmaz. Kişi heyecanlandığında, yorulduğunda veya stresli olduğunda titreme kötüleşebilir.
Parkinson hastalığının daha sonraki ikincil belirtileri ve semptomları nelerdir?
Parkinson hastalığının ana semptomları hareketle ilgili olsa da, ilerleyici kas kontrolü kaybı ve beyinde devam eden hasar ikincil semptomlara yol açabilir. Bu ikincil semptomların şiddeti farklılık gösterir ve Parkinson'lu herkes bunların hepsini yaşamayabilir ve şunları içerebilir:
- Anksiyete, güvensizlik ve stres
Kafa karışıklığı
Hafıza kaybı
Kabızlık
Yutma güçlüğü ve aşırı tükürük salgısı
Koku alma duyusunda azalma
Cilt problemler
Yavaş, daha sessiz konuşma ve monoton ses
İdrar sıklığı/aciliyeti
Parkinson hastalığına ne sebep olur?
Dopamin adı verilen bir madde, yumuşak, kontrollü hareketler üretmek için iki beyin bölgesi – substantia nigra ve korpus striatum – arasında bir haberci görevi görür. Parkinson hastalığının hareketle ilgili semptomlarının çoğuna, substantia nigra'da dopamin üreten hücrelerin kaybı nedeniyle dopamin eksikliği neden olur. Dopamin miktarı çok düşük olduğunda, substantia nigra ile korpus striatum arasındaki iletişim etkisiz hale gelir ve hareket bozulur; dopamin kaybı ne kadar büyükse, hareketle ilgili semptomlar o kadar kötü olur. Beyindeki diğer hücreler de bir dereceye kadar dejenere olur ve Parkinson hastalığının hareketle ilgili olmayan semptomlarına katkıda bulunabilir.
Dopamin eksikliğinin Parkinson hastalığının motor semptomlarına neden olduğu iyi bilinmesine rağmen hastalık, dopamin üreten beyin hücrelerinin neden bozulduğu açık değildir.
- Genetik ve patolojik çalışmalar, çeşitli işlevsiz hücresel süreçler, iltihaplanma, ve stresin tümü hücre hasarına katkıda bulunabilir. Parkinson hastalığı olan bireyler. Bu kümelerin Parkinson hastalığı ile ilgili işlevi anlaşılamamıştır.
Genel olarak, bilim adamları dopamin kaybının bir genetik ve çevresel faktörlerin kombinasyonu.
Parkinson hastalığının beş evresi nelerdir?
Araştırmacılar Parkinson hastalığının evre sayısı konusunda fikir ayrılığına düşebilir (3-5 evre arası). Bununla birlikte, hepsi, hastalığın genellikle bir aşamada ortaya çıkan ve başka bir aşamada örtüşen veya ortaya çıkabilen semptomları olan ilerleyici bir hastalık olduğu konusunda hemfikirdir. Tüm evre adlandırma sistemlerinde evre sayısı değerindeki artış, hastalığın artan şiddetini yansıtmaktadır. Parkinson Vakfı tarafından kullanılan beş aşama şunlardır:
Aşama 1: hafif semptomlar (titreme ve/veya yürürken kolu sallamak gibi hareket semptomları) günlük aktiviteleri engellemez ve vücudun bir tarafında oluşur.
Evre 3: Denge kaybı ve hareket yavaşlığı ile ana semptomlar kötüleşir.
SORU
Parkinson hastalığı sadece ileri yaştaki kişilerde görülür. Yanıta Bakın
Parkinson hastalığı kalıtsal mıdır (genetik)?
Parkinson hastalığı olan çoğu insan idiyopatiktir, yani bilinen bir neden olmaksızın sporadik olarak ortaya çıkar. Bununla birlikte, Parkinson teşhisi konan bazı kişilerin aynı zamanda bu hastalığa sahip aile üyeleri de vardır. Bilim adamları, kalıtsal Parkinson hastalığı olan aileleri inceleyerek, bozuklukla ilişkili birkaç gen tanımladılar. Bu genleri incelemek, Parkinson hastalığının nedenini anlamaya yardımcı olur ve yeni tedavilere yol açabilir. Şimdiye kadar, Parkinson hastalığı ile kesin olarak ilişkili olan beş gen tanımlanmıştır.
Diğer birçok kromozom bölgesi ve GBA (glukosidaz beta asit), SNCAIP (sinüklein alfa etkileşimli protein) genleri , ve UCHL1 (ubikuitin karboksil-terminal esteraz L1) de Parkinson hastalığıyla bağlantılı olabilir.
Parkinson hastalığına kimlerde ve hangi yaşta yakalanır?
Yaş, Parkinson hastalığının gelişimi ve ilerlemesi için en büyük risk faktörüdür. Parkinson hastalığına yakalanan kişilerin çoğu 60 yaşın üzerindedir.
Erkekler yaklaşık 1,5 ton etkilenir. o Kadınlara göre 2 kat daha sık.
Ailede hastalık öyküsü olması nedeniyle az sayıda birey yüksek risk altındadır.
Kafa travması, hastalık veya pestisitler ve herbisitler gibi çevresel toksinlere maruz kalma risk faktörleri olabilir.
MedicineNet'in Genel Sağlık Bültenine Abone Ol
Gönder'e tıklayarak, MedicineNet'in Hüküm ve Koşullarını ve Gizlilik Politikasını kabul ediyorum ve herhangi bir zamanda MedicineNet'in aboneliklerinden çıkabileceğimi anlıyorum.
Parkinson hastalığını hangi prosedürler ve testler teşhis eder?
Parkinson hastalığının erken ve doğru teşhisi, yaşam kalitesini mümkün olduğunca uzun süre korumak için iyi tedavi stratejileri geliştirmede önemlidir. Bununla birlikte, Parkinson hastalığını kesin olarak teşhis edecek bir test yoktur (bireyin vefatından sonra hariç). Parkinson hastalığının teşhisi – özellikle erken evrede – ilgili hareket bozuklukları ve Parkinson benzeri semptomları olan diğer durumlarla benzerlikleri nedeniyle zor olabilir. Kişilere bazen başka bir bozukluğa sahip oldukları yanlış teşhis edilebilir ve bazen de Parkinson benzeri semptomları olan kişilere hatalı olarak Parkinson hastalığı teşhisi konulabilir. Bu nedenle, semptomlardan sorumlu olabilecek diğer durumları dışlamak için erken aşamada bireyleri düzenli olarak yeniden değerlendirmek önemlidir.
Hareket bozuklukları konusunda uzmanlaşmış bir nörolog, en doğru teşhisi koyabilir. Tıbbi geçmişe, nörolojik muayeneye ve mevcut semptomlara dayalı olarak bir ilk değerlendirme yapılır. Tıbbi öykü için, diğer aile bireylerinin Parkinson hastalığı olup olmadığını, ne tür ilaçlar kullandığını veya almakta olduğunu ve daha önce toksinlere maruz kalma veya tekrarlayan kafa travması olup olmadığını bilmek önemlidir. Bir nörolojik muayene, elleri içeren koordinasyon, yürüme ve ince motor görevlerin bir değerlendirmesini içerebilir.
Parkinson hastalığının teşhisine yardımcı olmak için çeşitli kılavuzlar yayınlanmıştır. Bunlara Hoehn ve Yahr ölçeği ve Birleşik Parkinson Hastalığı Derecelendirme Ölçeği dahildir. Testler zihinsel kapasite, davranış, ruh hali, günlük yaşam aktiviteleri ve motor işlevi ölçmek için kullanılır. İlk tanıda, diğer bozuklukları ekarte etmede ve ayrıca terapötik ayarlamalar yapmak için hastalığın ilerlemesini izlemede çok yardımcı olabilirler. Çoğunlukla Parkinson hastalığına benzeyen diğer bozuklukları tespit etmek için bazen beyin taramaları ve diğer laboratuvar testleri de yapılır.
Parkinson hastalığı tanısı şu durumlarda daha olasıdır:
Semptomların başlangıcı vücudun bir tarafı
İtibaren
Parkinson hastalığının tedavisi nedir?
Şu anda Parkinson hastalığını tedavi edecek bir tedavi bulunmamaktadır. Motor semptomların başlamasını geciktirmek ve motor semptomları iyileştirmek için çeşitli tedaviler mevcuttur. Bu tedavilerin tümü, ya dopamini değiştirerek, dopamini taklit ederek ya da dopaminin yıkımını engelleyerek etkisini uzatarak beyindeki dopamin miktarını artırmak için tasarlanmıştır. Çalışmalar, non-motor evrede erken tedavinin motor semptomların başlamasını geciktirerek yaşam kalitesini artırabileceğini göstermiştir.
Parkinson hastalığı için en etkili tedavi levodopadır (Sinemet), beyinde dopamine dönüştürülür. Bununla birlikte, levodopa ile uzun süreli tedavi hoş olmayan yan etkilere (her doza yanıtın kısalması, ağrılı kramplar ve istemsiz hareketler) yol açabileceğinden, kullanımı genellikle motor bozukluk daha şiddetli olana kadar ertelenir. Levodopa sıklıkla karbidopa (Sinemet) ile birlikte reçete edilir, bu da levodopanın beyne ulaşmadan önce parçalanmasını önler. Karbidopa ile birlikte tedavi, daha düşük bir levodopa dozuna izin vererek yan etkileri azaltır.
Parkinson hastalığının erken evrelerinde, dopaminin etkisini taklit eden maddeler (dopamin agonistleri) ve dopamin yıkımını azaltmak (monoamin oksidaz tip B (MAO-B) inhibitörleri) motor semptomların giderilmesinde çok etkili olabilir. Vücut dokularında sıvı birikmesinin neden olduğu şişlik, uyuşukluk, kabızlık, baş dönmesi, halüsinasyonlar ve mide bulantısı gibi bu preparatların hoş olmayan yan etkileri oldukça yaygındır. motor semptomlar, cerrahi bir seçenek olabilir. Derin beyin stimülasyonunda (DBS), cerrah beynin harekete dahil olan bölgelerini uyarmak için elektrotlar yerleştirir. Başka bir ameliyat türünde, beyinde Parkinson semptomlarına neden olan belirli alanlar yok edilir.
Keşfedilen alternatif bir yaklaşım, kök hücrelerden elde edilen dopamin üreten hücrelerin kullanılmasıdır. Kök hücre tedavisi büyük bir potansiyele sahip olmakla birlikte, bu tür hücrelerin Parkinson hastalığının tedavisinde terapötik değere sahip olabilmesi için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
İlaç ve cerrahiye ek olarak, genel yaşam tarzı değişiklikleri (dinlenme) ve egzersiz), fizik tedavi, uğraşı terapisi ve konuşma terapisi faydalı olabilir.
Parkinson hastalığının prognozu ve yaşam beklentisi nedir?
Parkinson hastalığı belirti ve bulgularının şiddeti kişiden kişiye büyük farklılıklar gösterir ve hastalığın ne kadar hızlı ilerleyeceğini tahmin etmek mümkün değildir.
Parkinson hastalığının kendisi ölümcül bir hastalık değildir ve ortalama yaşam süresi, hastalığı olmayanlarınkine benzerdir.
Pnömoni, düşmeye bağlı yaralanmalar ve boğulma gibi ikincil komplikasyonlar ölüme neden olabilir.
Parkinson hastalığını önleyebilir misiniz?
Bilim adamları şu anda Parkinson hastalığının genetik yatkınlık ve toksinler, hastalık ve travma gibi çevresel faktörlere maruz kalmanın karmaşık bir kombinasyonu ile tetiklendiğine inanmaktadır. Kesin nedenleri bilinmediğinden, Parkinson hastalığı şu anda önlenebilir değildir.
Başka hangi koşullarda Parkinson hastalığının benzer semptom ve bulguları vardır?
Parkinson hastalığı erken evrelerinde Parkinsonizm olarak bilinen Parkinson benzeri semptomlara sahip bir dizi başka duruma benzeyebilir. Bu koşullar şunları içerir:
- Çoklu sistem atrofisi
Kortikobazal dejenerasyon,
Lewy body demans
Kafa travması
Alzheimer hastalığı ve primer lateral skleroz da Parkinson hastalığı ile karıştırılabilir. Diğer benzer durumlar arasında esansiyel tremor, distonik tremor, vasküler Parkinsonizm ve ilaca bağlı Parkinsonizm bulunur.
İnsanlar Parkinson hastalığıyla başa çıkmayı nasıl öğrenebilir?
Parkinson hastalığı yavaş ilerlese de, sosyal ilişkilerden ve işten temel rutinlere kadar yaşamın her yönünü eninde sonunda etkileyecektir. Kademeli bağımsızlık kaybını kabul etmek zor olabilir. Hastalık hakkında iyi bilgi sahibi olmak, ileride ne olacağı konusundaki kaygıyı azaltabilir.
Birçok destek grubu, Parkinson hastalığı olan bireylere ve ailelerine hastalıkla nasıl başa çıkacakları konusunda değerli bilgiler sunar. Yerel gruplar, deneyimli doktorların, terapistlerin ve ilgili bilgilerin nerede bulunabileceği konusunda tavsiyelerin yanı sıra duygusal destek de sağlayabilir. Hastalığın ilerlemesini izlemek ve tedavileri en yüksek yaşam kalitesini sürdürmek için ayarlamak için sağlık uzmanlarıyla yakın temas halinde kalmak da çok önemlidir.
4/6/2022
Referanslar
Tıbbi İnceleme )
Arenas, E. Parkinson hastalığı için kök hücre replasman tedavilerine doğru. Biyokimyasal ve Biyofiziksel Araştırma İletişimi, 2010; cilt 396: sayfa 152-156.
Chen, JC Parkinson Hastalığı: Sağlıkla İlgili Yaşam Kalitesi, Ekonomik Maliyet ve Erken Tedavinin Etkileri Amerikan Dergisi Bakım Yönetimi, 2010; cilt 16: s. S87-S93.
Fricker-Gates, RA ve Gates, MA Parkinson hastalığında onarım için kök hücre kaynaklı dopamin nöronları. Rejeneratif Tıp, Mart 2010; cilt 5(2): sayfa 267-78.
Hauser, RA, Parkinson Hastalığında Erken Farmakolojik Tedavi
. Amerikan Bakım Bakımı Dergisi, 2010; cilt 16: sayfa S100-S107.
Pahwa, R. ve Lyons, Parkinson hastalığının KE teşhisi: tanısal klinik kılavuzlardan öneriler. Amerikan Bakım Bakımı Dergisi, 2010; cilt 16: s. S194-S99.
Parkinson'un Evreleri. Parkinson Vakfı. 2018.