Bu beklenen bir karardır ve oldukça anlaşılabilir bir durumdur. Bununla birlikte, elbette, makineli tüfek özünde ortalama idi ve çok güvenilir değildi. Ancak, bu, yani: çok ilerici oldu silâh.
Fakat bugün ciddi silahlar hakkında konuşmaya başlayacağız. Büyük kalibre makineli tüfekler üzerinde. Zırhlı bir aracı bile ezmek için dişlerinde olanlar hakkında.
Genel olarak, kalibre açısından açık bir çizgi çizmek zordur. Eh, 12,7-mm bir makineli tüfek. 20-mm bir silahtır. Peki ya 15 mm? Alman yapımı MG.151 nereye gidiyor?
Silah mermileri vurabiliyor, yani sigorta ve patlayıcı yükü taşıyor. Fakat üzgünüm, Breda-SAFAT 12,7-mm, her biri neredeyse bir gram patlayıcı içeren tam olarak 12,7-mm'lik mermileri çekmek için oldukça normal!
Zor.
Ancak yine de, bu muhteşem yapıların çok büyük bir yığını olan masanın üstüne gidelim. Zaten daha fazla katılımcı var ve konuşacak bir şeyler de var.
Almanlar tarafından ilk toplanan ve kullanılan ağır makineli tüfekdi. Ve Birinci Dünya Savaşı'nda bile. Bir tanksavar makineli tüfeğiydi MG 18 TuF - Tank und Flieger Maschinengewehr. Düşünceli bir şekilde çevirirseniz: için bir makineli tüfek (bunun karşı olduğu açıktır) tanka ve uçak, yani uçaksavar ve uçaksavar makineli tüfeği.
Geleneksel bir MG 08'ti, ancak aynası 13,25 × 92 mm altında dana eti. 50 gram salatalık, daha sonra zırhın 800 m 22 milimetresine olan mesafeden güvenle kırılır.
Ancak 50 birimlerinin hepsi serbest bırakıldı, Almanya savaşı kaybetti ve makineli tüfeği unuttular. Belli bir zamana kadar.
Ama sonra, tüfek mermilerinin, 40 uçağının zırhlı karkaslarına eğlenceli bir şekilde girdiği, bir yandan da çarklara ve diğer yandan da haklı bir öfke duyduğu an geldi. Pokryshkin'in iyi yazılmış kısmında, ShKAS ile U-88'i almaya çalıştı ...
Tasarımcılar bir şeyi değiştirmeleri gerektiğini anladılar. Ve böylece başladı ...
1. Breda-SAFAT, İtalya
Geçmişte, bu bisikletçi ailesinin 7,7 mm makineli tüfek hakkında kısaca konuştuk. Eleştirmek. Yani, o makineli tüfek İYİ oldu! Büyük kalibreli arkadaşı için aynı şeyi söylemeyeceğiz.
Eğer namlu enerjisi için 7,7 mm'lik tüfek kartuşu diğer sınıf arkadaşlarından çok farklı olmasaydı, o zaman İtalyanların mühimmat seçimi, uzman olmayanları değil herkesi şaşırtacaktı.
"Vickers" den İngiliz kartuş 0.50. Çok zayıf kartuş. Dünyanın en zayıf olduğunu bile söyleyebilirim. Silahlanmalardan sorumlu olan Mussolini'nin neden Hochiss'in ağır Fransız patronunu reddettiğini ancak tahmin edebiliriz. Ancak Fransız patronu bir buçuk kat daha ağırdı ve daha kabul edilebilir özelliklere sahipti. Belki de bu, ebedi Franco-İtalyan çatışmalarında söz konusudur.
Breda makineli tüfek içindeki tek artı, 37 gram kabukları 0,8 gram pentrit içeren uluslararası bir antlaşma tarafından yasaklanan patlayıcı kartuşların varlığıydı.
Bu arada, bazı kaynaklarda “Breda-SAFAT” 12,7 mm makineli tüfekler neredeyse Browning'in bir kopyası gibi sunuldu. İnsanların bunu neden yaptığını söylemek zor, ancak gerçek şu ki, makineli tüfek kılığında bazı ortak özellikler olmasına rağmen, Brad makineli tüfek Browning'in yaratılmasından çok uzaktı.
Breda-SAFAT kesinlikle tüm özelliklerde Browning'den daha düşüktü. İtalyan kartuş 12,7x81SR, Amerikan 12,7x99'ten daha az güçlü. Bu da namlu ağzı enerjisinde, nişan menzilinde ve hatta İtalyan makineli tüfeklerinde bir düşüşe neden oldu. Senkron uygulamada, makineli tüfek ateş hızı dakikada 700'ten 450-550 turuna düştü, bu da hiç iyi değildi.
Ancak başka hiçbir makineli tüfek olmadığından (Scotty'nin ürünü sayılmaz), “Breda-SAFAT” İtalyan tabelasının altına giren her şeye kondu. Beklenmeyen anlaşılmaz sonuçla.
Avantajları: güvenilir.
Dezavantajları: ateş oranı, düşük balistikli açıkçası zayıf kartuş.
2. Ho-103 (101,102,104). Japonya
Japon uçakları için ağır makineli tüfeklerle tarihsel şaka. Çin'deki savaşa giren Japon Hava Kuvvetleri derhal silahların güçlendirilmesi gerektiğini düşündü. Ve o yıllarda Japonya'da kendi başlarına gelişme açısından her şey çok kötü olduğu için, emperyal ordu müttefiklere boyun eğdi.
Japonlar, en son Alman makineli tüfek MG.131 için bir lisans satın almak istiyor ancak tamamen reddetti. Almanlar, biraz karıştığı için böyle bir adım atmaya cesaret edemedi. İlk olarak, 1939-40'teki Almanya, SSCB ile tam bir sevgi ve anlayışa sahipti. Gerekli stratejik materyaller Sovyetler Birliği'nden geldi.
Aynı zamanda, SSCB Japonya'ya Hassan ve Khalkhin Gol'de soğuk bir duş verdi. Ve Japonya çok iyi bir tedarikçi değildi. Bu nedenle, pragmatik Almanlar, daha önce Stalin'le kavga etmemeye karar verdi ve Japonlara bir çeşit makineli tüfek sattı.
Sonuç olarak, Japon Hava Kuvvetleri büyük kalibreli bir makineli tüfek olmadan kaldı ve bu sorun yalnızca 1941 tarafından çözülebilirdi. Fakat nasıl ... Çin'de oldukça uygun miktarda Amerikan Browning M1921 makineli tüfek ustalıkla dövüldü.
En iyi geleneklerdeki Japonlar, lisansı hiç rahatsız etmeden, sadece bir makineli tüfek kopyaladı (en kötüsü değil, evet). Ama nihayet Birleşik Devletlerle kavga etmemek için ve geri dönülmez şekilde makineli tüfek, İtalyan kartuş 12,7х81SR altında keskinleştirildi.
Bir patlama chuck olanı.
Sonuç olarak, 1941'de Japon ordusunun silahlanması (vurgu) havacılık hem büyük hem de savunma silahlarında hava kuvvetlerinin ihtiyaçlarını tam olarak karşılayan mükemmel büyük kalibreli makineli tüfek No-103 kabul edildi.
Makineli tüfek hafif, kompakt, güvenilir ve hızlı ateş çıktı (kanat veya taret versiyonunda). Dezavantajları vardı. Tüm Browning makineli tüfekler gibi, o da ateş oranında sarkarak senkronizasyonu zorlukla bitirdi. Ayrıca daha zayıf bir İtalyan kartuş.
Ancak en büyük dezavantajı, belirli motor çalışma modlarında motorla senkronize edilen makineli tüfek, yangın oranını ilan edilen 900 devir sayısından 400! Ancak zamanla, isyan ettikten sonra, Nakajima Ki-43 savaşçılarının pilotları (No-103'in ilk kez gittiği), ateş oranını düşürmeyen motor modlarından faydalandılar.
Pratik olarak, tüm Japon askeri savaş uçakları, bu makineli tüfeklerle, hem senkron hem de kanat versiyonlarında silahlandırıldı. Ancak Japon silah ustaları, ateş oranındaki düşüşü yenemediler.
Avantajları: güvenilirlik.
Dezavantajları: senkron versiyonunda düşük ateş oranı.
3. 3 filosunu yazın. Japonya
Muhtemelen, başka bir Japon makineli tüfek görmek şaşırtıcı, ama ne yazık ki böyle eğlendim. Ordu kendi içinde, deniz havacılığının kendisi bir kraliçe.
1939 yılında savaşan, deniz havacılığına karşı savaşanların düşünceli olduğu Çin'e tekrar dönelim. Genel olarak, deniz pilotları herkesten önce problem yaşadı. Asıl avcı olan A6M, görünüşe göre iyiydi, fakat aslında çok eski bir Lewis'in işlendiği iki 92 Tipi makineli tüfek açıkçası baskı altındaydı.
Güverte dalışı bombardıman uçakları ve torpido bombardıman uçakları için, genel olarak kuledeki tek “Tip 92” tamamen psikolojik bir silah olarak görülebilir.
Ayrıca silahla ilgili iddialar vardı, ama bu onlarla ilgili değil. Burada, 1940’te, Japon deniz komutanları, pilotları için ara silahların bir çeşidi olarak büyük kalibreli bir makineli tüfek hakkında düşünmeye başladı.
Sonra Japonlar tekrar müttefiklere, yani Almanya'ya döndü. Ve işte MG.131 ile şaka devamı. Evet. Kara kuvvetleri reddedildi. Ve deniz - hayır !!!
Deniz havacılığının temsilcileri Almanlara, 1941'in başlangıcında bir makineli tüfek talebiyle, Almanya'da her şey zaten yerlere yerleştirildiğinde ve SSCB ile savaşın bir çözüm meselesi olduğunu temyiz etti. Ve reddetmenin resmi nedenleri basitçe mevcut değildi.
Ve 1941’in sonunda, Japonya’ya sadece dokümantasyon sağlanmakla kalmadı, aynı zamanda makineli tüfek üretimi için gerekli ekipman da sağlandı.
Japon ordusu, bir yandan, tam ecstasy'de, diğer yandan - düşünmeye değer olurdu. ÜÇ tip kartuşlu farklı sistemlerde ÜÇ büyük kalibreli makineli tüfek - bilirsin ...
Bununla birlikte, makineli tüfek "2 Tipi", Japon deniz havacılığının savunma kapasitesinin geliştirilmesinde rol oynadı ve önemli bir rol oynadı. Ancak, ana temanın bir başlangıcıydı, makineli tüfek "Tip 3". Ancak, zaten bunun hakkında yazdım.
Ancak, Japonlar Dördüncü makineli tüfeği icat etti!
"Tip 3" oldu. Bu sefer daha önce bahsettiğimiz Browning AN / М2 kopyalandı, ancak Fransız Hotchiss kullanıcısı altında 13,2x99 mm!
Tek ya da daha az belirgin açıklama, Japonların daha güçlü bir silah istedikleridir. 13,2X99 kartuş mm mermisi, Alman 13 mm mermiden çok daha ağırdı.
Makineli tüfek doğaçlama başarısı başarılı oldu, kara kuvvetlerinin Japon Hava Kuvvetleri uçağı İtalyan bir patronla “Browning” ve Fransızlarla “Fransız Browning” ile deniz Hava Kuvvetleri ile donandı.
Avantajları: güvenilirlik, güçlü kartuş.
Dezavantajları: ağırlık, düşük ateş oranı.
4. MG-131. Almanya
1938’te Ren Metall, MG.131 ağır makineli tüfek sundu. Calibre 13-mm, model 1, bu nedenle kabul edilen gösterim sistemine uygun.
Makineli tüfek, MG.15 ve MG.17'in ve her yönüyle taret, kanat ve senkron versiyonlarının yerini alacaktı. Ancak biraz başını salladı ve makineli tüfek yalnızca 1941 yılında kabul edildi.
Makineli tüfek hemen Almanya'nın müttefikleriyle ilgilendi çünkü tasarımda birçok olumlu özelliği vardı. MG.131 çok kompakt ve hafif bir silah olduğu ortaya çıktı, gerçekte tüfek kalibre makineli tüfeklerle ağırlık olarak karşılaştırılabilir. Küçük ebatlar yine herhangi bir yere sorunsuzca monte edilebilir. Makineli tüfek bir elektropnömatik şarj ve elektrik iniş vardı.
Bu şeyler için ödemek zorunda olduğu açıktır. Makineli tüfek en zayıf noktası ... kartuş! 13x64B açıkçası zayıftı. Dürüst olmak gerekirse, en başarılı biçimde değil, doğru balistik sağlayamadıklarını söyleyen hafif mermi. Çok etkileyici değil ve merminin ilk hızı.
Bütün bunlar makineli tüfek çok tehlikeli bir silah değildi. Bunu Berezin veya Amerikan Browning'imizle karşılaştırırsak, 600 metrelere kadar olan mesafelerde normal olarak çalışıyorlardı; 300 metreden sonraki Almanca pratik olarak işe yaramazdı çünkü kurşun 7'ten daha fazla enerji kaybetti. çekim sadece anlamsızdı.
Bununla birlikte, güvenilirlik ve yangın oranı, eksikliklere, olabildiğince ve savaşın sonuna kadar telafi edildi. MG.131, yılın 1942'inden gelen tüm Alman uçaklarına kurulacak ana orta kalibreli havacılık silahları olarak hizmet verdi.
Belirlenen eksikliklere rağmen, MG.131 oldukça etkili bir silah olduğu ortaya çıktı ve popüler oldu. Dahası, kara kuvvetlerinde memnuniyetle bu makineli tüfeği kullandılar, elektrik tetiğini normal ateşleme mekanizmasıyla değiştirdiler.
Avantajları: ağırlık, güvenilirlik, ateş oranı.
Dezavantajları: iğrenç balistik zayıf kartuş.
5. Hotchkiss Mle.1930. Fransa
Fransızcadan bahsetmiyorum. Sonunda, kesinlikle bir havacılık sabit monteli makineli tüfek olarak gökyüzüne ilk uçan Hochkiss makineli tüfek oldu. Ve bu, Şubat 11 1914'te gerçekleşti.
Genel olarak, hafif ve kompakt "Gochkiss" kendilerine erişimi olan herkes tarafından uçaklara kondu. Makineli tüfekli olmayanlar da kopya almaya çalıştı.
Fransa'daki 30'lerin ortasında, aynı zamanda büyük kalibreli makineli tüfeklere olan ihtiyaç konusunda da sonuca vardılar. “Hotchiss”, örneğin bir vida burcundan ateşlemek için Hispano-Suiz motorlarının silindirinin çöküşünde kurulabilecek bir silah olarak oldukça elverişliydi. Silahlar, normal olanları henüz çözemediler.
1937'te makineli tüfek çıktı. Derhal tüm kulplarda, taret, kanat, silindirlerin kamburuna takılması mümkün olmuştur. Tek ciddi gelişme, yangın oranının açıkça yetersiz 450 rpm'den normal bir 600'a yükselmesiydi. Ve pnömatik yeniden yükleme mekanizması, oldukça orijinal.
Kartuşlar, kartuşların alıcısına esnek bir besleyici tarafından bağlanan bir kaptan geldi. Kabaca konuşursak, havanın etkisindeki kartuşlar makineli tüfeğe girdi ... mitralia'da olduğu gibi kendi kendine doldurdu. Ancak her şey çok basitti ve karmaşık besleme sistemleri gerektirmiyordu.
Makineli tüfeklerin Fransız uçaklarına sokulmasını engelleyen tek şey, finansman eksikliği ve biraz rahatlama oldu. Makineli tüfek, NNUMX yılında, etiketlemesinden sonra olduğu gibi ortaya çıktı, ancak 1930 yılında normal düşmanlıkların başlamasından önce yeterli miktarda serbest bırakılmadı.
Tüm bunlara rağmen filo ve ordu, Hochissss XM makineli tüfeklerini uçaksavar ve hafif zırhlı araçlar olarak çok sakin kullandılar.
Modern bir ülkeyi anımsatan ilginç bir durum olduğu ortaya çıktı. Büyük miktarlarda, Hotchkiss makineli tüfekleri ve kartuşları yurtdışında satıldı. İthalat yapan ülkeler arasında İtalya (!!!), İspanya, Yunanistan, Belçika, Polonya, Çin, Brezilya, Şili vardı. Japonya'da, 1933'ten beri Hotchkiss makineli tüfekler, Japon ordusunun ana piyade ağır makineli tüfeği olan "Tip 93" olarak lisans altında verildi ve filo 2. Dünya Savaşı yıllarında. 13,2 mm'lik kartuşlar da Japonya'da lisanslı olarak seri üretilmektedir.
Ve Fransa, Fransa dışındaki Fransız 13,2 mm kartuşunu havacılıkta kullanmaya başlayan tek ülke idi.
Fransa'nın işgalinden sonra Almanlar, ele geçirilen Hotchkiss Mle 1930 makineli tüfeklerini Wehrmacht birimlerinde, MG 271 (f) veya hava savunma sisteminde "1,32 cm Flak 271 (f)" olarak nitelendirilen, oldukça normal şekilde kullandılar.
Fransız makineli tüfekünü Almanya'da 1941'te test eden Almanların raporları var. Zırh delici kartuş 1.32 cm Pzgr 821 (e), sırasıyla 30 derecelik bir mesafede 100 derecelik bir buluşma açısında, sırasıyla 300, 500 ve 12 ölçüsünde bir delik açmış, sırasıyla 10, 8 ve 0 mm kalınlığında bir levha açılmıştır. 22,5 dereceleri ile karşılaşan bir açıyla zırhın kalınlığı sırasıyla 18, 14 ve XNUMX'e yükseldi.
Bu makineli tüfeklerle (güvenilir şekilde) silahlandırılan "Pote-631" savaşçıları çok iyiydi. Çok uzun zamandır üzücü.
Avantajları: İyi balistik özellikli güçlü kartuş.
Dezavantajları: Ateş oranı ve makineli tüfek ağırlığı.
6. UB - Evrensel Berezin. SSCB
Çok uzun bir süredir, reytingimizde kim ilk sırada yer alacak konusunda tartışabilir. Berezin makineli tüfek tüm şanslara sahip değil, argümanlarla sınıfın en iyisi olarak adlandırılabilir. Elbette nüansız olmaz.
Genel olarak, makineli tüfek birçok sınıf arkadaşından daha gençti. BS (Senkron Berezin), 13 Nisan 1939 tarafından kabul edildi. Ve cesaretle vurgulayın, makineli tüfek bir piyade / kara analogu yoktu. Yani, büyük kalibreli bir havacılık makineli tüfek olarak yaratıldı.
Makineli tüfek tasarımcısı Mikhail Evgenievich Berezin, haklı olarak gurur duyduğumuz silah başyapıtlarından birini yarattı. Makineli tüfek, o zamanlar genç bir tasarımcının ilk eseri olduğu göz önüne alındığında, Mikhail Evgenievich'in çok az yaşadığı en derin pişmanlığı ifade etmeye devam ediyor.
Bir BS makineli tüfek gibi sadece muhteşem oldu. Otomatiğin iyi dayanıklılığı ve güvenilirliği belirtilmiştir. Bunun avantajı, bir senkronizatörle çalışırken 1000 rds / dak için büyük kalibre makineli tüfek için mükemmel bir ateş hızıydı; not edin ki, 700-800 rd / dak.
Yabancı analogları sık sık 800 rds / dk ile bir konuşma başlattı.
Ve önemli an, 12,7х108 mm kartuş oldu. Çok güçlü ve çok iyi balistik özelliklere sahip. Buna ateş oranını ekledik ve elde ettiğimiz çıktıda voleybol kütlesi ile Berezin makineli tüfek, o zamanın birçok 20-mm hava tabancasını aştı.
UB, Evrensel Berezina'dır, ancak gelişmiş olarak adlandırılabilir. Makineli tüfek hemen kurulum yerine bağlı olarak değişen üç farklı versiyonda yaratıldı: senkron - UBS, kanat - UBC ve taret - UBT. Aynı zamanda, bu üç makineli tüfeğin temel mekanizmaları ve detayları, bu silahın kullanımıyla ilgili bazı değişiklikler getiren ateşleme mekanizması dışında aynı kalmıştır. UBK ve UBS'de eski kablo yeniden yükleme mekanik şeması, pnömatik olanla değiştirildi; bunun için havalandırma borusunun üzerine pnömatik bir silindir yerleştirildi.
Pnömatik yeniden yükleme sisteminin uygulandığı ilk Sovyet havacılık makineli tüfek, pilotun ömrünü ve makineli tüfekün savaş koşullarında çalışmasını büyük ölçüde kolaylaştırdı. Toplamda, 150'in üzerinde bu makineli tüfekler binlerce üretildi.
UB'nin havacılıkta kullanılan tek Sovyet ağır makineli tüfek olduğu açıktır. Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin hemen hemen tüm uçaklarına kuruldu, soru sadece nicelikteydi. MiG-3'e konan maksimum - 3, avcı Yakovlev'de 1-2 makineli tüfek vardı.
Doğal olarak, UB taretleri Il-4, Tu-2, Ep-2, Ap-2, Pe-2, Il-2 bombardıman uçlarındaki savunma silahlarının temelini oluşturdu. UBK standart silahlar "Boston" ve "Hurricane" yerine geçti.
UB'yi, Müttefik havacılığın silahlarının temelini oluşturan klasik Browning makineli tüfek AN / M2 ile karşılaştırırsanız, Amerikalıların sadece reklamcılıktan daha düşük olduğunu söylemeye değer. Üstelik neredeyse her şeyde aşağılık kaldı:% 24'te ateşleme oranında,% 15'de kesilen namluda kinetik enerjide, neredeyse bir buçuk kez ikinci bir salvo kütlesinde. Browning, 8 kg'da daha ağırdı. Amerikanın daha güçlü olduğu tek parametre, merminin ilk hızı. Ancak, bu 1% bize göre eğer böyle bir avantaj olarak kabul edilemez.
Evet ve dükkandaki diğer meslektaşları ile karşılaştırmak kolay değil. Daha doğrusu, eğer MG-131, "Breda-SAFAT" alırsak, Sovyet makineli tüfek üstünlüğü ezici olarak tanımlanabilir.
Bir şekilde UB'yi yakalayabilen tek makineli tüfek, Japon "Tip 3", yani daha ağır olan Fransız kartuş 13,2-mm altında keskinleşen Amerikan "Browning" idi.
Avantajları: İyi bir düzen ve basit bir cihaz mekanizması, basit yükleme ve boşaltma, yüksek ateş oranı.
Dezavantajları: taret versiyonlarında kablo yükleme, parçaların küçük birleştirilmesi.
Parçalarını karıştırmak için eşzamanlı olarak birkaç makineli tüfek sökerken tüm kılavuzlara kesinlikle yasaklandı.
7. Browning 0.50 AN / M2. Amerika Birleşik Devletleri
20'lerin başlarında ortaya çıkan ordunun ağır makineli tüfeklerinin aksine, Amerikalılar 10 yıllarındaki havacılıkla meşguldü. Sonuç olarak, 12,7 mm makineli tüfek, 1932 yılında göründü.
Ama sonunda, ordu, havacılık ve donanma için tek bir makineli tüfek geliştirildi. Üstelik dedikleri gibi çok yenilikçi. Yenilik, hem sol hem de sağ tarafta, tek bir çalışma mekanizması ve kolayca değiştirilebilir bir namlu ile çalışan evrensel bir teyp alıcısının görünümünden oluşuyordu. Ayrıca, makineli tüfek uçak versiyonu hafif bir namlu aldı.
30'in sonunda, .50 Browning AN / M2 makineli tüfek, ABD uçak silahlarının ana bileşeni haline geldi ve 7,62-mm versiyonunun yerini aldı.
Savaş, makineli tüfeklerin oldukça yüksek dövüş özelliklerini doğruladı. Browning ile donanmış Amerikan savaşçıları, Kuzey Afrika'dan Pasifik'teki adalara kadar her yerde savaştı. Peki, Almanlar için ne kadar zor bir rakip "aynı kale" inşa ediyordu ki, aynı "Browning" ile doluydu, söylenemez.
Browning uçak makineli tüfeklerin, yeterli mühimmat gücü ve yangın ürünleri yoğunluğunu birleştiren iddiasız, güvenilir, kullanışlı olduğunu kanıtladı.
Amerikalılar ".50 Browning AN / M2" u savaşın göbeğine yükselen en iyi küçük silahlar olarak görüyorlar. Kanıtlardan biri de makineli tüfeklerin hem müttefikler hem de rakipler tarafından zevkle kopyalanmasıydı.
İngilizler genellikle silah sistemlerinin geliştirilmesine tükürdü ve Browning ile kendilerini silahlandırmaya başladı.
Genel olarak, makineli tüfek iyiydi, ama aslında - altın demek. Dünya örneklerinin çoğunluğu arasında, belki de mükemmel balistiklerle dikkat çeken sıradan görünüyordu.
Ayrıca tüm metal bağlantılardan çok sert kartuş şeridi türünden farklılıklar da vardı. Aşırı sertlik, alıcıdaki kartuşların bozulmasına ve tüm sistemin bandın geniş açıları ile sıkışmasına neden oldu. P-40 ve P-51'in ilk modellerinde, kanat pillerinin tasarımını tamamen yeniden tasarladık, makineli tüfekleri kurdeleyi kırmadan dikey olarak yeniden düzenledik.
Derecelendirme katılımcılarının performans özellikleri:
Kaynaklar:
Yevgeny Aranov. Browning uçak makineli tüfekler.
Yevgeny Aranov. Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin uçak silahları.
Yevgeny Aranov. Fransa'nın uçak silahları.