Kötüleşmeyi Sağlayan Kötü Tarih
Michael Barone, Paul Ryan'ın özensiz tarihsel yorumunu kendisininkilerle birleştiriyor:
Ryan, Princeton alimi Aaron Friedberg'in “The Weary Titan” adlı kitabına, İngiltere'nin bir yüzyıl önce ekonomik baskılar karşısında dünya liderliğini nasıl attığına değindi. İngiltere, benzer değer ve hedeflere sahip olan Birleşik Devletler'in bu yükü üstlenebileceğini varsayırken, bugün benzer bir düşüşümüz olmadığını belirtti.
Hayır, Ryan tezini tamamen keserek Friedberg'in kitabına atıfta bulundu. Yanlış yorumlanmasının bir sonucu olarak, Amerika’nın “Batı dünyasının liderliğini”, 20. yüzyılın başında sözde liderliğini sona erdiren sözde Britanya’dan “Batı dünyasının liderliğini ele geçiremediği” yönündeki her iki dünya savaşının patlamasını suçladı.
İngiltere, gününün önde gelen gücü olabilirdi, ancak Ryan ve Barone’nın kastettiği anlamda “dünya liderliğini” gerçekten kullanmadı (yani, “Batı dünyasının liderliği” olarak). Diğer şeylerin yanı sıra, Friedberg’in kitabı, İngiltere’nin dünyanın dört bir yanındaki diğer kapsamlı çıkarları için İngiliz kaynaklarını serbest bırakmak amacıyla güçlerinin dünyanın kendi bölgelerinde daha fazla sorumluluk almalarına nasıl izin verdiğini araştırdı. 20. yüzyılın başındaki İngiliz politikası, diğer yükselen güçlerin, Britanya'nın sağlayamayacağı yükleri omuzlamasına izin verme girişimi idi; bu, Ryan'ın açıkça reddettiği bir politika. Elbette, bu İngiliz hareketleri, Batı Atlantik ve Batı Yarımküre'de ABD yükselişine neden olmak için hamle yapmanın İkinci Dünya Savaşı'nın veya İkinci Dünya Savaşı'nın salgını ile hiçbir ilgisi yoktu.
Geçen yıl söylediğim gibi:
Eğer Ryan “Batı dünyası” yerine Batı Yarımküre'yi söyleseydi, Friedberg'in argümanını az ya da çok doğru bir şekilde temsil ediyor olacaktı, ancak önde gelen büyük gücün küresel kaos içinde “seçerek” reddetmesiyle yol açtığı uyarıcı hikayesini mahvedecekti. Batı Yarımküre’nin ABD’ye olan hakimiyeti, Büyük Güç rekabeti çağında işe yaramadı ve dünya savaşlarının sebepleriyle hiçbir ilgisi yoktu. Aslında, Venezüella üzerindeki gerginliklerin kısa bir süre sonra ortaya çıkmasından sonra, bu dönem, İngiltere ile ABD-ABD-İngiltere arasındaki bu uzlaşmanın uzlaşmasının, 20. yüzyılın kabuslarına neden olmadığına işaret ediyordu.
Ryan'ın Friedberg'in kitabını anlayışı oldukça yanlıştı ve okur mu yoksa birisinin yanlış yazıp açıklamadığını, çünkü alt başlığında kelimesini reddettiğini merak etmemiz gerekir. Daha önce de bahsettiğim gibi, Hamilton Society'nin tüm konuşmaları Krauthammer'in “düşüşün bir seçim olduğunu” savı etrafında dönüyor ve Ryan, ABD hegemonyasının yerine Çin'in veya Rus egemenliğinin yerini alacağını iddia ederek bu hatalı iddiaya dayanıyordu. Dünya*. Bu, Ryan'ın konuşmasının en kötü kısımlarından biriydi ve hayranlarının söz etmemek için ellerinden gelenin en iyisini yapması gereken kısımdı. Bazı nedenlerden dolayı, bunun hakkında konuşmaktan vazgeçemezler.
Not; Sanırım demeden geçiyor, ancak bazı hareketlerin muhafazakarlarının, “ konuşma ve daha fazlası değil. Bunun da ötesinde, bu, Ryan'ın argümanının çekirdeğini tarihsel yorumlamanın birkaç önemli hatasını temel aldığı bir konuşmadır. Cumhuriyetçiler bir süredir tercih ettikleri adaylar için dış politika deneyimini tanımlamaktadır, ancak bu kontrolden çıkıyor.
* ABD “reddetmeyi seçti” ise, o kadar.