Afganistan’ın batısındaki kuraklık nedeniyle yerinden edilen aile, kocası Fahima’ya açlıktan ölmemek için iki küçük kızını satacaklarını söylediğinde, “çok ağladı”.
Bir buçuk yaşındaki kızlar Farishte, River ve Shokriya delikli brandalarla kaplı kilden bir sığınakta, kıyafetleri ve yüzleri çamurla kaplı.
AFP
Yakın zamanda müstakbel kocalarının ailelerine ve reşit olmayanlarına satıldıklarını bilmeden. En büyüğüne yaklaşık 3.350 dolar ve kız kardeşine 2.800 dolar harcadılar.
Bu miktarın tamamı ödendikten sonra, iki kızın aileleriyle vedalaşması ve Patkis eyaletinin başkenti Kala-i-Na’daki bu göçmen kampına veda etmesi uzun yıllar alabilir. İlçe, yaşamak için sığınak buldu.
Ülkenin en yoksul ailelerinden biri olan bölgedeki kuraklık nedeniyle yerinden edilen binlerce aile arasında ne yazık ki yaygın bir hikaye.
AFP
IDP kamplarında ve köylerinde, AFP gazetecileri yaklaşık 15 tanesiyle bir araya geldi ve genç kadınları kendilerini 550 ila 4.000 dolara satmaya zorladı.
Uygulama yaygındır. Kamplardan ve köylerden temsilciler, 2021 ile birlikte artan 2018 kuraklığından bu yana onlarca vaka saydılar.
Fahima’nın komşusu 25 yaşındaki Sabehre’nin ailesi, bir bakkaldan gıda kredisi almıştı. Sahibi parayı iade etmezsek bizi hapse atmakla tehdit etti.
Aile, borcunu ödemek için bir bakkalın oğlu olan dört yaşındaki Jabiullah ile evlenen üç yaşındaki Zakir’i satar. Hiçbir şeyden şüphelenmez ve nişanlısının babası onu yanlarına alacak yaşa gelene kadar beklemeye karar verir.
Sabeh, “Bunu yaptığım için mutlu değilim, ama yiyecek ve içecek hiçbir şeyimiz yok (…) Bu devam ederse, (daha fazla) üç aylık kızımızı satmak zorunda kalacağız,” dedi Sabeh hüsranla.
Sekiz ya da dokuz yaşındaki Asho’yu 23 yaşındaki bir erkeğe satan başka bir komşu Gül Bibi, “Pek çok insan kızlarını satıyor” diyor.
Adam bugün İran’da ve yarın Gül Bibi Aşo’yu almaya geleceğinden korkuyor.
Çadırın yakınında korkakça yürüyen başka bir kamp sakini olan Hayatullah, “Bunun iyi olmadığını biliyoruz (…), ama başka seçeneğimiz yok” dedi.
Kala-i-Na’daki başka bir kampta Mohammad Assan, kızları, dokuz yaşındaki Siena ve altı yaşındaki Eddie Gül’ün fotoğraflarını göstererek gözyaşlarını siliyor.
Kişi, “Onları bir daha hiç görmedik” dedi. “Bunu yapmak istemedik ama diğer çocuklarımızı beslemek zorunda kaldık.”
Günün tek öğünü olan komşusunun verdiği ekmekleri göstermeden önce, “Kızlarım orada yemek konusunda kesinlikle daha iyiler” diyerek kendini teselli etmeye çalışıyor.
Hasta karısına bakmak zorunda olan Bay. Assange hala borç içinde. Birkaç gün önce dört yaşındaki kızı için bir toplayıcı aramaya başladı.
Harap çadırda oturan eşi Dada Gül, “Bazı günler deliriyorum, çadırdan çıkıyorum, nereye gittiğimi hatırlamıyorum” dedi.
Anneler için bu test sonsuzdur: bebeğini satma kararı, ayrılmayı beklemek, genellikle 10 ya da 12 yaşlarında kız çocuklarına yol açar ve sonra ayrılır.
Kuraklık yüzünden yerinden edilmiş 43 yaşındaki dul Rabia, korkunç tarihi ertelemek için elinden geleni yapıyor. 12 yaşındaki kızı Habibie yaklaşık 550 dolara satıldı ve bir ay önce ayrılmalıydı ama Rabia kocasının ailesine bir yıl daha beklemeleri için yalvardı.
“Annemle birlikte olmak istiyorum,” diye fısıldadı sıska genç adam, gözleri üzgündü.
Rabia kızını “yiyip içerse” kurtaracaktır. Ancak bu, onun ve üç çocuğunun hayatta kalması için yeterli değildi. 11 yaşındaki oğlu günde yarım dolara bir fırında çalışırken, dokuz yaşındaki bir çocuk 30 dolara çöp topluyor.
Rabia, “Kalbim kırıldı (…), ama oğullarımı kurtarmak zorundaydım” diye açıklıyor.
Kamplarda dilenerek veya tramvayla kazanarak günde birkaç dolar kazanıyoruz. Yaklaşan kışı nasıl atlatacağımızı merak ediyoruz.
Abdul Rahim Ekber her akşam fakir ailelere yardım etmek için ekmek toplar. “Bu kampı yapan yüz aile gördüm. Kardeşim bile çocuk yaşta evlilikler” diyor.
AFP
Önceki gün, yardım için Taliban yetkililerine gitmişti. Ancak yeterli gıda olmaması nedeniyle risk altında oldukları ilde nüfusun %90’ı güçsüz durumda.
Badgis’in vali vekili Malavi Abdul Sattar, AFP’ye yaptığı açıklamada, evliliklerin “Taliban’dan değil, ekonomik sorunlardan kaynaklandığını” söyledi.
Taliban Ağustos ayında iktidara gelmeden önce, önceki hükümet altında evlilik için asgari yaş 16 idi.
2018 UNICEF raporuna göre, Afgan ailelerinin %42’sinin 18 yaşından önce evlenen bir kızı var. Birincisi, mali nedenlerle evlilik, genellikle bir ailenin hayatta kalmasını sağlamanın bir yolu olarak görülür. Ancak erken evlenen kadınlar, karmaşık doğumlardan aile içi veya aile içi şiddete kadar her şey için ciddi risk altındadır.
Koca için genç bir kızı satın almak avantajlıdır çünkü o, yaşlı kadından daha ucuza mal olur.
Güneyde, felaket Afgan’ın üçüncü büyük şehri olan Herat’ta yerinden edilmiş insanlar için kamplara yayılıyor. Patkisli yerinden edilmiş bir adam olan Allauddin, 10 yaşındaki kızını orada sattığını açıklıyor.
“İradem olsaydı asla yapmazdım” diyor. Beş yaşında bir kızı daha var ve yapabilirse “onu da satacak”.
Ancak bu sert sözlerin ardında babaların dramı göze çarpmaktadır. Sesleri ve gözleri, ailelerinin ihtiyaçlarını karşılayamamanın sınırsız hayal kırıklığını yansıtıyor.
Patkis’te eski bir çiftçi olan Boss Mohammad, “Bunun iyi olmadığını biliyorum” diye yakınıyor. “Ama hepimizin öleceğini sanıyordum.”
“Yemek sever. Özür dilemeyen alkol gurusu. Tutkulu internet meraklısı. Sert analist. Oyuncu.”