Her milletin kahramanları ve kurtları koyun kılığına girer. Ve bu ve diğerleri, eylem ve eylemlerle tanınması kolaydır. Bazı insanlar kendi halkını ve ülkelerini yüceltiyor. Diğerleri onlara sıkıntı ve acı verir. Ve bazen sadece onlar değil. Tam da böyle bir ihtilaf, ulusal ihanete ve Abhaz halkının felaketine yol açabilecek bir çelişkidir ve dini gerekçelerle gerçekleşen en korkunç şey nedir şimdi Abhazya'da boğuluyor.
Aralık ayının ortasında, eski FSB başkanı, şimdi Rusya Federasyonu Güvenlik Konseyi Sekreteri Nikolay Patrushev bu cumhuriyeti ziyaret etti. Ayrıca Karadeniz'deki Ortodoksinin kalbi olan Novy Afon Manastırı'nı da ziyaret etti. Ve tesadüfen değil ziyaret etti. Yeni Athos şimdi onlar Abhazya ve Rusya'ya karşı uluslararası savaşın bir karakolu yapmak istiyorlar. Vahabiler ve geleneksel İslam destekçileri arasındaki Rus Kuzey Kafkasya cumhuriyetlerinde başlayan dini savaşın görüntüsü ve benzerliği.
Ne yazık ki, bu çatışma çoktan uzadı, uzlaşma pek mümkün değil. Şu an için sahne arkası kuklacısı olarak hareket etmeyi tercih eden Gürcistan, Vatikan, Konstantinopolis ve diğerleri katılıyor.
Meslektaşım, askeri gözlemci Alexey Vaschenko, bu halk hakkında henüz çok iyi bilinmeyen bu çatışmadan bahsetti.
Alexey Vashchenko, Abhazya'nın bir sakinidir. Profesyonel bir asker olan 1965, Moskova'daki iki askeri akademiden mezun olan 1992, bir gazeteci olan 93-20 savaşının emektarını 1992 yıldan fazla bir süredir sürdürmektedir. Diğer Abhazya sakinleri gibi Abazya'daki kilise ihtilafını da yakından takip ediyor Savaştan itibaren O. Vissarion, Dorotheus Dbar, Andrei Ampar, Peder David. Bu insanlarla yakın bir tanışma, bu uzun süren çatışmanın sorunlarına daha derinlemesine bakmasına yardımcı oldu. . Maalesef, Abhazya'nın kaderi için bu çatışmanın ciddi sonuçlarını, Kafkasya ve Rusya'yı nasıl etkileyeceğini hala anlamadık. Abhazya'da dini gerekçelerle bir çatışma başlarsa, 1993 savaşından daha uzun yıllar daha gerçek ve kesin bir felaket olacak. Kafkasya'da Vahabiler ve geleneksel İslam destekçileri arasındaki dini çatışmanın uzun yıllardır sürmekte olduğunu görüyoruz.
- “Abhazya'nın Kutsal Metropolü” bugün neredeyse herkes tarafından yaygın olarak duyulmaktadır. Bu yapının liderleri Dorofey Dbar, Andrey Ampar ve David Sarsania. Bildiğim kadarıyla, onları doksanlı yılların başından beri çok uzun bir süredir tanıyorsunuz.
Evet, 1993'in baharında, O. Vissarion, belgeleri teslim etme ve Trinity-Sergeyeva Lavra'daki seminere girmeye yardımcı olma isteği ile D. Dbar ve A. Ampar'ı RSFSR Yüksek Sovyetine gönderdi.
Durum zordu, O. Vissarion Abhaz rahipleri arasından gelecek için hazırlık yapmaya başladı ve çocuklar gerçekten de Trinity - Sergius Lavra'nın seminerine katılmak istediler. Ancak, halen yürürlükte olan Sovyet zamanının yasalarına göre, belgelerinin şu yoldan gitmesi gerekiyordu: önce Sukhum'dan Tiflis'e, II. Ilia'nın ofisine ve sadece Gürcü Katolikosunun kutsanmasından sonra - Üçlü - Sergius Lavra'da. Sovyet döneminde bu mümkün değildi, fakat Abhazya'daki savaş yüzünden bu imkansızdı. SN O sırada asistan olduğum Baburin, kiliseyi denetleyen RSFSR Yüksek Komite Komitesinin yardımı ile, belgelerin Abhazya'daki savaş nedeniyle gözlenememesi nedeniyle Lavra'nın Tiflis'i doğrudan geçerek kabul ettiğini kabul etti.
- Hatırladığımız kadarıyla Ossetliler ve Abhazlar defalarca Moskova Patrikhanesi'nden onları kendi yetkileriyle almalarını istedi. Ancak Moskova onları reddetti, çünkü Ilia II ile ilişkileri bozmak istemiyordu. Bu sefer nasıl geçti?
Talep verildi, sınavlara Dbar ve Anbar kabul edildi, sınavlara katıldığı gibi RSFSR Yüksek Komite Komitesi seminerine katıldılar. Sergiev Posad’daki çalışmaları boyunca sürekli ziyaret ettim. Moskova Abhaz topluluğunda bazı akşamlar düzenlenirken, seminer yönetiminden sürekli olarak Dbar ve Anpara'nın bu akşamlara gitmesine izin vermelerini istedim ve Moskova'daki yurttaşlarla bağlarını kaybetmezlerdi. Güney Osetya rahip Dmitry ve Andrey ile birlikte bir seminer öğrencisi olan Peder Sawa bu akşamlara gitti. Dbar ve Anpara, seminer rektörü ile bir araya gelen, dünyadaki tüm Abhazlar cumhurbaşkanı Taras Mironovich Shamba adlı semineri ziyaret etti ve Moskova Abhaz topluluğu başkanı O. Bebiya ziyaret etti. Bu toplantılara katıldım. Seminerden mezun olduklarında mezuniyetlerine katıldım ve seminerden mezun oldukları için onları tebrik ettim. Ancak onları Lavra'da düzenleyemediler, Gürcü kilisesi Rus Ortodoks Kilisesi ile bir çatışma olacağı konusunda uyardı! Gürcü kilisesini öğrendikleri gerçeği yalnızca 2 kursunda öğrendi, ancak çok geç oldu, artık bunları çıkartamazlardı. Tiflis ile Lavra'nın önderliği ile Rus Ortodoks Kilisesi arasında çok kötü bir şekilde sonuçlanabilecek ciddi bir çatışma yaşandı. Manastır ve seminerin liderliği çatışmadan kurtulmayı başardı. Mezun olduktan sonra, Dmitry Dbar'ın seminerden mezun olduğunu ve akademinin daha sonra adayının diseksiyonunu ve simge boyama atölyesi Ampar'ı savunduğunu ortaya koydu. Ve ertesi yıl, Lavra, Sarsania adında bir başka Abhaz öğrencisi aldı.
- Anladığım kadarıyla, bu adam "Kutsal Metropolis" te Dbar ve Ampara'nın müttefiki olan David Sarsania mıydı?
Evet öyle. Abhaz topluluğu, o zamanlar gelecekteki babası David ile sürekli iletişim halindedir. Gürcistan lobisindeki durumu daha iyi anlamak için Gürcistan lobisini daha iyi anlamak için Rusya Federasyonu'nda da dikkatini çekti. Belorusskaya metro istasyonundaki Gürcistan bileşiğini aktif olarak ziyaret ettiğini fark etmeye başladık. Tabii ki, bu kendi işiydi, ama bizi uyardı. Abhaz Sarsania, savaş sırasında birkaç yakın akrabayı öldürdü ve bize çarptı, O. Vissarion da onu incelemeye aldı, ama biz onu istemedik ve onu zorlamadık ve etkilemedik. O yıllarda Gürcü Kilisesi ile iyi ilişkiler kuruldu. Ancak, o zaman biz ona değildik. O zamanlar daha karmaşık bir mesele ile meşguldük: Dbar ve Ampar'ın koordinasyonu. Peder Vissarion Appa, o zamanki Abhazya'nın manevi otoritesi: Daha sonra Maikop, Dbar ve Ampar'da daha önce aday gösterilmişlerdi ve babaları Vissarion'a yardım etmek için zaten Abhazya'daki Maikop piskoposu tarafından koordine edilmeden önce zaten atandılar. Bu arada, babasının çalışmalarının sonu, David Sarsania geldi. Abhaz topluluğu onun hakkındaki korkularının boşuna olmadığını öğrendi.
-Ne demek istiyorsun?
Trinity - Sergius Semineri'nden mezun olduktan sonra Abhaz David Sarsania, neredeyse hemen bir bucak kazandı, Gürcistan Patrikliği'nin yetkisi altına girdi, Batı Avrupa'da okumaya gitti. Daha sonra Abhazya'ya geri dönmek istedi, ama Peder Vissarion şiddetle karşı çıktı. Abhaz - Gürcü rahip, savaştan sonra ... Bu bizim için en azını beklemek beklenmiyordu. Bir süre sonra, Davut Davası'nın makaleleri, Abhaz kilisesine mümkün olan her şekilde ve şahsen de Peder Vissarion Applia'ya hakaret ettiği Rusya'nın merkez gazetelerinde görünmeye başladı. Sarsania’nın gözünde, Vissarion’un babasının şarabı bir idi - 5. yüzyılda Kalsedon Katedrali’nin yönetimini kullanarak Tiflis’ten bağımsız olarak Abhaz kilisesini kurdu. Birçoğumuz O. Vissarion'un savaş yıllarında Abhaz kilisesinin Gürcistan'dan ayrılması konusundaki esaslarını bilmiyoruz. Peder Vissarion'un yaptığı şeyin özü: kanuna göre, üç ay içinde Tiflis'ten emir gelmemiş olsa bile, hatta Abhazya'daki kilise yaşamıyla ilgili mektuplar bile olsa, üç ay sonra Abhazya'nın II. Savaş sırasında öyleydi. Peder Vissarion kamuoyundan ve basından açıkça belirtti: II. Ilia, Abhazlar sürüsünü onun için zor bir askeri zaman diliminde bıraktı. Bu nedenle Abhazya, eski kilise yönetimini kullanma ve Gürcistan Katolikosu ve Gürcistan Kilisesi ile olan tüm ilişkileri bozma hakkına sahipti; aynı Gürcü kilisesi. Abhaz piskoposluğu tam da bunu yaptı.
II. İlyas, Vissarion’un babasının ifadesine nasıl tepki verdi?
Peder Vissarion Abhaz piskoposunun artık Gürcistan Katolikosuna uymadığını açıkladıktan sonra, anlaşılmaz insanlar ona bir tür "Ilia II'den bir mektup" ile gelmeye başladı. Peder Vissarion onlarla iletişim kurmayı reddetti ve elindeki belgeleri almayı reddetti. Vissarion'un babasına baskı yaptılar, onu tehdit ettiler ama pes etmedi. Gürcü kilisesi, Vissarion'un babasına hain dedi, çünkü Gürcistan ordusunun rahibiydi ve Tiflis'in iradesine ve Gürcistan otoritelerine tamamen itaat etmeli. Abhaz Vissarion Appia bir kerede peçe almak zorunda kaldı. Tiflis’te Sovyet döneminde başka türlü hareket etmek imkansızdı, Abhaz ya da Osetliler sadece Gürcistan'da rahip ya da keşiş olabilirdi. Dbar ve Ampar şu an onu suçluyorlar. Ancak bu mantığa göre, Tiflis'te çalışanlar için Achba, Bagapsh, Ankvab ve diğerleri yeniden sorgulanabilir. Abhaz kilisesini Gürcülerden tecrit etmenin Gürcü kilisesinin rahibine ait olduğu ortaya çıktı. Bu başarı askeri bir başarıya benziyor. Abhazya'nın birçok yönden kilisesi de dahil olmak üzere bağımsızlığını Peder Vissarion'a borçlu olduğuna inanıyorum.
- Bize Vissarion’un babasının yararlarından bahsedin.
Savaş sırasında Gudauta'daydı ve elinden geldiğince yardım etti. Bombardımanın olduğu cepheye gitti. Savaştan sonra, Peder Vissarion Abhazya ablukasını kırmak için elinden geleni yaptı. Kilisenin lideri olarak aktif olarak Rus barış güçlerini destekledi. Şahsen Rusya Dışişleri Bakanlığına, Savunma Bakanlığına ve diğerlerine gitti, savaş ve savaş sonrası yıllarda Abhazya'nın yaşamını kolaylaştıracak ve Abhazya ile Rusya arasındaki dostluğu güçlendirecek her şeyi yaptı. Bu alandaki değerinin hala hafife alındığına inanıyorum. Maalesef, Abhazlar Rusya’ya dair umutlarını paylaşmadılar. “Ne yapıyorsun? Moskova bizi engelledi ve bize ihanet etti. Daha iyisi Türkiye, AB, ABD ile temas kuralım. ”Ve Peder Vissarion,“ Hayır. Rusya Rusya'yı engellemese de, Rusya'nın düşmanlarını engellemesine rağmen Rusya ile arkadaş olacağız ”dedi. Vatikan, Ekümenik Patrik Bartholomew ve Philaret Denisenko gibi çeşitli şizmatikler, Abhaz piskoposuna Baba Vissarion konusunda baskı yaptılar. 2008’te, Vissarion’un babasının çabaları başarı ile taçlandırıldı: Moskova, Abhazya’yı bağımsız bir devlet olarak kabul etti. Abhaz kilisesinde olumlu anlar yaşandı: keşişler - mirasçılar ortaya çıktı, Abhazya'nın kutsal yerlerine hacılar sayısı arttı. Temel olarak, bu hacılar Ruslardır. Rus Ortodoks Kilisesi ile işbirliği, gelecekte Abhaz kilisesinin bağımsızlığının uluslararası olarak tanınmasına yol açabilecek yeni bir seviyeye ulaşmaya başladı.
- Dbar ve Ampar şu anda ne yaptı?
2001'ta Dmitry Ampar, Maikop'ta keşiş olarak tomurcuklandı ve Dorofei ismiyle bir hiyeromon verildi. Aynı yıl Abhazya'ya gitti. İlk önce Koman Manastırı'nı görevlendirdi, ardından Sohum'a transfer oldu. Andrei Ampar bakanlığının yeri, önceleri olabileceği New Athos'du. Abhazya'da babalar Peder Vissarion ile sürtünmeye başladı. Kilise'de ordu ile aynı katı bir alt yönetim olduğunu biliyorsunuz. Andrei ve Dmitri keyfi olarak oynamaya başladı ve O. Vissarion ve diğer keşişlerle çatışmaya başladı. Abhazya kilisesine başkanlık eden O. Vissarion'un kutsamaları olmadan gazetemizi yayınlamaya başladık. Sonra Abhazya'nın iç işleri uluslararası bir skandala neden oldu. Gerçek şu ki, Rus Kilisesi Vatikan ile uzun zamandır devam eden bir çatışma içinde. O zamanki Patrik Alexy II, mevcut Patrik Kirill gibi, yıllardır Sovyet sonrası uzaydaki Roma'nın genişlemesi ile mücadele etti. Vissarion’un babasının destekçileri Moskova Patrikliği’nin yanında yer aldı. Örneğin, Abhaz din adamları, bağımsız Ukrayna patriği olmaktan vazgeçmiş olan Ukrayna’nın buzunu çözen piskoposu Philaret Denisenko’yu desteklemek istemediler. Dahası, Vissarion Applia'nın babasının yapısı, Ukrayna ve Belorussia Ortodoks kiliselerini Katolikler, Ümitler ve Philaret gibi bölmeler tarafından ele geçirilmesinden savundu. Peder Applia, mezhepçiliğe karşı yerleşmiş bir savaşçı olarak bilinir. Daha önce de söylediğim gibi, Vissarion’un babasına baskın hissettiler, Filaret ve diğer şizmatiklerle ittifaklar tarafından kendisine zorlandılar. Ve sonra Dbar ve Ampar? 2005'te papalık nuncio Monsignor Gugerotti, Abhazya'yı ilk kez ziyaret etti. Dbar ve Ampar, nimet istemeden kişisel inisiyatifle bir araya geldiler, ancak bu tür sorular ROC düzeyinde olduğu gibi çözüldü. Bu, ağır bir kilise refakatinin ihlalidir. Yaptıkları işler Vatikan tarafından şu şekilde çoğaltıldı ve yorumlandı: “Rus Ortodoks Kilisesi'nin en büyük liderliği kategorik olarak iyi niyetimizi kabul etmiyor ve bu kilisenin sıradan rahipleri bizi anlıyor ve kabul ediyor. Bunun işareti, papalık nuncio'nun Abhazya'daki Rus Ortodoks Kilisesi'nin Ortodoks rahipleriyle buluşması. ” Yani dürüst Abhazlar babaları, Rus kilisesinin muhalifleri olan Roma curia'nın politik zaferini kasten destekledi! Moskova’nın patriğine ulaşan bir skandal patlak verdi. Sonra, Maykopes Piskoposu Dbar ve Ampara'nın babalarını devlete yönlendiren ve geçici olarak bakanlıkta yasaklayan birçok sürtünme yaşandı. Bu yasağa rağmen, hizmet vermeye devam ettiler. Ek olarak, özellikle Dbar ve Ampar'ın belirsizliklere ve tehditlere bile ulaştığı birçok rahiple, özellikle de Küba ile çatışmalar yaşadılar.
- Hatırladığımız gibi, o zaman iki babaya da daha ilginç bir şey oldu ...
Dorofei’nin babası 2006’te Yunanistan’a gitti ve orada çok iyi bir doktora tezi savundu. hikayeler Abhaz kilisesi. 2011’te. Konstantinopolis'in Bartholomew semtindeki Yunanlılar, Rus hiyeromonu Dorotheus Dbar'ı Yunan archimandritlere adadı. Kilise kurallarına göre, bu ciddi bir ihlal, Rus Ortodoks Kilisesi'nin bir keşişi, başka bir kilisede patrik izin vermeden kemirgenlere dikiliyor. Bu, Abhaz ordusundaki bir takım komutanının Türkmenistan ve Tacikistan ordusuna nasıl katılacağı ve kendi takdirine bağlı olarak hemen 3 bakanlarına sunulacağı ile ilgilidir.
Bakanlıktaki yasaklamadan önce bile, 2006'ta Ampara, Yeni Athos yönetiminden kaldırıldı. Kilise makamları vahşetine katlanmaktan yoruldu, sonra da tövbe etti. Peder Vissarion, Abhaz ve Rus Ortodoks Kilisesi arasındaki bağları güçlendirmek için Rus Ortodoks Kilisesi ile anlaşarak, bu hizmete en çok saygı duyulan Rus büyüklerden biri olan Hegumen Efrem'i (Vinogradov) davet etti. Sovyet zamanlarında, bu adam sadece huzurlu ve dindar görünen Gürcistan prenslerinin doğasını anlamıştı.
- Hatırladığımız kadarıyla, Yaşlı Ephraim Elijah ile başını belaya sokmuyor. Yoksa başka bir şey mi var?
Peder Ephraim Valaam'da çalıştı, ama Gürcistan SSR'sinde ataları Abhaz'ta doğdu ve büyüdü. Sovyet döneminde, yarı Rus olması nedeniyle Tiflis kilise yetkilileriyle sorunları vardı. Söylemek istemedi. Sonunda, “Abhazya'dan ayrıl ve asla Gürcü SSR'sine gelme” diyerek onu düzenlediler. Ve bu Sovyet zamanlarında. Peder Ephraim barok olduğu Balam'a gitti. Yıllar sonra, Valaamyalı yaşlı Ephraim, Novo-Athos manastırını yönetebilir. İlk başta, kaçırılan Abbot Ampar veya taraftarları ile hiçbir sorunu yoktu. Ve Mayıs ayında, Novo-Athos Manastırı'nda Dbar ve Ampar liderliğindeki bir grup insanla bir araya gelen 2011, ilk önce şizmatik bir "ayin" hizmetinde oldukları katedralde Simeon Kananit'i işgal etti. Kıyametten sonra, katedralde “kilise-halk meclisi” adı verildi.
Abhaz Otocephalous Ortodoks Kilisesi ". Bu koleksiyon eski dostlarımız Dbar ve Ampar David tarafından yönetildi. Peder Vissarion ve Rus Kilisesi hiyerarşisi haklı olarak bütün şirket muhaliflerini ve Rus Kilisesi düşmanlarını çağırdı. Bu gün devam eden ve daha sonra devam edecek olan bir propaganda savaşı başladı. Bir inanan açısından, bu savaş, Rusya'nın Rus Ortodoks Kilisesi ile Abhazya arasındaki savaşla eşdeğerdir. Dahası, bu savaşın ana cephesi kutsal Novo-Athos manastırında gerçekleşiyor.
- Bu çatışmadaki meskenin anlamı nedir?
Novo-Athos Manastırı, Rusya tarafından Rusya İmparatorluğu'nda Birinci Dünya Savaşı'ndan önce yapılan son manastır. Kafkasya'da. Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce inşa edilmiştir. Bu manastırın tarihi ilginç. 19. yüzyılın ortasında ve sonunda, Yunan Athoslu Rus rahipler baskı altına alınmaya başlandı ve Kutsal Dağ'dan ayrılmak zorunda kaldılar. Abhazya'da, Yeni Athos adı verilen yeni bir manastırın inşaatı başladı. Manastırın ilk sakinleri, keşişlerin Eski Athos Dağı'ndan manastır yapımı için gönderdikleri rahiplerdi. artık baskı yüzünden Kutsal Dağ'da yaşayamazdı. Manastır, Rusya genelinde inşa edildi. Birinci Dünya Savaşı sırasında keşişlerin bir kısmı Rus - Türk cephesine gitti. Tıbbi taburlara yardım eden ve daha sonra askeri ödüller kazandıkları savaş alanından yaralıları taşıyan alay rahipleriydi. Novo-Athos Manastırı, tüm Karadeniz bölgesinde, Balkanlardan Kafkaslara kadar bir Ortodoks karakolu olarak tasarlandı. Orada Romanya, Bulgaristan, Türkiye ve Sırbistan'dan rahipler yaşadı. Manastırın Hegumen'i yalnızca Rus olabilir. Manastırın tüzüğü, manastırın öncülünün Rus olması gerektiğini ve tüm tarihte hiç kimsenin bir iotayı ihlal edemediğini Eski Athos’ta onaylanması gerektiğini söylüyor. Durum SSCB'nin dağılmasından ve Gürcü - Abhaz savaşının başlamasından sonra değişmeye başladı. Savaştan sonra, keşiş Pigar, Eski Athos'tan geldi, ancak manastırı terk etmek ve Abhazya'dan ayrılmak zorunda kaldı.
Geçen yıl nisan ayındaki bir toplantıda, ana tapınağın içindeki ve dışındaki organizatörlerin ve manastırın duvarlarına asılan bayrakların asılmasından etkilenmiştim. Abhaz bayrağını kendimle savaştım silah Elinde ve bu sembol saygı. Bu bayraklar devlet binalarında ve kurumlarında, insanların evlerinde olmalı, ancak manastırı 20'lerde olduğu gibi bir kulübe, parti toplantılarına ve hatta keşişlere çeviriyor. Lavra vatandaşlarında azizlerin kalıntılarının yakınındaki kiliselerde Rus bayraklı bir buluşma sunabilir misiniz? İstisna, tabut bir bayrakla kaplandığında cenaze törenidir. Ve beni en çok rahatsız eden şey, cumhurbaşkanlığında, Elijah 2'i temsil eden Gürcü kilisesinin bir temsilcisinin bulunmasıydı. Gürcistan pasaportuyla Abhazya'ya nasıl girdi, neden oraya geldi? tek kelimeyle bağlantısı kesildi, O. Vissarion'un yaptığı her şeyin tek başına çarpıştığı ortaya çıktı. Yani Dbar ve Ampar onu Gürcistan'dan davet etti, oraya şans eseri gelmedi, o yüzden bağlantıyı kesdik.
- Kimi kastediyorsun?
Peder David Sarsania'dan başkası değildi. O zamana kadar, Moskova seminerinin eski bir öğrencisi Gürcü Kilisesi'nin önemli bir rahibi olmuş ve Avrupa'daki İlyas II ile öğrenmişti. Hayal et: Gürcü dini hiyerarşisi - Rus Ortodoks Kilisesi'nin yarı zamanlı rahiplerinin önderliğinde Abhaz inananlarının toplantısında Ilia II'nin temsilcisi. Toplantının yapıldığı yer, bağlantısı son derece tartışmalı olan ve bir de ROC aracılığıyla uluslararası tanınma kazanabileceği Novo-Athos Manastırı. Franz Kafka sadece dinleniyor ... Soru ortaya çıkıyor: Peder David, Abhazya ve Abhaz kilisesi hakkında, baskıda söylediklerinden sonra Abhazya'ya nasıl ulaştı? Peki Saakashvili onu “Rusya'nın işgal ettiği bölgeye” soktu ve sonra onu Abhazya olduğu için yargılayamadı? Başka bir soru: Abhaz sınır muhafızları, bir Gürcü pasaportunun varlığı için onu kontrol etti mi? Gürcüler, Sukhum'u 1992 yılında terk ettikten sonra, oraya gitmediler ve 2008 yılının Ağustos savaşından sonra - daha da fazlası. Rusya’nın Gürcistan yasalarına göre işgal ettiği topraklarda kalmak bir suçtur ve Abhazya’da Gürcistan pasaportuna sahip bir kişi, bir kişi değildir. Genel olarak, Sarsania şizmatik bir toplantıdaydı, sonra İlya II'nin dediği gibi: Abhazların inancı toplanırken Gürcü Kilisesi'nin bir temsilcisi vardı. Sonra her iki baba Konstantinopolis'e gitti.
- Ekümenik Patriği onları nasıl aldı?
Bartholomew onları oldukça ılık ve güzeldi. Rus Kilisesi'nin Ekümen Patriği ile uzun süredir devam eden gerilimleri olması tesadüf değildir. Patrik Bartholomew'in kişiliği çok ilginç. Bir zamanlar etnik bir Rum olan Türk ordusunun özel birimlerinde emekli olan bir Türk subayı olarak görev yaptı. ORTHODOX VATİKAN'TA DOKTORUN YERLEŞTİRİLMESİ KORUMA. Basında defalarca, Ekümenik Patrik Bartholomew Hazretleri'nin uluslararası Mason çevreleriyle yakından ilişkili olduğunu ve bu hat boyunca Rusya ve Rus Kilisesi'ne karşı çalıştığını bildirdi. Ekümenik Patrikhane, uluslararası düzeyde Rus karşıtı yönde ciddi bir şekilde yer almaktadır. Böyle bir kişinin sevgili konukları olarak kabul etmesi, zaten Dbar ve Ampar'ın Batı istihbarat servislerinin yörüngesine girdiğinin bir göstergesi.
İlk kez, Abhazya’daki nuncio Gugerotti ile ılık buluşmaları, Abhazya’ya namaz kılmayan, denizde yüzmek için gelmeyen tanık oldu. Vatikan istihbaratı haklı olarak dünyanın en güçlülerinden biri olarak kabul edilir, CIA ve NATO ile yakın bağları vardır, Vatikan'ın doğu bloğunu ve SSCB'yi nasıl tahrip ettiğini hatırlatmakta yeterlidir. Bartholomew Mason, milletten gelen bir Yunan, Türk ordusunda subay olarak görev yaptı. Ortodoks, Katolik Vatikan, Ekümenik Patrikhane'deki doktora tezini savundu, aynı anda Türk istihbaratı MIIT ve CIA'nin yörüngesinde ve bu istihbarat çalışmaları boyunca Rusya'ya karşı çalışıyor. Gürcü Kilisesi'nin Vatikan ve Konstantinopolis ile yakın temas halinde olması ve dolayısıyla CIA, Türk MIIT ve benzeri yapıların çalışmalarına katılması da aynı derecede ilginçtir. Bölünme nedeniyle, Abhazya'ya sıkıca girdi ve onlar için dini gerekçelerle çatışmalar hazırladı. Bu yüzden Gürcistan Patriği Elias II Konstantinopolis'i ziyaret ettikten sonra - II. Bartholomew I'in alınmasının 20 yıldönümü yıldönümü ile ilgili olarak Türkiye'deydi. Eve döndüğümde, II. II. . “Ekümenik Patrik, belirli bir kilisenin parçası olmayan bütün kiliselerin Ekümenik Patrik'e ait olması gerektiğini önerdi” dedi. New Athos'ta bir süre (muhtemelen tesadüf) bir süre sonra Abhazya'daki bir toplantıda İlyas II David Sarsania'nın temsilcisi ile bir toplantı yapıldı, Dbar ve Ampar ile olan “dostluğu” tam olarak gösterildi. Dbar ve Ampar arasında, Rus Kilisesi'nin uzun zamandır bir düşmanı olan Bartholomew ile yapılan sıcak buluşma, medyada tam olarak doğru değildi. Gürcistan Patrikliği, 9’in Ocak ayındaki Abhazya heyeti Ekümen Patriği Bartholomew’e yaptığı ziyaretin yayılmasıyla bağlantılı olarak, bu toplantının gayri resmi olduğunu belirten bir açıklama yaptığını belirten bir açıklama yaptı. Bartholomew I.
Açıklamada, bu açıklamanın Gürcü tarafının talebine cevaben Konstantinopolis Patriği Baş Sekreteri Archimandrite Bartholomew (Samaris) tarafından alındığı belirtildi.
"Archimandrite Bartholomew, delegasyonun patriğin davetine geldiğini kategorik olarak reddetti ve bu ziyareti resmi veya resmi bir toplantı olarak adlandırmanın yanlış olacağını söyledi. Konstantinopolis Sinodunda Abhazya'nın Gürcistan ve Abhaz Kilisesi'nin ayrılmaz bir parçası olduğunu açıkça belirtti. "Gürcü Kilisesi'nin yetkisi altında." Çember kapalı.
Bu kombinasyondaki Gürcistan ve Gürcü kilisesi, Saakashvili'nin sürekli konuştuğu Rusya ve Abhazya'ya karşı savaşta Batı'nın köprüsüdür.
Şahsen ben Abhazya'daki Gürcü Kilisesi'nin birçok provokasyonuna şahit oldum. Bir zamanlar Jandieri'nin önderlik ettiği Gürcü inananlar (bu beyefendi ile arşivdeki bu provokasyon hakkında iki saatlik bir kaydım var) bir yürüyüşle Abhazya'nın tamamını bir yürüyüşle geçmek istediler, başka bir zaman Ilia II kendini Sukhumi ve Pitsunda Piskoposu ilan etti. Elijah'a, Gamsakhurdia zamanında kiliselerde silah tuttuğunu, Gürcistanlı rahiplerin kendisini Sovyet döneminde önderlik ettiği gibi Sodom günahıyla suçladığı için, Abhazya ve Rusya'daki Gürcistan topraklarını Novorossiysk'e nasıl vaftiz etmeye çalıştığını hatırlatmak isterim. Abhazya ve Yeni Afon kiliseleri ... Gürcistan kilisesi, Abhaz ve Rus Ortodoksluğuna bu tür bir zarar verdi, bu da değerlendirmekten bile korktum. Gürcistan Kilisesi'nin Abhazya'da nasıl liderlik edeceği ve Rusya'nın Vatikan ve Konstantinopolis ile gelecekte ne kadar zarar göreceğini hayal etmek zor. Abhazya'daki en kötüsü şu an beklenebilir.
- Ne demek istiyorsun?
Maikop Piskoposu temsilcisi önünde bulunan Dbar ve Ampar'ın bakanlıktaki yasaklama kararnamelerini çiğnediklerini ve Rus Kilise ile son kırılmalarını ilan ettiklerini söylüyorum. Aynı zamanda, Rus Ortodoks Kilisesi'nin kendisini suçlamak istiyorum. Rus kilisesi, Abhazya'daki Dbar ve Ampar'ın dürüst babalarının taahhüt ettiği, Gugerotti nuncio ile toplantıları hakkında ayrıntılı olarak bildiği, Bartholomew ziyareti ile ilgili hiçbir şey bilmediği küfürlerini mükemmel bir şekilde gördü. İlk ciddi haksızlıktan hemen sonra Dbar ve Ampara'yı çağırıp kilise mahkemesini anlamak hemen gerekliydi, ancak Patrikhane ne yazık ki bu anı kaçırdı. Tüm sorunları Rusya Rus Ortodoks Kilisesi'nin göbeğindeyken bile çözmek daha uygun olacaktır. Bu babalar, ROC’dan ayrıldıktan sonra Yeni Dostların yardımı ile daha çok iş yapacaklar.
- Bunun hakkında mı?
Abhazya'nın modern tarihinde, şahsen bildiğim, ancak hiç konuşmadığım bir çok şey var. Novo-Athos Manastırı ve orada bulunan Havari Simeon Cananit'in mezarı, dünyadaki Ortodoksların kutsal özelliğidir. Bu servetin deseklenmesi veya kaybedilmesi Ortodoksiye büyük felaketlere mal olacak. Size hatırlatmak isterim ki, Rus-Türk savaşında 19 yüzyılın sonunda manastır binaları yakıldı ve Türkler çok pahalıya mal oldu, mağlup edildiler, 1928 yılında kapatıldılar. Rahipler Pskhu bölgesine gittiler, ancak tutuklandılar (hayatta kalan, kütük sahasında kalan birkaç kişi vardı) ve onları geri getirdiler. Rahiplerin bir kısmı Novorossiysk'te vuruldu, bir kısmı da iki ya da üç mavnaya koyuldu ve manastırın yakınındaki denizde boğuldu. Bolşeviklerin denizde boğdukları rahipler hala orada duruyor. Dalgıçlar, küllerinin bozulmamış kaldığını söylüyor. Bu trajedinin ardından Abhazya Gürcistan'a ilhak edildi ve onlarca yıldır Abhazya baskı altında kaldı. Başka bir olayı hatırlıyorum. 1993’te, Gürcüler manastırı topçu bombardımanıyla bombaladı. Ondan sonra Gürcüler savaşı kaybetti. Üçüncü. Nisan ayındaki New Athos'taki toplantıdan kısa bir süre sonra, Mayıs 29, 2011, Sergey Vasilyevich Bagapsh öldü. Dbar ve Amparu Konstantinopolis’e gitmeye değdi, Şubat’ta Alexander Ankvab’ın hayatı konusunda bir girişim var. Şimdi, Dbar ve Ampar, manastırın Maikop Piskoposu tarafından verilen emirleri bozduktan sonra Abhazya'da korkunç bir talihsizlik yaşanabilir, ne yazık ki Abhazya nüfusunun bir kısmı bu durumu tam anlamıyla anlamaz ve Kilise kanunları ve ihtilafın nüansları hakkında hiçbir şey bilmez. Finansal bir yönü de var. Rus İmparatorluğu döneminde Rus parasıyla inşa edilen manastır, lezzetli bir midyeydi. Ekonomik varlık sorunu hala açık. Gürcüler bile New Athos ile çok dolaylı bir ilişki içinde olduklarını itiraf ediyor. Bir manastır, şu anda olduğu durumda bile olsa, inanan ve turistlerin pahasına yılda bir milyon dolara kadar net kar sağlar. Dbar ve Ampar bunun hakkında konuşma.
Ancak asıl mesele, 2004'teki gibi yüzleşmeyi önlemektir, ama zaten Vahabiler ve geleneksel İslam ya da Yugoslavya'nın destekçileri arasında Kuzey Kafkasya'da olduğu gibi dini gerekçelerle. Şimdi Saakashvili ve West'in özel servisleri böyle bir fırsata sahip. Abhaz yetkilileri bu görevle başa çıkacaklar.
Bugün Abhazya'da Ortodoksluk çevresinde gerçekleşen tüm olayların ve inanç olaylarının türlerinin arka planı açıktır. Ancak, yeterli önlem alınmadı. Her şey patladığında mı bekliyorsun?