Ve bir şişe rom!
Kısaca Rum tarih Çeşitli askeri çatışmalar ve en sevilen korsanlar içeceği, tüm bölge için bir şehir oluşturucu ürün ve bütün filoların stratejik bir rezervi, bir iyileştirme aracı ve erken ölüm garantisi vb. Gibi en önemli bağlantılardan biri haline gelmiştir.
- Kaptan, kaptan Jack Sparrow ...
- Jack, seni sarhoş et, kaptan değil
İçki adının kökeni belli değil. Burada herkes battaniyeyi kendine çeker - Fransız "arim" (lezzet), İngiliz "rumbullion" (büyük gürültü ve din), Latince "sakarum" (şeker) vb. Yeşil yılanın bazı romantizminin, antik çağdaki rom tarihini yerleştirmeye çalışmasına rağmen, kesin olarak bilinen romun damıtılması 17 yüzyılda başladı. Karayipler'deki tarlalarda çalışan binlerce Negro kölesi, şeker kamışının işlenmesi sırasında pekmezin (şeker üretiminin bir yan ürünü) alkolün serbest bırakılmasıyla mayalanma yeteneğine sahip olduğunu fark etti. Hayır, elbette, farklı devletler birbirleriyle yaşadılar; bu kadar yaratıcı oldukları ortaya çıktı: Zencileri, Barbados’tan Brezilya’ya.
Sömürge ülkeleri, özellikle de İngiltere, umutsuzca bütün sömürgelerini emmeye çalıştı. Örneğin, 17 yüzyılda köleliği küçümsemeyan İngilizler, söz konusu Barbados gibi bölgelerini şeker kamışıyla diktiler. Sonuç olarak, yan melas öylesine o kadar büyüdü ki rom üretimi cennete uçtu (daha önce aynı kölelere beslenmesine ya da nehre dökülmesine rağmen). Ve çeşitli nedenlerden dolayı yeni kolonilerde ucuz alemlere çok ihtiyaç duyuldu. Birkaç yıl boyunca rom üretimi New England'da bile (Plymouth kolonisi) başladı.
Böylece ürkütücü paramiliter, ekonomik ve hatta politik canavar - “rom üçgeni” doğdu. Gelecekteki “özgürlüğü seven” Amerikalılardan, İngilizlerden, İspanyollardan, Fransız, Hollanda ve hatta İsveçlilerden Afrika, Yeni Dünya ve Avrupa arasında dolaşan tüm çizgilerden gemiler. ROM, şeker, kıyafet ve silâh Afrika'da köleler satın aldı. Yeni Dünya'da, köleler satıldı, baharatlara yatırım yapıldı, yine rom ve şekere dönüştürülerek Avrupa'ya taşındı. Ve benzeri.
Yamyamlıktaki kusursuz mantık, kölelerin, kölelerin satın alındığı “para biriminin” doğduğu tarlaları yetiştirmeye başlamasıydı. Fena değil, değil mi? Ve bir çiftlikte bir kölenin çalışma koşulları altında, kendi maliyetini karşılamak için gerekli miktarda ham maddeyi (şeker kamışı) bir hafta içinde kesti.
Afrika'da köle alımı ve satımı
Bu arada, Eski Dünya'dan Barbados'a yapılan bu uçuşlardan birinde, basit bir genç olarak çalışan efsanevi korsan Henry Morgan küçük bir sermaye biriktirebildi. Birkaç yoldaşla paylaştıktan sonra bir gemi satın alabildi. Görünüşe göre bu, “rom üçgeni” ne finanse dönüştüğü hakkında bir fikir veriyor. Daha sonra, bu gemi sadece bir korsanın başlangıcı olacak filotilla Morgan.
Romanların bütün Karayip bölgesi için stratejik öneminin “Rum üçgeni” nde yer alanların dışında bir başka kanıtı, sömürü ülkeleri arasında zorlu ekonomik yaptırımların değiş tokuşudur. Görünüşe göre 17 yüzyılın ortası - yaygın korsanlık ve özelleştirme, başka bir iş yok mu? Ancak hiç kimse, rom atındaki o zamanın alışılmadık ekonomik gerçeğine girme şansını kaçırmak istemedi.
Henry Morgan
Örneğin, yerel üreticiyi korumak amacıyla, rom ve melas ithalatını metropol topraklarına yasaklayan Fransa, kolonilerde pekmez ve şeker üretimini arttırdı. Rom için "Fransız" hammadde en ucuz olduğu ortaya çıktı ve diğer oyuncuları piyasadan sürdü. İngilizler, Fransız hammaddelerine yasak getirerek her şekilde buna karşı çıktılar. Herkes pazar için herhangi bir şekilde mücadele etti.
Rum herkes tarafından ihtiyaç duyuldu. Denizciler bu içkiye ihtiyaç duyuyordu. Böylece, o günlerde tatlı su gemilere katı bir sınırda verildi. Bu durumda, genellikle hızlı bir şekilde şımarık. Suyun yutulması için romla seyreltildi. Bazen kullanılamaz hale gelmeden suya rom eklenir. Ek olarak, rom bir anlamda ispirtodan kurtuldu.
Amiral Edward Vernon
Bu nedenle, modern hipsterlerin yüzlerce ruble bıraktığı bir kısmı için neredeyse tüm kokteyller askeri denizciler veya umutsuz militan korsanlar sayesinde doğdu. Örneğin, grog cesur denizcilerinin Roma'dan sonra dalga geçtiklerini gören İngiliz amiral Edward Vernon (1684-1757) sayesinde doğdu. Rum bırakmak yerine, amiral olamazdı - uzun süredir devam eden bir filo geleneği ve bir denizcinin meşru hakkı. Bu nedenle, romun limon suyuyla seyreltilmesini emretti, bu arada, uzun süre boyunca kir ve diğer hastalıklara karşı mücadelede içeceğin iyileştirici özelliklerini güçlendirdi.
Aynı şekilde, Tanrı'nın ışığında sayısız başka kokteyller ortaya çıktı. Sıcakın kalitesini tercih eden korsanlar, ucuz romun kötü tadı nane ve kireç boğularak daha fazla su ilave etti. Bu yüzden, VIP müşterilerin lodge'larından bir başka güzellik "mojito" yu attığında, ona bir göz atmasını ve papağan almasını tavsiye et.
Ayrıca, rom, biniş savaşları sırasında ... ... takım için çok güçlü bir teşvikti. O zamanlar bir denizcinin hayatının sevinç dolu olmadığını herkes biliyor, bu yüzden rom küçük bir tazminattı. Denizciler savaşa girdiklerinde, ister İngiliz filosundan, ister basit bir korsan gemisinden gelen maceracılar olsun, saldırıya uğrayan gemide kesinlikle mevcut olan rom stoklarının bölüneceğini biliyorlardı. "Şarap depolarını ileriye götürmek" ifadesi artık çok komik görünmüyor, değil mi?
Ve elbette, yaşam tarzı ve savaşçı korsanların görünüşü (onların kendilerine, “kıyıdaki kardeşler” olarak adlandırılırlardı) rom olmadan gelişmezlerdi. Doğru, romantik bir Captain Captain kurgusu figüründen ve sınırsız Hollywood serisinden komik Jack Sparrow'dan oldukça farklı. İlk olarak, kişisel silahlarına olan mükemmel özenle kişisel hijyene olan ilgisizliklerini telafi ettiler. İkincisi, kıyıdaki rom anında yetenekli militarize edilmiş denizcileri gerçek delilere çevirdi. Soyulmuş altın ve gümüş şu anda içildi ve “rom üçgeni” nin gücünü güçlendirdi.
Port Royal
Bu olayların çağdaşı olan Alexander Ekskvemelin, Jamaika'daki korsanlık beşiklerinden birinde (Hollandaca ya da Fransız) yaşamı şöyle tanımladı: “Bazıları bir gecede iki ya da üç bin reais (bir köle 100 real'lerine mal, ve bir şişe rom 4 maliyeti) ) sabaha kadar vücutlarında bir tişört bile yok. ” Aynı zamanda, Jamaika Limanı Kraliyet'teki 17’in sona ermesiyle, evin neredeyse Londra ya da Paris’te iyi bir konak olduğu kadar değerliydi. Neredeyse her birinin bir tavernası ya da bir içki fabrikası vardı. Gelirler nefes kesici oldu. Korsanlara ve yetiştiricilere gümüş tabaklar servis edildi ve kilisenin toplanması için altın bardaklardan rom içildi.
Rock Brezilya
Doğru, böyle bir yaşam tarzı ile hızlı bir şekilde her şeyi çırptılar ve tekrar denize açıldılar. Ünlü acımasız Rock Brazilian, romu bütün varillerle gördü ve türden çıktığında, bir elinde fıçı, diğerinde çıplak bir kılıçla sokaklarda dolaştı. Aniden elini keserken Rock'a bakmamak rahat bir yoldan geçen kişiydi. Ve en efsanevi korsanlardan biri olan Henry Morgan, hayatının sonuna kadar bile bir ekici ve etkili bir politik figür haline geldi, sarhoş oldu ve karaciğer sirozundan öldü. Ne ironisi! Öyleyse hazineyi aramak gömülü sandıklarda değil, zamanın en eski damıtma tesislerinin hesabında.
Peki, rom ya da daha doğrusu, bu içeceğin orijinal "rahiplerinin" bölgenin jeopolitiğini nasıl etkilediğinin en doğrudan örneği belli bir Charles Barre'dir. Bu girişimci adam Kont Arlington sekreteri olarak işe alındı ve Jamaika'ya göç etti. Şiddetli bir harekete geçerek, bazen savaş mektuplarına sahip olan filibus filosunu yenilemek için Yeni Dünya'ya yeni savaşçılar çağırdı. Kısa süre sonra Karayipler tadında bir "diplomat" oldu, yani. kayan mektupların çıkarılması, çalınan ganimet satışı, müzakere edildi ve ayrıca tavernaların en başarılı sahibi oldu. Orada yeni korsanlar işe aldı ve kaçınılmaz olarak zenginleşti.
Kanlı hasadı hem denizde hem de karada toplayan rom üçgeni, ancak 20. yüzyılın 19'unun başlangıcında dağıldı. Ve bunun nedeni sadece bahislerin artık Romanlara, Pekmezlere veya Kölelere bağlı olmamasıdır.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.