Seif Fathi Fathi itibaren Texas
John Kouwenhoven’ın Otoyoldaki Bira Kutusunda; Amerikan Hakkında Amerika Hakkında (1961) materyal kültürü makaleleri, kitabın başlığında yöneltilen soruyu cevaplama çabalarında destekleyici kanıtlar olarak hizmet eder. Soğuk savaş endişeleri çağında yazılan kitap, maddi kültürünü kapsamlı ve sembolik bir şekilde çağırarak Amerikan tarzı demokrasinin durumunu ortaya koyuyor. Gökdelenler, bira kutuları ve sakız gibi şeylerin içinde yazarın teknoloji ve demokrasinin canlandırıcı ruhunu - ve ekili ve yerel modlar arasındaki sürtünmeyi - yani onun görüşüne göre özünde Amerikalı bulması. Örneğin gökdelenler, caz, Mark Twain’in yazılarının bir kısmı ve sakız, örneğin, ürün yerine süreçle ilgili bir endişeyi temsil ediyor. Bu algılanan açık uçluluk, Kouwenhoven’ın hayati kalması için, milletin bazen hantal görünümüne rağmen, anadiliğin “sözdizimini” temsil ettiği için yerel dili benimsemesi gerektiği iddiasının anahtarıdır. Biz, istikrarsızlık korkumuza karşı koymalıyız ve güvenlik arayışında olduğumuz ancak durgunluğa maruz kaldığımız geleneksel “ekili Batı geleneği” sanatlarına tapınmamıza yol açan yeni korkuya direnmeliyiz. Yerel dilde halk sanatı anlamına gelmez; daha ziyade, bu terimi ilham için geçmişe bakmayan ancak 1960'ların “demokratik, teknolojik çağının” itici enerjilerine anında tepki veren doğal bir dehayı tanımlamak için kullanır (132). Buradaki yetersiz akım, günümüzün taleplerine yanıt olarak sıradan insanlardan ortaya çıkan bu tür demokratik tasarım yaratıcılığının, Rus veya komünist teknolojik ilerlemelerin “otokrat yönelimli” olmasının aksine olduğunu göstermektedir (237). Sadece ABD için değil, diğerleri için de bolluk yaratmak için “barışçıl bir dünya” elde edebilmek için, atık ve düzensizliğe karşı belirli bir tolerans gerektiğini savunuyor. Metodolojisi büyük ölçüde indüksiyon ve görsel analize dayanan Kouwenhoven, nesneleri ABD kültürel paradokslarının ifadeleri olarak da görüyor. Bir değişim kültürü ve sosyal hareketlilik ile istikrar ve güvenlik arzusu arasında yukarıda belirtilen gerilim vardır. Bira kutusu karayolu ile bolluk ve atık sembolik olduğunu. Ve aynı zamanda markalı emtia için fetişimizi temsil ettiğini belirtmekle birlikte, bu sembolik biranın özgüllüğünü asla vermiyor. Çağdaş malzeme kültürü akademisyenleri bira kutusunun üretimi, dağıtımı, satışı ve tüketimiyle ilgili süreçleri ve sosyal ağları inceleyebilirken, belki de yol kenarında bulunan tek bir biranın biyografisini yeniden yaratma girişimi —Kouwenhoven onu tamamen bir sembol olarak çağırmaktan memnundur. Bu nedenle, kitabın başlığının kutusu, gerçek bir nesnenin önemliliğinden ziyade anonim ve genel kalır.
Bu kitabın çok fazla sözü vardı. Bu, küçük bir kasabada Pennsylvania'daki bir üniversitede danışman olarak işe giren rezil bir Hollywood muhabiri ile başlar. Popüler bir üniversite öğrencisinin ortadan kaybolmasıyla bağlantılı olabilecek gizli bir kız öğrenci yurduna bakmaya başlar. Buradan ayrıldı. Beyaz'ın her yere şüphe atmak için çok uğraştığını hissediyorum, aslında beni rahatsız etti. Birden fazla sapmaya rağmen gizemi çok erken çözdüm. Bu kitabın büyük bir hayranı değil.
I normally can't stand science fiction and fantasy, but for some reason, I was able to forget the one (and major) aspect of this book that is hard to believe. I got so attached to the characters of this book that I actually cried at the end - and I have never cried from reading a book before!
I liked the idea of the book, and actually, far from being a warning of conformist society, I remember liking the Community and wishing I had something like it around me. Those, being lonely days, were too empty of a target for my malaise, though what better platform for rebellion that a clearly defined social order and rules of behavior? This book excited my mind and I enjoyed the feeling that there was a bit of Jonas in me as well, though I never found my own Giver, if that role gets to be played by any one individual... Rereading this one I was not as satisfied, but I have heard that there is a sequel, perhaps about Elsewhere, though my friends and I have contested the conclusion of "The Giver" pertaining to Jonas's destination - if death or... well, Elsewhere?
Finished it an hour ago, still not convinced that there's a plot. A lot of penises and intense OCD rendering, cute.