Çelik yapı denince
- Çelik bir bina, genellikle zeminler, duvarlar ve dış zarf için diğer malzemeleri kullanan çelik çerçeveli binaların aksine, iç destek ve dış cephe kaplaması için çelikten imal edilmiş bir metal yapıdır. Çelik binalar, depolama, çalışma alanları ve yaşam alanları dahil olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanılmaktadır. Nasıl kullanıldıklarına bağlı olarak belirli türlere sınıflandırılırlar.
Tarihçe
Çelik binalar ilk olarak 20. yüzyılın başlarında popülerlik kazandı. İkinci Dünya Savaşı sırasında kullanımları daha yaygın hale geldi ve savaştan sonra çelik daha erişilebilir hale geldiğinde önemli ölçüde genişledi. Maliyet etkinliği nedeniyle çelik binalar geniş çapta kabul görmüştür. Uygulama yelpazesi, bilgisayar destekli tasarım yazılımının kullanılabilirliğiyle birlikte geliştirilmiş malzemeler, ürünler ve tasarım yetenekleriyle genişledi. [wikipedia]
Avantajları
Çelik, ahşap gibi diğer yapı malzemelerine göre çeşitli avantajlar sağlar:
Çelik yapısal olarak sağlamdır ve katı şartnamelere ve toleranslara göre üretilmiştir.
Fazla malzeme% 100 geri dönüştürülebilir.
Çelik kolayca bükülmez, bükülmez, bükülmez veya bükülmez ve bu nedenle modifiye edilmesi kolaydır ve tasarım esnekliği sunar. Çeliğin montajı da kolaydır.
Çelik, uygun maliyetlidir ve fiyatı nadiren dalgalanır.
Çelik, gelişmiş güvenlik ve direnç sunarken, gelişmiş yapı kalitesi ve daha az bakım sağlar. [Açıklama gerekiyor]
Konut binalarında küf ve küfün yayılmasıyla birlikte çelik kullanımı bu istilaları en aza indirir. Küfün büyümesi için nemli, gözenekli malzemeye ihtiyacı vardır. Çelik çivilerin bu sorunları yoktur.
Dezavantajları
Isı iletkenliği: Hesaplamalar, 18 ayar çelik dikmenin ağının "ikiye bölünmüş" ahşap dikmeden yaklaşık 31 kat daha ince olduğunu göstermektedir; ancak çelik, ısıyı tahtadan 310 kat daha verimli iletir. Net bir sonuç olarak, "ikiye bölünmüş" bir çelik dikme, "ikiye bölünmüş" ahşap dikmeden 10 kat daha fazla ısı iletecektir.
Korozyon: Hatalı tasarım, binalarda demir ve çeliğin korozyonuna neden olur.
Yangınlarda bükülebilir.
Türler
Bazı yaygın çelik bina türleri "düz duvarlı" ve "kemerli" veya Nissen veya Quonset kulübesidir. Ayrıca, yapısal tip, net açıklık veya çoklu açıklık olarak sınıflandırılabilir. Açık açıklıklı bir bina, işgal edilen iç mekanda yapısal desteklere (örneğin sütunlar) sahip değildir.
Düz duvarlı ve kemer tipi, binanın dış şeklini ifade eder. Daha genel olarak, sert bir çerçeve yapısına dayanıyorlarsa, bunların her ikisi de yapısal kemer formlarıdır. Bununla birlikte, kavisli çatı yapıları tipik olarak kemer terimi ile ilişkilendirilir.
Çelik kemerli binalar, belirli uygulamalar için uygun maliyetli olabilir. Tarım endüstrisinde yaygın olarak kullanılırlar. Düz duvarlı binalar, kemerli binalara göre daha fazla kullanım alanı sağlar. Mevcut mimariye uyum sağlamak da daha kolaydır. Düz duvarlı binalar yaygın olarak ticari, endüstriyel ve diğer birçok kullanım türü için kullanılmaktadır.
Net açıklık, iç yapıyı ifade eder. Net açıklıklı çelik binalar, büyük tavan destek kirişlerini kullanır, böylece dahili destek kolonlarına olan ihtiyacı azaltır. Açıklıklı çelik binalar, iç sütunlu yapılara göre daha az maliyetlidir. Bununla birlikte, diğer pratik hususlar, iç yapısal engellerin istenmediği (örneğin, uçak hangarları veya spor sahaları) bir doluluk gibi çerçeveleme stilinin seçimini etkileyebilir. [4]
Long Bay binaları, 35 'üzerindeki açıklıklarda kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Binalarda daha büyük açıklıklar ve açıklıklar sağlamak için geleneksel kirişlerle birleştirilmiş prefabrike metal çerçeveler kullanırlar.
Bileşenler
Şantiyeye gönderilmeden önce atölyede monte edilen bina bölümleri genellikle prefabrik olarak adlandırılır. Daha küçük çelik binalar prefabrike olma eğilimindedir veya herhangi biri tarafından inşa edilecek kadar basittir. Prefabrikasyon, geleneksel yöntemlere göre daha az maliyetli olmanın faydalarını sunar ve daha çevre dostudur (çünkü sahada atık üretilmez). Daha büyük çelik binalar, uygun ve güvenli montajı sağlamak için demir işçileri gibi kalifiye inşaat işçileri gerektirir.
Çelik çerçeveyi oluşturan beş ana tip yapısal bileşen vardır - germe elemanları, sıkıştırma elemanları, bükme elemanları, birleşik kuvvet elemanları ve bunların bağlantıları. Germe elemanları genellikle kafes kirişlerde ve açık ağ çelik kirişlerde ağ ve akor üyeleri olarak bulunur. İdeal olarak, gergi elemanları sadece çekme kuvvetlerini veya çekme kuvvetlerini taşır ve uç bağlantılarının pimli olduğu varsayılır. Pim bağlantıları üyeye herhangi bir moment (dönme) veya kesme kuvvetinin uygulanmasını engeller. Sıkıştırma üyeleri ayrıca sütunlar, payandalar veya direkler olarak kabul edilir. Bunlar, sıkıştırılmış veya ezilmiş olan kafes kirişler ve kirişlerdeki dikey üyeler veya ağ ve akor üyeleridir. Bükme elemanları ayrıca kirişler, kirişler, kirişler, kirişler, aşıklar, lentolar ve kirişler olarak da bilinir. Bu elemanların her biri kendi yapısal uygulamalarına sahiptir, ancak tipik olarak bükme elemanları, birincil yükler olarak eğilme momentleri ve kesme kuvvetlerini ve ikincil yükler olarak eksenel kuvvetler ve burulmayı taşıyacaktır. Birleşik kuvvet elemanları genellikle kiriş-kolonlar olarak bilinir ve bükülme ve eksenel sıkıştırmaya maruz kalır. Bağlantılar, tüm binayı bir araya getiren şeydir. Bu üyeleri bir araya getirirler ve birlikte tek bir birim olarak faaliyet göstermelerini sağlamalıdırlar.