Vücudunuzu dinlemek önemlidir. Genel olarak, ne hissettiğinizi bilmelisiniz ve bu hisleri geçmiş deneyimlerle ilişkilendirebilmelisiniz: Bu normalden daha fazla ağırlık kaldırdığımda ve kişisel bir rekor kırmak üzereyken böyle hissediyorum; O eski omuz yaralanmam harekete geçtiğinde böyle hissettiriyor.
Ancak psikologlar gibi duygular gerçek değildir. bazen söyle. Vücudumuz pek çok duygu, ağrı ve sızı, yorgunluk ve kaygı hissi üretir ve “kahretsin bu yeni.” Vücudunuzun size söylediklerini ne zaman dinlemeli ve ne zaman görmezden gelmelisiniz?
Yakın tarihli bir makaleyi okuduktan sonra bu soruyu düşünmek zorunda kaldım. makale Dışında elit sporcuların duyguları ve fiziksel duyumları ile nasıl bir ilişki kurduğuna dair bazı yeni (ve çok yeni olmayan) araştırmaları tartıştı. En iyi sporcuların genellikle daha iyi olduğu ortaya çıktı. görmezden gelmek bu duygular hepimizden daha fazla.
Hangisi mantıklı, değil mi? Bir profesyonelseniz ve maratonda belirli bir süre kalabileceğinizi biliyorsanız, bacaklarınız yorgun diye yavaşlamazsınız. Eğitimine güveniyorsun. Adımlarını biliyorsun. Planını takip ediyorsun.
Geri kalanımız duyularımızı çok iyi kalibre etmemiş olabiliriz. Özellikle yeni başlayanlar olarak, biz yapma her zaman neler yapabileceğimizi biliyoruz. İşte vücudunuzun size söylediklerini görmezden gelebileceğiniz ve ne zaman tekrar dikkat etmeye başlayacağınız zamanlar.
Bir şey acıdığında, ama temelde iyisin
Neden acı çektiğinizi bilmiyorsanız, kontrol edilmeye değer. Ancak çoğu zaman küçük bir yaralanma veya bazı ağrılar yaşarız ki, bunun önemli olmadığına zaten ikna olduk. Sonra yine de felakete gidiyoruz.
felaketleştirici sadece göründüğü gibi. Vücudumuz “ah” der ve beynimiz çılgınca “ya bir daha asla daha iyi hissetmezsem?” veya “Sanırım koşmak bana göre değil.” Acıya daha fazla dikkat etmeye başlarız, bu da bizi ona karşı daha duyarlı hale getirebilir. Bu, ciddi bir yaralanmadan kurtulduğumuzda olabilir, ancak dünkü antrenmandan kaynaklanan bir miktar kas ağrısı gibi son derece küçük şeyler bağlamında da olabilir.
Ne yaptığınızı öğrenmek için gerekirse tıbbi yardım alın. Aslında iyileşme yolunda kalmak için yapmanız veya kaçınmanız gerekir. Ancak fizyoterapistiniz, vücudunuzun yaralı kısmını kullanmaya başlamanız gerektiğini ve iyileşme sürecinde vücudunuzun bazı küçük ağrılara ve ağrılara dayanabileceğine güvenmeye başlamanız gerektiğini söylerse şaşırmayın.
Alışkın olmadığın için rahatsız edici bir şey olduğunda
İşler bizim için yeni olduğunda daha fazla dikkat ederiz. Ancak bir şey gerçek bir tehdit olmaksızın yeni ve korkutucu olabilir. Zamanla, ilk gün “vay, dur” sinyali olan duyumlar, daha sonra “oh, bu? Fark etmedim bile.”
Spor salonunda bu, ellerinize çarpan halterin tırtıklarını hissetmek veya sırtınızda ağır bir çubuk hissetmek anlamına gelebilir. Belki ilk koşuna çıkarsın ve nasıl olduğunu düşünmeden edemezsin sıcak Ve terli Ve susuz hissediyorsun. Kısa bir gerçeklik kontrolü yapmak için beyninizi kullanın: Sıcak çarpması tehlikesiyle karşı karşıya mıyım yoksa koşu bandında beş dakika koşmanın nasıl bir his olduğuna alışkın değil miyim? İkincisi ise, beyninize vücudunuzdan daha fazla güvenin.
O küçük ses “yapamam” dediğinde.
Bir gün, bir bodur PR veya rekor bir mil süresi ile kendinizi şaşırtacaksınız veya asla bitirebileceğinizi düşünmediğiniz bir antrenmandan geçeceksiniz. O büyük zaferden saniyeler veya dakikalar önce, muhtemelen vücudunuzun durmanızı istediği bir an yaşayacaksınız ve hayır diyeceksiniz.
Geçen yılın sonuna doğru, 20 tekrarlık bir dizi squat setiyle kendime meydan okudum. Pek çok kez tekrar 15, 10 ve hatta 5’e ulaşırdım ve varlığımın her bir zerresi bana şunu söylerdi: bu kadar, işimiz bitti, barı rafa geri koyun. Daha fazla temsilci yok.
Ama kendime sordum, yapar mıyım? ihtiyaç Durmak için mi yoksa sadece istek durdurmak için Bir kural buldum: Ayakta dururken barı yeniden rafa kaldırmayacağım. Ya seti bitiririm ya da başka bir çömelme için aşağı inerim, tekrarın ortasında başarısız olurum ve barı emniyette bırakırım. Ve biliyor musun? her birini bitirdim Lanet etmek. temsilci
Büyük, iddialı şeyler yapmaya değer. Ama şu anda, her seferinde bir tekrar, her seferinde bir dakika yapmalısınız. Beş tekrar yaptığınızda, kendinize 15 tane daha var mı diye soramazsınız. “Bir tane daha yapabilir miyim?” Ya da motive edici bir koç konuşması haline getirmek için her “Ya yapamazsam?” “Ya yapabilirsem?”