Bob Dylan'ın son el çabukluğu, 18 Temmuz 2021'de yaptığı Shadow Kingdom adlı yeni “canlı konser” - bu yüzyıldaki ilk yayın etkinliği ( 1994'te MTV Unplugged'dan sonra ). Onu canlı yayında izlemek için harcanan 28,75 doları (vergiler dahil) sadece Dylan hayranlarının izin almadan onunla yürümeyi seçmesi için değil, aynı zamanda büyük sanatçılara emeklilik yaşının eşiğini geçtikten sonra ne olduğuyla ilgilenen herkes için daha iyi harcanamazdı.
Canlı bir gösteri değil, özenle koreografisi yapılmış, zevkli bir şekilde çekilmiş bir müzik filmiydi. Bazen editör, çalan ve gördüğünüz arasında tam bir senkronizasyon sağlamak için çok fazla uğraşmadı bile. Bunun çekildiği varsayılan Marsilya'daki Bon Bon Club mevcut değil. Bu gösterinin reklamı yapıldı ve daha sonra “Bob Dylan'ın ilk şarkılarını” içerecek şekilde adlandırıldı. Durum değil. Şarkıların çoğu altmışların ortalarından/sonlarından, sanatçı olarak ilk on yılında, elbette, ancak ondan önceki efsanevi üretkenliği göz önüne alındığında, kesinlikle “erken dönem” şarkıları değil. Aslında, 1970'lerin başlarından iki parça var ve en açıklayıcı olanı 1989'dan. Her kalıbı bozan o 1989 parçada (ayrıca şarkıyı bu yüzyılda ilk kez seslendirdi),belki de filmi ve görünüşte garip olan ortamını anlamanın anahtarı yatıyor - birazdan daha fazlası. Bob Dylan panteonunda yanlış ayrıntılar yeni değil, çünkü amaçlanan “gerçek” daha büyük bir türden.
Kırklı yaşlarının ortalarında bir müzik videosu ve uzun metrajlı film yönetmeni olan İsrailli-Amerikalı Alma Har'el tarafından yapılan film, gür siyah-beyaz çekilmiş. Hepsi 50 dakika uzunluğunda ve Dylan'ın bir grupla 13 şarkı seslendirdiği yer. Çoğu zaman, kamera ara sıra kısa kesitlerle performansta hareketsiz kalır ve gerçekte ne olacağı gibi, sadece şarkılar arasındaki ortamdaki işlemlere bakar.
Alkolün yasa dışı olduğu ve bu nedenle caz müziği ile yeraltında birleştiği, dumanlı, yasaklı bir barda zaman (saat sürekli on bir geçe on birde takılı kaldığı için) duruyor. Bu çubuklar 1920'de kök saldı ve kolluk kuvvetleri tarafından duyulmaması için alçak sesle söylenmesi gereken gizli şifre için "konuşma" olarak adlandırıldı.
Dünyanın ve Amerika'nın İspanyol gribi pandemisinden çıktığı 1920'de olduğu gibi, zamanın çok ilginç bir şekilde yeniden yaratılmasıdır. Filmde tanıdık pandemi maskeleriyle oynayan müzisyenler olabildiğince çağdaş görünebilir ama aynı zamanda tarihin kendini tekrar etmesinin ustaca bir çağrışımıdır. Film, müziğin etrafındaki insanlarla, sigara ve içkilerinin tadını çıkaran izleyiciler, askılar ve müzisyenlerin kendilerinin olduğu sahneleri yeniden yaratıyor, belki de David Lynch'in İkiz Tepeler: Dönüş'ü çağrıştırıyor.görsel olarak İşitsel olarak, bu bir Frank Sinatra havası, ancak dünyanın yaşayan en büyük sanatçısının şarkılarını, o efsanevi şarkı listesindeki diğerlerinden çok daha az ünlü, ancak zamansız ve parlak olarak sunan mükemmel yağlı bir bluegrass grubuyla. Şaşırtıcı bir şekilde, Dylan bu yüzyılda hiç olmadığı kadar iyi ses veriyor , zamansız bir şekilde, tıpkı geçen yılki Rough and Rowdy Ways albümünde yaptığı gibi , 79'da kariyerinin en iyi incelenen albümü oldu. Ve ayrıca bu filmdeki şarkıların kara kabare havasıyla en çok benzediği albüm.
Mandolin, akordeon, gitar ve onunla mükemmel uyum sağlayan bir vokal kıvraklığı olan eğimli akustik bas - şarkılar esnekliklerini göstermek için yeniden işlendi, klasik nitelikler hala bozulmamış ve zamansızlıklarını gösteriyor. Bu çağın olanaklarını yeniden tanımlayan 80 yaşındaki o kusursuz insan sesi, yaşamanın ağırlığı, bilmenin bilgeliği, her ikisinden de gelen yaralar, hâlâ inanılması güç bir suçlamayla yansıtılıyor. “Forever Young”ın özellikle etkileyici yorumu, Dylan'ın kırk yıl öncesinden bile olsa, tamamen şimdiki zamanda şarkılarını nasıl yaşayacağını hala bildiğini en güçlü şekilde hatırlatıyor. Yine, Rough and Rowdy Ways'in muazzam başarısını ve özellikle 78'de çığır açtığı şarkıyı tekrarlayarak.. Dylan'ın hayatının son çeyreğinde yaptığı şey, her ne kadar çok farklı bir şekilde (verimliliğin yerini farklı bir derinlikle değiştirse de) ilk çeyrekte yaptıkları kadar çığır açıcıdır. İnsan olasılığını bir kez daha yeniden tanımlıyor.
Peki ya bu filmdeki kalıbı bozan şarkı? O 1989 şarkısı, yaratıcı tükenmişliğinden yeniden çıktıktan sonraki ilk albümü olan Oh Mercy'den “What Was It You Wanted” olarak adlandırılıyor . Bu, bu filme en büyük ipucunu verebilir mi? Belki de tüm konserin dumanlı bar düzeninin kökleri bu hikayededir - en azından şimdiye kadar anlatmış olduğu en hatırlatıcı bar hikayesidir ( Kronikler Cilt 1'de otobiyografisinde), en dikkate değer bar hikayesidir. Dylan mitolojisi.
Oh Mercy'yi kaydetmeden önce Dylan yaratıcı bir tükenmişlik yaşıyordu. Yapması gereken her şeyi söylediğini ve artık İlham Perisi'ne kur yapamayacağını hissetti. Depresif ve hüsrana uğramış, aslında pes etmişti ve emekli olmak ve müzikten uzak bir tür alternatif kariyerle uzlaşmaya geliyordu (hala bunun ne olabileceğini arıyordu). Yine de taahhütleri vardı ve bunlardan biri Grateful Dead ile turneye çıkmaktı. Onlarla ilk provası sırasında, artık hissedemediği ve ifşa olmaktan korktuğu için sahte bir bahaneyle geri çekildi. Yağmurda oteline dönerken küçücük bir bardan çıkan caz seslerini duydu. İçeri girdi ve arkada çalan müzisyenleri fark etti ve gerisini şöyle anlattı ( Kronikler Cilt 1'de ):
"Yağmur yağıyordu ve içeride çok az insan vardı. İçlerinden biri bir şeye gülüyordu. Trenin bir hiç olmayan son durağı gibi görünüyordu ve hava sigara dumanıyla dolmuştu.” Grup caz baladları çalıyordu, şarkıcı yaşlı bir adamdı - “Çok güçlü değildi, ama olması da gerekmiyordu; rahatlamıştı ama doğal gücüyle şarkı söylüyordu. Aniden ve hiçbir uyarıda bulunmadan, adamın ruhuma açılan bir penceresi varmış gibi oldu. Sanki 'Bunu böyle yapmalısın' diyor gibiydi. Birdenbire, bir şeyi daha önce hiç olmadığı kadar hızlı anladım. Gücünü elde etmek için nasıl çalıştığını, elde etmek için ne yaptığını hissedebiliyordum. Gücün nereden geldiğini biliyordum ve ses onun sesi değildi, ancak ses beni aniden kendime getirdi. Bunu eskiden yapardım, düşünüyorum.”
Atmosferik ve müzikal olarak, Shadow Kingdom o anı Dylan'ın bilincinin girintilerinden yeniden yaratıyor gibi . Gerçekten oldu mu? Bir rüya mıydı? Tükenmişlik kesinlikle gerçekti. Çarpıcı dönüş ve zirve formuna dönüş de öyleydi (hikayenin tamamı burada ). Rüyalar gerçekten var mı? musa gerçek mi Oh Mercy seanslarındaki en önemli şarkılardan birinin (ki sonunda albümde yer almayan) “Series of Dreams” olarak adlandırılması tesadüf mü ? O albümdeki her şarkının o kayıp ilham perisine (ilk lirik versiyonların önerdiği gibi) değindiğini ve başlığın onu tekrar bulmanın verdiği muhteşem rahatlamayı yansıttığını söylemek abartılı mı?
“What Was It You Wanted”, Oh Mercy albümünde Muse'un bakış açısından, kaba ve hazırlıksız, ancak 32 yıl sonra şimdi daha anlayışlı ve hassas bir şarkı mı? Zamansızlık belki böyle işler.
Shadow Kingdom , 22 Temmuz Çarşamba günü saat 12–30 IST'ye kadar 48 saatliğine burada kiralanabilir .
Set listesi
Bob Dylan, Johnny Cash ile ilk kez 1964'te Newport Halk Festivali'nde tanıştı - Dylan'ın ünlü elektrik akımına kapılmasından tam bir yıl önce. Bir süredir karşılıklı hayranlardı ve bu buluşma ömür boyu sürecek bir dostluğun başlangıcıydı.
Sistem Tasarımı Dropbox…. Dosyaları veya görüntüleri yüklemek ve paylaşmak için bu dosya barındırma hizmetini birden çok kez kullanmış olabilirsiniz, ancak biri sizden bu devasa sistemi sadece 45 dakika içinde tasarlamanızı isterse ne olur? Yüzlerce yazılım mühendisinin on yıl boyunca üzerinde çalıştığı dropbox gibi (45 dakika veya daha kısa sürede) bir sistem tasarlama yaklaşımınızı anlatmalısınız.
Herhangi bir konuşmada kilo verme konusu ortaya çıktığında, 'kalori' terimi her zaman ortaya çıkar. Ama bu tam olarak nedir? Kilo vermeye çalışırken göz önünde bulundurulması gereken en önemli parametre midir? Yoksa bazı ek parametreler de var mı?
Uzun zamandır video oyunları oynuyorum ve onu iyi yönetmeyi öğrendim. Bağımlı olduğum için hala oynamayacağım oyunlar var.
(Editörün Notu: Bu hikayenin bir versiyonu Dodger Insider dergisinde yer almaktadır. Abone olmak için Dodgers'ı ziyaret edin.