12 Temmuz 2019'da, Güney Kore Daegu Yüksek Mahkemesi, hukuk kararını tanıyan ve uygulayan ikinci derece mahkemesi kararı verdi (No .: 선 고 2018 나 23101 집행 판결) (No .: 2013 Chao Min Chu Zi No. 07474) (2013 朝 民初 字 第 07474), Chaoyang Bölgesi Pekin Halk Mahkemesi tarafından yapılmıştır. Dava bundan böyle "Daegu Davası" olarak anılacaktır.
Şimdiye kadar, Çin ve Güney Kore arasında toplam dört karar başarıyla tanındı ve uygulandı. (Çin'in Yabancı Kararların Tanınmasına İlişkin Davaların Listesi için lütfen tıklayınız. okuyun.)
1. 5 Kasım 1999'da, Güney Kore Seul Bölge Mahkemesi, Çin'in Shandong Eyaleti Weifang Orta Halk Mahkemesi tarafından verilen bir kararı kabul etti.
2. 25 Mart 2019 tarihinde, Çin'in Shandong Eyaleti Qingdao Orta Halk Mahkemesi (bundan böyle "Qingdao Mahkemesi" olarak anılacaktır) Güney Kore Suwon Bölge Mahkemesi tarafından verilen bir kararı kabul etti. (bundan böyle "Qingdao Vakası" olarak anılacaktır, bkz. önceki yazı detaylar için)
3. 12 Temmuz 2019'da, Güney Kore Daegu Yüksek Mahkemesi, Chaoyang Bölgesi Pekin Halk Mahkemesi tarafından verilen bir kararı kabul etti (yani, "Daegu Davası")
4. 2 Nisan 2020 tarihinde, Şangay Birinci Orta Halk Mahkemesi, Güney Seul Güney Kore Bölge Mahkemesi tarafından verilen bir kararı kabul etti. (bundan böyle "Şangay Davası" olarak anılacaktır, bkz. önceki yazı detaylar için)
I. Vakaya genel bakış
Alışılmış olarak Changzhou, Çin'de ikamet eden başvuran LEE WON JUNE ve Daegu, Güney Kore'de mutat olarak ikamet eden davalı PARK KYUN GEU, Koreli vatandaşlardı. Başvuran, davalıya Çin'in Chaoyang Bölgesi'ndeki evini satması için emanet etmiştir. Evin satışından sonra davalı, 2.7 milyon CNY tutarındaki geliri başvurana iade etmemiştir.
Başvuran, Chaoyang Bölgesi Pekin Halk Mahkemesi'ne (bundan sonra "Chaoyang Mahkemesi" olarak anılacaktır) davalı aleyhine bir dava açtı ve daha sonra bir hukuk kararı verdi (Karar No .: 2013 Chao Min Chu Zi No. 07474, bundan sonra "Çin Kararı" olarak anılacaktır) ) (2013 朝 民初 字 第 07474), davalıdan gelirleri başvuru sahibine iade etmesini ve ilgili faizi ödemesini talep etmektedir.
Davalı, Pekin Üçüncü Orta Halk Mahkemesine temyiz başvurusunda bulunarak bir hukuk kararı çıkarmıştır (Karar No .: 2016 Jing 03 Min Zhong No. 12494) (2016 京 03 民 终 12494 号) ve ilk derece kararını sürdürmüştür.
Ancak davalı, Çin Kararını yerine getirmemiş ve başvuran, Çin Kararının tanınması ve tenfizi için Güney Kore Daegu Bölge Mahkemesine başvurmuştur. Daegu Bölge Mahkemesi 21 Haziran 2018'de bir karar verdi.
Daha sonra davalı, Güney Kore Daegu Yüksek Mahkemesine başvurdu ve bu mahkeme 12 Temmuz 2019'da Çin Kararını tanımak ve uygulamak için nihai bir karar verdi.
II. Vaka ayrıntıları
Daegu Yüksek Mahkemesi, Çin kararının tanınması ve tenfizine ilişkin gerekçelerini şu şekilde açıkladı:
1. 5 Kasım 1999'da, Güney Kore Seul Bölge Mahkemesi, Shandong Eyaleti Weifang Orta Halk Mahkemesi tarafından verilen bir kararı kabul etti.
2. 14 Haziran 2016 tarihinde, Çin Halk Mahkemesi (SPC), Güney Kore Yüksek Mahkemesi ile, iki tarafın karşılıklı olarak birbirini yürütmesini sağlamak için adli değişim ve işbirliği (司法 交流 与 合作 谅解 备忘录) ile ilgili bir mutabakat zaptı imzaladı. iç hukukuna uygun olarak medeni ve ticari kararları tanır ve uygular.
3. 25 Mart 2019 tarihinde, Qingdao Mahkemesi, Güney Kore Suwon Bölge Mahkemesi tarafından verilen bir kararı kabul etti (Yazarın notu: Çin'in bir Kore kararını ilk kez tanıdığını belirten Qingdao Davası). Qingdao Davasına bakıldığında, kararların tanınması ve uygulanması açısından Çin Medeni Usul Kanunu ile Güney Kore Medeni Usul Kanunu arasında önemli bir fark yoktur. Çin mahkemelerinin yabancı kararları tanıma ve uygulama koşulları aşırı derecede katı değildir. Bu nedenle, benzer Kore kararlarının Çin'de de tanınması beklenebilir.
III. Bizim yorumlarımız
1. "Takip et" çemberi
Çin kararının Daegu Yüksek Mahkemesi tarafından tanınması ve tenfizi Qingdao Davası tarafından büyük ölçüde teşvik edilmektedir.
Anlaşılan, Qingdao Davası Daegu Yüksek Mahkemesine, Çin'in gelecekte Kore kararlarını tanımaya devam edeceği ve böylece Daegu Yüksek Mahkemesinin Çin ile Güney Kore arasındaki karşılıklılığı teyit etmesi ve sonunda Daegu'daki Çin Kararını tanıması için makul bir beklenti vermiştir. Durum.
Dahası, önceki yazımızda belirtildiği gibi, Çin'in Kore kararını ilk kez tanımasından sonra, diğer ihtilaflı taraflar, Şangay Davası gibi Kore kararlarının tanınması için Çin mahkemelerine başvurmaya teşvik edileceklerdi.
Bu, Çin'in Qingdao Davası'nda ilk adımı atmasının ardından Çin ile Güney Kore arasında pratikte bir “takip çemberi” oluştuğuna işaret ediyor. [1]
Bu model büyük bir referans değerine sahiptir, aynısını yapmak isteyen diğer yargı bölgeleri için "Qingdao Vakası" gibi bir test senaryosu başlatmayı düşünebilirler.
2. Mahkemeler arasındaki muhtıra, kararların tanınmasına ve tenfizine katkıda bulunacaktır
Yukarıda belirtildiği gibi, Daegu Yüksek Mahkemesi, Çin ve Güney Kore Yüksek Mahkemeleri arasındaki adli değişimler ve işbirliğine ilişkin mutabakat muhtırası ile de teşvik edilmektedir.
Mutabakat, bağlayıcı bir uluslararası anlaşma değildir ve Çin ile Güney Kore arasındaki kararların tanınması ve tenfizi konusunda uluslararası bir anlaşma yoktur. Bununla birlikte, Daegu Davasından bakıldığında, her iki tarafın mahkemesi, diğer tarafın kararını tanımak için, mutabakatta yayınlanan iyi niyete göre “her iki tarafın da birbirinin kararını tanıyacağına” dair makul bir beklenti oluşturabilir.
Çin ile Güney Kore arasında söz konusu muhtıranın tam metnini henüz bulamadık. Bununla birlikte, Çin SPC'si tarafından diğer ülkelerin yüksek mahkemeleri ile imzalanan diğer adli değişim ve işbirliği bildirilerinden, kararların tanınması ve tenfizine ilişkin içeriği görebiliriz. Örneğin, mutabakat zaptı Çin ile Bolivar arasında imzalanan yargı alışverişi ve işbirliği, müzakerelerin teşvik edilmesi ve kararların tanınması ve tenfizine ilişkin ikili adli yardım anlaşmalarının imzalanması gibi hükümleri içerir.
Çin-Kore mutabakatının yukarıda bahsedilen Çin-Bolivya mutabakatına benzer olabileceğini varsayıyoruz. Daegu Davasına göre, yüksek mahkemeler arasındaki muhtıra, gerçekten de kararların tanınmasını ve tenfizini teşvik edebilir.
Aslında, Çin SPC'si ve Singapur Yüksek Mahkemesi, kararların tanınması ve tenfizine ilişkin bir kılavuzluk muhtırası imzaladı. Bu, memoranda yoluyla kararların tanınmasını ve tenfizini teşvik etmenin tipik bir örneği olarak kabul edilir.
Gelecekte daha fazla bu tür bildiri görmeyi dört gözle bekliyoruz.
Bir analiz de mevcuttur Asya Ticaret Hukuku Enstitüsü.
[1] Bkz. Wenliang Zhang, Sino-Foreign Recognition and Imforcement of Judgments: A Promising “Follow-Suit” Model ?, Chinese Journal of International Law, Cilt 16, Sayı 3, Eylül 2017, Sayfa 515-545.
Fotoğraf: Vicky Yu (https://unsplash.com/@vicky_yu) Unsplash'ta