Lügatımıza Almanca'nın yetersizliğinden dolayı "ruh hastalığı" ismiyle giren hastalıkların, elbette ruh gibi uydurma bir şey ile alakası yoktur -ayrıca insanın ruhu yoktur bile, nefsi ve bilinci vardır-. Ruh hastalığı ifadesi ile esasen kastedilen akıl veya bilinç hastalığıdır. Bu da demektir ki psikiyatrik "hastalıkların" biyolojik ve materyalist bir temeli, sebebi olmak zorundadır. Bakın "hastalık" kelimesini tırnak içerisine aldım, zira "hastalık" ile "sıkıntı" birbirinden tamamen farklı şeylerdir.
Peki size bir soru. Psikolog ve terapistleri tamamen es geçeceğim, zira onlar geçmişteki cinci hocaların ve exorcist'lerin diplomalısıdır. Bugüne kadar psikanaliz ile iyileşen tek bir insan evladı yoktur. Olduysa da plasebo etkisindendir. Soruma gelecek olursam, gittiğiniz kaç psikiyatrist sizden bugüne kadar herhangi bir beyin tomografisi, yahut kan tahlili, yahut bu rahatsızlığınızın biyolojik temeliyle ilgili bir test istedi? %99,9'unuzun vereceği cevap: Hiçbiri.
Sebep? Tüm psikiyatri bilimini sen tamamen 100 sene önceki Freud'un öğretileri üzerine inşa edersen, adamın "rüyalarınızda gördüğünüz sivri cisimler cinsellik ile ilgili sıkıntılarınızı ifade eder" şeklindeki "at murattır"dan farksız rüya tabirlerini bile bilim zannedersen, bu konunun materyalist kökeniyle ilgilenmez ve biyolojik unsurları gözardı ederek bir sahte bilim inşa etmeye kalkarsan olacağı budur.
Günümüzdeki "psikoloji" asla bir bilim değildir, "psikiyatri" ise sadece şizofreni veya bipolarite vb psikotik bozuklukları olanları sakinleştirmeye yönelik ilaçları sayesinde "bilim" adına başarı sağlayabilmiştir. Onun dışında psikiyatri, koca bir sahte bilimdir.
Bu yazdıklarımdan "aman sakın ilaç kullanmayın" gibi bir mesaj çıkarmayın. Psikotik bir vaka olmasa da ciddi depresyon, anksiyete vb sorunundan muzdarip nevrotik kişilerin ilaç kullanmaya ihtiyacı olabilir, zira elimizde kötünün iyisi olarak bu yarım veya sahte bilim var. Fakat karısından boşanmış, işinden atılmış veya bunun gibi özel hayatında bilimum sıkıntılar çekmiş insanlara "hmm sizde duygu durum bozukluğu var" gibi sikimtrak teşhisler koyanlara kanmayın. Adam tabi ki sıkıntıya girecek, bu onun "hasta" olduğu anlamına gelmez, esas yaşadığı o zorluklar nedeniyle stres ve sıkıntı hissetmeseydi ortada tuhaf bir durum olurdu.
Bugün sokaktan rastgele 100 insan seçip, 100'ünü de farklı psikiyatristlere yollayın. Tamamına yakınına ya bir teşhis koyulacak ya da ilaç yazılacaktır. Oysaki bu insanlar "hasta" değil, "sıkıntı" veya "acı" çeken kimselerdir. Fakat bu insanlar "hasta" kabul edilmelidir. Zira psikiyatri bu şekilde kendisine "bilim" ünvanı kazanır. Psikiyatristler bu sayede kendilerine "bilim adamı" ünvanı ve ekonomik gelir sağlarlar. İnsanlar ise "Aaa meğer bu benim elimde olan bir şey değilmiş, bak ben hastaymışım" düşüncesiyle işledikleri kabahatleri tamamen ellerinde olmayan yalandan bir "hastalığa" mal eder ve sorumluluktan kaçarak kendilerini rahatlatırlar. İlaç şirketlerinin bu tezgahtan elde ettiği ranttan bahsetmiyorum bile.
Kısacası ortada bilim adına "alan razı veren razı" bir tiyatro var, fakat bu işten canı yanan her zaman "azınlıklar" olur. Yani gerçekten hasta olup, hastalığının materyalist, biyolojik temeliyle hiç ilgilenilmeyenler...
Özet: Seni seviyorum Memoli, ben de seni köylü güzeli.
alıntıdır (michael sikkofield) - 10.02.17