Sevgili dostum Mahmut Övür soruyor: Bu işin sırrını bilen var mı?
Komik komik oylar alan minik partilerin ille de seçimlere girmekte ısrarcı olmalarını tuhaf bulmuş. 78 milyonluk bir ülkede toplayabildiği oy sayısı 5 binle 30 bin arasına çakılıp kalmış bu particiklerin oy pusulasında kalabalık etmelerinin hikmetini soruyor.
Bu işin sırrını, o pusulayı yatak çarşafına çevirmelerinin nedenini ben de sorgulamıştım sevgili Mahmut, şu karara vardım:
Adları geçiyor!
Örneğin bir yüksek sosyete çapkını, muhalif gazetelere tam sayfa ilanlar veriyor, evet, çok para saçıyor ama sosyete dilberlerinden yatakta elde etmiş olduğu hazzın daha bir başka türlüsünü elde ediyor...
Muhalif basının ahmakları bunları, seçim yaklaştıkça, "belki hükümete azıcık bir zararı dokunur" umuduyla büyük adam yerine koyuyor, demeç falan da alıyorlar, haz ikiye katlanıyor.
Hele muhatap aldıkları bazı politikacılar da zavallı çıkınca...
Örneğin, hepi topu binde 3 oy alabilmiş bir partinin başkanı, iyi kötü yüzde 25 oy toplamış bir partiye "benimle ittifak yaparsanız sizi yüzde 35'e çıkarırım" diyor, o zavallılar da "olabilir mi acaba" diye oturup ciddi ciddi tartışıyorlar!
Öte yandan, diyelim bir TKP de, yetmiş yıl yasaklı kalmış olmasının acısını çıkarıyor, dişe dokunur hiçbir sonuç elde edemeyeceğini bilse de bu saatten sonra "ohh, dünya varmış, legale çıktım işte" diyebilmenin keyfini yaşıyor. Onun meselesi de bundan ibaret.