Bazı insanların yarası aklında olur. Onu, gözlerinin arasına koyar, onunla hayata bakar. O yarayla uyanır, onunla sofrasına oturur yemeğini yer, onunla rakısının son yudumunu içer, onunla rüya görür, onunla sevişir. Aklının içinde bir ses durmadan konuşur, bağırır, azarlar, suçlar... Aklının içinde bir şey hep başka bir ihtimali düşünür, hep başka sonlar yazar hikâyeye. Aynı anının … Okumaya devam et dünyanın sesini sonuna kadar kıstım!