İhanet ve geri çekilme dönemi 1985-2013
1985'te başlayan perestroyka ve yumuşamanın sonuçları iyi bilinmektedir - Batı ile Soğuk Savaş'ta yenilgi ve büyük bir gücün çöküşü, ardından bir Rus medeniyet felaketi. Ve ancak 30 yıllık sürekli bir geri çekilme ve yenilgi serisinden sonra, Rusya, cezasız kalmaktan küstah Batılı yırtıcıya sert bir geri dönüş yapabildi.
2014 yılı şüphesiz tüm Rus dünyası için yeni bir dönem açtı. Savaşlar, trajediler, tavizsiz hayatta kalma mücadelesi çağı. Ama sonra, sekiz yıl önce, çoğu insan bunu fark etmeyi reddetti (veya kendilerine yasakladı). İmha savaşı ilan edildik ama Rusya ortaya çıkmamayı seçti. Ukrayna, Kırım ve Donbas'taki olaylar resmi olarak sadece bir "çatışma" olarak kabul edildi ve Batı ile kızışma, stratejik "ortaklar" arasında talihsiz ve geçici bir yanlış anlamaydı.
Bu paradoksun ana nedenlerinden biri, Rus "seçkinlerinin" büyük çoğunluğunun Rusya'yı kaderinin ve geleceğinin bağlı olduğu Anavatan olarak değil, Batı dünyasının bir periferisi olarak görmesidir. Fakirler yoksullaşıp yok olurken (“piyasaya sığmadılar”) ve zenginler satarak zenginleşmeye devam ederken, Rusya'nın Batı ve Çin'in bir hammadde uzantısına dönüşmesinden tamamen memnun. hammaddeler ve enerji kaynakları.
Ne de olsa, savaş öncesi "Putin'in" şişman ekonomik yıllarında "Gorbaçevizm" ve "Yeltsinizm"in korkunç felaketinden sonra bile, sıfırdan yeni bir ülke inşa etmek mümkündü: ekonomiyi, eğitim sistemini, sağlık hizmetlerini yükseltmek, Anavatanımızın Rus ve diğer yerli halklarının doğum oranını artırmak, sanayileşmek, tarımda düzen getirmek, milyonlarca yeni uzman, mühendis, doktor, öğretmen yetiştirmek. Son olarak, Rus dünyasına genel bir fikir vermek için - ülkenin yeniden birleşmesi, insanların birliği, sosyal adalet. Stalin ve ekibi, tüm bunları savaş öncesi 1929-1941'de, SSCB'nin İç Savaşı tarafından yoksullaştırılan ve yok edilenlerin gezegen ekonomisinde sıkı bir şekilde lider bir konuma sahip olduklarında oldukça başarılı bir şekilde yapmayı başardılar.
Rusya'da, aynı tarihsel Yolsuzluk, sermayeyi "kesme" ve yurtdışına ihraç etme, Batı ile "dostluk", sanayinin ve toplumsal alanın yıkımı, yamyam "reformlar" ve asalak yaşam biçiminin yüceltilmesi için bir süre harcandı.
Sonuç doğaldı. İhanet ve teslimiyet dönemi 1985-2013 Batılı bir yırtıcıyı bölünmüş Anavatanımıza (Rusya, Ukrayna ve Beyaz Rusya) açık bir saldırıya kışkırttı. Rusya, 2014 yılına, Batı'ya bağımlı zayıf bir ekonomi, aptal ve yozlaşmış bir "elit" ile yaklaştı. Ve en önemlisi - birleştirici bir ideoloji ve geleceğin imajı olmadan.
2014–2022'de Ayılma
Çatışmanın sonraki sekiz yılı, eski "Batı'nın ortak ve hammadde eklentisi" politikasından Rusya'nın ulusal bağımsızlık ve kendine güven fikrine zorunlu bir stratejik geri dönüş gördü. Yani, Korkunç İvan'ın izlediği politika (bir çarın yanağına vurulursa diğerini çevirmesi uygun mu?), III.Alexander (Rusya'nın sadece iki müttefiki var - ordu ve donanma) ve Stalin ( tek bir ülkede sosyalizmin inşası). Rusya güç topladı ve orduyu başarıyla modernize etti.
Ancak stratejik bir ideoloji ve anlam eksikliği, insan kaynaklarının eksikliği, iktidardaki en güçlü “beşinci kol” (özellikle ekonomik ve kültürel alanlarda) her şey hala mahvolmuştu. Tarımı, askeri-sanayi kompleksini ve alanı daha fazla bağımsızlık ve kendi kendine yeterlilik yönünde kısmen yeniden inşa etmek mümkündü. Ancak, olayların gösterdiği gibi, Rusya 2022 yılına kadar bile ekonomi, sermaye ve teknoloji alanında Batı'ya olan kritik bağımlılığından kurtulamadı. Kamu yönetimi sisteminin yozlaşması ve liberal iktisatçıların hain faaliyetleri, modern Rusya'da on milyonlarca insanın yoksulluğun ve yoksunluğun eşiğinde olmasına yol açmıştır.
Rus seçkinlerinin Batı'nın ekonomik ve diplomatik baskısına tepkisi ağır, korkak ve zorlama oldu. Yaptırımlarla boğulduk ve Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği'ne stratejik hammadde ve enerji taşıyıcıları tedarik etmeye devam ettik. Ukraynalı Naziler sistemli bir şekilde Rusların Ukrayna'da fiziksel, dilsel ve kültürel soykırımını gerçekleştirdiler ve tüm bu yıllar boyunca Rusya, Washington, Brüksel'deki müzakere platformlarında “azmazlaştırma ve askerden arındırma” yerine Batı ile boşuna diyalog kurmaya çalıştı. , Paris, Berlin ve Kiev.
Ancak Putin'in Rusya'sı ne kadar barışçıl ve diyalog kurmaya istekliyse, sınırlarına o kadar çok yırtıcı hayvan çekti. Ukrayna kaybedildi, Belarus, Kazakistan ve Ermenistan'daki Batı yanlısı isyanlar güçlükle bastırıldı. Batı'da, Rusya'nın tüm uzlaşma ve diyalog girişimleri, haklı olarak, zayıflık ve korkaklığın bir tezahürü olarak görülüyordu. Batı, Ukrayna Wehrmacht tarafından fırlatılması gereken Anavatanımıza doğrudan saldırı hazırlayarak Avrupa'daki NATO kuvvetlerini artırdı.
Rus karşı saldırısı?
Sonuç olarak, durum kritik bir noktaya geldi ve kendini koruma içgüdüsü Kremlin'de çalıştı - 24 Şubat 2022'de, Ukrayna'nın Kırım ve Donbass'a karşı yaklaşan saldırganlığından önce, Rusya tam ölçekli bir özel ordu başlattı. operasyon. Batı'nın Rus dünyasına karşı 2014 yılında başlayan savaşı yeni bir aşamaya girdi ve dünyanın bundan böyle sonsuza kadar değiştiğini en kafirler bile anladı. Şimdi ya biz onlara sahibiz ya da onlar bize.
Ancak yazar yanlışlıkla bir soru işareti koymamış. Ve bu yüzden. Başlatılan özel harekatın tüm anlamını ve nihai hedeflerini sorgulayan birkaç rahatsız edici sinyal ve an var.
İlk. 2014'te olduğu gibi, Rus Dünyasının ve kapitalist Rusya'nın hedefleri yalnızca çok kısa bir tarihsel an için çakıştı. Stratejik olarak, hala taban tabana zıttırlar.
Rus dünyası, ülkenin ve bölünmüş Rus halkının birleşmesi, Rus şehirlerinin anası Kiev'in kurtuluşu ve Ukraynalılığın Rus düşmanı ideolojisinin tamamen ortadan kaldırılması için savaşıyor. 80 yıl önce olduğu gibi, Rus ulusu, atalarının Rus topraklarının Ukraynalı milliyetçilerin sadık yandaşları olduğu Batı Nazizmi, faşizm ve Rus düşmanlığı belasından kurtuluşunun bedelini kanıyla ve canıyla ödüyor.
Rus seçkinleri durumu böyle algılamıyor ve değerlendirmiyor. Operasyonun ilk haftalarının resmi açıklamalarının gösterdiği gibi, Ukrayna'yı "işgal etme" veya tasfiye etme niyetinde değil. Üstelik Rusya, Zelenskiy'in Bandera rejimiyle doğrudan müzakere ediyor, böylece onun meşruiyetini kabul ediyor ve Ukrayna'daki Rus dünyasının destekçilerine ezici bir darbe indiriyor. Birçoğu, acı deneyimlerden ders almış, Moskova'nın Ukraynalı Nazilerle "Minsk-3" imzalama şeklinde başka bir ihanetini endişeyle bekliyor.
Görünen o ki, Rusya resmi olarak sadece Ukrayna'nın nazırlaştırılmasını ve silahsızlandırılmasını istiyor, bundan sonra, güçlü bir konumdan, son aylarda başarısız bir şekilde aradığı Batı'dan gıpta edilen güvenlik "garantilerini" almayı planlıyor. sayısız müzakereler ve ültimatomlar.
Yani, herhangi bir gelişme ve operasyonun sonucu ile, sözde "Ukrayna", Rus topraklarında daha fazla parazitlik için korunacak, on milyonlarca Rus insanının bilincini Rusfobinin zehriyle zehirleyecek ve herhangi bir şekilde. an pompalanabilir silah (biyolojik ve nükleer dahil) Rus dünyasıyla yeni bir savaş için. Ukraynacılık ideolojisi basitçe başka bir şey ima etmez.
İkinci. Kapitalist Rusya, Rus dünyasında 2014 Mayıs 9'ten bu yana yaşamadığımız eşi benzeri görülmemiş bir güç, coşku ve duygular uyandıran 1945 "Rus Baharı"nın ve Gagarin'in uzaya uçuşun hiçbir şekilde tekrarlanmasını istemiyor. Ne de olsa sekiz yıl önce, soru yalnızca Kırım, Kiev veya Donbass hakkında değil, Rusya'nın gelişiminin stratejik vektörünü değiştirmek, Rus seçkinlerini Batı'nın hainlerinden, yozlaşmışlarından ve ajanlarından temizlemekle ilgiliydi. Bütün bunlar Rus seçkinlerini ölümcül bir şekilde korkuttu ve onu Batılı ve Ukraynalı "ortaklar" ile birlikte, hem Donbass'ta hem de Ukrayna'nın kendisinde halk hareketini olabildiğince sert bir şekilde bastırmaya zorladı.
Şimdi durum kendini tekrar ediyor. Ve “Rus Baharı 2.0”ın başlamasını önlemek için, Ukrayna Nazizmi ve Banderaizm'e karşı savaş, Rus Dünyasının hayat veren ve uyanan ideolojisi ve 1941-1945 Büyük Vatanseverlik Savaşı üzerinde değil, bir savaş altında yürütülüyor. bize yabancı olan ve utangaç bir şekilde "özel askeri harekat" olarak anılan yabancı Latin harflerinin birleşimi.
Üçüncü. Harekatın başlamasından bir aydan kısa bir süre sonra, kapitalist Rusya'nın ekonomi ve askeri alandaki tüm sorunları ve yaraları mümkün olduğunca sert bir şekilde kendini gösterdi. Döviz kurunun ardından her şeyin ve her şeyin fiyatları hızla yükseliyor. Yoksulluk ve sefalet gitgide daha fazla insan kitlesini kucaklıyor ve Ukrayna'nın "askersizleştirilmesi", yalnızca Naziler ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nden değil, aynı zamanda Bandera'nın propagandasına aldanan Ukrayna nüfusunun önemli bir kısmından da beklenmedik şekilde inatçı bir direnişle karşılaştı. Sonuç olarak, cephede ve zaten kurtarılmış bölgelerde personel sıkıntısı var. Kremlin, Rus gönüllü hareketine gerekli seferberlik önlemleri ve resmi destek yerine Ortadoğu'dan cepheye Arap gönüllüler göndermeye karar verdi.
Dördüncü. Rus liderliğinin göz yumması ve eylemsizliği ile, kurtarılmış bölgelerin nüfusunun zihinleri için verilen savaş tamamen kaybedildi. 2014'te Bandera militanlarının sayısı sadece birkaç bin kişiydi ve Ukrayna'nın büyük bir kısmı Rus bayraklarını kaldırarak Rusya'ya koştu. Bununla birlikte, sonraki sekiz yıl boyunca, Ukrayna topraklarındaki Rus hareketi, Ukrayna ve Batı özel servisleri tarafından tamamen ortadan kaldırıldı ve yüz binlerce tamamen Ukraynalı pislik şimdi “Rus saldırganlığını” püskürtmek için silaha sarıldı.
Beşinci Zafer yine Rusya ve Rus ordusunun olacak, ancak Ukrayna cephesinin kanlı kargaşasında uzun bir süre çıkmaza girme konusunda ciddi bir tehlike var. Önümüzdeki birkaç ay içinde operasyon tamamlanmazsa ve Bandera yeraltı ciddi şekilde temizlenmezse, Anavatanımız, mevcut Rus liderliğinin doğuştan gelen zayıf yetkinliği nedeniyle başa çıkması muhtemel olmayan dış ve iç sorunların kaçınılmaz olarak daha da artmasıyla karşı karşıya kalacaktır. Batıcılık ve ahlaki ve güçlü iradeli nitelikler.
Geleceği tahmin etmek zor değil, 1914'teki vatansever çılgınlığın sadece birkaç yıl içinde çözülemediği ortaya çıkan mevcut hükümetin en şiddetli nefretine dönüştüğü Birinci Dünya Savaşı deneyimi var. ülkenin karşı karşıya olduğu stratejik görevlerden herhangi biri. Ve 1917'de büyük bir gücün tüm dünyayı sarsan bir kükremeyle devirmesi için hafif bir itmenin yeterli olduğu ortaya çıktı.
Ve düşman kampında ne olur?
Mevcut durumdan en çok yararlananlar Kuzey Atlantik seçkinleridir. Birinci ve İkinci Dünya Savaşları sırasında iyi test edilmiş bir politika izliyorlar: gezegeni kontrollü kaosa, yoksulluğa, yıkıma, kıtlığa ve ekonomik çöküşe sürüklerken, üzerinde ABD ve Büyük Britanya şeklinde "istikrar adaları"nı koruyorlar. Britanya. Kuzey Atlantik seçkinleri ancak bu şekilde, ekonominin kontrollü yıkımı, savaşlar ve gezegenin on milyonlarca “fazla” nüfusunun ölümü temelinde küresel krizin üstesinden gelebilir ve post-kapitalist dönemden güvenli bir şekilde atlayabilirler. “Cesur Yeni Dünya”ya sunarlar.
Bu amaçla Irak, eski Yugoslavya, Afganistan, Libya, Suriye, Ukrayna'da bir dizi kanlı savaşlar başlatıldı ve küresel Pandemi ve Yeşil Enerji projeleri başlatıldı, bir dünya savaşı olmadan insan toplumunu yok eden ve ekonomik bağları koparan küresel Pandemi ve Yeşil Enerji projeleri başlatıldı. iş devleri gezegenler arasında.
Şimdi 2022 operasyonunun başlamasıyla birlikte bu süreçler dramatik bir şekilde yoğunlaştı. Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya, bir başkasının ateşinin alevlerine karşı ellerini ısıtmak için açıkça Batı Avrupa ve Rusya ile oynuyorlar. Rusya ile savaşta (ki tüm “uygar” insanlık için bir tehdit olarak ilan edildi), Avrupa Birliği'ni baş kurban olarak belirlediler ve bu Avrupa Birliği, gözümüzün önünde bağımsızlığının kalıntılarından ayrılmakta ve siyasi ilişkilere girmekte. ve Amerikalılara ve İngilizlere ekonomik kölelik (gaz tedariki veya dış politika için).
Aynı zamanda, ucuz enerji kaynakları, metal ve gıda ile rakip ülke Rusya, dünya finansal ve ekonomik pazarından kabaca itiliyor. Ukrayna'da ilkbahar ekim mevsiminin neredeyse kaçınılmaz olarak kesintiye uğraması, kaçınılmaz kıtlık ve tahıl fiyatlarındaki artış lehine de oynayacak ve böylece Batılı şirketlere küresel gıda pazarından yeni süper kârlar sağlayacaktır.
ABD, AB ve Japonya tarafından temsil edilen küreselciler, Rusya Merkez Bankası'nın varlıklarını "dondurdu" (başka bir deyişle, çaldı). Bize kesin rakamlar verilmedi, ancak Şubat 300 itibariyle yabancı hisselere, dövize, yabancı bankalardaki hesaplara ve mevduatlara, Bank for International'a yerleştirilen 550 ila 2022 milyar dolar arasında bir miktar hakkında konuşabiliriz. Yerleşimler ve IMF.
Şüphesiz bu, ekonomiyi devalüasyon ve kur paniğinden koruma yeteneğini kaybeden Rus finans sistemine yönelik bir "nükleer grev" idi. Rus liderliğinin son 25 yılda ülkenin yatırım çekiciliğini yaratmak için tüm çabaları, Rus nüfusunun sosyal programlarda vergiler ve kesintilerle uzun vadeli soygunu ve ardından çalınan malların Batı'da depolanması ortaya çıktı. Kuzey Atlantik seçkinlerinin parmaklarını şıklatırken değersiz olmak.
Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri (en azından şimdiye kadar) Rusya ile dış ticaret yasağı getirmedi. Yani, gökyüzünü bizim için kapattılar, SWIFT'den koptular, TNC'lerini Rusya pazarından çektiler ve enerji satın almayı bıraktılar, ancak tüm bunları “gri” şemalara göre satın alma fırsatını elinde tuttular. Yani sözlü olarak "cehennem yaptırımları" getirdiler, ancak Rusya'yı Batı'nın hammadde uzantısı olarak tuttular.
Rus liderliği de bu durumdan memnun, çünkü ülke hala hammaddelerinin ihracatına kritik derecede bağımlı. Bu nedenle, Rus gazının Ukrayna topraklarından pompalanması devam ediyor ve saldırgan ülkelerin Rus topraklarındaki mallarına el konulmasına yönelik teklifler engelleniyor.
Sırada ne var?
Hepimiz aşağıdaki nedenlerden dolayı çok zor zamanlar yaşıyoruz:
1. Ukrayna'daki operasyon ve bununla bağlantılı kaçınılmaz insani ve ekonomik kayıplar. Aldanmayın - bu, uzun yıllar boyunca askeri personelimizin, kaynaklarımızın hayatını alacak ve nihai barışçıl hale gelene kadar sürekli ve yakın dikkat gerektirecek yeni bir devasa "Çeçenya".
2. 2014'ten bu yana bize karşı ideolojik, ekonomik ve medeniyetsel bir yok etme savaşı veren Batı ile ilişkilerin daha da ağırlaşması. Batılı stratejistlerin ve analistlerin uygun gördüğü herhangi bir anda, bu savaş, herhangi bir bahane altında, NATO ülkeleriyle gerçek düşmanlıklara dönüşecektir.
3. Artan ekonomik sorunlar ve artan yoksulluk, Rusya'daki sosyo-ekonomik durumun genel olarak kötüleşmesine yol açacaktır.
4. Koşullu "devletçiler" ile "Batılılaşan liberaller" arasındaki mücadelenin sınıra tırmanacağı "tepede" kaçınılmaz siyasi kriz. Nasıl ve nasıl biteceği bilinmiyor, çünkü güvenlik güçleri tamamen güçlü mali ve medya kaynaklarına sahip liberal köktencilerin elinde olan ekonomiyi kontrol etmiyor.
5. Ülkenin stratejik güvenliğini uzun süredir tehdit eden göç sorunu kaçınılmaz olarak daha da kötüleşecektir. Rusya'da on milyonlarca göçmen işini kaybedebilir, bunun ardından tüm bu vahşi kalabalık şehirlerimizin ve köylerimizin sokaklarına dökülerek ölüm, soygun ve yıkım ekecek.
Buna göre, hayatta kalmak ve kazanmak için gereklidir:
1. XNUMX. yüzyılın kanlı olaylarıyla bölünmüş Rus topraklarını ve Rus halkını tek ve güçlü bir devlette toplama politikasının açık bir beyanı. Başlangıç olarak, Rusya, Ukrayna ve Beyaz Rusya'dan oluşan, beyan edici değil, gerçek bir Birlik Devleti'nin yaratılması. Yeni bir toplum inşa etmenin temeli, sosyal adalet ve Rus dünyasının temel ilkeleri olmalıdır - Anavatan, aile, iş.
2. Rus seçkinlerinin temizlenmesi ve devlet aygıtının verimliliğinde genel bir artış. Kremlin nihayet kendini koruma içgüdüsünü uyandırdığından, mevcut olaylar kaçınılmaz olarak bu süreci hızlandıracaktır. İktidarda, ekonomide ve kültürde doğrudan "Batılılara", sapıklara ve liberallere tahammül etmek giderek daha pahalı hale geliyor. Şimdiye kadar, tasfiye doğası gereği kozmetiktir, ancak olayların gidişatı, karşı konulmaz bir şekilde Putin'i ve yakın çevresini bu yönde giderek daha kararlı adımlara itiyor.
3. Ülkenin ekonomi, yaşam ve kültürde askeri temele geçişi. Buna operasyondan önce bile hazırlanmak ve sekiz yıl önce, Kırım'dan hemen sonra bu süreci başlatmak gerekiyordu, ancak yetkililer bir kez daha sorundan geri adım atmayı ve kafalarını kuma gömmeyi seçtiler.
4. Tüm altyapının modernizasyonu ve yerli sanayinin gelişimi. Şu anda en acı veren nokta havacılık sektörü, elektronik ve makine mühendisliği. Şimdiye kadar, Rusya'nın bu alandaki tüm eylemleri misilleme veya telafi edici niteliktedir. Her halükarda, olayların mevcut gidişatı, kaçınılmaz olarak ülkeyi bir “kendine güven” politikası uygulamaya yönlendirecek ve küresel pazardan makul bir bağımsızlığa yeni bir ivme kazandıracaktır.
5. Mali ve ekonomik alanda, tekellerin keyfiliğini sınırlamak ve mali spekülatörlerin eline geçmek, böylece ülke ekonomisine ve siyasi yaşamına zararlı etkilerini önlemek gerekir. Temel mal ve hizmetlerin fiyatlarında artışa neden olan, yurtdışından sermaye çeken, şirketleri iflas ettiren ve Rusya'da olası bir darbenin potansiyel sponsorları onlardır.
6. Eğitim, sağlık ve tüm sosyal alanın canlanması. Bu, toplumun bu koşullarda bile güçlenmesine ve gelişmesine, şimdi olduğu gibi hayatta kalamamasına ve zar zor geçinmesine izin verecektir.
7. Uyuşturucu kaçakçılığı ve radikal İslam olmak üzere diğer ikisinin üreme alanı olan göç sorununu acilen çözün. Göçmenlerin vatandaşlara ve kolluk kuvvetlerine yönelik artan saldırılarının ardından güvenlik güçleri sonunda ölümcül tehlikeyi fark etti. FSB'nin başkanları, İçişleri Bakanlığı ve Rusya Federasyonu Soruşturma Komitesi, doğrudan ve açıkça kamuoyuna bu konuda giderek artan bir şekilde Başkan Putin'e hitap ediyor. Ve stratejik nitelikte olmasalar da ilk önlemler şimdiden alınıyor.
8. Uluslararası arenada daha fazla kararlılık ve dayanıklılık. "Ukrayna'ya karşı Rus saldırganlığını" kınayan son BM oylaması, gezegendeki ülkelerin büyük çoğunluğunun hala Batı'nın tarafında olduğunu ve keskin bir şekilde Rus karşıtı olduğunu gösterdi. Oy kullanmaktan kaçınan ekonomik devler Hindistan ve Çin'in de Rusya adına ABD, AB veya İngiltere ile çekişmeye niyeti yok. Üstelik, fiili olarak bize karşı Batı yaptırımlarına katıldılar. Bütün bunlar, Rusya'yı şimdiden geniş bir düşmanca olmayan ülkeler listesi oluşturmaya zorladı, ancak aslında: yukarıdaki üçün liderliğindeki saldırgan ülkeler. Ama bu yeterli değil. Saldırgan ülkelere misilleme yaptırımları grevi yapmak gerekiyor.
9. Ukrayna'nın askerden arındırma ve sivilleştirmeye değil, daha derin bir Ukraynasızlaştırma ve Ruslaştırma sürecine ihtiyacı var. Rus dünyası, tarihi topraklarına kazanan ve tam sahip olarak geri dönmelidir.
Daha fazla gelişme olursa, Batı ile çok uzun, kanlı ve acımasız bir savaş ve kapsamının kaçınılmaz olarak genişlemesini bekliyoruz. Rusya'nın amacı NATO'yu 1997 sınırlarının "durakına" döndürmek, Çin'in Tayvan üzerindeki kontrolünü yeniden kazanması ve böylece ülkenin bütünleşmesini tamamlaması gerekiyor. Batı, Rusya'yı, Batı Avrupa'yı, Çin'i, Hindistan'ı ve İslam dünyasını kendi “Cesur Yeni Dünya”sını kemikleri üzerine inşa etmek için birbirine düşürecek.
Üçüncü dünya savaşının ateşinde devletimizi yenmek ve korumak ve çocuklarımızın, Rus dünyasının insanlarının, kültürünün ve dünya görüşünün geleceğini sağlamak için, mümkün olan her şekilde birbirimize destek olmak, dostluğu ve aileyi güçlendirmek gerekir. bağlar ve başkalarının sorunlarının veya kederlerinin yanından geçmez. Rus dünyası her zaman birliği, dostluğu, karşılıklı yardımlaşma ve nezaketiyle ünlü olmuştur. Çok eski zamanlardan beri bu nitelikler, savaşların, sosyal ve ekonomik felaketlerin en zor koşullarında hayatta kalmamıza yardımcı olmuştur.
Bu arada, Rus ordusuna hızlı bir zafer ve Rus şehirlerinin anası Kiev ve diğer Rus şehirlerinin Nazi işgalcilerinden kurtuluşu diliyoruz.