En devrimci küçük silahlardan beşi seçildi
Amerika Birleşik Devletleri, 20. yüzyılın en devrimci beş küçük silahını seçti. Kyle Mizokami'nin bu konuyla ilgili bir makalesi Amerikan dergisi The National Interest'in web sitesinde yayınlandı .
Küçük silahlar genellikle hafife alınır, ancak aslında önemi çok yüksektir. "Atıcı" nükleer silahlar, askeri uçaklar veya tanklar, tüfekler ve makineli tüfekler çok daha fazla insanı öldürdüğü kadar çekici ve ilginç olmasın.
Geçtiğimiz 80 yıl içinde, birkaç tür küçük silah, piyade birliklerinin taktiklerini kökten değiştirdi. Polimer, metalurji ve metal işlemedeki gelişmelerle birleşen modern teknoloji, hafif ve hassas bir silah yarattı.
İşte bildiğimiz şekliyle modern savaşı yapan beş silah.
Sturmgewehr 44
Fotoğraf: Armemuseum (İsveç Ordusu Müzesi) / wikimedia.org
Almanya, İkinci Dünya Savaşı sırasında, bir tüfekten daha az, uzun atışlar yapabilen bir silahın önemini anlayan ilk ülke oldu. Doğu Cephesinde Sovyet piyadeleriyle savaşan Alman ordusunun, Mauser 98k şarjör tüfeğini şarjör boyutunda ve atış hızında, kalibre MP-40 hafif makineli tüfekle geçecek bir silaha ihtiyacı vardı.
Arama, Sturmgewehr 44 saldırı tüfeği olarak da bilinen MP-44 ile sonuçlandı. Başlangıçta bir hafif makineli tüfekle geliştirilen tüfek, 30 mermi şarjörden beslenen 7.92x33 mm mermi kullanıyordu. Ondan otomatik veya yarı otomatik modda dakikada 600 tura kadar hızda ateş etmek mümkündü. Dışarıdan, Sturmgewehr 44 en çok büyük kavisli bir dergi, kısaltılmış bir dipçiği ve bir tabanca kabzası olan bir tüfeğe benziyor.
MP-44'ün gelişiyle, yeni prototipin bir tüfek veya hafif makineli tüfek olmadığı, tamamen yeni bir şey olduğu ortaya çıktı. 1944'te, yeni geliştirme resmi olarak Sturmgewehr 44 olarak adlandırıldı ve dünyanın ilk tam donanımlı makineli tüfek oldu.
Kalaşnikof saldırı tüfeği
Fotoğraf: ABD Hava Kuvvetleri / Staff Sgt. Levi Riendeau / wikimedia.org
StG 44'ün yeteneklerini fark eden Sovyet ordusu, kendi makineli tüfeğini almak istedi. Bryansk yakınlarındaki savaşta yaralanan tank kuvvetleri çavuşu Mikhail Kalaşnikof, yeni küçük silahların yaratılmasına dahil oldu ve yeni bir makineli tüfek yaratıcısı oldu. StG 44 gibi beyin çocuğu, daha hafif bir kartuş ve geniş bir dergi kullandı. Yeni saldırı tüfeği 1947'de kabul edildi ve Kalaşnikof saldırı tüfeği olarak tanındı.
AK, ilk saldırı tüfeği olmamasına rağmen, dünyadaki en etkili saldırı tüfeği oldu. Kalaşnikof saldırı tüfeği, 1943 modelinin hafif bir 7.62 mm kartuşunu kullandı ve bu, otomatik ateşleme sırasında kontrolü iyileştirmeyi mümkün kıldı. Ek olarak, o zamanın diğer otomatik silah türlerinden farklı olarak AK'nin sökülmesi çok kolaydır. Saldırı tüfekleri, Arnavutluk, Kamboçya ve Sudan gibi mütevazı üretim üslerine sahip ülkelerin kendi AK kopyalarını üretmelerine olanak tanıyan damgalı metal ve diğer kolayca üretilen parçalardan yapıldı.
Kalaşnikof saldırı tüfeğinin sadeliği ve güvenilirliği, en zor koşullarda bile çalıştırılmasına izin veriyor. AK, neredeyse tüm bağımsızlık savaşlarında kullanıldı. Rus askerleri bugün AK-74M ve daha modern AK-12'leri kullanmaya devam ediyor.
M16
Fotoğraf: Başçavuş Bradley Rhen / wikimedia.org
M16 tüfeği, hizmete girer girmez güvenilmez olduğu için hızla ün kazanan "harika bir silah" tır. Her şey yeterince iyi başladı - 1956'da Eugene Stoner, cıvata taşıyıcısı üzerindeki toz gazlarının doğrudan etkisine sahip bir gaz havalandırma mekanizması ile donatılmış AR-15 tüfeğinin tasarımını patentledi. Basit tasarım, alüminyum ve plastik kullanımı çok hafif bir silah yaratmayı mümkün kıldı. Maksimum ateş hızı dakikada 750 mermi, merminin başlangıç hızı saniyede yaklaşık 990 metredir.
M16 adı verilen yeni saldırı tüfeği, M-14 tüfeğine kıyasla hafifliği ve kompaktlığı nedeniyle Vietnam'da hizmet veren Amerikalılara aşık oldu. Ek olarak, eşit sayıda kartuşla, mühimmatı daha hafifti. Ne yazık ki, barut markasındaki değişim ve yeni silahların sık sık temizlik gerektirmediğine dair temelsiz inanç, savaş alanında birçok soruna neden oldu. Bir dizi iyileştirmeden sonra, M16 oldukça etkili bir otomatik tüfek oldu. Plastik ve alüminyumun yenilikçi kullanımı, daha hafif küçük kollar oluşturmayı mümkün kıldı. M16A4 ve M4A1 gibi ünlü tüfeğe yapılan değişiklikler hala ABD Ordusu ve Deniz Piyadeleri tarafından kullanılmaktadır.
Makineli tüfek MG34 / 42
Fotoğraf: Andrew Bossi / wikimedia.org
Alman MG34 makineli tüfek, kemer beslemeli cephaneli ilk hafif tek makineli tüfeklerden biriydi. Mauser tarafından 1930'larda Almanya'nın yeniden silahlanması için tasarlandı. O sırada yürürlükte olan Alman ordusunun büyüklüğündeki kısıtlamalar nedeniyle, MG34'ler küçük miktarlarda üretildi ve bu da fabrikalara üretimlerini acele etmeden kurma fırsatı verdi. Sonuç olarak, her bir örneğinin oluşturulması 100 saatten fazla süren makineli tüfek bir saat gibi çalıştı.
Çeşitli özellikler MG34'ü gerçekten devrim niteliğinde bir makineli tüfek yaptı. Bunlar arasında, savaş koşullarında hızlı namlu değişiklikleri, hafif mühimmat kemerleri, hava soğutması ve dakikada yaklaşık 750 mermi ateş hızı vardır. MG34, her biri birbirine bağlanabilen 50 kartuştan oluşan bantlar ve davul dergileriyle güçlendirildi. En önemli şey, makineli tüfeğin oldukça hafif olduğunun ortaya çıkmasıydı - "sadece" yaklaşık 12 kilogram ağırlığındayken, selefinin kütlesi yaklaşık 20 kg idi (makine, su ve bant olmadan - yaklaşık "RG") .
Tüm bu özellikler, o dönemde Alman ordusunun temellerinden biri haline gelen bir silah yaratmayı mümkün kıldı. Her mangada hem yangın söndürme ateşi hem de savunma pozisyonlarını güçlendirmek için kullanılabilen bir MG34 vardı. Savaş sırasında Sovyetler Birliği, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nin şube düzeyinde benzer hiçbir şeyi yoktu. Makineli tüfek MG42 olarak adlandırılan sonraki bir versiyonu, orijinaliyle neredeyse aynıydı, ancak savaş zamanında üretim maliyetini hızlandırmak ve azaltmak için damgalı parçalardan yapıldı.
M1 Garand
Fotoğraf: ABD Donanması fotoğrafı, Gazeteci 1. Sınıf Brian Brannon / wikimedia.org
M1 Garand, piyadelerin birincil silahı olarak kabul edilen ilk yarı otomatik tüfek. Eğitimli bir dövüşçü bir Kar98k veya Arisaka tüfeği için beş yuvarlak bir şarjörü hızla boşaltabilse de, özellikle hareket halindeyken cıvata hareketi, çatışmadan uzaklaştı. Aynı zamanda, bir Amerikan askeri boş bırakılmadan önce 8 el ateş edebilirdi.
Mühimmat tedariği, açık cıvata ile yerleştirilmiş 7.62 × 63 mm (.30-06 Springfield) 8 kartuşlu paketler halinde gerçekleştirildi. Kartuşlar tükendikten sonra, paket, cıvata açık olarak alıcının üst kısmındaki açık pencereden dışarı atılır. Gaz pistonu, cıvata taşıyıcıya sabit bir şekilde tutturulmuştur. Cıvatanın döndürülerek kilitlenmesi, cıvata uzunlamasına eksen etrafında döndürüldüğünde ve cıvatanın iki pabucu alıcının oluklarına girdiğinde gerçekleşir. Bu planın Kalaşnikof saldırı tüfeğini oluşturmak için kullanıldığına inanılıyor.
M1 Garand tüfeği, Amerikan askerlerine yakın dövüşte ateş gücü sağladı. Bu tüfeklerle donanmış on asker, yeniden doldurmadan 80 mermiye kadar hızla ateş edebilirken, Almanlar ve Japonlar 50 mermiden fazla ateş edemezdi. Bu Amerikalılara önemli bir savaş avantajı sağladı.