Etiyopya Hükümeti, devlet tarafından işletilen şeker plantasyonları ve alt Omo Vadisi için ticari olarak kiralanan arazi şeklinde büyük tarımsal kalkınma planlarına sahiptir. Bu planlar, barajın büyük ölçekli sulama tarımına izin vermesi nedeniyle Aşağı Omo Vadisi'nin yukarısındaki tartışmalı GIBE III Baraj gelişimi ile bağlantılıdır. Şeker plantasyonları, Indias Exim Bank'tan 640 milyon dolarlık bir kredi hattı ile bir ülke düzeyinde desteklenen, emtia'nın uluslararası pazar payını büyütme planlarına bağlıdır [1]. Bununla birlikte, Aşağı Omo Vadisi, ürün yetiştirmek için suya erişimleri ve yaşam tarzlarını kullanma yeteneği açısından büyük ölçekli gelişimden olumsuz etkilenecek olan tahmini 200.000 tarımsal-pastoraliste ev sahipliği yapmaktadır. Bölge sakinleriyle yapılan görüşmelere dayanan raporlar, gözdağı ve şiddetin insanları topraklarından ayrılmaya zorlamanın bir yolu olarak kullanıldığını göstermektedir. Etiyopyalar, ülkenin diğer bölgelerindeki köylü politikası politikası, yerel topluluklara, gözdağı ve güçle istişare eksikliği nedeniyle büyük ölçüde eleştirilmiştir. Aynı yaklaşım benimsendiğinden, alt Omo Vadisi bu konuda bir istisna gibi görünmüyor.