çorabın mevcut dayanılabilirlik derecesini ölçebilmek için yapılan testtir. durum şudur;
çorap bütün gün ayakta ayakkabı içinde kullanılır
eve gelip çıkarıldıktan sonra buruna götürmek suretiyle koklanır
kokunun derinliğne ve ağırlığına göre çeşitli kararlar verilir;
1.koku hissedilmiyorsa: ohoo daha 2 günü var bu çorabın
2.koku biraz dişe dokunur derecedeyse:bunu biraz havalandırayım yarın giyilebilir bir hal alır.
3.koku çorabı çıkarmadan ayaktan alınıyorsa ve ayak biraz nemli hissediliyorsa:lan ahmet çöp torbasını getir oğlum
sonuç itibariyle gerçekçiliği ve kullanılışı pek bir ortadadır.
sadece erkeklerin yapmadığı olaydır. bunu yapan kızlar da tarafımca görülmüştür. hatta şöyle ki o kızlardan birinin söylediğine göre ilk önce çorap burun hizasına getirilip koklanır ve koku miktarı ölçülür, eğer çok fazla değilse biraz daha uzaklaştırılıp (örneğin göğüs hizasına) tekrar koklanır, koku çok az miktara indiyse giyilebilir(miş). çünkü çorapların ayakta olması ve insanların burunlarının da kafalarında olması nedeniyle o koku ayaktan buruna kadar ulaşmazmış efendim. yani koku daha keskinleşene kadar giyilebilirmiş.
oldukça mantıklı bir harekettir. erkeklerde ki mantık mesela bir geceliğine bir yere gidilir, "eh yatarız abi kumsalda fln idare ederiz" dir, oysa kızlarda "bir geceliğe gelmişiz bari iyi bir yerde kalalım" dır. bu yoldan çıkılırsa erkek "ne var kokmuyorsa giyilir tabi" der. ki aslında mantıklıdır. sonuçta çoraba yağda sıçrasa görünmez, amaç koku olmamasıdır.