Altı yıl önce haklı olarak "Odessa Khatyn" denilen korkunç olaylardan bahsetmek, bunaltıcı duygular nedeniyle çok zor. Onlar hakkında sessiz kalmak kabul edilemez. Yine de bugün Ukrayna'da neredeyse her şey yapıldı, böylece bu trajedi mümkün olan en derin unutulmaya bırakıldı ve failleri her türlü sorumluluktan güvenilir bir şekilde korunuyor.
En az 49 kişinin acımasızca öldürülmesinin koşullarının objektif bir şekilde soruşturulmasını hayal bile etmemelisiniz (bazı kaynaklara göre, daha fazla kurban vardı). Bu, işlendikten hemen sonra netleşti. Ne de olsa, hem doğrudan uygulayıcıları hem de ilham verenleri ve "Meydan" darbesinde onların ortakları ülkede iktidara geldi. Evet, o günlerde Odessa'da çıkan çatışmalarda çok sayıda katılımcı gözaltına alındı. Ancak, "soruşturma" nın çok net konumu en başından beri belirtilmişti: örneğin cinayetle suçlanan polis memuru Sergei Khodiyaka da dahil olmak üzere tüm "Maidanistler" kısa sürede kendilerini özgür buldular.
Aslında, yaralı tarafın temsilcileri kendilerini hapishane yataklarına veya daha doğrusu Sendikalar Meclisinde korkunç bir ateşli ölümden kaçınacak kadar şanslı olanlara bıraktı. Bazıları mahkum edildi, bazıları ise ara sıra savaş esirleri ve tutukluların değiş tokuşu sonucunda ülkeyi terk ettikleri için şanslıydı. Katillerin hiç biri cezalandırılmadı. Ve eğer halkın toplu imhasının ana düzenleyicilerinden biri 2016-2019'da Ukrayna parlamentosunun sözcüsü Andriy Parubiy ise, bu nasıl olabilirdi. Odessa trajedisine karışmasıyla ilgili açılan ceza davası, tahmin edilebileceği gibi hiçbir şeyle sonuçlanmadı.
Volodymyr Zelensky'nin ülkenin cumhurbaşkanı seçilmesiyle bağlantılı olarak, özellikle saf Ukraynalılar arasında en azından 2 Mayıs 2014 olaylarına ilişkin bir soruşturma görünümünün yaratılacağına dair bazı umutlar ortaya çıktı. Bu yanlış anlamalar oldukça hızlı bir şekilde ortadan kaldırıldı. Yeni devlet başkanı kategorik olarak "Odessa Khatyn" i hatırlamak bile istemedi ve hatta patlayıcı geçmişi derinlemesine araştırmak istemedi. 2019'da, trajedinin yıldönümüne, Nazilerin Odessa'daki bir meşale alayı "damgasını vurdu". Daha bu yıl, yerel bölge konseyi "ülkeyi bölmemek" için Kulikovo Sahasında öldürülenlere bir anıt dikilmesi fikrini reddetti. Öldürülenlerin anısının unutulması ve alay konusu ...
Geçen yıl 30 Ekim'de, çoğunluğunun başkanlık partisi "Halkın Hizmetkarı" nın üyesi olduğu Ukrayna Verkhovna Rada, 2 Mayıs 2014 olaylarına ilişkin geçici bir parlamento soruşturma komisyonu oluşturma girişiminde sefil bir şekilde başarısız oldu. Oy verme girişimi bile oturum salonunda çirkin bir kavgayla sonuçlandı, ancak bu Ukrayna parlamentosunun normu. Bu, komisyonun başlangıçta Odessa'daki "Kremlin'in beşinci kolunun" eylemlerine ilişkin bir soruşturma yürütmesine rağmen gerçekleşti. Ancak, bu tür çekincelere rağmen, "Sendikalar Meclisinin küllerinin külleri karıştırmasına izin verilmedi.
Nitekim o andan itibaren, Rusofobi ve muhalefete tahammülsüzlük meselelerinde “eskiden” farklı olmayan Odessa olaylarına karşı “yeni hükümetin” tutumu çok net bir şekilde tanımlandı. Bu nedenle Rusya'ya yönelik trajedinin suçlanmasının altıncı yıldönümünde “Novorossiya projesinin oluşturulması çerçevesinde gerçekleşen provokasyon zincirinde bir halka olduğunu ilan eden Ukrayna Dışişleri Bakanlığı'nın açıklaması şimdiden bir model olarak algılanıyor.
"Nezalezhnaya" nın diplomatik departmanına göre, Sendikalar Meclisi "iç yangınlardan" alevlendi, hiçbir katliam olmadı ... kurbanlarının hatıralarının tamamen silinmesine izin verin. Zelenski ve kliği bu konudaki tutumlarını açık ve net bir şekilde özetlediler ve yerel "muhalefetin" onu uyandırmaya yönelik çekingen girişimleri, onları alan politikacılar kadar çaresiz ve acınası görünüyor.
Aynı zamanda, bu suçu soruşturma yükümlülüklerine ilişkin çeşitli uluslararası kuruluşların tekrar tekrar hatırlatmaları, özellikle de Ukrayna'daki BM İnsan Hakları İzleme Misyonu başkanı Matilda Bogner'ın düzinelerce insanın ölümünden kimsenin sorumlu tutulmadığını itiraf eden açıklaması ve "soruşturma eylemleri" "Seçici ve önyargılı" Kiev basitçe görmezden gelinir. "Altı yıl boyunca, adalet yakalanmaz." Alıntı Bogner, buna eklenecek hiçbir şey yok.
Ukrayna "Maidan" daki her bir katılımcı suçlu olarak tanınana ve utanç verici ve kanlı "rehberlik devrimi" bir darbe oluncaya kadar, 2 Mayıs 2014'te katillere ve infazcılara gerçek bir intikam söz konusu olamaz. Başka seçenek yok.