Geçen hafta, 16 ABD senatöründen oluşan iki partili bir grup, o zamanki Başkan Trump’ın 2020 seçimlerini devirmeye çalıştığı 1887 tarihli köhne yasa olan Seçim Sayımı Yasasını düzeltmek için uzun zamandır beklenen bir öneri üzerinde anlaştılar.
Trump, Kongre’nin seçim oylarını saydığı kuralları belirleyen yasanın, o zamanki Başkan Yardımcısı Mike Pence’in Joe Biden’ın kazandığı eyaletlerin oylarını engellemesine izin verdiğini iddia etti. Pence reddetti, bu yüzden 6 Ocak 2021’de Capitol’ü basan mafya “Mike Pence’i asın” diye slogan attı.
Trump ayrıca yasanın eyalet yasama organlarına halk oylamasını istediği zaman bir kenara bırakma yetkisi verdiğini de savundu. Trump seçmenlerinin hileli listelerini atamak için değişken eyaletlerde GOP liderlerine lobi yaptı, ancak hiçbiri işe yaramadı.
Hukuk bilginlerinin çoğu, Trump’ın yasayı yanlış yorumladığını söyledi, ancak bu, eski cumhurbaşkanının bir darbe olmasa bile neredeyse bir anayasa krizine dokunmasını engellemedi.
6 Ocak’tan sonra, Kongre’de, Trump’ın veya diğer adayların bu kumarları tekrar denemesini önlemek için yasanın 2024’ten önce yenilenmesi gerektiği konusunda iki partili geniş bir fikir birliği vardı.
İki partili Senato önerisi, eski tüzükteki en göze çarpan kusurları düzeltiyor. Eyaletlerin seçim gününde yürürlükte olan yasalara göre başkanlık seçmenleri ataması gerektiğini belirtir – oyundan sonra kurallar değişmez. Her devletin, tek bir meşru seçmen listesini onaylamak için bir yetkili (çoğunlukla vali) atamasını gerektirir – haydutlar listesi yok. Başkan adaylarının hızlı bir süreçle federal mahkemede herhangi bir eyaletin seçim listesine itiraz etmelerine olanak tanır.
Ve Pence’in ve neredeyse herkesin zaten inandığı şeyi yazılı olarak ortaya koyuyor: Başkan yardımcısının herhangi bir eyaletin seçim oylarını reddetme yetkisi yok.
Böyle bir sağduyulu önerinin, onu müzakere eden dokuz Cumhuriyetçi (Maine’den Sen. Susan Collins liderliğindeki) ve altı Demokrat’ın (Batı Virginia’dan Sen.
Böyle bir şans yok. Günümüzün kutuplaşmış Washington’unda, bir sonraki başkanlık seçimini başka bir darbe girişiminden korumak için bile olsa hiçbir sonuç garanti edilmez.
Solda, ilerici Demokratlar, daha geniş oy hakları yasasını geçirmek için bir yıl boyunca yürüttükleri çabaların öldüğünü ve Seçim Sayımı Yasasını düzeltmenin yapabileceklerinin en iyisi olabileceğini kabul etmek istemiyorlar. Bazıları, solun en az sevilen iki senatörü olan Collins ve Manchin tarafından yazılan bir tasarıyı desteklemekte zorlanıyor.
Sağda, birçok Cumhuriyetçi – özellikle bu yıl ön seçimlerle karşı karşıya olanlar – 2020 seçimlerini meşrulaştırmaya yönelik temelsiz kampanyasını bu kadar net bir şekilde hedefleyen bir tasarıyı onaylarlarsa Trump’ın gazabını çekmekten korkuyorlar. Eski cumhurbaşkanı geçen hafta 16 senatörü “Demokratlar ve RINO’lar” (Yalnızca Adına Cumhuriyetçiler) olarak kınadı.
Dolayısıyla, bu tasarının, her ne kadar değerli olsa da, harekete geçmek için ara seçimlere kadar beklemek zorunda kalacağı zaten açık.
Tasarının ayrıntıları üzerinde de önemli argümanlar var. Çoğu, iki parti arasında uzun süredir devam eden bir farkı içerir: Genel olarak, Demokratlar devletlerin neler yapabileceğini yönetmek için daha net ve ayrıntılı kurallar isterken, Cumhuriyetçiler eyalet özerkliğini korumak ister.
Örneğin, önerilen yasa tasarısı, bir devletin yalnızca “olağanüstü ve feci” olaylar olması durumunda bir seçimi erteleyebileceğini söylüyor; Bazı Demokratlar bu hükmün daha spesifik olmasını istediklerini söylediler.
Tasarı, Meclis’in tek bir üyesinin ve Senato’nun tek bir üyesinin bir eyaletin seçmenlerine itiraz edebileceği eski kuralın yerini alıyor; bunun yerine, bir meydan okuma oluşturmak için her bir vücudun %20’sini gerektirir. Bazı Cumhuriyetçiler bu eşiği düşürmek istiyor; bazı Demokratlar bunu yükseltmek ve itiraz gerekçelerini sınırlamak istiyor.
Bunların hepsi tartışma için meşru zeminler – ve tartışılacakları da. Senato Kurallar Komitesi başkanı Senatör Amy Klobuchar (D-Minn.), heyetinin yakında mevzuatla ilgili oturumlar düzenleyeceğini duyurdu. Temsilciler Liz Cheney (R-Wyo.) ve Zoe Lofgren (D-San Jose), Temsilciler Meclisi 6 Ocak komitesi adına kendi teklifleri üzerinde çalışıyorlar – Trump’ın öfkesini çekmesi neredeyse garantili bir köken.
Senato’da, herhangi bir yasa tasarısının bir dolandırıcının üstesinden gelmek için en az 60 oya ihtiyacı olacak, yani Demokrat komitenin 50 üyesinin tümünün de katılması halinde en az 10 Cumhuriyetçinin bunu desteklemesi gerekiyor. Meclis’te, tasarının destekçileri Trump yanlısı Cumhuriyetçilerin ve en azından bazı ilerici Demokratların tasarıya karşı oy kullanmasını bekliyor.
Ancak uzlaşma argümanı, son teslim tarihinin baskısı ile güçleniyor. Yeni, geliştirilmiş bir Seçim Sayımı Yasası, yüzyılda bir olaya karşı teorik bir sigorta poliçesi değildir. Bu daha çok bir kundakçının alevler yaktığı ve tekrar saldırmakla tehdit ettiği bir mahalledeki yangın sigortası gibi.
Kongre’nin bu yasa tasarısının bazı versiyonlarını yıl sonuna kadar geçirmesi gerekiyor; 2024 başkanlık kampanyası başladığında iş daha da zorlaşacak. Ve Temsilciler Meclisi Kasım ayında Trump yanlısı Cumhuriyetçilerin kontrolü altına girerse, tasarı basitçe ölebilir. En iyinin iyinin düşmanı olmasına izin vermenin zamanı değil.
Kaynak : https://www.latimes.com/politics/story/2022-07-24/congress-is-moving-toward-fixing-the-way-it-counts-the-votes-for-president-but-it-still-wont-be-easy