Fındık ve ceviz gibi kabuklu yiyecekler zamanın başlangıcından beri gıda arzının önemli bir parçası olmuştur ve yıllar geçtikçe, insan ceviz ve fındık kabuklarını açmak için ustaca yollar aramıştır.
İlk uygarlıklara ait kazılarda muhtemelen taşlarla kırılmış fındık kabukları ortaya çıkarılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa’nın çeşitli bölgelerinde fındık kırmak için kullanılan taşlar bulunmuş ve 4.000 ila 8.000 yıl önce Arkaik Döneme tarihlenmiştir. Bu göçebe halklar, fındıkların düşme zamanı geldiğinde fındık ağaçlarının yakınında kamp kuracaklardı. Çekirdekler un veya fındık ezmesi yapmak için kırıldı veya öğütüldü.
Bilinen en eski metal fındıkkıran M.Ö. üçüncü veya dördüncü yüzyıla kadar uzanır ve İtalya’nın Tarent kentindeki bir müzede gösterilir. Leavenworth Fındıkkıran Müzesi, M.Ö. 200 ile M.S. 200 yılları arasında tarihlenen bronz bir Roma fındıkkıranına ev sahipliği yapmaktadır. 1960 yılında 1800 yılı aşkın bir süredir gömüldükten sonra bulunmuştur.
Demir kollu fındıkkıranlar, Fransa’nın Rouen kentindeki Demir İşleri Müzesi’nde sergileniyor ve bazıları 13. yüzyıla kadar uzanıyor ve pirinç fındıkkıranların 14. ve 15. yüzyılda var olduğu biliniyor. İlk başta bu metal fındıkkıranlar elle dövüldü, ancak daha sonraki yüzyıllarda sıcak metaller kalıplara döküldü. İngiltere pirinç üretimi ile ünlendi ve birçok fındıkkıran stili üretti ve Amerika Birleşik Devletleri dökme demir ürünleri ile tanındı.
İlk ahşap fındıkkıranlar, bir deri kayış veya metal menteşe ile birbirine tutturulmuş iki tahta parçasıydı. 15. ve 16. Yüzyıla gelindiğinde, Fransa ve İngiltere’deki ahşap oymacılar güzel ahşap fındıkkıranlar yaratıyorlardı. İnce taneli ve tekdüze rengi nedeniyle şimşir ağacını tercih ettiler. Bu incelikle oyulmuş fındıkkıranların çoğu Leavenworth Fındıkkıran Müzesi’nde görülebiliyor.
18. ve 19. Yüzyıllara gelindiğinde Avusturya, İsviçre ve kuzey İtalya’daki oymacılar hayvan ve insan benzerliğinde birçok oyma fındıkkıran üretiyorlardı.
Vidalı fındıkkıranlar sadece 17. yüzyılda ortaya çıktı ve ilk başta basit bir yapıya sahipti. Ancak, zanaatkarların karmaşık tasarımları oyması ve şekillendirmesi çok uzun sürmedi.
1800 Yılına gelindiğinde Almanya’nın Sonneberg ve Erzgebirge bölgelerinde askerler ve krallar şeklinde duran antika tahta fındıkkıranlar üretildi ve 1830’da Grim Kardeşlerin sözlüğünde “Nussknacker” terimi ortaya çıktı. Sık sık, ağzında somun, bir yaprak veya vida vasıtasıyla çatlamış, şekilsiz küçük bir adam şeklinde tanımlandı. 1872’de fındıkkıranın babası olarak bilinen Wilhelm Fuchtner, aynı tasarımın çoğunu oluşturmak için tornayı kullanarak ilk ticari fındıkkıran üretimini yaptı.
Bugün, birçok ahşap oyuncak asker fındıkkıranı, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki birçok koleksiyoncunun taleplerini karşılamak için Almanya’da üretilmektedir. Bu ilgi her yıl Fındıkkıran Balesi’nin birçok prodüksiyonu ile yenilenmektedir. Koleksiyoncular artık yüzlerce başka tasarımın yanı sıra bale karakterlerinde de tasarımlar bulabilirler.
Günümüzde hala var olan fildişi, kemik ve porselen gibi kırılgan malzemelerde çok az fındıkkıran üretildi, ancak bazıları Leavenworth Fındıkkıran Müzesi’nde görülebilir.
Fındıkkıran formunun, işlevselliğinin ve karakterinin evrimine, malzemelerin mevcudiyetine, üretim tekniklerindeki gelişmelere, zamanın tarzlarına, tüketici talebine ve hatta fındıkların kendisindeki değişikliklere birçok faktör katkıda bulunmuştur.
Alman Fındıkkıran Yapımı
Ahşap özenle seçilmiştir. Ağaç dağda çok yüksekte büyürse, ahşaptaki halkalar çok kompakttır ve ahşabın çalışması zordur. Ağaç sıcak iklimde büyürse, birbirinden çok uzakta halkalar olabilir ve ahşabı çok yumuşak yapar. Ihlamur, tornayı açmak için en popüler ahşaptır, ancak Kayın, Huş ağacı, Ladin ve Akçaağaç ağaçlarından elde edilen ahşap da kullanılır. Birkaç yıl dışarıda kurutulur, daha sonra kare odun parçalarına kesilir ve birkaç yıl daha içeride kurutulur.
Köşeler kare ahşap parçalarından kesilir ve daha sonra yuvarlak şekiller yapmak için bir torna tezgahına çevrilir. Ahşap gövdelere, kollara ve bacaklara işlenir. Parçalar daha sonra büyük sekiz taraflı tamburlarda inanılmaz yumuşaklığa zımparalanır. Tamburlar fındıkkıran parçalarını yaklaşık 24 saat boyunca kayalar ve zımpara kağıdı parçaları ile döndürür. Bundan sonra, dübel bağlantıları için delikler açılır ve ağız bir freze makinesi kullanılarak kafadan kesilir. Gözler için girintiler de kesilir. Kol bir şerit testere ile kesilir ve fındıkkıranın ağzına sokulur ve metal bir pimle yerinde tutulur.
Şimdi parçalar montaj için hazır ve yuvarlak veya dikdörtgen bir tabana yapıştırılmış durumda. Burun ve ayaklar eklenir. Fındıkkırana genellikle boyamadan önce bir kat sızdırmazlık maddesi verilir. Bu, boyanın ahşaba batırılmasını ve boyayı daha parlak hale getirmesini önleyecektir. Fındıkkırana baz boya verilir ve dişler, kaşlar, bıyıklar veya düğmeler gibi detaylar üzerine boyamadan önce kurumasına izin verilir. Her kat boya, başka bir kat uygulanmadan önce iyice kurumalıdır. Genellikle tavşan kürkü saç ve sakal için kullanılır.
Son olarak, fındıkkıranın tamamlanmasını sağlamak için avcı için bir silah veya asker için bir kılıç gibi aksesuarlar eklenir. Ahşabın kesilmesinden son ambalaja kadar bir fındıkkıran yapmak yaklaşık 130 dakika sürer. Bir çırak, gerekli zanaatkarlığa hakim olmadan önce yaklaşık 3 yıl çalışacaktır.
Sıkça Sorulan Sorular
Neden onlara ahşap oyuncak asker fındıkkıranı deniyor?
Çünkü ilk fındıkkıranlar askerlerin ve diğer otorite figürlerinin kopyaları olarak yapıldı. Halk, iktidardaki insanların kendileri için çalışmasından büyük keyif aldı. “Ahşap oyuncak asker” terimi, bu tür fındıkkıranları diğer türlerden ayırır. Arkasında ağzı açan bir sap varsa, aslında bir somunu kırmak için çok küçük olsa bile, buna fındıkkıran diyoruz.
İlk ahşap oyuncak asker fındıkkıranlarını kim yaptı?
Almanya’nın Erzgebirge bölgesindeki Seiffen genellikle ahşap oyuncak asker fındıkkıran’ın doğum yeri olarak kabul edilse de, birçok yetkili ilk olarak Almanya’nın Thüringen bölgesindeki Sonnenberg’de ortaya çıktığına inanıyor. 1872’de, “fındıkkıranların babası” olarak bilinen Seiffen’den Wilhelm Fuchtner, aynı temel tasarımdan birden fazla figür yapan fındıkkıranların ilk ticari üretimine başladı.
Fındıkkıranlar neden bu kadar pahalı?
Ahşabın kesilmesinden bitmiş ürüne kadar bir fındıkkıran yapmak 130’dan fazla adım alır. lman fındıkkıranları kaliteli ürünlerden ve zanaatta birkaç yıl eğitim almış vasıflı işçiler tarafından üretilmektedir.
Ahşap oyuncak asker fındıkkıranları gerçekten fındık kırıyor mu?
Ahşap oyuncak asker fındıkkıranları başlangıçta fındık kırmak için yapıldı ve aile için fındık kırdıkları için iyi durumda eski bir fındıkkıran bulmak çok zor. Sadece insanlar ahşap oyuncak askerleri toplamaya başladıktan sonra, yapımcılar sadece bir dekorasyon olarak kullanmaya başladılar. Bazı üreticiler hala küçük bir fındığı kıracak kadar sağlam hale getiriliyor, ancak genellikle insanlar boyanın zarar görmesini istemiyorlar, bu yüzden işi yapmak için mekanik bir fındıkkıran kullanırlar.
Fındıkkıranımı nereden tamir ettirebilirim veya parça bulabilirim?
Fındıkkıranı satın aldığınız mağazaya geri dönün ve size yardım edip edemeyeceklerini görün. Meşru mağazalar genellikle müşterilerine yardımcı olur. Bir bit pazarında vb. kırık bir fındıkkıran satın alırsanız. parça sabitleme sorumluluğu size aittir