"çocuk çocukken, kollarını sallayarak yürürdü, derenin ırmak olmasını isterdi, ırmağın sel, su birikintisinin de deniz. çocuk çocukken, çocuk olduğunu bilmezdi, herşey yaşam doluydu, ve tüm yaşam birdi. çocuk çocukken, hiçbir şey hakkında fikri yoktu, alışkanlıkları yoktu, bağdaş kurup otururdu, sonra koşmaya başlardı, saçının bir tutamı hiç yatmazdı, ve fotoğraf çektirirken poz vermezdi. "
when the child was a child, it walked with its arms swinging, wanted the brook to be a river, the river to be a torrent, and this puddle to be the sea. when the child was a child, it didn’t know that it was a child, everything was soulful, and all souls were one. when the child was a child, it had no opinion about anything, had no habits, it often sat cross-legged, took off running, had a cowlick in its hair, and made no faces when photographed.