Utah kısa bir süre önce doktorların 20 haftalık gebeliğin veya daha sonrasında ortaya çıkan kürtajı yapmadan önce bir fetusa anestezi vermesini gerektiren bir yasayı geçirdi.
Yasa, bir fetüsün gelişim aşamasında o acıyı hissedebileceğini varsayar; Bununla birlikte, doktor grupları ve diğer hukuk eleştirmenleri, bir fetüsün 20 haftalık gebelik döneminde ağrı hissetmeyeceğini ileri sürmektedir.
Gerçekten de Amerikan Obstetrisyenleri ve Jinekologlar Koleji (ACOG), bir fetusun gelişim aşamasında bu aşamada ağrı hissedip hissetmeyeceğine dair davanın kapalı olduğunu düşünmektedir. [6 yanlış hakkında Mitleri]
ACOG sözcüsü Kate Connors, "Bilim gestasyonel yaşlara dayanarak, fetüsün üçüncü trimestere kadar ağrı hissedemediğini gösteriyor" dedi. Üçüncü trimester hamileliğin yaklaşık 27 haftasında başlar.
Daha fazlasını öğrenmek için, WordsSideKick.com araştırmaya girmiş ve fetal ağrı konusunda önde gelen bir uzmanla konuşmuştur. İşte bulduğumuza bir bak.
Fetal ağrının bu kadar tartışmalı olmasının bir nedeni de, ağrının her zaman öznel bir deneyim olması, OB / GYN ve Doktor Üreme Sağlığı Doktorları danışmanı Dr. Davis kürtaj sağlayıcısıdır.
Davis, kan basıncından veya vücut ısısından farklı olarak, acıyı ölçmenin kesin bir yolu olmadığını söyledi. İnsanların ne kadar acı hissettiklerini iletme yolları vardır; Örneğin, doktorlar genellikle insanlara acılarını 1 ila 10 arasında bir oranla derecelendirmelerini isterler. Ancak, acı deneyimi temel olarak özneldir, Davis. Diğer bir deyişle, bir kişi için çok acı verici olabilecek başka birisine çok az acı verebilir.
Yine de, doktorlar nesnel olarak acıyı ölçemiyor olsalar bile, araştırmalar ağrının vücutta ve daha da önemlisi beyinde nasıl yaşandığı hakkında çok şey ortaya koydu.
Davis, "Acı beyinde meydana gelir" dedi. Bir kişi yaralandığında - örneğin, ayak parmağını soktuğunuz zaman - bir sinyal ayağından omuriliğe kadar bacaklardan ve omurilikten beynine kadar uzanan bir sinyal taşır, dedi Davis. Bu sinyal beyne girdiğinde, bilgi karmaşık bir nöron ağından beyindeki korteks denilen bir bölgeye iletilir, dedi.
Davis, beynin bu sofistike bölümünde aslında kişinin acı hissini algıladığını söyledi.
Davis, "Acıya ve acıya yönelik gerçek deneyime neden olabilecek şey arasında bir çok adım olduğunu biliyoruz," dedi. Sistemin çalışabilmesi için - ister bir yetişkinde isterse bir fetüste olsun - sinirlerin tüm yollarının bağlanması ve çalışması gerekir.
Davis, “Fetal sinir sistemi hakkında söyleyebildiğimiz, en iyi bilimi temel alan, acı verici sinyalleri taşıyan nöronlar üzerine”, “sistemin gebeliğin üçüncü trimesterine kadar geliştirilmemesi” olduğunu söyledi.
Bilim adamlarının fetal sinir sistemi bilgisi 2005 JAMA dergisinde gözden geçirilmiştir. Bu gözden geçirmenin yazarları, bu sistemin nasıl geliştiğine dair kanıtları ayrıntılı olarak açıkladılar; bu, fetusun anatomisinin gelişimi ile ilgili çeşitli aşamalardaki önceki çalışmalara dayanıyordu.
Bu gözden geçirmeyle ilgilenmeyen Davis, 2005'te yayınlanmış olmasına rağmen, araştırmanın hala geçerli olduğunu, çünkü bilimsel cemaatin cenin gelişimi hakkındaki anlayışının “oldukça istikrarlı” olduğunu belirtti. Aslında, bu incelemenin yayınlanmasından bu yana, "hiçbir araştırma bulgularına aykırı değil," dedi ACOG'den yakın bir açıklama.
İncelemede, araştırmacılar, bir fetusun acıyı algılaması için gerekli olan fetal gelişimdeki bazı kilit noktalara dikkat çekti. Birincisi, derideki yaralanmayı algılayan reseptörlerin geliştirilmesi gerektiğidir. Araştırma, bu incelemeye göre, bu durumun vücut üzerindeki reseptörlerin konumuna bağlı olarak, hamileliğin 7.5 ila 15 hafta arasında gerçekleştiğini göstermiştir. Örneğin, ağız çevresindeki derideki reseptörler yaklaşık 7,5 haftada gelişir, oysa, abdominal derideki reseptörler, incelemeye göre yaklaşık 15 haftada gelişir.
İkincisi, o sinyalin beyne giden sinyali ileten nöronlar geliştirilmelidir. Fetal dokulara bakan araştırmacılar, bunun yaklaşık 19 haftada gerçekleştiğini belirttiler.
Üçüncüsü, omurilikten beyine uzanan nöronların, ağrının algılandığı beynin bölgesine kadar ulaşması gerekir. Bu incelemeye göre 23 ila 24 hafta arasında gerçekleşmez.
Dahası, sinirlerin varlığı, acı deneyimini üretmek için yeterli değildir, yazarlar da incelemelerinde yazmışlardır. Yazarlar, “Bu anatomik yapılar da işlevsel olmalı” diye yazdı. 30 haftaya kadar, fetüsün “uyanık” olduğunu gösteren beyin aktivitesi olduğuna dair kanıt yoktur.
Davis, bu zaman dilimlerinin kesin olmadığını söylerken, bazı fetüslerin biraz daha erken gelişebileceğini ve bazı fetüslerin biraz daha geç gelişebileceğini belirtti - “ağrı için bu yolların 20. yüzyılda tamamlandığını gösteren herhangi bir bilim yoktur”. hamilelik haftası.
Davis, “Bu karmaşık bir gelişim süreci ve aşamalara giriyor” dedi.
ACOG'den yapılan bir açıklamaya göre, bir fetüsün beyin ve sinir sistemi "ikinci üç aylık dönem boyunca acıyı işleme, tanıma veya hissetme kapasitesine sahip değildir."
Gerçekten de, hamileliğin erken dönemlerinde, fetusun hamileliğin daha sonra göründüğü kadar küçük bir versiyonu olmadığını hatırlamak önemlidir, Davis. Aksine, işler değişiyor ve organlar şekilleniyor, dedi. Gebeliğin ilerleyen dönemlerine kadar teşhis edilemeyen fetal durumlar vardır, çünkü bu gelişme henüz gerçekleşmemiştir.
Bazen bir fetüsün üçüncü trimesterden önce bir fetüsün çekilmesi için kullanılan bir argüman, bir fetüsün geri çekilme refleksine veya dokunduğunda bir şeyden uzaklaşma yeteneğine sahip olabilmesidir.
Davis bir refleks eylemi gerçekleştirmek ve acıyı algılamak iki farklı şeydir. Örneğin, bir doktor reflekslerinizi dizinizi lastik bir çekiçle vurarak test ettiğinde düşünün. Acı yaşayıp yaşamadığı ne olursa olsun ayağınız patlayacak.
Davis, “Omurilik seviyesinde birçok refleks meydana gelir ve beyni de içermez” dedi. Ancak beynin acıyı algılamak için gerekli olduğunu söyledi. [Bilmeniz Gereken 5 Acı Gerçekler]
Bir başka argüman ise, ikinci trimesterdeki bir fetusun, kortizol ve endorfinler dahil olmak üzere, stres hormonlarının artan seviyeleri gibi belirli stres tepkilerini gösterebilmesidir. Bununla birlikte, JAMA incelemesinin yazarları bu hormonların ağrıya özgü olmadığını belirtmiştir (örneğin, diğer stresli koşullar seviyelerini etkileyebilir). Buna ek olarak, hormonlar, bilinç ile ilişkili beynin bir kısmı tarafından düzenlenmez, yazarlar yazdı.
Utah'ın kürtajdan önce bir fetusu anestezi altına sokmasını gerektiren yasa da önemli teknik soruları beraberinde getiriyor: Doktorlar böyle bir prosedürü nasıl yerine getirmeli? Kadına ek risk var mı? Örneğin, ağrı kesici ilaçların plasentayı geçtiği ve fetal kan dolaşımına ulaştığı gösterilmiş olmasına rağmen, doktorlar fetüste istenen seviyeye ulaşmak için kadına ne kadar ilaç vermeleri gerektiğini bilmezler. JAMA yazarlarının yazdığı miktar kadın için güvenlidir.
Bunun nasıl yapılacağına dair bir protokol yok, dedi Davis, ve anne tıbbı alanında uzmanlar bu yasayı nasıl uygulayacağından emin değiller. Doktorlar, belirli bir in-utero cerrahilerini gerçekleştirmek için bir fetüsü hareketsiz kılabilirler, fakat JAMA incelemesine göre bu, fetustaki ağrının engellenmesinden farklıdır.
Salt Lake City'de bir OB / GYN olan Dr. Leah Torres, doktorların bu yasayı takip etmesinin tıbbi açıdan mümkün olmadığını söyledi.
Salt Lake City Tribune’a bu ayın başlarında “[cenin rahatlamasını] bir fetüse uygulamayı içeren hiçbir tıbbi uygulama yoktur” dedi.
Yine başka bir sorun, ağrının birçok tıbbi prosedürün bir parçası olmasıdır. Ve böylece, temel olarak, yasa başka önemli bir soruya da yol açıyor: Ağrının potansiyel varoluşu neden bir prosedürden kaçınılması gerektiği anlamına geliyor? Davis dedi.
Twitter'da Sara G. Miller'i takip edin @saragmiller. WordsSideKick.com @wordssidekick, Facebook ve Google+ 'yı takip edin. Aslen Canlı Bilim'de yayınlandı.