“Sessizce avlanmak” için ormana giden bir mantar toplayıcısı için en önemli şey nedir? Hayır, sepet değil (gerçi buna da ihtiyacınız olacak), ancak özellikle hangi mantarların zehirli olduğu ve hangilerini sepete güvenle koyabileceğiniz konusunda bilgi. Onlar olmadan, bir orman terapi gezisi sorunsuz bir şekilde hastaneye acil bir geziye dönüşebilir. Bazı durumlarda, hayattaki son yürüyüşe dönüşecek. Felaket sonuçlarından kaçınmak için, hiçbir durumda kesilmemesi gereken tehlikeli mantarlar hakkında kısa bilgileri dikkatinize sunuyoruz. Fotoğraflara daha yakından bakın ve sonsuza kadar nasıl göründüklerini hatırlayın. Haydi başlayalım.
Makaleyi de okuyun: fotoğraf ve açıklamalarla mantar parazit örnekleri!
En tehlikeli mantar soluk mantardır
Zehirli mantarlar arasında toksisite ve ölümcül zehirlenme sıklığı açısından ilk sırada soluk batağan yer almaktadır. Zehiri ısıl işleme dayanıklıdır, ayrıca gecikmiş semptomları vardır. Mantarları tattıktan sonra, ilk gün tamamen sağlıklı bir insan gibi hissedebilirsiniz, ancak bu etki aldatıcıdır. Hayat kurtarmak çok değerli bir zaman alırken, toksinler zaten kirli işlerini yapıyor, karaciğeri ve böbrekleri yok ediyor. İkinci günden itibaren, zehirlenme belirtileri baş ağrısı ve kas ağrısı, kusma ile kendini gösterir, ancak zaman kaybedilir. Çoğu durumda, ölüm meydana gelir..
Sepetteki yenilebilir mantarlara bir an için dokunsa bile, mantarın zehri şapkalarına ve bacaklarına anında emilir ve doğanın zararsız armağanlarını ölümcül bir silaha dönüştürür..
Mantar, yaprak döken ormanlarda yetişir ve görünüşte (genç yaşta), kapağın rengine bağlı olarak petrol veya yeşil ispinozları biraz andırır. Kapak hafif bir çıkıntı ile düz olabilir veya düz kenarlı ve iç içe geçmiş liflerle yumurta şeklinde olabilir. Renk beyazdan yeşilimsi zeytine kadar değişir, kapağın altındaki plakalar da beyazdır. Tabandaki uzun bacak genişler ve altında genç bir mantar saklayan ve üstünde beyaz bir halka bulunan bir film torbasının kalıntılarına “zincirlenir”..
Bir mantarı kırıldığında, beyaz eti kararmaz ve rengini korur.
Böyle farklı sinek mantarları
Çocuklar bile sinek mantarının tehlikeli özelliklerini bilir. Tüm masallarda zehirli bir iksir yapmak için ölümcül bir madde olarak tanımlanır. Her şey çok basit: Kitaplardaki resimlerde herkesin gördüğü gibi beyaz benekli kırmızı başlı mantar tek bir örnek değil. Ona ek olarak, birbirinden farklı başka sinek mantarı çeşitleri de vardır. Bazıları çok yenilebilir. Örneğin, Sezar mantarı, oval ve kızaran sinek mantarı. Tabii ki, çoğu tür hala yenmez. Bazıları hayati tehlike arz eder ve bunları diyete dahil etmek kesinlikle yasaktır..
“Sinek agarik” adı iki kelimeden oluşur: “sinekler” ve “veba”, yani ölüm. Ve açıklama yapmadan, mantarın sinekleri öldürdüğü, yani şeker serpildikten sonra kapaktan çıkan suyu olduğu açıktır..
İnsanlar için en büyük tehlikeyi oluşturan ölümcül zehirli sinek mantarı türleri şunlardır:
- Zehirli (kırmızı). Huş ve ladin altındaki ormanlarda yetişir. Turuncu çeşitleri de olmasına rağmen, top şeklindeki başlık çoğunlukla parlak kırmızıdır. Tüm yüzey boyunca geniş büyümelerin zengin bir şekilde dağılması görülebilir, ancak tutmaları zayıftır ve yağmurdan sonra yıkanırlar. Zar zor algılanan bir mantar aroması ile yoğun beyaz et. Beyaz bacak, pul şeklinde kapağın kalıntıları (ayrıca beyaz) ile yüksek, güçlü ve güçlüdür..
- Panter (leopar). Çamların arasında yaşar ve beyaz çıkıntılı karakteristik kahverengimsi benekli kapağı ile ayırt edilir. Kağıt hamuru beyaz, sulu, taze turp gibi kokuyor. Ayak krem rengi, altta çift halkalı, duvarlar oldukça kalın fakat içleri boş bir alana sahip..
- Beyaz kokulu (genellikle mantar toplayıcıları beyaz mantarı olarak adlandırılır). Yaprak döken iğne yapraklı ormanlardaki tepeler arasında yetişir, tüm mantar gövdesinin belirli bir beyaz rengi ve adını aldığı keskin bir ağartıcı kokusu ile ayırt edilir. Kapağın yüzeyi çoğunlukla parlaktır, ancak bazen üzerinde büyük beyaz pullar görülebilir. Uzun gövde, yumrulu bir taban ile neredeyse her zaman kavislidir..
- Parlak sarı (limon). Esas olarak kumlu toprakta yetişir. Pürüzsüz bir cilde sahip sarı bir şapka giyen kişi, bazen üzerinde nadir beyaz pullar görülür. Hafif bacak, altta kalın bir halka ile çömelmiş ve kırılgandır..
Küçük ama ölümcül düzensiz mantar
Zehirli mantar, kendine özgü yapısı için adını aldı: genellikle yüzeyi ipeksi liflerle kaplı olan kapağı da uzunlamasına çatlaklarla süslenir ve kenarları yırtılır. Literatürde mantar daha çok lifli olarak bilinir ve mütevazı bir boyuta sahiptir. Bacağın yüksekliği 1 cm’den biraz fazladır ve ortasında çıkıntılı bir tüberkül bulunan şapkanın çapı maksimum 8 cm’dir, ancak bu en tehlikeli olanlardan biri olarak kalmasını engellemez..
Elyaf hamurundaki muskarin konsantrasyonu, kırmızı sinek mantarını aşarken, etki yarım saat sonra fark edilir ve bir gün içinde bu toksinle tüm zehirlenme belirtileri kaybolur..
Güzel, ama “boktan mantar”
Başlık içerikle eşleştiğinde durum tam olarak budur. Sahte bir Valui mantarı veya yaban turpu mantarının insanlar tarafından böyle uygunsuz bir kelimeyle adlandırılması boşuna değil – sadece zehirli değil, aynı zamanda küspesi de acı, ama koku sadece iğrenç ve hiç mantar değil. Ancak öte yandan, “aroması” sayesinde, Valui’nin çok benzer olduğu bir russula kisvesi altında bir mantar toplayıcısının güvenine girmek mümkün olmayacak..
Mantarın bilimsel adı “yapışkan hebeloma” gibi geliyor.
Sahte değer her yerde yetişir, ancak çoğu zaman yaz sonunda iğne yapraklı ve yaprak döken ormanların hafif kenarlarında, meşe, huş ağacı veya titrek kavak altında görülebilir. Genç bir mantarın kapağı kremsi beyaz, dışbükey, kenarları sıkışmış. Yaşla birlikte, merkezi içe doğru kıvrılır ve sarı-kahverengi bir renge kararır, kenarları ise açık kalır. Kapaktaki cilt güzel ve pürüzsüz, ancak yapışkan. Kapağın alt kısmı, genç Valuev’de gri-beyaz renkli, eski örneklerde kirli sarı renkli yapışkan plakalardan oluşur. Yoğun acı eti karşılık gelen bir renge sahiptir. Sahte değerin ayağı oldukça yüksektir, yaklaşık 9 cm.Tabanda geniştir, daha sonra yukarı doğru incelir, una benzer beyaz bir çiçekle kaplanır.
“Yaban turpu mantarının” karakteristik bir özelliği, plakalarda siyah lekelerin varlığıdır..
Yaz bal mantarlarının zehirli ikizi: kükürt sarısı bal mantarı
Herkes, mantarların dost sürülerde kütüklerde büyüdüğünü bilir, ancak aralarında, pratik olarak lezzetli mantarlardan farklı olmayan, ancak ciddi zehirlenmelere neden olan böyle bir “akraba” vardır. Bu sahte kükürt sarısı bir mantardır. Zehirli ikizler, hem ormanlarda hem de tarlalar arasındaki açıklıklarda hemen hemen her yerde ağaç türlerinin kalıntıları üzerinde küçük gruplar halinde yaşarlar..
Mantarların küçük başlıkları (maksimum 7 cm çapında), gri-sarı renkli, daha koyu, kırmızımsı bir merkezi vardır. Kağıt hamuru hafif, acı ve kötü kokar. Kapağın altındaki plakalar gövdeye sıkıca yapıştırılmıştır, eski mantarda koyu renklidir. Hafif bacak uzun, 10 cm’ye kadar ve hatta liflerden oluşuyor.
Aşağıdaki özelliklerle “iyi” ve “kötü mantarlar” arasında ayrım yapmak mümkündür:
- yenilebilir mantarın kapağında ve bacağında pullar vardır, ancak sahte mantarda pullar yoktur;
- “İyi” mantar bacaklı bir etek giymiş, “kötü” olan değil.
Boletus kılığında şeytani mantar
Şeytani mantarın devasa bacağı ve yoğun eti, onu bir porcini mantarı gibi gösterir, ancak böyle yakışıklı bir adamı yemek ciddi zehirlenmelerle doludur. Boletus satanic, bu tür olarak da adlandırılır, tadı oldukça iyidir: ne kokuyorsunuz ne de zehirli mantarların karakteristik acılığı.
Bazı bilim adamları, uzun süreli ıslatma ve uzun süreli ısıl işleme tabi tutulursa, onu şartlı olarak yenilebilir mantarlara bağlar. Ancak bu tür haşlanmış mantarların tam olarak kaç tane toksin içerdiğini kimse söylemez, bu nedenle sağlığınızı riske atmamak daha iyidir..
Dıştan, şeytani mantar oldukça güzel: zamanla kırmızıya dönüşen süngerimsi sarı bir tabana sahip kirli beyaz etli kapak. Bacağın şekli, namlu şeklinde olduğu kadar büyük, gerçek bir yenilebilir çörekinkine benzer. Kapağın altında bacak incelir ve sararır, gerisi turuncu-kırmızıdır. Et çok yoğun, beyaz, pembemsi, sadece bacağın tam tabanında. Genç mantarlar güzel kokar, ancak eski örnekler iğrenç bir şımarık sebze kokusu verir..
Hamuru keserek şeytani ağrı ve yenilebilir mantarları ayırt edebilirsiniz: hava ile temas ettiğinde önce kırmızı bir renk alır ve sonra maviye döner..
Domuzlar – süt mantarına benzeyen mantarlar
Domuzların yenilebilirliği ile ilgili tartışmalar, bu mantarların tüm türlerinin resmi olarak insan yaşamı ve sağlığı için tehlikeli olarak kabul edildiği 90’lı yılların başında durduruldu. Bu güne kadar bazı mantar toplayıcıları onları yemek için toplamaya devam ediyor, ancak bu asla yapılmamalıdır, çünkü vücutta domuz toksinleri birikebilir ve zehirlenme belirtileri hemen ortaya çıkmaz..
Dışa doğru, zehirli mantarlar süt mantarlarına benzer: küçük, bodur bacakları ve kirli sarı veya gri-kahverengi renkli etli yuvarlak bir kapağı vardır. Şapkanın merkezi içe doğru derin içbükey, kenarları dalgalı. Meyve gövdesi enine kesitte sarımtıraktır, ancak havadan hızla kararır. Domuzlar ormanlarda ve dikimlerde gruplar halinde büyür, özellikle rizomlarının arasında bulunan rüzgarla devrilen ağaçları severler..
Mantar olarak da adlandırılan 30’dan fazla domuz kulağı çeşidi vardır. Hepsi lektin içerir ve zehirlenmeye neden olabilir, ancak ince domuz en tehlikeli olarak kabul edilir. Genç bir zehirli mantarın kapağı pürüzsüz, kirli zeytindir ve zamanla paslanır. Kısa sap silindir şeklindedir. Bir mantar gövdesi kırıldığında, net bir çürüyen odun kokusu duyulur..
Bu tür domuzlar daha az tehlikeli değildir:
- Olkhovaya. Kapak, küçük pullarla kahverengimsi sarıdır, kenarları hafif tüylüdür, huni küçüktür. Bacak kısa, aşağı doğru sivriliyor.
- Kalın. Kadife kahverengi kapak oldukça büyük ve bir dile benziyor. Bacak biraz bulanık, neredeyse her zaman merkeze değil, şapkanın kenarına daha yakın. Kağıt hamuru sulu, kokusuzdur..
- Kulak şeklinde. Küçük bacak, kahverengi bir renk tonu ile koyu sarı renkli bir fan şeklinde sert bir kapakla birleşir. İğne yapraklı kütüklerde ve güvertelerde yetişir.
zehirli şemsiyeler
Yüksek ince bacaklarda, düz, geniş açık kapaklı, bir şemsiyeyi andıran ince mantarlar, yollarda ve yol kenarlarında bolca yetişir. Onlara şemsiye denir. Kapak aslında mantar büyüdükçe açılır ve genişler. Şemsiye mantar çeşitlerinin çoğu yenilebilir ve çok lezzetlidir, ancak aralarında zehirli örnekler de vardır..
En tehlikeli ve yaygın zehirli mantarlar aşağıdaki şemsiyelerdir:
- Tarak şeklinde. Yetişkin mantarın kırmızımsı düz başlığının ortasında hafif bir çıkıntı vardır. Tüm yüzey seyrek turuncu tarak benzeri pullarla kaplıdır ve kenar boyunca hafif bir saçak vardır. Bacak içi boş, ince, sarımsı, genç mantarlarda halkalı, ancak halka hızla kırılıyor.
- Kestane. Kapağın daha koyu, neredeyse kahverengi bir rengi ve ayrıca koyu renkli çok sayıda belirgin ölçek ile ayırt edilir. Kırmızımsı etli uzun bacak benzer bir renge sahiptir..
Zehirli sıralar
Ryadovka mantarlarının birçok çeşidi vardır. Bunların arasında hem yenilebilir hem de çok lezzetli mantarlar ve açıkçası tatsız ve yenmez türler var. Bir de çok tehlikeli zehirli sıralar var. Bazıları, deneyimsiz mantar toplayıcılarını kolayca yanlış yönlendiren “zararsız” akrabalarına benziyor. Ormana girmeden önce partner olarak bir insan aramalısın. Mantar işinin tüm inceliklerini bilmeli ve “kötü” satırları “iyi”lerden ayırt edebilmelidir..
Ryadovok’un ikinci adı konuşmacılar.
Zehirli konuşmacılar arasında, ölüme neden olabilecek en tehlikelilerden biri aşağıdaki satırlardır:
- Beyazımsı (diğer adıyla renksiz). Toksinlerin içeriği açısından, zehirli sinek mantarının, özellikle kırmızının önündedir. Çimlerde yetişir. Genç mantarların hafif dışbükey beyaz bir başlığı vardır. Zamanla düzleşir ve eski sıralarda ters yöne döner. Düşük, ince bacak ve lifli hamur, beyaz renklidir ve kesimden sonra kararmaz.
- Kaplan (diğer adıyla leopar). İğne yapraklılar ve yaprak döken türler arasında kireçli topraklarda yetişir. Gri kapak aşağı doğru bükülmüş; tüm yüzeyde bol, daha koyu pullar var. Şapkanın altındaki plakalar da kalın ve beyazdır. Bacak biraz daha hafif, tek renkli, pulsuz, altta daralmış. Hamur sert, hafif sarımsı, un kokusu veriyor.
- Sivri uçlu (fare veya yanan keskin). İğne yapraklı ormanlarda yetişir, karakteristik keskin bir üst ve kapakta parlak gri bir cildin varlığı ile ayırt edilir. Bacak uzun, beyaz, kökte ortaya çıkan sarı bir renk tonuyla (nadiren pembe). Meyve gövdesi beyaz, kokusuzdur, ancak çok keskin bir tada sahiptir. denemeye gerek yok!
Safra mantarı: yenmez veya zehirli?
Çoğu bilim adamı, safra mantarını yenmez olarak sınıflandırır, çünkü orman böcekleri bile acı hamurunu tatmaya cesaret edemez. Ancak başka bir grup araştırmacı bu mantarın zehirli olduğuna ikna olmuş durumda. Yoğun posa yenmesi durumunda ölüm meydana gelmez. Ancak içinde bol miktarda bulunan toksinler başta karaciğer olmak üzere iç organlara büyük zararlar verir..
İnsanlar tuhaf tadı için mantar gorchak diyorlar..
Zehirli mantarın boyutları küçük değildir: kahverengi-turuncu kapağın çapı 10 cm’ye ulaşır ve kremsi kırmızı bacak çok kalındır, üst kısımda daha koyu ağ benzeri bir desen bulunur..
Safra mantarı beyaz bir mantar gibi görünür, ancak ikincisinin aksine, kırıldığında her zaman pembeye döner..
Kırılgan hassas bataklık galerisi
Ormanın bataklık alanlarında, yosun çalılıklarında, uzun ince bir sap – bataklık galerisinde küçük mantarlar bulabilirsiniz. Üstte beyaz bir halka bulunan kırılabilir açık sarı bir bacak, ince bir dalla bile kolayca devrilebilir. Üstelik mantar zehirlidir ve yine de yiyemezsiniz. Galericinin koyu sarı şapkası da kırılgan ve sulu. Genç yaşta bir zile benziyor, ancak sonra düzeliyor ve ortada sadece keskin bir çıkıntı bırakıyor..
Bu, zehirli mantarların tam bir listesi değildir, ayrıca, yenilebilir olanlarla karıştırılması kolay olan daha birçok sahte tür vardır. Hangi mantarın ayaklarınızın altında olduğundan emin değilseniz, lütfen yürüyün. Ormanda fazladan bir daire yapmak veya eve boş bir cüzdanla dönmek, daha sonra ciddi zehirlenmelerden muzdarip olmaktan daha iyidir. Dikkatli olun, sağlığınıza ve size yakın olan kişilerin sağlığına dikkat edin.!