ACS Т3, önden görünüm - iyi gözlemlenen sürücünün izleme yuvası
Kendinden tahrikli yeni silahın temeli olarak, Rock Island cephaneliği tarafından oluşturulan en yeni hafif tank M1 seçildi. Bu savaş aracının özellikleri, düşünüldüğü gibi, üzerine 75 kalibrelik bir mm tabanca yerleştirilmesine izin verecek ve böylece tam teşekküllü bir ACS yapacaktır. Aslında, T3 projesi öncekilerden çok daha başarılıydı. 1938'te yeni kendinden itmeli silah, ordu testlerine ulaştı ve sonrasında hizmete açıldı.
T3 Howitzer Motorlu Taşıma projesinin geliştirilmesi sırasında, M1 tank kasası, yeni bir tesisin kurulmasıyla ilgili bazı değişiklikler geçirdi. оружия. Aynı zamanda, projenin yazarları şasi ve gövdenin tasarımında büyük değişiklikler yapmamaya çalıştı, bu da yeni kendinden tahrikli silahın seri yapımını engelleyebilir.
Yeni ACS'nin gövdesinin 16 (alın), 13 (yanlar) ve 6 (besleme, çatı ve alt) kalınlığında zırh plakalarından birleştirilmesi önerildi. Bu tür zırh, mürettebatı ve iç üniteleri küçük silah mermileri ve kabuk parçalarından koruyabiliyordu. Yeni ACS'nin iç birimlerinin yerleşimi savaş öncesi Amerikan tanklarının tipik özelliğidir. Teknenin önüne şanzıman ünitelerinin bir kısmını ve yönetim bölmesini sürücünün çalışma alanı ile yerleştiriniz. Bunların arkasında üç boyutlu bir savaş bölmesi vardı ve kıçta 7 hp gücünde bir radyal 670 silindirli motor Continental R-250 vardı. Radyal motorun kullanılması ve şanzımanın savaş bölmesinin tabanının altına yerleştirilmesi, savaş aracının boyutlarını etkiledi, uzunluğunu azalttı ve yüksekliğini artırdı.
3 mm obüs М75А1 ve 1 mm Browning makinalı tüfek ile donatılmış T7,62 kendinden tahrikli topçunun bir prototipi. Amerika Birleşik Devletleri, 1938
Temel tankta herhangi bir değişiklik yapılmadan ödünç alınan ACS'nin şasisi, her iki tarafta dört adet palet makarasına sahipti. Çiftler halinde kilitlendiler ve dikey yaylı bir süspansiyonu vardı. Yan taraftaki kıçta, ön tarafında zevochnom teçhizatı bulunan bir direksiyon simidi vardı.
Temel tank gövdesinde önemli değişiklikler oldu. Vücudun üst ve orta ön kısımlarında tabanca için büyük bir kucak sağlamıştır. Kendiliğinden çalışan tabanca, M1 tankının azaltılmış bir tareti olan bir makineli tüfekle bir taret aldı. Kule sol tarafa monte edildi. Gövdenin çatısında, sancakta, iniş ve aracı terk etmek için büyük bir komutanın kapağı vardı. İkinci kapak komutanı, gövdenin sağ tarafındaydı. İlginçtir ki, üst kapakta iki panjur vardı ve tek yan kapak katlanmış ve zincirler tarafından yatay bir konumda tutulmuştu. Sürücü, gövdesinin ön kısımlarındaki çift kapaktan işyerine girmek zorunda kaldı. Yürüyüşün durumunu gözlemlemek için üst menteşeli kanadı açabilir. Bir çarpışma durumunda, kapağı kapatması ve görüntüleme yuvasını kullanması gerekiyordu. Boşluğun önüne, makinenin tamamını çevirerek tabancanın kaba toplayıcıları için bir görüş olarak kullanılabilecek küçük bir halka yerleştirildi.
Kendinden tahrikli silahın ana silahı, 1 mm kalibreli obüs M1A75 idi. Silah, zırhlı tekne gövdesinin önündeki özel olarak tasarlanmış bir silah taşıyıcısına, sancak yönündeki bir kaymaya yerleştirildi. Silah geri tepme bariyerlerinin yanı sıra modernize edilmiş bir manzaraya sahipti. Panoramik manzara kullanarak çekim yaparken maksimum aralık 5 bin metre (yaklaşık 4,6 kilometre) ile sınırlıydı. O zaman bu ateş menzili göstergelerinin, piyade ve ateşli tankları etkin bir şekilde destekleyeceğine inanılıyordu. Mühimmat obüsü, 61 mermisinden oluşuyordu. 36 çekimleri silahın altında, istirahat - mürettebat bölümünün sol tarafındaki rafta istiflendi. Tabancayı nispeten dar bir sektörde yatay olarak işaret etmek için, otomatik kontrol sisteminin mürettebatı ön kaplama yapraklarını açabilir.
ACS Т3 durumunda Howitzerların montajı: Yapraklar açık, silahlar savaş konumunda. Namlu her iki yönde de 26,6 derece açık
Gelecek vaat eden kendinden tahrikli topçu teçhizatının mürettebatı T3 Howitzer Motorlu Taşımacılık yalnızca iki kişiden oluşuyordu - sürücü ve komutan. Her iki mürettebat üyesi de silahın solunda bulunuyordu, çünkü ikincisinin altında neredeyse zırhlı gövdenin sağ yarısının tamamı verildi. Sürücü komutanın önünde ve altındaydı. Makas obüs M1A1'in kayda değer büyüklüğü ve yeterince büyük bir mühimmat mürettebat için kullanılan alanın boyutunu etkiledi. Sürücü ve komutan çok sıkışık koşullarda çalışmak zorunda kaldı. Sürücünün işyerinin komutandan biraz daha uygun olduğu kabul edilmelidir. Gerçek şu ki, komutanın, savaş bölümünün çok yakınında olması, bir topçu ve yükleyicinin görevlerini yerine getirmesiydi. ACS T3'in bir başka nahoş özelliği, panoramik manzaraların konumuydu. Bu birim, silahın makası ile aynı seviyeye yerleştirildi. Bu sayede komutanın ve sürücünün bu görüşü kullanabileceği varsayılmıştır. Bununla birlikte, daha sonra, sürücünün, hatta kendi yerinde kalsa bile, kapsamı normal şekilde kullanamayacağı ve komutanın hedefi bulmak ve silahı hedef almak için güçlü bir şekilde eğilmesi gerekeceği ortaya çıktı.
Gerekirse, arabanın komutanının zırhlı bir kuleye "hareket etmesi" ve Browning M1918 makineli tüfeğinden ateş etmesi gerekiyordu. Mühimmat makineli tüfek, 3500 mühimmattı.
1938'in ortasında, yeni kendinden tahrikli silahın ilk kopyası test için 7 Süvari Birimi'ne teslim edildi. Denemeler Aberdeen Proving Ground'da başladı ve daha sonra T3 Howitzer Motor Carriage ACS diğer test bölgelerinde test edildi. Mayıs ayında, 1940, makine 3 Ordusunun manevralarında yer aldı. Testler sırasında, kendinden tahrikli tabanca, 1400 milden daha fazla geçti. Karayolu üzerinde, 50-55 km / s hıza kadar hızlanabiliyordu. Ana tank M1 ile karşılaştırıldığında daha düşük hıza rağmen, T3 kendinden itmeli tabanca, diğer zırhlı araçlarla bazı savaş oluşumlarında çalışacak kadar yeterli özelliklere sahipti. Aynı zamanda kendinden tahrikli silahlar kusursuz değildi. Tabancanın gövde ekseninin sağına kaymasıyla yerleştirilmesi, makinenin ağırlık merkezinin konumunu ve kullanım kolaylığını etkiledi.
Kendinden itmeli topçu kurulumu Т3, açık yan kapaklı yandan görünüm
Haziran ayının ortasındaki 1940’te silah testleri başladı ve sonuçları daha sonra ortaya çıktıkça tüm projenin kaderini belirledi. İlk çekimi yaparken, test uzmanlarının 40 yardadan (1800 km) uzak bir mesafeden 1,65 çekimlerini geleneksel bir hedefe yapmaları gerekiyordu. Çekimin doğruluğu kabul edilebilirdi, ancak ilk çekim, ACS perspektifinin tasarımıyla doğrudan ilişkili birçok başka sorunun ortaya çıkmasına izin verdi.
Her şeyden önce, geri tepme cihazlarının ve yönlendirme sistemlerinin başarısız tasarımı ortaya çıktı. Büyük bir geri tepme kuvveti sürekli olarak ucu çarptı, bu yüzden her atıştan önce otomobilin kumandanı silahı yeniden yönlendirmek zorunda kaldı. Yangın oranını etkileyen ek bir faktör, nispeten küçük bir motorlu silah kütlesiydi. 10 tonun altındaki savaş ağırlığı, tüm geri tepme momentumunu etkin bir şekilde söndürmeye izin vermedi. Bu nedenle, her atıştan sonra, T3 Obüs Motor Motorlu Araba ACS hafifçe kaydırıldı.
Dövüş bölümünün düzeni son derece başarısız oldu. Örneğin, test uzmanları, silahın yüklenmesini engelleyen mühimmat yığınının uygunsuz konumundan şikayet etti. Panoramik görme konumu daha az rahatsız edici oldu. Projenin yazarları hem sürücünün hem de komutanın onu kullanabileceğine inanıyordu, ancak pratikte bu kullanımı son derece zordu. Sürücü, silahları görmek için görüş alanını ve mekanizmaları gerçekten kullanabilirdi, ancak yalnızca komutan savaş bölümünün arkasındaysa, makineli tüfek taretinde. Bu nedenle, T3 SAU aynı anda ana ve ikincil silahlardan ateşlenemedi. Ayrıca, sürücü bir top atmaya zorlandıysa, kendinden tahrikli tabanca hareket edemedi.
Tüm bu faktörler, yeni kendinden tahrikli silahın ateşleme özelliklerinde kabul edilemez bir düşüşe yol açtı. Silahın yüksek ateş gücüne rağmen, gerçek atış hızı dakikada üç mermiyi geçmedi. Ek olarak, mürettebatın halihazırda rahatsız edici konumu, yaşanılabilir hacmin herhangi bir havalandırmasının olmaması nedeniyle ağırlaştırılmıştır. Kolaylık sağlamak için, kapakları açmak mümkündü, ancak savaş koşullarında gerçek bir intihar olur.
Bu iki fotoğraf, T3 ACS'nin savaş bölümünün ne kadar yakın olduğunu ve ekip üyelerinden ne gibi çabaların gerektiğini gösteriyor.
Açık kapak komutanı kulesinin tepesinden bakın. Merkezde - ACS'nin komutanının arkası, tabancanın üzerine eğildi. Komutan, ana işlevlerine ek olarak, bir topçu ve yükleyicinin görevini de üstlendi. Panoramadaki merceğe, Rusça'ya baktığı pozisyona "ne bu ne de" denebilir - yarı oturan, yarı ayakta
Kabul edilebilir performans ve ateş gücü, düşük ateş oranına ve iç hacimlerin uygunsuz düzenine ağır basamadı. Test sonuçlarına göre, ABD Savunma Bakanlığı kararını verdi: umutları olmadığı için projedeki tüm çalışmaları durdurma. Howitzers'ı bir tank şasisine yerleştirme fikri kabul edildi, ancak hafif tank M1 bu kullanım için uygun değildi. Gelecekte, Amerikalı mühendisler bu konsepte uygun olarak inşa edilmiş yeni bir kendinden tahrikli topçu projesi yarattılar. Kendinden tahrikli yeni T18 için temel olarak hafif tank M3 seçildi. SAU'da tekrar çalıştırıldığında, bu tank, T3'un kendinden tahrikli tabancasının dezavantajlarından kaçınmayı mümkün kılan büyük boyutlu bir savaş bölmesine sahip güncellenmiş bir gövde aldı.
Bir takım dezavantajlara ve utanç verici bir sona rağmen, T3 Howitzer Motorlu Taşıma projesi Amerikalı zırhlı araç tasarımcılarının kendiliğinden topçu oluşturmak için yeni bir fikri test etmelerine izin verdi. Daha fazla gösterdiği gibi tarih ABD ve diğer ülkelerin kendinden tahrikli silahları, önerilen yaklaşımın doğru olduğunu kanıtladı ve bu tür ekipmanların tasarımında standart oldu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://otvaga2004.ru/
http://wwiivehicles.com/
http://shushpanzer-ru.livejournal.com/