Mağaradaki Mezarlar – Mezar Yaptırma – Mezar Yaptırma Fiyatları – Mezar Modelleri Fiyatları – Mezar Fiyatları Ankara – Tek Kişilik Mezar Fiyatları
Mağaradaki Mezarlar
Shanidar Mağarası’nda en az dokuz kişi temsil ediliyor ve eski ‘çiçek gömme’ kavramları artık iskonto edilmiş olsa da, 10.000 yıl veya daha uzun bir süre boyunca mağaraya en az beş kişinin gömüldüğü görülüyor. Elbette spekülatif kalsa da, mezarlarla açık bir ilişki içinde bulunan kireçtaşı bloklarını mezar işaretleri olarak yorumlamak cezbedicidir.
Durum ne olursa olsun, bu mağaralara açıkça bir morg işlevi verildi ve bu işlev, tek tek bireylerin yaşam ve ölümünün ötesine geçti. Shanidar’da bu işlev zamanla önemli ölçüde genişletilmiş gibi görünüyor ve gerçekten de la Quina, L’Hortus ve Krapina’dan iyileşen çok sayıda kişinin çok yakın bir dönemde öldüğünü hayal etmek zor.
Bu nedenle, bazı Neandertal grupları arasında, yalnızca olmasa da, ölüleri saklamak, işlemek ve gömmek için kullanılabilecek, manzaradaki sabit bir nokta etrafında merkezlenen, en azından bir miktar morg geleneği aktarımının gerçekleştiği sonucuna varmak cezbedicidir.
Peyzajda bir düğümün bu şekilde kullanılmasının, ‘arazi mülkiyeti’ kavramlarının sınırında bile olsa, grup arazi ilişkilerine sosyal referansı yansıtıp yansıtmadığı tartışmalıdır, ancak Neandertal peyzaj kullanımının nispeten küçük ve tekrarlayan doğası nedeniyle böyle bir hipotez dikkate değerdir. en azından litik hammadde hareketi tarafından yansıtıldığı gibi (örneğin Geneste 1989), Hovers (2001) tarafından ileri sürüldüğü gibi, en azından bazı Neandertal grupları arasında bir bölgesellik duygusu uyandırabilirdi.
Bununla birlikte, Orta Paleolitik morg faaliyetinin diğer kategorilerinde olduğu gibi, bu tür vakalar abartılmamalı, ancak Neandertal cenaze pratiğinde ortaya çıkan bir değişkenlik tablosuna ve hatta yaşam ve ölüm alanları arasındaki potansiyel etkileşime katkıda bulunuyor.
Shkaft Mazin Shanidar, Irak Kürdistanı
Shkaft Mazin Shanidar (‘Büyük Shanidar Mağarası’), 1951 ve 1960 yılları arasında Ralph Solecki liderliğindeki bir ekip tarafından kazıldı. Rastgele şişlerle kazılmış yaklaşık 7 × 13 m boyutlarındaki bir hendekten dokuz Neandertal bireyinin kalıntıları kurtarıldı, bir kısmı mağaranın meyilli olduğu doğal kaya düşmeleri sonucu öldükleri yerde yatarken, bir kısmı da kasten gömülmüş gibi görünmektedir.
Kemiğin fiziksel olarak korunması genel olarak iyi olmasına rağmen, kaya düşmeleri kafataslarını ve uzun kemikleri önemli ölçüde parçalamış, bu da önemli ölçüde sağlamlaştırma ve yeniden yapılandırmayı gerektirmiştir ve bazı iskeletler yeterince eksiksiz iken diğerleri kısmiydi.
1-2 yaşındaki bir bebeğe ait onuncu bir bireyin distal bacak ve ayak kemikleri, 2000 yılında mağaranın faunal kalıntılarının analizi sırasında bulundu. Tüm hominin kalıntıları, Levalloiso-Mousterian litikleriyle yakın uzamsal ilişki içinde bulundu, faunal mağaranın işgali bağlamında öldüklerini veya gömüldüklerini açıkça gösteren kalıntılar, küller ve ocaklar olurdu.
Kaya düşmeleri, Pleistosen’deki Shanidar mağarasında düzenli olaylar gibi görünüyor. Solecki (1972), mağaranın Orta Paleolitik kayıtlarının, en az dört ana bölümün kanıt olduğu, defalarca kaya düşmeleriyle kesintiye uğrayan bir dizi Neandertal işgaline işaret ettiğini belirledi.
Neandertal kalıntılarının tümü, düşen kayaların yakınında bulundu, bazı durumlarda kayalar doğrudan onların üzerindeydi ve birçoğu aynı şekilde parçalandı. Mağaraya kasıtlı gömme için en iyi kanıt, yetişkin Shanidar IV, VI ve VII’nin neredeyse tamamlanmış iskeletleri ve Shanidar VIII’in kısmi çocuk kalıntıları tarafından sağlanmaktadır.
Bunlar, D Tabakası’nın orta kısmında sıkı bir küme halinde bulunmuş ve bir haftalık bir zaman zarfında dikkatlice kazılmıştır. Mağaradaki D Katmanının üst kısımları – ve dolayısıyla en üstteki Neandertal kalıntıları (Shanidar I ve V) – ~40.000–50.000 BP’ye tarihlenmektedir (Cowgill ve diğerleri 2007) ve bu nedenle, Shanidar IV, VI’nın stratigrafik konumu göz önüne alındığında , VII ve VIII D Katmanının en üst kısmının ~2m altında, bunlar MIS3’ten önceye gerek olmamasına rağmen kesinlikle 50.000 BP’den önce olmalıdır.
Gümüşkaya Mağaraları
Pirin mağaraları tarihi
Haydaran Kaya Mezarları
Perre Antik Kenti tarihi
Perre Antik Kenti Hakkında kısa bilgi
Perre Antik Kenti Nerede
Pirin mağarası
Palanlı Mağarası
D Katmanının en alt kısımlarının (ve dolayısıyla en eski Neandertal kalıntılarının) tam olarak kaç yaşında olduğu tartışmalıdır. En alttaki hominin kalıntıları (Shanidar 10), Shanidar IV, VI, VII ve VIII’in 3.5 m altında bulundu ve önemli ölçüde daha eski olabilir.
Solecki’nin (1963) D Katmanı’nın tabanı için şu anda gözden düşmüş olan sedimantasyon oranları temelindeki ~100.000 BP tahmini muhtemelen bir fazla tahmin olsa da, en alttaki kalıntılar gerçekten de erken MIS3, MIS4 ve hatta MIS5’e tarihlenebilir, ancak modern radyokarbon tarihleri, site için şiddetle gerekli ve mevcut kronoloji oldukça yanıltıcı olabilir.
Bunu söyledikten sonra, mağaradaki en alttaki (ve en üstteki) homininler, öyle görünüyor ki, mezarları temsil etmiyor ve Neandertal kalıntılarının mağarada biriktirilmesi 50.000 yıl veya çok daha uzun sürebilirken, mağaraya gerçek gömme uygulaması bunun sadece bir kısmını kapsayabilir, belki de ~10.000-20.000 yıl veya daha az. Mağaraya gömüldüğüne dair en inandırıcı kanıtlar Shanidar IV, VI, VII ve VIII’dir.
Sıkı bir uzaysal küme oluştururlar; kalıntılar birbirlerinin konumuna saygı duyuyor ve kasıtlı bir sıralı grup oluşturuyor gibi görünüyor; kaya düşmesi gibi doğal etkenler tarafından öldürülmemiş veya birikmiş gibi görünmüyorlar ve bunlardan en az birinin, dolgusu dışarıdan farklı olan doğal bir “niş” içine yerleştirildiği iyi bir durum var.
Shanidar IV’ün bir ‘çiçek mezarını’ temsil edip etmediği konusundaki tartışma, ancak bu mezar grubunun dikkatini çekti. Shanidar IV ile çiçeklerin kasıtlı olarak yerleştirilmesinin paleoantropoloji üzerindeki etkisi küçümsenmemelidir. Solecki (1972, 194) bunu ve I. Shanidar’ın “ilgisini”, “toplumsal ve dini duygu ve duyguların ilk kıpırdanmalarının” kanıtı olarak gördü.
Shanidar IV çevresinden alınan örneklerin palinolojik analizi, polen analistinin çam benzeri bir çalının dallarına dokunmuş parlak renkli yabani bitkileri temsil ettiği şeklinde yorumladığı yedi çiçekli bitki türünün polenlerini içeriyordu. Bu artık inandırıcı bir şekilde ortadan kaldırılmıştır.
D Katmanı’nın mikrofaunasının yakın zamanda incelenmesi, polenin, Shanidar mikrofaunasında yaygın olan ve oyuk açma aktivitesi bugün gözlemlenebilen, oyuk açan kemirgen Meriones terskus tarafından biriktirildiğini kuvvetle düşündürmektedir.