II. KOMİTE GÜNDEMİ
Amerika Birleşik Devletleri Hükümeti tarafından davet edilen Hükümetlere tebliğ edilmiştir. ben. Almanya'dan (Avusturya dahil) gelen siyasi mültecilerin diğer ülkelerdeki yerleşimini kolaylaştırmak için hangi adımların atılabileceğini düşünmek. Mevcut toplantının amaçları doğrultusunda "siyasi mülteciler" terimi, Almanya'dan ayrılmak isteyen ve bunu yapmış olan kişileri kapsamayı amaçlamaktadır. Konferans, elbette, bu alanda diğer ajanslar tarafından şu anda yapılmakta olan çalışmaları gerektiği gibi dikkate alacak ve onlar tarafından yapılan çalışmaları tamamlamanın yollarını arayacaktır. En acil vakalara yardımcı olmak için, kabul eden ülkelerin mevcut göçmenlik yasaları ve düzenlemeleri dahilinde hangi acil adımların atılabileceğini düşünmek. Bunun, her katılımcı Hükümetin, uygulanabilir olduğu ölçüde, Komite'nin kesinlikle gizli bilgileri için, göçmenlik yasaları ve uygulamaları ve göçmenlerin kabulüne ilişkin mevcut politikası hakkında bir açıklama sunmasını içermesi beklenmektedir. Komite'nin, şimdi kabul etmeye hazır olduğu veya almayı düşünebileceği göçmenlerin sayısı ve türü hakkında her katılımcı Hükümetten genel bir beyanda bulunması yararlı olacaktır. Diğer kaynaklardan gerekli belgeleri alamayan mülteciler için katılımcı Devletler tarafından kabul edilebilir bir belgeleme sistemi düşünmek. Bir Avrupa başkentinde kurulacak, mevcut kurumlarla işbirliği içinde, sorunun çözümüne veya hafifletilmesine yönelik uzun vadeli bir program formüle etmek ve yürütmek için sürekli bir Hükümet temsilcileri organının kurulmasını düşünmek. daha geniş anlamda. Yukarıda sayılan konularla ve hükümetler arası toplantıdan önce değerlendirilmek üzere getirilebilecek diğer konularla ilgili olarak katılımcı Hükümetlere tavsiyelerde bulunan bir karar hazırlamak.
Evian Konferansı
Evian Konferansı 1933 ve 1941 yılları arasında Naziler Almanya'yı judenrein (Yahudilerden temizlendiler) hayatı onlar için zorlaştırarak ülkeyi terk etmek zorunda kalacaklardı. 1938'de yaklaşık 150.000 Alman Yahudisi, yani dörtte biri ülkeyi çoktan terk etmişti. Almanya, Mart 1938'de Avusturya'yı ilhak ettikten sonra, 185.000 Yahudi daha Nazi yönetimi altına alındı. Pek çok Yahudi, kendilerini kabul edecek ülkeler bulamamıştı.
Birçok Alman ve Avusturyalı Yahudi, Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmeye çalıştı ancak giriş için gerekli vizeleri alamadı. Kasım 1938'deki şiddetli pogromların haberleri geniş çapta bildirilse de, Amerikalılar Yahudi mültecileri kabul etmekte isteksiz kaldılar. Büyük Buhran'ın ortasında, birçok Amerikalı, mültecilerin iş için onlarla rekabet edeceğine ve muhtaçlara yardım etmek için kurulan sosyal programlara aşırı yük bineceğine inanıyordu.
Kongre, 1924'te göçmen sayısını sınırlayan ve ırksal ve etnik olarak istenmeyen gruplara karşı ayrımcılığa uğrayan göçmenlik kotaları belirlemişti. Bu kotalar, artan siyasi baskıya yanıt olarak Başkan Franklin D. Roosevelt'in mülteci sorununu ele almak için uluslararası bir konferans çağrısında bulunmasından sonra bile yürürlükte kaldı.
1938 yazında, otuz iki ülkeden delegeler, Fransız tatil beldesi Evian'da bir araya geldi. Roosevelt, Dışişleri Bakanı gibi üst düzey bir yetkiliyi Evian'a göndermemeyi tercih etti, konferansta ABD'yi temsil eden iş adamı ve Roosevelt'in yakın arkadaşı Myron C. Taylor oldu. Dokuz gün süren toplantıda, delegeler ardı ardına mültecilere sempatilerini ifade etmek için ayağa kalktılar. Ancak Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere de dahil olmak üzere çoğu ülke, daha fazla mülteciye izin vermemek için bahaneler sundu.
Evian'a yanıt veren Alman hükümeti, yabancı ülkelerin Almanya'yı Yahudilere karşı davranışları nedeniyle eleştirmelerinin ne kadar "şaşırtıcı" olduğunu büyük bir memnuniyetle ifade edebildi, ancak hiçbiri "fırsat sunulduğunda" onlara kapıları açmak istemedi. ]."
Bazı Amerikalıların çocukları kurtarma çabaları bile başarısız oldu: Nesli tükenmekte olan 20.000 Yahudi mülteci çocuğu kabul etme çabası olan Wagner-Rogers yasa tasarısı, 1939 ve 1940'ta Senato tarafından desteklenmedi. Dışişleri Bakanlığı yetkilileri—daha fazla mültecinin kabul edilmemesinde rol oynadı.
Évian Konferansı Başarısız Oldu // Ve Sonra Holokost Başladı
Çocukken, tüm zamanların en korkunç faşist diktatörlüklerinden birinin yarattığı yıkıntılar arasında büyüdüm. 1941'de Güney Galler'deki memleketim Swansea Alman bombardıman uçakları tarafından dövülmüştü. Toplam 230 kişi ölmüştü. Bombalama baskınlarından sonra Swansea'nin büyük bölümleri harabeye döndü. Bir çocuk için bu, büyümek için düşündürücü bir ortamdı.
Kötülüğün kanıtı her yerdeydi ve hem rahatsız edici hem de aynı zamanda bir dizi duyguyu uyandıran rahatlatıcı bir manzaraydı. Enkaz bana savaşın korkunç, yıkıcı ve korkunç bir hayat ve kaynak israfı olduğunu hatırlattı. Yine de bana bu görev ne kadar imkansız ve zor görünse de bu yıkıcı unsurun yenilebileceğini hatırlattı.
Savaşı ve dünyanın her yerindeki insanlara ne yaptığını çok düşündüm, ama düşüncelerimin en başında kötülüğün üstesinden gelinebileceğinin ve mimarlarının yok edilebileceğinin anlaşılması vardı. Tarih bana bunu öğretmekle kalmadı, patlamış harabelerde, yabani otların yetiştirdiği molozlarda, evimin yakınındaki tepenin üstündeki büyümüş yarık siperlerde, çatlaklarda aceleyle büyüyen yabani otlarda kanıtlar hala etrafımdaydı. Spitfire'ların Alman Luftwaffe'nin gücüne meydan okumak için havalandığı eski RAF savaş üssünün pisti. En sevdiğim kumsal bile savaşın bir hatırlatıcısıydı, özellikle de tembel yaz öğleden sonralarında bazen kriket oynadığımız aşındırıcı hardal gazı madenleri keşfedildiğinde.
Sonra tüm korkularıyla Holokost'u öğrendim ve genç bir çocuğun zihnindeki bu bilgi, tüm savaşı korkunç bir şekilde daha da kötüleştirdi. Boys' Own-tarzı dergilerde okunacak türden bir savaş kazananı bulmak için birbiriyle savaşan sadece iki taraf değildi. Düşünülemeyecek kadar ölümcül olan kanserli bir kötülüğe karşı savaşan bir taraf olmuştu.
Çocukken sürekli bir okuyucuydum, elime geçen ve geceleri battaniyelerin altında bulabildiğim her kitabı hızla kararan bir el feneri ile okurken okurdum. Her zaman son derece canlı bir hayal gücüm oldu ve aniden o insanların toplama kamplarında çektikleri acıları neredeyse görebiliyordum ve bu beni çok etkiledi. Holokost tarihinin keşfi bende silinmez bir leke bıraktı, benim gibi milyonlarca çocuk dahil bu kadar çok insanın neden bu kadar duygusuzca katledildiğini asla anlayamadım.
Çocuklar benim gibi! Bu düşünce durmadan dönüyordu.
Bir yetişkin olarak 1938'deki Évian Konferansı sırasında neler olduğunu ve konferansın Avrupa'nın Nazi kontrolündeki bölgelerinden gelen Yahudi mültecilerin nihai kaderi için ne anlama geldiğini keşfettiğimde, bir tarih yazmanın benim için gerçekten önemli olduğunu hissettim. Bu trajediden dünya ne olduğunu bilsin diye. Kitabı yazmaya başlamadan önce, Évian Konferansı ve bunun Avrupa'nın Yahudi halkı üzerindeki etkisi hakkında kaç kişinin bildiğini de bilmem gerekiyordu.
Yıllarca tanıdığım ya da görüştüğüm birçok kişiye sordum ve istisnasız onlar hiç duymadılar. Bunu kelimenin tam anlamıyla demek istiyorum. Sorduğum hiç kimse Évian Konferansı'nı duymamıştı. Daha sonra konferansla ilgili birçok ulusal gazetede yayınlanan uzun metrajlı bir yazı yazdım ve bu yazılar yayınlandıktan sonra birçok kişiden bunun dünyaya ayrıntılı olarak anlatılması gereken bir hikaye olduğunu söyleyen birçok telefon aldım. Görevi tamamlamamın 30 yıl süreceğini çok az biliyordum.
Yıllar geçtikçe, bazen insanlar artık umursamıyormuş gibi görünüyordu. Holokost çoktan bitmişti. Bu konuda yüzlerce kitap yazılmıştı, dehşete dair anlayışımızı nasıl daha derinden kolektif vicdanımıza yerleştirebiliriz?
Buna cevap verebilmek için, Temmuz 1938'de Fransa'nın Évian-les-Bains kentine geri dönmek gerekiyor. Nazi baskısının öldürücü topuğu. Dünya şu anda devasa küresel kargaşayla, anlatılmaz acılar, ölümler ve toplumsal huzursuzluklara yol açan bir salgın ve ayrıca mültecilerin gelgit dalgalarına ve bunun sonucunda şiddetli aşırı sağ milliyetçilikte bir artışa yol açan devam eden askeri çatışmalarla başa çıkmak için mücadele ederken. , geçmişte yaptığımız hataların bugün çok kolay tekrarlanabileceğini anlamalıyız. Aslında bu hatalar şu anda tekrarlanıyor.
Geriye dönüp bakıldığında, Holokost'un suçunu Hitler'e yüklemek basit bir meseledir, ancak soru şu: Holokost önlenebilir miydi, yoksa en azından hafifletilebilir miydi? Évian'daki o hayati toplantıdaki delegeler daha fazla insani şefkat, biraz haysiyet ve merhamet gösterselerdi, altı milyon hayat kurtarılabilir miydi? Ancak, birkaçı yaptı. Konferansı düzenleyen ülke olan ABD ve diğer 31 katılımcı ülke, çaresiz mültecilerin ihtiyaçlarını karşılamak için değiştirmeyecekleri kendi göçmenlik yasaları ışığında, Yahudi sorununun çok zor olduğu konusunda neredeyse oybirliğiyle anlaştılar. Yahudi halkı Hitler'in soykırımcı niyetleriyle tek başına uğraşmak zorunda kalacaktı.
Évian'da, 20'si Yahudi grubu da dahil olmak üzere 39 mülteci örgütü, Alman kontrolü altındaki Yahudilere uygulanan muamelenin gerçeklere dayanan, ilk elden kanıtlarını verecekti. Onlarınki karanlıkta basit bir çığlıktı. "Çıkmamıza yardım edin" dediler, "yoksa hayatta kalamayız."
Konferansın ilk gününde ABD Büyükelçisi Myron C. Taylor açılış konuşması için ayağa kalktı. Oditoryum sessizliğe büründü, delegeler, basın ve dünya ABD'nin ne sunacağını öğrenmek için beklerken, beklenti dolu bir sessizlik oldu. ABD'nin Almanya'dan gelen Yahudi göçmenlere yüksek bir kota koyacağı yönünde spekülasyonlar yaygındı. Aslında birçoğu, ABD'nin 600.000 mülteciyi almaya hazır olduğunu açıklayacağına inanıyordu. Taylor'ın konuşması Yahudi mülteciler adına hızlı hareket etme ihtiyacının ayrıntılarıyla başladı, ancak daha sonra Amerika'nın göçmenlik kota sisteminin Yahudi sorununa uyum sağlamak için büyük ölçüde değiştirilmeyeceğini sürdürdü. Gelecek yıl için 27.000 kişiden biraz fazla olan tam bir Alman ve Avusturya göçmen kotasının kabul edileceğini kabul etti. Ancak, bu göçmenlerin büyük bir yüzdesinin Hıristiyan olacağına dikkat çekmedi.
Évian'daki Yahudi temsilciler, ABD büyükelçisinin sözleri karşısında şaşkına dönmüştü. Bu kadar çok şey vaat eden ülke, halihazırda uygulanmakta olan bu önlemlerin ötesinde neredeyse hiçbir şey sunmuyordu. Taylor'ın önerileri, takip eden trajik olaylar dizisine örnek teşkil etmekti.
Konferans tahmin edilebilir bir şekilde sona ererken, dünyanın Yahudiler için çok az zamanı olduğu, temsil eden ülkeler ve özellikle Adolf Hitler için aşikar hale geldi. Hitler, Évian Konferansı'nın kararını dikkate değer bir küçümsemeyle karşıladı. “Sığınma Ulusları”nın Yahudi sorununu gündeminden çıkaracağını umuyordu. Ancak şimdi, çok az muhalefetle kaldığına inanıyordu. Yahudiler dünyanın hiçbir yerinde hoş karşılanmadı. Tek bir çözüm olabilirdi - yok etme.
İsrail'in müstakbel başbakanı Golda Meir daha sonra şunları söyleyecekti: "Évian-les-Bains'deki konferanstan sonra, Yahudi halkının tamamen kendi başına olduğu tüyler ürpertici bir şekilde ortaya çıktı."
Évian'da olanlar aynı zamanda, dezenformasyonun habis kullanımını, düpedüz aldatmayı, kasıtlı olarak uydurulmuş kaosu ve kendi ideolojik gündemlerine uygun bir siyasi ortamı şekillendirmek için zararlı propagandayı körükleyen otokratik ve ırkçı hükümetlerle birlikte, bugün dünya olaylarına güçlü bir şekilde yansıyor.
Siyasi manipülasyon ve propaganda, Nazilerin 1930'larda Alman halkını Yahudilere karşı döndürme girişimlerinin merkezinde yer alıyordu. Bu tür sinsi kampanyaları durdurmak neredeyse imkansızdır. Halkın geçici hayal gücü içinde yer alırlar. Naziler bu tür bir manipülasyonu sadece bütün bir ulusu değil, bütün bir kıtayı Avrupa Yahudilerine karşı etkilemek için kullandılar. 1930'larda Berlin'den gelen hicivlerin tüm dünyayı Yahudi halkına karşı etkilemek için çok şey yaptığını söyleyecek kadar ileri giderdim ve bunun sonucunu Évian'da gördük. Aslında, bugün hala bunun sonucunu görüyoruz.
Tahmin edilebileceği gibi, tartışma her pozisyonu savunan filmlerin yayınlanmasıyla Sinemada kendini gösterdi. Son zamanlarda, ‘Alien-Pro-Alien’ kampı söz konusu olduğunda, ‘Geliş’ Filmi, eğer onları kendi terimleriyle anlamayı seçersek, Uzaylılar için iyi bir güç olarak tartışmak için iyi yapıyor.
Film, İnsan Alfabesine uygun olarak konuşma ve yazmanın ötesinde daha geniş bir kavram olan ‘Dil’'yi benimseyen İnsanlar tarafından yeni gelen Uzaylılarla iletişim bulmacasının nasıl çözüldüğünü araştırıyor.
Bu ‘atılım’, karşılıklı anlayış yaratır ve öğrenmekten memnun olduğumuz Uzaylılar ile aramızdaki boşluk "köprüler’ bize zarar vermez.
Ancak Ridley Scott’s‘Alien’ Serisinde, Alien'ın karşılaştığı rahatsız edici yüksek tuhaflık ve yaşam ve uzuv için tehlike tüm çıplaklığıyla ortaya çıkıyor.
Örneğin, ‘Prometheus’'de, Genetiği Değiştirilmiş Uzaylılarımızla tanışmak için Yıldızlara ‘dönüş’ için romantikleştirilmiş arayışımız bile tehlikelerle dolu olduğunu kanıtlıyor ve çoğu için ölüm ve felaketle sonuçlanıyor. sefer.
Bunlar, ‘Alien Agenda’ tartışmasının diğer tarafları.
Halkın Uzaylı olgusuna yönelik algısı ve tutumu, Film dahil Siyaset ve Kültür'deki alt metin ve mesajlardan dikkatle yönetildi ve etkilenmeye devam ediyor.
Halkın Uzaylılar fikrine alışmasını ve çok geç olana kadar onları düşmanca bir varlık olarak görmemesini sağlamak için altta yatan bir varsayım veya uyumlu propaganda kampanyası var gibi görünüyor.
Şahsen, temkinli olmayı tercih ederim, ancak gelişen teknolojide ve bilincimizin evriminde bize yardımcı olabilecek yapıcı bir Uzaylı uygarlığı ile bir ilişki fikrine açık kalmayı tercih ederim.
Aşağıdaki bağlantıları, Alien Agenda tartışmasıyla ilgili makalelere ve dikkatli olunması gerektiğini öne süren şiddetle tavsiye edilen Alien Agenda Belgeseli ‘The Evil Acts Of Fallen Entities’'ye göz atın…katılıyorum.
Düşmüş Varlıkların Kötü Eylemleri Belgesel
Evian Konferansı
ABD Başkanı Franklin Roosevelt, 1938'de Almanya'nın Avusturya'yı ele geçirmesiyle yoğunlaşan büyüyen Yahudi mülteci krizini tartışmak için uluslararası bir konferans çağrısında bulundu.
Temmuz 1938'de 32 ülkeden delegeler Fransa'nın Evian kentinde bir araya geldi. Onlarca yardım kuruluşu ve diğer gruplardan temsilciler ile yüzlerce muhabir katıldı. Konferansta her delege, ulusunun geleneksel konukseverliğiyle övünen artan sayıdaki “mülteci” ve “sınır dışı edilen”den duyduğu üzüntüyü resmen dile getirdi ve “mevcut durumda” ulusunun daha fazlasını yapamayacağından yakındı.
Kanada Başbakanı Mackenzie King o sıralarda günlüğüne şöyle yazmıştı: “Yapmalıyız. . . Kıtanın bu bölümünü huzursuzluktan ve yabancı kan türlerinin çok fazla karışmasından uzak tutmaya çalışın.” Ona göre, "uluslararası bir sorunla karşılaşmak için bir iç sorun yaratarak" hiçbir şey kazanılamazdı. 1
İngilizler, çok sayıda mültecinin o zamanlar İngiliz idaresi altındaki Filistin'e gitmek istediğini belirterek, daha fazla mülteciyi kabul etmek istediklerini ancak Araplar ve Yahudiler arasında süregelen ihtilaf nedeniyle bunun pratik bir çözüm olmadığını söyledi. Fransızlar, ülkelerinin zaten adil payından fazlasını yaptığını iddia etti. Amerikalılar, Kongre'nin ulusun göçmenlik yasalarında - Amerika Birleşik Devletleri'nin her ülkeden her yıl kabul edeceği göçmen sayısına bir sınır koyan mevzuattaki - herhangi bir değişikliği onaylaması gerektiğini belirtti.
Tarihçiler Richard Breitman ve Allan Lichtman, konferansta diğer ülkelerin yanıtlarını şöyle anlatıyor:
Nikaragua, Kosta Rika, Honduras ve Panama, Yahudiler için kod sözcükler olan tüccar ya da entelektüel istemediklerini belirttiler. Arjantin, Orta Avrupa'dan yeterince göçmeni zaten barındırdığını söyledi. Kanada işsizlik sorununu gösterdi. Avustralya, “ırksal sorunları” olmadığını ve Yahudi mültecileri getirerek herhangi bir sorun yaratmak istemediğini söyledi. İngiltere, Fransa ve Hollanda gibi imparatorluk ülkeleri, tropikal bölgelerinin Avrupalı mülteciler için yalnızca sınırlı umutlar sunduğunu söyledi. Milletler Cemiyeti Yüksek Komiseri Sir Neill Malcolm, yeni bir mülteci örgütü fikrine açıkça düşmandı. . . Washington post konferansta bir haberin manşetini "EVET, AMA—." “Sürpriz olmasa da bir hayal kırıklığı oldu. . . delegelerin söz alarak "Mülteciler ve potansiyel mülteciler için üzülüyoruz ama..." 2
Dominik Cumhuriyeti, Yahudi göçmenleri kabul eden tek ülkeydi. 1937'de ülkenin lideri Rafael Trujillo, askerlerine Dominik sınırında binlerce Haitiliyi katletmelerini emretti. Tarihçiler, Yahudi mültecileri kabul etmenin uluslararası imajını onarabileceğini umduğuna inanıyor. Ayrıca Yahudilerin yerel sakinlerle evleneceğini ve nüfusu “hafifleteceğini” umuyordu. Onlar için kurulmuş özel bir topluluk olan Sosúa'da yaşayacak bin Yahudi'ye vize verdi.
EVİAN KONFERANSI
EVİAN KONFERANSI 6-14 Temmuz 1938'de Cenevre Gölü'nün Fransız tarafındaki Evian'daki Hôtel Royal'de Başkan Franklin Delano Roosevelt'in toplandığı ancak katılmadığı 32 ulustan oluşan konferans, mültecilerin kötü durumunu ele almak için - Yahudilere üstü kapalı bir ifadeyle atıfta bulunmanın soru. Konferans, Mart 1938'de Almanya'nın Avusturya'yı bünyesine katması zemininde toplandı ve bu da Yahudileri kabul etmek isteyen herhangi bir ülkeye büyük bir Yahudi göçüne yol açtı. Konferansın toplanması, mültecilerle ilgili ilk Amerikan hükümeti girişimiydi.
Evian Konferansı, Başkan Roosevelt tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde mülteci sorunu hakkında bir şeyler yapması için artan baskıya yanıt olarak büyük bir jest olarak tasarlandı. Konferans çağrısı Amerikan Yahudi topluluğu tarafından sıcak bir şekilde karşılandı, ancak aynı zamanda Amerikan izolasyoncu ve göçmenlik karşıtı güçlerin düşmanca tepkisini de tetikledi. Göçü kısıtlamak isteyenlerden biri olan Thomas Jenkins, cumhurbaşkanını "özgeciliğin sıcak alanlarına vizyoner bir geziye çıkmakla" suçladı. kötü giyinmiş, kötü barınmış, kötü beslenmiş." Amerikan Yahudileri ve müttefikleri, daha fazla sayıda göçmenin kabul edilmesi için baskı yapıyorlardı. Kısıtlayıcı güçler, Başkan'a Buhran'ı, iç gündemi ve Amerika'yı ilk sıraya koyma gereğini hatırlatmaya devam etti. Roosevelt, her iki endişeyi de dengelemeye, yatıştırmaya ama aynı zamanda kışkırtmamaya çalıştı. Böyle bir siyasi ip üzerinde yürümek, uluslararası topluma baskı yapma çabalarını engelledi. Uluslararası alanda Romanya, Yahudilerinden kurtulmak, yenilerini ithal etmek istemediği için katılmayı kesinlikle reddetti ve İsviçre konferansa ev sahipliği yapma davetini geri çevirdi.
Konferansa davetin kendisi, onun harekete geçme konusundaki isteksizliğini gösteriyordu. Katılan ülkelere "hiçbir ülkenin mevcut yasaların izin verdiğinden daha fazla göçmen kabul etmesinin beklenmeyeceği" konusunda güvence verildi. Ayrıca hiçbir hükümetin mültecileri sübvanse etmesi beklenemez: tüm yeni programlar özel kurumlar tarafından finanse edilmelidir. Amerikalı izolasyoncular, ABD'nin göçmenler için kota sistemine dokunulmayacağı anlayışıyla yatıştırıldı. İngiltere'ye Filistin'in gündemde olmayacağı söylendi. Roosevelt'in Evian Konferansı'nı açıklamasından iki gün sonra, Hitler karakteristik bir açıklama yaptı:
Bu suçlulara [Yahudilere] bu kadar derin sempati duyan diğer dünyanın en azından bu sempatiyi pratik yardıma dönüştürecek kadar cömert olmasını umuyorum. Biz kendi açımızdan tüm bu suçluları lüks gemilerde bile umurumda olan bu ülkelerin emrine vermeye hazırız.
Amerika Birleşik Devletleri delegasyonunun başında ne başkan ne de başkan yardımcısı, ne de Dışişleri Bakanı Cordell Hull ya da Müsteşar Summer Welles vardı. Bunun yerine Roosevelt, yakın arkadaşlarından biri olan bir işadamı olan Myron C. Taylor'ı aday gösterdi. İngiltere de özel bir heyet gönderdi. Diğer ülkeler diplomatlarını bölgede kullandılar. Yabancı liderler mesajı aldı. Fransız başbakanı İngiliz mevkidaşına Amerikan başkanının kamuoyunu yatıştırmak için hareket ettiğini söyledi. Bu koşullar altında, çok az şey bekleniyordu veya başarıldı.
Dokuz gün boyunca delegeler, 21'i Yahudi olan 39 özel yardım kuruluşunun temsilcileriyle birlikte Hôtel Royal'de bir araya geldi. Dünya basını etkinliğe geniş yer verdi.
Her ülkeden delegeler sırayla ayağa kalktı ve mültecilerin içinde bulunduğu kötü duruma duydukları sempatiyi dile getirdi. Ayrıca ülkelerinin kapılarını açmayı reddetmek için makul bahaneler sundular. İngiltere'nin küçük adasında yeri yoktu ve Filistin'i Yahudi mültecilere açmayı reddetti. Amerika Birleşik Devletleri, mültecilerin çoğunun Yahudi olduğu gerçeğini gözden kaçırmak için örtmece kullanarak "siyasi" mülteciler hakkında soyut bir şekilde konuştu. Kotasını doldurur ama daha fazlasını yapmaz.
Avustralyalı delege daha samimiydi. "Irk sorunumuz yok ve bir tane ithal etmek istemiyoruz" dedi. Hala Buhran'ın ortasında olan Kanada için "hiçbiri çok fazla değildi." Ancak Kanada çiftçileri kabul edecekti - Almanya'dan ayrılmak isteyen kentli Yahudiler için küçük bir rahatlık. Kolombiya delegesi, "iki bin yıllık Hıristiyan uygarlığının bu korkunç felakete yol açması gerektiğine" inanmaktan vazgeçemezdi. Her durumda, ülkesi hiçbir şey sunamaz. Venezuela delegesi, ülkesinin "demografik dengesini" bozmak konusunda isteksizdi. Venezuela'da hiçbir Yahudi tüccar, seyyar satıcı veya entelektüel aranmıyordu.
Hollanda ve Danimarka, birkaç mülteciye geçici sığınma hakkı vermeye hazırdı. Sadece Dominik Cumhuriyeti Yahudileri kabul etmek için cömert bir teklifte bulundu. Ancak sonunda çok az kişi geldi. Politikayı koordine etmek için Evian'da hükümetler arası bir grup kurulmuş olsa da, mültecilerin gelgit dalgası kısa sürede birkaç yardım teklifini bastırdı. Alman Dışişleri Bakanlığı konferansı büyük bir ilgiyle izledi ve konferansta Yahudilere karşı kendi tutumlarının doğrulandığını hissetti:
Pek çok ülkede, Almanya'nın nüfusunda Yahudiler gibi bir unsuru korumak istememesinin son zamanlarda tamamen anlaşılmaz olduğu düşünüldüğünden...
O sıralarda, Nazi Almanyası'nın ilan edilen politikası, Yahudilerin -zorla ya da başka şekilde- göç ettirilmesiydi. Evian Konferansı, hiçbir ülke veya ülke grubu, Almanya'yı oluşturmaya yetecek sayıda Yahudileri kabul etmeye istekli olmadığı için zorunlu göçün işe yaramayacağını gösterdi.judenrein” Olaylar geliştikçe, Yahudi sorunu daha keskin hale geldi, ancak dört ay sonra Kasım pogromunun olayları *kristal gece Yahudi göçü gelgit dalgasını tetikledi ve sonraki iki yıl boyunca Almanya ülke ülke işgal ettikçe, giderek daha fazla Yahudi kontrolü altına aldı ve Yahudilerle ne yapılacağı sorunu giderek daha akut hale geldi, giderek daha az çözülebilir hale geldi. göç aracı.
Evian Grubu, Nisan 1995'te Evian-les-Bains'deki (Cenevre Gölü'nün Fransız tarafında) Hotel Royal'de toplanan ticaret politikası yapıcıları ve politika düşünürlerinin uluslararası bir toplantısında kuruldu - dolayısıyla Grubun adı - Nisan 1995'te.
1995, DTÖ'nün kurulduğu yıldı ve mevcut küreselleşme çağının ilk aşamalarına karşılık geldi. Toplantıya katılanlar, küreselleşmenin geri döndürülemez bir güç olmadığını, milliyetçiliğin, popülizmin ve korumacılığın sürekli uyanıklık gerektirdiğini ve ticaretin küreselleşmenin en temel itici gücü ve barometresi olduğunu kabul ettiler.
1997'de Evian Group'un kurucusu Jean-Pierre Lehmann, Uluslararası Politik Ekonomi profesörü olarak IMD Fakültesi'ne katıldı. Evian Group ayrı bir tüzel kişilik olarak kalsa da, IMD ile yakın entegrasyonu, IMD'de Evian Group adını benimsemesiyle sonuçlandı.
Evian Group'un faaliyetleri şunlara yöneliktir:
• Üyeleri, paydaşları ve bileşenleri arasında güven oluşturma ve bilgi oluşturma
• Eylem gündemleri formüle ederek vizyon ve yön oluşturma
• Küresel iş liderliğini ve iş devlet adamlığını geliştirmek
• Politika yapıcıları etkilemek
• Evian Group fikirlerini ve entelektüel sermayeyi mümkün olduğunca geniş bir alana yaymak
• Dünyanın her yerindeki yeni nesil endüstri, hükümet ve kanaat önderlerini yüzleşmeleri gereken zorluklar ve görevler için hazırlamak.
Bu hedeflere ulaşmak için Evian Group faaliyetleri üç temel dayanağa dayanmaktadır:
1) Diyalog için Forum Düzenle
Açık diyalog, fikir alışverişi ve özlemler ve bir eylem gündemi, Avrupa, Arap Bölgesi, Güney Asya ve Büyük Çin'de ve ara sıra Alt Bölge'de düzenli ve oldukça sık toplanan Evian Grubu genel kurul toplantıları ve yuvarlak masa toplantıları aracılığıyla kolaylaştırılır ve teşvik edilir. -Sahra Afrika ve hem Kuzey hem de Güney Amerika.
IMD'deki Evian Grubu, küresel Güney'e güçlü bir vurgu yaparak, tüm kıtalardan politika yapıcılar, uluslararası iş karar vericileri ve kanaat liderlerinden oluşan üst düzey toplantılar düzenliyor. Temalar, uluslararası ekonomik topluluğun kritik zorluklarını yansıtıyor. Evian Group toplantılarına katılım yalnızca kişisel davetiye ile mümkündür. Tartışmalar Chatham House Kuralına göre yapılır. Özetler ve raporlar yayınlanır ve dağıtılır.
Açık diyalog ayrıca, İsviçre, Slovenya, Türkiye, Güney Afrika, Arjantin ve Mısır'da yapılan toplantılarla ve aktif bir çevrimiçi forum olan OWIFOR aracılığıyla yeni nesil liderler için bir hareket olan Açık Dünya Girişimi (OWI) aracılığıyla da desteklenmektedir.
2) Think Tank Düzenle
Evian Group'un Brains Trust ve endüstriden, akademiden, düşünce kuruluşlarından, uluslararası kuruluşlardan, STK'lardan ve medyadan, hem sanayileşmiş hem de gelişmekte olan ülkelerden ve dünyanın her yerinden farklı nesillerden gelen uygulayıcılar, politika özetleri, raporlar ve durum belgelerinin derlenmesine katkıda bulunur. ve özellikle entelektüel sermayeyi inşa etmede ve Evian Grubu gündemini formüle etmede.
Evian Group'un ayrıca hem Kuzey hem de Güney'de düzenli olarak işbirliği yaptığı bir düşünce kuruluşları ağı vardır.
Bir Düşünce Kuruluşu Olarak IMD'deki Evian Grubu, politika yapıcıları küresel ekonomik gündem hakkında etkiler ve bilgilendirir ve onlara açık ve kapsayıcı ticaret ve yatırım politikalarını desteklemek için entelektüel “mühimmat” sağlamaya çalışır. Bu, politika yapıcıları Evian Group forumlarına davet ederek, doğrudan yazışmalarla, kampanyalara katılarak ve küresel medyada aktif yayın yaparak yapılır: Son yıllarda Evian Group makaleleri İngilizce, Arapça, Fransızca, İtalyanca, Portekizce, İspanyolca, Çekçe, Rusça, Çince, Korece, Japonca ve Almanca.
3) Eğitim Düzenleme
Evian Group, IMD'de ve aynı zamanda dünya çapındaki diğer eğitim kurumlarında, Evian Group'un misyonundan ve ana ilgi alanlarından kaynaklanan kilit konularda, küreselleşmenin çeşitli zorluklarına ve ticareti kapsayıcı büyümeye, iklim değişikliğine bağlamaya odaklanan eğitim programları yürütmektedir. ve küresel yönetişime. IMD'deki Evian Grubu, önde gelen Avrupa kurumlarından oluşan AB Altıncı Çerçeve Programının bir parçası olan Garnet (Küresel Yönetişim, Bölgeselleşme ve Düzenleme: AB'nin Rolü) Mükemmellik Ağı'nın aktif bir üyesidir.
Açık Dünya Girişimi (OWI), açık dünya ekonomisine, sürdürülebilir ekonomik büyümeye ve insani gelişmeye kendini adamış, çeşitli seçim bölgelerinden, kıtalardan ve kültürlerden genç profesyonellerin oluşturduğu bir ağ ve harekettir.
OWI, bu hedeflere ulaşmak için vazgeçilmez olarak küresel, ulusal ve kurumsal ve kurumsal düzeylerde açık toplumları, daha fazla entegrasyonu ve sorumlu yönetimi desteklemektedir. OWI ağı, kalkınma sorunları ve çok taraflı sistem hakkında farkındalık yaratmayı, gelecek nesil liderler tarafından ve onlar için bir diyalog forumu olarak hizmet etmeyi ve uluslararası, ulusal ve kurumsal düzeylerde karar vericilerle diyalog sürdürmeyi amaçlamaktadır.
OWI'nin savunmak istediği ilkeler şunlardır:
• Küresel, ulusal, kurumsal, finansal ve bireysel düzeyde şeffaf ve sorumlu küresel yönetişim
• Toplumları, doğal kaynakları ve çevreyi koruyan bir şekilde açık piyasalar tarafından oluşturulan sürdürülebilir ekonomik büyüme
• Etik ve sosyal olarak sorumlu kurallar çerçevesinde büyümeyi teşvik etmede özel sektörün birincil rolü
• İnsani gelişmeye, kadınların ve gençlerin güçlendirilmesine ve bireysel özgürlüklerin güçlendirilmesine yatırım
• Daha adil ve daha hoşgörülü bir açık toplum yaratan, kültürler arası ve entelektüel gübrelemeyi destekleyen bir açık dünya ekonomisi.
OWI topluluğu, çağdaş sorunları ve süreksizlikleri ele almak ve tartışmak için birbirine bağlı bir küresel topluluk duygusunu güçlendiren çevrimiçi bir ağ tartışma forumu olan OWIFOR'u geliştirdi.
2010-03-18 itibariyle, bu makale kısmen veya tamamen aşağıdakilerden türetilmiştir: Evian Grubu. Telif hakkı sahibi, içeriği CC BY-SA 3.0 ve GFDL kapsamında yeniden kullanıma izin verecek şekilde lisanslamıştır. İlgili tüm terimlere uyulmalıdır. Orijinal metin "Evian Grubunun Tarihi"ndeydi.
Gündem kısaltmasıdır gündem sunt veya gündem tahmini, Latince fiilin sırasıyla çoğul ve tekil fiil formları önce, agere, egi, actum örneğin sığırlar için "devam etmek, harekete geçirmek". [1] Anlamı "(şeyler/şeyler) ileri sürülmesi gereken şeylerdir". Şimdi İngilizce olarak bilinen şey Gündem genellikle bir iş toplantısında tartışılması gereken konular olmak üzere "harekete geçirilmesi" veya işlenmesi gereken münferit kalemlerin bir listesidir. Latince kelime çoğul halde olmasına rağmen, İngilizce'de ödünç alınmış bir kelime olarak, kelime tekildir ve çoğul "gündem" e sahiptir. [2]
Gündem, bir toplantı veya oturum sırasında ele alınacak iş konularını listeler. [3] "takvim" olarak da adlandırılabilir. [4] Bir toplantı gündemi, toplantının tarihi, saati ve yeri ile birlikte, ardından işin yürütüleceği sırayı özetleyen bir dizi nokta gelebilir. Steps on any agenda can include any type of schedule or order the group wants to follow. Agendas may take different forms depending on the specific purpose of the group and may include any number of the items.
In business meetings of a deliberative assembly, the items on the agenda are also known as the orders of the day. Optimally, the agenda is distributed to a meeting's participants prior to the meeting, so that they will be aware of the subjects to be discussed, and are able to prepare for the meeting accordingly.
In a workshop, the sequence of agenda items is important, as later agenda steps may be dependent upon information derived from or completion of earlier steps in the agenda. Frequently in standard meetings, agenda items may be "time boxed" or fixed so as not to exceed a predetermined amount of time. In workshops, time boxing may not be effective because completion of each agenda step may be critical to beginning the next step.
In parliamentary procedure, an agenda is not binding upon an assembly unless its own rules make it so, or unless it has been adopted as the agenda for the meeting by majority vote at the start of the meeting. [5] Otherwise, it is merely for the guidance of the chair. [5]
If an agenda is binding upon an assembly, and a specific time is listed for an item, that item cannot be taken up before that time, and must be taken up when that time arrives even if other business is pending. [6] If it is desired to do otherwise, the rules can be suspended for that purpose. [6]
In parliamentary procedure, an order of business, as the name may suggest, is the sequence of items that is to be taken up during a meeting. This sequence may be a standard order of business or a sequence listed on an agenda that the assembly has agreed to follow.
Standard Order of Business Edit
Robert's Rules of Order Newly Revised (RONR) has the following standard order of business: [7]
- Reading and approval of minutes[8]
- Reports of officers, boards and standing committees[9]
- Reports of special committees [10]
- Special orders [10]
- Unfinished business and general orders [11]
- New business [12]
The above standard order of business has been found to be appropriate for meetings in most organizations. [7]
The "special orders" and "general orders" refer to items of business that usually come from a previous meeting (the word "order" in these two cases do not refer to "sequence" but instead is more like a "command" in its meaning). [7] Usually items become special orders or general orders by adoption of the motion to postpone. [11] A difference between these orders is that, in general, a special order can interrupt other business when the time comes for its consideration, while a general order waits until the pending business is taken care of. [13] For example, say a motion is being considered and then postponed to the next meeting. This postponed motion becomes a general order for the next meeting. When the time for "general orders" comes up in the order of business, consideration of the postponed motion is resumed.
"New business" is where the bulk of the discussion as well as decisions in the meeting usually takes place. If a group has not adopted an agenda or an order of business, all of its business would be considered "new business". [14]
Optional headings Edit
Organizations may have the following optional headings in their order of business:
- Opening ceremonies - Items may include invocation, singing of the national anthem, reciting of the pledge of allegiance, reading of the mission of the organization, recognition of dignitaries, etc. [12]
- Roll call (taking of attendance) [15]
- Review and adoption of the agenda [16]
- Consent calendar - tool used by deliberative assemblies with a heavy workload to consider a series of items in bulk with a single vote [15]
- Good of the order, General Good and Welfare, or Open Forum - for other issues to allow a participant to raise another point for discussion [17]
- Announcements - may include review of key points, discussion of assignments, communications plan for what to tell others not in the meeting, and confirmation of the next meeting, if any [17]
- Program (such as an educational talk, film, or guest speaker) [17]
An agenda may list any of the above items. [18] [19] [20]
|Sınıf||Privileged motion|
|In order when another has the floor?||Yes|
|Requires second?||No|
|Debatable?||No|
|May be reconsidered?||No|
|Amendable?||No|
|Vote required||A single member can demand it without a vote Two-thirds vote to set aside the orders of the day|
A call for the orders of the day, in parliamentary procedure, is a motion to require a deliberative assembly to conform to its agenda or order of business. [21]
İçinde Robert's Rules of Order Newly Revised (RONR), the "call" may be made by one member, and does not require a second. The chair must then proceed to the scheduled item of business, unless the assembly decides otherwise by a two-thirds vote. [22]
The Standard Code of Parliamentary Procedure does not have this motion and instead suggests that a member can request that the body take up the scheduled item of business, or make a more formal point of order. [23]
In historical writing, the expression "order of the day", as in "abolition meetings became the order of the day", [24] refers to an activity that was widespread, replacing other activities, at a particular moment in history.
Evian Conference Offers Neither Help, Nor Haven
Delegates from 32 countries meet in Evian, France, seeking solution to refugee crisis. They express sympathy for refugees, followed by excuses and inaction.
Frame Your Search
Evian, refugee, alien, emigration, immigration, quotas, Jews, Nazi, German, Germany, Roosevelt, Intergovernmental Committee on Refugees
Between 1933 and 1941, the Nazis sought to make Germany judenrein (cleansed of Jews) by making life so difficult for the approximately 600,000 German Jews that they would be forced to leave the country. By 1938, about 150,000 German Jews, one in four, had already left. Sonrasında Almanya annexed Austria in March 1938, an additional 185,000 Jews were brought under Nazi rule. Many German and Austrian Jews who wanted to leave were unable to find countries willing to take them in. A substantial percentage tried to go to the United States but were unable to obtain the necessary immigration visas. The US Congress had established immigration quotas in 1924 that limited the number of immigrants and discriminated against groups considered racially and ethnically undesirable.
President Franklin D. Roosevelt , responding to mounting political pressure, called for an international conference to facilitate the emigration of refugees from Germany and Austria, and to establish an international organization to work for an overall solution to the refugee problem. İtibaren July 6&ndash15, 1938 , delegates from 32 countries met at the French resort of Evian on Lake Geneva. Roosevelt chose Myron C. Taylor , a businessman and close friend, to represent the United States at the conference. During the nine-day meeting, delegate after delegate rose to express sympathy for the refugees. But most countries, including the United States and Britain, offered excuses for not letting in more refugees. Only the Dominican Republic agreed to accept additional refugees.
The conference attendees created the Intergovernmental Committee on Refugees (ICR) , charged with approaching "the governments of the countries of refuge with a view to developing opportunities for permanent settlement" and seeking to persuade Germany to cooperate in establishing "conditions of orderly emigration." The ICR received little authority and virtually no funds or other support from its member nations. Its achievements were minimal before the beginning of World War II in September 1939 largely ended all efforts.
Widespread racial prejudices among Americans&mdashincluding antisemitic attitudes held by US State Department officials&mdashplayed a part in the failure to admit more refugees. In the midst of the Great Depression, many Americans also believed that refugees would compete with them for jobs and overburden social programs set up to assist the needy.
Dates to Check
Typically, daily newspapers reported news the morning after it occurred. However, some papers were printed in multiple editions, including evening news. If you are using an evening paper, begin your search on the same day as the event being researched.
July 6 - 16, 1938 News articles about the Evian Conference.
July 6 - 31, 1938 Editorials, op-eds, letters to the editor, and political cartoons reacting to the Evian Conference and the refugee crisis.
April 1938 - Jun 1938 News articles, editorials, op-eds, letters to the editor, and political cartoons responding to the increasing refugee crisis spurred by the German annexation of Austria.
Learn More
Bibliyografya
Breitman, Richard and Alan Kraut. American Refugee Policy and European Jewry, 1933&ndash1945 . Bloomington: Indiana University Press, 1987.
Caron, Vicki. Uneasy Asylum: France and the Jewish Refugee Crisis, 1933&ndash1942 . Stanford, CA: Stanford University Press, 1999.
Feingold, Henry L. Bearing Witness: How America and Its Jews Responded to the Holocaust . Syracuse, NY: Syracuse University Press, 1995.
Feingold, Henry L. The Politics of Rescue: The Roosevelt Administration and the Holocaust, 1938&ndash1945. New York: Holocaust Library, 1970.
Gurock, Jeffrey S., ed. America, American Jews, and the Holocaust . New York: Routledge, 1998.
Hamerow, Theodor. While We Watched: Europe, America, and the Holocaust . New York: Norton, 2008.
Wyman, David S. Paper Walls: America and the Refugee Crisis, 1938&ndash1941 . New York: Pantheon Books, 1985.
Wyman, David S. The Abandonment of the Jews: America and the Holocaust, 1941&ndash1945 . New York: The New Press, 1998.