Fotoğraf: Wikipedia / An-22A
Askeri uçak söz konusu olduğunda, çoğu insan savaşçılara, bombardıman uçaklarına, saldırı uçaklarına gelir. Bununla birlikte, bu günlerde herhangi bir ciddi silahlı kuvvetlerde, insan gücü, ekipman ve kargoları aktarabilen kanatlı araçlar olmadan, düşmanlıkların ve hayati faaliyetlerin mümkün olan en kısa sürede gerçekleştirilmesinin mümkün olmayacağı herhangi bir yol yoktur.
Askeri nakliye gelişinden beri havacılık bu nedenle, uçağın yaratıcıları, yaratımlarından iki temel parametrede bir artış elde etmeye çalıştı: kesintisiz uçuş ve taşıma kapasitesi. Bunun, hayal gücünü boyutlarına ve diğer özelliklerine hayran bırakan gerçek kanatlı devlerin doğmasına yol açması oldukça öngörülebilir. Bu askeri taşımacılık kategorisinin en önemli temsilcileri hakkında konuşacağız.
“En çok” listesindeki üst sıraların yerli otomobiller tarafından işgal edildiğini bilmek hoş. Ancak, gerçeğe bağlı olarak, daha muhtemel Sovyet uçakları olarak adlandırılmalıdır. Öncelikle An-124 ile ilgilidir. NATO'nun kodlamasına göre “Ruslan”, aynı zamanda “Ürün 400”, aynı zamanda “Condor”. Altı yıl (1982'den 1988'e kadar), taşıma kapasitesi bakımından dünyanın en büyük uçağıydı ve bugün sadece Amerikan Boeing 747-8F'den sonra ikinci. Bununla birlikte, bu araba sivil bir araç olarak kabul edilir, Pentagon kullanılmaz ve bu nedenle askeri nakliye gemileri arasındaki Ruslanımız en ağır olarak güvenli bir şekilde kabul edilebilir - gökyüzüne 120 tona kadar çıkabilir.
An-124 dördüncü nesil ağır bir taşıyıcıysa, An-22 (Antei, Ürün 100, Horoz) Sovyet ve Rus Hava Kuvvetleri'nin onurlu gazilerinin galaksisine aittir. Bununla birlikte, bu makine bugüne kadar mevcut tüm turboprop uçakların en büyüğü unvanına sahiptir. Karakteristik olan, orijinal olarak sadece hantal askeri yüklerin taşınması için değil, aynı zamanda hem paraşüt hem de iniş yöntemiyle insan gücü ve ekipmanların inişi için geliştirildi. An-22, 200'den fazla kişi için bir uçan hastane olarak da kullanılabilir. Taşıma kapasitesi An-124'ün kapasitesinden daha az, ancak yine de etkileyici - 80 tona kadar.
Listedeki üçüncüsü, tabiri caizse, olası düşmanın en büyük askeri taşıyıcısı - ABD Hava Kuvvetleri'nin Lockheed C-5 Gökadası. Taşıma kapasitesi açısından, An-124'ümüz birkaç tona ulaşmıyor, ancak 6 Apache helikopterinden bir çifte kadar gemide çok etkileyici miktarda silah taşıyabiliyor. tanklar M1 Avramlar. Eh, ya da tam teçhizat altında 3 buçuk yüz personel. Makine ciddi olmaktan çok, on yıllardır üretiliyor ve yine de görünüşe göre değiştirilmesi planlanmamış. Evet, neden? Geçen yüzyılın 80'lerinde ve şimdiki yüzyılın başında, bu dev iki kez modernize edildi, yeni nesilleri giderek daha karmaşık ve modern bir "doldurma" ile üretildi - aviyoniklerden motorlara, ancak ana parametrelerinde Pentagon buna uygun ve ona hizmet edecek, büyük olasılıkla uzun süre.
Oldukça büyük askeri nakliye uçakları arasında 17 tona kadar taşıma kapasitesine sahip stratejik bir “kamyon” olan Amerikan Boeing C-77,5 Globemaster III ve yine biraz geride olan eski IL-76'mız taşıma kapasitesi (60 tona kadar), ancak en iyi şöhreti kazandı ve Afganistan da dahil olmak üzere gerçek düşmanlıklarda mükemmel bir şekilde kendini gösterdi.
Dünyanın çeşitli ordularında hizmet veren kanatlı taşıyıcıların geri kalanı (Avrupa Airbus A400M Atlas veya Japon C-2 Kawasaki) yukarıdaki modellere kıyasla "en iyi" unvanını talep edemez: ne taşıma kapasitesi ne de boyut.
Arabalar gerçekten bu kanatlı devleri geçebilecek mi? Nasıl öğrenilir! Son zamanlarda, askeri nakliye havacılığı için uçakların yaratılmasının verimlilik ve minimizasyon yolunda olması daha olasıdır. "Yaşlıların" sınıflarının en büyüğü olarak kalmaları mümkündür.