Bölüm 1956 - Derin Denizin Sonu (2)
SEFIX
Cang Shuhe dondu. Herkes dondu.
"Ne... ne diyorsunuz, Tanrı İmparatoru?” Bir Deniz Tanrısı şaşkınlıkla haykırdı. Cang Shitian konumundan çekilmesine rağmen onu hala alışkanlıktan “Tanrı İmparatoru” olarak çağırdı.
Derin Deniz İlahi İncisinin parıltıları doğal olmayan bir şekilde şiddetlendi. Uykusundan yeni uyanmış vahşi bir hayvan gibiydi.
Cang Shitian, Derin Deniz İlahi İncisini yavaşça solar pleksusuna doğru hareket ettirirken sıkıca kavradı. Hırlaması her geçen saniye daha da insanlık dışı bir hal aldı.
“Yun Che, dünya sınırlarının ötesinde güç üretmek için ilahi kökeni kullanabilen tek kişi değil.”
Bu sefer kimse onun sözlerine karşılık bir şey söyleyemedi.
Cang Shuhe'nin titreyen gözleri yavaş yavaş odaklarını kaybetti.
Biliyordum... biliyordum…
Aniden ondan Derin Deniz İlahi İncisini talep ettiğinde halihazırda belli belirsiz bir önsezi hissetmişti.
Çünkü “tek” akrabasını çok iyi tanıyordu.
Arkasında, Deniz Tanrıları ilk şaşkınlıkları geçtikten sonra soldular.
Hepsi aynı zamanda Derin Deniz Tanrı Yazıtlarında belirli bir sayfayı hatırladı…
Hepsinin en tabu sayfası!
Yine de burada neler olduğunu hala anlayamadılar. Yasak güç gerçekleşemezdi çünkü bazı kritik ön koşulların yerine getirilmesini gerektiriyordu ve Cang Shitian tam anlamıyla bu ön koşulları yerine getirecek son kişiydi.
En azından öyle düşündüler.
Deniz Tanrıları, Cang Shitian'ın hepsini şaşkına çeviren bir şey yapmasıyla şaşkınlıklarını ifade etmek üzereydiler.
Cang Shitian sol yumruğunu... kendi göğsüne sokmuştu.
Bang!!
Sol yumruğunun tamamı solar pleksusuna battı.
Pssssh!
Elini girdirmeye devam etti ve çılgınca bir kan fışkırmasına neden oldu.
Bakışları parçalanmış eti ve kemiği deldi ve kendi kaynak damarlarına indi.
Eski Derin Deniz Tanrı İmparatoru az önce kendisine inanılmaz derecede acımasız bir davranışta bulunmuştu ve yine de yüzündeki ifade acı değil, hayalet benzeri, omurga ürpertici bir sırıtıştı.
Bir sonraki an, Derin Deniz İlahi İncisi göğsündeki delikten kaynak damarlarına çarptı.
Cang Shitian'ın kendine zarar verme eylemi daha önce Deniz Tanrılarının yüzündeki tüm kanı çektiyse, şimdi gözleri milyonlarca düşmekte olan yıldız gibi titriyordu.
Mo Beichen'in gücüne karşı duydukları korkudan bile bin kat daha büyük olan bir tür korkuydu.
"Tanrı... Tanrı İmparatoru...”
"Durun! Durun!!"
“Ahhhhhhhh!”
Sanki dört Deniz Tanrısı birden on bin bıçakla delinmiş ve yeminli düşmanlarına karşı son bir saldırı başlatmak üzereymiş gibi görünüyordu. Hepsi Cang Shitian'a doğru koşarken hayatlarının en korkulu ve umutsuz ulumalarını kükrediler.
Olduğu yerde kalan tek kişi Cang Shuhe'ydi. Vazgeçirmeye bile çalışmadı.
Çünkü kardeşinin tüm dünyayı korkuttuğu o utanmaz dış görünüşünün altında ne kadar gurur dolu biri olduğunu biliyordu.
Kararını verdikten sonra kimsenin onu durduramayacağını daha iyi biliyordu. Kimsenin.
Yarı saydam bir göz yaşı yavaşça yanağından aşağı kaydı.
Abi...
Bundan sonrasını... sana bırakıyorum.…
"Kaybolun!"
Cang Shitian, Deniz Tanrılarının çıldırmış ulumalarına kendi hırıltısıyla karşılık verdi.
Derin Denizin ilahi ışığı bedeninden yayıldı ve—
BOOM—
Kan donduran çığlıklar, çaresiz buğday demetleri gibi geri atılırken Deniz Tanrılarının boğazlarından kaçtı.
Deniz Tanrıları ne kadar güçlü olursa olsun, eski Tanrı İmparatorları Cang Shitian'la kıyaslanamazlardı.
Derin Deniz İlahi İncisi, Cang Shitian'ın solar pleksusuna derinden gömülmüştü. Kaynak damarlarına sıkıca yapıştı ve Derin Deniz kanıyla yıkandı.
Birdenbire, yüzlerce kilometre içindeki her şeyi saracak kadar güçlü, koyu mavi bir ışık halesi Cang Shitian'dan parladı.
Göğsünün ortasından gelen ışık ışınları derisini, etini, damarlarını, kanını, kemiklerini ve daha fazlasını deldi. Tüm vücudu—iç organları, tırnakları, gözleri ve hatta saçları—tamamen maviye boyanana kadar yavaşça yayıldı.
Göz açıp kapayıncaya kadar Cang Shitian, vücudunun her yerinde mavimsi çatlaklarla denizin kendisi kadar derin saf mavi bir figüre dönüşmüştü.
Asıl izleyenleri suskunlaştırıp felç eden şey, vücudundan fışkıran çılgın enerji miktarıydı.
Cang Shitian eski tanrı imparatoru ve şu anki Baş İnfazcıydı. Hiç kimse onun inanılmaz derecede güçlü olduğundan şüphe etmedi. Bununla birlikte, şu anda vücudunda dolaşan güç, mutlak sınırından çok daha güçlüydü. Aslında, bu dünyanın tüm İlahi Ustalarına dayatılan aşılmaz güç tavanını yavaş ama emin adımlarla yırtıyordu!
Sadece bu değil, titreyen derin mavi kaynak ışık hala durmadan genişliyordu.
“Bu... bu... bu da ne!?”
Yun Che ve Mo Beichen arasındaki savaş devam ederken bile birçok insan istemeden bağırdı.
Yabancılara göre, Cang Shitian'ın ani güç gösterisi hayal gücünün ötesinde şok ediciydi. Fakat Derin Deniz Tanrısı Yazıtlarını bilen dört Deniz Tanrısı için, sadece mutlak umutsuzluk hissettiler.
"Durun... durun!" Bir Deniz Tanrısı, Cang Shitian'a doğru ilerlerken kısık sesle bağırdı. Eski efendisini tüm gücüyle durdurmaya çalışıyordu.
Ancak, Cang Shitian'dan fışkıran aura, çoktan ona yaklaşamayacağı bir güce ulaşmıştı.
Herhangi bir dünyada veya boyutta, mutlak sınırlarının ötesinde güç elde etmek için ödenmesi gereken bedel her zaman korkunç olmuştu.
Şu anda, Cang Shitian böyle bir güce sahipti ve bunu elde etmek için ödediği bedel hayatı…
Ve Derin Deniz soyunun geleceğiydi!
"Çıldırdın mı, Cang Shitian!” Bir Deniz Tanrısı eski efendisinin adını kanlı gözlerle haykırdı. "Derin Deniz soyunun ebedi günahkarı olmaya mı çalışıyorsun? Eski tanrı imparatorları ve tüm ataların bunun için seni öbür dünyada lanetleyecek!”
"Tanrı İmparatoru, durun... durun! Bu çılgınlığı durdurmak için hala zaman var!”
Dördünün en uzun ömürlü ve deneyimli Deniz Tanrısı bu noktada tam anlamıyla ağlıyordu, “Bunu neden yapıyorsun, Tanrı İmparatoru... Yun Che yok edilmek üzere ve halihazırda Uçuruma boyun eğerek kendini ve Derin Deniz Alemini güvence altına aldın… öyleyse neden kendi ellerinle bugünü ve geleceği mahvediyorsun!?”
Şimdiye kadar, Cang Shitian'ın vücudunda koyu mavi renkte olmayan tek bir saç teli yoktu. Aurası şiddetli bir deniz fırtınasına dönüşmüştü.
Kelimenin tam anlamıyla çatlamış yüzünde küçümseyici bir hırıltı kırmadan önce yavaşça maiyetine baktı:
"Ben, Uçuruma teslim mi olmuşum? Cidden bunu söyledin mi?”
“Hehehe…” Devam etmeden önce kötü bir kıkırdama çıkardı, “Tanrı Alemi bir milyon yaşında ve Derin Deniz Aleminin nihayet bugünkü haline gelmesi yedi yüz bin yıl sürdü.”
“Ve yine de Yun Che gökleri alaşağı etti ve yetişim yaşı açısından pratik olarak bir bebekken dört ilahi bölgeyi fethetti... İlkel Kaosu karanlık bir gelecekten kurtaran mesih olduğundan bahsetmiyorum bile!”
“Bir alt alem insanı olabilir ama inkâr edilemez bir şekilde bizden biri ve bu dünyanın yaşayan bir mucizesi!”
“Birinin köpeği olmak zorunda kalırsam, o zaman herkesten daha çok onun olmasını tercih ederim! Bundan şikâyet bile etmem!”
"Ama..." Sesi vahşice ve zalimce büyüdü. "Bu Mo Beichen de ne sikim olduğunu sanıyor?"
"O, öylece boşluğun kıçından fırlayan bir leşçi ve Tanrı Alemine savaşmadan her şeyi teslim etmesini emredebileceğini mi düşünüyor? Bana köpeği olmamı emredebileceğini mi düşünüyor!?”
“Hahahaha! Ne sikik bir şaka... ne sikik bir şaka ama!!”
Çığlıkları ve çılgın kahkahaları sayısız kaynak gelişimcisinin kulak zarını kanla doldurdu.
Ama bu onların ruhlarındaki şokla kıyaslanamazdı.
Yun Che İlkel Kaosun bir üyesiydi. Kuzey İlahi Bölgesini kendi gücüyle bastırdı ve daha sonra üç ilahi bölgeyi düzleştirdi. En alçaktan zirveye yürüdü, evreni kurtardı ve hatta onun tarafından ihanete uğradı.
Cang Shitian'ın dediği gibi, Yun Che Tanrı Aleminin tartışılmaz imparatoru ve İlkel Kaosun yaşayan mucizesiydi.
Bu yüzden köpeği olmayı umursamadı.
Mo Beichen mi? O sadece bir yabancı değildi, tamamen farklı bir boyuttan gelen biriydi.
Kelimenin tam anlamıyla bir istilacıydı.
Derin Deniz İlahi İncisi titriyordu. Kanı da dahil olmak üzere Cang Shitian'ın vücudunun her santimetresi koyu maviye dönmüştü.
Şimdiye kadar aurası o kadar olağanüstü hale gelmişti ki Yun Che ve Mo Beichen'in bile savaşlarından geçici olarak uzaklaşmasına neden olmuştu.
Dört Deniz Tanrısı, Cang Shitian'a bakarken gözleri soldu, boğazları uzun, uzun bir süre tek bir ses çıkaramadı.
“Uçuruma... Derin Denizi teslim etmem gerekiyorsa...”
“O zaman bunu bir kez ve herkes için, kendi ellerimle bitirmeyi tercih ederim!”
“UGH—AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!”
BANG—
Derin Deniz İlahi İncisi aniden sayısız parçaya bölündü. İlahi ışığı öylece soldu.
Eser içindeki her ilahi köken Cang Shitian'ın kaynak damarlarına, bedenine ve yaşamına aktarılmıştı. Güçlü ama kederli bir ışıkla parladılar.
Sonuç, neredeyse Mo Beichen'inki kadar kuvvetli bir güç ve auranın oluşumuydu.
Dört Deniz Tanrısı gözlerini acı içinde kapattı. Sanki kalpleri ve ruhları ilahi kökenlerin, Derin Deniz İlahi İncisinin yanında paramparça olmuş gibiydi.
Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcının grimsi gökyüzü daha da huzursuzlaştı. Rüzgar ve kum her zamankinden daha şiddetli bir şekilde karıştı.
Çünkü bu tanrısız dünyada üçüncü bir Yarı Tanrı ortaya çıkmıştı.
Yine de bedeli…
Yüz binlerce yıldır Güney İlahi Bölgesinde güçlü duran Derin Deniz Alemi, sayısız Deniz Tanrısı ve efsanesini doğuran Derin Deniz soyu…
...böylece sona ermişti.
“MO—BEI—CHEN—” Cang Shitian'ın gururlu ve çıldırmış kükremesi çökmekte olan dünyanın her santimini doldurdu. "SHİTİAN ADINA... GEBERRRRRRRRRRRRRRR!”
Göğü ve yeryüzünü lekeleyecek kadar büyük, çalkantılı, derin mavi bir enerji denizi Mo Beichen'e düştü.
GÜBMÜR!
Gri gökyüzünde otuz bin metre uzunluğunda bir uçurum patladı ve kılıç ve kalkan birbirine çarpıştı.
Bu dünyadan sonsuza dek başka bir altın ışık daha kayboldu ve Yun Che'nin vücudunda altı yıldız ışığı kaldı.
Mo Beichen sadece bir ağız dolusu kan tükürdü ve aniden, doğal olmayan Yarı Tanrı aurasının arkasından ona yaklaştığını hissettiğinde kaya oluşumunu düzeltmeye hazırlanıyordu.
Kükreme özellikle kulak zarlarını o kadar sarstı ki, dengesini kaybetti.
Yun Che onu kılıcıyla uçarak gönderirken, Cang Shitian ona ulaşamadan zamanında toparlanamadı.
BANG!
Darbe, biraz derin mavi kanın—ya da daha doğrusu Derin Deniz ilahi gücünün parçalarının—Cang Shitian'ın vücudundan dağılmasına neden oldu.
Aslında, fiziksel bedeni dönüşüm sırasında parçalanmıştı.
Şu anda, o sadece kalıcı bir bilince ev sahipliği yapan bir enerji bedeniydi.
İki adam müthiş çarpışmadan sonra ayrılmadılar çünkü Cang Shitian derin mavi kollarını Mo Beichen'in boynuna, derin mavi bacaklarını da birbirleriyle temas ettikleri anda alt bedenine kilitlemişti.
"Aptal herif!”
Mo Beichen, Cang Shitian'a bile bakmadan aurasını patlattı.
BOOM—
ÇATIRT!
Donuk bir patlama, Cang Shitian'ın sol kolunu Mo Beichen'in boynundan bir dal gibi kopardı... ama bir an sonra orijinal konumuna geri döndü.
Aynı zamanda, Derin Deniz ilahi ışığı ciddi bir şekilde döküldü ve gökyüzünü sonsuz mavi ışık ışınlarıyla doldurdu. Mo Beichen'in bedenini sardılar ve onu tamamen yerine kilitlediler.
Sadece bu değil, güç, altını eriten cıva gibi kaya oluşumunu eritti.
BANG!!
Başka bir enerji patlaması, Cang Shitian'ı yakın mesafeden vurdu ve dört uzvunda başka bir mavi parça sıçramasına ve düzinelerce çatlağın patlamasına neden oldu. Ancak, patlama sadece onu en ufak bir şekilde hareket ettirmekle kalmadı, aynı zamanda Cang Shitian onu çıplak elleriyle ezmeye çalışıyormuş gibi uzuvları daha da derine indi.
"Cang Shitian... sen!!"
Mo Beichen öfkelenmesine rağmen Cang Shitian'ın uzuvları ve mavi ışık kemiklerinde kangren gibi ona kenetlenmeye devam etti. Nasıl mücadele ederse etsin hareket edemedi.
“YUN CHE!!”
Cang Shitian ciğerlerinin üstünde ulurken kulakları tekrar çınladı.
O anda vücudunda altı altın yıldız ışığı taşıyan siyah bir kuyruklu yıldız yukarıdan aşağıya düştü... Mo Beichen'in göz bebekleri, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı doğrudan güneş pleksusuna doğru inerken genişledi.
THANG—!
Kaya oluşumu parladı ve çarpma noktasının her tarafında yüzlerce küçük çatlak belirdi.
Bu dünyada kendini gösterdiğinden beri uğradığı en büyük hasardı.
Cang Shitian sadece Mo Beichen'i yerine kilitlemiyordu. Ayrıca koruyucu enerjisini tüketmek için önemli miktarda zarar veriyordu.
Yun Che kaya oluşumundan bir kez daha geri döndü ama Tanrı Külü ile elinden geldiğince çabuk kendini düzeltti, havada dolandı ve bir kez daha Mo Beichen'e doğru atıldı. Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı'nın ucu kaya oluşumuyla bir kez daha temas kurdu.
CHI~~~~~~
Bu kez, kaya oluşumu tiz bir çığlık attı.
Bu sefer, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı, püskürtülmek yerine kaya formasyonuna saplandı!
Yeni çatlaklar, iyileşme şansı verilmeyen eski çatlaklarla hemen örtüşüyordu.
Mo Beichen'in göz bebeklerinin iğne noktalarına büzülmesine neden oldu.
Yun Che'nin grimsi karanlık gözlerinde parlak bir ışık yeniden alevlenmişti. Bedeni çöküşün eşiğindeydi ama bir şekilde üç yüz metre boyunda şeytani alevlerden oluşan bir ayağı ortaya çıkaracak gücü buldu ve hepsini kılıcının ucuna döktü.
CHICHICHICHICHICHICHI!!!
Mucizevi güç patlaması hem Mo Beichen'i hem de Cang Shitian'ı amansız bir güçle derhal yere itti.
Sadece bu değil, Ebedi Felaketin Şeytani Alevi, kaya oluşumunda bin çatlak daha ortaya çıkana kadar taş enerji katmanlarını tüketti.
“Heh… hehe!”
Her nasılsa, Cang Shitian, üçü yere düşerken bile gülebilecek anı yakaladı. Yun Che'ye baktı ve artık insan benliğine benzemeyen bir sesle konuştu. "Kızını... neden kaçırdığımı biliyor musun... Yun Che?”
“...” Yun Che ona cevap vermedi. Tüm gücünü ve iradesini Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcına yoğunlaştırmakla ve ucunu Mo Beichen'in solar pleksusuna daha da yaklaşmasını izlemekle meşguldü.
“Tabii ki seni dışarıya çıkarmak içindi!”
Cang Shitian kükredi, "Sen... nezdinde kabul ettiğim bir adamsın... bir savaşta ölebilirsin...”
"Ama senin... kabuğuna çekilmiş bir kaplumbağa olmana izin yok!!”
Gözleri aniden mavi enerjiyle patladı.
Bir şekilde kendi içinde yeni, imkansız bir güç dalgası bulan Cang Shitian, sahip olduğu her şeyle Mo Beichen'i ve kendisini Yun Che'ye doğru itti.