Devler çağında yaşıyoruz. Devasa dinozorların veya etrafta dolaşan dev yer tembellerinin yokluğu göz önüne alındığında, bu garip gelebilir. Ama bu doğru: Mavi balina, balenoptera musculus , dır-dir en büyük hayvan 100 feet uzunluğa ve yaklaşık 100 ton ağırlığa sahip olan, şimdiye kadar yaşamış olan. Ve bu dev, eski bir çağdan kalma bir kalıntı değil.
İlgili İçerik
Günümüzün devasa balinaları, nispeten yeni bir evrimsel büyüme hamlesinin sonucudur.
Birçok balinanın enginliğini verili kabul etmek kolaydır, ancak evrimci bir bilim adamının bakış açısına göre, bu kadar devasa olacak şekilde evrimleşmiş olmaları pek olası görünmüyor. Nicholas Pyenson Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'ndeki fosil deniz memelilerinin küratörü, on yıllardır kemiklerle dolu çöllerden denizlere kadar balina evriminin uzun kuyruğunu izliyor.
Yeni kitabında hikayenin bir kısmı, Balinalar üzerinde casusluk , günümüz okyanus devlerinin nasıl dev olduklarını belgeliyor.
Pyenson, balinaların 50 milyon yılı aşkın bir jeolojik geçmişi olduğunu, ancak son birkaç milyon yıla kadar gerçekten devasa boyutlara ulaşmadıklarını söylüyor. Balinaların fosil geçmişi hakkında bildiklerimiz, günümüzün mavi, yüzgeç, baş ve sağ balinaları gibi 200.000 poundun üzerindeki cetaceanları nispeten yeni yapıyor. Peki bu nasıl oldu?
Her şeyden önce, sanki tek bir balina soyu basit bir şekilde büyümüş gibi değil. Pyenson, büyük balinaların soy ağacına bakarak birçok farklı soyun bağımsız olarak aşırı boyutlara ulaştığını biliyoruz, diyor. Ancak bu çeşitli balinaların ne zaman büyüdüğüne dair bir model var. Son 4,5 milyon yılda, Buz Çağlarının gelgitleriyle aynı zamana denk gelen son derece büyük balinalar gelişti.
Buz Devri koşulları, filtreyle beslenen balinalar için bir nimetti, yani bir Buz Devri'nin gelişi genellikle bir büyüme hamlesinin habercisiydi. Pyenson, kıyılar boyunca besin akışının artmasının, daha sıcak mevsimlerde aşırı bol av olmasını sağladığını söylüyor; bu, bugün Alaska, California veya Maine açıklarında gördüğümüz bir şey. Bu sadece balinalar için bir smorgasbord sunmakla kalmadı, aynı zamanda balinalara mevsimsel ödülden yararlanmak için uzun mesafeler göç etmeleri için bir neden verdi. Buz Devri denizleri büyük balinaları daha da büyüttü.
Bu bölümü dinleyin Sidedoor, Smithsonian podcast'i Bu, bir zamanlar agresif bir şekilde avlanan ve neredeyse neslinin tükendiği düşünülen gri balinaya derinlemesine bir dalış yapar. Kuzey Pasifik'in en bol balina türlerinden biri olmak için toparlandılar. Ne değişti?
Boyutları büyüdükçe, balina kemikleri daha gözenekli hale geldi. Burada, Ulusal Müze'ye (şimdiki Sanat ve Endüstri binası) kurulduktan kısa bir süre sonra, Joseph Palmer'ın yarı döküm ve bir kambur balina iskeletinin 1885 görüntüsü.(Smithsonian Enstitüsü Arşivleri)
Ve Pliyosen ve Pleistosen sırasında meydana gelen deniz değişikliklerinin yanı sıra, deniz aleminde yaşamanın özellikleri, bazı balinaların kara hayvanları için duyulmamış boyutlara ulaşmasına izin verdi. Mont Sinai anatomisti, tamamen suda yaşayan hayvanlar neredeyse nötr bir ortamda yaşar Joy Reidenberg diyor, bu yüzden ağırlıkları önemsiz. Bu nedenle bir balina aynı büyüklükteki bir dinozordan çok daha ağırdır; süpersaurus , en büyük mavi balina ile yaklaşık aynı uzunlukta olduğu tahmin edilen, yarıdan daha az ağırlığa sahipti. Karaya vuran balinaların kendilerini çabucak tehlikede bulmalarının nedeni de budur: Karada, bir balinanın kütlesi kaslarına zarar verir ve salıverir. tehlikeli miktarlar Miyoglobin adı verilen ve böbreklerinin iflas etmesine neden olabilen bir protein.
Yine de bu, anatomik olarak okyanusa her şeyin girdiği anlamına gelmez. Pyenson, balinaların daha büyük ve daha büyük boyutlarda kısıtlama olmaksızın evrimleşebileceğini düşünebilirsiniz, ancak yaşamlarında biyolojik sınırlar oluşturan pek çok gerçek var.
Reidenberg, bugünün balinalarından önce gelen amfibi memelilerin zamanlarını kıyı ve sığ su arasında geçirdiğini söylüyor. Tarafsız bir şekilde yüzer halde kalmalarına yardımcı olmak ve ayrıca kıyı iznindeyken kendilerini desteklemek için balast görevi görecek yoğun kemiklere ihtiyaçları vardı.
Balinalar daha suda yaşarken ve devasa boyutlara ulaştıkça, model tersine döndü. Reidenberg, modern balinaların, yağ birikintileriyle birleştiğinde onları daha hafif yapan gözenekli kemiklere sahip olduğunu söylüyor. Bu, balinaların yüzeyde kalmasına ve hava solumasına yardımcı olur ve Reidenberg'in belirttiği gibi, balinaların içindeki ağır ve hafif organların dengesi, akciğerler ve gırtlak gibi organlardaki hava boşluklarını genişleterek veya daraltarak ne kadar yüzer olduklarını değiştirmelerine izin verir. Balinalar hava deliklerinden hava üflediğinde (ve sümükle) yüzdürme güçlerini kontrol ederler.
Bu son, aşırı uyarlamalar, deniz memelilerinin nasıl değişmeye devam edebileceği sorusunu gündeme getiriyor. Tüm zamanların en büyük balinası bugün hala denizlerde yüzerken, dev balinalar daha da büyüyebilir mi?
Daha büyük devleri düşünmek bile cesaret verici olsa da, balinaların daha büyük olmasını engelleyen birkaç şey var. Balinalar, tıpkı Eosen'de amfibi atalarının yaptığı gibi hava soluyarak, okyanus basıncındaki büyük farklılıklarla uğraşmak zorunda kalan hayvanlar için akciğerlerini kritik bir donanım haline getirir. Ancak Pyenson, solunum sistemlerinin giderek daha büyük bedenlere yeterli oksijeni ne kadar verimli sağlayabileceğine dair sınırlar olduğunu ve bugün okyanuslarda 300 fit uzunluğunda balinaların olmamasının bir nedeni olabileceğini belirtiyor.
Sudaki yaşamın fiziği de devreye giriyor. Balinalar, sürtünmeyi (balinanın sudaki hareketine direnen kuvvet) azaltmaya yardımcı olmak için aerodinamik gövdelere sahiptir, ancak onu tamamen ortadan kaldırmanın bir yolu yoktur. Ve en büyük balinaların beslenme yöntemleri -sudan büyük ağız dolusu küçük lokma yutmak- ancak balinalar kelimenin tam anlamıyla çenelerini suda sürüklerken bu sorunun üstesinden gelebilirlerse işe yarar.
2012 çalışması Bu beslenme davranışı sonucunda, balina balinalarının, 110 fitlik uzunlukların ötesinde, ağızlarını kaçan avlarını yakalamak için yeterince hızlı kapatmak için sürtünmenin üstesinden gelemeyeceklerini buldu. Şimdiye kadar ölçülen en büyük balinalar, 109 fitte, var olabilecek en büyük yudumla beslenen balinaların teorik sınırını zorluyor. Başka bir deyişle, balinalar, en büyük türün beslenme şeklini elden geçirmeden muhtemelen daha fazla büyüyemezler.satın al
İnsanlık tarihi de bir rol oynamıştır. Reidenberg, endüstriyel balina avcılığının balina popülasyonlarına başka bir seçici baskı eklediğini söylüyor. Hem modern hem de tarihi balina avcılarının bulabildikleri en büyük balinaları düzenli olarak hedeflediklerini, yani daha küçük boyutta çoğalabilen daha küçük balinaların yapay olarak seçildiğini ekliyor. Balina avlamak, hayatta kalmayı başaran balina popülasyonlarını küçültmüş olabilir ve yavaş üreyen türler için sınırlı balina avcılığının bile dramatik etkileri olabilir.
O halde geleceğin balinalar için ne getireceği -gezegenimizin çoğunda olduğu gibi- büyük ölçüde türümüzün nasıl davranmaya karar verdiğine bağlıdır.
Dünya'daki yaşam büyük bir yok olma kriziyle karşı karşıya ve Pyenson'a göre, memelilerdeki yok olma risk faktörleri üzerine yapılan araştırmalar genellikle büyük vücut ölçülerini bir sorumluluk olarak gösteriyor. Bu, filler ve küçük araba büyüklüğündeki wombatlar gibi uzun süredir kayıp olan türler için olduğu kadar balinalar için de geçerlidir. Örneğin, Kuzey Atlantik sağ balina, 50 fit uzunluğa ulaşır ve gezegendeki en çok tehlike altındaki deniz memelilerinden biridir.
Bunun diğer balinalar için nasıl sonuçlanacağı belirsiz, ancak Pyenson balina avcılığının ötesinde birçok risk olduğunu belirtiyor. Pyenson, okyanuslardaki müstehcen mikroplastik kirlilik düzeylerinden bahsetmiyorum bile, ağ dolaşmaları, balıkçılık yan avlanma, kirlilikten zehirlenme veya gemi çarpması nedeniyle yüz binlerce kişinin öldüğünü söylüyor. Pyenson, büyük miktardaki plastik çöpün filtreyle beslenen balinaların sağlığını nasıl etkilediğinin bilinmediğini ve araştırmacıların neslinin tükenmesini yenmeye çalıştıkları için endişe verici olduğunu söylüyor.
Kambur balinalar ve West Coast gri balinaları gibi bazı devler geri dönmeyi başardı. Ancak birçok deniz memelisinin karşı karşıya olduğu tehditler - küçük, son derece tehlikeli vaquitadan mavi balinanın kendisine kadar - araştırmacıların taşlaşmış kemik bağlarını kazmalarının yanı sıra, deniz memelilerini dengesiz okyanuslarda nasıl kurtaracaklarını daha iyi anlamak için denizleri elemelerini gerektiriyor. Fosiller, balinaların ne zaman büyüdüğünü gösterdi ve biyoloji, hayvan boyutu için üst sınırı nasıl belirlediklerini ortaya çıkardı, ancak gelecekteki denizlerin fantastik balinaları, ancak onları şimdi kurtarmak için çaba gösterirsek var olacaklar.