Bourdain'in izinden yemek
Chowhound. Yiyen. Havlama. Instagram. Bunlar yeni bir yere seyahat etmeye karar verdiğim yerler. Benim için yiyecek herhangi bir yolculukta bir numaralı düşüncedir ve önceden ne kadar çok araştırma yaparsam, o kadar iyi olur. Ancak, değerlerini diğerlerinin ötesinde kanıtlamış iki kaynak var: TV, Rezervasyon Yok ve Bilinmeyen Parçalar gösteriyor.
Pek çok kişi gibi Anthony Bourdain'in ölümünü duyduğuma üzüldüm. Ama sadece günler geçmeye başladığında, gastronomik maceralarımda ne kadar büyük bir rol oynadığını ve ne kadar boşluk bırakacağını anladım.
Bourdain nasıl pişirileceği veya ne yenileceği konusunda değil, yiyeceklerle insanlarla nasıl bağlantı kuracağına dair bir fikre sahip değildi. Hikaye anlatımı markasının ayırt edici özellikleri açıklık, merak ve kalpti. Dünyasında, iyi bir yemek için birlikte oturarak köprülenemeyen hiçbir sosyal veya kültürel uçurum yoktu.
Ve on yıldan fazla bir süredir, denizlerde ve kıtalarda, onun ayak izlerini yiyorum.
İşte ona teşekkür etmem gereken bazı anlar.
Xi'an Famous Foods, Chinatown NYC'de el yapımı erişte
New York'a ilk ziyaretimde, şüpheli ailemi Chinatown sokaklarında tek bir amaç için sürükledim: Xi'an Famous Foods'ta elle çekilen kuzeybatı Çin eriştesini denemek. Bourdain'in No York'un New York Outer Boroughs bölümünde baharatlı bir kimyon kuzu burgerini yıkmasını izledim, ancak yünlü bir erişte şurubu olarak odağım başka bir yerdeydi.
Biz bizim gıda için sabırsızlıkla beklerken, bu bölüm köşede TV'den döngü üzerinde oynadı. Beklenti duygusunu artırmanın yolu Xi'an. Sonunda, erişte geldi, aşağıdaki mutfak tanrılarının dini bir teklifi gibi dumbwaiter'den yükseldi.
Onlar gibi bir şeyi hiç tatmamıştım. Kokulu, baharat benekli bir sosta ihale haşlanmış etli yoğun, çiğnenebilir erişte. Ve 10 dolardan daha az bir tabakta, o zamandan beri şehirde daha iyi bir yemek bulamadım. Bourdain için bu erişilebilirlik, temyizin bir parçasıydı: “Bu, beğendiğim yemek odası, sevdiğim kokular, iddiasız, herkese açık, demokratik yemek deneyimi.”
Tişörtü aldım ve gezimin geri kalanında (ve ötesinde) pijama olarak giydim.
NYC'ye her döndüğümde Xi'an ilk durağım.
Bar Pinotxo, Barcelona nohut ve sürpriz et
Yediğim etler söz konusu olduğunda biraz telaşlıyım. Çiğ et yapmıyorum, tedavi edilen çeşitlilik hakkında seçiciyim ve kesinlikle tatlıya dokunmayacağım (kötü foodie, biliyorum). Bu yüzden İspanya'ya olan ziyaretimizin - jamon ve chorizo'nun evi - bir meydan okuma olabileceğini düşündüm.
Barcelona'nın La Boqueria Market'teki Bourdain onaylı Bar Pinotxo'da birkaç tabure çıkardığımızda, ortağım Glen'in bize yiyecek siparişi vermek için başlangıç seviyesindeki İspanyolca'yı kullanmasına izin verdim. Aldığımız tortilla ve diğer çeşitli yemekler arasında kıyma ve otlar ile basit görünümlü bir nohut numarası vardı.
“Bu hangi et?” Diye sordum Glen.
"Emin değil."
Barmene sorabilir misin?
“Sadece 'et' olduğunu söylüyor”.
Ben de denedim.
“Kutsal lanet, bu şimdiye kadar yediğim en iyi şey!” Diye bağırdım.
"Ah evet?" diye sordu Glen, gözlerinde bir parıltı.
"Kesinlikle. Her gün yiyebilirim. ” Gerisini cilaladım.
“Bildiğiniz gibi, bu kan sosisi.”
Franklin Barbecue, Austin şirketinde BBQ
Ne zaman biz roadtripped Texas kokuşmuş bir sıcak Eylül oldu. Biz Austin içine çekti gece, neredeyse bir sokak fuarı ile çarpıştı. Sunulan yiyecek ve içeceklerin büyük bir dizi vardı: yayın balığı, hindi budu, tütsülenmiş sosis. Texas taters, kavrulmuş mısır koçanı, kiraz limeade. Bu şehrin bizim için olduğunu hemen anladık.
Ertesi sabah, biz ülkenin en iyi Barbekü ev ünlü Franklin Barbekü yolumuza yaptı. Oraya erken gelmemiz söylendi, çünkü et bittiğinde satıldı. Biz 9:30 civarında geldi, zaten binanın yan aşağı bir kuyruk vardı.
Biz beklerken, yerli halk ile sohbet ettik. Ne sipariş üzerine ipuçları sundu. Arkamızdaki adam - Chicago'dan aşağı - beklenti içinde gerginti. Nihayet içinde yaptığımız zaman biz emretti: brisket 18 saat füme, kaburga, domuz eti, sosis bağlantıları, kavrulmuş hindi kavrulmuş hindi üstte dökülen hindi, patates salatası, Lahana Salatası.
Yemeklerimizi yiyip bitirirken, tek başına sıraya giren, büyük miktarda yemek sipariş eden ve bir masa talep eden bir çocuk gördük. Kısa süre sonra, bir grup ofis çalışanı geldi ve yerini alarak yemeğe oturdu. Genç memurlarının işi yapıldı.
Chicago ahbap yanımıza oturdu. Kulaktan kulağa sırıtarak önündeki yemek hakkında yüksek sesle duyurular yapıyordu. Bir tabak Barbekü ile manevi bir anın olamayacağını söylemeye asla izin vermeyin. Bourdain kabul etti:
"Bu en iyisi. Şimdiye kadar yaşadığınız en iyi brisket. Kimsenin bunu geçebileceğini hayal edemiyorum. Doğal olarak nemli, mükemmel dengesinde. Dinle - içeri girmek için bir buçuk saat bekledim. [Gülüyor.] Hatta durdum. Bu, sıraya girme deneyiminin bir parçası. Tamamen sosyal bir şey. Ama size söyleyeyim, o zamana kadar, o brisketten 10 metre uzakta, ona bakarak, neden herkesle on line beklediğimi anladım. Kesme tahtasına çarptığı andan itibaren bunun sadece dünyayı parçalayacak kadar iyi olacağını söyleyebilirim. Gerçekten de öyleydi. ”
Gloria'nın Karayip Mutfağı'nda iki katına çıkar, Brooklyn NYC
Bizim için Avustralyalılar, NYC'nin birçok cazibesinden biri, evde alamadığınız tüm mutfakları tadabilirsiniz. Ve Melbourne'de iyi Karayip yemekleri bulmakta zorlanacaksınız.
Bourdain ve Michael K Williams (The Wire'dan Omar) No Booking Brooklyn bölümünde Gloria'nın Caribbean Cuisine'de bir fırtına yediğinden, gezimizden haftalar önce izledik, ağız sulandı.
Hemen hit listemizi yaptı.
Nehrin karşısına Manhattan'dan, Brooklyn'in kalbine daha önce hiç olmadığı kadar metro aldık. Gecenin karanlığı - ve yabancı bir yere gitmenin karışıklığı - bölgeyi gün içinde olduğundan çok daha kaba ve yuvarlanmış hissettirdi. Sonunda, bir fener gibi, Gloria'nın işaretinin parlak yeşil palmiye ağaçlarını gördük.
Menüsünde her şey bizim için mümkün olan en iyi şekilde yabancı oldu. Öküz kuyruğu ve köri tavuk, kızarmış muz ve kahverengi fasulye, makarna salatası şölen. Ve daha önce hiç duymadığımız 'çiftler' denilen bir şey: tatlı mercimek dolgulu iki adet kızarmış hamur. Her iki şekilde de bilemeyiz, ancak Bourdain'in bu şeyin “gerçek anlaşma” olduğu sözünü alacağız.
Aslında.
Azadegan Tea House, Isfahan şirketinde Dizi
BM'nin yaptırımlarını bırakmasından aylar sonra - Avustralya Hükümeti, iki kız arkadaşım ve ben, İran'ı ziyaret ederek 'yüksek derecede dikkatli olma' için seyahat önerisi seviyesini düşürdü.
İran hakkında söylenecek çok şey var ve bunu söylemek için yeterli alan yok, ancak Farsça yemek ülkeye neden aşık olduğumun büyük bir parçasıydı. İlk gece en sevdiğim yemek ne olurdu örnekleme, erken zirve yaptı. Dizi veya abgoosht (kelimenin tam anlamıyla 'et suyu'), ilgi çekici bir servis yöntemine sahip bir kuzu ve nohut çorbasıdır. Et suyu bir kaseye süzülür ve yırtık ekmek parçaları eklenir. Malzemelerin geri kalanı ezilir ve yanında servis edilir.
Ben tekrar tekrar dizi arayışı gezisi geri kalanı geçirdi. Bulduğum bir yer, bir çok yanlış dönüşten sonra - kısmen bit pazarı, kısmen tavuk kümesi olan tozlu, ramshackle bir yol boyunca bulduğumuz bir brac-a-brac kaplı çay evi Azadegan oldu. İyi bir yemek için her şeyi yapacağız.
Aslında, İran maceranızın süresi boyunca sloganımız “sadece evet de” idi. Bu, yabancılarla çay içmemizi, beryan'ı (koyun eti akciğerini içeren bir Isfahani spesiyalitesi) denememizi ve yasadışı homebrew tedarik etmek için bazı yerlilerle tohumlu arka sokaklarda gece geç saatlere kadar süren bir tutum. Bourdain'in onaylayacağını hissediyorum.
İran hakkındaki izlenimi benimkiyle aynıydı ve - dizi ile birlikte, elbette - geri dönmek için kaşınmamın nedeni:
"Kafam çok karıştı. Böyle olması gerekiyordu - tüm ülkelerin, tüm ülkelerin, seyahat yıllarının tümü, burada, İran'da, en çok yabancılarla karşılandım. ”
Sıcak açık hindi sandviç ve Shady Glen Diner, Massachusetts, çikolatalı kremalı pasta
Parts Unknown'nin Massachusetts bölümü Bourdain için kişisel bir bölümdü. New England genelinde eroin salgın kasabalarına baktı, hatta kendi geçmiş bağımlılığına dokunuyordu.
Bir zamanlar gelişen Turners Falls'da, uyuşturucu ve fırsat eksikliğinin olduğu birçok yerde olduğu gibi, kasabanın parlak zamanı iyi ve gerçekten bitti. Bourdain'in iyi bildiği bir tema: “Tekrar tekrar, tüm ülkede, endüstrinin öldüğü, kaçtığı veya sadece taşındığı bu gibi durumlarla karşılaşıyorum.”
Kasabanın lokantası Shady Glen için, bu endüstri eksikliği - uyuşturucuyla ilgili ara girişlerle birlikte - bir sorundur. Ancak zorluklara rağmen, lezzetli eski okul Americana'yı çoğunlukla emeklilerden oluşan bir müşteriye bırakmaya devam ediyorlar.
Oraya gitmek için yapmamız gereken backtracking'e rağmen, Turners Falls'u ziyaret etmek Amerika'nın farklı bir yanını görmemiz için hoş bir fırsattı. Turistlerin nadiren aradığı bir şey.
Öğle yemeği için, patates püresi, butternut squash ve sos ile sıcak, açık bir hindi sandviç seçtim. Ve bir dilim çikolatalı kremalı pasta, ev yapımı kabuk ve hepsi.
Gezimizin bir önceki durağında birisi bize “Turners Falls'a neden gidiyorsun?” Diye sordu. Bu. Bu yüzden.
Yıllar geçtikçe, yollarımız Anthony Bourdain'in sayısız kez daha geçti: Portland, Maine'deki J's Oyster. San Sebastian Pintxos eklemler. Russ & Daughters, Katz'ın Şarküteri ve Eisenberg's Sandwich, Manhattan, NYC. En sevdiğimiz yiyecek hatıralarımızdan ve en silinmez seyahat deneyimlerimizden sorumlu.
Dövülmüş pistten çıkmamız için bizi teşvik ettiğiniz için teşekkür ederiz efendim. Bizi şefkat ve merakla yönlendirmeye ittiğimiz için. Bize yemeğin bir macera, anlayış ve dostluk portalı olduğunu göstermek için.
Huzur içinde yatsın.
Yayınlanan 22-04-2020