1963’te Terrassa Katalonya’da doğan Sergi Belbel La nit del cigne ve Carícies” (Okşamalar) oyunlarıyla dikkatleri üzerine çekmeyi başardı. Daha sonra yazdığı Después de la Lluvia günümüzde en çok oynanan ve çevrilen Katalan oyunları arasında yer alıyor. Oyunun Fransızca sahnelemesi 1999’da ‘En İyi Komedi Oyunu’ dalında Molière Ödülü’ne layık görüldü. Sergi Belbel aynı zamanda Katalan Devlet Tiyatrosu’nun direktörlüğünü yürütmüştür.
Sergi Belbel’in oyunlarının isimleri çoğu zaman aldatıcıdır. Onun Okşamalar’ı daha çok tokatlardır, yumruklardır, tekmelerdir. Oyun Arthur Schnitzler’in La Ronde oyunundaki yapıyı korumakla beraber iki kişilik on sahne ve bir epilogdan oluşur. Fakat seksüel ilişki bu oyunun tek eksenini oluşturmaz. Okşamalar’da daha çok aşk-nefret ilişkisi, egosentrik ya da darmadağın aşklar bir aile ekseni etrafında ele alınmaktadır.
Hâlâ birbirimize söyleyecek çok şey var, sen bunu gayet iyi biliyorsun. Düşündüğün ve söylemediğin şeyler olduğunu biliyorum çünkü bunları söylemek istemiyorsun ya da bunları bana söylemek istemiyorsun, işte bu, bunları bana söylememen, çünkü senin bir sorunun var, benim kabullenmediğim hatta senin bile kabullenmediğin bir sorun ve bu beni incitiyor, biliyor musun? Beni incitiyor, beni sıkıyor, beni yaralıyor, seni böyle görmek beni yaralıyor, kendimi böyle görmek, bizi böyle görmek, tüm bu sessizlik anlarını boş kelimelerle doldurmak ve sonra hakaretler, hakaretlerin, çünkü az önce bana söylediğin gerçek bir hakaret, bana hakaret ediyorsun, artık bana söyleyecek bir şeyin kalmadığını söylerken bana hakaret ediyorsun.