Günaydın. Yılları üçe bölmüyoruz, ama yapsaydık, “ilk üçte bir hisse senedi için berbattı” derdik. S&P 500, piyasaların açılış günü olan 3 Ocak’ta tüm zamanların en yüksek seviyesine ulaştı ve o zamandan beri yüzde 14 düştü. Bugün olanların ölçüsünü alıyorum: Hasarın nerede ve ne tarafından yapıldığı. Yarın bundan sonrasına döneceğim.
ah
2022’nin sefaletinin profilini çıkarmanın iyi bir yolu sektör performansına bakmaktır:
Bu, enerji hisselerinin harika performansıyla ve yatırımcıların savunma pozisyonuna geçerek, temel ve kamu hizmetlerini düz tutarken, son yıllarda en iyisini yapan sektörler, paradigmatik olarak teknoloji ile kanıtlandığı gibi, enflasyonun tutulduğunun bir resmidir.
Geniş bir şekilde yorumlanan teknoloji, en kötü performans gösteren sektörlerin her yerinde parmak izlerine sahiptir. Netflix (yıldan bugüne yüzde -68) Google (-23) ve Facebook (-15) iletişim sektörünün yüzde 40’ını oluşturuyor. Amazon (-25) ve Tesla (-6.5), isteğe bağlı tüketici sektörlerinin yarısını oluşturuyor. Bilgi teknolojisi sektöründeki hisse senetlerinin tam yarısı yüzde 20 veya daha fazla değer kaybetti.
(Hatırlatma olarak: Korunmayan, “oranlar yükseldiği ve teknoloji hisseleri uzun vadeli varlıklar olduğu için teknoloji satıyor” anlatısına çok şüpheyle bakıyor; buraya bakınız. Bunun yerine, (a) küçük teknoloji hisselerinin riskli olduğunu ve riskin satmak olduğunu düşünüyoruz. kapalı ve (b) büyük teknoloji hisseleri inanılmaz derecede iyi performans gösterdi ve bu nedenle büyüme yavaşlarken bazı zor karlar kaçınılmazdı.
ABD piyasalarındaki tek göreceli parlak nokta değer oldu. Russell 1000 değeri sadece yüzde 6 düşerken, büyüme odaklı kardeş endeksi yüzde 20 düştü. ABD modeli, Avrupa ve Japonya gibi değer eğimli pazarların daha az acı çektiği ve emtia odaklı pazarların, özellikle Brezilya’nın daha iyi performans gösterdiği uluslararası hisse senetlerine uzanıyor.
Bu, esas olarak Fed
Daha önce tartıştığımız gibi, ana suçlu yeterince açık. Enflasyon kontrolden çıktı ve Fed, biraz gecikmeden sonra silahlarını alevlendiriyor. Fed fon oranının yıl sonu nerede biteceğine ilişkin piyasa beklentileri, yıl başından bu yana yaklaşık 100 baz puandan 300’e yaklaşık üç katına çıktı. Bu, getiri eğrisini 5 yıldan 30 yıla ve neredeyse 2 yılı düzleştirdi. 30 yıllık. Fed, talebi yavaşlatarak – istihdam yaratmayı azaltarak, yatırımları azaltarak, tüketimi azaltarak – enflasyonu düşürmeyi hedefliyor ve verim eğrisi bunun işe yarayacağını söylüyor:
Zaten Fed’in sinyalleri etkisini gösteriyor. Mortgage oranları, yılın başında 3’ten yüzde 5’i geçti. Mortgage başvuruları ve yeni ev satışları düşüyor. Dolar, çok geçmeden üretimi sürükleyecek her şeye karşı daha güçlü. İmalat ve hizmet PMI endeksleri daha düşük seviyelerde.
Fed’in ekonomik görünümü karartmadaki başarısı, piyasaların ciddi şekilde gergin hissetmesine neden oldu. Citi’den hisse senetleri, tahviller ve dolardaki oynaklığı gösteren bir grafik:
Diğer faktörler
Fed’in borsaya yönelik saldırısında iki ana suç ortağı oldu. Bunların başında Çin hükümetinin Covid politikaları geliyor. Gavekal Dragonomics’in bu çarpıcı tablosu, ihracatın, üretimin, tüketimin, yatırımın ve gayrimenkulün nasıl bir darbe aldığını gösteriyor:
Capital Economics’in Çin ekibi, Çin’in resmi rakamların önerdiği kadar hızlı büyümediğini ve ekonominin bu yıl reel olarak büyüyeceğini düşünüyor. onun Çin etkinlik proxy’si hükümet rakamlarına sağduyulu bir alternatif sağlamak için araba ve makine satışları, yük trafiği ve mülk satışları gibi rakamları kullanır. Geçen ay keskin bir şekilde geri döndü:
Çin’in yavaşlaması küresel büyüme için ters bir rüzgar yaratıyor ve aksi takdirde savunmacı ve enflasyonist bir ortamda başarılı olabilecek sektörler için – örneğin malzemeler ve döngüsel olarak hassas değer stokları gibi – zorlaştırıyor.
Fed’in diğer önemli suç ortağı, neredeyse her zaman riskli varlık fiyatlarını aşağı çeken finansal sistemdeki düşen likiditedir. Citibank’tan Matt King, Hazine’nin genel hesabı arttıkça (yani vergiler Federal hükümet tarafından alınıyor ve eşdeğer miktarlar dağıtılmıyor) ve Fed’in ters repo operasyonları likiditeyi piyasadan çekerken, olanları “ani gizli niceliksel sıkılaştırma” olarak nitelendiriyor. finansal sistem de öyle. İşte, ABD’deki azalan likiditenin (Çin ve Birleşik Krallık’taki sıkılaştırmanın da yardımıyla) tüm büyük merkez bankalarının toplam likidite tedarikindeki 3 aylık değişimi nasıl etkilediğini gösteren, CrossBorder Capital’deki likidite devlerinden bir grafik:
Yatırımcılar, Fed saldırılarının talep ettiği, Çin’in küresel büyüme ivmesi üzerinde bir engel haline geldiği ve sistemden likiditenin çekildiği mesajı alıyor. Hisse senedi ETF’lerine ve Yatırım fonlarına uzun bir yatırımcı girişi döneminden sonra, BofA’dan Michael Hartnett’in bu grafiğinin gösterdiği gibi, nakit artık çekiliyor:
Ekonomik faaliyet, likidite ve yatırımcı duyarlılığı göstergelerinin daha da düşemeyeceği ve toparlanmaya başlayabileceği bir nokta olarak tanımlanan dip noktaya mı yaklaşıyoruz? Elbette çoğu, enflasyonun zirve yapıp yapmadığına ve Fed’e faiz artırımlarıyla daha kademeli hareket etme ve tahvil portföyünü azaltma fırsatı verip vermemesine bağlı. Bu, piyasaların fiyatladığı aşağı yukarı pembe senaryodur. Soruyu yarın daha ayrıntılı olarak ele alacağız.
Bir iyi okuma
Psikolog Jonathan Haidt ile FT ile güzel bir öğle yemeği. Onun kitabı Doğru Akıl siyaset, medya ve hatta piyasalar hakkındaki düşünce şeklimi gerçekten değiştirdi.
Kaynak : https://www.ft.com/content/61e362e0-e739-48c9-be3c-be9c0bc59a93