Japonca ve Japonca Tarihi Nasıldır?
Bu yazımız ise Japonca ile alakalı… Japonca (日本語, Nihongo) Dünya üzerinde başta Japonya olmak üzere ve diğer ülkelerde yaşayan Japon göçmen toplulukları tarafından konuşulan bir Uzak Doğu dilidir. Japonca birçok lehçeye sahiptir. Buyrun bu özel dilin ayrıntılarını öğrenelim…
Japonca (日本語, Nihongo) 125 milyonun üzerindeki Japonya’daki insanlar ve Japon göçmen toplulukları tarafından konuşulan bir dildir. Ryukyuca ile ilişkilidir; fakat diğer dillerle herhangi bir akrabalığı kanıtsız kalmıştır. Bitişken bir dildir; fiil biçimleri ve konuşanın, dinleyicinin bağıl statüsünü ve konuşmada bahsedilen kişinin orada bulunup bulunmadığını belirten özel sözcük kadrosuyla Japon toplumunun hiyerarşik doğasını yansıtan karmaşık bir saygı ifadesi sistemi ile sivrilir. Japoncanın ses envanteri nispeten küçüktür ve sözcüksel olarak tonlamalı vurgu sistemi vardır. Ayrıca Japonca hecelerin sonunda -n ünsüzü dışında bir ünsüz bulunmaz.
Tarih
Bugün en çok kabul gören görüşe göre ilk Japon dili lehçeleri 5 bin yıl önce Korece’den türemiştir. Dilbilimciler Japonca’nın tarihini dört dönemde incelerler: Eski Japonca (8. yy’a kadar), Geç Dönem Eski Japonca (9-11. yy), Orta Japonca (12-16. yy) ve Çağdaş Japonca (17. yy sonrası). Bu dönemler boyunca dilin dilbilgisi diziliminde önemli bir değişiklik olmamıştır. Fakat söz dağarcığı önemli ölçüde değişim göstermiştir.
Japonca ilk dönemde sadece bir konuşma diliydi. Bir alfabeye sahip değildi. Ancak 3. yy’da Çin’den, Kanji (漢字 denilen harflerden oluşan yazı sistemi alınarak Japonca’ya uyarlanmıştır. Dolayısıyla yazılı Japon Edebiyatı da 3. yy sonrasında ortaya çıkmıştır. Zamanla Kanjilerden Hiragana ve Katakana hece alfabeleri türetilmiştir.
Alfabe
Japonca’da Hiragana, Katakana ve Kanji olmak üzere üç farklı yazı sistemi kullanılır. Hiragana ve Katakana’yı alfabe (hece alfabesi) olarak nitelendirebilirsek de Kanji için alfabe tanımını kullanmak doğru olmaz.
Hiragana, kökeni Japonca olan kelimelerin ve ek, bağlaç ve edatların yazımında kullanılmaktadır. Japonca’ya diğer dillerden geçen sözcüklerin ve Türkçe’deki ses veya durum taklit eden sözcüklerin (şırıl şırıl, çatır çutur, vBulletin.) yazımında ise Katakana alfabesi kullanılır. Kanji ise kelime köklerini yazmakta kullanılır. Yani her bir Kanji bir sözcüğü karşılar diyebiliriz. Kanji’yi yazım ve birleşim kurallarından ötürü bir alfabe olarak nitelendirmek yanlış olur. Örnek olarak: Kitap anlamına gelen “hon” (ほん sözcüğü Kanji ile “本” şeklinde yazılır. Bugün anlamına gelen “kyou” (きょう sözcüğü de “今日” şeklinde yazılır. Nasıl ki Türkçe’de “bugün” sözcüğü “bu” ve “gün” sözcüklerinden türemişse; Japonca’da da “şimdi” anlamına gelen “ima” (いま “今” ve “gün, güneş” anlamına gelen “hi” (ひ “日” sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuştur ve “kyou” (きょう olarak okunur.
Japon yazı sisteminin karmaşık gibi görünen özellikleri onu Avrupalılar tarafından öğrenilmesi zor bir dil haline getirmektedir ancak bu dili hiç bilmeyen herhangi bir insan bile Japonca yazılmış bir metine bakarak Kanjileri,Hiragana ve Katakana harflerinden kolayca ayırt edebilir.