Ağız Tadı
Padişahın biri hanımıyla birlikte bağ ve bahçelere doğru bir geziye çıkıyor. Manzarasını beğendikleri bir yere uğruyorlar. Yaşlı bahçıvan, bu değerli misafirini hoşnut etmek için elinden geleni yapıyor. Çeşitli meyve sularından bir içecek hazırlıyor ve padişaha sunuyor.
Padişah, meşrubatı çok beğeniyor. Konuşma esnasında yaşlı bahçıvan, çocukları olmadığını yaşlı hanımı ile burada vakit geçirdiklerini söylüyor. Padişah buradan teşekkür ederek ayrılıp yollarına devam ederken hanımı diyor ki, “Bir gün bunlar ölüp gidecekler, bu güzelim yer kime kalacak. Ben derim ki burayı yaşlı bahçıvandan satın alalım, arada bir istirahat için geliriz.”
Padişahın da aklına yatar bu teklif. Akşam geçerken tekrar uğrarlar. Bahçıvan, “Sabah padişah efendimiz beğenmişti aynı meşrubattan tekrar yapayım” der, yapar ve padişah ikram eder. Bu defa padişah,”sabahki meşrubat çok lezzetliydi, aynısından yapsaydın ya, bunu beğenmedim.” der.
Bahçıvan da “Efendim, ben aynısından yaptım. Benim meşrubatta bir değişiklik yok isterseniz siz kendinizde meydana gelen değişikliği bir kontrol edin” der.