Neredeyse değişmeyen sayıda askeri teçhizatla PLA'nın niteliksel olarak yeniden teçhizatı, Çin askeri-sanayi kompleksinin (MIC) olağanüstü yüksek üretim kabiliyetleriyle kolaylaştırılmıştır. PRC, dünyadaki askeri sanayi kompleksi, hem kendi silahlı kuvvetleri hem de ihracat için neredeyse tüm silah ve askeri teçhizatı üretebilecek kapasiteye sahip üç ülkeden biri. SSCB'den yirminci yüzyılın 40 - 50-s'inde önemli bir yardımla ve uzun süre aynı teknik durumda ve önceki örgütsel yapı ile işlenmiştir.
Büyük reform
Ekonomik dönüşüm döneminde, askeri sanayi kompleksi çok önemli bir evrim geçirmiştir. İlk başta, 80-x'in sonundaki Sovyet gibi - 90-x'in başlangıcı gibi, sadece teknolojik farkını arttıran kaotik ve sistematik olmayan bir dönüşüm geçirdi. Aynı zamanda, ülkenin liderliğinin öncelikleri arasındaki değişiklik nedeniyle, askeri-endüstriyel kompleks eski ayrıcalıklı konumunu yitirdi, çünkü sivil ekonominin gelişmesi asıl şeydi. 90'in sonunda durum çarpıcı bir şekilde değişmeye başladı.
1998’te, Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi’nin yönetiminde, Bakanlar statüsünde olan Savunma Bilimi, Teknoloji ve Savunma Sanayii Devlet Komitesi kuruldu (2008’te, Savunma Bilimi, Teknoloji ve Endüstri Bakanlığı, Sanayi ve Bilgi Bakanlığı’na bağlı olarak). 1998'e kadar aynı isimde olan bu organ aynı zamanda Merkez Askeri Konseyi'ne (CEM) ve Devlet Konseyine tabi idi. Silahlanma Genel Müdürlüğü, ÖİB'de yer aldı.
Her silah sisteminin üreticisinin idari olarak atandığı ve araştırma enstitülerinin üretimden ayrıldığı önceki sektörel yönetim sistemi yerine 11 askeri-sanayi şirketi kuruldu: nükleer, nükleer inşaat, elektronik, iki roket ve uzay (üretim ve teknolojik), iki uçak (şimdi bir araya geldi), gemi yapımı ve kara kuvvetleri teçhizatı, hem askeri hem de sivil ürünler üretiyor. Ayrıca bir teknoloji ihracat ve ithalat şirketi olan Xinshidai kuruldu. Dahası, her şirket dar profilli şirketler içerir ve düzinelerce (bazen yüzlerce) işletmeyi, araştırma enstitüsünü, laboratuvarı ve diğer kurumu birleştirir.
Şirketler içinde bilim ve üretim birleştirilir, rekabet unsurları ortaya çıktı ve bu da ürün kalitesinde bir artışa yol açtı. Her bir şirketin ürünlerinin yüzde 65 ila 90'ı sivil amaçlıdır, öte yandan birçok askeri-sanayi kompleksi şirket hiçbir şirkete girmemiştir. Bu nedenle Çin savunma sanayisinin gerçek büyüklüğünün ve personel sayısının tam olarak ne olduğunu söylemek neredeyse imkansız. Son montaj tesislerinin sayısı yaklaşık 400, toplam birkaç bin, çalışan sayısı birkaç milyon olarak tahmin edilebilir. Nükleer endüstrinin 24 işletmesi, 12 - roket ve uzay endüstrisinin son montajı, dokuz son montaj uçak tesisi, zırhlı araçların üretimi için 14 tesis (üç tank), 20 - topçu teçhizatının montajı için, 200'den fazla - mühimmat için, 23 onarım ve şantiye için 736 büyük tersane.
Reform yıllarında, ÇHC'nin askeri-sanayi kompleksi, niteliksel olarak yeni bir gelişim düzeyi edinmiştir. Tüm sınıfların silah ve askeri teçhizat üretiminde dünyada ilk sırada yer alan önemli miktarda askeri teçhizat üretebiliyor. 300'ten daha fazla savaş uçağı ve helikopter, daha az sayıda tank, 30'e kadar denizaltı ve yüzey savaş gemileri ve botları yıllık olarak üretilmez. Neredeyse tüm sınıf ve ekipman türlerinin üretiminde Çin, bugün tüm NATO ülkelerinin ve bazılarında (özellikle tanklarda) dünyanın bütün ülkelerinin kapasitesini aşıyor. Bugün “silahlanma yarışı” terimi bir devlet için geçerliyse, o zaman Çin'dir. Aynı zamanda, yukarıda bahsedildiği gibi, silahlar ve askeri teçhizat, şirketlerin toplam ürün çıktısının yalnızca 10 - 35'ini oluşturuyor. İhracata da dahil olmak üzere çok sayıda sivil ürünün (genellikle oldukça yüksek teknolojili) üretilmesi, tüm şirketleri barış döneminde karlı kılmaktadır.
Özellikleri ve özellikleri
Tehlike döneminde ve savaş zamanında, savunma şirketleri, yalnızca askeri ürünlerin serbest bırakılmasına geçerek, üretimini birkaç ay içinde üç ila on kat artırabilirler. Dahası, askeri ve sivil üretimin tek bir şirkete entegrasyonu, teknoloji değişimi yoluyla hem askeri hem de sivil ürünlerin kalitesini arttırmaktadır.
Askeri sanayi kompleksinin çok sayıda işletmesi ve geniş coğrafi dağılışı savaş durumunda istikrarını önemli ölçüde artırıyor. İşletmelerin üretim profiline göre çoğaltılmasının olumlu bir tarafı olabilir. ÇHC'nin askeri sanayi kompleksinin girişimlerinin sayısının ABD ve Rus Silahlı Kuvvetleri'nin cephaneliklerinde bulunan balistik ve seyir füzelerinin sayısı ile karşılaştırılabilir olduğu söylenebilir. Ülkenin derinliğinde askeri-sanayi kompleksinin girişimlerini yaratma süreci yeniden başlatıldı (daha önce 60 - 70-lerde yapıldılar, ancak daha sonra düşük teknolojik seviyeden dolayı terk edildiler). Bu, hem batı bölgelerinin kalkınmasına ilişkin genel devlet politikası hem de yeni ekonominin bazı nesnelerini ABD deniz kuvvetleri ve havaya fırlatılan cruise füzeleri tarafından vurulma riski altında olan sahilden uzağa taşıma isteği ile açıklanmaktadır.
Çin askeri sanayi kompleksinin bir takım sorunları var. Her şeyden önce - motorlarda, yüksek hassasiyetli silahlaraağ merkezli savaş için çeşitli sistemler. Bununla birlikte, bu hiçbir şekilde PLA'nın savaş gücünü olumsuz yönde etkileyen temel bir kusur olarak değerlendirilemez. Bu yüzden, Çinli motorlar yabancı motorlardan yalnızca daha küçük bir kaynakla ayrılıyor, ancak bu bunların sayısı ile telafi edilebiliyor. Benzer şekilde, hassas güdümlü mühimmat eksikliği, geleneksel olanlardan oluşan bir kitle tarafından oldukça kandırılıyor. Genel olarak, Batı Silahlı Kuvvetleri'nin karakteristik özelliği olan pahalı, yüksek hassasiyetli mühimmat için çok fazla coşkunun, ekonomik olarak aşırı derecede kârsız olduğu ortaya çıkıyor ve çoğu zaman güçlenmiyor, ancak savaş yeteneklerini zayıflatıyor (mühimmat çok çabuk tükeniyor, sonra savaşması imkânsız hale geliyor. pahalı). Bu bakış açısına göre, bu mühimmatların gerisinde kalan PLA bir dezavantaj değil, özellikle “orduya karşı ordunun” tipinde büyük çaplı bir klasik savaşla ilgili olarak bir avantaj olabilir. Çin askeri sanayi kompleksi, sadece böyle bir savaşa hazırlanmaya odaklanmıştır ve bu açıdan dünyanın en iyisidir. Tüm sınıfların askeri teçhizatlarının üretme kabiliyetleri, ABD'den (denizaltı ve uçak gemilerinin yapımı hariç) bile, Ruslara nazaran çok daha yüksek ve diğer ülkelerle kıyaslanmanın temeli yok.
Belirli alanlarda ekipman kalitesinin olmaması (ve gittikçe azalmaktadır) miktarları ile tam olarak telafi edilecektir ve askeri-endüstriyel kompleks işletmelerin sayısı, herhangi bir ölçekte savaş durumunda kesintisiz ekipman, silah ve sarf malzemesi tedarikini garanti eder. Aynı zamanda, hiçbir yönden savunma sanayii yabancı bileşenlere ve teknolojilere kritik bir bağımlılık yaşamaktadır.
Çin askeri sanayi kompleksi, yasadışı yollarla elde edilenler de dahil olmak üzere, yabancı teknolojilerin kopyalanması ve sentezlenmesi politikasını sürdürüyor. Neredeyse Çin'deki tüm yabancı örnekler incelenir ve çoğaltılır ve çoğu durumda yasa dışıdır. Bununla birlikte, aynı zamanda, kopyalamaya, bir kural olarak, en azından bazı parametrelerde, yaratıcı gelişim ve iyileştirme eşlik eder. Ayrıca, Rus, Batı ve tescilli teknolojilerin sentezi, yeni teknoloji türleri yaratılırken giderek daha fazla kullanılmaktadır. Tamamen farklı bilimsel ve teknolojik okullardan gelen ürünlerin böyle bir sentezi çok güçlü bir kendi okulunu gerektirir.
Orta vadede
Belli bölgelerdeki teknolojik boşluk PRC'nin askeri-sanayi kompleksinde ciddi bir sorun olarak görülemez. En az üç şekilde telafi edilebilir.
1. Dünyada ön planda olan Çin biliminin hızlı büyümesine çok elverişli olan kendi teknolojilerinin gelişimi.
2. Uzun zamandır iyi kurulmuş olan yabancı teknoloji hırsızlığı.
3. En iyi yabancı modellerin kalitesinde biraz düşük olsa da, çok sayıda silahın üretimi. Bu durumda, büyük bir niceliksel üstünlüğün bazı niteliksel gecikmeleri tamamen telafi ettiği anlaşılmaktadır.
Ayrıca, birçok durumda sadece niteliksel bir gecikme olmaz. "Çin büyük bir savaşa hazır" makalesi, 96 Tour tanklarının kendi taraflarında herhangi bir kayıp olmadan dört T-72 düşürdüğü Heglig yakınındaki savaşlarla ilgili olarak anlatıldı. 99 turu, T-90 veya M1A2 seviyesinde gözüküyor. J-11B kesinlikle Su-27 veya F-15C'den daha kötü değildir. Çin ve Rus ya da Batı tankları ya da uçakları arasındaki savaşın sonucu artık kalite (artık aynı olduğu için) tarafından değil, mürettebatın eğitimi ve taktiksel durumuyla belirlendi.
Anlaşılan, askeri-sanayi kompleksinin gelişmesinde Çin, Sovyet yolunu büyük ölçüde takip edecek. Yirminci yüzyılın 20'in başlangıcında Sovyet “savunması” ve bilimin teknolojik seviyesinin sıfıra yakın olduğu hatırlanabilir. Uzun süre boyunca SSCB tamamen yabancı tasarımlara ve teknolojilere bağlıydı. Bununla birlikte, yirminci yüzyılın 60 - 70 yıllarında, askeri-sanayi kompleksi ve SSCB'deki ilgili bilim, Birleşik Devletlerin seviyesine kıyasla oldukça yüksek bir seviyeye ulaşmış ve diğer ülkelerinkileri önemli ölçüde aşmıştır. Kısmen, son 20 yılındaki birçok finansal, örgütsel, bilimsel, teknolojik ve personel problemine rağmen, bu seviye hala korunmaktadır. Çin’in askeri-sanayi kompleksinin bu yolu tekrarlayabileceğinden şüphe yok ve SSCB’nin aksine, komuta kontrol ve piyasa yöntemlerini birleştirdiğinden ve daha fazla yabancı teknoloji borçlanma olasılığına sahip olduğundan şüphe yok. Bunu yalnızca ciddi iç şoklar önleyebilir. Olmazlarsa, 15 - 20 yıllarında PLA, neredeyse tüm parametrelerde dünyadaki en güçlü ordu haline gelecektir. Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya'ya daha az muhtemel olması, ancak fiziki zorlu bir görev olan yeni fiziksel ilkeler üzerinde silahlar yaratarak yalnızca avantajını karşılayabilir. Dahası, Çin de bu sorunu çözmeye çalışacak ve olumlu bir sonuç verebilir.
Bu başarının kazanılması, PRC liderliğinin genel ekonomik ve bilimsel-teknik politikası ile desteklendi. Bilginin üretimden daha önemli olduğu bir sanayi sonrası toplum hakkında görkemli bir aldatmacaya dönüşen Batı mitine yenik düşmedi. Aslında, bu teknolojiler her şeyin verimliliğini arttırır, ancak hiçbir şeyin yerini almazlar. Bilgi yemek, bilgi giymek, bilgi yaşamak, bilgi almak, bilgi edinmek mümkün değildir. Kendi efsanesine inanan Batı, sanayileşme sürecini üstlendi, endüstriyel üretimi üçüncü dünya ülkelerine, özellikle de bir dünya fabrikası haline gelen Çin'e devretti ve şimdi herkes buna bağlı. En doğrudan bilgi toplumu olan gerçeği bile - Çin'de üretilen bilgisayarlar, çevre birimleri, iletişim sistemleri.
Bu özellikle askeri alan için geçerlidir. Ağ merkezli savaş kavramı kesinlikle devrim niteliğindedir. Ama yine de bilgisayarlarla değil, zırhlı araçlar, toplar, havacılık, filo. Ağın uçlarında platform (tanklar, uçaklar, gemiler) yoksa, ağ işe yaramaz. Ve hiçbir ağ, platformlarda mühimmat olduğundan daha fazla hedefi yenemez.
Çin'de, miktarın kaliteyi iptal etmediğini veya yerine geçmediğini, şebeke taşıyıcıların yerini almadığını oldukça doğru anladılar. Bu nedenle, bilişim ve mekanizasyonu bir araya getirme sloganı altında Çin, ikincisini azaltmadan ve eski ekipmanı yenisiyle değiştirmeden, bilgi teknolojisini geleneksel orduyla buluşturuyor. Büyük MIC onlara bu fırsatları sunar.