özet: 19 aylık küçük çocuklar, dil bilgisine bakılmaksızın normal mantıksal düşünme gösterirler. Eleme yoluyla dışlama olarak ortaya çıkan bu yetenek, küçük çocukların bilinen imkansızlıkları dışlayarak, bilinmeyen gerçekler hakkında çıkarımlar yapmalarına olanak tanır.
Testlerdeki bakış hareketi kalıplarını analiz ederek bu doğuştan gelen düşünce sürecini keşfettiler. Çalışma aynı zamanda iki dilli ve tek dilli küçük çocuklar arasında anlamlı bir fark bulamadı; bu da bu akıl yürütmenin dil uzmanlığına bağlı olmadığını gösteriyor.
Ana unsurlar:
- En az 19 aylıktan itibaren küçük çocuklar, dil bilgilerinden bağımsız olarak işleyen normal mantıksal akıl yürütme sergilerler.
- Küçük çocuklar tarafından kullanılan baskın strateji, bilinmeyen sonuçlara ulaşmak için bilinen seçenekleri ortadan kaldıran ‘dışlayarak dışlama’dır.
- Araştırma testleri, iki dilli ve tek dilli küçük çocukların akıl yürütme yeteneklerinde, bu erken bilişsel becerinin evrenselliğine işaret eden önemli bir farklılık bulamadı.
kaynak: UPF Barselona
Çocuklukta konuşmayı nasıl öğreniriz veya etrafımızdaki dünya hakkında nasıl bilgi ediniriz? Küçük çocukların sosyal ve aile ortamlarındaki ve okullardaki sosyal etkileşimleri bunu açıklamaya yardımcı olur, ancak ilgili tek faktör değildir.
UPF Beyin ve Biliş Merkezi tarafından sonuçları Eylül Cuma günü yayınlanan bir araştırmaya göre, çok genç yaşta kendini gösteren ve dil bilgisine bağlı olmayan doğal mantıksal düşünme, öğrenme sürecini de kolaylaştırıyor. 1, dergide Güncel Biyoloji.
Çalışma, sinir bilimcileri arasında tartışmalara yol açmaya devam eden bir soruya odaklanıyor: Henüz konuşmayı öğrenmemiş (veya konuşmayı geliştirmemiş) çocukların mantıksal akıl yürütme yeteneğine sahip olup olmadığı.
Bu çığır açan araştırma, bu doğal mantıksal akıl yürütmenin en az 19 aylıktan beri mevcut olduğunu, dil bilgisine bağlı olmadığını ve öncelikle bir dışlama yoluyla dışlama stratejisi yoluyla geliştirildiğini göstermektedir.
Yani küçük çocuklar bilinmeyen bir gerçekle karşılaştıklarında, o andaki bilgi düzeylerine göre onu analiz etmeye çalışacak ve mümkün olmayan seçenekleri eleyerek bu konuda bazı sonuçlara varmaya çalışacaklardır.
Makalenin sonuçları başlıklı makalede sunulmaktadır. Bebek bilişinde ortaya çıkarmanın kapsamı ve rolüKinga Anna Bohos, Nicolò Cezana Arlotti, Ana Martin Salguero ve Luca Lorenzo Bonatti tarafından yazılmıştır. Baş araştırmacı L. Bonatti (ICREA), UPF’deki Beyin ve Biliş Merkezi’ndeki (CBC) Bebek Bilişi ve Çıkarımı (RICO) Araştırma Grubu’nun yöneticisidir. Kinga Anna Bohus (başyazar) da gruba aittir. N. Daha önce UPF’de CBC’de görev alan Cesana Arlotti ve Ana Martín Salguero, şu anda Yale Üniversitesi’nde (ABD) ve Paris’teki École Normale Supérieure’de araştırmacı olarak çalışıyorlar.
Küçük çocuklar herhangi bir anda sahip oldukları bilgi düzeyine göre imkansız seçenekleri eleyerek şüpheleri giderme eğilimindedirler.
Çalışma belirsizlikle başa çıkmak için iki bebek stratejisinin önemini analiz ediyor: bağlanma ve dışlanma (veya ayrılma). İlk strateji, görebildikleri iki yabancı nesneye atıfta bulunabilecek yeni bir kelime duyan küçük çocukların, bu terimi zihinsel olarak her biriyle ilişkilendirmesi anlamına gelir. Daha sonra terimi o isme en uygun nesneyle ilişkilendirdiler.
İkinci strateji (dışlama), bir çocuğun alternatifleri dışlayarak mantıksal akıl yürütme yoluyla yeni bir kelimeyi nasıl öğrenebileceğini açıklar. Örneğin, iki nesne (A ve B) görürlerse ve A olmadığını bildikleri bilinmeyen bir terimi duyarlarsa (çünkü A’nın adını biliyorlar), bunun B’nin adı olduğunu belirteceklerdir. Araştırmanın bulgularına göre hakim strateji bu.
Küçük çocukların doğal mantığını bilinen ve bilinmeyen nesneler ve terimlerle analiz etmek için iki deney
Araştırma ekibi, ilki 61 tek dilli (26) ve iki dilli (35) 19 aylık küçük çocukla ve ikincisi 33 (19 tek dilli ve 14 iki dilli) ile iki farklı deney gerçekleştirdi. Çıkarımsal süreçlerin dil deneyimine bağlı olup olmadığını belirlemek için her grubun analizi kritik öneme sahipti.
İlk deneyde katılımcılara, duydukları kelimelerden biriyle ilişkilendirmeleri gereken iki nesne çeşitli testler aracılığıyla gösterildi. İlk testte bildikleri iki şeye (örneğin kaşık ve bisküvi) bakmaları ve bir terim (örneğin kaşık) duyduklarında onu bunlardan biriyle ilişkilendirmeleri gerekiyordu.
İkinci testte çocuklara bildikleri bir şey (örneğin elma) ve aşina olmadıkları bir nesne (örneğin karbüratör) gösterildi ve onlar, bildikleri nesneye (örneğin elma) karşılık gelen kelimeyi duydular. tanımlamak zorundaydı.
Üçüncü test, duyulan kelimenin bilinmeyen kelimeye (örneğin karbüratör) karşılık gelmesi dışında ikinci testle aynıydı.
İkinci deneyde, her biri bir sesle ilişkilendirilen iki hareketli nesne veya nesne (örneğin bir şemsiye ve bir erkek çocuk resmi) kullanıldı. Daha sonra iki ceset de bebeğin göremeyeceği şekilde örtüldü ve içlerinden biri bir bardağa yerleştirildi.
Açıkta bırakıldığında çocuk iki nesneden yalnızca birini görebiliyordu ve camın içindeki elips yardımıyla tahmin etmesi gerekiyordu.
Daha sonraki bir testte (iki nesne örtülü ve konumları değiştirilmeden), bebek bunlardan biriyle ilişkili sesi dinledi ve nesnenin doğru yönüne bakıp bakmadığını analiz etti.
Bu testlerin hepsinde bakış hareketi kalıpları değerlendirildi. Örneğin, küçük çocuklar dışlama yoluyla çıkarım yaparken “A” olan bir şeye bakarlar ve eğer duydukları terimin atıfta bulunduğunu hariç tutarlarsa bakışlarını “B”ye çevirir. Bu, çifte kontrol stratejisi olarak bilinir.
Tek dilli ve iki dilli küçük çocukların akıl yürütmelerinde anlamlı bir farklılık yoktu
Araştırmanın başyazarı Kinga Anna Bohus, çalışmanın ana bulgularını şöyle özetliyor: “19 aylık bebeklerde mantıksal ayrılma kavramının varlığını araştırdık. Kelime referansı haritalama görevinde, hem iki dilli hem de tek dilli bebekler, daha önce yetişkinlerde ve çocuklarda dissosiyatif düşüncenin ayırt edici özelliği olduğu tespit edilen bir okülomotor inceleme modelini göstermektedir.
Kısacası çalışmanın sonuçları, tek dilli ve iki dilli çocukların mantıksal düşünmeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını gösterdi, bu da mantıksal düşünmenin dil bilgisine bağlı olmadığını doğruluyor. Bu normal mantıksal düşünme, 19 aylıktan önce de mevcut olabilir, ancak bu kadar erken yaşlarda varlığını kanıtlayacak yeterli bilimsel kanıt yoktur.
Nörogelişimsel Araştırma Haberleri Hakkında
yazar: Gerard Val Lovera Calmette
kaynak: UPF Barselona
iletişim: Gerard Val-Loveira Calmette – UPF Barcelona
resim: Resim Neuroscience News’e atfedilmiştir
Orijinal arama: Kapalı erişim.
“Bebek bilişinde ortaya çıkarmanın kapsamı ve rolüKinga Anna Bohos ve diğerleri tarafından. Güncel Biyoloji
Özet
Bebek bilişinde ortaya çıkarmanın kapsamı ve rolü
Öne Çıkanlar
- 19 aylık bebek yeni kelimelere referans bulduğunda mantıksal çıkarım işaretleri ortaya çıkıyor
- Tanıdık sözcüklerde ve göndermelerde bulunmaları, mantığa büyük bir başvurunun göstergesidir.
- Çocuklar nesne tanımlama görevlerinde de üç nokta yoluyla çıkarımı yaygınlaştırırlar
- Erken biliş aşamasında mantıksal hesaplamalar belirsizliği azaltarak öğrenmeyi destekler.
özet
İnsanın mantıksal olarak organize edilmiş akıl yürütme kapasitesinin kökenleri bir sır olarak kalıyor. Özellikle yararlı olabilecek genç yetişkinlerle ilgili çalışmalar çelişkili sonuçlar vermektedir. Bebekler rakip hipotezler üretebiliyor ve bireysel sonuçların kesinliğini veya olasılığını gözlemleyebiliyor gibi görünüyor; bu da açık bir entelektüel dilin varlığını gösterir.
Ancak bazen yeni yürümeye başlayan çocuklar ve hatta 4 yaşındaki çocuklar bile aynı oyunculuk becerilerini gerektiren görevlerde başarısız olabiliyorlar. Mantıksal yeteneklerin varlığına ilişkin temel testlerden biri, alternatif olasılıkları kavramanın bir yolu olarak ayrışma kavramı ve bunları geliştirmenin bir yolu olarak ayrışmalı ayrışma kavramıdır.
Burada 19 aylık bebeklerde yaygın olarak varlığını belgeliyoruz. Kelime referanslama görevinde, hem iki dilli hem de tek dilli bebekler, daha önce yetişkinlerde ve çocuklarda dissosiyatif düşüncenin ayırt edici özelliği olarak bulunan okülomotor inceleme modelini gösterir; bu da akıl yürütmenin başlangıcının eleştirel olarak dil deneyimine bağlı olmadığını gösterir.
Bu model, hedefler yeni olduğunda ortaya çıkar, aynı zamanda nesneler ve kelimeler bilindiğinde de ortaya çıkar; her ne kadar bunlar muhtemelen henüz olgun bir sözlükte yer almamış olsa da. Dissosiyatif akıl yürütme aynı zamanda dilsel olmayan konum bulma görevinde de ortaya çıkıyor ve ihlal edilen beklentiler tarafından yönlendirilmiyor; bu da bebeklerin dışlama yoluyla otomatik olarak akıl yürüttüğünü gösteriyor.
Birlikte, bu bulgular, erken dönem bilginin gelişiminde mantığın rolü hakkında uzun süredir devam eden ampirik ve felsefi bilmecelerin yanıtlanmasına yardımcı olmakta ve mantığın, alternatifleri hariç tutarken belirli seçimlere olan güveni artırarak dünya, dil, bilgi ve iletişim hakkında bilgiyi organize etmek için bir iskele sağladığını öne sürmektedir. ve nesneler. Dil ve dünya arasındaki ilişkiler.
“Pop kültürkolik. Web nerd. Sadık sosyal medya uygulayıcısı. Seyahat fanatiği. Yaratıcı. Yemek gurusu.”