Meditasyon Endişenizi Kötüleştirebilir - İşte Nedeni
Kocam telefonda evliliğimizi bitirdikten sonra, 10 günlük sessiz bir meditasyon inzivasına kaydoldum. Bana bu tür meditasyonu uygulamanın,vipassana, sınırsız sevgi, şefkat ve iyi niyetle sonuçlanacaktır. Bunları o kadar çok istiyordum ki, içeri girmek için yalan söylemeye razıydım.
Dikkatiniz dağılmadan günde dokuz saat on gün meditasyon yapmak, nesnel olarak yorucu bir yolculuktur. Ama terapiyi, yogayı ve seksi çoktan denedim ve kalbim hala kırıktı. Bu yüzden geçmişimden bahsetmedim - ayrıca geçmişimin geçerli olduğunu da düşünmedim.
Yıllar önce, alkol ve uyuşturucuları kötüye kullanmıştım, ancak inzivaya kaydolduğumda on yılda ikisine de dokunmamıştım. benvardıO zamandan beri Paxil'i ve terapiyi denedim ama kullanırken yaşadıklarıma benzer bir şey yaşamamıştım. Yine de uyanık olmaya yemin ettim: İyi uyumayı bırakırsam ya da birbiriyle yarışan düşüncelere kapılırsam ayrılırdım. Uygulamanın kendisinin sorunlara neden olabileceği hiç aklıma gelmedi.
BeğenebilirsinEndişeli veya Endişeli Hissettiğinizde Kendinize Sormanız Gereken 3 Sakinleştirici Soru
Vipassana meditasyonu, bedensel duyumları yorum yapmadan gözlemlemeye odaklanır. Buradaki fikir, iç monologu ortadan kaldırdığımızda, en temel düzeyde gerçeklik algımızın nasıl hazırlanmış bir hikaye olduğunu görebiliriz. Ancak kişisel anlatıyı çözme süreci istikrarsızlaştırıcı olabilir ve insanlara yardımcı olduğu kadar onlara zarar verdiği de bilinmektedir.
Meditasyonun bir sorun geçmişi vardır.
Geçen yıl, Brown Üniversitesi'ndeki araştırmacılar bir çalışma yayınladı meditasyon yapanların genellikle korku, endişe, panik ve paranoya duygularını rapor ettiğini gösteriyor. Bu, bunu kolayca kabul edecek deneyimli meditasyon öğretmenleri için yeni bir haber değil. meditasyon öğrencileri genellikle kötü etkiler yaşarlar ve bunların beklenmesi gerektiğini söylerler.
Brown, meditasyonun potansiyel olarak sorunlu doğasını inceleyen araştırmaları yayınlayan ilk kişi değil. Buda Hapı: Meditasyon Sizi Değiştirebilir mi? Meditasyon inzivalarına katılanların yüzde 63'ünün kaygı, kafa karışıklığı ve yönelim bozukluğu gibi en az bir olumsuz sonuç yaşadığını öne süren daha eski bir çalışmaya atıfta bulunuyor.
Elbette, bu tür çalışmalarla ilgili, sonuçların kendileri tarafından bildirilen doğası, nispeten az sayıda çalışmanın kendisi ve tefekkür pratiğine yönelen insanların genellikle zaten kriz içinde olması gibi dış faktörler dahil olmak üzere zorluklar vardır. .
Ancak gerçek şu ki, bazıları için yoğun meditasyonun sonuçları korkunç olabilir. Haziran 2017'de, 10 günlük sessiz meditasyon inzivasına katıldıktan yaklaşık 10 hafta sonra, 25 yaşındaki Megan Vogt, Pennsylvania'daki Maryland evinin yakınındaki bir köprüden atlayarak kendini öldürdü. İçinde geride bıraktığı not , diye yazdı Vogt, 'Geri çekilme sırasında ne yaptığımı hatırlıyorum. Sonunda o hafızaya kavuştum. Benimle yaşayamam.”
Vogt'un yaşadığı meditasyon kaynaklı psikoz türü nadir olsa da, hikayesi tanıdık geldi. Ayrıca 10 günlük inzivamı da tamamlamayı başarmıştım. Ve Megan gibi, asıl sorun daha sonra, daha boşta olan ne olsaydım-tren raylarına düştüğüm gibi daha plan temelli düşüncelere kadar, düzenli intihar düşünceleri yaşadığımda ortaya çıktı. -Ben-iş-gerçekten-yapacak-hapları-buldum türü.
Meditasyon yapmaya devam edersem sonunda sorunumu çözeceğime inanarak kimseye söylemedim. Bu arada, pratiğim beni kusurlarıma öylesine hastalıklı bir şekilde sabitledi ki daha fazlasını bulmaya devam ettim.
Ancak bazı çok cazip yanları da var.
Brown çalışmasının ortaya koyduğu gibi, korku ve panikten sonra 'olumlu etki'; buSonrakiEn yaygın olarak bildirilen duygu meditasyoncuları deneyimi. Ve bu benim için de geçerliydi: İnzivadan sonra daha fazla enerjim vardı ve çoğu zaman stresli durumlarla daha iyi başa çıkabildiğimi hissettim. Ama hayatım hala olmasını istediğim yerde değildi; Farklı bir şey yapmam gerekiyordu ve aynı meditasyon biçimiyle hayatı dolu dolu yaşama yeteneğimi neyin engellediğini anlayabileceğime ikna oldum.
Pratiğim beni kusurlarıma öyle hastalıklı bir şekilde sabitledi ki daha fazlasını bulmaya devam ettim.
Bu yüzden ilk inzivamdan iki yıl sonra, ikinci bir meditasyon inzivasının deneyimlediğim olumlu sonuçları basitçe güçlendireceğini umarak bir başkası için geri döndüm. Bunun yerine, evliliğimin sonuyla ilgili aynı istihbarat makaralarını karıştırdım. Sonunda, ikinci seansımın sonunda, “Kendimden bunu kendime yapacak kadar nefret etmiyorum” yazdım.
Meditasyon dünyasının zihinsel sağlık sorunlarıyla başa çıkmak için daha iyi hazırlanması gerekiyor.
Megan Vogt'un meditasyon inzivası için başvurusu, endişeden muzdarip olduğu ve ilaç kullandığı gerçeğini içeriyordu ve hatta katılmak için bir doktorun onayını aldı. Ancak geri çekilmesinin organizatörleri, Vogt'un durumunun kötüleştiğinin farkındaydı ve yine de onu eve göndermedi.
Yıkıcı olsa da, geri çekilenler için bu mutlaka şaşırtıcı bir haber değil. Merkezler, eğitimli klinisyenler tarafından değil, nadiren tıbbi geçmişi olan gönüllüler tarafından yönetiliyor. Ve başka korkunç hatalar yaptıkları biliniyor. Örneğin, Annie Gurton , HG.Dip.P., bir zamanlar vipassana inzivasını terk etmesinin yasaklandığını söylüyor. Organizatörlere 'diktatör' diyor. ve o sırada akli dengesi yerindeyken, 'daha zayıf veya ciddi zihinsel sorunları olan birinin bunu baskıcı ve taciz edici bulabileceğini' söylüyor. Paranoyak olsalardı, bu düşünceleri beslerdi.”
Ağrı sürecin bir parçasıdır.
Hakim olan anlatıya rağmen, gerçek şu ki rahatlık meditasyonun amacı değildir.
'Meditasyon, özellikle dikkat pratiği için bazı insanlarda kaygı uyandırmak doğaldır ve bu, iyileşme sürecinin değerli bir parçası olabilir.' Klinik psikolog ve kitabın yazarı Tara Brach diyor ki: Radikal Kabul .
Başka bir deyişle, dönüşüm dağınık olabilir. Koltuğunuza oturduğunuz ve -sizin hiçbir çaba harcamadan- yeni yapıldığı bir kuaför gezisinden farklı olarak, kişinin mecazi tenini dökmek zor bir iştir, bu tür bir iştir; zihinsel sağlık endişeleri - en azından sıklıkla sunulduğu şekilde değil.
“Bu,’yalnızca yoğun inzivalar yapan kişilerin başına gelmez” Brown'dan araştırmacılardan biri olan Willoughby Britton diyor. Ancak meditasyon yapanları, özellikle de travma öyküsü olanları suçlamıyor. “Bu, belirli grupların bu uygulamalara erişimini engelleyebilecek bir tür ayrımcılığı körüklüyor. ‘Yanlış yaptılar’ kurbanı suçlamanın başka bir yoludur.”
Meditasyonu her derde deva olarak göstermeyi bırakmalıyız.
Sağlıklı yaşamın gücü ilerledikçe, meditasyonun kendini iyi hissettiren faydalarına yapılan vurgu gülünç oranlara ulaştı. Meditasyon o kadar yaygın hale geldi ki Oprah ve Deepak Chopra 21 günlük bir ders sunuyor ve uykusuzluktan kalp hastalığına kadar her şeyin tedavisi olarak lanse ediliyor. “Meditasyon yoluyla istediğiniz hayatı yaratabileceğiniz” reklam veren çok sayıda ders gördüm.
Farkına varılması gereken en önemli şey, meditasyonla ilgili kaygının gerçek olduğu ve yıkıcı sonuçları olabileceğidir.
Meditasyonun sağlığınız için bir kase buğulanmış lahana gibi tüketilebileceği fikri sadece sakıncalı değil, zararlıdır. Tecrübelerime göre, sadece farklı insanlar farklı tefekkür pratiği tarzlarına ihtiyaç duymakla kalmıyor, bireysel ihtiyaçlar da değişiyor ve zamanla değişebilir.
Olumlu alternatifler olarak daha fazla meditasyon şekli sunulmalıdır.
“Fiziksel olarak zorlanan biri için doğru egzersizi bulmak gibi, travma semptomları olan birine hizmet eden bir meditasyon pratiği tarzı bulmak da mümkündür” Brach diyor.
Yıllarca, eğer meditasyon beni hayatta, aşkta ve işte daha başarılı kılmıyorsa, o zaman açıkçası bunda bir sorun olduğu varsayımıyla uğraştım.ben. Deneyimimi yumuşatan alternatif uygulamalara rastlamam tamamen şanstı.
Yararlı bulduğum bir yöntem: kısa anlar çekmek, kulağa tam olarak böyle geliyor— içsel realitenize bağlanmak için bir veya iki dakika gözlerinizi kapatmanız yeterli. Bunun sadece özgürleştirici değil, aynı zamanda etkili olduğunu ve görselleştirme (bir şeyi zihninizin gözüne çizdiğiniz yer) ve şarkı söyleme (bir cümleyi tekrarladığınız yer) dahil olmak üzere diğer meditasyon uygulamalarına benzer olduğunu gördüm.
Bu teknikleri ve daha fazlasını dahil etmeye başladım. Bu günlerde, kendimi mutsuz hissetmekten ziyade uygulamamı değiştirmenin değerini öğrendim. Meditasyon yapmak için oturduğumda hissettiğim asıl şey endişe ise, farklı bir yöne gideceğim. Nefes egzersizlerine odaklanacağım, dikkatli bir yürüyüşe çıkabilirim veya rehberli bir meditasyon dinleyebilirim ( Tara Brach'in web sitesi birkaç tane sunar).
Belirli bir travmayı çözmeyi garanti eden bir meditasyon tarzı yoktur, bu nedenle zorluk yaşıyorsanız, size rehberlik etmesi için güvendiğiniz bir öğretmen bulmanız önemlidir - bu, başka bir uygulama biçimine geçmek anlamına gelse bile.
Farkına varılması gereken en önemli şey, meditasyonla ilgili kaygının gerçek olduğu ve yıkıcı sonuçları olabileceğidir. Zorluklar, sizde bir sorun olduğu veya 'zorlamanız' gerektiği anlamına gelmez. Hayatın ıstırap çektiği kavramının, kişinin neden olduğu ıstırapla ilgisi yoktur - özellikle de düzenli uygulama ile gelebilecek neşeye ulaşmak istiyorsanız.
Lisa L. Kirchner, Hello American Lady Creature: Katar'da Bir Kadın Olarak Öğrendiklerim kitabının yazarıdır. Şu anda, yanlış soruya yanıt aramak için harcadığı on yılın hikayesi olan The Joyseeker: Chasing Salvation in India'da çalışıyor. Daha fazla lisalkirchner.com veya sosyal @lisakirchner'da.