Lübnan, son on yılların en kötü mali çöküşünün ve hızla artan yaşam maliyetinin ve siyasi çıkmazın neden olduğu derin ekonomik ve siyasi istikrarsızlığın ortasında bugün sandık başına gidiyor.
Devam eden elektrik kesintileri ve Lübnan para biriminin değerinin %90’ını kaybetmesiyle hiperenflasyon, seçmenlerin aklında sandığa giderken.
Taha Maassarani, Lübnan’ın kuzeyindeki Trablus’taki aile elektrikli eşya mağazasını devraldı. İşleri iyi giderken, hükümetin halk için hiçbir şey yapmadığını söylüyor.
“Hükümet, saf hükümet – hükümetten başka suçlanacak bir şey yok ve insanların çoğu, çünkü kendimizi uzun süre yönetilmeye bıraktık. Onlardan olumlu bir şey görmedik. Hiçbir şey. Evrim yok, eğitim yok, hayır. destek. çocukluğa. Hiçbir şey.”
Shona Murray’in belirttiği gibi,
“Ayrıca, iki yıl önce burada, Beyrut limanında arkamda meydana gelen yıkıcı patlamadan bu yana Lübnanlılar ilk kez oy kullandı. 20’den fazla insan öldü, binlerce kişi yaralandı ve binlercesi de yerinden edildi veya ulaşım araçlarını kaybetti. “Tam ve yeterli bir soruşturmanın yokluğunun, siyasi sistemin ataletinin tipik özelliği olduğu söylenmiştir.”
“Umudumuzu kaybettik, bir çeşit umudumuz vardı, iki yıl oldu ve hala cevapları bulamadık ve 2005’te ve diğerlerinde daha fazla patlama yaşadık.”Trablus’taki Alo bebek mağazasının sahibi Mark Aref diyor.
Lübnan siyasi sistemi karmaşıktır ve dinlerin bölünmesine dayanmaktadır. Bir seçmenin aday seçimi dinlerine göre önceden belirlenir ve partilerin birlikte çalışması için çok az motivasyon vardır.”
Mark Aref: “Oy vermek istediğim kişiye dinimden dolayı oy veremem çünkü benimle aynı dine mensup değil.”
Bu arada, oylamanın geçerliliğini değerlendirmek için Mart ayından bu yana bir AB seçim gözlem misyonu yürütülüyor.