Kar amacı gütmeyen kuruluş Foodbank tarafından bu Sidney mekanında sağlanan menüde makarna ve bolonez sosu vardı.
1990'ların başındaki kuruluşlarından itibaren, Avustralya gıda bankalarının gıda yoksulluğuna geçici bir çözüm olması gerekiyordu.
O zamandan beri "endüstriye acil durum”- gıda güvensizliğini azalttığı ve tonlarca ürünü çöplükten uzaklaştırarak gıda atığı sorununun çözülmesine yardımcı olduğu için övgü aldı.
Bu, büyük gıda şirketlerinin ve perakendecilerin sevdiği nihai bir kazan-kazan: aynı zamanda muhtaçları besleyin ve gezegeni kurtarın. Bu mantık Kanada'nın Ulusal Gıda Atığı Azaltma Stratejisi ve Avrupa yasaları süpermarketlerin fazla ürünü hayır kurumlarına bağışlamasını gerektiren.
Gıda bankaları gıda güvensizliğini sona erdirebilir mi?
As Martin Caraher The Conversation'da önerdigıda bankalarının açlığı “depolitize ettiğini” ve nedenlerden çok semptomları ele aldıklarını savunuyoruz.
Çalışmaları övgüye değer ve ne yazık ki gerekli olduğu için gıda bankaları, John McMurtry'nin "çağrıştırıcı bir şekilde" deyimiyle "çağdaş toplum" gibi bir hasta için yara bandı çözümüdür.kapitalizmin kanser aşaması”. Onlarca yıllık dogmatik bağlılığın getirdiği, her yerde ve yoğunlaşan eşitsizliği görüyoruz. pazar köktenciliği.
Gıda güvensizliğinin nedenleriyle mücadele konusunda ciddiysek, neoliberalizmden kapsayıcı ve değerlere dayalı bir ekonomi politiğe dönmeliyiz. Ve gıda israfını sona erdirme konusunda ciddiysek, bir "paradigma değişimi"Üretkenlikten uzaklaşarak" refah, dayanıklılık ve sürdürülebilirlik için tasarlanmış "bir gıda sistemine doğru.
Acil durumdan endüstriye
Foodbank Australia'ya göre 2017 Açlık Raporu625,000 Avustralyalı her ay acil gıda yardımı aramaktadır. Bu, önceki 10 ayda% 12'luk bir artış.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Hızlı genişlemelerine rağmen, gıda bankaları tarafından üretilen talebi karşılayamamaktadır. durgun ücretler, artan yaşam maliyetleri ve küçülen bir refah devleti. Onlara "oldukça görünür başarılı başarısızlıklar”. Minimum bir sosyal güvenlik güvenlik ağı sağlamak için devletin yerine adım atmanın yanı sıra, kullanışlı hizmetler gıda üreticilerine ve perakendecilere.
Birincisi, milyonlarca ton atığı çöp sahasından uzaklaştırırlar. Gıda bağışçıları, imha masraflarında önemli meblağlar biriktirirler.
İkinci olarak, bağışçılar, kayıtlı hayır kurumları olan gıda bankalarına bağışlanan tüm ürünler için vergi indirimi alırlar. Ve belki de en önemlisi, bağışçılar sosyal lisanslarını geliştirmek iyi kurumsal vatandaşlar olarak hareket etmek ve pazarlığa ucuz tanıtım almak.
Çözüm değil yara bandı
İçinde son kağıdı İngiltere Gıda Araştırmaları İşbirliği için Martin Caraher ve Sinead Furey, gıda güvensizliğinin en iyi şekilde gıda bankalarına artan gıda bağışları ile çözülebileceğine dair mevcut fikir birliğinin maliyet-fayda analizini gerçekleştirdi. Vardıkları sonuç netti:
Fazla gıdanın çöplükten uzaklaştırılmasının faydaları olsa da, kötümserliğin nedenleri iyimserliğin nedenlerinden ağır basmaktadır. Bunun nedeni, yiyecek atığını insanları beslemek için kullanmanın faydalarının esas olarak gıda endüstrisine tahakkuk ederken, hükümetin gıda güvensizliğini ele alma sorumluluğunu ortadan kaldırmasıdır.
Bu, yeterli gıda hakkı da dahil olmak üzere evrensel insan hakları ilkesine bağlı olduğunu iddia eden Avustralya gibi liberal bir demokraside özellikle endişe vericidir. Araştırma Hollanda ve İskoçya gıda bankası kullanıcılarının yaşadığı aşağılanma, utanç ve haysiyet kaybını doğruladı.
İyi gıdaya onurlu erişim, yeterli gıda için insan hakkının temel bir bileşenidir. İnsanların yiyecek atıklarını beslemek doğrudan baltalamak bu doğru.
Tartışmayı yeniden çerçevelendirmek
Gıda atıklarını gıda bankalarına yönlendirerek gıda güvensizliğini çözebileceğimizi söyleyen baskın bir kazan-kazan yaklaşımı açıktır. başarısız. Her iki fenomen de artıyor. Her durumda, acil gıda yardımı yoluyla gıda güvenliği sağlanamaz.
25 Mart 2015'te, Kanada'daki önde gelen topluluk gıda kuruluşları ve gıda güvenliği araştırmacıları tarafından yayımlanan bir atılım gerçekleştirildi. Cecil Street İfadesi. Açıklamada, gıda güvensizliğinin yetersiz gelirden kaynaklandığı ve çözümün insanların onurlu bir şekilde iyi yiyecek satın almak için yeterli paraya sahip olmasında yattığını açıkladı. Ayrıca, gıda güvensizliğinin gıda atıklarıyla birleştirilmesinin yararsız ve ters etki yarattığını belirtti.
Avustralya’da Gıda Koalisyonu Hakkı geçen yıl bir pozisyon verdi ifade, İnsanın Yiyecek Hakkı. Bu, Birleşmiş Milletler özel raportörünün gıda hakkı konusundaki çalışmasına dayanan ayrıntılı bir dizi tavsiyeyi içeriyordu.
Bu öneriler, hükümetin her kademesinden ve ayrıca endüstri, hayırsever ve toplum kuruluşlarından alınması gereken eylemleri belirledi. Açıklamada federal hükümete şu çağrıda bulunuldu:
-
Tüm Avustralyalıların haftalık sağlıklı gıda sepetine erişebilmesi için gelir desteği ödemelerini yeterli şekilde finanse etmek
-
Yerel gıda sistemlerini yeniden inşa etme girişimlerinin yeterince desteklenmesini sağlamak.
Çözüm nedir?
Genel olarak ihtiyaç duyulan şey, sürdürülebilir, sağlıklı, dayanıklı ve rasyonel gıda sistemlerine doğru bir paradigma kaymasıdır. Sürdürülebilir Gıda Sistemleri Konusunda Uluslararası Uzmanlar Paneli (IPES) bu tür sistemlere giden yolları açıkça ifade etti.
Uzmanlara göre, bu tür sistemlerin önündeki başlıca engeller, mega-gıda şirketlerinin elinde aşırı siyasi ve ekonomik güç yoğunlaşmasında yatıyor. Bu, yeni IPES raporunda belgelenmiştir, Beslemek için Çok Büyük.
Vizyon sahibi İngiliz ekonomistinin sözleriyle Kate Raworth, gerekli paradigma değişimi, toplumsal önceliklerimizin yeniden çerçevelendirilmesiyle başlar, “gelişsek de büyümemize bakılmaksızın büyüyen bir ekonomi” mantrasından uzaklaşarak, “büyürse de büyümemizi sağlayan bir ekonomi” ye doğru.
Yazarlar Hakkında
Öğretim Görevlisi Nick Rose, William Angliss Enstitüsü ve Susan Booth, Casual Academic, College of Medicine and Public Health, Flinders Üniversitesi