We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Yazan Víctor L. Bacchetta
Fray Bentos'taki Ence ve Botnia fabrikalarına karşı 80.000'den fazla insanı bir araya getiren Uruguay Nehri üzerindeki Libertador San Martin köprüsünde 30 Nisan 2006 yürüyüşü, bölgede bugüne kadar yapılan en büyük eylemdir. çevresel bir çatışmanın sonucu.
Fray Bentos'taki Ence ve Botnia fabrikalarına karşı 80.000'den fazla insanı bir araya getiren Uruguay Nehri üzerindeki Libertador San Martin köprüsünde 30 Nisan 2006 yürüyüşü, davanın özelliklerinin ötesinde, yapılan en büyük eylemdir. bir çevre çatışması sonucu bölgede bir vatandaş hareketi tarafından bugüne kadar ortaya çıktı
Nüfusun, bebeklerden büyükannelerine ve büyükanne ve büyükbabalarına kadar, partisiz, hükümet veya dini kimlik olmaksızın, sadece "yaşam için ve selüloz fabrikalarına karşı" sloganlarıyla katıldığı barışçıl bir gösteriydi. Gualeguaychú vatandaşlarının çağrısı üzerine, Uruguay'ın yanı sıra tüm yakın kasabalardan ve diğer komşu illerden ve ülkelerden, Şili ve Brezilya'dan geldiler.
Yeni yatırım dalgası
Bu münferit bir fenomen değildir. Latin Amerika, etkilenen yerel grupların veya toplulukların harekete geçmeye karar verdikleri artan sayıda çevresel çatışmaları kaydetmektedir. Genel olarak, bu durum zaten kritik olduğunda (kirlilik, çevresel tahribat, sosyal bozulma vb.) Ortaya çıkar ve kurulu siyasi ve kurumsal organların sorunun sorumluluğunu üstlenmediğini gösterir.
Geleneksel veya tarihsel sorunlara, bölgenin doğal zenginliğini kullanmakla ilgilenen yeni bir büyük yatırım dalgasının sonucu olarak diğerleri de ekleniyor. Madencilik, petrol ve gaz "patlaması", tarım ticaretinin genişletilmesi, çam ve okaliptüs tarlalarının genişletilmesi ve bunun sonucunda kağıt hamuru endüstrisinin kurulması, güçlü çevresel ve sosyal etkileri olan büyük ölçekli projelerdir.
Bu girişimler, bölgesel bir alanda ve bir bölge veya kasabadaki topluluk hareketleri, yurttaş meclisleri veya mahalle dernekleri aracılığıyla gerçekleşmesi özelliğiyle, nüfusun artan direnişiyle karşı karşıyadır. Tek yakın öncül, toprakla ilişkili etnik ve kültürel kimliklerini koruyarak, her zaman kolektif ve bölgesel olarak hareket etmiş yerli halklar olabilir.
Bu yeni sosyal aktörün ya da eski aktörün ortaya çıkışı, ancak yeni bir tavırla, politik kurumları ve onu dahil etmeyen ya da onunla uğraşmaya hazır olan toplumun geleneksel aktörlerini sorguluyor. Peru'daki Tambogrande, Arjantin'deki Esquel, Şili'deki Valdivia ve Mapuche halkları veya Brezilya'daki Landless vakaları, bu aktörlerin tanınması için aldığı farklı karar ve eylem biçimlerini gösteriyor.
Hükümet başarısızlığı
Uruguay Nehri kıyısındaki selüloz değirmenlerinin durumu yukarıdakilerin bir başka örneğidir. Uruguaylı çevresel, sosyal ve politik örgütler ciddi bir ikili çatışma haline gelmeden çok önce projelere karşı çıktılar, ulusal bir tartışma talep ettiler ve hatta değerlendirme sürecini adım adım takip ettiler.
resmi. Hükümet değişikliğine rağmen, diyalog ve tartışmalar giderek kapandı.
Entre Ríos yurttaş hareketi, Ence'nin ilk projesinin duyurulduğu 2003 yılında endişelenmeye başladı ve o zamandan beri kararlara katılmayı talep etti. Bölgesel ve ulusal hükümetler sorunu uzaktan takip etti ve ancak 30 Nisan 2005'te "Köprü Kucakla" da 40.000 Uruguaylı ve Arjantinlinin önderlik ettiği yürüyüşten sonra tepki gösterdi (bkz. Moussoud ile röportaj).
İki uluslu bir teknik komisyon kuruldu, ancak hükümetler bir anlaşmaya varamadı. Tanımların yokluğunda, Entre Ríos meclis üyeleri barikatları başlattı. Buna paralel olarak, Dünya Bankası danışmanları, özellikle Ombudsman, projelerde daha önce bahsedilen eksiklikleri doğruladılar. Hükümetler ortak bir değerlendirme mekanizması kuramadılar ve sonuçta başkanlık diyaloğu girişimi başarısız oldu.
Bu hükümetin etkisizliği çerçevesinde, her iki tarafın da yetersizliği ya da siyasi iradesinin olmaması nedeniyle, Arjantin'deki toplumsal seferberlik büyüdü ve sertleşti. Uruguaylı tarafında, büyük ölçüde yukarıdan teşvik edilen iki uluslu çatışmanın şiddetlenmesi, iç tartışmayı yatıştırmayı ve yönünü değiştirmeyi başardı. Ancak bunu ortadan kaldıramazsınız ve nihayetinde daha sonra ve daha da zorlaşabilecek bir sorunu ertelersiniz.
İleride engebeli bir yol
Geçen Pazar Libertador San Martin köprüsündeki büyük yürüyüş ve 136. Güzergah ablukasından bir gün sonraki ayaklanma, Girişimcilerin hamur fabrikalarına karşı mücadelesinde birkaç puan kazanılabilecek bir aşamanın doruk noktasına işaret ediyor. Ancak bir öncekinin başladığı kadar belirsiz ve karmaşık bir diğeri, yaratıcılıklarına maksimum düzeyde meydan okumaları gerekiyor.
Şimdi iki hükümet tüm bataryalarını Lahey Mahkemesi'ne yönlendiriyor. Şimdiki turun ortasında, Tabaré Vázquez'in Uruguaylıların bu konudaki "oybirliği" (sic) hakkında ısrarla konuşmaya devam etmesi ve Néstor Kirchner'in de aynı yönde hareket ederek bir Gualeguaychú'da kabinenin, eyaletlerin valilerinin tam ve düzinelerce belediye başkanının yardımıyla hareket.
Hukuki sebeplerinin ötesinde, her hükümet iç muhalefeti olan iki hükümetin değil, iki halkın çatıştığını göstermeye çalışacaktır. Arjantin için bu, "evi düzene sokmayı", yani tüm ülke için tutarlı bir çevre politikası tanımlamayı ve uygulamaya başlamayı gerektirecektir. Hükümetin ülkede ormancılığı ve selülozu teşvik ederken aynı zamanda bu “oybirliğini” pekiştirmeyi planlaması Uruguay için daha az zor değil.
Sonuçta, her iki hükümet de bir andan diğerine yeni Gualeguaychú olabilecek potansiyel sosyo-çevresel çatışmalarla karşı karşıya. Bunu biliyorlar ve çelişkilerinin ortasında olanlarla başa çıkmak ve yönetmek onlar için zor. Nüfuslar için de yol oldukça inişli çıkışlı: peri masallarına veya kurtarma liderlerine yer olmazsa, kendi dizginlerine tutunmak zorunda kalacaklar.
Osvaldo Moussoud ile
Şimdi birinci dünyaya karşı
Entrerrianos meclis üyeleri Birinci Dünya ülkelerine karşı bir saldırı hazırlıyorlar, Çevre Vatandaşları Meclisi koordinatörü ve Gualeguaychú şehrinin belediye meclis üyesi Osvaldo Moussoud, Brecha'ya tam mart ayında açıkladı.
- Bir yıl önceki gösteriden bu yana, bu sürece ilişkin değerlendirmeniz nedir?
- Geçen yılki gösteri, hareketimizin bilinmesi gereken başlangıcıydı, çünkü 2003 yılından beri çalışıyoruz. Bugüne kadar ulusal ve uluslararası birçok zafer kazandık.
- Bu zaferler ne olurdu?
- Esasen Arjantin'de bizi dinlemediler.
30 Nisan 2005 tarihine kadar Dışişleri Bakanlığımız bizi hesaba katmaya başladığına asla ikna olmadı.
Bugün bu gerçeklik değişti ve bunun kanıtı, Başkan Kirchner'in tüm valilerle buraya gelmesidir. Şimdi önemli bir destek var, ancak ancak 30 Nisan'dan sonra her şey değişti. Çok katkıda bulunan bir başka gerçek de barikatlardı. Bunu istemedik, ama aynı zamanda Arjantin hükümeti ve Uruguay hükümetinin bizi asla dinlememesinin de bir sonucuydu. Kesintilerin basınla ve meclisin tanınmasıyla çok ilgisi var. Lahey önündeki sunum üç yıldır tarafımızdan talep ediliyor.
O sırada gerçekleştirilseydi, elbette bugün Uruguaylılarla bu talihsiz durumda olmayacaktık. Uruguay'daki hükümetlerin hiçbiri, hem önceki hem de şimdiki hükümetler, bunu nasıl olması gerektiği gibi nasıl anlayacaklarını bilmiyordu. Ve bu noktaya geldik, Arjantinliler ve Uruguaylılar için dostluğumuzu yeniden kazanmanın, her iki hükümetin inatçılığı, eylemsizliği nedeniyle bize çok pahalıya mal olacağı bir noktaya geldik.
-… ve uluslararası düzeyde?
- Ombudsman ve diğer Dünya Bankası yetkililerinin gelişi, bu olayların finansman ve şirketler üzerindeki etkisi. Şimdi Finlandiya'da da gördükleri yankı, bu ülkenin Dış Ticaret Bakanı neticesinde Arjantin'e gelmeme kararı aldı.
- Bu kararı nasıl yorumladınız?
- Tüm bu mücadelede Uruguay'ı rakibimiz olarak görmüyoruz. Bizim için bu, Üçüncü Dünya'da çöplerini bırakmaya gelen Birinci Dünya ülkelerinin meselesidir. Arjantin'de, Şili'de önemli değil ve felaketler böyle.
Bu yüzden, kaynaklarımızı ele geçirmek için müdahale etmeye gelenlerin bu ülkeleri görmelerini sağlamalıyız. Bu yüzden Finlere geldiklerinde, İspanyollara geldiklerinde ve bu hükümetlerle ilgisi olanlara escrach yapacağız.
- Bu sürecin sonucu oldukça belirsiz. Lahey süreci zor, uzun ... Gelecek için ne gibi beklentiler görüyorsunuz?
- Lahey'e gideceğiniz açık olmalı çünkü burası Uruguay Nehir Antlaşması ile tanımlanan doğal mahkeme.
Uzun bir yol olduğunu biliyoruz ama elimizdeki tek yol bu. Başka bir yol, bu konuları savunmak istediğimiz akıl ya da adalet yolu değildir. Kazanacağımız ya da kaybedeceğimiz başka bir hikaye.
Mahkemeye gitmiyorsun çünkü kazanacaksın ya da kaybedeceksin, haklı olduğunu düşündüğün için gidiyorsun ve yaklaşımının adil olduğuna inanıyorsun.
- Gelecekteki eylemler açısından, herhangi bir kılavuz tanımladınız mı?
- Bundan sonraki adım, bu şirketleri ekonomik ve politik olarak destekleyen hükümetleri harekete geçirmek, onların ihtişamlarının bedelini bizim kaynaklarımızla ödemeye istekli olmadığımızı görmelerini sağlamaktır. Sahip olduğumuz diğer şey
Uruguay'ın gelişmesine hiçbir açıdan karşı olmadığımız çok açık. Uruguay bu bitkilere sahip olmak istiyorsa, onları sınırdaki bir nehre değil kendi topraklarına koymalıdır.
- Çevresel açıdan bakıldığında, Uruguay'da hakkı olan bu tür bitkiler varsa ya da Arjantin'de aynı hakka sahipse iyi olur muydu?
- Biz çevreci bir hareket değiliz. Biz bu bitkilerin oraya konmaması için toplanmış bir vatandaş hareketiyiz. "Onları burada istemiyoruz, oraya koyun" desek çok ikiyüzlü olur. Ama Uruguay, söylendiği gibi, gelişmesini istemediğimizi düşünüyorsa, hiçbir şekilde amacımız bu değil.