We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sıradan bir serbest çalışmadan bıkmış yazarlar, MatadorU'daki seyahat yazma programına göz atmalıdır.
Ben insanların "işkolik" olarak adlandırabileceği şeyim. Ben de serbest çalışıyorum. İş kuyruğumu temizlemenin getirdiği tamamlanma hissinin tadını çıkarıyorum. Ben dindar bir listeyi geçiyorum; benim için bir yapılacaklar listesi derlemekten ve öğeleri tek tek işaretlemekten daha iyi bir şey olamaz.
Emlak kursları ve BT web siteleri için metin yazmayı özellikle sever miyim? Cehennem hayır, ama ben bir şeyleri bitirmeyi severim ve işleri bitirmek, sürekli bir şeyler yapmak anlamına gelirken, yapılacak işler listeme eklemek için daha fazla iş ararken, böylece ulaşılamaz bir tamamlanma döngüsünü sürdürür.
Sisifos buna benzer bir şey yaptı (mı?) Ve bu döngüye onun adını verdi. Harika bir serbest yazar olacak.
İtiraf: İnsanlar beni kıskanmamalı.
Yakın zamanda bir arkadaşım serbest çalışma programımla ilgili olarak biraz kıskançlık dile getirdi. "Bu adil değil," diye yakındı. "Ne zaman istersen uyanırsın ve istediğin zaman izin alırsın."
Arkadaşımın görmediği şey, hiçbir zaman gerçekten çalışmayan, yapacak daha iyi bir şeyi olmayan boş bir hafta sonunun basit neşesinden vazgeçmeyi seçen biriydi. olmak. Sürekli olarak mısır bazlı atıştırmalık yiyecek alımıyla beslenen bütün gün evin etrafında oturup televizyon izleyemiyorum - kendimi üretkenlikten kaçınmak için başarılı bir şekilde şartlandırdım. Beni tedirgin ediyor, işin şekli muhtemelen tembel insanları endişelendiriyor.
İtiraf: Üretkenliğe düşkünüm.
Daha ıssız serbest çalışma kıtlıklarımdan birinde, profilimi destekleme umuduyla Elance'de beceri sertifikalarını tamamlama konusunda yarı çılgınca bir deneyime girdim. Bunlar, esasen 40 soruluk keyfi sınavlardır. Chicago Stil El Kitabı, SEO, İngiltere İngilizcesi uzmanlığı, web tasarımı, finansal sağduyu vb. Ve potansiyel müşterilere iyi olduğunuz şeyleri göstermek için tasarlanmıştır.
Nişanlımla tatil günlerinde sinemaya gitmektense, yapmam gerektiği gibi, günde saatlerimi bu sınavları inceleyerek ve asla elde edemeyeceğim serbest çalışma işlerine başvurarak geçirirdim, bazı rahatsız edici, açıklanamaz bir şey yapma dürtüsüyle hareket ederdim. "Üretken."
İtiraf: Aile her zaman önce gelmez.
Bir keresinde Pennsylvania'nın Amish ülkesinde geniş ailemle birlikteyken iyi bir müşteri bana acil bir düzenleme işiyle geldi. En yakın internetli (çevirmeli) bilgisayar millerce uzaktaydı, bu yüzden bana e-posta ile göndermesini istedim. Telefonumdaki bir e-postanın gövdesindeki bir belgenin tamamını düzenledim, bu arada nadiren gördüğüm ailemle bir salıncakta sallanırken, yavruların çimlerde oyun-dövüşünü izlerken tartışmaya katılır gibi davrandım.
Bir inşaat sözleşmesini düzenlerken büyükannenizi ve oyun oynayan kedi yavrularını görmezden gelmeyi deneyin.
İtiraf: Aşırı teslimata bağımlıyım.
Bir gece kısa ama acil bir işi olan bir müşteriyi aldım. Taslaklarımı beğenmedi, bu yüzden sözleşmeyi iptal ettik. Boşa harcanan çabadan çok birisinin işimi çalmasının cüretkarlığından daha fazla heyecanlanarak onu bir e-posta tartışmasına dahil etmeye başladım. Bu tecrübeli pazarlama yöneticisine içeriğe yaklaşımları hakkında tavsiyelerde bulundum, eleştiriler sundum ve genel olarak pazarlama hakkında bok çektim. "Sadece bir e-posta daha" ile akşam yemeğini geri ittiğimde mutfakta pirinçli makarnam lapaya döndü.
İşimin yarısını ve tüm tavsiyelerimi kullandı. Para almadım.
Son tarihi üç gün olan serbest çalışan bir iş bulursam, bir şeyin o günlerde iki çalışmamı engelleyebileceğini veya hızlı çalışırsam müşteriyi tekrar benimle çalışmaya ikna edeceğimi varsaymalıyım. Bir keresinde çok günlük bir işe girdim, arkadaşlarım benden kızakla kaymamı istedi ve o gün işi bitirmek için onları geri çevirdim. Kızakla kayıyor olabilirdim, ama çalışmayı seçtim, ertesi gün kimse kızakla kaymazken yapacak bir şeyim yoktu.
İtiraf: Aptalca hatalar yaptım.
Birkaç ay önce sırtım dışarı çıktı ve dairemde dolaşmak için personel olarak bir süpürge sopası kullanmak zorunda kaldım. 20'li yaşlarında bir şehirli Gandalf gibi görünüyordum.
Sadece bacağımı kaşımayacak kadar hareket etmeme neden olsa bile, kendimi bir içerik web sitesini tek bir günde patlatmaya zorladım. Bu serbest çalışma, web geliştiricisi işten ayrıldığı için hala ödeme bekliyor, ancak Tanrı yalnızca bunun nasıl sonuçlandığını biliyor. Benzer şekilde, başka bir müşterinin reklam metnini erken bitirmek için o kadar acelem vardı ki şirket adını yanlış yazdım (bunu birkaç kez yaptım).
İtiraf: Kendimi insanlardan uzaklaştırdım.
Evden serbest çalıştığınızda, insanlar size sadece çalışmak istediğinizde çalışmanın ne kadar "harika" olması gerektiğini söyler. Benim için sorun şu ki, kendimi her zaman çalışmak gibi hissediyorum.
Bu bahar nişanlımın ailesini ziyaret ederken, makaleleri düzenlemek için kendimi küçük kardeşinin odasına kilitledim, sonra sabah 3'e kadar herkes uyurken yenilerini yazdım. Arkadaşlarla Phoenix'te bir konsere gittiğimizde, akşam yemeğinde dim sum yerken telefonuma e-postalar yazdım, ardından hostelimizde dizüstü bilgisayarımda beni bekleyen serbest çalışmayı düşünerek şarkılar arasında sessizce durdum. Geçen yıl ailemden 2.000 mil uzaklaşmadan önceki gece, spina bifida'lı müthiş yeğenim bana onunla oynayana kadar ne kadar süre sorsa, bilgisayar ekranıma "birkaç dakika daha" derdim. yatma zamanı. O müşteri bana asla ödeme yapmadı.
Haftalarca her gün çalıştım. Şükran Günü'nde çalıştım. Yaratıcı bir yazarlık konferansı sırasında çalıştım. Zaten sarhoşken doğaçlama acil işlerde çalıştım. New Orleans'ta tatilde çalıştım. Bu kelimeleri yazarken teknik olarak tatildeyim. Bunu yazmayı bitirdiğimde düşüneceğim üç açık serbest meslek daha var. Bulantı.
Hiçbir zaman gerçekten% 100 "içeride" değilim, ama bu zevk aldığım bir kariyere sahip olmanın bir bedeli.