Birden çok üyeden oluşan ve belirli bir idari otoriteye sahip olan bir meslektaş yönetim organıdır ve genel idari organizasyonlardan bir şekilde bağımsız bir konumda olması ile karakterize edilir. Bakan gibi tek bir kişi tarafından yönetilen serbest meslek sahibi bir organizasyondan farklı olan örgütsel bir idari organizasyon türüdür. Benzer şekilde, konsey adı verilen bir danışma organının aksine, bir meslektaş organı kendi idari yetkisini kullanır. Özellikle Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilmiş, ancak 2. Dünya Savaşı'ndan sonraki işgal döneminde Japonya'da tanıtılan ve yaygın olarak kurulan bir sistemdir. O zamanlar amaç yönetimi demokratikleştirmekti ve Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilen bağımsız düzenleme komisyonu bunun özel bir örneğiydi. Amerikan Devrimci Düzenleme Komisyonu, ekonomik durumu kötüye kullanan demiryolu endüstrisini düzenlemek için 19. yüzyılın sonunda kurulan Eyaletlerarası Ticaret Komisyonu ile 19. yüzyılın sonunda başlar. Komitenin başarılarının yüksek değerlendirmesinin arka planına karşı, daha sonra diğer endüstriyel alanlardaki düzenlemeler için aynı karakterde bir komite oluşturuldu. Hem kurallar koymada yarı yasama işlevi, hem de uyuşmazlıkları yönetmek için yarı yargı işlevi vardır ve idari organlar olmalarına rağmen, başkandan oldukça bağımsız bir konuma sahiptirler. Bundan sonra, başkandan aşırı bağımsızlık ve düzenlenmiş endüstrilere dahil olma eğilimi hakkında eleştiriler görülmeye başladı.
Japonya'da barış sonrası verimsizlik gibi eleştiriler nedeniyle ulusal düzeydeki idari komitelerin yaklaşık yarısı kaldırıldı. Yerel düzeydeki bazı idari komiteler bağımsızlıklarını zayıflattı, ancak orijinal komiteler bugüne kadar büyük ölçüde hayatta kaldı. Şu anda, ulusal idari komite, Bakanlar Kurulu'nun yetkisi altındaki Personel Ofisi'nin yanı sıra Japonya Adil Ticaret Komisyonu, Ulusal Kamu Güvenliği Komisyonu, Kirlilik Kontrol Komitesi ve Başbakanlığın dış büroları olarak adli inceleme yönetimini içermektedir. veya diğer bakanlıklar. Yedi komite vardır: Komisyon, Kamu Güvenliği İnceleme Komisyonu, Denizciler Çalışma İlişkileri Komisyonu ve Merkezi Çalışma İlişkileri Komisyonu. Yerel kamu kurumlarının idari komiteleri arasında Eğitim Kurulu, Seçim İdaresi Komitesi, Personel Komitesi, Kamu Güvenliği Komisyonu, Yerel Çalışma Komisyonu ve Tarım Komisyonu bulunmaktadır.
İdari komitenin özelliği bağımsızlığıdır. İdari teşkilat içinde konumlanmış olsalar da, bakanlardan ve valilerden bir dereceye kadar bağımsızdırlar. Bu, yasanın "şefin yetkisi altında" (Yerel Özerklik Yasası Madde 138-3) veya açıkça "Adil Ticaret Komisyonu" gibi "yargı yetkisi" terimini kullanarak bağımsız olduğu anlamına gelir. Dernek başkanı ve üyeleri yetkilerini bağımsız olarak kullanır> (Tekel Karşıtı Yasanın 28. Maddesi). Ancak yönetim kurulunun bağımsızlığı açısından en önemli husus, üyelerin görev sürelerinin sabit olması ve görevden alınma nedenlerinin sınırlı olmasıdır. Örneğin, Adil Ticaret Komisyonu başkanı ve dört üyesi, her iki Meclisin de onayı ile Başbakan tarafından atanır, ancak görev süresi beş yıldır. Yasaklanmış bir doğum cezasına çarptırılmadıkça, fiziksel veya zihinsel engellilik nedeniyle veya kanunda belirtilen sınırlı durumlarda görevlerinizi yerine getiremezsiniz. Diğer bir deyişle, kendilerini atama hakkına sahip olan başbakandan farklı politika görüşlerine sahip oldukları için görevden alınmazlar ve görevlerini bağımsız olarak yerine getirmeleri için statü garantisi verilir.
Bağımsız bir yönetim komitesi kurma nedenleri basit olmayıp komiteden komiteye farklılık gösterse de başlıca nedenleri aşağıdaki gibidir. Birincisi, bir uyuşmazlığın tahkimi gibi yarı-yargısal bir işlev varsa, yargı gücünün bağımsızlığı gereği bağımsızlık gereklidir. İkinci olarak, tarafsız bir partizan yönetime ihtiyaç olabilir. Bu nedenle, Ulusal Kamu Güvenliği Komisyonu gibi aynı siyasi partiye mensup üye yüzdesi sınırlı olabilir. Üçüncüsü, özel bilgiye dayalı yönetimin gerekli olduğu zamandır. Dördüncüsü, çatışan çıkarlara uyum sağlamak için bir çıkar temsilcisinin katılımının gerekli olduğu durumdur. Örneğin, çeşitli Çalışma İlişkileri Komisyonları, işveren komitesi üyeleri, işçi komitesi üyeleri ve her iki tarafın rızasıyla atanan kamu çıkar komitesi üyelerinden oluşur.
→ İdari hakem