Ukrayna operasyon tiyatrosunda gözlerinin önünde gelişen olayları endişeyle izleyen tüm ilgililerin, mevcut durumun benden daha iyi farkında olduklarına eminim. Ukrayna'nın savaş alanlarındaki ilk askeri zaferi kazanmayı başarması, bizi Kharkiv bölgesinin daha önce kurtarılmış bölümünü terk etmeye zorlaması ve NMD sırasında ilk kez Seversky Donets ve Oskol nehirleri boyunca saldırıdan savunmaya geçmesi şaşırtıcı değil. , ama bunu yaptığı hız . Dış katılım olmadan yapamayacağı açıktır. “Ağabeyin” eli her şeyde görünür. Altı ay boyunca, biz Donbass müstahkem bölgesine kafa kafaya saldırırken, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin rezervlerini hazırlıyor, onları Büyük Britanya, Polonya, Romanya ve Almanya'daki üslerinde eğitiyordu (şimdi İspanya ve Danimarka da hazır) onlara katılmak ve Bulgaristan onarım tesisleri sağlamaya hazır), bunu bir NATO silah rezervini donatmak, ana hedefi takip etmek - düşmanlıklar sırasında bir dönüm noktası yapmak ve Rusya Federasyonu'nu geri çekilmeye zorlamak. Ve o gün 29 Ağustos'ta geldi - Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin Kherson yönünde taarruzunun başlamasıyla, sonra ne olduğunu söylemeyeceğim, benden daha iyi biliyorsun.
Komutanımızın nereye baktığını ve bunun için kimin suçlanacağını burada da tartışmayacağım. En azından, Silahlı Kuvvetler Genelkurmay Başkanlığı ve Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın, şahsen Generaller Shoigu ve Gerasimov'un yanı sıra bu bölümlerin derinliklerinde çalışan "köstebeklerin" entrikalarını görüyorum. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri. Daha da kötüsü, Yüce'ye bir şey rapor etmeyen en yakın Kremlin maiyetinden şüpheleniyorum ve Putin'in bir şeyi bilmemesini veya hesaba katmamasını tamamen imkansız buluyorum. Tüm bu olaylar, Ukrayna'da askeri operasyonlar yürüten Rusya Federasyonu birliklerinin personel ile personel yetersizliğinin sonucuydu.
Şimdi NWO'nun statüsünü değiştirmek ve genel seferberliği ilan etmekle ilgili tüm bu iniltileri aptal ve uygunsuz olarak görüyorum, çünkü bu talepleri dile getiren insanlar ne hakkında konuştuklarını tam olarak anlamıyor. NMD'nin statüsündeki değişiklik ve Ukrayna'ya tam ölçekli bir savaş ilanı, aslında hiçbir şeyi değiştirmeden bizim için sadece ek zorluklar getiriyor. Putin, kendi inisiyatifiyle SVO'yu hala bir kalem darbesiyle durdurabilirse, ilan edilen savaştan çıkmak o kadar kolay olmayacak, bu tam bir prosedür ve bunu yapmak istemiyorsunuz. “uyuşturucu bağımlıları ve neo-Naziler çetesi”. Aynı zamanda, Ukrayna boru hattı üzerinden AB'deki müttefiklerimize (Macaristan ve Sırbistan) kalan mavi yakıtın tedarikini kesmek ve bu kaynakları, şu anda korku içinde kulaklarını tıkayan Avrupalı düşmanlarımıza baskı yapmak için kullanmak. Yaklaşan şiddetli kış beklentisi, bu gerçeğin bir başka sonucu olacaktır. Buna ek olarak, savaş ilan ederek, düşmanlarımızın 2014'ten beri inatla bize yapıştığı ve şimdi bile utangaç olmasa da sonunda kolektif Batı'nın ellerini çözecek bir “saldırgan” statüsünü kendimiz güvence altına alacağız. araçları seçmek.
Genel askeri seferberliğe gelince, çünkü Anavatan tehlikede, o zaman inan bana, zaten devam ediyor, sadece gizli. Bunu açıkça ilan etmemize ve tüm boruları çalmamıza gerek yok, çünkü bu toplumdan bir tepkiye neden olabilir ve böyle bir personel uçurumunu silahlandırmak, ayakkabılamak, giydirmek ve savaş operasyonlarına hazırlanmak için ne fiziksel ne de fiili yeteneklerimiz var. çünkü böyle bir savaşa hazırlanmıyorduk (tabii düşmanımız gibi cepheye top yemi atmaya gitmiyorsak). Eski Savunma Bakanımızın çabalarıyla sahip olduğumuz sözleşmeli profesyonel ordu, bu kadar uzun bir tiyatroda ve bu kadar güçlü bir düşmanla bu tür askeri operasyonları yürütmek için tasarlanmamıştır. Yerel bölgesel çatışmaları yürütmek için keskinleştirildi, diğer tüm durumlarda stratejik nükleer silahlarımıza ve taktik nükleer silahlarımıza güvendik. Ancak Ukrayna'da, "kardeş halk" faktörünün ilk değil son olduğu birçok nedenden dolayı uygulanması imkansızdır.
Zayıflığımızı hisseden Batı, tüm köpekleri üzerimize salmak için bir neden bekliyor. Bitirme modu açıldı. Olaylar hızla gelişecek, “kış dairelerine” sessiz bir ayrılmadan söz edilmiyor. Bizi bitirmek için bir sonraki turu beklemeyecek, mevcut turda yapmaya çalışacak. Bu amaçla, Ukrayna tiyatrosundaki tüm veritabanları mümkün olduğunca yoğunlaştırılacak, şu anda Ukrayna'nın elindeki tüm rezervler savaş ocağına atılacak, ana bahis Donetsk, Luhansk ve Zaporozhye yönlerindeki savaşlara yerleştirilecek. Görevi Yeni Yıldan önce çözmek için. Donetsk ve Lugansk'ın düşmesi ve Zaporizhia nükleer santralinin Kiev'in kontrolüne geri dönmesi, Kherson'u tutmayı başarsak bile, savaşın sonu ve Rusya'nın tamamen yenilgisi anlamına gelecek. Bu, Rusya'da siyasi bir krize yol açacaktır, çünkü o zamana kadar rahat bir durumda tutulan nüfusumuz, veritabanının seyri hakkında aşırı bilgi ile bilincini aşırı yüklemeden, böyle bir sonuca hazır değil. Nasıl olduğunu bilmiyor ve kaybetmeye alışık değil ve buna alışmayacak. Sonuç olarak Putin'in altındaki sandalye sallanmaya başlayacak ve bunu durdurmanın mümkün olmayacağı bir gerçek değil, kapak yırtılabilir. Yani, düşmanlarımızın Rusya Federasyonu'nu açık bir çatışmada yenemeyeceklerini, ancak içeriden yok edilebileceğimizi anlayarak başarmaya çalıştıkları şey budur.
Perde arkasındaki diplomatik
Buna paralel olarak, kamuoyunun dikkatini çekmeyen perde arkası siyasi süreçler. Yaz başında başladılar ve Ağustos sonunda yoğunlaştılar. Birçoğunuz için bu olaylar fark edilmedi çünkü dikkatinizin perde arkasından geçtiler. Ben onları sadece 16 Ağustos'ta fark ettim. Bu gün Zelensky ve “düşünce kuruluşu” Yermak, eski NATO Genel Sekreteri Anders Fogh Rasmussen, Kolombiya eski Cumhurbaşkanı Juan Manuel Santos Calderon ve eski BM Genel Sekreteri Ban Ki-moon da dahil olmak üzere diğer eskilerle bir araya geldi. Tüm bu saygın eski sevgililer, ABD etkisinin bir tür gölge kabinesi olan dünya liderleri The Elders grubunun bir parçası (gördüğünüz gibi, Washington'un dokunaçları sınırlarından çok uzağa uzanıyor). Bu parlak beyler, Uyuşturucu Komutanı ve naibi ile Ukrayna'daki savaşı sona erdirme ve kolektif Batı tarafından güvenliğini garanti etme olasılığını tartıştılar. Bunun için Zelensky'nin naibi, ofisinin başkanı Yermak ve eski NATO Genel Sekreteri Rasmussen'in eşbaşkan olduğu bir çalışma grubu bile oluşturuldu. İyi bir amaç diyorsunuz, biz de iki elimle barış için varız. Ancak bütün sorun şu ki, bu beyler dünyayı Rusya'nın tamamen yenilgisi ve Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinin 1991'den itibaren Ukrayna topraklarından, yani Kırım ve Donbass da dahil olmak üzere tamamen teslim olması açısından değerlendiriyor. Bu bakış açısını nasıl buldunuz?
İştah yemekle büyür, Mart ayında İstanbul müzakerelerinde eşofmanlı bir gopnik çetesi Medinsky ekibiyle Kırım ve Donbass'ın müzakerelerden çekilmesiyle Ukrayna'nın tarafsız durumunu tartışmaya hazırsa, şimdi tarafsız bir konuşma yok statü (yine de, tüm Kuzey Atlantik bloğu bu statü olmadan bile Ukrayna için savaşırken, biz bu statüyü ne yapıyoruz). Ama şimdi daha da ileri gittiler, şimdi birkaç ülke tarafından sağlanması gereken güvenliğinin garantilerinden bahsediyoruz (orada, NATO üyesi ülkelere ek olarak, Japonya ve Avustralya gibi bir dizi devlet var. uluslararası hukukun toplam yaklaşık kırk konusu). Belge, "Kiev Güvenlik Anlaşması" (Kyiv Güvenlik Sözleşmesi) çalışma başlığını aldı ve 1994 Budapeşte Muhtırası'ndan önemli ölçüde farklı olacak. Bu belge hakkında yorum yapan Fogh Rasmussen'e göre, bu tavsiyelerin benimsenmesi "Vladimir Putin'e güçlü bir sinyal gönderecek ve Ukrayna'ya olan bağlılığımızın sarsılmayacağını, savaşının yararsız olduğunu gösterecek." Anlamayanlar için açıkladı:
Bu, herhangi bir eylemden kaçınma yükümlülüğü ile ilgili değil, aksine - Ukrayna'nın korunmasını sağlamak için ihtiyaç duyduğu her şeyi sağlamak.
Kolombiya'nın kahramanlarımıza ne sağladığını bilmiyorum (belki de hepsi söylentiler), ama bu iksirin işe yaradığını zaten kendi gözlerimle görebiliyorum. Ancak, cidden, belgenin ana hatları aşağıdaki gibidir (bu hala çalışan bir sürümüdür):
- Ukrayna için en güçlü güvenlik garantisi, BM Şartı'nın 51. maddesi uyarınca kendisini saldırganlara karşı savunma yeteneğidir. Bu, orduya ve Rusya Federasyonu'nun diğer paramiliter oluşumlarına direnebilecek güçlü bir orduyu sürdürmek için kaynaklar gerektirir;
- Ukrayna'nın savunma sanayisine uzun vadeli istikrarlı yatırımlar, müttefiklere büyük ölçekli silah ve istihbarat desteği transferi, AB ve NATO himayesinde yoğun eğitim ve ortak tatbikatlar;
– güvenlik güvenceleri olumlu olmalı ve açıkça ifade edilmelidir; Ukrayna ile birlikte garantörler grubu tarafından verilen bir dizi taahhüdü tanımlayacaklar. Garantiler, ikili anlaşmalar temelinde siyasi ve yasal olarak bağlayıcı olmalı, ancak bu ortak stratejik ortaklık belgesi çerçevesinde konsolide edilmelidir;
- anlaşma, ana müttefik ülkeler grubunu ve Ukrayna'yı birleştirecek; bu garantör ülkeler grubu ABD, Büyük Britanya, Kanada, Polonya, İtalya, Almanya, Fransa, Avustralya, Türkiye'nin yanı sıra Kuzey Avrupa ve Baltık ülkeleri, Orta ve Doğu Avrupa'dan oluşabilir;
- garanti paketi, yeni saldırganlığı önlemek için hem askeri, mali, altyapısal, teknik, bilgilendirici nitelikte önleyici tedbirleri hem de egemenlik ve toprak üzerinde yeni bir ihlal durumunda gecikmeden alınması gereken önlemleri içerir. Ukrayna'nın bütünlüğü. Buna ek olarak, anlaşmanın yapısı saldırgana karşı tam teşekküllü yaptırımlar sağlar ve örneğin Ukrayna'ya modern hava savunma / füze savunma sistemleri sağlama anlaşmaları, Karadeniz'de güvenlik konusunda bölgesel anlaşmalar gibi ek bileşenler içerebilir. vb.;
– Güvenlik garantileri, Ukrayna'nın NATO ve AB'ye katılma arzusunun yerini alamaz. İttifak üyeliği alarak, karşılıklı savunma hükümlerini kullanabilecektir. Garantiler bu hedefi hiçbir şekilde baltalamıyor, ancak Ukrayna'ya bir silahlı saldırıyı veya saldırı eylemini caydırma ve bir saldırı durumunda her koşulda egemenliği, toprak bütünlüğünü ve güvenliği koruma yeteneği kazandırmayı amaçlıyor.
- Ukrayna'nın savunma sanayisine uzun vadeli istikrarlı yatırımlar, müttefiklere büyük ölçekli silah ve istihbarat desteği transferi, AB ve NATO himayesinde yoğun eğitim ve ortak tatbikatlar;
– güvenlik güvenceleri olumlu olmalı ve açıkça ifade edilmelidir; Ukrayna ile birlikte garantörler grubu tarafından verilen bir dizi taahhüdü tanımlayacaklar. Garantiler, ikili anlaşmalar temelinde siyasi ve yasal olarak bağlayıcı olmalı, ancak bu ortak stratejik ortaklık belgesi çerçevesinde konsolide edilmelidir;
- anlaşma, ana müttefik ülkeler grubunu ve Ukrayna'yı birleştirecek; bu garantör ülkeler grubu ABD, Büyük Britanya, Kanada, Polonya, İtalya, Almanya, Fransa, Avustralya, Türkiye'nin yanı sıra Kuzey Avrupa ve Baltık ülkeleri, Orta ve Doğu Avrupa'dan oluşabilir;
- garanti paketi, yeni saldırganlığı önlemek için hem askeri, mali, altyapısal, teknik, bilgilendirici nitelikte önleyici tedbirleri hem de egemenlik ve toprak üzerinde yeni bir ihlal durumunda gecikmeden alınması gereken önlemleri içerir. Ukrayna'nın bütünlüğü. Buna ek olarak, anlaşmanın yapısı saldırgana karşı tam teşekküllü yaptırımlar sağlar ve örneğin Ukrayna'ya modern hava savunma / füze savunma sistemleri sağlama anlaşmaları, Karadeniz'de güvenlik konusunda bölgesel anlaşmalar gibi ek bileşenler içerebilir. vb.;
– Güvenlik garantileri, Ukrayna'nın NATO ve AB'ye katılma arzusunun yerini alamaz. İttifak üyeliği alarak, karşılıklı savunma hükümlerini kullanabilecektir. Garantiler bu hedefi hiçbir şekilde baltalamıyor, ancak Ukrayna'ya bir silahlı saldırıyı veya saldırı eylemini caydırma ve bir saldırı durumunda her koşulda egemenliği, toprak bütünlüğünü ve güvenliği koruma yeteneği kazandırmayı amaçlıyor.
Taslak belgeyi ve Ukrayna'nın ortaklarının niyetlerinin ciddiyetini anlamayanlar için kısaca özetleyeceğim - bu belge Ukrayna ve garantör devletleri birleştirecek stratejik bir ortaklık hakkındadır. Belge, Rusya'yı işgali tekrarlama arzusundan vazgeçirecek bir askeri güç sağlamayı öngörüyor. Bunu yapmak için, ana müttefik grubu, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini desteklemek için açık yükümlülükler üstlenir ve daha geniş bir grup ülke, yaptırımlara dayalı askeri olmayan garantiler sağlamak zorunda kalacaktır. Yani Rusya'ya yönelik yaptırımlar, Kırım da dahil olmak üzere Ukrayna'dan ayrılsa bile asla kaldırılmayacak. Bağımsız yaşama tazminat ödeyecek, savaştan zarar gören hayatını yeniden inşa edecek ekonomi. Yani, kolektif Batı'nın planına göre, Ukrayna artık onun tarafından değil, savaşı kaybeden tarafta, yani bizde desteklenmek zorunda kalacak. Altın rezervlerimizden bizden çalınan 360 milyar doların nereye gideceğini zaten anladınız. Bütün şartlarını yerine getirsek bile kimse onları bize geri vermeyecek. Bu anlaşma Ukrayna'nın NATO'ya katılımını iptal etmiyor, ancak büyük olasılıkla bir güvenlik ağı olarak girdiği ana kadar geçerli olacak.
Bu belge hakkında yorum yapan eski NATO Genel Sekreteri, bu tür garantiler kabul edilmezse, "bu, Avrupa topraklarındaki krizin ağırlaşması anlamına gelecektir" dedi. Böyle bir ordunun yaratılmasına ve sürdürülmesine yardım etmek "Ukrayna'nın müttefiklerinin onlarca yıldır sadakatine ihtiyaç duyuyor." Yani onlarca yıldan bahsediyoruz, gördüğünüz gibi adamların uzun vadeli iddialı planları var! Zelenskiy'nin naibi, belgenin ya da Kolombiya ikmalinden başka bir şeyin izlenimi altında, Ukraynalıların bunu "Tekrar edebiliriz" sloganının Ruslarda yalnızca panik ataklara ve kötü anılara neden olacak şekilde yapması ve onların buna yalnızca yanıt vermesi gerektiği konusunda hemfikirdi. "Bir daha asla".
gizli ziyaretçiler
Ama hepsi bu değil. Size söylüyorum, olaylar hızla gelişmeye başladı, kimse sizi yalnız bırakmayacak - bitirecekler! ABD Dışişleri Bakanı Anthony Blinken'in bu yıl 10 Eylül'de Kiev'e beklenmedik ve önceden haber verilmeyen ziyaretini, Zelensky'ye 2 milyon dolarlık ek askeri yardıma ek olarak ABD hükümetinden 675 milyar dolarlık ek askeri yardım getirdiğini unutmadınız. Pentagon'dan bir gün önce tahsis edilen. ? Unutmadın mı? Tebrikler, Blinken'in arkasındaki kapı henüz kapanmamıştı, bir gün sonra Amerikalı Alman meslektaşı Almanya Dışişleri Bakanı Frau Annalena Berbock da plansız bir ziyaretle oraya geldi. Doğru, Zelensky ile fısıldadığı şey hala kimse tarafından bilinmiyor. Ne felaket diyorsunuz. Kiev'de sık sık ne yaptılar? Orada bal bulaşmış mı? Orada neyin bulaştığını aşağıda söyleyeceğim, ancak şimdilik sizi hoş bir şekilde şaşırtmaya hazırlanan başka kim olduğunu söyleyeceğim, bundan sonra resim sonunda sizin için kapanacak. 16 Eylül'de o da plansız bir ziyaretle Berlin'e gelir, bilin bakalım kim? Sadece düşmeyin - ABD Kongresi Alt Meclisi Başkanı Nancy Pelosi, Almanya Şansölyesi Olaf Scholz ile bir görüşme için şahsen. İşte resim kapandı.
Tam olarak nasıl kapandığı, Almanya Şansölyesi ile Rusya Federasyonu Devlet Başkanı arasında 13 Eylül'de gerçekleşen ve toplamda 1,5 saate yakın süren telefon görüşmelerinden netlik kazandı. Bu, son dört ay içinde iki devletin ilk kişileri arasındaki ilk iletişimdi. İki gün önce, bir aylık sessizlikten sonra ilk kez Champs Elysees'den bir adam Putin'i aradı. Putin ve Macron'un ne konuştuğunu bilmiyorum ama basın servisinin raporuna göre, Almanya Başbakanı ile uluslararası ve yerel gündemde bir dizi konuyu tartıştılar. Bu kış Rus gazı olmadan hayatta kalacakları “karaciğer sosisi” kelimelerini alıntılamayacağım (ancak önümüzdeki kış hakkında hiçbir şey söylemedi), ancak dikkatinizi dış meselelere odaklamak istiyorum. "Karaciğer sosisi" tonu beni çok etkiledi. O açıkça değişti. Scholz, Putin'i ateşkes, Rus birliklerinin tamamen geri çekilmesi ve Ukrayna'nın toprak bütünlüğü ve egemenliğine saygı temelinde mümkün olan en kısa sürede diplomatik bir çözüm bulmaya çağırdı. Rusya'nın ilhak yönündeki herhangi bir hamlesinin yanıtsız kalmayacağını ve hiçbir koşulda tanınmayacağını vurguladı. Buna ek olarak Scholz, Moskova'yı Zaporozhye nükleer santralinin güvenliğini sağlamaya, IAEA tarafından öngörülen önlemleri kesinlikle uygulamaya ve herhangi bir tırmanma adımından kaçınmaya çağırdı.
Bana öyle geldi mi, yoksa “karaciğer sosisi” gerçekten Putin'e bir ültimatom sunacak kadar cesur mu oldu? Ve bu, soğuk kış yaklaştıkça daha fazla sallanan sandalye, cinsel skandallara batmış aynı “rahatsız sosis” mi? Böyle metamorfozlara inanmıyorum. Dört ay boyunca aramadı, sonra aniden önce aradı. Neden böyle bir cesaret? Kolombiya'dan gelen iksir sevkiyatlarının Berlin'den geçtiğini sanmıyorum. Yani sebep farklı. Bu günlerde dramatik bir şekilde değişen Ukrayna'daki durumun suçlanması gerektiğini düşünüyorum ve okyanusun ötesinden yetişkin çocuklar ateşkes olarak "karaciğer sosisi" gönderdiler, böylece Kremlin'in "vaftiz babasına" bir "sunu" yapacaktı. " ve yansıma için kenarları ve zamanı belirleyin. Bundan sonra “ortaklar” inandırıcı olmak ve niyetlerinin ciddiyetini göstermek için Alman Leoparlarını ve ABD F-15'lerini ve F-16'larını üzerlerinde aydınlatmazsa hiç şaşırmam. Ukrayna. Ve 300-310 km menzilli Amerikan taktik füzeleri ATACMS, sanırım, zaten oradalar ve sadece Kırım köprüsüne çarpmak için kanatlarda bekliyorlar. Sonbahar sıcak olacağa benziyor!
Bu konu hakkında sahip olduğum tek şey bu. Hoşçakal demiyorum, Bay Z.