Çin'in telli çalgısı olarak da bilinen yedi telli koto. Uzun bir vücut yüzeyinde yatay olarak gerilmiş dizeleri olan Long Zither (koto, koto) cinsinin tipik bir enstrümanı. Ayrıca Kore ve Japonya'ya da aktarıldı. Japonya'da koto'nun karakteri < şey >, Ve yaylı çalgılar için genel bir terim olarak kullanılır. Koto Bazen (evet) olarak anılsa da, koto ve koto farklı türlerdir.
Koto için ön tank için Paulownia, arka plaka için Azusa kullanılmış ve bunlar fırınlanarak cilalanarak gövde yapılır. Eski günlerde uzunluk 3 shaku, 6 inç ve 6 dakika (yaklaşık 120 cm), genişlik 6 inç (yaklaşık 18 cm) idi ve şimdi yaklaşık 125 cm uzunluğunda, başın genişliği yaklaşık 20 cm ve kuyruğun genişliği yaklaşık 16 cm'dir. Yedi ipek ipi yatay olarak sıkın ve onları durdurmak için arka plakadaki kaz bacaklarının etrafına sarın. Oyuncunun perspektifinden, ön plakanın diğer tarafına 13 yuvarlak 徽 (暉) takılır ve bununla birlikte, dizeler sol el ile düzenlenir ve sağ elle oynanır. Eski koto yüzeyindeki cila çeşitli kesimlere (çatlak desenlere) sahip olup, erik çiçeği kesimi, inek kılı kesimi, akan su kesimi, körük kesimi gibi isimler verilmiş olup, sanatta da çok değerlidir.
Çalma yöntemi, enstrümanı başı sağda olacak şekilde bir masaya yerleştirmek, ayarlamak için iğneyi (iğne yastığı) çevirmek, dizeleri sol elin küçük parmağı hariç dört parmağınızla tutmak ve aynı dört parmağınızla çalmaktır. sağ elin. Üç tür ses kullanır: dağınık sesler (açık teller), antropomorfik sesler (sol elle bir tele basıldığında çıkan sesler) ve armonikler (armonikler) ve karmaşık tekniklerden tam olarak yararlanarak bir müzik parçası çalar. Yedi telli guqin benzersiz bir gösterime, azaltılmış bir gösterime sahiptir. Azaltılmış bir puan, bir sembolün her parmağı veya tekniği temsil eden kanji ile akorların ve tellerin sırasını belirten bir sayı ile birleştirilmesiyle oluşturulan bir çalma stili puanıdır. Sui ve Tang hanedanları sırasında, çeşitli yöntem kitapları ve jestler yazılmıştır, ancak Altı Hanedanın sonunda hayatta kalan en eski koto skoru "Jieshi Diao Youran" ("Jieshi Diao Youran"). (Kotofu olarak da bilinir) oyun tarzını cümleler şeklinde tanımlar. Azaltılmış karakter sayısının en eski örneği, Güney Song Hanedanlığı'ndan Jiang Kui'dir (Michito Shiraishi) (1155? -1231).
Kotoraku'nun uzun bir tarihi vardır ve Shinno ve Fukugi gibi antik efsanevi figürlerle ilişkilendirilmiştir. Shun'un bir koto çaldığı ve bir güney rüzgarı şiiri söylediği ve Zhou Wen King ve Wu King'in bir dizi artarak yedi diziye dönüştüğü söylenir. "Shikei" de kotoyu söyleyerek, koto'nun o dönemde zaten var olduğu ve Konfüçyüs'ün bu enstrümanı alışkanlıkla kullandığı ve şarkıyı kendisinin yazdığı anlaşıldı. Han hanedanlığında Konfüçyüsçülük fikrinin yanı sıra koto, prensler ve aristokratlar arasında bir eğitim aracı olarak yaygın bir şekilde kullanıldı ve Cai Yong (132-192) << Kotosou 》. Bununla birlikte, şu anda birçok koto şarkısı vardı ve karmaşık tekniklerden tam olarak yararlanan çok az enstrümantal şarkı varmış gibi görünüyor. Bambu Ormanı'nın Yedi Bilge'sinden Ji Kang'ın gelişiyle sanat odaklı koto şarkıları popüler oldu ve "Koryosan" gibi büyük şarkılar çalınmaya başladı. Bundan sonra Kotoraku, özel entelektüellerin asil bir sanatı olarak gelişti ve Tang hanedanlığında Bay Rai gibi ünlü koto yapımcıları ortaya çıktı. Azaltılmış karakterli notasyonun geliştirilmesi ile çok sayıda koto şarkısı derlendi ve yayınlandı ve Meiji döneminde 300'den fazla koto şarkı yaratıldı.
Ayrıca Konfüçyüsçü düşünceyi yansıtan "Kotodo" veya "Kotogaku" olarak adlandırılan Kotoraku'nun teori ve fikirleri Meiji döneminde tamamlanmıştır. Qing hanedanı, kotofunun incelenmesi ve derlenmesinde aktiftir, ancak yaratılışı Ming hanedanı kadar iyi değildir. Qing Zhang Crane tarafından düzenlenen "Kotogaku'ya Giriş" ünlü bir koto partisidir ve bunların çoğu modern koto şarkılarının temelini oluşturur. Kotoraku'nun bölgeye bağlı olarak farklı okulları vardır ve aynı adı taşıyan şarkılar bile okula ve müzik notasına bağlı olarak genellikle müzikal olarak farklılık gösterir. Kotogaku 20. yüzyılda geriledi, ancak şimdi Kotogaku korunuyor ve yayılıyor ve yeni eserler, özellikle Pekin'deki Guqin Araştırma Enstitüsü, Çin Müzik Konservatuarı, Pekin ve Şanghay tarafından yayılıyor. Deniyorum.
Koto, Nara döneminde Japonya'ya tanıtıldı ve Heian döneminin ortalarına kadar aristokratlar tarafından kullanıldığı anlaşılıyor, ancak müzikal olarak kök salmadı. Müzik aletleri Shokurain'de ve diğer yerlerde saklanır. 1677'de (Enpo 5), Japonya'ya gelen bir miyoz rahip olan Shinetsu, Mitsukuni Mito'nun komutasında Kotoraku'yu yeniden canlandırdı ve çok sayıda Kotoshi doğurdu. Hayatta kaldı. Shinetsu okul koto puanı "Shin'etsu koto puanı" olarak dağıtılır.