Bölüm 1041: Yangın Çıkartmak Eğlenceli
Mu Yizhou, Yun Che'nin ve Mu Hanyi'nin ilk görüşmelerinin arkasındaki sebepti.
Yun Che derin kaşlarını çattı. Mu Yizhou Birinci Saray'ın en yetenekli baş öğrencisiydi, öyleyse bu yerde ne geziyordu? Ayrıca neden böyle garip gözlerle ona bakıyordu?
“Ne? Yun Che!?”
Mu Yizhou da “Yun Che” adını duyduğunda onun şaşkınlığına eşlik etti. Ayrıca o kadar şok oldu ki dev kartalı terk etti ve ona doğru yürüdü. Yun Che'ye güvensizlik dolu bir yüzle baktı.
Yun Che ayağa kalktı ama Cennet Cezalandıran Kılıcı çekmek yerine yerde sürüklemeye başladı. Gülümsedi ve “Merhaba... Küçük Kardeş Yizhou. Seni burada görmeyi beklemiyordum. Görünüşe göre kaderle birbirine bağlıyız.” dedi.
“Yun... Che!” Mu Yizhou'nun dudakları ve sesi açıkça titriyordu. Gözleri şok edici bir nefret ile parlıyordu. “Seni aşağılık... Utanmaz... İğrenç yaratık... Rüyamda bile vücudundan kıyma yapmayı düşündüm... Buraya geleceğini hiç düşünmemiştim... Heh... Hehe... Hahahaha... Günahların sonunda seni yakaladı! Bu yere sürgün edileceğini ve ellerime düşeceğini kim bilebilirdi ki... Bu gerçekten muhteşem bir intikam... Ha... Hahahaha…”
“???” Yun Che yarım bir gülümseme ile sordu: “Küçük Kardeş Yizhou, anlayamadım... Birbirimizle küçük bir anlaşmazlığa düştüğümüz doğru olsa da bu olay geçmişte yaşandı. Bu yüzden nefretinin nereden geldiğini anlayamıyorum.”
Yun Che'nin gerçekten kafası karışmıştı. Daha öncesinde tartıştıkları doğruydu, ancak Mu Hanyi tarafından çözülmüştü. Her ne kadar Mu Yizhou hala ondan nefret etse de Mu Hanyi'nin önünde meseleye daha derin girmemeye söz vermişti. Daha sonra göksel gölde yaşanan savaş ve ardından Mu Xuanyin'in Yun Che'yi doğrudan öğrenci olarak seçmesinden sonra Mu Yizhou o andan itibaren gölün dışında korkudan titreyerek durmuştu. Yun Che göksel gölden çıktıktan sonra aceleyle diz çökmüş ve hediye sunarak kendisini affetmesi için ona yalvarmıştı.
Uzun zaman önce biten küçük bir kin olmalıydı. Aslında Yun Che neredeyse bütün olayı unutmuştu.
Bununla birlikte Mu Yizhou'nun şu anki aşırı nefreti ve delirmiş görünüşü Yun Che'nin bir şekilde Mu Yizhou'nun karısıyla yatıp yatmadığını merak ettirdi.
“Şimdi bile cehaletten korkmamaya nasıl cüret edersin, aşağılık yaratık!” Mu Yizhou kükredi: “Bu yere sürgün edilmemin sebebi sensin!”
“Ben... mi?” Yun Che aynı anda gözlerini kıstı.
“Üç ay önce, mezhep ustası seni doğrudan öğrencisi olarak ilan ettikten sonra saray ustam hemen geçmişte bir anlaşmazlık yaşadığımızı öğrendi. Sonra birkaç gün içinde geçmişte işlediğim her suçu ortaya çıkardı ve mezhepte mümkün olan en acımasız cezayı verdi! Sonunda beni bu cehennemin içine bile attı!”
Yun Che: “...”
Mu Yizhou, sesindeki derin nefretle devam ederken ağır bir şekilde nefes aldı. “Bu senin yüzünden... Hepsi senin yüzünden! Birbirimizle anlaşmazlığa düştüğümüzü bilen sadece birkaç kişi var. Luoqiu beni asla incitmeyecek ve Mu Xiaolan'ın bunu yapmak için bir sebebi yok. Ne Liu Cheng ne de Feng Mo'nun bunları yapma fırsatı yok. Bu yüzden bunu yapabilecek tek kişi sensin!”
Yun Che nihayet bittikten sonra tüm durumu anladı. Küçümseyen bir ses tonuyla devam etti: “Mu Hanyi'nin çöküşünün arkasındaki suçlu olabileceğini hiç düşünmedin mi?”
“O kadar utanmaz ve aşağılık bir şey yapmak için ne nedeni ne de ahlaki karakteri vardı!” Mu Yizhou öfkeyle kükredi.
“Hehehe...” Yun Che'nin yüzü alay ediyordu. “Tüm bu suçları işleyen sensin ve uzun zaman önce onlar için cezalandırılmalıydın. Ne cüretle benim suçum olduğunu söylüyorsun?”
Yun Che yüzünde alaycı bir ifade takınsa da zihninde bir denizci gibi küfür ediyordu. ‘Ne oluyor lan!? O orospu çocuğu Mu Hanyi! Arkamdan böyle bir şey yaptığına inanamıyorum!’
Mu Hanyi muhtemelen bulunduğu sıralamadan düşürmek için Mu Yizhou'yu Yun Che'ye düşman ettirmeye çalışmıştı. Ama muhtemelen Mu Yizhou'nun kirli işlerinin o kadar çok olduğunu hayal etmemişti. Adam doğrudan Sisli Son Vadisine sürülmüştü.
Mu Yizhou kuşkusuz hala Buz Ankası Sarayı'nın baş öğrencisiydi. İlahi Ruh Alemi'nin zirvesinde yer alıyordu ve İlahi Musibet Alemi'ne sadece bir adımı kalmıştı. Bu yerde ölmeden kalabilirse belki de sınırlarını aşmak için bir şansı daha olabilirdi.
“Heh, şu anda bile gülebilmene şaşırdım. Üç ay önce mezhep efendisinin doğrudan öğrencisiydin ve kimse sana karşı gelmeye cesaret edemiyordu, değil mi? Ama şimdi sadece Sisli Son Vadisi'ne sürgün edilmekle kalmayıp elime bile düştün.” Mu Yizhou'nun ifadesinin altında büyük bir nefret yatıyordu. “Bu fırsatı değerlendiremezsem sonrasında seninle nasıl başa çıkacağım!?”
“Oh hayır hayır hayır, sanırım bir şeyi yanlış anladın.” Yun Che çehresinde herhangi bir korku belirtisi olmadan konuştu: “Siz sürgün edildiniz, ama ben edilmedim. Ustam tarafından buraya gelişim yapmaya gönderildim. Birkaç gün sonra geri döneceğim. Ama siz? Kemikleriniz muhtemelen sonsuza dek bu yerde gömülü kalacak.”
Bunu söylediğinde benzersiz bir buz mavisi aura Yun Che'nin sol omzunun etrafındaki Buz Ankası Yeşim Gravürü'nden çıktı. Yeşim sembol mezhep efendisinin doğrudan öğrencisi olarak kimliğini sembolize ediyordu.
“Kıdemli kardeş Yizhou, bu... Bu...” Mu Yizhou'nun yanındaki Buz Ankası öğrencisi korku ve dehşet duygularıyla solgunlaştı. Bu yere getirilmeden önce mezheplerinden sürgün edilmişlerdi. Bu yüzden doğal olarak bir zamanlar sahip oldukları Buz Ankası Yeşim Gravürü onlardan alınmıştı. Ancak Yun Che Buz Ankası Yeşim Gravürü'nü kaybetmemişti. Daha da kötüsü gravürün sembolü sadece mezhep efendisinin öğrencisine aitti!
Bunun anlamı Yun Che'nin iddiasının muhtemelen doğru olduğu anlamına geliyordu.
Mu Yizhou'nun yanında bulunan öğrenciler bir anlığına titrediler, ancak hızlıca kasvetli hallerine geri döndüler. “Öyleyse ne olmuş? Hepimiz zaten burada ölmeye mahkumuz, bu yüzden korkacak ne var! Ayrıca...”
Clang!!
Mu Yizhou bir kapma hareketi yaptı ve dev kartalın vücuduna sıkışmış kılıç hemen avucuna emildi. Sonra yavaşça ona doğru yürüdü, bir katil gibi görünüyordu. “Az önce neredeyse bu şiddetli şahinin pençelerinin altında ölüyordun. Bu yalnız olduğun ve arkanda gizli koruyucuların olmadığı anlamına gelir!”
Yun Che: “...”
“Eğer seni parçalara ayırabilirsem... Hemen sonrasında ölsem bile sorun olmaz!”
Mu Yizhou kılıcını ileriye doğru uzattı. Onun kaynak enerjisi öfkesiyle tamamen birleşerek kılıcıyla bütünleşti. Arkasındaki buz ankası öğrencileri hemen korkuyla solgunlaştı. “Kaynak canavarlarını buraya çekeceksin!”
“Kes sesini!” Mu Yizhou öfkeyle kükredi. Kaynak enerjisini veya kılıç kuvvetini değiştirmeden, buz bıçakları bir sel yağmuru gibi Yun Che'ye doğru nefretle fırladı. Bu noktada Mu Yizhou artık kaynak canavarlarını umursamıyordu. Bunca zaman Yun Che'nin tüm bu sefaletinin arkasındaki suçlu olduğuna inanmıştı, ancak rüyalarında bile ona karşı intikam alma fırsatını umut etmeye cesaret edemedi. Son anlarında onun işini bitirmek için nefret dolu bir şekilde saldırmıştı. Ama şimdi hayal etmeye bile cesaret edemeyeceği şansı aniden kucağına düşmüştü. Eğer şu anda Yun Che'yi parçalayıp öldürebilirse hemen sonra bir kaynak canavarının pençeleri altında ölse bile son nefesinde gülecekti.
Yun Che saldırıdan uzak durmak yerine ileriye doğru fırladı ve buz bıçaklarının oluşturduğu yağmuru zikzak yaparak geçti. Yun Che bir göz açıp kapayıncaya kadar Mu Yizhou'nun önünde belirdi ve Cennet Cezalandıran Kılıç aşağıya doğru indi.
“Bu bir intihar aptal!!”
Mu Yizhou Buz Ankası Sarayı'nın eski baş öğrencisiydi ve İlahi Ruh Alemi'nin onuncu seviyesinin zirvesindeydi. Yun Che'nin gücü ne olursa olsun bu seviyede onunla karşılaşması mümkün değildi. Ama sadece Mu Yizhou'dan kaçmaya çalışmakla kalmadı, aynı zamanda güçlü bir çatışmayla birlikte onunla karşılaşmak için öne çıktı. Onun eylemlerinin herkesin gözünde intihardan bir farkı yoktu.
Boom!
Ortaya çıkan ses gök gürlemesine benzer bir kudret içeriyordu ve Yun Che bir gülle gibi ileriye doğru atılmıştı. Bu çatışmada Mu Yizhou'nun kılıcı eğilmişti. Dahası onun surat ifadesine bakıldığında ne kadar şaşkın olduğu belli oluyordu.
Yun Che'nin kaynak gücünün sadece İlahi Köken Alemi'nin ilk seviyesinde olduğunu açıkça hissedebiliyordu. “Bu piç İlahi Ruh Alemi yetişimime rağmen benim geriye doğru yarım adım atmama neden oldu!”
Hala şokta olan Mu Yizhou aniden Yun Che'nin sisin derinliklerine kaydığını ve bu yerden inanılmaz bir hızla ayrıldığını fark etti.
“Piç!” Mu Yizhou kendini biraz daha zorlamak için dişlerini ezdi. Yun Che intihara meyilli bir çatışmada onunla karşılaşmak için can atmıyordu, sadece bu yerden kaçmak için gücünü kullanıyordu!
“Kaçamazsın!”
Mu Yizhou, hayatı sanki buna bağlıymışçasına kendini Yun Che'nin aura'sına kilitledi. Tam gücünü açığa çıkardı ve bir deli gibi onu kovalamaya başladı. Artık ne tür bir yerde olduğunu umursamıyordu.
Yun Che tam gücüyle kalın sisin arasından ilerlemeye devam etti. Gözleri kısıktı ve dişleri sıkıca kenetlenmişti. Bugün ustasını kazara rahatsız etmişti, neredeyse hayatını kaybetmek üzereydi ve sonuç olarak bu yere atılmıştı. Bir grup şiddetli kaynak canavarıyla dolu olan bu yerde birden fazla ölüm kalım mücadelesi içinde bulundu ve şimdi tamamen aklını kaybetmiş çok daha korkunç bir düşman olan Mu Yizhou ile birlikteydi.
O, güne başlamadan önce gerçekten... Gerçekten lanet takvimi kontrol etmeliydi!!
Yun Che'nin en yüksek hızı aynı sırada bulunan başka bir gelişimciyi kesinlikle aşardı, ancak kaynak gücü Mu Yizhou'nun çok gerisindeydi. Düşmanı ile arasında koca iki büyük alem olduğu için Mu Yizhou her geçen saniye aralarındaki farkı yavaşça kapatıyordu.
Öte yandan Mu Yizhou daha da öfkeleniyordu, çünkü aralarında bu kadar yetişim farkı olmasına rağmen onu bir türlü eline geçiremiyordu. İlahi Köken Alemi'nde bulunan gelişimciyi yakalamak için hiç çaba göstermemeliydi, ancak gücünü maksimum seviyede deveran ettirse dahi Yun Che'nin gölgesine göz atmakta bile zorlanıyordu. Aralarındaki mesafe de aşırı derecede yavaş bir hızda kısalıyordu.
Sahip olduğu nefret yüzünden bir şekilde hızını başka bir seviyeye getirmeyi başarmıştı. “Kaçamazsın Yun Che! Sana ölmeyi dilettireceğim!”
“Bu adam tamamen çıldırmış.” Yun Che dişlerini daha da sıktı ve geriye doğru bir bakış attı.
‘Hayır, bu işe yaramaz. Böyle giderse yakında beni yakalayacak.’
Risk almaktan başka seçeneği yoktu.
Yun Che avucunda Altın Karga alevlerini topladı ve birden arkasına attı.
“Parçalanan Yanan Güneş!”
Boom!
Bu soluk beyaz dünyada patlak veren soluk altın alev inanılmaz derecede göz alıcıydı. Aura kilidi patlama sırasında bir an için izini kaybetti ve Yun Che Gizli Akan Yıldırım'ı kullanarak tüm varlığını aurasıyla birlikte gizledi. Kalın sis örtüsünün altında kalın bir ağacın arkasına kaydı ve solunumunu tamamen durdurdu.
Ateşli patlama hemen birden fazla kaynak canavarının dikkatini çekti. Bu soluk beyaz buz dünyasında ateş şüphesiz bu kaynak canavarlarına karşı en saldırgan unsurdu. Ama Yun Che böyle şeyleri düşünme lüksüne sahip değildi. Bu gerçek, Mu Yizhou bir fırtına gibi saklanma yerini geçtiğinde kanıtlandı.
Yun Che onun gidişini gördükten sonra rahatlamak için bir nefes aldı ancak kafasının üstünden gelen kaynak belirtisi onu anında uyandırdı. Yukarıdan gelen ürpertici kaynak enerjisi yüzünden orada hala sakince bekleyecek cesareti yoktu.
Pupu!
Küçük bir parmak kadar ince olan iki kar beyaz yılan zehirli dişlerini omzuna sapladı. Zehir ilahi ruh aleminde bulunan bir canavarı bile öldürmek için yeterliydi. Aynı anda ateşli ışık çemberi gökyüzünden Yun Che'ye doğru kaymaya başladı.
Yun Che kaynak enerjisini serbest bıraktı ve anında iki küçük yılanı parçalarına ayırdı. Aynı zamanda kolunu kaldırdı ve Cennet Cezalandıran Kılıcı eline aldı. Ona doğru gelen dev kartalı karşılamak için hazırlandı.
Bomm!!
Dev kartal sarsıldı ve Yun Che'nin vücudu da şoktan dolayı yüksek hızda atıldı. Doğal olarak zorla gizlemeye çalıştığı aurası artık tamamen açığa çıkmıştı. Kalın sisin içinde derin bir kükreme duyuldu, Mu Yizhou öfkeden delirmeye başlamıştı. “Benimle oynamaya nasıl cesaret edersin!? Yun Che!”
Mu Yizhou hemen Yun Che'nin aura'sına bir kez daha kilitlendi ve onun üstündeki dev kartal da açıkça nakavt edilmekten dolayı öfkelendi. Her an Yun Che'ye atılacakmış gibi görünüyordu. Daha da kötüsü tehlikeli auralar bulunduğu yere doğru hızla koşuyorlardı.
Sisli Son Vadisi'ne girmeden önce Mu Bingyun mümkünse herhangi bir temastan kaçınmassı konusunda tekrar tekrar tavsiye vermişti. Bununla birlikte şu anki durumu olabilecek en kötü senaryoya dönüşmüştü.
Yun Che hemen kaçmadı. Aslında gözleri bir kez daha şiddetle dolmuştu. Çıldırmış aurasını daha fazla gizlemek istemiyordu.
Eğer parti devam edecekse mümkün olan en iyi partiyi onlara göstermeliyim!!
Whoosh!!
Rüzgar uludu ve birden hava ısındı. Yun Che kollarını altın karga alevleriyle bütünleştirdi, en az on metre yüksekliğe yayıldı ve biriktirdiği alevler vücudundan dışarıya doğru patladı. Alevler hızla ve güçlü bir şekilde yanarken gözleri ve saçları kırmızı bir altın rengine boyandı.
“Sarı Bahar Külleri!!!”
Gücü çılgınca çevreye yayılırken beş kilometre içinde her parça kar, buz ağaçları ve hatta hava bile bu kaotik alevlerin etkisiyle deforme olmaya başladı. Yun Che'nin etrafında bulunan beş kilometrelik alan aniden kükrer gibi patladı.
BOOM!
Buzun soğuk ve beyaz dünyası kısa bir süre içinde arafın yanan sıcak dünyasına dönüştü. Eski beyaz gökyüzü bir göz açıp kapayıncaya kadar kırmızı altın rengine boyandı.
Yun Che'nin oluşturduğu alev denizinin yarattığı tahribat bu asil beyaz dünyanın tarihi boyunca karşılaşmadığı bir şeydi. [Sefix N: Sonraki bölümde olaylarr olaylarr..]