Geçen hafta 50. yıl baskısından yola çıkarak The Beatles’ın Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band albümünü yazmıştım, hatırlayanınız olacaktır. Bu hafta ise Beatles üyelerinden Paul McCartney hakkında yazmam gerektiğini düşündüm. Çünkü McCartney dün itibarıyla 75. yaşına adım attı ve eğer ona dair bir şeyler yazmazsam kendimi suçlu hissedeceğim.
Liverpoollu müzisyen henüz 20’li yaşlarında diğer üyeler John Lennon, Ringo Starr ve George Harrison ile birlikte majör grup The Beatles’ı hayata geçirmişti. Beatles sadece 10 yıl yaşadı, ama fazlasına da ihtiyacı yoktu. Zira 10 yıl içerisinde daha fazlası için gidecekleri bir hedef bırakmamışlardı. Albüm satış rekorlarını alt üst etmiş, dünyadaki ilk stadyum konserlerine çıkmış ve sosyal medyanın olmadığı bir dünyada dilden dile yayılmışlardı. The Beatles şarkıları tam da bu yüzden grup dağıldığında da yaşamaya devam etti.
İşte bundan sonrası Beatles üyeleri için zor oldu. Beatles dışında kendi adlarıyla var olmanın mücadelesine başladılar. McCartney, Beatles dağıldığında sadece 27 yaşındaydı. O günlerde verdiği bir röportajda “30 bile değilim. Emekli müzisyen olmayacağım” demişti. Olmadı da. Şarkılar yazdı, çok iyi şarkılar yazdı. Olgunluk döneminin getirdiği soğukkanlılıkla gözlem yeteneğini birleştirerek bilhassa 1970’lerin başlarında yayımladığı ilk iki albümüyle tek başına da iyi işler yapabileceğini kanıtladı.
Günümüze dek toplam yirmi dört stüdyo albüm çıkardı McCartney. 1998 yılında hayatını kaybeden eşi Linda’yla birlikte yaptı bunların çoğunu. Yine Linda yanındayken Wings grubunu kurdu, müzik listelerinde zirveye çıkan kayıtlar üretti. Michael Jackson ile ortak çalışmalar yürüttü. McCartney’nin bugüne kadarki tüm bu çalışmaları dikkate değerdir, çoğu da mükemmele yakındır. Ancak benim için aynı adlı ilk stüdyo uzunçaları onun solo yaşamındaki en iyi albümü oldu hep.
Nisan 1970 tarihli bu albüm size henüz 27 yaşında olmasına rağmen başarabileceği her şeyi başarmış bir müzisyenin yeni şarkılar yazmak, yeni sözler söylemek için ne kadar istekli olduğunu gösteriyor. Diğer on üç şarkı bir yana Maybe I’m Amazed, sadece Maybe I’m Amazed şarkısı bile bunun kanıtıdır. O genç adam artık 75 yaşında ve hâlâ dünyayı turluyor, şarkılar yazıyor, müzikle yaşıyor. Bugün 1970 yılına dönün ve McCartney adlı albümü dinleyin. Ben öyle yapıyorum.
Az önce okuduğunuz haber, bağımsız bir medya organı tarafından size sunuldu. Bağımsız gazetecilik; sermayeye karşı halkı, sömürüye karşı emeği, eşitsizliğe karşı adaleti, savaşlara karşı barışı, piyasacılığa karşı temel hakları, talana karşı doğayı, erkek şiddetine karşı kadınları, istismara karşı çocukları savunmanın olmazsa olmaz koşuludur. Siz de gerçeğin sesini yükseltmek adına sorumluluk almak istiyorsanız, sadece birkaç dakikanızı ayırarak BirGün’e abone olabilir ve ‘#BirGünBenim’ diyebilirsiniz. Şimdiden sonsuz teşekkürler… BirGün bizim; hepimizin.