Guille Ibanez Ibanez itibaren 9470 Sankt Martin, Avusturya
Belki de yıllar içinde okuduğum en iyi kurgu ... taze ve dokunaklı. Büyük ağlayan ağlarımı ağlattı - ve bir kitap bana bunu yaptığından beri uzun, uzun zaman oldu. Bu kitabı sevdim * ve gerçekten bittiği gerçeği yas tuttu. Hikayenin sonu değil ... kitabın sonu. Büyülü.
Bu kitabı her zaman gençken okuyordum ve son zamanlarda yeniden okudum. Bu kitap, kaç yaşında olsam da tekrar okuyabileceğim türden bir kitap. Ana karakterin tarif edilme şekli çok incedir. O çok yanlış ve her zaman şüpheli olmayan kurbanları seçiyor. Telekenilerini komşularında hile oynamak için kullanıyor.
Agatha Christie'yi seviyorum ve Peroit benim en sevdiğim dedektif olmasa da vakalar genellikle ilginç. Nedense bu benim dikkatimi çekemedi. Çok uzun ve gerçekten düşük anahtardı.
"Canavar" ruhunun ötesine geçen Joyce Carol Oates, kendisini bir katilin zihnine davet eder, böylece onu tekrar düpedüz insan yapar. Tamamen rahatsız ve hoş olmayan bir insan, ama yine de hassas bir şekilde hassastır. Quentin P. en azından bu anlamda herhangi birimiz gibi. Zombi bir çeşit günlüktür. Bu günlüğün sahibi / yazarı Quentin P.'dir (sıklıkla sadece baş harflerle ve diğerlerine yalnızca baş harflerle veya - özel durumlarda - sevimli takma adlarla atıfta bulunur). Buradaki girişlerin farkında olmayanlar (yani sayfalarda adı geçen diğer her canlı kişi) Quentin'i hoş bir adam olarak veya sadece yabancı çıkarma öğrencileri tarafından yaşayan resmi olmayan kolej odasının Q_ P_ CARETAKER'ini biliyor. Daha azı onu hala "toparlayıcı" bir alkolik olarak ya da bir Ergen Çocuğunu Taciz Eden olarak tanıyor. Q_ P_ dışında hiçbiri - ve kısaca kurbanların dar odağı - başka bir şey bilmiyordu. Kısacası, Q_ P_, kendi cinsel "zombi "'sine sahip olmak ister ve günlük yaşamın hareketlerini, böyle bir varlık yaratma yöntemini titizlikle araştırdığı kadar sürer. Ona ibadet etmek, istediği her şeyi isteyerek vermek için, hepsi donuk, düşüncesiz gözlerinin arkasından görmeden akılsız bir drone. Açıkçası Jeffrey Dahmer'ın suçlarına dayanarak, bu anti-kahramanca masal, modern seri katilin rahatsız edici saplantılı dürtülerini, diğer birkaç kurgu eserinin sahip olduğu şekilde sunuyor: mutlak içeriden görüldüğü gibi. Buna "huzursuzluk" demek, okuyucuyu bu ince ayak içinde bekleyen korkuları yeterince tasvir etmiyor. Bayan Oates, sadece metni çeşitli yerlerde göstermek için zaman ayırmıyor (örneğin, Quentin'in "All-American" minibüsünün arkasının hızlı bir serbest çizim diyagramı veya genç bir Q_ P_'nin pornografik dergilerinin yanmasının kısmi taslağı ), aynı zamanda günlüğü "yeniden basmak" için en uygun yazı tipini seçmek için de kullanılır. Zombi, bir deli gibi pilot olarak dehşet verici bir uçuştur. Ve sizinle, okuyucu, farkında olmadan yardımcı pilot olarak hizmet ediyor.