Yazının Arkasında • APOORVA MANDAVILLI
Covid Clearer Bilimini Yapmak
The Times’ın koronavirüs hakkındaki hayati gazeteciliğinin bazılarının arkasında yedi dil konuşan, biyokimya alanında yüksek lisans derecesine sahip ve tamam, “Bridgerton” için zayıf olan bir muhabir var. “
Tarafından Katie Van Syckle
25 Mart 2021
Times Insider kim olduğumuzu ve ne yaptığımızı açıklar ve gazeteciliğimizin nasıl bir araya geldiğine dair perde arkası içgörüler sunar.
The New York Times için bir bilim muhabiri olan Apoorva Mandavilli, araştırma, laboratuvarlar ve teknik makaleler dünyasını biliyor. Bilim alanında eğitim almış ve biyokimya alanında yüksek lisans derecesi almış olması faydalı oldu. Bu bilgiyi şu anki ritmine getiriyor: Koronavirüse karşı bağışıklık tepkisi ve ortaya çıkan varyantlar da dahil olmak üzere Covid-19.
Burada, araştırma bilimcisi olmak istemediğini anladığında, kendi çocuklarını okula ve en sevdiği sade televizyona geri göndermenin nasıl bir şey olduğunu anlatıyor.
Bilim muhabiri olarak çalışmaya nasıl başladınız?
Madison’da Wisconsin Üniversitesi’nde biyokimya yüksek lisans okuluna gittim. Dört yıldır oradaydım ve bir yıl daha kalırsam doktora derecesi alırdım. Ama laboratuvar bilimcisi olmanın benim için biraz fazla yavaş, biraz fazla spesifik ve biraz fazla antisosyal olduğunu fark ettim. N. Y. U.’nun bilim gazeteciliği programında gazetecilik okuluna gittim ve o zamandan beri muhabirlik yapıyorum. Annem bir yazar. O bir şair ve kısa öykü yazarı ve ben hayatım boyunca edebiyatla uğraştım. Yani işim beynimin çok farklı iki bölümüyle evlendi – bilim ve yazı.
Fen eğitiminizin işinizi nasıl etkilediğini düşünüyorsunuz?
Birçok yönden çok faydalıdır. Biyokimya hakkında yazmıyorum, bu yüzden konunun tamamı yardımcı olmuyor, ancak biyolojinin temellerini anlıyorum. Kariyerimin çoğunu, okuyuculara titizlikle yaklaşan bilim adamları için yazdım. Her şeyin net olmasını isterler ama asla basitleştirilmesini istemezler. Bu beni her zaman doğru olmaya itti.
Ayrıca, üniversitelerin nasıl işlediği ve görev süresi sisteminin nasıl çalıştığı ve bilim insanlarının neden yayınlamak için bu kadar çaresiz oldukları gibi bilim işini anlamanın da yararlı olacağını düşünüyorum. Tüm bunlar, araştırmacıların nereden geldiği ve bir kağıda bakarken ne tür bir eleştirel merceğe sahip olacağım konusundaki anlayışımı sağlamlaştırmaya yardımcı oluyor.
Hikaye fikirleriniz nereden geliyor?
Her gün, Covid ile ilgili tüm araştırma makalelerine ve ön baskılara – standart meslektaş değerlendirme sürecinden geçmeden önce yayınlanan çalışmalara – bakıyorum. Uzun listeyi tarıyorum. Çoğu zaman, ya sosyal medyada ya da bu gazeteler çıktığı için daha fazla insanın bahsettiği, ortaya çıkan bir şey olan trendleri görüyorum.
Bazen bir fikir, başka birinin makalesindeki bir cümleden gelebilir. Bazen aklımda bir soru uyandıran herhangi bir şeyi okumaktan gelebilir. Örneğin, aşı olduktan sonra hala maske takmanız gerekip gerekmediğiyle ilgili makalem ortaya çıktı çünkü Aralık ayı başlarında, bunun ulusal bir saplantı haline gelmesinden birkaç hafta önce merak etmiştim.
İşi yapmanın en büyük zorluğu nedir?
Asla yeterli zamanım olmadı. Çoğunlukla bir editör olarak çalıştım, muhabirlere hikayeler atadım, bu yüzden yazmak istediğim hikayeleri bulmayı kolay buluyorum. Elimden geldiğince çok yazmaya çalışıyorum.
Daha önce otizm spektrumuna odaklanan bir web sitesinde çalıştınız. Bu işinizi nasıl bilgilendirdi?
Bu, bilim adamlarına yönelik bir siteydi, ancak birçok bilim adamı tarafından da okundu. Sanırım bu, teknik olarak doğru olma ve aynı zamanda net ve basit olma arasındaki bu ince dengeyi geliştirmeyi öğrendiğim yerlerden biri. Ayrıca hikayeleri belirleme ve trendleri görme becerisini de öğrendim. Otizm oldukça küçük bir niş ve küçük ve ilginç şeyleri görebilmeliydik ve bunları tam hikayelere dönüştürebilmeliydik. Bu yüzden bunu yapmak için çok fazla pratik yaptım.
Çocukları okula geri gönderme kararıyla ilgili sık sık bilim hakkında yazıyorsunuz. Bunu kendi hayatınızda nasıl yönetiyorsunuz?
İki çocuğum var. Oğlum ortaokulda ve kızım 8 yaşında. Çocuklarım haftada iki gün okula gidiyor. Şimdi bu karma programı yapıyorlar, ama tam zamanlı olarak okulda olmayı ne kadar özlediklerini biliyorum. Arkadaşlarının şirketini ne kadar özlediklerini biliyorum ve fiziksel güvenlikleri için endişeleniyorum ve zihinsel sağlıkları için endişeleniyorum. Çocuklarının okula gitmesi için çaresiz olan dünyanın her yerindeki ebeveynleri anlıyorum.
Vuruşunuz Covid ise bağlantınızı nasıl kesersiniz?
Bilgisayardan uzaklaştığımda çocuklarım tam oradalar, dikkatimi istiyorlar, okunmak istiyorlar, kavga ediyorlar, bağırıyorlar, can sıkıcı ve sevgi dolu oluyorlar. Çok zaman alıyorlar. Ben de televizyon izliyorum. Alçakgönüllü zevklerimi son derece affediyorum. Eskiden çok okurdum ve hiç roman okumadım, bu biraz üzücü, ama şu anda dikkat aralığım yok. Çok fazla bulmaca çözüyorum ve The Times’ın Spelling Bee oyununa bağımlıyım.
En sevdiğiniz düşük sesli televizyon hangisidir?
“Bridgerton’dan gerçekten keyif aldım. “Geçen bahar birkaç ay“ The O. C. ”yi bile izlediğim bir dönem vardı.
Okuyucular sizin hakkınızda neler öğrenirse şaşırır?
Belki birden çok dil konuştuğum için – dört Hint dili artı İngilizce biliyorum ve konuşma Fransızca ve Japonca konuşabiliyorum. Hindistan’da 17 yaşıma kadar büyüdüm, bu yüzden İngilizce benim ana dilim değil.
Gazetecilik yerine başka bir iş seçseniz bu ne olurdu?
Biri bu soruyu Twitter’da sordu ve ben yine de gazeteci olacağımı söyledim. Olmadığımı hayal edemiyorum çünkü işlerin nasıl yürüdüğüne dair pek çok sorum var. Başka herhangi bir rolde bu soruları sorabileceğimi ve hükümetleri ve kurumları sorumlu tutabileceğimi hayal bile edemiyorum.
İşe geri dönmenizi sağlayan şey nedir?
Öğrenmeyi asla bırakmadım. Bu yıl çok şey öğrendim. Covid’i kapsarken, viral evrimi, derin immünoloji ve epidemiyolojiyi öğrenmek zorunda kaldım. Bu sadece sonsuz derecede ilginç.
The Times, pandemi sırasında çalışan annelerin karşılaştığı zorlukları bildirdi. Sizin kadar bildirimde bulunurken çocuk bakımını nasıl yönettiniz?
Son derece destekleyici bir kocam var. O bir squash uzmanı, bu yüzden şu anda çalışmıyor. Evimizde bakıcı rollerini epeyce üstlendi. Elbette, çocukların hala beni istediği bazı şeyler var, ama o çok şey yapıyor. Örneğin, tüm yiyeceklerle ilgileniyor, bu da çok yardımcı oluyor.