En son durağımız bizi İspanya'nın Galiçya kentinin sessiz, yalıtılmış ve büyülü bir bölgesine götürdü. İspanya’nın en kuzey ve batı köşesini düşünün ve doğru alanı düşündüğünüzü düşünün. Şimdi bu resme yemyeşil ormanları, kayalık yamaçları ve muhteşem bir şekilde engebeli Atlantik kıyı şeridini ekleyin. Galiçya'nın kıyıları balıkçı kasabaları, düzinelerce küçük plaj ve ara sıra restoran ya da sörf mağazası ile çevrilidir. Dört gece ziyaretimiz için hava soğuk ve turkuazdı, soğuk, turkuaz Atlantik Okyanusu'nda canlandırıcı bir yüzmeye izin vermek için son günümüzde yeterince ısındı.
Asla ayrılacak kadar üzgün olduğumuz için yapacak çok az yer olan bir yer yoktu.
Ancak Galiçya'dan önce San Sebastián'da güzel bir eve gitmek zorunda kaldık. SS evimizde, araba yolunu kilitlemek için geceleri kapattığımız demir motorlu bir güvenlik kapısı vardı. Sabah ayrılacağız, erken kalktık, herkes minibüse atladı ve evi kilitledim. Sadece kapının hala kapalı ve kilitli olduğunu ve kapı açıcısının hala evde kilitlendiğini fark etmek! Fuuuuddddggggeee! Araba kullanamayız! Sonraki saati bahçeyi araştırarak geçirdik ve yedek bir anahtar için döktük.
Neyse ki, kısa bir süre sonra ev sahibi bizi kurtarmak için babasını gönderdi! Yoldaydık… ders öğrenildi, kapılı bir ev alma.
Galicia'ya dönelim!
Bir sabah sahilden aşağıya inerek en muhteşem kalıntıları keşfettik. Kelt harabelerinin kesin olduğu, MÖ 100 yıllarına dayanan!
Kalıntılara Castro de Baroña adı verildi. Bölge sanırım Keltlerin geniş bir yerleşimi olduğu küçük dairesel taş “odalardan” oluşuyordu.
Bir süre sonra bu harika sitenin yamacında çektiğimiz küçük bir videoyu izlemelisiniz. Lidia ve Elliot, Yıldız Savaşları'ndan bir sahneyi yeniden canlandırdılar ... Lidia Rey ve Elliot, Luke'du. Rey'in Luke'u bulmak için deniz kenarındaki tepeye tırmandığı sahneyi yaptı, böylece eski ışın kılıcını geri almak için kendisiyle yalvarmasını istedi.
Galiçya'da kiraladığımız VRBO evi gerçekten harika bir konaklama oldu… tamamen şımarık durum böyle.
Ev, küçük bir köye bakan bir yamaçta bulunuyordu. Büyük ölçüde taştan inşa edilen ev, kırsal alandan uzaklaşan mükemmel bir kırsaldı. Resimler burayı adalet yapmayacak ama yine de birkaç tane yayınlayacağım.
Hatırlayacağınız üzere, annem ve Lidia’nın annesi ile seyahat ediyoruz. Annem, Sharry, bir HGTV hayranı, evin etrafındaki küçük dokunuşları, şaşırtıcı taş işçiliğini, sırılsıklam bir küveti, güzel gardıropları (bu eski evlerde dolap yok) severdi. Lua her akşam yemek vakti hurdaya bakıyordu, bazen yanına küçük bir köpek arkadaşı getiriyordu.
Temelde kaldığımız köy, küçük çiftlik bahçelerinin arasına dağılmış yaklaşık 50 yamaç evinden oluşuyordu. Herkesin bir bahçesi ve dedikoduları vardır. Köy veya kasabaya O Cruceiro de Roo adı verildi, eski bir kilise vardı, dost canlısı insanları olan bir pazar ve akşam yemeği için İspanya'da 9: 30'da açılan bir restoran vardı! (Bir gece akşam yemeğine gittik ve Elliot neredeyse kucağımda uyuya kaldı.)
Neredeyse kurulun karşısındaki İspanya halkı güler yüzlü, misafirperver ve sabırlı idi. İki genç çocukla elçiler olarak seyahat etmek, yerel halkı özel bir şekilde açar. Hepimiz 15 anahtar ispanyolca kelimemizi kullanmaktan zevk aldık. Özel ihtiyaçlarımızın birçoğunu pantomiming konusunda ustalaştırdık (çocuklar için bir yemek siparişi, yandan sos!) Köylüler bize merhaba demek ve yanaklarımızı selamlamak için öpmek istedikleri meraklı bir grup buldular.
Yeni yerel en iyi arkadaşımız Igor. Sardunyalı bir nakli olan Igor, yolun aşağısındaki bir köyün küçük bir pizza dükkanına sahip. Igor, keşfettiğimiz bir balıkçı. Yolculuğumuz sırasında biraz balık avlama şansı aradığımızı hatırlayabilirsiniz. Bir gün çocuklar için pizza yedikten sonra Igor ile sohbet ediyordum ve balığa gitmek için iyi bir yer aradığımızı belirtmiştim!
Hepsi bu kadardı… yakında bazı ciddi tatlı içeriden fener bilgilerimiz vardı. Igor bize canlı yem otomatını nerede bulacağımızı söyledi.
Ayrıca tam olarak ne tür solucanlar alacağımızı da söyledi. “Minoca Pais”.
Igor, çocukları yakındaki eski bir taş köprüye götürmem için konuştu. Gelgit en düşük seviyedeyken günbatımında köprüye gitmemiz gerektiğini söyledi. Bu bizi geceleri temelde 11'e çıkarır ... Karanlıkta 5 metre yüksekliğindeki bir köprüden sıranızı bırakmak zor bir işti. Konumu aşağıdaki videoda görebilirsiniz. Akan su, bu küçük koydan gelgit. Hiçbir şey yakalamadık ama bu tamamen unutulmaz bir maceraydı…
Köprüyü saat 11: 30'da terk ettikten sonra, pizza dükkanında durduk ve Igor'a gecemizle ilgili her şeyi anlattık… yanlış yaptığımız her şeyi, yanlış ağırlık düşürücüsünden, yanlış tip olta kamışı ve bize çıkmak için yaklaşık 12: 30'a kadar beklemeliydim… toplam bir karakter!
Ve işte taklit edilemez Igor!
Buradaki son günümüz, serin bir plaj günüydü. Muhtemelen önemli bir turizm sezonundan bir ay kadar önce Galiçya'da görünüyoruz… ziyaretimiz sırasında biraz serindi ve ziyaret ettiğimiz pitoresk kumsal bizim oldu.
Su Temmuz ayı başlarında Superior gölünün sıcaklığıyla ilgiliydi, çok soğuktu ama motive olursanız içeri girebilirsiniz…
Yani orada var. Birkaç gün, eğlenceli, meşgul ve dinlendirici oldu. Londra'da bir geceden sonra, hem Anneannelere hem de hoşça kal deriz ve kendi başımızayız. Annelerimiz seyahat etmek harikaydı! Maceraya eğlenceli bir dinamik eklediler ve birbirlerini oldukça iyi tanıdılar. Onları özleyeceğiz. Şimdi, Lidia'nın eski kolej arkadaşlarını ziyaret etmek için Fransa'ya gidiyoruz. Sonra kuzenim Almanya'da ve sonra deniz kenarı maceraları için Hırvatistan'a gittim.
Okuduğunuz için teşekkürler! Umarım kendi kendine bir macera planlıyorsundur!
Aaron ve fam