Asimilasyon terimi, bir devletin yakınlaştırılması veya birleştirilmesi anlamına gelmektedir. Latince assimilatio kelimesinden bir şeyin benzer hale getirilmesi veya uyarlanması anlamı çıkarılabilir (bkz. Duden 2013). Bu asimilasyon birçok bağlamda görülebilir. Örneğin, iklimlendirme sırasında bu terimden bahsedilebilir. Uzak ülkelere seyahat eden kişiler öncelikle yeni dış koşullara uyum sağlamalıdır. Buna zaman değişimi, sıcaklık ve aydınlatma koşulları da dahildir (bkz. Spektrum.de 2018). Asimilasyon dilbilim, biyoloji, öğrenme psikolojisi ve kültür bağlamında da bulunabilir.
Öğrenme psikolojisi bağlamında asimilasyon
Jean Piaget, teorisinde çocukların bilişsel gelişimini ele almıştır. Bunu yaparken de iki özlü süreçle ilgileniyor. Bir yandan, öğrenme davranışını değiştirme yeteneğini tanımlayan uyumu tanımlar. İkinci olarak, asimilasyon yeni deneyimlerin mevcut şemalara dahil edilmesidir. Halihazırda var olan bilgi, yeni dış uyaranları bilinen kalıplara göre sınıflandırmak ve belirli durumların benzer görünmesini sağlamak için kullanılır. Bu süreçte algı, belirli bir duruma hakim olunabilecek ölçüde değiştirilebilir (bkz. Hoppe-Graff 2014, 150-152).
Asimilasyona bir örnek olarak, ilk kez sağlık topunu kaleye vurmak isteyen bir çocuk verilebilir. Çocuk zaten topa ayağıyla vurarak futbol topuna vurma deneyimine sahiptir. Sonuç olarak, top özellikleri nedeniyle amaçlanan hedefe doğru uçar. Çocuk topun kuvvetiyle hareket ettiğini bilir. Bu önceki deneyime dayanarak, çocuk sağlık topuna kuvvet uygulamasını kademeli olarak ayarlar, böylece top bir vuruştan sonra hedefe ulaşır.
Kültürel bağlamda asimilasyon
Uyum sağlamada olduğu gibi, asimilasyon da kültürel bir bağlamda bulunur. Daha açık bir ifadeyle, „azınlık toplumunun üyelerinin çoğunluk toplumunun standartlarına, özelliklerine, davranış kurallarına ve normlarına uyum sağlaması“ anlamına gelmektedir (Hoesch 2018, 82). Burada genellikle kültürel, dini ve etnik kimliklerin terk edilmesi kastedilmektedir. Asimilasyon araştırmalarında, bu olumsuz çağrışımlı görüş tartışmalıdır ve şu anda daha kesin bir çözüme kavuşturulmamıştır. Bununla birlikte, nüfus grupları genellikle zorla asimile edildiği için asimilasyon politikaları gerçektir (bkz. Hoesch 2018, 82 f.).
Dolayısıyla asimilasyon olumsuz bir çağrışım yapmaktadır. Bu nedenle, asimilasyon süreci kastedilmesine rağmen, kamuoyundaki tartışmalarda genellikle entegrasyondan bahsedilmektedir. Siyasi irade tarafından zorla asimilasyon örneklerine sıklıkla rastlanmaktadır. Örneğin, Kanada hükümeti „1874 ile 1970’ler arasında yaklaşık 150.000 Inuit ve Métis çocuğunu yatılı okullara gitmeye zorlamış“ (Hoesch 2018, 83), böylece bu çocuklar ailelerinden ayrılarak köken kültürlerinden izole edilmişlerdir.