Nikol Mathilda Wells, nam-ı diğer: Fahişe.
…ve yine öksürüyordu Mathilda,
yanındaki çıplak vücuda ağladığını belli etmemek için.
Yine çektiği dumana
nefesini hapsettiği için
ama en çok da
doğamadığı göğe sözünü dinletemediği için.
Gece kazanmıştı yeniden
ve Mathilda karanlığa sarmalamıştı kendini.
“Ne oldu Nikol? Uyumuyor musun?”
Soruyu duyduysa bile cevaplayamadı Mathilda.
Başının ağrısı,
aklına gelen sevgilisi,
yataktaki yabancı,
kalan son sigarası,
dışarının gürültüsü,
yarına olan toplantısı,
tatmin olmayan cinsel dürtüsü,
karnının kazınması,
şarabın bulantısı,
gibi gibi gibi…
Cevapsız tüm bu tesirlerin yanında gelen
aptal bir soruyu umursamamıştı Mathilda.
Aynı,
otuz dört gündür
içinde taşıdığı bebeği,
ona babalık edecek bir adamın olmayışını,
gün be gün bölünmeye devam eden hayatını,
annesinin cevapsız çağrılarını
hatta kendi düşüncelerini
umursamadığı gibi.
“Ne oldu Nikol? Uyumuyor musun?