Yeni bir projenin geliştirilmesi için verilen emir, Avrupa’daki düşmanlıkların başlamasından birkaç gün sonra, Eylül 1939’te gerçekleşti. Teknik şartnamelere göre, olası ağır tank 30 t seviyesinde bir savaş kütlesine sahip olmalıydı, aracı DW I ve DW II'ye göre güçlendirilmiş bir zırhla ve ayrıca 75-mm yivli tank silahıyla donatmak gerekliydi. Ek olarak, daha büyük kalibreli silahları kullanma olasılığını 105 mm'ye kadar keşfetmek gerekliydi. Geliştirilmiş performans elde etmek için makinenin çeşitli birimlerinin geri dönüştürülmesi de planlandı.
Yeni projenin adı, gerekli mücadele ağırlığını (30 t), bu sınıfın geliştirilmesinin seri numarasını ve yükleniciyi dikkate alarak oluşturulmuştur. Tüm bu verilerin bağlanması sonucunda VK 3001 (H) adı göründü. Ayrıca, bazı kaynaklar Panzerkampfwagen VI adının resmi olmayan fakat daha sonra başka bir zırhlı araca aktarılan bu projeye de uygulandığını belirtiyor.
VK 3001 (H) prototipi testlerde. Fotoğraf Ost-front.ru
VK 3001 (H) projesi için sipariş alındığı zaman, Henschel, Atılım Tankının daha da geliştirilmesi konusunda çalışmalar yürütüyordu. DW III projesi ilk aşamalarındaydı ve bir prototip tamamlamaktan ve oluşturmaktan uzaktı. Bununla birlikte, mühendisler yeni bir düzen ortaya çıkması nedeniyle işi durdurmayı akıllıca buldular. Sonuç olarak, Durchbruchwagen III'teki mevcut gelişmeler, yeni ağır tank VK 3001 (H) için temel oldu. Aslında, mevcut projenin çoğunun değişmeden bırakılması ve bazı bileşenlerin ve montajların değiştirilmesi önerildi. Böylece mevcut projenin gelişimini tamamlayan müteahhit firma, müşteriye gerekli zırhlı aracı sağlamayı çok yakın bir zamanda planladı.
VK 3001 (H) projesi, teknolojinin temel özelliklerinin korunmasına yol açan mevcut gelişime dayanıyordu. Özellikle, zırhlı gövdenin tasarımı ve ana birimlerin yerleştirilmesi açısından önemli bir benzerlik vardı. Aynı zamanda, santralin diğer elemanlarının, yeni bir alt takımın kullanılması ve ayrıca arttırılmış kalibreli silahlandırmaya sahip tankın bir versiyonunun geliştirilmesi planlanmıştır.
Önceki projelerde test edilen ve test edilen vücut şeklinin, birbirlerine farklı açılarda yerleştirilmiş birkaç doğrusal ön tabaka ile kullanılmasına karar verilmiştir. Yeni tankın ön kısmı, zamanın Alman zırhlı araçları için geleneksel bir forma sahipti. Ön gövde plakaları, 35 ile 50 mm arasında bir kalınlığa sahip olmalıdır. Ön levhaların arkasında, 50 mm kalınlığında dikey kenarlar tutturulmuştur. Kıç projeksiyon koruması da 50-mm zırh üzerine yerleştirildi. Tavan ve tankın tabanı, 20 mm'ye kadar kalınlıkta zırhlardan yapılmış olmalıdır.
VK 3001 (H) projesinde, uygun koruma seviyesine sahip yeni bir kule kullanılması kararlaştırıldı. Tasarımı, önceki projelerdeki gelişmelere dayanıyordu, ancak kulenin zırhının daha kalın olması gerekiyordu. Kulenin ön levhalarının kalınlığı 50 mm'ye ulaştı. Boncuklar ve beslemeler, sırasıyla 30 ve 50 mm kalınlığındaydı.
Tank, Alman tank yapımı için klasik düzeni korudu. Teknenin önüne, gövdenin hemen ön levhalarının altına, transmisyon üniteleri yerleştirildi. Hemen arkalarına, arkasında büyük bir savaş bölümünün öngörülmüş olduğu bir yönetim departmanı yerleştirildi. Besleme geleneksel olarak motora ve ek birimlerine atanmıştır.
Bir taret ve silah ile ağır bir tank şeması. Şekil Aviarmor.net
Maybach HL 116 hp 300 karbüratör motorunun gövdenin arkasına yerleştirilmesi önerildi. Hava soğutma sistemi ile. Kardan mili yardımı ile tabandan dövüş bölmesinden geçen motor, mekanik bir şanzıman birimlerine bağlandı. Düz şanzımana dayalı şanzımanın altı ileri vites ve bir geri vitesine sahipti.
İki prototip tankın Durchbruchwagen testleri sırasında şasinin mevcut tasarımının gereklilikleri tam olarak karşılamadığı bulundu. Bu nedenle, VK 3001 (H) için süspansiyon ve destek makaralarının yeni bir sürümü geliştirilmiştir. Şimdi, gövdenin her iki tarafında, lastik bantlarla donatılmış ortalama çapta yedi adet çift destek rulosu kurulması önerildi. Makaralar ayrı bir burulma çubuğu süspansiyonuna monte edildi ve bir dama tahtası düzenine yerleştirildi. Aynı zamanda, iç sıralarda dört paten pisti ve dış sıralarda üç tane paten pisti vardı.
Geleneksel ön tahrik tekerlekleri ve besleme rayları tutuldu. Tahtanın ortasında, tırtılın üst kolu için üç destek silindiri vardı. Metal rayın genişliği 520 mm'ye yükseldi, ancak sıkıştırma dişlisi hala kullanıldı. Alt takımdaki ve izlenen tahrikteki tüm kullanılan değişiklikler, savaş ağırlığındaki gerekli artış ve dayanma yüzeyindeki spesifik yükteki ilgili değişiklik ile ilişkiliydi.
VK 3001 (H) projesinin temel versiyonunda, Pz.Kpfw.IV orta tank ünitesine dayanarak oluşturulmuş, ancak arttırılmış rezervasyonla oluşturulan bir zırhlı taret kullanılması önerildi. Taret, bir 75-mm top ve eşleştirilmiş bir makineli tüfek olmalıdır. Ana silah Tankın namlu uzunluğu 7,5 kalibreli bir tank silahı 37 cm KwK 24 yapması gerekiyordu. Manuel tahrikler sayesinde, tabanca -10 ° ile + 20 ° arasında dikey olarak yönlendirilebilir. Yatay yönlendirme daireseldi ve tüm kulenin döndürülmesiyle sağlandı. Silahın, TZF9 teleskopik görüş yardımı ile indüklenmesi gerekiyordu.
Ek ekipman umut verici tank, iki adet MG 34 makineli tüfek kalibreli 7,92 mm'den oluşuyordu. Bunlardan biri silah tabancasına monte edildi ve silahla yönlendirildi. Ön gövde tabakasında, sınırlı bir işaret açısına sahip standart bir makineli tüfek montajı yapılması önerildi.
Bazı raporlara göre, dövüş bölmesinin büyüklüğü, 80 mm kalibreli ana silahın 90-75 mermilerine ve makineli tüfekler için 4000 kartuşlarından daha fazlasına yerleştirmek için istif tankının içine yerleştirmeyi mümkün kıldı.
Ayrıca, potansiyel bir 105 kalibre tabancasının yerleştirilmesi gereken taretin bir çeşidi de geliştirilmiştir. Gerekli silah o zamanlar mevcut değildi, ancak geliştirilmekte olan tankı yeniden donatma planları çoktan ciddi olarak kabul edildi. 105-mm toplar için taret uygun boyutlara sahip olmalı ve gerekli tüm donanıma sahip olmalıdır.
Yeni bir ağır tank yönetmek için beş kişiden oluşan mürettebat gerekiyordu. Teknenin önüne, yönetim bölümünde, sürücünün (solda) ve topçu-telsiz operatörünün (sağda) işleri yerleştirildi. Sürücü ve telsiz operatörü, gövdenin ön ve yan sayfalarında görüntüleme araçlarına sahipti. Arabaya binmek için çatıdaki kendi kapaklarını kullanmak zorunda kaldılar.
Topçu, komutan ve yükleyici kuleye yerleştirildi. İşleri, kulenin yanlarında ve çatısında görüntüleme cihazları ile donatılmıştı. Ek olarak, kulenin dövüş bölmesine erişim için bir dizi kapağı vardı. Komutanın işyerinde, kulenin sol tarafına yerleştirilmiş, etrafındaki tüm alanı gözlemlemek için bir dizi izleme aracıyla birlikte küçük yükseklikte bir taret vardı.
Mevcut projenin değiştirilmesi DW III, ümit vaat eden makinenin ebadı ve ağırlığı için mevcut gereklilikleri yerine getirmiştir. Bununla birlikte, aynı zamanda, VK 3001 (H) ağır tankının savaş ağırlığı, 32'e ulaştı - bu, belirlenen teknik görevden biraz daha fazla. Makinenin silahsız uzunluğu 5,81 m, genişlik - 3,16 m, toplam yükseklik - 2,57 m, vücuttaki yükseklik - 1,83 m idi.
Henschel, 1940’in başlangıcında, VK 3001 (H) projesinin geliştirilmesini tamamladı ve deneysel bir makinenin yapımının teste alınmasını sağladı. Aynı yılın ilkbaharında Henschel fabrikası bir zırhlı araç monte etti. Bununla birlikte, aynı zamanda, yalnızca zırhlı gövdesi olan şasi test edildi. Kule henüz hazır değildi ve ayrıca onu kullanmaya gerek yoktu. Bu sebeple, çatısında, kulenin ağırlık taklitçisi olan beton blokların bulunduğu çöp sahasına bir şasi gönderildi.
İlginçtir ki, mevcut VK 3001 (H) prototiplerinin fotoğraflarında iki simülatör seçeneği vardır. İlk durumda, gövdenin çatısına gerekli ağırlıkta birkaç somut halka yerleştirildi, ikinci durumda, yanlarda pencereli küçük bir kabin ve halkalara ayrıca bir açılır tavan yerleştirildi. Bu tür ekipman uzmanların yeni bir makinedeyken yapılan testleri gözlemlemelerine, ancak dış etkenlerden korunmalarına izin verdi.
Deneyimli bir tankın testleri 1940 yazına kadar devam etti. Otomobil, 35 km / s hıza ulaştı ve 150 km seviyesinde bir güç rezervi gösterdi. Bu parametreler orjinal teknik gereksinimlere karşılık geldi ve bu da işin devamına ve servis için ağır bir tankın kullanılmasına güvenmeyi mümkün kıldı. Hareketlilik açısından, yeni zırhlı araç mevcut modellerden biraz daha düşüktü, ancak koruma açısından önemli avantajları vardı ve ayrıca ateş gücünde onları geçebilirdi. Bu nedenle, agrega özellikleri açısından, VK 3001 (H) tankı birlikler için ilgi çekiciydi.
Test sonuçlarına göre, üretim öncesi bir grup yeni tank üretilmesine karar verildi. Tanımlanan tasarım kusurlarını ortadan kaldırmak ve ardından güncellenmiş tasarımı kullanarak sekiz zırhlı araç inşa etmek gerekiyordu. Ek olarak, 12-mm tank tabancalarıyla 75 taret üretimi de sipariş edildi. Yeni partinin tekniğinin karada ve askeri davalarda kullanılması planlandı. Buna ek olarak, yeni modelin gelecekteki seri ağır tankları için bir kriter olacaktı.
İlk ön üretim tankı VK 3001 (H), Mayıs 1941 yılı tarafından inşa edildi. Bundan kısa bir süre sonra, daha önce başlatılmış olan bazı araçların tamamlanması gerekse de, bu teknolojinin daha fazla montajını bırakmaya karar verildi. Orijinal konfigürasyondaki bu iki kasa, müşteriye Ekim 41-th'de devredildi. Bundan sonra, ağır tankın yeni modelleri inşa edilmedi. Krupp tarafından inşaatın sona ermesi sırasında, projeyi taşeron olarak çekti, yeni tasarımlı 12 kuleleri, 75 kalibre tabancalarıyla birleştirildi. Aynı zamanda, bitmiş kuleler mevcut şasiye monte edilmedi. Bunun yerine, zırhlı araçlara farklı tasarımlardan ağırlık simülatörleri verildi.
Zaten 1941 baharının sonunda, ordu VK 3001 (H) projesinin daha da geliştirilmesinden vazgeçmeye karar verdi. Özellikleri ve genel göstergeleri nedeniyle, bu makine yeni VK 3601 tankından belirgin derecede düşüktü. Sonuç olarak, mevcut projenin gelişiminin devam etmesi uygun görülmedi. Üretim öncesi partinin montaj aşamasında inşaat durduruldu. Birliklerdeki umut verici ağır tankların sömürülmesi artık bir sorun değildi.
Potansiyellerin yetersizliği nedeniyle projenin kapanmasına rağmen, Alman ordusu hala bazı çalışmalara üç inşa şasi çekti. Özellikle, bu teknik karşılaştırmalı testlerde kullanıldı, bu sırada yeni tanklar VK 3601 ve VK 4501 (H) '' direndi ''. Doğal olarak, yeni tanklar daha iyi performans gösterdi ve gayri resmi rekabeti kazandı. VK 4501 (H) projesinin sonucunun, seri ağır tank Pz.Kpfw.VI Tiger olduğu not edilmelidir. Böylece, 1941'in ilkbaharında, müşteri mevcut projeyi terk ederek doğru seçimi yaptı.
VK 3001 (H) şasisinin dört örneğinden biri daha sonra deneysel bir makine haline geldi ve çeşitli araştırmalara, testlere vb. Katıldı. Bu örneğin işleyişi savaşın sonuna kadar devam etti. Öncelikli olarak yardımcı amaçlar için yeni deneysel zırhlı araç modelleri şasesi olarak kullanılmıştır. Kalan tank şasisi, sürücü mekaniği için bir eğitim aracı olarak kullanıldığı tank okullarından birine aktarıldı.
Yeni tankların üretimini durdurma kararından önce, Krupp silahlı bir düzine kuleyi birleştirmeyi başarmıştı. Bu ürünlerin yarısı Atlantik Duvarı'nın tahkimatlarının yapımında kullanılmak üzere Batı Avrupa'ya gönderildi. Tankların taretleri ve savaş bölümleri tahkimatlara monte edilmeli ve olası bir düşman saldırısını engellemek için kullanıldı.
Mayıs ayında, yılın 1941'i, VK 3001 (H) projesinde çalışmayı durdurma kararından kısa bir süre sonra, Alman emri, 105 ve 128 mm kalibrelik silahlarla yeni kendinden tahrikli topçu sistemlerinin geliştirilmesini emretti. Rheinmetall-Borsig, XSUMX mm uzun namlulu 128 cm PaK 12,8 tabancalı ACS için bir proje önerdi. Bu silahın taşıyıcısı olarak VK 40 (H) ağır tankını temel alan kendinden tahrikli bir şasi önerildi. Henschel, meslektaşlarına kendinden tahrikli silahlar için kullanılması planlanan bitmemiş şasi örnekleri sağlamayı kabul etti.
Projenin bir parçası olarak 12,8 cm Selbstfahrlafette auf VK 3001 (H) sembolü ile şasinin uzunluğu arttırıldı, bu da bir çift yol tekerleği eklenerek telafi edildi. Gövdenin kıçında, gerekli türde bir alet bulunan bir tekerlekli ev vardı. Henschel, kısa süre önce kendinden tahrikli silahların temeli haline gelen iki bitmemiş şasi sağlamıştır. Bu teknik, 1942 başında test için sunuldu. Ünlü kurgu şiirinin kahramanlarının onuruna iki araba Max ve Moritz adını verdi. Tüm testleri geçtikten sonra, savaş araçları öne gönderildi.
Askerlerden Sturer Emil'in (“Stubborn Emil”) ortak takma adını alan kendinden tahrikli silahlar, birinin hasar görüp mürettebat tarafından atıldığı Stalingrad'a ulaştı. SAU, Kızıl Ordu'nun bir kupası oldu ve daha sonra bir müze eseri oldu. Şimdi bu makine Kubinka'da saklanıyor. 1944'in ilkbaharındaki "Emil" in ikinci örneği, hava saldırısı sırasında kırıldı.
VK 3001 (H) tank şasisinin kalan prototipleri biraz daha başarılıydı. Bu ve diğer ekipmanların bulunduğu Henschel fabrikasının ele geçirilmesinden sonra Müttefik kuvvetler tarafından en az bir araç bulundu. Kazanan ülkelerin uzmanları yakalanan aracı inceledi ve bazı sonuçlar çıkardı. Beklenen şasi ordunun ilgisini çekemedi, çünkü umutsuzca modası geçmiş ve 1941 yılının ortalarından itibaren bile umutları yoktu.
Alakasız olduğu üzere VK 3001 (H) araç ailesinin neredeyse tüm örnekleri elden çıkarıldı. Kubinka zırhlı araç müzesinde saklanan sadece 12,8 cm Selbstfahrlafette auf VK 3001 (H) kendinden itmeli tabanca günümüze kaldı.
Henschel şirketinin VK 3001 (H) ağır tankı projesi, Porsche şirketi tarafından oluşturulan VK 3001 (P) tankı ile aynı anda geliştirildi. Bu makinelerin ikisi de gerekli testleri geçti ancak orduyu ilgilendiremedi. Testlere girdikleri zaman, büyük potansiyeli olan benzer ekipmanların yeni örnekleri oluşturuldu. Sonuç olarak, 1941'in ilkbaharının sonunda, gerçek umutların bulunmaması nedeniyle 30 ton ağır tank projesi kapatıldı. Bunun yerine, yeni bir geliştirme geliştirmek gerekiyordu - ağır bir tank VK 3601.
Göre:
//achtungpanzer.com/
//aviarmor.net/
//armor.kiev.ua/
//ost-front.ru/
Chamberlain P., Doyle H. İkinci Dünya Savaşı'nın Alman tankları ve kendinden tahrikli silahlarının referans kitabını oku. - M: AST: Astrel, 2008.
Baryatinsky M.B. Ağır tank "Tigr" // Zırhlı koleksiyon. 1998. №6.