Üşüyorum
Üşüyorum adlı şiirim.
Şehrin ışıklarını seyrediyorum
Gecenin karanlığına sarınmış halde.
Sert bir rüzgar esiyor,
Sıyırıyor yanağımı keskin bir bıçak gibi.
Üşüyorum.
Ama hayır,
Kışın habercisi gibi esip duran,
Şehrin sokaklarını boşaltan
Bu rüzgar değil beni üşüten.
Senin yokluğun...
Henüz tanımadığım senin yokluğun.
Belki de hiç tanımayacağım senin yokluğun.
Korku beni üşüten.
Karamsarlık...
Emrah Özer 15.12.2021