Fare F22 Savaş Uçağını Kullanabilir mi?
2004 yılında Florida Üniversitesi Biomedical bölümünde ki bilim adamlarının yaptığı çalışma da fare beyini ile F22 savaş uçağını uçurmayı simüle ettiler. Farenin beyinindeki 25,000 neuron ile oluşturdukları elektronik chip, zaman ile F22 uçağını düz bir şekilde uçurmayı öğreniyor.
Bu araştırma ile ayrıca, beyin hücrelerinin etkileşimini izleyerek epilepsi gibi nöral bozukluklara neyin neden olduğunu anlamayı ve müdahale etmenin invaziv (mikroorganizmanın vücut da yayılarak üreme yeteneği) olmayan yollarını belirlemeyi umuyorlar.
Thomas DeMarse bu işlemi aşağıdaki şekilde açıklıyor;
Alt kısımdaki bir ızgarada düzenlenmiş 60 elektrotlu bir kap ve bunun üzerine, hızla kendilerini yeniden bağlamaya başlayan, canlı bir sinir ağı – bir beyin oluşturan sıçanlardan alınan canlı kortikal nöronları koyduk. Sinir hücrelerinin simülatörle nasıl etkileşime girdiğini gözlemleyerek, bilim adamları bir sinir ağının nasıl bağlantı kurduğunu ve hesaplamaya başladığını çözebilir.
Beyin ve simülatör, nöronların vücudumuzu kontrol etmek için birbirlerinden sinyalleri alıp yorumlarken olduğu gibi iki yönlü bir bağlantı kurar. Sinir hücrelerinin simülatörle nasıl etkileşime girdiğini gözlemleyerek, bilim adamları bir sinir ağının nasıl bağlantı kurduğunu ve hesaplamaya başladığını çözebilir.
DeMarse, nöronları elektronlu kaba ilk koyduğunda, suya serpilen kum tanelerinden biraz daha fazla görünürler. Bununla birlikte, tek tek nöronlar yakında mikroskobik çizgileri birbirine doğru genişleterek nöral süreçleri temsil eden bağlantılar kurar.
Bu işlemde bir uzantı görürsünüz, geri çeker, uzatırsınız – ve birkaç kez yapabilir. Zamanla bağlantı kendini kurmaya başlayana kadar, sadece yanında olanları örnekler. Bu işlem beyin ağ hücreleri ile canlı bir hesaplama cihazı olduğu noktaya götürüyor.
Simüle edilmiş uçağı kontrol etmek için, nöronlar önce bilgisayardan uçuş koşulları hakkında bilgi alır: uçağın düz ve düz uçup uçmadığı veya sola veya sağa eğik olup olmadığı gibi. Nöronlar daha sonra verileri analiz eder ve uçağın kontrollerine sinyal göndererek yanıt verir. Bu sinyaller uçuş yolunu değiştirir ve nöronlara yeni bilgiler göndererek bir geri bildirim sistemi oluşturur.
Başlangıçta bu beyni bir uçuş simülatörüne bağladığımızda, uçağın nasıl kontrol edileceğini bilmiyor. Böylece onu bağlarsınız ve uçak rastgele hareket eder. Ve veri geldikçe, (sinirsel) ağı yavaşça değiştirir, böylece zamanla, ağ yavaş yavaş uçağı uçurmayı öğrenir.
Beyin şu anda mavi gökyüzünden fırtınalı, kasırga kuvvetli rüzgarlara kadar değişen hava koşullarında simüle edilmiş uçağın sahasını ve atışını kontrol edebilmesine rağmen temel amaç nöronların bir ağ olarak nasıl etkileştiklerini daha temel bir şekilde anlamaktır. Burada olan hesaplama sadece bir nörona dayanmıyor.
Araştırmanın makalesine buradan ulaşabilirsiniz.