"Carolyn, bana şu kalemi ver," dedi büyükannem belli belirsiz bir kalemle işaret ederek.
O kalemin kalem olmadığı gibi ben de Carolyn değildim. Yine de yorum yapmadan kalemi ona uzattım.
"Neden onu düzeltmedin?" Diye sorabilirsiniz.
Ve şöyle derdim, "Bana ne dediği neden önemli? Bir isim sadece bir isimdir. "
Demansın bazen olabileceği gibi, büyükbabam öldükten sonra başladı. https://www.medicalnewstoday.com/articles/246487#1 Birini demansın zirvesine, uçurumun kenarına daldırabilir.
İlk kez canlı bir şekilde gerçekleştiğini hatırlıyorum.
Büyükannemi bir süredir görmemiştim ve oturma odasındaki ev bitkileri ormanını sulamasına yardım ediyor, daha fazlasını bulmak için yaprakları ve boyalı saksıları kenara itiyordum.
Carolyn, orayı kaçırdın.
Omzumun üzerinden baktım - kiminle konuşuyordu? Bakışlarını benimkine ve parmağımın küçük bir barış zambağına işaret etmesine şaşırdığımı hayal edin. Bitkiyi suladım, onu şans eseri olarak yazdım, barışı korudum.
Ne de olsa isimleri kendim karıştırdım. Hepimizde vardır.
İkinci kez gerçekleştiğinde, Red Robin'e giderken arabada bana "Carolyn" dedi.
O sabah üzgündü, ama ona hamburgerlerin, dipsiz kızartmaların ve milkshake'lerin iyileştiğini söyledim. Arabada birkaç dakika kaldıktan sonra sessizlikten göbeğe kadar bir kahkaha attı.
"Carolyn, beni nasıl neşelendireceğini her zaman biliyorsun," dedi sıcak bir gülümsemeyle.
Ona Carolyn'in kim olduğunu sorarak onun mutluluğunu azaltmak istemeden gülümsedim.
İkisiyle de sık sık isimleri karıştırdığı sadece ben değildim.
Annemle tartıştığı zaman anneme "o kaltak Elizabeth" diyeceğini çabucak öğrendim. Annemin adı Elizabeth değil, hatta yakın bile değil, ama "o orospu" bazen tartışmalı.
Annem onu her düzelttiğinde tüyleri açıkça dalgalanıyordu.
Elizabeth kim? Bir gün aileme sordum.
Elizabeth, Elizabeth kalp krizi geçirene kadar büyükannemle kan davası olan yaşlı bir komşuydu - umarım ilgisiz nedenlerden dolayı ...
Büyükannem daha önce bana Elizabeth dememişti ama onunla tartışan annem her zaman "Elizabeth" idi. Ve ben genellikle Carolyn oldum.
Peki Carolyn kimdi?
Carolyn, dedemin hemen önünde vefat etmeden önce yıllarca büyükannemin en iyi arkadaşıydı.
Demans, dehşet verici, kafa karıştırıcı bir canavardır. Anılar arasında ayrım yapmaz. Alır, alır ve alır.
Bir yanıt olarak, insanlar genellikle kendilerini "yönlendirerek" acı çekenlere yardım etmeye çalışırlar.
Tecrübelerime göre, https://www.alternativesinalzheimerscare.com/reality-orientation-good-or-bad/ küçük önlemler için etkili olabilir (eğer büyükannem Çarşamba olduğunu düşünüyorsa ama Pazar günüyse) ancak daha büyük önlemler için uygun değil (eğer büyükannem ölü annesinden yaşıyormuş gibi bahsediyorsa).
Önem verdiğiniz birinin hangi gün olduğunu ya da annesinin öldüğünü ya da sizi başka bir adla çağırdığını görmek zor. Çok zor. Ama büyükannemi belirli durumlarda yönlendirerek sadece onun acı çekmesine ve kafa karışıklığına neden olduğumu anladım.
Bunun yerine onun gerçekliğinde bir anlığına kalmak bizim için etkilidir. Yalan söylemek değil, sadece dinlemek ve şefkat göstermek.
Büyükannem, özellikle demansı ilerledikçe bana her zaman "Malinda" ve "Carolyn" demeleri arasında gidip gelirdi. Ama ona izin verdim.
Beni yanlış anlamayın Aktif olarak Carolyn gibi davranmadım. Ve eğer bana kim olduğumu sorsaydı, ona söylerdim. Ama bir an için dostça bir yüz görür ve bunu en yakın arkadaşı sanırsa? Carolyn'e bağlı duyguları ona hatırlatan yüz olduğum için mutluyum.
Kendinizi bir dahaki sefere benzer bir durumla karşı karşıya bulduğunuzda, hatırlamanızı istiyorum: isimler önemli değil.
Ayrıntılar sadece bu… ayrıntılar. İsimlerimize ekli olduğumuz gibi, isimlerimiz de detaylardır. Duygu hala orada.
İnsanları nasıl hissettirdiğiniz önemlidir. Onlarda kalan bu.
Öyleyse kendinize sorun, başkalarına nasıl hissettiriyorsunuz? Sen en iyi arkadaş mısın yoksa şirret komşu mu?
Önemli olan şu ki, "Carolyn" veya "Malinda", büyükannem benden hoşlandığını asla unutmadı, tıpkı Red Robin'deki o shake'leri sevdiğimizi asla unutmadığı gibi.
Yani, büyükannem bana "Carolyn" demek isterse, benim için sorun değil. Şimdi, eğer bana "Elizabeth" derse… o zaman bir sorunumuz var demektir.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Doğası gereği, spor bizi rekabet etmeye zorlamak için tasarlanmıştır. Rekabetçi sporcular olarak, diğer sporculara karşı sürekli rekabet etme baskısına kapılmak kolaydır, ancak ya dış rekabete odaklanmak yerine, odak noktanızı iç rekabete kaydırsaydınız? Bu, başkalarını yenmeye çalışmak yerine kendinizle rekabet etmek ve kendi performansınızı geliştirmek için çabalamak anlamına gelir.
Bu öğleden sonra arabayı bir saat dinledim; evin önünden geçen bir motor vızıldamasının her ipucu beni pencereye gönderiyor, gri Civic'in dikkatlice sürücüye dönmesini arıyordu. Sonunda geldi ve annemi selamlamak ve yatağa doğru zorlu bir yolculuk yaparken onu kolundan tutmak için dışarı çıktım.
Korkunç babalar yüzünden telafisi imkansız acı çeken üç annenin hikayeleri “Şimdiye kadar pek çok insan aşktan ölmedi. Ama kalabalıklar telef oldu ve yokluğundan her saat ölüyor.
Kalbine dokunan sözlerle minnettarlığını göster ve baban olduğu için ne kadar minnettar olduğunu ona hatırlat! Sözleriniz onun için dünya anlamına gelecektir. Susie Miller tarafından oğlumuz Zack ve arkadaşı Paul'u kontrol etmek için güneş odasına göz attım.
On yıl önce, yaşam ve evlilik hakkındaki düşüncelerimi değiştiren bir şey oldu. Oğlum o sırada henüz bir yılını doldurmuştu, yazarlık kariyerim başlamıştı ve rahatlıkla mutlu olduğumu, gerçekten mutlu olduğumu söyleyebilirim.