Kaynak: pro-lgbt.ru
Erişim Tarihi: 17.03.2023
Lee, 62 yaşında. Küçük yaşlardan itibaren kendi beden algısı ile ilgili sorunlar yaşıyordu. Kendini çok şişman buluyor ve içine "tıkıştırıldığı" elbiselerden nefret ediyordu. Annesi ve büyükannesinin erkek kardeşine duyduğu hayranlık, kardeşiyle aynı kıyafetleri giyme ve aynı saç stiline sahip olma arzusuna yol açtı ama buna izin verilmedi. 15 yaşına geldiğinde, uzun yıllar sonra babaları onlarla yeniden iletişime geçti. Çocukları yürüyüşe çıkardı, onlara hediyeler aldı, para verdi. Sonra onları evinde kalmaya davet etti; anne karşı çıksa da nedenini söylemedi. Lee yine de babasıyla gitti ve ilk gece babası ona tecavüz etti.
Lee 44 yaşındayken televizyonda "cinsiyet değiştiren" bir kadınla ilgili bir program gördü. Kendisinin de onun yerinde olabileceğini düşündü. Ona göre cevap buydu. Lee Londra'da bir doktordan randevu aldı. İlk ziyaretinde doktor ona: "Zaman kaybetmeyelim" dedi ve ivedilikle testosteron enjekte etti.
"O zamanlar istiyordum ama şimdi bunun yanlış olduğunu anlıyorum” diyor Lee. “Gerçekten ihtiyacım olan şey psikoterapiydi. Bedenimin değil, kafamın yardıma ihtiyacı vardı... Ama testosteronu seviyordum. Sonraki birkaç yıl boyunca histerektomi (rahmin alındığı transseksüel ameliyatı) ve ooferektomi (yumurtalıkların alınması), testis implantları ve klitorisi uzatarak küçük bir penis yapma işlemi olan metoidioplasti geçirdim. Sonunda vajinektomi (vajinanın bir kısmının çıkarılması) ve ardından falloplasti (yapay penis yapma) ameliyatı yaptırdım. Yara izleri hala görülebiliyor. Bu, iyileşme süresi uzun olan çok ciddi ve zor bir prosedür... Daha sonra uzun bir süre antibiyotik kullanmak zorunda kaldım."
Lee psikologlarla çok zaman geçirdi ve "cinsiyet değişikliğinden" pişmanlık duyduğunun farkına vardı. Cinsiyet konusunda doktora gitmeden önceki haline dönmek istiyordu. Esas cinsiyetine dönmeyi düşündü, ancak fizyolojik olarak vücudunun buna dayanamayacağına karar verdi.
"Tüm ameliyatlardan sağ çıkabileceğimden emin değilim," diyor Lee. “Hayatımın geri kalanında vücudumla savaşacağım. Vücudumu şu anda olduğu şekliyle kabul etmek zorundayım. Dışarıda insanlar bir erkek görüyor ama ben içimde travma geçirmiş küçük bir kızım. Yine de şimdi kendimi her zamankinden daha fazla kabul ediyorum. Keşke kendimi daha erken kabullenmeme yardımcı olsalardı."
-
Thomasin, 20 yaşında. Ergenlik döneminden beri erkeklerin veya kızların onu cinsel açıdan cezbetmediğini hissediyordu ve bu konuda diğerlerinden farklı olduğunu düşünüyordu. Bir cevap aramak için internete başvurdu. İnternette "aseksüellik" kelimesini buldu ve aseksüel" olması gerektiğine karar verdi. Sonra cinsellikle ilgili duygularını "cinsiyete" yansıttı. "Eğer aseksüelsem; bu cinsiyetsiz (agender) olduğuma işaret etmeli." Kısa süre sonra iki cinsiyetten de olmadığını söylemenin getirdiği belirsiz sorunlarla uğraşmak yerine erkek olduğunu söylemenin daha kolay olacağına karar verdi ve 2,5 yıl boyunca tüm belgelerdeki ismini dahi değiştirerek "transseksüel" olarak yaşadı.
Thomasin duygularının neden değiştiğini açıklayamıyor ama 18 yaşındayken aniden çocuk sahibi olmak isteyebileceğini fark etmiş. "Transseksüelliğindeki kusurları görmeye ve yeniden şüphe duymaya” başlamış.
Thomasin, "Mastektomi yaptırmadığım için minnettarım ama yine de kendime zarar verdim ve kendimi çok kötü hissettim," diyor. “Şimdi kadın bedenime eskisinden daha iyi davranıyorum ve göğüslerimi kabullenmeyi öğrendim. Trans olduğumda vücudumdan nefret ettiğim için ayda sadece bir kez duş alırdım. Artık her gün yıkanabiliyorum. Bu gerçek bir gelişme!”
-
10 yıl boyunca bir erkek gibi yaşayan ancak daha sonra gerçek cinsiyetini yeniden benimseyen 28 yaşındaki İngiliz Charlie Evans, hikayesini açıkladıktan sonra, kendisi gibi hisseden yüzlerce kişi tarafından mesaj yağmuruna tutuldu. Bu durum onu bir proje oluşturmaya itti. The Detransition Advocacy Network adlı projesi, diğer "detranslara", onları hain olarak gören hoşgörüsüz LGBT topluluğundan gelen nefret ve tacizle başa çıkmalarında yardımcı oluyor.
Evans, esas cinsiyetine dönen kişilerin temel özelliklerini şöyle sıralıyor: Genellikle 20 yaşlarında, çoğunlukla kadın, sıklıkla otizm teşhisi konulan kişiler.
"Tam cinsiyet değiştirme ameliyatı geçirmiş ve bundan pişmanlık duyan 19 ve 20 yaşındaki gençlerle konuşuyorum. Disforileri azalmadı, kendilerini daha iyi hissetmiyorlar ve şimdi ne yapacaklarını bilmiyorlar" diyor Evans.
-
Dagny adlı bir başka detrans, sosyal medyanın talihsiz çocukları "cinsiyet değiştirmeye" ikna etmede ana itici güç olduğunu iddia ediyor. Yalnızca muhafazakar Hristiyan yayınlar onun bu hikayesiyle ilgilenirken, ana akım haberler onu düşmanca bir şekilde görmezden gelmiş.
Ergenlik döneminde, adet görmeye başlaması ve memelerinin gelişmesi nedeniyle büyük bir kafa karışıklığı yaşayan Dagny, Yahoo üzerinden "12 yaşında bir kızım ama erkek olmak istiyorum" başlığıyla bir gönderi oluşturmuş ve burada "iyi niyetli kişiler" ona Batı medeniyetinin "cinsiyet değiştirme" gibi ileri bir başarısından bahsetmiş. Bir Tumblr hesabı açtıktan ve LGBT gruplarına üye olduktan sonra, önce "non-binary" (cinsiyet ikiliğini reddeden, iki cinsiyetten birine ait olmadığını iddia eden kişi) olduğu içgörüsüyle, ardından da "trans erkek" olduğu inancıyla sarsılmış. Tumblr'dan etkilenerek, hormon "terapisine" başlamasına izin vermedikleri için ailesini fobik olarak görmeye başlamış. Ayrıca kendisine kadın olarak hitap eden herkesten nefret ediyor ve onları düşman belliyormuş. Dagny, "trans" olduğu için ahlaki olarak "cinsiyet değişikliği" yapmak zorunda olduğuna ve kendisiyle ilgili her türlü şüphenin "içselleştirilmiş transfobi"den kaynaklandığına ikna olmuş.
Şimdi 22 yaşında olan Dagny artık cinsiyet değiştirmek istemiyor ve cinsiyet disforisi (cinsiyet hoşnutsuzluğu) olan çocukların bir seçenekleri olduğunu bilmelerinin önemli olduğunu düşünüyor.
"Bize tek bir seçenek sunuldu; korkunç ve yıkıcı sonuçlar doğurma riski taşıyan tek bir seçenek… Eğer gençler karşı cinsten olmak istiyorlarsa, o zaman cinsiyet değiştirmelerine izin verilmeli, dendi. Bize satılan tek hikaye bu! Benim gibi insanlar bu hikayenin uygunsuz çelişkisinin canlı kanıtı.", diyor Dagny. Kendi gibi esas cinsiyetine dönen diğer üç kızla birlikte hayata geçirdiği proje sayesinde en az iki genç "cinsiyet değiştirmeyi" reddetti.