"Halkın kaybolmuş adalet özleminin hala ne kadar canlı olduğunu ve daima birinin, bir kurtarıcının ayağa kalkıp o işareti alarak, yüreğinde o ateşle harekete geçtiğini söylemekte haklı olduğunu görüyorsun değil mi? O yenilince, çarmıha gerilince, bir başkası kalkar ayağa. Sonra bir başkası, daha sonra bir başkası gelir. Zamanın karanlıklarında, şehirlerin ve tarımın tanrısı, çölün ve çorbaların o eski tanrısını öldürdüğü zaman başlamış bir bayrak yarışı gibi..."
Spartaküs... Bu isim, dünyada adaletsizlik ve eşitsizlik sürdükçe ve buna karşı insanca yaşama mücadelesi veren tek bir kişi bile kaldıkça, bir simge olarak parlamaya devam edecek.
Kimbilir, belki bir gün, eşitlik ve adaletin bayrağı daha mutlu insanların üzerinde dalgalanır?
Kimbilir, belki bir gün... Neden olmasın?