Glokom ve beyin
Glokomatöz nöropati retinal ganglion hücreleriyle sınırlı değildir, aynı zamanda görsel sistem boyunca uzanır. Modern nörogörüntüleme teknikleri insanlarda in vivo hastalığı değerlendirmek için yararlı bir araç olabilir, dedi Roma Üniversitesinden Oftalmolog Carlo Nucci.
Dr.Carlo Nucci yaptığı bir dizi çalışmada, difüzyon tensör manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile nöro-görüntülemede, optik sinir ve optik sinir radyasyonlarında, glokomatöz görme alanı kaybının, ortalama difüzyon ve progresif bir artışla ilişkili olduğu gösterdi. Fraksiyonel anizotropide azalma tesbit etti. Bu her iki bulgu aksonal hasarın biyobelirteçleridir, dedi, İtalya, Floransa 13. Avrupa Glokom Derneği Kongresinde. Ayrıca erken glokomlu hastalarda optik sinirin hasarının proksimal retrobulber bölgede ağırlıklı olarak yer aldığını, ileri glokomlu hastalarda ise optik sinirin distal ucunun da hasar gördüğünü gözlemlemişlerdir. Yakın zamanda, daha yeni, difüzyon kurtoz MRG’si kullanılarak bir çalışma gerçekleştirdiler. Glokomdaki hasarın, beyinde görsel bilginin işlenmesi ve bütünleştirilmesinde yer alan beyaz madde yollarına ulaştığı tesbit edildi. Dr Nucci, glokomda, sakkadik göz hareketleri sırasında sabit bir görüntüyü sabitlemekte önemli olan lateral genikulat çekirdeğin magnoselüler tabakasına zarar verdiğini gösteren kanıtlar olduğunu belirtmiştir. Okuma sırasında hastanın göz hareketlerini değerlendiren bir çalışmada, bir metin baskılı mikroperimetre ekranı ve yüksek frekanslı bir göz takip cihazı kullanılarak, glokomlu hastaların göz hareketlerinde çok belirgin değişiklikler olduğunu gözlemlediler.
Dr. Nucci, Glokom ve Alzheimer hastalıklarının benzer biçimde çoğu hastada, retinal ganglion hücrelerinin göz içi basıncı (GİB) ile ilişkili ölümünün, glokomatöz nörodejenerasyonun daha yaygın özellikleri için en olası başlatıcı patojenik mekanizmaya sahip olduklarını söyledi. Bununla birlikte, önceden var olan nörodejeneratif bir sürecin varlığı, bu hücreleri yerel stres faktörlerine daha duyarlı hale getirebilir. Glokom ve Alzheimer hastalığı da dahil olmak üzere diğer nörodejeneratif hastalıklar arasında çeşitli bağlantılar vardır. Son zamanlarda yapılan bir çalışmada, Alzheimer hastalığı olan hastaların, Heidelberg retina tomografisi ve görme alanı gibi yöntemlerle, retinal sinir lifi tabakasında glokom benzeri değişikliklerin kontrollerden beş kat daha yüksek bir frekansa sahip olduğunu bulmuşlardır. Bu frekans katlama teknolojisi ile ölçülür. Ayrıca, sinir liflerinde hasar ve GİB seviyeleri arasında bir bağlantı yoktu.