İkinci Dünya Savaşı'nda düzenlediği sahte belgelerle 14 bin Yahudi’ye yardım eden fotoğrafçı Adolfo Kaminsky, 97 yaşında hayata gözlerini yumdu. Kaminsky, kimsenin sahtekâra ihtiyaç duymayacağı bir dünyanın hayalini kuruyordu.
Adolfo Kaminsky, Arjantin’de doğmuş Yahudi bir fotoğrafçıydı. Özellikle ikinci dünya savaşında Yahudileri kurtarmak için düzenlediği sahte belgelerle anılıyor. Kaminsky, bu ay 97 yaşında hayata gözlerini yumdu.
Hayatının büyük bir kısmını ise düzenlediği sahte belgelerle diktatör rejimlerden gördükleri zulümden kaçmaya çalışan insanları kurtarmakla geçirdi.
Peki Kaminsky sahte belge düzenlemeye nasıl başlamıştı? Holokost sırasında neler yaşamıştı?
KAMINSKY’NİN YAŞAMI
Fotoğrafçı Kaminsky, Arjantin’de dünyaya geldi. Ailesiyle birlikte 1930 yıllarında Fransa’ya taşındı. Fakir bir aileye sahip olan Kaminsky sadece ilkokul belgesine sahip olmasına rağmen çalışma hayatına atıldı. Adolfo Kaminsky bir kuru temizlemecide çalışmaya başladı. Orada boya ve kimyasal maddeler hakkında birçok bilgi edindi. Yahudi olan Kaminsky ve ailesi Nazi döneminin başlamasıyla birlikte insanların Auschwitz’e sürülmeden önce hapsedildiği Drancy hapsine götürüldü. Orada 3 ay kaldı. Arjantinli oldukları için oradan çıktılar. Ancak hâlâ tehlike altında oldukları için ne yapacaklarını düşünmeye başladılar.
17 YAŞINDA BİR GENÇKEN…
Adolfo Kaminsky’nin kızı Sarah Kaminsky, 2010 yılında yaptığı Ted konuşmasında babasından bahsetti. Kaminsky’nin düzenlediği sahte belgelerden dolayı “Sahtekâr babam” başlığıyla paylaşılan Ted konuşmasında, Adolfo Kaminsky 15 yaşındayken annesinin öldürüldüğünü söyledi. Sarah Kaminsky konuşmasında babasının Drancy’den çıktıktan sonra sahte evraklarla nasıl tanıştığından bahsediyor. Babasının yaptıkları için şunları söylüyor:
“Hayatının 30 yılı boyunca, asla kendisi için değil, hep başkaları için, zulme uğrayanlara ve mazlumlara yardım için kağıtlar uydurdu.”
Adolfo Kaminsky, Drancy’den çıktıktan sonra babası bir direnişçi ile konuşarak sahte evraklar istedi. Tehlike altında oldukları için ortadan kaybolmaları gerekiyordu. Bu sırada Kaminsky bir kişiyle tanıştı. Bu kişinin mürekkep lekelerini çıkartması dikkatini çekti. Bu şekilde Kaminsky, 17 yaşında sahte evraklar düzenlemeye başladı.
BELGELERDEKİ YAHUDİ DAMGASI
New York Times’ın 2016’da “The Forger” (Sahtekâr) başlığıyla yayımladığı belgeselde Adolfo Kaminsky yaşadıklarını kendisi anlatmıştı. Kaminsky, o zamanlarda 2 yaşındaki bir çocukta dahi bir karne olduğunu, o olmadan yemek dahi yenemediğini söyledi. Adolfo Kaminsky, o karnelerde kırmızı çapraz bir Yahudi damgası olduğunu belirtti.
Kaminsky belgeselde, sahte evrakları nasıl oluşturduğunu anlatıyor. Savaş sürecinde bu evrakları hazırlamanın ne kadar zor olduğundan bahsediyor. Kaminsky, “Yakalansaydım, hapsedilir ve öldürülürdüm. Yakalansaydım, çok insan ölecekti” diyor. The Times of Israil’e göre Kaminsky’nin şu sözleri dikkat çekiyor: “Hayatları kurtardım çünkü gereksiz ölümlerle baş edemiyorum, yapamıyorum. Kökenleri, inançları, ten renkleri ne olursa olsun tüm insanlar eşittir. Üstleri yok, astları yok. Bu benim için kabul edilebilir bir şey değil.”
‘HİÇBİR ŞEY YAPMADAN DURAMAZDIM’
Sarah Kaminsky konuşmasında babasının ona ve kardeşlerine her zaman yasalara sıkı sıkıya uymalarını öğrettiğini ve geçmiş hayatından bahsetmediğini anlatıyor. Kızı, Adolfo Kaminsky’nin, sahte evrak oluşturmaktan hiçbir ödeme almadığını, bunu reddettiğini söylüyor.
Adolfo Kaminsky, gündüzleri fotoğrafçılık yapıyor, geceleri ise sahte evrak düzenliyordu. Kaminsky, o dönemde uyumamak için kendisine hatırlattığı gerçeği şöyle anlatıyor: “3 günde hazırlanacak 900’den fazla farklı belge vardı. Mümkün olduğu kadar uzun süre uyanık kalmalıydım. Basit bir matematikti. Bir saat içinde 30 sahte belge hazırlamalıydım. Eğer bir saat uyursam 30 kişi ölürdü.”
Sarah Kaminsky, Ted konuşmasında, babasının hiçbir şey yapmadan adaletsizliğe tanık olamayacağını ve boyun eğemeyeceğini söylediğini anlatıyor. Kaminsky, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra da zulüm altında olan birçok farklı ülkedeki insana yardım etmeye devam etti. Adolfo Kaminsky kimsenin bir sahtekâra ihtiyaç duymayacağı bir dünyanın hayaliyle yaşamıştı.