Elektronik Karşı-Karşı Önlemler
Elektronik Karşı-Karşı Önlemler (Electronic Counter-Counter Measures, ECCM) yönteminde iki temel unsur bulunur: donatınızı Elektronik Karşı Önlemlere dirençli hale getirmek ya da düşmanın parazit boğma ve/veya aldatma sistemlerini çökertmek. Bir sistem için tasarlanan Elektronik Karşı-Karşı Önlemlerin düşmana sızması Elektronik Karşı Önlemleri savunmasız bırakabilir.
Parazit-boğucu sistemlere karşı en çok kullanılan yöntem frekansın geniş bir bantta sık sık, rasgele biçimde oradan buraya „zıplayarak“ değiştirilmesidir. Bu sistemler frekans-atak (frequency-agile) olarak nitelenir. Bu durumda parazit-boğucu, ya kaçınılmaz bir güç kaybıyla gücünü frekans bandının tamamına yaymak- ya da frekansı rasgele zıplayan işareti takip etmek zorunda kalır.
Radar sistemleri ile savaşmak için kullanılan en son teknik „hayalet“ (stealth) tekniğidir. Uçaklarda uygulanmasına başlanan bu teknikte hedefin radar kesitini küçültmek için bir dizi yöntem kullanılır. Kullanılan ana yöntemler:
- uçağı tasarlarken keskin köşelerden ve radar yansıtıcıları gibi çalışacak düz yüzeylerden kaçınmak, ve
- radara yansıtılan enerjinin miktarını azaltan ışın emici malzeme kullanmak.
Bir uçakta uçak gövdesinin en önemli parçaları radarın algılamasını zayıflatmak için bu ışın emici malzeme ile kaplanır.
Bir dizi anti-ışıma (anti-radiation) füzesi geliştirilmiştir. Füze, operasyonda pasif çalıştığından Elektronik Destek Önlem (Electronic Support Measure, ESM) sistemleri tarafından algılanamaz ve normal olarak hedef radarın yan topuzlarına (sidelobes) kilitlenir. Bu tür bir füzeye karşı başlıca önlemler, yan topuzların güçlerini azaltmak, frekansı zıplatmak ve ana radarı tehlikeye sokmamak için ana radarın yakınına, ancak isabet anında yeterince uzak bir yere „aldatıcı“ gözetim radarı kurmak olabilir.