33'den Kama topuklu CV-1 katılımı ile geçit töreni tank şirketler, 1930'ların başı. Çerçevede, bu tür araçların neredeyse tüm filosu
Savaşlar arası dönemde neredeyse tüm Avrupa devletleri kendi zırhlı kuvvetlerini inşa etmeye başladılar. Hepsi gerekli üretim kapasitesine sahip değildi, bu yüzden üçüncü ülkelerin yardımını almak zorunda kaldılar. Örneğin, ithalat nedeniyle Bulgaristan ordusunu modernize etti.
İlk sipariş
Bulgar ordusu ilk kez Birinci Dünya Savaşı sırasında zırhlı araçlar geliştirmeye başladı. 1917'de Almanya'daki temsilcileri İtilaf'ın ele geçirilen tanklarıyla bir araya geldi. Bununla birlikte, bu tür ekipmanı edinme ve yönetme girişimleri yapılmadı ve daha sonra Neuisk Barış Antlaşması'nın imzalanması nedeniyle imkansız hale geldi.
Durum sadece otuzlu yılların başlarında değişmeye başladı. Sofya, Berlin ve Roma ile yakınlaşmaya başladı ve bu da sonunda yeni işletmelerin inşası ve bitmiş askeri ürünlerin tedariki ile ilgili anlaşmaların ortaya çıkmasına neden oldu. Zırhlı kuvvetlerin inşası bağlamında en önemli olaylar 1934'te gerçekleşti. Ardından çeşitli kara savaşları ve yardımcı araçların temini için bir Bulgar-İtalyan sözleşmesi imzalandı.
Sipariş edilen ekipmanlarla ilk nakliye 1 Mart 1935'te Varna limanına geldi ve o günden itibaren tarih Bulgar zırhlı kuvvetleri. İtalya'dan gelen birkaç vapur, Rada tank arabaları, topçu traktörleri, silahlar vb. İle 14 CV-33 tankette teslim etti. CV-33 standart olmayan silahlarla teslim edildi: normal İtalyan makineli tüfeklerinin yerini Bulgaristan ile hizmet veren Schwarzlose ürünleri aldı.
1. mühendislik alayı (Sofya) kapsamında kurulan 1. tank şirketine yeni takozlar aktarıldı. İlk şirket komutanı Binbaşı B. Slavov'du. Ona ek olarak, birimin üç subayı ve 86 askeri vardı. Birkaç ay boyunca, tankerler yeni malzemeye hakim oldu ve yıl sonuna kadar manevralara katılabildiler.
İkinci birim
Herkes, ithal takozlardaki bir şirketin, olumlu niteliklerine rağmen, orduya gerçek avantajlar vermeyeceğini anladı. Bu bağlamda, 1936'da, 2. bir tank şirketi oluşturmak için önlemler alındı. 167. Mühendislik Alayı kapsamında 1 asker ve subaydan oluşan bir birlik kuruldu. Şirketin uzun zamandır sadece isimde bir tank olduğu ve tankları olmadığı merak ediliyor.
Şirket kurulduktan sonra Eylül ayı başlarında Bulgar ordusu ve Vickers Armstrong, İngiliz yapımı silahları olan sekiz Vickers Mk E tek kuleli tank için bir sözleşme imzaladı. Bir ay sonra Bulgar hükümeti anlaşmayı onayladı. Ekipman üretimi biraz zaman aldı ve müşteri gelişimine sadece 1938'in ilk aylarında başlayabildi.
Yakında şirket sipariş edilen tüm ekipmanları aldı ve iki plato arasında eşit olarak bölüştürdü.
1939'un başında 1. tank taburuna iki ayrı şirket getirildi. Savaş şirketlerine tabur genel merkezi ve destek birimleri eklendi. Aynı taburlara ait olmasına rağmen, şirketler ülkenin farklı bölgelerine konuşlandırıldı. 1. tank şirketi güneye gitti ve 2. tank kuzeye Romanya sınırına taşındı.
Birinci taburun iki tank şirketi eğitim etkinliklerine aktif olarak katıldı ve düzenli olarak “sahada” çalıştı. Özellikle tankların ve tanketlerin motorlu toplar ve piyadelerle etkileşimi üzerinde çalışıldı. Bu tür olayların sonuçları, tank birliklerinin daha fazla inşası ve geliştirilmesi ihtiyacını gösterdi. Yakında uygun önlemler alındı.
Alman kupaları
1936-37 yıllarında. Bulgar ordusu Çekoslovak hafif tankı LT vz.35'e dikkat çekti ve bu tür ekipmanları almayı planladı. Ancak, sınırlı finansal fırsatlar nedeniyle tedarik ertelenmiştir. Bulgaristan ithal tank satın almak için para ararken Avrupa'daki durum değişti - başka bir ülkeyle istenen tanklar için sözleşme imzalandı.
1938 sonbaharında Çekoslovakya bir takım topraklarını kaybetti ve Mart 1939'da Almanya onu tamamen işgal etti. Bölgelerle birlikte Naziler gelişmiş sanayi ve nihai ürünlerini aldı. Birkaç ay sonra, tank temini ile ilgili ilk Alman-Bulgar anlaşması ortaya çıktı. 1940'ların başlarında taraflar uygulanmaya başladı.
Şubat 1940'ta Bulgar ordusu LT 26, hafif 35 tank aldı. Birkaç ay sonra (diğer kaynaklara göre, sadece 1941'de) Bulgaristan'a 10 tank daha transfer edildi. Bunlar, Afganistan için üretilen ve müşteriye aktarılmayan T-11 versiyonunun otomobilleriydi.
36 adet tank, birkaç platondan oluşan 3. tank şirketini aldı; komutanı kaptan A. Bosilkov'du. Ekipmanların geliştirilmesi başladı ve yakında yeni bir sipariş geldi. Aynı yılın yazında, 2. taburun 3. ve 1. tank şirketleri Türkiye sınırına gönderildi.
Yeni dönüşümler
Almanya, tanklarla birlikte Bulgaristan'a hem ele geçirilen hem de kendi üretimi olan birçok başka malzeme sattı. Buna ek olarak, bu dönemde başka bir yakınlaşma da özetlenmiştir. Sonuç Sofya'nın 1 Mart 1941'de yayınlanan Roma-Berlin-Tokyo paketine katılımıydı.
Bu olayların fonunda Bulgar ordusu tank birliklerini güçlendirmeye karar verdi. İkinci tabur kuruldu. Teknoloji meselesi yine yabancı ortakların yardımıyla ve kupalar yardımıyla çözüldü. Nisan sonunda Almanya ile yeni bir anlaşma yapıldı. Bu sefer 2 Fransız tankı Renault R-40'i teslim etmesi gerekiyordu.
Haziran ayında, tank tugayının temeli haline gelen 1. Tank Alayı'na iki tabur getirildi. Alayın komutanı Binbaşı T. Popov'du; toplam sayı - 1800 kişi. Bir tüfek alayı ile birlikte tugay, motorlu piyade ve topçu birimleri, keşif, destek vb. Birimleri içeriyordu.
Sonbaharda, bir tank alayının da çekildiği büyük ölçekli egzersizler yapıldı. Tanklar bağlamında, olaylar bir çok problemle başladı ve neredeyse başarısızlıkla sonuçlandı. Zırhlı araçların mürettebatının yetersiz eğitime sahip oldukları ve her zaman görevlerle başa çıkmadıkları ortaya çıktı.
Ayrıca, ekipmanla ilgili sorunlar vardı. Böylece, LT vz.35 / T-11 ve Mk E tankları istenen ekipmana sahipti ve gerekli güvenilirliği gösterdi. Fransız R-35 son derece kötü bir performans sergiledi. Bu tankların bazıları tam anlamıyla arızalardan dolayı depolama alanına ulaşmadı. Diğer araçların eylemleri, radyo ekipmanının tamamen yokluğu nedeniyle karmaşıktı.
Savaşın başlangıcına
Almanya ve İtalya ile aktif ekonomik, siyasi ve askeri işbirliğine ve Roma-Berlin-Tokyo paketine resmi katılımına rağmen, Bulgaristan İkinci Dünya Savaşı'na resmen katılmadı. Sadece 13 Aralık 1941'de Sofya İngiltere ve ABD'ye savaş ilan etti. Aynı zamanda Bulgar makamları SSCB ile doğrudan karşı karşıya gelmedi.
Şu anda Almanya'ya karşı kullanılan Alman PzKpfw IV orta tankı. Ekim 1944
Savaşa resmi girişte, Bulgaristan'ın zırhlı kuvvetleri, merkeze üç tank LT vz.35 (bir radyum) atanan sadece bir tugaydan oluşuyordu. Tek tank alayının karargahta böyle iki aracı vardı, bir radyo istasyonu ile.
Alayın 1. tank taburunda karargahta iki LT vz.35 kullanıldı, aynı ekipman iki şirket tarafından işletildi. 3. tank şirketi tüm Vickers tanklarını ve 5 İtalyan CV-33 takozunu aldı. İkinci tabur ekipmanın geri kalanıyla donatılmıştır. Merkezde bir adet R-2 tankı ve üç adet CV-35 tanket vardı. Taburun üç şirketi arasında Renault'nun geri kalanının 33 birimi dağıtıldı. Alayın keşif ekibi beş İtalyan tanketini sömürdü.
Güç ve zayıflık
Böylece, 1934-41 inşaat sonuçlarına göre. Bulgaristan'ın zırhlı “gücü” arzulanan çok şey bıraktı. Hizmette yüzden fazla zırhlı araç vardı ve filonun önemli bir kısmı eski örneklerdi. Modern tanklar da, radyo istasyonlarının bozulması veya kesilmesi nedeniyle sınırlı savaş etkinliğine sahipti.
Bulgar askeri ve siyasi liderliği ihtiyatlı bir şekilde bu tür birlikleri iyi gelişmiş ve donanımlı bir düşmana karşı savaşa sokmamaya karar verdi. Buna ek olarak, ilk fırsatta - yine Eksenden Müttefiklerin yardımıyla - yeniden silahlanma gerçekleştirildi. Yardımı ile bordro ekipman sayısı% 140 arttı ve yüksek özelliklere sahip modern modeller hizmete girdi. Ancak bundan sonra bile Bulgar ordusu çok güçlü kalmadı ve gelişmedi.