Bağışlama: Hayati bir anahtar
Ona sadece en iyisini sunmak amacıyla Tammy ( eşim) Burger King ( Zevkinize göre), sonra tatlı için Dairy Queen'e ( Malachi başka bir şey ). Şirket sloganlarının gösterişli kullanımından utanmam gerektiğini düşünebilirsiniz, ancak McDonalds'ın söylediği gibi: "Bayıldım". Şimdi sana ihtiyacım var ( ve özellikle Tammy!) af dileyin ve aptal şakayı bir kenara bırakın. Affetmek, kalıcı ve canlandırıcı ilişkiler kurmak ve güçlendirmek için bir anahtardır. Bu, her türlü insan ilişkileri için yöneticiler ve çalışanlar, kocalar ve eşler ile ebeveynler ve çocuklar arasındaki ilişkiler için geçerlidir.
Affetme, Tanrı'nın bizimle olan ilişkisinde de hayati bir bileşendir. Sevgi olan Tanrı, insanlığı koşulsuz olarak üzerimize yaydığı bir bağışlama battaniyesi ile örtmüştür ( yani afını haksız yere ve dikkate almadan alırız ). Kutsal Ruh aracılığıyla affetmek ve içinde yaşamak, affediciliğinden gelen Tanrı'nın sevgisinin ne kadar görkemli ve harika olduğunu daha iyi anlıyoruz. Davut, Tanrı'nın insanlığa olan sevgisini düşünürken şöyle yazdı: "Cennetleri, parmaklarını, ayı ve hazırladığın yıldızları gördüğümde: onu hatırladığın adam ve erkeğin çocuğu, onunla ilgileniyor musun? » ( Mezmur 8,4-5 ). Ben de sadece düşünürsem şaşırabilirim: Tanrı'nın, görünüşte önemsiz ve kesinlikle günahkâr olmak yerine, oğlunun ölümünü bildiği bir dünyayı içeren geniş evrenimizi yaratmada ve sürdürmede büyük gücü ve coşkulu cömertliği Senin ve benim gibi yaratıklar gerektirirdi.
Galatyalılar 2,20'de Pavlus, bizi seven İsa Mesih'in kendisini bizim için bırakmasından ne kadar mutlu olduğunu yazar. Ne yazık ki, müjdenin bu harika gerçeği hızlı hareket eden dünyamızın “gürültüsü” tarafından boğulmaktadır. Dikkatli olmazsak, Kutsal Yazıların coşkulu affetmeyle gösterilen Tanrı'nın sevgisi hakkında söylediklerine olan ilgimizi kaybedebiliriz. Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın affedici sevgisi ve lütfu hakkında en heyecan verici derslerden biri, İsa'nın dahi oğluna benzetmesidir. Teolog Henry Nouwen, Rembrandt'ın "Savurgan Oğulun Dönüşü" resmine yakından baktığında çok şey öğrendiğini söyledi. Rahip oğlunun pişmanlığını, öfkeli kardeşin kıskançlığının haksız şiddeti ve Tanrı'yı temsil eden babanın kaçınılmaz sevgi dolu affediciliğini tasvir eder.
Tanrı'nın bağışlayıcı sevgisinin bir başka derin örneği, Hosea Kitabında anlatılan aşamalı benzetmedir. Hosea'ya yaşamında olan şey, aynı şekilde Tanrı'nın koşulsuz sevgisi ve sık sık İsrail'e karşı inatçılık affediciliğini gösterir ve tüm insanlara verilen affediciliğinin ezici bir gösterisi olarak hizmet eder. Tanrı Hosea'ya Gomer adında bir fahişeyle evlenmesini söyledi. Bazıları bunun İsrail'in ruhsal olarak zedelenen kuzey aleminden bir kadın anlamına geldiğine inanıyor. Her halükarda, Gomer Hosea'yı fuhuşta bir hayat sürmek için tekrar tekrar terk ettiğinden, her zaman normalde isteyeceği evlilik değildi. Bir noktada Hosea Gomer'in köle tüccarlarından geri döndüğüne inanıldığı söyleniyor, ancak maddi kazanımını vaat eden sevgililerine koşmaya devam etti. "Sevgilerimin peşinden koşmak istiyorum" diyor, "bana ekmek ve su, yün ve keten, yağ ve içkimi veren" ( Hosea 2,7 ). Hosea'nın onu engellemesine yönelik tüm çabalarına rağmen, başkalarıyla günahkar arkadaşlık aramaya devam etti.
Hoşea'nın eşi olarak karısına defalarca nasıl geçtiğini çok etkiliyor - koşulsuz olarak onu sevmeye ve affetmeye devam etti. Belki Gomer ara sıra işleri düzeltmeye çalışmıştır, ancak yaptılarsa pişmanlıkları kısa sürdü. Kısa süre sonra diğer aşıkların peşinden koşmak için çok zorlu yaşam biçimine geri döndü.
Hosea'nın Gomer'e sevgi dolu ve bağışlayıcı muamelesi, ona sadakatsiz olsak bile Tanrı'nın bize sadakatini gösterir. Bu koşulsuz affetme Tanrı'ya nasıl davrandığımıza değil, Tanrı'nın kim olduğuna bağlıdır. Gomer gibi biz de köleliğin yeni biçimlerini girerek barış bulabileceğimize inanıyoruz; kendi yolumuza gitmeye çalışarak Tanrı'nın sevgisini reddediyoruz. Bir noktada, Hosea Gomer maddi malları satın almak zorunda kaldı. Sevgi olan Tanrı çok daha yüksek bir fidye ödedi - sevgili oğlunu İsa'ya "herkes için kurtuluşa" verdi ( 1.Timoteos 2,6 ). Tanrı sarsılmaz, asla başarısız olmaz, hiç bitmeyen aşk "her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi umar, her şeye tahammül eder" ( 1 Kor. 13,7 ). O da her şeyi affeder, çünkü aşk "kötülük saymaz" ( 1 Kor. 13,5).
Hoşea'nın öyküsünü okuyan bazıları, pişmanlık duymadan tekrarlanan affetmenin suçluyu günahlarına teşvik ettiğini iddia edebilir - günahkarın davranışını onaylayacak kadar ileri gider. Diğerleri, tekrarlanan affetmenin suçluyu yapmak istediği her şeyi halledebileceğini düşünmeye teşvik ettiğini iddia edebilir. Bununla birlikte, cömert affetmek için mutlaka bir kişinin affetmeye ihtiyacı olduğunu kabul etmeyi gerektirir - ve bu, affetmenin ne sıklıkla verildiği önemli değildir. Tanrı'nın affını, tekrarlanan günah işlemini haklı çıkarmak için kullandığını iddia eden hiç kimse, asla affetmeyecektir çünkü affetmeye ihtiyaç duyulduğu anlayışından yoksundur.
Abartılı affetme kullanımı, Tanrı'nın lütfunu kabul etmekten ziyade reddedilmeyi önerir. Böyle bir tutuklama asla Tanrı ile neşeli, uzlaştırılmış bir ilişkiye yol açmaz. Bununla birlikte, böyle bir reddetme, Tanrı'nın affetme teklifini geri çekmesine neden olmaz. Tanrı, kim olduğumuza veya ne yaptığımıza bakmaksızın koşulsuz olan tüm insanlara Mesih'te affetmeyi önerir.
Tanrı'nın koşulsuz lütfu olanlar ( dahiyane oğul) varsaydığı gibi, bu affedicilik varsaymaz. Koşulsuz olarak affedileceklerini bilerek, tepkileri küstahlık veya ret değil, affetmeyi nezaket ve sevgi ile geri verme arzusunu ifade eden rahatlama ve şükrantır. Affettiğimizde, aklımız aramızda hızla duvarlar örten tıkanıklıklardan kurtulur ve sonra ilişkilerimizde büyüme özgürlüğünü yaşarız. Bize karşı günah işleyenleri koşulsuz affedersek aynı şey geçerlidir.
Neden bizi haksız yere diğerlerini koşulsuz affetmek istemeliyiz? Çünkü bu, Tanrı'nın bizi Mesih'te nasıl bağışladığına karşılık gelir. Paul ifadelerine dikkat edin:
Ama Tanrı'nın Mesih'te sizi affettiği için birbirlerine karşı samimi ve nazik olun ve birbirinizi affedin ( Efesoslular 4,32).
Şimdi Tanrı'nın seçilmişleri, azizler ve sevilenler, sıcak merhamet, nezaket, alçakgönüllülük, nezaket, sabır; ve biri diğerine karşı şikayet ederse, birbirinize katlanıp birbirinizi affedin; Rab seni affettiği için affedersin! Ama her şeyden önce, mükemmellik bağı olan sevgiyi çeker ( Koloseliler 3,12-14).
Eğer Tanrı'nın Mesih'te bize verdiği koşulsuz affediciliği alır ve bunlardan hoşlanırsak, başkalarının yaşam veren, ilişki kurucu, şartsız affediciliğini Mesih adına paylaşmaktan gelen nimeti gerçekten takdir edebiliriz.
Ne kadar affetmenin neşesiyle ilişkilerimi kutsadı.
Joseph Tkach
başkan
GRACE COMMUNION INTERNATIONAL