Özellikle fotoğraf sanatının ve film sanatının keşfi, kozmetikte ani bir büyümeye ivme kazandırdı. İzleyiciler mükemmel tenli ve güçlü cinsel çekiciliğe sahip ünlü kişilerin resimlerini gördükçe, bir kadının güzelliğinin standartları değişmeye başladı. Kozmetik, kişinin fiziksel görünümünü güzelleştirmenin bir yolu haline geldi.
1920’lerde kozmetik geçmişi hızla arttı. 1927-1930 yılları arasında radyodaki reklam harcamaları 300.000 dolardan 3.2 milyon dolara çıktı. İlk başta, birçok kadın dergisi kozmetiklerle ilgili reklamları reddetti. Bununla birlikte, 1920’lerin sonlarına doğru, kozmetikler gelişti ve dergilerdeki kozmetik reklamlar, dergi endüstrisinin en büyük gelir sağlayan kaynaklarından biri haline geldi.
İşte 1900’den 2010’a kadar kozmetiklerin kısa bir kronolojik özeti:
1900: Siyah bir girişimci olan Annie Turnbo, saç kremi, saç bakımı, zararsız saç düzleştirme ürünleri ve saç yetiştiricileri kapıdan kapıya satmaya başladı.
1904: Max Factors, Lodz, Polonya’dan Amerika Birleşik Devletleri’ne taşındı ve 4 yıl sonra Los Angeles eyaletine taşındı ve burada çatlamayan veya kek yapmayan ünlülere makyaj yapmak için satışa sundu.
1909: Fransız kimyager Eugene Schueller, ilk zararsız ticari saç boyasını yarattı. 1910 yılında, şirketinin adı L’Oreal idi.
1905: Sarah McWilliams, saç yetiştiricilerini kapıdan kapıya satmaya başladı. Charles J. Walker ile evlendikten sonra Madame CJ Walker olarak tanındı ve 1911 yılında Indianapolis’teki işini kurdu.
1909: Kozmetolog Elizabeth Hubbard ve Florence Graham, New York’ta 5. Cadde’de bir dükkan açtı. Bir süre sonra Florence Graham dükkânının adını Elizabeth Arden olarak değiştirdi.
1914: Maybelline, TJ Williams tarafından keşfedildi. Maybelline’nin kozmetik şirketi maskaralarda uzmanlaşmıştır.
1922: Bobin pimi, kısa veya kesilmiş saçları kontrol etmek veya bunlarla başa çıkmak için icat edildi.
1932: Oje tedarikçisi Charles Lackman ve oje dağıtıcısı Joseph ve Charles Revson Revlon’u keşfetti. Revlon, geniş bir renk yelpazesinde oje satan bir kozmetik işletmesidir.
1932: Lawrence Gelb adlı New Yorklu bir kimyager, saç şaftından geçen bir saç boyası ürününü eve getirdi. Ayrıca Clairol adında bir iş kurar. 1950 yılında tek aşamalı bir saç boyama ürünü olan Miss Clairol Hair Color banyosuna başlar.
1933: Makineye veya elektriğe ihtiyaç duymayan kimyasallardan yararlanarak dalgalara dayanmak için yeni, yeni bir teknik tanıtıldı.
1935: Başlangıçta boya filminde doğal görünmesi için geliştirilen gözleme makyajı ünlü Max Factor tarafından yapıldı.
1941: Aerosoller aslında test edilmedi ve saç spreyinin yolunu açtı.
1944: Miami Beach’in eczacısı Benjamin Green, Güney Pasifik’teki askerlerin derilerini korumak için güneş kremi geliştirdi.
1958: Maskara çubukları çıktı ve bir fırça kullanarak maskara uygulama ihtiyacını ortadan kaldırdı.
1961: Marketlerde satışa sunulan ve gençleri hedefleyen ilk markalardan biri olan Cover Girl kozmetik, Noxema tarafından başlatılır.
1963: Kozmetik tarihinde ilk kez Revlon, ilk pudralı allık ürününü sunuyor.
Önümüzdeki kırk yıllık kozmetik geçmişi şu şekilde özetlenebilir:
1970’ler: Boyalı göz kapakları ve kirpiklerin satışlarda düşüşe geçmesiyle daha yumuşak bir görünüm moda oldu. Beyaz vurgulayıcılar ve yumuşak göz farı popülerdi.
1980’ler: yaşlanmayı geciktirme, cilt bakımı ve güzellik tedavileri (terapi) gelişen moda trendleriydi ve bronzlaşma ve kanserle bağlantı üzerinde bir vurgu vardı.
1990’lar: Touch © by Yves St. Laurent piyasaya sürüldü ve kişinin kozmetik rejiminin bir parçası olarak sahip olunması gereken ürün oldu.
2000 – 2010: Tarih, bunu sertifikalı organik ve / veya doğal kozmetikler için on yıl yapacak. Güvenli, toksik olmayan ürünlerin dünya çapında birçok şirket tarafından piyasaya sürüleceği, ancak ABD’nin geride kalacağı bir dönem.
Kozmetik ürünlerin organik ve / veya doğal olduğunu onaylamak için küresel olarak düzenlemeler geliştirilecektir, ancak Washington, DC’deki güçlü lobiciler aracılığıyla ABD Kozmetik Endüstrisi, ürünlerinin tamamen güvenli olduğunu iddia ederek kozmetiklerdeki toksik bileşenleri çıkarmak için yasalarla mücadele edecek. Nihayetinde, gelecekte bir ara kozmetik tarihi incelendiğinde, endüstrinin gelir ve karı tüketicilerin sağlık yararlarından önce koyduğunu gösterecektir.
Çoğunlukla diğer ülkelerde olmak üzere sertifika veren kuruluşlar ortaya çıkacak ve her biri farklı kriterler kullanacak olsalar da sonunda tüketiciye güvenli, toksik olmayan kozmetik ürünler sunmuş olacaklar. Umut, 50 milyar dolarlık ABD Kozmetik Endüstrisinin bir şekilde aynısını yapmaya teşvik edileceğidir.