Üç dünya kuşatır, nüfuz eder ve en düşük olan bu fiziksel dünyaya ve üçün sedimentine dayanır.
-Burçlar.
L'
WORD
|Vol 7||MAYIS, 1908.||No 2|
|Telif Hakkı, 1908, HW PERCIVAL tarafından.|
BİLGİSAYARLA BİLİNCİ.
VI.
(Sonuçlandırılan.)
MAN, akıl, doğada ve özünde Tanrı, Evrensel Akıl veya İstihbarat ile aynıdır. Kısmen ya da mükemmelliğin içinde, bilinçli ya da bilinçsizdir. İnsan, Evrensel Zihin'deki plana göre bildiği ve hareket edebileceği oranda veya derecede Tanrı'dır. Bilinçli olarak yaratabildiği, koruyabildiği ve yeniden yaratabildiği sürece Evrensel Zihin ya da Tanrı ile bir arada. Bilgisiz, karanlıkta veya belirsizlik içinde düşünür ve davranır; mükemmelliğe yaklaştığında, bilginin ışığı altında düşünür ve hareket eder.
Karanlıktan ışığa, cahil arzudan (♏︎), bilgiye (♑︎) geçme süreci düşünce (♐︎) ile gerçekleşir. Akıl ilkel ırklarla düşünmeye başlar. Düşünmeye devam ettikçe, yarışın türünü veya düşünme yeteneğini haklı ve akıllıca düşünen mükemmel bir araç yaratana kadar düşünme yeteneğini değiştirir veya geliştirir.
Zihnin kristal küresi (♋︎), bu dünyadaki çalışmalarına kendisini insan insan formuyla ritmik hareketlere solumayı deneyerek başlar. Her kristal küre, gelişimine göre hareket eder. Hayvan insan formu, zihnin kristal küresinin hareketine direnç gösterir. Bu direnişten bir düşünce parlaması doğar. Bu düşünce parıltısı, iyi biçimlendirilmiş bir düşünce değildir. İyi biçimlendirilmiş bir düşünce, hayvan insanının aklın kristal alanına verdiği cevabın ürünüdür. Bu tepki, hayvan insanı zihinsel kristal kürenin hareketiyle zorlandığında veya kolayca cevap verdiğinde yapılır. Birçok yaşam boyunca, birçok ırk boyunca, insan hayvan formları, zihnin kristal alanından kendilerine solmuş enkarne zihni arzu etmekle zorlar; devam eden nefes alıp vermeyerek, zihin yavaş yavaş arzu direncini yener; o zaman arzu, düşünce yoluyla, ilk önce akla karşı değil, zihinle hareket etmek için eğitilir ve eğitilir.
Kristal küresinden enkarne edilen zihin, bedenlerini ve onunla ilişkili olduğu dünyaları görmezden geliyor. Zihne, cehalet karanlıktır, ama kendini gördüğünde, zihin bilir; bilgidir, bilginin ışığı; Bilen bir bilinçli ışık sütunu veya küresidir. Bu ışık, bu bilgi, ısrarlı bir akıl yürütme süreci ile ortaya çıkarılabilir ya da büyüyebilir ya da sonsuz bir parlaklık parıltısı gibi geldiğinde uzayı parlatabilir ya da aydınlatabilir ya da soluksuz ışığa doğru büyür ve büyür. derin meditasyonda sayısız güneşin. Fakat yine de, zihin kendini bilinçli ışığıyla tanır.
Kendi bilinçli ışığıyla kendisini keşfetmesinden ve bilgi dünyasının farkına varmasından sonra, bilgi kalır ve kaybedilmemesine rağmen, karanlık tekrar akla gelecektir. Karanlık, zihin bilgi dünyasını terk ettiğinde gelir ve yine onunla ilişkili olduğu ve henüz serbest bırakılmadığı bedenlerin bilincinde olur.
Cehalet ve karanlığın içinde iken, zihin etinin üzerindedir ve maddenin alt dünyalarında tutulur. Bilgi ile zihin, et bağlarını gevşetir ve içlerinde kalsa bile, alt dünyalardan kurtulur. Zihin etin bağlarından kurtulduktan sonra, bilgi dünyasından hareket edebilir ve hala etinin vücudunda kalabilir.
Bütün bunlar düşünce yoluyla yapılır. Düşünce, manevi bilgi dünyası ile aşağı dünyalar arasındaki iletişim aracıdır. Düşünce, akıl ve arzunun eylemi ve tepkisinin sonucudur ve düşünce, aynı zamanda bilgi dünyasının altındaki tüm dünyalarda ortaya çıkan tüm olayların nedenidir. Düşünceyle evren yaratılır; düşünce sayesinde evren korunur; Düşünceyle evren tahrip olur ya da yeniden yaratılır. Düşünce (♐︎), bilgi dünyasına giden yolun başlangıcı ve sonudur. Biçimlenmemiş yaşam dünyasına (♌︎) girmek, düşünce (♐︎) hayata yön verir ve düşüncenin karakterine uygun forma (♍︎) çökmesine ve kristalleşmesine neden olur. En az gelişmiş ırklarda, bireyin düşüncesi, vücudunun korunması ve sürdürülmesi içindir. Kendisini bilmemek ve duyuların varlığının vücuda bağlı olduğu inancına aldırış etmemesi, kişiliğin bedeline bağlı olarak bile vücudu korumak ve korumak için her yolu kullanır ve batan bir spar'a yapışan korkmuş bir gemi enkazı gibi , kayboluyor; ölümün cehaletiyle aşılır. Bu yüzden zihin, daha gelişmiş ırkların altından geçerken, kişiliği için yoğun bir ayrılık ve bencillik duygusu geliştirilinceye kadar, medeniyetler ve ırklar aracılığıyla alternatif bir biçimde yaşamaya ve ölmeye devam edene kadar düşünmeye ve hareket etmeye devam eder. Bu şekilde zihin, enkarnasyonları sırasında medeniyetleri kurar ve yok eder.
Fakat aklın olgunluğuna ulaştığı bir zaman gelir; öyleyse, aynı dövülmüş pistte sürekli seyahat etmek yerine ilerlemekse, duyuların dışında ve dışında düşünmesi gerekir. Bir veya daha fazla duyuyla ilişkili olmayanı nasıl düşüneceğini bilmez. Tanıdık yuvasında kalmayı tercih eden genç bir kuş gibi, kanatlarını test etmekten korkar, böylece zihin duygusal şeyler düşünmeyi tercih eder.
Kuş gibi, tecrübe ile gelen güvene sahip olmadan çırpınır ve düşebilir, ancak tekrarlanan denemelerle kanatlarını bulur ve tecrübe ile güven gelir. O zaman şimdiye kadar uçabilir ve şimdiye kadar bilinmeyen uzun uçuşlar alabilir. Zihnin duyulardan başka düşünmeye yönelik ilk çabalarına birçok korku, acı ve belirsizlik katılır, ancak ilk sorun çözüldükten sonra tüm çabaları geri ödeyen bir memnuniyet ortaya çıkar. Bilinmeyen bir alana girme, şimdiye kadar bilinmeyen süreçlere katılma yeteneği, onu bitkinlikten ziyade zihinsel güçle takip eden neşe ve zihinsel neşe getirir. Böylece her bir problem çözüldüğünde, başarılı zihinsel yolculuklarla gelen güven sağlanır; Akıl daha sonra seyahat etme, arama ve keşfetme gücünden ve kabiliyetinden korkmaz. Daha sonra zihin, fenomenlerin nedenleriyle ilgili bir akıl yürütme kursuna başlar; evrenselden özele doğru, sonuçtan etkiye, etkiye neden etmeden ilerlemesi gerektiğini keşfeder; bir şeyin planı hakkında bir fikre sahip olması gerektiği, eğer o şeyin herhangi bir kısmının nereye ait olduğunu bilmek ise. Tüm zorluklar sürekli çaba ile aşılmaktadır.
Akıl, duyumsal algılara dayanmayan ve nedenlerden, sonuçlardan tersine sonuçtan etkilenen bir akıl yürütme sürecine nasıl başlayabilir? Bir yol, iyi bilinmesine rağmen, nadiren bu amaç için kullanılan bize açıktır. Saf matematik, özellikle de saf geometri üzerine yapılan çalışmadır. Matematik, duyusal algılara dayanmayan sözde bilimlerden sadece bir tanesi olan tek bilimdir. Düzlem geometrisindeki sorunların hiçbiri duyularla kanıtlanamaz; Kanıtlar akılda var. Zihnin çabaları duyularla deneyimlemek olmuştur, aynı zamanda matematiği de duyulara uygulamıştır. Bununla birlikte, matematik zihnin bilimidir. Tüm matematiksel teoriler ve problemler görülür, akla gelir ve akla kanıtlanır, o zaman sadece duyulara uygulanırlar.
Saf matematiksel süreçler, reenkarnasyonlar dizisi boyunca evrimi ve evrimi sırasında zihnin derecesini ve gelişimini ele alır ve tanımlar. Bu matematiğin neden materyalist düşünürler tarafından ruhsal bilgiden ziyade fiziksel bilime uygulandığını açıklar. Geometri, fiziksel dünyada maddeyi planlamak ve inşa etmek için doğru bir şekilde kullanılabilir, ancak önce büyük matematik dalının öncelikle zihnin alanını ve biçimini test edip geliştirmek, sonra fiziğe uygulamak ve onunla ilişkilendirmek olduğu bilinmelidir. akıl. Bir noktadan bir küpe kadar olan geometri, zihnin nasıl geliştiğini ve fiziksel bir bedene girdiğini açıklar ve aynı zamanda evrim çizgisinin, icat çizgisine eşit olacağını gösterir. Bu, zodyakta gösterilmiştir: evrim çizgisi kanserden (♋︎), teraziye (♎︎) kadardır, bu nedenle evrim çizgisi terazi (♎︎) 'den Oğlak (♑︎)' a kadar olmalıdır.
Bir yaşamdaki zihin ilk önce kendi dünyasında, zihinsel dünyada, duyuların fiziksel dünyasına alıştıktan sonra düşünmeye başladığında, çocukken hareket ettiği zamana benzer bir durumdadır ve duyuların fiziksel dünyasını anlamayı ve alıştırmayı öğrenme. Dünyanın bilgi ve deneyimlerini bir araya getirme duyularıyla dünyaya girdiğinden, şimdi, kendi dünyasına, zihinsel dünyasına girdiğinde, o dünyanın fikirleriyle tanışmak için mücadele etmek zorundadır.
Şimdiye dek zihin, fiziksel dünyada toplanan bilgiyi kanıtlamak için duyulara dayanıyordu, ancak bu duyular artık kendi dünyasına girdiğinde kullanılmıyor. Duyuları geride bırakmalı. Bunu yapmak zor bulur. Yuvadan çıkan genç kuş gibi, uçuş için kanatlarına bağlı olmalıdır. Bir kuş yeterince yaşlandığında, doğuştan gelen bir içgüdü, yuvadan çıkıp uçmasını zorlar. Bu içgüdü, akciğerlerini şişirmesine neden olur; bunun üzerine, ağırlığını azaltan manyetik bir akım meydana gelir. Kanatlarını yayar, sonra kendisini havaya, elemanına fırlatır. Çırpınır, kendisini harekete geçirir ve hedef noktasına uçar. Zihin kendi dünyasında, zihin dünyasında uçmaya hazır olduğunda, içten içe ve yukarı doğru bir özlemle uyarılır. Zihinsel soyutlama yoluyla duyularını geçici olarak kapatır, arzu eder ve sonra bir alev gibi yukarı doğru sıçrar. Ancak kuş gibi dünyasıyla kolayca tanışmaz. Başlangıçta zihinsel dünya, zihninde karanlık, renksiz ve onu uçuşunda yönlendirecek hiçbir şey olmadan görünür. Dolayısıyla, zihnini bulması ve zihinsel dünyanın yolsuz alanlarına kendi yollarını çizmesi gerekir. Bu yavaş yavaş yapar ve açıkça düşünmeyi öğrendiğinde. Açıkça düşünmeyi öğrendiği gibi, bir kaos kaosu gibi görünen zihinsel dünya bir ışık kozmosuna dönüşür.
Akıl, kendi ışığıyla zihinsel dünyanın ışığını algılar ve diğer zihinlerin düşüncelerinin akımları, dünyanın büyük düşünürleri tarafından yapılan yollar olarak görülür. Bu düşünce akımları, dünyadaki insanların zihinlerinin hareket ettiği zihinsel dünyanın dövülmüş yollarıdır. Zihin zihinsel dünyadaki dövülmüş izlerin bir kenara dönmesi gerekir. Hala yukarı ve yukarıya doğru yükselmeli ve kendi ışığıyla zihinsel dünyada şimdiye kadar dayak izini takip eden zihinlerin daha yüksek irtifalara geçme yollarını görebilmeleri için yolu açmalı ve daha yüksek bir düşünce akımı oluşturmalıdır. yaşam ve düşünce.
Aspirasyonda ve net bir görüşte yükselebilen bir akla, bir güç ve güç akışı ve kendinden geçmiş bir içerik ve adaletin evrenin düzeni olduğuna dair güven duygusu geliyor. Ardından, arteriyel ve venöz kanın insan vücudundan akarken, fiziksel dünyadan zihinsel ve çevreleyen dünyalardan dolaşımda olan yaşam ve düşünce akımlarının olduğu görülür; doğanın ekonomisi ile insanlığın sağlık ve hastalığının bu dolaşımla sürdürüldüğü. Venöz kan kalbe ve akciğerlere geri döndü ve arıtıldıkça, kötü düşünceler denilen şey insanın aklına geçer, burada safsızlıklarından arındırılmaları ve saflaştırılmış düşünceler olarak gönderilmeleri gerekir - iyiliğin gücü.
Enkarne akıl gibi zihinsel dünya, aşağıdan ve yukarıdan yansıtır. Dünya ve onun temsil ettiği her şey kendini zihinsel dünyaya ve insan aklına yansıtıyor. Zihin hazırlanırken, ona bilginin manevi dünyasındaki ışığı yansıtmış olabilir.
Ruhsal bilgi dünyasının ışığını alabilmesinden önce, zihin kendini tembellik, nefret, öfke, kıskançlık, huzursuzluk, fantezi, ikiyüzlülük, şüphe, şüphe, uyku ve korku gibi engellerden kurtarmalıydı. Bu ve diğer engeller zihnin yaşamının renkleri ve ışıklarıdır. Aklı çevreleyen ve çevreleyen ve ışığı manevi bilgi dünyasından kapatan çalkantılı bulutlar gibidirler. Zihin engelleri bastırıldığında, bulutlar kayboldu ve zihin daha sessiz ve huzurlu hale geldi ve bilgi dünyasına girmesi mümkün oldu.
Akıl zihinsel düşünce dünyasına girmiş ve zihinsel dünyaya girmiştir (♐︎)); ancak düşünce, aklı yalnızca bilgi dünyasının girişine götürebilirdi. Zihin düşünce dünyasına düşünce ile giremezdi, çünkü düşünce zihinsel dünyanın sınırı ve sınırıdır, oysa bilgi dünyası tüm alt dünyalardan sınırsız geçer.
Bilgi dünyasına benlik bilgisi girer. Kişi kim ve onun ne olduğunu bilirse, bilgi dünyasını keşfeder. Daha önce bilinmiyor. Bu bilgi dünyası tüm alt dünyalara uzanıyor ve bunları içeriyor. Ruhani bilgi dünyasının ışığı, tüm dünyalarımızda sürekli olarak mevcuttur, ancak hayvanları düşünenlerin zevk aldığı zihinsel dünyanın ışığını algılayacak gözleri olmadığı gibi, onu algılayacak gözlerimiz de yoktur. Bilginin ışığı, sıradan aklın ışığının, bilginin ışığı tarafından görüldüğü zaman, kafa karışıklığının ve cehaletin karanlığı olduğu bilinir olsa da, karanlıktır.
Bilinçli bir ışık olarak insan ilk kez böyle olduğunu keşfettiğinde, gerçek ışığın ilk ışıltısını elde etti. Kendini bilinçli bir ışık olarak gördüğünde, onun için, bilginin manevi dünyasındaki ışığı görmeye başladı. Işığını görmeye devam ederken, bilinçli bir ışık olarak daha güçlü ve daha aydınlık hale geldi ve Benliğin bilinçli ışığı devam ettikçe, zihnin engelleri cüruf gibi yakıldı. Engeller yakıldığında, bilinçli bir ışık olarak daha güçlü, daha parlak ve verimli oldu. Sonra, manevi bilgi dünyasının ışığı net ve düzenli bir şekilde algılandı.
Duygu fiziksel dünyada hüküm sürdü, psişik ya da astral dünyada arzu, zihinsel dünyada düşünülmüş, ama sebep sadece bilgi dünyasında devam ediyor. Tutku fiziksel dünyanın ışığıydı, arzu psişik dünyayı aydınlatıyordu, düşünce zihinsel dünyanın ışığıydı, ama bilgi dünyasının ışığı mantıklıydı. Fiziksel dünyadaki şeyler opak, karanlık ve yoğundur; psişik dünyanın şeyleri karanlıktır, ancak opak değildir; zihinsel dünyanın şeyleri aydınlık ve karanlıktır; tüm bu dünyaların şeyleri gölgeleri yansıtır ve fırlatır, ancak bilgi dünyasında gölge yoktur. Her şey olduğu gibi orada; her şey kendi içinde bir ışıktır ve gölge atmak için hiçbir şey yoktur.
Zihnin bilgi dünyasına girme biçimi, kendi kendini bilinçli bir ışık olarak kendi ışığıyla kendiliğinden geçti. Bu bilindiğinde bir heyecan ve güç ve güç sevinci var. Sonra insan bu fiziksel dünyadaki yerini bulsa bile, bu yüzden öz-bilinçli bir ışık olarak zihin kendini böyle bilir; bilginin manevi soyut dünyasında hukuka uygun bir asistan olur ve o dünyadaki yerini ve düzenini alır. Bu fiziksel dünyadaki her şey için bir yer ve bir amaç olsa bile, bilgi dünyasında bunun için bir yer ve iş var. Yeri bilindiği ve işi yapıldığı için, egzersiz bir organın fiziksel dünyada güç ve verimin artmasına neden olduğu için güç ve güç kazanır. Bilgi dünyasında yerini bulan zihnin eseri, fenomenlerin dünyalarıyladır. Çalışmaları, karanlığı ışığa dönüştürmek, görünüşte kafa karışıklığından düzen getirmek, karanlığın dünyalarını aklın ışığıyla aydınlanabilecek şekilde hazırlamaktır.
Ruhani bilgi dünyasının bilinçli sakini, her bir dünyayı olduğu gibi algılar ve onlarla oldukları gibi çalışır. Bilgi dünyasında var olan ideal planı bilir ve plana göre dünyalarla çalışır. İdeal bilgi formlarının, hangi ideal formların formlardan ziyade formun fikirleri olduğunun farkındadır. Bu ideal formlar veya form fikirleri kalıcı ve yok edilemez olarak algılanır; bilgi dünyası zihin tarafından kalıcı, mükemmel olarak algılanır.
Manevi bilgi dünyasında benliğin kimliği görülür ve fikirlerin ve ideal formların kimliği bilinir. Omnipotence hissedilir; her şey mümkün. Zihin ölümsüzdür, Tanrıların arasında bir Tanrıdır. Şimdi, kesinlikle bilinçli bir ışık olan insan, gücünün ve gücünün tamlığına ulaştı ve mükemmelliğin tamlığına kavuştu; daha fazla ilerleme imkansız görünüyor.
Ancak, manevi bilgi dünyasında kazanılan yüksek devlet bile en büyük bilgelik değildir. Zihin yaşadığı, olgunlaştığı ve duyuların fiziksel dünyasından büyüdüğü, psişik ve zihinsel dünyalardan bilginin manevi dünyasına geçtiği için, karar verdiği sürelere karşılık gelen ölümsüzün olgunluğunda bir süre vardır. alt dünyalardan yukarı doğru büyümek. Bu döneme ulaşıldığında, akıl kimliğini yüksek mülküne ulaşmamış olanların dışında mı yoksa başka akılların kendilerini keşfetmediği ya da duygusal dogma alanından çıkmadığı dünyalara geri dönüp dönmeyeceğine karar verir. Bu dönemde bir seçim yapılır. Ölümsüzlerin yaşadığı en önemli an. Dünyalar verilen kararlara bağlı olabilir, çünkü karar verenin ölümsüz olduğuna karar verir. Hiçbir güç onu yok edemez. Bilgi ve güce sahip. O yaratabilir ve yok edebilir. O ölümsüzdür. Fakat ölümsüz olarak bile, henüz tüm hayallerden özgür değildir, aksi halde seçimde tereddüt olmazdı; Kararı kendiliğinden olurdu. Karar ne kadar uzun olursa ertelenirse seçim doğru yapıldığında haklı olabilir. Anlık seçimi engelleyen şüphe şudur: Formları geliştirmek ve bedenleri inşa etmek için gerekli çağlar boyunca, zihnin form düşünmesi gerekiyordu; form düşünürken kendini formla ilişkilendirmişti. Benliğin formla bağlanması, zihin kendini bilinçli bir ışık olarak keşfettikten sonra bile devam etse de, insan kendisini fiziksel bedeni olarak gördüğünden daha az derecede devam etti. Ölümsüz olan öz-bilinçli ışığa, öz ayrılık fikri kaldı. Bu nedenle, ölümsüzlüğe ulaşmak için geçen uzun yaşların bilinmesiyle, akıl, bir kez daha fakir insanlıkla karışırsa - deneyimle kar etmeyecek gibi görünecek şekilde - geçmiş çabalarının ve yüksek pozisyonda kaybı. Bu zamanda, ölümsüze bile, insanlarla tekrar yakınlaşırsa ölümsüzlüğünü kaybedeceği bile anlaşılabilir. Böylece seçim yapılıncaya kadar devam eder.
Bilginin manevi dünyasında ölümsüz kalmayı seçerse, orada kalır. Ruhani bilgi dünyasının ışığına bakıldığında, insan dünyasının çelişkili düşüncelerini, psişik astral dünyanın arzularının kazandığını ve fiziksel dünyadaki tutkunun şiddetli kargaşasını görüyor. İnsanoğlunun olduğu dünya, birbirini sürünen ve büyüyen, birçok kurt veya kurt gibi görünür; insani çabanın darlığı ve boşluğu görülüyor ve küçümsendi ve ölümsüz, abartılı tüccarlık ve kötü niyetli hoşgörülerden, şiddetli açgözlülükten ve zorlu hırslardan ve zorlayıcı tutkuları ile mücadele etmekten uzak durmayı seçti; dünyanın küçük yanılsamalarını telafi etmek için gidin. Küçük fiziksel dünya ölümsüze olan ilgisini kaybeder ve yok olur. Daha büyük işlerle ilgileniyor. Onun gücünü bilerek, güçlerle ve diğer güçlerle ilgilenir; bu yüzden kendisini kontrol etmeye ve çekmeye devam ediyor ve daha büyük bir güç. Kendini güç ile dolaştırabilir ve kendi yarattığı dünyada yaşayabilir, öyle ki tüm diğer şeyler tamamen yok olabilir. Bu ölçüde, bu sonsuzluk boyunca dünyasında sadece varlığının bilincinde kalabileceği için taşınabilir.
Diğer seçimi yapan ölümsüzden farklı. Kendini dolgunluğa öz-bilinçli bir ışık olarak ulaştıran ve ölümsüzlüğüne kavuşan, kendisini diğer ölümsüzler arasında tanıyan, hala kendisiyle yaşayanlar arasındaki akrabalıkları algılar ve bilir; bildiğini ve insanlığın bilmediğini bilmek, bilgisini paylaşabileceğini insanlığa devam etmeye karar verir; ve insanlığın kaşlarını çatması, inkar etmesi veya onu soymaya çalışmasına rağmen, cahilce ve kör bir şekilde onu iterken çocuğunu rahatlatan doğal bir anne gibi devam edecektir.
Bu seçim yapıldığında ve ölümsüz insanlık sahibi bir işçi olarak kalmaya istekli olduğunda, var olan her şeyi içeren bir ihtişam katılımı ve sevgi ve güç doluluğu gelir. Bilgi büyük bilgelik, bilginin azlığını bilen bilgelik olur. Fikirler, ideal formlar ve bilgi dünyasındaki her şey, sırayla sonsuz uzaya kaybolan uyumsuz gölgeler olarak bilinir. Tanrılar ve en yüksek tanrılar, ışığın ve gücün formları veya bedenleri olarak, şimşek çakması sürekliliğine sahip oldukları görülür. Büyük ya da küçük olan her şeyin bir başlangıcı ve sonu olduğu bilinir ve zaman sınırsız ışıkta görünen ve kaybolan bir kara ya da tüylü buluttan ibarettir. Bunu anlamanın nedeni ölümsüz tarafından yapılan seçimden kaynaklanıyor. Kalıcı ve tahrip edilemez görünenlerin uyumsuzluğu, daha akıllıca bir seçim yapmış olmasından kaynaklanmaktadır.
Bilginin, bilgeliğin ve gücün nedeni şimdi keşfedildi. Bunların nedeni Bilinç. Bilinç, her şeyi işlevlerini anlama ve yerine getirme kapasitesine göre hareket etmelerine olanak sağlamasıdır. Şimdi, bilinenin ne olduğunu bilen kişinin Bilinç olduğu görülmektedir. Ölümsüz artık, her şeyin içindeki ışığın nedeninin, Bilinçlerin içindeki varlığı olduğunun bilincindedir.
Zihin kendini bilinçli bir ışık olarak düşünebildi. Akıl, bir atomun detaylarını görüntüleyebilmelidir; Bir evrenin bütünlüğünü kavramak ve kavramak. Bilincin varlığından ötürü ölümsüz, yaştan yaşa dayanan fikirleri ve ideal formları görmeye ve hangi ve hangi nesnelere göre ve hangi dünyaya ve dünyaya göre üretildiğine karar vermiştir. Şimdi tamamen aydınlatılan, ölümsüzün yalnızca maddenin yüceltilmesi sayesinde olduğunu, böylece Bilincin varlığının bir sonucu olarak ortaya çıkan ve madde olarak beliren ışığın rafine ve süblimasyonlu olduğunu algılayabiliyor.
Mesele yedi sınıftır. Her sınıfın doğa ekonomisinde yerine getirmesi gereken belirli bir işlevi ve görevi vardır. Tüm vücutlar bilinçlidir, ancak tüm vücutlar bilinçli olduklarının bilincinde değildir. Her beden kendi fonksiyonunun bilincindedir. Her beden sınıftan dereceye ilerler. Bir derecenin bedeni, sadece üzerindeki dereceye girmek üzereyken, üzerindeki notun bilincine varır. Yedi maddenin notu: nefes alma maddesi (♋︎), yaşam maddesi (♌︎), form maddesi (♍︎), cinsiyet maddesi (♎︎), arzu maddesi (♏︎), düşünce maddesi (♐︎) ve zihinle ilgili (♑︎). Nefes alma maddesi (♋︎) tüm sınıflarda ortaktır. İşlevi, tüm sınıflarda çalışma alanı olmaktır ve görevi, tüm bedenleri kendi sınıflarına göre harekete geçirmek için zorlamaktır. Yaşam maddesi (♌︎), vücut yapımında kullanılan malzemedir. İşlevi büyümek ve büyümek, görevi ise birikmek. Form-madde (♍︎), bedenlere şekil ve taslak veren maddenin derecesidir. İşlevi, yaşamı yerinde tutmak ve görevi biçimini korumaktır.
Cinsiyet-madde (♎︎) maddeyi ayarlayan ve dengeleyen derecedir. İşlevi cinsiyet oluşturmak, bedenleri birbiriyle ilişkilendirmek ve maddeyi aşağı veya yukarı yönde uzmanlaştırmak veya eşitlemek. Görevi, doğanın iştahını yaşayabilen bedensel koşulları sağlamaktır.
Arzu maddesi (♏︎) Evrensel Zihinde uyuyan enerjidir ve insandaki cahil, kör güçtür. Arzu maddesinin işlevi, sınıfındaki herhangi bir değişikliğe karşı çıkmak ve aklın hareketine karşı koymaktır. Arzu meselesinin görevi, çoğalmaları için cesetleri itmek.
Düşünce (♐︎), zihnin arzu ile hareket ettiği sınıf veya durumdur. Fonksiyonu hayata karakter vermek, onu forma yönlendirmek ve tüm alt krallıklarda yaşam dolaşımını gerçekleştirmektir. Düşüncenin görevi, manevi dünyayı fiziki haline getirmek ve fiziki manevi olana dönüştürmek, hayvan bedenlerini insana dönüştürmek ve insanı ölümsüz hale dönüştürmektir.
Zihin-madde (♑︎), ilk önce kendisinin I-am-I olarak kendini hissettiği, düşündüğü, bildiği ve bahsettiği maddenin durumu veya derecesidir; madde olarak en yüksek gelişimine taşınan maddedir. Zihnin işlevi, bilinci yansıtmaktır. Zihnin görevi ölümsüz bireysellik olmak ve derecesini yükseltmek ya da altındaki dünyayı düzlemektir. Bir ömür boyu düşüncelerin toplamını yargılar ve onların hayata yansıtılan ve geçmişin tüm düşüncelerini mikrop içinde barındıran bir sonraki yaşamın şekli haline gelen psişik eğilimler ve özellikler dahil olmak üzere tek bir bileşik forma yoğunlaşmalarına neden olur. hayat.
Tüm dünyalar, düzlemler ve devletler ve koşullar, tüm tanrılar, insanlar ve yaratıklar, en küçük mikroplara, büyük bir alayda birbirine bağlanmış olarak görülür, böylece en ilkel unsur veya en küçük kum taneciği, sonsuz bir dönüşüm ve ilerleme dizisi tarafından yolunu dolaştırabilir ve büyük zincirdeki bağlantılar boyunca en alçak aşamalardan, Bilincin ve Bilincin olduğu bilincinin olduğu bir yüksekliğe ulaşana kadar ulaşabilir. Birinin Bilinç bilinci olduğu dereceye kadar, Bilincin değişmezliğini ve mutlaklığını ve diğerlerinin uyumsuzluğunu ve gerçekliğini anlar.
Ancak, Bilinç bilincinin olmasının büyük bilgeliği, ölümsüz insan dünyasından kurtulmaz. Bilinç bilinci ile insan evrenin akraba olduğunu hisseder. Bilincin varlığında ve Bilincin varlığının bilincinde olarak, ölümsüz her şeyin kalbine bakar ve Bilincin varlığının bilincinde olduğu gibi o şey daha tamamendir. Her şey aslında olduğu gibi kendi durumunda görülür, ama her şeyde, cehaletten düşünceye, bilgiye, bilgiden seçime, bilgeliğe, sevgiden güce, iktidardan Bilinceye kadar sürekli ilerleme ihtimalinin olduğu görülür. . Tezahür eden fenomen dünyaları, bilgiye ulaşmak için geçirilmeli, bu yüzden de benzerlikteki noumenal küreler Bilince ulaşmak için girilmelidir. Ölümlülüğün önce bilgi edinmesi ve bilgi sahibi olması gerekir, çünkü yalnızca bilgi yoluyla Bilincine ulaşması mümkün olur.
Tüm güçlerin, dinlerin ve tanrıların üzerindeki formların, malların ve ideallerin üzerindeki Aşk Bilinci! Bilince zekice, güvenle ve saygılı bir sevgi ile ibadet ettiğinizde, zihin Bilinci yansıtır ve korkusuzca Bilincin ölümsüz varlığına açılır. Yenilmez sevgi ve güç bilen birinin içinde doğar. Oluşum ve çözülme, dünya sistemlerinin sonsuzluğuyla devam edebilir, ancak illüzyonu bilerek, zaman akışında yerinizi alacak ve kendi bilinçli seçimini yapıp yoluna gidinceye kadar evrim sürecindeki tüm maddelere yardımcı olacaksınız. Bilinç.
Bilinç bilincinde olan kişi, yaşam dalgası üzerinde asılı kalırken sarhoş değildir, ölüm denilen geri dönen dalga tarafından batırıldığında unutulmazlığa batırmaz, tüm koşullardan geçer ve bilincin varlığının bilincinde kalır.
Son.