Çocuk ve edebiyat: yeni bir Tolstoy nasıl yetiştirilir
Ebeveynler, çocuklarının yetenekli olduğunu keşfetmekten memnuniyet duyarlar. Çocuk eğlence alanında, destek gerektiren ciddi yeteneklerin filizlerini görmeye hazırlar. Fakat çocuğun düşüncelerini, izlenimlerini ve duygularını edebiyat yoluyla ifade etme girişimleri söz konusu olduğunda, ebeveynler buna çok dikkat ederler. Çocuk kendini edebiyata adamaya karar verirse nasıl davranmalıdır?
"Yine bütün akşamları kağıtlarımın üzerine oturdum ve bir şeyler yazdım! Tabii ki, derslerimi yapmadım ... onunla nasıl olunur?" - Çocuğun annesi, ona göre, yararsız kağıt kazıma işleriyle meşgul olan ve yakın gelecekte bu girişimi terketmeyecek gibi görünen harikalar yaratıyor.
Herhangi bir ebeveyn, çocuğunun yetenekli olduğunu keşfetmekten mutludur. Annem ve babam, bir şarkıyı söylerken, çaldığında, piyanoya ulaştıktan sonra, en sevdiği melodiyi almaya kadar, hafızanın en sevdiği melodisini almaya çalıştığında, aynen karşısında doğaçlama ve bütün doğaçlama monologları telaffuz ettiğinde, notaları doğru şekilde düştüğünde sevinir. Bu tür eğlencelerde, desteğini gerektiren ciddi oyunculuk veya müzikal yetenek filizlerini görmeye hazırlar. Bu şaşırtıcı bir şey, ancak çoğu durumda, çocuğun düşüncelerini, izlenimlerini ve duygularını edebiyatla ifade etme girişimleri söz konusu olduğunda, ebeveynler bu konuda çok temkinli ve bazen açıkça düşmanca davranıyor.
Genç yazarın puslu geleceği
Ebeveynlerin çoğu bir zamanlar bile çocuklarının geleceğini tahmin etmeye çalıştı - hatta bütün bunların sadece kendi hayalleri, fantezileri ve korkuları olduğu ve hatta hayatın çok farklı olabileceği konusunda kendilerine yer ayırttılar. Okul edebiyatı derslerinde bile bilincimize nüfuz etmiş görüntüler, gözlerinin önünde acele ediyor: el yazmaları olan soğuk ve genç bir adam, şiirlerinin kabul edilmeyeceği her şeye rağmen kabul edilemeyecekleri yazı tahtasının kapısını derhal sardı. Fakir bir yazar, yoksul bir yerde çıkarılabilir bir dolabın içinde, sızan bir çatının altında ... ölüyor. Ne derseniz, yenilmez bir kader ve herhangi bir ebeveyn çocuğunu bundan korumak için her şeyi yapacak.
Ancak, ebeveynler sonuçlarla çok aceleci. Öncelikle, hiçbir şekilde çocukluklarında şiir yazan herkes yetişkinlikte şair olma arzusunu sürdürmedi. Bir çocuğun edebi tutkusunu basitçe aşması nadir değildir. Arkadaşlarınıza sorun: elbette bazıları şiir veya hikaye yazdı, ancak yalnızca profesyonel yazar olmadılar, aynı zamanda görüşlerini yayınlamaya bile çalışmadılar. Bir noktada birileri literatüre girmeye cesaret edemedi, ama başlangıçta kendisi için yazdığını biliyordu.
“Tabloda” yazılı metinlerde yanlış bir şey yoktur. Bir çocuk hobi ise, favori kahraman figürlerini veya bilgisayar oyunlarını toplama rütbesinden daha düşük değildir. Yaratıcılık sayesinde çocuk düşüncelerini ve duygularını ifade eder ve bu onun akranlarıyla iletişim kurmakta zorluk çekmesine yardımcı olur.
İkincisi, çocuğun yazar olma arzusu zamanla kaybolmaz, ancak yalnızca güçlenirse, bunun yanlış bir tarafı yoktur veya gelecekteki refahını tehdit eder. Tabii ki, sadece birkaç yazar önemli ücretlerle övünebilir. Bu an sizin için özellikle önemliyse, çocuğunuzu edebiyatın kazanmanın ana aracı olamayacağına göre ayarlayın ve bu nedenle gelecekte yayıncıların lütfuna maddi olarak bağlı kalmamak ya da parasını ödeyememek için iyi bir eğitim almak ve normal olarak ücretli bir meslek almak önemlidir. kendi cebinden kitaplar.
Ebeveynler çoğu zaman, edebi yaratıcılıkla büyülenmiş bir çocuğun, kurgu yoluyla kendini gerçekleştirmesi gerekmediğini unutur. Sözcüğün sanatında çok sayıda niş var ve yaratıcı bir insan kendini çok farklı şekillerde gerçekleştirebilir. Belki de çocuğunuz dahi dahi bir romancılığın yapıtlarıyla övünemez, ancak cesur ve canlı bir kalemle talep edilen bir gazetecinin çıkacağı göz ardı edilemez. Varisinizi bir bilim insanı olarak görmek istiyorsanız, düşüncelerinizi kâğıt üzerine net ve net bir şekilde ifade etme yeteneğinin herhangi bir bilim arızasını engellemediğini unutmayın - aksine, bu, ciddi bilimsel çalışmalar yazan bir kişi için büyük bir avantajdır. Ek olarak, popüler bilim literatürü gibi, eserlerin bir yandan yetkili bir uzman tarafından, diğer yandan da dillerinin basit, uygun eğitime sahip olmayan okuyucular için erişilebilir olması ve materyallerin sunulması çok önemli olduğu bir yön var. - ilginç ve heyecan verici. Yukarıdaki tüm bilim adamlarının edebi yeteneklere ihtiyacı var.
Yeteneğin eşiği
Yetişkinlerin çocuğun sözlü deneyimlerine karşı temkinli tutumunun sebeplerinden biri, sonuçların uygun şekilde değerlendirilmesi sorunudur. Genellikle, oğlu veya kızının birkaç öyküsünü okuduktan sonra, başlangıçta anlamak üzere ayarlanan ebeveynin tamamen hayal kırıklığına uğradığı görülür. “Yeteneğini göremiyorum” diyor baba ya da anne “Yazmayı çok seviyor, boş zamanlarını geçiriyor, hayaller kuruyor, bir şeyler buluyor ve sonuç çok vasat. Ben de Dostoyevski! Onu istemiyorum. hayatının yarısını asla iyi sonuç alamadığı bir şeye harcadı. ”
Ancak burada da, sonuçlara acele etmeyin. İlk olarak, herhangi bir yazar, bir klasik bile, hayatı boyunca yazılan eserler eşdeğer değildir ve bunların arasında sadece şaheserler değil, aynı zamanda talihsiz eserler de vardır, bunlar sadece tamamlanmış eserlerde yeniden basılmıştır. Aynı zamanda, aynı çalışmanın yadsınamaz avantajları ve gözle görülür kusurları olabilir. Bu nedenle çocuğunuzu bir gramomanak ve edebi sıradanlık olarak nitelendirmek için acele etmeyin: Acemi bir yazarın size şiirlerinin veya hikayelerinin en talihsiz olduğunu göstermesi mümkün.
İkincisi, hiçbiri daha önce oluşturulmuş becerilerle ve açığa çıkarılan yeteneklerle doğmaz ve yaratıcılıktaki kararlı sonuçlara her zaman yıllar önce devam edilir. Müzik ve ses için iyi bir kulak geliştirilmelidir. Akademik bir çizim öğretmeden, Tanrı'dan bir sanatçı bile zihninde görünen görüntüleri kâğıt veya tuvale kolayca aktaramaz. Yazma becerilerinde olduğu gibi: genç yazar parlak bir roman yazamaz, kesin ve epitellerin nasıl seçileceğini ve iyi bir kompozisyon oluşturmayı öğrenemez. Bu nedenle, yetenekli bir çocuk tarafından kendi manevi dürtüsünde yazılmış ilk metnin kusursuz olmasını beklemek garip.
Edebi yeteneğin birçok yüzü vardır: Birisi neredeyse anında kesin ve özlü bir sıfat alabilir ve bir manşondan biri sanki heyecan verici hikayelerle doludur. Aynı zamanda, yazarın hediyesinin diğer tarafları daha zayıf olabilir ve geliştirilmeleri gerekir. Uygulama, edebi yeteneğin oldukça yavaş bir insanda geliştiğini gösterir, bu da yazarlar için özellikle önemlidir. Bilerek, Puşkin şöyle yazdı: “Yaz sert bir şekilde eğilimi gösterir, / Harfler Yaz boyunca kafiyeli kovalar”. Ve eğer 10 yaşındaki bir şair, bir dahi çizgisi oluşturabiliyorsa, yetenekli nesir yazarları bile, 15 yıldan daha geç olmamak üzere, genellikle stilize ve bile olsa doğrulanmış metinler yazmaya başlarlar.
Ne yazık ki, aşırı hırslı ebeveynler var. Tabii ki, çocuğunuzun çalışmalarda veya işlerde ilerleme kaydetmesi iyi bir şeydir, ancak bazıları başarılarını ve çocuklarının yeteneklerini evrensel olarak tanımalarını kendileri için bir son olarak algılarlar. Şiir ve nesir, bu ebeveynler için hırs sebebi olarak elverişsizdir. Bir çocuğun müzik yeteneğine sahip olduğunu kanıtlamak için, akrabaları ve arkadaşları bir müzik yarışmasını kazanma konusunda veya bir müzik okulunda iyi notlar hakkında bilgilendirmek yeterlidir ve literatürde, yeteneklerin ölçütleri ve yolu daha bulanıktır. Edebi Olimpiyatlar nispeten seyrek tutuluyor, çocuk eserlerini yayınlayan yayınlar çok, çok küçük, bu nedenle çoğu genç şair için yayıncılık planına girme olasılığı az. Ve eğer hiç kimse bir çocuğun çizimine bakmayı, onur yerine oturmayı ya da bir cep telefonu kamerasına götürmeyi reddederse, çok az kişi çocuk hikayesini okumak için birkaç saat harcamaktan mutluluk duyacaktır. Bu durumda, ebeveynlere yalnızca çocuğun çalışmasının, sporunun ve yaratıcılığının kendisi için önemli olduğunu hatırlatması gerekir ve ebeveynlerin bir kez daha varislerini övmeleri için bir neden haline getirilmemesi gerekir.
Yetenekle nasıl başa çıkılır?
Çocuğun edebi yeteneğinin gerçek seviyesi ne olursa olsun, ebeveynlerin amaçlarına yönelik davranışlarında doğru davranış tarzını bulması önemlidir. Hiçbir durumda çocuğu yazdığı şey için suçlayamaz. Romanının bir sonraki bölümünde, bundan önce ders vermeden oturduğunu belirtmesi mümkün ve çoğu zaman zorunludur - ancak bu durumda, akademik görevlerini yerine getirmediği ve yaratıcı çalışma yapmadığı için onu tam anlamıyla azarlamalısınız. Çocuğunuzla konuşun, dersleri bitinceye kadar eserleri üzerinde çalışmayı ertelerse ilhamın ondan kaçmayacağına ikna edin.
Kesinlikle makaleleri yırtıp atmamak - ne yazık ki, ebeveynler bu hatayı oldukça sık yapar. Bir düşünün: eğer sizin için sadece okul taslaklarından pek farklı olmayan çok sayıda üstü çizili yaprak yığını ise, o zaman bu onun için bir çocuk, kağıda dökülmüş düşünceleri ve duygularıdır. Belki de genç yazar bu metin üzerinde birkaç haftadır oturuyor ... Kendini yerine koy: en yakın biri bile olsa bir dakikalığına uzun çalışmalarının meyvelerini mahvederse ister misin? Ebeveynlerin çocuğun yaratıcılığına ihmali ve hatta daha düşmanca davranışı, ailede güven ilişkilerinin kurulmasına katkıda bulunmaz. Çocukların "yazıları" hakkındaki görüşünüz ne olursa olsun, çocuğun çalışmalarına saygı gösterme hakkına sahip olduğunu unutmayın.
Her türlü yaratıcılık sınıfları teşvik edilmelidir. Sonunda, modern ebeveynlerin ana korku hikayelerine layık bir alternatiftir - şüpheli bir şirkette evden eve yaslanmak ya da bir bilgisayarda oturmak. Öyle oldu ki, okul çocukları için edebi çevrelerin müzik okullarından, tiyatro stüdyolarından ve spor kulüplerinden daha küçük bir düzen olduğu ortaya çıktı. Böyle bir çemberin olduğunu düşünüyorsanız, çocuğa tavsiye edin, ancak reddederse, ısrar etmeyin. Genç yazarların çalışmalarının sonuçlarını özellikle yabancı olanlara, diğer insanlara göstermeye karar vermeleri kolay değildir. Dahası, bu tür çevrelerde zaten bitmiş işlerin analizine katılıyorlar, bazen onlara bir şekilde veya başka bir şekilde rafine edilmelerini tavsiye ediyorlar. Baş, örneğin, öğretmenin bazı çizgileri gölgelendirmek veya silmek için bir yanlışlık fark edebileceği ve böylece çalışmayı geliştirmesine yardımcı olduğu zaman, çizimden farklı olarak yaratıcı sürecin kendisine müdahale etmez. Bu anlamda edebi yaratıcılık tek başına durur, çünkü Yaratıcı sürecin kendisi dış yardım olmadan gerçekleşir. Bazı anlar genç bir yazar yeni bir seviyeye ulaşmak için kendisiyle yalnız yaşamak zorunda. Bu nedenle, edebi bir çevreyi aramak için tüm güçleri atmaya acil bir ihtiyaç yoktur.
Genç yazarların ebeveynleri için ipuçları
- Önemli olan, acemi yazara eleştiriyi öğretmektir. Çocuğa iyi metinler yazmayı öğretmek için en iyi niyetler tarafından yönlendirilen ebeveynlerin, eserlerini yazarın onlara eserlerini gelecekte gösterme arzusunu hızla kaybedeceği, hatta bestelemeye devam edeceği şekilde eleştirmeleridir. Bunu önlemek için, en genç yazarı değerlendirmekten kaçının - belirli bir metni ve belirli tarafını değerlendirin. İfadeler: "Görebildiğim gibi, ortalama seviyenin üzerine çıkmayın," gibi tasarımları tercih edin: "Bu karaktere daha fazla dikkat edilmesi gerekiyordu, çünkü ana karakterlerden biri, bu yüzden onun portre tanımlamasına daha fazla ayrıntı eklemeyi deneyin." Sözünüzün çocuğa zarar verdiğini görürseniz, ona bugün yazdığından daha iyi yazmayı öğrenebileceğini hatırlatın. Titiz ve arkadaşça olun. Bir çocukta oluşturabileceğiniz eleştiriye karşı sakin ve dengeli bir tutum, daha sonraki yaşamda kesinlikle kullanışlı olacaktır - yalnızca edebi yaratıcılığı içeren durumlarda değil.
- Çocuğunuzun edebi yarışmalara katılmasına izin verin. Genellikle bu tür yarışmalarda, sadece sanatsal ve edebi karakterden (sözde yaratıcı bölüm) değil, edebi ve gazetecilikten seçim yapabileceğiniz birçok görev vardır. Ödül kazanmamışsa çocuğu azarlamayın. Bu tür olaylarda, zafer değil, daha önemli olmakla birlikte, katılım deneyimi, belirli bir konuda sınırlı bir sürede tutarlı bir metin yazma deneyimidir.
- Ciddi bir yazar olacak herkes, daha klasik edebiyat ve iyi gazetecilik okumanızı önerir (ikincisi lise öğrencileri için daha önemlidir). Herhangi bir işte başarıya ulaşmak için seleflerinin elde ettiği sonuçları bilmeniz gerektiğini çocuğunuza açıklayın.
Çocuğunuzun çok iyi bir edebi yeteneği olsa da olmasa da, ünlü bir yazar olacak, kendini “masaya” şiir yazmakla sınırlayacak ya da zamanla edebi derslerden tamamen vazgeçip, sadece zaman söyleyecektir. Fakat sizin için, sevgili ebeveynler, böyle bir durumda çocuğun güvenini kaybetmemek ve onunla en yakın kişilerin onun için değerli ve önemli olan her şeye saygı duyduğu hissini sürdürmemesi önemlidir.