Geliştiricilere göre robot parmağı, insansı robotlara doğru yeni bir adım. The Guardian , parmak, canlı et ve makineler arasındaki çizgiyi bulanıklaştıran etkileyici bir mühendislik başarısı olarak görülüyor .
Yine de bilim adamları, insanların gerçek hayattaki anatomiyi benimseyip benimsemeyeceğinden veya bundan vazgeçip erteleyeceğinden emin değildi.
Proje lideri Shoji Takeuchi, “Cilt dokusunun robotun yüzeyine ne kadar iyi oturduğuna şaşırdık” dedi. Ancak bu çalışma, canlı bir cilde sahip robotları gerçekleştirmeye yönelik sadece ilk adım” dedi.
Bilim adamları, gerçek hayattaki robotların bir avantajının, insanlarla, insanlara benzemeyen robotlardan daha iyi etkileşime girebilmeleri olduğunu söylüyor. Bu, sağlık sektöründeki veya hizmetlerdeki robotlar için faydalı olabilir. Takeuchi’ye göre, bu tür atılımlar “insanlar ve robotlar arasındaki ilişkiye” katkıda bulunuyor.
Bilim adamları, cilt dokusunu kolajen (tutkal oluşturan bir protein) ve cildi onarmaya yardımcı olan insan hücreleri ile bir araya getirdiler. Bu kompozisyon robot parmağına yerleştirildi. Bu yüzeyin üzerine, insan derisinin en dış tabakasını oluşturan bir hücre katmanı daha yapıştırıldı.
Parmağı bükerken, eklemlerde doğal kırışıklıklar oluşur. Ve cilt zarar gördüğünde, sahte cilt, tıpkı gerçek insan derisinin yapabildiği gibi, bazı bandajların yardımıyla kendini iyileştirebilirdi.
Bununla birlikte, bilim adamları için hala iyileştirilmesi gereken alanlar var. Sahte deri insan derisinden çok daha zayıftır. Ayrıca cilt yapay olarak nemli tutulmalıdır, çünkü hücreler susuz kaldıklarında ölürler.