Doğal İpek Kumaş Çeşitleri Kullanıldıkları Alanlar Doğal ipek, kıyafet dikmek için en lüks kumaşlardan biridir. İpek kumaşların zengin bin yıllık bir geçmişi vardır. Arkeolojik buluntular, ipek üretiminin iddia edilen başlangıcının yaklaşık 5 bin yıl önce olduğunu doğruladı. İlk ipek ipliklerin kökeni hakkında birçok farklı ve ilginç efsane var.
İpeğin keşfi ne zaman ve nerede gerçekleşti? Araştırmacılar oy birliğiyle Çin’de olduğunun karına vardılar. Mezarlarda ipek parçaları bulundu. Çin’de, renkli desenlerle sıra dışı bir kumaş elde ederek sanat ve ipek süslemelerine önem verirler. İpek kumaşlar çok çeşitlidir. Bunlar arasında brokar, yoğun tek renkli desenli ipek türüdür. Süsler yaşam, doğa ve mutluluk hakkındaki fikirleri yansıtıyordu.
Doğal İpek Kumaşının Kökeni Tarihi
Efsaneler, Çinli kadınlardan birinin güzel bir köpüklü ipliğin yanlışlıkla sıcak suya yakalanan bir kozadan nasıl ayrıldığını gördüğünü söylüyor. Ve başka bir Çinli kadın İmparatoriçe Xi Ling-chi (MÖ 2640), dut ağacı yetiştirmek istedi. Bir ağaç büyüttü, ancak büyürken başka bir kişi onunla ilgilenmeye başladı. Bir kelebek ya da daha basit olarak bir güve. Kelebek, genç bir ağacın taze yapraklarını yediğini gördü. Tırtılların koza şeklinde küçük yumurtalar ürettiğini fark etti.
Diğer efsaneler, imparatoriçenin bahçeye çay içtiğini ve bir ağaçtan bir koza fincanına düştüğünü söylüyor. Çıkarmaya çalıştığında, ona güzel bir parlak ipliğin kozadan çözüldüğünü gördü.
Tırtıllar ortaya çıktıktan sonra ne oldu? Bir kelebek olmaya çalışarak, kendileri için rahat bir ev yaratmaya başlarlar – en iyi ipek ipliğin bir kozası veya daha doğrusu, bir kerede iki ipliğin etrafına sarılıp oluşma haline gelirler. Sonra bir kelebeğe dönüşürler, özgürlüklerine uçmak için zamanlarını beklerler. Ve her şey tekrar döngüyle devam eder.
Çinliler, ülkenin ekonomik yaşamında ne kadar önemli bir faktör olduğunu, ipek ipliğin olabileceğini anladılar. Daha sonra, kozalar ve ipek antik Çin’de bir değişim aracı haline geldi, yani. bir tür para birimi.İpek, imparatorluk evi ve çevresi için kıyafetler, dini takılar yapmak için kullanıldı. Çin’e tüm ülkelerden gelen kervanlar mallarını paha biçilmez kumaşlarla değiştirdiler. Çin gelişti. Daha fazla refah için, ipek yapmanın sırrını gizli tutmak gerekiyordu. Herkes sırların yayılmasını istemiyordu.
Yüzyıllar sonra sır ortaya çıktı. İpeğin sırrı önce Kore’ye sonra da Japonya’ya kaçırıldı. Japonlar yeni endüstrinin önemini anladılar ve yavaş yavaş uzun yıllar ülkenin küresel gücüne ipek üretimi ile ulaştılar.Ardından Hindistan takip etti. Yine, Çinli bir efsane bize bir Çin prensesinin Hindistan’a ipek güve yumurtaları ve dut tohumları getirdiğini söylüyor. MS 400 civarında. Prenses bu değerleri Hindistana götürdüğü tahmin ediliyor.
Doğal ipek daha sonra İran üzerinden Orta Asya’ya ve ayrıca Avrupa’ya gitti. Yunanlılar, güzel ipek kumaşı ilk tanıyanlar arasındaydı. Filozof Aristotle, “Hayvanların Tarihi” kitabında bir dut tırtılını anlatıyor. Romalılar da bu kumaşa hayran kaldılar, özellikle mor ipeğe değer verdiler.
Roma İmparatorluğu’nun yıkılmasından sonra kumaş üretimi Konstantinopolis’e taşındı. İçi boş bambu kamışı içinde İmparator Justinian’ın yardımıyla güve yumurtaları ve dut tohumları getirildi. Batı dünyası kaçakçılık yoluyla da ipek üretimi için hammadde aldı ve Bizans ipek üretiminde dünya çapında ün kazandı.
Katolik Kilisesi’nin ilk dönemleri Avrupa’da ipek giysiler giyen ilk kişiler arasındaydı. Kıyafetleri ve sunak süsleri paha biçilmez kumaştan yapılmıştı. Bütün bunlar ortaçağ soyluları tarafından kıskançlıkla izlendi. Yakında, hakimler ve aristokratlar ipek giyinmeye başladı. Ancak uzun bir süre, bir kilo ipek karşılığında bir kilo altın vermeye hazır oldukları için bir hazine olarak kaldı.
Eşleri ve sevgilileri için kumaş, Batı dünyasının savaşçıları tarafından Doğu’dan getirildi. Eski zamanlarda, ipek sadece güzelliğiyle dikkat çekmedi. Hassas lüks dokunun vücuda dokunarak birçok hastalıktan kişiyi iyileştirdiğine inanılıyordu.
Çinliler kumaşları süslemeyi başardılar. İpek işçiliği Afrika, Mısır, İspanya ve tüm Ortadoğu’ya yayıldığında , İslam kültürü değerli kumaşın tasarımını biraz değiştirdi. Birçok desen ve görüntü kaldı, ancak insan figürleri yerine dekoratif kompozisyonlar ve yazıtlar ortaya çıktı. Turin’de ilk ipek fabrikası kuruldu, bu iş Floransa, Milano, Cenova, Venedik gibi şehirlerde teşvik edildi.
Orta çağlarda ipek üretimi – Venedik’te – 13. yüzyılda, Cenova ve Floransa’da – 14. yüzyılda, Milano’da – 15. yüzyılda ana endüstrilerden biri haline geldi ve 17. yüzyılda Fransa Avrupa’nın liderlerinden biri oldu. Fakat zaten 18. yüzyılda, Batı Avrupa’da ipek üretimi kuruldu.
İpek İpliği Nasıl Elde Edilir?
İpek ürünler çok popüler. İpek lifi ipekböceği tırtıllarının izolasyonunun bir ürünüdür. İpekböcekleri özellikle ipekböceği yetiştirilen çiftliklerde yetiştirilmektedir. İpekböceği gelişiminde dört aşama vardır.Testis, tırtıl, pupa, kelebek. Tırtıl gövdesinde bir protein değişimi gerçekleşir. Tırtılın sindirim sapının enzimlerinin etkisi altındaki dut yapraklarının proteinleri, ayrı ayrı amino asitlere ayrılır ve bu da tırtıl organizması tarafından emilir. Daha sonra, bir amino asit diğerine dönüştürülür.
Böylece, pupa sırasında, ipek fibroin ve ipek tutkalı serisini oluşturmak için gerekli çeşitli amino asitlerden oluşan tırtıl gövdesinde sıvı bir madde birikir. Koza oluşumu anında, tırtıl özel kanallar yoluyla iki ince dut gizler. Serisin, yani onları birbirine yapıştıran tutkal.Testislerden ortaya çıkan tırtıllar, 4-5 hafta sonra 3 cm’ye ulaştıklarında 2 mm’den fazla değildir. Böylece ipekböceği bir krizalise dönüşür. Bir pupa ile birlikte, koza 2-3 gram ağırlığındadır. Daha sonra, yaklaşık iki hafta sonra, güve bir kelebeğe dönüşür.
Ancak ipek üretiminde bir kelebeğe izin verilemez, çünkü serbest kalmaya çalışmak, ipek ipliğin bütünlüğünü bozacaktır. Onlar ne yapıyor? Kozalar bir fırında bekletilir veya normal kaynar suda kimyasal bir çözelti içinde atılır. Bu, yapışkan maddenin buharlaşacağı ve kozaların suya dibine çökecek sekilde bekletilir daha sonra kozadaki iplikler ayrılarak iplik yapılır.
Bu tırtıllar sadece ipeğin yaratıcıları değil, aynı zamanda spinneretlerin prototipi olarak da hizmet ettiler – yapay ipek ipliğin oluşum mekanizmaları. Doğada meydana gelen olayları dikkatlice gözlemlerseniz, kendiniz için çok şey keşfedebilirsiniz, ancak daha iyi bir doğa hayal edemezsiniz. Şu anda, Çin’e ek olarak, ipek birçok ülke tarafından üretilmektedir: Hindistan, Japonya, Kore, Tayland, Özbekistan, Brezilya ve diğerleri.
Farklı Dokuma İplikleri İle Üretilen İpek Kumaş Türleri
Toile ipek. Düz örgülü doğal ipek kumaş. Oldukça yoğun, yumuşak bir parlaklığa sahiptir, şeklini iyi tutar ve bu nedenle, elbiseler ve astarlar için uygundur.
Atlas. Bu ipek saten bir örgü. Ön tarafta yoğunluk, pürüzsüzlük ve parlaklık bakımından farklılık gösterir, oldukça yumuşaktır, iyi örtülür. Giysi ve dekoratif koltuk döşemesi için kullanılır.
İpek saten. Saten dokuma kumaşı pürüzsüz, ön tarafta ipeksi, yoğun ve parlaktır. Bu kumaştan elbiseler, bluzlar, etekler ve erkek gömlekleri dikilir.
Krep. Kumaş, pürüzlülük, hafif parlaklık ile karakterize edilen krep adı verilen büyük bir bükülmeye sahip ipliklerden yapılır. Krep çeşitli kumaş türlerini birleştirir: krep saten, krep şifon, krep georgette. Bu kumaşlar bol dökümlüdür ve elbise ve takım elbise dikmek için kullanılır.
Şifon. İpek kumaş düz örgü. Çok yumuşak ve ince kumaş, mat, hafif pürüzlü, şeffaf, iyi dökümlü. Bu kumaş, özel bir fırsat için tasarlanmış güzel elbiseler yapılabilir.
Organze. Sert, ince ve şeffaf bir kumaş. Pürüzsüz ve parlaktır, şeklini iyi tutar. Elbiseler, dekoratif dekorasyon için kullanılan bir gelinlik kumaşı olarak kullanılabilir.
Gaz. Kumaşın bir gaz örgüsü vardır. Ana özellikleri, dişleri arasındaki geniş bir boşlukla elde edilen, şeklini iyi tutan, parlaklığa sahip olmayan hafiflik, şeffaflık olarak adlandırılabilir. En çok gelinlik için dekoratif dekorasyon için kullanılır.
Chesucha (yabani ipek). Kumaş yoğun, eşit olmayan kalınlıkta iplikler kullanılarak oluşturulan ilginç bir dokuya sahiptir. Malzeme dayanıklı, yumuşak, hafif parlaktır perdeler, çeşitli kıyafetler için kullanılır.
İpek Dupont. Kumaş çok yoğun, yumuşak parlaktır diyebiliriz. Perdeler için kullanılır. Hint dupont özellikle takdir edilmektedir. Perdelere ek olarak, düğün ve abiye, çeşitli aksesuarlar ve pahalı yataklar dikilir.
Tafta. Tafta sadece pamuktan değil, aynı zamanda ipek kumaştan da olabilir. Sıkı bükülmüş ipek iplikler sayesinde yüksek yoğunluk ve sertlikte farklılık gösterir . Dikiş yaparken, ürün hacmini ve ihtişamını veren katlar oluşturur. Dış giyim ve abiye elbiseler dikilebilir.
Yukarıdakilere ek olarak, diğer ipek kumaş türleri de vardır, örneğin, krep georgette, ipek fitting, muslin, brokar, excelsior, charmeuse, dimi, ipek kambrik, fular.