11 Mayıs 1881 İmparator Alexander III, otokrasi ilkelerinin dokunulmazlığını doğrulayan bir bildiri yayınladı. Bir hukuk bilgini, devlet adamı Konstantin Pobedonostsev tarafından hazırlanan bu belge, Rus imparatorluğunun devlet sisteminde anayasa değişiklikleri için liberal çevrelerin umutlarını gömdü. Bu umutlar, İmparator II. İskender döneminde ortaya çıktı. Saltanatının sonunda, otokrasiyi sınırlı temsili olan organların lehine sınırlamayı amaçlayan bir taslak hazırlandı. Halihazırda var olan Devlet Konseyinin hakları genişletilmiş, aynı zamanda hükümetin “atanmasıyla” ve kısmen de zemstvos temsilcileri tarafından oluşturulan bir “Genel Komisyon” (kongre) kurmayı amaçlamıştır.
Bu “anayasal projenin” şefi, II. İskender'in saltanatının sonunda olağanüstü güçlere ve Maliye Bakanı Alexander Abaza'ya sahip olan İçişleri Bakanı Mikhail Loris-Melikov'du. Diğer pek çok devlet adamı ve bakanı bu fikri destekledi. İmparator Alexander II, bu projeyi desteklemeye meyilliydi ve onayladı. 4 Mart’ta, 1881’in planı daha sonra yürürlüğe girmesi ile Bakanlar Kurulu toplantısında görüşmesi planlandı. Ancak, 1 Mart ayında imparator öldürüldü.
8 Mart 1881, zaten Çar III. İskender’in altında bir tartışma gerçekleşti. Çoğu bakan fikri destekledi. Kont Sergeov'a konuşan Stroganov, "gücün otokratik hükümdarın elinden ... kendi kişisel kazancı hakkında düşünen çeşitli yaramaz insanların ellerine ..." ve Pobedonostsev - "yeni bir konuşmacının kurulması hakkında değil, iş hakkında" düşünmesinin gerekli olduğunu söyledi. . İmparator, yönetiminin stratejik yolunu seçmeden önce bir süre tereddüt etti, “liberaller” ve “devlet adamları” tarafları arasında tarafsız bir pozisyon aldı. Fakat sonunda otokratik sistemi güçlendirmek için bir kurs seçti.
Doğru seçim yapıldı. Liberalizm virüsünün her zaman Rusya'nın gücünü zayıflattığına dikkat edilmelidir. Rus devleti, tarihi gelişimi, stratejik konumu ve alanı nedeniyle, neredeyse her zaman güçlü, merkezi güç gerektiren bir imparatorluk olmuştur. “Kurtarıcı” çarının hükümdarlığı, imparatorluğun temellerini ciddi şekilde baltaladı. II. Alexander hükümetinin sınai korumacılığın, aktif dış kredilerin reddedilmesiyle karakterize edilen liberal ekonomik politika, ekonomik krize yol açtı.
1857’te liberal gümrük tarifesinin yürürlüğe girmesinden bu yana, 1862’in, Rusya’da pamuk işlenmesi 3,5’in zamanlarında, demir üretimi ise% 25’in azalmasına neden oldu. 1868’te, liberal kursu devam ettiren yeni bir gümrük tarifesi getirildi. İthalat vergileri ortalama 10 kez ve bazı ürünler için 20-40 kez düşürüldü. Sonuç olarak, İskender II saltanatının tüm dönemi ve 1880-ler'in ikinci yarısına kadar. ekonomik bunalımın devam etmesi. İskender Nikolayeviç döneminde, yavaş sanayi büyümesinin kanıtı pik demir üretimidir. 1855-1859 - 1875-1879 arasında büyüme yalnızca% 67 idi (karşılaştırma için, Almanya'da, demir eritme bu sırada% 319 ile arttı) ve 1880 - 1884'ten 1900 - 1904'e yükseldi. üretim artışı% 487 idi.
Tarımda durum kötüleşti. Köylü reformunun ulusal ekonominin bu en önemli sektöründe verimliliğin artmasına yol açacağına inanılıyordu, ancak bu beklentileri yerine getirmedi. Verimlilik yalnızca 1880-s’de arttı. Açlık, bir kitle fenomeni olarak, Rusya’da, II. İskender’in başından beri, II. İskender döneminde, açlık, yine Rus köylerine geri döndü.
Liberal gümrük tarifesi, yerel sanayinin gelişmesini engelledi ve ithalatta ciddi bir artışa yol açtı. 1876 tarafından ithalat, neredeyse 4 katına çıktı. Daha önce devletin ticaret dengesi her zaman pozitif olsaydı, o zaman İskender II döneminde, sürekli bozulma meydana geldi. 1871'ten bu yana, ticaret dengesi birkaç yıldır olumsuzdu. 1875'te açık, rekor seviyesine ulaştı - ihracat hacminin% 35'i (162 milyon ruble). Bu, ülkeden altın çıkışına ve rublenin değer kaybına yol açtı. Durum o kadar kötüleşti ki, İskender Nikolayeviç saltanatının sonunda, hükümet ticaret dengesini bir miktar iyileştirmeyi mümkün kılan artan ithalat vergilerine başvurmaya başladı.
Alexander II, Rus buhar motorunu ve otomobil binasını harekete geçiren demiryolu ağının hızlı bir şekilde gelişmesiyle tanınır. Ancak demiryolu ağının gelişimine büyük istismarlar ve Rusya'nın mali durumunun kötüleşmesi eşlik etti. Büyük hükümet (ulusal) parası, devletin harcamalarını karşılamayı garanti ettiği ve sübvansiyonları desteklediği özel şirketleri desteklemeye gitti. Özel sübvansiyonlar devlet sübvansiyonları almak için harcamalarını yapay olarak şişirdi. Rus hükümetinin 1871’teki özel demiryolu şirketlerine ödenmeyen yükümlülükleri 174 milyon ruble olarak gerçekleşti ve birkaç yıl sonra yarım milyar rubleyi aştı (bu o zamanlar için çok büyük bir miktardı). Tamamen çirkin bir tablo, devlet parasıyla inşa edilen demiryollarının özel şirketlere ait olduğu ve devletin de sık sık şişirdiği zararlar için geri ödeme yaptığı zaman ortaya çıktı. Avlanma ve aldatma gelişti. Daha sonra, Alexander III, böyle kararsız adımların sonuçlarını ortadan kaldırmak ve demiryollarını devlet kontrolüne geri vermek zorunda kaldı. Bu deneyim, demiryollarının özel ellere verilmemesi gerektiğini, “demiryolu krallarının” her şeyden önce kendi cepleriyle ilgili olduğunu düşünür, devletin stratejik çıkarları ve halkın refahı hakkında düşünmez. Ayrıca, yollar yetersiz çıktı ve çoğunlukla kötüydü. Sonuç olarak, devlet (halk) büyük kayıplara uğradı.
İmparator I. Nicholas’a göre, neredeyse hiçbir dış borçlanma yoktu ve Alexander II hükümeti, bütçe giderlerini karşılamak için aktif olarak başvurmaya başladı. Bu da Rusya’yı Batı’nın finansal yapılarına bağımlı kıldı. Krediler son derece olumsuz koşullarda alınmıştır: bankalara komisyon alma borçlanma tutarının% 10'i kadardır. Ayrıca, borçlar, kural olarak, nominal olarak% 63-67 fiyatına, sonuç olarak, hazine, kredi tutarının yarısından biraz fazlasını aldı ve borcun tüm tutar olarak kabul edildi ve 7-8 yıllık faizinin tamamı için tahsil edildi. Rusya İmparatorluğu büyük bir borç yükü aldı: 1862 - 2,2 milyar ruble., 1880'in başlangıcı - 5,9 milyar ruble. 1859'ten "Kurtarıcı" ile, Nicholas I'in altına uygulanmış olan altın kurundaki zorlu ruble kaldırıldı, kıymetli metale katı bir kur oranına sahip olmayan dolaşımda kredi parası getirildi. 1860 ve 1870’te, hükümet bütçe açığını kapatmak, kredi parası ihracına başvurmak, metalik paranın dolaşımından kaynaklanan amortisman ve kaybolmalarına yol açmak zorunda kaldı. Kâğıt ruble sabit bir döviz kurunu altına iade etme girişimleri başarısız oldu.
Genel olarak, İskender Nikolayeviç hükümetinin ekonomik seyri sanayinin, güçlerin ve araçların israfının, Batı dünyasına finansal bağımlılığın ve dar bir yırtıcı burjuvazinin grubunun refahının azalmasına yol açtı. Ekonomideki depresyona yolsuzluk ve hırsızlıktaki artış eşlik ediyordu. En büyük besleyiciler finans sektörü idi, çeşitli finansal aracılar devlet kredilerinin ve demiryolu endüstrisinin önemli bir bölümünü tahsis etti. Demiryolları şirketlerinin kurulmasında üst düzey yetkililer bir araya gelerek idari kaynaklarına yardımcı oldu. Ayrıca, girişimciler lehine belirli izinler için yetkililere büyük rüşvet verdiler. Bazı çağdaşlara ve araştırmacılara göre imparatorun kendisinin kirli olmadığı noktaya geldi. Rus tarihçi P.A. Zayonchkovsky’nin belirttiği gibi, İskender’in “çok dürüstlük fikri” vardı. Saltanatında, mali durumlarını iyileştirmek için demiryolu imtiyazları, favorilere ve favorilere dağıtıldı. Bu tür işlemler çoğu zaman, en parlak Prenses Yuryevskaya ünvanını alan metresinin ve gelecekteki morgan karısı Princess Ekaterina Dolgorukova'nın etkisi altında gerçekleşti. Çok önemlisi, hazineyi de imha eden imparator, kardeşlere devlet topraklarından çok sayıda zengin mülk verdi ve devletlerin pahasına lüks saraylar inşa etmelerine izin verdi.
Dış politikada, II. Alexander hükümeti aynı zamanda bir takım brüt stratejik yanlış hesaplamalar yaptı. Rus Amerika'nın satışı ile aldatmaca hatırlamak için yeterli. Rusya'nın önce Türkiye ile gereksiz savaşa girmesine izin verdiği Balkan kampanyası sırasında, kampanyanın kendisi sırasında ve daha sonra St. Petersburg'un zafer meyvelerinin önemli bir bölümünü eline alması halinde barış görüşmeleri sırasında birçok hata yapıldı.
II. İskender döneminde, 1917'taki imparatorluğu yıkacak olan devrimci yeraltı yaratılmıştı. Nicholas devrinde devrimci faaliyet neredeyse sıfıra indirildi. Devrimcilerin sosyal tabanı da arttı. Köylü isyanlarında önemli bir artış, entelektüeller ve işçiler arasında protesto gruplarının sayısında artış oldu. Rusya ilk kez terörün ne olduğunu ve yaygınlaştığını öğrendi. İskender Nikolayeviç saltanatının sonunda protesto ruh hali, soylulara ve orduya sızdı. Liberal halkın teröristleri alkışladığı noktaya gelindi. Rus İmparatorluğu devrime doğru ivme kazandı. İmparatorun ölümü, işinin mantıklı bir sonucuydu. Rüzgarı eken kasırgayı biçecek.
İmparator Alexander III, Rusya'ya güvence verdi. Otokrasinin dokunulmazlığı konusundaki Manifestosu ile hükümet sürecinde tüm devlet adamlarına güven vermiştir. Liberal bakanlar ve politika yapıcılar görevden alındı. İçişleri Bakanlığına Slavophil Nikolai Ignatiev ve askeri bakan Peter Vannovsky başkanlık etti. Devletin istikrara kavuşmasına neden olan karşı-reform dönemi başladı.
Alexander Aleksandroviç'in faaliyetleri, imparatorluğun refahına ve gücünün büyümesine yol açtı. III. İskender’in altında, Peacemaker’ın lakabı olarak adlandırılan Rusya, dış savaşlar yapmadı, ancak toprağı 429 895 karesi yükseldi. Karşılaştırma için km, modern İngiltere'nin alanı - 243 809 kare. km. 1881'ten 1894'e kadar yıl, silahlı kuvvetleri modernize etmek ve Rusya İmparatorluğu'nun savunmasını güçlendirmek için sürekli önlemler aldı. İskender III’ün saltanatının sonunda, Rus ordusunun sayısı neredeyse 1 milyona ulaştı ki bu da Rusya nüfusunun% 1’iydi. Savaş zamanında, Rus devleti 2,7 milyonu hızla harekete geçirdi. Savaş Bakanı Vannovsky'nin yürüttüğü askeri dönüşümler orduyu önemli ölçüde geliştirdi ve güçlendirdi.
İmparator, güçlü bir donanmanın yaratılmasına çok dikkat etti filoKırım Savaşı'ndan sonra asla gücünü geri kazanmadı. Alexander Alexandrovich adına, Denizcilik Departmanı 1882-1900 için bir gemi inşa programı geliştirdi: 16 filo zırhlısı, 13 kruvazör, 19 seyyar silah ve 100'den fazla muhrip işletmeyi planlıyorlardı. 1896'ya kadar 8 filo zırhlısı, 7 kruvazör, 9 silah ve 51 muhrip fırlatıldı. Dört adet 10 mm'lik top ve on iki adet 305 mm'lik top ile silahlandırılmış 152 bin tona kadar deplasmanlı yeni zırhlıların inşası için programın uygulanmasına başlandı. İmparatorun saltanatı sona erdiğinde, Rus donanmasının yerinden edilmesi 300 bin tona ulaştı. Rus filosu şimdi sadece İngilizler ve Fransızlar için ikinci sıradaydı.
1882’te, egemen stratejik bir demiryolu ağı kurulması için programı onayladı. Rus devletinde geniş bir ülke, demiryolları askeri-stratejik ve ekonomik öneme sahipti. Onlar tek bir birimde imparatorluğun gövdesini "demir kayışlardır". Kapsamlı bir demiryolu iletişim ağı, her iki birliğin de ülkenin derinliklerinden cepheye çekilmesine ve ön cephe boyunca onları manevra yapmasına izin verdi. Demiryolları, birliklerin tedariki için gerekli her şeyde büyük öneme sahipti. Demiryolları ağır sanayinin, mühendisliğin, ticaretin gelişmesinin ve bir bütün olarak ekonominin büyümesine katkıda bulunmuştur. 1880-lerde Transkafkasya yolu inşaatı tamamlandı. Sonra 1890-lerde Taşkent ve Kushka'ya devam eden Transcaspian hattını kurdular. Trans Sibirya Demiryolu inşaatı başladı. Peacemaker’ın saltanatının 13 yıllarında, Rusya’daki demiryolu ağı neredeyse 10 bin mil arttı (21 229’ten 31 219’e). Demiryolları şimdi devlet tarafından inşa edildi. Demiryollarının kısmi millileştirilmesi gerçekleştirildi - yüzyılın sonunda, 44 özel şirketlerinden sadece 6 kaldı. Devletin demiryollarındaki payı baskın hale geldi. Demiryolları devlet için kârsız olmaktan çıkmış ve kar etmeye başlamıştır.
Sanayinin gelişiminde büyük ilerleme kaydedilmiştir. Bu teknik devrim metalurjide meydana geldi. Çelik, demir, petrol ve kömür üretimi rekor bir hızla arttı. Rus hükümeti, Nicholas I kapsamında yürütülen korumacı politikalara geri döndü. birkaç kez ithalat vergileri arttı. 1880'ten bu yana, son birkaç on yılda en yüksek olan yeni bir gümrük tarifeleri sistemi getirildi. İthal edilen malların çoğu için,% 1891-25 miktarındaki ve% 30'e kadar lüks mallar gibi bazı ürün gruplarında görevler getirildi. Bu, sadece sanayinin büyümesine değil, dış ticaret dengesinin iyileşmesine ve devletin mali sisteminin güçlendirilmesine de katkıda bulunmuştur. Genel olarak unutulmuş, Alexander III’ün “gerici rejiminin” maruz kalmasıyla taşınan gerçek bir “Rus mucizesi” idi, Rusya’da sadece on yıl (70 - 1887) sanayi üretimi ikiye katlandı.
Kamu maliyesinin durumu önemli ölçüde iyileştirildi. Hükümetin korumacılığına ve endüstrinin hızlı gelişmesine olumlu yönde etki ettiler. Ayrıca, kamu borcundaki artış yavaşlamış, kamu borcunun ödenmesine harcanan devlet bütçesinin payı azalmıştır. Alkollü içki ticaretindeki devlet tekelini getirdiler. Altın ruble tanıtımı için hazırlıklar başladı, reform-imparator kahramanın ölümünden sonra yapıldı. Kişi vergisi kaldırıldı ve bu da insanların durumunu iyileştirdi. Hazine dolaylı vergilerle takviye etmeye çalıştı. İmparator yolsuzlukla mücadele için önlemler aldı. Özel anonim şirket kurullarına ve bir dizi başka kısıtlamaya katılmak üzere yetkililere yasak konmuştur. İmparator, emperyal ailenin mahkeme iştahını sınırlamaya çalıştı.
Dış politika alanında, Aleksandr Aleksandrovich herhangi bir dış etkiye sahip değildi. Gerçek bir otokrattı. Rusya hiçbir savaşta yer almadı, Rus askerleri başkalarının çıkarları için ölmedi. Egemen, Rusya’nın Batı Avrupa’da arkadaş aramaya ve Avrupa’ya girmeye ihtiyacı olmadığına inanıyordu. Zaten kanatlanmış olan Çar Alexander'ın sözleri iyi bilinmektedir: “Dünyanın her yerinde sadece iki sadık müttefikimiz var - ordumuz ve donanmamız. Geri kalan her şey, en kısa sürede, bize karşı dönecek ”dedi. Aynı zamanda, Rusya, Uzak Doğu'da Çin, Japonya, Kore ve Moğolistan ile ilişkilerinde konumunu güçlendiriyordu.
Orta Asya’nın engin genişliğinde, Hazar Denizi’nin doğu kıyısı ile Rusya Orta Asya’daki malların merkezi olan Samarkand ve Amu Darya Nehri’ni birbirine bağlayan bir demiryolu döşenmiştir. İmparator Alexander III'ün, Rusya'nın yerel bölgeleriyle tüm banliyölerinde tam bir birleşmeye ısrarla çaba gösterdiği söylenmelidir. Bu nedenle Kafkas valiliği kaldırıldı, Baltık Almanlarının imtiyazları imha edildi. Polonyalılar da dahil olmak üzere, yabancılar, Belarus da dahil olmak üzere, Batı Rusya’da toprak satın almak yasaktır. Genel olarak, imparatorun imparatorluğun "Ruslaştırılması" ndaki büyük rolü not edilmelidir. Şahsen, onun örneğiyle, Batılıcılığın virüsünün çarptığı devletin tepesine “Rusluk” u verdi. Rusya'nın iç güçlenmesi aynı anda dünya sahnesindeki konumunun güçlenmesini sağlamıştır.
İmparator, müziğe ve sanata çok dikkat etti. hikayelerRus Tarih Kurumu'nun kurucularından biriydi ve başkanı eski nesnelerin koleksiyonlarını toplamak ve tarihi eserlerin restorasyonunu yapmakla meşguldü. Sıradan insanların eğitiminin büyümesine çok dikkat edildi: Yönetim kurulundaki paroşiyal okulların sayısı 4 bin'den 31 bin'e, 1 milyondan fazla çocuğa ulaştı. İmparator, kişisel yaşamında kusursuzdu.
Uygulama. Bildiri metni
Tüm inançlı konularımıza beyan ederiz:
Tanrı, tahammül edilemez kaderlerinde, sevgili Ebeveynimizin görkemli Saltanatını şehitimizin ölümüyle tamamlamaktan ve bize, Otokratik Kuralın Kutsal Görevine emanet etmekten memnuniyet duyuyordu.
Providence iradesine ve Devlet Miras Kanununa uyarak, bu yükü, Yüce Tanrının Yüzünden önce, bizleri bu kadar zor ve zor bir zamanda bizim için Gücü önceden belirleyeceğine inanmadan, O'nu Her Şeye Gücü Yardımı ile bırakmayacağına inanan korkunç bir keder ve korku saatinde aldık. Ayrıca, tüm dünyada, egemenliklerine olan sevgileri ve bağlılıklarıyla tanınan dindar insanların ateşli dualarının, bizden ve Hükümetin bizden önce Allah'a razı olmasını etkileyeceğine inanıyoruz.
Bose'da, Rahmetli Babamız, kendisine emanet edilen halkın yararına Tanrı'nın otokratik gücünü almış, büyük bakanlığını yaptığı ve mühürlediği yeminiyle ölüme sadık kalmıştır. Otoritelerin kesin emirleriyle değil, iyiliğiyle ve iyiliğiyle, Saltanatının en büyük işini - asil sahiplerini her zaman şefkatli ve şerefli sesine itaat eden çekiciliğini çekmeyi başarmış; Krallık'taki Mahkemeyi onayladı ve tümüyle sonsuza dek özgür kaldığı konuları, yerel yönetim ve kamu ekonomisinin işlerinin idare edilmesini istedi. Hafızası sonsuza dek kutsansın!
Sadık insanların tam ortasında, Rus egemeninin alçak ve kötü cinayeti, onun için hayatını bırakmaya hazır, insanların değersiz canavarları, Rusya'da duyulmamış ve tüm dünyayı üzüntü ve dehşetiyle karartmış korkunç, utanç verici bir şeydir.
Ancak, büyük üzüntümüzün ortasında, Tanrı'nın Sesi bize Kurul'un İlahi Sağlığa güvenmemiz, kuvvetli bir şekilde, bizler üzerinde bulunan bütün işgalcilerden insanların iyiliğini korumak ve korumak için çağrıldığımız Otokratik Gücün gücüne ve hakikatine inanmamızı emreder.
Sadıkların yürekleri, Anavatan ve adanmışları klandan Kalıtsal Kraliyet Gücü'ne sevenler, cesaretlendirilip, kafalarını karıştırıp kafalarını karıştırıp dehşete düşürsün. Onun yoldaşı ve ayrılmaz birliğinde, topraklarımız bir kereden fazla büyük sıkıntılar yaşadı ve şiddetli yargılama ve felaketlerin ortasında, Tanrı'nın kaderlerini düzenlemesi inancında yürürlüğe girdi.
Kendisini büyük bakanlığımıza adamak, Tüm inançlı konularımıza, bize ve Devlete sadık ve sadık bir şekilde hizmet etmeye, Rus topraklarını şereflendiren aşağılık seçimleri yok etmeye, inanç ve ahlakı ortaya koymaya, çocukların iyi eğitimine, hakikat ve hırsızlığın yıkılmasına, Sevgili Veliçimiz Sayın Rusya’nın Rusya’ya vermiş olduğu kurumların eylemlerinde düzen ve gerçeğin kurulmasına
St. Petersburg'da, Nisan ayının 29-inci gününde, Doğuş yazında, ilk bin sekiz yüz seksen birinci, ilk saltanatımız.