Duyguların dikkatini uygularken, odağımızı bedenin uyumsuz, koşullanmış ve bencil olmayan doğasını fark etmekten, bu üç özelliği zihin ve zihinsel nesnelerin nitelikleri olarak tanımlamaya yönlendiririz. Duyguları araştırmaya başladığımızda, zihnin ve bedenin birbirine bağımlılığı belirginleşir.
Beden tefekkürlerine başladığımızda, bedeni diğer tüm bilinçli nesnelerden izole ettiğimiz gibi, "duygulardaki hisler" konusunda dikkatli olmak önemlidir. Gözlemlediğimiz duygulara dayanarak ortaya çıkabilecek her türlü yargıya, karara veya karara varmaktan kaçınmamız gerekir. Duygularla özdeşleşmemeye ve onları "bizim" olarak görmemeye dikkat etmeliyiz. Her anın bilincine kendini andan itibaren tanıttığı için bilinçli bir farkındalık sürdürüyoruz.
Erdem temizliği ile ilgili bölümdeki duyguların toplamını keşfetmeye başladık (kitapta Ganj Nehri'ni yutmak). Duyusal bir deneyim olduğunda, bir hissin otomatik olarak nasıl ortaya çıktığını tarif ettik. Bu bağlamda bir duygu bir duygu değil, bir duyu nesnesinin doğrudan hoş, nahoş ya da ne hoş ne de nahoş bir deneyim olarak deneyimlemesidir.
Dünyevi ve Ruhsal Duyguları Tanımlamak
Buda ayrıca duyguları üç çifte bölerek açıklar. İlk çift, hoş dünyaca duygular ve hoş manevi duygular içerir. Keyifli bir dünya hissi, hoş bir duyu nesnesiyle temas ettiğimizde ya da bize zevk veren (aile düşünceleri, arkadaşlar, kişisel çıkarlar, vb.) Bir dünya yönünü düşündüğümüzde ortaya çıkar. Meditasyon pratiğiyle bağlantılı olarak, derin konsantrasyonla ilişkili neşeyi yaşadığımız zaman, manevi bir anlayışa sahip olduğumuzda, hoş bir ruhsal duygu ortaya çıkar.
İkinci çift, hoş olmayan dünyasal duyguları ve hoş olmayan manevi duyguları içerir. Hoş olmayan bir dünya hissi, hoş olmayan bir duyu nesnesiyle temas ettiğimizde ya da bize psikolojik acı veren (aile üyesini kaybetme, bir işte başarısız olma, işini kaybetme ve benzeri) düşüncelerini düşündüğümüzde ortaya çıkar. . Meditasyon pratiğiyle bağlantılı olarak tatsız bir manevi his ortaya çıkar. Örneğin, spiritüel ilerlememiz düşündüğümüzden daha yavaş olduğunda hayal kırıklığı yaşayabilir veya her şeyin gerçekte ne kadar ustaca olduğunu fark ettiğimizde korku yaşayabiliriz.
Son duygu çifti, tarafsız dünyasal duygulardan ve tarafsız ruhsal duygulardan oluşur. Tarafsız bir dünyasal his, kayıtsızlık hissidir. Bize zevk ya da acı getirmeyen, dünyasal anlamda bir nesneyle temas ettiğimizde ya da bizim için hiçbir ilgisi olmayan dünya yaşamının bir yönünü göz önüne aldığımızda ortaya çıkar. Bu duygu, örneğin, her gün çalışma yolunda aynı reklam panosunu gördüğümüzde veya ziyaret etme planımız olmayan bir yer için hava raporu duyduğumuzda ortaya çıkabilir. Bununla birlikte, tarafsız bir manevi duygu, eşitlik olarak deneyimlenir ve manevi olgunluğun sonucudur. Eşitlik kalitesine sahip bir zihin, bilincin her nesnesini bağlanma veya isteksizlik olmadan yaşar. Meditasyon pratiğimize devam ettikçe ve olayları olduğu gibi gözlemlemeye devam ettikçe, doğal olarak gelişir.
Duygular Otomatik Olarak Ortaya Çıkıyor
Duygu teması olduğunda, duygular otomatik olarak ortaya çıksa da, yaşadığımız hissin türü, yaşanmakta olan duyu nesnesi algımızdan etkilenebilir. Örneğin, radyo dinlerken şarkı söyleyen birini duymak hoş bir duyguya yol açabilir, ancak meditasyon yapmaya çalışırken şarkı söyleyen birini duymak hoş olmayan bir hisle sonuçlanabilir. Herkesi veya hayatımızdaki her şeyi kontrol edemediğimizi kabul etmek, hoş olmayan bir his yaratabilir, ancak kontrolde olmanın öz benlik olmadığını fark etmek, eşitlik duygusu ile sonuçlanabilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Eğer andan ana doğru yükselip alçaldıklarının farkında değilsek - duyu kapılarını koruyamıyorsak - ya yaşadığımız hislere ya da hislerin dayandığı nesnelere tepki verebiliriz. Eğilim, hoş hisler veya nesnelerle ilgilenmek, nahoş hislere veya nesnelere karşı koymak ve ne hoş ne de nahoş olmayan hislere ve nesnelere sıkılmak veya ilgisiz olmaktır. Bu reaktivite, süreci kendi kendine sürme zorunluluğu olmadan gerçekleşen koşullu olaylar zincirinin bir parçasıdır.
Aşağıdaki tefekkürler, duyguların doğası, bu duygulara nasıl tepki verdiğimiz ve içgüdüsel nedenlerin ve koşulların kendisinin ardındaki koşullara ilişkin içgörünün ortaya çıkmasını desteklemektedir. Duyguların tefekkür edilmesi bizi duyusal deneyimlerimizle bağdaştıran zinciri kırmaya yardım etmede kilit bir rol oynar.
İlk egzersiz için, bütün bir gün boyunca çalışmak üzere duyu organlarından birini seçin. Bu duyu kapısından duyu nesneleriyle karşılaşıldığında ortaya çıkan belirli duyguları gözlemleyin. Duygular ortaya çıktığında, onların varlığı bedensel duyumlar olarak deneyimlenebilir ya da vücutta özel olarak bulunmadan sadece sezgisel olabilir. Bununla birlikte, duyguları doğrudan deneyimlemek ve yalnızca gerçekleşmesi gerektiğine dair teorileri değil, esastır. Ortaya çıkan her duygunun hoş, nahoş veya nötr olup olmadığını belirleyin. İlerleyen günlerde, bu işlemi diğer duyu organlarının her biri için tekrarlayın. Zihnin, düşünceleri, duyguları, istekleri ve diğer zihinsel oluşumları, duyu nesnesi olarak deneyimleyen bir duyu organı olarak kabul edildiğini unutmayın.
İlk tefekkür, duyu teması gerçekleştiğinde duyguların kendiliğinden nasıl ortaya çıktığını anlamamızı sağlar. Bu temasların duyguları nasıl şekillendirdiğini ve duyguların ortaya çıkıp çıkmayacağına dair başka seçeneğimiz olmadığını ortaya koyuyor. Aynı zamanda, bilincin ne kadar aralıksız bir şekilde duyguların etkisinde kaldığının farkına varmamıza yardımcı olur.
İkinci alıştırmayı uygulamak için, her nefeste ve her nefeste yükselme ve düşmeye odaklanarak meditasyona devam ediyoruz, doğaçlama niteliklerini büyük bir hassasiyetle farkederek. Zihin dikkatini başka bir farkındalık nesnesine kaydırdığında, o nesnenin uyumsuz doğasını tanır ve sonra yavaşça ama sıkı bir şekilde nefese geri döneriz. Bununla birlikte, herhangi bir noktada, odağımızı uzun süre kaybettiğimizi fark edersek, zihnin dikkatini en çok neyin rahatsız ettiğini görmek için derhal geri yansıtırız. Bunun, tepki verdiğimiz düşüncelerin, imgelerin veya algı nesnelerinin değil, aynı zamanda bu deneyimlerle ilişkilendirilen duyguların olduğunu da bulabiliriz.
İkinci tefekkür, zihnin koşullu yapısını ve zihnimizin, bilinçli bir şekilde düşünmeden duygulara tepki gösterme şeklini aydınlatır. Hoş duygulardan sonra zihnin nasıl kavradığını veya bu duyguları sağlayan nesneleri, hoş olmayan duygulara veya nesnelere nasıl direnç gösterdiğini ve nötr olan duygularla veya nesnelerle nasıl sıkıldığını veya ilgisiz olduğunu keşfetmemizi sağlar. Bu düşüncenin bir sonucu olarak, zihnin duyusal deneyime olan reaktivitesinin şartlandırıldığını, bağımlı bir şekilde ortaya çıktığını ve sürecin kontrolünde bir ben olmadan meydana geldiğini fark ediyoruz.
Son alıştırmada, şu andaki deneyimimizin gerçek doğasını keşfetmek için duyguları bir fırsat olarak kullanıyoruz. Bu tefekkür, özenle uygulanırsa, önemli görüşlere yol açacaktır.
Meditasyonda uzun süre oturduktan sonra, bedensel ağrı ortaya çıkmaya başlar. İlk strateji, acı veren duyguların yükselişini ve düşüşünü izlemek ve sonra nefesimize geri dönmek. Ancak, eğer duygu çok yoğunsa, nefese odaklanmayı zor bulacağız. Bu gerçekleştiğinde, acı verici duyguyu meditasyonumuzun ana nesnesi olarak kullanmaya başlarız.
Hislere Direnmek veya Kaçınmak
Hoş olmayan bir hislere verilen tipik tepki, ona karşı koymak veya yaşadığımız hissin doğasını değiştirebilecek bazı faaliyetlerde bulunmaktır. Oturma meditasyonunda pozisyonları değiştirmeye veya duruşumuzu hafifçe ayarlamaya karar verebiliriz. Ancak, bunu yaparak konsantrasyonumuzu kaybediyoruz ve içgörü meditasyonunun en önemli prensiplerinden birini takip etmiyoruz: bilinçliliğe neyin doğurduğunun choicelessly farkında kalmak. Acı ile ilgili sorun, tatsız hissetmekten çok, deneyimle boğulma korkusu. Sonuç olarak, meydana geldiğinde ağrının etrafında zihinsel ve fiziksel olarak sıkılaştırma eğilimi gösteririz. Bu yanıt tatsız deneyimi yoğunlaştırmaya hizmet ediyor.
Bu tefekkürleri uygulamak için, acı verici duygu deneyimine gevşetmek, yumuşatmak ve yerleşmek durumundayız. Acı ile o kadar iç içe olacağız ki, tatsız his hakkındaki yanlış algılarımıza girebilir ve gerçekte ne olduğu için onu görebiliriz. Daha sonra ağrının uyumsuz doğasını tanıyabilecek ve diz, sırt ya da diğer yerlerde ağrının olmadığını keşfedeceğiz. Acıyı hissettiğimiz yer aslında andan ana kaymaya devam ediyor. Dahası, eğer çok dikkatli olursak, ağrının nabzı arasında, ağrının yokluğunun olduğunun farkındayız.
Ayrıca acının kalitesinin değişmeye devam ettiğini göreceğiz. Önce hissi yanma, sonra basınç, sonra zonklama ve benzeri olarak deneyimleyebiliriz. Acıyla tamamen hazır kalabiliyorsak, çoğu zaman parçalandığı ve tamamen ortadan kalktığı bir noktaya ulaşır ve bir kez daha süreksizliğini gösterir.
Deneyimle birlikte kalarak, duyguların yetersiz doğasının da farkına varacağız. Tabii ki, acı dolu hislerle bu oldukça açık. Bununla birlikte, en zevkli duygularla choiceless olarak mevcut kalırsak, nihayetinde onların tatsız duygulara dönüşeceğini görürüz. Bu, tüm hisleri, hatta hoş hisleri, uyumsuz ve nihayetinde tatmin edici kılar.
Acı veren duyguları izlemeye devam ettikçe, onların özverili doğasını keşfediyoruz. Gerçekleşen şeyin, bu duyguların farkındalığının veya bilincinin yükselmesi ve düşmesiyle eş zamanlı olarak, hoş olmayan duyguların yükselişi ve düşüşü olduğunun farkındayız. Sürecin bir parçası, arkasında veya kontrolünde benlik yoktur. Duygular duyu teması nedeniyle ortaya çıkar ve sonuçta hissin kendisi de duyarlıdır. Bu içgörü gerçekleştiğinde, bir his ile zihnin o hissi önleyici tepkisi arasındaki farkı keşfederiz. Bu içgörü, ilişkimizi duygularımıza dönüştürür ve ortaya çıkan duygularla eşitliğimizi korumamızı sağlar.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Bilgelik Yayınları. © 2001, www.wisdompubs.org
Madde Kaynak:
Ganj Nehri'nin Yutulması: Arınma Yoluna İlişkin Uygulama Rehberi
Matthew Flickstein tarafından.
Meditasyon yapan herkes için paha biçilmez bir yol haritası, Ganj Nehri'ni yutmak Theravadan Budizm'in "arındırma yolu", "arıtma yolu" (Visuddhimagga) için kapsamlı bir uygulama kılavuzudur. Beşinci yüzyılda yazılan Budist doktrin ve meditasyonun bu ansiklopedik el kitabı, Buda'nın çeşitli öğretilerini tek bir açık yolda organize eder. Adım adım, bu meditasyon kursu okuyucuları saflaştırmanın yedi aşaması boyunca yönlendirir, öğretileri açıklar ve modern bir bağlama sokar.
Daha fazla bilgi için ve / veya bu kitabı sipariş etmek için buraya tıklayın.
Yazar Hakkında
Matthew Flickstein, yirmi dört yıldan fazla bir süredir uygulamalı psikoterapist ve içgörü meditasyon öğretmenidir. Matthew kurucusu ve asistanı Orman Yolu Insight Meditasyon Merkezi yatıyordu uygulayıcıları için uzun süreli geri çekilme konusunda uzmanlaşmış Virginia, Blue Ridge Dağları'nda. Matthew yazarı Merkeze Yolculuk: Bir Meditasyon Çalışma Kitabı, Ganj Nehri'ni yutmakve en çok satan meditasyon kitapçığının eş editörü Düz İngilizcede Farkındalık Bhante Gunaratana tarafından.