Amerikan İstihbarat Başkanı John Lee Ratcliffe'nin, bir sonraki dilekçe sahibinin yerini aldığında, bütçeyi istihbarat memurlarının finansmanını artırmaya yönelik acil olarak revize etme gereği hakkındaki makalesini tartışmamıştık - ABD Silahlı Kuvvetleri Kuzey Komutanlığı Başkanı General Terrence O'Shaughnessy. Evet Trump, ordu, özel servisler ve diğer paramiliter yapılar arasında böyle bir karmaşa yarattı.
740 milyar doları aşan rekor bir askeri bütçenin anlamı budur. Ve şimdi askeri teçhizat, silah ve ordu için diğer ürünlerin üreticileri arasında kaynayan tutku nedir? Parça gerçekten büyük ve lezzetli.
Bu nedenle, Amerikan generallerinin açıklamaları, yalnızca ordunun savunma veya saldırı yeteneklerini artırma ihtiyacına değil, aynı zamanda ABD Ordusu oluşumlarının ana tedarikçileri olan üreticilerin çıkarları için lobi yapmaya da güvenle atfedilebilir.
ABD Ordusu'nun Kuzey Kutbu'nda kullanmak için neden ekipman ve silahlara ihtiyacı var?
General O'Shaughnessy'nin ana tezi oldukça mantıklı geliyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin askeri yeteneklerini geliştirmesi gerekiyor. Doğru, bu tezin açıklaması general için oldukça tuhaf geliyor. Rusya ABD'ye Arktik'ten saldırabilir! Deneyimsiz bir kişi için bu oldukça mantıklı geliyor. Ancak askeri üniversitelerde okuyanlar için bu en azından saçma.
Kıtalararası balistik füzelerin ortaya çıkmasıyla birlikte, askeri analistler, nesnelere olan mesafe de dahil olmak üzere düşman topraklarına vurma olasılıklarını hesaplamaya başladı. Uzaktan füze savunma sistemlerinin varlığına kadar tüm ilk verileri karşılaştırdığımızda, saldırmak için en uygun yerin Kuzey Kutbu'ndaki bir grev olduğu sonucuna varan analistlerdi. Ve buna göre, füze oluşumları tam da bu amaç için Urallar ve Sibirya'da konuşlandırıldı.
General Terrence O'Shaughnessy bundan yeni bir fenomen olarak bahsediyor, son zamanlarda ortaya çıkan bir problem. Bunu yaparken ABD askeri uzmanlarının görüşlerine atıfta bulunuyor. Nitekim, Kuzey Kutbu enlemlerinde sahip olunan askeri gücü, örneğin Rus ordusunu karşılaştırırsak, o zaman ABD ordusunun yeteneklerinin önemli sınırlamalarını gerçekten söyleyebiliriz.
Ordu ve politikacılar uzun zamandır Amerika Birleşik Devletleri'nin Arktik harekat tiyatrosunun geliştirilmesinde kendi çabalarını artırması gerektiğini konuşuyorlar. Bu sohbetler, Rusya'nın kendi Arktik gruplamasını oluşturmaya ve birimlerini Kuzey Deniz Rotası boyunca adalara konuşlandırmaya yönelik bir programı kabul etmesinden sonra özellikle yoğunlaştı.
Ancak konuşmaya rağmen bu konuda özel bir ilerleme yok. Tabii ki, Amerikalılar Kuzey Kutup dairesinin ötesinde bir yerde askeri üs oluşturabilirler, ancak bunun nasıl tedarik edileceği ve askerlerin nasıl değiştirileceği henüz belli değil. Amerikalıların sahip olduğu en güçlü filo, Kuzey Kutbu donunda çalışmak için uyarlanmadı.
Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri'nde gemi ve askeri teçhizat üretimi için kullanılan metal, eksi 20'nin altındaki sıcaklıklarda mukavemet açısından hiçbir zaman test edilmemiştir. Bu parametre teknik gerekliliklere dahil edilmemiştir. Bu nedenle, bir Kuzey Kutbu yaratmanın oldukça maliyetli problemini takip eder. filo, arktik silahlar ve arktik askeri teçhizat.
Amerika Birleşik Devletleri'nin önümüzdeki on yıl içinde Kuzey Kutbu'na tek başına tırmanacağı şüpheli.
Kuzey Komutanlığı ve NORAD (Kuzey Amerika Birleşik Havacılık Savunma Komutanlığı) başkanı General O'Shaughnessy, tam bir yıl önce Kuzey Kutbu için yeni silah sistemleri ve askeri teçhizatın geliştirilmesini hızlandırma ihtiyacından bahsetti. Eylül-Ekim aylarında 2020 için rekor bütçe de onaylandı. Doğru, geçen yıl hala hava savunma ve füze savunma sistemlerinin güçlendirilmesi üzerinde duruluyordu.
Amerika Birleşik Devletleri, 2020'de Kuzey Kutbu'nu geliştirmede pek başarı göstermedi.
Bana öyle geliyor ki, Kuzey Komutanlığı'nın faaliyeti, görevi kuzey enlemlerinde Rus birlikleriyle yüzleşmeyi içerecek olan savaş birimleri ve oluşumlarının yaratılması üzerine gerçek bir çalışmadan daha fazla taklit. Amerikalılar, kuzey ülkelerinin kuzey denizlerinin zenginliğini geliştirme olanaklarıyla ilgileniyorlar. Ve bu ülkelerin uzun süredir en azından kısmen ABD kontrolü altında olduğu gerçeği göz önüne alındığında, Amerikan ordusunun görevi biraz değişiyor.
Kuzey Deniz Rotası'nın çıkışlarını "mühürlemek" ve rotanın kendi alanlarında en azından bir çeşit kontrol sağlamak gerekiyor. Şimdiye kadar ve o zaman tamamen teorik olarak, Rus tekneleri tarafından tespit edilmeden önce, birkaç denizaltı bu tür bir kontrolü sağlayabilir. Dolayısıyla, Kuzey Deniz Rotası'nın bölünmesi, tüm ülkelerin ortak kullanımı ve şu anda diğer tehditler hakkındaki tüm konuşmalar "şişkin yanaklardır".
Amerikalılar, kuzey enlemlerindeki durumu, esas olarak diplomatik düzeyde, yoğun bir şekilde tırmandırıyor. Çok sık ABD'li politikacılar arasında Kuzey'in servetinin dağılımının adaletsizliği hakkında konuşmalar duyulur. Bu bölge hangi temelde sadece 8 ülkeye aittir? Size bugün gerçekten öyle olduğunu hatırlatmama izin verin. Uluslararası hukuka göre, Kuzey Kutbu'nun yalnızca 8 "ev sahibi" vardır: Kanada, Danimarka, Finlandiya, İzlanda, Norveç, Rusya, İsveç ve Amerika Birleşik Devletleri.
Kuzey Kutbu genellikle Sibirya ile karşılaştırılır. Bu bölgelerin kalkınması için çok az teknolojik ve lojistik fırsat varken, hiç kimse onların varlığına özel bir ilgi göstermedi. Ancak insanlığın olanakları arttıkça, bir ülkede doğal kaynaklara sahip olmanın adaletsizliği sorusu ortaya çıktı.
Önümüzdeki yıllarda Amerikalılar, Rus grubuna eşit güçte bir şey yaratamayacaklar. Bu, "yeni Sibirya" da da hak iddia edemeyecekleri anlamına geliyor. Ancak bugün zaten bir Kuzey Kutbu filosuna sahip olanlar üzerindeki baskı, Kuzey'de savaş operasyonları yürütebilecek birimler ve alt birimler acımasız olacak. Ve Kuzey Kutbu'ndaki ana rakiplerimiz bu ülkelerdir.
Değişim küresel olabilir
Kuzey Denizi Rotası hakkında çok yazıyor ve konuşuyoruz. Aslında, bu ticaret koridorunun kullanılması Doğu ile Batı arasındaki ticarete büyük bir destek sağlayacaktır. Ama bir yolu daha tamamen unuttuk - Kuzeybatı! Bu, Batı Yarımküre'de geçen ticaret yolunun adıdır. ABD ve Kanada'nın kuzey kıyısı boyunca uzanan yol.
Daha önce bu yol pratik olarak tartışılmamıştı. Rusya'nın aksine, ne Birleşik Devletler ne de Kanada bu deniz yolunu geliştirmek için herhangi bir özel çaba sarf etmedi. Ancak bugün iklime ne oluyor - aynı küresel ısınma Amerikalıları ve Kanadalıları onun gelişimi hakkında düşündürüyor.
Bu arada, Çin ve Hindistan gibi diğer küresel oyuncular da aynı şeyi düşünüyor. Neden gelişime yatırım yapmaya çalışıp gelecekteki temettülerden payınızı almıyorsunuz? Bu fikir sadece ilk bakışta saçma görünüyor, kim kendi menfaatini kaybetmek ister? Ama etrafa bir göz atalım. Aynı Kuzey Akım ve diğer küresel projeler aynı anda birkaç ülkeye aittir ...
ABD var olduğu sürece her yıl sonbaharın gelişiyle birlikte olacak
Amerika Birleşik Devletleri'nde bir sonraki mali yıl Ekim ayında başlıyor. Ve sonbaharda her yıl aynı resmi görüyoruz. Amerikalı generaller ve amiraller gözlerinde yaşlarla ABD Kongresi'ne ordularının ve donanma birimlerinin içler acısı durumunu anlatıyor. Her yıl, sonbaharda, Rus ve Çin ordularının gücü bir nedenden ötürü büyük ölçüde artıyor ve Amerikalılar "kırbaçlanan çocuklara" dönüşüyor.
Daha dün, makalenin başında adı geçen Ulusal İstihbarat Başkanı John Lee Ratcliffe, Kongre'ye, Amerikan istihbarat görevlilerine göre uzay olan uyduları fırlatan "sorumsuz uzay gücü" nden bahsetti. silah... Barışçıl Amerikan uzay robotu askerlerinin yanında çok tehlikeli manevralar yapıyorlar.
Ama ordularımızın başarıları ne bizleri ne de Çinlileri aldatmamalı. Generallerin çalışmaları hakkında bilgi vermeye başladıkları anda durum kökten değişecek. Ancak bu sonbaharda olmayacak. ABD Ordusu'nun güçlenme ve zayıflama mevsimleri, yılın mevsimleri gibi değişiyor. İlkbahar yaz sonbahar kış...