[*] Friedrich Engels’in 18 yaşındayken kaleme aldığı, Amerika Kızılderililerinin Beyaz Avrupalı istilasına karşı direnişini öven şiiri. Şiir, Engels’in ömür boyu taşıyacağı bir diğer özelliğini ortaya koyar: yoldaşı Marx ile paylaştığı, mazlumların zalimleri alt etme yeteneğine duyduğu inanç.
[**] Creek konfederasyonuna bağlı iken Florida’ya göç eden Kızılderili grupları.
Florida[*]
I
Dünyanın ruhu konuşuyor:
Bir saat içinde üç yüz yıl geçip gitti
O beyaz halk, ıraklardan, büyük şehirlerinin yükseldiği yerden
Denizleri aşıp geldiğinde.
Adalar kısa sürede güçlülerin avı oldu;
Sıkılı yumruğumu kaldırdım okyanustan
Kibirli ayaklarının ne kadar uzağa gittiğine baktım sonra.
Ormanlar toprağı kaplıyor, her yerde bereketli çiçekler açıyordu;
Derin vadilerde,
Esmer tenli, mümin kabile insanlarının yurdunda dolaştım.
Ebedî Baba’nın testeresi değdi nazikçe
İyi dilekler tüm bolluğu ile yere döküldü. Sonra Beyaz Adam geldi;
Gemisi, tuhaf yolları aşıp sahile yanaştı.
Toprak güzel göründü gözlerine. Hak iddia ettiler,
Tıpkı adalar gibi fethettiler, açgözlülükleriyle,
Halkımın içine köleliğin utancını serptiler.
İnkâr ettikleri tarla izlerini sınır niyetine işaretlediler,
İletkileriyle elimi ölçtüler sonra,
Bir taraftan bir tarafa tuhaf çizgiler çizdiler.
Çok geçmeden her yere üşüştüler;
Sadece bir tek parmaktan korktular.
Cüret edeni ölüme mahkûm ettiler.
Geri kalan tek parmak bendim.
Esmer tenli parmağıma bir yüzük geçirdim.
Mızrakları tetikte, doğruldular, üstüme çullanmak için hazırdılar.
Eğer zırhları sağlam, safları sık
Beyaz Adam’daki kibir beni yenip yüzüğü kırarsa
Bu el, beyaz ve esmer iki elle
Suyu boylayacaktı.
II
Seminole[**] konuşuyor:
Barışa çağırmayacağım kardeşlerimi;
İlk sözüm savaş olsun, son sözüm kavga.
Gözlerin tıpkı fırtınanın yellediği orman yangını gibi
Apansız parlayan alevde alazlanır ise,
Bana gecenin hızla önünden kaçtığı Söz Güneşi demekte
Sahiden haklısın diyeceğim sana.
Avcının ihtirası, hızla yağan oklarla kaçırdığın
Masum mahlûkata ait vaadin ateşinden yanıp tutuşsa bile,
Gene de avlayacak seni Beyaz Adam acımasızca.
Ama hızlı okların şunu anlasın ki
O taşocağında avcı biz olacağız.
Kızıl derimize haset edecekler ve
Beyazlara karşı ayaklandığımızı anlayacaklar.
Renkli kıyafetlerle sarıp sarmalayacaklar kendilerini.
Ülkemiz bereketli çiçeklerle bezeli olduğundan
Ona çiçek şeridi demişler.
Tüm toprak mavi, beyaz, sarı.
Yakında o elbise kızıla dönecek, gitmek zorunda kalacaklar.
Her yer beyaz adamın kızıl kanına bulanacak.
Flamingo kuşu artık kırmızıya çalmayacak.
Köleler olarak bizler o kadar iyi olmadığımızı ispatladık.
Korkaktılar ve denizin öte yanından Siyahları getirdiler.
Kanımızın kudretini ve cesaretini öğrenecekler
Madem istiyorsun, Beyaz Adam, gel öyleyse.
Saygıda kusur etmeyeceğiz, hak ettiğin gibi.
Her sazlıkta, her ağaçta
Seminole okları pusuda bekliyor seni!
III
Beyaz Adam konuşuyor:
Peki o vakit! Son kez alnımı feleğe açtığımdan beri
Kanlı çeliğe çevireceğim yüzümü özgürce!
Ah sen kinci kader, sen beni iyi tanırsın!
Neşemi hep bir nefrete döndürürsün.
Aşkın vecdini bilmediğimi sanırsın.
Alay edip kırdı kalbimi, âşık olduğum kadın.
O günden beri teselli arar oldum,
Özgürlük için dövüştüm.
Krallar titredi birliğimizin huzurunda.
Dehşete kapılan prensler
Alman gençlerin nasıl yekvücud olduğunu gördüler.
Yedi yıllık kefarette
Prangalarla çektim cezamı.
Hızlı bir gemiyle denizi aşırdılar beni
Özgürlüğe götürdüler, yabancı bir diyara.
Sahil beni çağırdı! Bir falezin dibindeyim bak!
Gemi paramparça. Güvertede insanlar
Köpüklü dalgalara gömülmüş. Bir kalasın sırtındayım.
Güvenle ulaşıyorum sahile, yara bere içinde, titreyerek.
İlk kez talihim yaver gidiyor.
Kuma gömülü deniz titriyor.
Kaderimden kurtulabilir miyim?
Vahşîler kuşatıyor etrafımı, kollarımı bağlıyorlar.
Beni öldürerek intikam almak istiyorlar.
Benim için, o hep umut ettiğim, özgürlük baş veriyor.
Oysa burada özgürlük savaşçıları beni öldürmek istiyor.
Bense kardeşlerimin günahını çekmek zorundayım.
Orada, sahile vuran şey ne?
Bir haç! Mesih’imin gözündeki şefkat.
Öylesine içten özlüyorum ki Sözlerini.
Sıcak kumlara uzanmış, ölmeyi beklerken
O cömert merhametiyle yanıma geliyor.
Tanrı’ya cehennemin gazabıyla didişiyor oluşumu
Şikâyet ediyorum.
O ise benim için bir cesede dönüşüyor!
Friedrich Engels
20 Ocak 1839