Bölüm 147: Benim Neyimden Hoşlanıyorsun?
K.N: Bu +18 bir bölüm. Rahatsız olacaklar okumasın.
15 dakika acı çektikten sonra, uçak sonunda türbülansta sallanmaya başladı, uçağın emniyet kemer ışıkları yandı. Bir ses yayını, yolculara koltuklarına geri dönmeyi ve emniyet kemerlerini takmaları için teşvik etti.
Yang Chen hafifçe gülümsedi, emniyet kemerini çıkardı ve sessizce ayağa kalktı. Business Class koltukları arkasındaki perdeyi sakince açtı ve dışarı çıktı.
Uyuklayan Mo Qianni, onun hareketlerini duydu ve şüpheyle perdeye baktı. Ancak ses çıkarmadı ve sadece gözlerini kapadı.
Uçak içinde yer sağlamak için, özel olarak tasarlanmış bir uçak olmadıkça, uçak içinde tüm tuvaletler hem kadınlar için hem de erkekler için olurdu.
O anda Yang Chen, bu uçağın tasarımından oldukça memnun olmuştu, çünkü böylelikle ‘bayanlar ‘tuvaletine’ girdiği için garip hissetmesine gerek olmayacaktı.
Uçak türbülansa girdiği için lavaboda kimse yoktu. İçeri hızla girdikten sonra kapıyı kilitledi.
Bir dakikadan kısa bir sürede, dışarıdan kapı çalma sesi duyuldu.
“Tak tak tak.”
Üç kere yavaşça çalıştan sonra Yang Chen kapıyı açtı.
Gök mavisi renkli bir üniforma içindeki seksi figür hafif ve yumuşak bir pamuk şeker gibiydi ve kapı açıldığı anda kendini Yang Chen’in kollarına attı.
Uçağın lavabosundaki alan ayakta dururken beş ya da altı kişi sıkıştırmak için zar zor yeterliydi, bu ikili sarılıyor olsa da hâlâ sıkışık hissettiriyordu.
Lavabonun kapısını tekrar kilitledikten sonra Yang Chen, An Xin’in yumuşak beline sarıldı ve diğer elini onun yumuşak ve sıkı kalçalarına koydu. Kuvvetle onu çimdikledi bu da An Xin’in bir inilti çıkarmasına neden oldu.
“Yii… Daha nazik ol, bu acıtıyor.”
Bu yumuşak büyüleyici ses erkekleri çıldırtmak için yeterliydi. Yang Chen, güzelliğin kokulu dudaklarını kendiyle kapladı ve An Xin hemen tutkuyla karşılık verdi. Öncesinde birlikte yalnızca bir gece geçirmiş olsalar da birbirlerinin bedenlerine aşinalardı. Bunun nedeni o gecenin çok unutulmaz olmasıydı; fiziksel etkileşimleri anılarında derin bir etki bırakmıştı.
An Xin’in hassas taçyaprağı gibi dudakları her türlü şekilde baskılandı ve kiraz dudaklarına Yang Chen’in saldırgan dili tarafından hükmedildi. An Xin, bu ıslak değiş tokuştan sadece zevk alma sesleri çıkarabildi.
An Xin’in vücudu Yang Chen’in kollarında bir tüy kadar hafif görünüyordu, sıcak ve ıslak öpücük devam etti ve Yang Chen direkt olarak onu lavabonun duvarına doğru bastırdı. An Xin’in, Yang Chen’in boynuna dolanan kolları onun sırtını ovarken, iyi gelişmiş bacakları da sıkıca onun güçlü beline sarıldığında istemsiz olarak bir ahtapota benzer bir hal aldı. Siyah dantelli çorapla kaplanmış güzel uylukları ruhu titretiyordu.
An Xin, parlak siyah ayakkabılarını fırlattı. Siyah dantel çoraplarla kaplı ayakları büküldü ve vücudunun ne kadar gergin olduğunu gösterdi.
Yang Chen, bir eliyle oldukça hızlı bir şekilde An Xin’in hostes üniformasının düğmelerini çözdü. Yakasını bir tarafa çekip ve gömleğin üzerindeki üç düğmeyi çözdükten sonra süslü mor sutyeni ortaya çıktı. Mor sutyen tarafından belirginleştiren An Xin’in göğsü kar gibi parlıyordu; yoğun görsel uyarılma Yang Chen’i kısa bir an için büyüledi.
“Bunu hayal etmesi gerçekten zor, sen tanrıdan bana armağansın.” Yang Chen, bir eliyle An Xin’in memesini tuttu, yumuşak topu çeşitli şekillerle mıncıkladı ancak yumuşaklığı Yang Chen’in kendini tutmasını sağladı, sanki çok fazla güç kullanırsa bozacak gibiydi.
K.N: Biz de ahlak şubeye uzak değiliz :D
Sevdiği adamdan böyle açık açık övgüler duyan An Xin, kızardı ama gözleri sevgi ve şehvet duygularıyla doluydu.
Yang Chen nazikçe okşadığı anda onun soluklanmasını leziz bir hale getiriyordu, sonunda Yang Chen’in kulaklarına yaklaşmaya ve nazikçe onun kulak memesini ısırmaya direnemedi. Islak ve güzel kokulu bir nefesle: “Sert olduğunda bundan hoşlanıyorum, buna ne dersin?”
“Ben sadece senin bununla başa çıkamayacağından korkuyorum.”
“Şövalyem, lütfen mızrağını çıkar.”
An Xin, tatlı bir şekilde gülümsedi ve aniden eli Yang Chen’in uyanmış ejderhasını tutmak için aşağı doğru hareket etti.
Bu şekilde kışkırtıldıktan sonra Yang Chen, nasıl kendini geri tutmaya devam edebilirdi? Onun dudaklarında kötücül bir gülümseme yüzeye çıktı ve birden bire An Xin’i duvara doğru bastırmayı bırakıp yere kaymasına izin verdi.
An Xin’in bacakları zayıfladı ve zemine oturdu. Yang Chen’in yapmaya çalıştığı şey konusunda şaşırdığı gibi hızla onun alt yarısını engelleyen şeyleri ortadan kaldırdığını gördü ve içerideki vahşi canavar açığa çıktı.
‘Dehşet silahının’ birden ortaya çıktığını gören, An Xin kalbinde büyüyen bir endişe duygusu hissetti. Kafasını kaldırdı ve acıklı bir şekilde Yang Chen’e baktı. Oldukça fazla sayıda porno videosu izlemiş biri olarak, bir erkeğin kadını aşağı ittirdiğinde ve kadının ağzının önüne şeylerini yerleştirmesinin ne anlama geldiğini biliyordu.
“Bu çok büyük, hiç tecrübem yok. Bu imkânsız.”
“Denemeden nasıl bilebilirsin?”
Bunu söyledikten sonra Yang Chen, kadının kafasını tutmak için biraz kuvvet uyguladı ve hedef aldı. An Xin, ister istemez gözlerini kapadı ve ıslak kırmızı dudaklarını itaatkârca açtı.
Yarım yılı aşkın böyle bir muameleyle zevk alamayan Yang Chen memnuniyetle inledi. An Xin’in teknikleri oldukça amatördü ve bir erkeği nasıl memnun edeceği hakkında hiçbir fikri yoktu ancak gök mavisi hostes üniformasına ve makyajla güzelleştirilmiş güzelliğini görmek için aşağı baktığında, böyle bir kadının ona böyle bir hizmet sağladığını düşündüğünde, bu fiziksel olarak aldığı zevkten çok daha büyüktü.
On dakika geçtikten sonra An Xin boğulmaya yakındı, yaşlarla dolu gözleri şikâyetle doluydu.
Yang Chen kalbinde bir sızı hissetti. Onu kaldırdı ve tekrar duvara doğru bastırmadan önce onu ödül olarak öptü. Ardından eteğini aşağı indirdi ve en gizemli yerini açığa çıkardı.
Endişeli ve beklenti dolu olan An Xin, gözlerini kapadı ve hafifçe poposunu kaldırıp, arkasındaki son derece büyüleyici olan kıvrımlarını açığa çıkardı. İlk kez böyle utanç verici bir pozisyonda olsa da bütün çekingenliklerinden kurtulmak için uyandırıldığını hissetti.
Yang Chen, son engeli de geçince, artık yerden on bin fit yukarda olmasını ya da bir uçağın lavabosunda olmalarını hatırlamıyordu. Onların bedenleri ve ruhları arasındaki birleşme duygusundan başka hiçbir şey yoktu.
Yarım saatten sonra, fırtına sonunda kesildi. An Xin’in bacakları daha fazla dayanamadı, bu yüzden yavaşça Yang Chen’in kollarına çöktü. Yanaklarında çok hoş bir kızarıklık ve dağınık kıyafetleri vardı. Sıcak bir kaynak kadar sıcaktı çünkü nefes nefese bu arta kalan hoş hazın tadını çıkarıyordu.
“Neden bir hostes oldun?” Yang Chen sordu.
“Başından beri hostestim.” An Xin, uyuşuk bir şekilde cevap verdi: “Çünkü hayatımın geri kalanında babamın planladığı hayatı takip etmek istemedim, bu yüzden üniversiteden bile mezun olmadan hostes oldum. Sadece uçaklara bindiğimde, babamın kafesine hapsedilmekten kurtulabiliyorum.”
“Baban izin verdi mi?”
“Bu havayolunun CEO’su benim dayım, onlar gençken annemi çok seviyordu ve çocukluğumdan beri bana nazik davrandı. Bir hostes olmak istediğimi söylediğimde, hostes olmam için ayarlamalar yaptı, babam buna karşı çıkmak istese bile başka bir çaresi yoktu.” An Xin, kurnazca güldü.
Yang Chen sonunda noktaları birleştirdiğinde gülümsedi: “Nişanlın ne olacak? Hâlâ seni rahatsız ediyor mu?”
An Xin, kafasını iki yana salladı: “Onunla ilgili hiçbir şey bilmek istemiyorum, babama beni zorlamaya devam ederse kendimi öldüreceğimi söyledim. Bir keresinde çılgınca bir şey yaptığımdan, belki de şimdi gerçekten bundan korkuyor. Her durumda, ben artık bir çocuk değilim, ilk olarak birkaç yıl boyunca bir hostes olarak çalışabilirim. Gelecekte bu rahatsız edici herifin başka bir kadınla evlenmesi mümkün ve artık ondan dolayı baş ağrısı çekmeme gerek olmayacak.”
“Şuan bir karar verdim.” Yang Chen bir gülümsemeyle konuştu.
An Xin sorarken küçük bir şüphe gösterdi: “Ne?”
“Öncesinde karakolda, bana eğer tekrar karşılaşırsak benim için bir çocuk doğuracağını söyledin hatırladın mı? O zaman bunu nasıl halledelim?”
An Xin şaşırdı, hafifçe panikledi ve cevap verdi: “Gerçekten senin için bir çocuk doğurmamı bekleyemezsin değil mi? Bu bizim için imkânsız, babam seninle evlenmemi kabul etmez.”
“Seninle evlenmek istediğimi hiç söylemedim.” YangChen, bir gülümsemeyle konuştu: “Ben zaten evliyim ve oldukça güzel bir karım var.”
“Ne demek istiyorsun, benimle oynuyor musun?” An Xin öfkeyle soludu, Yang Chen’in karısı olduğunu duyduğunda ağzında kötü bir tat hissetti.
“Seninle oynamıyorum.” Yang Chen ciddiyetle cevap verdi: “Artık senin başka bir erkeğin elinde olmanı kabul edemeyeceğimi fark ettim, hayatının geri kalanında benim karım olmak zorundasın. Aksi halde seninle her kim birlikte olursa öldüreceğim.”
An Xin, YangChen’in şaka yapmamasını söylemek üzereydi ancak birden bu adamın ciddi bakışlarını fark etti. Sesi çok sıradan olsa da onun gözlerindeki güven ona inanmasını sağladı. Bunu üstünkörü bir şekilde mi söylüyor, gerçekten başka bir adamı öldürür mü?
“Böyle olamazsın… Ben… Korkuyorum…” An Xin, ürkerek başını indirdi.
Yang Chen onun alnından öptü, gülümsedi ve konuştu: “Korkacak ne var ki? Seni yiyecek değilim, sadece bana ait olduğunu bildiriyorum.”
“Nasıl bu kadar acımasız olabilirsin, benim haklarımı gasp ediyorsun.” An Xin yumuşakça yakındı.
“Bu dünyada mutlak adalet diye bir şey yok, otel odasına gitmek için beni baştan çıkardığın geceden beri bugünki sonuç kaderindeydi. Beni despot, kibirli, kaba ve kötü bir adam olarak düşünebilirsin. Bunu umursamıyorum ama sana söylediğim her kelimenin doğru olduğuna söz verebilirim. Seni seviyorum, bu yüzden benim kadınım olmanı istiyorum. Yeteneklerimden kuşkulanıyorsan, niteliklerimi kanıtlamak için senin etrafındaki diğer bütün erkekleri öldürmeyi umursamam, hatta baban olsa bile.”
Yang Chen’in ses tonu donuktu ancak sözlerindeki delilik An Xin’i derinden etkiledi.
Uzun bir süreden sonra, An Xin yumuşakça iç çekti ve sordu: “Seni zalim, benim neyimden hoşlanıyorsun?”
“Birisinden hoşlanmak için nedene gerek yok ancak birisini sevmemek için herhangi bir neden olabilir.”
An Xin’in gözleri biraz büyülenmiş bakıyordu, somurttu ve konuştu: “Her kadına böyle sözler söylüyor musun?”
“Hayır, en çok sevdiğim kadın olmayabilirsin fakat bana böyle şeyler söylemek isteten ilk kişisin.”
“Eğer senin kadının olursam, hayatımın geri kalanında senin gizli metresin olarak geçirmek kaderim mi?”
“Eğer bunu umursamazsan, karımın tam önünde oturabilir, sohbet edebilir ve çay içebilirsin. Bunu hiçte umursamam, her şey senin yeteneklerine bağlı.” Yang Chen bir gülümsemeyle konuştu.
An Xin, ıslak gözlerle, yumuşak ve sıcak eliyle Yang Chen’in yüzünü okşadı ve konuştu: “Yang Chen, seni nasıl reddedeceğim konusunda beni çaresiz bırakıyorsun, belki de ben gerçekten senin tuzağına düştüm. Ancak ben gerçekten hükmedilme hissini sevmiyorum. Bir tane inatçı bir isteğime izin verecek misin?”
“Ne inatçı isteği?”
An Xin işaret parmağını kaldırdı, dudaklarını büktü sonra konuştu: “Bir yıl içinde kasıtlı olarak beni aramayacaksın ya da ben seni kasıtlı olarak aramayacağım. Böyle şartlarda tekrar karşılaşırsak, söylediğin her şeyi dinleyeceğim, senin sevgilin olacağım, senin için bir çocuk doğuracağım ve sana ait olacağım.”
“Ya tekrar karşılaşmazsak?” Yang Chen gülümseme olmayan bir gülümsemeyle konuştu. Gerçek şu ki bu sorun onun için çok kolaydı, istediği sürece kesinlikle An Xin’i bulabilirdi, kasten olup olmamasına gelince, bunun kasten olduğunu kim söyleyebilirdi?
“Eğer karşılaşmazsak…” Biraz üzgünce An Xin cevap verdi: “Bunun anlamı biz sevgiliyiz ama birlikte olmamız kaderimizde değildi. Ancak başka bir adamla olmayacağım, çünkü gerçekten öldüreceğinden korkuyorum.”
Kadınlar duygularını takip eden varlıklardı. Güvenlik hissinden yoksun olduklarından, ait oldukları yeri onaylamak için ‘kader’ denilen söze inanmaya daha istekliydiler.
“Peki, sana söz veriyorum, ancak sözlerinden geri dönmene izin yok.” Yang Chen mutlu bir şekilde konuştu.
An Xin somurttu, utangaç bir tavırla gözlerini ona yuvarladı ve konuştu: “Zaten senin tarafından kirletildim, başka kimle olabilirim ki?”
İkili üstlerini başlarını toparladıklarında, yaklaşık bir saat geçmişti.
An Xin, tuvalet kapısını açtı ve pek çok erkek ve kadın yolcunun hoşnutsuz ifadelerle kapının dışında durduğunu fark etti. Görünüşe göre, hepsi lavaboyu kullanmak için bekliyordu.
An Xin, onlara sadece özür dileyen bir gülümseme verebildi, sonra hemen çalışma alanına gitti.
Bir kadın yolcu lavaboya girmek istediği anda Yang Chen dışarı çıktı.
Bütün yolcular afalladı. Bir kadın ve erkek tek bir lavaboda mı?
Yang Chen, herkesin garip bakışlarını gördü, bu yüzden mutsuzca yüksek sesle konuştu: “Neye bakıyorsunuz? Erkekler ayakta işer, kadınlar oturarak, tuvaleti birlikte kullanmakta bir sorun mu var?” bunları demesiyle, Business Class bölgesine geri döndü.
Kalan yolcular tuvaletteki tek klozete sersemce baktılar.