Bir lavtanın tellerini koparan bir çocuk meleğin yer aldığı bu ünlü eser, kayıp bir sunağın bir parçasıdır; Karanlık arka planın altına, geriye dönük olarak eklenen reflektografik çalışmalar, bir binanın bir bölümünü ortaya çıkardı, bu binanın tabanında Fra ‘Bartolomeo veya Raphael’in bazı besteleri tarzında müzikal meleğin durması gerekiyordu.
Orijinal kompozisyon, yaklaşık 1600 yılında Francesco Vanni tarafından boyanmış ve Siena’daki Sant’Agata ad Asciano kilisesinde yer alan Kutsal Sohbet’ten çıkarılabilir.
Uffizi’deki bu resmin karanlık arka planının altında, reflektografik çalışmalar ressam Rosso Fiorentino’nun adını ve 1521 tarihini de ortaya çıkarmıştır, ancak el yazısının Rosso’ya ait olup olmadığı veya mihrabın ne zaman eklendiği kesin değildir. yazarının bilgisini korumak için dağıtıldı.
Çocuk meleğin çok hassas imgesini, görünüşe göre lavutu bu kadar büyük bir şekilde ele alma çabasına karşı güvensiz olarak tasvir eden bu resim, Rosso Fiorentino’nun, özellikle modern fırça darbelerinin esere özellikle canlı bir etki verdiği geleneksel bir temanın orijinal yeniden yorumudur.