Durkheim’ın sosyolojisi ilk başta Comte ve Spencer’ın evrimci teorik çerçevesi içinde kavranmıştır.
Durkheim için toplum, dengeyi korumak için çeşitli öğelerin devrede olduğu organik bir bütündür. Durkheim, Spencer’ın metodolojik bireyci yorumu ve bu yorumun faydacı savlarının yanı sıra Gabriel Tarde gibi çağdaş Fransız sosyal bilimcilerin düşüncelerine egemen olan atomizmi de reddetmiştir. Ona göre sosyolojik açıklama psikolojiden ve öznel bilinçten bağımsız bir yerde olmalıdır. L’annee Sociologique’in ikinci cildine yazdığı önsözde, yasaların türlerini ve olguların birbiriyle bağlarını ortaya çıkaracak olan toplumsal soruşturma tekniklerini şöyle savunmuştur:
“Bu yöntemin altında yatan ilke… dinsel, hukuksal, ahlaki ve ekonomik olguların hepsinin de toplumsal olgular olmalarıyla uyum içinde ele alınmalıdır. Onları tanımlarken de açıklamaya çalışırken de özgül bir toplumsal ortamla, belirli bir toplum tipiyle ilişkilendirmek gerekmektedir. (Wolf; 1964; s. 348)”
Bütünler, sosyolojik açıdan bireyler temelinde analiz edilemez: Analiz birimi “ortam”dır ve bu, toplum biliminin nesnesini meydana getiren kolektif güçler ve olgulardan oluşur. Durkheim için toplumsal olan, indirgenemez.