Domuzların evcilleştirilmesi, eskiden beri başladı ve domuz yetiştiriciliğindeki hibridizasyon, bu hayvancılık dalını dünya çapında en yaygın hale getirdi. Şimdi domuzlar Avrupa, Kuzey ve Güney Amerika, Çin, Hindistan, Vietnam, Avustralya, Yeni Zelanda ve Etiyopya'da yetiştirilmektedir. Basit muhafaza ve besleme koşulları domuz yavrularını yüksek maliyetle yükseltmeyi mümkün kılar, bu da iyi bir kazanç sağlar. Birçok ülke bu hayvanlarla gıda sorunlarını etkili bir şekilde çözmektedir.
Domuz gelişimi tarihinden
Eski zamanlardan beri, çeşitli domuz türlerinin evcilleştirilmesi başlamıştır. Yaklaşık 6.000 yıl önce, bu hayvanlar tarım işlerine çekildi. Domuzlar tohumların toprak tohumlarına ezildi.
Belki de, bu nedenlerle, domuzların kendileri küçümseyici ve yiyecekler başlangıçta neredeyse hiç tüketilmeyen domuz eti. Mesela, eski Mısır'da, yalnızca en fakir insanların domuz eti yediğini ve tapınakların içinde bile domuz sürülerinin çobanlarına izin verilmediğini belirtti.
Avrupa domuz yetiştiriciliğinin tarihi farklı bir yol boyunca gelişmiştir. Yunanlılar ve Romalılar, domuz eti yetiştiriciliğine ve üremesine büyük önem verdi, çünkü etleri özellikle soyluların yüksek çemberleri arasında değerlendiriyordu.
Domuzlar açık alanlarda otlayan büyük sürülerde tutuldu. Gece için sürü hayvanları avcılardan ve olumsuz çevresel koşullardan koruyan kalemlere taşındı.
Güney Avrupalılar domuz eti ve ormana sallanan domuz yavrularını değerlendiriyorlardı. Zaman geçtikçe, bu hayvanları koruma yöntemiyle çevre sorunları ortaya çıktı, bu nedenle, hayvancılığın bu dalı yavaş yavaş çürümeye başladı.
Ancak, XVII yüzyılda büyük şehirlerde üretimin gelişmesiyle birlikte endüstriyel domuz üretiminin ilk belirtileri ortaya çıkmaya başladı. Khryushek, yakınlarda bulunan köylü çiftliklerinde büyümeye ve üremeye başladı. Aynı zamanda, hayvanlara mutfaktan ve bahçeden yemek atığı verilerek yüksek kalitede domuz eti elde etme maliyetini düşürdü. Köylü hesaplaması tamamen haklıydı.
Endüstriyel domuz üretimi
18. ve 19. yüzyıllarda, endüstrideki muazzam büyüme oranları nedeniyle, çiftlik hayvanlarının hayvancılığına olan talep değişti. Büyük domuz çiftliklerinin organizasyonuna ihtiyaç vardı. Zamanın asıl gereksinimi sınırlı bölgelerde çok sayıda domuzun bakımıydı.
Hayvan yetiştirme yöntemlerini kullanarak, bir kişi ampirik olarak domuz üretiminin verimliliğini arttırmak için hayvan kalitesini uzun süre iyileştirmeye çalıştı. En büyük başarı, XVIII yüzyılda İngiltere'nin üreticisine ulaştı. Başlangıçta, birçok modern Avrupa ırkının temeli olan büyük beyaz bir domuz yetiştirildi. Danimarkalı domuzla geçmesinin sonucu, oldukça verimli bir cins Landrace'dir.
O zamandan beri, domuz yetiştiriciliğinin gelişim tarihi yeni niteliksel nitelikler kazanmıştır. Sözde çekirdek vardı. Bunlar, hayvanların üreme çekirdeğinin tutulduğu, safkan domuz ve melez hatlarını üreyen özel üreme merkezleridir. İnsanlar kısa sürede ve en düşük maliyetle mükemmel et, domuz yağı, domuz eti ve anız derisi elde etmeye çalıştılar. O zaman zooteknoloji domuz endüstrisi için önemli bir rol oynamaya başladı ve bulaşıcı hastalıkların önlenmesi üzerine yoğunlaştı.
Rusya İmparatorluğunda domuz endüstrisi nasıldı?
İlk defa domuz eti üretimi 1829'da St. Petersburg fuarında Ruslara sunuldu. Takip eden otuz yılda, Rusya'nın çeşitli illerinde bu türden fazla etkinlik düzenlendi. Bu tür sergiler, Rusya'da domuz üretiminin gelişim yönünü belirleyen itici güç haline geldi.
Avrupa kökenli ve Çinli cins domuzlar ilk olarak 19. yüzyılın başından itibaren yetiştirildikleri Arkhangelsk eyaleti boyunca Rusya'nın “sığır bahçelerine” yayıldı. Bazı çiftlikler, tek görevi domuz elde etmekti. Ve bu, tohumlama atölyelerinin, hamile ekinlerinin, farrowing ve onarım sürülerinin oluşturulduğu anlamına gelir.
1848-1850 yılları arasında köylüler bile, domuzların kalite özelliklerini aktif olarak hane halkındaki amatör düzeyde geçerek geliştirmişlerdir.
Rusya'da domuz yetiştiriciliğinin gelişmesini engelleyen ciddi bir olumsuz faktör, hayvanlarda büyük kayıplara neden olan bulaşıcı hastalıklardı. Birçok hayvan çiftliğinde, toplam hayvan sayısının% 20'sini oluşturdular.
Başarılı üreme ve yetiştirme domuzlarının bölgeleri
En gelişmiş domuz çiftlikleri, daha sonra Çarlık Rusyası'nın bir parçası olan Harkiv, Poltava, Kherson ve Tauride bölgelerindeydi. Bu, ılıman bir iklimle, bölgenin mükemmel bir yem üssü ile kolaylaştırılmıştır. Yerel ekmeklerin yardımıyla, günümüzde popülerliklerini koruyan birçok domuz türü yaratılmıştır.
1828'de Odessa'da kurulan tarım toplumu evcil domuz yetiştiriciliği için olumlu bir rol oynadı. Onun yardımıyla domuzun bilimsel ve pratik çalışmasını yayınladı. Faaliyetlerini organize eden birçok büyük çiftliğe güvendiler. Büyüyen domuz probleminin zooteknik yönü, bazı domuz hastalıklarının önlenmesinin ele alındığı, özellikle önem kazanmıştır.
Rusya içindeki endüstriyel domuz eti üretimi 19. yüzyılın ortalarından bu yana büyük bir hal aldı. Çiftlikte, dahili bir hoparlör yardımıyla kapalı bir üreme ve büyüyen domuz döngüsü gerçekleşti.
Bugün, Rusya Federasyonu'ndaki domuz yetiştiriciliğindeki liderlik, ülkenin tüm üretiminin toplam hacminin% 26'sını kaplayan Belgorod Bölgesi'ne aittir. Ayrıca, büyük bir marjla Krasnodar Bölgesi, Tataristan Cumhuriyeti, Lipetsk Bölgesi'ni takip ediyor.
Sanayinin dünyadaki gelişimi
Domuz üretimi yüksek karlılık ile karakterizedir. Domuzlar özel bir diyet gerektirmez, gözaltı koşulları. Hızla büyürler, iyi çoğalırlar ve kesim sonrası karkas çıktısı hayvanın toplam vücut ağırlığının% 70 ila 85'i arasındadır.
Dünya çapında domuz eti, çeşitli menşeli tüm ürünlerin üretiminin yaklaşık% 40'ını oluşturmaktadır. En yaygın kullanılan et ve pastırma yönü.
En yoğun biçimde yoğunlaştırılmış domuz çiftlikleri, iyi beslenmiş yoğun nüfuslu alanlar arasında bulunur. Gelişmiş sebze üretimi olan alanlar özel bir avantaja sahiptir.
Dünya domuz nüfusu yaklaşık bir milyar kafadır. Aynı zamanda, domuz yetiştiriciliğinin merkezi, dünyadaki tüm gezegen domuzlarının yaklaşık yarısını toplayan Çin'in içinde yer almaktadır. Dünyanın önde gelen domuz üreticileri ABD, Brezilya, Vietnam, Hindistan ve liderlerin Almanya, Fransa, Polonya ve İspanya olduğu Avrupa ülkeleridir. Domuz endüstrisi, İslam ülkelerinde ve çöller arasında dini ve coğrafi nedenlerden dolayı gelişmemiştir.
Domuzları ev içinde tutmak karlı mı
Kırsal hanelerde sebze bahçesi, meyve bahçesi, çiftlik hayvanları ve kümes hayvanları bulunmaktadır. Bu, belirli bir ailenin yiyecek problemini çözmeyi mümkün kılarak, kişiye “kendi” et, domuz yağı, yumurta, sebze ve meyveleri sağlar.
Bir veya iki domuzun bakımı, sıradan bir köylü ailesi için tamamen haklı. Hayvan yetiştirme veya yetiştirme domuzlarının maliyetinin hesaplanması oldukça kolaydır, çünkü hayvanların beslenme ihtiyaçlarını önceden belirlemek ve bakımları için en uygun koşulları yaratmak mümkündür.
Aşağıdaki faktörler, büyüyen domuzların lehine işaret edebilir:
- canlı ağırlıktan elde edilen üretimin% 85'ini veren hayvanların yüksek verimi;
- Bir seferde 14'e kadar domuz yavrusu ile sonuçlanabilecek ekmek tohumlarının iyi doğurganlığı;
- domuz gövdesi tarafından yemin% 30'una kadar asimilasyon;
- Domuz yavrularından 7-8 ay içinde hızlı kilo alımı.
Doğru cins seçimi ve optimal barınma koşulları gibi faktörler, bağlı ortaklığın içindeki büyüyen domuzlardan elde edilen faydaların pozitif bir şekilde hesaplanma olasılığını artıracaktır.
Domuzları özel bir evde tutmak için en uygun koşullar
Yeni başlayanlar için domuz yetiştiriciliği, kendi ailelerinin topraklarında domuzları başarılı bir şekilde büyütmeye yardımcı olan bazı bilgilerin bir birleşimidir. Domuz yavruları erken ilkbaharda satın alınmalıdır, çünkü sıcak koşullar altında daha yoğun büyürler. Taze yeşilliklerin bolluğu, bahçedeki kök bitkileri, birçok gencin kazanılmasına yardımcı olur. Özellikle hasat sonrası sonbaharda yem bazları artar. Bu büyük ölçüde beslenme problemlerini çözmede yardımcı olur.
Domuzları beslemek için, karışımı tahıl bazında pişirmek, yiyecek artıkları, balık, et atığı eklemek arzu edilir.. Bu tür yiyecekleri domuzlara vermek ancak tam olarak soğuduktan sonra mümkündür. Bir yetişkin günde yaklaşık iki kova yem karışımı gerektirir. Ek olarak, yiyeceklere demir, bakır ve tuz içeren kimyasal elementler eklemek gerekir.
Isırgan, yonca, shchiritsy, yonca gibi yeşil bitkiler domuz yavruları için faydalı olacaktır. Domuz eti balıklarında ve kemikli öğünde varlığın sağlanması arzu edilir.
Domuzların dengeli beslenmesinin organizasyonu hakkında bilgi sahibi olmak için “Domuzu ne besler” makalesini okuyun.
Bu nedenle, bağlı bir çiftlikteki büyüyen domuzların karlılığını artırmanın yolları dengeli bir diyet ve en uygun barınma koşullarıdır.
Aşiret domuz yetiştiriciliği
Domuz endüstrisindeki modern genetik, domuz ürünlerinin rekabetçi bir üretimini sağlar. Karma melez hayvanlar, herhangi bir domuz kompleksinin verimliliğini ve karlılığını arttırır. Çiftlik çekirdeğine katılan saf çizgiler büyüyor.
Ana karayollarından ve diğer domuz çiftliklerinden uzağa yerleşmiştir. Sıhhi hijyenik şartlar ve karantina önlemleri işletme bölgesinde kesinlikle gözetilmektedir. Uygun seviye çekirdeği, çiftliğin verimli çalışmasını yöneten açık talimatlar veren uluslararası genetik şirketlerle yakından ilgilidir.
Çekirdek çiftliği üreme domuzlarının spermleriyle çalışır. Doğumdan sonra, tüm domuz yavruları, vücut uzunluğu ve bacak oranını belirlemeye izin veren Pirke endeksi hesaplanarak tanımlanır. Taramanın doğruluğu, tartım, domuz ırkının saflığını belirlemenizi sağlar.
Bu nedenle, çekirdek çiftliklerinde damızlık hayvanların edinimi, başarılı bir domuz çiftliğinin anahtarıdır.
Ana likör ekipmanları
Yukarıda belirttiğimiz gibi, bir reprodüktör (ana likör) başarılı bir domuz yetiştirme işletmesinde çalışmaktadır. Döllenme, bekletme, farrowing, onarım domuzları atölyesini içerir. Hayvan güvenliği, domuz yetiştiriciliği için özel ekipmanla sağlanmaktadır. Yem depolama kutularına yüklenir ve otomatik dağıtım sistemi onu domuz besleyicilere dağıtır. İçme meme uçlarından, en modern teknolojiler tarafından üretilen gübre temizleme sistemlerine kadar donmayacak ekipmanlar.
Domuz çiftliğindeki çoğaltıcı, sürekli olarak domuz yavrularının doğumunu sağlar. Aynı zamanda, görevi sadece gençleri çoğaltmak veya tam bir domuz yetiştiriciliği döngüsü sağlamak olabilir.
Geleneksel olarak, domuz yetiştirme makinesinin verimi, yılda bir ekmek tohumundan domuz yavrularının sayısına göre belirlenir. "Domuzların yetiştiriciliği ve yetiştiriciliği hakkında" yazısındaki tüm detaylar.
Domuz yetiştiriciliği ile ilgileniyor musunuz? Bu makaleyi beğendiyseniz, lütfen beğenilerinizi gönderin.
Yorumlarınızı bırakın. Sosyal ağlarda ilginç bilgiler paylaşın.