Toplumun ilerlemesi, ekonominin gelişmesi ve halkın yaşam standartlarının iyileşmesine paralel olarak spor faaliyetleri toplumun bütün düzeylerine nüfuz etmiştir. Haziran 1995′te Çin hükümeti, halkın fiziksel ve sağlık durumunun iyileştirilmesi iÇin kitle sporlarının geliştirilmesi amacıyla Bütün Halk iÇin Sağlıklı Yaşam Planı’nı (özellikle gençler ve çocuklar iÇin) uygulamaya koymuştur. Bu plan, herkesin günde en az bir spor faaliyetine katılmasını, en az iki sağlıklı yaşam yöntemini öğrenmesini ve yılda bir kez beden eğitimi sınavından geçmesini öngören “Bir-İki-Bir Projesi” olarak adlandırılmaktadır. Şu anda ülkedeki toplam nüfusun dörtte birinden fazlası spor faaliyetlerine katılmaktadır ve 1995′te yaklaşık 106.08 milyon kişi, devlet tarafından belirlenen atletik yapı standardını yakalamıştır. “Halk sporları” terimi, okullarda, işçiler ve memurlar, köylüler, silahlı kuvvetler, yaşlılar, malûller ve özürlüler arasındaki bütün spor faaliyetlerini kapsamaktadır. Ülkedeki atletizm faaliyetleri, devlet tarafından güçlendirilen ve desteklenen okul atletizm programlarına dayalıdır. Bütün ülkede uygulanan birleştirilmiş beden eğitimi programı çerçevesinde her düzeydeki öğrenciden, haftada iki kez beden eğitimi derslerine katılmaları ve haftada iki kez müfredat dışı spor faaliyetlerine katılması istenmektedir. Bunlara ilave olarak öğrencilerden her gün okuldan önce ve ders aralarında özel vücut ve göz egzersizlerine katılmaları beklenmektedir. Bir öğrenci “İlkögretim ve Lise Öğrencileri iÇin Fiziksel Sağlık Standartları”nda belirtilen şartlara uygun değilse daha yüksek düzeydeki okullara devam etmesine izin verilmez. Hükümet bunun yanısıra radyoda müzikle birlikte yayınlanan çocuklar iÇin yedi grup egzersiz ve gençler iÇin beş grup egzersiz hazırlamıştır. Her düzeydeki okullarda tam gün çalışan beden eğitimi ögretmenleri, spor tesisleri ve kurulmuş takımlar bulunmaktadır. Her yıl ilkbahar ve sonbahar spor karşılaşmaları ve dört yılda bir de Ulusal Lise Oyunları ve Ulusal üniversite Oyunları düzenlenmektedir, ümit vaadeden öğrenci adaylar, standart, uzmanlaşmış eğitim iÇin okul saatleri dışında spor okullarına gönderilmektedir. 1995 sonunda bu tür çocuk spor okullarının sayısı 2,926′ya ulaşmıştı ve bunlarda 329,000 çocuk eğitim görüyordu. Bazı büyük ve orta büyüklükteki kentlerde, okul saatleri sonrası eğitim veren büyük spor okulları yanısıra bu okullardan seçilen ögrencilerin kabul edildiği spor okulları bulunmaktadır. Bu okullardaki öğrenciler, günün yarısını normal okullarında, diğer yarısını da iki veya üç yil süreyle eğitim iÇin harcamaktadırlar. Bunların en iyileri, daha iyi koşullarda eğitim görmek iÇin kent veya eyalet takımlarına ve hatta ulusal takımlara seçilmektedirler. Temel spor takımlarından okul saatleri sonrası spor okullarına, büyük okul sonrası spor okullarına, düzenli spor okullarına, eyalet, kent veya özerk bölge spor takımlarından ulusal takımlara kadar uzanan bu yükselen merdiven, spordaki atletik eğitim ağını oluşturmaktadır. Çin’in tanınmış sporcularının çoğu bu yoldan geçmiştir. Hükümet daireleri, kuruluşlar, fabrikalar, madenler ve ticari işletmelerdeki işçiler ve memurlar, spor faaliyetlerine katılmakta ve iş araları yanısıra sabah ve ögleden sonra 15 dakika egzersiz yapmaktadırlar. Yetişkinler iÇin yedi grup egzersiz, demir ve çelik işçileri, kömür madeni işçileri ve tekstil işçileri iÇin de özel egzersizler hazırlanmıştır. Bir çok kentte Wushu (yakın dövüş sanatı), Taijiguan (gölge boksu) ve Qigong (nefes alma egzersizi) gibi geleneksel sporlar yanısıra vücut sporları ve disko yaygındır. Özellikle sabah erken saatlerde insanlar parklar ve açık alanlarda sabah egzersizlerini yaparken görülebilir. 1995′te ulusal düzeyde 31 profesyonel spor birliği bulunuyordu. Demiryolu işçileri, bütün sanayi işçileri arasında spora en fazla ilgi duyan 214 grubu oluşturmaktadır, ülkenin en büyük işçi/memur spor kuruluşu olan Lokomotif Spor Birliği, spora yaptığı büyük katkılar nedeniyle 1988 yılında UNESCO’dan ödül almıştır. Kırsal sporlar, Çin’de uzun bir geçmişe sahiptir. Köylü spor karşılaşmaları, bir tek daldaki yarışmalar ve geleneksel spor gösteri maçları genellikle yerel yönetimlerin himayesi altında düzenlenmektedir. Sportif faaliyetler kırsal nüfus arasında giderek yaygınlaştıkça bir çok “spor evi” kurulmuştur. Örneğin, Fujian’daki Putian İlçesi, yetiştirdiği atlet ve koşucularla tanınmıştır. Guangdong’daki Taishan İlçesi, Liao-ning’deki Gaixian Ilçesi ve Fujian’daki Zhangzhou, voleybol alanında ülke çapında ün kazanmışlardır. Guangdong’daki Meixian ve Jilin’de-ki Yanbian, futbol alanında ilerlemiştir. Guangdong’da Dongguan İlçesi, Çin’in “yüzücü merkezi”dir ve idaresi altındaki Shilong Kasabası “halterciler kenti” olarak tanınmaktadır. 1984′ten bu yana ülkede spor alanında başarı elde eden ilçeler seçilmektedir. 1995 sonuna kadar 129 ilçe “ulusal başarılı spor ilçesi” unvanını, düzinelerce ilçe de”wushu kenti” unvanını kazanmıştır.