Bölüm 1144: Son Umut
''Kardeş Yun... neyin var?'' Onunla ilgili bir sorun olduğunu algılayan Xiao Mo derhal Yun Che'ye döndü. Soluk yüzü ve titreyen dudakları sanki aniden ağır hasta olmuş gibi görünüyordu.
Ortadan kaldırıldıktan sonra... gerçek vücutları Ebedi Cennet Alemi'nden atılacaktı... ve bu olduğu takdirde alemin içine tekrar adım atamayacaklardı…
Ebedi Cennet'in Sesi'nin bu acımasız sözleri Yun Che'ye bir kılıç saplamaktan farklı değildi.
Tanrı Alemine geldikten sonra üç yıl boyunca, Ebedi Cennet Alemine girme fırsatı elde etmek için her an umutsuzca mücadele etmişti. Mucizevi bir şekilde Kaynak Tanrı Toplantısı olmadan önce İlahi Musibet Alemine ulaşmayı başarmış ve bir katılımcı olarak girmeye hak kazanmıştı. Başlangıçta, Jasmine'in ona çok yakın olduğunu düşündü çünkü onu aramak için her türlü aracı düşünmüştü ve uzun zamandır onunla tekrar buluşmak için can atıyordu…
Ancak, kader ona kıyaslanamayacak kadar acımasız bir oyun oynamıştı.
Ebedi Cennet Alemi'nden kovulmak, üç yıllık azim ve sıkı çalışmasının boşa çıkacağı anlamına geliyordu. Sonrasında Ebedi Cennet Alemine giremeyebilir ve Jasmine'i bir daha göremeyebilirdi…
Mevcut gücüyle, ne kadar umutsuzca denese de, kesinlikle ilk on'a giremeyecek ve dolayısıyla elenecekti. Dahası, bütün ay boyunca savaş alanına adım atmadığı için, Doğu İlahi Bölgesi'ndeki tüm kaynak gelişimcileri arasında en sonda yer alıyordu…
"Nasıl... bu şekilde... olabilir...?” Yun Che, bedeninden ve ruhundan sanki uçuruma düşmüş gibi soğuk bir his yükselirken ruhsuz bir şekilde mırıldandı.
————————————
Ebedi Cennet Alemi'nin içinde, İlahi Buz Ankası Tarikatı ikametgahında, Mu Bingyun'un buzlu yüzü, Ebedi Cennetin Sesi'nin sözlerini duyduğunda aniden değişti. ''Elenmiş olanlar Ebedi Cennet Aleminden kovulacak...? Oh hayır!''
Onun yanında olan Mu Huanzhi, neden böyle bir şey söylediğini anlamadı. İlahi Buz Ankası Tarikatı'nın müritlerinin güvenliği konusunda endişe ettiğine inanarak, “Endişelenme,'' dedi. "Hiç kimse Ebedi Cennet Alemi'nin topraklarında kan dökmeye cesaret edemez. Hanyu, Feixue, Yun Che, hepsi bizim Ebedi Cennet Alemine varmak için kullandığımız ışınlanma formasyonu ile Kar Şarkısı Diyarına dönebilirler. Endişelenmene gerek yok.”
"Hayır, öyle değil.” Mu Bingyun'un vücudundaki soğuk aura gittikçe artmaya başladı. Aniden bir şeyler söylemeden sesi paniklemeye başladı. ''Büyük Elder, rekabeti izlemek için davetiye alan orta yıldız alemlerinden toplam beş yüz kişi Ebedi Cennet Alemine girebilir. Kaynak güçleri İlahi Musibet Aleminden düşük olmadığı sürece herkes girebilir. Kotamızı henüz kullanmadığımız için diğer insanları getirmemiz mümkün mü? Yun Che ve Feixue gibi mi?”
"Bu elbette imkansız!” Mu Huanzhi hiç tereddüt etmeden söyledi. "Ebedi Cennet Alemi, sınırsız evrende yüce ve olağanüstü bir varoluş olan bir kral diyarıdır. Kuralları da doğal olarak son derece sert. Nasıl bir 'müdaheleye' izin verirler? Ön hazırlıkların ilk gününden beri, Ebedi Cennet Alemi halihazırda kapalı bir alem haline gelmiştir.''
"Dahası Ebedi Cennet'in Sesi şu anda açıkça söyledi. Tüm elenenler gönderilecek ve Ebedi Cennet Alemine adım atmalarına izin verilmeyecektir. Ebedi Cennetin sözleri, cennetin imparatorluk fermanına benzer, bu yüzden iptal edilmelerinin imkanı yok.”
''...'' Mu Bingyun uzun bir süre boyunca sessiz kaldı ve sonrasında bir nefesle söyledi. "Gerçekten bir istisna yapma imkanı yok mu?”
“Diğer üç kral diyarı olsaydı, doğal olarak bir sorun olmazdı. Üst yıldız alemleri için de mümkün olabilir. Ama biz orta yıldız alemiyiz ... ve dolayısıyla sözlerimiz hiç ağırlık taşımıyor. Bu nedenle, ne olursa olsun, onlar için bir istisna yapmak imkansız olurdu,” Buruşuk kaşlarla söylediği gibi Mu Huanzhi başını salladı. "Bingyun, kalbin her zaman kar ve buz gibi soğuk ve kayıtsız olmuştur. Neden aniden endişeyle bu kadar huzursuz oldun? Sorun nedir?”
"..." Mu Bingyun göğsünü sıktı. Nedenini açık bir şekilde açıklamanın bir yolu yoktu. Çaresizce hafif bir tonda söylediği gibi gözlerini kapattı. "Belki de, onun kaderi onun için karar verdi.”
Mu Bingyun yüreğinde acı çekti. Ancak, komşuları, Alev Tanrı Alemi, gökleri titreten tezahüratlarına devam etti. Şu anda onların ruh hali cennetlere yükselmişti.
————————————
''Hey? Hey, hey! Kardeş Yun, Ebedi Cennet Alemine gidememek o kadar da önemli değil. En fazla, gezimiz iptal olacak. Başka bir kayba uğramış gibi görünmüyoruz. Böyle olmak zorunda değilsin... değil mi?”
Ebedi Cennetin Sesini duyan Yun Che aniden yıldırım çarpmış gibi görünüyordu ve bunun sonucunda ruhunu kaybetmişti. Tepkisi son derece garipti, bu da Xiao Mo'nun aklını oldukça karıştırmıştı ve hatta biraz korkuyla titremesine neden oldu.
''Sen... anlamıyorsun...'' Yun Che acı çeken sesiyle mırıldandı.
''Eh, Seni... Seni gerçekten anlayamıyorum,'' Xiao Mo dikkatlice söyledi. Yun Che'nin bunca zamandır neyden dolayı endişe ettiğini düşündü. Şu anda anormal tepkisini ekleyerek, iki noktayı otomatik olarak birbirine bağladı. "Belki de... Ebedi Cennet Aleminde ilgilenecek özel ve önemli bir meselen vardır? Pek-pekala, bu kadar çaresiz görünme. Oraya gitmek için başka yollar da olabilir. Ben, ben sana iyi bir fikir vereceğim...''
Xiao Mo çılgınca saçlarını çekiştirdi... bir şeyler bulmam gerek, lanet olsun bulmam gerek! Burası önemsiz ve bilinmeyen bir yer değil. Burası Ebedi Cennet Alemi, gerçek bir kral diyarı! Üst yıldız alemlerinin Alem Kralları bile kurallarına uyacaktır. Ebedi Cennet Aleminin kurallarına karşı gelmeye kesinlikle cesaret edemezler.
Ebedi Cennet Alemi gibi İlkel Kaos'un zirve seviyesinde olan bir varlığın karşısında, karıncalardan daha da önemsizdiler. Oraya gizlice girmeleri imkansızdı.
"Başka yollar..." Yun Che göğsüne bir dağ tarafından bastırılmış gibi hissetti. Kalbi düzensiz bir şekilde çarparken dişlerini gıcırdattı. Ancak kalbinin içinde uyandı: "Hayır ... kesinlikle başka bir yol var ... bir tane olmalı…"
Ailemi, Caiyi ve diğerlerini terk ettim. Tanrı Aleminde, bu üç yılda bir an bile rahatlamadım ve neredeyse hayatımı sayısız kez kaybettim ... ayrıca, Jasmine görebileceğim tek fırsat bu…
Her şeyin boşa gitmesine izin veremem.…
Kesinlikle veremem …
POP!!
O anda gökyüzünden gelen beyaz bir ışık çizgisi birdenbire yere çarptı. Bir insan figürü beyaz ışıktan çıktı ve Yun Che ve Xiao Mo'dan elli adımdan daha az mesafedeydi.
Zaten böyle beyaz ışıkları görmeye alışmışlardı. Kaynak canavarları ya da diğer kaynak gelişimcileri tarafından öldürüldükten sonra canlandırılmak için ana şehre geri gönderilenlerdendi. Yere düştükten sonra, yere çarptığı gibi acı bir kükreme salıverdi ve bağırdı, ''Tüm insanların içinde gerçekten Wu Guike ile karşılaştığım için şansızım...bu sefer kesin yüz binden düşeceğim. Lanet olsun!”
Yun Che'nin tüm vücudu titriyordu sanki yıldırım çarpmış gibiydi. Aniden döndü ve Xiao Mo'ya doğru kükredi, ''Xiao Mo! Savaş alanının sıralama listesine bak. Acele et!!”
"Ah ... Tamam!” Xiao Mo, Yun Che'nin kendisine doğru kükremesinden dolayı bir vahşi canavar gibi sıçradı. Belli ki savaş alanına katılmak istiyordu ve düşündükleri gibi savaş alanı sıralama listesi gözlerinin önünde belirdi.
Listedeki ilk kişinin altı milyondan fazla ruh küresi vardı.
Birinci ve ikinci arasında sadece bir sıra farkı olmasına rağmen ruh kürelerinin miktarında muazzam bir fark vardı.
İkinci sıranın üç milyondan fazla ruh küresi vardı.
Üçüncü sırada iki milyondan fazla yoktu.
Dördüncü sırada... beşinci sırada... altıncı sırada…
Onuncu sırada, toplam dokuz yüz bin ruh küresi vardı.
Yun Che'nin göz bebekleri o anda karanlık garip bir ışık yaymaya başladı. Daha sonra, aniden uzaklaşırken gözlerinin içinde son derece ciddi bir ifade ortaya çıktı.
"Hey, nereye gidiyorsun...? Hmm?” Xiao Mo sersemlemişti. Yun Che'nin yeniden canlanmak için doğan insanın yanına doğru aceleyle gittiğini görünce şaşırmıştı.
Yun Che o kişiye ulaştığı gibi yakasını tutarak çılgınca sordu, ''Wu Guike nerede!? Konuş!''
Yun Che'nin ani hareketleri adamın sersemlemesine yol açmıştı.
"Wu Guike nerede!? Çabuk söyle! Çabuk söyle!"
Ana şehir içinde kaynak gücü açığa çıkarmak imkansız olmasına rağmen Yun Che'nin vücudunun etrafında şok edici bir kötü niyetli aura vardı. Sadece vahşi bir canavar gibi davranmıyordu aynı zamanda göz bebekleri bile kişinin korku içinde donmasına sebep olan hafif kırmızımsı bir renge sahipti. Şaşkınlığın etkisiyle titreyerek parmağını bir yöne doğru işaret etti, ''Orada... tam olarak orada...''
Yun Che onu hemen serbest bıraktığı gibi tüm gücüyle delice onun işaret ettiği yöne doğru atıldı.
Ana şehir alanından çıktığı anda, Yun Che tüm kaynak gücünü serbest bıraktı. Aşırı Serap Yıldırımını aktifleştirdiği gibi tüm kaynak gücünü deveran ettirerek doğrudan kuzeye doğru yöneldi. Onun hızı Xiao Mo'nun hayal edebileceğinin ötesine geçmişti ve bunu gördüğünde şaşkınlıktan ağzı açık kalmıştı.
''Aman Tanrım...'' Xiao Mo'nun zihni gördüklerini reddetmek istiyordu.
Yun Che o kişinin ona gerçeği söyleyip söylemediğini umursamıyordu. Ön tur sona ermek üzere olduğu için, böyle şeyleri düşünmek için zamanı yoktu.
Sadece yaklaşık olarak gideceği yönü biliyordu ancak doğru yer ve mesafe hakkında hiçbir fikri yoktu. Wu Guike'i bulup bulamayacağı tamamen şansına bağlıydı.
Ön hazırlıkların ilk turu, Yun Che gerçekten ilk kez savaş alanına girdiğinde sona yaklaştı.
Bir bakışta, her yerde çatlamış açık zemini ve mağaraları görebiliyordu. Çatışmalardan kaynaklanan çıtırdayan enerji dalgalanmaları her yerden duyulabiliyordu. Savaşın son geri sayımı başlamıştı ancak bu durum katılımcıları gevşetmemişti aksine kanlarının ve çılgınlıklarının son damlasına kadar ateşledi.
Yun Che tüm yol boyunca çılgınca hareket ediyordu doğal olarak devam ederken birçok kaynak gelişimcisiyle karşılamıştı. Ancak auraları onu süzdüğünde hepsi bir sonraki anda uzaklaştı. Onu avı olarak hedef alan tek bir kişi bile yoktu…
Çünkü sahip olduğu ruh kürelerinin sayısı sıfırdı! Şu anda, her saniye mutlak olarak nihai sonucu belirleyeceğinden onu öldürmekle zaman harcayamamazlardı bu yalnızca onlara enerji kaybettirirdi!
Yun Che her yönden gelen savaş dalgalanmalarını hissedebiliyordu. Ruh algısını en yüksek düzeye çektiği gibi göklere atıldı. Temelde herhangi bir engelle karşı karşıya değildi.
Wu Guike! Nerede...? Lanet olsun nerede o...?
Onu bulmalıyım!
Gözleri bir şahin gibi etrafına bakarken zihnini yoğunlaştırdı. Kalan zamanın her saniyesi kıyaslanamaz bir şekilde değerliydi. Tamamen gergin zihni, ne geçirdiği zamanı ne de uçtuğu süreyi hatırlıyordu.
O anda çok olağanüstü baskıcı bir his, ruh algısının kenarından geçmişti.
Bu...
Bir şey düşündüğü gibi, Yun Che'nin gözleri aydınlandı. Biraz hareket yönünü değiştirdi ve doğruca o duyguyu hissettiği yere koştu. Çok fazla geçmeden bir çukur üzerinde duran üç insan figürü gördü. Bunlardan biri, insanları boğacak büyük bir baskıcı güç yayıyordu. Onların tüm vücudu, üzerindeki altın kıyafetler nedeniyle parıldıyordu ve kimliklerini kör bir köpeğin bile onları tanıyabileceği kadar açık hale getiriyordu.
Wu Guike!
Wu Guike sırtında bir el ile, büyük çukurun merkezinde duruyordu. Yüzünde hiçbir ifadeye sahip değildi çünkü önündeki iki kişiye yüce bir hakim gibi bakıyordu.
Önünde yere diz çökmüş iki kaynak gelişimcisi vardı. Bununla birlikte, bu durum kendi iradeleri tarafından böyle bir konumda oldukları veya onları bastıran muazzam kaynak güce karşı koyamadıkları için değildi. İkisinden biri İlahi Musibet Alemi'nin geç evresindeydi ve diğeri İlahi Öz Alemindeydi. Böyle yetişimlere sahip olmalarına rağmen, Wu Guike'nin kaynak gücünün baskısı altında bir parmaklarını dahi hareket ettiremediler. Yüzleri solgundu ve tüm vücutları ter içinde titriyordu.
''G... Genç Usta Wu.'' İlahi Öz Aleminde bulunan kaynak gelişimci acıyla konuştu. "Bu fakir Mor Ruh Aleminden Kuru Soğuk Adasından Xie Jiukun. Genç Usta Wu'nun şöhretini duydum... Kuru Soğuk Adamın saygın tarikatınla dostane bir ilişkisi var... bu yüzden lütfen merhamet gösterebilir misin...? Gelecekte ... biz kesinlikle bu iyiliği ödeyeceğiz!”
"Genç Usta Wu, daha önce bizi öldürdün... bizi bir kez daha öldürmen... sana bir kazanç getirmeyecek. Lütfen... bizi bağışlar mısın...? İkimiz kesinlikle genç ustanın cömertliğini unutmayacağız,'' Diğer kaynak gelişimcisi neredeyse dilenme tonunda söyledi.
İkili zaten bir kez Wu Guike tarafından öldürülmüştü, bu yüzden onları tekrar öldürerek herhangi bir ruh küresini alamazdı. Bu nedenle, kesinlikle hiçbir yararı yoktu. Ancak, ikisi hâlâ ruh kürelerinin yüzde otuzunu kaybedecek ve bu da sıralarının çok fazla düşmesine neden olacaktı. Böyle bir sonucu kabul etmelerinin imkanı yoktu, bu yüzden sadece diğer tarafa onları bağışlamaları için yalvarabilirlerdi.
''Hahaha," Wu Guike'nin bakışları ikisi arasında hareket ederken köpek gibi güldü. Başkasının kaderini kontrol etme hissinden gerçekten keyif alıyordu. Çocukluğundan beri bu durum çok fazla olmuştu. "Merhamet için yalvaracak niteliklere sahip olduğunuzu düşünüyor musunuz? Geberin!''
“Bir dakika bekleyin! Genç Usta Wu ... Ah!!”
Wu Guike avucuyla pençe hareketi yaptı. Kaynak ışık çizgisi havada patladı ve şiddetle ikisinin vücutlarının merkezinde patlattı. İki kaynak gelişimcisi acımasız bir ölümle karşılaştıklarında kan gökyüzünün her tarafına fışkırdı. Cesetleri yere düşmeden önce, beyaz ışığın ortasında kayboldular.
İlahi Savaş Alemi'nin kaynak gelişimcileri esas olarak sert ve şiddetlidir. Bir saldırı başlattıklarında dağları yok eder ve yeri ayırırlar. O anda, Wu Guike'nin kaynak gücü serbest bırakıldığında, çevredeki elli kilometre alanı gücüyle titretti. Onun yönünde uçan Yun Che, aniden ona karşı dikkatle davrandı ve hızlı bir şekilde Kötü Tanrı'nın bariyerini kullandı. Bununla birlikte, kuvvetin etkisiyle kendini sabitlemek zorunda kalmıştı böylesi bir dalga kıyaslanamayacak kadar güçlüydü.
Artçı etkisi büyük bir etki yaratmaya yetmişti... Bu İlahi Öz Alemi'nin geç aşamalarının gücüydü.
"Hmph, bir grup işe yaramaz.” Wu Guike elini alçalttı ve küçümsedi. Daha sonra, aniden gözlerini daralttı, bakışları Yun Che'nin geldiği yöne döndü. Kendine kaygısız bir tonda konuştu, "Oh? Bir sivrisinek buraya nasıl geldi?”
[Sefix: | Tuhaf Notlar Serisi | [Yun Che'nin Fen Duanhun'un önünde oğlunu katlettiği gibi söylediği sözler]: "Benim iyi kalbim sadece bana karşı iyi olanlar için saklanıyor. Köpeklerden ve domuzlardan daha kötülere karşı davranırken acımayı asla öğrenmedim! Onu öldürmek için buraya gelmeni beklememin nedeni, beni kışkırttığında sevdiğin birini kaybetmenin sonuçlarını ve acısını tatmandı!!"]