Bölüm 76
Öğlen vaktinde oturduğum masanın etrafı Alya ve arkadaşları tarafından sarılmış durumda Alya tam karşıma oturup elleri birleştirip çenesini ellerinin üzerine koydu ve konuşmaya başladı.
Alya:'Peki Bay kahraman sana çok önemli birkaç soru soracağım lütfen dikkatlice cevap ver çünkü cevaplarına göre sana karşı davranışlarım büyük bir değişime uğrayabilir'
Kazeru:'İsmimle seslensen daha rahat olurum'
Alya:'Bay kahraman benim için yeterince uygun her neyse birinci soru sen bir avcı olmayı düşünüyor musun?'
Kazeru:'Kesinlikle hayır'
Alya:'İkinci soru avcılar hakkında ne düşünüyorsun?'
Kazeru:'Onları sevmiyorum kötü olduklarını düşünüyorum'
Sorularımı içimden geldiği şekilde yanıtlamaya devam ederken bir yandan da Alya'nın ifadelerine bakıyorum ama hiçbir değişiklik olmuyor. Yani hiçbir duygu belirtisi göstermiyor biraz korkutucu biri.
Alya:'Üçüncü soru gerçekten avcıların çağını bitirmek mi istiyorsun?'
Kazeru:'Bunu nasıl bildiğini sormayacağım ama evet tabii ki bunun öylece olacak bir şey olmadığını biliyorum ama bir gün olması için elimden geleni yapacağım.'
Alya:'Dördüncü soru bir planın var mı?'
Kazeru:'Tam olarak yok'
Alya:'Anladım sen de onların tamamen yok olmasını istiyorsun eğer onlardan biri olmak istediğini söyleseydin seni buracıkta öldürmeyi planlıyordum, her neyse sonunda her şey iyi bitti.'
Hey hey hey şaka gibi bir ses tonunda söylese de gözlerine bakarak bunun oldukça gerçek olduğu belli oluyor yani yanlış bir cevap verseydim gerçekten bunu yapardı. Anlaşılan avcılardan epey nefret ediyor.
Kazeru:'Sen neden onlardan nefret ediyorsun?'
Alya'Benim de kendimce nedenlerim var kahraman ama sana bir ipucu vereceğim, gözlerime iyi bak onlar normal değiller bir yılanın ki gibiler ve mor renkteler bu hiç normal değil öyle değil mi?'
Kazeru:'Haklısın ama bağlantıyı anlayamıyorum.'
Alya:'Önemli değil sadece senin tarafında olduğumu bil yeter ayrıca bu adanın dışında bir gün karşılaşırsak sana anlatırım.'
Alya:'Bir şey daha (cebinden bir taş parçası çıkarır taşın üzerinde IV işareti vardır) bunu al (fırlatır)'
Kazeru:(yakalar)'Bu ne için?'
Alya:'Bunun sayesinde seninle istediğim zaman iletişim kurabilirim sen de benimle kurabilirsin tek yapman gereken taşa biraz büyü gücü vermen'
Kazeru:'Anladım, o zaman iletişim kurmayı istemende ki amaç avcılar hakkında ki her şey öyle değil mi?'
Alya:'Evet peki artık gidebilirsin cadıyı çok bekletmesen iyi olur, hmm aslında bir dakika merak ettiğim son bir şey var, Melia yani kendine sürekli cadı diyen kişi neden kendine insanların büyük bir çoğunluğunun korktuğu ve nefret ettiği cadı ismini kullanıyor?'
Kazeru:'Neden insanlar insanlar cadılardan nefret etsin ki?'
Alya:'O cadıları bilmiyor musun?'
Kazeru'O cadılar?'
Alya:'Hani şu kendilerine aptalca lakaplar takılmış olanlar, gri cadı falan.'
Kazeru:'Hiç duymadım.'
Alya:'Peki öyle olsun söyleyeceğin bir şey kalmadıysa gitmelisin seni merak ettiklerine eminim. Ayrıca eğer grubundan falan ayrılırsan yanıma gelebilirsin senin gibileri oldukça severim.'
Kazeru:'O zaman gidiyorum ve her şey için teşekkürler'(ışınlanır)
Sonunda rahat bir nefes alabildim. Alya oldukça farklı biri ama bende onun gibileri seviyorum sanırım.
Peki evin yakındayım bu arada şimdi fark ediyorum ama son iki ışınlanmam oldukça uzak mesafeliydi buna rağmen harcadığım büyü gücü oldukça azdı hmmm bu biraz tuhaf.
İlerleyip evin kapısına kadar geldim ama gergin hissediyorum attığım her adımda bedenim daha da ağırlaşıyor ve nefes almak zorlaşıyor bu duygu da ne böyle çok rahatsız edici.
Olivya:(aniden Kazeru'nun arkasında belirir)'Hoş geldin'
Bir anlık korkumun ardından rahat bir nefes aldım.
Kazeru:'Olivya beni böyle korkutmasana büyünü de gizlemişsin fark edemedim'
Olivya:'Gardını bu kadar düşürmek senin hatan dün de böyle olmadı mı?'
Konuşurken Olivya'nın gözleri ciddiyetle parlıyordu. Evet haklı dün de böyle oldu aptalca bir şekilde öldürüldüm ama bir şekilde hayattayım ve bunun cevabını yakında öğreneceğim.
Kazeru:'Dünkü olay biraz daha farklıydı ama haklısın benim hatamdı.'
Olivya:'Aslında daha uzun konuşmak isterdim ama önce bazı konuları açıklığa kavuşturmalıyız öyle değil mi?'
Kazeru:'Evet öyle'
Olivya:'Herkes evin önünde bende yanlarına gidiyorum gerisi sana kalmış'
Kazeru:'Teşekkürler Olivya'
Olivya:'Teşekküre gerek yok yaptığım her şeyi istediğim için yapıyorum diğerleri de öyle kimse bir başkasına özel muamele göstermiyor hepimiz benciliz ve öyle hareket ediyoruz bunu unutma'
Kazeru:'Anlıyorum'
Olivya gerçekten de havalı biri hem görünüşü hem de tavırları.
Bir süre bekledikten sonra yanlarına gittim üzerimde ki bütün gerginlik Olivya ile konuştuktan sonra gitmişti onlara her şeyi anlattım.
Reynold'u, avcılar hakkında bildiklerimi, sıklaşan rüyalarımı, amacımı, korkularımı, endişelerimi yani her şeyi anlattım. Hiç konuşmadan beni dinlediler hepsinin suratında
ciddi bir ifade vardı sonunda sözlerimi sonlandırdığımda Melia bana doğru yaklaştı sağ elini yanağıma koydu ve üzgün olduğunu söyledi sadece bunu söyledi ağzından başka bir
kelime çıkmadı söylenebilecek çok şey vardı aslında ama gerek yoktu en azından şu an bunu gerek yoktu her şeyin sonunda onlardan teker teker özür diledim yaptığım
aptallıklar için, artık çok daha iyi hissediyorum. Açıkçası oldukça rahatladım hala aklımda ki sorular çözüme kavuşmadı ama artık her şeyi tek başıma
yüklenmemem gerektiğini öğrendim. Sonunda ileriye doğru sağlam bir adım attığımı hissediyordum. Artık rahat bir şekilde uyabilirim sanırım.
Sonunda aramızda ki sorunları çözmüştük, artık kafamı meşgul edecek daha az sorun vardı hepsi bir yana artık Turnuvanın Final oyununun zamanı gelmişti
her şeyin belirleneceği oyun, sadece bir galibin olacağı oyun hayır bir oyun değil bu sefer ki bir ölüm kalım mücadelesi olacak...
Devam Edecek