Evlendiğim ve daha sonra boşandığım kişiyi anlamak için birçok hayal kırıklığı yaşadım.
Çıktığımızda inanılmaz derecede çekici ve esprili biriydi, ancak cephesindeki çatlaklar başından beri oradaydı .
Kısacası parıldayan kısımdan bütünü anlayacak Google çevirmenime sahip değildim. Bu küçük anlar buhar gibiydi ve buharı kokladım, ancak bu buharın sinsi olduğunu ve ahlakının ve kişilik yapısının özünü anlayamadım.
Kocamla tanıştığımda, ilerici, solcu bir kişi olarak kendini solcu geleneğe batırdı.
Bana, annesinin Chicago'da yıllarca takip ettiğim çok ilginç bazı medeni haklar davalarında çalışan bir feminist olduğunu ve bu da kendimi güvende hissetmemi sağladığını söyledi.
Olmazken ortak bir zeminde yürüdüğümüzü varsaydım.
Herkese eşit davrandığını söylediği kadar, insancıl muamelenin sadece kendisi için olduğunu kastettiğini düşünüyorum. Feminizm ve ırkçılık karşıtlığı hakkındaki konuşmasında, beyaz olmayan herkesten nefret eden bir kadın düşmanı vardı.
Chicago'da iki daireli ve tek aileli evlerden oluşan çeşitli karma sınıflı bir mahallede yaşıyorduk. Sokağımızın birçok ülkeden aileleri vardı: İrlanda, Meksika, Kore, Pakistan ve beyaz ekmek Amerikalılar, her türden karışık hayvan. Son derece çeşitliydi ve komşularımın çoğunu tanıyordum.
Bir gün sokağa park etmiş arabalara takıntılı hale geldi. Sokak neredeyse her zaman arabalarla park edilmişti ve park yeri bulmak zordu. Nedenin birkaç kapı ötedeki Meksikalı aile olduğundan emindi ; bu durumu yarattıklarına inanıyordu ve sokağımıza park etmiş arabaların çoğuna sahipti.
Ben dehşete düştüm.
Bir sokağın iki yanındaki 20 evin birincisi, evlerin çoğu iki daireydi. Meksikalı ailenin yaşadığı ev, tek ailelik bir evdi ve iki arabaları vardı ve uzun bir araba yolları ve arabalarını park ettikleri bir arka bahçeleri vardı.
Öte yandan, adresimize dört arabamız vardı - -kocam ve benim bir arabamız vardı ve kiracılarımızın- her birinin arabası vardı. Suçlamalarındaki ikiyüzlülüğü kokladım.
Bu aileye karşı tirade yaptı - orada otuz yıldır yaşamasına rağmen isimlerini bilmiyordu.
En büyük kızlarına ders veriyordum ve ona tapıyordum. Ona ders verdiğimi ve aileyi sevdiğimi söyledim, ama bir şekilde bu işe yaramadı ya da işe yaradıysa, onun çarpık yanıtı kıskançlığın bir göstergesiydi.
Bu aile, kızına ders verdiğim ve hiç para almayı reddettiğim için teşekkür etmek için birkaç haftada bir beş çeşit yemek getirdi.
Küçük ön bahçeyi sık sık bahçeye bağlardım - okuldan eve geldiklerinde, aile yanından geçip sohbet ederdi, bu neredeyse her gün oldu.
Büyük kızı Alexandra, doğal felsefi bir yönelime sahip, nazik ve tatlı bir ruhtu. Sözleri derin ve şiirseldi; sık sık günlerce onun söyledikleri üzerine derin düşünürdüm. 3 yaşındaki küçük Nellie vahşi, ateşli sevimli bir varlıktı. Onları dışarıda gördüğümde, ikisi de çığlık atarak bana doğru bakıyorlardı ve sonunda bir yığın kucaklaşmaya girecektik.
Boşandıktan sonra taşındım ve eski hayatımdan özlediğim şey bu aile. Bu kadar derinden bağlantılı hayatlara sahip olmak ne kadar güzeldi.
Tüm bu sevgi ve şefkat dışarıda varken kocam neredeydi? Evin ön duvarının diğer tarafındaydı, oturma odasında televizyon izliyordu.
Onlarla konuştuğum için şüpheli görünüyordu ve onlarla olan ilişkimin derinliği hakkında hiçbir fikri yoktu, ama mükemmel paketlenmiş olarak getirdikleri yemekleri hevesle yedi.
Bu ailenin babasının istismarcı olduğundan emin olduğunu söyledi, "çünkü Meksikalı erkeklerin nasıl olduğunu biliyorsun" dedi . Meksikalı erkekleri tacizciler olarak eşitledi. Sanırım dışarıda çok sayıda tacizci erkek var ama tacizciliğe tek bir millet atanabileceğini söyleyemem. " Onların istismarcı ve alkolik olduklarını biliyorsunuz" dedi .
Baba komşumla çok fazla deneyimim olmadı, ama gerçekten utangaç ve sessizdi, birlikte biraz aile zaman geçirdik, ama çoğu zaman inşaatta çalışıyordu ve çok çalıştı ve hiçbir şey söyleyemiyorum ama bana saygı duyduğunu.
Ne çocukların ne de annesinin istismar belirtileri yoktu.
Kocamın alaycı ve olumsuz olma eğilimi olarak, bu benim açımdan büyük bir yanlış yorumlama olarak onu başımdan savdım. Irkçılık sadece alaycılık ya da olumsuzluk değildir.
Daha sonra bu aileye yönelik bir süre eleştirildikten sonra, sahip olmadıkları arabalarla sokağa park ettiklerini düşündüğü için bu aileden polisleri aramayı düşündüğünü söylemeye başladı. Bir araba tamir işi yaptıklarını ve caddeyi açık hava garajı olarak kullandıklarını öne sürdü. Ama… sokakta kimse araba tamir etmiyordu.
ICE'yi aramaktan bahsetmişti; Göçmenlik ve Gümrük Muhafazası.
Nefes aldım.
Bunu onlara yapacak mısın? Kendi komşularımız mı? "
"Ne yaptıklarını ve neler yapabileceklerini bilmiyorsunuz."
Ne… o biliyor mu? Onları hiç tanımıyor. Yani onları bilmeyerek daha fazlasını bildiğini mi iddia ediyor?
Öfkelenmiştim, “Sana şimdiye kadar ne yaptılar? Bizim için yaptıkları enchiladas'ı mutlu bir şekilde yersiniz. Bize karşı nazik olmaktan başka bir şey değildiler. "
Meksikalı olmadığı için bir şekilde bunu hak ettiği için ona lezzetli yemekler "sunduklarını" mı düşündü acaba? Sadece böyle jestlere hakkı olduğunu mu? Hayır, bu yemekler benim için, kızlarını beslemek ve onları sevmek için sevgi jestleri. Hiç anlamadı. Zihninin kavrayamadığı boyutlar çok geniştir.
Sokağa park ediyorlar. Yasadışı."
Yasadışı değil. HERKES bu caddeye park edebilir. Halka açık bir cadde. Halka açık, bu caddenin sizin olmadığı ve oraya kimin park ettiği konusunda söz hakkınızın olmadığı anlamına gelir . "
Söylediklerime kızmıştı.
Onun apaçık ırkçılığının nereye dayandığını, yani onun ırkçılığını oluşturan unsurların neler olduğunu merak ediyorum. Hak mıydı? Kamusal ve özel sınırların bir karmaşası mıydı? Yapmadığında sokağın sahibi olduğunu sanıyordu. Herkese açık olanla özel olan arasındaki farkı anlamadı. İnsanların yasal veya özgürce neler yapıp yapamayacağını anlamadı.
Etik hakkında konuştuğumuzda her zaman beni uyardı, "her şeyin doğru tarafında olduğunu düşünüyorsun ve her zaman doğru eylemleri yapacağını düşünüyorsun, ama asla bilemezsin."
Epistemoloji hakkında çok konuştuğum için bunu söylemesine neyin sebep olduğunu bilmiyorum - ki bu temelde felsefedeki bir alanın ne bildiğimizi nasıl bildiğimizi soran süslü bir adıdır. Şüphe ve merak üzerine kuruludur.
Bu felsefe alanı kesinlik ile ilgili değil, kesin olamayacağımız gerçekle ilgilidir ve bu nedenle insan olarak nasıl davranacağımızla ilgili birçok soru soruyoruz.
Hannah Arendt'in Eichmann'ın Yahudi insanları ve hedef alınan birçok grubu gazla zehirlenecek toplama kamplarına getiren ölüm trenlerini çok verimli bir şekilde yönettiği Banality of Evil'de Adolf Eichmann'ı düşündüğümde , sanki istemiyormuşum gibi Eichmann'dan daha üstün hissediyor muyum? Ne yaptığını yaptın mı? Bir şey değil.
Korkuyorum çünkü Eichmann'ın yaptığını yapmanın, günlük ölümcül kararlarda başarılı olması için birisinin geçerli olduğunu doğrulamak için tüm sosyal desteklerle yapmanın kolay olacağını düşünüyorum. Eichmann gurur duyuyordu, verimli eylemleri için birçok kişi tarafından övüldü, doğru şeyi yaptığını düşünüyordu. Bu, toplumun neyi teşvik ettiğinden ve neyin etik olduğunu sorduğumdan şüphe duyduğumu umduğum yerdir.
Kocam beni bir üstünlük havasıyla suçladı, ama o havayı taşımadığımı, onun anlamadığı kesinlik şüphesini taşıdığımı düşünmek isterim . Komşularımın delil olmadan işlediği suçlardan emindi. Sanırım şüphem kibir olarak yorumlandı. Onu sorgulamaya nasıl cüret ederim?
Kesinlik şüphesini, hala merak duyma ve açık bir yürekle hayatı takdir etme kapasitesinden mahrum kalmadan taşımak istiyorum; şüphe olarak hem sağlıklı hem de derinlemesine olumsuzlayıcı ve olumsuz bir güç olabileceği gibi, müzakere kapasitesi de taşıyan bir güç olabilir.
Bize tatlı, çok sıcak ve sevgi dolu komşularımıza ICE'yi ve polisi arayacaktı - bu kanımın soğumasına neden oldu .
Kocamın tarihin hangi tarafında olacağını biliyorum, zihninde hayal ettiği şeyler için herhangi bir okuyucuyu teslim ederdi ve suçlamaları uydurup uydurmadığını kontrol etmek için iki kez düşünmezdi. Bu düşüncelerin zihninde belirmesi, düşüncelerin gerçek olduğu ve düşüncelerin orada olanlarla ilişkilendirildiği anlamına geliyordu .
Tüm bunların ironisi, o ailedeki herkesin bir Amerikan vatandaşı olmasıydı, bu denklemin tamamının önemi yoktu. Bu sadece eski beyaz kocamın ırkçılığının ten rengine göre Meksika vatandaşı olduklarını varsaydığına işaret ediyor. Düşüncesinin anlamı şuydu: Amerikalı değillerse, hayal edilen herhangi bir nedenle hayatlarını mahvetme özgürlüğüne sahip olduğunu ve bu onun için kabul edilebilir olduğunu hissetti. Bu ülkede bu şekilde düşünen milyonlarca insan olduğuna inanıyorum ve bu korkunç.
Kocamın kim olduğunu bilmiyordum ve neler yapabileceğine dair hiçbir fikrim yoktu.
Yaşadığım bu etik kalp kırıklığı beni derin bir sessizliğe sürükledi.
Aklımda, "Bu insanla hayatımı yaşayamam" diye duydum.
Uzun zamandır, bu içsel sözle ne yapacağımı bilmiyordum, ama aklım bunu bir kez belirttikten sonra, sadece oradaydı ve onu görmezden gelemedim ve giderek daha fazla ırkçı sözler yığıldı.
Bu güne kadar cevabım yok. Ama bildiğim şey, sevgi ve nezaket bu şekilde davranmaz, sevgi ve nezaket nasıl güzel komşular olunacağını bilir ve birbirimizi tekmelemeden veya duvarlar örmeden bu dünyada nasıl birlikte yaşayacağımız sorusuna cevap bulmanın yollarını bulur. .
18 Mart'ta Başak burcunda bir Dolunay yaşayacağız. Yeni Ay'ın enerjilerini sona erdiriyor, bu ne güçlü bir döngüydü! Bu tür duygular, bu tür ifşaatlar, bu tür sürümler, yeni deneyimler, yüklemeler, yeni farkındalık, yeni rehberler ve açılan yeni yollar.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Çevrimiçi ödeme sahtekarlığının ortaya çıktığını ve yeni olmadığının herkes için açık olduğunu düşünüyorum. Alıcı konumundaki herhangi birinin bir dolandırıcılığa düşmekten korktuğu veya halihazırda düşmüş olduğu veya dolandırıcılara yakalanmış birini tanıdığı açıktır.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.