Bankaların ekonomideki rolü nedir?verme zamanı: 2022-09-19
Hızlı navigasyon
- Bankalar nasıl para yaratır?
- Finansal varlıklar nedir ve nasıl değer yaratırlar?
- Bir banka tarafından ödünç verildiğinde paraya ne olur?
- Bankacılık sistemi ekonomik büyümeyi nasıl etkiler?
- Bankalar neden zorunlu karşılıklara ihtiyaç duyar?
- Borç vermeyle ilgili risklerden bazıları nelerdir?
- Merkez bankaları bankacılık sistemini nasıl etkiler?
- Bankalar olmasaydı ne olurdu?
- Bir banka mevduatta olduğundan daha fazla borç verebilir mi?
- Kısmi rezerv bankacılığı ve faiz oranları birlikte nasıl çalışır?
- Enflasyon, borç alanlar ve borç verenler için iyi mi yoksa kötü mü?
- İnsanlar bankacılık sistemine olan inancını yitirirse ne olur?
Bankalar, işletmelere ve tüketicilere finansal hizmetler sağladıkları için ekonomide önemli kurumlardır.Bankalar kredi verirken finansal varlıklar alırlar ve daha sonra bu varlıkları ekonomideki diğer faaliyetleri finanse etmek için kullanırlar.Bu, istihdam yaratmaya ve ekonomik büyümeyi artırmaya yardımcı olur.Bankalar ayrıca yatırımcılara likidite sağlayarak piyasaları istikrara kavuşturmada rol oynarlar.Onlar, paranın dünya çapında serbestçe akabilmesini sağlamaya yardımcı olan küresel finansal sistemdeki önemli oyunculardır.
Bankalar nasıl para yaratır?
Bir banka kredi verdiğinde karşılığında finansal varlık alır.Bu varlıklar nakitten hisse senetlerine ve tahvillere kadar her şey olabilir.Banka daha sonra bu varlıkları yeni para yaratmak için kullanır.Bu işleme kısmi rezerv bankacılığı denir.
Bankalar bu uygulamayı, sermaye rezervlerini artırmak zorunda kalmadan kredi verme kapasitelerini artırmalarına olanak tanıdığı için kullanmaktadır.Bankalar, toplam varlıklarının küçük bir yüzdesini rezervde tutarak, tüm varlıklarını nakit olarak tutmaları gerektiğinden daha fazla kredi verebilirler.
Bununla birlikte, bu sistemin bazı doğal riskleri vardır.Bir finansal kriz varsa ve insanlar artık borç vermeye istekli değillerse, bankalar kendilerini çabucak kredilerinde negatif öz sermaye ile bulabilir ve onları geri ödemenin bir yolu olmayabilir.Bu durumda, bankalar muhtemelen iflas edecek ve sadece ödünç verdikleri parayı değil, aynı zamanda bu kredilere bağlanan yatırımları da (hisse senetleri gibi) kaybedeceklerdir.
Genel olarak, kısmi rezerv bankacılığı, işletmelerin ve bireylerin en çok ihtiyaç duydukları anda krediye erişmelerine izin verdiği için finansal sistemin önemli bir parçasıdır.Ayrıca, yatırım ürünleri için her zaman likidite olmasını sağlayarak piyasaların işlemesine yardımcı olur.
Finansal varlıklar nedir ve nasıl değer yaratırlar?
Bankalar kredi verirken finansal varlık alırlar.Finansal varlıklar, gelir getirebilecek veya başkasına satılabilecek her türlü yatırımdır.Bankaya satıştan para kazanma fırsatı vererek ve borçluların kredilerini zamanında geri ödemelerine yardımcı olarak değer yaratırlar.Bankalar kredi verirken, diğer insanlardan borç para alıyorlar ve borçlunun krediyi zamanında geri ödeyebileceğini umuyorlar.Borçlu krediyi geri ödeyemezse, banka varlığı (ev gibi) zarara satmak zorunda kalabilir ve bu da toplam servetini azaltacaktır.Bankalar, kredi verirken finansal varlıklar alarak, müşterilerinin geçinmek ve borçlarını geri ödemek için yeterli paraya sahip olmasını sağlamaya yardımcı olur.
Bir banka tarafından ödünç verildiğinde paraya ne olur?
Bir banka kredi verdiğinde, genellikle karşılığında finansal varlıklar alır.Bu varlıklar nakit veya hisse senedi veya tahvil gibi menkul kıymetler olabilir.Banka daha sonra bu varlıkları başkasına kredi vermek için kullanır.Borç alan krediyi geri ödediğinde, banka genellikle orijinal finansal varlıkları borç verene iade eder.Bu işleme "parayı geri alma" denir.
Bankaların kredi verirken finansal varlık almalarının birkaç nedeni vardır.Bunun bir nedeni, bankanın bu varlıkları kredileri için teminat sağlamak için kullanabilmesidir.Örneğin, bir şirket bir bankadan borç para almak isterse, kendi stokunun bir kısmını teminat olarak koyması gerekebilir.Bu, bankaya, şirketin işlerinde işler ters giderse krediyi geri ödeyebileceğine dair güvence verir.
Bankaların kredi verirken finansal varlık almalarının bir başka nedeni de bu tür kredilerin yüksek faiz oranlarına sahip olmasıdır.Bankalar, yüksek faiz oranlarıyla borç vererek çok para kazanabilirler ve bu nedenle genellikle yatırımları için mümkün olduğunca fazla değer elde etmek isterler.Karşılığında finansal varlıklar almak, bunu etkin bir şekilde yapmalarına yardımcı olur.
Son olarak, bankalar kredi verirken finansal varlık alabilirler çünkü bu tür krediler diğer kredi türlerine göre daha risklidir.Örneğin, bir banka, tam ve zamanında geri ödenme şansı çok azsa, parayı çok kolay ödünç vermeye istekli olmayabilir.Bu durumlarda, karşılığında finansal varlıkların alınması, kredi portföyündeki olası kayıplara karşı korunmaya yardımcı olabilir.
Bankacılık sistemi ekonomik büyümeyi nasıl etkiler?
Bankalar kredi verirken finansal varlık alırlar çünkü varlıklar bir tür teminattır.Bankacılık sistemi, işletmelerin ve bireylerin faaliyetlerini genişletmelerine olanak tanıyan krediye erişim sağlayarak ekonomik büyümeyi etkiler.Bankalar bu tür finansman sağlayarak ekonomiyi canlandırmaya ve istihdam yaratmaya yardımcı olur.Ek olarak, bankalar tüketicilere ev veya araba gibi eşyaları satın almalarına yardımcı olabilecek uygun fiyatlı krediler sağlar.Bu, ekonomideki talebi artırmaya ve büyümeyi teşvik etmeye yardımcı olur.
Bankalar neden zorunlu karşılıklara ihtiyaç duyar?
Bankalar kredi verirken finansal varlıklar alırlar çünkü bu, bankanın kredilerini geri ödemek için yeterli paraya sahip olmasını sağlamanın bir yoludur.Bankaların ayrıca likiditelerini sürdürmek veya nakdi hızlı ve kolay bir şekilde diğer varlıklara çevirebilmek için zorunlu karşılık tutmaları gerekir.Belirli bir rezerv miktarına sahip olarak, bankalar aşırı genişlemekten ve müşterilerinin mevduatlarını kaybetme riskinden kaçınabilir.
Borç vermeyle ilgili risklerden bazıları nelerdir?
Bankalar kredi verirken finansal varlık alırlar çünkü banka bu varlıkları bankadan borç para almak isteyebilecek diğer yatırımcılara satabilir.Borç vermeyle ilgili riskler, borç alanın krediyi geri ödeyememe ve varlığın değerinin düşmesi olasılığını içerir.Diğer bir risk ise, bir finansal krizin kredi talebinde keskin bir düşüşe neden olarak bankaların zarar görmesine yol açabilmesidir.Son olarak, bankalar aynı zamanda diğer borç verenlerden gelen sert rekabetle karşı karşıya kalabilir ve bu da daha düşük karlara neden olabilir.
Merkez bankaları bankacılık sistemini nasıl etkiler?
Bankacılık sistemi, tüketicilere ve işletmelere kredilere ve diğer finansal ürünlere erişim sağlayan bir finansal kurumlar ağıdır.Bankalar kredi verirken finansal varlıklar alırlar ve bu varlıkları yeni krediler oluşturmak için kullanırlar.Merkez bankaları, faiz oranlarını belirleyerek, piyasaya likidite sağlayarak ve mevcut kredi miktarını düzenleyerek bankacılık sistemini etkiler.
Bankalar olmasaydı ne olurdu?
Bankalar kredi verirken finansal varlıklar alırlar çünkü bu varlıklar bankaya kredilerinin geri ödenmesini güvence altına almanın bir yolunu sağlar.Bankalar olmasaydı, borç verenlerin hisse senedi veya tahvil yatırımları gibi geri ödemeyi güvence altına almanın başka yollarını bulması gerekecekti.Bu, ekonomide istikrarsızlığa ve borçlular için artan riske yol açabilir.Ek olarak, borç verenler ve borç alanlar arasında aracı olarak hizmet veren bankalar olmadan, işlemler daha karmaşık ve pahalı hale gelebilir.Bu, ekonomik büyümenin yavaşlamasına neden olabilir.
Bir banka mevduatta olduğundan daha fazla borç verebilir mi?
Bankalar kredi verirken finansal varlıklar alırlar çünkü banka bu varlıkları diğer yatırımcılara satabilir ve gelirleri daha fazla borç vermek için kullanabilir.Buna bankacılığın “depo” modeli denir.Banka, bu varlıkları müşterilerine likidite sağlamak için de kullanabilir, bu da işletmelerin ve bireylerin ihtiyaç duyduklarında kolayca borç para almalarını sağladığı için önemlidir.Ayrıca, bankalar rezervlerini geri ödenemeyecek kredilerdeki zararları karşılamak için kullanabilirler.
Kısmi rezerv bankacılığı ve faiz oranları birlikte nasıl çalışır?
Bir banka kredi verdiğinde karşılığında finansal varlık alır.Varlıklar genellikle bankanın Federal Rezerv'deki veya başka bir merkez bankacılığı kurumundaki hesabına yatırılır.Bu mevduatlar "rezervler" olarak bilinir.
Banka daha sonra bu rezervleri diğer bankalara ve işletmelere borç verir.Bu işleme kısmi rezerv bankacılığı denir.Kısmi rezerv bankacılığında, banka rezervlerdeki toplam kredi tutarının yalnızca bir kısmını tutar.Örneğin, bir bankanın 100 milyon dolarlık rezervi varsa, ödenmemiş kredilerde yalnızca 10 milyon dolar tutabilir.
Bu, bankanın gerçekte sahip olduğundan daha fazla kredi vermesini sağlar.Bütün bankalar bunu yapsaydı piyasada çok fazla para olurdu ve faiz oranları çok düşük olurdu.Ancak, bankaların rezervlerinin yalnızca bir kısmını ödünç vermelerine izin verildiğinden, yine de yüksek faizli krediler verebilir ve bunlardan kar elde edebilirler.
Faiz oranları, tüketicilere ve küçük işletmelere zarar verirken bankacılara ve yatırımcılara fayda sağlayan bir ekonomik sistem oluşturmak için kısmi rezerv bankacılığı ile birlikte çalışır.Bankaların ödünç verecek daha fazla parası olduğunda, bu krediler için daha yüksek faiz oranları talep edebilirler.Bu, bir bankadan borç para alan kişilerin, faiz oranları diye bir şey olmasaydı (yani, borçlanma maliyetleri basitçe sabit olsaydı) genellikle önemli ölçüde daha fazla ödeyecekleri anlamına gelir.
Bu arada, kredi kartı kullanan veya ipotek alan kişiler, kredi bol olsa bile, bu borçları zamanında ödeyememe riskinden dolayı (yani ödemelerin temerrüde düşmesi nedeniyle) genellikle yüksek faiz oranları ödemek zorunda kalırlar. . Bu, daha küçük borçlular sürekli büyüyen borç yükleri altında mücadele ederken, daha yüksek borçlanma maliyetlerini karşılayabildikleri için, varlıklı bireyler ve işletmeler için yoksullara göre haksız bir avantaj yaratır.
Enflasyon, borç alanlar ve borç verenler için iyi mi yoksa kötü mü?
Bir banka kredi verdiğinde, genellikle karşılığında finansal varlıklar alır.Çünkü banka bu varlıkları krediyi geri ödemek için kullanabilir ve bunu yaparken ekonomik aktivite yaratabilir.
Ancak bu takasta dikkat edilmesi gereken iki önemli nokta var: Birincisi, bankalar bu varlıkları nakit değerlerine göre indirimli olarak alıyorlar; ikincisi, enflasyon, bireysel koşullarına bağlı olarak borç alanlar ve borç verenler için iyi veya kötü olabilir.
Borç alanlar için enflasyon, paralarının zamanla daha değerli hale gelmesi anlamına gelir.Bu faydalıdır çünkü kredilerine ödemek zorunda oldukları faiz miktarını azaltır (çünkü borçlarının nominal değeri değişmeden kalır).
Borç verenler de enflasyondan yararlanır - en azından teoride.Bunun nedeni, fiyatlar genel olarak yükseldiğinde, borçluların kredilerini fiyatların istikrarlı olduğu duruma göre daha kolay geri ödeyebilecek olmalarıdır.Başka bir deyişle, borç verenler, aksi durumda olacağından daha fazla ödünç verdiklerini geri alırlar.
Borç verenler için dezavantaj, enflasyonun borçluların borçlarının zaman içinde gerçek (enflasyona göre düzeltilmiş) şartlar arttıkça geri ödenmesinin giderek zorlaşmasına neden olabilmesidir.Ayrıca, enflasyon aniden düşerse, borçlular bu fiyat istikrarı dönemi boyunca orijinal borçlarını ödemiş olsalar bile (“gerçek dünya deflasyonu” olarak bilinir) yükümlülüklerini yerine getirmekte zorlanabilirler.
Bu durumda, genel olarak, hem borç alanlar hem de borç verenler belirli durumlarda - özellikle reel ücretler durgun kaldığında - ara sıra yaşanan enflasyonist baskı krizlerinden faydalanabilirken, genel olarak yükselen fiyatlar genellikle daha fazla finansal istikrarsızlığa yol açabilir.
İnsanlar bankacılık sistemine olan inancını yitirirse ne olur?
İnsanlar bankacılık sistemine olan inancını kaybettiklerinde bankalardan paralarını çekebilir veya yeni kredi vermeyi reddedebilirler.Bu, bir bankanın iflas etmesine ve finansal varlıklarını kaybetmesine neden olabilir.Bu olduğunda, bankanın müşterileri de kredilerine daha yüksek faiz oranları ödemek zorunda kalabilecekleri veya başka finansal sorunlarla karşı karşıya kalabilecekleri için etkilenebilir.Aşırı durumlarda, bir banka tamamen iflas edebilir ve bu da yaygın ekonomik hasara neden olabilir.