?Arzın merkezi soğusa da, soğumasa da, adamla kadın birbirlerine çok güzel bakıyorlar. Elbette sahte bir umut, aptal bir inanışla değil, artık düşlenmesi bile güç bir dayanışmanın dilinden söyleyerek. Hattâ, ikisinin de aramayı çoktan unuttukları bir şeyi ansızın avuçlarının içinde buluvermekten doğan bir şaşkınlıklarının olması gerektiğini de düşünüyorum. Fakat, apaçık, asıl bunda yanılıyorum. Şaşkınlık yok. Ne birinde, ne ötekinde. Bu bakışma böyle olması gerektiği için böyledir. Vardır. Kendisidir. Kendinden başka hiçbir şeyle açıklanamaz.?